Գործ No ԵԱՔԴ/0186/01/17

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

<<07>> փետրվարի 2019 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ`
Նարե Այվազյանի
Միլենա Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Հայկ Պետրոսյանի
Դավիթ Կարապետյանի
պաշտպաններ Աննա Ջուվանովայի
Սեդա Սաֆարյանի
Կարեն Հակոբյանի
Խանում Մկրտչյանի

Կենտրոն նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Մուրադ Ռաֆիկի Պողոսյանի (ծնված` 1969 թվականի մայիսի 12-ին` Թալին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, ծառայել է ՀՀ Թալինի զինվորական կոմիսարիատում, որպես զորահավաքային բաժանմունքի պահեստազորի զինվորների և սերժանտների հաշվառման, ամրագրման և նախորոշման գծով սպա, կոչումով` ավագ լեյտենանտ, բնակվող` քաղաք Թալին, Խանջյան 22-րդ շենք, 5-րդ բնակարան) մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,

Աշոտ Սասունիկի Խամոյանի (ծնված` 1975 թվականի նոյեմբերի 11-ին` Արագածոտնի մարզի Արագածավան գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվող` Արագածոտնի մարզ, գյուղ Արագածավան, Կոմիտասի 2-րդ փակուղի, 10-րդ տուն), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Կամսար Լենդրոշի Ղորղանյանի (ծնված` 1980 թվականի մայիսի 1-ին` Արմավիրի մարզի Ջանֆիդա գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 2 երեխա նախկինում չդատված, Ջանֆիդա համայնքի ղեկավար, բնակվող` Արմավիրի մարզ, գյուղ Ջանֆիդա, 1-ին փողոց, 74-րդ տուն) մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Կարեն Աշոտի Ջանիկյանի (ծնված` 1980 թվականի սեպտեմբերի 4-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն ռազմաբժշկական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 4 երեխա, նախկինում չդատված, ծառայում է Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալում` որպես թերապևտիկ բաժանմունքի բժիշկ - նյարդաբան, կոչումով` բ/ծ մայոր, բնակվող` Արցախի Հանրապետություն, քաղաք Ստեփանակերտ, Ազատամարտիկների փողոց, 21-րդ շենք, 61-րդ բնակարան) մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Պապ Գարեգինի Եփրեմյանին (ծնված` 1983 թվականի ապրիլի 28-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված` Արմավիրի մարզ, Հայկավան գյուղ, 9-րդ փողոց, 6-րդ տուն, փաստացի բնակվող` քաղաք Երևան, Ֆուչիկի 27/1 շենք, 23 բնակարան) մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Ազատ Անուշավանի Աբրահամյանի (ծնված` 1993 թվականի մարտի 2-ին` Արմավիրի մարզի Ջանֆիդա գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ուսանող, չամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող` Արմավիրի մարզ, գյուղ Ջանֆիդա, 2-րդ փողոց, 31-րդ տուն) մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2017 թվականի ապրիլի 14-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 58205917 քրեական գործը:
2017 թվականի ապրիլի 26-ին Աշոտ Խամոյանը և Մուրադ Պողոսյանը ձերբակալվել են:
2017 թվականի ապրիլի 29-ին Մուրադ Պողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2017 թվականի ապրիլի 29-ին Աշոտ Խամոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2017 թվականի ապրիլի 29-ին Դավիթ Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի մայիսի 04-ին Դավիթ Հովսեփյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով և որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի մայիսի 05-ին Մուրադ Պողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2017 թվականի մայիսի 06-ին Կարեն Ջանիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի մայիսի 12-ին Կարեն Ջանիկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի մայիսի 12-ին Կամսար Ղորղանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի մայիսի 17-ին Կամսար Ղորղանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի մայիսի 25-ին Աշոտ Խամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի նոյեմբերի 07-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 62237417 քրեական գործը և նույն օրն այն միացվել է թիվ 58205917 քրեական գործին:
2018 թվականի նոյեմբերի 08-ին Կամսար Ղորղանյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և փոփոխվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2017 թվականի նոյեմբերի 08-ին Ազատ Աբրահամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի նոյեմբերի 08-ին Պապ Եփրեմյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2018 թվականի նոյեմբերի 08-ին Աշոտ Խամոյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և փոփոխվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2018 թվականի նոյեմբերի 09-ին Դավիթ Հովսեփյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և փոփոխվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2017 թվականի նոյեմբերի 09-ին թիվ 58205917 քրեական գործից անջատվել է թիվ 62237617 քրեական գործը:
2017 թվականի նոյեմբերի 27-ին թիվ 62237617 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Մուրադ Ռաֆիկի Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ <<նա, ծառայելով ՀՀ ՊՆ Թալինի զինվորական կոմիսարիատում որպես զորահավաքային բաժանմունքի պահեստազորի զինվորների և սերժանտների հաշվառման, ամրագրման և նախորոշման գծով սպա, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, խաբեության եղանակով Արագածոտնի մարզի Արագածավան գյուղի բնակիչ Աշոտ Սասունիկի Խամոյանի ներկայացրած անձի, վերջինիս որդու` նույն զինվորական կոմիսարիատում հաշվառված զինակոչիկ Արազ Խամոյանի օգտին իբր գործողություններ կատարելու, այն է` 2016 թվականի ամառային զորակոչին տարկետում հատկացնելու, իսկ հետագայում զինվորական ծառայությունից վերջնականապես ազատելու պատրվակով, 2015 թվականից մինչև 2016 թվականն ընկած ժամանակահատվածում, Աշոտ Խամոյանին համոզելու եղանակով դրդել է իր միջոցով առանձնապես խոշոր չափերով կաշառք տալ պաշտոնատար անձանց, որի արդյունքում Աշոտ Խամոյանից մաս-մաս անձամբ ստացել է ընդհանուր առմամբ առանձնապես խոշոր չափերի` 4.707.400 ՀՀ դրամին համարժեք 10.000 ԱՄՆ դոլար և հափշտակել:
Այսպես`
2014 թվականի մարտի 20-ին Արագածավան գյուղի բնակիչ Արազ Աշոտի Խամոյանը ներկայացել է ՀՀ ՊՆ Թալինի զինկոմիսարիատ` կցագրման: Կցագրվելուց և հետագայում զինկոմիսարիատում բժշկական զննություն անցնելուց հետո, երբ Արազ Աշոտի Խամոյանի մոտ հայտնաբերվել են <<Հարթաթաթություն>> և <<Սկոլիոզ>> հիվանդությունները, ավագ լեյտենանտ Մուրադ Պողոսյանը հանդիպել է զինակոչիկի հորը` Աշոտ Խամոյանին և ի սկզբանե նպատակ ունենալով խաբեության եղանակով հափշտակել առանձնապես խոշոր չափերի հասնող գումար, իբր պաշտոնատար անձանց կաշառք տալու պատրվակով դրդել է Աշոտ Խամոյանին որդու զորակոչը երեք տարի ժամկետով հետաձգելու համար տալ 2.827.980 ՀՀ դրամին համարժեք 6000 ԱՄՆ դոլար: 2015թ. ապրիլին Աշոտ Խամոյանից գումարն անձամբ ստանալուց և այդ ուղղությամբ որևէ գործողություն չկատարելուց հետո, երբ Արազ Խամոյանը բժշկական հանձնաժողովի կողմից 2016թ. դեկտեմբերին ճանաչվել է պիտանի զինվորական ծառայության համար, Աշոտ Խամոյանը հանդիպել է Մուրադ Պողոսյանին և պահանջել գումարը: Հաջորդող օրերին պայմանավորվածության համաձայն վերջինս հանդիպել է Աշոտ Խամոյանին և հայտնել, որ գումարի վերադարձման փաստով խոսել է զինվորական կոմիսարի հետ, ով հայտնել է, որ գումարը բաժանվել է բժշկական հանձնաժողովի անդամներին և այն վերադարձնել հնարավոր չէ: Այնուհետև Մուրադ Պողոսյանը շարունակելով իր հանցավոր մտադրությունը Աշոտ Խամոյանին առաջարկել է որդուն վերջնականապես ազատել զինվորական ծառայությունից և համոզելու եղանակով դրդել է նշված գումարին ավելացնել 1.895.440 ՀՀ դրամին համարժեք ևս 4000 ԱՄՆ դոլար: Ներգործելով Աշոտ Խամոյանի գիտակցության և կամքի վրա 2016 թվականի հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին Աշոտ Խամոյանից անձամբ ստացել է հիշյալ գումարը և հափշտակել այն:
Արդյունքում Մ.Պողոսյանը չի կատարել իր խոստումը, որի հետևանքով Արազ Խամոյանը 2017 թվականի հունվարի 21-ին զորակոչվել և պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայության է նշանակվել ՀՀ ԶՈՒ-ում:>>:

Ամբաստանյալ Աշոտ Սասունիկի Խամոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <<նա, հանդիսանալով զորակոչիկ Արազ Խամոյանի հայրը, որդու` Արազ Խամոյանի օգտին պաշտոնատար անձանց կողմից իրենց լիազորությունների շրջանակում գործողություն կատարելու, այն է` 2016 թվականի ամառային զորակոչի ընթացքում երեք տարի ժամկետով տարկետում տրամադրելու, իսկ այնուհետև զինվորական ծառայությունից վերջնականապես ազատելու նպատակով, փորձել է պաշտոնատար անձանց տալ առանձնապես խոշոր չափերով կաշառք, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցավոր մտադրությունն ավարտին չի հասցվել` քանի որ կարծեցյալ միջնորդ Մուրադ Պողոսյանը խաբեության եղանակով հափշտակել է որպես կաշառք տրված գումարը: Այնուհետև, որդու զորակոչվելուց հետո վերջինիս զորամասից Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալ տեղափոխման գործընթացը կազմակերպելու շուրջ ձեռք բերված համաձայնության հիման վրա 2017 թվականի հունվար-մարտ ամիսներին կաշառքի առարկա հանդիսացող խոշոր չափերով գումարը միջնորդի միջոցով տվել է համապատասխան պաշտոնատար անձին:
Այսպես.
2015 թվականի մարտի 20-ին Արագածավան գյուղի բնակիչ Արազ Աշոտի Խամոյանը ՀՀ ՊՆ Թալինի զինկոմիսարիատում կցագրվելուց և հետագայում զինկոմիսարիատում բժշկական զննություն անցնելու ընթացքում նրա մոտ ախտորոշվել է <<հարթաթաթություն>> և <<սկոլիոզ>> հիվանդությունները: ՀՀ ՊՆ Թալինի զինվորական կոմիսարիատի զորահավաքային բաժանմունքի պահեստազորի զինվորների և սերժանտների հաշվառման, ամրագրման և նախորոշման գծով սպա, կոչումով ավագ լեյտենանտ Մուրադ Պողոսյանը հանդիպել է զինակոչիկի հորը` Աշոտ Խամոյանին, տեղեկանալով որդու մոտ հայտնաբերված առողջական խնդիրների մասին, խաբեությամբ, կաշառք տալու պատրվակով ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու մեկ միասնական դիտավորությամբ առաջարկել է 2016 թվականի ամառային զորակոչի ընթացքում երեք տարի ժամկետով որդուն տարկետում տրամադրելու համար պաշտոնատար անձանց տալ 6.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք: Համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո` Աշոտ Խամոյանը 2015 թվականի ապրիլին Մուրադ Պողոսյանին որպես կաշառք Թալինի զինվորական կոմիսարիատի բակում` ավտոմեքենայում, անձամբ տվել է առանձնապես խոշոր չափերով 2.827.980 ՀՀ դրամին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլարը, սակայն այդ ուղղությամբ Մուրադ Պողոսյանը կաշառք տվողի ներկայացրած անձի` Արազ Խամոյանի օգտին որևէ գործողություն չի կատարել: Արդյունքում` վերջինս 2016 թվականի դեկտեմբերին բժշկական հանձնաժողովի կողմից ճանաչվել է պիտանի զինվորական ծառայության համար: Այդ մասին տեղեկանալուց հետո` Աշոտ Խամոյանը հանդիպել է Մուրադ Պողոսյանին և հետ պահանջել կաշառքի առարկան: Մուրադ Պողոսյանը, շարունակելով իրագործել իր հանցավոր մտադրությունը, խոստացել է խոսել զինվորական կոմիսարի հետ` այդ կերպ ստեղծելով պատրանք Արազ Խամոյանի օգտին խոստացած գործողություններն ավարտին հասցնելու վերաբերյալ: Հաջորդող օրերին, հանդիպելով Աշոտ Խամոյանին, տեղեկացրել է, որ իբր զրուցել է զինվորական կոմիսարի հետ, վերջինս հայտնել է, որ գումարն արդեն տրվել է բժշկական հանձնաժողովի անդամներին, ապա` առաջարկել է որպես կաշառք ավելացնել ևս 4.000 ԱՄՆ դոլար` որդուն զինվորական ծառայությունից վերջնականապես ազատելու համար: Աշոտ Խամոյանն առանձնապես խոշոր չափերով կաշառք տալու դիտավորությամբ, հաջորդող օրերին Մուրադ Պողոսյանին տվել է 1.895.440 ՀՀ դրամին համարժեք ևս 4.000 ԱՄՆ դոլար կաշառքը, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ Մուրադ Պողոսյանը նշված գործընթացն իրականացնելու համար որևէ պաշտոնատար անձի գումար չի տվել, այդ ուղղությամբ որևէ գործողություն չի կատարել` այդ կերպ խաբեությամբ հափշտակելով գումարը:
Բացի այդ, 2017 թվականի հունվարին Աշոտ Խամոյանն իր մտերիմ, Արմավիրի մարզի Ջանֆիդա համայնքի բնակիչ Կամսար Ղորղանյանի հետ համաձայնություն է ձեռք բերել կաշառքի դիմաց վերջինիս միջնորդությամբ իր ներկայացրած անձին` որդուն, Արցախի Հանրապետության ՊԲ 49971 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, շարքային Արազ Խամոյանին բժշկական հաստատությունում ստացիոնար բուժման տեղափոխելու վերաբերյալ։ 2017 թվականի հունվարին Կամսար Ղորղանյանն այդ կապակցությամբ համաձայնություն է ձեռք բերել իր մտերիմ, միջնորդ, ԱՀ Շուշի քաղաքի բանկիչ Դավիթ Հրաչիկի Հովսեփյանի հետ: Այնուհետև, Աշոտ Խամոյանը կաշառքի առարկա հանդիսացող խոշոր չափերով 600.000 ՀՀ դրամը երկու փուլով` 2017 թվականի հունվարի վերջերին կամ փետրվարի սկզբներին Արմավիր քաղաքում 400.000 ՀՀ դրամ, իսկ 2017 թվականի մարտի սկզբներին` 200.000 ՀՀ դրամ տվել է Կամսար Ղորղանյանին: Միջնորդ Կամսար Ղորղանյանը, ստանալով կաշառքի առարկան, այն փոխանակել է ԱՄՆ դոլարի, ապա` 1.200 ԱՄՆ դոլարը 2017 թվականի մարտին Երևան քաղաքում փոխանցել է Դավիթ Հովսեփյանին: Վերջինս հանդիպել է Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալի թերապևտիկ բաժանմունքի բժիշկ, բ/ծ մայոր Կարեն Աշոտի Ջանիկյանին, ապա` Արազ Աշոտի Խամոյանին Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալում ստացիոնար բուժման տեղափոխելու գործընթացը կազմակերպելու դիմաց նրան է փոխանցել որպես կաշառք ստացած գումարից 96.766 ՀՀ դրամին համարժեք 200 ԱՄՆ դոլարը։
Արդյունքում` ժամկետային զինծառայող Արազ Խամոյանը 2017 թվականի ապրիլի 18-ին ստացիոնար բուժման է ընդունվել Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալի թերապևտիկ բաժանմունք:>>

Ամբաստանյալ Կամսար Լենդրոշի Ղորղանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <<նա, կատարել է կաշառքի միջնորդություն` իր գործողություններով նպաստել է ինչպես կաշառք տվողի ու ստացողի միջև համաձայնության գալուն, այնպես էլ դրա իրականացմանը, բացի այդ դրդել է խոշոր չափերով կաշառք տալուն, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել` կաշառք տվողի կամքից անկախ հանգամանքներով:
Այսպես.
2017 թվականի հունվարին Կամսար Ղորղանյանը ծանոթ, Արագածոտնի մարզի Արագածավան գյուղի բնակիչ Աշոտ Սասունիկի Խամոյանի հետ համաձայնություն է ձեռք բերել կաշառքի դիմաց իր միջնորդությամբ վերջինիս ներկայացրած անձին` որդուն, Արցախի Հանրապետության ՊԲ 49971 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, շարքային Արազ Աշոտի Խամոյանին բժշկական հաստատությունում ստացիոնար բուժման տեղափոխելու վերաբերյալ։ Համաձայնության գալուց հետո` 2017 թվականի հունվարին, կաշառքի առարկայի բնույթի և չափի վերաբերյալ կաշառք տվողի և կաշառք ստացողի միջև կաշառքի շուրջ համաձայնության գալուն նպաստելով, նշվածի շուրջ համաձայնություն է ձեռք բերել իր մտերիմ, միջնորդ ԱՀ Շուշի քաղաքի բանկիչ Դավիթ Հրաչիկի Հովսեփյանի հետ: Այնուհետև, Աշոտ Խամոյանից կաշառքի առարկա հանդիսացող 600.000 ՀՀ դրամը երկու փուլով` 2017 թվականի հունվարի վերջերին կամ փետրվարի սկզբներին Արմավիր քաղաքում 400.000 ՀՀ դրամ, իսկ 2017 թվականի մարտի սկզբներին` 200.000 ՀՀ դրամ ստացել է անձամբ: Կաշառքի առարկա հանդիսացող գումարը վերածել է ԱՄՆ դոլարի, ապա` 1.200 ԱՄՆ դոլարը 2017 թվականի մարտին Երևան քաղաքում փոխանցել է Դավիթ Հովսեփյանին: Վերջինս հանդիպել է Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալի թերապևտիկ բաժանմունքի բժիշկ, բ/ծ մայոր Կարեն Աշոտի Ջանիկյանին, ապա` Արազ Աշոտի Խամոյանին Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալում ստացիոնար բուժման տեղափոխելու գործընթացը կազմակերպելու դիմաց նրան է տվել որպես կաշառք ստացած գումարից 96.766 ՀՀ դրամին համարժեք 200 ԱՄՆ դոլարը։
Արդյունքում` ժամկետային զինծառայող Արազ Խամոյանը 2017 թվականի ապրիլի 18-ին ստացիոնար բուժման է ընդունվել Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալի թերապևտիկ բաժանմունքում:
Բացի այդ, Կամսար Ղորղանյանը 2017 թվականի փետրվարի 10-ին հեռախոսազրույց է ունեցել իր մտերիմ, ՀՀ ԿԱ արտակարգ իրավիճակների նախարարության փրկարար ծառայության Արմավիրի մարզային փրկարար վարչության Արմավիրի հրշեջ-փրկարարական ջոկատի հրամանատարի պաշտոնը զբաղեցնող Պապ Եփրեմյանի հետ: Վերջինս զրույցի ընթացքում տեղեկանալով, որ Կամսար Ղորղանյանի համագյուղացի Ազատ Աբրահամյանը ցանկանում է աշխատանքի ընդունվել ՀՀ ԿԱ արտակարգ իրավիճակների նախարարության Արմավիրի մարզային վարչության ստորաբաժանումներից մեկում` նյութական շահ ստանալու ակնկալիքով, առաջարկել է այդ գործընթացը կազմակերպելու համար տալ խոշոր չափերով, 243.395 ՀՀ դրամին համարժեք 500 ԱՄՆ դոլար կաշառք: Միաժամանակ, Պապ Եփրեմյանը զրուցակցին համոզել է, որ կաշառք տալու դեպքում գործընթացը կկազմակերպվի առանց խնդիրների, ավելորդ քաշքշուկների` այդ կերպ դրդելով Ազատ Աբրահամյանին տալ խոշոր չափերով կաշառք:
Իր ծանոթ պաշտոնատար անձին կաշառք տալու միջոցով աշխատանքի ընդունվելու հարցը լուծելու հնարավորություն ունենալու մասին Կամսար Ղորղանյանը հայտնել է Ազատ Աբրահամյանին, նշել, որ աշխատանքի ընդունման հարցը կաշառք տալու դեպքում կարող է լուծվել առանց ավելորդ քաշքշուկների, կարճ ժամկետում` այդ կերպ համոզելով Ազատ Աբրահամյանին խոշոր չափերով կաշառք տալ պաշտոնատար անձին` նրա մոտ առաջացնելով հանցանք կատարելու վճռականություն:
Ազատ Աբրահամյանն ընդունել է Պապ Եփրեմյանի առաջարկը և նախնական պայմանավորվածության համաձայն` կաշառքի գումարը նրան տալու նպատակով նույն օրը` երեկոյան, գնացել է ՀՀ Արմավիրի մարզի Արմավիր քաղաք, որտեղ հանդիպել է Պապ Եփրեմյանին, տեղեկացրել, որ ցանկանում է աշխատանքի ընդունվել հատկապես ՀՀ ԿԱ ԱԻՆ ՀԱԷԿ ստորաբաժանումում: Զրույցի ընթացքում Պապ Եփրեմյանն առաջարկել է աշխատանքի ընդունման համար անհրաժեշտ փաստաթղթերը դիմումի հետ միասին ներկայացնել արտակարգ իրավիճակների նախարարություն: Այնուհետև, Ազատ Աբրահամյանը կաշառքի առարկա հանդիսացող 243.395 ՀՀ դրամին համարժեք 500 ԱՄՆ դոլարով ծրարը ուղղել է դեպի Պապ Եփրեմյանը, սակայն վերջինս այն չի վերցրել` մարդաշատ փողոցում գտնվելու պատճառով: Արդյունքում, հանցագործությունը` Ազատ Աբրահամյանի կողմից կաշառք տալը, ավարտին չի հասցվել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ Պապ Եփրեմյանն աշխատանքի ընդունելու լիազորություններ չի ունեցել:

Ամբաստանյալ Կարեն Աշոտի Ջանիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <<նա, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ` Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալի թերապևտիկ բաժանմունքի բժիշկ – նյարդաբան, կոչումով` բ/ծ մայոր, իր լիազորությունների շրջանակում պարտադիր ժամկետային զինծառայող Արազ Աշոտի Խամոյանի օգտին գործողություն կատարելու, այն է` Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալում ստացիոնար բուժման ընդունելու դիմաց, միջնորդ Դավիթ Հրաչիկի Հովսեփյանից ստացել է 96.766 ՀՀ դրամին համարժեք 200 ԱՄՆ դոլար կաշառք:
Այսպես`
Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալի թերապևտիկ բաժանմունքի բժիշկ-նյարդաբան Կարեն Ջանիկյանը հանդիսանալով պաշտոնատար անձ` ունենալով հիվանդների ժամանակին և որակյալ զննումն ու բուժումը կազմակերպելու պարտականություն, ինչպես նաև օժտված լինելով ենթակա միջին և կրտսեր բուժանձնակազմի աշխատանքները ղեկավարելու լիազորությամբ, 2017 թվականի փետրվար-մարտ ամիսներին միջնորդի` ԼՂՀ Շուշի քաղաքի բնակիչ Դավիթ Հովսեփյանի հետ համաձայնություն է ձեռք բերել 96.766 ՀՀ դրամին համարժեք 200 ԱՄՆ դոլար կաշառքի դիմաց, ՊԲ 49971 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող Արազ Աշոտի Խամոյանին նույն հոսպիտալի թերապևտիկ բաժանմունք ընդունելու, այնուհետև Երևանի զինվորական հոսպիտալ տեղափոխելու գործընթացը կազմակերպելու շուրջ: 2017 թվականի ապրիլի 18-ին Կարեն Ջանիկյանը, իր լիազորությունների շրջանակում կազմակերպել է Արազ Խամոյանի տեղափոխումը զորամասից Ստեփանակերտի հոսպիտալ և անձամբ ստանձնել նրա բուժման գործընթացը, որից հետո հանդիպել է միջնորդ Դավիթ Հովսեփյանին և նրանից ստացել 96.766 ՀՀ դրամին համարժեք 200 ԱՄՆ դոլար կաշառքը:>>:

Ամբաստանյալ Պապ Գարեգինի Եփրեմյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <<նա, կատարել է խոշոր չափերով կաշառք տալու փորձի դրդչություն:
Այսպես.
Պապ Եփրեմյանը, զբաղեցնելով ՀՀ ԿԱ արտակարգ իրավիճակների նախարարության փրկարար ծառայության Արմավիրի մարզային փրկարար վարչության Արմավիրի հրշեջ-փրկարարական ջոկատի հրամանատարի պաշտոնը և հանդիսանալով պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող պաշտոնատար անձ, 2017 թվականի փետրվարի 10-ին հեռախոսազրույց է ունեցել իր մտերիմ, ՀՀ Արմավիրի մարզի Ջանֆիդա համայնքի ղեկավար Կամսար Ղորղանյանի հետ: Պապ Եփրեմյանը զրույցի ընթացքում Կամսար Ղորղանյանից տեղեկանալով, որ վերջինիս համագյուղացի Ազատ Աբրահամյանը ցանկանում է աշխատանքի ընդունվել ՀՀ ԿԱ արտակարգ իրավիճակների նախարարության Արմավիրի մարզային վարչության ստորաբաժանումներից մեկում` նյութական շահ ստանալու ակնկալիքով, առաջարկել է այդ գործընթացը կազմակերպելու համար տալ խոշոր չափերով, 243.395 ՀՀ դրամին համարժեք 500 ԱՄՆ դոլար կաշառք: Միաժամանակ, Պապ Եփրեմյանը զրուցակցին համոզել է, որ կաշառք տալու դեպքում գործընթացը կկազմակերպվի առանց խնդիրների, ավելորդ քաշքշուկների` այդ կերպ դրդելով Ազատ Աբրահամյանին տալ խոշոր չափերով կաշառք: Իր ծանոթ պաշտոնատար անձին կաշառք տալու միջոցով աշխատանքի ընդունվելու հարցը լուծելու հնարավորություն ունենալու մասին Կամսար Ղորղանյանը հայտնել է Ազատ Աբրահամյանին, նշել, որ աշխատանքի ընդունման հարցը կաշառք տալու դեպքում կարող է լուծվել առանց ավելորդ քաշքշուկների, կարճ ժամկետում` այդ կերպ համոզելով Ազատ Աբրահամյանին խոշոր չափերով կաշառք տալ պաշտոնատար անձին` նրա մոտ առաջացնելով հանցանք կատարելու վճռականություն:
Ազատ Աբրահամյանն ընդունել է Պապ Եփրեմյանի առաջարկը և նախնական պայմանավորվածության համաձայն` կաշառքի գումարը նրան տալու նպատակով նույն օրը` երեկոյան, ՀՀ Արմավիրի մարզի Արմավիր քաղաքում հանդիպել է Պապ Եփրեմյանին, տեղեկացրել, որ ցանկանում է աշխատանքի ընդունվել հատկապես ՀՀ ԿԱ ԱԻՆ ՀԱԷԿ ստորաբաժանումում: Զրույցի ընթացքում Պապ Եփրեմյանն առաջարկել է աշխատանքի ընդունման համար անհրաժեշտ փաստաթղթերը դիմումի հետ միասին ներկայացնել արտակարգ իրավիճակների նախարարություն: Այնուհետև, Ազատ Աբրահամյանը կաշառքի առարկա հանդիսացող 243.395 ՀՀ դրամին համարժեք 500 ԱՄՆ դոլարով ծրարը ուղղել է դեպի Պապ Եփրեմյանը, սակայն վերջինս այն չի վերցրել` մարդաշատ փողոցում գտնվելու պատճառով: Արդյունքում, հանցագործությունը` Ազատ Աբրահամյանի կողմից կաշառք տալը, ավարտին չի հասցվել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ Պապ Եփրեմյանն աշխատանքի ընդունելու լիազորություններ չի ունեցել:>>:

Ամբաստանյալ Ազատ Անուշավանի Աբրահամյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <<նա, փորձել է խոշոր չափերով կաշառք տալ պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող պաշտոնատար անձին` իր օգտին որոշակի գործողություններ կատարելու և աշխատանքի ընդունման գործընթացին նպաստելու դիմաց, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել` իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
Այսպես.
Ազատ Աբրահամյանն իր` ՀՀ ԿԱ արտակարգ իրավիճակների նախարարության Արմավիրի մարզային վարչության ստորաբաժանումներից մեկում աշխատանքի ընդունվելու ցանկության մասին 2017 թվականի փետրվար ամսին հայտնել է Արմավիրի մարզի Ջանֆիդա համայնքի ղեկավար, համագյուղացի Կամսար Ղորղանյանին: Վերջինս էլ նշված հարցը կարգավորելու և գործընթացը կազմակերպելու նպատակով 2017 թվականի փետրվարի 10-ին հեռախոսազրույց է ունեցել իր մտերիմ, ՀՀ ԿԱ արտակարգ իրավիճակների նախարարության փրկարար ծառայության Արմավիրի մարզային փրկարար վարչության Արմավիրի հրշեջ-փրկարարական ջոկատի հրամանատարի պաշտոնը զբաղեցնող Պապ Եփրեմյանի հետ:
Պապ Եփրեմյանը զրույցի ընթացքում Կամսար Ղորղանյանից տեղեկանալով, որ վերջինիս համագյուղացի Ազատ Աբրահամյանը ցանկանում է աշխատանքի ընդունվել ` նյութական շահ ստանալու ակնկալիքով, առաջարկել է այդ գործընթացը կազմակերպելու համար տալ խոշոր չափերով, 243.395 ՀՀ դրամին համարժեք 500 ԱՄՆ դոլար կաշառք: Միաժամանակ, Պապ Եփրեմյանը զրուցակցին համոզել է, որ կաշառք տալու դեպքում գործընթացը կկազմակերպվի առանց խնդիրների, ավելորդ քաշքշուկների` այդ կերպ դրդելով Ազատ Աբրահամյանին տալ խոշոր չափերով կաշառք:
Իր ծանոթ պաշտոնատար անձին կաշառք տալու միջոցով աշխատանքի ընդունվելու հարցը լուծելու հնարավորություն ունենալու մասին Կամսար Ղորղանյանը հայտնել է իրեն, նշել, որ աշխատանքի ընդունման հարցը կաշառք տալու դեպքում կարող է լուծվել առանց ավելորդ քաշքշուկների, կարճ ժամկետում` այդ կերպ համոզելով Ազատ Աբրահամյանին խոշոր չափերով կաշառք տալ պաշտոնատար անձին` նրա մոտ առաջացնելով հանցանք կատարելու վճռականություն:
Ազատ Աբրահամյանն ընդունել է Պապ Եփրեմյանի առաջարկը և նախնական պայմանավորվածության համաձայն` կաշառքի գումարը նրան տալու նպատակով նույն օրը` երեկոյան, գնացել է ՀՀ Արմավիրի մարզի Արմավիր քաղաք, որտեղ հանդիպել է Պապ Եփրեմյանին, տեղեկացրել, որ ցանկանում է աշխատանքի ընդունվել հատկապես ՀՀ ԿԱ ԱԻՆ ՀԱԷԿ ստորաբաժանումում: Զրույցի ընթացքում Պապ Եփրեմյանն առաջարկել է աշխատանքի ընդունման համար անհրաժեշտ փաստաթղթերը դիմումի հետ միասին ներկայացնել արտակարգ իրավիճակների նախարարություն: Այնուհետև, Ազատ Աբրահամյանը կաշառքի առարկա հանդիսացող 243.395 ՀՀ դրամին համարժեք 500 ԱՄՆ դոլարով ծրարը ուղղել է դեպի Պապ Եփրեմյանը, սակայն վերջինս այն չի վերցրել` մարդաշատ փողոցում գտնվելու պատճառով: Արդյունքում, հանցագործությունը` Ազատ Աբրահամյանի կողմից կաշառք տալը, ավարտին չի հասցվել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ Պապ Եփրեմյանն աշխատանքի ընդունելու լիազորություններ չի ունեցել:>>:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Ամբաստանյալ Մուրադ Ռաֆիկի Պողոսյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին Արտյոմ Խամոյանից վերցրել է 6000 դոլար պարտքով գումար` իր անձնական կարիքների համար, այնուհետև` 2015 թվականի կեսերին ևս 4000 ԱՄՆ դոլար, որը տվել է Աշոտ Խամոյանը, սակայն պարտքը չի վերադարձրել: Գումարը վերցնելու վերաբերյալ, բացի իր կողմից տրված պատրավորագրից, որևէ այլ փաստաթուղթ չի կազմվել, բանավոր պայմանավորվածության համաձայն ինքը պարտավորվել է վերադարձնել պարտքը: Հետագայում Աշոտ Խամոյանին ասել է, որ երեխային կօգնի բանակի զորակոչային հարցերով` ժամանակ շահելու համար, քանի որ ինքը ծառայել է ՀՀ ՊՆ Թալինի զինվորական կոմիսարիատում, հանդիսացել է զորահավաքային բաժանմունքի պահեստազորի զինվորների և սերժանտների հաշվառման, ամրագրման և նախորոշման գծով սպա: Սակայն Աշոտ Խամոյանի որդու զորակոչային կամ բժշկական փաստաթղթերի հետ կապված ինքը որևէ հարցով չի զբաղվել: Հետագայում իր պարտքերն ամբողջությամբ մարել է: Ամբաստանյալը միաժամանակ նշեց, որ հնարավոր է` նշված գումարը վերցրած լինի նաև անասնապահությամբ զբաղվելու նպատակով:

Նախաքննության փուլում Մուրադ Պողոսյանը ցուցմունք է տվել, որ 2005 թվականից ծառայել է ՀՀ ՊՆ Թալինի զինվորական կոմիսարիատում, հանդիսացել է զորահավաքային բաժանմունքի պահեստազորի զինվորների և սերժանտների հաշվառման, ամրագրման և նախորոշման գծով սպա: Ճանաչել է Աշոտ Խամոյանին, նրա եղբորը` Արտյոմին, շուրջ 25 տարի, վերջիններս հանդիսացել են իր կնոջ հորեղբոր թոռները: 2015 թվականի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին Թալին քաղաքում պատահաբար հանդիպել է Արտյոմ Խամոյանին, զրույցի ընթաքում տեղեկացրել է, որ ցանկանում է անասնապահությամբ զբաղվել, սակայն գումար չի ունեցել: Արտյոմ Խամոյանը հայտնել է, որ կարող է իրեն օգնել, որից մոտ 10 օր անց որոշակի հաշվարկներ կատարելուց հետո կրկին հանդիպել են, տեղեկացրել է, որ ցանկանում է գնել անասուններ, որի համար անհրաժեշտ է եղել մոտ 6.000 ԱՄՆ դոլար: 2-3 օր անց Արտյոմը նշված չափի գումարը փոխանցել է իրեն: Նշված գումարից 1.000 ԱՄՆ դոլարը ծախսել է իր անձնական կարիքների համար, իսկ 5.000 ԱՄՆ դոլար գումարը կորցրել է: Այնուհետև, կրկին հանդիպել է Արտյոմի հետ, տեղեկացրել է, որ ցանկանում է ավելի շատ անասուններ գնել, խնդրել է ևս 4.000 ԱՄՆ դոլար գումար և մի քանի օր անց Արտյոմը կրկին տվել է խնդրած գումարը: Գումարը կորցնելու մասով պարզաբանել է, որ որոշել է 5.000 ԱՄՆ դոլարով ավտոմեքենա գնել, 2016 թվականի հունվար ամսին եկել է Երևան, սակայն առանց մեքենա գնելու վերադարձել է տուն ու նկատել, որ գումարը կորցրել է: Այդ մասին ոչ ոքի չի ասել: Պատրաստակամություն է հայտնել վերադարձնել գումարը առաջին իսկ հնարավորության դեպքում: Պնդել է, որ Արազ Խամոյանի զորակոչման հետ որևէ կապ չի ունեցել, բայց քանի որ չի կարողացել գումարը վերադարձնել Աշոտ Խամոյանին ստել է` ասելով, որ որդու զորակոչման հարցում կօգնի, որպեսզի իրեն շատ չանհանգստացնեն: Մասնավորապես, ասել է, որ կօգնի հետաձգել Արազ Խամոյանի զորակոչը` գիտակցելով, որ ոչ մի գործողություն չի կարող կատարել այդ ուղղությամբ: Իսկ նյութերի նախապատրաստման ընթացքում նշած այն հանգամանքը, որ գումարները պարտքով վերցրել է Աշոտ Խամոյանից, պատճառաբանել է նրանով, որ չի ցանկացել շահարկել հանգուցյալ Արտյոմ Խամոյանի անունը: Հայտնել է, որ պարբերաբար Աշոտ Խամոյանին խոստացել է ետ վերադարձնել գումարը, սակայն հնարավորություն չի ունեցել, այդ խոսակցություններն էլ տարածվել են, նույնիսկ Աշոտ Խամոյանն այցելել է զինվորական կոմիսարիատ, իր պարտքի մասին տեղեկացրել է զինվորական կոմիսարին, սակայն վերջինս չի միջամտել, առաջարկել է հարցը լուծել իրենց ուժերով: Նշել է, որ Աշոտ Խամոյանից որդու զորակոչմանն առնչվող հարցերում օգնելու դիմաց որպես կաշառք որևէ գումար չի ստացել:
Հատոր 1, գ.թ. 185, 226-229, 260,
հատոր 2, գ.թ. 63-67, 212-213,
հատոր 3, գ.թ. 171:

Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Աշոտ Սասունիկի Խամոյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Մուրադ Պողոսյանին գումարը տվել է եղբայրը` Արտյում Խամոյանը, որպեսզի նա մարի իր վարկը, նոր վարկ ստանա և գումարը վերադարձնի: Այնուհետև, Մուրադ Պողոսյանը չի կարողացել գումարը վերադարձնել, ուստի առաջարկել է եղբորը կազմակերպել իր որդուն ծառայությունից 6 ամսով տարկետման տրամադրման գործընթացը, սակայն այդ պահին Մ.Պողոսյանն ասել է, որ այդ գործընթացը կապ չունի գումարի հետ, լավություն կանի: Դրանից երկու օր անց Մ.Պողոսյանը եղբորն ասել է, որ նրանից 3.500 ԱՄՆ դոլար գումար են պահանջել: 2015 թվականի աշնանը եղբայրը ցանկացել է 6.000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց ավտոմեքենա գնել, սակայն գումարը չի բավարարել: Այդ պատճառով նա գնացել է Թալին` վարկ վերցնելու համար: Բանկի դիմաց հանդիպել է Մուրադ Պողոսյանին, ում ասել է, որ 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար ունի: Մուրադ Պողոսյանը եղբորը խնդրել է տալ այդ գումարը` փեսայի վարկը մարելու համար, որից հետո պետք է նոր վարկ ստանա և վերադարձնի գումարը: Եղբայրը տվել է Մ.Պողոսյանին նշված գումարը: Այդ մասին ինքն իմացել է այն ժամանակ, երբ զինկոմիսարիատի ուղեգրով բուժ. հաստատություն գնալու կապակցությամբ որդու և եղբոր հետ այցելել են Թալինի զինվորական կոմիսարիատ, որտեղ եղբայրը Մ.Պողոսյանին մեղադրել է գումարը չվերադարձնելու մեջ:
Որպես մեղադրյալ լրացուցիչ ցուցմունքով Աշոտ Խամոյանը հայտնել է, որ որդու մոտ որոշակի հիվանդություններ ախտորոշվելուց հետո 2015 թվականի դեկտեմբերին հանդիպել է Մուրադ Պողոսյանին, վերջինս էլ, մեջբերելով զինվորական կոմիսար Անդրանիկ Մուրադյանի խոսքերը, առաջարկել է 4.000 ԱՄՆ դոլար կաշառքի դիմաց հետաձգել որդու զորակոչը 3 տարի ժամկետով: Համաձայնվել է և ժամեր անց Թալինի զինվորական կոմիսարիատի բակում` ավտոմեքենայի մեջ, Մուրադ Պողոսյանին է տվել պահանջված գումարը, որի մասին միայն տեղյակ է եղել իր հանգուցյալ եղբայրը: Ինչ վերաբերում է որդուն զորամասից Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալ տեղափոխելու դիմաց Կամսար Ղորղանյանի միջոցով այլ անձանց որպես կաշառք 600.000 ՀՀ դրամ գումար տալուն` ամբողջությամբ հերքել է, նշել է, որ ընդամենը մեկ անգամ` 2017 թվականի սկզբներին` որդու երդման արարողության ժամանակահատվածում, Կամսար Ղորղանյանին տվել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար, քանի որ իրենք հնարավորություն չեն ունեցել գնալ Արցախի Հանրապետություն, Կամսար Ղորղանյանին խնդրել է այդ գումարը ծախսել որդու անձնական կարիքների համար:

Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Կամսար Լենդրոշի Ղորղանյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ Արմավիրի մարզի Ջանֆիդա համայնքի ղեկավարն է: Աշոտ Խամոյանին և վերջինիս հանգուցյալ եղբորը` Արտյոմ Խամոյանին ճանաչել է վաղուց` գյուղատնտեսական աշխատանքների բերումով: 2017 թվականի հունվար ամսին Աշոտ Խամոյանը իրեն պատմել է, որ որդուն` Արազ Խամոյանին պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայությունից ազատելու նպատակով Թալինի զինվորական կոմիսարիատի աշխատակից և հեռու ազգական Մուրադ Պողոսյանին որպես կաշառք տվել է 10.000 ԱՄՆ դոլար, սակայն Մուրադ Պողոսյանը խաբել է իրեն, խոստումը չի կատարել, գումարն էլ չի վերադարձրել` յուրաքանչյուր անգամ ներկայացնելով տարբեր պատճառաբանություններ: Նշված հարցի կապակցությամբ պարբերաբար 2017 թվականի հունվար-ապրիլ ամիսների ընթացքում ունեցել են նաև հեռախոսազրույցներ: Աշոտ Խամոյանը խնդրել է իրեն, որ օգնի որդուն զինվորական ծառայությունից ազատելու հարցում, ինչպես նաև խնդրել է միջամտել և աջակցել Մուրադ Պողոսյանին տրված գումարը հետ վերցնելու հարցում: Համաձայնել է օգնել Աշոտ Խամոյանին, որից հետո զանգահարել է Մուրադ Պողոսյանին, ներկայացել, խորհուրդ է տվել հետագա անախորժություններից խուսափելու նպատակով հնարավորինս արագ վերադարձնել գումարը, ապա` իր անձնական մտերմական կապերի միջոցով փորձել է պարզել Արազ Խամոյանին զինվորական ծառայությունից ազատելու պայմանները: Հետագայում, Աշոտ Խամոյանից տեղեկացել է, որ Մուրադ Պողոսյանը տարբեր պատճառաբանություններով չի վերադարձնում գումարը, ինչի կապակցությամբ դիմել է ՀՀ ՊՆ ռազմական ոստիկանության աշխատակից, իր մտերիմ Աղասի Բագրատունյանին: Վերջինս հեռախոսազրույցով լսել է նաև Աշոտ Խամոյանին, ապա առաջարկել է ներկայացնել հանցագործության մասին հաղորդում: Այդ ընթացքում Կամսար Ղորղանյանը հեռախոսակապ է հաստատել իր մտերիմ, Արցախի Հանրապետության Շուշի քաղաքի բնակիչ Դավիթ Հովսեփյանի հետ: Նրան խնդրել է աջակցել Մարտակերտի շրջանում տեղակայված զինծառայող Արազ Խամոյանին Ստեփանակերտի, ապա` Երևանի զինվորական հոսպիտալներ տեղափոխման և ծառայությունից ազատման հարցերում: Տեղեկացրել է նաև, որ զինծառայողի հայրը պատրաստ է վճարել այդ ամենի դիմաց: Որոշակի ճշտումներ կատարելուց հետո, Դավիթ Հովսեփյանը Կամսար Ղորղանյանին տեղեկացրել է, որ կարող է կազմակերպել զինծառայողի մինչև Ստեփանակերտի հոսպիտալ տեղափոխումը, որի դիմաց պահանջել է 1.200 ԱՄՆ դոլար: Ստանալով Դավիթ Հովսեփյանի դրական պատասխանը` կրկին հանդիպել է Աշոտ Խամոյանին, ներկայացրել գործընթացի կազմակերպման պայմանները և ստացել է վերջինիս համաձայնությունը: Դրանից հետո, 2017 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին երկու փուլով Արմավիրի մարզի Արմավիր քաղաքում Աշոտ Խամոյանից ստացել է ընդհանուրը 600.000 ՀՀ դրամ գումար, որը փոխանակել է ԱՄՆ դոլարի, ապա 2017 թվականի մարտ ամսին Երևան քաղաքում հանդիպել է Դավիթ Հովսեփյանին և նրան փոխանցել ողջ գումարը: Այնուհետև, տեղեկացել է, որ Արազ Խամոյանը ապրիլ ամսին տեղափոխվել է Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալ և ստացել ստացիոնար բուժում:
Այդ ողջ ընթացքում Աշոտ Խամոյանն իրեն տեղեկացրել է, որ Մուրադ Պողոսյանը չի վերադարձնում գումարը և պատմել է, որ 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարն անձամբ է տվել Մուրադ Պողոսյանին` որդուն ծառայությունից ազատելու դիմաց: Նշված ողջ գործողությոնների վերաբերյալ 2017 թվականի հունվար-ապրիլ ամիսների ընթացքում պարբերաբար ունեցել են հեռախոսազրույցներ, քննարկել են գործողությունների հաջորդականությունն ու պայմանները:
2017 թվականի փետրվար ամսին Ջանֆիդայի համայնքապետարանի աշխատակցուհի հաշվապահ Սվետլանա Հովհաննիսյանն իրեն տեղեկացրել է, որ որդին` Ազատ Աբրահամյանը, ցանկանում է աշխատանքի ընդունվել արտակարգ իրավիճակների նախարարության Արմավիրի ստորաբաժանումներից մեկում, խնդրել է իրեն իր մտերիմների միջոցով հետաքրքրվել և հնարավորության դեպքում օգնել այդ հարցում: Այդ կապակցությամբ 2017 թվականի փետրվարի սկզբներին հեռախոսակապ է հաստատել իր մտերիմ, Արմավիրի հրշեջ-փրկարարական ջոկատի հրամանատար Պապ Եփրեմյանի հետ: Նրան ներկայացրել է խնդիրը, բնութագրել է Ազատ Աբրահամյանին և առաջարկել օգնել նրան աշխատանքի տեղավորման հարցում: Այնուհետև, Պապ Եփրեմյանը որոշակի ճշտումներ կատարելուց հետո զանգահարել է իրեն, հայտնել, որ կարող է կազմակերպել այդ գործընթացը, որի դիմաց պահանջել է 500 ԱՄՆ դոլար` բառացի նշելով <<5 լիմոն>>: Այդ ամենի մասին տեղեկացրել է Ազատ Աբրահամյանին և ստանալով վերջինիս համաձայնությունը, պայմանավորվել է Պապ Եփրեմյանի հետ Արմավիրի մարզի Արմավիր քաղաքում Ազատ Աբրահամյանի հետ հանդիպելու վերաբերյալ: Հանդիպումից առաջ Ազատ Աբրահամյանին տեղեկացրել է, որ պահանջված գումարը վերցնի իր հետ և փոխանցի Պապ Եփրեմյանին: Հանդիպման ընթացքում Պապ Եփրեմյանը տեղեկացրել է, թե ինչ փաստաթղթեր է անհրաժեշտ հավաքել և դիմումով ներկայացնել նախարարություն, առաջարկել է նաև որպես համայնքի ղեկավար գրություն հասցեագրի նախարարին, որը և կատարվել է իր կողմից: Հետագայում, տեղեկացել է, որ Ազատ Աբրահամյանը գումարն առաջարկել է Պապ Եփրեմյանին, սակայն վերջինիս հրաժարվել է այն վերցնելուց:

Ամբաստանյալ Կարեն Աշոտի Ջանիկյանը առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ դիրքորոշում չի հայտնել և դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ ՀՀ ՊՆ զինծառայող է, ծառայում է Արցախի Հանրապետության ՊԲ Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալում որպես թերապևտիկ բաժանմունքի բժիշկ: 2017 թվականի փետրվար կամ մարտ ամսին իր ծառայության վայր է այցելել իր մտերիմ Դավիթ Հովսեփյանը, ներկայացրել է ՊԲ թիվ 49971 զորամասի ժամկետային զինվորական ծառայող Արազ Խամոյանի վերաբերյալ բժշկական հետազոտությունների արդյունքները, տեղեկացրել է, որ այդ զինծառայողն ունի առողջական խնդիրներ: Խնդրել է օգտագործելով իր կապերը Արազին ընդունել Ստեփանակերտի հոսպիտալ, իսկ անհրաժեշտության դեպքում նրան ուղարկել Երևանի զինվորական հոսպիտալ: Խնդրանքը ներկայացվելուց հետո Դավիթ Հովսեփյանը տեղեկացրել է, որ եթե կարողանա կազմակերպի այդ գործընթացը, իրեն դիմած անձը <<լավության տակից>> դուրս կգա, ինչից հասկացել է, որ խոսքը գնացել է գումարի մասին: Դրանից հետո զանգահարել է նշված զորամասի բուժծառայության պետ Նաիրիին, ում ճանաչել է դեռևս ուսանողական տարիներից, խնդրել է Արազ Խամոյանին հետազոտել և ուղեգրել Մարտակերտի հոսպիտալ, որից հետո, երբ Նաիրին կատարել է իր խնդրանքը և Արազը տեղափոխվել է Մարտակերտի հոսպիտալ, զանգել է այդտեղի բուժծառայության պետին, Արազին ներկայացրել է որպես իր ընկերոջ ծանոթ և խնդրել է ուղեգրել Ստեփանակերտի հոսպիտալ: Բուժծառայության պետ Հովհաննեսը կատարել է իր խնդանքը և Արազին ուղեգրել է Ստեփանակերտի հոսպիտալ, որտեղ էլ վերջինիս ցուցաբերել է ստացիոնար բուժօգնություն: 2017 թվականի ապրիլի սկզբներին Դավիթ Հովսեփյանը կրկին զանգահարել է իրեն, հետաքրքրվել, թե ինչ միջոցներ է ձեռնարկել խնդրանքի ուղղությամբ, և տեղեկանալով, որ ամեն ինչ կատարվել է` իրեն հրավիրել է հացկերույթի, սակայն մերժել է` զբաղվածության պատճառով: Դրանից հետո Դավիթ Հովսեփյանն իրեն է տվել 200 ԱՄՆ դոլար գումար` կատարած աշխատանքի դիմաց: Դավիթ Հովսեփյանից վերցրել է նշված գումարը և ծախսել անձնական կարիքների համար:

Ամբաստանյալ Պապ Եփրեմյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, միաժամանակ նշել է, որ պնդում է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը:
Նախաքննության փուլում Պապ Եփրեմյանը ցուցմունք է տվել, որ հանդիսացել է ՀՀ Արտակարգ իրավիճակների նախարարության Արմավիրի մարզային վարչության Արմավիրի հրշեջ-փրկարարական ջոկատի հրամանատարը, Կամսար Ղորղանյանին ճանաչել է վաղուց, գտնվել են մտերմական հարաբերությունների մեջ: 2017 թվականի փետրվար ամսին Կամսար Ղորղանյանը զանգահարել է իրեն, տեղեկացրել, որ իր աշխատողի որդին ցանկանում է աշխատանքի ընդունվել իր ղեկավարած ստորաբաժանումում, խնդրել է օգնել այդ հարցում և ինքն էլ հայտնել է պատրաստակամություն այդ կապակցությամբ: Մինչև վերջնական պատասխան տալը` զանգել է նախարարության կադրերի վարչության պետ Դավիթ Զաքարյանին և Կամսար Ղորղանյանի ներկայացրած անձին որպես իր մտերիմ ներկայացնելով` խնդրել է աշխատանքի ընդունել և ստանալով դրական պատասխան, կրկին կապ է հաստատել Կամսար Ղորղանյանի հետ: Վերջինիս հայտնել է, որ կօգնի Ազատ Աբրահամյանին ընդունվել աշխատանքի, տեղեկացրել է, թե ինչ փաստաթղթեր է անհրաժեշտ հավաքել և առաջարկել է Ազատին ուղարկել իր հետ հանդիպման: Գործընթացը կազմակերպելու համար պահանջել է 500 ԱՄՆ դոլար գումար` բառացի պահանջելով <<5 լիմոն>>, որին Կամսար Ղորղանյանը տվել է դրական պատասխան և Ազատ Աբրահամյանի հետ խորհրդակցելուց հետո ընդունել է նրա առաջարկը: Այնուհետև, Կամսար Ղորղանյանի միջոցով Արմավիրի մարզի Արմավիր քաղաքում` փողոցում, հանդիպել է Ազատ Աբրահամյանին, զրույցի ընթացքում տեղեկացրել է, թե ինչ փաստաթղթեր է անհրաժեշտ հավաքել և առաջարկել է այդ փաստաթղթերը դիմումով ներկայացնել նախարարություն: Զրույցի ընթացքում տեղեկացել է, որ Ազատ Աբրահամյանը ցանկացել է աշխատանքի ընդունվել ՀԱԷԿ ստորաբաժանումում, որը դուրս է եղել իր ենթակայությունից: Հանդիպման վերջում Ազատ Աբրահամյանն իրեն է ուղղել ծրար, հասկացել է, որ դրանում գտնվում է գումարը, հրաժարվել է այն վերցնել: Այնուհետև, Կամսար Ղորղանյանին առաջարկել է որպես համայնքի ղեկավար գրություն հասցեագրել արտակարգ իրավիճակների նախարարին` խնդրելով աշխատանքի ընդունել իր բնակչին: Հետագայում, Կամսար Ղորղանյանից տեղեկացել է, որ Ազատ Աբրահամյանի դիմումը մերժվել է թափուր հաստիքի բացակայության հիմքով: Պնդել է, որ Ազատ Աբրահամյանից որպես կաշառք պահանջած գումարը չի ստացել և զղջացել է կատարածի համար:
Հատոր 5, գ.թ. 118-125, 126-127, 128-130, 250-257, 268-271,
հատոր 7, 286-287:

Ամբաստանյալ Ազատ Անուշավանի Աբրահամյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, որ մայրը` Սվետլանա Հովհաննիսյանը աշխատում է Ջանֆիդայի համայնքապետարանում որպես հաշվապահ: Համայնքի ղեկավար Կամսար Ղորղանյանի հետ գտնվում են լավ հարաբերությունների մեջ: Ցանկություն է ունեցել աշխատանքի ընդունվել ՀՀ արտակարգ իրավիճակների նախարարության Արմավիրի ստորաբաժանումներից մեկում, հատկապես` ՀԱԷԿ-ում, իր այդ ցանկության մասին հայտնել է մորը: Իսկ կոնկրետ նշված վայրում աշխատանքի անցնելու ցանկությունը կայացել է նրանում, որ հանդիսացել է ուսանող և իրեն հարմար է եղել հերթափոխով աշխատանքը: Հետագայում, տեղեկացել է, որ այդ հարցում օգնելու նպատակով մայրը դիմել է Կամսար Ղորղանյանին, վերջինս էլ դիմել է իր մտերիմ, Արմավիրի հրշեջ ծառայության պետ Պապ Եփրեմյանին: Այնուհետև, Կամսար Ղորղանյանից 2017 թվականի փետրվար ամսին տեղեկացել է, որ Պապ Եփրեմյանը խոստացել է օգնել իրեն աշխատանքի ընդունման հարցում, որի դրա դիմաց պահանջել է 500 ԱՄՆ դոլար գումար: Իրեն է տվել Պապ Եփրեմյանի բջջային հեռախոսահամարը և ասել է, որ նրա հետ հանդիպի Արմավիր քաղաքում: Տանից վերցրել է իր կուտակած 500 ԱՄՆ դոլար գումարը, դրել ծրարի մեջ ու միայնակ գնացել Պապ Եփրեմյանի հետ հանդիպման: Հանդիպման ընթացքում տեղեկացրել է, որ ցանկանում է աշխատանքի անցնել կոնկրետ ՀԱԷԿ ստորաբաժանումում, ապա Պապ Եփրեմյանից տեղեկացել է, թե ինչ փաստաթղթեր է անհրաժեշտ հավաքել: Զրույցի ավարտից հետո Պապ Եփրեմյանին է ուղղել իր հետ վեցրած 500 ԱՄՆ դոլարով ծրարը, սակայն վերջինս այն չի վերցրել` առանց պատճառաբանության: Բաժանվելուց հետո հետևել է Պապ Եփրեմյանի խորհրդին, հավաքել է փաստաթղթերը և ներկայացրել նախարարություն, սակայն իր դիմումը մերժվել է` թափուր հաստիքի բացակայության պատճառով: Պնդել է, որ Պապ Եփերմյանին հետագայում ևս գումար չի տվել:

Ամբաստանյալ Դավիթ Հրաչիկի Հովսեփյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ճանաչում է Արմավիրի մարզի Ջանֆիդա համայնքի ղեկավար Կամսար Ղորղանյանին, նրա հետ գտնվում է մտերմական հարաբերությունների մեջ: 2017 թվականի սկզբներին Կամսար Ղորղանյանը զանգահարել է իրեն և խնդրել է կազմակարպել Մարտակերտի զորամասում ծառայող մի զինվորի Ստեփանակերտի հոսպիտալ, այնտեղից էլ` Երևանի հոսպիտալ տեղափոխելու և ծառայությունից ազատելու հարցում: Կամսար Ղորղանյանից տեղեկացել է, որ վերջինիս նման խնդրանքով դիմել են զինվորի ծնողները: Հետագայում Կամսար Ղորղանյանի նշած գործընթացը կազմակերպելու նպատակով կապ է հաստատել իր մտերիմ, Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալի բժիշկ Կարեն Ջանիկյանի հետ և նրանից տեղեկանալով, որ կարող է կազմակերպել զինվորի տեղափոխումն իր մոտ, Կամսար Ղորղանյանին տվել է դրական պատասխան, բայց միայն այն մասով, որ զինվորը տեղափոխվի Ստեփանակերտի հոսպիտալ: Հեռախոսազրույցով Կամսար Ղորղանյանին տեղեկացրել է, որ այդ գործընթացի կազմակերպման համար անհրաժեշտ է 1.200 ԱՄՆ դոլար գումար: Կամսար Ղորղանյանը տվել է իր համաձայնությունը, նշելով, որ զինվորի ծնողը պատրաստ է վճարել: 2017 թվականի մարտ ամսին Երևանում հանդիպել է Կամսարին, վերջինս իրեն է տվել 1.200 ԱՄՆ դոլար գումարը: Վերադառնալով Արցախի Հանրապետություն` հանդիպել է բժիշկ Կարեն Ջանիկյանին և զինվորին Ստեփանակերտի հոսպիտալ տեղափոխելու դիմաց տվել է 200 ԱՄՆ դիմաց: Տեղեկացել է, որ զինվորը տեղափոխվել է Ստեփանակերտի հոսպիտալ, իսկ թե դրանից հետո ինչ է տեղի ունեցել` չի հետաքրքրվել: Կամսար Ղորղանյանից վերցրած գումարից իր մոտ մնացած 1.000 ԱՄՆ դոլարը ծախսել է անձնական կարիքների համար:
Հատոր 1, գ.թ. 267-271,
հատոր 2, գ.թ. 189-192,
հատոր 3, գ.թ. 2-3, 17-18, 148-149, 266-268,
հատոր 4, գ.թ. 200-202, 223-225,
հատոր 7, գ.թ. 325-326:

Վկա Տարոն Բաղդասարյանը դատաքննության փուլում նշել է, որ դեպքի մանրամասները չի հիշում և պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ զբաղեցնում է Թալինի զինվորական կոմիսարիատի զորակոչային բաժնի պետի պաշտոնը: 2014 թվականի մարտի 20-ին Արազ Խամոյանը կցագրվել է զինկոմիսարիատում և ենթակա է եղել զորակոչման 2016 թվականի ամառային զորակոչի ընթացքում: Մինչ այդ վերջինիս ուղեգիր է տրվել հետազոտման` <<Հարթաթաթություն>> նախնական ախտորոշմամբ, սակայն նա չի ներկայացել բժշկական կենտրոն և չի ներկայացել զորակոչին: Այդ պատճառով զորակոչից խուսափելու դեպքով հարուցվել է քրեական գործ: 2016 թվականի նոյեմբերին Արազ Խամոյանը ներկայացել է զինկոմիսարիատ, ճանաչվել պիտանի ծառայության համար և 2017 թվականի հունվարի 21-ին զորակոչվել ՀՀ ԶՈՒ` ծառայության նշանակվելով ՊԲ 49971 զորամասում: 2017 թվականի ապրիլի 5-ին կամ 6-ին զինկոմիսարիատ է այցելել Աշոտ Խամոյանը և իր ենթակա` զորակոչի խմբի զորակոչի գծով տեսուչ Մամիկոն Մեսրոպյանի ներկայությամբ, իրենից հարցրել է, թե որտեղ է Մ.Պողոսյանը: Պատասխանել է նրա հարցին և տեղեկացրել, որ վերջինս աշխատանքի վայրից բացակայել է, որից հետո իրեն ասել է, որ Մ.Պողոսյանին 10.000 ԱՄՆ դոլար է տվել: Այդ ժամանակ Աշոտ Խամոյանն իրեն ասել է, որ գումար տալու հարցով եկել է նաև զինվորական կոմիսարի և նրա տեղակալի մոտ: Խոսակցությունից հասկացել է, որ այդ գումարն Աշոտ Խամոյանը տվել է Մուրադին` որդուն զինվորական ծառայությունից ազատելու կամ մոտիկ զորամասում ծառայության նշանակելու համար: 2017 թվականի ապրիլի 9-ին կամ 10-ին Անդրանիկ Մուրադյանն իրեն հրավիրել է աշխատասենյակ, որտեղ գտնվել են Աշոտ Խամոյանը և Մուրադ Պողոսյանը: Անդրանիկ Մուրադյանն իրեն տեղեկացրել է, որ Աշոտ Խամոյանին հրավիրել է, որպեսզի բոլորի ներկայությամբ Մուրադ Պողոսյանն ասի` իրենց գումար տվել է, թե` ոչ: Դրանից հետո Մուրադ Պողոսյանը գլխով շարժում անելով հաստատել է, որ նման բան չի արել: Նշված խոսակցություններից հասկացել է, որ Մ.Պողոսյանը փորձել է կեղծ հիմքեր ստեղծել` Արազ Խամոյանի զորակոչման հարցը դասավորելու համար: Նշել է նաև, որ Աշոտ Խամոյանի հետ հեռախոսազրույց է ունեցել, որի ընթացքում Աշոտ Խամոյանն ասել է, որ նշվածի մասին գիտի ամբողջ Թալինը, այդ գործընթացին առնչվել է նախկին զորակոչային բաժնի պետ Հրաչ Գրիգորյանը: Ասել է նաև, որ 6.000 ԱՄՆ դոլար է տվել Մ.Պողոսյանին, որից 2 օր անց վերջինս նրան ասել է, որ 10.000 ԱՄՆ դոլար են ուզել: Պնդել է, որ հեռախոսազրույցների ընթացքում Աշոտ Խամոյանն իրեն ասել է, որ որդու հարցով Մուրադ Պողոսյանին տվել է 10.000 ԱՄՆ դոլար և չի ասել, որ այդ գումարը տրվել եղբոր, այլ որևէ մեկի միջոցով:
Աշոտ Խամոյանի հետ ունեցած հանդիպումներից մեկի ժամանակ վերջինս տեղեկացրել է, որ Մուրադ Պողոսյանն ասել է, թե իբր ինքն էլ է ընդգրկված Արազ Խամոյանին զինվորական ծառայությունից ազատելու գործընթացին: Այդ ամենը լսելով` ավելի է համոզվել, որ Մուրադ Պողոսյանը որպես կաշառք է վերցրել հիշյալ 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարը: Այդ ամենից անհանգստացած` հետագայում հեռախոսազրույց է ունեցել Աշոտ Խամոյանի հետ, վերջինս ավելի հստակ պատմել է, որ Մուրադ Պողոսյանն ասել է, որ ապօրինություններն իր հետ է կատարում: Բացի իրենից, նշել է նաև մի քանի այլ աշխատակիցների անուններ, որից հասկացել է, որ այդ անձանց անհիմն ու հորինված ձևով այդ գործերի մեջ ներքաշելով փորձել է խաբել Աշոտին:

Վկա Մամիկոն Մեսրոպյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2017 թվականի մարտի ամսին` երեկոյան, զինկոմիսարիատ է այցելել Աշոտ Խամոյանը և իր ներկայությամբ զինկոմիսարիատի 2-րդ բաժնի պետ Տարոն Բաղդասարյանից հարցրել է, թե որտեղ է Մուրադ Պողոսյանը: Պատասխանել են, վերջինս աշխատանքի վայրից բացակայել է, որից հետո ասել է, որ Մ.Պողոսյանին գումար է տվել, սակայն գումարի կոնկրետ չափը չի կարող ասել: Այդ ժամանակ Աշոտ Խամոյանն ասել է, որ գումար տալու հարցով ցանկանում է հանդիպել նաև զինվորական կոմիսարին և նրա տեղակալին: Խոսակցությունից հասկացել է, որ այդ գումարն Աշոտ Խամոյանը տվել է Մուրադին` որդուն զինվորական ծառայությունից ազատելու կամ մոտիկ զորամասում ծառայության նշանակելու համար: Զրույցի ընթացքում Աշոտ Խամոյանը մեղադրել է նաև Տարոն Բաղդասարյանին, թե իբր ինքն էլ է զբաղվել որդու հարցերով, սակայն չեն կարողացել գործը անել, որը սակայն Տարոն Բաղդասարյանը հերքել է:
Այնուհետև, Աշոտ Խամոյանը զանգել է Մուրադ Պողոսյանի և կանչել զինվորական կոմիսարիատ, ինքը վերցրել է հեռախոսը և զրուցել Մուրադի հետ: Նրան ասել է, որ Աշոտ Խամոյանը Տարոնին էլ է մեղադրում գումարը վերցնելու և գործը չանելու հարցում, որին ի պատասխան` Մուրադ Պողոսյանն ասել է, որ ուրիշ ոչ մեկը կապ չունի այդ հարցերի հետ:
Նշել է, որ Թալին քաղաքի նոտար Գայանե Մեսրոպյանը հանդիսանում է քույրը, իսկ Սահականուշ Կարապետյանը` մայրը: Նշված խոսակցությունից օրեր անց Սահականուշ Կարապետյանից տեղեկացել է, որ Աշոտ Խամոյանն այցելել է նոտարական գրասենյակ, հետաքրքրվել է, թե ինչ փաստաթուղթ է հնարավոր կազմել պարտքով գումարը ետ ստանալու համար:

Վկա Հովհաննես Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ հանդիսանում է ՀՀ զինված ուժերի զինծառայող, զբաղեցնում է ՊԲ թիվ N զորամասի հրամանատարի բուժծառայության գծով տեղակալի պաշտոնը: Ներկայացրել է զինծառայողների ուղեգրման և բժշկական հետազոտությունների կարգը: Հայտնել է, որ պարտադիր ժամկետային զինծառայող Արազ Խամոյանին ճանաչում է, նրա համար 2017 թվականի փետրվար-մարտ ամիսներին իրեն է զանգահարել Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալի նյարդաբան, իր ուսանողական ընկեր Կարեն Ջանիկյանը, խնդրել է հետազոտել Արազ Խամոյանին, ինչպես նաև նյարդաբանի կոնսուլտացիայի նպատակով ուղեգրել Ստեփանակերտի հոսպիտալ, Արազին ներկայացրել է որպես իր ընկերոջ բարեկամ: Քանի որ եղել են ծանրաբեռնված` խոստացել է առաջին իսկ հնարավորության դեպքում օգնել Կարեն Ջանիկյանին և կատարել վերջինիս խնդրանքը: Դրանից հետո մի քանի անգամ Կարենը զանգել և հետաքրքվել է Արազի հարցով: Արդեն 2017 թվականի ապրիլ ամսվա կեսերին իրեն է զանգահարել ՊԲ թիվ N զորամասի նուժծառայության պետ Նաիրի Գևորգյանը, փորձել է տեղեկանալ, թե երբ կարող են հետազոտել իրենց զորամասի զինծառայողներին, պատասխանել է, որ կարող են ուղեգրել և խնդրել է դրանց շարքում ընդգրկել նաև Արազ Խամոյանին: Այնուհետև, որոշակի հետազոտություններ անելուց հետո Արազ Խամոյանին ուղեգրել է Ստեփանակերտի հոսպիտալ, քանի որ զորամասի հրամանատարի պաշտոնակատարը հանդիսացել է ինքը, անձամբ ստորագրել և հաստատել ուղեգիրը և 2017 թվականի ապրիլի 18-ին Արազը տեղափոխվել է Ստեփանակերտի հոսպիտալ: Նշել է, որ այդ գործընթացը կազմակերպելու հարցում որևէ նյութական շահագրգռվածություն չի ունեցել, այդ կատարել է ընկերոջ խնդրանքը:

Վկա Նաիրի Գևորգյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2004 թվականից ծառայում է ՀՀ զինված ուժերում, զբաղեցնում է ՊԲ թիվ N զորամասի բուժծառայության պետի պաշտոնը: Ճանաչել է Արազ Խամոյանին, ում համար 2017 թվականի մարտ ամսվա ընթացքում իր կոլեգա Կարեն Ջանիկյանը, Արազին ներկայացրել է որպես իրեն հարազատ անձի, տեղեկացրել է, որ մեքքի շրջանում ցավեր ունի և խնդրել է նրան ուղեգրել իր մոտ` կոնսուլտացիայի: Այնուհետև, հետազոտել է Արազին և ներառել պլանային հետազոտվող զինծառայողների շարքում, ապա` 2017 թվականի ապրիլի կեսերին նրան ուղեգրել է ԱԲՋ` միաժամանակ տեղի բուժծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին տեղեկացնելով, որ Արազի համար խնդրել է Կարեն Ջանիկյանը: Դրանից հետո կազմակերպել է Արազ Խամոյանի տեղափոխությունը և արդյունքում Արազն ընդունվել է Ստեփանակերտի հոսպիտալում` ստացիոնար բուժման:
Հատոր 4, գ.թ. 147-148:

Վկա Արտաշես Գրիգորյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է <<Վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտական կենտրոն>> ՓԲ ընկերությունում որպես վնասվածքաբանության բաժանմունքի բժիշկ: Ուսումնասիրելով Արազ Խամոյանի վերաբերյալ կազմված հիվանդության պատմագիրը` հայտնել է, որ նրա մոտ հայտնաբերված առողջական խնդիրները հաստատվել են հանձնաժողովի կողմից, սակայն դրված <<ողնաշարի կրծքա-գոտկային հատվածի աննշան ծռվածության, առանց ֆունկցիայի խանգարման, երկկողմանի երկայնակի հարթաթաթություն 1-2-րդ աստիճանի, քայլքի աննշան աստիճանի խանգարող>> ախտորոշման պայմաններում Արազ Խամոյանը ենթակա չի եղել ազատման պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայությունից: Իսկ ախտորոշված հիվանդությունները հայտնաբերվել են ռենտգեն և անթրոպոմետրիայի արդյունքների հիման վրա: Նշել է, որ ինչպես Արազ Խամոյանի հարազատներից և բարկեմաներից, այնպես էլ Թալինի զինվորական կոմիսարիատից որևէ անձի չի ճանաչում: Պնդել է, որ ոչ մեկը, այդ թվում նաև` Մուրադ Պողոսյանն իրեն որևէ հարցով չեն դիմել, իսկ ախտորոշումը դրվել է օբյեկտիվ հետազոտությունների արդյունքում:
Հատոր 4, գ.թ. 232-235:

Վկա Սերգեյ Աղաջանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աշոտ Խամոյանին ճանաչում է շուրջ 5 տարի, ծանոթացել է ընդհանուր ընկերների միջոցով: Բացի այդ, Արտյոմ Խամոյանի սպանության դեպքից հետո մի քանի անգամ մասնակցել է հուղարկավորության և դրան հաջորդող արարողություններին: Աշոտ Խամոյանի հետ զրույցների ժամանակ տեղեկացել է, որ որդուն զինվորական ծառայությունից ազատելու դիմաց զինկոմիսարիատի աշխատակիցները գումրա են պահանջել: Աշոտին օգնելու և իրականությունը պարզելու նպատակով 2016 թվականի վերջերին դիմել է Փալինի զինվորական կոմիսարին, ում անունն Անդրանիկ է եղել: Անդրանիկից տեղեկացել է, որ Աշոտի որդուն ուղեգրել են բժշկական հետազոտման, նա ճանաչվել է պիտանի զինվորական ծառայության համար: Այդ մասին տեղեկացրել է Աշոտին, վերջինս էլ հարցրել է, թե իր կողմից տրված գումարն ինչպես կարող է հետ վերցնել ու խնդրել է օգնել: Տեղեկացրել է, որ այդ հարցով կարող է դիմել իրավապահներին, սակայն Աշոտը բացատրել է, որ գումարն իրենից վերցնողը բարեկամ է և չի կարող նման քայլի դիմել: Դրանից հետո այդ հարցով այլևս չի հետաքրքրվել և չի իմացել, թե ինչ ընթացք է ստացել Աշոտի խնդիրը: Գումարը տալու մասով Աշոտ Խամոյանն իրեն պատմել է, որ անձամբ 6.000 ԱՄՆ դոլար է տվել զինկոմիսարիատի 4-րդ բաժնի պետին, ով էլ հանդիսանում է իր բարեկամը, իսկ դրանից հետո` որդուն զինվորական ծառայությունից վերջնականապես ազատելու համար երկու փուլով տվել է ևս 4.000 ԱՄՆ դոլար: Սակայն որդուն ճանաչել են պիտանի զինվորական ծառայության համար, զորակոչել են բանակ, իսկ գումարը վերցրած բարեկամը չի վերադարձրել գումարը, ամեն անգամ տարբեր պատճառաբանություններ ներկայացնելով ձգձգել է: Հետագա խոսակցությունների ժամանակ Աշոտ Խամոյանին հայտնել է, թե իբր հետաքրքրվում է գումարը ետ վերադարձնելու հարցով, խոստացել է, որ կօգնի, սակայն որևէ գործողություն չի կատարել այդ ուղղությամբ: Մուրադ Պողոսյանին անձամբ չի ճանաչել, միայն Աշոտի պատմածներից գիտի, որ նա 4-րդի պետն է, ում էլ առձեռն տվել է 10.000 ԱՄՆ դոլարը:

Վկա Հասմիկ Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է Թալինի զինվորական կոմիսարիատում որպես բժշկական հանձնաժողովի բուժքույր-քարտուղար: Բժշկական եզրակացությունների գրանցումը և ուղեգրերի լրացումը կատարվել է իր կողմից: Նշել է, որ Մուրադ Պողոսյանին ճանաչում է աշխատանքի վայրից, վերջինս երբեք իրեն չի դիմել Արազ Խամոյանին ուղեգիր տրամադրելու հարցով:

Վկա Սվետլանա Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
Նախաքննության փուլում վկա Սվետլանա Հովհաննիսյանը ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է ՀՀ Արմավիրի մարզի Ջանֆիդայի համայնքապետարանում որպես առաջատար մասնագետ` հաշվապահ: Համայնքի ղեկավար Կամսար Ղորղանյանի հետ գտնվում է լավ հարաբերությունների մեջ: Որդին` Ազատ Աբրահամյանը, ցանկություն է ունեցել աշխատանքի ընդունվել արտակարգ իրավիճակների նախարարության Արմավիրի ստորաբաժանումներից մեկում, ինչի կապակցությամբ 2017 թվականի սկզբներին դիմել է Կամսար Ղորղանյանին: Վերջինիս խնդրել է իր կապերի միջոցով օգնել որդուն աշխատանքի ընդունման հարցում, և նա հայտնել է պատրաստակամություն: Իր դիմելուց մոտ 10 օր անց Կամսար Ղորղանյանը որդուն է տվել հասցե, որպեսզի այնտեղ հանդիպեր ինչ-որ անձի: Հետագայում Ազատ Աբրահամյանը փաստաթղթերը մուտք է արել արտակարգ իրավիճակների նախարարությունում, սակայն նրա դիմումը մերժել են:
Վկա Սվետլանա Հովհաննիսյանն իր ցուցմունքները պնդել է առերես հարցաքննությունների ժամանակ:
Հատոր 5, գ.թ. 189-195, հատոր 6, 222-226:

Վկա Անուշավան Աբրահամյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ կինը` Սվետլանա Հովհաննիսյանը, աշխատում է ՀՀ Արմավիրի մարզի Ջանֆիդայի համայնքապետարանում որպես առաջատար մասնագետ` հաշվապահ: Համայնքի ղեկավար Կամսար Ղորղանյանի հետ գտնվում են լավ հարաբերությունների մեջ: Որդին` Ազատ Աբրահամյանը, ցանկություն է ունեցել աշխատանքի ընդունվել արտակարգ իրավիճակների նախարարության Արմավիրի ստորաբաժանումներից մեկում, ինչի կապակցությամբ 2017 թվականի սկզբներին կինը դիմել է Կամսար Ղորղանյանին: Վերջինիս խնդրել է իր կապերի միջոցով օգնել որդուն աշխատանքի ընդունման հարցում, և նա հայտնել է պատրաստակամություն: Հետագայում տեղեկացել է, որ Կամսար Ղորղանյանը դիմել է իր ծանոթին, ում հետ որդին հանդիպել է Արմավիր քաղաքում և զրուցել: Հետագայում որդին` Ազատ Աբրահամյանը, պատմել է, որ աշխատանքի ընդունման հարցի շուրջ հանդիպել է Արմավիրի հրշեջ ծառայության պետի հետ, իր հետ ծրարով տարած է եղել 500 ԱՄՆ դոլար գումար, զրույցի վերջում այդ գումարը փորձել է տալ հրշեջ ծառայության պետին, սակայն վերջինս չի վերցրել: Ի վերջո, Ազատ Աբրահամյանը փաստաթղթերը մուտք է արել արտակարգ իրավիճակների նախարարությունում, սակայն նրա դիմումը մերժել են:
Վկա Անուշավան Աբրահամյանն իր ցուցմունքները պնդել է առերես հարցաքննությունների ժամանակ:
Հատոր 5, գ.թ. 208-214, հատոր 6, գ.թ. 227-232:

Վկա Գայանե Մեսրոպյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ հանդիսանում է <<Թալին>> նոտարական տարածքի նոտարը, Սահականուշ Կարապետյանը մայրն է, իսկ Թալինի զինվորական կոմիսարիատի աշխատակից Մամիկոն Մեսրոպյանը` եղբայրը: Ճանաչել է Թալինի զինվորական կոմիսարիատի մի շարք աշխատակիցների, այդ թվում նաև` Մուրադ Պողոսյանին: 2015 կամ 2016 թվականից սկսած ճանաչել է նաև Արագածավան համայնքի բնակիչ Աշոտ Խամոյանին: Վերջինս 2017 թվականի սկզբներին` ձմռանը, միայնակ այցելել է նոտարական գրասենյակ, խորհրդատվության նպատակով պատմել է, որ իրեն մեկը գումար է պարտք, ապա` հարցրել, թե հնարավոր է արդյոք մի այնպիսի փաստաթւողթ կազմի, որ պարտք անձը կոնկրետ ժամանակահատվածում պարտավորվի վերադարձնել գումարը: Ներկայացրել է, որ դա կոչվում է փոխառության պայմանագիր, որտեղ նշվում է գումարի չափը, վերադարձման ժամկետը և պայմանները: Նշված խոսակցությանը ներկա է գտնվել նաև մայրը: Ստանալով պատասխանը` Աշոտ Խամոյանը հեռացել է նոտարական գրասենյակից, այդ կապակցությամբ որևէ պայմանագիր չի կնքվել:

Վկա Սահականուշ Կարապետյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունը, որ հանդիսանում է <<Թալին>> նոտարական տարածքի նոտար Գայանե Մեսրոպյանի և Թալինի զինվորական կոմիսարիատի աշխատակից Մամիկոն Մեսրոպյանի մայրը: Նշել է, որ Աշոտ Խամոյանի հետ ծանոթացել է 2017 թվականի ձմռանը` Թալինի նոտարական գրասենյակում, երբ նա այցելած է եղել Գայանե Մեսրոպյանին փոխառության պայմանագիր կնքելու կարգը և դրա հետևանքներն իմանալու համար: Սկզբում Աշոտ Խամոյանը պարքտի վերաբերյալ հայտնել է ընդհանրական տեղեկություններ, սակայն երբ նոտար Գայանե Մեսրոպյանը դուրս է եկել աշխատասենյակից, Աշոտը պատմել է, որ իրականում գումարը տվել է Մուրադ Պողոսյանին` որդուն բանակից ազատելու համար: Աշոտ Խամոյանը ցանկացել է պայմանագիր կնքել 10.000 ԱՄՆ դոլարի վերաբերյալ և այդ խոսակցության ընթացքում տեղեկացրել է, որ 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարը Մուրադին ինքն է անձամբ տվել: Ի վերջո, Աշոտ Խամոյանը որևէ պայմանագիր չի կնքել և հարցադրումների պատասխանները ստանալուց հետո` հեռացել է:

Վկա Վաչագան Այվազյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է <<Վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտական կենտրոն>> ՓԲ ընկերությունում, հանդիսանում է ընկերության տնօրենը: Ուսումնասիրելով Արազ Խամոյանի վերաբերյալ կազմված հիվանդության պատմագիրը` հայտնել է, որ նրա մոտ հայտնաբերված առողջական խնդիրները հաստատվել են հանձնաժողովի կողմից, սակայն դրված <<ողնաշարի կրծքա-գոտկային հատվածի աննշան ծռվածության, առանց ֆունկցիայի խանգարման, երկկողմանի երկայնակի հարթաթաթություն 1-2-րդ աստիճանի, քայլքի աննշան աստիճանի խանգարող>> ախտորոշման պայմաններում Արազ Խամոյանը ենթակա չի եղել ազատման պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայությունից: Իսկ ախտորոշված հիվանդությունները հայտնաբերվել են ռենտգեն և անթրոպոմետրիայի արդյունքների հիման վրա: Նշել է, որ ինչպես Արազ Խամոյանի հարազատներից և բարկեմաներից, այնպես էլ Թալինի զինվորական կոմիսարիատից որևէ անձի չի ճանաչում: Պնդել է, որ ոչ մեկը, այդ թվում նաև` Մուրադ Պողոսյանն իրեն որևէ հարցով չեն դիմել, իսկ ախտորոշումը դրվել է օբյեկտիվ հետազոտությունների արդյունքում:
Հատոր 6, գ.թ. 150-155:

Վկա Վլադիմիր Ամիրբեկյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է <<Վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտական կենտրոն>> ՓԲ ընկերությունում, հանդիսանում է ընկերության կազմակերպչական-մեթոդական բաժնի վարիչը: Ուսումնասիրելով Արազ Խամոյանի վերաբերյալ կազմված հիվանդության պատմագիրը` հայտնել է, որ նրա մոտ հայտնաբերված առողջական խնդիրները հաստատվել են հանձնաժողովի կողմից, սակայն դրված <<ողնաշարի կրծքա-գոտկային հատվածի աննշան ծռվածության, առանց ֆունկցիայի խանգարման, երկկողմանի երկայնակի հարթաթաթություն 1-2-րդ աստիճանի, քայլքի աննշան աստիճանի խանգարող>> ախտորոշման պայմաններում Արազ Խամոյանը ենթակա չի եղել ազատման պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայությունից, բուժման կարիք չի ունեցել և այդ ախտորոշմամբ նա ունեցել է հնարավորություն լիարժեք կատարել իր ծառայողական պարտականությունները: Իսկ ախտորոշված հիվանդությունները հայտնաբերվել են ռենտգեն և անթրոպոմետրիայի արդյունքների հիման վրա: Նշել է, որ ինչպես Արազ Խամոյանի հարազատներից և բարկեմաներից, այնպես էլ Թալինի զինվորական կոմիսարիատից որևէ անձի չի ճանաչում: Պնդել է, որ ոչ մեկը, այդ թվում նաև` Մուրադ Պողոսյանն իրեն որևէ հարցով չեն դիմել, իսկ ախտորոշումը դրվել է օբյեկտիվ հետազոտությունների արդյունքում:
Հատոր 6, գ.թ. 165-170:

Վկա Դավիթ Զաքարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ աշխատել է ՀՀ ԿԱ արտակարգ իրավիճակների նախարարությունում, զբաղեցրել է կադրերի վարչության պետի պաշտոնը: Ներկայացրել է հիշյալ կառույցում աշխատանգի ընդունվելու կարգը: Աշխատանքի բերումով հաճախ շփվել է ստորաբաժանումների ղեկավարների հետ, և այդ պատճառով ճանաչել է նաև Պապ Եփրեմյանին: Հայտնել է, որ 2017 թվականի սկզբներին Պապ Եփրեմյանը զանգել է իրեն, տեղեկացրել, որ մորեղբոր որդին ցանկանում է աշխատանքի ընդունվել: Նրան բացատրել է, որ կարգին համապատասխան անհրաժեշտ փաստաթղթերի մարզային ստորաբաժանման պետի միջոցով պետք է ուղարկվեն նախարարություն, որպեսզի դրան ընթացք տրվի: Հետագայում, Պապ Եփրեմյանի կողմից նշված անձի դիմումը մերժվել է, քանի որ նրա գիտելքիները չեն բավականացրել, բացի այդ թափուր հաստիք չի եղել: Պնդել է, որ Պապ Եփրեմյանի խնդրանքով երբեք անձի չի ընդունել աշխատանքի:

Վկա Աղասի Բագրատունյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ծառայում է ՀՀ ռազմական ոստիկանությունում, զբաղեցնում է պետի տեղակալի պաշտոնը: Ճանաչում է Կամսար Ղորղանյանին ծառայության բերումով` 2000 թվականից: 2017 թվականի փետրվար-մարտ ամիսներին Կամսար Ղորղանյանից տեղեկացել է, որ իր ծանոթներից մեկը գումար է տվել Թալինի զինվորական կոմիսարիատի աշխատակցին` որդուն ժամկետային զինվորական ծառայությունից ազատելու նպատակով: Կամսար Ղորղանյանն իրեն դիմել է այն պատճառով, որ գումարը վերցրած անձը չի վերադարձրել այն, խնդրել է միջամտել: Հետագա խոսակցությունների ժամանակ Կամսար Ղորղանյանը պատմել է, որ գումարը վերցնող անձը Մուրադ Պողոսյանն է, այն վերցրել է երկու փուլով` 6.000 և 4.000 ԱՄՆ դոլար: Որպես հետաքննության մարմնի ղեկավար օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ է ձեռնարկել` դեպքի հանգամանքերը բացահայտելու ուղղությամբ, սակայն այդ անձինք ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից բռնվել են, ապա` ձերբակալվել:
Հատոր 6, գ.թ. 192-198:

Վկա Ալլա Սանաղյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է <<Վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտական կենտրոն>> ՓԲ ընկերությունում, հանդիսանում է ընկերության ռենտգեն բաժանմունքի վարիչը: Ուսումնասիրելով Արազ Խամոյանի վերաբերյալ կազմված հիվանդության պատմագիրը` հայտնել է, որ նրա մոտ հայտնաբերված առողջական խնդիրները հաստատվել են հանձնաժողովի կողմից, սակայն դրված <<ողնաշարի կրծքա-գոտկային հատվածի աննշան ծռվածության, առանց ֆունկցիայի խանգարման, երկկողմանի երկայնակի հարթաթաթություն 1-2-րդ աստիճանի, քայլքի աննշան աստիճանի խանգարող>> ախտորոշման պայմաններում Արազ Խամոյանը ենթակա չի եղել ազատման պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայությունից: Հանձնաժողովի անդամները Արազ Խամոյանի ախտորոշման վերաբերյալ տարաձայնություններ չեն ունեցել, իսկ ախտորոշված հիվանդությունները հայտնաբերվել են ռենտգեն և անթրոպոմետրիայի արդյունքների հիման վրա: Նշել է, որ ինչպես Արազ Խամոյանի հարազատներից և բարկեմաներից, այնպես էլ Թալինի զինվորական կոմիսարիատից որևէ անձի չի ճանաչում: Պնդել է, որ ոչ մեկը, այդ թվում նաև` Մուրադ Պողոսյանն իրեն որևէ հարցով չեն դիմել, իսկ ախտորոշումը դրվել է օբյեկտիվ հետազոտությունների արդյունքում:

Մուրադ Պողոսյանին, Աշոտ Խամոյանին, Կամսար Ղորղանյանին, Կարեն Ջանիկյանին, Պապ Եփրեմյանին և Ազատ Աբրահամյանին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորվել են նաև դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

Այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված Տարոն Տիգրանի Բաղդասարյանից 2017 թվականի ապրիլի 26-ին հանցագործության մասին հաղորդում ընդունելու վերաբերյալ արձանագրության համաձայն` Տարոն Բաղդասարյանը տվել է հանցագործության մասին հաղորդում այն կապակցությամբ, որ 2017 թվականի ապրիլի 5-ից 6-ն ընկած ժամանակահատվածում` ժամը 19-ից մինչև 20-ի սահմանները, Թալինի զինվորական կոմիսարիատ է այցելել Աշոտ Խամոյանը` զինծառայող Արազ Խամոյանի հայրը` երկու անծանոթ անձանց հետ: Իրենց հարցրել է, թե ինչ տեղեկություններ ունի զինկոմիսարիատի 4-րդ բաժանմունքի պետ Մուրադ Պողոսյանի գտնվելու վայրից: Պատասխանել է, որ վերջինս բացակայում է աշխատանքի վայրից, որից հետո Աշոտ Խամոյանը բարձրաձայնել է, որ Մուրադ Պողոսյանի 10.000 ԱՄՆ դոլար փող է տվել, ապա զանգահարել է Մուրադ Պողոսյանին և կանչել զինկոմիսարիատ: Այդ ամենից հասկացել է, որ Աշոտ Խամոյանը Մուրադ Պողոսյանին 10.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք է տվել որդուն զինվորական ծառայությունից ազատելու կամ ցանկալի զորամասում ծառայության ուղարկելու համար:
Հատոր 1, գ.թ. 113:

2017 թվականի մայիսի 3-ին կազմված առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` առգրավվել է Արազ Աշոտի Խամոյանի վերաբերյալ կազմված հիվանդության թիվ 880/494 պատմությունը, որով հաստատվել է, որ Արազ Խամոյանը ընդունվել է ԱՀ, Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալ 2017 թվականի ապրիլի 18-ին: Հիվանդության պատմությունում առկա է նաև ՊԲ թիվ N զորամասի բուժծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի ուղեգիրը, որով զինծառայողը ուղեգրվել է նյարդաբանի կոնսուլտացիայի: Հաստատվել է նաև, որ հոսպիտալում բուժող բժիշկը հանդիսացել է Կարեն Ջանիկյանը:
Հատոր 3, գ.թ. 119-133:

2017 թվականի մայիսի 18-ին կազմված զննում կատարելու վերաբերյալ արձանագրության համաձայն` զննվել է ԱՀ ՊԲ թիվ N զորամասի այլ բուժհիմնարկներ ուղեգրվողների հաշվառման մատյանը, որում` հերթական թիվ 1782 համարի ներքո, արձանագրված է, որ 18.04.2017թ. Արազ Խամոյանը <<նյարդաբանի կոնսուլտացիա>> ախտորոշմամբ Հ.Գրիգորյանի կողմից ուղեգրվել է ԿԶՀ:
Հատոր 4, գ.թ. 125-133:

2017 թվականի մայիսի 26-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն` զննվել է Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալում Արազ Աշոտի Խամոյանի վերաբերյալ հիվանդության պատմագիրը, հաստատվել է, որ վերջինս ընդունվել է 18.04.2017թ. և դուրս է գրվել 15.05.2017թ., բուժող բժիշկն է հանդիսացել Կարեն Ջանիկյանը:
Հատոր 4, գ.թ. 243-264:

2017 թվականի հունիսի 5-ին կազմված, մեղադրյալներ Աշոտ Խամոյանի և Մուրադ Պողոսյանի վերաբերյալ բանկային գաղտնիք պարունակող տեղեկություններն առգրավելու մասին արձանագրությամբ` կից փաստաթղթերի պատճեններով:
Հատոր 5, գ.թ. 28-73:

2017 թվականի սեպտեմբերի 25-ին կազմված, Աշոտ Խամոյանի և Մուրադ Պողոսյանի վերաբերյալ բանկային գաղտնիք պարունակող տեղեկությունները զննելու մասին արձանագրության համաձայն` Մուրադ Պողոսյանին 2013-2017թթ. ընթացքում ՀՀ-ում գործող առևտրային բանկերում վարկի տրամադրման վերաբերյալ որևէ պայմանագիր առկա չէ:
Հատոր 6, գ.թ. 239-241:

2017 թվականի սեպտեմբերի 25-ին կազմված զննության արձանագրության համաձայն` զննվել են քննության հետաքրքրություն ներկայացնող մի շարք հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի, դրանք սպասարկած ալեհավաք կայանների տեղակայումները: Զննությամբ հաստատվել է, որ թեև Աշոտ Խամոյանի և Մուրադ Պողոսյանի միջև առկա է հեռու բարեկամական կապ, այնուամենայնիվ նրանց շփումն առավել հաճախ կայացել է Թալինի զինվորական կոմիսարիատում Արազ Խամոյանի կցագրումից հետո, մասնավորապես, զորակոչման գործընթացի շրջանակներում` զինկոմիսարիատում բժշկական հետազոտության, ինչպես նաև դրանից հետո տրված համապատասխան ուղեգրի հիմքով ՀՀ ԱՆ <<Վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտական կենտրոն>> ՓԲԸ-ում հետազոտվելու և դրանց հաջորդող ժամանակահատվածում:
Կամսար Ղորղանյանի և Դավիթ Հովսեփյանի միջև տեղի ունեցած հեռախոսազանգերի վերաբերյալ տվյալները, համադրելով գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ, հաստատվել է վերջիններիս ցուցմունքներում նշված հանգամանքները` Արազ Խամոյանին գումարի դիմաց ԱՀ Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալում ստացիոնար բուժման ընդունման շուրջ Կ.Ղորղանյանի և Դ.Հովսեփյանի միջև պայմանավորվածություն ձեռք բերելու, ապա` համաձայնության գալու կապակցությամբ: Կամսար Ղորղանյանի և Պապ Եփրեմյանի միջև 2017 թվականի պարզաբանման ենթակա հանգամանքների առնչվող ժամանակահատվածում կատարված հեռախոսազանագերի առկայությամբ հաստատվել է Կամսար Ղորղանյանի ցուցմունքներում նշված փաստական տվյալները, այն է` Ազատ Աբրահամյանին ՀՀ ԱԻՆ համապատասխան ստորաբաժանում գումարի դիմաց աշխատանքի ընդունման համար Պ.Եփրեմյանի հետ համաձայնության գալու փաստը: Զննությամբ հաստատվել է նաև քննությանը հետաքրքրություն ներկայացնող մի շարք անձանց միջև եղած հեռախոսակապը:
Աշոտ Խամոյանի և Կամսար Ղորղանյանի բջջային հեռախոսահամարների վերծանումները համադրվել են նաև հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկման օպերատիվ-հետախուզական միջոցառուման ընթացքում ձեռք բեված տեղեկությունների հետ: Արդյունքում` նրանց հեռախոսային խոսակցության ձայնագրությունների ժամանակահատվածը և տևողությունը համընկել է վերծանումներում առկա տեղեկությունների հետ:
Հատոր 6, գ.թ. 242-300, հատոր 7, գ.թ. 1-125:

Դատաբժշկական հանձնաժողովային փորձագետի թիվ 164/հձ եզրակացության համաձայն` <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> Բ/Կ-ում, <<Վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտական կենտրոն>> ՓԲ ընկերությունում Արազ Խամոյանի վերաբերյալ դրված ախտորոշումները հիմնավորված են և ճիշտ:
Հատոր 7, գ.թ. 126-130:

Տեսաձայնագրային փորձագետի թիվ 27751706 եզրակացության համաձայն` փորձաքննության տրամադրված թվով 6 լազերային սկավառակների վրա առկա են ընդհանուր թվով 391 ֆայլեր, ձայնագրված խոսակցություններն անընդհատ են, մոնտաժման բնորոշ հետքեր չեն հայտնաբերվել:
Հատոր 7, գ.թ. 131-147:

2017 թվականի հոկտեմբերի 20-ին կազմված զննության արձանագրության համաձայն` զննվել են ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցների կողմից տրամադրված, Աշոտ Խամոյանի 077-80-20-23 բջջային հեռախոսահամարով տարված խոսակցությունները, բառացի արտացոլվել է պարզաբանման ենթակա հանգամանքներին առնչվող մասը:
Մասնավորապես, հաստատվել է, որ Աշոտ Խամոյանը 2017 թվականի հունվար-ապրիլ ամիսների ընթացքում պարբերաբար հեռախոսային խոսակցություններ է ունեցել Մուրադ Պողոսյանի հետ` ետ պահանջելով իր կողմից տրված 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարը: Մուրադ Պողոսյանը, առանց հերքելու Արազ Խամոյանին պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայությունից ազատելու դիմաց 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար ստանալու հանգամանքը, պարբերաբար ներկայացրել է պատճառաբանություններ` հանդիպումներից խուսափելու և գումարի վերադարձման ժամկետը ձգձգելու նպատակով: Հաստատվել է նաև, որ Մուրադ Պողոսյանը որպես կաշառք ստացած գումարի դիմաց Արազ Խամոյանի օգտին որևէ գործողություն չի կատարել, այլ, այդ ամենն օգտագործելով որպես պատրվակ, գումարը խաբեությամբ հափշտակել է: Հաստատվել է նաև, որ Աշոտ Խամոյանը որդուն զինծառայությունից ազատելու, ապա նաև` զինվորական հոսպիտալ ստացիոնար բուժման ուղարկելու հարցերի կազմակերպման շուրջ հանդիպել է Կամսար Ղորղանյանին և նրա հետ ձեռք բերել պայմանավորվածություն: Ինչպես Աշոտ Խամոյանը, այնպես էլ Մուրադ Պողոսյանը որևէ խոսակցության ընթացքում չեն հիշատակել, որ 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարից 6.000-ը, որպես պարտք, տրամադրել է Արտյոմ Խամոյանը: Ավելին, Աշոտ Խամոյանը նույնիսկ իր հարազատների և ընկերների հետ խոսակցությունների ժամանակ շեշտել է, որ գումարն ինքն է տվել և չի կարողանում հետ վերցնել:
Հատոր 7, գ.թ. 182-216:

2017 թվականի հոկտեմբերի 20-ին կազմված զննության արձանագրության համաձայն` զննվել են ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցների կողմից տրամադրված, Կամսար Ղորղանյանի 098-21-00-33 բջջային հեռախոսահամարով տարված խոսակցությունները, բառացի արտացոլվել է պարզաբանման ենթակա հանգամանքներին առնչվող մասը:
Մասնավորապես, հիշյալ ձայնային ֆայլերի զննությամբ հաստատվել է, որ Աշոտ Խամոյանը, որդուն պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայությունից ազատելու դիմաց Մուրադ Պողոսյանին անձամբ 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարը վերադարձնելու հարցով դիմել է Կամսար Ղորղանյանին, վերջինս էլ պատրաստակամություն է հայտնել օգնել, զանգել է Մուրադ Պողոսյանին, օգտագործել է իր կապերը:
Հաստատվել է նաև այն, որ Կասմար Ղորղանյանը Արազ Խամոյանին Ստեփանակերտի զինվորական հոսպիտալ տեղափոխությունը կազմակերպելու նպատակով Աշոտ Խամոյանից ստացել է 600.000 ՀՀ դրամ, ապա` 2017 թվականի մարտ ամսին Երևան քաղաքում հանդիպել Դավիթ Հովսեփյանի հետ, նրան փոխանցել գումարը:
Պարզվել է նաև, որ Կամսար Ղորղանյանը 2017 թվականի փետրվար ամսին մի շարք հեռախոսազրույցներ է ունեցել Պապ Եփրեմյանի հետ, որոնք ամբողջությամբ վերաբերել են Ազատ Աբրահամյանին աշխատանքի ընդունելուն, այդ գործընթացի կազմակերպման դիմաց 500 ԱՄՆ դոլար կաշառք Պապ Եփրեմյանին տալուն:
Հատոր 7, գ.թ. 217-231:

Այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի նյութերին կցված Մուրադ Պողոսյանի կողմից ձեռագիր կազմված պարտավորագրի առկայությամբ: Մասնավորապես, հիշյալ պարտավորագրով հաստատվել է, որ Մուրադ Պողոսյանը 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարը վերցրել է Աշոտ Խամոյանից և պարտավորվել է այն վերադարձնել, ինչը չի կատարել:
Հատոր 7, գ.թ. 309-313:

Այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի նյութերին կցված <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> ՕՀՄ արդյունքերում ձեռք բերված հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրությունների ֆայլերով թվով 2 լազերային սկավառակներով:
Հատոր 7, գ.թ. 314Ա-314Գ:

Այլ փաստաթուղթ ճանաչված բջջային հեռախոսահամրների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերով լազերային սկավառակի, պաշտոնատար անձ հանդիսանալու փաստը հավաստող հրամանների քաղվածքների, բանկային գաղտնիք պարունակող տեղեկություններով փաստաթղթերի, Տարոն Բաղդասարյանի կողմից ներկայացված հանցագործության մասին հաղորդում տալու արձանագրության, ինչպես նաև Արազ Խամոյանի վերաբերյալ կազմված թիվ 880/494 հիվանդության պատմությամբ:
Հատոր 7, գ.թ. 328Ա-328Գ:

Անդրադառնալով պաշտպանական կողմի` <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> ՕՀՄ արդյունքերում ձեռք բերված ապացույցներն անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ միջնորդությանը, դատարանը գտնում է, որ նշված ապացույցները ձեռք են բերվել օրենքով սահմանված քրեադատավարական կարգի պահպանմամբ և չեն հակասում դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցներին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Մուրադ Պողոսյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Աշոտ Խամոյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Կամսար Ղորղանյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Կարեն Ջանիկյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պապ Եփրեմյանի մեղավությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Ազատ Աբրահամյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, ապացուցված է:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե’ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:

Ամբաստանյալ Մուրադ Պողոսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է, նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ֆիզիկապես վատառողջ է:
Ամբաստանյալ Աշոտ Խամոյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ ամուսնացած է, նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա մասնակիորեն ընդունել է մեղքը:
Ամբաստանյալ Կամսար Ղորղանյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ, ամուսնացած է: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքի համար, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է, ունի երրորդ խմբի հաշմանդամություն, խնամքի տակ են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները, թոշակառու մայրը, ընտանիքի միակն կերակրողն է:
Ամբաստանյալ Կարեն Ջանիկյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ, ունի բարձրագույն կրթություն: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա խնամքի տակ են գտնվում 2002, 2007, 2010 և 2015 թվականներին ծնված չորս անչափահաս երեխաները:
Ամբաստանյալ Պապ Եփրեմյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ, ամուսնացած է, ունի բարձրագույն կրթություն, ՀՀ ԱԻՆ փրկարար ծառայության և կարատեի ֆեդերացիայի կողմից պարգևատրվել է մեդալով, պատվոգրերով: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքի համար, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, նրա խնամքի տակ են գտնվում 2010 և 2015 թվականին ծնված երկու մանկահասակ երեխաները:
Ամբաստանյալ Ազատ Աբրահամյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնու, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքի համար, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունըե (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Մուրադ Պողոսյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Աշոտ Խամոյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Կամսար Ղորղանյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Կարեն Ջանիկյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պապ Եփրեմյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Ազատ Աբրահամյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար ենթակա են պատժի ազատազրկման ձևով: Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Մուրադ Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում, չպետք է նշանակել, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի` գույքի բռնագրավումը դատապարտյալի սեփականությունը համարվող գույքը կամ դրա մի մասը հարկադրաբար և անհատույց վերցնելն է` ի սեփականություն պետության, իսկ տվյալ դեպքում հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պետությանը պատճառված գույքային վնաս առկա չէ:
Քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատժի` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Ջանիկյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժը պետք է չկիրառել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը կիրառելիս դատարանը բացառիկ հանգամանք է դիտում ամբաստանյալ Կարեն Ջանիկյանի անձը բնութագրող տվյալների, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, մասնավորապես այն, որ վերջինիս խնամքի տակ են գտնվում չորս անչափահաս երեխաները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ:
2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը՚:
Դատարանն արձանագրում է, որ Աշոտ Խամոյանը 2017 թվականի ապրիլի 26-ից մինչև 2017 թվականի մայիսի 25-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ժամկետները հաշվարկվում են ամիսներով և տարիներով: Հանրային աշխատանքների ժամկետը հաշվարկվում է ժամերով: Կալանքի ժամկետը հաշվվում է օրերով և ամիսներով:
2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նշված պատիժները փոխարինելիս կամ գումարելիս, ինչպես նաև պատիժը հաշվակցելիս ժամկետները կարող են հաշվարկվել օրերով:
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում` մեկ օրը երեք ժամի դիմաց:
4. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու կամ այլ պետությունում կատարած հանցանքի համար դատարանի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու ժամանակ սույն օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի հիման վրա անձին հանձնելու դեպքում մեկ օրը հաշվարկվում է մեկ օրվա դիմաց:
/.../>>:
Հետևաբար, Աշոտ Խամոյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 29 /քսանինը/ օրը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն`
ՙՔրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ:՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն`
<<Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:
Սույն հոդվածի առաջին մասի 13-րդ կետում նշված հիմքով գործի հարուցման մերժում, վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե չի հատուցվել կամ այլ կերպ չի հարթվել պատճառված վնասը, կամ առկա է վեճ հատուցման ենթակա վնասի կապակցությամբ: Այս դեպքում ևս գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:>>:
ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է.
<<1. Համաներում հայտարարելով` պատժից ազատել`
1) առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց.
2) /.../>>:
Նույն օրենքի 4-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` <<Հանցագործությունների և դատավճիռների համակցության դեպքերում համաներումը կիրառվում է վերջնական պատժի նկատմամբ` հանցագործությունների կամ դատավճիռների համակցության կանոններով այն սահմանելուց հետո։ Սույն օրենքի 2-րդ հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված կանոնները հանցագործությունների համակցության նկատմամբ կիրառվում են, եթե սույն օրենքի 2-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված դեպքերում մեղսագրվող արարքների համար նախատեսված առավելագույն պատիժների հանրագումարը չի գերազանցում չորս տարի ժամկետով ազատազրկումը, սույն օրենքի 2-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքերում` վեց տարի ժամկետով ազատազրկումը, իսկ սույն օրենքի 2-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված դեպքերում` վեց տարի ժամկետով ազատազրկումը:>>:
Դատարանը գտնում է, որ Աշոտ Խամոյանի, Կամսար Ղորղանյանի, Կարեն Ջանիկյանի, Պապ Եփրեմյանի և Ազատ Աբրահամյանի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը, և նրանց ազատել պատժից:
Դատարանը միաժամանակ փաստում է, որ օրենքով նախատեսված` համաներումը չկիրառելու սահմանափակումներ առկա չեն:
Անդրադառնալով խափանման միջոցների հարցին, դատարանը գտնում է, որ Մուրադ Պողոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը, Աշոտ Խամոյանի, Կամսար Ղորղանյանի, Կարեն Ջանիկյանի, Պապ Եփրեմյանի և Ազատ Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը քաղաքացիական հայցի հարցը համարում է լուծված` դրա բացակայության հիմքով:
Անդրադառնալով Մուրադ Պողոսյանի գույքի վրա դրված կալանքին, դատարանը փաստում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 232-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
ՙԳույքի վրա կալանք դնելը կիրառվում է քաղաքացիական հայցը, գույքի հնարավոր բռնագրավումը, բռնագանձումը և դատական ծախսերն ապահովելու համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Գույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերագրվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը:
2. Քաղաքացիական հայցվորի կամ այլ շահագրգիռ անձանց միջնորդությամբ դատարանն իրավունք ունի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում՚:
Հաշվի առնելով, որ քրեական գործով առկա չէ քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև որպես լրացուցիչ պատիժ Մուրադ Պողոսյանի նկատմամբ չի նշանակվել գույքի բռնագրավում, ուստի դատարանը գտնում է, որ Մուրադ Ռաֆիկի Պողոսյանի անվամբ <<Հայբիզնեսբանկ>> ՓԲ ընկերությունում բացված 1150007211550100 և 1150001321032 հաշվեհամարների վրա դրված կալանքը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, պետք է վերացնել:
Քննության առարկա դարձնելով դատական ծախսերի հարցը, դատարանն արձանագրում է, որ որպես ապացույց մեղադրանքի հիմքում դրված` դատատեսաձայնագրային փորձաքննության համար կատաված ծախսը կազմել է 470.400 /չորս հարյուր յոթանասուն հազար չորս հարյուր/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
ՙԴատական ծախսերը բաղկացած են`
/.../
3) մասնագետի, փորձագետի, թարգմանչի վարձատրության գումարներից.
/.../՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Սույն օրենսգրքի 168 հոդվածի առաջին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա: /.../՚:
Հաշվի առնելով վերոգրյալը, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգով ամբաստանյալներից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, պետք է բռնագանձել 470.400 /չորս հարյուր յոթանասուն հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-374-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Մուրադ Ռաֆիկի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Մուրադ Ռաֆիկի Պողոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի սկիզբը հաշվել փաստացի անազատության մեջ գտնվելու պահից` 2017 թվականի ապրիլի 26-ից:
Մուրադ Ռաֆիկի Պողոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Աշոտ Սասունիկի Խամոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Աշոտ Սասունիկի Խամոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով` պատժի ժամկետները հաշվարկելու և պատիժը հաշվակցելու միջոցով, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 29 /քսանինը/ օրը և Աշոտ Սասունիկի Խամոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 4 /չորս/ ամիս 1 /մեկ/ օր ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և Աշոտ Սասունիկի Խամոյանին ազատել պատժից:
Աշոտ Սասունիկի Խամոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Կամսար Լենդրոշի Ղորղանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Կամսար Լենդրոշի Ղորղանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և Կամսար Լենդրոշի Ղորղանյանին ազատել պատժից:
Կամսար Լենդրոշի Ղորղանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Կարեն Աշոտի Ջանիկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և Կարեն Ջանիկյանի նկատմամբ չկիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժը` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը:
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և Կարեն Աշոտի Ջանիկյանին ազատել հիմնական պատժից:
Կարեն Աշոտի Ջանիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Պապ Գարեգինի Եփրեմյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և Պապ Գարեգինի Եփրեմյանին ազատել պատժից:
Պապ Գարեգինի Եփրեմյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Ազատ Անուշավանի Աբրահամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և Ազատ Անուշավանի Աբրահամյանին ազատել պատժից:
Ազատ Անուշավանի Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Մուրադ Ռաֆիկի Պողոսյանի անվամբ <<Հայբիզնեսբանկ>> ՓԲ ընկերությունում բացված 1150007211550100 և 1150001321032 հաշվեհամարների վրա դրված կալանքը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:
Ամբաստանյալներից համապարտության կարգով` հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, բռնագանձել 470.400 /չորս հարյուր յոթանասուն հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ