ԵԱՔԴ/0158/01/17





Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական
գործի վարույթը կարճելու մասին


«26» հուլիսի 2019թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մաթևոսյանի,
քարտուղարությամբ` Հ.Արտաշեսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Առաքելյանի,
տուժողի իրավահաջորդ Լ.Վարդանյանի,
տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ռ.Սիրեկանյանի,
ամբաստանյալ Մ.Հակոբյանի,
պաշտպան Ա.Հոբոսյանի

դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով պաշտպան Ա.Հոբոսյանի` ԵԱՔԴ/0158/01/17 (09151117) քրեական գործով ամբաստանյալ Մհեր Աշոտի Հակոբյանի (ծնված 1976 թվականի նոյեմբերի 08-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2016 թվակյանի հուլիսի 08-ին դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 3 տարի ժամկետով, հաշվառված և բնակվող` ք.Երևան, Կ.Ուլնեցի փողոց, 3-րդ փակուղի, 2/2 շենք, բնակարան 30, որպես խափանման միջոց է ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին) նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին միջնորդությունը,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2017 թվականի հունվարի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է 09151117 քրեական գործը:
2017 թվականի հունվարի 27-ին 09151117 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին և նույն թվականի հունվարի 30-ին ընդունվել ավագ քննիչ Ա.Սարգսյանի վարույթ:
2017 թվականի մայիսի 16-ին 09151117 քրեական գործով Մհեր Աշոտի Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Քննիչի 2017 թվականի մայիսի 23-ի որոշմամբ Մհեր Աշոտի Հակոբյանը 09151117 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի հունիսի 07-ին 09151117 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանի վարույթ:
2017 թվականի ապրիլի 18-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել է 14176317 քրեական գործը:
Նույն օրը 14176317 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին և ընդունվել ավագ քննիչ Գ.Ստեփանյանի վարույթ:
2017 թվականի ապրիլի 20-ին Գեղամ Գրիգորյանը 14176317 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
2017 թվականի ապրիլի 28-ին 14176317 քրեական գործով Մհեր Աշոտի Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Ավագ քննիչ Գ.Ստեփանյանի 2017 թվականի մայիսի 03-ի որոշմամբ Մհեր Աշոտի Հակոբյանը 14176317 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով:
Քննիչի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ Լիդա Գեղամի Վարդանյանը 14176317 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող Գեղամ Գրիգորյանի իրավահաջորդ:
Քննիչի 2017 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ 2017 թվականի մայիսի 03-ին Մհեր Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով:
2017 թվականի օգոստոսի 17-ին 14176317 քրեական գործն ստացվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին և նույն օրն ընդունվել ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանի վարույթ:
Ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանի 2017 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշմամբ 14176317 քրեական գործը միացվել է 09151117 քրեական գործին` նախաքննությունը շարունակելով 09151117 համարի ներքո:
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ 09151117 քրեական գործով մեղադրյալ Մհեր Աշոտի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Առաքելյանը 2017 թվականի հոկտեմբերի 05-ին հաստատել է 09151117 քրեական գործի մեղադրական եզրակացությունը և քրեական գործը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ ստացվել է նույն թվականի հոկտեմբերի 09-ին:
Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով քրեական գործը ԵԱՔԴ/0158/01/17 համարի ներքո մակագրվել և 2017 թվականի հոկտեմբերի 10-ին հանձնվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին:
Դատավոր Ա.Մաթևոսյանի 2017 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ ԵԱՔԴ/0158/01/17 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ նշանակվել դատական քննության:


Գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքները.
Մհեր Աշոտի Հակոբյանին նախաքննության մարմինը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ ձևակերպմամբ.
«[Մհեր Աշոտի հակոբյանը] 2017 թվականի հունվարի 5-ին՝ ժամը 16:50-ի սահմաններում, բուժօգնություն ցուցաբերելու չնչին հարցի շուրջ վիճաբանել է իր կանչով Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու 3-րդ փակուղու 2/2 շենքի 30 բնակարան ժամանած «Շտապբուժօգնություն» ՓԲ ընկերության բուժաշխատողներ Կարինե Կառովի Ամբարյանի և Սուսաննա Սերյոժայի Ստեփանյանի հետ, վերջիններիս հասցեին նշված շենքի շքամուտքում և շքամուտքի պատշգամբից տևական ժամանակ հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ՝ այդ կերպ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։
Այսինքն՝ Մհեր Աշոտի Հակոբյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, Մհեր Աշոտի Հակոբյանը 2017թ.-ի ապրիլի 12-ին՝ ժամը 14:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու 3-րդ փակուղու 2/2-րդ շենքի 30-րդ բնակարանում, Գեղամ Գրիգորյանի կողմից իրեն հայհոյանք տալու պատճառով վերջինիս հետ ծագած վիճաբանության ժամանակ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ է հասցրել, ծեծի ենթարկել նրան՝ ձախ ակնակապճի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդ և աջ հոնքի շրջանի քերծվածքի ձևով, պատճառել դիտավորությամբ առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ։(…)»:
2019 թվականի հուլիսի 26-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Մհեր Հակոբյանի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանը միջնորդել է Մհեր Հակոբյանին մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության վաղեմության ժամկետներն անցնելու հետևանքով վերջինիս նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել: Միևնույն ժամանակ, պաշտպանը դատարանին ներկայացրեց միջնորդության գրավոր տարբերակը:
Ամբստանյալ Մ.Հակոբյանի դատվածության վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքի համաձայն` Մհեր Հակոբյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն ընդհատված չեն եղել:
Ամբաստանյալ Մհեր Հակոբյանը միացել է իր պաշտպանի միջնորդությանը, նշել է, որ չի առարկում պաշտպանի միջնորդության դեմ, և, գիտակցելով հանդերձ քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով քրեական հետապնդման դադարեցման ոչ արդարացնող բնույթը, ցանկանում է, որպեսզի իր նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվի:
Մեղադրող Ա.Առաքելյանը չի առարկել պաշտպանի միջնորդության դեմ և նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով ամբաստանյալ Մհեր Հակոբյանի նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման:


Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարվելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից (…):
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը (…):
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկը սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
(…)
6) անցել են վաղեմության ժամկետները.
(…)»:
Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` «Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով»:
Շարադրված իրավանորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ կապված հանցանքի ծանրության աստիճանից և անձի դրսևորած հետագա վարքագծից` ՀՀ քրեական օրենսգիրքը նախատեսում է քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության տարբեր ժամկետներ, որոնց անցնելու դեպքում` նա ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից: Մասնավորապես, ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարած անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահն անցել է երկու տարի: Իսկ, եթե նշված ժամկետի ընթացքում կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք, ապա այդ դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկը սկսվում է նոր հանցանքն ավարտված համարելու պահից։ Դրա հետ մեկտեղ, եթե խուսափում է քննությունից կամ դատից, ապա այս դեպքում վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է և այն վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից:
Վերը շարադրված իրավանորմերի վերլուծությունից նաև հետևում է, որ վաղեմության ժամկետն անցնելը բացառում է ինչպես քրեական գործի հարուցումը, այնպես էլ անձի նկատմամբ քրեական հետապնդումը, իսկ արդեն իսկ հարուցված քրեական գործի և սկսված քրեական հետապնդման պարագայում` օրենսդրական այդ արգելքի կիրառումն այլևս պայմանավորվում է միայն կասկածյալի կամ մեղադրյալի (գործը դատական քննության նշանակված լինելու դեպքում` ամբաստանյալի) հայեցողությամբ:
Ընդ որում, Դատարանի այս վերլուծություններն ու դատողությունները համահունչ են նաև Ա. Սաղաթելյանի և Ս.Ղամբարյանի վերաբերյալ գործերով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումներում արձանագրված իրավական դիրքորոշումներին:
Մասնավորապես, Ա.Սաղաթելյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «(…) քրեական օրենսդրությամբ, կապված արարքի բնույթից և հանրության համար վտանգավորության աստիճանից, նախատեսված են քրեական պատասխանատվության ենթարկելու տարբեր ժամկետներ, որոնց անցնելու դեպքում կատարված արարքը կորցնում է իր վտանգավորությունը, և անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից: Վերոգրյալի հիման վրա քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելը դիտում է որպես քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք` սահմանելով, որ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները:
(…)
Միևնույն ժամանակ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով: Ինչպես երևում է նշված արգելքը սահմանող իրավանորմի վերլուծությունից, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի կիրառման համար ենթադրյալ իրավախախտում կատարած անձի համաձայնությունն անհրաժեշտ է միայն այն դեպքում, երբ քրեական գործն արդեն իսկ հարուցված է, և անձը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, այսինքն` նրա նկատմամբ սկսվել է քրեական հետապնդում» (Անահիտ Սաղաթելյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ5/0022/01/10 որոշումը):
Վճռաբեկ դատարանի կողմից Ս.Ղամբարյանի գործով որոշման մեջ արտահայտված իրավական դիրքորոշման համաձայն. «(…) նոր կատարված հանցագործությունն ընդհատում է նախկին հանցագործության վաղեմության ժամկետի ընթացքը հետևյալ պայմանների առկայության դեպքում`
1. նախկին հանցագործությունն ավարտվել է և օրենքով դրա համար սահմանված վաղեմության ժամկետը դեռևս չի անցել,
2. նոր կատարվածը միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործություն է:
Վաղեմության ժամկետի ընդհատվելու դեպքում նախորդ հանցանքի համար ընթացող ժամկետը չեղյալ է համարվում, և հաշվարկը վերսկսվում է նոր հանցագործության ավարտման պահից: Այլ կերպ ասած` նոր հանցանքի կատարմամբ նախկին հանցագործության համար նախատեսված վաղեմության ժամկետը չի վերանում, իսկ ինչպես նոր հանցանքի, այնպես էլ նախկին հանցանքի համար օրենքով սահմանված վաղեմության ժամկետները սկսվում են հաշվարկվել նոր հանցանքի ավարտման պահից` յուրաքանչյուր հանցագործության համար ինքնուրույն:
(…) Եթե անձը միաժամանակ կատարում է երկու կամ ավելի հանցագործություն, դրանցից յուրաքանչյուրի համար վաղեմության ժամկետը պետք է հաշվարկվի առանձին: Հետևաբար, հանցագործություններից մեկի համար վաղեմության ժամկետի ավարտի դեպքում` անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից այդ հանցագործության համար, սակայն մյուսների համար, որոնց վաղեմության ժամկետները չեն անցել, անձը պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության ընդհանուր կարգով» (Սիրաժ Ղամբարյանի և այլոց գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵՇԴ/0055/01/11որոշման 21-րդ կետը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Ավարտված հանցագործություն է համարվում այն արարքը, որը պարունակում է սույն օրենսգրքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան իրավադրույթների վերլուծությունից պարզ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունները դասվում են ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին:
Ուսումնասիրելով սույն քրեական գործի նյութերը՝ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Մհեր Աշոտի Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղսագրվող արարաքը կատարել է 2017 թվականի հունվարի 05-ին, իսկ 118-րդ հոդվածով մեղսագրվող արարքը՝ 2017 թվականի ապրիլի 12-ին, հետևաբար նշված հոդվածներով մեղսագրվող հանցագործությունների համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետները լրացել են: Դրա հետ մեկտեղ, վերը նշված համապատասխան հոդվածներով քրեական հետապնդումը դադարեցնելուն խոչընդոտող որևէ հիմք չկա, ուստի դրանցով առկա է քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք:
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ԵԱՔԴ/0158/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Մհեր Աշոտի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 118-րդ հոդվածի մեղադրանքներով քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով:
Միևնույն ժամանակ, դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Մհեր Աշոտի Հակոբյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով իրեն մեղսագրված հանցավոր արարքները կատարել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվակյանի հուլիսի 08-ին դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով 3 տարի ժամկետով սահմանված փորձաշրջանի ընթացքում: Քննարկելով փորձաշրջանի ընթացքում ոչ մեծ ծանրության դիտավորյալ հանցանք կատարելու դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը վերացնելու հարցը՝ դատարանը, հիմք ընդունելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ամբաստանյալ Մհեր Հակոբյանի անձը՝ առողջական խնդիրներ ունենալը, գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվակյանի հուլիսի 08-ի դատավճռով նշանակված 3 տարի ժամկետով ազատազրկում պատժի պայմանականորեն չկիրառելը ենթակա չէ վերացման:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը և նկատի ունենալով, որ վերոգրյալ հիմնավորումներով Մհեր Աշոտի Հակոբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը ենթակա է վերացման:
Անդրադառնալով նախաքննական մարմնի որոշմամբ գույքի վրա դրված կալանքի հարցին՝ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մհեր Աշոտի Հակոբյանի անվամբ գրանցված անշարժ և շարժական գույքի վրա նախաքննական մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 25-ի որոշմամբ դրված կալանքն անհրաժեշտ է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով և 313-րդ հոդվածով` Դատարանը.


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպան Ա.Հոբոսյանի միջնորդությունը բավարարել:
ԵԱՔԴ/0158/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Մհեր Աշոտի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 118-րդ հոդվածի մեղադրանքներով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով,:
Մհեր Աշոտի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնել:
Մհեր Աշոտի Հակոբյանի անվամբ գրանցված անշարժ և շարժական գույքի վրա նախաքննական մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 25-ի որոշմամբ դրված կալանքը վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ