ԵԱՔԴ/0167/01/17

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Ա․ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ․ՀՈՎՍԵՓՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ԴԱՏԱԽԱԶ Հ․ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ Հ․ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Ն․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Դ․ԴԱԼԱՔՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Կ․ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ

«30» հոկտեմբերի 2024թ. ք.Երևան

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան) 2024 թվականի դեկտեմբերի 08-ի ԵԱՔԴ/0167/01/17 դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի (այսուհետ նաև՝ Բողոքաբեր) վերաքննիչ բողոքը և ամբաստանյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի պաշտպան Հայկ Սարգսյանի միջնորդությունը՝ ամբաստանյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը՝ վերջինիս մահվան հիմքով դադարեցնելու վերաբերյալ․

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2017 թվականի ապրիլի 06-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի հետաքննության բաժանմունքում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հարուցվել է և վարույթ է ընդունվել 09160517 քրեական գործը:
2017 թվականի ապրիլի 06-ին Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը բերման է ենթարկվել:
2017 թվականի ապրիլի 06-ին 09160517 քրեական գործով կազմվել է արձանագրություն՝ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին ձերբակալելու մասին:
2017 թվականի ապրիլի 06-ին 09160517 քրեական գործով Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանը ճանաչվել է տուժող:
2017 թվականի ապրիլի 06-ին 09160517 քրեական գործով Վարդան Ալեքսանդրի Բաբայանը ճանաչվել է տուժող:
2017 թվականի ապրիլի 06-ին 09160417 քրեական գործով Արմեն Վլադիմիրի Մարդանյանը ճանաչվել է տուժող:
2017 թվականի ապրիլի 08-ին 09160517 քրեական գործով Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2017 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել 09160517 քրեական գործով Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի նկատմամբ կալանավորումը 2 (երկու) ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին:
2017 թվականի ապրիլի 06-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի հետաքննության բաժանմունքում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է 09160417 քրեական գործը:
2017 թվականի ապրիլի 10-ին 09160417 քրեական գործը միացվել է 09160517 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 09160517 համարի ներքո:
2017 թվականի ապրիլի 11-ին 09160517 քրեական գործով Կարեն Կամոյի Մանուկյանը մեղադրյալ է ներգրավվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
2017 թվականի ապրիլի 11-ին 09160517 քրեական գործով Կարեն Կամոյի Մանուկյանին հայտնաբերելու նպատակով հայտարարվել է հետախուզում:
2017 թվականի ապրիլի 11-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել 09160517 քրեական գործով Կարեն Կամոյի Մանուկյանի նկատմամբ կալանավորումը 2 (երկու) ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին:
2017 թվականի ապրիլի 12-ին ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի ՔՀԲ ավագ օ/լ Գ.Կալինյանը կազմել է արձանագրություն՝ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի կողմից ոստիկանության բաժն ինքնակամ ներկայանալու մասին:
2017 թվականի ապրիլի 14-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել 09160517 քրեական գործով Կարեն Կամոյի Մանուկյանի նկատմամբ կալանավորումը 2 (երկու) ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին որոշումը վերահաստատելու մասին:
2017 թվականի մայիսի 29-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել 09160517 քրեական գործով Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը 2 (երկու) ամսով՝ մինչև 2017 թվականի օգոստոսի 06-ը երկարացնելու մասին:
2017 թվականի հունիսի 08-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել 09160517 քրեական գործով Կարեն Կամոյի Մանուկյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը 2 (երկու) ամսով՝ մինչև 2017 թվականի օգոստոսի 12-ը երկարացնելու մասին:
2017 թվականի հունիսի 23-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել 09160517 քրեական գործով Կարեն Կամոյի Մանուկյանին մինչև փորձաքննության ավարտը, սակայն ոչ ավել, քան 1 ամիս ժամկետով, ՀՀ ԱՆ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության Նուբարաշենի կլինիկայում տեղավորելու մասին՝ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն անցնելու համար:
2017 թվականի հուլիսի 06-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել 09160517 քրեական գործով Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին մինչև փորձաքննության ավարտը ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» հոգեբուժական բժշկական կենտրոնում տեղավորելու մասին՝ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն անցնելու համար:
2017 թվականի հուլիսի 28-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել 09160517 քրեական գործով Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը 2 (երկու) ամսով՝ մինչև 2017 թվականի հոկտեմբերի 06-ը երկարացնելու մասին:
2017 թվականի օգոստոսի 04-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել 09160517 քրեական գործով Կարեն Կամոյի Մանուկյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը 2 (երկու) ամսով՝ մինչև 2017 թվականի հոկտեմբերի 12-ը երկարացնելու մասին:
2017 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել 09160517 քրեական գործով Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը 1 (մեկ) ամսով՝ մինչև 2017 թվականի նոյեմբերի 06-ը երկարացնելու մասին:
2017 թվականի հոկտեմբերի 05-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել 09160517 քրեական գործով Կարեն Կամոյի Մանուկյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը 1 (մեկ) ամսով՝ մինչև 2017 թվականի նոյեմբերի 12-ը երկարացնելու մասին:
2017 թվականի հոկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել 09160517 քրեական գործով Սամվել Քաջիկի Հակոբյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ և 177-րդ հոդվածներով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին՝ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին և Կարեն Կամոյի Մանուկյանին պատճառված վնասը քրեական օրենքով իրավաչափ լինելու հիմքով:
2017 թվականի հոկտեմբերի 23-ին 09160517 քրեական գործով մեղադրյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել է և նրան 2 դրվագ ՀՀ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել:
2017 թվականի հոկտեմբերի 23-ին 09160517 քրեական գործով Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով (2 դրվագ) և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն հանրորեն վտանգավոր արարքները կատարելու համար, որ նա խմբի կազմում՝ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի և գործով ինքնությունը չպարզված անձանց հետ, 2017թ. ապրիլի 5-ին՝ ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղու 1-Բ շենքի կողային հատվածում, դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով, հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելություններն ընդգծելու մոլուցքով տարված, տևական ժամանակ հնչեցրել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այն է՝ նույն շենքի բնակիչ Ստեփան Հարությունի Հակոբյանի կողմից հայհոյանքները դադարեցնելու իրենց ուղղված խնդրանքին հակադրվելով՝ սկսել են վիճաբանել վերջինիս հետ: Այդ ժամանակ ցանկանալով խափանել հասարակական կարգի խախտումը՝ վիճաբանությանը միջամտել են հիշյալ շենքի բնակիչներ Վարդան Ալեքսանդրի Բաբայանը և Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանը, ինչից հետո Ստեփան Դիարյանը, շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները, սկսել է վիճաբանել վերջիններիս հետ, որի ընթացքում խմբի կազմում՝ գործով ինքնությունը չպարզված անձի հետ, առանց առիթի, խուլիգանական դրդումներով, առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու միասնական դիտավորությամբ բռունցքով հարվածել է Վարդան Բաբայանի դեմքին, իսկ անհայտ անձը մահակով հարվածել է Վարդան Բաբայանի գլխի շրջանին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որն արտահայտվել է գլխի աջից գագաթա-ծոծրակային սալջարդ վերքի, վերին շրթունքի ներսային մակերեսի թվով երկու սալջարդ վերքերի, գանգուղեղային վնասվածքի՝ գլխուղեղի միջին աստիճանի սալջարդի, գլխուղեղի ձախ ճակատ քունքային շրջանների ներուղեղային կոնտուզիոն օջախների, սուբարախնոիդալ արյունազեղման ձևով: Այնուհետև, շարունակելով իրենց խուլիգանական գործողությունները, Ստեփան Դիարյանը և Կարեն Մանուկյանը՝ խմբի կազմում, հարձակվել են Ալեքսանդր Բաբայանի վրա, որի ընթացքում Կարեն Մանուկյանն իր մոտ գտնվող մահակով, իսկ Ստեփան Դիարյանն իր մոտ եղած դանակով հարվածներ են հասցրել Ալեքսանդր Բաբայանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, որն արտահայտվել է քթի շրջանի քերծվածքի, ձախ ստորին կոպի և աջ բազկի շրջանների արյունազեղումների, ձախ արմնկահոդի շրջանի մակերեսային սալջարդ վերքի, կրծքավանդակի ձախ կեսի թվով երկու կտրած-ծակած չթափանցող վերքերի ձևով:
Բացի այդ, Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը, խմբի կազմում՝ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի հետ, մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու միասնական դիտավորությամբ, 2017 թվականի ապրիլի 05-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ.Սևակ 9 հասցեում գտնվող թիվ 154 մանկապարտեզի դիմային հատվածում նկատել են այդ հատվածով դեպի իրենց ընդառաջ քայլող Արմեն Վլադիմիրի Մարդանյանին և Սամվել Քաջիկի Հակոբյանին, և առանց առիթի, այն է՝ «դուք էիք եղել արա» ասելուց հետո, բայց չկարևորելով իրենց հարցի պատասխանը լսել, անմիջապես խուլիգանական դրդումներով հարձակվել են և հարվածներ են հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին, որի ընթացքում սևեռվող շեղբ ունեցող զսպանակային ծալովի դանակով միմյանց գործողությունները լրացնելով դիտավորությամբ հինգ անգամ հարվածներ են հասցրել Արմեն Մարդանյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որն արտահայտվել է աջ հետականջախեցային, աջ և ձախ ստորին կոպերի շրջանների արյունազեղումների, որովայնի ձախ կողմնային պատի և գոտկային ձախ կեսի շրջանի թվով 5 կտրած-ծակած վերքերի ձևով, ուղեկցված ձախ երիկամի վնասումով, ձախից հետորովայնամզային տարածության տարածուն հեմատոմայով, իսկ Սամվել Հակոբյանի առողջությանը պատճառել թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ՝ վերին շրթունքի, ձախ արմնկային հոդի շրջանների՝ քերծվածքների, սալջարդ վերքերի ձևով:
2017 թվականի հոկտեմբերի 23-ին 09160517 քրեական գործով Կարեն Կամոյի Մանուկյանին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել է և նրան 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել:
2017 թվականի հոկտեմբերի 23-ին 09160517 քրեական գործով Կարեն Կամոյի Մանուկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն հանրորեն վտանգավոր արարքները կատարելու համար, որ նա խմբի կազմում՝ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի և գործով ինքնությունը չպարզված անձանց հետ, 2017թ. ապրիլի 5-ին՝ ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղու 1-Բ շենքի կողային հատվածում, դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով, հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելություններն ընդգծելու մոլուցքով տարված, տևական ժամանակ հնչեցրել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այն է՝ նույն շենքի բնակիչ Ստեփան Հարությունի Հակոբյանի կողմից հայհոյանքները դադարեցնելու՝ իրենց ուղղված խնդրանքին հակադրվելով՝ սկսել են վիճաբանել վերջինիս հետ: Այդ ժամանակ ցանկանալով խափանել հասարակական կարգի խախտումը՝ վիճաբանությանը միջամտել են հիշյալ շենքի բնակիչներ Վարդան Ալեքսանդրի Բաբայանը և Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանը, ինչից հետո Ստեփան Դիարյանը, շարունակելով խուլիգանական իր գործողությունները, սկսել է վիճաբանել վերջիններիս հետ, որի ընթացքում խմբի կազմում՝ գործով ինքնությունը չպարզված անձի հետ, առանց առիթի, խուլիգանական դրդումներով, առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու միասնական դիտավորությամբ բռունցքով հարվածել է Վարդան Բաբայանի դեմքին, իսկ անհայտ անձը մահակով հարվածել է Վարդան Բաբայանի գլխի շրջանին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս՝ կանքին վտանգ սպառնացող, որն արտահայտվել է գլխի աջից գագաթա-ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքի, վերին շրթունքի ներսային մակերեսի թվով երկու սալջարդ վերքերի, գանգուղեղային վնասվածքի՝ գլխուղեղի միջին աստիճանի սալջարդի, գլխուղեղի ձախ ճակատ քունքային շրջանների ներուղեղային կոնտուզիոն օջախների կուբարախնոիդալ արյունազեղման ձևով: Այնուհետև, շարունակելով իրենց խուլիգանական գործողությունները, Ստեփան Դիարյանը և Կարեն Մանուկյանը՝ խմբի կազմում, հարձակվել են Ալեքսանդր Բաբայանի վրա, որի ընթացքում Կարեն Մանուկյանն իր մոտ գտնվող մահակով, իսկ Ստեփան Դիարյանն իր մոտ եղած դանակով հարվածներ են հասցրել Ալեքսանդր Բաբայանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ քթի շրջանի քերծվածքի, ձախ ստորին կոպի և աջ բազկի շրջանների արյունազեղումների, ձախ արմնկահոդի շրջանի մակերեսային սալջարդ վերքի, կրծքավանդակի ձախ կեսի թվով երկու կտրած-ծակած չթափանցող վերքերի ձևով:
Բացի այդ, Կարեն Կամոյի Մանուկյանը, խմբի կազմում՝ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի հետ, մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու միասնական դիտավորությամբ, 2017 թվականի ապրիլի 05-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ.Սևակ 9 հասցեում գտնվող թիվ 154 մանկապարտեզի դիմային հատվածում նկատել են այդ հատվածով դեպի իրենց ընդառաջ քայլող Արմեն Վլադիմիրի Մարդանյանին և Սամվել Քաջիկի Հակոբյանին, և առանց առիթի, այն է՝ «դուք էիք եղել արա» ասելուց հետո, բայց չկարևորելով իրենց հարցի պատասխանը լսել, անմիջապես խուլիգանական դրդումներով հարձակվել են և հարվածներ են հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին, որի ընթացքում սևեռվող շեղբ ունեցող զսպանակային ծալովի դանակով միմյանց գործողությունները լրացնելով դիտավորությամբ հինգ անգամ հարվածներ են հասցրել Արմեն Մարդանյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպասնացող, որն արտահայտվել է աջ հետականջախեցային, աջ և ձախ ստորին կոպերի շրջանների արյունազեղումների, որովայնի ձախ կողմնային պատի գոտկային ձախ կեսի շրջանի թվով 5 կտրած-ծակած վերքերի ձևով, ուղեկցված ձախ երիկամի վնասումով, ձախից հետորովայնամզային տարածության տարածուն հեմատոմայով, իսկ Սամվել Հակոբյանի առողջությանը պատճառել թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակաղ մարմնական վնասվածքներ՝ վերին շրթունքի, ձախ արմնկային հոդի շրջանների՝ քերծվածքների, սալջարդ վերքերի ձևով:
2017 թվականի հոկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել 09160517 քրեական գործի նյութերով անհայտ անձի կողմից գործով չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում Ստեփան Դիարյանին թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դեպքի առթիվ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով 09105717 քրեական գործը հարուցելու, այն առանձին վարույթում առանձնացնելու, գործը վարույթ ընդունելու և նախաքննություն կատարելու մասին:
2017 թվականի հոկտեմբերի 23-ին որոշում է կայացվել 09160517 քրեական գործից մեղադրյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին և Կարեն Կամոյի Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքների վերաբերյալ մայր գործից անհայտ անձի (անձանց) կողմից խմբի կազմում, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելու և խուլիգանական դրդումներով, խմբի կազմում, Վարդան Բաբայանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դեպքերով հանցագործությունը կատարած անձին (անձանց) ինքնությունները պարզելու և հայտնաբերելու մասով մաս անջատելու, անջատված մասին 09105817 համարը շնորհելու, գործը վարույթ ընդունելու և նախաքննություն կատարելու մասին:
2017 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել 09160517 քրեական գործով Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը 15 (տասնհինգ) օրով՝ մինչև 2017 թվականի նոյեմբերի 21-ը երկարացնելու մասին:
2017 թվականի նոյեմբերի 01-ին 09160517 քրեական գործը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատարանում, որը ստացել է ԵԱՔԴ/0167/01/17 դատական համարը։
2020 թվականի ապրիլի 08-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը որոշում է կայացրել Կարեն Կամոյի Մանուկյանի և Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցներ` կալանավորում փոփոխելու մասին, Կարեն Կամոյի Մանուկյանի նկատմամբ խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին ընտրելու, իսկ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի նկատմամբ գրավ խափանման միջոցն ընտրելու մասին:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճռով Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը մեղավոր է ճանաչվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով (2 դրվագ) (որը համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 10-րդ կետերին), և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով (որը համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասին): Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 6 (վեց) տարի ժամկետով: Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 6 (վեց) տարի ժամկետով: Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով: Պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքով Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 8 (ութ) տարի ժամկետով: Նշանակված պատժին հաշվակցվել է սույն գործով կալանքի տակ գտնված 3 (երեք) տարի 2 (երկու) օր ժամկետը և վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետով: Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է դատավճիռն ի կատար ածման պահից:
Նույն դատավճռով Կարեն Կամոյի Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով (որը համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 10-րդ կետերին) և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով (որը համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասին): Կարեն Կամոյի Մանուկյանը 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 6 (վեց) տարի ժամկետով։ Կարեն Կամոյի Մանուկյանը 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով: Պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքով Կարեն Կամոյի Մանուկյանի նկատմամբ, վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 (յոթ) տարի ժամկետով: Նշանակված պատժին հաշվակցվել է սույն գործով կալանքի տակ գտնված 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 26 (քսանվեց) օր ժամկետը և վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 4 (չորս) օր ժամկետով: Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է դատավճիռն ի կատար ածման պահից:
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 2024 թվականի հունիսի 17-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի պաշտպան Հայկ Սարգսյանը, իսկ 2024 թվականի հունիսի 16-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Կարեն Կամոյի Մանուկյանը։
Վերաքննիչ դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 08-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի պաշտպան Հայկ Սարգսյանի և ամբաստանյալ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և նշանակվել դատական քննություն։
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի՝ «Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» վերտառությամբ բաժնի համաձայն․
«2023 թվականի հոկտեմբերի 12-ին տեղի ունեցած դատական նիստում ամբաստանյալ Ստեփան Դիարյանը հայտնեց, որ ինքն է հարվածել Ալեքսանդր Բաբայանին, զղջում է իր արածի համար, իսկ մնացած մեղադրանքի վերաբերյալ հայտնեց, որ ինքը չի եղել, չի ցանկանում ցուցմունք տալ:
Մեղադրող Հ.Հարությունյանի այն հարցին, թե ինչպես և ինչով է հարվածել Ալեքսանդր Բաբայանին, հայտնեց, որ հարվածել է դանակով:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 12.10.2023թ.)
Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալ դատական նիստի ընթացքում, որոշում է կայացրել հրապարակել վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 30.10.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 07-ին որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը հայտնել է, որ օգտվելով իր իրավունքներից՝ հրաժարվում է ցուցմունք տալ և քննիչի հարցերին պատասխանել:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 86-87)
2017 թվականի ապրիլի 08-ին որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ֆիզիկապես և հոգեպես առողջ է, վարժ տիրապետում է հայերեն բանավոր լեզվին, սակայն չի տիրապետում հայերեն գրավոր լեզվին, գրավոր անգլերեն լեզվով կարողանում է գրվել միայն իր ազգանունը, այլ բան չի կարողանում գրել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով իրեն առաջադրված մեղադրանքում ինքը իրեն մեղավոր չի ճանաչում, ինքը տեղեկացվել է, որ մեղադրվում է այն բանի համար, որ 2017 թվականի ապրիլի 05-ին, ժամը 21:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղու 1բ շենքի կողային հատվածում, դիտավորությամբ խախտելով հասարակական կարգը, հասարակության նկատմամբ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք՝ տևական ժամանակ հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այնուհետև շենքի բնակչի կողմից հայհոյանքները դադարեցնելու նրա խնդրանքից հետո վիճաբանել է նրա հետ, որին միջամտել են նույն շենքի բնակիչներ Վարդան և Ալեքսանդր Բաբայանները, որից հետո հարվածել է Վարդան Բաբայանի դեմքին և 2 անգամ դանակով հարվածել է Ալեքսանդր Բաբայանին: Ինքը նշված դեպքից տեղյակ չի և համաձայն չի առաջադրված մեղադրանքի հետ, օգտվելով մեղադրյալի իր իրավունքից հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և քննիչի հարցերին պատասխանելուց:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 137-139)
2017 թվականի մայիսի 03-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը, քննիչի այն հարցին, թե ՀՀ ԱՆ «նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲԸ-ից 26.04.2017թ. ստացվել է թիվ 0199 եզրակացությունը, համաձայն որի իր մեզի և մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվել է կանաբինոիդներ խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդներ, երբ և որտեղից է ձեռք բերել թմրամիջոցը, երբ է այն օգտագործել, ինքը որևէ մեկին թմրամիջոց հյուրասիրել է, թե ոչ, հայտնել է, որ օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից՝ հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և քննիչի հարցերին պատասխանելուց:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 199-200)
2017 թվականի մայիսի 23-ին տուժող Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում մեղադրյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին, նրա հետ նույն բակում են բնակվում:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով իր հետ առերեսվողի ցուցմունքը, ինչ կարող է ասել դրա կապակցությամբ, հայտնել է, որ լսել է իր հետ առերեսվողի ցուցմունքը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից՝ հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 239-241)
2017 թվականի մայիսի 23-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը քննիչի այն հարցին, թե 2017 թվականի ապրիլի 05-ին և առհասարակ ինչ բջջային հեռախոսահամար է օգտագործել, հայտնել է, որ ՀՀ-ում եղած ժամանակ ինքն օգտագործել է ընդհամենը 1 հեռախոսահամար՝ 091-54-74-05, այլ բջջային հեռախոսահամար չի օգտագործել:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 242)
2017 թվականի հուլիսի 07-ին տուժող Վարդան Ալեքսանդրի Բաբայանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին որպես շենքի բնակիչ, հարևան, գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով իր հետ առերեսվողի ցուցմունքը, ինչ կարող է ասել դրա կապակցությամբ, հայտնել է, որ լսել է իր հետ առերեսվողի ցուցմունքը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից՝ հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 205-206)
2017 թվականի հուլիսի 06-ին տուժող Արմեն Վլադիմիրի Մարդանյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր հետ առերեսվողին չի ճանաչում:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով իր հետ առերեսվող անձի ցուցմունքը ինչ կարող է ասել դրա վերաբերյալ, հայտնել է, որ լսել է իր հետ առերեսվող Ա.Մարդանյանի ցուցմունքը, նրան չի ճանաչում, ասելու ոչինչ չունի:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով իր հետ առերեսվող անձի ցուցմունքը ինչ կարող է ասել դրա վերաբերյալ, հայտնել է, որ լսել է իր հետ առերեսվող Ա.Մարդանյանի ցուցմունքը, նրան չի ճանաչում, ասելու ոչինչ չունի:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 210-211)
2017 թվականի հուլիսի 06-ին վկա Սամվել Քաջիկի Հակոբյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր հետ առերեսվողին ճանաչում է բակից, մանկուց, գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով իր հետ առերեսվող անձի ցուցմունքը ինչ կարող է ասել դրա վերաբերյալ, հայտնել է, որ օգտվելով իր իրավունքից՝ հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով իր հետ առերեսվող Ս.Հակոբյանին ուղղված հարցը և դրա պատասխանը ինչ կարող է ասել դրա վերաբերյալ, հայտնել է, որ օգտվելով իր իրավունքից՝ հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 213-215)
2017 թվականի հուլիսի 10-ին վկա Ստեփան Հարությունի Հակոբյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ չի ճանաչում իր հետ առերեսվող վկա Ստեփան Հակոբյանին:
Մեղադրյալ Ս.Դիարյանը հայտարարել է, որ չի ցանկանում մասնակցել առերես հարցաքննությանը առանց իր պաշտպանի:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 235)
2017 թվականի հոկտեմբերի 23-ին վկա Ստեփան Հարությունի Հակոբյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը հայտարարել է, որ հրաժարվում է որևէ հայտարարություն անել:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով իր հետ առերեսվող անձի ցուցմունքը ինչ կարող է ասել դրա վերաբերյալ, հայտնել է, որ հրաժարվում է ցուցմունք տալ և որևէ հարցի պատասխանել, խնդրել է այդքանով դադարեցնել:
(Հատոր 4, Գ.Թ. 282-283)
2017 թվականի հոկտեմբերի 23-ին որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, ինքը որևէ առնչություն չունի Վարդան Բաբայանին և Արմեն Մարդանյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու հետ, օգտվելով իր իրավունքներից՝ հրաժարվում է ցուցմունք տալ և պատասխանել հարցերին:
Քննիչի այն հարցին, թե կարող է հայտնել արդյոք, թե իր օրգանիզմում՝ մազի և մեզի մեջ հայտնաբերված թմրամիջոցները երբ է օգտագործել, ինչ թմրամիջոց է և արդյոք նրան հյուրասիրել են, հայտնել է, որ 2016 թվականի դեկտեմբեր ամսից գտնվում է ՀՀ-ում, երբևէ որևէ տեսակի թմրամիջոց չի օգտագործել, չի կարող ասել, թե փորձաքննությամբ ինչպես է իր օրգանիզմում թմրամիջոց հայտնաբերվել: Մինչ ՀՀ գալը ունեցել է առողջական խնդիրներ և ԱՄՆ-ում թույլատրելի քանակությամբ գործածել է «Մարիխուանա»: Հրաժարվել է այլ հարցի պատասխանել և ցուցմունք տալ:
(Հատոր 4, Գ.Թ. 302-303)
20.10.2023 թվականին տեղի ունեցած դատական նիստում ամբաստանյալ Կարեն Կամոյի Մանուկյանը, օգտվելով իր իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունք տալուց: Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, որոշում է կայացրել հրապարակել ամբաստանյալ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 20.10.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 12-ին որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Կարեն Կամոյի Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ֆիզիկապես առողջ է, սակայն հոգեկանի հետ ունի խնդիրներ, ինչի հետևանքով ազատվել է բանակից, դրա վերաբերյալ փաստաթղթեր կներկայացնի լրացուցիչ, տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, իրեն պարզաբանվել է, որ ինքը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով կատարված հանցագործության մեջ: Առաջադրված մեղադրանքը ինքը չի ընդունում, ինքը իրեն մեղավոր չի ճանաչում, որպես մեղադրյալ ներգրավման որոշման մեջ արտահայտված մտքերն իրականությանը չեն համապատասխանում, մեղսագրված արարքն ինքը չի կատարել: Օգտվելով մեղադրյալի իր իրավունքից՝ հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 37-38)
2017 թվականի հուլիսի 10-ին վկա Ստեփան Հարությունի Հակոբյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում Կարեն Կամոյի Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին բակից, նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, նրա հետ թշնամանք չունի:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով վկա Ս.Հակոբյանի ցուցմունքն՝ ինչ կարող է ասել, հայտնել է, որ օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից՝ լռում է, չի ցանկանում ցուցմունք տալ:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 72-75/
2017 թվականի մայիսի 03-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս Կարեն Կամոյի Մանուկյանը, քննիչի այն հարցին, թե «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ից ստացվել է գրություն այն մասին, որ ինքը ՔԿՀ է ընդունվել աջ և ձախ հոնքերի վերջնամասի կտրվածքով՝ 1 սմ երկարությամբ, ձախ աչքի տակի կարմրավուն հետքով, վերին շրթունքի ձախ հատվածի կտրվածքով, ձախ ծնկի կեղևակալված վերքով, կարող է ասել այդ վերքերը երբ, որտեղ և ինչ հանգամանքներում է ստացել, հայտնել է, որ նշված մարմնական վնասվածքները ստացել է 05.04.2017թ-ին սույն քրեական գործով միջադեպի ժամանակ, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից՝ հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և քննիչի հարցերին պատասխանելուց:
/Հատոր 2, Գ.Թ. 202-203)
2017 թվականի հունիսի 07-ին տուժող Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանի հետ առերես հարցաքննվելիս Կարեն Կամոյի Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին որպես միևնույն թաղամասի բակի բնակիչներ դեռևս մանկուց, գտնվում է լավ հարաբերությունների մեջ, նրա նկատմամբ թշնամանք կամ բարեկամական կապ չունի:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով տուժող Ա.Բաբայանի ցուցմունքն՝ ինչ կարող է ասել, հայտնել է, որ կատարվածի համար ցավում է և ափսոսում, իր հետ առերեսվողը իր վերաբերյալ ճիշտ ցուցմունք է տվել, ավելացնելու բան չունի:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 65-67)
2017 թվականի հունիսի 07-ին տուժող Վարդան Ալեքսանդրի Բաբայանի հետ առերես հարցաքննվելիս Կարեն Կամոյի Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին բակից, գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, նրա նկատմամբ թշնամանք չունի:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով տուժող Վ.Բաբայանի ցուցմունքն՝ ինչ կարող է ասել, հայտնել է, որ ընդհանուր առմամբ ինքն անկեղծորեն ցավում է կատարվածի համար, որ տուժողները մարմնական վնասվածքներ են ստացել, իր հետ առերեսվողը ճիշտ ցուցմունք է տվել, առարկելու բան չունի:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 68-70)
2017 թվականի հունիսի 07-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս Կարեն Կամոյի Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2017 թվականի ապրիլի 05-ին իր բջջային հեռախոսն անսարք վիճակում է եղել և ինքը այդ օրը բջջային հեռախոսահամար չի ունեցել և սովորաբար ինքը օգտագործել է 091078020 հեռախոսահամարը, այլ համար չի ունեցել և չի օգտագործել:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 71)
2017 թվականի հուլիսի 10-ին վկա Սամվել Քաջիկի Հակոբյանի հետ առերես հարցաքննվելիս Կարեն Կամոյի Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր հետ առերեսվողի հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, շփումներ չի ունեցել, միայն բարև տալով են շփվել:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով վկա Սամվել Հակոբյանի ցուցմունքը ինչ կարող է ասել դրա մասին, հայտնել է, որ ոչինչ չունի ասելու, հրաժարվում է ցուցմունք տալ և հարցերին պատասխանել, ինքը դեպքի վայրում չի եղել:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով վկա Սամվել Հակոբյանին ուղղված հարցը և դրա պատասխանը՝ ինչ կարող է ասել դրա կապակցությամբ, հայտնել է, որ ոչինչ չունի ասելու, գրելու և ստորագրելու:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 230-232)
2017 թվականի օգոստոսի 01-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս Կարեն Կամոյի Մանուկյանը, քննիչի այն հարցին, թե իր տատը՝ Արշալույս Սարգսյանը դիմում է ներկայացրել այն մասին, որ չունի ֆինանսական միջոցներ փաստաբան Լևոն Ղազարյանին վարձատրելու համար և հրաժարվել է վերջինիս ծառայություններից և խնդրել է տրամադրել հանրային պաշտպան՝ իր շահերի պաշտպանության համար, ինչ կարող է ասել դրա մասին, հայտնել է, որ իր տատիկի հետ համակարծիք է և ինքը նույնպես ցանկանում է ունենալ հանրային պաշտպան, քանի որ չունի համապատասխան ֆինանսական միջոցներ և անվճարունակ է: Հրաժարվում է պաշտպան Լ.Ղազարյանից:
(Հատոր 4, Գ.Թ. 31)
2017 թվականի օգոստոսի 03-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս Կարեն Կամոյի Մանուկյանը, քննիչի այն հարցին, թե առաջարկվում է ցուցմունք տալ իրեն առաջադրված մեղադրանքի և գործում առկա այլ հանգամանքների վերաբերյալ, հայտնել է, որ օգտվելով իր իրավունքից՝ հրաժարվում է ցուցմունքներ տալ և պատասխանել հարցերին, միաժամանակ հայտարարել է, որ հրաժարվում է ստորագրել և որևէ բան գրել:
(Հատոր 4, Գ.Թ. 70)
2017 թվականի հոկտեմբերի 23-ին որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Կարեն Կամոյի Մանուկյանը հայտարարել է, որ ծանոթացել է իրեն որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին որոշման հետ, ստացել է դրա և իրավունքների մասին գրավոր ծանուցման պատճենները, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում և օգտվելով իր իրավունքից՝ հրաժարվում է ցուցմունք տալ պատասխանել հարցերին, հրաժարվել է որևէ բան գրել և ստորագրել՝ առանց որևէ պատճառաբանության:
(Հատոր 4, Գ.Թ. 342)
2023 թվականի մարտի 31-ին տեղի ունեցած դատական նիստում տուժող Վարդան Բաբայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը տանն է եղել, հաց էր ուտում, դրսից ձայներ է լսել, վիճաբանություն է եղել, լսել է Ստեփանի ձայնը, մոտեցել է, խոսել է նրա հետ, որից հետո հետևից գլխին ինչ-որ բան է կպել, դրանից հետո ոչինչ չի հիշում, իսկ արդեն արթնացել է հիվանդանոցում:
Մեղադրող Վ.Ասատրյանի այն հարցին, թե երբ է եղել իր կողմից հիշատակված վիճաբանությունը, հայտնել է, որ 2017 կամ 2018 թվականն էր, սակայն կոնկրետ չի հիշում:
Մեղադրողի այն հարցին, թե այդ ժամանակ տանը մենակ էր գտնվում, թե ոչ, հայտնել է, որ այդ ժամանակ տանը գտնվել է կնոջ և որդու հետ միասին:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ձայներ լսելուց հետո ինչ է արել, հայտնել է, որ իջել է ներքև, սկզբում մենակ, հետո իր որդին նույնպես իջել է, չի հիշում, թե քանի հոգի են եղել ներքևում:
Մեղադրողի այն հարցին, թե արդյոք վիճաբանողների մեջ կային իրեն ծանոթ անձինք, հայտնել է, որ Ստեփանն էր, Ստյոպը և Կարենը:
Մեղադրողի այն հարցին, թե Ստեփանն ու Ստյոպը տարբեր մարդիկ են, թե ոչ, հայտնել է, որ տարբեր մարդիկ են:
Մեղադրողի այն հարցին, թե իրենք ում հետ էին վիճաբանում, հայտնել է, որ Ստեփանը Ստյոպի հետ էր վիճաբանում, ինքը խառնվել է, փորձել է հանդարտեցնել, որից հետո ինքը Ստյոպի հետ առանձնացել է, նրա հետ խոսելու ժամանակ հետևից գլխին ինչ-որ բան է կպել, որից հետո գիտակցությունը կորցնում է և գիտակցության է եկել միայն հիվանդանոցում:
Մեղադրողի այն հարցին, թե արդյոք այդ ընթացքում հայհոյանքներ լսվել են, թե ոչ, հայտնել է, որ այո, լսվել են հայհոյանքներ, դրա համար էլ իջել է բակ:
Մեղադրողի այն հարցին, թե կարող է արդյոք ասել, թե կոնկրետ ով է տվել այդ հայհոյանքները, հայտնել է, որ ոչ, չի հիշում:
Մեղադրողի այն հարցին, թե երբ ինքը մոտեցել է վիճաբանող Ստեփանին և Ստյոպին, ինչ է ասել նրանց, հայտնել է, որ նրանց ասել է, որ վերջացնեն, ինչից հետո մի կողմ է տարել Ստյոպին և սկսել է նրա հետ զրուցել, այդ ժամանակ տեսել է նաև Կարենին, Ստյոպի հետ զրուցելու ժամանակ չի տեսել, թե ինչով են իրեն հարվածել և ով է հարվածել:
Մեղադրողի այն հարցին, թե երբ ինքը Ստյոպին առանձնացրել է, իրենց հետ այլ մարդ եղել է, թե ոչ, հայտնել է, որ ոչ, չի եղել, միայնակ են եղել, վիճաբանողներից հեռվացել էին մոտ 10 մետր:
Մեղադրողի այն հարցին, թե այդ ժամանակ ինչ էր ասում Ստյոպին, հայտնել է, որ ասել է «մեծ տղա ես, ամոթա» և նմանատիպ բաներ:
Մեղադրողի այն հարցին, թե զրույցը սկսելուց որքան ժամանակ հետո է հարված ստացել, հայտնել է, որ զրույցը սկսելուց շատ կարճ ժամանակ հետո է հարված ստացել, կոնկրետ չի հիշում, թե որքան ժամանակ հետո, սակայն երևի թե ասել է մի քանի բառ, որից հետո իրեն հետևից հարվածել են և միայն հիվանդանոցում է ուշքի եկել:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ուշքի գալուց հետո ինչ մարմնական վնասվածքներ է ունեցել, հայտնել է, որ երբ որ ուշքի է եկել, իր գլուխը կապված է եղել, բացի գլխից այլ տեղ մարմնական վնասվածք չի ստացել:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ըստ իրեն՝ ով է իրեն հարվածել, հայտնել է, որ չգիտի, չի լսել, իրեն հետաքրքիր չի եղել, թե ով է հարվածել:
Մեղադրողի այն հարցին, թե արդյոք ճանաչում է Կարեն Մանուկյանին, հայտնել է, որ այո ճանաչում է, նրա հետ ունի նորմալ հարաբերություններ:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչ հարաբերություններ ունի Ստյոպի հետ, հայտնել է, որ նրա հետ էլ ունի նորմալ հարաբերություններ:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ներքևում իր որդուն նկատել է, թե ոչ, հայտնել է, որ ոչ, չի նկատել և Ալիկին տեսել է հիվանդանոցում, ինքը չի տեսել, թե Ալեքսանդրը ինչպես է վնասվածք ստացել:
Մեղադրողի այն հարցին, թե բացի իր կողմից նշվածներից, էլ ով է եղել ներքևում, հայտնել է, որ շատ մարդ է եղել, գրեթե ամբողջ շենքի բնակիչները, սակայն անուն առ անուն չի կարող ասել:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչով են իրեն հարվածել, արդյոք դա եղել է առարկա, թե հարվածել են ձեռքով, հայտնել է, որ չի կարող ասել:
Պաշտպան Վ.Սարգսյանի այն հարցին, որ երբ ինքը Ստյոպի հետ առանձնացել էր, մյուս կողմի վրա կանգնած էր Կարենը, արդյոք կարող է ասել, թե որքան հեռավորության վրա է կանգնած եղել Կարենը, հայտնել է, որ չի կարող ասել:
Պաշտպան Վ.Սարգսյանի այն հարցին, թե այդ մի քանի րոպեների ընթացքում կարող էր արդյոք Կարենը մոտենար և հարվածեր իր գլխին, հայտնել է, որ ոչ:
Պաշտպան Հ.Սարգսյանի այն հարցին, թե ցուցմունքով նշել է, որ ինքը հարված է ստացել հետևից, առջևից հարված ստացել է արդյոք, թե ոչ, հայտնել է, որ ոչ, առջևից չի ստացել:
Դատարանի այն հարցին, թե դեպքի պահին լույս էր, թե արդեն մութ էր, հայտնել է, որ արդեն մութ էր:
Դատարանի այն հարցին, թե ովքեր են եղել իր տանը, հայտնել է, որ բնակարանում եղել են ինքը, իր կինը և որդին, այլ մարդ չի եղել:
Դատարանի այն հարցին, թե արդյոք իր որդին իր հետ իջել է, երբ հենց ինքը իջնում էր, հայտնել է, որ հնարավոր է, քանի որ չի հիշում այդ պահը:
Դատարանի այն հարցին, թե իր կինը իջել է արդյոք ներքև, թե ոչ, հայտնել է, որ չի հիշում:
Դատարանի այն հարցին, թե կարող է հստակեցնել, թե Ստեփանն ով է, Ստյոպն ով է, հայտնել է, որ Ստեփանը առաջին հարկի հարևանն է, իսկ Ստյոպիկը հանդիսանում է Ստեփան Դիարյանը, ով կողքի շենքի հարևանն է:
Դատարանի այն հարցին, թե ինչու է հենց Ստեփան Դիարյանին առանձնացրել և ինչ էին զրուցում նրա հետ, հայտնել է, որ նրան ասում էր, որ հերիք է բարձր հայհոյանքներ տաս, վերջացնի:
Դատարանի այն հարցին, որ երբ Ստեփան Դիարյանի հետ խոսում էր, ինչպիսի վարքագիծ էր նա դրսևորում, հայտնել է, որ լսում էր իրեն:
Դատարանի այն հարցին, թե ինչու է բացառում, որ իրեն կարող է հետևից հարվածել է Կարենը, հայտնել է, որ Կարենն իրենից ձախ կողմում էր գտնվում և եթե նա մոտենար, ապա ինքը կտեսներ նրա մոտենալը:
Դատարանի այն հարցին, թե գիտակցության գալուց հետո ինչ վնասվածքներ է հայտնաբերել իր վրա, հայտնել է, որ միայն գլխի շրջանում է վնասվածքներ ունեցել:
Հաշվի առնելով, որ տուժողի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ, Դատարանը որոշել է հրապարակել տուժող Վ.Բաբայանի նախաքննական ցուցմունքները:
Հակասությունների շուրջ մեղադրող Վ.Ասատրյանի այն հարցին, թե լսելով իր նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, պնդում է արդյոք դրանք, հայտնել է, որ այո պնդում է, հակասությունները պայմանավորված է եղել դեպքից երկար ժամանակ անցնելու հետ:
Պաշտպան Վ.Սարգսյանի այն հարցին, թե նախաքննության ընթացքում տարբեր ցուցմունքների ընթացքում հայտնել է, որ չի լսել հայհոյանքներ Կարեն Մանուկյանից, իսկ հետո հայտնել է, որ լսել է հայհոյանք, ի վերջո լսել է արդյոք, թե ոչ, հայտնել է, որ պնդում է նախաքննական ցուցմունքները:
Պաշտպան Հ.Սարգսյանի այն հարցին, թե արդյոք իր շրթունքի վնասվածքը կարող էր կապված լինել ընկնելու հետ, այլ ոչ թե հարված ստանալու հետ կամ ով է հարվածել, եթե հարվածել են, հայտնել է, որ չի հիշում, թե ով է հարվածել, ինչպես նաև չի կարող հայտնել, թե կարող էր ստանալ վնասվածքը ընկնելու արդյունքում, թե ոչ:
Դատարանի այն հարցին, թե նախաքննության ընթացքում կարող էր արդյոք խաբել քննիչին կամ պատճառ ունեցել է իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություն ներկայացնել, հայտնել է, որ ոչ, ինչ ասել է, ճիշտ է ասել:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 31.03.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 07-ին որպես տուժող հարցաքննվելիս Վարդան Ալեքսանդրի Բաբայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ք.Երևան Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղի 1-ին Բ շենքի 14-րդ բնակարանում բնակվում է կնոջ՝ Գայանե Բարսեղյանի և որդու՝ Ալեքսանդր Բաբայանի հետ միասին, ինքը ամեն օր աշխատանքի է գնում 05:30-ին և վերադառնում է գիշերը 20:00-ից 21:00-ի սահմաններում:
2017 թվականի ապրիլի 05-ին ինքը սովորականի պես առավոտյան 05:30-ին դուրս է եկել տանից, գնացել է աշխատանքի և տուն է վերադարձել գիշերը ժամը 21:00-ին: Տանը այդ ժամանակ գտնվում էին ինքը կինը և որդին: Նշել է, որ իր բնակարանը շենքի 5-րդ հարկում է գտնվում, իսկ իր ննջասենյակի պատուհանները նայում են դեպի իրենց շենքի մուտքի դիմացի հատվածը: Ժամը 22:00-ի սահմաններում իրենք երեքով նստած հեռուստացույց էին դիտում և հանկարծ իրենց շենքի բակից՝ ննջասենյակի կողմից լսվել են բարձրաձայն աղմուկ, բղավոց և սեռական բնույթի հայհոյանքների ձայներ: Ինքը անմիջապես գնացել է ննջասենյակ և պատուհանից նայելով ցած՝ մուտքի մոտ տեսել է մոտ 7-8 հոգի տղամարդկանց, որոնք բարձրաձայն հայհոյանքներ էին հնչեցնում, նրանց մեջ ինքը տեսել է իրենց շենքի հարևաններ Ստեփանին, նրա մորը՝ Արեգին և Ստեփանի կնոջը՝ Աննային: Նրանց տեսնելով որոշել է իջնել և տեսնել, թե ինչ է պատահել: Հայտնել է նաև, որ երբ ինքը ննջասենյակի պատուհանից նայել է, ինքը այդ բարձրաձայն բղավոցների միջից լսել է թաղամասի տղաներից Ստյոպիկի ձայնը, որի ձայնը ճանաչել է: Իրենց տնից որդու հետ իջել է ներքև և մուտքի մոտ տեսել է, որ շենք են մտնում Արեգը և Աննան, սակայն առանց նրանց բան հարցնելու որդու հետ դուրս են եկել, մոտեցել են հավաքվածներին, նրանց հետ տեսել է Ստյոպին, Կարենին, որը ևս թաղամասի տղաներից է, մոտ կլինեին 15 կամ ավել հոգի 25-40 տարեկան հասակի տղամարդիկ: Երբ ինքը իր որդու հետ մոտեցել են, դեռևս շարունակվում էին այդ բղավոցները և հայհոյանքները, ինքը մոտեցել է Ստյոպիկին, ասել է «մի հատ բերանդ փակի, շենքի մոտ ես, էս ինչ քֆուրներ ես տալիս», իսկ Ստյոպիկը իրեն պատասխանել է «Դու ինձ պիտի ասես», ինքը նրան ասել է «Ես քեզ հիմա բան չեմ ասում, առավոտ կասեմ»: Հենց այդ պահին հետևի կողմից իր գլխին ուժեղ հարված է զգացել, որը կամ մահակով էր, կամ երկաթի կտորով, քանի որ շատ ուժեղ էր: Այդ հարվածից հետո մեջքով ընկել է գետնին և դրանից հետո այլևս բան չի հիշում: Չի կարող հիշել և հստակ ասել, թե որքան ժամանակ անց է ուշքի եկել, միայն հիշում է, որ տանը զուգարանում հետ էր տալիս: Ներկա պահին նույնիսկ չի հիշում, թե ինչպես է հիվանդանոց գնացել, ով է իրեն այնտեղ տեղափոխել, քանի որ գլխին ուժեղ հարվածից շատ բան չի կարող մտաբերել:
Նշել է, որ ինքը երբ դուրս է եկել շենքից և որդու հետ մոտեցել է Ստյոպիկին, միայն նրան է ասել, որ չհայհոյի, քանի որ նրա կողմից էին հնչում այդ բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքները, իսկ մյուսները հանգիստ էին: Ինքը չի հիշում, թե այդ պահին Կարենը հայհոյանքներ հնչեցրել էր, թե ոչ, նաև չի հիշում, թե Կարենը կոնկրետ որտեղ էր կանգնած: Իրենց հարևան Ստեփանը այդ ժամանակ որքանով հիշում է՝ կողքն էր կանգնած: Ինքը իրեն անծանոթ տղամարդկանց էլ էր տեսել Ստեփանի հետ կանգնած, սակայն միայն ինքն էր հայհոյանքներով բարձրաձայն խոսում: Այլ մանրամասներ ինքը չի հիշում գլխին ստացած վնասվածքի պատճառով:
Քննիչի այն հարցին, թե Ստյոպիկի կամ Կարենի ձեռքին երկաթյա կտոր, դանակ, ծակող-կտրող գործիք, մահակ և այլ իրեր կամ առարկաներ տեսել է, թե ոչ, հայտնել է, որ ինքը այս պահին չի կարող հիշել՝ տեսել է, թե ոչ, կրկին նշել է, որ ինքը չի կարող ասել, թե ով է հարվածել իր գլխին հետևից, քանի որ չի տեսել, չի հիշում նաև, թե Ստյոպիկը իրեն հարվածել է, թե ոչ:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 102-106)
2017 թվականի հունիսի 07-ին մեղադրյալ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի հետ առերես հարցաքննվելիս տուժող Վարդան Ալեքսանդրի Բաբայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2017 թվականի ապրիլի 05-ին, ժամը 20:30-ի սահմաններում աշխատանքից վերադարձել էր տուն, տանն էին իր կինը՝ Գայանե Բարսեղյանը և որդին՝ Ալեքսանդր Բաբայանը: Իր բնակարանը գտնվում է շենքի 5-րդ հարկում: Տանը իրենք հաց էին ուտում, լսվել են բարձր հայհոյանքի ձայներ, դուրս գալով պատշգամբ՝ տեսել է, որ իրենց շենքի մոտ հավաքված էին մի խումբ տղաներ, որոնց մեջ էին իրենց առաջին հակի հարևան Ստեփանը, Կարենը, Ստյոպը, այլ անձանց չի հիշում: Պատշգամբից ինքը տեսել և լսել է, թե ինչպես է Ստյոպը վիճում Ստեփանի հետ և բարձր ձայնով հայհոյանքներ հնչեցնում: Ինքը տանը ասել է, իջնում է բակ, որպեսզի չթողնի, որ կռիվ լինի: Անմիջապես դուրս է եկել տնից և իջել է բակ, իր հետ իջել է նաև որդին՝ Ալեքսանդրը: Իջնելով բակ՝ ինքը մոտեցել է Ստյոպին, ասել է, որ վերջ, էլ պետք չի այստեղ հայհոյանք տալ և գնա տուն, իսկ Սյոպը իրեն ասել է, որ «դու պետք է ինձ ասես», այդ ժամանակ Կարենը կանգնած էր Սյոպի կողքին, իսկ Ստյոպը կանգնած էր իր դիմաց: Ինքը Ստյոպին ասել է, որ այո, ինքը պետք է ասի, քանի որ սա շենք է, որտեղ բնակվում են կանայք և երեխաներ և բոլոր բնակիչները լսում են նրա հայհոյանքի ձայները: Այդ ժամանակ էլ մեկ անգամ Կարենը կանգնած էր Ստյոպի կողքին և որևէ ձայն չէր հանում, այլ հետևում էր իր և Ստյոպի խոսակցությանը: Ստյոպին ասելով, որ այո, ինքը պետք է ասի, դրանից հետո իր գլխի հետևի հատվածում ինքը զգացել է ուժող ցավ և մեջքի վրա ընկել է գետնին, որից հետո ինքը այլևս ոչինչ չի հիշում: Նշել է նաև, որ ինքը կոնկրետ Կարենից որևէ հայհոյանք չի լսել: Իր աչքերը բացել է և նկատել է, որ գտնվում է հիվանդանոցում, որտեղ իր կողքին պարկած վիճակում տեսել է որդուն, հետաքրքրվելով, թե ինչ է պատահել, տեղեկացել է, որ Ստյոպը դանակով հարվածել է որդուն՝ Ալիկին:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 68-70)
2017 թվականի հուլիսի 06-ին մեղադրյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի հետ առերես հարցաքննվելիս տուժող Վարդան Ալեքսանդրի Բաբայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին վաղուցվանից որպես իրենց շենքի բնակիչ, հարևան, նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ:
Քննիչի այն հարցին, թե կարող է հայտնել, թե ինչ է տեղի ունեցել 2017 թվականի ապրիլի 05-ին ժամը 21:00-ից 22:00-ի սահմաններում, կարող է արդյոք նկարագրել այդ դեպքի առթիվ իրեն հայտնի մանրամասները և ինչ առնչություն կամ մասնակցություն ունի առերեսվող Ստեփան Դիարյանն այդ դեպքին, հայտնել է, որ 2017 թվականի ապրիլի 05-ին՝ ժամը 20:30-ից 21:00-ի սահմաններում աշխատանքից վերադարձել է տուն, բարձրացել է տուն, նստել է հաց ուտելու, բարձր ձայներ է լսել շենքի բակից, պատուհանից նայել է՝ տեսնի, թե ինչ ձայներ են գալիս: Պատուհանից տեսել է, որ Ստեփան Դիարյանն էր բարձր ձայնով խոսում, վիճում էր իրենց հարևան Ստեփանի հետ: Ինքը ասել է իջնի ներքև, որ հանկարծ վատ բան, կռիվ չլինի: Իջնելուց հետո իր առջև դուրս է եկել հարևան Ստեփանի կինը և մայրը, նրանց ուղարկել է տուն, ասել է՝ հեսա ամեն ինչ նորմալ կլինի: Մոտիկացել է առերեսվող Ստեփան Դիարյանին, կանչել է առանձին, ասել է. «Ստեփան, ձայնդ կտրի, ոչ քֆուր ես տալիս, ոչ կռիվ ես անում, գնա, առավոտ, կտենանք, կխոսանք»: Ստեփանն էլ ասել է, թե «դու պիտի ասես, թե ինչ անեմ», ինքն էլ ասել է, որ հա, ինքը պիտի ասի և այդ ժամանակ իր գլխի ետնամասից ուժգին հարված է ստացել, ընկել է և մեկ էլ հիշում է, որ զուգարանում հետ էր տալիս: Չի տեսել, թե ինչով է հարված ստացել իր գլխին, բայց հաստատ ձեռքի հարված չէր, կարար լիներ նաև երկաթի հարված: Չի հիշում, թե իրեն ինչպես են տարել հիվանդանոց, հիվանդասենյակում է բացել աչքերը և տեսել է, որ ոստիկաններ են կանգնած: Դրանից հետո իր պալատ են տարել և տեսել է այնտեղ, որ իր որդին՝ Ալեքսանդրն է պառկած, հարցրել է, թե իր երեխան ինչի է պառկած այդտեղ, ասել են, որ օպերացիա են արել և որ դանակով հարվածել են, այդ մասին խոսում էին բոլոր ներկաները, հետագայում զրուցել է նաև որդու հետ, ով նույնպես իրեն ասել է, որ նրան դանակով հարվածել է Ստեփան Դիարյանը: Ցուցմունքին ավելացրել է, որ նշված վիճաբանությանը՝ իրենց շենքի բակում տեղի ունեցած, ներկա էր նաև վերևի շենքի բնակիչ Կարենը, ով նույնպես, ինչպես Ստեփան Դիարյանը, հայհոյանքներով և վատ բառերով էին խոսում, ինքը երբ իջել է շենքի բակ և խոսում էր Ս.Դիարյանի հետ, այդ ժամանակ Կարենին տեսել է մի կողքի կանգնած, սակայն այդքան էլ նրա վրա ուշադրությունը չի դարձրել, որովհետև, խոսում էր Ս.Դիարյանի հետ և հարված է ստացել գլխին, Կարենը կանգնած էր իրենից ձախ կողմում:
Նշել է նաև, որ իր կողքին կանգնած է եղել որդին, հարևան Ստեփանին այս պահին չի կարողանում հիշել, թե որտեղ էր կանգնած: Այդքանը կարող է ասել, ավելացնելու բան այս պահին չունի:
Քննիչի այն հարցին, թե հայհոյանքները ինչ բնույթի էին, որքան է տևել վիճաբանությունը, հայտնել է, որ ինքը պնդում է իր բոլոր ցուցմունքները, րոպեների ընթացք է եղել, կոնկրետ տևողություն չի կարող ասել, հայհոյանքները սեռական էին:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 205-206)
2017 թվականի հոկտեմբերի 18-ին որպես տուժող հարցաքննվելիս Վարդան Ալեքսանդրի Բաբայանը քննիչի այն հարցին, թե նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել, որ 05.04.2017թ. տեղի ունեցած դեպքի ժամանակ, երբ զրուցել է Ստեփան Դիարյանի հետ, այդ պահին իր գլխի ետնամասից ուժող հարված է զգացել, որը մահակով կամ երկաթի կտորով է եղել ըստ իրեն, որից հետո մեջքով ընկել է գետնին, նախաքննությամբ տվյալներ են ձեռք բերվել, որ նշված հարվածի ժամանակ հարված է ստացել նաև դիմացից, ինչ կարող է ասել այդ մասին և կարող է հայտնել, թե ինքը ինչ դիրքով է ընկել, հայտնել է, որ ինքը պնդում է, որ գլխի ետնամասից հարված է ստացել և դրանից հետո չի հիշում, թե ինչ է կատարվել և հաշվի առնելով, որ շրթունքի շրջանում նույնպես վնասվածք ուներ, ուրեմն ճիշտ է, դիմացից նույնպես հարված է ստացել գլխին ստացած հարվածից հետո, որից ինքը ինքնազգացողությունը կորցրել է, ուստի դիմացի հարվածը չի զգացել: Ինչ վերաբերվում է ընկնելու դիրքին, ապա դա չի հիշում, որովհետև ինքնազգացողությունը կորցրել էր, բայց դժվար թե մեջքով ուղիղ շեշտակի ընկներ և գլխով ընկած և հարվածած լիներ գետնին, որովհետև այդ դեպքում գլխի վրա երկու հարվածի տեղ կունենար և չէր կարող այդպիսի զուգադիպություն լիներ, որ նույն գլխի ստացած հարվածի տեղով հարվածեր նաև գետնին:
(Հատոր 4, Գ.Թ. 251-252)
2023 թվականի մարտի 31-ին տեղի ունեցած դատական նիստում տուժող Ալեքսանդր Բաբայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ չի հիշում դեպքի մանրամասները:
Մեղադրող Վ.Ասատրյանի այն հարցին, թե տեղի է ունեցել արդյոք դեպք, որի ժամանակ իրեն պատճառվել է մարմնական վնասվածք, հայտնել է, որ այո, կապված է եղել մեղադրյալների հետ, սակայն մանրամասները չի հիշում:
Մեղադրող Վ.Ասատրյանի այն հարցին, թե Ստեփան Դիարյանը կամ Կարեն Մանուկյանը հարվածել են իրեն, թե ոչ, հայտնել է, որ չի հիշում, նախաքննության ընթացքում ինչպես ցուցմունք է տվել, այդպես է եղել:
Մեղադրող Վ.Ասատրյանի այն հարցին, թե երբևէ եղել է դեպք, որ իր աչքի առաջ իր հայրիկին հարվածեն, հայտնել է, որ չի հիշում:
Մեղադրող Վ.Ասատրյանի այն հարցին, թե հիշողության հետ խնդիր ունի արդյոք, հայտնել է, որ այո, պատերազմից հետո ունի խնդիր հիշողության և տեսողության հետ:
Հաշվի առնելով, որ տուժող Ալեքսանդր Բաբայանը որևէ բան չի հիշել, Դատարանը որոշել է հրապարակել տուժող Ալեքսանդր Բաբայանի նախաքննական ցուցմունքները:
Հակասությունների շուրջ մեղադրող Վ.Ասատրյանի այն հարցին, թե հիշեց արդյոք իր կողմից տված ցուցմունքները, եթե այո, ապա իր կողմից են դրանք գրվել և արդյոք պնդում է դրանք, հայտնել է, որ այո, հիշել է իր ցուցմունքները, դրանք իր կողմից են գրված և պնդում է դրանք:
Պաշտպան Հ.Սարգսյանի այն հարցին, թե ինչպես է Ստեփան Դիարյանը հարվածել իր հորը, հայտնել է, որ իր հիշելով հոր գլխին հետևից են հարվածել և չի կարող ասել, թե ինչպես է վերջինս շրթունքի մասում վնասվածք ստացել:
Պաշտպան Հ.Սարգսյանի այն հարցին, թե այդ ընթացքում հայհոյանքներ լսել է, թե ոչ, հայտնել է, որ չի հիշում:
Դատարանի այն հարցին, թե նախաքննության ընթացքում հարցաքննվելիս ամբողջությամբ իրականությունն է հայտնել արդյոք և արդյոք որևէ մեկին խաբելու նպատակ ունեցել է, թե ոչ, հայտնել է, որ ոչ չի ունեցել խաբելու նպատակ, ինչ ասել է, ասել է իրականությունը:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 31.03.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 07-ին որպես տուժող հարցաքննվելիս Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ք.Երևան, Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղի 1բ շ. բն. 14 հասցեում բնակվում է իր ծնված օրվանից իր ընտանիքի՝ ծնողների հետ միասին: 2017 թվականի ապրիլի 05-ին, ժամը 20:30-ի սահմաններում, երբ տուն էր վերադառնում, քանի որ իր անձնական գործերով տանից դուրս էր եկել, մայրը՝ Գայանե Բարսեղյանը զանգահարել է իրեն և ասել է, որ իրենց շենքի կողքը տղաները աղմկում են և հայհոյում, ասել է նաև, որ տուն գալուց չկանգնի բակում, անմիջապես բարձրանա տուն, սակայն չի հիշում, թե նա արդյոք ասել է, թե ովքեր են աղմկում, թե ոչ: Իր մայրիկի զանգահարելուց մոտ 30 րոպե անց ինքը հասել է շենքի բակ և իրենց շենքի կողքը տեսել է մոտ 5-6 տղաների, որոնցից Կարենը, ով բնակվում է իրենց շենքից վերև, 3 շենք այն կողմ և Ստեփան Դիարյանը, ով բնակվում է իրենց շենքի կողքի շենքում, որոնց հետ մշտապես գտնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ, առանձնացել են հավաքված տղաներից, մոտեցել են իրեն և բարևել են, իսկ մնացած տղաներին չի հիշում, առավել ևս այդ ժամանակ արդեն մութ էր: Նշել է նաև, որ երբ ինքը եկել էր բակ, հավաքված տղաները բարձր ձայնով վիճում էին, Ստեփանը և Կարենը այդ վիճաբանության ժամանակ հայհոյանքով էին խոսում, նրանց ձայները ամբողջ բակով մեկ լսվում էր: Երբ Կարենը, ում ազգանունը ինքը չգիտի և Ստեփանը մոտեցել են իրեն, ինքը նրանց ասել է, որ բարձր ձայնով և հայհոյանքներով չխոսեն, քանի որ նրանց բոլոր արտահայտությունները բոլորը լսում են, միաժամանակ ասելով, որ «սա շենք է», նրանք ընդունել են իր ասածները և ինքը բարձրացել է տուն:
Երբ ինքը բարձրացել էր իրենց բնակարան և հաց էին ուտում, այդ ժամանակ նորից բարձր ձայներ և հայհոյանքներ էին հնչում, լսվում էր նաև Ստեփանի և Կարենի ձայները: Երբ արդեն ձայները և հայհոյանքները շատ բարձր էին լսվում և մի պահ նայել էր շքամուտքից, սակայն ոչ մեկ չէր երևում, սակայն լսվում էին սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ ժամանակ իր հայրը ասել է, որ ննջասենյակի լուսամուտից տեսել է, որ իրենց առաջին հարկի բնակիչ Ստյոպի հետ վիճաբանում են, նա ասել է, որ իջնում է տղաներին հանգստացնի, գամ և դուրս է եկել բնակարանից, ինքը անմիջապես իր հայրիկի՝ Վարդան Բաբայանի հետևից դուրս է եկել բակ: Իր հայրը մոտեցել է Ստեփանին և նրան ասել է «հանգստացի էս ինչ ես անում, ձայնդ և քֆուրներդ ամբողջ շենքը լսում է»: Այդ ժամանակ Ստեփան Դիարյանը «հավաքել է իր հայրիկի դոշերից», այնտեղ էր նաև Կարենը և այլ անձինք նույնպես, որոնց ինքը չի հիշում: Երբ Ստեփան Դիարյանը բռնել էր իր հայրիկի օձիքից, Կարենը այդ ժամանակ կանգնած էր ձախ կողմում՝ մի փոքր դեպի հայրիկի ետևը: Իր հայրիկին այդ ժամանակ գլխի ետնամասից հարվածել են, սակայն թե ով է հարվածել, չի կարող ասել, միաժամանակ իր հայրը հարված է ստացել առջևից, որը նույնպես չի կարող ասել, թե ով է հարվածել, հավանաբար դա Ստեփան Դիարյանը կլիներ, քանի որ նա էր իր հայրիկի դիմացը կանգնած: Դրանից հետո իր հայրը ընկել է գետնին, ինքը Ստեփան Դիարյանին մի կողմ է հրել, և փորձել է գետնին ընկած հայրիկին օգնություն ցույց տալ, իսկ Ստեփան Դիարյանը և Կարենը այդ ժամանակ իր տեսադաշտից կորել են, սակայն հավաքված էին մեծ թվով մարդիկ: Ինքը և իրենց 1-ին հարկի Ստեփանը հայրիկին բարձրացրել են և ինքը նկատել է, որ նրա գլխի հետևի հատվածը և շրթունքները ամբողջովին արյունոտ է: Ավելացրել է նաև, որ երբ ինքը Ստեփան Դիարյանին մի կողմ է հրել, իր քթի հատվածում զգացել է շատ ուժեղ հարված, ինքը երկար ժամանակ բռնցքամարտով է զբաղվել, այդ իսկ պատճառով կարծում է, որ դա բռունցքի հարված չէր, հավանաբար ինչ-որ առարկայով էր այդ հարվածը, քանի որ այն շատ պինդ և կոշտ էր: Ինքը և իրենց 1-ին հարկի բնակիչ Ստեփանը իր հայրիկին բերել են դեպի շենքի մուտքը և փորձել են բարձրացնել տուն, իրենց ընդառաջ եկել և օգնել է նաև մայրը՝ Գայանե Բարսեղյանը և իրենք բարձրացրել են տուն: Իր մայրը մշակում էր հայրիկի վերքերը, ինքը մոտ 5 րոպե անց իջել է բակ, որտեղ հավաքված էին հարևանները: Ինքը նրանց հետ միասին կանգնած էր շենքի կողային հատվածում ճանապարհի մոտ: Շենքից դուրս է եկել իր մայրը և ասել է, որ հայրը իրեն լավ չի զգում, տվել է մեքենայի և ավտոտնակի բանալիները և ասել է, որ մեքենան դուրս բերի և հայրիկին տեղափոխեն հիվանդանոց, այդ ժամանակ բակում չէին Ստեփան Դիարյանը և Կարենը: Մեքենան ավտոտնակից հանել և կանգնեցրել է շենքի բակում, սպասելով, որ իր մայրը հայրիկին իջեցնի, որպեսզի տեղափոխեն հիվանդանոց, այդ ժամանակ մինչ ինքը սպասում էր, նկատել է, որ շենքերի արանքից վազելով դուրս են գալիս Ստեփան Դիարյանը և Կարենը, որոնք վազում էին դեպի իրեն, հասնելով իրեն՝ Կարենը ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակին, որը ինքը նախապես փակել էր ձեռքով, քանի որ զգացել էր, որ նա ցանկանում է հարվածել իրեն: Նրա՝ ոտքով հարվածելուց հետո ինքը ընկել է գետնին և Կարենը ընկած տեղը հարվածներ է հասցնել իր մարմնի տարբեր հատվածներին, այդ ժամանակ Կարենի ձեռքին ձողանման ինչ-որ առարկա կար, որով նա հարվածում էր իրեն, սակայն թե դա կոնկրետ ինչ էր, չի կարող ասել, քանի որ մութ էր: Ինքը ընկած տեղը նկատել է, որ մարդիկ Ստեփան Դիարյանին չէին թողնում մոտենան իրեն, իսկ Կարենին մի կողմ են քաշել, ինքը անմիջապես վեր է կացել և տեսել է, որ Ս.Դիարյանի ձեռքին դանակ կա, անմիջապես դիմել է փախուստի, իսկ Ստեփան Դիարյանը վազել է իր հետևից և ինքը գնացել է դեպի իր մեքենան և մեքենայի շուրջ բոլորը պտտվում էին, քանի որ Ստեփան Դիարյանը դանակը ձեռքին հետապնդում էր իրեն, իսկ ինքը, տեսնելով ագրեսիվ պահվածքը, հասկանում էր, որ նա դանակով կհարվածի: Տեսնելով, որ նա հասնում է իրեն, ինքը անմիջապես հենվել է շենքի դիմացի ավտոտնակի դարպասին և ձախ ձեռքով փակել է սրտի հատվածը, որպեսզի նրա ձեռքի դանակը չդիպչի սրտին: Ս.Դիարյանը, հասնելով իրեն, իր աջ ձեռքին եղած դանակով հարվածել է ձախ թևի վերևի հատվածին, որից հետո ետ է քաշել դանակը և ևս մեկ անգամ հարվածել է նախապես հարվածած տեղի մոտակայքին: Նշված 2 հարվածներից հետո ինքը ուժեղ ծակոց է զգացել, որից հետո այդ երկու հարվածի հատվածում զգացել է թրջոց: Ձեռքը տանելով նշված հատվածը՝ զգացել է, որ հարվածի մասը ամբողջությամբ արյունոտ է: Ավելացրել է նաև, որ երբ Ստեփան Դիարյանը դանակը ձեռքին հասնում էր իրեն, ինքը անմիջապես թեքվել է, որպեսզի նրա հարվածները դիպչեն ձախ ձեռքի ետնամասին, քանի որ հասկացել էր, որ նա ցանկանում է անպայման հարվածել իրեն: Ս.Դիարյանը երկու անգամ հարվածելուց հետո հեռացել է: Ինքը անմիջապես հանել է հագին եղած սպորտային հագուստը և բարձր ձայնով ասել է, որ իրեն լավ չի զգում: Այդ ժամանակ բակում կային բազմաթիվ մարդիկ, իրեն են մոտեցել մայրը և առաջին հարկի բնակիչ Ստեփանը, որոնք իր հայրիկին իջեցրել էին բակ, որպեսզի հայրիկին հասցնեին հիվանդանոց: Իր մայրը և առաջին հարկի հարևան Ստեփանը օգնել են իրեն, նստացրել են իրենց ավտոմեքենան, նստացրել են նաև հայրիկին և իր մայրը, մեքենան վարելով իրենց հասցրել է հիվանդանոց:
Քննիչի այն հարցին, թե կարող է արդյոք նկարագրել Ստեփան Դիարյանի ձեռքին եղած այն դանակը, որով նա հարվածել է իրեն, հայտնել է, որ ինքը նկատել է միայն դանակի սուր ծայրը, որը մթության մեջ փայլում էր, սակայն թե ինչ չափերի և ձևի էր, չի կարող նշել:
Քննիչի այն հարցին, որ երբ Ստեփան Դիարյանը դանակը ձեռքին վազում էր իր հետևից, այդ ժամանակ որտեղ էր գտնվում Կարենը և ինչ էր անում, հայտնել է, որ ինքը վազում էր և փորձում էր փախչել Ստեփան Դիարյանից, այդ իսկ պատճառով չի նկատել նրան:
Քննիչի այն հարցին, թե ողջ միջադեպի ժամանակ ինքը որևէ մեկին, այդ թվում Կարենին և Ստեփան Դիարյանին հարվածել է, թե ոչ, հայտնել է, որ ինքը մեկ անգամ, երբ Կարենը փողանման առարկայով հարվածում էր իրեն, ձեռքով պաշտպանվելու համար հարվածել է Կարենին:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 116-122)
2017 թվականի մայիսի 23-ին մեղադրյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի հետ առերես հարցաքննվելիս տուժող Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին, նույն բակում են բնակվում, գտնվում են նորմալ հարաբերությունների մեջ և միմյանց նկատմամբ թշնամանք չունեն:
Քննիչի այն հարցին, թե ինչ է տեղի ունեցել 2017 թվականի ապրիլի 05-ին Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղի 1Բ շենքի կողային հատվածում, հայտնել է, որ 2017 թվականի ապրիլի 05-ին տուն էր գալիս, ճանապարհին զանգահարել է իր մայրը ու ասել է, որ տուն գալուց ներքևը չմնա, ներքևում բարձր ձայներ է լսվում: Ինքը եկել է տուն և ներքևում տեսել է Ստյոպին և Կարենին, որ ինչ-որ մի քանի հոգու հետ բարձր զրուցում են, ինքը նրանց ասել է, որ մի քիչ ցածր խոսեն ու բարձրացել է տուն: Տնից էլի ձայներ էին լսվում ու նայել են լուսամուտից և տեսել, որ արդեն դուրսը բարձր Կարենը և Ստյոպը Ստեփանի հետ խոսում էին ու հայրը որոշել էր, որ իջնի ներքև, կանխի այդ ամեն ինչը, ինքը գնացել է նրա հետ, երբ իրենք արդեն բակում էին, իր հայրը Ստյոպին ասել է, որ բերանը փակի ու գնա այստեղից: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ իր հորը հարվածել են և նա ընկել է, իսկ այդ ժամանակ ինքը հրել է Ստյոպին և իրեն հարվածել են: Արդեն հայրը ընկել էր գետնին և իրենք օգնել են՝ ինքը և Ստեփանը բարձրացրել են տուն, ինքը հետո հետ է իջել ներքև և իր հետևից իջել է մայրը և ասել է, որ մեքենան հանի ավտոտնակից, որովհետև հայրը լավ չի և ինքը հետ է բարձրացել տուն, որ օգնի իր հայրիկին իջացնեն ներքև: Եվ այդ ժամանակ եկել են Ստյոպն ու Կարենը, Կարենը շենքի կողմից վազելով եկլ է, որ հարվածի իրեն, ինքը այդ ժամանակ ընկել է գետնին և այդ ժամանակ սկսել են հարվածել իրար ինքը և Կարենը, դրանից հետո ինքը նկատել է Ստյոպի ձեռքի դանակը և մեքենայի կողքը պտտվում էր, որ նա չհարվածեր դանակով, բայց որ էլ չէր կարող պտտվել մեքենայի կողքը, հենվել է ավտոտնակին և Ստյոպը 2 անգամ հարվածել է դանակով: Հետո նրանք հեռացել են այդ տեղից և ինքը հանել է շորերը և տեսել է, որ արյուն է գալիս, այդ պահին վազելով իջել է Ստեփանը և նրա հագի շորը հանել դրել է իր թևի տակ, եկել է նաև իր մայրը, նստել են մեքենան և իրենց տարել են հիվանդանոց:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով Ստեփան Դիարյանի պատասխանը, ինչ կարող է ասել այդ մասին, հայտնել է, որ ինքը ավելացնելու ոչինչ չունի, պնդում է իր ցուցմունքը, ցանկանում է միայն ավելացնել, որ ինքը Ստեփան Դիարյանի և Կարեն Մանուկյանի նկատմամբ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի, ինքը հաշտվել է նրանց հետ:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 239-241)
2017 թվականի մայիսի 23-ին որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանը, քննիչի այն հարցին, թե ինքը և իր հայրը՝ Վարդան Բաբայանը ինչ հեռախոսահամարներ են օգտագործել 2017 թվականի ապրիլի 05-ին տեղի ունեցած դեպքից առաջ և դեպքի ժամանակ, հայտնել է, որ ինքը ինչպես դեպքի ժամանակ, այնպես էլ դեպքից առաջ և ընդհանրապես օգտագործել է և օգտագործում է 098-28-03-89 և 091-89-33-66 բջջային հեռախոսահամարները, իսկ հայրը մշտապես ինչպես նաև այդ օրը օգտագործել է 091-91-12-10 և 077-91-12-10 բջջային հեռախոսահամարները:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 243-244)
2017 թվականի հունիսի 07-ին մեղադրյալ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի հետ առերես հարցաքննվելիս տուժող Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին որպես միևնույն թաղամասի բակի բնակիչներ դեռևս մանկուց, գտնվում են լավ հարաբերությունների մեջ, միմյանց նկատմամբ թշնամանք, բարեկամական կապ չունեն:
Քննիչի այն հարցին, թե կարող է արդյոք մանրամասն նկարագրել 2017 թվականի ապրիլի 05-ին իր հետ առերեսվողի հետ տեղի ունեցած միջադեպի հանգամանքները, հայտնել է, որ ինքը գալիս էր տուն, երբ զանգահարել է իր մայրիկը և ասել է, որ գա տուն, դրսում չմնա, դրսից բարձր ձայներ են գալիս: Երբ ինքը եկել է տուն, տեսել է Կարենին և Ստյոպին, որ ինչ-որ մարդկանց հետ բարձր խոսում են, կանչել է Կարենին և ասել է, որ մի քիչ ցածր խոսացեք և բարձրացել է տուն: Հետո տուն է եկել իր հայրը և հաց էին ուտում, երբ նորից դրսից լսվել են բարձր հայհոյանքներ ու հետո հայրը նայել է լուսամուտից և ասել է, որ Ստյոպիկին նեղացնում են կամ բարձր խոսում են՝ չի կարող ասել: Երբ հայրը իջել է ներքև, ինքը գնացել է նրա հետ և իր հայրը մոտեցել է Ստյոպին և ասել է, որ բերանը փակի ու գնա այստեղից և այդ պահին իր հորը հարվածել են, բայց չի կարող ասել, թե ով: Իր հայրը ընկել է, հետո ինքը հրել է Ստյոպին ու օգնում էր իր հորը, Ստյոպը կանգնած էր իր հոր առջևում, ինքը՝ աջ կողմում, իսկ Կարենը՝ ձախ կողմում ու շատ մարդիկ կային: Հետո հորը բարձրացրել է և իրեն օգնել է առաջին հարկի Ստյոպիկը: Հետո ինքը նկատել է, որ իր քիթը կոտրված է ու ցավեր ունի, ինչպես նաև կարծես թե ցնցում ուներ, ցնցում էր տանում, չէր հասկանում, թե ինչ է կատարվում, բայց այդ հարվածը ձեռքի հարված չէր, որովհետև ինքը երկար ժամանակ պարապել է և գիտի, թե ձեռքի հարվածը որն է: Հետո իր մայրն է իջել ներքև և ասել է, որ հայրը լավ չէ, մեքենան հանի դուրս, որ տանեն հիվանդանոց և այդ ժամանակ վերևի շենքի կողմից իջնում էին Կարենը և Ստյոպը, Կարենը վազելով եկել է և հարվածել է իրեն, չի հիշում, թե նրա ձեռքը ինչ կար, բայց ինչ որ բան կար, հետո այդ խառը իրավիճակից քաշքշելուց հետո ինքը տեսել է Ստյոպայի ձեռքի դանակը, որով Ստեփան Դիարյանը ուզում էր հարվածեր, բայց ինքը մեքենայի շուրջը պտտվում էր, որ նա չհարվածեր դանակով ու երբ տեսնելով, որ շատ է մոտենում, ինքը հենվել է ավտոտնակին, որից հետո նա իրեն հարվածել է 2 անգամ և նրանք հեռացել են: Հայտնել է նաև, որ նկարագրված դեպքը տեղի է ունեցել ապրիլի 05-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում: Նշել է, որ երբ Կարենը և Ստեփանը գալիս էին իր ուղղությամբ, Կարենը վազելով եկել և ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակի շրջանում և ինքը այդ հարվածից ընկել է գետնին, գետնին ընկած ժամանակ Կարենը հարվածում էր իրեն, այդ ժամանակ Կարենն իրեն հարվածում էր և՛ ձեռքով, և՛ ոտքով և այդ ամենից հետո հավաքվածները նրան տարել են մի կողմ: Ավելացրել է, որ քթի վնասվածքը պատճառել է Ստյոպը այն ժամանակ, երբ իր հայրիկին հարվածել են հետևի կողմից, ինքը փորձել է միջամտել, որի ընթացքում Ստյոպը հարվածել է քթին, սակայն դա ձեռքի հարված չէր:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով իր հետ առերեսվող Կ.Մանուկյանի պատասխանը, ինչ կասի այդ կապակցությամբ, հայտնել է, որ պնդում է իր ցուցմունքը ավելացնելու բան չունի:
Քննիչի այն հարցին, թե նախաքննության ընթացքում ինքը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2017թ. ապրիլի 05-ին, ժամը 20:30-ի սահմաններում, երբ ինքը տուն է վերադարձել, իրեն է զանգահարել իր մայրը և ասել, որ շենքի կողքի տղաները աղմկում են և հայհոյում են և երբ ինքը հասել է շենքի բակ, տեսել է Կարեն Մանուկյանին և Ստեփան Դիարյանին և հավաքված այլ տղաների: Կ.Մանուկյանը և Ս.Դիարյանը տեղի ունեցող վիճաբանության ժամանակ հայհոյանքներով խոսում էին: Երբ Կ.Մանուկյանը և Ս.Դիարյանը մոտեցել են իրեն, ինքը նրանց ասել է, որ բարձր ձայնով և հայհոյանքներով չխոսեն, նրանք ընդունել են իր ասածը և ինքը բարձրացել է տուն, հետո տանից նորից հնչել է բարձր ձայներ և հայհոյանքներ, լսվել են նաև Ս.Դիարյանի և Կ.Մանուկյանի ձայները, այդ ժամանակ լսվել են նաև սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ինչ կարող է ասել այդ կապակցությամբ, հայտնել է, որ այո ինքը պնդում է այդ ցուցմունքը, դեպքից շատ ժամանակ է անցել, որոշ մանրամասներ այդքան լավ չի հիշում:
Քննիչի այն հարցին, թե նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երբ Կ.Մանուկյանը իրեն հարվածներ է հասցրել գետնին ընկած ժամանակ, նրա ձեռքին ինչ-որ առարկա է եղել, որով նա հարվածել է իրեն, ինչ կարող է ասել այդ կապակցությամբ, հայտնել է, որ եղել է ձողանման առարկա, ինքը պնդում է նախկինում և ներկայիս ցուցմունքը: Ավելացրել է նաև, որ Կարեն Մանուկյանի հանդեպ բողոք և պահանջ չունի, հաշտվել է նրանց հետ:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 65-67)
2017 թվականի հոկտեմբերի 18-ին որպես տուժող հարցաքննվելիս Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանը քննիչի այն հարցին, թե նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ 05.04.2017թ. տեղի ունեցած դեպքի ընթացքում Ստեփան Դիարյանը բռնել է իր հայրիկի օձիքից, Կարեն Մանուկյանն այդ ժամանակ կանգնած է եղել իր հայրիկի ձախ կողմում մի քանի մետր հետ, այդ ժամանակ իր հայրը հետնամասից հարված է ստացել և միաժամանակ հարված է ստացել առջևից, ըստ իր՝ վերջին հարվածը հավանաբար Ստեփան Դիարյանն է հասցրել, քանի որ նա է եղել իր հայրիկի դիմաց կանգնած եղել: Դրանից հետո իր հայրիկը ընկել է գետնին, կարող է հայտնել արդյոք, թե իր հայրը նշած հարվածները ինչ հաջորդականությամբ է ստացել և ինչ դիրքով է ընկել գետնին, հայտնել է, որ եթե իր առաջին ցուցմունքի մեջ է ասել, ուրեմն դա է ճիշտը, որովհետև այդ ժամանակ դեպքը թարմ հիշել է, որ հոր գլխի ետնամասից հարվածել են, հետո դիմացից, որտեղ կանգնած էր Ստեփան Դիարյանը, որից հետո ինքը անմիջապես վրա է հասել Ս.Դիարյանի վրա և նրան մի կողմ հրել ու այդ ժամանակ էլ հարված է ստացել քթի շրջանում, իր կարծիքով էլի Ստեփան Դիարյանից, քանի որ նրան էր հրում և նա ու Կարենն էին այդ ժամանակ ակտիվ, ներկա մյուս տղաները հանդարտեցնողի դերում էին, որոնց չի ճանաչում և չի եղել մեկը նրանցից, որ կռիվ անի: Քանի որ իր հոր ստացած հարվածներից հետո ինքը անմիջապես հրել է Ս.Դիարյանին, չի նկատել, թե իր հայրը ինչ դիրքով է ընկել գետնին, իսկ հետո նկատել է, որ հարևան Ստեփանը հոր թևից ընկած բարձրացնում էր, հայրը կքանստած վիճակում էր և այդ պահին ինքն էլ թևից ընկել է, իսկ հոր ստացած նշված հարվածների հերթականությունը եղել է այնպես, ինչպես նշել է իր առաջին ցուցմունքում, քանի որ այդ ժամանակ դեպքը ավելի թարմ էր տպավորված իր մեջ: Նշել է նաև, որ այդ հարվածները ակնթարթորեն, համարյա միաժամանակ են եղել, դրանից հետո նոր իր հայրը ընկել է, բայց չի տեսել, թե ինչ դիրքով:
(Հատոր 4, Գ.Թ. 246-247)
2023 թվականի մարտի 31-ին տեղի ունեցած դատական նիստում վկա Աննա Մարտիրոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ վիճաբանություն է եղել, որի պատճառը հանդիսացել է վատ բառերի՝ հայհոյանքների օգտագործումը:
Մեղադրող Վ.Ասատրյանի այն հարցին, թե որտեղ է եղել վիճաբանությունը, ինքը այդ ժամանակ որտեղ է եղել, հայտնել է, որ վիճաբանությունը եղել է իրենց բնակության շենքի բակում, իսկ ինքը գտնվել է բնակարանում՝ ննջասենյակում, իսկ վիճաբանությունը եղել է ննջասենյակի պատուհանի տակ:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչ է լսել այդ աղմուկի ժամանակ, հայտնել է, որ հայհոյանքներ է լսել:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ում հետ էր գտնվում բնակարանում, հայտնել է, որ գտնվել է ամուսնու և սկսեսրոջ հետ:
Մեղադրողի այն հարցին, թե հետո ինչ են արել իրենք, հայտնել է, որ սկզբում իր ամուսինը բացել է պատուհանը, կանչել է, որ տունը կին կա հայհոյանքներ մի տվեք, որից հետո նաև իջել է ներքև՝ բակ:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ուր է գնացել իր ամուսինը և այդ պահին որտեղ է գտնվել ինքը, հայտնել է, որ ամուսինը իջել է բակ դրսում հայհոյող տղաների մոտ, իսկ ինքը գրեթե իր ամուսնու հետ դուրս է եկել նրա հետևից, հետո նաև սկեսուրն է դուրս եկել:
Մեղադրողի այն հարցին, թե իր ամուսինը այդ ողջ ընթացքում իր տեսադաշտի առաջ է եղել, թե ոչ, հայտնել է, որ այո, միշտ աչքը վրան է եղել:
Մեղադրողի այն հարցին, թե իր ամուսնու՝ նրանց մոտենալուց հետո ինչ է տեղի ունեցել, հայտնել է, որ նրանք սկսել են զրուցել, հետո մոտեցել են իրենց հարևանները՝ Վարդանը, այս պահին հիշում է միայն Վարդանին:
Մեղադրողի այն հարցին, թե հետո ինչ է տեղի ունեցել, հայտնել է, որ շարունակվում էր վիճաբանությունը:
Մեղադրողի այն հարցին, թե այդ ժամանակ ինչ-որ մեկին հարվածել են, թե չէ, հայտնել է, որ չի հիշում:
Մեղադրողի այն հարցին, թե որքան է տևել միջադեպը, հայտել է, որ չի կարող ասել:
Պաշտպան Հ.Սարգսյանի այն հարցին, թե իր ամուսնու կողմից խոսելիս որևէ անուն ասել է, թե ոչ, հայտնել է, որ այս պահին չի հիշում:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վկան բոլոր հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ չի հիշում և անցել է բավականին երկար ժամանակ, ուստի Դատարանը որոշել է հրապարակել վկա Աննա Մարտիրոսյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 31.03.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 06-ին որպես վկա հարցաքննվելիս Աննա Մարտիրոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ք.Երևան, Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղի 1բ շենք բն.1 հասցեում բնակվում է շուրջ մեկ տարի ամուսնու, նրա մայրիկի և տատիկի հետ միասին: Աշխատում է Քանաքեռի կարի ֆաբրինայում: 2017թ. մարտի 5-ին երեկոյան գտնվում էր տանը՝ իր ամուսնու, սկեսուրի և ամուսնու տատիկի հետ միասին: Իրենց բնակարանը գտնվում է առաջին հարկում: Ժամը 22:00-ի սահմաններում իր սկեսուրը և տատիկը գտնվում էին հյուրասենյակում, իսկ ինքը և ամուսինը՝ Ստեփան Հակոբյանը իրենց ննջասենյակում զրուցում էին: Հանկարծ իրենց ննջասենյակի պատուհանի կողմից բարձր ձայներ և գոռգոռոց է լսվել: Ինչ-որ մեկն էլ շատ բարձր ձայնով սեռական բնույթի հայհոյանքներ էր հնչեցնում: Այդ ամենը տևել է մի քանի րոպե: Իր ամուսինը բացել է ննջասենյակին պատուհանը, որպեսզի տեսնի, թե իրենց պատուհանի տակ ինչ էր կատարվում: Սակայն բղավոցները և հայհոյանքները շարունակվում էին, լսվում էր նաև ինչ-որ մեկի ձայնը, ով ասում էր «Իմ բակում մի հայհոյի»:
Քանի որ հայհոյանքներն ու բղավոցները չէին դադարում, իր ամուսինը փակել է պատուհանը և դուրս է եկել բակ, որ հասկանա, թե ինչ է կատարվում: Ինքը և սկեսուրը, անհանգստանալով, նրա հետևից անմիջապես դուրս են եկել և տեսել են, որ մի խումբ տղաներ էին հավաքված, որոնցից մի փոքր այն կողմ կանգնած էր իր ամուսինը և զրուցում էր մի տղայի հետ, որի դեմքը և արտաքին տվյալները այս պահին չի հիշում: Լսել է, որ իր ամուսինը այդ տղային ասել է, որ անունը Ստյոպ է, մյուս տղան էլ ասել է՝ «Ադաշ ենք», ինչից ինքը հասկացել է, որ նրա անունը նույնպես Ստյոպ էր: Իր ամուսինը մեղմ տոնով ասել է՝ «Մեռնեմ քեզ, մեր պատուհանի մոտ եք, հայհոյում եք, տանը մայր և կին ունեմ, մի փոքր այն կողմ կանգնեք»: Այս տղան՝ Ստյոպը հարձակվողական տոնով ասել է՝ «Հա ինչ, ինչ եմ անում» և առաջ է եկել: Այդ պահին, տեսնելով, որ նա առաջ է գալիս, խմբից մի քանի տղաներ առաջացել են, մի մասը բռնել են այդ տղային, որպեսզի իր ամուսնուն չհարվածի, մյուսներն էլ կանգնել էին իր ամուսնու դիմաց, որպեսզի հանկարծ ինչ-որ միջադեպ նրանց միջև չլինի: Իր սկեսուրը փորձում էր այդ տղային բացատրել, որ նրա պահվածքը ճիշտ չէր, քանի որ նա նույնպես մայր ունի: Իր ամուսինը հասկացել է, որ չարժեր այդ տղայի հետ շարունակել խոսել, քանի որ նա իր ամուսնու ասածները չէր ընկալում: Ինքը և իր ամուսինը գնացել են դեպի իրենց բնակարան, մտել են մուտք, իր բնակարանի դռան դիմաց ամուսինը հարցրել է, թե որտեղ է նրա մայրը, ինքը պատասխանել է, որ դրսում է: Իր ամուսինը ասել է՝ «Գնամ մամային վերցնեմ, գամ»: Նա իջել է ներքև, արդեն գտնվում էր մուտքի՝ դեպի դուրս տանող աստիճանահարթակի վրա, իսկ ինքը այդ պահին դեռ բնակարանի մուտքի դռան մոտ էր, երբ տեսել է վերևից իջնող՝ իրենց 5-րդ հարկի հարևաններին՝ Վարդանին և նրա որդուն՝ Ալիկին: Նրանք գնացել են իր ամուսնու հետևից, ինքը նույնպես չի կարողացել մտնել տուն և գնացել է նրանց հետևից: Դրսում մութ էր, մի փոքր առաջացել է և տեսել է այն պահը, թե ինչպես է Վարդանը ընկնում գետնին: Իր տեսնելու պահին նա արդեն ընկել է մեջքի վրա: Հարվածի ձայնը շատ բարձր էր: Այդ ամենը այնքան արագ է կատարվել, ինքը չի տեսել հարվածողին: Հիշում է այն պահը, որ Վարդանն ընկած էր գետնին, իր ամուսինը և նրա տղան էլ կռացած՝ փորձում էին նրան ուշքի բերել: Ինքը մոտեցել է նրանց: Այդ պահին մոտեցել է նաև իր ամուսնու մայրը՝ ջուրը ձեռքին: Վարդանի մոտ նաև մի քանի տղաներ էին, որոնց ինքը չի ճանաչում: Իրենք բավականին երկար ժամանակ Վարդանին չէին կարողանում ուշքի բերել: Կանգնած տղաներն ասում էին, որ պետք է շտապօգնություն կանչել: Երբ մի կերպ Վարդանին ուշքի են բերել, նա չէր կարողանում քայլել: Ամուսինը և Ալիկը Վարդանի թևերը ընկնելով բարձրացրել են նրանց՝ 5-րդ հարկում գտնվող բնակարան: Քանի որ շտապօգնությունը ուշանում էր, ինքը և սկեսուրը մտել են իրենց բնակարան, ինքը զանգահարել է շտապօգնություն և հեռախոսը փոխանցել է սկեսուրին: Դրանից հետո ամեն ինչ հանդարտվել էր, ինքը սկեսուրի պատուհանից լսել է Ալիկի մայրիկի՝ Գայանեի ձայնը, մոտեցել է պատուհանին և տեսել է, որ մի խումբ տղաներ էին կանգնած, Գայանեն գնում էր նրանց կողմ՝ բարկանալով, լսել է թե ինչպես նա ասել է՝ «Ալիկ, շուտ մեքենան հանի, հայրդ արյուն է հետ տալիս, պետք է հիվանդանոց տանենք»: Ալիկը առաջ է վազել դեպի ավտոտնակ, մեքենան հանել և մոտեցրել է իրենց մուտքին, նրա մայրն էլ քայլելով մոտեցել և մտել է մուտք: Ալիկը մեքենայի մոտ 1-2 տղաներ հետ միասին կանգնած սպասում էր, որ հորը իջեցնեն: Այդ պահին նորից բղավոցներ են լսվել, ննջասենյակից դուրս է եկել և շտապել է բակ: Մուտքի աստիճանահարթակի դիմաց տեսել է ամուսնուն, ով փորձում էր Ալիկին բարձրացնել և մոտեցնել մուտքի մոտ գտնվող ավտոտնակին, որի դուռը բաց էր, սակայն չգիտի, թե այդ ավտոտնակն ում էր պատկանում: Ստյոպը Ալիկին տարել է այդ ավտոտնակ, այդ պահին վերևից իջել են Ալիկի մայրն ու հայրը: Ինքը կանգնած էր մուտքի մոտ, երբ ավտոտնակից դուրս է եկել ամուսինը՝ Ալիկին գրկած, ում թիկունքի հատվածում կապած էր իր ամուսնու վերնազգեստը: Նա և Ալիկի ծնողները Ալիկին դրել են մեքենան, իր ամուսինն էլ նրանց հետ միասին նստել է նրանց մեքենան, որը վարում էր Ալիկի մայրը, և միասին գնացել են հիվանդանոց:
Քննիչի այն հարցին, թե որքան ժամանակ է տևել հայհոյանքները և գոռգոռոցը, հայտնել է, որ բավականին երկար ժամանակ էր շարունակվում, այնքան երկար, որ իր ամուսինը ստիպված դուրս է եկել, որ զգուշացնի, քանի որ այդ սեռական բնույթի հայհոյանքները շատ բարձր լսվում էին իրենց բնակարանում: Երբ ինքը ամուսնու հետևից դուրս է եկել, հայհոյանքները դեռ շարունակվում էին: Անգամ ամուսնու՝ այդ Ստյոպի հետ խոսելուց հետո էլ, երբ ինքը և ամուսինը վերադառնում էին տուն, նա դեռ շարունակում էր բարձր ձայնով հայհոյանքներ հնչեցնել, սակայն թե կոնկրետ որքան ժամանակ է տևել չի կարող ասել:
Քննիչի այն հարցին, թե արդյոք ինքը տեսել է, թե Վարդանին ով է հարվածել, հայտնել է, որ ոչ, ինքը հարվածողին չի տեսել, նկատել է այն պահը, որ Վարդանն ընկնում էր գետնին: Նրա գետնին հարվածելու ձայնն այնքան ուժեղ էր, որ շուրջը չի նայել:
Քննիչի այն հարցին, թե Վարդանի՝ գետնին ընկնելու պահին որտեղ էր գտնվում հայհոյանքներ հնչեցրած Ստյոպը, հայտնել է, որ երբ Վարդանն ընկած էր, իրենք կենտրոնացել էին նրան ուշքի բերելու վրա և չի նկատել: Միայն կարող է ասել, որ մի փոքր այն կողմ մի խումբ տղաներ էին կանգնած և գոռգոռոցները շարունակվում էին: Դրանք նույն այն տղաներն էին, ովքեր ննջասենյակի պատուհանի տակ հայհոյանքներ էին հնչեցնում և գոռգոռում էին:
Քննիչի այն հարցին, թե ինքը տեսել է արդյոք, թե Ալիկին ով է հարվածել, հայտնել է, որ ինքը գտնվում էր սկեսուրի ննջասենյակում, երբ նորից բղավոցներ են լսվել, ննջասենյակից դուրս է եկել և շտապել է բակ: Մուտքի աստիճանահարթակի դիմաց տեսել է իր ամուսնուն, ով փորձում էր Ալիկին բարձրացնել: Ալիկին հարվածելու պահը չի տեսել և չի կարող ասել, թե ով է հարվածել:
Քննիչի բանավոր հարցին պատասխանել է, որ իր ամուսնու հետ կանգնած և հայհոյանքներ հնչեցնող տղային՝ Ստյոպին ինքը հետո չի նկատել, միգուցե նա տարածքում է եղել, սակայն քանի որ նրան չի ճանաչում, արտաքին տվյալներն ու դեմքն էլ չի հիշում, չի կարող ասել, թե Վարդանի և Ալիկի՝ մարմնական վնասվածքներ ստանալու պահին նա բակի տղաների մեջ է եղել, թե ոչ:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 43-45)
2023 թվականի մարտի 31-ին տեղի ունեցած դատական նիստում վկա Գայանե Բարսեղյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է մեղադրյալներին, իրենց բակի բնակիչներն են, դեպքից անցել է 6 տարի, մանրամասները լավ չի հիշում, երեկոյան ժամ էր, տան պատուհանը բաց էր և փողոցից հայհոյանքի ձայներ էր լսվում, իր ամուսինը պատշգամբից նայել է և տեսել է, որ վիճաբանություն է, Հակոբյան Ստեփանի կինը մեջտեղում է, ամուսինը ասել է «գնամ բաժանեմ, ավելորդություն չանեն, գնան իրենց տներով, վաղը կհանգստանան կխոսեն իրար հետ», իր որդին իջել է նրա հետ, որպեսզի բաժանեն, որից մի 5 րոպե հետո տեսել է, որ Ստեփան Հակոբյանն իր որդու հետ իր ամուսնու ձեռքը բռնած բարձրացնում է վերև, ամուսնու գլխից արյուն էր գալիս, շորերն էր արյունոտ, հասկացել է, որ վնասվածքը լուրջ է, որդուն ասել է, որ իջնի մեքենան ավտոտնակից հանի, որպեսզի ամուսնուն տանեն հիվանդանոց, տղան իջել էր ներքև, սակայն երկար ժամանակ չկար, ինքը զանգում էր, սակայն որդին չէր վերցնում հեռախոսը, ստիպված ինքն է ամուսնու հետ իջել և տեսել է, որ Ստեփան Հակոբյանն իր որդուն առաջին օգնություն է ցույց տալիս, որդուն դանակով հարվածել էին, նրանց 2-ին հիվանդանոց է տարել:
Մեղադրող Վ.Ասատրյանի այն հարցին, թե հետագայում իմացել է արդյոք, թե ով է հարվածել իր ամուսնուն և որդուն, հայտնել է, որ հետագայում նախաքննության ընթացքում իմացել է, որ հարվածել են ամբաստանյալները, ինչպես նաև իր որդու հետ խոսելուց նա ասել է, որ այո նրանք են եղել:
Մեղադրողի այն հարցին, որ երբ իր ամուսնուն բերել էին տուն, որտեղ էր առկա վնասվածքներ, հայտնել է, որ գլխի և դեմքի մասում:
Մեղադրողի այն հարցին, թե իր ամուսինը ասել է արդյոք, թե ով է նրան հարվածել, հայտնել է, որ իր ամուսինը մեջքով է կանգնած եղել, չի տեսել, թե ով է հարվածել:
Պաշտպան Հ.Սարգսյանի այն հարցին, թե երբ է իջել ներքև, հայտնել է, որ ինքը իջել է ներքև այն ժամանակ, երբ որդին արդեն մեքենան հանել էր և պետք է ամուսնուն տանեին հիվանդանոց:
Պաշտպան Հ.Սարգսյանի այն հարցին, թե ումից է տեղեկացել, թե ով ինչպես ում է հարվածել, հայտնել է, որ ոստիկանությունից:
Պաշտպան Հ.Սարգսյանի այն հարցին, թե դեպքի վայրի հատվածում մութ է եղել, թե լույս, հայտնել է, որ մութ է եղել:
Դատարանի այն հարցին, թե իր որդուց ինչպես է իմացել, թե ովքեր են հարվածել, հայտնել է, որ երբ ոստիկանները հարցաքննել են որդուն հիվանդանոցում, իր որդուց հարցրել է, թե արդյոք իրենք են եղել, որին ի պատասխան հայտնել է, որ այո:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 31.03.2023թ.)
2023 թվականի մարտի 31-ին տեղի ունեցած դատական նիստում վկա Արայիկ Գևորգյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը դեպքին ներկա չի գտնվել, դեպքից երկար ժամանակ է անցել, չի հիշում, թե ինչ ցուցմունք է տվել դրա մասին, ինքը գիտի, որ դանակահարության դեպք է եղել:
Մեղադրող Վ.Ասատրյանի այն հարցին, թե ով է իրեն ասել դանակահարության դեպքի մասին և ում են դանակահարել, հայտնել է, որ չի կարող ասել, չի հիշում, դեպքը շատ շուտ է եղել:
Դատարանի այն հարցին, թե Կարեն Մանուկյանին որտեղից է ճանաչում, հայտնել է, որ բակից:
/դատական նիստի արձանագրություն՝ 31.03.2023թ./
2023 թվականի մարտի 31-ին տեղի ունեցած դատական նիստում վկա Արմեն Սարգսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Սամվել Հակոբյանին:
Մեղադրող Վ.Ասատրյանի այն հարցին, թե Սամվել Հակոբյանի տանը երբևէ եղել է առիթ, որին մասնակցել է, հայտնել է, որ այո եղել են առիթներ, որին մասնակցել է:
Մեղադրողի այն հարցին, թե եղել է արդյոք նման դեպք, երբ առիթին մասնակցել է նաև նրա քավորի որդին, հայտնել է, որ ինքը նույնիսկ նրա քավորին չի ճանաչում:
Մեղադրողի այն հարցին, թե երբևէ իրեն ոստիկանություն տարել են, թե ոչ, եթե այո, ապա քանի անգամ, հայտնել է, որ տարել են, բայց չի հիշում, թե որտեղ են տարել և որ բաժին, չի հիշում նաև, թե ինչի համար են տարել:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 31.03.2023թ.)
2023 թվականի հոկտեմբերի 12-ին տեղի ունեցած դատական նիստում, Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սպառվել են տուժող Արմեն Մարդանյանին դատարան ներկայացնելու բոլոր հնարավորությունները, որոշում է կայացրել հրապարակել տուժող Արմեն Մարդանյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 12.10.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 10-ին որպես տուժող հարցաքննվելիս Արմեն Վլադիմիրի Մարդանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ սանիկը՝ Սամվել Հակոբյանը, բնակվում է Երևան քաղաքում: 2017 թվականի ապրիլի 05-ին՝ ժամը 14:00-ի սահմաններում ինքը եկել է Երևան քաղաք՝ իր անձնական գործերով: Սակայն այդ օրը, չկարողանալով ավարտել գործերը ամբողջությամբ, որոշել և գնացել է սանիկի՝ Սամվել Հակոբյանի տուն, որպեսզի այդ օրը գիշերի նրա տանը, իսկ հաջորդ օրը ավարտին հասցնի մնացած գործերը: Ժամը 18:30-ի սահմաններում ինքը հասել է Սամվելենց բնակարան: Տանն էին Սամվելը, նրա հայրը՝ Քաջիկը և նրա մայրը՝ Մարինեն: Երբ իրենք տանը հաց էին ուտում, եկել է նաև Սամվելի ընկերը՝ Արմենը, ում հետ ինքը ծանոթացել է այդ օրը Սամվելենց բնակարանում, որը գտնվում է ք.Երևան, Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղի 5 շենք 41 բնակարանում: Տանը իրենք հաց են կերել և ժամը 22:30-ի սահմաններում դուրս են եկել մաքուր օդ շնչելու: Այդ ժամանակ Արմենը, ում ազգանունը ինքը չգիտի, մոտ մեկ րոպե իրենցից շուտ դուրս է եկել բնակարանից: Այնուհետև ինքը և Սամվելը դուրս են եկել նրա հետևից: Ինքը և Սամվելը քայլելով գնացել են դեպի Պ.Սևակի փողոցի գլխավոր ճանապարհը՝ մտածելով, որ Արմենը առաջ է ընկել: Հասնելով այդ ճանապարհին՝ իրենց իջած ճանապարհով իրենց են մոտեցել 2 երիտասարդ տղաներ, որոնք արագ քայլելով մոտեցել են իրենց և ասել են «Էտ դուք էիք արա», Սամվելը հարցրել է՝ «Ի՞նչն էինք մենք»: Նրանք հասել են իրենց, սկսել են քաշքշել, բարձր ձայնով սկսել են իրենց հետ խոսել, որի ժամանակ այդ տղաներից մեկը հարվածել է իր ձախ կողքին՝ գոտկատեղի հատվածում: Այդ հարվածից ինքը ընկել է գետնին և զգացել է թուլություն: Ինքը ուժ է հավաքել և գետնին ընկած տեղից վեր է կացել և նկատել է, որ Սամվելը և այդ տղաները հարվածում են միմյանց: Երբ փորձել է մոտենալ նրանց, այդ տղաներից մեկը, կոնկրետ չի հիշում, թե նույն տղան էր, ով իրեն առաջին հարվածն էր հասցրել, թե ոչ, սակայն նրանցից մեկը մի քանի անգամ հարվածներ է հասցրել որովայնի շրջանում: Դրանից հետո ինքը թուլացել է և ընկել է գետնին: Այդ տղաները այդ ժամանակ թողել և հեռացել են, իսկ Սամվելը մոտեցել է իրեն: Ինքը նրանց գնալուց հետո զգացել է, որ էլ ավելի է թուլանում: Սամվելը, տեսնելով իր այդ թույլ վիճակը, ասել է՝ «Թող վերնաշապիկդ բարձրացնեմ, տեսնեմ ինչ է եղել»: Բարձրացնելով իր վերնաշապիկը՝ նկատել են, որ ամբողջ վերնաշապիկը գտնվում է արյունոտ վիճակում: Իրենք անմիջապես հասկացել են, որ իրեն հարվածել են դանակով: Դրանից հետո կատարված դեպքերը ինքը չի հիշում, քանի որ իր մոտ շոկային վիճակ էր: Երբ բացել է աչքերը, տեսել է, որ գտնվում է հիվանդանոցում:
Քննիչի այն հարցին, թե կարող է արդյոք նկարագրել այդ երիտասարդ տղաների արտաքինը, հայտնել է, որ ոչ, չի կարող նկարագրել, քանի որ չի մտաբերում նրանց:
Քննիչի այն հարցին, թե ինչ գործողություններ էր կատարում Սամվելը այդ ծեծկռտուքի ժամանակ, հայտնել է, որ այդ պահին ինքը նույնիսկ չի կարող նկարագրել Սամվելի գործողությունները, քանի որ այդ ամենը տեղի է ունեցել անսպասելի և այդ երկու երիտասարդ տղաների՝ իրենց մոտենալուց անմիջապես հետո նրանցից մեկը հարվածել է իրեն, ինքը թուլացել և ընկել է գետնին, դրանից հետո չի հասկացել, թե ինչ է կատարվել: Հիմա է հասկանում, որ հենց առաջին հարվածը եղել է դանակի հարված:
Քննիչի այն հարցին, թե արդյոք ինքը այդ երկու տղաներին հարվածել է, թե ոչ, հայտնել է, որ չի կարող հստակ ասել, քանի որ նրանց առաջին իսկ հարվածից հետո ինքը ոչինչ չի հիշում:
Քննիչի այն հարցին, որ երբ այդ երիտասարդները մոտեցել են իրենց, նրանց ձեռքին դանակ նկատել է, թե ոչ, հայտնել է, որ ոչ, ինքը դանակ կամ այլ բան նրանց ձեռքին չի նկատել:
Քննիչի այն հարցին, թե նախաքննության ընթացքում Սամվել Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրենց հետ վիճաբանության մեջ մտած տղաներից մեկին ինքը ճանաչել է, ով բնակվում է նրանց շենքի կողքի շենքում և նրա անուն ազգանունն է Ստեփան Դիարյան: Արդյոք ինքը ճանաչում է Ստեփան Դիարյանին, թե ոչ, երբևէ նրա հետ որևէ առնչություն ունեցել է, թե ոչ, ինչպես նաև նրա հետ որևէ խնդիրներ ունեցել է, թե ոչ, հայտնել է, որ ինքը տարվա մեջ 1-2 անգամ է գալիս Սամվելենց տուն և նրա թաղամասից կոնկրետ որևէ մեկին չի ճանաչում, չի ճանաչում նաև Ստեփան Դիարյանին, նրա հետ երբևէ որևէ առնչություն չի ունեցել: Ինքը այդ երկու տղաներին չի ճանաչում, երբևէ որևէ առնչություն չի ունեցել, նույնիսկ այս պահին չի կարող մտաբերել նրանց դիմագծերը: Հնարավոր է որոշակի ժամանակ անցնելուց հետո կարողանա մտաբերել և նկարագրել այդ տղաներին, սակայն հստակ չի կարող ասել: Ինքը այս պահին նույնիսկ դեպքի հիմնական մանրամասները չի հիշում, միգուցե անցնի որոշակի ժամանակահատված և քիչ-քիչ սկսի մտաբերել մանրամասները, իսկ ներկայումս դեռևս ավելին չի կարող հիշել և հայտնել:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 241-245)
2017 թվականի հունիսի 08-ին որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս Արմեն Մարդանյանը, քննիչի այն հարցին, թե 2017 թվականի ապրիլի 05-ին ինքը և Սամվել Հակոբյանը ինչ բջջային հեռախոսահամարներ են օգտագործել, հայտնել է, որ ինչպես ապրիլի 05-ին, այնպես էլ մշտապես օգտագործել է 093774402 բջջային հեռախոսահամարը, իսկ Սամվել Հակոբյանը, ով իր հայրիկի սանիկն է, ինչպես դեպքի օրը, այնպես էլ մշտապես օգտագործել է 098876606 բջջային հեռախոսահամարը:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 73-74)
2017 թվականի հուլիսի 06-ին մեղադրյալ Ստեփան Դիարյանի հետ առերես հարցաքննվելիս տուժող Արմեն Մարդանյանը ցուցմունք է տվել, որ իր հետ առերեսվող Ստեփան Դիարյանին չի ճանաչում:
Քննիչի այն հարցին, թե ինչ է տեղի ունեցել 2017 թվականի ապրիլի 05-ին՝ ժամը 21:00-ից 22:00-ի սահմաններում կարող է նկարագրել այդ դեպքի առթիվ իրեն հայտնի մանրամասները, հայտնել է, որ 2017թ. ապրիլի 05-ին գտնվել է Երևանում՝ իրենց սանիկի՝ Սամվելենց տանը: Հաց են կերել, օղի են խմել, ուղղակի շուտվանից չէին տեսել: Սամվելի ընկեր Կարենը նույնպես իրենց հետ էր, իջել են նրան ճանապարհելու և սիգարետ գնելու: Երեքով միասին դուրս են եկել Սամվելենց տանից, քայլում էին դեպքի դպրոցի կողմը, դեպի կանգառ: Այդ ժամանակ իրեն անծանոթ երկու անձիք, մութ էր, ինքն էլ ալկոհոլի ազդեցության տակ էր, չի տեսել նրանց, մոտեցել են իրենց, ասել են «Էտ դուք եք եղել արա» ու դանակի հարվածներ է ստացել, դրանից հետո չի զգացել, թե ինչ է կատարվել, մեկ էլ հիշում է, որ Սամվելը մոտեցել է իրեն, օգնություն է ցույց տվել, նա էլ է տեսել, որ ինքը դանակահարված է, արյունոտ և օգնել է, իրեն տարել են հիվանդանոց: Դանակով հարվածողին չի հիշում: Այսքանը կարող է ասել, ավելացնելու բան այս պահին չունի:
Քննիչի այն հարցին, թե նախկինում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ իր և Սամվել Հակոբյանին Պ.Սևակի փողոցով քայլելու ընթացքում արագ քայլերով մոտեցել են երկու երիտասարդ տղաներ և ասել, «Էտ դուք էիք արա», Ս.Հակոբյանը հարցրել է, թե «Ինչն էինք մենք»: Այդ տղաները հասել են իրեն և Ս.Հակոբյանին, սկսել են քաշքշել, բարձր ձայնով սկսել են իր և Ս.Հակոբյանի հետ զրուցել, որի ժամանակ այդ տղաներից մեկը հարվածել է իր ձախ կողքին գոտկատեղի հատվածում: Այդ հարվածից ընկել է գետնին, զգացել է թուլություն, ուժ հավաքելով՝ վեր է կացել ընկած տեղից և նկատել է, որ Ս.Հակոբյանը և այդ տղաները հարվածել են միմյանց: Երբ փորձել է մոտենալ նրանց, այդ տղաներից մեկը մի քանի անգամ հարվածներ է հասցրել իր որովայնի շրջանին, որից թուլացել է և ընկել գետնին: Այդ տղաներն այդ ժամանակ թողել և հեռացել են, իսկ Ս.Հակոբյանը մոտեցել է իրեն: Բացի այդ, նախաքննությամբ պարզվել է, որ Սամվել Հակոբյանը իր հետ վիճաբանող տղաներից մեկին ճանաչել է, ով բնակվել է իրենց կողքի շենքում և հանդիսանում է Ստեփան Դիարյանը: Ինչ կարող է ասել նշվածի կապակցությամբ, հայտնել է, որ ինքը պնդում է իր բոլոր ցուցմունքները, Սամվել Հակոբյանի հետ նրա ճանաչած տղայի հետ կապված զրույց չեն ունեցել, ինքը Ս.Դիարյանին չի ճանաչում:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 210-211)
2023 թվականի հոկտեմբերի 12-ին տեղի ունեցած դատական նիստում վկա Սամվել Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալներից ճանաչում է Ստեփան Դիարյանին, ճանաչում է մանկուց որպես բակի բնակիչ, հայտնել է, որ վթարվել է, լավ չի կարողանում հիշել, չի հիշում, թե երբ է տեղի ունեցել, կարող է ասել, որ Ստեփանը մեղավոր չէ:
Մեղադրող Հ.Հարությունյանի այն հարցին, թե Ստեփան Դիարյանն ինչում մեղավոր չէ, ինչ է տեղի ունեցել, որ նա մեղավոր չէ, հայտնել է, որ իր քավորի որդուն դանակով հարվածելու մասին է խոսքը:
Մեղադրողի այն հարցին, թե երբ է դա տեղի ունեցել, հայտնել է, որ չի հիշում, անցել է մոտ 4-5 տարի:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ով է իր քավորի որդին, հայտնել է, որ Մարդանյան Արմենն է:
Մեղադրողի այն հարցին, թե որտեղ է այդ դեպքը տեղի ունեցել և ինչ էին անում, հայտնել է, որ իրենք քայլում էին, հանդիպել են Ստեփանին, իրենք կանգնած խոսում էին, հետո տեսել է, որ Արմեն Մարդանյանը ընկած է:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչ էին խոսում, կարող է վիճում էին, հայտնել է, որ ոչ, խոսում էին միայն, սակայն չի հիշում, թե ինչ էին խոսում, քանի որ Ստեփանի հետ շատ լավ հարաբերությունների մեջ է:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչպես է Արմեն Մարդանյանը հայտնվել գետնին, հայտնել է, որ հարվածել են նրան, չի տեսել, թե ով է արել, չգիտի, թե ինչով են հարվածել:
Մեղադրողի այն հարցին, թե տեսնելով, որ Արմեն Մարդանյանը գետնին է, ինչ են արել, հայտնել է, որ իր հորեղբոր որդու հետ տարել են հիվանդանոց:
Մեղադրողի այն հարցին, թե շատ են այդպիսի դեպքեր լինում իր հետ, որ չի կարողանում հիշել, հայտնել է, որ ոչ, ուղղակի երկար ժամանակ է անցել, ինքն էլ վիրահատություն է ունեցել մեկ տարի առաջ, նարկոզ է ստացել, դրա համար չի հիշում:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչու միանգամից հայտնեց, որ Ստեփանը մեղավոր չէ, եթե հանգամանքները լավ չի հիշում, հայտնել է, որ ինչը ինքը նախկինում հայտնել է, դա հիշում է:
Մեղադրողի այն հարցին, թե արդյոք իրեն որևէ մեկը ստիպել է տալ այս բովանդակությամբ ցուցմունք, հայտնել է, որ ոչ, ոչ մեկ չի ստիպել:
Դատարանի այն հարցին, թե որտեղից է ճանաչում Ստեփան Դիարյանին, հայտնել է, որ նրան ճանաչում է մանկուց, բնակվել են նույն բակում, նրա հետ ունի լավ հարաբերություններ:
Դատարանի այն հարցին, թե դեպքի օրը ինքը որևէ մեկին հարվածել է, կամ իրեն որևէ մեկը հարվածել է, հայտնել է, որ չի հիշում:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վկա Սամվել Հակոբյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, Դատարանը որոշել է հրապարակել վկա Սամվել Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքները:
Հակասությունների շուրջ մեղադրող Հ.Հարությունյանի այն հարցին, թե արդյոք դրանք իր ցուցմունքներն են և համապատասխանում են իրականությանը, հայտնել է, որ այո, սակայն բաներ կան գրված, որոնք չեն համապատասխանում իրականությանը:
Մեղադրողի այն հարցին, թե կոնկրետ ինչը չի համապատասխանում իրականությանը, հայտնել է, որ մասնավորապես առկա են նշումներ հարվածների քանակի մասին, որը իրեն չեն հարցրել և ինքը չի հայտնել նման տեղեկություն:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ի վերջո ինչ գրած է նախաքննական ցուցմունքներում ճիշտ է գրած արդյոք, հայտնել է, որ այո ճիշտ է գրած:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 12.10.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 06-ին որպես վկա հարցաքննվելիս Սամվել Քաջիկի Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընտանիքի հետ մասին մշտապես բնակվում է ք.Երևան, Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղի 5-րդ շենք բնակարան 41 հասցեում: 2017թ. ապրիլի 05-ին ժամը 19:00-ի սահմաններում իր քավորի որդին՝ Արմեն Մարդանյանը Վանաձոր քաղաքից եկել էր Երևան քաղաք և պետք է մնար իրենց վերոհիշյալ հասցեում գտնվող տանը: Այդ ժամանակ իրենց տանը գտնվում էին ինքը, իր ծնողները, Արմենը և իր հետ աշխատող Արմենը: Այդ ընթացքում ինքը, հայրը՝ Քաջիկը, Արմեն Մարդանյանը և իր հետ աշխատող Արմենը իրենց տանը հաց են կերել, որի ընթացքում խմել են մեկ շիշ օղի: Այնուհետև, ժամը 22:00-ի սահմաններում իր հետ աշխատող Արմենը իրենց տանից դուրս է եկել, որպեսզի գնա տուն, որը գտնվում է իրենց շենքից մոտ 300մ հեռավորության վրա: Ժամը 23:00-ի սահմաններում ինքը ու Արմենը որոշել են դուրս գալ շենքի բակ քայլելու: Իրենց շենքից դուրս գալով ինքն ու Արմենը քայլել են դեպի Պարույր Սևակ փողոցի կողմ, որտեղ գտնվում է սրտաբանական հիվանդանոցը: Երբ իրենց շենքից հեռացել էին մոտ 300 մետրի չափով, այդ ժամանակ իրենց հանդիպակաց վազելով մոտեցել են երկու երիտասարդ տղաներ, որոնցից մեկը, որին հետո ինքը հիշել է՝ իրենց շենքի հարևանությամբ բնակվող Ստեփանն է, ով մի քանի ամիս է ինչ վերադարձել է ԱՄՆ-ից, քանի որ նրա ընտանիքի անդամները բնակվում են ԱՄՆ-ում, Ստեփանին ինքը երկար ժամանակ է ինչ չէր տեսել, Ստեփանի ազգանունը ինքը չգիտի:
Վերջիններս մոտենալով իրենց, նրանցից Ստեփանը ասել է՝ «էտ դուք եք եղել», ինքը նրանց ասել է՝ «մի րոպե այ ախպեր», սակայն այդ ժամանակ նրանք սկսել են առանց որևէ պատճառի ձեռքերով ու ոտքերով հարվածել իրեն ու Արմենին: Իրեն սկզբում հարվածել է Ստեփանը, իսկ նրա հետ եկած երիտասարդ տղան, ում ինքը չի ճանաչում, հարվածներ է հասցրել Արմենին: Այդ ընթացքում ինքը նկատել է, որ Արմենը նրա հարվածից ընկել է գետնին, ինքը անմիջապես մոտեցել է այդ անծանոթ տղային և աջ ձեռքը բռունցք արած հարվածել է նրա դեմքին, իր այդ հարվածից հետո ինքը ևս մեկ անգամ բռունցքով հարվածել է այդ տղայի դեմքին, որից հետո ինքը զգացել է, որ ձեռքը արյունոտվել է, այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ արյունոտվել է նաև իր հագին առկա «PUMA» ֆիրմայի սպորտային համազգեստը և ինքը հասկացել է, որ իր այդ հարվածների ժամանակ այդ տղային դեմքի շրջանում մարմնական վնասվածք է հասցրել, այդ ժամանակ Ստեփանը սկսել է իրեն հետևից հարվածել, ինչի հետևանքով ինքը վայր է ընկել, որից հետո Ստեփանը սկսել է ընկած տեղը հարվածներ հասցնել Արմենին, ինքը վեր է կացել և փորձել է հարվածներ հասցնել Ստեփանին և նրա հետի տղային, որպեսզի նրանք այլևս Արմենին չհարվածեն, իսկ նրանք այդ ժամանակ թողել և հեռացել են իրեն անհայտ ուղղությամբ, ինքը նրանց հեռանալու ուղղությունը չի տեսել, քանի որ իր ուշադրությունը ավելի շատ Արմենի վրա էր, քանի որ նա ընկած էր գետնին: Նշել է, որ այդ միջադեպը, որը իրենց միջև տեղի է ունեցել, տևել է մոտ 1-2 րոպե: Արմենը գետնին ընկած վիճակում իրեն ասել է, որ նրա մարմնի կողային շրջանում ուժեղ ծակոց ու ցավ է զգում: Ինքը Արմենի վերնաշապիկը բարձրացրել է ու տեսել է, որ նրա կողային շրջանում վնասվածք կա և արյունահոսում է: Ինքը հասկացել է, որ այդ երկու տղաները դանակով հարվածել են Արմենին ու անմիջապես տաքսի ավտոմեքենա է կանգնեցրել, որպեսզի Արմենին տեղափոխի հիվանդանոց: Այդ ժամանակ իրեն մոտեցել է իր հետ աշխատող Արմենը, որի ազգանունը չգիտի: Այնուհետև ինքը ու Արմենը մի պատահական տաքսի ավտոմեքենայով Արմեն Մարդանյանին տեղափոխել են Էրեբունի բժշկական կենտրոն, որտեղ էլ բժիշկները վիրահատել են նրան: Մինչև հիվանդանոց հասնելը, ճանապարհին ինքն իր 098-87-66-06 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է իր հորեղբոր որդուն՝ Նվեր Հակոբյանի 096-696-697 հեռախոսահամարին և ասելով կատարվածի մասին, խնդրել է, որ նա նույնպես գա հիվանդանոց: Դրանից հետո հիվանդանոց են եկել ոստիկանության աշխատակիցներն ու իրեն, Արմենին և իր հորեղբոր որդուն՝ Նվերին հրավիրել են ոստիկանության Էրեբունու բաժին, որտեղ ինքը բացատրություն է գրել կատարվածի մասին: Ստեփանի հագին կար սև գույնի կաշվե բաճկոն, իսկ անդրավարտիքին ուշադրություն չի դարձրել: Երկրորդ անձի վերաբերյալ կարող է ասել միայն, որ նա Ստեփանից համեմատաբար նիհար էր և համեմատաբար ցածրահասակ, այլ արտաքին տվյալներ նրա վերաբերյալ չի կարող նկարագրել, իսկ Ստեփանին ինչպես արդեն նշել է ճանաչում է, քանի որ նա իրենց բակից է:
Քննիչի այն հարցին, թե իր և Արմեն Մարդանյանին ծեծի ենթարկած, ինչպես նաև վերջինիս դանակով հարվածող անձանց տեսնելու դեպքում արդյոք կարող է ճանաչել, հայտնել է, որ Ստեփանին միանշանակ կճանաչի, նա իրենց թաղի բնակիչն է, իսկ նրա հետի տղային դժվարանում է ասել, թե տեսնելու դեպքում այդ անձին կճանաչի, թե ոչ:
Քննիչի այն հարցին, թե իր կողմից նշված Ստեփանին և նրա հետի տղային Արմեն Մարդանյանը հարվածել է, թե ոչ, հայտնել է, որ կոնկրետ այս պահին չի կարողանում հիշել և ասել, թե արդյոք Արմենը նրանց հարվածել է, թե ոչ:
Քննիչի այն հարցին, թե Ստեփանի և նրա հետ եղած անծանոթ տղայի հարվածներից ինքը մարմնական վնասվածքներ ստացել է, թե ոչ, արդյոք կարող է նկարագրել, թե, այդ երկու անձանցից յուրաքանչյուրը քանի անգամ և իր ու Արմեն Մարդանյանի մարմնի որ մասերին են հարվածել, հայտնել է, որ ինքը ընդհանուր հարվածներ է ստացել մարմնի տարբեր հատվածներին, լուրջ մարմնական վնասվածքներ չի ստացել, զգացել է ֆիզիկական ցավեր, վերին շրթունքի շրջանում ներսի հատվածից ստացել է թեթև վնաս, իսկ թե այդ երկու անձանցից որն իր կամ Արմենի մարմնի որ մասերին է կոնկրետ հարվածել, ինքը չի կարող ասել:
Քննիչի այն հարցին, թե ինքը նախկինում Ստեփանի հետ որևէ վիճաբանության մեջ մտել է, թե ոչ, հայտնել է, որ ինքը Ստեփանի հետ նախկինում որևէ վիճաբանության մեջ չի մտել, իրենք ծանոթներ են և գտնվում են նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ:
Քննիչի այն հարցին, թե ծեծկռտուքի ժամանակ այլ անձիք մոտակայքում ներկա եղել են, թե ոչ և արդյոք այդ ընթացքում հայհոյանքներ հնչել են, թե ոչ, հայտնել է, որ որքանով հիշում է ծեծկռտուքի ժամանակ ինքը ու Արմենը, ինչպես նաև հիշյալ երկու անձիք հայհոյանքներ չեն տվել, իսկ մոտակայքում էլ այլ անձիք չեն եղել:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 212-216)
2017 թվականի հունիսի 22-ին որպես վկա լրացուցիչ հարցաքննվելիս Սամվել Հակոբյանը, քննիչի այն հարցին, թե նախաքննության ընթացքում իր նկատմամբ նշանակվել է դատաբժշկական փորձաքննություն, համաձայն փորձագետի թիվ 0744 եզրակացության՝ իր մարմնական վնասվածքները՝ վերին շրթունքի, ձախ արմնկային հոդի շրջաններ՝ քերծվածքների, սալջարդ վերքերի ձևով են, որոնք առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, երբ, որտեղ ինչ հանգամանքներում և ում կողմից է իրեն նման մարմնական վնասվածքներ պատճառվել, հայտնել է, որ իր մարմնական վնասվածքները ստացել է 2017 թվականի ապրիլի 5-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում Պ.Սևակ փողոցի սրտաբանական հիվանդանոցի շրջակայքում առկա 154 մանկապարտեզի մոտ: Երբ իր բակի բնակիչ Ստեփանը և իր հետ եղած մի երիտասարդ տղա մոտեցել են իրենց և ասել են՝ «արա էտ դուք էիք», որից հետո նրանք սկսել են հարվածել իրեն և Արմեն Մարդանյանին: Վերոհիշյալ մարմնական վնասվածքները ինքը ստացել է այդ ժամանակ, սակայն թե այդ մարմնական վնասվածքները իրեն հասցրել է Ստեփանը, թե իր հետ եղած տղան, կոնկրետ չի կարող ասել, քանի որ երկուսով էլ, թե իրեն, թե Արմեն Մարդանյանին հարվածում էին, այդ իսկ պատճառով չի կարող ասել, թե կոնկրետ նրանցից որ մեկից է ինքը մարմնական վնասվածք ստացել: Նշել է նաև, որ ինքը նրանց դեմ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի և չի ցանկանում, որ նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության: Ինքը բողոք կամ պահանջ չունի թե Ստեփան Դիարյանի նկատմամբ, թե նրա հետ եղած երիտասարդ տղայի նկատմամբ:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 125-126)
2017 թվականի հուլիսի 06-ին մեղադրյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի հետ առերես հարցաքննվելիս վկա Սամվել Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվող Ստեփան Դիարյանին մանկուց, ճանաչում է բակից, նրա հետ գտնվում է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ:
Քննիչի այն հարցին, թե ինչ է տեղի ունեցել 2017թ-ի ապրիլի 05-ին՝ ժամը 22:00-ից 23:00-ի սահմաններում, կարող է նկարագրել այդ դեպքի առթիվ իրեն հայտնի մանրամասները և ինչ առնչակցություն կամ մասնակցություն ունի առերեսվող Ստեփան Դիարյանն այդ դեպքին, հայտնել է, որ 2017թ. ապրիլի 05-ին երեկոյան ժամը 22:20-ի սահմաններում, իր քավորի որդու՝ Արմեն Մարդանյանի հետ դուրս է եկել իրենց տանից և քայլում էին Ռայկոմի կողմ, որպեսզի խանութ մտնեն, բացի այդ էլ մի քիչ մաքուր օդ շնչեն: Իրենց համար գլուխները կախ քայլում էին, դեմ առ դեմ՝ դուրս են եկել երկու անձինք, գլուխը բարձրացրել է, չի հասցրել բան խոսալ, մոտեցողները հարցել են, թե «Էտ դուք եք եղել» ու քաշքշոց է սկսվել: Մոտ 1-2 րոպե իրենց խփում էին, իրենք էլ էին խփում: Ինքը այդ պահին տեսել է, որ Ս.Դիարյանն էր մոտեցողներից մեկը, սակայն չի տեսել, թե ով, ում է խփել: Այդ տղաները հեռացել են, ինքը տեսել է, որ այդ ժամանակ Արմենը գետնին ընկած էր, կծկված, մոտեցել է նրան, բացել է վերնաշապիկը և տեսել է, որ արյունոտ էր և անմիջապես Արմենին տարել է հիվանդանոց: Հիվանդանոցում էլ բժիշկներն առաջին օգնություն են ցուցաբերել, հիվանդանոցում էլ ասել են, որ դանակի ծակած տեղ է: Այսքանը կարող է ասել:
Քննիչի այն հարցին, թե նախկինում ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ 2017թ. ապրիլի 05-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում ինքը և Արմեն Մարդանյանը որոշել էին դուրս գալ շենքի բակ քայլելու: Իրենց շենքից դուրս գալով քայլել են դեպի Պ.Սևակի փողոցի կողմ, որտեղ գտնվել է սրտաբանական հիվանդանոցը: Երբ իր շենքից հեռացել է մոտ 300 մետր, այդ ժամանակ իր և Արմեն Մարդանյանին հանդիպակաց վազելով մոտեցել են երկու երիտասարդ տղաներ, որոնցից մեկը հանդիսացել է Ստեփան Դիարյանը: Վերջիններս մոտենալով իրեն և Արմեն Մարդանյանին, նրանցից Ս.Դիարյանն ասել է, «էտ դուք եք եղել», ինքը պատասխանել է. «մի րոպե այ ախպեր», սակայն այդ ժամանակ նրանք սկսել են առանց որևէ պատճառի ձեռքերով և ոտքերով հարվածել իրեն և Ա.Մարդանյանին: Իրեն սկզբում հարվածներ է հասցրել Ստեփան Դիարյանը, իսկ նրա հետ եղած երիտասարդ տղան հարվածներ է հասցրել Արմեն Մարդանյանին: Այդ ընթացքում ինքը նկատել է, որ Արմեն Մարդանյանը երկրորդ անձի հարվածից ընկել է գետնին, ինքը անմիջապես մոտեցել է այդ երկրորդ տղային և աջ ձեռքով՝ բռունցքով հարվածել է այդ տղայի դեմքին, որից հետո զգացել է, որ իր ձեռքն արյունոտվել է: Այդ ժամանակ նկատել է, որ արյունոտվել է նաև իր հագին առկա «PUMA» ֆիրմայի սպորտային համազգեստը: Այդ ժամանակ Ստեփան Դիարյանն սկսել է իր հետևից հարվածել, ինչի հետևանքով ինքը վայր է ընկել, որից հետո Ստեփան Դիարյանն սկսել է ընկած տեղը հարվածներ հասցնել Արմեն Մարդանյանին: Ինքը վեր է կացել և փորձել է հարվածներ հասցնել Ստեփան Դիարյանին և նրա հետ եղած տղային, որպեսզի նրանք այլևս Ա.Մարդանյանին չհարվածեն, սակայն նրանք այդ ժամանակ հեռացել են իրեն անհայտ ուղղությամբ: Արմեն Մարդանյանը իրեն ասել է, որ կողային շրջանում ուժեղ ծակոց և ցավ է զգացել: Ա.Մարդանյանի վերնաշապիկը բարձրացրել է և տեսել, որ նրա կողային հատվածում վնասվածք կա և արյունահոսում է, հասկացել է, որ նշված երկու տղաները դանակով հարվածել են Ա.Մարդանյանին, որից հետո Ա.Մարդանյանին տեղափոխել է հիվանդանոց: Նշել է, որ Ս.Դիարյանի հագին եղել է սև գույնի կաշվե բաճկոն, իսկ Ս.Դիարյանի հետ եղած մյուս անձը եղել է նրանից համեմատաբար նիհար և ցածրահասակ: Ինչ կարող է ասել նշվածի կապակցությամբ, հայտնել է, որ ինքը պնդում է իր բոլոր ցուցմունքները, մանրամասն հանգամանքներն իր կողմից չհիշելը կապված է ժամանակից, որ անցել է այս ընթացքում, իր ցուցմունքները ճիշտ են, այդպես է եղել:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 213-215)
Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սպառվել են վկա Ստեփան Հակոբյանին դատարան ներկայացնելու բոլոր հնարավորությունները, որոշում է կայացրել հրապարակել վկա Ստեփան Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 12.10.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 06-ին որպես վկա հարցաքննվելիս Ստեփան Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ք.Երևան, Կ.Ուլնեցու 1 փակուղի 1 շենք, 1 բնակարան հասցեում բնակվում է ընտանիքի՝ կնոջ՝ Աննա Մարտիրոսյանի, մոր՝ Արեգ Հակոբյանի և տատիկի՝ Եղնիկ Հակոբյանի հետ: Ինքը ճանաչում է իրենց շենքի բնակիչներ Վարդան և Ալիկ Բաբայաններին, որոնց հետ գտնվում է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Իրենց տունը գտնվում է շենքի առաջին հարկում և իր ննջասենյակի պատուհանը նայում է դեպի փողոցի կողմը: 2017 թվականի ապրիլի 05-ին, ժամը 21:00-ի սահմաններում վերադարձել էր տուն, տանը գտնվում էին իրենց ընտանիքի անդամները, ժամը 22:00-ի սահմաններում ինքը և կինը գնացել էին ննջասենյակ, որպեսզի քնեին և հանկարծ այդ ժամանակ փողոցի կողմից լսվել է բարձրաձայն աղմուկ, հայհոյանքներ, մեկը մյուսի հետ բարձրաձայն հայհոյանքներով խոսում էին, պատուհանից նայելով՝ տեսել է մոտավորապես 10 հոգի՝ 25-ից 30 տարեկան երիտասարդները իրեն անծանոթ էին, նրանք շարունակաբար հայհոյանքներով խոսում էին իրար հետ: Ծածկելով լուսամուտը՝ դուրս է եկել դռնից, որպեսզի զգուշացնի ցածրաձայն խոսեն: Իր կինը անմիջապես կռահել է, թե ինչի համար է դուրս գալիս, սակայն թե՛ իր կնոջը, թե՛ իր մայրիկին չի ասել դրա մասին, տնից դուրս գալով ինքը մոտեցել է նրանց, մինչև նրանց հասնելը ինքը տեսել է, որ նրանց մեջ կանգնած է նույն թաղամասի բնակիչ Կարենը, որի հետ սակայն որևէ շփում չի ունեցել: Մոտենալով նրանց՝ դիմել է Կարենին, քանի որ նրան էր ճանաչում և շատ հանգիստ տոնով ասել է, որ թարգեն այդ հայհոյանքները, բակում են, Կարենը փոքր ինչ ձայնը բարձրացնելով իրեն ասել է «Ախպեր դու գնա ստեղից», ինքը նրան կրկին ասել է, որ բակ է և ձայները ցածրացնեն և այդ ժամանակ եկել է մեկը հարցրել է «ինչա էղել», ինքը ասել է, որ հայհոյանքները վերջացնեն, ասել է, թե բա դու ով ես, ասել է, որ այստեղի բնակիչ է, իրեն ասել են բա ինչու չեն ճանաչում իրեն, ու ասել է, որ անունը Ստյոպա է, ինքը ասել է, որ իր անունն էլ է Ստյոպ, «ադաշ» են ու նա իրեն ասել է, որ էլ նրանց զգուշացում չանի, այդ պահին եկել են իր մայրը և կինը, որ իրեն տուն տանեն, ձեռքերից բռնած տանում էին տան կողմ, ինքը կնոջ հետ մտել է իրենց մուտք, բայց մայրը մնացել էր այնտեղ, տեսել է, որ մայրը մնացել է այնտեղ, գնացել է նրան բերելու, նա Ստյոպի հետ զրուցում էր, բայց շատ հանգիստ և ինքը մորը ասել է, որ արի գնանք տուն, այդ ժամանակ եկել են Վարդանը Ալիկի հետ ու ասել են, թե ինչ են բարձրաձայն հայհոյում ու պատասխանել են, «թե դու մի ասա, մենք գիտենք մեզ ոնց պահենք», ինքը այդ պահին իր մորը և կնոջն էր փորձում տուն ճանապարհել, այդ պահին իր հետևում լսել է ուժեղ հարվածի ձայն և գետնին ընկնելու ձայն: Շրջվելով՝ տեսել է, որ Վարդանը գետնին ընկած է, մանրամասնել է, որ ինքը մորն և կնոջը հրում էր, որ գնան տուն, այդ պահին տեսել է, որ Ստյոպը բռունցքով հարվածել է Վարդանի դեմքին, նրա հարվածից Վարդանը ընկել է գետնին, չի տեսել, թե Ստյոպի ձեռքում բան կար, թե ոչ: Ալիկը սեռական բնույթի հայհոյանք է հնչեցրել, թե «ով հորս խփեց» և Ալիկին հարվածել են, ինքը այդ ժամանակ մոտեցել է Վարդանին և տեսել է, որ նա անգիտակից պառկած է, ամբոխը ցվրվել է, Ալիկը վազում էր հետևներից, ինքը կանչել է՝ «Ալիկ արի հորդ մոտ» և ձեռքերով բռնելով՝ ինքը և Ալիկը Վարդանին բարձրացրել են, հարևանները ջուր էին բերել, Ալիկը լվացացրել է Վարդանին և որոշ մարդիկ ջուր էին ցանում Վարդանի վրա, Վարդանը ուշքի է եկել, մայրը բաժակով ջուր էր բերել, դա են տվել, որ խմի Վարդանը, որ արդեն ոտքի կանգնի իրենց օգնությամբ, բարձրացնեն իրենց տուն և հետո Ալիկը իջել է հետ ներքև, ինքը հետևից իջել է, որ հետ բերի, արդեն բակում իջել էր Գայանեն իրենց հետևից և ասել է՝ «Ալիկ ավտոն հանի Վարդանը արյուն է հետ տալիս», Ալիկը գնացել է մեքենան հանի ավտոտնակից, ինքը և Գայանեն հետ են բարձրացել վերև, որ օգնի, ինքը սպասում էր դռան մոտ, որ Վարդանը պատրաստվի, լսել է Ալիկի բղավոցը և վազել է ներքև: Ալիկին մուտքի ավտոտնակի դիմաց տեսել է ձախ կողմը բռնած, կուչ եկած, ինքը մոտեցել է Ալիկին, հարցրել է, թե ինչ է եղել, Ալիկը իրեն ասել է, որ Ստյոպն է նրան խփել, ինքը հասկացել է, որ Ստյոպը խփել և մտել է մոտակա ավտոտնակը, որի դուռը բաց էր, ասել է վերարկուն հանի, վերարկուն հանել է, բայց վերքը չի երևացել, հանել է սվիտրը և արյունը միանգամից ֆշշացել է, շուտ հանել է իր սվիտրը և սեղմել է վերքին: Իրենք գտնվում էին իրենց շենքի Տիգրանի ավտոտնակում, նշել է նաև, որ մինչև նրա վիրավորվելը, Ալիկը արդեն մեքենան դուրս էր բերել ավտոտնակից, վիրավորված վիճակում Ալիկի հետ գնացել են մեքենայի մոտ, Ալիկի մայրը մեքենան վարել է և Վարդանին և Ալիկին տարել են հիվանդանոց: Նշել է նաև, որ մինչև Վարդանի գետնին ընկնելը լսվում էին սեռական բնույթի հայհոյանքներ, իսկ Վարդանի ընկնելուց հետո Կարենը և Ստյոպը մոտ 5-6 հոգու հետ փախել են: Նշել է նաև, որ ինքը չի տեսել, թե ինչպես և ով է հարվածել Ալիկին: Հայտնել է, որ մինչև Վարդանի ընկնելը իրենց ագրեսիվ են պահել Կարենը և Ստյոպը իրենց հայհոյանքներով:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 67-68)
2017 թվականի ապրիլի 13-ին մեղադրյալ Կարեն Մանուկյանի հետ առերես հարցաքննվելիս վկա Ստեփան Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է իր հետ առերեսվողին բակից և նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, նրա հետ թշնամանք չունի:
Քննիչի այն հարցին, թե ինչ է տեղի ունեցել իրենց շենքի բակում՝ ք.Երևան, Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղի 1բ շենքի բակում 2017 թվականի ապրիլի 05-ին երեկոյան, հայտնել է, որ 2017 թվականի ապրիլի 05-ին ժամը 22:00-ի սահմաններում, երբ ինքը իր կնոջ և մայրիկի հետ գնում էին Կ.Ուլնեցու 1 փակուղի 1բ շենքի 1 բնակարանում, որը գտնվում է իրենց շենքի առաջին հարկում, լսել են հայհոյանքի ձայներ, մոտեցել են պատուհանին, նայել է դուրս, տեսել է, որ իրենց շենքի կողային հատվածում հավաքված էին մոտ 10 25-ից 30 տարեկան երիտասարդներ, ինքը անմիջապես դուրս է եկել տանից և մոտեցել է հավաքված տղաներին, որոնցից ինքը ճանաչել է Կարենին, ում հետ նախկինում առիթ եղել է ծանոթանալու, մոտեցել է Կարենին և շատ հանգիստ տոնով ասել է, որ դադարեցնեն հայհոյանքները, բակում են, Կարենը փոքր ինչ ձայնը բարձրացնելով իրեն ասել է, որ ախպեր դու գնա ստեղից, ինքը նրան կրկին ասել է, որ սա բակ է, ձայները ցածրացնեն: Նշել է, որ երբ ինքը տանից հայհոյանքների ձայներ է լսել և դուրս է եկել տանից, իր հետևից տանից դուրս են եկել մայրը և կինը, ովքեր փորձում էին իրեն կրկին տուն տանել: Իր և Կարենի խոսակցության ընթացքում իրենց է մոտեցել մի երիտասարդ տղա և ասել է, թե ինչ է եղել, ինքը ասել է, որ նրանք հայհոյանքները դադարեցնեն, իսկ նա հարցրել է, թե ինքը ով է, ինքը ասել է, որ շենքի բնակիչ է, իսկ նա իրեն ասել է, թե ինչու իրեն չեն ճանաչում ու ասել է, որ նրա անունը Ստյոպ է, ինքը ասել է, որ իր անունն էլ է Ստյոպ և միաժամանակ ասել է, որ անվանակիցներ են, նա իրեն ասել է, որ նրանց էլ չնախազգուշացնի, այդ ժամանակ իր կինը՝ Աննա Մարտիրոսյանը փորձում էր իրեն տուն տանել, նկատել է, որ իր մայրը իրենց հետ չի, անմիջապես հետ է վերադարձել, որպեսզի մայրիկին տուն բերի, այդ պահին տեսել է, որ մայրը զրուցում է Ստյոպի հետ, այդ ընթացքում հայհոյանքներ են հնչել, մինչ ինքը ցանկանում էր տուն տանել, հավաքված տղաներին են մոտեցել իրենց շենքի 5-րդ հարկի բնակիչներ հայր և որդի Վարդան և Ալիկ Բաբայանները: Վարդանը ասել է, թե ինչ են ձայները գլուխները քցել, այդ ժամանակ Ստյոպը ձեռքով հարվածել է Վարդանի դեմքին, Վարդանը ընկել է գետնին, հավաքված տղաները անմիջապես ցրվել են՝ ամեն մեկը մի կողմ են գնացել, Ալիկը բարձր ձայնով գոռացել է, թե ով է խփել իր հորը, ինքը անմիջապես բռնել է Ալիկի ձեռքը և ասել է, որ նրա հայրը լավ չի: Շենքի բնակիչները անմիջապես ջուր են բերել, ուշքի են բերել Վարդանին, քանի որ հարվածից հետո նա ուշագնաց էր եղել, ինքը և Ալիկը Վարդանին բարձրացրել են տուն: Ալիկը Վարդանին տուն տանելուց հետո իջել է բակ, ինքը նրա հետևից անմիջապես իջել է բակ, այդ ժամանակ իր հետևից իջել է նաև Գայանեն և ասել է, որ Վարդանը լավ չի, շտապ պետք է տանեն հիվանդանոց, Ալիկը մնացել է բակում, իսկ ինքը Գայանեի հետ բարձրացել է նրանց տուն, որպեսզի օգնի Վարդանին իջեցնեն: Երբ ինքը գտնվում էր վերևում, լսել է Ալիկի գոռոցը, ինքը անմիջապես կրկին իջել է բակ և տեսել է, որ Ալիկը իր ձախ կողմը ձեռքերով բռնած քսվելով բակի ավտոտնակի դարպասներին փորձում էր քայլել, այդ ժամանակ բակում ոչ մեկ չկար բացի Ալիկից, ինքը անմիջապես օգնություն է ցույց տվել Ալիկին, միաժամանակ բակ է իջել Գայանեն և Վարդանը և ինքն ու Գայանեն Ալիկին և Վարդանին տեղափոխել են հիվանդանոց:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 72-75)
2017 թվականի հուլիսի 10-ին մեղադրյալ Ստեփան Դիարյանի հետ առերես հարցաքննվելիս վկա Ստեփան Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ստեփան Դիարյանին ճանաչում է 05.04.2017թ. տեղի ունեցած դեպքից, որի մասին նշել է իր ցուցմունքներում, գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, նախկինում շփում չի ունեցել:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 235)
2017 թվականի հոկտեմբերի 23-ին մեղադրյալ Ստեփան Դիարյանի հետ առերես հարցաքննվելիս վկա Ստեփան Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է առերեսվող Ստեփան Դիարյանին 2017 թվականի ապրիլի 05-ին տեղի ունեցած դեպքից, թշնամություն, պարտքուպահանջ չունի նրա նկատմամբ:
Քննիչի այն հարցին, թե ինչ դեպք է տեղի ունեցել 2017թ-ի ապրիլի 05-ին, կարող է արդյոք նկարագրել այդ դեպքի առթիվ իրեն հայտնի մանրամասները և ինչ առնչություն, մասնակցություն է ունեցել առերեսվող Ս.Դիարյանը, հայտնել է, որ 2017թ. ապրիլի 05-ին՝ ժամը 21:00-ից 22:00-ի սահմաններում, ինքը գտնվում էր տանը՝ իր ընտանիքի անդամների հետ, ինքը կնոջ հետ գտնվում էր ննջասենյակում: Լսել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որոնք լսվում էին իրենց ննջասենյակի պատուհանի կողմից: Ինքը դուրս է եկել, որ ասի վերջացնեն հայհոյանքները, խմբի մեջ տեսել է Կարենին, ով իրեն ծանոթ էր նախկինից և բնակվում է իրենց թաղամասում: Ինքը ասել է, որ վերջացնեն՝ դիմերով Կարենին, այդ ժամանակ մոտեցել է առերեսվող Ստեփան Դիարյանը, ասել է «քեզ չենք ճանաչում, անունս Ստյոպ է», ինքն էլ ասել է, որ իր անունն էլ է Ստյոպ, այդ պահին արդեն իր կինն և մայրն են եկել, որ իրեն տուն տանեն, նկատել է, որ իր մայրը մնացել էր բակում և զրուցում էր Ս.Դիարյանի հետ: Ինքը մորը ասում էր արի, այդ ժամանակ, երբ թեքվում էին, որ գնային, իրենց ընդառաջ շենքից դուրս են եկել հայր և որդի Վարդան և Ալեքսանդր Բաբայանները: Վարդանը մոտեցել է հավաքվածներին, որտեղ կանգնած էին Ս.Դիարյանը, Կարենը և էլի տղաներ՝ մոտ 5-6 հոգի, որոնցից որևէ մեկին չէր ճանաչում: Վարդանը մոտեցել և ասել է, թե «ինչ եք ձեններդ քցել գլուխներդ»՝ դիմելով հավաքվածներին, այդ ժամանակ Ս.Դիարյանը Վարդանին ասել է, «դու մեզ մի ասա», ինքը այդ պահին զբաղված էր մորը և կնոջը այդտեղից հեռացնելով, նկատել է, որ այդ ժամանակ էլ Ս.Դիարյանը բռունցքով հարվածել է Վարդանի դեմքին, ինքը միաժամանակ զբաղված էր կնոջը և մայրիկին այդտեղից հեռացնելով, էլի հարված է եղել Վարդանին, սակայն չի տեսել, թե դա ով էր, ու նա ընկել է գետնին: Հենց այդ ժամանակ ինքը և արդեն որդին՝ Ալեքսանդրը սկսել են օգնել Վարդանին, իսկ թե Ս.Դիարյանը, Կարենը և մյուսներն ինչ են արել, ուր են գնացել, չի նկատել, քանի որ ժողովուրդը հավաքվել էին և Վարդանին էին օգնում, ուշքի բերելու համար, ջուր էին լցնում վրան: Վարդանին ուշքի բերելուց հետո նրան բարձրացրել են վերև, Ալեքսանդրը էլի իջել է ներքև, ինքն էլ հետևից իջել է, մայրը՝ Գայանեն էլ իր հետևից իջել և Ալեքսանդրին ասել է, որ հայրը արյուն է հետ տալիս, ավտոն հանի, տանեն հիվանդանոց: Ինքը Գայանեի հետ բարձրացել է նորից վերև, որպեսզի Վարդանին օգնի իջացնեն, իսկ Ալեքսանդրը գնացել է, որ ավտոտնակից հանի մեքենան: Իր բարձրանալուց երևի 2-3 րոպե հետո լսել է Ալեքսանդրի բարձր ձայնը, մինչև իջել է ներքև, տեսել է, որ Ալեքսանդրը կծկված էր ձախ կողմի վրա և ավտոտնակներին քսվելով քայլում էր: Մոտիկացել, հարցրել է, թե ինչ է եղել, միաժամանակ նրան մտցրել է այնտեղ գտնվող բաց դռներով ավտոտնակը: Ալեքսանդրի վերնամասի հագուստը հանել է և արյունը միանգամից ֆշշացել է, իր սվիտրը հանել է և փաթաթել է Ալեքսանդրի վրա, տեսել է, որ վնասված էր Ալեքսանդրի ձախ թևի տակը: Ալիկն իրեն այդ պահին ասել է, «Ստյոպ խփեց», բայց չի հասկացել, թե իրեն էր դիմում, թե ասում էր «Ստյոպը խփեց», քանի որ երկուսն էլ Ստյոպ են: Այդ ժամանակ էլ իջել են Վարդանը և Գայանը, որից հետո գնացել են հիվանդանոց, հիվանդանոցում ինքը Ալեքսանդրին բռնած, անգիտակից վիճակում տարել է: Այսքանը կարող է ասել, ավելացնելու բան այս պահին չունի:
Քննիչի այն հարցին, թե լսելով Ս.Դիարյանի պատասխանը ինչ կարող է ասել, հայտնել է, որ պնդում է իր ցուցմունքները, ավելացնելու բան չունի:
(Հատոր 4, Գ.Թ. 282-283)
Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սպառվել են վկա Պարույր Մարուքյանին դատարան ներկայացնելու բոլոր հնարավորությունները, որոշում է կայացրել հրապարակել վկա Պարույր Մարուքյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 12.10.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 06-ին որպես վկա հարցաքննվելիս Պարույր Մարուքյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ք.Երևան, Կ.Ուլնեցու 1 փակուղի 1բ շենք 16 բնակարան հասցեում բնակվում է ընտանիքի հետ միասին, ճանաչում է իրենց շենքի բնակիչներ Ստեփանին, Վարդանին, նրա որդուն՝ Ալիկին, որոնց հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ:
2017 թվականի ապրիլի 05-ին, առավոտվանից գտնվել է տանը, ժամը 18:00-ի սահմաններում միայնակ գնացել է գործերով և 22:00-ից 22:30-ի սահմաններում ինքը իր քրոջ և քրոջ ամուսնու՝ Արթուրի հետ մտել են իրենց շենքի բակ, իրենց հետ էին նաև իր քրոջ երեխաները և իրենք իր «Պրիորա» մակնիշի 35 772 ավտոմեքենայով էին: Մտնելով շենքի բակ՝ ինքը տեսել է, որ բակում հավաքված էին 20-ից 30 հոգի և հասկացել է, որ ինչ-որ բան է պատահել, հենց այդ պահին կանգնացրել է մեքենան և մեքենայի միջից հավաքվածներին հարցրել է, թե ինչ է պատահել և նրանցից մեկը, կոնկրետ չի հիշում, թե ով ասել է, որ Ստյոպը խփել է Վարդանին, քիչ այն կողմ տեսել է, որ Վարդանը գետնին պարկած է: Քանի որ իր քրոջ երեխաները գտնվում էին մեքենայի մեջ, ինքը որոշել է իջացնել տուն, մեքենան կանգնացնել բակում և տեսնել, թե ինչ է տեղի ունեցել: Կանգնեցնելով մեքենան՝ մոտ 3-ից 4 րոպե անց Արթուրի հետ գնացել է բակ և տեսել է հավաքվածներին, որոնց մեջ էին իրենց շենքի գրեթե ողջ ժողովուրդը, տեսել է Վարդանի որդուն՝ Ալիկին, որի դեմքը արյունոտ էր, նշել է, որ հենց իր գալու ժամանակ կոնկրետ չի հիշում, թե ովքեր, օգնել են Վարդանին և տարել են Վարդանին տուն: Վարդանին տուն տանելուց հետո ինքը գտնվում էր շենքի բակում հավաքվածների հետ, որտեղ գտնվում էր Ալիկը, նա շատ վրդովված էր, սակայն նրան չի հարցրել, թե ինչ է պատահել, մոտավորապես 5-ից 10 րոպե անց ինքը տեսել է, որ շենքի վերևի կողմից դեպի իրենց ուղղությամբ է գալիս իրենց միևնույն թաղամասի տղաներից Ստյոպն ու Կարենը: Ինքը, Ալիկը, գրեթե բոլոր հավաքվածներով, որոնց մեջ են եղել երիտասարդներ և մեծահասակներ, Կարենը և Ստեփանը մոտենալով իրենց, նրանցից Կարենը Ալիկին բարձրաձայն, դեռևս չմոտեցած ասել է՝ «Դու ես մեզ խփում» և վազելով դեպի նա թռել և ոտքով հարվածել է Ալիկի կրծքավանդակին, որից հետո Ալիկը ընկել է գետնին, գլորվել է մոտավոր 3 մետր, քանի որ թեքության վրա էին կանգնած, Ալիկի ընկնելուց հետո Ստեփանը ուզում էր մոտենալ Ալիկին, սակայն հավաքվածները չէին թողնում: Երբ Ալիկը գետնին ընկած էր, նրան է մոտեցել Կարենը, որի ձեռքին ինքը տեսել է երկաթե մահակ և գետնին ընկած ժամանակ Կարենը հարվածներ էր հասցնում Ալիկին, ձեռքով հարվածները ուղղված էին մարմնի տարբեր հատվածներին, ինքը և հավաքվածները մոտեցել են նրանց և փորձում էին բաժանել, երբ Ալիկը կարողացել է ընկած տեղից բարձրանալ, անմիջապես վազելով գնացել է դեպի շենքի բակ, այդ ժամանակ Կարենը մնացել է իրենցից քիչ հեռու կանգնած, սակայն Ալիկի հետևից վազելով գնացել է Ստյոպը և անմիջապես այդ ժամանակ քայլելով գնացել է նրանց ուղղությամբ: Նշել է, որ նրանց գնացած վայրը անտեսանելի էր իր համար, այդ իսկ պատճառով ինքը քայլելով գնացել է նրանց ուղղությամբ և երբ հասել է շենքի անկյունային հատվածը, լսել է Ալիկի ձայնը, որ բարձրաձայն բղավում էր «ախ», քայլել է այդ ձայնի ուղղությամբ և տեսել է, որ մի քանի հոգով, կոնկրետ չի տեսել ովքեր, օգնելով մտցնում են իրենց շենքի բնակիչ Տիգրանի ավտոտնակ: Ինքը գնացել է նրանց ուղղությամբ և ընդհանուր խոսակցությունից հասկացել է, որ Ստյոպը դանակով հարվածել է Ալիկին, հենց այդ ժամանակահատվածում Տիգրանի ավտոտնակ է մոտեցել Ալիկի մեքենան, սակայն չի տեսել, թե ով էր վարում, Ալիկին նստացրել են մեքենան և որքանով հասկացել է՝ տարել են հիվանդանոց: Նշել է, որ ինքը այդտեղ չի տեսել Ստյոպին և Կարենին, իսկ Ալիկին տանելուց հետո հավաքվածները բաժանվել են: Նշել է նաև, որ այն ժամանակ, երբ բոլորով կանգնած էին, երբ Կարենն ու Ստյոպը մոտեցել են և Կարենի հարվածից հետո Ալիկը նրան չի հարվածել, ավելի կոնկրետ ինքը այդ պահին չի տեսել: Կարենի և Ստյոպի ձեռքին ինքը այդ ժամանակ դանակ կամ կտրող-ծակող գործիք չի տեսել: Ալիկին հարվածելու ժամանակ, քանի որ խառնաշփոթ իրավիճակ էր, ինքը չի հիշում հայհոյանքներ եղել են, թե ոչ: Կարենից և Ստյոպից բացի ինքը չի տեսել, որ ուրիշ այլ անձ ցանկանա հարվածներ հասցնի Ալիկին: Ինքը չի տեսել նաև, որ Կարենին և Ստյոպին հարվածեն, հավաքվածները միայն բաժանում էին նրանց: Հավաքվածների խոսակցությունից ինքը հասկացել է, որ Կարենը և Ստյոպը ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ են, սակայն կոնկրետ ինքը խմիչքի հոտ չի զգացել նրանցից: Կարենի և Ստյոպի կողմից Ալիկին հարվածելու պատճառը որքանով ինքը հասկացել է այն է եղել, որ Ալիկը հայհոյել է նրանց, իսկ նրանց հայհոյելու պատճառը եղել է այն, որ Կարենը կամ Ստյոպը հարվածել են Վարդանին: Թեպետ ինքը այդ ժամանակ չի գտնվել, սակայն այդ ամենի մասին տեղեկացել է հավաքվածների խոսակցությունից: Ինքը Ալիկին չի հասցրել տեսնել, քանի որ հեռու էր նրանից:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 64-66)
2017 թվականի մայիսի 23-ին վարույթն իրականացնող մարմնին ներկայացված դիմումով վկա Պարույր Մարուքյանը հայտնել է, որ թիվ 09160517 քրեական գործով մանրամասն ցուցմունք է տվել 2017 թվականի ապրիլի 05-ին իրենց շենքի բակում տեղի ունեցած դեպքի վերաբերյալ և մանրամասն նկարագրել է Ստեփան Դիարյանի և Կարեն Մանուկյանի այն գործողությունները, որին ինքը ներկա և ականատես է եղել: Ինքը այժմ նույնպես պնդում է նախկինում տված ցուցմունքը, որը համապատասխանում է իրականությանը: Սակայն այդ ամենը, որը նկարագրված է իր ցուցմունքում, չի ցանկանում Ստեփան Դիարյանի և Կարեն Մանուկյանի հետ կատարվելիք առերեսման ժամանակ ասել, քանի որ ինքը վախենում է նրանցից: Վախենում է ինչպես իր, այնպես էլ ընտանիքի անդամների համար: Քանի որ եթե ինքը նրանց հետ առերեսվելը և իր ցուցմունքում նկարագրվածը, որը համապատասխանում է իրականությանը, նրանց ներկայությամբ ասի, չնայած այն հանգամանքին, որ նրանք կալանավորված են, նրանք իր և ընտանիքի նկատմամբ հաշվեհարդար կլինեն, այդ պատճառով չի ցանկանում նրանց հետ առերեսվել: Եվս մեկ անգամ հայտնել է, որ իր ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանը, ասել է այն, ինչ տեսել է, ուստի խնդրում է հիմք ընդունել նախկինում իր տված ցուցմունքը և խնդրել է չառերեսել Ստեփան Դիարյանի և Կարեն Մանուկյանի հետ:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 238)
Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սպառվել են վկա Արեգ Հակոբյանին դատարան ներկայացնելու բոլոր հնարավորությունները, որոշում է կայացրել հրապարակել վկա Արեգ Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 12.10.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 06-ին որպես վկա հարցաքննվելիս Արեգ Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ք.Երևան, Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղի 1բ շենք 1-ին բնակարան հասցեում բնակվում է շուրջ 15 տարի ընտանիքի հետ միասին: Որդին ամեն օր գնում է աշխատանքի 10-ին, երեկոյան տուն է վերադառնում 6-7-ի սահմաններում: Նշել է նաև, որ իրենց հետ է բնակվում նաև Աննա Մարտիրոսյանը՝ իր որդու կինը, հարսը, ով հիմնականում լինում է տանը: 2017 թվականի ապրիլի 05-ին ժամը 09:00-ին գնացել է աշխատանքի և տուն է վերադարձել երեկոյան ժամը 5-ին: Այդ ժամանակ տանը միայն իր սկեսուրն էր: Ժամը 6-ի սահմաններում տուն է եկել իր հարսը, իսկ դրանից 1 ժամ անց նաև իր որդին: Գիշերը ժամը 10-ի սահմաններում ինքը սկեսուրի հետ գտնվում էր հյուրասենյակում և հանկարծ իր որդին և հարսը դուրս են եկել նրանց ննջասենյակից, որից հետո որդին անմիջապես դուրս է եկել վազելով: Ինքը հարսին հարցրել է, թե ինչ է պատահել, իսկ նա պատասխանել է, որ փողոցի կողմից ահավոր ուժեղ աղմուկ և հայհոյանք է լսվել, որը նրանց անհանգստացրել է: Իր հարսը նաև ասել է, որ Ստեփանը նրանց զգուշացրել է, որ աղմուկ չանեն, քանի որ խանգարում է նրանց, սակայն նրանք չեն լսել և շարունակել են, որի պատճառով Ստեփանը դուրս է եկել: Ստեփանի դուրս գալուց անմիջապես հետո ինքը և հարսն են դուրս եկել: Նշել է, որ իրենց բնակարանը գտնվում է շենքի առաջին հարկում, իսկ իր որդու ննջասենյակի պատուհանը նայում է փողոցի կողմ, մասնավորապես այն հատվածը, որտեղից լսվել է աղմուկը: Երբ ինքը և հարսը դուրս են եկել, շենքի դիմաց տեսել են մոտավորապես 4 հոգի երիտասարդ տղամարդիկ 30 տարեկան հասակի, նրանց մեջ էր նաև իր որդին: Նրանք իրեն անծանոթ էին և ինքը տեսնում էր առաջին անգամ: Ստեփանը նրանց ասում էր, որ մի հայհոյեք, սակայն նրանք շարունակում էին հայհոյանքով խոսել, բայց այդ հայհոյանքները ուղղված չէին որևէ մեկին, այլ այդպես խոսում էին: Նշել է, որ նրանցից մեկը այդ ժամանակ իր որդուն ասել է, որ «դե քֆուրա ով չի ասում»: Ապա այդ երիտասարդներից մեկը մյուսին ասել և համոզել է, որպեսզի վերջացնեն և հեռանան այդտեղից: Այդ ժամանակ որդին կնոջ հետ գնացել է տուն, իսկ ինքը մնացել է այդտեղ տղաների մոտ: Նշել է, որ քիչ հեռու կանգնած էին մոտավորապես 10 հոգի, որոնք չէին միջամտում և կանգնած դիտում էին: Ինքը մոտեցել է նրանց, ում հետ որ իր որդին խոսում էր և որպես ծնող փորձում էր նրանց բացատրել, որ պետք է այդպես հայհոյանքներով չխոսել և ապա նրանցից հեռացել է: Դեռ շատ չէր հեռացել, երբ տեսել է, որ որդին ետ է վերադառնում և իրեն ասել է, որ տուն գնա: Ինքը շրջվել է և գնացել է շենքի մուտքի ուղղությամբ, իսկ որդին մնացել է նրանց հետ: Ինքը նոր էր մտել իրենց շքամուտք և այդ ժամանակ տեսել է իրենց շենքի 5-րդ հարկի բնակիչներից հայր և որդի Վարդանին և Ալիկին: Վարդանը նրան հարցրել է, թե արդյոք Ստեփանն է դրսում, իսկ ինքը պատասխանել է, որ այո, ապա նրանք գնացել են իր որդու կողմ: Նրանց հետևից գնացել է ինքը և արդեն շենքի դիմաց հավաքվել էին մոտավորապես 10 և ավել հոգի: Ինքը տեսել է, որ իր որդին մի երիտասարդի հետ առանձին խոսում է և ինքը մոտեցել է նրանց, իսկ Վարդանը որդու հետ մոտեցել է հավաքվածներին: Երբ ինքը կանգնած էր որդու մոտ, Վարդանը և մնացածները մեջքով էին: Հենց այդ ժամանակ գետնին հարվածի ուժեղ ձայն է լսվել և շրջվելով տեսել է, որ Վարդանը մեջքով գետնին է ընկած, իսկ տղան փորձում էր նրան օգնություն ցույց տալ: Ինքը և որդին անմիջապես մոտեցել են Վարդանին, ապա ինքը գնացել է տուն ջուր բերելու: Վերադառնալուց տեսել է, որ մարդիկ հավաքված են և փորձում են ուշքի բերել Վարդանին: Երբ դեռ Վարդանը ընկած էր գետնին և բոլորը օգնում էին նրան, այդ ժամանակ որևէ վիճաբանություն և միջադեպ չի եղել: Ստեփանը և ևս մեկ հոգի, չի հիշում, թե ով, օգնել են Վարդանին և տարել են տուն: Ինքը գտնվում էր դրսում և հավաքվածներից լսել է, որ Ալիկին խփել են: Ստեփանը դեռևս գտնվում էր վերևում և երբ իջել և տեսել է, որ Ալիկին խփել են, մոտեցել է նրան և օգնություն է ցույց տվել: Ինքը ամբողջ ընթացքում գտնվել է դրսում, այնտեղ ընդհանուր հավաքված էին մոտավորապես 15 և ավելի հոգի: Ինքը այդքանի միջից ճանաչել է Վարդանին, Ալիկին և Ալիկի մայրիկին՝ Գայանեին, մնացած մարդկանց ինքը չէր ճանաչում: Ինքը չի տեսել, թե ինչպես են հարվածել Ալիկին և ով: Ինքը այդ մասին լսել է ընդհանուր հավաքված մարդկանցից, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ումից: Երբ որ ինքը կանգնած էր իր որդու հետ մինչև Վարդանի ընկնելու ձայնը լսելը նրանց կողմից լսվել է վիճաբանության ձայներ և ուժեղ հարված գետնին: Ինքը կոնկրետ վիճաբանող անձանց չի տեսել, ուղղակի լսել է աղմուկը: Նշել է, որ երբ Վարդանը գետնին ընկած էր, ինքը տեսել է, որ Ալիկը և մեկ այլ երիտասարդ ձեռքերով միմյանց հարվածներ էին հասցնում, սակայն ինքը այդ երիտասարդին չէր ճանաչում:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 49-51)
Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սպառվել են վկա Արթուր Քեհեյանին դատարան ներկայացնելու բոլոր հնարավորությունները, որոշում է կայացրել հրապարակել վկա Արթուր Քեհեյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 12.10.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 06-ին որպես վկա հարցաքննվելիս Արթուր Քեհեյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ք.Երևան, Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղի 1բ շենք բնակարան 16 հասցեում բնակվում է իր կնոջ և նրա ծնողների հետ: 2017թ. ապրիլի 5-ին՝ ժամը 22:00-ի սահմաններում, իր կնոջ եղբոր՝ Պարույրի մեքենայով տուն է վերադարձել կնոջ, երեխային և Պարույրի հետ միասին: Մտել են բակ, կանգնել են իրենց մուտքի դիմաց և իջել են մեքենայից: Բակ մտնելիս նկատել են, որ 1-ին մուտքի դիմաց մի խումբ մարդիկ էին կանգնած: Իջնելով մեքենայից՝ կինը և երեխան բարձրացել են վերև, իսկ ինքը և Պարույրը մոտեցել են հավաքված մարդկանց և տեսել են, որ 1-ին մուտքի բնակիչ Վարդանին հարևանները օգնում էին ընկած տեղից բարձրանալ: Ինքը մոտեցել է, դույլով դրված ջրով լվացել է Վարդանի դեմքը: Այդ պահին գոռգոռալով մոտեցել է Վարդանի կինը և քաշքշել է հագուստից՝ հավանաբար մտածելով, որ ինքն է հարվածել նրա ամուսնուն: Ինքը նրան բացատրել է, որ նրա ամուսնու հետ կատարվածի հետ ոչ մի առնչություն չունի: Այնուհետև շրջվել է և գնացել է Պարույրի մեքենայի մոտ, իսկ Պարույրը գնացել է տուն: Քանի որ պետք է իր կնոջ հետ հյուր գնար, զանգահարել է նրան, ասել է, որ իջնի և նրան սպասել է մեքենայի մեջ: 1-2 րոպեից իր կինը եկել է և իրենք գնացել են հյուր: Իրենք վերադարձել են շատ ուշ՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում: Առավոտյան իրենց տուն են եկել ոստիկանության աշխատակիցները և ինքը իմացել է, որ իրենց 1-ին մուտքի բնակիչ Ալիկին դանակահարել են և որ դրա մեջ կասկածվում է իրենց թաղամասի բնակիչ Ստյոպը: Մնացած մանրամասներին ինքը տեղյակ չի:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 46-47)
Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սպառվել են վկա Աշոտ Եմիշյանին դատարան ներկայացնելու բոլոր հնարավորությունները, որոշում է կայացրել հրապարակել վկա Աշոտ Եմիշյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 12.10.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 06-ին որպես վկա հարցաքննվելիս Աշոտ Եմիշյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ք.Երևան, Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղի 6 շենք բն. 25 հասցեում բնակվում է իր ծնողների և երկու քույրերի հետ: 2017թ. ապրիլի 5-ին՝ ժամը 22:00-ի սահմաններում, կոնկրետ ժամը չի հիշում, դուրս է եկել իրենց՝ Երևան քաղաքի, Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղի, 6 շենքի, 25 բնակարանից, որպեսզի իր մեքենայով խանութ գնա: Կանգնելով բակում՝ վառել է ծխախոտը, որպեսզի ծխի: Հանկարծ լսել է բարձր գոռգոռոցի ձայներ և սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Այդ գոռգոռոցները և սեռական բնույթի հայհոյանքները հնչել են մոտ 8-10 րոպե: Քայլելով գնացել է այդ ձայների ուղղությամբ և հասել է Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղի, 1բ շենքի 1-ին մուտքի դիմաց, որտեղ բազմաթիվ մարդիկ էին հավաքված: Մուտքի ներսում՝ աստիճանների ներքևի հատվածում տեսել է նույն մուտքի 5-րդ հարկի բնակիչ Վարդանին, ում որդուն՝ Ալիկին, վաղուց է ճանաչում: Վարդանի կինը օգնում էր նրան քայլել: Ինքը մոտեցել է և փորձել է օգնել: Բռնելով Վարդանին՝ իր ձեռքը կպել է գլխին և արյունոտվել է: Այդ պահին տեսել է, որ Վարդանի գլխից արյուն էր հոսում: Քանի որ շատ խառը վիճակ էր, չի հարցրել, թե ինչ է պատահել: Օգնել է նրանց, Վարդանին տարել են նրանց մեքենայի մոտ: Այդ պահին տեսել է Վարդանի որդուն՝ Ալիկին, ում մի տղա օգնում էր նստել մեքենան: Վարդանին էլ նստեցրել են նույն մեքենան, ինչից հետո Վարդանի կինը և Ալիկին օգնող տղան Վարդանին և Ալիկին տարել են հիվանդանոց: Ինքը և իր ընկերը՝ Արայիկը մեքենա են գտել և նրանց հետևից գնացել են Մասիվի հիվանդանոց, որպեսզի իմանան, թե Վարդանը և Ալիկը ինչպես են: Հիվանդանոցում տեղեկացել են, որ մարմնական վնասվածք է ստացել ոչ միայն Վարդանը, այլ նաև Ալիկը: Այսօր արդեն իմացել է, որ Վարդանին և Ալիկին իրենց թաղամասի բնակիչ Ստյոպն է վնասվածքներ պատճառել, ում ինքը անձամբ չի ճանաչում, գիտի միայն որպես իրենց փողոցի բնակիչ: Մնացած մանրամասներին ինքը տեղյակ չի:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 69-71)
Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սպառվել են վկա Նվեր Հակոբյանին դատարան ներկայացնելու բոլոր հնարավորությունները, որոշում է կայացրել հրապարակել վկա Նվեր Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 12.10.2023թ.)
2017 թվականի ապրիլի 06-ին որպես վկա հարցաքննվելիս Նվեր Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ք.Երևան, Նուբարաշեն 11 փողոց 3-րդ շենք 11 բնակարան հասցեում բնակվում է իր մայրիկի և քույրիկի հետ: 2017թ. սպրիլի 5-ին՝ ժամը 22:58-ին, երբ ինքը գտնվում էր Հրաչյա Քոչար փողոցի տարածքում, իրեն զանգահարել է իր հորեղբոր որդին՝ Սամվել Հակոբյանը և ասել է, որ շտապ գնա Էրեբունի հիվանդանոց: Ինքը փոխելով ուղղությունը՝ շտապել է Էրեբունի հիվանդանոցի ուղղությամբ: Սամվելը իրեն չի մանրամասնել, թե ինչ է պատահել, նույնիսկ հիվանդանոցում, երբ արդեն գիտեր, որ Սամվելի քավորի որդուն, որի անունը որքանով որ գիտի՝ Արմեն է, խփել են, սակայն ինքը մինչև հիմա էլ չգիտի, թե ովքեր, որտեղ և ինչի համար են նման բան արել: Նշել է, որ հիվանդանոցում Սամվելի հետ էր նաև մի տղա, ում ինքը նախկինում չի ճանաչել և տեսնում էր առաջին անգամ:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 232-233)
Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սպառվել են վկա Հակոբ Հակոբյանին դատարան ներկայացնելու բոլոր հնարավորությունները, որոշում է կայացրել հրապարակել վկա Հակոբ Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքները:
(դատական նիստի արձանագրություն՝ 12.10.2023թ.)
2017 թվականի հուլիսի 19-ին որպես վկա հարցաքննվելիս Հակոբ Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է միայն Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին, Կարեն Մանուկյանին և Ստեփան Հակոբյանին չի ճանաչում, Ստեփան Դիարյանի հետ բնակվում են նույն շենքում՝ նա երկրորդ մուտքի երկրորդ հարկում, իսկ ինքը առաջին մուտքի 3-րդ հարկում, ընկերներ չեն, շփվել են զուտ հարևաններ: Ինչ վերաբերում է դեպքին, ապա տեղյակ չի եղել, այլ լսել է դեպքին հաջորդող օրերին շենքի բնակիչների խոսակցություններից, որ Ստեփան Դիարյանին տարել են ոստիկանություն կռիվ անելու համար և հետագայում էլ կրկին լսելով իմացել է, որ իրենց շենքից մի քանի շենք վերև գտնվող շենքի բակում հայհոյանքներ է հնչեցրել, վիճաբանել է, ինչ-որ անձանց հետ ծեծի ենթարկել Վարդանին, որին հեռակա կարգով գիտեն, և ասում էին, որ ինչ-որ դանակահարել է Վարդանի որդուն, որին ինքը չի ճանաչում: Կոնկրետ, թե ումից է լսել այդքանը, չի մտաբերում, սակայն կարող է ասել, որ այդ թաղամասում բոլորն էլ դեպքից տեղյակ են եղել և կամ խոսել են: Միայն անկեղծ մի բան կարող է ասել, որ ինքը, լինելով ոստիկանության աշխատակից, քաջ գիտակցում է, որ ոչինչ չպիտի թաքցնի կամ ստի ու չկա նման բան, դեպքին էլ մասնակից չի եղել: Սակայն նշել է ևս մի հանգամանք, որ հիշում է նշված դեպքի օրը, երեկոյան, կլիներ ժամը 20-ի կամ 20:30-ի սահմանները, իրեն էր զանգահարել Ստեփան Դիարյանը, ինքը նոր էր վերադարձել աշխատանքից և հոգնած պառկած էր, հարցնում էր, թե նոր ինքն է անցել մեքենայով, ասել է, որ ոչ, նա էլ, թե մեքենա է տեսել փողոցով անցնելուց և մտածել է, թե ինքն է եղել: Նշել է, որ վարում է «Դեյո Նեքսիա» մակնիշի 34 RC 935 համարանիշի մեքենա:
Քննիչի այն հարցին, թե ինչ բջջային հեռախոսահամարներ է օգտագործում և օգտագործել կամ ունի իր անվամբ գրանցված, հայտնել է, որ ինքը արդեն կլինի 3 տարի է օգտագործում է իր եղբոր անունով գրանցված 094-90-90-20 հեռախոսահամարը, և արդեն 10 տարի կլինի օգտագործում է իր անվամբ գրանցված 099-51-93-82 հեռախոսահամարը, այլ հեռախոսահամարներ չի օգտագործում և չի օգտագործել, իր անվամբ չի հիշում, թե գրանցված հեռախոսահամար ունի, թե ոչ:
Քննիչի այն հարցին, թե ինչ բջջային հեռախոսահամարներ է օգտագործել Ստեփան Դիարյանը և ինչով է զբաղվել, շրջապատում ինչպես են իրեն դրսևորել, ինչ զբաղմունք և հակումներ ունեցող անձանց հետ է շփվել, հայտնել է, որ Ստեփանն օգտագործում էր 091-54-74-05 հեռախոսահամարը, այլ հեռախոսահամար չունի նրանից: Իր իմանալով ոչնչով չէր զբաղվում, նոր էր վերադարձել ԱՄՆ-ից, նորմալ էր դրսևորում, վատ կամ ագրեսիվ պահվածք չի տեսել, իրենց շփումները քիչ են եղել, տեղյակ չի, թե ինչ զբաղմունք և հակումներ ունեցող անձանց հետ է շփվել:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 264-266)
Հանցագործության մասին հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրության համաձայն՝ Գայանե Սեդրակի Բարսեղյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 05.04.2017թ-ին, ժամը 21:00-ի սահմաններում Կ.Ուլնեցու 1 փակուղու բնակիչ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը տևական ժամանակ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել իրենց Կ.Ուլնեցի 1փ. 1բ շենքի մոտ և վիճաբանել է իրենց հարևանի տղայի՝ Ստեփանի հետ, որը տեսնելով ամուսինը՝ Վարդան Ալեքսանդրի Բաբայանը և որդին՝ Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանը միջամտել են, որի ընթացքում Ստեփան Դիարյանը հարվածել է ամուսնու դեմքին և գլխին, պատճառելով մարմնական վնասվածք և դանակով 2 անգամ հարվածել է որդու ձախ թիակային հատվածին, ինչպես նաև կորսետով կոտրել է քիթը՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 5)
Հանցագործության մասին հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրության համաձայն՝ Արմեն Վլադիմիրի Մարդանյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ ս/թ ապրիլի 5-ին գտնվել է հարազատի տանը, Կ.Ուլնեցի 1 փակուղի: Ժամը 23:00-ի սահմաններում իրենք դուրս են եկել Սամվելի և Արմենի հետ և քայլել են դեպի Կ.Սևակի փողոց և իրենց են մոտեցել 2 անձիք և սկսել են հարվածել իրենց և նրանցից մեկը դանակով մի քանի անգամ հարվածել է իր փորին:
(Հատոր 1, Գ.Թ.237)
Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրության համաձայն՝ ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Ա.Գրիգորյանը անձնական խուզարկության է ենթարկել Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին, համաձայն որի՝ Ս.Դիարյանի տաբատի հետևի աջ գրպանից հայտնաբերվել է սև գույնի կաշվե դրամապանակ, վրան առկա «COACH NEW YORK» գրառումը, որի մեջ առկա էր սրբապատկերով օրացույց, թվով երկու հատ պլաստիկ բանկային քարտեր, մեկ հատ սրբապատկեր, մեկ հատ այցեքարտ, մեկ հատ 3312880718 համարի Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի անվան սոցիալական քարտ, մեկ հատ UB034157 համարի Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի անվամբ վարորդական վկայական և մեկ հատ ԱՄՆ F1559269 համարի Ստեփան Դիարյանի անվամբ վարորդական վկայական: Նույն տաբատի առջևի աջ գրպանից հայտնաբերվել է սև գույնի «Iphone» տեսակի 353805083845714 գործարանային համարի բջջային հեռախոս, մեջը տեղադրված 091-54-74-05 հեռախոսահամարի քարտը: Ս.Դիարյանի բաճկոնի աջ գրպանից հայտնաբերվել է գաղտնի փականով սև գույնի բռնակով դանակ՝ 25 սմ ընդհանուր երկարությամբ, 8,3 սմ շեղբի երկարությամբ, շեղբի միջին հատվածում 1 սմ լայնությամբ, շեղբի վրա առկա են արնանման հեղուկի չորացված հետքեր: Նույն բաճկոնի աջ գրպանից հայտնաբերվել է թվով երկու հատ բանալի: Ս.Դիարյանի պարանոցից հայտնաբերվել է արծաթագույն վզնոց՝ իր խաչով և կախազարդով, աջ ձեռքի մատնեմատից՝ արծաթագույն սև գույնի մատանի, վրան առկա խաչի պատկեր: Գոտկատեղից հայտնաբերվել է կաշվե սև գույնի գոտի: Ըստ Ս.Դիարյանի բանավոր հայտարարության՝ իր մոտից հայտնաբերված դանակը պատկանում է իրեն և այն հիմնականում գտնվում է իր մոտ, մնացած իրերն ու առարկաները նույնպես պատկանում են իրեն: Հայտնաբերվածը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի քարտուղարության կնիքով՝ հետագա ստուգումներ կատարելու համար:
(Հատոր 1, Գ.Թ.14)
Դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ դեպքի վայր է հանդիսանում ք.Երևան, Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղի 1բ շենքի արևելյան կողային հատվածը: Նշված շենքը 5 հարկանի է, ունի 3 մուտք: Մուտքի դիմաց մոտ 2,5 մետր հեռավորության վրա առկա են ավտոտնակներ: Ստեփան Հակոբյանը մատնացույց է արել նշված շենքի արևելյան հատվածի 1-ին հարկի պատուհանը և հայտարարել է, որ իր ննջասենյակի պատուհանն է: Մատնացույց է արել արևելյան հատվածից մոտ 4 մետր հեռավորության վրա գտնվող հատվածը և հայտարարել է, որ 05.04.2017թ. ժամը 22:00-ի սահմաններում Ստեփանի, Վարդան Բաբայանի և նրա որդու՝ Ալեքսանդրի միջև տեղի ունեցած վիճաբանությունը տեղի է ունեցել նշված վայրում, որտեղ հատակին առկա են արնանման հետքեր: Ս.Հակոբյանի մատնացույց արված վայրում կայանված էր «Տոյոտա» մակնիշի 79 AM 700 պ/հ-ի ավտոմեքենան, որն ուներ արծաթափայլ գույն, որի հետևի աջակողմյան անվաթևի միջնամասում անկանոն ձևի առկա էին արնանման հետքեր: Ս.Հակոբյանը բանավոր հայտնել է, որ Ստեփան Դիարյանը Վարդան Բաբայանին հարվածներ է հասցրել և մարմնական վնասվածք պատճառել նշված վայրում: Ստեփան Հակոբյանը մատնացույց է արել Կ.Ուլնեցի 1 փակուղի 1բ շենքի հարավարևմտյան հատվածում տեղակայված 1 շենքի 3-րդ մուտքի դիմաց գտնվող փայտե նստարանի հետնամասում գտնվող դանակը, հայտարարել է, որ նշված դանակը պատկանում է Ստեփան Դիարյանին, ով վիճաբանությունից անմիջապես հետո քայլել է նշված շենքի ուղղությամբ, դանակը նետել է նստարանի ուղղությամբ: Նշված դանակը ունի 28 սմ երկարություն, շեղբի երկարությունը՝ 13,5 սմ, շեղբի վրա առկա է «ROSTFREL» գրառումը: Դանակի զննությամբ տեսանելի արնանման կամ այլ հետքեր չեն հայտնաբերվել: Զննության ընթացքում նշված դանակը վերցվել, փաթեթավորվել, կնիքվել և վերցվել է հետագա գործողությունների համար: Զննության ընթացքում Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղի 1բ շենքի Ս.Հակոբյանի կողմից մատնանշված հատվածում դեպքի հետ առնչություն ունեցող այլ հետքեր կամ հանցագործության առարկաներ կամ գործիքներ չեն հայտնաբերվել: Ս.Հակոբյանի մատնանշած վիճաբանության վայրից՝ Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղի 1բ շենքի արևելյան հատվածից գետնի վրայից, ինչպես նաև ավտոմեքենայի աջակողմյան անվաթևի միջնամասից բամբակի վրա վերցվել է արնանման հետքերի թվով 3 նմուշ, որոնք փաթեթավորվել են, կնիքվել են և վերցվել են հետագա գործողությունների համար:
(Հատոր 1, Գ.Թ.24-29)
Դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Պ.Սևակ փողոցի 9-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող թիվ 154 մանկապարտեզի դարպասներից դեպի գլխավոր ճանապարհ տանող մայթեզրը, որը դարպասներից գտնվում է 10մ հեռավորության վրա: Նշված մանկապարտեզի կողային հատվածով առկա է ճանապարհ, որը տանում է դեպի Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղի 5 շենքը, ըստ զննության մասնակից Հակոբյանի հայտարարության՝ նա Արմեն Մարդանյանի հետ միասին 2017 թվականի ապրիլի 05-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում մանկապարտեզի կողային ճանապարհով քայլելիս են եղել, և երբ հասել են գլխավոր ճանապարհի մայթեզրին, Պ.Սևակ փողոցի վրա գտնվող Սրտաբանական հիվանդանոցից դեպի Կ.Ուլնեցի տանող մայթեզրին նրանց դիմաց են դուրս եկել 2 երիտասարդ տղաներ, որոնց նրանք չեն ճանաչում և այդ տղաները նրանց ասել են «բա էտ դուք եք եղել» և առաջացել դեպի իրենց՝ միաժամանակ ասելով՝ «արեք ստեղ»: Ըստ զննության մասնակից Հակոբյանի՝ այդ տղաները մոտեցել են նրանց և նրանց միջև վիճաբանություն է սկսվել և այդ 2 երիտասարդ տղաները սկսել են հարվածներ հասցնել իրենց, որոնց հարվածներից իրենք վայր են ընկել, սակայն զննության մասնակից Հակոբյանը վեր է կացել և առաջացել է դեպի Արմեն Մարդանյանը և հենց այդ ժամանակ այդ 2 երիտասարդները նրան անհայտ ուղղությամբ հեռացել են: Ըստ զննության մասնակից Հակոբյանի՝ երբ ինքը մոտեցել է Ա.Մարդանյանին և հարցրել, թե արդյոք իր հետ ամեն ինչ կարգին է, Մարդանյանը հայտնել է, որ իր ձախ կողային հատվածն է ցավում ու երբ նա բարձրացրել է Մարդանյանի հագուստը՝ նկատել է, որ Մարդանյանի ձախ կողային հատվածի գոտկատեղից վերև առկա է ծակած կտրած վերքեր: Հակոբյանը անմիջապես կանգնեցրել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և Մարդանյանին տեղափոխել Էրեբունի Բ/Կ: Զննության մասնակից Հակոբյանը մատնացույց է արել ճանապարհի մայթեզրի այն հատվածը, որտեղ գետնին ընկած է եղել Ա.Մարդանյանը, նշված վայրում հայտնաբերվել է չորացած հեղուկի արնանման հետքեր: Նշված արնանման հետքերից բամբակե խծուծի միջոցով վերցվել են նմուշներ՝ հետագա փորձաքննության համար, որոնք փաթեթավորվել են և կնիքվել են քննչական կոմիտեի թիվ 493 կնիքով: Նշված չորացած հեղուկի արնանման հետքերից դեպի Կ.Ուլնեցու փողոց տանող խաչմերուկից 12 մ հեռավորության վրա առկա է կանգառ:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 210-211)
Առգրավվում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2017 թվականի ապրիլի 06-ին Սամվել Հակոբյանից առգրավվել է իր հագին դեպքի ժամանակ առկա «PUMA» ֆիրմայի սպորտային համազգեստը, որը փաթեթավորվել և կնիքվել է:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 218-219)
Հագուստ վերցնելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2017 թվականի ապրիլի 06-ին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ավագ հետաքննիչ Ս.Բաղդասարյանը կազմել է արձանագրություն այն մասին, որ մասնակիցը «Էրեբունի» Բ/Կ-ում ներկայացրել է Արմեն Մարդանյանի հագուստները, դրանք են՝ կոշիկ 1 զույգ, մուգ կապույտ զամշե, մուգ կապույտ ջինսե պիջակ, որի ձախ կողքի հատվածում առկա են երեք ծակած տեղեր և արնանման հետքեր, մոխրաշականակագույն վերնաշապիկ, մեջքի ձախ ներքևի հատվածում առկա էին 3 ծակած տեղեր և արնանման հետքեր: Նշված հագուստը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է բաժնի կնիքով:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 198)
Առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2017 թվականի ապրիլի 07-ին առգրավման մասնակից Գ.Բարսեղյանը կամովին ներկայացրել է Վարդան Բաբայանի դեպքի ժամանակ հագին առկա սպիտակ գույնի անթև մայկան:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 125)
Առգրավում կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2017 թվականի ապրիլի 10-ին Գայանե Բարսեղյանից առգրավվել է սպիտակ գույնի անթև մայկան, որի ձախակողմյան հատվածում, թևատակից մինչև գոտկատեղ առկա էր չորացած արնանման հեղուկի հետքեր: Արնանման հեղուկի հետքեր առկա են նաև մայկայի աջակողմյան հատվածում ներսի կողմից: Առգրավվել է նաև մեկ հատ պլաշատիպ անթև բաճկոն, որի վրա դրսի և ներսի հատվածից առկա են չորացած հեղուկի արնանման հետքեր: Բաճկոնի ձախ կողային հատվածի գրպանից դեպի ձախ՝ 10 սմ դեպի վերև առկա է պատռվածք 2 սմ չափսերի, իսկ հետևի հատվածում՝ ներքևից 15 սմ դեպի վերև առկա է պատռվածք՝ 1 սմ չափսերի: Բաճկոնի աջ կողմի ներքևի հատվածում առկա է «Progect» գրառումը: Ներսի վերևի հատվածում՝ «Classic fashion wear» գրառումը: Հետևի մեջքի հատվածը ամբողջությամբ փոշոտ է: Առգրավվել է նաև մեկ հատ սև գույնի սպորտային վերնազգեստ կոպիշոնով, որի ձախ հատվածում վերևից ներքև առկա էին չորացած հեղուկի արնանման հետքեր, իսկ ձախ կողմից թևի տակ առկա է մոտ 1 սմ չափով պատռվածք: Դրանից մոտ 5 սմ դեպի ներքև առկա է նույն չափսի մեկ այլ պատռվածք: Նշված վերնազգեստը ամբողջությամբ գտնվում է փոշոտված վիճակում:
(Հատոր 1, Գ.Թ. 173-174)
Փորձագետի թիվ 0670/հ եզրակացության համաձայն՝ Վարդան Բաբայանի մարմանական վնասվածքները՝ գլխի աջից գագաթա-ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքի՝ ներկայումս սպիի ձևով, վերին շրթունքի ներսային մակերեսի թվով երկու սալջարդ վերքերի, գանգուղեղային վնասվածքի՝ գլխուղեղի միջին աստիճանի սալջարդի, գլխուղեղի ձախ ճակատ-քունքային շրջանների ներուղեղային կոնտուզիոն օջախների, սուբարախնոիդալ արյունազեղման ձևով, պատճառվել են բութ առարկաների ներգործությամբ, հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնք միմյանցից չեն տարանջատվում և առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Վարդան Բաբայանը վնասվածքները ստանալու պահին կարող էր գտնվել ցանկացած դիրքում, որի դեպքում խոչնդոտ չէր առաջանա վերը նշված վնասվածքները առաջանալուն, վնասված մակերեսները ուղղված են եղել վնասվածք առաջացնող առարկան: Գլխի աջից գագաթա-ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքը պատճառվել է բութ առարկայի ներգործությամբ, որը կարող է հանդիսանալ փայտյա մահակը կամ երկաթի կտորը: Վերին շրթունքի ներսային մակերեսի թվով երկու սալջարդ վերքերը պատճառվել են բութ առարկայի /ների/ ներգործությամբ, որը կարող է հանդիսանալ մարդու ձեռքը՝ բռունցքը:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 148-149)
Փորձագետի թիվ 182/լ եզրակացության համաձայն՝ Վարդան Բաբայանի մարմնական վնասվածքները՝ գլխի աջից գագաթա-ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքի՝ ներկայումս սպիի ձևով, վերին շրթունքի ներսային մակերեսի թվով երկու սալջարդ վերքերի, գանգուղեղային վնասվածքի՝ գլխուղեղի միջին աստիճանի սալջարդի, գլխուղեղի ձախ ճակատ-քունքային շրջանների ներուղեղային կոնտուզիոն օջախների, սուբարախնոիդալ արյունազեղման ձևով, պատճառվել են բութ առարկաների ներգործությամբ, հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնք միմյանցից չեն տարանջատվում և առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Գանգուղեղային վնասվածքը՝ գլխուղեղի միջին աստիճանի սալջարդի, գլխուղեղի ձախ ճակատ-քունքային շրջանների ներուղեղային կոնտուզիոն օջախների, սուբարախնոիդալ արյունազեղման ձևով, հնարավոր է առաջանար ինչպես դեմքի՝ վերին շրթունքի շրջանին, այնպես էլ գլխի աջից գագաթա-ծածրակային շրջանին բութ առարկայի /ների/ ներգործության հետևանքով, որի պատճառով միմյանցից չեն տարանջատվում: Ելնելով վերը նշված վնասվածքների բնույթից և տեղակայումներից, չի բացառվում վերջիններիս առաջանալու հնարավորությունը Վ.Բաբայանի դեմքին՝ վերին շրթունքի շրջանին, հարված /ներ/ ստանալուց հետո վայր ընկնելու և գլխի աջից գագաթա-ծոծրակային շրջանով բութ առարկային (կարծր մակերեսով ծածկույթով գետնին) համահարվածվելու հետևանքով: Գլխի աջից գագաթա-ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքը պատճառվել է բութ առարկայի նվազագույնը մեկ ներգործության հետևանքով: Վերին շրթունքի ներսային մակերեսի թվով երկու սալջարդ վերքերը հնարավոր է պատճառվել բութ առարկայի մեկ ներգործության հետևանքով:
(Հատոր 4, Գ.Թ. 52-54)
Փորձագետի թիվ 0669/հ եզրակացության համաձայն՝ Ալեքսանդր Բաբայանի մարմանական վնասվածքները՝ քթի շրջանի քերծվածքի, ձախ ստորին կոպի և աջ բազկի շրջանների արյունազեղումների, ձախ արմնկահոդի շրջանի մակերեսային սալջարդ վերքի, կրծքավանդակի ձախ կեսի թվով երկու կտրած-ծակած չթափանցող վերքերի ձևով, պատճառվել են, կտրած-ծակած վերքերը՝ սուր ծակող-կտրող գործիքի /ների/, քերծվածքը, սալջարդ վերքը և արյունազեղումները՝ բութ առարկաների ներգործությամբ: Ներկայացված հիվանդության պատմագրում կրծքավանդակի շրջանի թվով երկու կտրած-ծակած վերքերի թերի նկարագրության պատճառով մարմնական վնասվածքների ծանրության աստիճանը հնարավոր չէ որոշել: Քթի շրջանի քերծվածքը, ձախ ստորին կոպի և աջ բազկի շրջանների արյունազեղումները, ձախ արմնկահոդի շրջանի մակերեսային սալջարդ վերքը ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցրված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Մարմնական վնասվածքների ծանրության աստիճանը որոշելու համար անհրաժեշտ է ներկայացնել Ա.Բաբայանի կրծքավանդակի շրջանի կտրած-ծակած թվով երկու վերքերի մանրամասն նկարագրությունը՝ բուժող բժշկից բացատրություն վերցնելու միջոցով (վերքային խողովակների խորությունները, ուղղությունները, ինչպես նաև ստորադիր ինչպիսի հյուսվածքներ են վնասվել):
(Հատոր 2, Գ.Թ. 156-158)
Ի լրումն թիվ 0669/հ փորձագետի եզրակացության համաձայն՝ Ալեքսանդր Բաբայանի մարմանական վնասվածքները՝ քթի շրջանի քերծվածքի, ձախ ստորին կոպի և աջ բազկի շրջանների արյունազեղումների, ձախ արմնկահոդի շրջանի մակերեսային սալջարդ վերքի, կրծքավանդակի ձախ կեսի թվով երկու կտրած-ծակած չթափանցող վերքերի ձևով, պատճառվել են կտրած-ծակած վերքերը՝ սուր ծակող-կտրող գործիքի /ների/, քերծվածքը, սալջարդ վերքը և արյունազեղումները՝ բութ առարկաների ներգործությամբ, որոնք առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելին քսանմեկ օրից: Կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին անութային գծով թվով երկու՝ վերին և ստորին, կտրած-ծակած չթափանցող վերքերն ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցրված առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով: Քթի շրջանի քերծվածքը, ձախ ստորին կոպի և աջ բազկի շրջանների արյունազեղումները, ձախ արմնկահոդի շրջանի մակերեսային սալջարդ վերքը ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցրված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Ալեքսանդր Բաբայանը վերը նշված վնասվածքները ստանալու պահին կարող էր գտնվել ցանկացած դիրքում, որի դեպքում խոչնդոտ չէր առաջանա վերը նշված վնասվածքները առաջանալուն, վնասված մակերեսները ուղղված են եղել վնասվածք առաջացնող առարկան:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 219)
Փորձագետի թիվ 0645/հ եզրակացության համաձայն՝ Ա.Մարդանյանի մարմնական վնասվածքները առկա տվյալներով աջ հետականջախեցային, աջ և ձախ ստորին կոպերի շրջանների արյունազեղումների, որովայնի ձախ կողմնային պատի և գոտկային ձախ կեսի շրջանի թվով 5 կտրած-ծակած վերքերի ձևով, ուղեկցված ձախ երիկամի վնասումով, ձախից հետորովայնամզային տարածության տարածուն հեմատոմայով, արտաքին և ներքին արյունահոսությամբ, պատճառվել են արյունազեղումները՝ բութ գործիքի կամ առարկայի ներգործությամբ, կտրած-ծակած վերքերը՝ սուր ծակող-կտրող գործիքի/ների ներգործությամբ, որոնք առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Աջ հետականջախեցային, աջ և ձախ ստորին կոպերի շրջանների արյունազեղումները առանձին վերցրված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Ներկայացված հիվանդության պատմագրում վերը նշված կտրած-ծակած վերքերի թերի նկարագրության պատճառով հնարավոր չէ առանձին-առանձին որոշել նրանց ծանրության աստիճանը (նշված չեն կտրած-ծակած վերքերի խորությունները, ինչպես նաև թերի է նշված գոտկային շրջանների թվով երկու կտրած-ծակած վերքերի ընթացքը և վերքային խողովակների ուղղությունները, որի պատճառով հստակ հասկանալի չէ որովայնի խոռոչ թափանցում են թե ոչ, նշված չէ նաև կլինիկական ախտորոշման մեջ): Եթե հետագայում ներկայացվի կտրած-ծակած վերքերի մանրամասն նկարագրությունները, հնարավոր է հետևություններում լինեն փոփոխություններ:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 166-168)
Փորձագետի թիվ 0744/հ եզրակացության համաձայն՝ Ս.Հակոբյանի մարմնական վնասվածքները՝ վերին շրթունքի, ձախ արմնկային հոդի շրջանների՝ քերծվածքների, սալջարդ վերքերի ձևով, հասցվել են՝ բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է՝ որոշման մեջ նշված ժամկետին, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Նշված մարմնական վնասվածքներն ստանալու պահին քաղ. Ս.Հակոբյանը, տարածության մեջ, կարող էր գտնվել՝ ցանկացած, նման վնասվածքների առաջացումը չբացառող հնարավոր դիրքերում, դեմքի և ձախ արմնկային հոդի շրջանների, համապատասխանաբար՝ առաջային և հետին կողմնային մակերեսներով ուղղված դեպի բութ, կոշտ առարկաները, ընդ որում դեմքի շրջանի վնասվածքները հետևանք են՝ սահմանափակ մակերեսով առարկայի ուղղակի ներգործության, իսկ արմնկահոդի շրջանինը կարող էր առաջանալ նաև՝ շփման արդյունքում:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 70-71)
Փորձագետի թիվ 0791/հ եզրակացության համաձայն՝ Կ.Մանուկյանի ստացած մարմնական վնասվածքները՝ աջ աչքի վերին և ստորին կոպերի շրջանների արյունազեղումների, ձախ հոնքի շրջանի սալջարդ վերքի, ձախ ծնկահոդի շրջանի քերծվածքի, քթի միջնապատի կոտրվածքի ձևով, պատճառվել են բութ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնցից ձախ ծնկահոդի շրջանի քերծվածքը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում, իսկ մնացած բոլոր վնասվածքները ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցված պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, ի նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Կ.Մանուկյանը վնասվածքներ ստանալու պահին կարող էր գտնվել ցանկացած բոլոր դիրքերում, որոնք չէին խոչընդոտի վերջիններիս առաջանալու, այսինք մարմնի վնասված շրջաններով ուղղված դեպի վնասվածք պատճառող առարկան/ները:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 219-220)
Փորձագետի թիվ 0754 եզրակացության համաձայն՝ Ս.Դիարյանի մարմնական վնասվածքը ձախ սրունք-թաթային հոդի կողմնային մակերեսի շրջանի քերծվածքի ձևով, պատճառվել է բութ առարկայի ներգործությամբ, փորձաքննությունից մոտ 2-3 օր առաջ, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում: Նշված վնասվածքը ստանալու պահին Ս.Դիարյանը կարող էր գտնվել ցանկացած դիրքում, որի դեպքում խոչնդոտ չէր առաջանա վերը նշված վնասվածքները առաջանալուն, վնասված մակերեսը ուղղված է եղել վնասվածք առաջացնող առարկան: Աջ սրունք-թաթային հոդի միջային մակերեսի գերարյունությունը և այտուցվածությունը դատաբժշկական փորձաքննության չափանիշներով որպես մարմնական վնասվածք չեն որակավորվում: Ձախ դաստակի ափային մակերեսի հետվիրահատական վերքին վերաբերվող հարցերին հնարավոր է պատասխանել համապատասխան բժշկական փաստաթղթերը ներկայացնելուց հետո:
(Հատոր 2, Գ.Թ. 68-69)
Փորձագետի թիվ 66 եզրակացության համաձայն՝ փորձաքննությանը ներկայացված Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանի արյան նմուշից ԴՆԹ անջատվել է հետազոտված աուտոսոմ վեց գենետիկական լոկուսներից վեցով:
Փորձաքննությանը ներկայացված գաղտնի փականով, սև գույնի բռնակով դանակի շեղբի և բռնակի մակերեսներից անջատված ԴՆԹ-ները պատկանում են արական սեռի, հետևաբար նշված ԴՆԹ-ները առաջացել են արական սեռի որևէ անձից, կամ անձանցից:
Մոլեկուլային գենետիկական համեմատական փորձաքննության արդյունքները ցույց տվեցին, որ փորձաքննությանը ներկայացված գաղտնի փականով, սև գույնի բռնակով դանակի շեղբի մակերեսի արնանման կասկածելի հետքերից ԴՆԹ անջատվել է հետազոտված վեց գենետիկական աուտոսոմ լոկուսներից հինգով, իսկ բռնակի մակերեսի քսվածքից ԴՆԹ անջատվել է վեց գենետիկական աուտոսոմ լոկուսներից վեցով՝ ԴՆԹ-ների խառնուրդով, որոնք առաջացել են առնվազն երեք տարբեր անձանցից: Հետքից անջատված ԴՆԹ-ների խառնուրդը, որն առաջացել է առնվազն երեք տարբեր անձանցից նույնականացնել որևէ անձի հետ հնարավոր չէ, քանի որ այս դեպքում գեների պատահական համընկման հավանականության արդյունքում մեծ է վտանգը ստանալ նույնականացման կեղծ արդյունքներ: Ելնելով վերոգրյալից նույնականացնել ստացված ԴՆԹ-ների խառնուրդը որևէ անձի հետ, այդ թվում նաև Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանի հետ հնարավոր չէ:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 38-41)
Փորձագետի թիվ 67 եզրակացության համաձայն՝ փորձաքննությանը ներկայացված Արմեն Մարդանյանի և Կարեն Մանուկյանի արյան նմուշներից, թվով չորս հատ բամբակե խծուծներից, «Պումա» սպորտային վերնազգեստից, «Պումա» սպորտային վերնազգեստից և տաբատից ԴՆԹ անջատվել է:
Մոլեկուլային գենետիկական համեմատական փորձաքննության արդյունքները ցույց տվեցին, որ փորձաքննությանը ներկայացված՝
1. համաձայն փորձագետի թիվ N 66/2017թ. եզրակացության «դանակի շեղբի մակերեսի հետքից ԴՆԹ անջատվել է խառնուրդի ձևով, որն առաջացել են երեք և ավել անձանցից: Հետքից անջատված ԴՆԹ-ների խառնուրդը, որն առաջացել է առնվազն երեք տարբեր անձանցից նույնականացնել որևէ անձի հետ հնարավոր չէ, քանի որ տվյալ պարագայում գեների պատահական համընկման հավանականության արդյունքում հնարավոր չէ կատարել ճշգրիտ անձի նույնականացում՝ մեծ է վտանգը ստանալ նույնականացման կեղծ արդյունքներ»: Ելնելով վերոգրյալից նույնականացնել ստացված ԴՆԹ-ների խառնուրդը որևէ անձի հետ, այդ թվում նաև Արմեն Մարդանյանի և Կարեն Մանուկյանի հետ հնարավոր չէ:
2. Համաձայն փորձագետի թիվ N 66/2017թ. եզրակացության «դանակի բռնակի մակերեսի հետքից ԴՆԹ անջատվել է խառնուրդի ձևով, որն առաջացել են երեք և ավել անձանցից: Հետքից անջատված ԴՆԹ-ների խառնուրդը, որն առաջացել է առնվազն երեք տարբեր անձանցից նույնականացնել որևէ անձի հետ հնարավոր չէ, քանի որ տվյալ պարագայում գեների պատահական համընկման հավանականության արդյունքում հնարավոր չէ կատարել ճշգրիտ անձի նույնականացում՝ մեծ է վտանգը ստանալ նույնականացման կեղծ արդյունքներ»: Ելնելով վերոգրյալից նույնականացնել ստացված ԴՆԹ-ների խառնուրդը որևէ անձի հետ, այդ թվում նաև Արմեն Մարդանյանի և Կարեն Մանուկյանի հետ հնարավոր չէ:
3. Դեպքի վայրից ներկայացված թվով չորս փաթեթների արնանման հետքերից ԴՆԹ անջատվել է, որն առաջացել է մեկ արական սեռի անձից: Անջատված ԴՆԹ-ն համընկնում է Արմեն Մարդանյանին բնորոշ ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ 99.999% հավանականությամբ:
4. Դեպքի վայրից ներկայացված թվով չորս փաթեթների արնանման հետքերից ԴՆԹ անջատվել է, որն առաջացել է մեկ արական սեռի անձից: Անջատված ԴՆԹ-ն չի համընկնում Կարեն Մանուկյանին բնորոշ ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ: Հետևաբար բացառվում է նշված հետքի առաջացումը Կարեն Մանուկյանից:
5. «Պումա» ֆիրմայի սպորտային վերնազգեստի դիմային ձախ կեսին հայտնաբերված կասկածելի հետքից ԴՆԹ անջատվել է խառնուրդի տեսքով, որն առաջացել է առնվազն երկու տարբեր անձանցից: Նշված ԴՆԹ-ների խառնուրդի մեջ TPOX և D13S317 լոկուսներում չեն դիտվում Արմեն Մարդանյանին բնորոշ ԴՆԹ-ի համապատասխան լոկուսները, հետևաբար բացառվում է Արմեն Մարդանյանին բնորոշ ԴՆԹ-ի առկայությունը նշված խառնուրդում:
6. «Պումա» ֆիրմայի սպորտային վերնազգեստի դիմային ձախ կեսին հայտնաբերված կասկածելի հետքից ԴՆԹ անջատվել է խառնուրդի տեսքով, որն առաջացել է առնվազն երկու տարբեր անձանցից: Նշված ԴՆԹ-ների խառնուրդի մեջ տեսականորեն դիտվում է Կարեն Մանուկյանին բնորոշ ԴՆԹ-ն:
7. «Պումա» ֆիրմայի սպորտային վերնազգեստի և տաբատի կասկածելի հետքերից ԴՆԹ անջատվել է, որն առաջացել է մեկ արական սեռի անձից: Անջատված ԴՆԹ-ն համընկնում է Արմեն Մարդանյանին բնորոշ ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ 99.999% հավանականությամբ:
8. «Պումա» ֆիրմայի սպորտային վերնազգեստի և տաբատի կասկածելի հետքերից ԴՆԹ անջատվել է, որն առաջացել է մեկ արական սեռի անձից: Անջատված ԴՆԹ-ն չի համընկնում Կարեն Մանուկյանին բնորոշ ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ: Հետևաբար բացառվում է նշված հետքի առաջացումը Կարեն Մանուկյանից:
(Հատոր 3, Գ.Թ. 42-45)
Փորձագետի թիվ 1558-17 եզրակացության համաձայն՝ փորձաքննության ներկայացված Արմեն Մարդանյանի հագուստների և մարմնի վրա առկա վնասվածքները (ստույգ տեղակայությունները, չափերը տես հետազոտական մասում) ծակած-կտրած բնույթի են և կարող էին պատճառվել Ստեփան Դիարյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս մոտից հայտնաբերված դանակի շեղբի կամ նմանատիպ չափագրական տվյալներ ունեցող մեկ այլ ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի/ների/ ներգործությամբ:
Փորձաքննության ներկայացված Ա.Մարդանյանի հագուստների՝ վերնաշապիկի և բաճկոնի մակերեսներին առկա վնասվածքները իրենց տեղակայություններով՝ բացառությամբ վերջիններիս ձախ թևքի վրա առկա վնասվածքների և վերնաշապիկի առաջամասի վերին հատվածի վնասվածքների, համապատասխանում են թիվ 0645/հ եզրակացության մեջ նշված մարմնական վնասվածքներին:
Ա.Մարդանյանի հագուստի վրա առկա վնասվածքների բացակայությունը մարմնի նշված հատվածներում կարող է պայմանավորված լինել հագուստի առաջ քաշված լինելու հանգամանքով, իսկ մարմնական վնասվածքի և հագուստի վրա առկա վնասվածքների չափային տարբերությունները այն հանգամանքով, որ հագուստը շարժական է, իսկ մարմինը՝ ոչ:
Ա.Մարդանյանի ստացած մարմնական վնասվածքները ըստ մարմնի երկայնական առանցքի ունեցել է առաջից հետ, ձախից աջ և հետևից առաջ ուղղությունները և դրանք կարող էին պատճառվել հարվածի կամ սեղման արդյունքում:
Ա.Մարդանյանը վնասվածքները ստանալու պահին կարող էր գտնվել ցանկացած դիրքերում, որոնք արգելք չէին հանդիսանա վնասվածքների պատճառմանը և վնասվածք ստացած մարմնի մակերեսներով՝ որովայնի ձախ կեսի առաջային, որովայնի ձախ կեսի կողմնային և ձախից գոտկային շրջանի մակերեսներով ուղղված լինելով դեպի վնասվածք պատճառող գործիքի/ների/ ծայրը: Ա.Մարդանյանի հագուստների վնասվածքների առաջացման վաղեմությունը պարզել հնարավոր չէ՝ գիտականորեն հիմնավորված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով:
Փորձաքննության ներկայացված Ալեքսանդր Բաբայանի հագուստների և մարմնի վրա առկա վնավածքները ծակած-կտրած բնույթի են և կարող էին պատճառվել ինչպես դեպքի վայրից հայտնաբերված դանակի շեղբի, Ստեփան Դիարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դանակի շեղբի, այնպես էլ նմանատիպ չափագրական տվյալներ ունեցող մեկ այլ ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի /ների/ ներգործությամբ: Ա.Բաբայանի մարմնական վնասվածքների և հագուստի վրա առկա վնասվածքների չափային տարբերությունները պայմանավորված են այն հանգամանքով, որ հագուստը շարժական է, իսկ մարմինը՝ ոչ:
Ա.Բաբայանի շապիկի վրա առկա վնասվածքները իրենց տեղակայություններով համապատասխանում են վերջինիս թիվ 0669/հ եզրակացության մեջ նշված մարմնական վնասվածքներին: Մարմնական վնասվածքները ըստ մարմնի երկայնական առանցքի ունեցել է հետևից առաջ ուղղությունը և այն կարող էր պատճառվել հարվածի կամ սեղման արդյունքում: Վնասվածքները ստանալու պահին Ա.Բաբայանը կարող էր գտնվել ցանկացած դիրքերում, որոնք արգելք չէին հանդիսանա վնասվածքների պատճառմանը և վնասվածք ստացած մարմնի մակերեսով՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի հետին մակերեսով ուղղված լինելով դեպի վնասվածք պատճառող գործիքի ծայրը:
Ա.Բաբայանի հագուստների վնասվածքների առաջացման վաղեմությունը պարզել հնարավոր չէ՝ գիտականորեն հիմնավորված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով:
Փորձաքննության ներկայացված դանակը գործարանային արտադրության խոհանոցային դանակ է, սառը զենք չի հանդիսանում: Փորձաքննության ներկայացված սևեռվող շեղբով զսպանակային ծալովի դանակը գործարանային արտադրության տնտեսակենցաղային նշանակության ծալովի դանակ է, սառը զենք չի հանդիսանում, ներկայացված վիճակով տվյալ դանակը տեխնիկապես անսարք է:
(Հատոր 4, Գ.Թ. 214-224)
Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 68 եզրակացության համաձայն՝ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի մոտ հայտնաբերվում է «Հարմարվողականության խանգարում էմոցիոնալ անկայուն տիպի շեշտված անձի մոտ»: Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տեղեկությունները, առկա բուժփաստաթղթերը, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները:
Վերը նշված «Հարմարվողականության խանգարում էմոցիոնալ անկայուն տիպի շեշտված անձի մոտ» արտահայտված չէ այն աստիճանի և չի ուղեկցվում հոգեախտաբանական ախտանիշներով, մտավոր հիշողական կոպիտ խանգարումներով, որ ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս զրկեր և զրկի նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք:
Ուստի, իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Կարեն Կամոյի Մանուկյանին հարկ է ճանաչել ՄԵՂՍՈՒՆԱԿ: Ներկա հոգեկան վիճակով կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին:
Հաշվի առնելով նրա մոտ առկա «Հարմարվողականության խանգարումը էմոցիոնալ անկայուն տիպի շեշտված անձի մոտ» խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի ամբուլատոր հսկողություն, կարիքն առաջանալու դեպքում բուժումը կազմակերպել «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ հոգեբուժական բաժանմունքում:
(Հատոր 4, Գ.Թ. 99-105)
Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 68 եզրակացության համաձայն՝ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, այլ նա հանդիսանում է էմոցիոնալ անկայուն տիպի շեշտված անձ: Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տեղեկությունները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները: Ինչպես իրավախախտում կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր և կարող է գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի, իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանին հարկ է ճանաչել ՄԵՂՍՈՒՆԱԿ: Ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական և դատավարական գործողություններին:
(Հատոր 4, Գ.Թ. 106-112)
Զննություն կատարելու մասին 20.10.2017թ. արձանագրության համաձայն՝ «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից՝ 2017 թվականի հունիսի 16-ին և «ՄՏՍ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից՝ 2017 թվականի հունիսի 19-ին ստացված՝ պահանջված հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, հեռախոսազանգերն սպասարկած ալեհավաք կայանների իրավաբանական (տեղակայման) հասցեներով լազերային սկավառակների, ինչպես նաև՝ Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղու 1-Բ շենքը և Պ.Սևակի 5 հասցեում գտնվող «Սրտաբանական կենտրոնին» հարող տարածքն սպասարկած ալեհավաք կայանների վերաբերյալ տեղեկություններ պարունակող «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից՝ 2017 թվականի հուլիսի 26-ին և «ՄՏՍ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից՝ 2017 թվականի օգոստոսի 01-ին ստացված Ա-4 ձևաթղթերի զննությամբ հաստատվել է, որ տուժող Ալեքսանդր Բաբայանի կողմից շահագործվող 091-89-33-66 բջջային հեռախոսահամարը 05.04.2017թ.-ին սպասարկվել է Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղու 1-Բ շենքը սպասարկած «YE 150, YE 77»՝ «ք.Երևան, Ահարոնյան» և «ք.Երևան Դրոյի փող. 13» ալեհավաք կայանների կողմից, մեղադրյալ Ստեփան Դիարյանի կողմից շահագործվող 091-54-74-05 բջջային հեռախոսահամարը 05.04.2017թ.-ին սպասարկվել է Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղու 1-Բ շենքը և «Սրտաբանական կենտրոնին» հարող տարածքն սպասարկած «YE 150, YE 27, YE 77»՝ «ք. Երևան, Ահարոնյան 2», «ք.Երևան, Մ.Ավետիսյան փ. 4ա» և «ք. Երևան Դրոյի փող. 13» ալեհավաք կայանների կողմից:
Բացի այդ, հիշյալ վերծանումների և սպասարկած ալեհավաք կայանների վերաբերյալ տեղեկություններ պարունակող Ա-4 ձևաթղթերի զննությամբ հաստատվել է, որ տուժող Վարդան Բաբայանի կողմից շահագործվող 077-91-12-10 բջջային հեռախոսահամարը 05.04.2017թ.-ին սպասարկվել է Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղու 1-Բ շենքը սպասարկած «Yerevan, Paruir Sevak 5/2» և «Yerevan, Ulnetsi str. 76» ալեհավաք կայանների կողմից, տուժող Ալեքսանդր Բաբայանի կողմից շահագործվող 098-28-03-89 բջջային հեռախոսահամարը 05.04.2017թ.-ին սպասարկվել է Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղու 1-Բ շենքը սպասարկած «Yerevan, Paruir Sevak 5/2» և «Yerevan, Ulnetsi str. 76» ալեհավաք կայանների կողմից, տուժող Արմեն Մարդանյանի կողմից շահագործվող 093-77-44-02 բջջային հեռախոսահամարը 05.04.2017թ.-ին սպասարկվել է «Սրտաբանական կենտրոնին» հարող տարածքն սպասարկած «Yerevan, Paruir Sevak 5/2» ալեհավաք կայանի կողմից, վկա Սամվել Հակոբյանի կողմից շահագործվող 098-87-66-06 բջջային հեռախոսահամարը 05.04.2017թ.-ին շահագործվել է «Սրտաբանական կենտրոնին» հարող տարածքն սպասարկած «Yerevan, Paruir Sevak 5/2» և «Yerevan, Aharonyan str. 18» ալեհավաք կայանների կողմից:
(Հատոր 4, գ. թ. 255-263)
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին արձանագրության համաձայն՝ որպես իրեղեն ապացույց է ճանաչվել Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղու 1-Բ շենքի բակում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ 3-րդ մուտքի դիմաց գտնվող փայտե նստարանի հետնամասից հայտնաբերված և վերցված խոհանոցային դանակը, թվով 3 արնանման հետքերի նմուշները՝ բամբակե խծուծների վրա և տուժող Ալեքսանդր Բաբայանի արյան նմուշները, Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջ գրպանից հայտնաբերված և վերցված սևեռվող շեղբով զսպանակային ծալովի դանակը, տուժող Ալեքսանդր Բաբայանի հագուստը՝ մեկ անթև բաճկոնը, մեկ սվիտրը և մեկ անթև շապիկը, տուժող Արմեն Մարդանյանի հագուստը՝ մեկ բաճկոնը և մեկ վերնաշապիկը, վկա Սամվել Հակոբյանի հագուստը՝ «PUMA» ապրանքանիշի սպորտային համազգեստը, Երևան քաղաքի Պ.Սևակ փողոցի 9-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող թիվ 154 մանկապարտեզի դիմային հատվածում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ արյան հետքերից վերցված բամբակե խծուծները, առգրավված տուժող Վարդան Բաբայանի հագին եղած անթև սպիտակ գույնի մայկան:
(Հատոր 4, գ. թ. 271-278)
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին որոշման համաձայն՝ որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց է ճանաչվել «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից՝ 2017 թվականի հունիսի 16-ին և «ՄՏՍ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից՝ 2017 թվականի հունիսի 19-ին ստացված՝ պահանջված հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի, հեռախոսազանգերն սպասարկած ալեհավաք կայանների իրավաբանական (տեղակայման) հասցեներով վերծանումները պարունակող թվով 2 լազերային սկավառակները, «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից 2017 թվականի հուլիսի 26-ին և «ՄՏՍ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից 2017 թվականի օգոստոսի 01-ին ստացված երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցի 1-ին փակուղու 1-Բ շենքը և Պ. Սևակի 5 հասցեում գտնվող «Սրտաբանական կենտրոնին» հարող տարածքը սպասարկող ալեհավաք կայանների հասցեների վերաբերյալ տեղեկությունները պարունակող Ա-4 ձևաթղթերը՝ էլեկտրոնային և թղթային կրիչների վրա:
(Հատոր 4, գ. թ. 264-267)»:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի՝ «Դատարանի իրավական վերլուծությունները» վերտառությամբ բաժնի համաձայն․
«(…) Սույն պարագայում Դատարանը, հիմք ընդունելով վերոգրյալ իրավանորմերը և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումները, անհրաժեշտ է համարում առանձին-առանձին անդրադառնալ ամբաստանյալներ Ստեփան Դիարյանին և Կարեն Մանուկյանին մեղսագրվող արարքներին.
Այսպես՝ անդրադառնալով տուժող Վարդան Բաբայանի առողջությանը ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու, Ալեքսանդր Բաբայանի առողջությանը վնաս պատճառելու և խուլիգանության դրվագին՝ Դատարանը արձանագրում է, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերը նշված ապացույցներով հաստատվում է Ստեփան Դիարյանի և Կարեն Մանուկյանի մեղավորությունը մեղսագրվող արարքին:
Մասնավորապես՝ վերոգրյալ հանգամանքը ապացուցվում է վկա Ստեփան Հակոբյանի ցուցմունքներով, համաձայն որի վերջինս մի քանի անգամ հայտնել է, որ Վարդան Բաբայանի դեմքին հարվածել է Ստեփան Դիարյանը, վկա Պարույր Մարուքյանի ցուցմունքով, համաձայն որի՝ մեքենայով գալով բակ վերջինս հավաքվածներից հարցրել է, թե ինչ է տեղի ունեցել, որին ի պատասխան իրեն հայտնել են, որ «Ստեփանը հարվածել է Վարդանին», տուժող Վարդան Բաբայանի ցուցմունքով, համաձայն որի՝ ինքը դիմացի հատվածից հարված է ստացել, որը չի տեսել, թե ով է եղել, սակայն իր առջևում գտնվել է միայն Ստեփան Դիարյանը, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 182/լ եզրակացության համաձայն՝ գանգուղեղային վնասվածքը՝ գլխուղեղի միջին աստիճանի սալջարդի, գլխուղեղի ձախ ճակատ-քունքային շրջանների ներուղեղային կոնտուզիոն օջախների, սուբարախնոիդալ արյունազեղման ձևով, հնարավոր է առաջանար ինչպես դեմքի՝ վերին շրթունքի շրջանին, այնպես էլ գլխի աջից գագաթա-ծածրակային շրջանին բութ առարկայի /ների/ ներգործության հետևանքով, որի պատճառով միմյանցից չեն տարանջատվում: Միաժամանակ անդրադառնալով հարվածների քանակին՝ Դատարանը արձանագրում է, որ Ստեփան Դիարյանի կողմից տուժող Վարդան Բաբայանի առողջությանը վնաս պատճառելիս գործել է ինքնությունը չպարզված անձի հետ մեկ միասնական դիտավորությամբ և նրանց գործողությունները փոխլրացրել են մեկը մյուսին: Դատարանի նման դիրքորոշումը բխում է Ալիկ Բանդուրյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից արտահայտած այն դիրքորոշումից, համաձայն որի՝ «(…) Ինչպես առանց նախնական համաձայնության, այնպես էլ նախնական համաձայնությամբ խմբի կողմից սպանություն կատարելու դեպքում պարտադիր պայման է երկու կամ ավելի կատարողների՝ համակատարողների առկայությունը, որոնցից յուրաքանչյուրը պետք է անմիջականորեն լրիվ կամ մասամբ կատարի հանցագործության օբյեկտիվ կողմին բնորոշ գործողություններ:
Սպանության համակատարողներ են այն անձինք, ովքեր սպանության պրոցեսում գործել են համաձայնեցված, նրանց գործողությունները միավորված են միասնական դիտավորությամբ, իսկ հանցագործության օբյեկտիվ կողմը՝ ներառյալ տուժողի նկատմամբ ֆիզիկական բռնությունը, կատարվել է հանցակիցներից յուրաքանչյուրի կողմից:
Փաստորեն, սպանության համատեղ կատարման տակ պետք է հասկանալ հանցակիցների փոխադարձ համաձայնությամբ հանցագործության օբյեկտիվ կողմի կատարումը: Ընդ որում, համատեղ կատարած սպանության դեպքում պարտադիր չէ, որ համակատարողները կատարեն միևնույն գործողությունները, նրանց գործողությունները կարող են տարբեր լինել:
Խմբի կողմից սպանություն կատարելիս օբյեկտի նկատմամբ ոտնձգությունը կատարվում է հանցակիցների համատեղ գործողություններով:
Ելնելով հանցանքը համատեղ կատարելու մասին ունեցած պայմանավորվածությունից՝ հանցակիցների միջև կարող է կատարվել դերաբաշխում: Այս դեպքում հանցակցի կողմից կատարվող գործողությունների ծավալը կարող է էապես տարբերվել հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը կազմող մյուս հանցակցի գործողություններից, սակայն համակատարողների ունեցած մասնակցության աստիճանն արարքի որակման համար նշանակություն չունի: Եթե խմբակային սպանության օբեկտիվ կողմի կատարման դեպքում համակատարողների միջև կարող է դերաբաշխում կատարվել, ապա այդ հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի հետ կապված նույնը լինել չի կարող, քանի որ հանցակիցներից յուրաքանչյուրը գիտակցում և խմբի այլ անդամի կամ անդամների հետ համատեղ իրականացնում է հանրորեն վտանգավոր արարքը: Ընդ որում, եթե մի խումբ անձանց կողմից առանց նախնական համաձայնության ապանությունը կարող է կատարվել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի դիտավորությամբ, ապա նախնական համաձայնությամբ սպանությունը կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ:
(…)
Անդրադառնալով խուլիգանական դրդումներով ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված արարք կատարելուն, Դատարանը արձանագրում է, որ քրեկան գործի քննության ընթացքում մի շարք անձինք իրենց ցուցմունքներով, մասնավորապես տուժողներ Ալեքսանդր և Վարդան Բաբայանները, վկաներ Ստեփան Հակոբյանը, Աննա Մարտիրոսյանը, Գայանե Բարսեղյանը ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ Ստեփան Դիարյանը դեպքին անմիջապես նախորդող ժամանակահատվածում դրսևորել է խուլիգանական վարքագիծ, մասնավորապես հայհոյանքներ է հնչեցրել, իսկ նկատողությանը ի պատասխան հայտնել է, որ «դու ինձ պիտի ասես», ինչը վկայում է Ս.Դիարյանի կողմից հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի և իր սեփական եսի հաստատման մոլուցքով հանցագործության կատարման մասին:
Անդրադառնալով Ալեքսանդր Բաբայանին մարմնական վնասվածք հասցնելու դրվագին՝ Դատարանը արձանագրում է, որ Ստեփան Դիարյանին և Կարեն Մանուկյանին մեղսագրվող ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարքը որակված է ճիշտ և հաստատվել են քրեական գործով ուսումնասիրված ապացույցներով: Մասնավորապես՝ տուժող Ա.Բաբայանը իր ցուցմունքով հայտնել է, որ ամբաստանյալներ Ս.Դիարյանը և Կ.Մանուկյանը հարձակվել են իր վրա, Կ.Մանուկյանը երկաթյա ձողի նմանվող առարկայով հարվածներ է հասցրել նրան, որից հետ մի կերպ փախնելուց հետո իրեն հետապնդել է Ս.Դիարյանը և իր բնակության շենքի հարևանությամբ գտնվող ավտոտնակի մոտ դանակով հարվածներ է հասցրել նրան, միաժամանակ վկա Պարույր Մարուքյանը, նկարագրելով նույն դեպքը, հայտնել է նաև, որ Ա.Բաբայանի վրա հարձակվելիս Ս.Դիարյանը և Կ.Մանուկյանը ասել են՝ «էտ դու էիր մեզ խփում», որից հետո նոր սկսվել է վիճաբանությունը: Դատարանը, վերոգրյալ պարագայում, արձանագրում է, որ Ս.Դիարյանի և Կ.Մանուկյանի գործողությունները ունեցել են խուլիգանական շարժառիթ և ուղված են եղել խուլիգանության կատարմամբ հասարակության անդամ հանդիսացող Ա.Բաբայանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելուն, իսկ անդրադառնալով կատարված արարքի ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակմանը՝ Դատարանը արձանագրում է, որ ինչպես Ս.Դիարյանի, այնպես էլ Կ.Մանուկյանի կողմից խուլիգանություն կատարելիս կիրառվել են զենք կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաներ՝ այն է Ս.Դիարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դանակը և Կ.Մանուկյանի կողմից օգտագործված մետաղյա ձողին նմանվող առարկան, որոնց գործադրմամբ հասարակության անդամ հանդիսացող Ա.Բաբայանին մարմնական վնասվածք է պատճառվել: Դատարանի նման դիրքորոշումը պայմանավորված է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Արթուր Սերոբյանի գործով հայտնած այն դիրքորոշմամբ, համաձայն որի՝ (…)
Անդրադառնալով Արմեն Մարդանյանին խուլիգանական դրդումներով մի խումբ անձանց կողմից առողջությանը ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու դրվագին՝ Դատարանը ապացուցված է համարում, որ վերոգրյալ արարքը կատարվել է ամբաստանյալներ Ս.Դիարյանի և Կ.Մանուկյանի կողմից այն կատարումը, մասնավորապես վկա Սամվել Հակոբյանի ցուցմունքներով, համաձայն որի Ա.Մարդանյանի հետ զբոսնելիս իրենց են մոտեցել 2 երիտասարդ և ասելով, թե «էտ դուք էիք եղել» սկսել են հարվածներ հասցնել իրենց, իսկ հարձակվողների մեջ ինքը ճանաչել է նույն բակի բնակիչ Ստեփան Դիարյանին, ինչպես նաև փոխադարձ կռվի ժամանակ հարվածել է Ստեփան Դիարյանի հետ հարձակվող անձին, որից հետո իր վերնաշապիկի վրա արյուն է տեսել, տուժող Արմեն Մարդանյանի ցուցմունքով, համաձայն որի վերջինս տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունքներ, ինչպես նաև դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 67 եզրակացության համաձայն՝ Սամվել Հակոբյանի հագին դեպքի պահին եղած «PUMA» ֆիրմայի սպորտային վերնազգեստի ձախ կեսին հայտնաբերված կասկածելի հետքից ԴՆԹ անջատվել է խառնուրդի տեսքով, որն առաջացել է առնվազն երկու տարբեր անձանցից: Նշված ԴՆԹ-ների խառնուրդի մեջ տեսականորեն դիտվում է Կարեն Մանուկյանին բնորոշ ԴՆԹ-ն, ինչը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վիճաբանությանը մասնակցած 4 անձանցից 3-ի ինքնությունը բացահայտված է, վկայում են Կ.Մանուկյանի վիճաբանությանը մասնակցելու և Սամվել Հակոբյանին և Արմեն Մարդանյանին վնասվածքներ հասցնելու մասին: Միաժամանակ անդրադառնալով հասցված վնասվածքներին՝ Դատարանը արձանագրում է, որ սույն պարագայում Ս.Դիարյանի և Կ.Մանուկյանի կողմից կատարված, իրար փոխլրացնող գործողությունների արդյունքում է Ա.Մարդանյանին հասցվել ծանր մարմնական վնասվածք, ուստի Ս.Դիարյանին և Կ.Մանուկյանին ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով նախատեսված մեղադրանքը որակված է ճիշտ:
Այսպիսով Դատարանն ապացուցված է համարում, որ.
Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը խմբի կազմում՝ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի և գործով ինքնությունը չպարզված անձանց հետ, 2017թ. ապրիլի 5-ին՝ ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղու 1-Բ շենքի կողային հատվածում, դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով, հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելություններն ընդգծելու մոլուցքով տարված, տևական ժամանակ հնչեցրել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այն է՝ նույն շենքի բնակիչ Ստեփան Հարությունի Հակոբյանի կողմից հայհոյանքները դադարեցնելու իրենց ուղղված խնդրանքին հակադրվելով՝ սկսել են վիճաբանել վերջինիս հետ: Այդ ժամանակ ցանկանալով խափանել հասարակական կարգի խախտումը՝ վիճաբանությանը միջամտել են հիշյալ շենքի բնակիչներ Վարդան Ալեքսանդրի Բաբայանը և Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանը, ինչից հետո Ստեփան Դիարյանը, շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները, սկսել է վիճաբանել վերջիններիս հետ, որի ընթացքում խմբի կազմում՝ գործով ինքնությունը չպարզված անձի հետ, առանց առիթի, խուլիգանական դրդումներով, առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու միասնական դիտավորությամբ բռունցքով հարվածել է Վարդան Բաբայանի դեմքին, իսկ անհայտ անձը մահակով հարվածել է Վարդան Բաբայանի գլխի շրջանին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելու ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որն արտահայտվել է գլխի աջից գագաթա-ծոծրակային սալջարդ վերքի, վերին շրթունքի ներսային մակերեսի թվով երկու սալջարդ վերքերի, գանգուղեղային վնասվածքի՝ գլխուղեղի միջին աստիճանի սալջարդի, գլխուղեղի ձախ ճակատ քունքային շրջանների ներուղեղային կոնտուզիոն օջախների, սուբարախնոիդալ արյունազեղման ձևով: Այնուհետև, շարունակելով իրենց խուլիգանական գործողությունները, Ստեփան Դիարյանը և Կարեն Մանուկյանը՝ խմբի կազմում, հարձակվել են Ալեքսանդր Բաբայանի վրա, որի ընթացքում Կարեն Մանուկյանն իր մոտ գտնվող մահակով, իսկ Ստեփան Դիարյանն իր մոտ եղած դանակով հարվածներ են հասցրել Ալեքսանդր Բաբայանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, որն արտահայտվել է քթի շրջանի քերծվածքի, ձախ ստորին կոպի և աջ բազկի շրջանների արյունազեղումների, ձախ արմնկահոդի շրջանի մակերեսային սալջարդ վերքի, կրծքավանդակի ձախ կեսի թվով երկու կտրած-ծակած չթափանցող վերքերի ձևով:
Բացի այդ, Ստեփան Սիմոնի Դիարյանը, խմբի կազմում՝ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի հետ, մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու միասնական դիտավորությամբ, 2017 թվականի ապրիլի 05-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ.Սևակ 9 հասցեում գտնվող թիվ 154 մանկապարտեզի դիմային հատվածում նկատել են այդ հատվածով դեպի իրենց ընդառաջ քայլող Արմեն Վլադիմիրի Մարդանյանին և Սամվել Քաջիկի Հակոբյանին, և առանց առիթի, այն է՝ «դուք էիք եղել արա» ասելուց հետո, բայց չկարևորելով իրենց հարցի պատասխանը լսել, անմիջապես խուլիգանական դրդումներով հարձակվել են և հարվածներ են հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին, որի ընթացքում սևեռվող շեղբ ունեցող զսպանակային ծալովի դանակով միմյանց գործողությունները լրացնելով դիտավորությամբ հինգ անգամ հարվածներ են հասցրել Արմեն Մարդանյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որն արտահայտվել է աջ հետականջախեցային, աջ և ձախ ստորին կոպերի շրջանների արյունազեղումների, որովայնի ձախ կողմնային պատի և գոտկային ձախ կեսի շրջանի թվով 5 կտրած-ծակած վերքերի ձևով, ուղեկցված ձախ երիկամի վնասումով, ձախից հետորովայնամզային տարածության տարածուն հեմատոմայով, իսկ Սամվել Հակոբյանի առողջությանը պատճառել թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ՝ վերին շրթունքի, ձախ արմնկային հոդի շրջանների՝ քերծվածքների, սալջարդ վերքերի ձևով:
Կարեն Կամոյի Մանուկյանը խմբի կազմում՝ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի և գործով ինքնությունը չպարզված անձանց հետ, 2017թ. ապրիլի 5-ին՝ ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու 1-ին փակուղու 1-Բ շենքի կողային հատվածում, դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով, հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելություններն ընդգծելու մոլուցքով տարված, տևական ժամանակ հնչեցրել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այն է՝ նույն շենքի բնակիչ Ստեփան Հարությունի Հակոբյանի կողմից հայհոյանքները դադարեցնելու՝ իրենց ուղղված խնդրանքին հակադրվելով՝ սկսել են վիճաբանել վերջինիս հետ: Այդ ժամանակ ցանկանալով խափանել հասարակական կարգի խախտումը՝ վիճաբանությանը միջամտել են հիշյալ շենքի բնակիչներ Վարդան Ալեքսանդրի Բաբայանը և Ալեքսանդր Վարդանի Բաբայանը, ինչից հետո Ստեփան Դիարյանը, շարունակելով խուլիգանական իր գործողությունները, սկսել է վիճաբանել վերջիններիս հետ, որի ընթացքում խմբի կազմում՝ գործով ինքնությունը չպարզված անձի հետ, առանց առիթի, խուլիգանական դրդումներով, առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու միասնական դիտավորությամբ բռունցքով հարվածել է Վարդան Բաբայանի դեմքին, իսկ անհայտ անձը մահակով հարվածել է Վարդան Բաբայանի գլխի շրջանին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս՝ կանքին վտանգ սպառնացող, որն արտահայտվել է գլխի աջից գագաթա-ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքի, վերին շրթունքի ներսային մակերեսի թվով երկու սալջարդ վերքերի, գանգուղեղային վնասվածքի՝ գլխուղեղի միջին աստիճանի սալջարդի, գլխուղեղի ձախ ճակատ քունքային շրջանների ներուղեղային կոնտուզիոն օջախների կուբարախնոիդալ արյունազեղման ձևով: Այնուհետև, շարունակելով իրենց խուլիգանական գործողությունները, Ստեփան Դիարյանը և Կարեն Մանուկյանը՝ խմբի կազմում, հարձակվել Ալեքսանդր Բաբայանի վրա, որի ընթացքում Կարեն Մանուկյանն իր մոտ գտնվող մահակով, իսկ Ստեփան Դիարյանն իր մոտ եղած դանակով հարվածներ են հասցրել Ալեքսանդր Բաբայանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ քթի շրջանի քերծվածքի, ձախ ստորին կոպի և աջ բազկի շրջանների արյունազեղումների, ձախ արմնկահոդի շրջանի մակերեսային սալջարդ վերքի, կրծքավանդակի ձախ կեսի թվով երկու կտրած-ծակած չթափանցող վերքերի ձևով:
Բացի այդ, Կարեն Կամոյի Մանուկյանը, խմբի կազմում՝ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի հետ, մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու միասնական դիտավորությամբ, 2017 թվականի ապրիլի 05-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ.Սևակ 9 հասցեում գտնվող թիվ 154 մանկապարտեզի դիմային հատվածում նկատել են այդ հատվածով դեպի իրենց ընդառաջ քայող Արմեն Վլադիմիրի Մարդանյանին և Սամվել Քաջիկի Հակոբյանին, և առանց առիթի, այն է՝ «դուք էիք եղել արա» ասելուց հետո, բայց չկարևորելով իրենց հարցի պատասխանը լսել, անմիջապես խուլիգանական դրդումներով հարձակվել են և հարվածներ են հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին, որի ընթացքում սևեռվող շեղբ ունեցող զսպանակային ծալովի դանակով միմյանց գործողությունները լրացնելով դիտավորությամբ հինգ անգամ հարվածներ են հասցրել Արմեն Մարդանյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպասնացող, որն արտահայտվել է աջ հետականջախեցային, աջ և ձախ ստորին կոպերի շրջանների արյունազեղումների, որովայնի ձախ կողմնային պատի գոտկային ձախ կեսի շրջանի թվով 5 կտրած-ծակած վերքերի ձևով, ուղեկցված ձախ երիկամի վնասումով, ձախից հետորովայնամզային տարածության տարածուն հեմատոմայով, իսկ Սամվել Հակոբյանի առողջությանը պատճառել թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակաղ մարմնական վնասվածքներ՝ վերին շրթունքի, ձախ արմնկային հոդի շրջանների՝ քերծվածքների, սալջարդ վերքերի ձևով:
(…)
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, Դատարանը գտնում է, որ Կարեն Մանուկյանն իր կատարած` ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
Քննարկելով նշանակվելիք պատժաչափի հարցը, ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ, 62-րդ 66-րդ հոդվածներով սահմանված իրավադրույթները ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված մոտեցումների հետ համադրելով, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Կարեն Մանուկյանի անձը բնութագրող հանգամանքները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով ենթակա է պատժի՝ ազատազրկման 6 (վեց) տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ 18.04.2003թ. քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ենթակա է պատժի՝ ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով, վերջնական պատիժը՝ պատիժների մասնակի գումարմամբ սահմանելով ազատազրկում 7 (յոթ) տարի ժամկետով, որով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին:
Միաժամանակ հաշվի առնելով այն, որ սույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Կարեն Կամոյի Մանուկյանը 2017 թվականի ապրիլի 12-ից մինչև 2020 թվականի ապրիլի 08-ը գտնվել է անազատության մեջ, ուստի Դատարանը գտնում է, որ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված 7 (յոթ) տարի ժամկետով ազատազրկմանը պետք է հաշվակցել կալանքի տակ գտնված 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 26 (քսանվեց) օր ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 4 (չորս) օր ժամկետով:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Մանուկյանն իր նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է կրի: (…)»:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Կ.Մանուկյանը վերաքննիչ բողոքում խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԱՔԴ/0167/01/17 քրեական գործով 2023 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը, իրեն ճանաչել անմեղ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով, կամ նշանակել արդարացի՝ ավելի մեղմ պատիժ։
Վերաքննիչ բողոքի համաձայն՝
«(…) Հարգելի Դատարան, ուսումնասիրելով դատական ակտը՝ գտնում եմ, որ նախ իմ արարքներին ինչպես նախաքննական մարմնի, այնպես էլ Դատարանի կողմից տրվել է սխալ իրավական գնահատական և երկրորդը՝ եթե նույնիսկ ենթադրենք, որ վարույթն իրականացնող մարմինները իրավացի էին և ինձ մեղսագրված արարքների քրեաիրավական որակումը ճիշտ է տրված, ապա իմ նկատմամբ նշանակված պատիժը արդարացի չէ։
(…)
Հարգելի Դատարան, մեղադրական իմ դատավճռի հիմքում դրված և որևէ փաստական հանգամանք չի վկայում իմ մոտ հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու անթաքույց ցանկության առկայության մասին, որևէ փաստական հանգամանք չի վկայում ընդունված բարոյականության նորմերին հակադրվելու, իմ անձի կարծեցյալ առավելություներն ընդգծելու մոլուցքով տարված լինելը։ Այդ օրը տեղի ունեցածը բացառապես պայմանավորված է եղել միջանձնային անբարյացակամ հարաբերություններով, իմ գործողությունները ուղղված էին ոչ թե հասարակությանը, այլ կոնկրետ անձի դեմ։ Ի թիվս այլնի այդ մասին է վկայում նաև տուժող Վ. Բաբայանի ցուցմունքը այն մասին, որ Ս․Դիարյանին նկատողություն անելու ժամանակ ես գտնվելով նրա մոտ, որևէ բան չեմ խոսացել։ Միթե հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ունեցողը, կամ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու ուղղակի դիտավորություն ունեցող անձը այդպիսի վարքագիծ կցուցաբերի։ Բացի այդ, ինչպես դիտվում է տուժող Ա․Բաբայանի ցուցմունքից, նրա նկատողությանը ես նույնպես որևէ կերպ չեմ արձագանքել։ Հետևաբար, գտնում եմ, որ իմ արարքին տրվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական։
(…)
Դատարանը ինձ մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ։ Ոչ նախաքննության, ոչ էլ դատաքննության ընթացքում չի հաստատվել իմ կողմից տուժողին դանակով հարվածներ հասցնելու, իմ մոտ դանակ լինելու հանգամանքը։ Ավելին՝ դեպքին մասնակից և ոչ ոք իմ մոտ դանակ լինելու մասին ցուցմունք չի տվել։ Այս պարագայում, գտնում եմ, որ Դատարանի դատողությունները կրում են զուտ ենթադրական բնույթ։ Դատարանի հատուկ ուշադրությունն եմ հրավիրում նաև բողոքարկվող ակտում տեղ գտած իրար փոխլրացնող գործողություններ արտահայտության վրա։ Իմաստաբանական առումով փոխլրացնել նշանակում է որևէ պակասող, չհերիքող տարրի ավելացում, ուժերի, միջոցների համալրում։ Այստեղ, կարծում եմ, ողջամիտ հարց է առաջանում, թե իմ որ գործողություններն են փոխլրացրել Ս․Դիարյանի գործողություններին, կամ հակառակը՝ վերջինս ինչպես և/կամ ինչով է փոխլրացրել իմ գործողությունները (եթե դիցուկ ենթադրենք, որ տուժողի մարմնական վնասվածքները հասցվել են իմ կողմից)։ Հարգելի Դատարան, ոչ նախաքննության, ոչ էլ դատաքննության ընթացքում այս հարցի պատասխանը չի տրվել։ Ավելին, ինչպես դիտվում է Դատարանում հետազոտված ապացույցներից, վիճաբանության այդ կարճ ընթացքում՝ 1-2 րոպե, չի եղել մի այնպիսի թեկուզ կարճ ժամանակահատված, որ ես և Ս․Դիարյանը միաժամանակ բռնություն գործադրենք Արմեն Մարդանյանի նկատմամբ, որպիսի պայմաններում, համոզված եմ վերջինիս վնասվածքը որակելով խմբի կողմից պատճառված, թույլ է տրվել նյութական իրավունքի խախտում։
Ինչ վերաբերում է ծանր մարմնական վնասվածքը խուլիգանական դրդումներով պատճառված լինելու հանգամանքին, ապա այդ կապակցությամբ ցանկանում եմ նշել․
Դատարանը իր ակտում հաստատված է համարել, որ դեպքը տեղի է ունեցել «էտ դուք եք եղել արա» մեր կողմից կատարված արտահայտության ուղեկցությամբ։ Հարգելի Դատարան, վերևում մեջբերված ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի դիրքորոշման լույսի ներքո մեկնաբանելով քննարկվող դեպքը, ակնհայտ է, որ Երևան քաղաքի Պ․Սևակ փողոցում տեղի ունեցած դեպքը կրել է զուտ անձնական բնույթ, որպիսի հանգամանքը իմ պատկերացմամբ բացառում է խուլիգանական դրդումները։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ գտնում եմ, որ այս դեպքում ևս թույլ է տրվել նյութական իրավունքի խախտում՝ արարքին տրվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական։
(…)
Գտնում եմ, որ իմ նկատմամբ նշանակված պատիժը արդարացի չէ և չի բխում քրեական օրենսգրքով ամրագրված պատժի նպատակներից։ Այսպես․
(…)
Հարգելի Դատարան, գտնում եմ, որ իմ նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ստորադաս ատյանի կողմից նախ հաշվի չի առնվել պատիժ նշանակելու պահին իմ խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը։
Հայտնում եմ նաև, որ ընտանիքիս միակ կերակրողը ես եմ։ Ընտանիքիս մյուս անդամները չեն աշխատում։ Նման պատժի նշանակման պայմաններում ընտանիքս կհայտնվի ծանր կացության մեջ։ Դատարանը իմ նկատմամբ նման խիստ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել նաև այս հանգամանքը։
Ամփոփելով վերոգրյալը գտնում եմ որ ստորադաս ատյանի կողմից թույլ են տրվել նյութական նորմի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։ (…)»:
Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում արձանագրված դիրքորոշումները.
Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Կ․Մանուկյանը, վերջինիս պաշտպանները պնդեցին վերաքննիչ բողոքը, խնդրեցին այն բավարարել։
Դատախազ Հ․Հարությունյանն առարկեց ներկայացված վերաքննիչ բողոքի դեմ, խնդրեց այն մերժել։
Վերաքննիչ դատարան էր ստացվել Ստեփան Դիարյանի պաշտպան Հայկ Սարգսյանի դիմումը, որով վերջինս միջնորդում է Ս․Դիարյանի նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը մահվան հիմքով դադարեցնել:
Ստացվել է նաև Ստեփան Դիարյանի հոր՝ Սիմոն Դիարյանի դիմումը, որի համաձայն՝ վերջինս չի առարկում, որ որդու նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի մահվան հիմքով:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
2022 թվականի հուլիսի 1-ին ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 483-րդ հոդվածի 12-րդ մասի համաձայն՝ «Այն քրեական գործերը, որոնցով մինչև սույն օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելը դատական քննություն նշանակելու մասին որոշում է կայացվել, քննվում և լուծվում են մինչև 2022 թվականի հուլիսի 1-ը գործող կարգով»։
Նույն հոդվածի 483-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ «Մինչև սույն օրենսգիրքն ուժի մեջ մտնելը կայացված դատական ակտերով վերաքննիչ և վճռաբեկ բողոքները բերվում և քննվում են մինչև 2022 թվականի հուլիսի 1-ը գործող կարգով»։
Վերաքննիչ դատարանը նախ և առաջ արձանագրում է, որ 2022 թվականի հուլիսի 1-ից հետո կայացված դատական ակտերի դեմ վերաքննիչ բողոքները բերվում և քննվում են 2022 թվականի հուլիսի 1-ից գործող քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով: Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, ղեկավարվելով 2022 թվականի հուլիսի 1-ից ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 483-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ սույն քրեական գործը քննել է մինչև 2022 թվականի հուլիսի 1-ը գործող կարգով:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ նման հակասությունը վերանայող ատյանին ըստ էության զրկում է արդյունավետ վերանայում իրականացնելու հնարավորությունից, ուստի սույն վերաքննիչ բողոքի քննությունն իրականացնելիս թեև որպես բողոքի քննության ընթացակարգային կառուցակարգ հիմք է ընդունվում 2022 թվականի հուլիսի 1-ից գործող կարգը, այնուամենայնիվ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունների իրավաչափության գնահատման համար հիմք են ընդունվում մինչև 2022 թվականի հուլիսի 1-ը գործող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի իրավակարգավորումները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման արդյունքով բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե`
1) ճիշտ չի կիրառվել Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը.
2) ճիշտ չի կիրառվել նյութական օրենքը.
3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում.
4) առկա է որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, որի հետևանքով բողոքարկվող դատական ակտը դարձել է ոչ իրավաչափ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 370-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Բողոքը քննելու արդյունքով վերաքննիչ դատարանը կայացնում է եզրափակիչ դատական ակտ, որը՝
1) հաստատում կամ լրացնում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը.
2) ամբողջությամբ կամ մասամբ փոխարինում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտին.
3) ամբողջությամբ կամ մասամբ վերացնում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը:
2. Վերաքննիչ դատարանը եզրափակիչ դատական ակտը կայացնում է սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կանոններով` հաշվի առնելով սույն հոդվածում շարադրված պահանջները:
3. Վերաքննիչ դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը.
1) հիմնավոր է արդյոք վերաքննիչ բողոքը (վերաքննիչ բողոքներից յուրաքանչյուրը).
2) հայտնաբերվել է արդյոք սույն օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված որևէ հանգամանք.
3) պետք է արդյոք փոխել սույն օրենսգրքի 348-րդ հոդվածով սահմանված որևէ հարցի առաջին ատյանի դատարանի տված պատասխանը.
4) բողոքարկվող դատական ակտը պետք է արդյոք բեկանվի կամ փոփոխվի.
5) եթե բողոքարկվող դատական ակտը ենթակա է բեկանման, ապա այն պետք է բեկանվի ամբողջությամբ, թե որոշակի մասով.
6) եթե բողոքարկվող դատական ակտը ենթակա է ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանման, ապա պետք է կայացվի նոր դատական ակտ, թե վարույթը պետք է փոխանցվի առաջին ատյանի համապատասխան դատարան.
7) եթե վարույթը ենթակա է փոխանցման առաջին ատյանի համապատասխան դատարան, ապա ինչ ծավալով պետք է իրականացվի նոր վարույթը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննության արդյունքով վերաքննիչ դատարանը`
1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ: Այն դեպքում, երբ վերաքննիչ դատարանը մերժում է վերաքննիչ բողոքը, սակայն գտնում է, որ գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտը թերի կամ մասնակի սխալ է հիմնավորված, ապա հիմնավորում է անփոփոխ թողնված դատական ակտը. (...)»:
Վերոգրյալ իրավական նորմերի լույսի ներքո բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման ենթարկելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Մանուկյանի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքն անհիմն է, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը՝ հիմնավորված:
Նման հետևության Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքում.
1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ նաև՝ Նախկին քրեական դատավարության օրենսգիրք) 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1.Հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2.Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Նրանց անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը:
3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: (...)»:
Նախկին քրեական դատավարության օրենսգրքի 23-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական դատավարությունն իրականացվում է մրցակցության սկզբունքի հիման վրա:
2. Քրեական հետապնդումը, պաշտպանությունը և գործի լուծումը տարանջատված են. դրանք իրականացնում են տարբեր մարմիններ և անձինք:
3. Դատարանը հանդես չի գալիս մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և արտահայտում է միայն իրավունքի շահերը:
4. Քրեական գործը քննող դատարանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար ստեղծում է գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ: Դատարանը կաշկանդված չէ կողմերի կարծիքներով և իրավունք ունի սեփական նախաձեռնությամբ անհրաժեշտ միջոցներ ձեռնարկել քրեական գործով ճշմարտությունը բացահայտելու համար:
5. Քրեական դատավարությանը մասնակցող կողմերը քրեական դատավարական օրենսդրությամբ օժտված են իրենց դիրքորոշումը պաշտպանելու հավասար հնարավորություններով: Դատարանը դատավճիռը հիմնավորում է միայն այն ապացույցներով, որոնց հետազոտման ընթացքում կողմերից յուրաքանչյուրի համար ապահովվել են հավասար պայմաններ:
6. Քրեական դատավարության ընթացքում կողմերն իրենց դիրքորոշումը, այն պաշտպանելու եղանակները և միջոցներն օրենքի շրջանակներում ընտրում են ինքնուրույն՝ անկախ դատարանից, այլ մարմիններից և անձանցից: Դատարանը, կողմի միջնորդությամբ, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, աջակցում է նրան ձեռք բերելու անհրաժեշտ նյութեր: (…)»:
Նախկին քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում»։
Նախկին քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն`
«Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»:
Նախկին քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն`
«Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով»։
Նախկին քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
Նախկին քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
Մեջբերված նորմերը վերլուծության ենթարկելիս` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ընդ որում, թեև ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել և պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունից։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով։
«Ապացույցների բավարարություն» եզրույթի էությանը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին և բնութագրին վերաբերող հարցերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից քննարկվել և վերլուծվել են, ի թիվս այլնի, Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած»:
Ընդ որում, Մ․Հակոբյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից մեկին` անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. «[Ա]պացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա»:
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ. «Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: (…)»:
Մեկ այլ` Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ վերահաստատելով և զարգացնելով նախկինում արտահայտած իր իրավական դիրքորոշումները՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև ընդգծել է, որ. «(…) [Ք]րեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»:
Նույն որոշման մեջ անդրադառնալով ապացույցի արժանահավատության հարցին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա:»:
Վերոգրյալ իրավակարգավորումների, իրավական վերլուծությունների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո վերլուծելով Առաջին ատյանի դատարանում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները և գնահատելով արված հետևությունը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը լրիվ, բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման է ենթարկել դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատել է վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ինչի արդյունքում՝ հիմնված ներքին համոզման վրա եկել է իրավաչափ հետևության ամբաստանյալ Կարեն Մանուկյանի արարքում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով (որը համապատասխանում է 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 10-րդ կետերին) և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով (որը համապատասխանում է ՀՀ 2021 թվականի մայիսի 05-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասին) նախատեսված հանցակազմերի առկայության վերաբերյալ:
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի փաստարկներին՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Կարեն Մանուկյանը գործել է դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով, հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, ինչպես նաև սեփական անձի կարծեցյալ առավելություններն ընդգծելու մոլուցքով տարված, տևական ժամանակ հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, այն է՝ խմբի կազմում, հարձակվել է տուժող Ալեքսանդր Բաբայանի վրա, որի ընթացքում իր մոտ գտնվող մահակով հարվածներ է հասցրել Ալեքսանդր Բաբայանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ քթի շրջանի քերծվածքի, ձախ ստորին կոպի և աջ բազկի շրջանների արյունազեղումների, ձախ արմնկահոդի շրջանի մակերեսային սալջարդ վերքի, կրծքավանդակի ձախ կեսի թվով երկու կտրած-ծակած չթափանցող վերքերի ձևով:
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ՝ վերոգրյալը հաստատվում է տուժող Ա.Բաբայանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալներ Ս.Դիարյանը և Կ.Մանուկյանը հարձակվել են իր վրա, Կ.Մանուկյանը երկաթյա ձողի նմանվող առարկայով հարվածներ է հասցրել իրեն, որից հետ մի կերպ փախնելուց հետո իրեն հետապնդել է Ս.Դիարյանը և իր բնակության շենքի հարևանությամբ գտնվող ավտոտնակի մոտ դանակով հարվածներ է հասցրել նրան: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ տուժողի ցուցմունքն օրենքով նախատեսված ապացույցի ինքնուրույն տեսակ է, իսկ տուժողն էլ իրեն հայտնի ամեն ինչ պատմելու օրենքով սահմանված պարտականություն է կրում, որի համար հարցաքննությունից առաջ նախազգուշացվում է ցուցմունքներ տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու, սուտ ցուցմունքներ տալու համար սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին: Հետևաբար տուժողի ցուցմունքն իր բնույթով ոչ միայն ապացույցի ինքնուրույն տեսակ է, այլև վերջինիս իրավունքների և շահերի պաշտպանության միջոց: Ընդ որում, վերջին հանգամանքն ինքնին չի նսեմացնում տուժողի ցուցմունքի՝ որպես ապացույցի հատկանիշները, դրա ապացուցողական նշանակությունն ու հավաստիությունը: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ոչ միայն տուժող Ա.Բաբայանի ցուցմունքը կասկածի տակ դնելու օբյեկտիվ պատճառ չունի, այլ նաև այն հաստատվում է սույն քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված այլ ապացույցներով, մասնավորապես՝ վկա Պարույր Մարուքյանը, նկարագրելով նույն դեպքը, հայտնել է նաև, որ Ա.Բաբայանի վրա հարձակվելիս Ս.Դիարյանը և Կ.Մանուկյանը ասել են՝ «էտ դու էիր մեզ խփում», որից հետո նոր սկսվել է վիճաբանությունը:
Վերաքննիչ դատարանը գնահատմամբ բավարար ապացույցների համակցությամբ հաստատվում է նաև, որ ամբաստանյալ Կ.Մանուկյանի կողմից խուլիգանություն կատարելիս կիրառվել է որպես զենք օգտագործվող՝ մետաղյա ձողին նմանվող առարկա, որի գործադրմամբ էլ տուժող Ա.Բաբայանին մարմնական վնասվածք է պատճառվել:
Ամբաստանյալ Կ.Մանուկյանին մեղսագրված՝ խուլիգանական դրդումներով մի խումբ անձանց կողմից առողջությանը ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու մեղադրանքը Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ հաստատվում է.
- տուժող Արմեն Մարդանյանի ցուցմունքով, այն մասին, որ ինքը և Սամվելը քայլելով գնացել են դեպի Պ.Սևակի փողոցի գլխավոր ճանապարհը և հասնելով այդ ճանապարհին՝ իրենց են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ, որոնք արագ քայլելով մոտեցել են իրենց և ասել են «Էտ դուք էիք արա», Սամվելը հարցրել է՝ «Ի՞նչն էինք մենք»: Նրանք հասել են իրենց, սկսել են քաշքշել, բարձր ձայնով սկսել են իրենց հետ խոսել, որի ժամանակ այդ տղաներից մեկը հարվածել է իր ձախ կողքին՝ գոտկատեղի հատվածում: Այդ հարվածից ինքը ընկել է գետնին և զգացել է թուլություն: Ինքը ուժ է հավաքել և գետնին ընկած տեղից վեր է կացել և նկատել է, որ Սամվելը և այդ տղաները հարվածում են միմյանց: Երբ փորձել է մոտենալ նրանց, այդ տղաներից մեկը, կոնկրետ չի հիշում, թե նույն տղան էր, ով իրեն առաջին հարվածն էր հասցրել, թե ոչ, սակայն նրանցից մեկը մի քանի անգամ հարվածներ է հասցրել որովայնի շրջանում: Դրանից հետո ինքը թուլացել է և ընկել է գետնին: Այդ տղաները այդ ժամանակ թողել և հեռացել են, իսկ Սամվելը մոտեցել է իրեն: Ինքը նրանց գնալուց հետո զգացել է, որ էլ ավելի է թուլանում,
- վկա Սամվել Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Ա.Մարդանյանի հետ զբոսնելիս իրենց են մոտեցել երկու երիտասարդ և ասելով՝ «էտ դուք էիք եղել» սկսել են հարվածներ հասցնել իրենց, հարձակվողների մեջ ինքը ճանաչել է նույն բակի բնակիչ Ստեփան Դիարյանին, ինչպես նաև փոխադարձ կռվի ժամանակ հարվածել է Ստեփան Դիարյանի հետ հարձակվող անձին, որից հետո իր վերնաշապիկի վրա արյուն է տեսել,
- փորձագետի 0744/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն՝ Ս.Հակոբյանի մարմնական վնասվածքները՝ վերին շրթունքի, ձախ արմնկային հոդի շրջանների՝ քերծվածքների, սալջարդ վերքերի ձևով, հասցվել են՝ բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է՝ որոշման մեջ նշված ժամկետին, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում,
- փորձագետի 0791/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն՝ Կ.Մանուկյանի ստացած մարմնական վնասվածքները՝ աջ աչքի վերին և ստորին կոպերի շրջանների արյունազեղումների, ձախ հոնքի շրջանի սալջարդ վերքի, ձախ ծնկահոդի շրջանի քերծվածքի, քթի միջնապատի կոտրվածքի ձևով, պատճառվել են բութ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնցից ձախ ծնկահոդի շրջանի քերծվածքը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում, իսկ մնացած բոլոր վնասվածքները ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցված պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, ի նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից,
- դատագենետիկական փորձաքննության 67 եզրակացությամբ, որի համաձայն՝ Սամվել Հակոբյանի հագին դեպքի պահին եղած «PUMA» ֆիրմայի սպորտային վերնազգեստի ձախ կեսին հայտնաբերված կասկածելի հետքից ԴՆԹ անջատվել է խառնուրդի տեսքով, որն առաջացել է առնվազն երկու տարբեր անձանցից: Նշված ԴՆԹ-ների խառնուրդի մեջ տեսականորեն դիտվում է Կարեն Մանուկյանին բնորոշ ԴՆԹ-ն:
Անդրադառնալով Կարեն Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված պատժի ոչ իրավաչափ լինելու վերաբերյալ վերջինիս պնդումներին՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է արձանագրում է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների՝ հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։ Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։
Վերոգրյալ իրավական դատողությունների լույսի ներքո վերլուծելով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Կարեն Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված պատժի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, իրավաչափ կերպով հաշվի է առել գործի փաստական և իրավական հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանքները, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ բացակայությունը և նշանակել է իրավաչափ պատիժներ։ Հետևաբար, Բողոքաբերի պնդումները իր նկատմամբ նշանակված պատժի ոչ իրավաչափ լինելու վերաբերյալ անհիմն են և չպատճառաբանված:
Ամփոփելով վերոշարադրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում Առաջին ատյանի դատարանի բողոքարկված դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու իրավաչափ հիմքեր առկա չեն, Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ, այսինքն՝ բացակայում են վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու հիմքերը: Հետևաբար, Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ դրա դեմ բերված ամբաստանյալ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը՝ մերժել:
Անդրադառնալով մեղադրյալ Ստեփան Դիարյանի նկատմամբ մահվան հիմքով քրեական հետապնդումը դադարացնելու մասին պաշտպան Հայկ Սարգսյանի միջնորդությանը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հատևյալը․
Նախկին քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
(...)
10) անձը մահացել է, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ գործի վարույթն անհրաժեշտ է մահացածի իրավունքների վերականգնման համար կամ ուրիշ անձանց նկատմամբ նոր ի հայտ եկած հանգամանքների կապակցությամբ գործը վերսկսելու համար.
(...)»:
Նախկին քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն`
«(...) 5. Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը (...)»:
Վերոգրյալ հոդվածի վերլուծությունից երևում է, որ դրանում թվարկված են օրենքով սահմանված այն հանգամանքները, որոնք բացառում են անձի նկատմամբ քրեական հետապնդման իրականացման հնարավորությունը: Նշված հանգամանքներից յուրաքանչյուրի բացահայտման դեպքում անձի նկատմամբ քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերի կիրառմանը Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Սարգսյանի գործով որոշման մեջ և արձանագրել, որ «(...) թեև (…) [ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված] հիմքերն իրենց բովանդակությամբ, կիրառման իրավական հետևանքներով տարբեր են, այնուամենայնիվ, բոլորն էլ կրում են իմպերատիվ բնույթ և դրանցից գեթ մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում: Այլ կերպ, եթե վարույթ իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման» (Արամ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման 20-րդ կետը):
2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի Օգսեն Մկրտչյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԴ/0150/01/12 գործով Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել, որ.
«(...) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով սահմանված հիմքի՝ քրեական հետապնդման ենթարկվող անձի մահվան դեպքում, այդ անձի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցվի, իսկ քրեական գործի վարույթը` կարճվի:
Նշվածից բացառություն կարող է լինել միայն այն դեպքերում, երբ տվյալ գործով վարույթի իրականացումն անհրաժեշտ է.
ա) մահացածի իրավունքների վերականգնման համար,
բ) այլ անձանց նկատմամբ նոր ի հայտ եկած հանգամանքների կապակցությամբ գործը վերսկսելու համար:
Հետևաբար, եթե բացառություն կազմող վերոգրյալ անհրաժեշտությունը բացակայում է, ապա անձի մահվան դեպքում նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը` կարճման, անկախ նրանից, թե գործը քննության որ փուլում է գտնվում: (...)»:
ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2017 թվականի մարտի 21–ին կայացված թիվ ՍԴՈ–1358 որոշմամբ արձանագրել է, որ «(…) նույնիսկ համապատասխան հստակ կարգավիճակի բացակայության պարագայում օրենսգրքի գործող իրավակարգավորումներն ապահովում են [մեղադրյալի ունեցած] իրավունքների և դրանց պաշտպանության իրավաչափ հավասարակշռությունը և բավարար են մահացած անձի իրավունքների վերականգնման համար` ինչպես մերձավոր հարազատների, այնպես էլ իրավասու անձանց կամ իրավասու մարմինների նախաձեռնությամբ:
(…)
Ելնելով իրավունքի գերակայության սկզբունքից, մարդու հիմնական իրավունքների անմիջական գործողության սահմանադրական պահանջից, ինչպես նաեւ վիճարկվող դրույթի ընդհանուր տրամաբանությունից, մինչեւ ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից համապատասխան իրավակարգավորումներ սահմանելը, իրավակիրառ պրակտիկան պետք է առաջնորդվի այն մոտեցմամբ, որ անձի մահվան հիմքով քրեական հետապնդում չիրականացնելու կամ գործի վարույթը կարճելու դեպքում անհրաժեշտ է այդ մասին իրազեկել նրա մերձավոր ազգականին, ապահովել վերջինի դիրքորոշման լսելիությունը, մահացածի իրավունքների վերականգնման անհրաժեշտության դեպքում քրեական գործի վարույթը շարունակելու` նրա պահանջի բավարարումը և մասնակցությունը մահացածի իրավունքների պաշտպանության և նրա մեղավորության հարցը պարզելուն ուղղված դատավարության ողջ ընթացքում»։
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մահվան փաստի առկայությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք է, սակայն քրեական գործով որպես մեղադրյալ ներգրաված անձի մահվան դեպքում դատարանը կարող է չդադարեցնել քրեական հետապնդումը և շարունակել քրեական գործի վարույթը հետևյալ դեպքերում՝
ա) դատարանի սեփական նախաձեռնությամբ` մեղադրյալի իրավունքների պաշտպանության անհրաժեշտության դեպքում,
բ) մահացածի մերձավոր ազգականների նախաձեռնությամբ` վերջիններիս լսելիությունը ապահովելուց հետո նրանց ցանկությամբ մահացածի իրավունքների պաշտպանության և նրա մեղավորության հարցը պարզելու ցանկության դեպքում։
Մահացած ամբաստանյալ Ս․Դիարյանի իրավունքների վերականգնման նպատակով գործի վարույթը շարունակելու անհրաժեշտության կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական գործում բացակայում են մահացածի իրավունքների վերականգնման նպատակով գործի վարույթը շարունակելու անհրաժեշտությունը հիմնավորող փաստական տվյալները:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ս․Դիարյանի մերձավոր ազգականների՝ մահացածի իրավունքների պաշտպանության և նրա մեղավորության հարցը պարզելու ցանկությանը, ապա Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ պաշտպան Հայկ Սարգսյանն իր կողմից ներկայացվել է ամբաստանյալ Ստեփան Դիարյանի հոր՝ Սիմոն Դիարյանի դիմումը, որով վերջինս հայտնում է, որ չի առարկում, որ իր որդու նկատմամբ իրականացված քրեական հետապնդումը դադարեցվի՝ մահվան ոչ արդարացնող հիմքով:
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, ամբաստանյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի պաշտպան Հայկ Սարգսյանի միջնորդությունը պետք է բավարարել և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 08-ի ԵԱՔԴ/0167/01/17 դատավճիռը բեկանել, ամբաստանյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի նկատմամբ երկու դրվագ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի մեղադրանքով քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վերջինիս մահվան հիմքով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 08-ի ԵԱՔԴ/0167/01/17 դատավճիռը մնացած մասով պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 363-րդ և 371-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը.

Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՝

Ամբաստանյալ Կարեն Կամոյի Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը, մերժել։
Ամբաստանյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի պաշտպան Հայկ Սարգսյանի միջնորդությունը, բավարարել։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 08-ի ԵԱՔԴ/0167/01/17 դատավճիռը՝ ամբաստանյալ Ստեփան Դիարյանի մասով, բեկանել:
Ամբաստանյալ Ստեփան Սիմոնի Դիարյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 9-րդ կետերով՝ երկու դրվագ և 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի մեղադրանքով քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վերջինիս մահվան հիմքով։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 08-ի ԵԱՔԴ/0167/01/17 դատավճիռը՝ մնացած մասով, թողնել անփոփոխ։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստացման օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ

Ա․ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ