Գործ No ԵԱՔԴ/0163/01/17

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ՙ27՚ մարտի 2019 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Նարե Այվազյանի
Միլենա Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Սամվել Յուզբաշյանի
պաշտպաններ Ազատ Շահբազյանի
Թամարա Բաղդասարյանի
Աննա Ջուվանովայի

Կենտրոն նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Մխիթար Համլետի Համբարձումյանի /ծնված 1980 թվականի օգոստոսի 23-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած խնամքին 2 երեխա, նախկինում չդատված, ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 3-րդ հրաձգային գումարտակի 2-րդ հրաձգային վաշտի ավագ, ավագ սերժանտ, բնակվում է քաղաք Երևան, Խաղաղ Դոնի փողոց, 7-րդ շենք, 21-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:

Սմբատ Բարիսի Քոչարյանի /ծնված 1987 թվականի փետրվարի 26-ին, Եղեգնաձոր քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ հրաձգային գումարտակի, 2-րդ հրաձգային վաշտի, 2-րդ դասակի, 3-րդ ջոկի ավագ հրաձիգ, ավագ սերժանտ, գրանցված է քաղաք Եղեգնաձոր, Միկոյան փողոց, 9ա շենք, 1-ին բնակարան, բնակվում է քաղաք Երևան, Նուբարաշեն, 6-րդ փողոց, 1/4 շենք, 12-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:

Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանի /ծնված 1984 թվականի հոկտեմբերի 30-ին` Կոտայքի մարզի Թեղենիք գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ հրաձգային գումարտակի, 2-րդ հրաձգային վաշտի, 3-րդ դասակի, 1-ին ջոկի գնդացրորդ, շարքային, հաշվառված` Կոտայքի մարզ, գյուղ Թեղենիք, 4-րդ փողոց, 3-րդ տուն, բնակվող` քաղաք Նոր Հաճն, Թումանյան թաղամաս, 11 շենք, 39 բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանի /ծնված 1981 թվականի հուլիսի 14-ին` Շիրակի մարզի Բագրավան գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ հետախուզական գումարտակի, շտաբային վաշտի, հետախուզական դասակի հետախույզ-դիպուկահար, շարքային, հաշվառված Շիրակի մարզ, գյուղ Բագրավան, 1-ին փողոց 3 տուն, բնակվող` քաղաք Երևան, Սասունցի Դավթի նրբանցք 21 տուն/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2017 թվականի հուլիսի 10-ին ՀՀ զինվորական կենտրոնական դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 90101017 քրեական գործը:
2017 թվականի հուլիսի 14-ին ՀՀ զինվորական կենտրոնական դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 90101117 քրեական գործը:
2017 թվականի հուլիսի 14-ին ՀՀ զինվորական կենտրոնական դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 90101217 քրեական գործը:
2017 թվականի հուլիսի 14-ին ՀՀ զինվորական կենտրոնական դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 90101317 քրեական գործը:
2017 թվականի հուլիսի 17-ին թիվ 90101017, 90101117, 90101217 և 90101217 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել է 90101017 համարի տակ:
2017 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Մխիթար Համբարձումյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Սմբատ Քոչարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Վարդան Ներսիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Հովհաննես Պետրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի հոկտեմբերի 19-ին թիվ 90101017 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Մխիթար Համբարձումյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա 2017 թվականի փետրվարի 13-ից մարտի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում միասնական դիտավորությամբ կատարել է ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 3.244.876 ՀՀ դրամին համարժեք 6670,65 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ապրանքատեսակների գաղտնի հափշտակություն՝ գողություն:
Այսպես, Մխիթար Համլետի Համբարձումյանը, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 3-րդ հրաձգային գումարտակի, 2-րդ հրաձգային վաշտի ավագ, կոչումով ավագ սերժանտ, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 2016թ նոյեմբերի 26-ի թիվ 1316 հրամանով 2016 թվականի դեկտեմբերի 5-ին գործուղվելով Կոսովոյի տարածաշրջան /«Ֆիլմ սիթի» ռազմաբազա/ խաղապահ առաքելության՝ «Բոնդսթիլ» ամերիկյան ռազմաբազայի տարածքում գտնվող «Յուես Պեիքս» խանութ սրահից 2017 թվականի փետրվարի 13-ին գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 288.569 ՀՀ դրամին համարժեք 592,74 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ութ բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, մեկ պայուսակ, և մեկ հատ <<Լոգիտեք>> տեսակի զույգ բարձրախոս, այնուհետև 2017 թվականի փետրվարի 15-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 579.437 ՀՀ դրամին համարժեք 1190,74 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ տասնհինգ բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, մեկ պայուսակ, և մեկ հատ <<Փլեյսթեյշն>> տեսակի խաղային համակարգիչ, այնուհետև 2017 թվականի փետրվարի 16-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 402.828 ՀՀ դրամին համարժեք 827.69 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ վեց բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, մեկ պայուսակ, և մեկ հատ <<Իքսբոքս>> խաղային համակարգիչ, այնուհետև 2017 թվականի փետրվարի 20-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 279.185 ՀՀ դրամին համարժեք 573.50 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ տաս բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, այնուհետև 2017 թվականի փետրվարի 28-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 346.233 ՀՀ դրամին համարժեք 711,39 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ տասներկու բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, մեկ պայուսակ, այնուհետև 2017 թվականի մարտի 2-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 164.862 ՀՀ դրամին համարժեք 338,70 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ վեց բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, այնուհետև 2017 թվականի մարտի 3-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 219.847 ՀՀ դրամին համարժեք 451,60 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ութ բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, այնուհետև 2017 թվականի մարտի 8-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 251.383 ՀՀ դրամին համարժեք 516,59 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ութ բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ և մեկ պայուսակ, այնուհետև 2017 թվականի մարտի 10-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ուրիշի գույքը զգալի չափերով՝ ընդհանուր 274.363 ՀՀ դրամին համարժեք 564,50 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ տաս բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, այնուհետև 2017 թվականի մարտի 13-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 274.256 ՀՀ դրամին համարժեք 564,50 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ տաս բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, այնուհետև 2017 թվականի մարտի 16-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 163.913 ՀՀ դրամին համարժեք 338,70 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ վեց բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ:՚:

Ամբաստանյալ Սմբատ Քոչարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <<նա 2017 թվականի փետրվարի 14-ից մարտի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում միասնական դիտավորությամբ կատարել է ուրիշի գույքի խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 580.622 ՀՀ դրամին համարժեք 1194.54 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ապրանքատեսակների գաղտնի հափշտակություն՝ գողություն:
Այսպես, Սմբատ Բարիսի Քոչարյանը, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ հրաձգային գումարտակի, 2-րդ հրաձգային վաշտի, 2-րդ դասակի, 3-րդ ջոկի ավագ հրաձիգ, կոչումով ավագ սերժանտ, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 2016թ նոյեմբերի 26-ի թիվ 1316 հրամանով 2016 թվականի դեկտեմբերի 5-ին գործուղվելով Կոսովոյի տարածաշրջան /«Ֆիլմ սիթի» ռազմաբազա/ խաղապահ առաքելության՝ «Բոնդսթիլ» ամերիկյան ռազմաբազայի տարածքում գտնվող «Յուես Պեիքս» խանութ սրահից 2017 թվականի փետրվարի 14-ին գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 114.288 ՀՀ դրամին համարժեք 234.89 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ մեկ հատ պայուսակ և երկու հատ <<Թոշիբա>> տեսակի հիշողության կրիչ, այնուհետև 2017 թվականի փետրվարի 20-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 137.402 ՀՀ դրամին համարժեք 282.25 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ հինգ բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, այնուհետև 2017 թվականի մարտի 8-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 137.348 ՀՀ դրամին համարժեք 282.25 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ հինգ բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, այնուհետև 2017 թվականի մարտի 10-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 82.309 ՀՀ դրամին համարժեք 169,35 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ երեք բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, այնուհետև 2017 թվականի մարտի 16-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 109.275 ՀՀ դրամին համարժեք 225,80 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ վեց բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ:>>:

Ամբաստանյալ Վարդան Ներսիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <<նա 2017 թվականի փետրվարի 13-ից մարտի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում միասնական դիտավորությամբ կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերի՝ ընդհանուր 498.698 ՀՀ դրամին համարժեք 1025.71 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ապրանքատեսակների գաղտնի հափշտակություն՝ գողություն:
Այսպես, Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանը, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ հրաձգային գումարտակի, 2-րդ հրաձգային վաշտի, 3-րդ դասակի, 1-ին ջոկի գնդացրորդի պաշտոնը, կոչումով շարքային, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 2016թ նոյեմբերի 26-ի թիվ 1316 հրամանով 2016 թվականի դեկտեմբերի 5-ին գործուղվելով Կոսովոյի տարածաշրջան /«Ֆիլմ սիթի» ռազմաբազա/ խաղապահ առաքելության՝ «Բոնդսթիլ» ամերիկյան ռազմաբազայի տարածքում գտնվող «Յուես Պեիքս» խանութ սրահից 2017 թվականի փետրվարի 13-ին գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 165.145 ՀՀ դրամին համարժեք 339,22 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ մեկ հատ պայուսակ, երեք բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ, երկու հատ <<Մ-16-13Տ Տիտանիում Կոմբո Ե>> տեսակի բացովի դանակ և 2 հատ <<Դուալ ՎԵ Ռեվլոն Ռոուզ Գոլդ>> տեսակի վարդահարդար սարք, այնուհետև 2017 թվականի փետրվարի 14-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 247.464 ՀՀ դրամին համարժեք 508.60 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ վեց բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ և երկու հատ <<Թոշիբա>> տեսակի հիշողության կրիչ, այնուհետև 2017 թվականի մարտի 16-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 86.089 ՀՀ դրամին համարժեք 177.89 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ մեկ հատ պայուսակ և երկու բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտ:>>:

Ամբաստանյալ Հովհաննես Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ << նա 2017 թվականի փետրվարի 14-ին փորձել է կատարել ուրիշի գույքի զգալի չափերի՝ 254.076 ՀՀ դրամին համարժեք 522,19 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ապրանքատեսակների գաղտնի հափշտակություն՝ գողություն:
Այսպես, Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ հետախուզական գումարտակի, շտաբային վաշտի, հետախուզական դասակի հետախույզ-դիպուկահար, կոչումով շարքային, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 2016թ նոյեմբերի 26-ի թիվ 1316 հրամանով 2016 թվականի դեկտեմբերի 5-ին գործուղվելով Կոսովոյի տարածաշրջան /«Ֆիլմ սիթի» ռազմաբազա/ խաղապահ առաքելության՝ «Բոնդսթիլ» ամերիկյան ռազմաբազայի տարածքում գտնվող «Յուես Պեիքս» խանութ սրահից 2017 թվականի փետրվարի 14-ին փորձել է կատարել ուրիշի գույքի զգալի չափերի՝ ընդհանուր 254.076 ՀՀ դրամին համարժեք 522,19 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ մեկ հատ պայուսակի, երեք բլոկ <<Մարլբորո>> տեսակի ծխախոտի, երկու հատ <<Թոշիբա>> տեսակի հիշողության կրիչի և մեկ հատ <<Նյու Էյջ>> տեսակի հիշողության կրիչի գաղտնի հափշտակություն՝ գողություն, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ դուրս գալով խանութից և տեսնելով դրա դիմաց գտնվող մարդկանց, բացահայտվելու վախից դրդված, գողոնը պայուսակով թողել է խանութի մուտքի դռան մոտ և հեռացել:>>:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատաքննության փուլում ամբաստանյալ Մխիթար Համբարձումյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր է ճանաչել մասնակի` նշելով, որ համաձայն չէ պատճառված վնասի չափի հետ, և դատաքննության փուլում հայտնել է, որ <<USPX>> առևտրի կենտրոնից հաճախակի է գնումներ կատարել, սակայն ուշադրություն չի դարձել դրանց գներին, ընդունում է, որ գողություն է կատարել, սակայն կատարել է մեկ անգամ` 700-800 ԱՄՆ դոլարի ապրանք է գողացել` ծխախոտ, դինամիկ և պայուսակ, և ոչ մեղադրանքում նշված գումարի չափով: Միջազգային ռազմական ոստիկանությունում ցուցմունքները տվել է ստիպելու արդյունքում, հարցաքննության ընթացքում խախտվել է իր պաշտպանական իրավունքը: Հետագայում, երբ հասկացել է, որ կասկածվում է գողության մեջ, գողացված ապրանքը նետել է աղբամանը:

Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Մխիթար Համբարձումյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքում լիովին մեղավոր է ճանաչել և խոստովանական ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2016թ. դեկտեմբերի 5-ին զորամասի տարբեր ստորաբաժանումներից նախապես ընտրված 35 հոգանոց զորախմբով 6 ամիս ժամանակով մեկնել են Կոսովոյի տարածաշրջան խաղաղապահ առաքելության և տեղակայված են եղել Կոսովոյի մայրաքաղաք Պրիշտինա քաղաքում գտնվող <<Film City>> ռազմաբազայում: Զորախմբի մեջ եղել են նաև զորամասի պայմանագրային զինծառայողներ Վարդան Ներսիսյանը, Սմբատ Քոչարյանը և Հովհաննես Պետրոսյանը: Զորախմբի հրամանատար է նշանակված եղել կապիտան Արմեն Միրզաբեկյանը: Ծառայության բերումով անձնակազմը պարբերաբար մեկնել է <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազա, որը գտնվում էր իրենց տեղակայման վայրից մոտավորապես 50 կմ հեռավորության վրա: Այնտեղ գտնվող <<USPX>> առևտրի կենտրոնից պարբերաբար գնումներ են կատարել և նկատել է, որ, դրա հսկողությունը թույլ լինելու պատճառով, մյուս ազգերի զինծառայողները գողություններ են կատարել: Քանի որ ինքն ունեցել է ֆինանսական խնդիրներ՝ աշխատավարձը չի հերիքել հոգալու անձնական խնդիրները, իր մոտ նույնպես գողություն կատարելու միտք է առաջացել և 2017թ. փետրվարի 13-ին զինվորական համազգեստով մտել է <<USPX>> առևտրի կենտրոն, ուսումնասիրել առևտրի կենտրոնի առաջին և երկրորդ հարկերը, որոշել ինչ պետք է հափշտակի և ինչ եղանակով: Խանութի երկրորդ հարկից վերցրել է պայուսակ, մի քանի բլոկ <<Marlboro>> տեսակի ծխախոտ, համակարգչային դինամիկներ, այնուհետև վերցրել է ինչ-որ հագուստ և այն փորձելու պատրվակով մտել է հանդերձարան, որտեղ զամբյուղի միջի ապրանքները դրել է պայուսակի մեջ և առանց դրանց համար վճարելու գաղտնի դուրս բերել խանութից, որից հետո, <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազայում ավարտելով իր ծառայողական գործերը, վերադարձել <<Film City>> ռազմաբազա և գողոնը պահել իր սենյակի մահճակալի տակ: Նույն եղանակով գողություններ է կատարել նաև 2017 թվականի փետրվարի 15-ին, 16-ին, 20-ին, 28-ին, մարտի 2-ին, 3-ին, 8-ին, 10-ին, 13-ին և 16-ին ու գողոնը կրկին պահել նույն վայրում: Պայուսակներն ուղղակի վերցրել է, որ մյուս ապրանքներն աննկատ կարողանա դուրս հանել առևտրի կենտրոնից, ծխախոտների մի մասը գողացել է, քանի որ դրանք շատ թանկ են եղել, իսկ մյուս մասը, ինչպես նաև համակարգչային բարձրախոսերը, <<Playstation 4>> և <<Xbox>> խաղային համակարգերը՝ իր հետ ՀՀ բերելու համար: 2017թ. մարտի 16-ից մի քանի օր հետո, կոնկրետ օրը չի հիշել, երբ զորախմբի տղաների հետ գտնվել է <<USPX>> առևտրի կենտրոնում իրեն են մոտեցել միջազգային ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները և պահանջել ներկայացնել անձը հաստատող փաստաթղթեր: Ինքն անմիջապես նրանց է տվել նույնականացման քարտը, ովքեր իրենց մոտ նշումներ կատարելուց հետո վերադարձրել են այն: Այդ ժամանակ հասկացել է, որ հնարավոր է իրեն կասկածում են գողություններ կատարելու մեջ և որոշել է բոլոր ապացույցները վերացնել: Հասնելով մշտական տեղակայման վայր՝ սենյակից գաղտնի դուրս է բերել գողացված բոլոր իրերը և դրանք նետել է հարևանությամբ գտնվող աղբամանի մեջ: 2017թ. ապրիլ ամսի սկզբներին առավոտյան ժամը 06:00-ի սահմաններում ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները վեր կաց հրաման են տվել, որից հետո ամբողջ զորախմբին ենթարկել են անձնական խուզարկության: Այնուհետև բոլորին ուղեկցել են <<Film City>> ռազմաբազայի ակումբ, ճշտել զորախմբի անդամների ինքնությունը, բոլորին դուրս հանել, բացի իրենից, Սմբատ Քոչարյանից, Վարդան Ներսիսյանից և Հովհաննես Պետրոսյանից: Դրանից հետո իրենց առանձնացրել և որպես թարգմանիչ հանդես եկող կապիտան Ա.Միրզաբեկյանի ներկայությամբ հարցաքննել են, որի ժամանակ ցուցադրել են խանութի տեսախցիկներով կատարված տեսաձայնագրությունները, որտեղ երևացել է, թե ինչպես է ինքը գողություններ կատարում, ինչից հետո ինքը խոստովանական ցուցմունք է տվել: Հետագայում տեղեկացել է, որ, երբ ամբողջ անձնակազմը գտնվել է ակումբում, ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները խուզարկել են բոլորի սենյակները: Այդ միջադեպերից հետո 2017թ. ապրիլի 9-ին ինքը, Սմբատ Քոչարյանը, Վարդան Ներսիսյանը և Հովհաննես Պետրոսյանը ռազմական ոստիկանության աշխատակիցների ուղեկցությամբ վերադարձել են ՀՀ: Հայտնել է նաև, որ իր կողմից <<USPX>> առևտրի կենտրոնից գողություններ կատարելու օրերին այնտեղ գտնվել են իրենց զորախմբի այլ զինծառայողներ, իսկ Սմբատ Քոչարյանի, Վարդան Ներսիսյանի և Հովհաննես Պետրոսյանի հետ զրուցելուց հետո տեղեկացել է, որ նրանք նույնպես գողություններ են կատարել և հարցաքննության ընթացքում խոստովանել դրանց մասին: Ինքն անձամբ չի հաշվել, թե որքան է կազմել գողացված ապրանքների արժեքը, սակայն միջազգային ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները իրեն հայտնել են, որ գողոնի չափը կազմել է, իր հիշելով 6670 ԱՄՆ դոլար: Ինքը գողությունները կատարել է միայնակ առանց որևէ մեկի օգնության և այդ մասին ոչ մեկի չի պատմել, քանի որ ամաչել է: Գողություններ կատարելու ժամանակ նկատել է նաև, որ Սմբատ Քոչարյանը, Վարդան Ներսիսյանը և Հովհաննես Պետրոսյանը նույնպես առանց ապրանքների համար վճարելու գողություն են կատարում, սակայն ինքը նրանց հետ չի համագործակցել և որևիցե կերպ չի օժանդակել: Գողացված ապրանքները թափել է աղբարկղ և ոչինչ չի բերել ՀՀ, քանի որ Հայաստան է վերադարձել ռազմական ոստիկանության աշխատակիցների ուղեկցությամբ և իր ամբողջ ուղեբեռը մանրակրկիտ ստուգվել է: Խորապես զղջացել է կատարածի համար, պատրաստակամություն է հայտնել վերականգնել 6670 ԱՄՆ դոլար գումարը մաս-մաս, քանի որ ունի երկու անչափաս երեխա և ուռուցքով հիվանդ հայր:
Հ. 2 գ/թ 7-10,
Հ. 5 գ/թ 131-135

Դատաքննության փուլում ամբաստանյալ Սմբատ Քոչարյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ դիրքորոշում չի հայտնել և, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:

Նախաքննության փուլում Սմբատ Քոչարյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել, որ 2016թ. դեկտեմբերի 5-ին զորամասի տարբեր ստորաբաժանումներից նախապես ընտրված 35 հոգանոց զորախմբով 6 ամիս ժամանակով մեկնել են Կոսովոյի տարածաշրջան խաղաղապահ առաքելության և տեղակայված են եղել Կոսովոյի մայրաքաղաք Պրիշտինա քաղաքում գտնվող <<Film City>> ռազմաբազայում: Զորախմբի մեջ են եղել նաև զորամասի պայմանագրային զինծառայողներ Վարդան Ներսիսյանը, Մխիթար Համբարձումյանը և Հովհաննես Պետրոսյանը: Զորախմբի հրամանատար է նշանակված եղել կապիտան Արմեն Միրզաբեկյանը: Ծառայության բերումով անձնակազմը պարբերաբար մեկնել է <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազա, որը գտնվում էր իրենց տեղակայման վայրից մոտավորապես 50 կմ հեռավորության վրա: Այնտեղ գտնվող <<USPX>> առևտրի կենտրոնից պարբերաբար գնումներ են կատարել և նկատել է, որ, դրա հսկողությունը թույլ լինելու պատճառով, մյուս ազգերի զինծառայողները գողություններ են կատարել: Քանի որ ինքն ունեցել է ֆինանսական խնդիրներ՝ աշխատավարձը չի հերիքել հոգալու անձնական խնդիրները, իր մոտ նույնպես գողություն կատարելու միտք է առաջացել և 2017թ. փետրվարի 14-ին զինվորական համազգեստով մտել է <<USPX>> առևտրի կենտրոն, ուսումնասիրել առևտրի կենտրոնի առաջին և երկրորդ հարկերը, որոշել ինչ պետք է հափշտակի և ինչ եղանակով: Խանութի երկրորդ հարկից վերցրել է պայուսակ, 2 հատ <<Toshiba>> ֆիրմայի հիշողության կրիչներ, բարձրացել է երկրորդ հարկ, մտել հանդերձարան, 2 հատ կրիչները դրել պայուսակի մեջ, որից հետո առանց դրանց համար վճարելու գաղտնի դուրս է բերել խանութից: <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազայում ավարտելով իր ծառայողական գործերը՝ վերադարձել է <<Film City>> ռազմաբազա և գողոնը պահել իր սենյակի պահարանի մեջ: Նույն եղանակով գողություններ է կատարել նաև 2017 թվականի փետրվարի 20-ին, մարտի 8-ին, 10-ին և 16-ին ու գողոնը կրկին պահել նույն վայրում: Պայուսակն ուղղակի վերցրել է, որ մյուս ապրանքներն աննկատ կարողանա դուրս հանել առևտրի կենտրոնից, ծխախոտների մի մասը գողացել է, քանի որ դրանք շատ թանկ են եղել, իսկ մյուս մասը, ինչպես նաև 2 հատ <<Toshiba>> ֆիրմայի հիշողության կրիչները՝ իր հետ ՀՀ բերելու համար: 2017թ. մարտի 16-ից մի քանի օր հետո, կոնկրետ օրը չի հիշել, երբ զորախմբի տղաների հետ գտնվել է <<USPX>> առևտրի կենտրոնում իրեն են մոտեցել միջազգային ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները և պահանջել ներկայացնել անձը հաստատող փաստաթղթեր: Ինքն անմիջապես նրանց է տվել նույնականացման քարտը, ովքեր իրենց մոտ նշումներ կատարելուց հետո վերադարձրել են այն: Այդ ժամանակ հասկացել է, որ հնարավոր է իրեն կասկածում են գողություններ կատարելու մեջ և որոշել է բոլոր ապացույցները վերացնել: Հասնելով մշտական տեղակայման վայր՝ սենյակից գաղտնի դուրս է բերել գողացված բոլոր իրերը և դրանք նետել է բուժկետի հարևանությամբ գտնվող աղբամանի մեջ: 2017թ. ապրիլ ամսի սկզբներին առավոտյան ժամը 06:00-ի սահմաններում ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները վեր կաց հրաման են տվել, որից հետո ամբողջ զորախմբին ենթարկել են անձնական խուզարկության: Այնուհետև բոլորին ուղեկցել են <<Film City>> ռազմաբազայի ակումբ, ճշտել զորախմբի անդամների ինքնությունը, բոլորին դուրս հանել, բացի իրենից, Մխիթար Համբարձումյանից, Վարդան Ներսիսյանից և Հովհաննես Պետրոսյանից: Դրանից հետո իրենց առանձնացրել և որպես թարգմանիչ հանդես եկող կապիտան Ա.Միրզաբեկյանի ներկայությամբ հարցաքննել են, որի ժամանակ ցուցադրել են խանութի տեսախցիկներով կատարված տեսաձայնագրությունները, որտեղ երևացել է, թե ինչպես է ինքը գողություններ կատարում, ինչից հետո ինքը խոստովանական ցուցմունք է տվել: Հետագայում տեղեկացել է, որ, երբ ամբողջ անձնակազմը գտնվել է ակումբում, ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները խուզարկել են բոլորի սենյակները: Այդ միջադեպերից հետո 2017թ. ապրիլի 9-ին ինքը, Մխիթար Համբարձումյանը, Վարդան Ներսիսյանը և Հովհաննես Պետրոսյանը ռազմական ոստիկանության աշխատակիցների ուղեկցությամբ վերադարձել են ՀՀ: Հայտնել է նաև, որ իր կողմից <<USPX>> առևտրի կենտրոնից գողություններ կատարելու օրերին այնտեղ գտնվել են իրենց զորախմբի այլ զինծառայողներ, իսկ Մխիթար Համբարձումյանի, Վարդան Ներսիսյանի և Հովհաննես Պետրոսյանի հետ զրուցելուց հետո տեղեկացել է, որ նրանք նույնպես գողություններ են կատարել և հարցաքննության ընթացքում խոստովանել դրանց մասին: Ինքն անձամբ չի հաշվել, թե որքան է կազմել գողացված ապրանքների արժեքը, սակայն միջազգային ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները իրեն հայտնել են, որ գողոնի չափը կազմել է, եթե չի սխալվում 1194 ԱՄՆ դոլար, որն ամբողջությամբ 2017 թվականի հունիսի 6-ին <<Ամերիաբանկի>> միջոցով փոխանցել է պահանջագրում նշված հաշվեհամարին: Գողությունները կատարել է միայնակ առանց որևէ մեկի օգնության և այդ մասին ոչ մեկի չի պատմել, քանի որ ամաչել է: Գողություններ կատարելու ժամանակ նկատել է նաև, որ Մխիթար Համբարձումյանը, Վարդան Ներսիսյանը և Հովհաննես Պետրոսյանը նույնպես առանց ապրանքների համար վճարելու գողություն են կատարում, սակայն ինքը նրանց հետ չի համագործակցել և որևիցե կերպ չի օժանդակել: Գողացված ապրանքները թափել է աղբարկղ և ոչինչ չի բերել ՀՀ, քանի որ Հայաստան է վերադարձել ռազմական ոստիկանության աշխատակիցների ուղեկցությամբ և իր ամբողջ ուղեբեռը մանրակրկիտ ստուգվել է: Խորապես զղջացել է կատարածի համար և խնդրել իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել:
Հ. 2 գ/թ 12-15,
Հ. 5 գ/թ 159-164

Դատաքննության փոլում ամբաստանյալ Վարդան Ներսիսյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր չի ճանաչել և, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:

Նախաքննության փուլում Վարդան Ներսիսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել, որ 2016թ. դեկտեմբերի 5-ին զորամասի տարբեր ստորաբաժանումներից նախապես ընտրված 35 հոգանոց զորախմբով 6 ամիս ժամանակով մեկնել են Կոսովոյի տարածաշրջան խաղաղապահ առաքելության և տեղակայված են եղել Կոսովոյի մայրաքաղաք Պրիշտինա քաղաքում գտնվող <<Film City>> ռազմաբազայում: Զորախմբի մեջ են եղել նաև զորամասի պայմանագրային զինծառայողներ Սմբատ Քոչարյանը, Մխիթար Համբարձումյանը և Հովհաննես Պետրոսյանը: Զորախմբի հրամանատար է նշանակված եղել կապիտան Արմեն Միրզաբեկյանը: Ծառայության բերումով անձնակազմը պարբերաբար մեկնել է <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազա, որը գտնվում էր իրենց տեղակայման վայրից մոտավորապես 50 կմ հեռավորության վրա: Այնտեղ գտնվող <<USPX>> առևտրի կենտրոնից պարբերաբար գնումներ են կատարել և նկատել է, որ, դրա հսկողությունը թույլ լինելու պատճառով, մյուս ազգերի զինծառայողները գողություններ են կատարել: Քանի որ ինքն ունեցել է ֆինանսական խնդիրներ՝ աշխատավարձը չի հերիքել հոգալու անձնական խնդիրները, իր մոտ նույնպես գողություն կատարելու միտք է առաջացել և 2017թ. փետրվարի 13-ին զինվորական համազգեստով և սև պայուսակով Մխիթար Համբարձումյանի ու Սմբատ Քոչարյանի հետ միասին մտել է <<USPX>> առևտրի կենտրոն, ուսումնասիրել առևտրի կենտրոնի առաջին և երկրորդ հարկերը, որոշել ինչ պետք է հափշտակի և ինչ եղանակով: Այդ օրը սև պայուսակը տվել է Ս.Քոչարյանին, որից հետո նշված խանութի երկրորդ հարկից վերցրել է զինվորական համազգեստի գույնի պայուսակ և մտել նույն հարկում գտնվող հանդերձարան, որտեղ պայուսակի մեջ է դրել 2 հատ բացովի դանակ, 2 հատ կանացի մազերի հարդարման սարք և մի քանի բլոկ <<Marlboro>> տեսակի ծխախոտ և առանց դրանց համար վճարելու գաղտնի դուրս է բերել խանութից: <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազայում ավարտելով իր ծառայողական գործերը՝ վերադարձել է <<Film City>> ռազմաբազա և գողոնը պահել սենյակի պահարանի մեջ: Նշել, որ իր կողմից Ս.Քոչարյանին փոխանցված սև պայուսակի մեջ ոչինչ չի եղել և այդ օրը Ս.Քոչարյանը ոչինչ չի գողացել: Նույն եղանակով գողություն կատարել է նաև 2017 թվականի մարտի 16-ին, իսկ փետրվարի 14-ին, մտնելով <<USPX>> առևտրի կենտրոն, գողացել է մի քանի բլոկ <<Marlboro>> տեսակի ծխախոտ, թվով 2 հատ <<Toshiba>> ֆիրմայի հիշողության կրիչ, որոնք դուրս է բերել իր համազգեստի տակ թացնելով: Պայուսակն ուղղակի վերցրել է, որ մյուս ապրանքները աննկատ կարողանար դուրս հանել առևտրի կենտրոնից, ծխախոտների մի մասը գողացել է, քանի որ դրանք շատ թանկ են եղել և ինքը չէր կարող դրանք գնել, իսկ մյուս մասը, ինչպես նաև 2 հիշողության կրիչները, 2 բացովի դանակները և կանացի մազերի հարդարման 2 սարքերը գողացել է՝ իր հետ ՀՀ բերելու համար: 2017թ. մարտի 16-ից մի քանի օր հետո, կոնկրետ օրը չի հիշել, երբ զորախմբի տղաների հետ գտնվել է <<USPX>> առևտրի կենտրոնում, տեսել է, որ Սմբատ Քոչարյանին և Մխիթար Համբարձումյանին մոտեցել են միջազգային ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները և պահանջել ներկայացնել անձը հաստատող փաստաթղթեր: Նրանք տվել են նույնականացման քարտը, իսկ ոստիկաններն իրենց մոտ նշումներ են կատարել: Մտածելով, որ իրեն կարող են կասկածել գողություններ կատարելու մեջ, դուրս է եկել խանութից և, հասնելով մշտական տեղակայման վայր, սենյակից գաղտնի դուրս է բերել գողացված բոլոր իրերը և դրանք նետել է բուժկետի հարևանությամբ գտնվող աղբամանի մեջ: 2017թ. ապրիլ ամսի սկզբներին առավոտյան ժամը 06:00-ի սահմաններում ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները վեր կաց հրաման են տվել, որից հետո ամբողջ զորախմբին ենթարկել են անձնական խուզարկության: Դրանից հետո բոլորին ուղեկցել են <<Film City>> ռազմաբազայի ակումբ, ճշտել զորախմբի անդամների ինքնությունը, այնուհետև բոլորին դուրս հանել, բացի իրենից, Մխիթար Համբարձումյանից, Սմբատ Քոչարյանից և Հովհաննես Պետրոսյանից: Իրենց առանձնացրել և որպես թարգմանիչ հանդես եկող կապիտան Ա.Միրզաբեկյանի ներկայությամբ հարցաքննել են, որի ժամանակ ցուցադրել են խանութի տեսախցիկներով կատարված տեսաձայնագրությունները, որտեղ երևացել է, թե ինչպես է ինքը գողություններ կատարում, ինչից հետո ինքը խոստովանական ցուցմունք է տվել: Հետագայում տեղեկացել է, որ, երբ ամբողջ անձնակազմը գտնվել է ակումբում, ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները խուզարկել են բոլորի սենյակները: Այդ միջադեպերից հետո 2017թ. ապրիլի 9-ին ինքը, Մխիթար Համբարձումյանը, Սմբատ Քոչարյանը և Հովհաննես Պետրոսյանը ռազմական ոստիկանության աշխատակիցների ուղեկցությամբ վերադարձել են ՀՀ: Հայտնել է նաև, որ իր կողմից <<USPX>> առևտրի կենտրոնից գողություններ կատարելու օրերին այնտեղ գտնվել են իրենց զորախմբի այլ զինծառայողներ, իսկ Մխիթար Համբարձումյանի, Սմբատ Քոչարյանի և Հովհաննես Պետրոսյանի հետ զրուցելուց հետո տեղեկացել է, որ նրանք նույնպես գողություններ են կատարել և հարցաքննության ընթացքում խոստովանել դրանց մասին: Ինքն անձամբ չի հաշվել, թե որքան է կազմել գողացված ապրանքների արժեքը, սակայն միջազգային ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները իրեն հայտնել են, որ գողոնի չափը կազմել է, եթե չի սխալվում 1025 ԱՄՆ դոլար, որն ամբողջությամբ 2017 թվականի հուլիսի 3-ին <<Արդշինբանկի>> միջոցով փոխանցել է պահանջագրում նշված հաշվեհամարին: Գողությունները կատարել է միայնակ առանց որևէ մեկի օգնության և այդ մասին ոչ մեկի չի պատմել, քանի որ ամաչել է: Գողություններ կատարելու ժամանակ նկատել է նաև, որ Մխիթար Համբարձումյանը, Սմբատ Քոչարյանը և Հովհաննես Պետրոսյանը նույնպես առանց ապրանքների համար վճարելու գողություն են կատարում, սակայն ինքը նրանց հետ չի համագործակցել և որևիցե կերպ չի օժանդակել: Գողացված ապրանքները թափել է աղբարկղ և ոչինչ չի բերել ՀՀ, քանի որ Հայաստան է վերադարձել ռազմական ոստիկանության աշխատակիցների ուղեկցությամբ և իր ամբողջ ուղեբեռը մանրակրկիտ ստուգվել է: Խորապես զղջացել է կատարածի համար և խնդրել իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել:
Հ. 2 գ/թ 18-22,
Հ. 5 գ/թ 178-183

Դատաքննության փուլում ամբաստանյալ Հովհաննես Պետրոսյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ դիրքորոշում չի հայտնել և, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:

Նախաքննության փուլում Հովհաննես Պետրոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել, որ 2016թ. դեկտեմբերի 5-ին զորամասի տարբեր ստորաբաժանումներից նախապես ընտրված 35 հոգանոց զորախմբով 6 ամիս ժամանակով մեկնել են Կոսովոյի տարածաշրջան խաղաղապահ առաքելության և տեղակայված են եղել Կոսովոյի մայրաքաղաք Պրիշտինա քաղաքում գտնվող <<Film City>> ռազմաբազայում: Զորախմբի մեջ են եղել նաև զորամասի պայմանագրային զինծառայողներ Սմբատ Քոչարյանը, Մխիթար Համբարձումյանը և Վարդան Ներսիսյանը: Զորախմբի հրամանատար է նշանակված եղել կապիտան Արմեն Միրզաբեկյանը: Ծառայության բերումով անձնակազմը պարբերաբար մեկնել է <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազա, որը գտնվում էր իրենց տեղակայման վայրից մոտավորապես 50 կմ հեռավորության վրա: Այնտեղ գտնվող <<USPX>> առևտրի կենտրոնից պարբերաբար գնումներ են կատարել և նկատել է, որ, դրա հսկողությունը թույլ լինելու պատճառով, մյուս ազգերի զինծառայողները գողություններ են կատարել: Իր մոտ նույնպես գողություն կատարելու միտք է առաջացել և 2017թ. փետրվարի 14-ին զինվորական համազգեստով մտել է <<USPX>> առևտրի կենտրոն, զաբյուղի մեջ է դրել 3 հատ հիշողության կրիչներ և 3 բլոկ <<Marlboro>> տեսակի ծխախոտ, այնուհետև խանութի երկրորդ հարկից վերցրել է պայուսակ և հագուստ ու այն փորձելու նպատակով մտել է հանդերձարան, որտեղ զաբյուղի մեջ հավաքված առարկաները դրել է պայուսակի մեջ և առանց դրանց համար վճարելու գաղտնի դուրս է բերել խանութից: Դուրս գալով խանութից՝ նկատել է, որ դրա դիմաց հավաքված են այլ զինծառայողներ և, վախենալով, որ գողության համար կարող է բռնվել, գողացված առարկաներով պայուսակը թողել է խանութի մուտքի դռան կողքը և արագ հեռացել: Այդ օրվանից բացի <<USPX>> առևտրի կենտրոն չի մտել և գնումներ չի կատարել: 2017 թվականի մարտ ամսվա վերջերին ընդհանուր խոսակցություններից տեղեկացել է, որ ազգությամբ հայ զինծառայողներին կասկածում են <<USPX>> առևտրի կենտրոնից գողություններ կատարելու մեջ: 2017թ. ապրիլ ամսի սկզբներին առավոտյան ժամը 06:00-ի սահմաններում ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները վեր կաց հրաման են տվել, որից հետո ամբողջ զորախմբին ենթարկել են անձնական խուզարկության: Դրանից հետո բոլորին ուղեկցել են <<Film City>> ռազմաբազայի ակումբ, ճշտել զորախմբի անդամների ինքնությունը, այնուհետև բոլորին դուրս հանել, բացի իրենից, Մխիթար Համբարձումյանից, Սմբատ Քոչարյանից և Վարդան Ներսիսյանից: Իրենց առանձնացրել և որպես թարգմանիչ հանդես եկող կապիտան Ա.Միրզաբեկյանի ներկայությամբ հարցաքննել են, որի ժամանակ ցուցադրել են խանութի տեսախցիկներով կատարված տեսաձայնագրությունները, որտեղ երևացել է, թե ինչպես է ինքը գողություն կատարում, ինչից հետո ինքը խոստովանական ցուցմունք է տվել, հայտնելով, որ գողոնը՝ պայուսակով, թողել է խանութի դիմացն ու հեռացել: Հետագայում տեղեկացել է, որ, երբ ամբողջ անձնակազմը գտնվել է ակումբում, ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները խուզարկել են բոլորի սենյակները: Այդ միջադեպերից հետո 2017թ. ապրիլի 9-ին ինքը, Մխիթար Համբարձումյանը, Սմբատ Քոչարյանը և Վարդան Ներսիսյանը ռազմական ոստիկանության աշխատակիցների ուղեկցությամբ վերադարձել են ՀՀ: Հայտնել է նաև, որ իր կողմից <<USPX>> առևտրի կենտրոնից գողություններ կատարելու օրերին այնտեղ գտնվել են իրենց զորախմբի այլ զինծառայողներ, իսկ Մխիթար Համբարձումյանի, Սմբատ Քոչարյանի և Վարդան Ներսիսյանի հետ զրուցելուց հետո տեղեկացել է, որ նրանք նույնպես գողություններ են կատարել և հարցաքննության ընթացքում խոստովանել դրանց մասին: Հայտնել է, որ որևէ մեկն իրեն և ինքը որևէ մեկին չի օգնել կամ կազմակերպել գողություն կատարելու հարցում: Ինքն անձամբ չի հաշվել, թե որքան է կազմել գողացված ապրանքների արժեքը, սակայն միջազգային ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները իրեն հայտնել են, որ գողոնի չափը կազմել է 522 ԱՄՆ դոլար: Խորապես զղջացել է կատարածի համար, պատրաստակամություն է հայտնել վերականգնել 522 ԱՄՆ դոլար գումարը մաս-մաս, քանի որ ունի երկու փոքրահասակ երեխա: Միաժամանակ խնդրել է իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել:
Հ. 2 գ/թ 23-26,
Հ. 5 գ/թ 210-214

Վկա, ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ հրաձգային գումարտակի հրամանատարի տեղակալ Արմեն Ալիկի Միրզաբեկյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ 2005թ. ծառայում է ՀՀ զինված ուժերում, զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ, 2016թ-ի հոկտեմբեր ամսից զբաղեցնում է ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ հրաձգային գումարտակի հրամանատարի տեղակալի պաշտոնը, կոչումով կապիտան է: 2016թ. դեկտեմբերի 5-ին ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի տարբեր ստորաբաժանումներից նախապես ընտրված 35 հոգանոց զորախմբով 6 ամիս ժամանակով մեկնել են Կոսովոյի տարածաշրջան խաղաղապահ առաքելության: Զորախմբի հրամանատարն ինքն է հանդիսացել, իսկ դրա մեջ եղել են նաև զորամասի պայմանագրային զինծառայողներ Մխիթար Համբարձումյանը, Սմբատ Քոչարյանը, Վարդան Ներսիսյանը և Հովհաննես Պետրոսյանը, ում հետ գտնվում է նորմալ, ծառայողական հարաբերությունների մեջ: Զորախումբը խաղաղապահ առաքելության ընթացքում տեղակայված է եղել Կոսովոյի մայրաքաղաք Պրիշտինա քաղաքում գտնվող <<Film City>> ռազմաբազայում: Ծառայության բերումով անձնակազմը պարբերաբար մեկնել է <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազա, որը գտնվում էր տեղակայման վայրից մոտավորապես 50 կմ հեռավորության վրա: <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազայում գտնվում էր նաև <<USPX>> առևտրի կենտրոնը որտեղից, զորախմբի զինծառայողները կատարել են գնումներ: 2017թ. մարտի վերջին իրեն կանչել են <<Film City>> ռազմաբազայի հրամանատար, գնդապետ Բրայեն Մոնհամի մոտ, որտեղ վերջինիցս տեղեկացել է, որ հայկական զորախմբի որոշ անդամներ կասկածվում են գողության մեջ, ինչի կապակցությամբ իրականացվում է հետաքննություն և ինքը պետք է սպասի դրա արդյունքներին և պաշտոնական հայտարարությանը: Տեղեկանալով այդ մասին՝ չի հավատացել, որ իր հրամանատարության ներքո գտնվող զորախմբի տղաները գողություն են կատարել և, համոզվելու համար, մեկնել է <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազա՝ ՌՈ-ի պետ կապիտան Հութի հետ հանդիպելու և նրանից պարզաբանումներ ստանալու համար, սակայն վերջինս տեղում չի եղել, ինչից հետո գնացել է նաև <<USPX>> առևտրի կենտրոն՝ խանութի մենեջերին հանդիպելու համար, սակայն վերջինս նույնպես տեղում չի եղել: Ինքը <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազա է մեկնել նաև հաջորդ օրը՝ մարտի 29-ին որտեղ հանդիպել է ՌՈ-ի պետ կապիտան Հութի հետ, ով ցույց է տվել զորախմբի տղաներից 2-ի լուսանկարները, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ լուսանկարներում Մխիթար Համբարձումյանն էր, Սմբատ Քոչարյանն էր, Վարդան Ներսիսյանն էր, թե՝ Հովհաննես Պետրոսյանը: Այդ ժամանակ Հութին խնդրել է, որ ցույց տա նաև տեսաձայնագրությունները, քանի որ միայն նկարը գողություն կատարելու բավարար ապացույց չէ, սակայն վերջինս մերժել է իր խնդրանքը: Խոսակցության ընթացքում Հութը նշել է նաև, որ իր ունեցած տեղեկություններով խոսքը գնում է 10.000 ԱՄՆ դոլարի հասնող ծխախոտի գողության մասին և բոլոր ապացույցները մարտի 31-ին ուղարկելու է <<Film City>> ռազմաբազայի ՌՈ աշխատակիցներին, որտեղ էլ ինքը կկարողանա ծանոթանալ տեսաձայնագրություններին: Դրանից հետո կրկին գնացել է <<USPX>> առևտրի կենտրոն, խոսել խանութի մենեջերի հետ, փորձել ստանալ որևէ տեղեկատվություն գողությունների մասին, սակայն վերջինս մերժել է այդպիսիք տրամադրել, ինչից հետո մեկնել <<Film City>> ռազմաբազա: Մինչև ապրիլի 1-ը գողության կապակցությամբ հետաքննության անցկացման մասին տեղյակ են եղել ինքը, տեղակալ Արտակ Պետրոսյանը և դասակի հրամանատար Գրիգոր Մինասյանը: 2017թ. ապրիլի 1-ին առավոտյան ժամը 06:00-ի իրեն հրավիրել են ռազմաբազայի ռազմական ոստիկանության մասնաշենք, որտեղ ծանոթացրել են հետաքննության արդյունքների և ապացույցների հետ, որի ընթացքում ՌՈ աշխատակիցների հետ դիտել է նաև <<USPX>> առևտրի կենտրոնի տեսախցիկների ձայնագրությունները: Դրանից հետո ճանաչման համար իրեն ցույց են տվել նշված խանութից գողություններ կատարելու մեջ կասկածվող անձանց լուսանկարները և հարցրել, թե այդ զինծառայողները իր հրամանատարության ներքո գտնվող զորախմբի անդամներից են, թե՝ ոչ, իսկ ինքը ճանաչելով իր զորախմբի պայմանագրային զինծառայողներ Մխիթար Համբարձումյանին, Սմբատ Քոչարյանին, Վարդան Ներսիսյանին և Հովհաննես Պետրոսյանին, դրական պատասխան է տվել: Այդ ամբողջ գործընթացը տևել է 25-30 րոպե, որից հետո ՌՈ աշխատակիցների հետ միասին վերադարձել է զորախմբի կացարան և նրանց խնդրանքով տվել է վեր կաց հրաման: Երբ ամբողջ անձնակազմը շարվել է, ՌՈ աշխատակիցներն իր ներկայությամբ հերթականությամբ բոլոր 34 զորախմբի անդամներին ենթարկել են անձնական խուզարկության, որից հետո բոլորին տարել են ռազմաբազայի տարածքում գտնվող ակումբ, իսկ մյուս ՌՈ աշխատակիցներն իր ներկայությամբ հերթով խուզարկել են զորախմբի անդամների սենյակները և որևէ կասկածելի իր գտնելու դեպքում դրանք առգրավել են հետագայում դրանց գողացված լինելու հանգամանքը պարզելու համար: Այդ օրը ռազմաբազայի ակումբում ՌՈ աշխատակիցները ճշտել են ողջ զորախմբի անդամների ինքնությունները, որից հետո, բացի պայմանագրային զինծառայողներ Մխիթար Համբարձումյանից, Սմբատ Քոչարյանից, Վարդան Ներսիսյանից և Հովհաննես Պետրոսյանից մյուս զորախմբի անդամներին թույլատրել են վերադառնալ կացարան, իսկ վերոնշված զինծառայողներին առանձին տեղավորել են այլ կացարանում և սահմանել, որ սենյակից դուրս շարժը պետք է լիներ միայն իր թույլտվությամբ և իր ուղեկցությամբ: 2017թ. ապրիլի 2-ի առավոտյան ՌՈ աշխատակիցները հարցաքննել են իրեն նախորդ օրն առգրաված իրերի պատկանելիության վերաբերյալ, բացի այդ խնդրել են բնութագրել Մխիթար Համբարձումյանին, Սմբատ Քոչարյանին, Վարդան Ներսիսյանին և Հովհաննես Պետրոսյանին: Հարցրել են նաև արդյոք ինքը որևէ արտառոց բան չի նկատել զորախմբի անդամների պահվածքում, ինչին ինքը բացասական պատասխան է տվել: Այնուհետև որպես թարգմանիչ մասնակցել է նաև Մխիթար Համբարձումյանի, Սմբատ Քոչարյանի, Վարդան Ներսիսյանի և Հովհաննես Պետրոսյանի հարցաքննություններին, քանի որ վերջիններիս չէին տիրապետում անգլերենին: Առաջինը հարցաքննության ժամանակ Մխիթար Համբարձումյանին ցույց են տվել տեսաձայնագրությունները, որից հետո վերջինս խոստովանել է, որ <<USPX>> առևտրի կենտրոնից կատարել է գողություններ և նշել է, թե փետրվարի 13-ից մինչև մարտի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում կոնկրետ ինչ ապրանքներ է գողացել: Իր հիշելով Մ.Համբաձումյանը նշել է, որ գողացել է տասնյակ բլոկեր ծխախոտ, <<Playstation 4>> և <<Xbox>> խաղային համակարգեր, համակարգչային բարձրախոսեր ու այլ ապրանքներ: Նրանից հետո հարցաքննել են Սմբատ Քոչարյանին ով նույնպես ընդունել է իր մեղքը և խոստովանական ցուցմունք տվել, որ իր հերթին նույնպես կատարել է գողություններ <<USPX>> առևտրի կենտրոնից: Վերջինս նույնպես հարցաքննության ընթացքում նշել է, որ գողացել է տասնյակ բլոկեր ծխախոտներ, ականջակալներ, հիշողության կրիչներ և այլ ապրանքներ: Երրորդը հարցաքննել են Վարդան Ներսիսյանին ով նույնպես խոստովանել է, որ <<USPX>> առևտրի կենտրոնից կատարել է գողություններ և նշել է, որ գողացել է կանացի մազի սարքեր, դանակներ, ծխախոտ, հիշողության կրիչներ և այլ ապրանքներ: Վերջինը հարցաքննել են Հովհաննես Պետրոսյանին: Նա նույնպես խոստովանել է, որ կատարել է գողություն, սակայն ըստ իր խոսքերի գողոնը խանութից հանել է դուրս և տեսնելով, որ խանութի դիմացը շատ մարդ կա վախից խառնվել է իրար և գողոնը պայուսակով թողել է <<USPX>> առևտրի կենտրոնի դռան դիմաց ու հեռացել: Վերջինս նշել է, որ գողացել էր մի քանի բլոկ ծխախոտ, հիշողության կրիչ և այլ ապրանքներ: Վերոնշված 3 զինծառայողները, բացի Հովհաննես Պետրոսյանից իրենց ցուցմունքներում նշել են, որ գողոնը թափել են աղբամանների մեջ 2017թ. մարտի 16-ից հետո, ՌՈ աշխատակիցների կողմից ստուգման ենթարկվելու դեպքից հետո, բացի այդ նրանք իրենց տված ցուցմունքներում նշել են նաև, որ կասկածել են, որ մյուս երեքը նույնպես կատարում են գողություններ, սակայն վստահ չեն եղել և չեն համագործակցել իրար հետ:

Վկա, ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասումի 2-րդ հրաձգային գումարտակի, 1-ին հրաձգային վաշտի հրամանատարի տեղակալ Արտակ Արսենի Պետրոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2001թ. ծառայում է ՀՀ զինված ուժերում, զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ: 2016թ-ից զբաղեցնում է ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ հրաձգային գումարտակի, 1-ին հրաձգային վաշտի հրամանատարի տեղակալի պաշտոնը, կոչումով կապիտան է: 2016թ. դեկտեմբերի 5-ին ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի տարբեր ստորաբաժանումներից նախապես ընտրված 35 հոգանոց զորախմբով 6 ամիս ժամանակով մեկնել են Կոսովոյի տարածաշրջան խաղաղապահ առաքելության: Զորախմբի մեջ են եղել նույն զորամասի պայմանագրային զինծառայողներ Մխիթար Համբարձումյանը, Սմբատ Քոչարյանը, Վարդան Ներսիսյանը և Հովհաննես Պետրոսյանը, ում հետ գտնվում է նորմալ, ծառայողական հարաբերությունների մեջ: Զորախմբի հրամանատարն է եղել կապիտան Արմեն Միրզաբեկյանը, իսկ ինքը հանդիսացել է նրա տեղակալը: Զորախումբը խաղաղապահ առաքելության ընթացքում տեղակայված է եղել Կոսովոյի մայրաքաղաք Պրիշտինա քաղաքում գտնվող <<Film City>> ռազմաբազայում: Ծառայության բերումով անձնակազմը պարբերաբար մեկնել է <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազա, որը գտնվում էր տեղակայման վայրից մոտավորապես 50 կմ հեռավորության վրա: <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազայում գտնվում էր նաև <<USPX>> առևտրի կենտրոնը, որտեղից զինծառայողները կատարել են գնումներ: Մեքենաների փոփոխման, ֆինանսական հաշվետվության և թիկունքի գործերն իրականացնելու նպատակով անձնակազմը <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազա հիմնականում մեկնել է իր ուղեկցությամբ, քանի որ այդ գործառույթների կատարումն Ա.Միրզաբեկյանը դրել է իր վրա: Ռազմաբազայում ժամը 09:-ից մինչև 11:00-ն հիմնականում զբաղված է եղել փաստաթղթեր կազմելով և ավտոմեքենաների տեխսպասարկման գործընթացով, որի ընթացքում զորախմբի մյուս զինծառայողները հնարավորություն են ունեցել օգտվել <<USPX>> առևտրի կենտրոնից: Զինծառայողներին հիմնականում ուղեկցել են Մխիթար Համբարձումյանը ով հանդիսացել է զորախմբի վաշտի ավագ և Սմբատ Քոչարյանը ով հանդիսացել է զորախմբի դասակի հրամանատարի տեղակալ: 2017թ. մարտի 28-ին Ա.Միրզաբեկյանից տեղեկացել է, որ ազգությամբ հայ զինծառայողներին կասկածում են <<USPX>> առևտրի կենտրոնից գողություններ կատարելու մեջ, որի կապակացությամբ հետաքննություն է կատարվում: Մեկ օր անց մարտի 29-ին Ա.Միրզաբեկյանի հետ մեկնել է <<Bondsteel>> ամերիկյան ռազմաբազա, որտեղ հանդիպել են ՌՈ-ի պետ՝ կապիտան Հութի հետ, ով Ա.Միրզաբեկյանին ցույց է տվել զորախմբի տղաներից 2-ի լուսանկարները, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ լուսանկարներում ով էր: Այդ ժամանակ կապիտան Միրզաբեկյանը Հութին խնդրել է ցույց տալ նաև տեսաձայնագրությունները, սակայն վերջինս մերժել է նրա խնդրանքը: Խոսակցության ընթացքում Հութը նշել է նաև, որ իր ունեցած տեղեկություններով խոսքը գնում է 10.000 ԱՄՆ դոլարի հասնող ծխախոտի գողության մասին: Հութը նշել է, որ բոլոր ապացույցները մարտի 31-ին ուղարկելու է <<Film City>> ռազմաբազայի ՌՈ աշխատակիցներին, որտեղ էլ իրենք կկարողանան ծանոթանալ տեսաձայնագրություններին: Դրանից հետո գնացել են <<USPX>> առևտրի կենտրոն, որտեղ Ա.Միրզաբեկյանը խոսել է խանութի մենեջերի հետ, փորձել ստանալ որևէ տեղեկատվություն գողությունների մասին, սակայն վերջինս նրան մերժել է, ինչից հետո մեկնել են <<Film City>> ռազմաբազա: Մինչև 2017թ. ապրիլի 1-ը գողության կապակցությամբ իրականացվող հետաքննության մասին իմացել են ինքը, Ա.Միրզաբեկյանը և դասակի հրամանատար Գրիգոր Մինասյանը, իսկ 2017թ. ապրիլի 1-ին՝ առավոտյան ժամը 06:00-ի սահմաններում ռազմական ոստիկանության աշխատակիցները վեր կաց հրաման են տվել, ամբողջ զորախմբին ենթարկել անձնական խուզարկության, որից հետո ուղեկցել <<Film City>> ռազմաբազայի ակումբ: Այնտեղ, պարզելով զորախմբի անդամների ինքնությունը, բոլորին դուրս են հանել, բացի Հովհաննես Պետրոսյանից, Մխիթար Համբարձումյանից, Սմբատ Քոչարյանից և Վարդան Ներսիսյանից: Վերջիններիս հարցաքննել են, որը թարգմանել է կապիտան Միրզաբեկյանը: Նշված հարցաքննությունների ժամանակ Հովհաննես Պետրոսյանը, Մխիթար Համբարձումյանը, Սմբատ Քոչարյանը և Վարդան Ներսիսյանը խոստովանել են, որ փետրվար ամսից մինչև մարտ ամսվա կեսերը <<USPX>> առևտրի կենտրոնից կատարել են գողություններ: Այդ օրվանից վերջիններիս առանձնացրել են մնացած զորախմբի զինծառայողներից, իսկ մոտ մեկ շաբաթ անց՝ 2017թ. ապրիլի 9-ին ռազմական ոստիկանության ուղեկցությամբ նրանք վերադարձել են ՀՀ: Հայտնել է նաև, որ ինքը ևս գնացել է <<USPX>> առևտրի կենտրոն, ընդ որում, Մխիթար Համբարձումյանի հետ, սակայն որևէ տարօրինակ բան չի նկատել:

Հ 2 գ/թ 132-135

Ամբաստանյաններին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև`

<<USPX>> առևտրի կենտրոնում կատարված տեսաձայնագրությունների զննության արձանագրություններով:
Հ. 2 գ/թ 47-73

Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերով` ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի զեկուցագրեր, Մ.Հ.Համբարձումյանի ծառայողական քարտի ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի հրամանատարի թիվ 835 հրամանի, զինվորական ծառայության անցնելու մասին պայմանագրի, թիվ 1316 հրամանի ռազմական ոստիկանության զեկուցագրերը, Հ.Մ.Պետրոսյանի ծառայողական քարտի, ՀՀ ԶՈՒ գլխավոր շտաբի պետի թիվ 1918 հրամանի, զինվորական ծառայության անցնելու մասին պայմանագրի, Վ.Ս.Ներսիսյանի ծառայողական քարտի, ՀՀ ԶՈՒ գլխավոր շտաբի պետի թիվ 1761 հրամանի, զինվորական ծառայության անցնելու մասին պայմանագրի, վճարման հանձնարարականի, Ս.Բ.Քոչարյանի ծառայողական քարտի, ՀՀ ԶՈՒ գլխավոր շտաբի պետի թիվ 1140 հրամանի, զինվորական ծառայության անցնելու մասին պայմանագրի, վճարման հանձնարարականի պատճենները, ձև 8 տեղեկանքները, Մ.Համբարձումյանի, Վ.Ներսիսյանի, Հ.Պետրոսյանի և Ս.Քոչարյանի ծառայողական բնութագրերը, կենտրոնական բանկի փոխարժեքների վերաբերյալ տեղեկանքները, միջազգային ռազմական ոստիկանությունից ստացված անգլերեն լեզվով փաստաթղթերի բնօրինակները և դրանց թարգմանությունները, Մ.Համբարձումյանի երեխաների ծննդյան վկայականների, հոր՝ Հ.Համբարձումյանի էպիկրիզի, երկրորդ կարգի հաշմանդ լինելու որոշման, Վ.Ներսիսյանի երեխաների ծննդյան վկայականների պատճենները, ՀՀ ՊՆ ռազմական ոստիկանության օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ անցկացնելու վերաբերյալ գրությունը, <<ՍԷԿՏ>> համակարգում առկա գրանցումները, Հ.Պետրոսյանի հոր՝ Մ.Պետրոսյանի երրորդ կարգի հաշմանդ լինելու որոշման, երեխաների ծննդյան վկայականների պատճենները, ՀՀ ՊՆ աշխատակազմից ստացված գրությունը և քրեական գործի հետ ստացված տեսաձայնագրություններ պարունակող լազերային սկավառակը:
Հ. 1 գ/թ 11, 32-53, 55-58, 101, 124-132, 144-148, 209-217, 219-226, 248, 257, 277-286,
Հ. 2 գ/թ 3-6, 16, 34, 142-144, 183-193, 195-302,
Հ. 3 գ/թ 1-282,
Հ 4 գ/թ 1-250,
Հ 5 գ/թ 1-121, 145, 148-153, 184-186, 198, 201-204, 223-226, 228-229

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Դատարանը, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մխիթար Համբարձումյանի մեղավորությունը առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելու մեջ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սմբատ Քոչարյանի մեղավորությունը` խոշոր չափերով գողություն կատարելու մեջ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Վարդան Ներսիսյանի մեղավորությունը` զգալի չափերով գողություն կատարելու մեջ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հովհաննես Պետրոսյանի մեղավորությունը` զգալի չափերով գողության փորձ կատարելու մեջ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե’ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:

Ամբաստանյալ Մխիթար Համբարձումյանի անձը բնութագող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է, ունի բարձրագույն կրթություն: Դատարանը` որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա մասնակիորեն հատուցել է հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, նրա խնամքի տակ են գտնվում 2006 և 2011 թվականներին ծնված անչափահաս երեխաները, 2-րդ խմբի հաշմանդամ հայրը:
Ամբաստանյալ Սմբատ Քոչարյանի անձը բնութագող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է: Դատարանը` որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա հատուցել է հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը:
Ամբաստանյալ Վարդան Ներսիսյանի անձը բնութագող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է: Դատարանը` որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա հատուցել է հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, նրա խնամքի տակ են գտնվում 2007, 2010 և 2016 թվականներին ծնված անչափահաս երեխաները:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Պետրոսյանի անձը բնութագող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, ամուսնացած է, ունի բարձրագույն կրթություն: Դատարանը` որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նրա խնամքի տակ են գտնվում 2005 և 2009 թվականներին ծնված անչափահաս երեխաները, 3-րդ խմբի հաշմանդամ հայրը:


(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունըե (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Մխիթար Համբարձումյանի, Սմբատ Քոչարյանի, Վարդան Ներսիսյանի և Հովհաննես Պետրոսյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, ինչպես նաև` հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մխիթար Համբարձումյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման, Սմբատ Քոչարյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` տուգանքի ձևով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն`
ՙՔրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ:՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն`
<<Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:
Սույն հոդվածի առաջին մասի 13-րդ կետում նշված հիմքով գործի հարուցման մերժում, վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե չի հատուցվել կամ այլ կերպ չի հարթվել պատճառված վնասը, կամ առկա է վեճ հատուցման ենթակա վնասի կապակցությամբ: Այս դեպքում ևս գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:>>:
ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է.
<<1. Համաներում հայտարարելով` պատժից ազատել`
1) առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց.
2) /.../>>:
Դատարանը գտնում է, որ Մխիթար Համբարձումյանի և Սմբատ Քոչարյանի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը, և նրանց ազատել պատժից:
Դատարանը միաժամանակ փաստում է, որ օրենքով նախատեսված` համաներումը չկիրառելու սահմանափակումներ առկա չեն:

Ինչ վերաբերվում է Վարդան Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և Հովհաննես Պետրոսյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների համար նշանակվող պատժին, դատարանն անհրաժեշտ է համարում արձանագրել, որ նրանց նկատմամբ պատիժ չպետք է նշանակել և պետք է առանց պատիժ նշանակելու` ազատել քրեական պատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են՝ ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների:
(…)
3. Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը: (…)՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
3) տասը տարի՝ ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
4) տասնհինգ տարի՝ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից:
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: /.../՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն`
ՙՔրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն`
ՙՍույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ԳԴ5/0022/01/10 գործով Անահիտ Սաղաթելյանի վերաբերյալ 2011թ. հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
/.../ Քրեական օրենսդրությամբ, կապված արարքի բնույթից և հանրության համար վտանգավորության աստիճանից, նախատեսված են քրեական պատասխանատվության ենթարկելու տարբեր ժամկետներ, որոնց անցնելու դեպքում կատարված արարքը կորցնում է իր վտանգավորությունը, և անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից: Վերոգրյալի հիման վրա քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելը դիտում է որպես քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք` սահմանելով, որ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները:
Միևնույն ժամանակ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով: Ինչպես երևում է նշված արգելքը սահմանող իրավանորմի վերլուծությունից, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի կիրառման համար ենթադրյալ իրավախախտում կատարած անձի համաձայնությունն անհրաժեշտ է միայն այն դեպքում, երբ քրեական գործն արդեն իսկ հարուցված է, և անձը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, այսինքն` նրա նկատմամբ սկսվել է քրեական հետապնդում:
Բոլոր այն դեպքերում, երբ քրեական գործը դեռ հարուցված չէ, կամ քրեական գործը հարուցվել է, սակայն որևէ անձի մեղադրանք չի առաջադրվել, և անցել են վաղեմության ժամկետները, ապա ենթադրյալ իրավախախտում կատարած անձի համաձայնությունն անհրաժեշտ չէ, և մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է իր նախաձեռնությամբ հրաժարվել քրեական գործ հարուցելուց կամ որոշում կայացնել հարուցված քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին: Այլ կերպ` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ժամկետներն անցած լինելն ինքնին բացառում է քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը` անկախ ենթադրյալ իրավախախտում կատարած անձի համաձայնությունից կամ առարկությունից. համաձայնության հարցն առաջ է գալիս միայն կոնկրետ անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում սկսելուց` նրան մեղադրանք առաջադրելուց հետո՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2015 թվականի փետրվարի 27-ին Հարություն Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՇԴ/0172/01/12 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
ՙՎաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցագործությունն ավարտված համարելու պահից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Միևնույն ժամանակ օրենքով նախատեսված են վաղեմության ժամկետի ընթացքի ընդհատման դեպքերը: Վճռաբեկ դատարանը վերահաստատում է իր նախադեպային իրավունքում ձևավորած դիրքորոշումն առ այն, որ ՙ(…) նոր կատարված հանցագործությունն ընդհատում է նախկին հանցագործության վաղեմության ժամկետի ընթացքը հետևյալ պայմանների առկայության դեպքում`
1. նախկին հանցագործությունն ավարտվել է և օրենքով դրա համար սահմանված վաղեմության ժամկետը դեռևս չի անցել,
2. նոր կատարվածը միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործություն է:
Վաղեմության ժամկետի ընդհատվելու դեպքում նախորդ հանցանքի համար ընթացող ժամկետը չեղյալ է համարվում, և հաշվարկը վերսկսվում է նոր հանցագործության ավարտման պահից: Այլ կերպ ասած` նոր հանցանքի կատարմամբ նախկին հանցագործության համար նախատեսված վաղեմության ժամկետը չի վերանում, իսկ ինչպես նոր հանցանքի, այնպես էլ նախկին հանցանքի համար օրենքով սահմանված վաղեմության ժամկետները սկսվում են հաշվարկվել նոր հանցանքի ավարտման պահից` յուրաքանչյուր հանցագործության համար ինքնուրույն:
(…) Եթե անձը միաժամանակ կատարում է երկու կամ ավելի հանցագործություն, դրանցից յուրաքանչյուրի համար վաղեմության ժամկետը պետք է հաշվարկվի առանձին: Հետևաբար, հանցագործություններից մեկի համար վաղեմության ժամկետի ավարտի դեպքում անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից այդ հանցագործության համար, սակայն մյուսների համար, որոնց վաղեմության ժամկետները չեն անցել, անձը պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության ընդհանուր կարգով՚ (տե’ս Սիրաժ Ղամբարյանի և այլոց գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵՇԴ/0055/01/11 որոշման 21-րդ կետը):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն` ՙՔրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` ՙՍույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով՚:
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից երևում է, որ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելը դիտում է որպես քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք` սահմանելով, որ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները:
Միևնույն ժամանակ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով (տե’ս Անահիտ Հայկի Սաղաթելյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ5/0022/01/10 որոշումը, Սիրաժ Ղամբարյանի և այլոց գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵՇԴ/0055/01/11 որոշումը)՚:
Համաձայն Վարդան Պետրոսյանին և Հովհաննես Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքների, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունն ավարտվել է 2017 թվականի մարտի 16-ին, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունն ավարտվել է 2017 թվականի փետրվարի 14-ին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի դիսպոզիցիայի վերլուծությունից բխում է, որ այն նկարագրում է դիտավորյալ հանցագործություն, իսկ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն խիստ՝ ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի գերազանցում 2 տարին, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքը դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, հետևաբար այն կատարած անձինք ազատվում են քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է երկու տարի:
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ Վարդան Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և Հովհաննես Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նախատեսված հանցագործության կատարման համար առանց պատիժ նշանակելու` պետք է ազատել քրեական պատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, դատարանը գտնում է, որ Մխիթար Համբարձումյանի, Սմբատ Քոչարյանի, Վարդան Ներսիսյանի և Հովհաննես Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտնում է, որ հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի չափը հստակ չէ, ուստի ՀՀ պաշտպանության նախարարությանը պետք է վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 367-րդ, 369-374-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Մխիթար Համլետի Համբարձումյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և Մխիթար Համլետի Համբարձումյանին ազատել պատժից:
Մխիթար Համլետի Համբարձումյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Սմբատ Բարիսի Քոչարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և Մխիթար Համլետի Համբարձումյանին ազատել պատժից:
Սմբատ Բարիսի Քոչարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և առանց պատիժ նշանակելու նրան ազատել քրեական պատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և առանց պատիժ նշանակելու նրան ազատել քրեական պատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ պաշտպանության նախարարությանը վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ

ԵԱՔԴ/0163/01/17






Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
(քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին)


Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Տ.Գրիգորյանի, քարտուղարությամբ Ս.Գասպարյանի, մասնակցությամբ ամբաստանյալներ Վ.Ներսիսյանի, Հ.Պետրոսյանի, պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի, 2020թ. մայիսի 21-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննելով ԵԱՔԴ/0163/01/17 (90101017) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2017 թվականի հուլիսի 10-ին ՀՀ զինվորական կենտրոնական դատախազությունում 10 դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 90101017 քրեական գործը:
2017 թվականի հուլիսի 17-ի որոշմամբ՝ թիվ 90101017 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական քննչական գլխավոր վարչության հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության հատկապես կարևոր գործերի քննիչ Ն.Շահինյանի վարույթ:
ՀԿԳ քննիչ Ն.Շահինյանի՝ 2017թ. հուլիսի 17-ի որոշմամբ՝ թիվ 90101017 քրեական գործին են միացվել թիվ 90101017, 90101117, 90101217 և 90101317 քրեական գործերը և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 90101017 համարի ներքո:
Նախաքննության մարմնի՝ 2017թ. սեպտեմբերի 22-ի որոշմամբ Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ հետևյալ արարքի կատարման համար. «որ նա 2017 թվականի փետրվարի 13-ից մարտի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում միասնական դիտավորությամբ կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերի՝ ընդհանուր 498.698 ՀՀ դրամին համարժեք 1025.71 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ապրանքատեսակների գաղտնի հափշտակություն՝ գողություն:
Այսպես, Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանը, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ հրաձգային գումարտակի, 2-րդ հրաձգային վաշտի, 3-րդ դասակի, 1-ին ջոկի գնդացրորդի պաշտոնը, կոչումով շարքային, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 2016թ նոյեմբերի 26-ի թիվ 1316 հրամանով 2016 թվականի դեկտեմբերի 5-ին գործուղվելով Կոսովոյի տարածաշրջան /«Ֆիլմ սիթի» ռազմաբազա/ խաղապահ առաքելության՝ «Բոնդսթիլ» ամերիկյան ռազմաբազայի տարածքում գտնվող «Յուես Պեիքս» խանութ սրահից 2017 թվականի փետրվարի 13-ին գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 165.145 ՀՀ դրամին համարժեք 339,22 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ մեկ հատ պայուսակ, երեք բլոկ «Մարլբորո» տեսակի ծխախոտ, երկու հատ «Մ-16-13Տ Տիտանիում Կոմբո Ե» տեսակի բացովի դանակ և 2 հատ «Դուալ ՎԵ Ռեվլոն Ռոուզ Գոլդ» տեսակի վարդահարդար սարք, այնուհետև 2017 թվականի փետրվարի 14-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 247.464 ՀՀ դրամին համարժեք 508.60 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ վեց բլոկ «Մարլբորո» տեսակի ծխախոտ և երկու հատ «Թոշիբա» տեսակի հիշողության կրիչ, այնուհետև 2017 թվականի մարտի 16-ին նույն խանութ սրահից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 86.089 ՀՀ դրամին համարժեք 177.89 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ մեկ հատ պայուսակ և երկու բլոկ «Մարլբորո» տեսակի ծխախոտ»:
Նախաքննության մարմնի՝ 2017 թվականի սեպտեմբերի 22-ի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Նախաքննության մարմնի՝ 2017թ. սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2017 թվականի փետրվարի 14-ին փորձել է կատարել ուրիշի գույքի զգալի չափերի՝ 254.076 ՀՀ դրամին համարժեք 522,19 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ապրանքատեսակների գաղտնի հափշտակություն՝ գողություն:
Այսպես, Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 95532 զորամասի 2-րդ հետախուզական գումարտակի, շտաբային վաշտի, հետախուզական դասակի հետախույզ-դիպուկահար, կոչումով շարքային, ՀՀ պաշտպանության նախարարի 2016թ նոյեմբերի 26-ի թիվ 1316 հրամանով 2016 թվականի դեկտեմբերի 5-ին գործուղվելով Կոսովոյի տարածաշրջան /«Ֆիլմ սիթի» ռազմաբազա/ խաղապահ առաքելության՝ «Բոնդսթիլ» ամերիկյան ռազմաբազայի տարածքում գտնվող «Յուես Պեիքս» խանութ սրահից 2017 թվականի փետրվարի 14-ին փորձել է կատարել ուրիշի գույքի զգալի չափերի՝ ընդհանուր 254.076 ՀՀ դրամին համարժեք 522,19 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ մեկ հատ պայուսակի, երեք բլոկ «Մարլբորո» տեսակի ծխախոտի, երկու հատ «Թոշիբա» տեսակի հիշողության կրիչի և մեկ հատ «Նյու Էյջ» տեսակի հիշողության կրիչի գաղտնի հափշտակություն՝ գողություն, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ դուրս գալով խանութից և տեսնելով դրա դիմաց գտնվող մարդկանց, բացահայտվելու վախից դրդված, գողոնը պայուսակով թողել է խանութի մուտքի դռան մոտ և հեռացել»: (տե՛ս հատոր 5, գ.թ. 205-208)
Նախաքննության մարմնի՝ 2017 թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ՝ մեղադրյալ Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: (տե՛ս հատոր 5, գ.թ. 215-216)
2019 թվականի հոկտեմբերի 24-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, իսկ 2017 թվականի հոկտեմբերի 25 որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2019թ. մարտի 27-ի դատավճռով ամբաստանյալ Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և առանց պատիժ նշանակելու ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և առանց պատիժ նշանակելու ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2019թ. հոկտեմբերի 24-ի դատավճիռն ամբաստանյալներ Վարդան Ներսիսյանի և Հովհաննես Պետրոսյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի կողմից բողոքարկվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2019թ. նոյեմբերի 12-ի որոշմամբ ամբաստանյալներ Վարդան Ներսիսյանի և Հովհաննես Պետրոսյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2019թ. մարտի 27-ի դատավճիռը մասնակիորեն բեկանվել է և քրեական գործը Վարդան Ներսիսյանի և Հովհաննես Պետրոսյանի մասով ուղարկվել է նույն դատարան՝ այլ կազմով նոր քննության:
2020թ. ապրիլի 27-ին ԵԱՔԴ/0163/01/17 քրեական գործը ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան, 2020թ. ապրիլի 28-ի որոշմամբ ընդունվել վարույթ, իսկ 2020թ. մայիսի 11-ի որոշմամբ նշանակվել դատական քննության:
2020թ. մայիսի 21-ին դատական նիստում ամբաստանյալներ Վարդան Ներսիսյանի և Հովհաննես Պետրոսյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանը միջնորդել է քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ ամբաստանյալներին քրեական պատասխաատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով:
Մեղադրող Ս.Յուզբաշյանը ամբաստանյալներ Վ.Ներսիսյանին և Հ.Պետրոսյանին քրեական պատասխաատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով համապատասխանաբար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեմ չի առարկել:
Ամբաստանյալներ Վ.Ներսիսյանը և Հ.Պետրոսյանը չեն առարկել քրեական պատասխաատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով իրենց նկատմամբ համապատասխանաբար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեմ:
Քննարկելով պաշտպանի միջնորդությունը և ուսումնասիրելով քրեական գործի փաստաթղթերը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Գողությունը, որը կատարվել է զգալի չափերով`
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: (…)
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից»:
Վերոնշյալ քրեաիրավական նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասում և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասում նկարագրված արարքները դիտավորյալ հանցագործություններ են, իսկ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի գերազանցում 2 տարին, ուստի քննարկվող արարքները դասվում են ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների թվին: Հետևաբար, դրանք կատարած անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահն անցել է երկու տարի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն` «Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` «Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ [կետում նշված հիմքով] գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով»:
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ օրենսդիրը վաղեմության ժամկետն անցնելը դիտում է որպես քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք` սահմանելով, որ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները: Միևնույն ժամանակ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով: Այսինքն` այն դեպքում, երբ անձը համաձայն չէ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական գործի հարուցումը մերժելուն, իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելուն և գործի վարույթը կարճելուն, նրան պետք է հնարավորություն ընձեռվի դատական քննության միջոցով հասնելու իր անմեղության ապացուցմանը:
Այն դեպքում, երբ անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը լրանում է գործի դատական քննության փուլում, այդ հիմքով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու ընթացակարգի իրականացման պարտականությունը կրում է դատարանը: Ընդ որում, դատական քննությունը ենթադրում է վարույթն ինչպես առաջին ատյանի, այնպես էլ վերաքննիչ ու վճռաբեկ դատարաններում (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի և 6-րդ մասի մանրամասն վերլուծությունը mutatis mutandis տե՛ս Անահիտ Սաղաթելյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ5/0022/01/10 որոշումը, Սիրաժ Ղամբարյանի և այլոց գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵՇԴ/0055/01/11 որոշումը, Հրանտ Մազմանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2015 թվականի մարտի 27-ի թիվ ԵԿԴ/0121/11/14 որոշումը):
Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ.
- ամբաստանյալ Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա 2017 թվականի փետրվարի 13-ից 2017 թվականի մարտի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, մեկ միասնական դիտավորությամբ կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերի՝ ընդհանուր 498.698 ՀՀ դրամին համարժեք 1025.71 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ապրանքատեսակների գաղտնի հափշտակություն՝ գողություն:
- ամբաստանյալ Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա 2017 թվականի փետրվարի 14-ին փորձել է կատարել ուրիշի գույքի զգալի չափերի՝ 254.076 ՀՀ դրամին համարժեք 522,19 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ապրանքատեսակների գաղտնի հափշտակություն՝ գողություն, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
- ամբաստանյալներ Վ.Ներսիսյանը և Հ.Պետրոսյանը չեն առարկել քրեական պատասխաատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով իրենց նկատմամբ համապատասխանաբար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեմ,
- վերոհիշյալ արարքների համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն ամբաստանյալներ Վ.Ներսիսյանի և Հ.Պետրոսյանի կողմից միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանքի կատարմամբ ընդհատված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ քրեական գործում առկա չեն:
Մեջբերված փաստերը գնահատելով սույն որոշման մեջ շարադրված իրավադրույթների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վ.Ներսիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքն ավարտվել է 2017 թվականի մարտի 16-ին, իսկ ամբաստանյալ Հ.Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքը՝ 2017 թվականի փետրվարի 14-ին:
Հետևաբար, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վարդան Ներսիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Հովհաննես Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված վաղեմության ժամկետն անցել է:
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վարդան Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Հովհաննես Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանի և Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, ենթակա է վերացման:
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 313-րդ, 379-րդ հոդվածներով` դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. ԵԱՔԴ/0163/01/17 քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործի վարույթը կարճել,
ա) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ,
բ) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ.
2. Վարդան Սիրեկանի Ներսիսյանի և Հովհաննես Մկրտչի Պետրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացնել:
3. Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ