Գործ No ԵԱՔԴ/0224/01/17


ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


ՙ20՚ օգոստոսի 2019 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Նարե Այվազյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Վահագն Պողոսյանի
պաշտպան Վահե Մակյանի
թարգմանիչներ Անի Հովհաննիսյանի
Ծովինար Թորոսյանի
Արմինե Մինասյանի

Կենտրոն նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մամադ Շալիկոյի Դոլոյանի (ծնված 1992 թվականի մարտի 29-ին` Վրաստանի Հանրապետության Թբիլիսի քաղաքում, ազգությամբ եզդի, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, բնակվող` քաղաք Երևան, Դավիթ-Բեկի նրբանցք, 25-րդ տուն, կալանքի տակ է գտնվել 2017 թվականի հունիսի 5-ից 2019 թվականի մարտի 25-ը), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2016 թվականի ապրիլի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 14118016 քրեական գործը:
2016 թվականի հունիսի 29-ին Մամադ Դոլոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, հայտարարվել է հետախուզում և որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին թիվ 14118016 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է:
2017 թվականի հունիսի 05-ին Մամադ Դոլոյանը Ուկրաինայում ձերբակալվել է:
2017 թվականի հունիսի 17-ին Մամադ Դոլոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2017 թվականի նոյեմբերի 17-ին Մամադ Դոլոյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, նույն օրը թիվ 14118016 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2017 թվականի նոյեմբերի 20-ին Մամադ Դոլոյանի նկատմամբ կիրառված կալանավորումը վերահաստատվել է:
2017 թվականի դեկտեմբերի 14-ին թիվ 14118016 քրեական գործից անջատվել է Մամադ Շալիկոյի Դոլոյանի մասը, որին շնորհվել է 69104817 համարը:
2017 թվականի դեկտեմբերի 27-ին թիվ 69104817 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2019 թվականի մարտի 25-ին դատարանի որոշմամբ Մամադ Դոլոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, փոփոխվել է և որպես խափանման միջոց ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:

Գործի փաստական հանգամանքները

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Մամադ Դոլոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ կատարել է առանձնապես խոշոր չափերով` 9.600.000 ՀՀ դրամին համարժեք 20.000 ԱՄՆ դոլար գումարի շորթում:
Այսպես`
Մամադ Դոլոյանը, Վիտալի Ավդիանին և ինքնությունը չպարզված մի խումբ անձիք նախնական համաձայնության են եկել Կարեն Զարգարյանից առանձնապես խոշոր չափերով գումարի շորթում կատարելու վերաբերյալ: Իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար նախօրոք ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն` խմբի անդամներից Մամադ Դոլոյանը 2016թ-ի մարտի 25-ին զանգահարելով Կարեն Զարգարյանին պայմանավորվել է հանդիպել` Գարեգին Մուրադյանի և Կարեն Զարգարյանի գրազ վերաբերյալ վերջինիս հետ զրուցելու նպատակով: Ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն` 2016թ-ի մարտի 26-ին ժամը 14-ի սահմաններում հանդիպելով Երևան քաղաքի Կոմիտասի 16 հասցեում գտնվող «Արևելյան խոհանոց» ռեստորանում` Մամադ Դալոյանը Կարեն Զարգարյանին ուղեկցել է ռեստորանի առանձնասենյակներից մեկում իրենց սպասող քրեական հեղինակություններ` Վիտալի Ավդիանիի, նշված ռեստորանի սեփականատեր Ջնդի Ամարյանի և ինքնությունները չպարզված անձանց մոտ, որտեղ խմբի անդամները Կարեն Զարգարյանից պարզաբանումներ են պահանջել 2013-2014 թվականներին Վրաստանի Հանրապետությունում Գարեգին Մուրադյանի հետ գրազ գալու, արդյունքում պարտված 20.000 ԱՄՆ դոլար գրազը վերջինիս չտալու հարցերի վերաբերյալ: Մի քանի ժամ տևած խոսակցության արդյունքում հասկանալով, որ Կարեն Զարգարյանը հերքում է Գարեգին Մուրադյանին գրազ պարտվելու հանգամանքը` Վիտալի Ավդիանին մի քանի անգամ հարվածներ է հասցրել Կարեն Զարգարյանի մարմնի տարբեր մասերին, տվել սպառնալիքներ և պահանջել է մինչև 2016թ-ի ապրիլի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում իրենց հանձնել նշված գումարը: Կարեն Զարգարյանը գործադրված բռնության, իր և ընտանիքի անդամների հասցեին հնչեցրած սպառնալիքների ազդեցության տակ` համաձայնվել է կատարել առանձնապես խոշոր չափերով` 9.600.000 ՀՀ դրամին համարժեք 20.000 ԱՄՆ դոլար գումարը հանձնելու վերաբերյալ իրեն ներկայացված պահանջները: Սակայն խմբի անդամները տեղեկանալով, որ Կարեն Զարգարյանը ռեստորան է եկել իր «Ռենջ-Ռովեռ սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենայով որպես վերը նշված գումարն իրենց հանձնելու երաշխիք` պահանջել և Կարեն Զարգարյանից ստացել են նշված ավտոմեքենայի բանալիները և այն տեղափոխել «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորանի հետնամաս:՚:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մամադ Դոլոյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ` դատաքննության փուլում, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:

Տուժող Կարեն Զարգարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքը, որ զբաղվում է ավտոպահեստամասերի առուվաճառքով: Նմանատիպ գործունեություն է ծավալել նաև Վրաստանի Հանրապետությունում, որտեղ ծանոթացել է Գարեգին Մուրադյանի հետ: Վերջինս Վրաստանի Հանրապետության Թբիլիսի քաղաքում զբաղվել է ավտոմեքենաների վերանորոգմամբ: 2014 թվականին Գարեգինի հետ գրազ են եկել «BMW» մակնիշի ավտոմեքենաների շարժիչների մխոցների քանակի վերաբերյալ, ինչի արդյունքում Գարեգինը պարտվել է, սակայն հաշվի առնելով իրենց ընկերական հարաբերությունները` վերջինիցս պարտվելու դիմաց չի պահանջել որևէ գումար: Այդ դեպքից հետո մոտ 40 օր անց, կրկին Թբիլիսի քաղաքում` Գարեգինի արհեստանոցում հոր` Հովհաննես Զարգարյանի հետ միասին հանդիպել են Գարեգինին և նրա գործընկերոջը` ազգությամբ վրացի Զազային: Խոսակցության ընթացքում Գարեգինի հետ կրկին սկսել են բանավիճել ավտոմեքենաների փոխանցման տուփերի շուրջ, որի ընթացքում Գարեգինն առաջարկել է գրազ գալ, սակայն ինքը հրաժարվել է: 2016թ-ի հունվարին Թբիլիսի քաղաքում Գարեգինի և վերջինիս քրոջ ամուսնու` Ռաֆայելի հետ ավտոպահեստամասերի առուվաճառքով զբավելու նպատակով յուրաքանչյուրը ներդրել են 750-800-ական ԱՄՆ դոլար, ընդհանուր` 2.200 դոլար և գնել պահեստամասեր: Ներդրած գումարը պարտքով վերցրել է իր ծանոթ ազգությամբ վրացի Գիայից և պահեստամասերը գնելուց հետո վերադարձել Հայաստանի Հանրապետություն: 2016թ-ի փետրվար ամսին զանգահարել է Գարեգինին և խնդրել, որպեսզի իր նոր հեռախոսահամարը փոխանցի Գիային: Խոսակցության ժամանակ տեղեկացել է, որ Գիան Գարեգինից պահանջել է վերադարձնել իր պարտքը: Վերջինս պահանջել է զանգահարել Գիային և ասել, որ այդ հարցով այլևս իրեն չանհանգստացնի: Նշված հարցի շուրջ վիճաբանել է Գարեգինի հետ, որի ընթացքում փոխադարձ հայհոյանքեր են հասցրել միմյանց: Որոշ ժամանակ անց տեղեկանալով, որ Գարեգինը վաճառել է իրենց կողմից ձեռք բերված պահեստամասերը` հանդիպել է Ռաֆայելին և պատմել ինչպես այդ, այնպես էլ իր և Գարեգինի միջև տեղի ունեցած վիճաբանության մասին: Ռաֆայելը հայտնել է, որ այդ գործի հետ չի ցանկանում որևէ առնչություն ունենալ, հարկավոր չի նաև իր ներդած գումարը, ապա օրեր անց զանգահարելով իրեն ասել է, որ եթե չի ցականում անձամբ զրուցել Գարեգինի հետ, ապա նրա փոխարեն կզանգահարի մեկ այլ անձ և կխոսի Գարեգինի անունից: Մի քանի օր անց իր ստացել է հեռախոսազանգ ռուսախոս մի տղամարդուց` Մամադից: Վերջինս ասել է, որ ցանկանում է հարթել իր և Գարեգինի միջև ծագած վիճաբանությունը: 2016թ-ի մարտի 22-ին կամ 23-ին նա կրկին զանգահարել է և առաջարկել հանդիպել:
Ընդունելով Մամադի առաջարկը` 2016թ-ի մարտի 26-ին ժամը 13-ից 14-ի սահմաններում զանգահարել է նրան և հայտնել, որ գտնվում է Կոմիտաս պողոտայում: Վերջինիս առաջարկով գնացել է «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորան, փողոցում կայանել է ավտոմեքենան, ապա զանգահարելով Մամադին հայտնել, որ պայմանավորված վայրում է: Մամադն ասել է, որ մտնի ռեստորան: Նախասրահում Մամադը դիմավորել է իրեն և ուղեկցել հիշյալ ռեստորանի նկուղային հարկում գտնվող առանձնասենյակներից մեկը, որտեղ գտնվել են երեք-չորս անծանոթ այլ անձիք: Մամադը, ինքը և մյուս երեք տղամարդիկ նստել են առանձանասենյակում, նրանցից մեկը ներկայացել է Վիտալի անունով, իսկ ներկաներից մյուսը տեղեկացրել է, որ Վիտալին «օրենքով գող» է: Վիտալիի հետ սկսել են խոսել Գարեգինի պարտված 2000 ԱՄՆ դոլար գրազի և գոյություն չունեցող իր պարտված 20.000 ԱՄՆ դոլար գրազի մասին: Վիտալիին տեղեկացրել է, որ Գարեգինին 20.000 դոլար գրազ չի պարտվել, իսկ Գարեգինից 2000 դոլար գրազը չի պահանջում: Հասկանալով, որ լուրջ խնդիրներ կարող է ունանալ` զուգարան գնալու պատրվակով դուրս է եկել առանձնասենյակից, որպեսզի զանգահարի որևէ մեկին օգնություն խնդրելու նպատակով կամ հնարավորության դեպքում հեռանա ռեստորանից, սակայն իր այդ մտահաղացումը հաջողությամբ չի պսակվել, քանի որ առանձնասենյակից դուրս սպասող անծանոթ մի տղա իր հետևից եկել է զուգարան: Երբ վերադարձել է առանձնասենյակ` Վիտալին մեղադրելով իրեն Գարեգին պարտված 20.000 ԱՄՆ դոլար գրազը չտալու մեջ, պահանջել է պարտված գրազը վճարել իրեն: Կրկին տեղեկացրել է նրանց, որ Գարեգինին գրազ չի պարտվել, սակայն Վիտալին չհավատալով իրեն` ներկաներից մեկին հանձնարարել է զանգահարել Մելիքսեթին, որպեսզի նրանից տեղեկանա, թե Գարեգինին իրականում գրազ պարտվել է, թե ոչ: Նշված անձը զանգահարելով Մելիքսեթին միացրել է հեռախոսի բարձրախոսը: Մելիքսեթի հետ տեղի ունեցած հեռախոսազրույցի ժամանակ վերջինս հայտնել է, որ Կարենը Գարեգինին գրազ, և’ հաղթել է, և’ պարտվել: Շարունակել է պնդել, որ իրականում գրազ չի պարտվել, իսկ Վիտալին նշելով, որ ստել է` իրենից պահանջել է տալ 20.000 դոլարը: Վիտալիին փորձել է հավատացնել, որ իրականում իր և Գարեգինի միջև երկրոդ անգամ որևէ գրազ չի եղել, սակայն Վիտալին տեսնելով, որ հրաժարվում է վճարել 20.000 ԱՄՆ դոլար գումարը` ճնշում է գործադրել իր նկատմամբ, ձեռքերով մի քանի անգամ հարվածել է դեմքին և գլխին, շարունակելով պնդել, որ 20.000 ԱՄՆ դոլարը պետք է հանձնի իրեն: Կրկին հերքել է Գարեգինի գրազ պարտվելու հանգամանքը, իսկ Վիտալին տեսնելով, որ ինքը չի ընդունում «գողական սկզբունքները», ևս 3-4 անգամ հարվածներ հասցնելով իր դեմքին պահանջել է 20.000 ԱՄՆ դոլարը վճարել մինչև 2016թ-ի ապրիլի 10-ը` հակառակ դեպքում խոստանալով վնասել իրեն կամ իր ընտանիքի անդամներին: Գործադրված բռնության, իր և ընտանիքի անդամների հասցեին հնչեցրած սպառնալիքների ազդեցության տակ` համաձայնվել է կատարել 20.000 ԱՄՆ դոլար գումարը հանձնելու վերաբերյալ իրեն ներկայացված պահանջը, իսկ ներկա գտնվողները տեղեկանալով, որ ռեստորան է եկել իր «Ռենջ-Ռովեր Սպորտ» մակնիշի ավտոմեքենայով` որպես գումարը վերադարձնելու երաշխիք` պահանջել են ավտոմեքենայի բանալին: Ստիպված ավտոմեքենայի բանալին դրել է սեղանին և խնդրել է թույլատրել ավտոմեքենայից վերցնել իր փաստաթղթերը: Վիտալին հայտնել է, որ պարտված 20.000 ԱՄՆ դոլար գրազը մինչև 2016թ-ի ապրիլի 10-ն իրեն հանձնելուց հետո` հետ կստանա ավտոմեքենան: Իր այն հարցին, որ եթե պարզվի, որ իրականում Գարեգինին գրազ չի պարտվել` Վիտալին պատասխանել է, որ այդ դեպքում Գարեգինից պետք է ստանա այդ գումարը: Նշված առանձնասենյակից բարձրացել է ռեստորանի սրահ, որտեղ իրեն սպասել են Գագիկը և Գրիգորը, նրանց խնդրել է օգնել ավտոմեքենայից վերցնել իրեն պատկանող իրերը: Դուրս գալով ռեստորանից, իրենց է մոտեցել մի անձ և տալով «Ռենջ-Ռովեր Սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենայի բանալին բացատրել, թե ինչպես պետք է ավտոմեքենան տեղափոխեն ռեստորանի հետնամաս: Գրիգորի հետ ավտոմեքենան տեղափոխել են ռեստորանի հետնամաս և նույն անձին հանձնելով բանալին` հեռացել ռեստորանից:
Տուժողը միաժամանակ նշեց, որ այդ ընթացքում Մամադ Դոլոյանն իրեն որևէ պահանջ չի ներկայացրել, չի սպառնացել և բռնություն չի գործադրել: Նրանից գույքային վնասի հատուցման պահանջ չունի:

Վկա Նարինե Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորանում` որպես մատուցողուհի: 2016թ-ի մարտի 26-ին, ժամը 14-ի սահմաններում ռեստորան է եկել Ջնդի Ամարյանի ընկերը` Վիտալի Ավդիանին, Մահմեդիկի, Վիգենի և անծանոթ երկու ռուսախոս` 45-50 տարեկան տղամարդկանց ուղեկցությամբ ու զբաղեցրել ռեստորանի նկուղային հարկում գտնվող ազատ առանձնասենյակներից մեկը: Վիտալին տեղեկանալով, որ Ջնդի Ամարյանը գտնվում է աշխատասենյակում` իր ուղեկցությամբ գնացել է նրա մոտ, որտեղ մի քանի րոպե մնալուց հետո կրկին վերադարձել է առանձնասենյակ: Վիտալի Ավդիանիի հետ Ջնդի Ամարյանի աշխատասենյակից վերադառնալուց հետո զբաղվել է առանձնասենյակում գտնվող հաճախորդների պատվերներով, երբ նկատել է, որ Մահմեդիկը կանգնած է ռեստորանի մուտքի մոտ: Այդ պահին նրան մոտեցել է մի երիտասարդ, ում Մահմեդիկն ուղեկցել է նկուղային հարկում գտնվող այն առանձնասենյակ, որտեղ գտնվել են Վիտալին և մյուսները: Այդ երիտասարդը ռեստորան է եկել Վիտալիենց գալուց հետո մոտ 30-40 րոպե անց: Երբ հյուրերին սպասարկելու նպատակով մտել է առանձնասենյակ նկատել է, որ Մահմեդիկի կողմից դիմավորած երիտասարդն առանձանասենյակում նստած ռուսերեն լեզվով խոսում է Վիտալիի հետ, սակայն, թե ինչի մասին` ուշադրություն չի դարձրել: Վիտալիին, Մահմեդիկին և Վիգենին ճանաչում է, քանի որ նրանց հաճախակի է տեսել «Արևելյան խոհանոց» ռեստորանում: Մահմեդիկն ազգությամբ եզդի է, սովորել է Երևանում, նրա և Վիգենի հետ ծանոթացել է ռեստորանում:
Հատոր 1, գ.թ. 189-195,
հատոր 4, գ.թ. 11-14

Վկա Հովհաննես Զարգարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ որդին` Կարեն Զարգարյանը, ընկերական հարաբերությունների մեջ է գտնվել Վրաստանի Հանրապետության Թբիլիսի քաղաքում ավտոմեքենաների վերանորոգմամբ զբաղվող Գարեգին Մուրադյանի հետ: 2014թ-ին Թբիլիսի քաղաքում Կարենը և Գարեգինը գրազ են եկել «BMW» մակնիշի ավտոմեքենաների շարժիչների մխոցների քանակի վերաբերյալ, որի արդյունքում Գարեգինը Կարենին պարտվել է 2000 ԱՄՆ դոլար, սակայն հաշվի առնելով իրենց ընկերական հարաբերությունները` Կարենը չի պահանջել այդ գումարը: 2016թ-ի սկզբներին Կարենը, Գարեգինը և նրա քրոջ ամուսինը` Ռաֆայելը, Թբիլիսի քաղաքում ավտոպահեստամասերի առուվաճառքով զբավելու նպատակով յուրաքանչյուրը ներդրել են գումար և գնել պահեստամասեր: Որոշ ժամանակ անց Կարենը Գարեգինից պահանջել է վերադարձնել իր ներդրած գումարը: Նշված հարցի շուրջ վիճաբանություն է ծագել Գարեգինի և Կարենի միջև, որի ընթացքում Գարեգինը հայհոյել է Կարենին, իսկ Կարենն էլ վերջինիս սաստել է ասելով, որ Գարեգինի պարտված 2000 ԱՄՆ դոլար գրազը չի ուզում, ընդամենը պահանջում է իր ներդրած գումարը: Այդ հարցի շուրջ հանդիպել և խոսել են նաև Գարեգինի քրոջ ամուսնու` Ռաֆայելի հետ: 2016թ-ի մարտի 26-ին ինքը գտնվել է ավտովերանորոգման կետում, երբ ժամը 11-ից 12-ի սահմաններում իր մոտ է եկել Կարենը` իր «Ռենջ-Ռովեր Սպորտ» մակնիշի ավտոմեքենայով և հայտնելով, որ քաղաքում գործեր ունի` հեռացել է: Նույն օրը ժամը 13-ից 14-ի սահմաններում ինքը զանգահարել է Կարենին և խնդրել իր հետ գնալ հիվանդանոց, քանի որ աչքն է վնասել, սակայն Կարենը մերժել է` նշելով, որ զբաղված է: Ժամը 17-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է Կարենը և տեղեկանալով, որ հիվանդանոցում է` խնդրել է գնալ 16-րդ թաղամաս Գագիկի պարտքը տալու նպատակով: Գագիկի ավտոպահեստամասերի վաճառքի խանութի մոտ հանդիպել է Կարենին և Գագիկի գումարը տալուց հետո վերադարձել տուն: Որդուն տված հարցին, թե որտեղ է նրա ավտոմեքենան` Կարենը պատասխանել է, որ թողել է ընկերոջ մոտ: 2016թ-ի մարտի 31-ին Կարենին փնտրելու նպատակով գնացել է ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, իսկ հետագայում նաև ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն, որտեղից վերադառնալուց` Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի մոտ նկատել է կայանված Կարենի «Ռենջ-Ռովեր Սպորտ» մակնիշի ավտոմեքենան: Որոշ ժամանակ անց ավտոմեքենային է մոտեցել Կարենը` ոստիկանության աշխատակիցների ուղեկցությամբ, ովքեր սկսել են զննել ավտոմեքենան: Կարենը պատմել է իրեն, որ իրականում ավտոմեքենան ընկերոջ մոտ չի թողել, նրան 2016թ-ի մարտի 26-ին կանչել են «Արևելյան խոհանոց» ռեստորան, որտեղ «օրենքով գող» Վիտալին հայտնել է, որ Գարեգինին 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար է պարտվել, պահանջել է Կարենից վճարել գումարը: Կարենը հերքել է Գարեգինին գրազ պարտվելու հանգամանքը, որից հետո զանգահարել են Մելիքսեթին, ով հաստատել է Կարենի կողմից Գարեգինին գրազ պարտվելու հանգամանքը: Որդին ստիպված և վախից դրդված համաձայնվել է մինչև 2016թ-ի ապրիլի 10-ը վճարել 20.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, իսկ ավտոմեքենան թողել է նրանց մոտ` պայմանով, որ գումարը վճարելուց հետո այն հետ են վերադարձնելու:

Վկա Մելիքսեթ Առաքելանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Կարեն Զարգարյանն իր ընկերոջ` Ռաֆայել Աբովյանի կնոջ եղբոր` Գարեգին Մուրադյանի, ընկերն է: Կարենը և Գարեգինը դադարել են շփվել միմյանց հետ, քանի որ նրանց միջև գումարային խնդիրներ են առաջացել: Նշված հարցի հետ կապված Կարենը զանգահարել է Ռաֆայելին և ցանկություն հայտնել հանդիպել նրա հետ: Հանդիպմանը ներկա է գտնվել նաև ինքը և ծանոթացել Կարենի հետ: Խոսակցության ընթացքում Կարենը սկսել է դժգոհել Գարեգինից նշելով, որ վերջինս իր գումարը չի վերադարձնում, նրա հետ ընկերներ են եղել, իրար տուն են գնացել, տարիներ առաջ միմյանց կրել և կրվել են, սակայն իրարից գումար չեն պահանջել, իսկ ներկայումս Գարեգինը հրաժարվում է օգնել իրեն, անգամ մեղադրում և վիրավորում է: Ռաֆայելի հետ միասին հորդորել են Կարենին հաշտվել Գարեգինի հետ և հեռացել: Այս խոսակցությունից հետո որոշ ժամանակ անց իրեն զանգահարել է անծանոթ մի տղամարդ և պարզելով, որ խոսում է Մելիքսեթի հետ ռուսերենով ինչ-որ հարց է տվել, պատասխանել է, որ չի հասկանում, այդ ժամանակ հեռախոսով սկսել է խոսել մեկ այլ անձ, այս դեպքում արդեն հայերեն լեզվով և առանց ներկայանալու հարցրել, թե երբ հանդիպել են Կարենին, ինչ խոսակցություն է իրենց միջև տեղի ունեցել: Իր այն հարցին, թե ում հետ է խոսում` պատասխանել է, որ կարևոր չի և խնդրել է պատասխանել հարցին: Անծանոթին հայտնել է Կարենի խոսքերը, մասնավորապես, որ Գարեգինի հետ ընկերներ են եղել, իրար տուն են գնացել, միմյանց կրել և կրվել են, սակայն իրարից գումար չեն պահանջել: Անծանոթը կրկին հարցրել է, թե Կարենը Գարեգինին գրազ պարտվել է, թե ոչ: Պատասխանել է, որ ըստ Կարենի խոսքերի` վերջինս նույնպես Գարեգինին գրազ է պարտվել, որից հետո անջատել են հեռախոսը:
Հատոր 2, գ.թ. 87-90,
հատոր 3, գ.թ. 157-159

Վկա Գրիգոր Վարոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Գագիկ Սարգսյանի վարորդն է: 2016թ-ի մարտի 26-ին, կեսօրին Գագիկի խնդրանքով գնացել են «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորան` Կարենից Գրիգորի հորը` Հմայակ Սարգսյանին, պարտք մնացած 300 ԱՄՆ դոլար գումարը վերցնելու նպատակով: Իրենց «Toyota Corola» մակնիշի 34 ZL 591 հ/հ ավտոմեքենան կայանել են վերը նշված ռեստորանի դիմաց` Կարենի «Ռենջ-Ռովեր Սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենայի հետևում: Մուտք գործելով ռեստորան Գագիկը սկսել է զանգահարել Կարենին, սակայն վերջինիս հեռախոսն եղել է անջատված: Տեղեկանալով, որ Ջնդի Ամարյանի մայրը մահացել է օրեր առաջ` Գագիկը բարձրացել է նրա աշխատասենյակ և ցավակցել, ապա կրկին վերադառնալով ռեստորանի սրահ շարունակել են սպասել Կարենին: Որոշ ժամանակ անց մոտեցել է Կարենը և խնդրել, որպեսզի իր օգնությամբ ավտոմեքենայից վերցնի որոշ իրեր, իսկ հետո իրեն տանել ռեստորանից: Գագիկի այն հարցին, թե ինչու իր ավտոմեքենայով չի գնում` Կարենը պատասխանել է, որ ավտոմեքենան թողնում է ռեստորանի մոտ: Ռեստորանից դուրս գալու պահին մի անծանոթ տղա ցանկացել է Կարենին տալ ավտոմեքենայի բանալիները, բայց քանի որ, Կարենը խոսել է հեռախոսով, բանալինեն այդ տղայից վերցրել է ինքը, վերջինս պահանջել է ավտոմեքենան կայանել ռեստորանի հետնամասում: Այդ մասին հայտնել է Կարենին և նրա խնդրանքով նստելով ավտոմեքենայի ղեկին այն տեղափոխել են ռեստորանի հետնամաս: Ընթացքում Կարենն ավտոմեքենայից վերցրել է որոշ փաստաթղթեր: Ավտոմեքենան կայանելուց հետո բանալիները տվել է Կարենին և հետնամուտքից մտնելով ռեստորան դուրս են եկել փողոց, որտեղ նկատել է, թե ինչպես է Կարենն ավտոմեքենայի բանալինեը հանձնում այն տղային ով իրեն էր տվել բանալիները: Այնուհետև Կարենի և Գագիկի հետ միասին նստելով իրենց ավտոմեքենան հեռացել են ռեստորանից: Ճանապարհին Կարենը պատմել է, որ պարտքի դիմաց ավտոմեքենան թողել է ռեստորանում և երբ վերադարձնի գումարը` հետ կստանա ավտոմեքենան:
Հատոր 1, գ.թ. 239-243,
հատոր 3, գ.թ. 157-159

Վկա Գագիկ Սարգսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2016թ-ի մարտի 26-ին, ժամը 13-ի սահմաններում զանգահարելով Կարեն Զարգարյանին տեղեկացել է, որ վերջինս հանդիպման նպատակով ուղևորվում է «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորան: Տեղեկանալով նաև, որ Կարենի մոտ է գտնվում հորը` Հմայակ Սարգսյանին, պարտք մնացած 300 ԱՄՆ դոլար գումարը, ժամը 14-ի սահմաններում վարոդի` Գրիգոր Վարոսյանի հետ միասին իր «Toyota Corola» մակնիշի 34 ZL 591 հ/հ ավտոմեքենայով գնացել է նույն ռեստորան` Կարենից նշված գումարը վերցնելու նպատակով: Ռեստորանի դիմաց Կոմիտաս փողոցում նկատել է Կարենի «Ռենջ-Ռովեր Սպորտ» մակնիշի ավտոմեքենան: Գրիգորի հետ մուտք է գործելով ռեստորան և զանգահարել Կարենին, սակայն վերջինիս հեռախոսն եղել է անջատված: Տեղեկանալով, որ Ջնդի Ամարյանի մայրը մահացել է օրեր առաջ` բարձրացել է նրա աշխատասենյակ և ցավակցել, ապա կրկին վերադառնալով ռեստորանի սրահ շարունակել է սպասել Կարենին: Որոշ ժամանակ անց մոտեցել է Կարենը և խնդրել, որպեսզի Գրիգորի օգնությամբ ավտոմեքենայից վերցնի որոշ իրեր, իսկ այնուհետև իրեն տանել ռեստորանից: Իր այն հարցին, թե ինչու իր ավտոմեքենայով չի գնում` պատասխանել է, որ ավտոմեքենան թողնում է ռեստորանի մոտ: Ռեստորանից դուրս գալու պահին մի անծանոթ տղա ցանկացել է Կարենին տալ ավտոմեքենայի բանալիները, բայց քանի որ, Կարենը խոսել է բջջայինով, բանալին այդ տղայից վերցրել է Գրիգորը: Մի քանի րոպե անց դուրս գալով ռեստորանից տեսել է Գրիգորին և Կարենին, ում ձեռքին եղել են փաստաթղթեր և փոքրիկ պայուսակ, որից հետո նստելով իր ավտոմեքենան հեռացել են ռեստորանից: Ճանապարհին Կարենը պատմել է, որ պարտքի դիմաց ավտոմեքենան թողել է ռեստորանում և երբ վերադարձնի գումարը` հետ կստանա ավտոմեքենան:
Հատոր 1, գ.թ. 204-215

Վկա Ռաֆայել Աբովյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքը, Կարեն Զարգարյանն իր կնոջ եղբոր` Գարեգին Մուրադյանի ընկերն է: 2016թ-ի սկսզբներին Թբիլիսի քաղաքում Գարեգինի և Կարենի հետ ավտոպահեստամասերի առուվաճառքով զբավելու նպատակով յուրաքանչյուրը ներդրել են 800-ական ԱՄՆ դոլար: Որոշ ժամանակ անց Կարենի և Գարեգինի միջև նշված պահեստամասերի հետ կապված խնդիրներ են առաջացել: Կարենն իրենից և Գարեգինից պահանջել է վերադարձնել իր կողմից ներդրված գումարը` նշելով, որ այն պարտքով է վերցրել, սակայն իրենք հայտնել են, որ նրան դեռևս չեն կարող վերադարձնել այդ գումարը: Այդ հարցի հետ կապված Գարեգինը և Կարենը վիճաբանել են, նույնիսկ` հայհոյանքեր հասցրել միմյանց: Որոշ ժամանակ անց ինքն ընկերոջ` Մելիքսեթ Առաքելյանի հետ հանդիպել է Կարենին, ով կրկին սկսել է դժգոհել Գարեգինից` նշելով, որ վերջինս իր գումարը չի վերադարձնում, նրա հետ ընկերներ են եղել, իրար տուն են գնացել, միմյանց կրել և կրվել են, սակայն իրարից գումար չեն պահանջել, իսկ ներկայումս Գարեգինը հրաժարվում է օգնել իրեն: Ինքն ու Մելիքսեթը հորդորել են Կարենին և Գարեգինին հաշտվել, միաժամանակ ասել, որ իր կողմից ներդրած 800 ԱՄՆ դոլարը չի ցանկանում հետ ստանալ: Գարեգինի և Կարենի միջև տեղի ունեցած գրազի վերաբերյալ իրեն որևէ տեղեկություն հայտնի չէ:

Վկա Հրաչ Աթոյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ՀՀ ոստիկանության և Ջնդի Ամարյանի միջև կնքված պայմանագրի հիման վրա իրականացնում են վերջինիս անվտանգության ապահովումը: Հանդիսանում է ոստիկանության աշխատակից, ունի ոստիկանության ավագի կոչում: Շուրջ երկու տարի է ճանաչում է Մամադ Դոլոյանին, ում դիմում են նաև Մահմեդիկ անունով, վերջին անգամ նրան տեսել է 2016թ-ի մարտ ամսին` Ջնդի Ամարյանի մոր հուղարկավորության ժամանակ: Մամադը և Ջնդին ճանաչել են միմյանց: Մամադն ազգությամբ եզդի է, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի և հաճախակի է գտնվել ՀՀ-ում: Մամադին մի քանի անգամ տեսել է նաև «Արևելյան խոհանոց» ռեստորանում, զրուցել նրա հետ, որոնց ընթացքում Մամադը պատմել է, որ ճանաչում է Վիտալի Ավդիանիին: 2016թ-ի մարտի 26-ին, կեսօրին գտնվել է ռեստորանում` Ջնդի Ամարյանի աշխատասենյակի մոտ, այդ պահին իրեն է մոտեցել Վիտալի Ավդիանին և բարևելով մտել Ջնդիի աշխատասենյակ, նրան ուղեկցել է ռեստորանի մատուցողուհի Նարինեն: Մի քանի րոպե հետո դուրս գալով աշխատասենյակից Վիտալին հեռացել է: Նարինեից տեղեկացել է, որ Վիտալին մի քանի անձանց հետ միասին գտնվում է ռեստորանի նկուղային հարկի առանձնասենյակում:
Հատոր 3, գ.թ. 136-142

Վկա Վադիմ Ոսկանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ տաքսու վարորդ է, ճանաչում է Մամադ Դոլոյանին, ով հայտնի է նաև Մահմեդիկ անունով, վերջինս ազգությամբ եզդի է, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, հաճախակի է գտնվել ՀՀ-ում և այցելել «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորան, հաճախ օգտվել է նաև իր տաքսիից: Տեղյակ է եղել, որ Մամադ Դոլոյանը Հայաստանում ուսանող է, սակայն թե որտեղ է սովորում, չգիտի:
Հատոր 4, գ.թ. 124-126

Վկաներ Տիգրան Հարությունյանը և Էդիկ Մարտիրոսյանը նախաքննության փուլում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել, որ ճանաչում են Մամադ Դոլոյանին, ով հայտնի է նաև Մահմեդիկ անունով, վերջինս ազգությամբ եզդի է, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, հաճախակի է գտնվել ՀՀ-ում և այցելել «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորան:
Հատոր 3, գ.թ. 176-181,
հատոր 4, գ.թ. 58-61

Վկաներ Ալիկ Ուսուբյանը և Էդուարդ Մարուխյանը նախաքննության փուլում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել, որ ՀՀ ոստիկանության և Ջնդի Ամարյանի միջև կնքված պայմանագրի հիման վրա իրականացնում են վերջինիս անվտանգության ապահովումը: 2016թ-ի ընթացքում Վիտալի Ավդիանին մի քանի անգամ այցելել է Երևան քաղաքի Կոմիտաս 16 հասցեում գործող Ջնդի Ամարյանին պատկանող «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորան, որտեղ հանդիպել է վերջինիս հետ: 2016թ-ի մարտի 26-ին, կեսօրին, երբ գտնվել են ռեստորանի սրահում, նկատել են, թե ինչպես է Վիտալի Ավդիանին միայնակ բարձրանում Ջնդի Ամարյանի աշխատասենյակ, որտեղ մի քանի րոպե մնալուց հետո վերադարձել է ընդհանուր սրահ, իսկ այնուհետև գնացել նկուղային հարկում գտնվող առանձնասենյակներ:
Հատոր 3, գ.թ. 40-45, 46-50

Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Կարեն Զարգարյանը ճանաչելով Մամադ Դոլոյանին, հայտարարել է, որ վերջինս 2016թ-ի մարտի 26-ին զանգահարելով իրեն կանչել է «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորան, ապա դիմավորելով ռեստորանի մուտքի մոտ` ուղեկցել նկուղային հարկում գտնվող առանձնասենյակ:
Հատոր 3, գ.թ. 213-214

Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Հրաչ Աթոյանը ճանաչելով Մամադ Դոլոյանին, հայտարարել է, որ վերջինս հաճախակի է տեսել «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորանում, նրան դիմել են Մահմեդիկ անունով:
Հատոր 3, գ.թ. 215-216

Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Կարեն Զարգարյանը ճանաչելով Վիտալի Ավդիանիին, հայտարարել է, որ 2016թ-ի մարտի 26-ին նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Կոմիտասի 16 հասցեում գործով «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորանում, վերջինս հանդիսանում է քրեական հեղինակություն:
Հատոր 1, գ.թ. 109-113

Դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Կոմիտաս 16 հասցեում գործող «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորանի 1-ին սրահի վերջնամասում առկա է աստիճանահարթակ, որը տանում է ռեստորանի նկուղային հարկ, որտեղ գտնվում է նախասրահ: Աստիճանահարթակի դիմաց և դեպի աջ տեղակայված են առանձնասենյակներ տանող դռները: Դեպքի վայրի զննության մասնակից Կարեն Զարգարյանը մատնացույց անելով աստիճանահարթակից աջ` ձախից երկրոդ դռնից բացվող առանձնասենյակը, հայտարարել է, որ 2016թ-ի մարտի 26-ին ռուսախոս տղայի ուղեկցությամբ մտել է այդ առնաձնասենյակ, որտեղ էլ տեղի է ունեցել խոսակցություն Վիտալի Ավդիանիի հետ: Կարեն Զարգարյանը մատնացույց է արել նաև «Արևելյան խոհանոց» ռեստորանի առաջամասը, որտեղ կայանել է իր «Ռենջ-Ռովեր Սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենան մինչ ռեստորան մուտք գործելը, ինչպես նաև նույն ռեստորանի հետնամասի այն հատվածը, որտեղ Վիտալի Ավդիանիի պանաջով կայանել է իր ավտոմեքենան և բանալիները հանձնել վերջինիս ուղարկած անձին:
Հատոր 1, գ.թ. 99-108

Ապացույց ճանաչված` «Փարկինգ Սիթի Սերվիս» ՓԲ ընկերությունից ստացված, 2016թ. մարտի 26-ին Երևան քաղաքի Կոմիտասի 16 հասցեն, այդ թվում նաև «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորանի մուտքը տեսագրող տեսախցիկների տեսաձայնագրությունը պարունակող լազերային սկավառակների, ինչպես նաև` լազերային սկավառակների զննության արձանագրությունների համաձայն` 26.03.2016թ-ին, ժամը` 13:03:50-ին Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտա 16 հասցեում գտնվող «Արևելյան խոհանոց» ռեստորանի դիմաց` մայթեզրին, կանգնում է «Ռենջ Ռովեր Սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենա, որից դուրս է գալիս Կարեն Զարգարյանը, իսկ 13:25:40-ին վերջինս մուտք է գործում վերը նշված ռեստորան: Ժամը 15:47:00-ին Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտայում գտնվող «Արևելյան խոհանոց» ռեստորանի դիմաց կայանված «Ռենջ Ռովեր Սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենային է մոտենում Գրիգոր Վարոսյանը, իսկ ժամը` 15:47:30-ին ևս երկու անձիք, որից հետո ժամը` 15:47:50-ին ավտոմեքենային է մոտենում նաև Կարեն Զարգարյանը: Գրիգոր Վարոսյանը նստում է «Ռենջ Ռովեր Սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենայի ղեկին, իսկ Կարեն Զարգարյանը նրա կողքին, որից հետո ժամը` 15:48:10-ին ավտոմեքենան շարժվում և դուրս գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից: Ժամը 15:56:20-ին նույն կայանատեղիում կայանված «Toyota Corola» մակնիշի 34 ZL 591 հ/հ ավտոմեքենային են մոտենում Գրիգոր Վարոսյանը, Գագիկ Սարգսյանը և Կարեն Զարգարյանը, ովքեր նստելով հիշյալ ավտոմեքենան ժամը` 15:59:25-ին հեռանում են ռեստորանից:
Հատոր 1, գ.թ. 120-121, 128, 163-164, 173-177, 201-202, 218-219,
հատոր 4, գ.թ. 276-277

Ապացույց ճանաչված` «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ից 19.04.2016թ-ի թիվ 01410N07, 11.05.2016թ-ի և «Ղ-տելեկոմ» ՓԲԸ-ից 11.04.2016թ-ի թիվ 1990/080416 գրություններով ստացված հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումներն ամրագրող լազերային սկավառակների և դրանց զննություն կատարելու մասին արձանագրությունների համաձայն` Մամադ Դոլոյանի` 077 99-43-44 հեռախոսահամարից 2016թ-ի մարտի 25-ին, ժամը` 22:38:41-ին, 2016թ-ի մարտի 26-ին, ժամը` 12:18:01-ին և 12:26:46-ին ելքային հեռախոսազանգեն են կատարվել Կարեն Զարգարյանի 091 14-14-41 հեռախոսահամարին, իսկ Կարեն Զարգարյանի` 077 14-41-41 հեռախոսահամարից 2016թ-ի մարտի 26-ին, ժամը` 12:57:16-ին և 13:08:52-ին ելքային հեռախոսազանգեն են կատարվել Մամադ Դոլոյանի 077 99-43-44 հեռախոսահամարին: Մամադ Դոլոյանի` 077 99-43-44 հեռախոսահամարից 2016թ-ի մարտի 26-ին, ժամը` 13:25:12-ին և 13:31:54-ին ելքային հեռախոսազանգեն են կատարվել Կարեն Զարգարյանի` 077 14-41-41 հեռախոսահամարին:
Մամադ Դոլոյանի` 077 99-43-44 հեռախոսահամարը 2016թ-ի մարտի 26-ին ժամը 12:27-ից մինչև 17:51-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևան քաղաքի «Baghramian str 51a, Demirchyan 40, Baghramyan str. 40, և Hrachya Kochar 21» հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից:
Բացի այդ Մամադ Դոլոյանի` 077 99-43-44 հեռախոսահամարի և Մելիքսեթ Առաքելյանի` 091 22-61-00 հեռախոսահամարին «Արևելյան խոհանոց» կոչվող ռեստորանից զանգահարած և Կարեն Զարգարյանի ու Գարեգին Մուրադյանի գրազի մասին տեղեկություններ ստացած անհայտ անձի` 043 88-99-23 հեռախոսահամարի միջև 2016թ-ի մարտի 26-ին, ժամը` 01:37:08-ին, 02:04:39-ին, 12:10:27-ին, 12:22:12-ին, 12:35:32-ին, 17:51:26-ին և 18:19:39-ին կատարվել են մուտքային և ելքային հեռախոսազանգեր: Անհայտ անձի` 043 88-99-23 հեռախոսահամարը 26.03.2016թ-ին, ժամը` 12:35-ից մինչև 15:02-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևան քաղաքի «Բաղրամյան պողոտա 51ա, Պարոնյան 21 և Կոմիտասի պողոտա 15» հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից, իսկ Մելիքսեթ Առաքելյանի` 091 22-61-00 հեռախոսահամարին նույն օրը, ժամը` 14:07:37-ին և 14:09:37-ին կատարած հեռախոսազանգերի ժամանակ` 043 88-99-23 հեռախոսահամարը սպասարկվել է «Կոմիտասի 15» հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից:
Հատոր 2, գ.թ. 22-24, 36-42, 208-209,
հատոր 3, գ.թ. 102-103,
հատոր 4, գ.թ. 118-119, 144-151, 274-277

Տեղանքի զննության մասին արձանագրության համաձայն` Կարեն Զարգարյանը մատնացույց անելով Երևան քաղաքի Նալբանդյան 128 հասցեում գտնվող Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի կողային հատվածը` հայտարարել է, որ իր «Ռենջ Ռովեր Սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենան 2016թ-ի մարտի 31-ին ժամը 23:30-ին ոստիկանության աշխատակիցների հետ միասին հայտնաբերել են վերը նշված վայրում կայանված:
Հատոր 1, գ.թ. 186-188

Ապացույց ճանաչված` ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչությունից ստաված թիվ 3/4543 գրության, կից սահմանահատումների պատմությունների և դրանց զննության արձանագրության համաձայն որոնց` Վիտալի Ավդիանին և Մամադ Դոլոյանը 2016թ-ի մարտի 31-ին, ժամը` 06:15-ին թիվ 6733 չվերթով մեկնել են ՀՀ-ից:
Հատոր 3, գ.թ. 107-124,
հատոր 4, գ.թ. 276-277

Իրեղեն ապացույց է ճանաչվել և Կարեն Զարգարյանին ի պահ հանձնվել վերջինիս պատկանող «Ռենջ Ռովեր Սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենան:
Հատոր 4, գ.թ. 99-100

«Ռենջ Ռովեր Սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենայի զննության արձանագրությունների համաձայն` 2016թ-ի մարտի 31-ին անհայտ քաղաքացուց ստացված ահազանգի հիման վրա Երևան քաղաքի Նալբանդյան 128 հասցեում գտնվող Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի մոտ հայտնաբերվել է «Ռենջ Ռովեր Սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենա, որի դռները գտնվել են բաց վիճակում, իսկ շարժիչը գործի դնելու համար նախատեսված բանալին ավտոմեքենայում: Զննության ընթացքում ավտոմեքենան գտնվել է անվնաս, սարքին վիճակում:
Հատոր 1, գ.թ. 24,
հատոր 4, գ.թ. 94-97

Ջնդի Ամարյանի «IPhone 6» տեսակի բջջային հեռախոսի զննության արձանագրության համաձայն որի` Ջնդի Ամարյանի բջջային հեռախոսում 077 99-43-44 հեռախոսահամարը գրանցված է Մամադ անվան տակ:
Հատոր 2, գ.թ. 220-222

ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչությունից ստաված թիվ 3/6102 գրության համաձայն` 26.03.2016թ-ին Կարեն Զարգարյանին «Արևելյան խոհանոց» ռեստորան կանչած Մահմեդը հանդիսանում է Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, 1992թ-ի մարտի 29-ին ծնված Մամադ Դոլոյանը:
Հատոր 1, գ.թ. 204

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Դատարանը, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Մամադ Դոլոյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում, ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշներով ապացուցված չէ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածը սահմանում է.
<<1. Շորթումը` անձի կամ նրա մերձավորի մասին արատավորող կամ անձի կամ նրա մերձավորի իրավունքներին ու օրինական շահերին էական վնաս պատճառող տեղեկություններ հրապարակելու, ինչպես նաև անձի կամ նրա մերձավորի նկատմամբ բռնություն գործադրելու սպառնալիքով կամ անձի, նրա մերձավորի գույքը կամ այլ անձանց տնօրինության կամ պահպանության տակ գտնվող գույքը ոչնչացնելու (վնասելու) սպառնալիքով ուրիշի գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքը հանձնելու կամ գույքային բնույթի այլ գործողություններ կատարելու պահանջը`
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկից ութհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով` առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը չորս տարի ժամկետով:
2. Շորթումը, որը կատարվել է`
1) անձի կամ նրա մերձավորի նկատմամբ բռնություն գործադրելով,
2) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
/.../
3.1) խոշոր չափերով,
պատժվում է ազատազրկմամբ` երեքից յոթ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
3. Շորթումը, որը կատարվել է`
1) անզգուշությամբ մահ կամ այլ ծանր հետևանքներ պատճառելով,
2) առանձնապես խոշոր չափերով,
3) կազմակերպված խմբի կողմից,
4) առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով`
/.../
պատժվում է ազատազրկմամբ` վեցից տասը տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:>>:

Դատարանը, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հանգում է հետևության, որ գործով բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել Մամադ Դոլոյանի մասնակցությամբ խմբի կազմում նախնական համաձայնությամբ առանձնապես խոշոր չափերով շորթում կատարելու առաջադրված մեղադրանքը հաստատված համարելու վերաբերյալ: Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով` մասնավորապես տուժող Կ.Զարգարյանի, վկաներ Հ.Զարգարյանի, Ռ.Աբովյանի, Մ.Առաքելյանի, Ն.Մարգարյանի, Վ.Ոսկանյանի, Հ.Աթոյանի, Գ.Սարգսյանի, Գ.Վարոսյանի ցուցմունքներով որևէ հիմնավոր փաստական տվյալ ձեռք չի բերվել այն մասին, որ Մամադ Դոլոյանն ուղղակի մասնակցություն է ունեցել Կարեն Զարգարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու սպառնալիքով շորթման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերով գույք հափշտակելուն: Ինչպես տուժող Կարեն Զարգարյանը, այնպես էլ վկաները իրենց ցուցմունքներում որևէ տեղեկություն չեն հայտնել Մամադ Դոլոյանի կողմից տուժող Կարեն Զարգարյանից գումարի կամ գույքի պահանջ ներկայացնելու հանգամանքի վերաբերյալ: Ավելին, տուժողը ինչպես նախաքննության, այնպես էլ` դատաքննության փուլում որևէ հանգամանք չի նշել ամբաստանյալ Մամադ Դոլոյանի` <<Արևելյան խոհանոց>> ռեստորանի առանձնասենյակում Վիտալի Ավդիանիի և Կարեն Զարգարյանի միջև տեղի ունեցած խոսակցությանը, ինչպես նաև` Վ.Ավդիանիի կողմից տուժողին գույքը հանձնելու պահանջ ներկայացնելու ընթացքում ներկա լինելու վերաբերյալ:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ5/0005/01/14 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել հետևյալի մասին.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածը սահմանում է. «Հանցակցություն է համարվում երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ:
(...)
5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները»:
Մեջբերված նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել է Ալիկ Մաթևոսյանի և Ռաֆիկ Հարությունյանի վերաբերյալ որոշման մեջ՝ դիրքորոշում արտահայտելով այն մասին, որ.«(…) Եթե կատարողները երկու կամ ավելի անձինք են, ապա այդպիսի հանցակցությունը կոչվում է համակատարում, որի դեպքում հանցագործության մասնակիցներից յուրաքանչյուրը պետք է կատարի հանցագործության օբյեկտիվ կողմը: Համակատարում նշանակում է, որ երկու կամ ավելի անձինք անմիջականորեն կատարում են հանցագործության օբյեկտիվ կողմը:
Համակատարում չէ հանցագործությանը այնպիսի մասնակցությունը, երբ անձանցից մեկը տվյալ հանցագործության օբյեկտիվ կողմը հանդիսացող ոչ մի գործողություն չի կատարել, այլ միայն օժանդակել է հանցագործությանը: (…)
Օժանդակողը կատարողից տարբերվում է այն բանով, որ նա հանցագործության օբյեկտիվ կողմն անմիջականորեն չի կատարում, այլ կամ հանցագործությունը նախապատրաստելու պրոցեսում, կամ դրա ավարտման փուլում կատարողին օգնություն է ցույց տալիս հանցագործության ավարտման ռեալ (իրական) հնարավորություններ ստեղծելու միջոցով:
Օժանդակողը հանցագործության անմիջական կատարմանը չի մասնակցում, այլ տրամադրելով հանցագործության կատարման համար անհրաժեշտ միջոցներ կամ գործիքներ, վերացնելով խոչընդոտները և այլն, օգնում է կատարողին իրականացնել հանցակիցների դիտավորությունը: (…)» (տե՛ս Ալիկ Մաթևոսյանի և Ռաֆիկ Հարությունյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի հուլիսի 25-ի թիվ ՎԲ-48/08 որոշման 29-30-րդ կետերը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սիրակ Սաքանյանի գործով իրավական դիրքորոշում է արտահայտել, որ ՙհանցագործության մեջ անձի մեղավորության հարցը լուծվում է դրա մասին վկայող բավարար ապացույցների ամբողջությամբ: ՙԱպացույցների բավարարություն՚ հասկացությունը գնահատողական է և իրենից ներկայացնում է ապացույցների համակցության գնահատման վերջնական արդյունք (ապացույցների բավարարության չափանիշների` վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին մանրամասն տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 15-19-րդ կետերը):
Վճռաբեկ դատարանն ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշների վերաբերյալ ձևավորած իրավական դիրքորոշումներն ամբողջացրել և զարգացրել է Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի գործով որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ անձի դատապարտման համար անհրաժեշտ է ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար կլինի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու, անձի մեղավորության առնչությամբ ցանկացած ողջամիտ կասկած բացառելու և ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի մոտ համապատասխան ներքին համոզմունք ձևավորելու համար: Ներքին համոզմունքը` որպես սուբյեկտիվ կատեգորիա, պետք է օբյեկտիվ հիմքեր ունենա, այն է` բխի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստական տվյալների ամբողջությունից, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ կձևավորեն անձի մեղավորության վերաբերյալ համոզվածություն: Ընդ որում, ներքին համոզմունքն օբյեկտիվանում և իրավական նշանակություն է ձեռք բերում դատական ակտերի հիմնավորման և պատճառաբանման միջոցով (մանրամասն տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 29-32-րդ կետերը):
Վճռաբեկ դատարանը քննարկվող որոշմամբ արձանագրել է, որ ՙ[Ք]րեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած՚ (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 33-րդ կետը):
Վերահաստատելով և զարգացնելով նախորդ կետում մեջբերված գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՙապացույցների բավարարությունը՚ որոշելու չափանիշներն են.
1) անմեղության կանխավարկածը,
2) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3) դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ (տե՛ս, ի թիվս այլոց, Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, գանգատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, գանգատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ):
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար:
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ՙ(…) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: (…)՚ (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Ներքին համոզմունքի` որպես ապացույցների գնահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական գործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է: Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են գնահատման:
Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ հանցագործության համար դատապարտումը չի կարող պայմանավորված լինել անձի հավանական մեղավորության վերաբերյալ հետևություններով կամ ենթադրություններով, այլ պետք է բխի նրա կողմից տվյալ արարքը կատարելու հարցում դատարանի համոզմունքից: Միաժամանակ դատարանի համոզմունքը չի կարող կամայական և սուբյեկտիվ լինել. այն պետք է ձևավորվի պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ հետազոտման և գնահատման արդյունքում: (տե՛ս Նելլի Ափոյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0009/01/13 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Ա.Մադոյանի գործով որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙԱպացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ինչ վերաբերում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշներին, ապա Վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ դրանք են` 1) անմեղության կանխավարկածը, 2) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը, 3) դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 15-րդ կետը):
Անդրադառնալով ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշներից անմեղության կանխավարկածին` Վճռաբեկ դատարանը փաստել է. ՙ[Ք]րեական դատավարությունում կանխավարկածն օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն` որոշակի հանգամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կարգով չի ապացուցվել հակառակը: Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է (…): Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում: Միևնույն ժամանակ անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ: Այլ խոսքով` քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության:
(…) [Ա]նմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար:
(…) ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշ ասելով` պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած՚ (տե՛ս Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշումը), (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը), (տե՛ս Արթուր Մադոյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2016 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԵԿԴ/0303/01/15 որոշումը):
Դատարանը փաստում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով բավարար փաստական տվյալներ ձեռք չեն բերվել այն մասին, որ Մամադ Դոլոյանն անմիջական մասնակցություն է ունեցել շորթման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերով գույք հափշտակելուն, այլ վերջինս միայն օժանդակել է հանցագործության կատարմանը, այն է` 2016թ-ի մարտի 25-26-ին զանգահարել է տուժող Կարեն Զարգարյանի հեռախոսահամարով, և նրա ու Գ.Մուրադյանի միջև եղած գրազի վերաբերյալ պարզաբանումներ ստանալու պահանջով կանչել <<Արևելյան խոհանոց>> ռեստորան:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Մամադ Դոլոյանը հափշտակությանը օժանդակելու հետ մեկտեղ որևէ տեղեկացվածություն չի ունեցել շորթման եղանակով հափշտակվելիք գույքի տեսակի և չափի մասին:
Այսպիսով, վերը նշված փաստական տվյալների և իրավական դիրքորոշումների հիման վրա դատարանը հաստատված է համարում միայն Մամադ Դոլոյանի կողմից շորթում կատարելուն օժանդակելու մեղավորությունը, ուստի նրա արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետից ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի համար նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Նշված հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե’ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:

Ամբաստանյալ Մամադ Դոլոյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ տուժողը բողոք կամ գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունըե (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Մամադ Դոլոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն`
ՙՔրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ:՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն`
<<Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:
/.../>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:>>:
ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է.
<<1. Համաներում հայտարարելով` պատժից ազատել`
1) առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց.
2) /.../>>:
Դատարանն արձանագրում է, որ Մամադ Դոլոյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը, և այդ հիմքով նա ենթակա է պատժից ազատման:
Դատարանը միաժամանակ փաստում է, որ օրենքով նախատեսված` համաներումը չկիրառելու սահմանափակումներ առկա չեն:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, դատարանը գտնում է, որ Մամադ Դոլոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Կարեն Զարգարյանին ի պահ հանձնված «Ռենջ Ռովեր Սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենան պետք է թողնել վերջինիս տնօրինմանը:
Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով առկա չէ քաղաքացիական հայց, դատական ծախսեր, ինչպես նաև` ամբաստանյալի գույք վրա կալանք չի դրվել, ուստի դատարանն այդ հարցերը համարում է լուծված:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-374-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Մամադ Շալիկոյի Դոլոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-182-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով Մամադ Դոլոյանի նկատմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել 05.06.2017թ.-25.03.2019թ. նախնական կալանքի տակ գտնվելու 1 /մեկ/ տարի 9 /ինը/ ամիս 20 /քսան/ օրը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 2 /երկու/ ամիս 10 /տասը/ օր ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և Մամադ Շալիկոյի Դոլոյանին ազատել պատժից:
Մամադ Շալիկոյի Դոլոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Կարեն Զարգարյանին ի պահ հանձնված «Ռենջ Ռովեր Սպորտ» մակնիշի 20 DD 100 հ/հ ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինմանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ