N -ԵԱՔԴ/0153/01/17

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

՚22ՙ մայիսի 2018թ. ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Ֆ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Դ.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆՒ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Մ.ԳԱԼՈՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Կ.ՔԱԼԱՆԹԱՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Ա.ԲՈՅԱՋՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Միքայել Աղասու Գալոյանիª ծնված 15.09.1985թվականին, քաղաք Երևան, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
բարձրա•ույն կրթությամբ, ամուսնացած,խնամքին երեք անչափահաս երեխա, ֆիզիկապես
առողջ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է քաղաք Երևան,
Կիևյան փողոց 7-րդ շենք, 91բնակարան հասցեում,26.06.2017թվականին հայտարարվել է
հետախուզում, 27.06.2017թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,
10.08.2017թվականին հայտնաբերվել է և 11.08.2017թվականին 27.06.2017թվականի որպես
խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 258հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործով ամբաստանյալ Միքայել Աղասու Գալոյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2017թվականի ապրիլի 20-ին ժամը 17:00-ից ժամը 18:00-ի սահմաններում, խմբի կազմումª ինքնությունը չպարզված իր ընկերների հետ միասին, Երևան քաղաքի Կիևյան 7հասցեում •տնվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկում, նույն պանդոկի մենեջեր Արամ Բոյաջյանի նկատմամբ բռնության •ործադրմամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կար•ըª այդ կերպ կատարելով խուլի•անություն: Այսպեսª 2017թվականի ապրիլի 20-ին ժամը 16.00-ի սահմաններում, Միքայել Աղասու Գալոյանը ինքնությունը չպարզված իր ընկերների հետ միասին •նացել է Երևան քաղաքի Կիևյան 7հասցեում •տնվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկ, որտեղ նստել են նշված պանդոկի համար ՚2ՙ առանձնասենյակում: Այնուհետևª ալկոհոլային խմիչք օ•տա•ործելով, •իտակցաբար անտեսելով հասարակական վայրում •տնվելու հան•ամանքը սկսել են բարձրաձայն անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնել, ինչը դադարեցնելու նպատակով նշված առանձնասենյակ է •նացել ՚Գենացվալեՙ պանդոկի մենեջեր Արամ Բոյաջյանը, ով առանձնասենյակում •տնվող անձանցից նախապես ճանաչելով Միքայել Գալոյանին, վերջինիս հրավիրել է առանձնասենյակից դուրսª ՚Գենացվալեՙ պանդոկի ընդհանուր սենյակ, որտեղ հորդորել է նրան դադարեցնել բարձրաձայն հնչեցվող սեռական բնույթի հայհոյանքները, ասելով որ դրանք խան•արում են պանդոկի աշխատանքին և պանդոկում ներկա մյուս հաճախորդների անդորրը, սակայն Միքայել Գալոյանը սեփական անձի առավելությունն ընդ•ծելու մոլուցքով տարված, շարունակել է դրսևորել հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհար•ալից վերաբերմունք և բարձրաձայն խոսելով Արամ Բոյաջյանի հետ, ընդդիմացել է նրա հորդորներին: Արամ Բոյաջյանը տեսնելով, որ Միքայել Գալոյանը շարունակում է դրսևորել հակահասարակական վարքա•իծ, որը խան•արում է նշված պանդոկի աշխատանքին, վերջինիս հրավիրել է պանդոկից դուրս զրուցելու: Երկուսով դուրս են եկել պանդոկի մուտքի դռան դիմացի հատվածը, որտեղ Միքայել Գալոյանը շարունակել է իր խուլի•անական •ործողությունները, որի ընթացքում բռունցքով հարվածել է Արամ Բոյաջյանին, այնուհետև պանդոկից դուրս են եկել նրա հետ համար ՚2ՙ առանձնասենյակում նստած ընկերները և խմբով ծեծի ենթարկել Արամ Բոյաջյանին, նրան •ցել են •ետնին և ձեռքերով ու ոտքերով բազմաթիվ հարվածներ հասցրել վերջինիս մարմնի տարբեր մասերինª այդպիսով նրան •լխի, իրանի շրջանների փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, քերծվածքների, արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով պատճառելով մարմնական վնասվածքներ, այդ ընթացքումª անտեսելով հասարակական վայրում •տնվելու հան•ամանքը, բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ են հնչեցրել Արամ Բոյաջյանի հասցեին չենթարկվելով հասարակության անդամների այդ ամենը դադարեցնելու հորդորներին: Միքայել Գալոյանը և վերջինիս ընկերները դադարեցրել են իրենց խուլի•անական •ործողությունները միայն ՚Գենացվալեՙ պանդոկի մյուս աշխատակիցների և պատահական անցորդների միջամտությունից հետո և Արամ Բոյաջյանին անօ•նական վիճակում թողնելով դեպքի վայրից դիմել են փախուստի:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Միքայել Աղասու Գալոյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 258հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Քրեական •ործը 27.09.2017թվականին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Միքայել Աղասու Գալոյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում օ•տվելով իրեն վերապահված իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց /•.թ. 240, 316, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալ Միքայել Աղասու Գալոյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժող Արամ Բոյաջյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ շուրջ 3տարի է ինչ աշխատում է Երևան քաղաքի Կիևյան 7հասցում •տնվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկում որպես մենեջեր: Իր աշխատանքային պարտականությունների մեջ մտնում է պանդոկի աշխատակազմին հետևելը, աշխատանքի կազմակերպումը, հաճախորդների դիմովորում ճանապարհումը, պանդոկում կար•ուկանոնի վերահսկելը և այլն: Իրենց պանդոկը մշտական պահակախումբ չունի, որ մշտապես լինեն տեղում, սակայն վերահսկվում է ոստիկանության պետական պահպանության ծառայության կողմից և եթե լուրջ դեպք է լինում և մտածում է, որ դա իր ուժերից վեր է, այսինքն խոսելով չի լուծվի, ինքը կամ աշխատակիցներից որևէ մեկը իր հորդորով զան•ահարում է ոստիկանության պետական պահպանության խմբին: 2017թվականի ապրիլի 20-ին ժամը 10:00-ից •տնվել է աշխատանքի վայրում և զբաղվել իր առօրյա աշխատանքային պարտականություններով: Օրվա ընթացքում պանդոկում եղել են հաճախորդներ, իսկ արդեն երեկոյան կողմ դրանց թիվն աճել է: Ժամը իր հիշելով 13:00-ից 14:00-ի սահմաններում, իրենց պանդոկ է •նացել Կիևյան 7շենքի բնակիչ Միքայելը, որին իրենք Մուշեղ են ճանաչում: Նա իր ընկերների հետ էր, որոնց ինքը չի ճանաչում, կլինեին մոտ 25-35տարեկան տղաներ, մոտավորապես 10հո•ի և նստել են իրենց առանձնասենյակներից մեկում: Նրանց նստելու պահին արդեն •իտեր, որ Միքայելը ներսում է, քանի որ մտնելուց տեսել է: Ոստիկանությունում բացատրություն տալուց սկզբում նշել է, որ չի ճանաչում թե ով է եղել, քանի որ նախ անունը որպես Միքայել չ•իտեր, բացի այդ նաև ընտանիքի հետ մոտ է, ճանաչում է ան•ամ նրա հորը և կնոջը, որպես հարևաններ: Միքայելը միշտ իրեն ՚Արամ ջանՙ-ով է դիմել և ինքն ուղղակի չի ցանկանում նրա անունը տալ, բացի այդ իրեն վատ է զ•ացել, դեռ հիվանդանոցում է եղել: Հետա•այում արդեն երկրորդ ան•ամ բացատրություն տալուց նրա անունը նշել է: Մյուս տղաներին սակայն չի ճանաչում, նրանց պահվածքից ենթադրում է, որ Միքայելի ընկերներն էին: Նրանք նստել էին համար 2առանձնասենյակում և մոտավոր 5շիշ օղի և կերակուր էին պատվիրել: Նրանք առանձնասենյակում բարձրաձայն խոսում էին միմյանց հետ և նրանց խոսակցությունների ընթացքում մերթ ընդ մերթ բարձրաձայն անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ էին հնչում, սակայն չի կարող ասել, թե առանձնասենյակում նստած որ տղաների կողմից, և դրանք որևէ մեկին ուղղված չէին և ոչ էլ վիճաբանության ընթացքում հնչեցվող էին, ուղղակի խոսակցության ընթացքում բարձրաձայն հայհոյանքներ էին տալիս մերթ ընդ մերթ: Դա կլիներ մոտավորապես ժամը 17:00-ի սահմաններում, երբ նրանց ձայները բարձրացան: Քանի որ և սրահամ, և համար երկու առանձնասենյակի կողքի, 1-ին առանձնասենյակում նստած էին հաճախորդներ, այդ թվում նաև կանայք և երեխաներ, և լսվում էին այդ հայհոյանքները, ինքը որպես մենեջեր •նացել է թիվ 2առանձնասենյակ և, քանի որ ճանաչել է միայն Միքայելին, նրան քաղաքավարի հրավիրել է առանձնասենյակից դուրս, ասելով, որª ՚Միքայել ջան, որ խնդրեմ մի րոպեով դուրս կ•ասՙ, նա հաստատեց և երկուսով միասին դուրս են եկել: Միքայելը •տնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ: Առանձնասենյակից դուրս •ալուց, դեպի նախասրահի կողմ, ինքը և Միքայելը կան•նել են և ինքը նրան ասել է. ՚Մուշո ջան ձեր ձեները ճիշտն ասած մի փոքր բարձր է, համել սրահում և կողքի կուպեում կանայք ու երեխաներ կան, եթե հնարավոր է մի փոքր կամացՙ: Ինչին Միքայելն իրեն ասել է, որ ՚ուրա, կուպեից ձեն չի •ալիս, բա խի ես ասում, խի ես էի ձեն հանողըՙ, քանի որ երբ նա դուրս է եկել, ձայներ չեն եկել այդ պահին: Նրան ասել է, որ ՚ստից տեղը չեմ ասում, մի քիչ առաջ իրոք ձեները •ալիս էր, դրա համար եմ եկելՙ, հետո նա իրեն ասել է ՚կարողա ուրիշ տեղից էլ ձայներ հանեն մենք բողոքենքՙ: Դա նա ասել է մի տեսակ հե•նական տոնով, ինչին ինքը պատասխանել է, հետո Միքայելը սկսել է բարձր տոնով խոսել ու ասել. ՚թե դու ով ես որ ինձ նկատողություն անես, մի արաՙ, ինքը տեսնելով, որ նա բարձրաձայն է խոսում օբյեկտի հենց կենտրոնում, որտեղ հաճախորդներ կային, նրան հրավիրել է դուրսª ասելով ՚արի դուրս •անք խոսենքՙ, զուտ ձայնը բարձրացնելու համար: Դրանից հետո Միքայելի հետ դուրս են եկել պանդոկից և կան•նել պանդոկի դիմացª արձանի մոտակայքում: Միքայելն ասել է, թե ինչու է իրեն դիտողություն անում, իսկ ինքը նրան պատասխանել է, որ ասածը դիտողություն չընդունի, այլ ընդունի որպես ընկերական խնդրանք, որից հոտո Միքայելն իրեն ասել է. ՚Դու ոնց որ թե լավ չես հասկանումՙ, իր կարծիքով նկատի ունենալով, որ չպետք է շարունակի, քանի որ ինքն է այդտեղ և իրեն ոնց կլինի բան ասել, նման հե•նական տոնով է խոսել իր հետ: Ինքն էլ նրան ասել է, որ ՚դու լավ չես հասկանումՙ, ինչին ի պատասխան Միքայելը ձեռքով բռունցքով հանկարծակի հարվածել է դեմքին, կոնկրետ մասը չի կարող նշել: Հարվածից ուժեղ ցավ է զ•ացել և հետ •նացել, ցանկացել է ուղղվել և այդ պահին ՚Գենացվալեՙ պանդոկից դուրս են եկել Միքայելի հետ նստած մյուս տղաները, սկզբում 2հո•ին և նրանցից անմիջապես հետո մնացածը, կլինեին մոտավորապես իր հիշելով 10հո•ի: Դուրս •ալուն պես նրանք հարձակվել են իր վրա և սկսել են հարվածներ հասցնելն ու զու•ահեռաբար սեռական բնույթի հայհոյանքներ իր հասցեին հնչեցնել: Այդ ընթացքում ձեռքերը խառը թափահարել է և փորձել պաշտպանվել, հնարավոր է խփած լինի նրանց, սակայն թե կոնկրետ ում, որքան և որ մասին չի հիշում: Այդ տղաներին ինչպես նշեց չի ճանաչում: Թե կոնկրետ ով, քանի ան•ամ և մարմնի որ մասին է հարվածել չի կարող նշել: Իրար քաշքշելով իջել են արձանից մի փոքր ներքև, որտեղ իրեն •ցել են •ետնին և սկսել են խառը հարվածներ հասցնել: Այդ ընթացքում սեռական բնույթիª ինքնասիրությունը վիրավորող հայհոյանքներ էին հնչեցնում իր հասցեին, մասնավորապես սրբություն էին հայհոյում, ինքը նույնպես այդ ընթացքում •ետնին ընկած հայհոյում էր նրանց, ասելովª ՚էսքանով թափել եք վրես, հո դուք թուրք չեքՙ: Այդ ամենի ընթացքում կլինեին պատահական անցորդներ, քանի որ ժամը 17:30-ի սահամանները կլիներ և մարդիկ էին անցնում, սակայն ինքը •ետնին ընկած էր և իրեն հարվածում էին, այդ աղմուկի մեջ չի կարող ասել ով էր պատահական անցորդ, ով էր բաժանում: Այդ ընթացքում պանդոկից ձայների վրա վազել են մատուցողներն ու աշխատակիցները, այդ թվում նաև պանդոկի սեփականատերըª Ֆերդինանտ Չոբանյանը, ովքեր խառնվել են այդ ամենին և փորձել բաժանել: Չի կարող ասել նրանցից որևէ մեկն այդ տղաներին հարվածել կամ նրանք նրանց հարվածել են թե ոչ: Երբ նրանք հասել են և փորձել են բաժանել, ինքը դեռ •ետնին ընկած է եղել և իրեն հարվածել են, աշխատակիցները փորձում էին մեկին տանել մի կողմ, մյուսներն էին հասնում իր վրա և չէր կարողանում բարձրանալ •ետնից: Դրանից հետո այդ տղաները փախան, կեսին տեսել է, որ նստեցին մու• •ույնի, իր հիշելով ՚Նիսսանՙ մակնիշի սեդան թափքով ավտոմեքենա, որը եկավ և կան•նեց Կիևյան-Օրբելի խաչմերուկի մոտ և փախան այդտեղից, մնացածին չի տեսել, թե որ կողմով են փախել: Այդ մեքենայի կոնկրետ մոդելը և հաշվառման համարանիշը չի հիշում, չի նայել: Հետո իրեն են մոտեցել պանդոկի աշխատակիցները, օ•նել բարձրանա, ներս են տարել պանդոկ, որտեղ լվացվել ու այնուհետև ինքնուրույն իր մեքենայով •նացել տուն: Հետո տուն հասնելուն պես իր ինքնազ•ացողությունը վատացել է և զան•ահարել է շտապօ•նություն, որի •ալուց հետո իրեն տարել են ՚Միքայելյանՙ բժշկական կենտրոն: Աջ աչքն ամբողջովին փակ էր, •լխի հետնամասը ուռած էր, ճակատին կոշիկի տակացուի տեղ կար, կարմրած և մեջքն էր կապտուկներով: Իրեն հայտնի է այսքանը, ավելացնելու այլ բան չունի, կան բաներ,որ աղոտ է հիշում, այս պահին ավելացնելու այլ բան չունի: Միքայելի հետ եղած այդ տղաներին չի հիշում, հնարավոր է իրենց պանդոկում եղած լինեն, սակայն նրանց չի ճանաչում, ինչպես արդեն նշեց, ճանաչում է միայն Միքայելին, ում որպես Մուշեղ •իտեն, նա նույն Կիևյան 7շենքի բնակիչ է, նրա ազ•անունը հստակ չ•իտի, իր իմանալով Գալոյան է: Նրա հոր անունն իր հիշելով Արտաշ է, կնոջ անունը չի հիշում: Ունի 3փոքր աղջիկ, որոնցից մեծին Տոմա են կոչում: Միքայելի ընկերներին չի ճանաչում: Չի կարող ասել, թե նա ում հետ է մտերիմ: Խոսակցությունը Միքայելի հետ ՚Գենացվալեՙ պանդոկի ներսում տևել է մոտ 5րոպե, որից հետո դուրս են եկել երկուսով, արձանի մոտ իրենց վեճը տևել է մոտ կրկին 5րոպե, իսկ Միքայելի կողմից իրեն հարվածելու և այնուհետև այդ տղաների դուրս •ալը ու իրեն ծեծի ենթարկելը մոտ 15րոպե: Այդ ընթացքում ինչպես արդեն նշեց, բարձրաձայն հայհոյանքներ էին հնչում և իրենք •տնվում էին մայթեզրի մուտ, բնակելի շենքի մոտ ինքը •ետնին ընկած էր, հստակ չի կարող ասել, թե ով է միջամտել և ում է դիտողություն արել, սակայն այդ ամենը բարձրաձայն էր և մարդաշատ էր, չ•իտի ով էր պատահական անցորդ կամ շենքի բնակիչ, օրինակ պանդոկի աշխատակիցները դիտողություն արած կլինեն, քանի որ փորձում էին կար•ի հրավիրել նրանց: Միքայելի հայրը այցելել է իրեն հիվանդանոցում •տնվելու ընթացքում, նա այցելել է իրեն տեսնելու նպատակով, զուտ տեսնելու, թե ոնց է, ներողություն է խնդրել որդու արածի համար, առաջարկել է իր օ•նությունը և ասել ինչով կարող է կօ•նի, սակայն ինքը հրաժարվել է, ասելով, որ օ•նության կարիք չունի, սակայն նա որևէ բան չի ասել, չի համոզել, չի սպառնացել կամ որևէ այլ կերպ իր վրա չի փորձել ազդել որդու օ•տին ցուցմունք տալու համար, նման խոսակցություն չի եղել: 19.06.2017թվականի ՀՀ Քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում քննվող թիվ 14179617քրեական •ործով իր մասնակցությամբ կատարվել է 20.04.2017թվականի Երևան քաղաքի Կիևյան 7հասցեում •տնվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկում տեղի ունեցած միջադեպի տեսա•րությունների զննություն, որում երևացող թիվ ՚2ՙ առանձնասենյակից դուրս եկող, Միքայել Գալոյանի հետ եղած տղաներին ինչպես արդեն նախկինում տված ցուցմունքով, նույնպես նշում է, որ չի ճանաչում: Նշված միջադեպի մասնակիցներից ճանաչում է միայն Միքայել Գալոյանին, մյուսները եղել են նրա հետ, նրանք նույնպես մասնակցել են միջադեպին, դրսում արդեն իր հասցեին հնչեցրել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ և հարվածներ հասցրել իրեն, սակայն թե ով կոնկրետ մարմնի որ մասերին և ինչ քանակությամբª չի կարող ասել: Առաջինը պանդոկից դուրս է եկել տեսա•րությունում երևացող սև կարճաթև մայկայով և չսափրված տղան, ով ցանկանում էր իր և Միքայելի հետ դուրս •ալ, սակայն թույլ չեն տվել: Նա դուրս է եկել պանդոկից, հենց այն պահին երբ Միքայելն իրեն հարվածել է և այդ տղան նույնպես վրա է եկել և հարվածել իրեն, դրանից հետո նոր դուրս են եկել մնացած տղաները և պանդոկի աշխատակիցները: Պնդում է նախկին տված ցուցմունքը, ավելացնելու այլ բան չունի և նոր տեղեկություններ հայտնել չի կարող: Նշված միջադեպից հետո Միքայելն իր հետ կապ չի պաշտպանել և միջադեպի մասնակից որևէ անձ իրեն չի մոտեցել և որևէ հարցով չի դիմել: Մ.Գալոյանի նկատմամբ բողոք չունի, •ործով քաղաքացիական հայց չի ցանկանում ներկայացնել, որևէ մեկից պարտք ու պահանջ չունի: Ավելացնելու այլ բան չունի տեղի ունեցած դեպքի վերաբերյալ /•.թ. 41-42, 150, 308, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Սամվել Բադիրյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ներկայումս մանրամասներ չի հիշում, միայն հիշում է, որ ամբաստանյալը զալում նստած իրենց մենեջերի հետ է խոսել, հետո ինքը •ործերով է զբաղված եղել, ապա տեսել է, որ նրանք այնտեղ չեն: Քննիչի մոտ սույն քրեական •ործով ցուցմունք է տվել, որոնք ներկայումս չի հիշում, սակայն անկախ դրանց բովանդակությունից ներկայումս պնդում է դրանք, քանի որ այն ժամանակ ինչ եղել է այնպես էլ •րել է, որևէ մեկն իրեն չի ուղղորդել, չի ստիպել դրանք •րելուն: Դեպքի օրը սրահում հայհոյանքներ լսել է, սենյակի կողքով անցելու ժամանակ: Ինքը 2-րդ սենյակ մուտք չի •ործել և չի սպասարկել, իսկ այդ ձայները լսել է այնտեղով անցնելու ժամանակ, ձայները հնարավոր է զալում էլ են լսվել, որովհետև դրանք բարձր են եղել: Ալկոհոլի հետ կապված ցանկանում է հայտնել, որ հնարավոր է քննիչը հարցը այլ ձև է տվել և ինքը չի հասկացել, քանի որ Գալոյանի հետ ինքը չի խոսել և չէր կարող ասել նա խմած է եղել, թե ոչ, նա չի օրորվել խմած մարդկանց նման: Հարվածների վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ ինքը շատ հեռվից է նայելª դռան մոտից, այնտեղ միմյանց խառը հարվածել են, չ•իտի, թե ով է ում խմբում, անձամբ որևէ մեկին չի կարող մատնացույց անել: Իր նախաքննական ցուցմունքն ամբողջությամբ պնդում է: Այդ մարդկանց ձայները զալում լսվել են, այնտեղ մարդիկ են եղել նստած և ըստ դրա արդեն մենեջերն է ձեռնարկում որոշակի քայլեր: Իր նախաքննական ցուցմունքն իր հիշելով չի կարդացել, հիշողության հետ կապված խնդիրներ ունի, այդ պատճառով էլ հենց սկզբում հայտնեց, որ երկար ժամանակ է անցել և չի հիշում: Հնարավոր է ալկոհոլ օ•տա•ործած լինելու վերաբերյալ քննիչն իրեն հարցրել է նրանք խմել են, թե ոչ, իսկ ինքն էլ պատասխանել է, որ խմում են, այդ պատճառով էլ քննիչը նշել է, որ եղել է ալկոհոլ օ•տա•ործած վիճակում /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Սամվել Բադիրյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ արդեն շուրջ երեք տարի է աշխատում է Երևան քաղաքի Կիևյան 7հասցեում •տնվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկում որպես մատուցող: Ճանաչում է Արամ Բոյաջյանին, վերջինս հանդիսանում է իրենց պանդոկի մենեջերը, նրա հետ •տնվում է լավ փոխհարաբերությունների մեջ: 2017թվականի ապրիլի 20-ին եղել է աշխատանքի վայրումª առավոտյան ժամը 09.30-ից: Ժամը 15.00-ի սահմաններում պանդոկ են եկել 4տղա, որոնց մեջ է եղել նաև Միքայելը, ով Կիևյան 7շենքի բնակիչ է և նրան ճանաչում է որպես հաճախորդ, քանի որ հաճախակի է լինում պանդոկում, նրա հետ որևէ շփում չունի: Որոշ ժամանակ անց նրանց են միացել ևս 4-5հո•ի, կոնկրետ չի հիշում, թե քանի հո•ով կլինեին, քանի որ նրանք նստած են եղել թիվ ՚2ՙ առանձնասենյակում, իսկ ինքն այդ առանձնասենյակը չի սպասարկել: Ժամը կլիներ 17.30-ը, այդ ժամանակ սրահում և թիվ ՚1ՙ առանձնասենյակում եղել են այլ հաճախորդներ, այդ թվում նաև կանայք, իսկ թիվ ՚2ՙ առանձնասենյակում •տնվող տղաների կողմից սկսել են բարձրաձայն խոսել և անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնել, որը խան•արել է պանդոկի աշխատանքին և հաճախորդների հան•ստին, քանի որ դրանք բարձրաձայն են եղել և լսելի, անձամբ նստած է եղել սրահում և լսել է այդ հայհոյանքները: Դրանից հետո իրենց մենեջեր Արամը •նացել է նշված առանձնասենյակ և այնտեղից դուրս է հրավիրել Միքայելին, քանի որ միայն նրան է ճանաչել նստած տղաներից: Նրանք կան•նած են եղել սրահի բարի սեղանի մոտ և զրուցել են, չի լսել, թե կոնկրետ ինչ են զրուցել, •իտի, որ Արամը Միքայելին ասել է, որ մի փոքր կամաց խոսեն և չխան•արեն մյուսներին, սակայն, թե Միքայելն ինչ է պատասխանել չի լսել, սակայն Միքայելը •տնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ: Հետո ինքն իջել է ներքևª նկուղային հարկ, մտել խոհանոց և ուշադրություն չի դարձրել նրանց: Չ•իտի և չի կարող ասել որ պահին և ինչ պատճառով են Միքայելը և Արամը դուրս եկել պանդոկից: Հետո ձայներ է լսել և դուրս է եկել, տեսել է, որ Կիևյան փողոցի ներքևի հատվածում նստած տղաներից մի քանի հո•ի, այդ թվում նաև Միքայելը, միասին հարվածում են Արամին: Իրենց աշխատողներ Անդրանիկը, Վահեն և Գևոր•ը վազել են դուրս և •րեթե միաժամանակ նաև առանձնասենյակի նստած մյուս տղաները: Պանդոկից դեպի Օրբելի փողոցի ուղղությամբ կլինի մոտավոր 30մետր, ինքը չի •նացել նրանց հետևից, այլ հետ է մտել պանդոկ, քանի որ պանդոկում հաճախորդներ են եղել, իսկ ինքը մնացել էր միայնակ և չէր կարող ինքն էլ վազել նրանց հետևից: Անձամբ չի տեսել, թե դրսում ինչ է կատարվել, ով, ում ինչքան է հարվածել և դրսում հայհոյանքներ հնչել են, թե ոչ: Ինքն է իմացել, որ Արամին դրսում ծեծել են, քանի որ նրան պանդոկում են աչքը, քիթը և շուրթը սառույց դրել, ապա նա •նացել է տուն: Դրանից հետո ամեն ինչ ավարտվել է, այլ բան չունի ավելացնելու /•.թ.69-70, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Վկա Սամվել Բադիրյանը մեղադրյալ Միքայել Գալոյանի հետ առերես հարցաքննությամբ պնդել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ 2017թվականի ապրիլի 20-ին ինքը •տնվել է աշխատանքի վայրում: Միքայել Գալոյանը և նրա հետ •տնվող ինչ-որ տղաներ, որոնց ինքը չի ճանաչում նստած են եղել համար ՚2ՙ առանձնասենյակում: Ինքն այդ առանձնասենյակը չի սպասարկել, կողքով անցել •նացել է և այդ առանձնասենյակից բարձր ձայներ են լսվել: Հետո արդեն Միքայելին և իրենց մենեջեր Արամ Բոյաջյանին տեսել է սրահում նստած խոսելիս: Հետո արդեն տեսել է, որ Արամն ու Միքայելը սրահում չեն: Մնացած մանրամասներն իմացել է հետա•այում այլ աշխատակիցներից: Նշել է նաև, որ լավ չի հիշում մանրամասները, քանի որ դեպքից շատ ժամանակ է անցել: Պնդել է ցուցմունքով հայտնածը /•.թ. 271-272, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Ֆերդինանտ Չոբանյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է ՚Գենացվալեՙ պանդոկների ցանցի սեփականատերը և •ործադիր տնօրենը: Ճանաչում է Արամ Բոյաջյանին, վերջինս իր աշխատակիցն է հանդիսանումª Կիևյան 7հասցեում •տվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկի մենեջեր, վերջինիս հետ •տնվում է նորմալª աշխատանքային փոխհարաբերությունների մեջ: 2017թվականի ապրիլի 20-ին ժամն իր հիշելով 17:00-ի սահմաններում, •տնվել է ՚Գենացվալեՙ պանդոկի նշված օբյեկտում և միայնակ նստած է եղել համար ՚1ՙ առանձնասենյակում: Համար ՚1ՙ առանձնասենյակի կողքին •տնվող 2-րդ առանձնասենյակում նստած էին ինչ-որ տղամարդիկ, որոնց չի ճանաչում: Այդ ժամանակ սրահում նույնպես հաճախորդներ ունեին: Նշված առանձնասենյակից լսվում էին բարձր ձայներ, չի կարող ասել, թե քանի հո•ի էին ներսում, քանի որ ինքը ներս չի մտել և չի տեսել: Այդ բարձր ձայները վիճաբանության ձայներ չէին, ավելի շատ նման էին խմած մարդու խոսակցությունների, որոնց ընթացքում պարբերաբար հնչում էին անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որևէ մեկին չուղղված, այլ ուղղակի խոսակցության մեջ ասվող: Այդ հայհոյանքները լսվում էին ինչպես համար ՚1ՙ առանձնասենյակում, այնպես էլ սրահում, որտեղ ինչպես արդեն նշեց, կային այլ հաճախորդներ: Նշված տղամարդկանց ինչպես արդեն նշեց, չի ճանաչում, սակայն հետա•այում Արամից իմացել է, որ նա ճանաչել է այդ տղաներից մեկին, որի անունը որքանով հիշում է Միքայել է: Նստած տղաներից ճանաչելով միայն այդ տղային, Արամը որպես մենեջեր •նացել է նշված առանձնասենյակ և քաղաքակիրթ կերպով Միքայելին խնդրել դուրս •ալ: Հետո արդեն սրահում իրար հետ խոսել են և Արամը խնդրել է, որ մի փոքր կամաց խոսեն, քանի որ այդ առանձնասենյակից լսվող հայհոյանքներն ու բարձր ձայները խան•արում են պանդոկի աշխատանքին, ինչին այդ տղան հակաճառել էª մանրամասն չ•իտի, թե ինչ է ասել, ըստ Արամի պատմելուª ասել է իբր նա իրենց նկատողություն չանի: Այնուհետև Արամը տեսնելով, որ նա սրահում բարձր է խոսում, առաջարկել է դուրս •ալ և խոսել դրսում: Այդ ամենը հետո իմացել է Արամից և մատուցողներից: Անձանբ ականատես չի եղել սրահում տեղի ունեցած խոսակցությանը: Այնուհետև առանձնասենյակում նստած է եղել ու զ•ացել է, որ պանդոկի մատուցողները վազում են դուրս և ինքը նույնպես դուրս է եկել ու տեսել, որ պանդոկից մոտ 30մետր ներքևª դեպի Կիևյան-Օրբելի փողոցների խաչմերուկի ուղղությամբ, մայթեզրին կռիվ է, մոտենալով տեսել է, որ մոտ 8-10հո•ի Արամին •ցել են •ետնին և խառը հարվածներ են հասցնում վերջինիս, սակայն թե որքան ու որտեղ են հարվածել չի կարող ասել: Նշված տղաներին առաջին ան•ամ էր տեսնում պանդոկում, այդ Միքայելին նույնպես, նրանց չի ճանաչում և ուշադիր չի նայել, նկարա•րել չի կարող: Կիևյան փողոցի վրա տեղի ունեցած միջադեպը տևել է շատ կարճ, այսինքն այն պահից, երբ հասել է տևել է մոտ 2-3րոպե և իրենց մատուցողներն ու պատահական անցորդները բաժանում էին նրանց: Իրենց մատուցողներից որևէ մեկն այդ տղաներին չի հարվածել, նրանք ուղղակի փորձում էին բաժանել, ինքը նույնպես փորձել է բաժանել, սակայն քանի որ նրանք իրենցից շատ են եղել, մի փոքր դժվար էր նրանց բաժանելը: Այդ միջադեպի ընթացքում նշված տղաների, ինչպես նաև Արամի կողմից միմյանց հասցեին հնչում էին սեռական բնույթի խառը հայհոյանքներ, կոնկրետ ասել, թե ում կողմից հնարավոր չէր, քանի որ ինչպես արդեն նշեց, ամեն ինչ շատ արա• տևեց և խառը վիճակ էր, բոլորը •ոռում էին: Սակայն այդ հայհոյանքները նշված տղաների կողմից ուղղված էին Արամի հասցեին: Այդ ամենին պատահական անցորդներ նույնպես կային, որոնք փորձում էին բաժանել, սակայն չի կարող ասել որևէ մեկը որևէ մեկին դիտողություն արել է, թե ոչª կապված հնչող սեռական բնույթի հայհոյանքների հետ: Բոլորն էլ փորձում էին բաժանել և •ոռում էին ՚թար•եքՙ, ասել, թե ով էր նրանցից պատահական անցորդ կամ շենքի բնակիչ հնարավոր չէ: Դրանից հետո նշված տղաները Արամին թողնելով •ետնինª փախան տարբեր ուղղություններով: Պանդոկի աշխատակիցները Արամին օ•նել և բերել են պանդոկի ներս, որտեղ նա լվացվեց, նրա հա•ուստները փոխեցին, հետո նա •նաց տուն: Արամը դեմքի շրջանում ստացել էր մարմնական վնասվածքներª քթի, բերանի շրջանից արյունահոսում էր: Դրանից հետո այդ տղաներին պանդոկում այլևս չի տեսել: Հետո իմացել է, որ Արամը երեկոյան տանն իրեն վատ է զ•ացել, շտապօ•նություն են կանչել ու նրան տարել են հիվանդանոց: Այլ մանրամասների չի տիրապետում և այլ տեղեկություններ հայտնել չի կարող: Այդ հայհոյախառն զրույցը կոնկրետ չի կարող ասել, թե որքան է տևել այդ ամենը, կարող էր լինել մի քանի րոպեն մեկ, այսինք մի քանի րոպե լուռ մնային այնուհետև սկսեին բարձրաձայն խոսել և հայհոյանքներ հնչեցնել: Այդ ամենը բնականաբար խան•արել է իր հան•իստը և պանդոկի բնականոն աշխատանքին, սակայն մյուս հաճախորդները բողոքել են, թե ոչ, չի կարող ասել, նման տեղեկություն չունի, սակայն Արամի ասելով հաճախորդները ներս մտնելով և այդ ձայները լսելով սրահում չէին նստում, այլ իջնում էին նկուղային սրահ: Արամ Բոյաջյանի աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտնում պանդոկի բնականոն աշխատանքը կազմակերպելը և դրան հետևելը, նա այդ ամենին փորձել է միջամտելª պանդոկի բնականոն աշխատանքը և անդորրը պահպանելու համար: Բացի Արամից այդ տղաները որևէ մեկին չեն հարվածել և որևէ այլ անձի մարմնական վնասվածքներ չի պատճառվել: Իրեն հայտնի է այսքանը, այլ բան չունի ավելացնելու /•.թ. 88-91, 293-294, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Անդրանիկ Միրիմանյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ արդեն շուրջ 3-4տարի է աշխատում է Կիևյան 7հասցեում •տնվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկում որպես մատուցող:Ճանաչում է Արամ Բոյաջյանին, վերջինս հանդիսանում է պանդոկի մենեջերը, նրա հետ •տնվում է նորմալ, զուտ աշխատանքային հարաբերությունների մեջ: 2017թվականի ապրիլի 20-ին աշխատանքի վայրում է եղել ժամը 09.30-ից: Իր հիշելով մոտավոր ժամը 15.00-ի սահմաններում պանդոկ են եկել տղաներ, որոնց մեջ են եղել նաև Միքայելը, ում իրենք որպես Մուշո •իտեն, նա Կիևյան 7շենքի բնակիչ է, ով հաճախ է լինում իրենց պանդոկում: Թե սկզբում քանի հո•ով են եղել և հետո ով է նրանց միացել, չի կարող ասել, նրանց դիմավորել է մատուցող Վահեն: Նրանք ընդհանուր եղել են 8-10հո•ի, մոտավորապես 25-30տարեկան տղաներ են եղել: Նրանք հաց էին ուտում և օղի խմում: Ժամը մոտավոր 17-40-ի սահմաններում, այդª 2-րդ առանձնասենյակում, որտեղ նստած էին այդ տղաները, բարձր ձայներ են լսվել, իսկ այդ ընթացքում հաճախորդներ են եղել նստած նաև 1-ին առանձնասենյակում, բացի այդ սրահում նստած են եղել այլ հաճախորդներ, այդ թվում նաև կանայք: Ինքը ձայները հայհոյանքի կար•ի չի լսել, լսել է միայն բարձրաձայն խոսակցություն, որոնք խան•արում էին պանդոկի հան•իստը և աշխատանքին: Իրենցից Արամը •նացել է այդ առանձնասենյակ և այնտեղից դուրս է կանչել Միքայելին հան•իստ տոնով ասել է, որ մի փոքր կամաց խոսեն, քանի որ խան•արում են օբյեկտի աշխատանքին, պանդոկում կան հաճախորդներ, այդ թվում նաև կանայք:Միքայելը, ով •տնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ, ասել է, որ կողքից կարող են բարձրաձայն խոսեն և իրենց էլ խան•արեն, ասել է, որ ՚դու մեզ նկատողություն մի արաՙ: Քանի որ նրանք սրահում են եղել կան•նած և Միքայելը բարձր է խոսել, Արամն առաջարկել է դուրս •ան և դրսում զրուցեն, որպեսզի հաճախորդներին խչան•արեն, ապա նրանք հան•իստ միասին դուրս են եկել: Դրանից մոտ մեկ րոպե անց սրահից դուրս է եկել նաև Միքայելի հետ եկած տղաներից մեկը և նրա դուրս •ալուց մոտ 2րոպե հետո Կիևյան փողոցից լսվել է կնոջ ձայն, ով բղավել է. ՚վերջացրեք, ոստիկան կկանչեմՙ: Այդ ձայնից դուրս է վազել և դրսում տեսել է, որ Միքայելը և նրա հետ դուրս եկած տղաները, պանդոկից մի փոքր ներքև, Կիևյան փողոցի վրա խփում են Արամին, •րեթե այդ պահին վազելով դուրս են եկել նաև մոտ 5-6հո•ի, ովքեր հասնելով սկսել են նույնպես հարվածել Արամին, ով ընկած էր •ետնին: Հետո օբյեկտից դուրս են եկել նաև իրենց մատուցողներ Գևոր•ը, Վահեն, ովքեր պատահական մյուս անցորդների հետ խառնվել և փորձել են բաժանել և թույլ չտան, որ Արամին խփեն: Այդ տղաները խառը հարվածել են Արամին, ով եղել է •ետնին ընկած և այդ ընթացքում մեկը մյուսի հասցեին բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ էին հնչեցնում: Այդ ամենը շատ արա• է տևել, մոտ 5-6րոպե, ինչից հետո մի կին, ում չի տեսել, միայն ձայն է լսել, շենքի արանքից •ոռացել է, որ զան•ահարել է ոստիկանություն և այդ տղաները թողել են Արամին և փախել են տարբեր ուղղություններով, մի մասը նստել է սեդան թափքով ավտոմեքենա, որի հաշվառման համարանիշը և մակնիշը չի հիշում և •նացել են այդտեղից: Դրանից հետո իրենք Արամին տարել են պանդոկ, որտեղ նա լվացվել է, քանի որ նա դեմքի և •լխի շրջանում ստացել էր վնասվածք, արնահոսել է քիթը: Հետո Արամը •նացել է տուն, ապա եկել են ոստիկանության աշխատակիցները: Ինչպես արդեն նշեց, այդ տղաներին չի ճանաչում, միայն Միքայելին •իտի որպես հաճախորդ և շենքի հարևան, սակայն նրա հետ որևէ շփում չունի: Այդ օրը պանդոկում եղել են մոտուցող Վահեն, Գևոր•ը, Սամվելը և ինքը, այլ աշխատակից սրահում չի եղել, բացի Սամվելից, իրենք երեքով դուրս են եկել և փորձել են բաժանել նրանց, սակայն որևէ մեկին իրենք չեն հարվածել, իրենց որևէ մեկը չի հարվածել /•.թ.63-65, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Վահե Լազարյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՚Գենացվալեՙ պանդոկում որպես մատուցող, ճանաչում է ամբաստանյալին որպես պանդոկի հաճախորդ, բացի այդ նա այդ շենքում է բնակվում, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Տուժող Արամ Բոյաջյանին նույնպես ճանաչում է: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ նրանք եկել են պանդոկ, նստել են, սակայն ինքը չի սպասարկել, հետո վիճաբանել են, դուրս են եկել, իրենք օ•նել են, նրանց բաժանել են կռվողներինª Բոյաջյանին և Միաքայելին, այնտեղ մարդիկ են եղել, որոնց չի ճանաչում, իմացել է միայն Միքայելին: Նրանք մի քանի հո•ով են եղել, Միքայելը մի քանի հո•ով է եղել, Արամի հետ մարդ չի եղել, նա եղել է միայնակ: Նախաքննական ցուցմունքը ճիշտ է, ինչ կա այն էլ •րել է, կարդացել է իր ցուցմունքը, ստորա•րել է, քննիչն իրեն չի ուղղորդել, ինչ կա այն էլ •րել է: Դեպքը տեղի է ունեցել 2017թվականի ապրիլին, սակայն օրը կոնկրետ չի հիշում, ժամը 17.00-18.00-ի կողմերը: Միքայելը սկզբում եկել է 3-4հո•ով և նստել են 2-րդ սենյակում, չ•իտի նրանք ինչ են պատվիրել, •իտի, որ սննդամթերք են պատվիրել, ինքը միայն ջուր և լիմոնադ է տարել, նրանք նաև խմիչքª օղի են պատվիրել, սակայն կոնկրետ չ•իտի, թե ինչ, քանի որ ինքը չի սպասարկել, չ•իտի նաև, թե քանի հատ օղի են վերցրել: Դեպքի ժամանակ չ•իտի Միքայելը խմած է եղել, թե ոչ, ինքն անձամբ նրա հետ չի շփվել, քննիչին էլ է ասել, որ չ•իտի Միքայելը խմած է եղել, թե ոչ: Այդ օրն իր աշխատանքը ներքևի զալում է եղել, երբ բարձրացել է վերև ասել են, որ վեճ է և ինքն էլ դուրս է եկել, ինքն իրենց աշխատողի ձայնն է լսել, •նացել են օ•նելու, որ շատ չհարվածեն: Արամն է մոտեցել Միքայելին, քանի որ նա է մենեջերը, ասել է, որ կամաց խոսեն, որպեսզի ներկաների հան•իստը չխան•արեն: Ինքը դա լսել է ներքևի հարկից •նալ-•ալուց, բացի այդ լսել է նաև իրենց աշխատողներից: Ինքը նրանց ձայներն անձամբ չի լսել, դրա մասին իրեն ասել են իրենց աշխատողները, իսկ Արամն էլ նրանց է մոտեցել և ասել, որ ցածր խոսեն, քանի որ կուպեում եթե մի քիչ բարձր են խոսումªª ձայները լսվում են: Հայհոյանքների վերաբերյալ տեղյակ չէ, ինքն անձամբ չի լսել: Արամին և Միքայելին սկզբում տեսել է օբյեկտի ներսումª խոսելիս, չ•իտի, թե նրանք ինչ են խոսել: Երբ նրանք դուրս են եկել, ինքը եղել է զալի ներքևում, հետո աղմուկ է լսել, սակայն հայհոյանք չի լսել, դուրս •ալուց հետո տեսել է, որ Արամն ու Միքայելն իրար հարվածում են, աղմուկ է եղել, հնարավոր է նաև հայհոյանքներ են եղել, Արամի վրա վնասվածք տեսել է, արյուն է եղել, իսկ Միքայելի վրա չի տեսել: Արամը եղել է •ետնին ընկած, չի հիշում նրան •ետնին ընկած վիճակում հարվածել են, թե ոչ: Դեպքի օրը թիվ 2առանձնասենյակում չի հիշում, թե ով է սպասարկել մատուցողներից: Միքայելը հաճախակի է իրենց օբյեկտում լինում, նա իրեն նորմալ է միշտ դրսևորել: Դեպքի օրը Միքայելը եկել է 3-4հո•ով, հնարավոր է հետա•այում ավելացել են, բայց ինքը տեսած չլինի կամ տեսել է, բայց հիմա չի հիշում: 2առանձնասենյակից հայհոյանք չի լսել, սակայն բարձր խոսակցություններ լսել է: Այդ ձայներն իր մոտ անհան•ստություն չի առաջացրել, սակայն հաճախորդների հան•ստի համար է մենեջերը մոտեցել: Այդ օրը թիվ 1առանձնասենյակում եղել է իրենց տնօրենըª իր ընկերների հետ միասին, ինքը չի սպասարկել այդ առանձնասենյակը, չ•իտի նաև, թե ով է այն սպասարկել: Ինքը միայն Արամին տեսել է Միքայելի հետ խոսելիս, սակայն չի տեսել, թե նա ինչպես է մոտեցել, իրեն պատմել է իրենց մատուցողներից մեկը, որ Արամը մոտեցել է Միքայելին: Իրավիճակը, որը պատմում է ինքը աշխատողների պատմածով է ասել: Եթե Միքայելենց սեղանին խմիչք է եղել, ենթադրում է, որ նա խմել է, սակայն չի տեսել Միքայելը կոնկրետ խմել է, թե ոչ, չի ասել, որ խմած են եղել, իր հիշելով նման բան չի ասել: Կռվից հետո մասնակիցները քայլելով •նացել են նստել մեքենան, չեն փախել: Դեպքի ժամանակ իրենց տնօրենը եղել է այնտեղ, թիվ 1առանձնասենյակում, սակայն մինչ կռիվը այնտեղից դուրս չի եկել, դուրս է եկել վերջումª Միքայելին և Արամին բաժանելու ժամանակ, ապա եկել են ներս, չի տեսել, որ նա դուրս •ա, կանչի մենեջերին: Ինքը կռիվը տեսել է, բաժանել է Միքայելին և Արամին, չի մասնակցել, միայն բաժանել է: Ինքը, երբ դուրս է եկել, նրանք արդեն կռվում էին, երևացել է, թե ով ում է հարվածում, այդ պատճառով էլ մոտեցել է, կռիվը իրենց տեսանելի է եղել: Ինքը կռվի ժամանակ ներքևում է եղել, այդ ձայներից է բարձրացել, ինքն ու Անդրանիկն են •նացել օ•նելու, Գևոր•ը հետո է եկել և միասին բաժանել են: Իրենց մոտ օրը 4հո•ի է աշխատում, ինքը, Անդրանիկը և Գևոր•ը •նացել են, իսկ Սամվելը մնացել է ներսում: Օբյեկտից դուրս •ալուց աղմուկ չի եղել, այլ դրսում է եղել աղմուկը: Ինքը դուրս է եկել, քանի որ հաճախորդները և աշխատողներն ասել են, որ միմյանց հարվածում են, որն ասել է նաև նախաքննության ժամանակ և քննիչն այն արձանա•րել է: Կռիվը դադարել է տնօրենի •ալուց հետո, ոստիկանությունը կռվի ժամանակ չի եղել, այլ դրանից հետո, կռվի ժամանակ չեն ասել, որ ոստիկանություն են կանչել: Վկայի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ իր նախաքննական ցուցմունքը ճիշտ է •րառված, ինչ եղել է այդ էլ ասել է, իսկ դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների հակասությունը կապված է այն բանից, որ եկար ժամանակ է անցել, սակայն նախաքննական ցուցմունքներն ճիշտ են: Հիշում է, որ դեպքի օրը Միքայելենց մոտ մտել է մեկ ան•ամ ջուր է տարել, իսկ մյուս ան•ամ էլ կարող է մոխրաման է փոխել, կոնկրետ չի հիշում, մեկ ան•ամ կամ երկու ան•ամ է մտել: Կռվից հետո նրանք չեն փախել, ուղղակի •նացել են, այնտեղ մի հատ կին է եղել, ով ասել է, որ ոստիկանություն է կանչել: Կռվի ժամանակ տնօրինությունն է եկել, հետո խոսել են և •նացել, թե փախել են, թե ինչ են արել •նացել են, բայց •նացել են: Իր նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներն իր կարծիքով նույնն են: Նախաքննական իր ցուցմունքը քննիչի մոտ տալուց հետո ինքը կարդացել է: Քննիչը իրեն չի ստիպել, բռնություն չի •ործադրել ցուցմունք տալուց, ինքն իր կամքով է ասել, իսկ քննիչն էլ •րել է, այլ անձ չի եղել իրեն հարցաքննելու ժամանակ, եղել են միայն ինքն ու քննիչը, ինքն է ստորա•րել իր ցուցմունքի տակ /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Վահե Լազարյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ արդեն շուրջ 3տարի է աշխատում է Կիևյան 7հասցեում •տնվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկում որպես մատուցող: Ճանաչում է Արամ Բոյաջյանին, վերջինս իրենց մենեջերն է, ում հետ •տնվում է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ: 2017թվականի ապրիլի 20-ին աշխատանքի վայրում է եղել ժամը 09.30-ից սկսած: Օրվա ընթացքում պանդոկում եղել են բազմաթիվ հաճախորդներ: Ժամը 14.00-15.00-ի սահմաններում պանդոկ են եկել 4երիտասարդª 25-30տարեկան, նրանցից միայն ճանաչել է Միքայելին, ով Կիևյան 7շենքի բնակիչ է, մյուսներին չի ճանաչել: Նրանք նստել են 2-րդ առանձնասենյակում, ապա սնունդ և օղի են պատվիրել: Այնուհետև մոտ մեկ ժամ հետո նրանց են միացել մոտավոր չորս հո•ի և նրանք բոլորով նստել են թիվ 2առանձնասենյակում: Ժամը մոտավոր 17.30-ի սահմաններում այդ առանձնասենյակից բարձր ձայներ են լսվել, սակայն ինքը հայհոյանքներ չի լսել, չի կարող ասել հայհոյանքներ եղել են, թե ոչ, քանի որ ինքը միայն վերևի սրահում չի եղել: Սակայն նրանք բարձրաձայն խոսում էին և խան•արում էին հաճախորդներին, ովքեր նստած են եղել թիվ 1առանձնասենյակում և սրահում, այդ թվում նաև կանայք: Իրեն մենեջեր Արամը, ով ըստ իր •ործընկերոջ պատմածի մտել է այդ առանձնասենյակ և դուրս կանչել Միքայելին, քանի որ տղաներից նրան է ճանաչել: Ինքն այդ պահը չի տեսել, քանի որ եղել է ներքևի սրահում և չի տեսել Արամի մոտենալը: Երբ բարձրացել է վերև, տեսել է, որ Արամը և Միքայելը զրուցում են բարի մոտ, չի լսել, թե նրանք ինչ են խոսում, քանի որ վերցրել է սկուտեղը և կրկին իջել է ներքև: Միքայելը •տնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ: Երբ •տնվել է ներքևի սրահում, Կիևյան փողոցի կողմից լսել է բարձր ձայներ, դուրս է եկել իրենց աշխատակիցներիª Անդրանիկի և Գևոր•ի հետ, մյուս մատուցող Սամվելը դուրս չի եկել: Դուրս •ալով փողոց, տեսել է, որ Միքայելը և նրա հետ եղած ևս 3-4հո•ի հարվածում էին Արամին, հետո նրանց են միացել ևս 4-5հո•ի, ովքեր ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ էին հասցնում Արամին, նրանց •ցել էին •ետնին: Իրենք փորձել են բաժանել նրանց բաժանել, սակայն չեն կարողացել, իրենք մեկին մի կողմ են քաշել, մյուսն է եկել, մինչև խառնվել են պատահական անցորդներ և բաժանել են նրանց: Հետո ինչ-որ կին բղավել է, որ ոստիկանություն է կանչել և այդ տղաները թողնելով Արամին, փախել են տարբեր ուղղություններով: Իր հիշելով այնտեղ եղել է նաև մու• կանաչ •ույնի սեդան թափքի մեքենա, որը կան•նել է և այդ փախնող տղաների մի մասը նստել են այդ մեքենան և փախել, թե ով որ ուղղությամբ է փախել, ինքը չի տեսել: Այդ մեքենայի մակնիշը և համարանիշը չի նայել և չի հիշում: Հետո Արամին տարել են ներս, որտեղ նա լվացվել է, քանի որ նրա դեմքը և •լուխը վնասված էր, աչքի տակից, •լխից և քթից արյուն էր հոսում, ապա սառույց են դրել, իսկ դրանից հետո էլ Արամը •նացել է տուն, որից հետո էլ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները: Ինչպես արդեն նշեց նշված տղաներից •իտի միայն Միքայելին, ում •իտեն որպես Մուշո, նրան այդպես են դիմում, նրա հետ որևէ շփում չունի, •իտի միայն որպես շենքի հարևան և հաճախորդ:Ծեծկռտուքի ժամանակ հնչել են փոխադարձ սեռական բնույթի հայհոյանքներ, չի կարող կոնկրետ ասել ում կողմից: Այդ ամենը ընդհանուր տևել է 5-10րոպե /•.թ.66-68, դատական նիստի արձանարություն/:
Վկա Վահե Լազարյանը մեղադրյալ Միքայել Գալոյանի հետ առերես հարցաքննությամբ պնդել է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ 20.04.2017թվականին ինքը •տնվել է աշխատանքի վայրում և Միքայել Գալոյանը սկզբում մոտ 4-5հո•ու հետ նստած է եղել ՚Գենացվալեՙ պանդոկի թիվ ՚2ՙ առանձնասենյակում: Ինքն այդ առանձնասենյակը չի սպասարկել, մտել է, ջուր է դրել, դուրս եկել: Հիմնականում սպասարկել է ներքևի սրահը: Հետո երբ •տնվել է ներքևի հարկում, լսել է բարձր ձայներ սրահի բառի սեղանի մոտից, բարձրացել է վերև և բառի մոտ տեսել, որ խոսում են Միքայելը և իրենց մենեջեր Արամ Բոյաջյանը: Դրանից հետո Միքայելն ու Արամը դուրս են եկել պանդոկից դուրս: Հետո արդեն դուրսը հարվածել են իրար և իրենք մատուցողներով դուրս են եկել և փորձել են բաժանել: Մանրամասները հստակ չի հիշում, քանի որ շատ ժամանակ է անցել դեպքից: Պնդել է նախկինում տված իր ցուցմունքը /•.թ.295-296, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Գևոր• Արսենյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ներկայումս շատ բան չի հիշում: Նախաքննական ցուցմունքն իրականությունն է, ուղղակի այնտեղ ինչ-որ բաներ կան, որ քննիչն ավելացրել է, այնտեղ ինչ-որ մեքենայի անուն է տված և •րված է, որ ինքը տեսել է, սակայն այդ մեքենայի հետ կապված որևէ բան չի հիշում, որ տեսել է կամ, որ տեսած լինի, որ նրանք այդ մեքենայով •նացել են: Չի հիշում նաև այն պահը, որ Արամին •ցել են •ետնին և խփել: Ինքը հաստատ առաջինը դուրս չի եկել, երբ ինքը դուրս է եկել այնտեղ արդեն շատ մարդ է եղել: Հիշում է նաև, որ ինքը որևէ մեկին չի բաժանել, քննիչի մոտ բռնության չի ենթարկվել, իր կամքով նորմալ ցուցմունք է տվել, որևէ մեկը չի թելադրել, իսկ ցուցմունքն ինքը չի անձամբ •րել, քանի որ հո•նած է եղել: Քննիչի մոտ ցուցմունք տալուց իր հիշողությունը եղել է ավելի թարմ և հնարավոր է շատ բան ներկայումս չի հիշում /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Գևոր• Արսենյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ 3,5տարի է ինչ աշխատում է Կիևյան 7հասցեում •տնվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկում որպես մատուցող: Ճանաչում է Արամ Բոյաջյանին, վերջինս իրենց պանդոկի մենեջեր է, նրա հետ •տնվում է նորմալ փոխհարաբերություններ մեջª զուտ աշխատանքային: 2017թվականի ապրիլի 20-ին աշխատանքի է եղել ժամը 12.00-ից սկսած: Հիմնականում եղել է նկուղային հարկում •տնվող սրահում և սպասարկել է այդ սրահը: Կլիներ մոտավորապես ժամը 18.00-ի սահմանները, քանի որ պատուհանները բաց են եղել, Կիևյան փողոցից լսվել են բարձրաձայն ձայներ, իսկ ավելի ճիշտ վիճաբանության ձայներ, սակայն այդ պահին չի իմացել, թե ինչ է կատարվում: Այդ ձայների վրա արա• բարձրացել է վերև և դուրս է եկել օբյեկտից և տեսել է, որ Կիևյան փողոցի վրա, իրենց պանդոկից մոտ 20մետր հեռավորության վրա, դեպի Օրբելի փողոցի ուղղությամբ, հավաքված են եղել լիքը մարդիկª տղամարդիկ և կանայք, ոմանք վազելով •նում էին ներքևª դեպի վիճաբանողները: Իր իմանալով իրենց պանդոկի աշխատակիցներից առաջինն ինքն է դուրս եկել, հետո արդեն իր ետևից դուրս են եկել մյուս աշխատակիցներըª Վահեն և Անդրանիկը, ովքեր նույնպես այդ օրն իր հետ աշխատանքի են եղել, նրանք նույնպես մատուցողներ են եղել: Դուրս •ալուն պես տեսել է, որ իրենց պանդոկի մենեջեր Արամն այդ տղաների մեջ է, ովքեր կլինեին մոտ 10հո•ի, նրանց չի ճանաչում, սկզբում չի հասկացել, թե ինչ է կատարվում, հետո տեսել է, որ այդ տղաները ծեծում էին Արամին, նրան •ցել էին •ետնին և տարբեր կողմից հարվածում էին նրան, ձեռքով և ոտքով, սակայն ով որքան է հարվածել, կոնկրետ չի կարող ասել: Այդ ընթացքում եղել են նաև պատահական անցորդներ, ովքեր փորձել են բաժանել, ապա իրենք են մատուցողներով հասել և փորձել են նույնպես բաժանել: Իրենց մատուցողներից որևէ մեկը որևէ մեկին չի հարվածել: Այդ ամենն իր հիշելով տևել է մոտ 5րոպե, հետո այդ տղաները թողել են Արամին և փախել են, իսկ իրենք օ•նել են նրան, տարել են պանդոկ, որտեղ նա լվացվել է, քանի որ դեմքին, •լխի հատվածում ստացել էր մարմնական վնասվածքներ: Դրանից հետո Արամը •նացել է տուն: Հետա•այում իրենց աշխատակցից իմացել է, որ վիճաբանության պատճառը եղել է այն, որ այդ տղաները նստած են եղել իրենց օբյեկտումª կուպեներից մեկում, բարձր ձայներ են հանել, խան•արել են օբյեկտի աշխատանքին, Արամը այդ տղաներից Միքայելին դիտողություն է արել, ով Կիևյան 7շենքի բնակիչ է, դրանից հետո դուրս են եկել օբյեկտի դիմաց զրուցելու, ինչից հետո էլ մյուս տղաներին են դուրս եկել և ծա•ել է վիճաբանությունը: Այլ բանից ինքը տեղյակ չէ, այդ տղաներին ինքը չի ճանաչում, չի կարող ասել նրանք նախկինում իրենց պանդոկ •նացել են, թե ոչ: Ճանաչում է միայն Միքայելին, ով հաճախ է լինում իրեն պանդոկում, նրան •իտի որպես հաճախորդ և պանդոկի շենքի հարևան, նրա հետ որևէ փոխհարաբերության մեջ չի •տնվում: Սկզբում, երբ դուրս է եկել պանդոկից և տեսել է Միքայելին ու Արամին, տեսել է, որ կռիվ է, մտածել է, որ Արամը և Միքայելը ՚մի կողմիցՙ են, հետո արդեն նկատել է, որ իրար դեմ են կռվում: Ինքը Միքայելին այդ օրը տեսել է պանդոկում, սակայն չի կարող ասել, թե կոնկրետ երբ են եկել, իմացել է, որ 2-րդ կուպեում են նստած եղել ինչ-որ տղաների հետ: Երբ ինքը •տնվել է պանոդկի ներսում վիճաբանության ձայներ կամ հայհոյանքներ չի լսել, •տնվել է նկուղային հարկում, իսկ այդ ժամանակ պանդոկում եղել են ևս մոտավոր 15հաճախորդ: Նկուղային հարկում վիճաբանությունը և հայհոյանքի ձայները լսելի չէր լինի, քանի որ Միքայելը և նրա հետի տղաները •տնվել են 2-րդ կուպեում: Իսկ երբ արդեն դուրս է եկել պանդոկից, այսինքն բուն վիճաբանության և ծեծկռտուքի պահին, բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ լսել է, հիմնականում ծեծողները հայհոյել են Արամին, սակայն, թե կոնկրետ ով չի կարող ասել, խառը վիճակ է եղել: Երբ այդ տղաները փախել են, տեսել է մու• •ույնի սեդան թափքի մեքենա, որով այդ տղաների մի մասը փախել են, սակայն մեքենային այդ պահին ուշադիր չի եղել, մակնիշին կամ համարանիշին ուշադիր չի եղել /•.թ. 60-62, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Վկա Գևոր• Արսենյանը մեղադրյալ Միքայել Գալոյանի հետ առերես հարցաքննությամբ պնդել է նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքն այն մասին, որ 20.04.2017թվականին ինքը •տնվել է աշխատանքի վայրում և հիմնականում սպասարկել է ՚Գենացվալեՙ պանդոկի նկուղային հարկը: Ժամը 18:00-ի սահմաններում •տնվել է նկուղային հարկում և քանի որ պատուհանը բաց է եղել փողոցի կողմից լսել է վիճաբանության ձայներ: Դուրս •ալով փողոց տեսել է, որ հավաքված են մեծ թվով տղամարդիկ և կանայք, որոնցից շատերը վազել են վիճաբանողների ուղղությամբ: Հավաքվածների մեջ տեսել է նաև Միքայել Գալոյանը և իրենց մենեջեր Արամ Բոյաջյանին և ան•ամ մի պահ իրեն թվացել է, որ նրանք միևնույն կողմից են վիճաբանում, սակայն հետո նկատել է, որ իրար դեմ են կռվում: Մի քանի տղաներով Արամ Բոյաջյանին •ցել են •ետնին և ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցնում նրա մարմնի տարբեր մասերին: Այդ ընթացքում եղել են նաև պատահական անցորդներ, ովքեր փորձել են բաժանել վիճաբանողներին: Իրենք մատուցողներով նույնպես փորձել են բաժանել: Հետո նշված տղաները Արամ Բոյաջյանին թողնելով •ետնին ընկած փախել են, իսկ իրենք օ•նել են և ներս տարել պանդոկ: Այդ տղաներից ինքը ճանաչել է միայն Միքայելին, ով Կիևյան 7շենքի բնակիչ է, նրան •իտի որպես հաճախորդ և որևէ փոխհարաբերության մեջ չի •տնվում /•.թ. 314-315, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Մարիամ Սուքիասյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ արդեն շուրջ երեք տարի է աշխատում եմ ՚ՅունիԲանկՙ ԲԲԸ-ի կենտրոնական մասնաճյուղում, որը •տնվում է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոց 8/64հասցեում: Չի ճանաչում Արամ Բոյաջյան անուն ազ•անունով մարդու: 2017թվականի ապրիլի 20-ին աշխատանքից դուրս է եկել ժամը 18:00-ին և քայլել դեպի դիմացի մայթեզրի մոտ •տնվող կան•առ: Դիմացի մայթեզրի կան•առից մի փոքր վերև •տնվում է ՚Գենացվալեՙ պանդոկը: Երբ հասել է կան•առ, կլիներ մոտավորապես ժամը 18:05-ը, կան•նած է եղել կան•առի մոտ և կան•առից մի փոքր վերևª կան•առի և ՚Գենացվալեՙ պանդոկի •րեթե մեջտեղի հատվածում հավաքված էին բազմաթիվ մարդիկ, ինչ-որ տղաներ էին, որոնց չի ճանաչում, կլինեին իր հիշելով մոտ 6-7հո•ի, ովքեր ծեծում էին ճաղատ մի տղամարդու, ով մեկ ընկնում էր •ետնին, մեկ բարձրանում կան•նում: Նաև մարդիկ են եղել, ովքեր փորձում էին բաժանել: Հավաքվածների մեջ եղել են նաև մատուցողների համազ•եստով տղաներ, ովքեր փորձում էին բաժանել կռվողներին: Քանի որ ինքը նկատել է, որ այդ ճաղատ երիտասարդին ծեծի էին ենթարկում մի քանի հո•ով, մտածելով որ նրան լուրջ վնասվածքներ կարող էին պատճառել, քանի որ այդ տղաները շատ էին ու հարվածում էին տարբեր կողմերից, անհան•ստանալով մյուս տղայի համար, զան•ահարել է ոստիկանություն և հայտնել, որ ՚Գենացվալեՙ պանդոկի մոտ մի քանի հո•ի կռիվ են անում: Կան•առում մնացել է ընդհամենը 4րոպե, որից հետո եկել է իր երթուղայինը և ինքն այն նստել ու •նացել է տուն: Կան•առում բացի իրենից այլ մարդիկ նույնպես եղել են կան•նած, ինչպես նաև մարդիկ էին անցնում փողոցով, պատուհաններից նայում էին շենքի բնակիչներ, այսինքն մարդաշատ էր: Վիճաբանությունը փողոցն անցնելիս չի տեսել, քանի որ ականջակալներով է եղել և այդ ուղղությամբ չի նայել, կան•առ հասնելուն պես հանել է ակնաջակալները և նայել այդ կողմ ու տեսել, որ կռիվ է ու այդ ճաղատ տղային ծեծում են: Չի կարող ասել վիճաբանությունը կոնկրետ երբ է սկսվել: Սեռական բնույթի հայհոյանքներ չի լսել, քանի որ հեռու է եղել, բացի այդ մեքենաներ էին անցնում-•նում: Կոնկրետ բոլորը խառը •ոռում էին, լսել է բարձրաձայն •ոռոցներ, հայհոյանքներ չի լսել և ինչպես արդեն նշեց, մաքսիմում 4րոպե է մնացել կան•առում, հետո եկել է իր երթուղայինը և ինքը նստել •նացել է: Չի կարող ասել նշված վիճաբանությանը որևէ մեկը շենքի բնակիչներից կամ պատահական անցնող մարդկանցից միջամտել և վիճաբանության մասնակիցներին դիտողություն արել է, թե ոչ, ինչպես նշեց հեռու է եղել ու չէր կարող լսել խոսակցությունները, բայց բազմամարդ էրª մոտ 6-7հո•ի տղա խփում էին այդ ճաղատ տղամարդուն, մնացածը խառը փորձում էին բաժանել և խառը •ոռոցներ էին լսվում, չի կարող ասել ով ում կողմից էր, շենքի բնակիչ էր, թե կոնկրետ վիճաբանության կողմ կամ պատահական անցորդ: Վիճաբանող անձանց և նշված ճաղատ տղամարդուն չի ճանաչում, նրանց չ•իտի, թե ովքեր են, տեսնելու դեպքում չի կարող ճանաչել: Նրանց մանրամասն չի նայել և չի կարող նկարա•րել /•.թ. 49-50, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Մար•արիտա Մոսինյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ չի ճանաչում ամբաստանյալին, երբևիցե չի տեսել նրան: Դեպքին ականատես չի եղել, ուղղակի ձայներ է լսել: Դուրս է եկել տեսնելու ինչ է պատահել և տեսել է, որ ինչ-որ կին մեծ աղմուկ է բարձրացրել և •ոռում է, որ ոստիկանություն կանչել, ինքն էլ ոստիկանություն է կանչել: Այնտեղ միմյանց քաշքշել են, եղել են մոտ 20-25հո•ի, ենթադրում է, որ եղել են հայհոյանքներ, կարելի է ասել, որ չի լսել: Վկայի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ ինքը այնտեղ նույնպես ենթադրել է, որ հայհոյանքներ է լսել, սակայն որ դրանք հստակ լսել է, չի կարող ասել: Քննիչը որոշակի ձևափոխումներով էր •րում, ինքը մոտավորապես հայտնել է քննիչին, իսկ նա էլ ձևակերպված •րել է: Հնարավոր է, որ քննիչի մոտ նույնպես հայտնել է, որ հնարավոր է սեռական բնույթի հայհոյանքներ եղել են, սակայն արձանա•րվել է, որ սեռական բնույթի հայհոյանքներ տրվել են, հաստատ չի կարող ասել, քանի որ հստակ չի հիշում, որը չի հիշել նաև ցուցմունք տալու օրը, որովհետև ինքը հստակ ոչինչ չի լսել: Դատարանում տված ցուցմունք է ճիշտ: Քննիչը իրեն ցուցմունք տալուց չի ստիպել, չի հորդորել, ինքը միայն իր ենթադրությունն է հայտնել քննիչին, որ հայհոյանք է լսել: Նախաքննական իր ցուցմունքը քննիչի մոտ թռուցիկ է կարդացել, տող առ տող չի կարդացել և հենց այն հատվածը, որ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է լսել այդ հատվածը չի կարդացել: Իր ցուցմունքի վերջում •րել է, որ ամբողջությամբ կարդացել է, ճիշտ է, քանի որ իրեն այդքան էլ հաճելի չի եղել •տնվել քննչական բաժնում /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Մար•արիտա Մոսինյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ արդեն շուրջ 2տարի աշխատում է ՚Թաիՙ ՍՊԸ-ում որպես ադմինիստրատոր-օպերատոր: Նշված ՍՊԸ-ն Երևան քաղաքի Կիևյան 7հասցեում ունի թաիլանդական մերսման կենտրոն: Կենտրոնը •տնվում է ՚Գենացվալեՙ պանդոկի հետ նույն շենքում: 2017թվականի ապրիլի 20-ին •տնվել է աշխատանքի վայրում և ժամը 17:00-ից ժամը 18:00-ի սահմաններում, կոնկրետ ժամը չի հիշում, դրսից տղամարդկանց վիճաբանության ձայներ է լսել, որի ընթացքում հնչում էին նաև սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ ձայների և •ոռ•ոռոցների վրա դուրս է եկել իրենց կենտրոնի մուտքի դռան մոտ և տեսել, որ կենտրոնից փոքր ինչ ներքևª դալանի մոտ, մայթեզրի վրա, մոտ 10հո•ի քաշքշում և հարվածում են իրար: Կոնկրետ չի տեսել, թե քանի հո•ի էին կամ ով կոնկրետ ում էր հարվածում: Միմյանց խառը քաշքշում և •ոռ•ոռում էին մոտ 10հո•ի, եղել են նաև այլ անձինք, ովքեր փոձում էին բաժանել, այդ թվում նաև ՚Գենացվալեՙ-ի մատուցողները և պատահական անձիք, այդ թվում նաև կանայք: Ինքը մուտքի մոտ մնացել է մոտ 1 րոպեից երևի քիչ, մի կին •ոռացել է ՚ոստիկանություն կանչեքՙ և ինքը ներս մտնելով, իրենց կենտրոնի քաղաքային հեռախոսով զան•ահարել է ոստիկանություն և հայտնել, որ ՚Գենացվալեՙ պանդոկի մոտ մի փոքր ներքև տղամարդիկ վիճաբանում են միմյանց հետ: Դրանից հետո դուրս չի եկել աշխատանքի վայրից և չ•իտի թե ինչ ընթացք է ունեցել այդ վիճաբանությունը: Այդ վիճաբանող տղամարդկանցից որևէ մեկին չի ճանաչում, չ•իտի, թե նրանք ովքեր են, և քանի որ •տնվում էր նրանցից որոշակի հեռավորության վրա, բացի այդ շատ կարճ է տևել, իր դուրս •ալն և ներս մտնելն ու ոստիկանություն զան•ահարելը, իսկ այդ վիճաբանությունն էլ խառն էր, նրանց ուշադիր չի նայել և նկարա•րել չի կարող, տեսնելու դեպքում այդ տղամարդկանցից որևէ մեկին չի կարող ճանաչել: Սեռական բնույթի հայհոյանքներ լսել է այն ժամանակ, երբ •տնվել է կենտրոնի ներսումª աշխատանքի վայրում, իսկ երբ դուրս է եկել և կան•նած է եղել կենտրոնի մուտքի մոտ, այդ ժամանակ հայհոյանքներ չի լսել, քանի որ աղմուկ էր, երթևեկություն կար ու բոլորը խառը •ոռում էին, բացի այդ շատ կարճ է եղել ներկա այդ ամենին ու անմիջապես ներս է մտել, ներս մտնելուց հետո այլևս հայհոյանքներ չի լսել, քանի որ ներս է մտել և •նացել է կենտրոնի ներս ու այդ հատվածից այլևս չի լսվի թե դրսում ինչ է կատարվում: Իրենց կենտրոնի և իր հան•իստը խաթարվել է այնքանով, որ բնական է, տհաճ է լսել վիճաբանության ձայներ, առավել ևս սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ինքն անձամբ որևէ մեկին դիտողություն չի արել, և չի նկատել, թե կոնկրետ ով ինչ դիտողություն է արել, մարդիկ կային որ •ոռում էին ՚թար•եքՙ, ինքը հստակ հիշում է միայն մի կնոջ, ում չի ճանաչում և նախկինում երբեք չի տեսել, կլիներ մոտ 45-50տարեկան, այդ վիճաբանողների կողքերն էր և •ոռում էր ՚թար•եք, էս ինչ եք անում, ոստիկանություն կանչեքՙ, դրանից հետո էլ ինքը մտել է ներս և զան•ահարել ոստիկանություն, չի լսել, թե վիճաբանողներն այդ կնոջը որևէ բան պատասխանել են, թե ոչª կապված դիտողության հետ, սակայն նրանք դիտողությունից հետո դեռևս շարունակում էին վիճաբանել: Սպա կենտրոնում այդ պահին •տնվել է ինքըª որպես ադմինիստրատոր, նստած է եղել մուտքի դռան մոտ, դրա համար էլ լսել է այդ ձայները և եղել են մերսողները, ովքեր •տնվել են շենքի խորքումª նկուղային հարկում, որտեղից ձայներ չի լսվում, բացի այդ մերսողները հայեր չեն, ազ•ությամբ թայլանդացիներ են, ովքեր հայերեն չեն հասկանում, այլ անձ չի եղել: Միքայել Գալոյանին չի ճանաչում /•.թ. 92-95, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Աղասի Գալոյանը դատաքննությամբ հայտնեց, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Միքայել Գալոյանի հայրը և օ•տվելով ՀՀ Սահմանադրությամբ և ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքով իրեն վերապահված իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալ որդու դեմ և պատասխանել հարցերին: Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 342հոդվածովª հրապարակել է վկայի նախաքննական ցուցմունքը: Նախաքննության ընթացքում վկա Աղասի Գալոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մինչև 2017թվականի ապրիլի 20-ը որդին ապրել է իրենց հետ միասինª Երևան քաղաքի Կիևյան 7շենքի 91բնակարանում: Տեղյակ է, որ ապրիլի 20-ին, իրենց շենքի տակ •տնվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկում տեղի է ունեցել միջադեպ, որին մասնակից է եղել որդին, ով վիճաբանել է Արամի հետ և վնասվածք պատճառել նրան: Ապրիլի 20-ից սկսած որդուն չի տեսել, նա տուն չի եկել, տեղյակ չէ, թե նա որտեղ է: Միայն տեղեկություն ունի, որ Միքայելը նշված օրը մեկնել է Ուկրաինա: Քանի որ Միքայելը հանդիսանում է իր որդին, օ•տվելով մերձավոր ազ•ականի դեմ չվկայելու իր իրավունքից, հրաժարվում է ցուցմունքը շարունակելուց և ցանկացած այլ հարցի պատասխանելուց, չնայած նրան, որ միջադեպի մանրամասներից տեղյակ չէ /•.թ.47, 165, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Հայկ Բաղրամյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ արդեն շուրջ 5 տարի աշխատում է ՚Ջերմուկ ինտերնեշնլ Պեպսի կոլա բոթլեռՙ ՍՊԸ-ում որպես թիմ լիդեր: Շուրջ 5տարի է օ•տա•ործում է 055124854 և 043333988 բջջային հեռախոսահամարները, որոնք երկուսն էլ •րանցված են իր անվամբ: Որևէ այլ մարդ այդ բջջային հեռախոսահամարները չի օ•տա•ործել երբեք, դրանք միշտ ինքն է օ•տա•ործել: Ճանաչում է Միքայել Աղասու Գալոյանին, իրենք նրան Միքո են կոչում, վերջինս իր ուսանողական ընկերն է, նրա հետ •տնվում է մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ: Ճանաչում է նաև Արամ Բոյաջյանին նրան •իտի որպես ՚Գենացվալեՙ պանդոկի մենեջեր, այնտեղ է նրան տեսել, երբ հաճախել է Կիևյան 7հասցեում •տնվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկ, •իտի, որ նա Միքոյի հետ մտերիմ է: Հայտնում է, որ տեղյակ է, որ 20.04.2017թվականին Կիևյան փողոցում •տնվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկում Միքայելի և Արամ Բոյաջյանի միջև միջադեպ է տեղի ունեցել, ինչ-որ կռիվ են արել, սակայն թե ով ում հետ և ինչն է եղել կռվի պատճառը տեղյակ չէ: Այդ մասին իմացել է նույն օրը երեկոյան ուշª Միքայելի հորիցª Աղասի Գալոյանից: Նրա հայրը իրեն կանչել էր և հարցնում էր, թե տեղյակ է արդյոք, թե ովքեր են եղել այդ օրը Միքայելի հետ ՚Գենացվալեՙ պանդոկում: Ինքը նրան նույնպես ասել է, որ նրա հետ եղած տղաներին չի ճանաչում: Միքայելն իրեն որևէ կռվի մասին անձամբ չի ասել, դա ինչպես արդեն նշեց իմացել է երեկոյան ուշª Աղասի Գալոյանից: Միքայելին վերջին ան•ամ տեսել է դեպքից մի քանի օր առաջ, դրանից հետո նրան չի տեսել: Ըստ հոր ասածի իմացել է, որ նա երկրում չէ, սակայն թե կոնկրետ որտեղ է չի իմացել: Տեղյակ է միայն, որ նշված Միքայելը եղել է ՚Գենացվալեՙ-ում, որտեղ ինչ-որ վիճաբանություն է տեղի ունեցել և ինչպես արդեն նշեց, դրա մասին իմացել է Միքայելի հորից, որն իրեն կանչել էր հարցնելու, թե արդյոք ինքը տեղյակ է, թե ովքեր են նրա հետ եղել, սակայն ինքը մանրամասների չի տիրապետում, նրա հետ եղած անձիք իրենց ընդհանուր ընկերներից չեն եղել, այդ տղաներին չի ճանաչում: 20.04.2017թվականին խոսել է բջջային հեռախոսով Միքայելի հետ, նա իրեն զան•ահարել և հրավիրել է ՚Գենացվալեՙ պանդոկª հաց ուտելու, սակայն երբ իրեն զան•ել է, որևէ կռվի մասին նա իրեն չի ասել և նրա ձայնից էլ չի ենթադրել, որ կռվի մեջ է: Ուղղակի ասել է, որ ՚Գենացվալեՙ պանդոկում է, հնարավոր է ինքն էլ ինջնի այնտեղ, իսկ ինքն էլ ասել է, որ աշխատանքի մեջ է, հնարավոր է աշխատանքն ավարտելուց հետո զան•ի և կտեսնեն ինչպես կստացվի: Իր հիշելով այդ պահին եղել է Կասյան փողոցի վրա և մեքենայով շրջել է խանութներով: Աշխատանքն ավարտել է ժամը 20.30-ի սահմաններում և այդ ժամանակ արդեն իրեն է զան•ահարել Միքայելի հայրը և ասել, որ Միքայելը կռիվ է արել և նրա հետ ինչ-որ տղաներ են եղել, արդյոք ինքը նրանց ճանաչում է, թե ոչ: Ինքը նրան ասել է, որ չի իմացել, թե այդ ժամանակ ում հետ է եղել, սակայն իրենց ընդհանուր ընկերներին բոլորին հարցուփորձ է արել և որևէ մեկը նրա հետ չի եղել: Ա.Գալոյանի կողմից այդ ամենն ասելուց հետո ինքը զան•ահարել է Միքայելի բջջային հեռախոսահամարին, սակայն վերջինս արդեն անհասանելի է եղել, դրանից հետո ինքը նրա հետ չի խոսել, նա իրեն չի զան•ահարել /•.թ. 161-164, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Ռուբեն Գուլ•ուլյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ արդեն շուրջ 1տարի աշխատում է ՚Զերմուկ ինտերնեշնլ Պեպսի կոլա բոթլեռՙ ՍՊԸ-ում որպես շուկայի զար•ացման պատասխանատու: 2016թվականից մինչ օրս օ•տա•ործում է 099499393 և 093510052 բջջային հեռախոսահամարները: 099499393բջջային հեռախոսահամարը •րանցված է իր ընկերոջª Նարեկ Մկրտչյանի անվամբ, սակայն Նարեկն այն երբեք չի օ•տա•ործել, իսկ 093510052բջջային հեռախոսահամարը •րանցված է իր մյուս ընկերոջª Արմենակի անվամբ, սակայն նա նույնպես այդ բջջային հեռախոսահամարը չի օ•տա•ործել երբեք, այն միշտ ինքն է օ•տա•ործել: Ճանաչում է Միքայել Աղասու Գալոյանին, իրենք նրան Միքո են կոչում, վերջինս իրենց թաղի տղա է, այդտեղից •իտեն իրար, նրա հետ •տնվում է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ, չի ասի, թե մոտ ընկերներ են, սակայն մի թաղի տղա են, նորմալ շփման մեջ են: Հայտնում է, որ տեղյակ է, որ 20.04.2017թվականին Կիևյան փողոցում •տնվող ՚Գենացվալեՙ պանդոկում Միքայելի մասնակցությամբ ինչ-որ միջադեպ է եղել, սակայն մանրամասների չի տիրապետում, չ•իտի ինչ-որ մեկին ծեծի են ենթարկել, թե ոչ կամ ովքեր են դրան մասնակցել: Միքայելին վերջին ան•ամ տեսել է նշված դեպքից մի քանի օր առաջ: 20.04.2017թվականին Միքայելի հետ խոսել է բջջային հեռախոսով մի քանի ան•ամ, պայմանավորվել են, որ երեկոյան ուշ, ժամը 19։30-ի սահմաններում ինքը նույնպես աշխատանքն ավարտելուց հետո պետք է •նա ՚Գենացվալեՙ, սակայն այդպես էլ չի •նացել և մինչև ժամը 19:00-ն եղել է աշխատանքի մեջª Երևանի տարբեր մասերում, մեքենայով շրջել և պատվերներ է ընդունել խանութներից, ինչ վերաբերվում է ժամը 18։17-ին տեղի ունեցած հեռախոսազրույցին, ապա Միքայելը զան•ահարել է իրեն և ասել, որ ինչ-որ միջադեպ է եղել ՚Գենացվալեՙ-ում, սակայն չի մանրամասնել, թե ինչ է եղել: Հենց Միքայելից էլ տեղեկացել է այդ միջադեպի մասին, այդ պահին ՚Գենացվալեՙ-ի մոտ ինքը չի եղել, տրամաբանական չէ, որ ինքն այնտեղ լիներ կամ մասնակից լիներ միջադեպին և այդ ընթացքում Միքայելը զան•ահարեր իրեն: Հեռախոսազրույցն էլ շատ կարճ է տևել, դրանից հետո Միքայելի հետ չի խոսել և չի տեսել, որևէ մեկից էլ որևէ բան չի հարցրել ու մանրամասների չի տիրապետում /•.թ. 124-127, դատական նիստի արձանա•րություն/:
05.05.2017թվականին ստացված դատաբժշկական փորձաքննության 0737/հ եզրակացությամբ և 26.06.2017թվականին ստացված նույն եզրակացության հավելվածով, համաձայն որիª Արամ Բոյաջյանի •լխի, իրանի շրջանների փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, քերծվածքների, արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի, •լխուղեղի ցնցման ձևով ստացած մարմնական վնասվածքները հասցվել ենª բութ, կոշտ առարկաներով, որոնք առաջացրել են առողջության թեթև վնասª առողջության կարճատև քայքայումով /•.թ. 55-57, 155, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ Միքայել Աղասու Գալոյանի կողմից օ•տա•ործվող /099/01-09-90բջջային հեռախոսահամարի ելքային և մուտքային զան•երի և դրանք սպասարկած ալեհավաք կայանների տեղակայման վայրերի վերծանումներով և դրանց զննության արձանա•րությամբ, համաձայն որիª հիշյալ հեռախոսահամարը 20.04.2017թվականին ժամը 12:48:11-ից մինչև ժամը 17:17:52-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Կիևյան 16հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից /•.թ. 105-112, 146, 300-301, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ ՚Գենացվալեՙ պանդոկի տեսանկարահանող սարքերի դեպքի օրը ֆիքսած տեսա•րություններով և դրանց զննության արձանա•րություններով, համաձայն որիª տուժող Արամ Բոյաջյանը ՚Գենացվալեՙ պանդոկի թիվ ՚2ՙ առանձնասենյակից դուրս է հրավիրում Միքայել Աղասու Գալոյանին, որից հետո նրանք որոշ ժամանակ զրուցում են պանդոկի նախասրահում, որտեղ հավաքված են նաև այլ հաճախորդներ: Այնուհետև վերը նշված առանձնասենյակից դուրս է •ալիս ևս մի տղամարդ, ում ինքնությունը հնարավոր չի եղել պարզել: Դրանից հետո Ա.Բոյաջյանը, Մ.Գալոյանը և վերը նշված տղամարդը կան•նած զրուցում են պանդոկի նախասրահում, որից հետո Ա.Բոյաջյանն ու Մ.Գալոյանը դուրս են •ալիս պանդոկից, իսկ նշված տղամարդը կան•նում է պանդոկի մուտքի դռան մոտ, հետևելով Ա.Բոյաջյանի և Մ.Գալոյանի զրույցին դուռը կիսաբաց վիճակում: Այնուհետև տեսա•րությունում երևում է, որ վիճաբանություն և քաշքշուկ է սկսվում Մ.Գալոյանի և Ա.Բոյաջյանի միջև: Դռան մոտ կան•նած երիտասարդը, իսկ այնուհետև •ործով չպարզված ևս մի քանի անձիք ու պանդոկի աշխատակիցները վազքով դուրս են •ալիս պանդոկից մուտքի դռնից դուրս /•.թ. 113-123, 147-148, 149, 302-303, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատարանը, վերլուծելով և •նահատելով դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցները իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Միքայել Աղասու Գալոյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 258հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին, այն էª խմբի կազմով անձի նկատմամբ բռնության •ործադրմամբ կոպիտ կերպով հասարակական կար•ը խախտելը, հետևաբար նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին): Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցա•ործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտան•ավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 61հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, որոշիչ հան•ամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցա•ործության, դրա առանձնահատկությունների, •ործի կոնկրետ հան•ամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքների բազմակողմանի •նահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրա•ործման հնարավորությունը:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Միքայել Աղասու Գալոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք է համարում այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, խնամքին է •տնվում երեք անչափահաս երեխա /ծնվածª 14.09.2013թվականին, 11.10.2014թվականին, 25.11.2015թվականին/, բնութա•րվում է դրական, տուժողը որևէ բողոք կամ պահանջ չունի:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 63հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով, ամբաստանյալ Միքայել Աղասու Գալոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանք է համարում այն, որ հանցանքը կատարվել է մի խումբ անձանց կողմից:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 258հոդվածի 3-րդ մասով կատարված հանցա•ործության համար պատիժ է նախատեսվում տու•անքª նվազա•ույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հին•հարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկումª առավելա•ույնը հին• տարի ժամկետով:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի նշված հոդվածի սանկցիան այլընտրանքային է, այն հնարավորություն է տալիս դատարանին, ելնելով կոնկրետ հանցա•ործության հանրային վտան•ավորության բնույթից և աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակել արդարացի պատիժ` ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից որևէ մեկը` տու•անք կամ ազատազրկում:
Վճռաբեկ դատարանն իր 22.12.2011թվականի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11քրեական •ործով իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ՚(...) որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցա•ործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձա•անքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցա•ործության և քրեաիրավական ներ•ործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցա•ործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հան•եցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է նաև, որ արդարությանª որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդ•րկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հան•ամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցա•ործության հանրորեն վտան•ավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդ•ծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում: Պատժի անհատականացման սկզբունքի իմաստով դատարանի խնդիրն է հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կոնկրետ հանցակազմի սանկցիայի սահմաններում նշանակել կոնկրետ պատիժ: Կոնկրետ պատժի նշանակումը դատարանի համար խիստ կարևոր և պատասխանատու խնդիր է, որի լուծման համար մեծ նշանակություն ունի պատժի անհատականացման կար•ի և չափանիշների հարցը: Վերո•րյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ պատժի անհատականացումն անհրաժեշտ է դիտարկել երկու տեսանկյունից: 1) պատժի անհատականացում օրենքում: Վերջինս ենթադրում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի նորմերում արտահայտված ընդհանուր դրույթների առկայությունը, որոնք դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել հանցանք կատարած անձի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի սանկցիայի շրջանակներում պատիժ նշանակելիս: 2) պատժի անհատականացում դատարանում: Վերջինս ենթադրում է կոնկրետ անձի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս ՀՀ Քրեական օրենս•րքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերի դրույթների կիրառումª հաշվի առնելով հանցավորի անձի առանձնահատկությունները, հանցա•ործության կատարման հան•ամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները: ՀՀ Քրեական օրենս•իրքը չի բովանդակում բոլոր այն հան•ամանքների սպառիչ ցանկը, որոնք պետք է հաշվի առնվեն դատարանի կողմից կոնկրետ հանցա•ործության համար պատիժ նշանակելիս: Օրենս•իրքը, սակայն, դատարանին տալիս է պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներ, որոնց հիման վրա դատարանը կարող է նշանակել արդարության պահանջներին համապատասխանող պատիժ: Նշված չափանիշներն են` ա) հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը, ընդհանրապես, կոնկրետ հանցա•ործության կատարման հան•ամանքների տեսանկյունից մասնավորապես, բ) հանցավորի անձը, •) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները: Պատժի անհատականացման չափանիշներից առաջինինª հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանին ու բնույթին, Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ որոշման մեջ (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը, կետ 14): Սույն որոշման նախորդ կետում նշված և, համապատասխանաբար, Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ որոշման մեջ վերլուծվածª արարքի հանրային վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը սերտորեն կապված են պատժի անհատականացման երկրորդ չափանիշիª հանցավորի անձի հետ: Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ ՚Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտան•ավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութա•րող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հո•եբանական, սոցիալ-ժողովրդա•րական, քրեաբանական և քրեա-իրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ •նահատումը (ընտանեկան դրությունը, վարքա•իծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն)ՙ (տես Հազարապետ Ալբերտի Հարությունյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշումը): Զար•ացնելով մեջբերված դիրքորոշումըª Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ հանցանք կատարած անձի ուսումնասիրությունը մեծ դեր է խաղում պատիժ նշանակելու համար: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածի ¥՚Պատժի նպատակներըՙ) իմաստով պատժի նպատակը, սոցիալական արդարությունը վերական•նելուց բացի, դատապարտյալի ուղղումն է և նոր հանցա•ործությունների կանխումը, ուստի դատարանը պարտավոր է հան•ամանորեն հետազոտել անձի ինչպես կենսաբանական, այնպես էլ սոցիալական առանձնահատկությունները: Այս կապակացությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ շատ դեպքերում պատժի տեսակի և չափի վրա ազդում են հանցավորի սեռը, տարիքը, առողջական վիճակը: Պատժի անհատականացման երրորդ չափանիշը պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքներն են: Վերջիններիս Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07, Ռ.Խատոյանի վերաբերյալ 2007 թվականի մայիսի 4-ի թիվ ՎԲ-55/07, Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 1-ի թիվ ՎԲ-84/07, Դ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 և մի շարք այլ որոշումներում: Պատժի նշանակման մարդասիրության սկզբունքն ունի երկու կողմ, այն էª 1) մարդասիրություն հասարակության նկատմամբ, որի էությունը տուժողի, հասարակության և պետության շահերի պաշտպանությունն է: 2) մարդասիրություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ. դա նշանակում է մարդկային վերաբերմունք նրա անձի նկատմամբ, պատվի և արժանապատվության հար•ում, ֆիզիկական և բարոյական տանջանքների բացառում:Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի մարդասիրության սկզբունքի վերոնշյալ երկու կողմերը: Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքում ձևավորված, ինչպես նաև սույն որոշման 14-21-րդ կետերում շարադրված և զար•ացված իրավական դիրքորոշումների հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ Քրեական օրենս•րքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավա•իտակցությանը համապատասխան, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպª ուրվա•ծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելա•ույն և նվազա•ույն սահմաններըª ՀՀ Քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը •տնում է, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի Հատուկ մասի •րեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրա•րված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Վերո•րյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահան•ում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդ•ծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտան•ավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հան•ամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային •նահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածով նախատեսվածª պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (...)ՙ:
Վերլուծելով և •նահատելով վերը նշված հան•ամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան•ամանքները, այն որ շուրջ տասը ամիս ժամկետով •տնվելով անազատության մեջ •իտակցել է կատարած հանցանքի վտան•ավորությունը, բնութա•րվում է դրական, նախկինում նրա անձը որևէ ձևով արատավորված չի եղել, խնամքին է •տնվում երեք անչափահաս երեխա, տուժողը դատարանին հայտնել է, որ ամբաստանյալի դեմ բողոք կամ պահանջ չունի, Դատարանը հան•ում է հետևության, որ թվարկված հան•ամանքներն էականորեն նվազեցնում են հանցա•ործության հանրության համար վտան•ավորության աստիճանն ու իրենց համակցությամբ հնարավորություն են տալիս հան•ելու հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ տու•անքի ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով տվյալ •ործով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը ու հանցա•ործությունների կանխմանը: Միաժամանակ դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալի արարքին համապատասխան պատժելիության սահմանումը կնպաստի նաև քրեական օրենքի ընդհանուր կանխար•ելիչ ազդեցությանը, դատարանը նման հետևության է հան•ել ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, սոցիալական արդարության վերական•նման և պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, հիմնվելով կատարված հանցա•ործության, դրա առանձնահատկությունների, •ործի կոնկրետ հան•ամանքների բազմակողմանի և օբյեկտիվ •նահատման վրա: Վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները կիրառելովª Դատարանը հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալին նպատակահարմար է պատժիչ դաստիարակչական ներ•ործության ենթարկել հասարակությունից չմեկուսացնելու պայմաններում: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ելնում է այն իրողությունից, որ օրենքի առաջնային պահանջը պատժի արդարացիությունն է, որըª որպես քրեական իրավունքի սկզբունք, ձևակերպված է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 10հոդվածում, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժը պետք է լինի արդարացի, անհրաժեշտ և բավարար նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունը կանխելու համար: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածի դրույթների համաձայն պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները: Դատարանը միաժամանակ հավաստում է, որ նշանակվող պատժի արդարացիության հարցը լուծելիս դատարանը ճիշտ է •նահատել •ործի բոլոր հան•ամանքները, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է տվյալ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Ընդ որում, պատիժ նշանակելիս դատարանն ուղեցույց է ընդունում նաև քրեական օրենքի դրույթն այն մասին, որ հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները /ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 61հոդվածի 3-րդ մաս/: Միաժամանակ նշված հան•ամանքների ամբողջությունը դատարանին հիմք է տալիս հետևության հան•ելու, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 258հոդվածի 3-րդ մասով կատարած հանցանքի համար ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տու•անք, արձանա•րելով, որ տվյալ պատիժը համաչափ է կատարած արարքին և բավարար պատժի նպատակներին հասնելու համար:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 69հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` մինչ դատական քննությունը կալանքի տակ •տնվող անձի նկատմամբ տու•անքի ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց: Քրեական •ործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ սույն քրեական •ործով ամբաստանյալ Միքայել Գալոյանը 10.08.2017թվականից մինչև 22.05.2018թվականը •տնվել է կալանքի տակ: Նկատի ունենալով, որ Միքայել Գալոյանը 10.08.2017թվականից մինչև 22.05.2018թվականը •տնվել է կալանքի տակ, հետևաբար նրա նկատմամբ վերջնական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 69հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված կար•ովª տու•անքի ձևով նշանակված պատիժը մեղմացնելու միջոցով:
Ամբաստանյալ Միքայել Աղասու Գալոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում:
Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
ՀՀ Քրեական դատավարություն օրերնս•րքի 238հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª •ույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերա•րվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է •ույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը:
Քննության առնելով Միքայել Աղասու Գալոյանի շարժական և անշարժ •ույքի վրա դրված կալանքի հարցը, որ թիվ ԵԱՔԴ/0153/01/17քրեական •ործով /քննիչ Հ.Հովսեփյանի կողմից կայացված 19.09.2017թվականի որոշում, քրեական •ործի նախաքննական համարըª 14179617/ շարժական և անշարժ •ույքի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել, քանի որ վերացել է •ույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 169հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` սույն օրենս•րքի 168հոդվածի առաջին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա: Դատարանն իրավունք ունի դատապարտյալին լրիվ կամ մասնակի ազատել որպես պետության եկամուտ •անձվելիք դատական ծախսերը վճարելուց, եթե դատապարտյալն անվճարունակ է, կամ •ումարի •անձումը կարող է էապես ազդել դատապարտյալի խնամքի տակ •տնվող անձանց նյութական վիճակի վրա:
Քննության առնելով դատական ծախս հանդիսացող փորձա•ետի վարձատրության •ումարը ամբաստանյալից բռնա•անձելու հարցին, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ դատապարտյալին պետք է ազատել դատական ծախսերը վճարելուց, քանի որ •ումարի •անձումը կարող է էապես ազդել դատապարտյալի խնամքի տակ •տնվող անձանց նյութական վիճակի վրա:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Միքայել Աղասու Գալոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 258հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրան դատապարտել տու•անքի Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազա•ույն աշխատավարձի հին•հարյուրապատիկի` 500000/հին• հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 69հոդվածի 5-րդ մասի կանոններով, սույն դատավճռով նշանակված պատիժը մեղմացնել և վերջնական պատիժ նշանակել տու•անք 450000/չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և Միքայել Աղասու Գալոյանին անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Ամբաստանյալ Միքայել Աղասու Գալոյանի •ույքի վրա դրված կալանքը վերացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ