Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0150/01/17
Վիճակագրական տողի համար :
11.1
Պատասխանող
Արմեն Հարությունյան
Մկրտիչ Կարապետյան
Մկրտիչ Կարապետյան Ռուդոլֆ
Արմեն Հարությունյան Գևորգ
Արմեն Հարությունյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Անդրանիկ Մնացականյան
Կարեն Մարդանյան
Մհեր Արղամանյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Աննա Մաթևոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Անդրանիկ Մնացականյան
Կարեն Մարդանյան
Մհեր Արղամանյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Աննա Մաթևոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2018-08-13 | 12:00 | 3 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-02-19 | 16:00 | 2 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2018-02-01 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2018-01-23 | 14:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2018-01-19 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-12-08 | 14:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-11-20 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-10-24 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-10-06 | 12:30 | 1 | Կայացել է |
ԵԱՔԴ/0150/01/17
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«13» օգոստոսի 2018թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր Ա.Մնացականյան
դատավորներ Կ.Մարդանյան
Մ.Արղամանյան
քարտուղարությամբ Մ.Մահտեսյանի
մասնակցությամբ`
դատախազ Լ.Մանուկյանի
պաշտպան Ա.Ավետիսյանի
ամբաստանյալներ Մ.Կարապետյանի
Ա.Հարությունյանի
դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննելով թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2017 թվականի հունիսի 1-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի հետաքննության բաժանմունքի ավագ տեսուչ Մ.Անտոնյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14191317 քրեական գործը:
2017 թվականի հունիսի 1-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2017 թվականի հունիսի 1-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետ Տ.Թամամյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի կազմում ընդգրկվել են ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչներ Հ.Հովսեփյանը, Ա.Հեբոյանը և Վ.Վարագյանը, իսկ քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանը:
2017 թվականի հունիսի 1-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ քննչական խմբին հանձնարարված թիվ 14191317 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2017 թվականի հունիսի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի հունիսի 8-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով Արմեն Գևորգի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի հունիսի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 (երկու) դրվագով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի հուլիսի 6-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Հեբոյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2017 թվականի օգոստոսի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2017 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի և Արմեն Գևորգի Հարությունյանի վերաբերյալ թիվ 14191317 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԱՔԴ/0150/01/17 համարը:
2018 թվականի փետրվարի 19-ին թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան) կողմից արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում կայացված դատավճռով.
-Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 (երկու) դրվագով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (1-ին դրվագ) Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2-րդ դրվագ) Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 8 (ութ) ամիս ժամկետով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով,
-Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2017 թվականի հունիսի 1-ից,
-Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը,
-Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում,
-Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացվել է,
-Արմեն Գևորգի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
-Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է արգելանքի վերցնելու պահից,
-Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը,
-Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում,
-Արմեն Գևորգի Հարությունյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացվել է,
-Լուծվել է իրեղեն ապացույցների ճակատագիրը:
2018 թվականի մարտի 19-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը:
2018 թվականի մարտի 20-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը, որը փոստային ծառայությանն է հանձնված եղել 2018 թվականի մարտի 17-ին:
2018 թվականի մարտի 29-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և ստացված քրեական գործը նշանակվել է դատական նիստում քննության:
Վերաքննիչ բողոքների քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 (երկու) դրվագով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն բանի համար, որ «նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Արմեն Գևորգյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0,0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար:
Բացի այդ, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 20.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Կարեն Համբարձումյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ չհանդիսացող` 0,000417 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար:
Բացի այդ, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի իր` 45-րդ բնակարանում պահել ընդհանուր զգալի չափի` 0,1428 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբ և ընդհանուր 0,31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբ, ինչպես նաև զգալի չափի` ընդհանուր 0,4 գրամ քաշով «Տրամադոլ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 8 հատ դեղահաբ և զգալի չափի` ընդհանուր 0,008 գրամ քաշով «Լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 4 հատ դեղահաբ:
Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար»:
Արմեն Գևորգի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն բանի համար, որ «նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի` անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 0,0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ»:
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում կայացված դատավճռում, մասնավորապես նշված է.
«Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, հանգում է այն հետևության, որ`
-ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Արմեն Գևորգյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0,0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Բացի այդ, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 20.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Կարեն Համբարձումյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ չհանդիսացող` 0,000417 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Բացի այդ, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի իր` 45-րդ բնակարանում պահել ընդհանուր զգալի չափի` 0,01428 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբ և ընդհանուր 0,31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբ, ինչպես նաև զգալի չափի` ընդհանուր 0,4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 8 հատ դեղահաբ և զգալի չափի` ընդհանուր 0,008 գրամ քաշով «Լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 4 հատ դեղահաբ,
-ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի` անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 0,0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանը և Արմեն Հարությունյանը նշված արարքը կատարելու համար ենթակա են քրեական պատասխանատվության ու պատժի, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` չի կարող գերազանցել ամբաստանյալներին մեղսագրվող հանցավոր արարքների համար օրենքով նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը:
Ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
(...)
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն, որ նա բնութագրվում է դրական (հիմք` «Շենքերի կառավարում» համատիրության թիվ 2 մասնաճյուղի 2017 թվականի հուլիսի 18-ի հայտարարությունը), ունի առողջական խնդիրներ (հիմք` «ՆՈՐ ԱՐԱԲԿԻՐ» ԱԿ ՓԲ ընկերության 2017 թվականի սեպտեմբերի 25-ի գրությունը):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին է գտնվում 11 տարեկան որդին (հիմք` Դավիթ Մկրտիչի Կարապետյանի ԱԱ № 121680 ծննդյան վկայականի պատճենը):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում անչափահաս որդին և կենսաթոշակառու մայրը (հիմք՝ Նարեկ Մկրտիչի Կարապետյանի ԱԱ № 265397 ծննդյան վկայականի և Ալիսա Միրզոյանի թիվ 2641310404599 կենսաթոշակի վկայականի պատճենները):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017 թվականի հունիսի 1-ի տեղեկանքը):
(...)
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 3-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 3 տարի 6 ամիս ժամկետով: Մկրտիչ Կարապետյանը պատժի կրումից ազատվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին: Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքներն ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը կատարել է 2017 թվականի հունիսի 1-ին, հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով նշված դատվածությունը մարված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով՝ առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ:
Քննարկելով ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` Դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածների կիրառելիությանը.
(...)
Դատարանը (...) փաստում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառվեն բացառապես արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնները, այսինքն` նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չի կարող գերազանցել 4 տարի 8 ամիս ժամկետով ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար և 8 ամիս ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկման ձևով՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցանքի համար, բացի ազատազրկման ձևով պատժից, նախատեսված է նաև պատժի այլընտրանքային տեսակ՝ կալանք` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով:
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ի մասի դրույթը, որի համաձայն՝ կալանք պատժատեսակը կարող է նշանակվել միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել, փաստում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառված կալանավորումը, ուստի նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ կարող է նշանակվել միայն ազատազրկում պատժատեսակը:
Դատարանը, վերոգրյալ իրավական նորմերը, Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ, ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը թվարկված ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և 61-րդ հոդվածով, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` երկու դրվագ, պետք է պատիժ նշանակել յուրաքանչյուր դրվագի համար 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում 8 ամիս ժամկետով, ինչը, Դատարանի գնահատմամբ, բավարար է պատժի նպատակների իրացվելիությունն ապահովելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է հարկավոր նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով:
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանին մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
(...)
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն, որ նա ունի առողջական խնդիրներ (հիմք` «Սևանի հոգեբուժական հիվանդանոց» ՓԲ ընկերության 2017 թվականի հուլիսի 21-ի գրությունը և կից փաստաթղթերը):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում 12 տարեկան որդին և ինը տարեկան դուստրը (հիմք` Աշոտ Արմենի Հարությունյանի ԱԱ № 063064 և Կարինե Արմենի Հարությունյանի ԱԱ № 256583 ծննդյան վկայականների պատճենները):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նա առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը որպես Արմեն Հարությունյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքների ռեցիդիվը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017 թվականի հունիսի 1-ի տեղեկանքը):
(...)
Ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մարտի 11-ի դատավճռով [ՀՀ քրեական օրենսգրքի] 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 6 ամիս ժամկետով: Արմեն Հարությունյանը պատժի կրումից ազատվել է 2016 թվականի մայիսի 18-ին: Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը կատարել է 2017 թվականի հունիսի 1-ին, հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով նշված դատվածությունը մարված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով՝ առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ:
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածների կիրառելիությանը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
(...)
Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ գործի քննության արագացված կարգի կիրառման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միաժամանակյա կիրառությունն անթույլատրելի է, եթե ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 6-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի հարաբերակցության միջև առկա է անորոշություն կամ հակասություն։ Տվյալ դեպքում հանցագործությունների ռեցիդիվի պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի ուժով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար նախատեսված առավել մեղմ պատժի` 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման, և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի ուժով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի` 8 (ութ) ամիս ժամկետով ազատազրկման միջև առկա չէ որևէ անորոշություն կամ հակասություն։ Դատարանը գտնում է, որ քրեաիրավական և քրեադատավարական նորմերի միաժամանակյա կիրառության պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ կարող է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամսից մինչև 8 (ութ) ամիս ժամկետով։
Դատարանը, վերոգրյալ իրավական նորմերը, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ, ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը թվարկված ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և 61-րդ հոդվածով, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում` վեց ամիս ժամկետով, ինչը, Դատարանի գնահատմամբ, բավարար է պատժի նպատակների իրացվելիությունն ապահովելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը»:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը` Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել, այն է` նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ` 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, կամ գործն ուղարկել Առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում, մասնավորապես նշված է.
Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, այն է` նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող է ազդել գործի ելքի վրա:
Արմեն Հարությունյանն ունի մի շարք առողջական խնդիրներ, որոնց մասին են վկայում «Սևան հոգեբուժական հիվանդանոց» ՓԲ ընկերության կողմից 2017 թվականի հուլիսի 21-ին տրված գրությունը և կից փաստաթղթերը: Արմեն Հարությունյանի խնամքին են գտնվում 12 տարեկան որդին և 9 տարեկան դուստրը: Արմեն Հարությունյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, որպիսի պայմաններում նրա կողմից ներկայացվել է դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու միջնորդություն: Արմեն Հարությունյանը նախաքննության ընթացքում ակտիվորեն աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, ինչպես նաև ունի չմարված դատվածություն:
Առաջին ատյանի դատարանը չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը, որը պետք է կիրառեր: Արմեն Հարությունյանը գործի նախաքննության ընթացքում (որպես կասկածյալ տված ցուցմունքում, Մկրտիչ Կարապետյանի հետ առերեսման ժամանակ տված ցուցմունքում) հայտնել է, որ եթե առերեսումը շարունակվեր, ապա ինքը Մկրտիչ Կարապետյանի հետ առերես կպնդեր նրանից թմրամիջոց ձեռք բերելու փաստը, քանի որ Մկրտիչ Կարապետյանը, օգտվելով որպես մեղադրյալ ցուցմունք տալու պարտականությունից ազատ լինելու իր իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց` ինչպես որպես մեղադրյալ, այնպես էլ Արմեն Հարությունյանի հետ առերեսման ժամանակ: Վերը նշվածը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած բացառիկ մեղմացնող հանգամանք է, որն առանձնահատուկ է Առաջին ատյանի դատավճռում նշված` Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող մյուս հանգամանքներից:
Բացի այդ, Արմեն Հարությունյանը կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, այսինքն` այդ արարքը հանրության համար նվազ վտանգավորության աստիճան ունեցող հանցագործություն է:
Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, այն է` հանցագործությանը բացահայտելուն, հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն աջակցելը:
Վերը նշված հանգամանքները հաշվի չառնելու արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը չի կիրառել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը` Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել, այն է` նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ վերջնական պատիժ:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում, մասնավորապես նշված է.
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի մասով, օրինական, հիմնավորված ու պատճառաբանված չէ, այն ակնհայտ խիստ է: Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով, մասնավորապես խախտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-11-րդ հոդվածների, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-62-րդ հոդվածների պահանջները, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի, 358-րդ հոդվածի պահանջները, որոնց արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը լիարժեք կերպով չհետազոտելով ու չգնահատելով գործում առկա բոլոր փաստական հանգամանքները, հանգել է չհիմնավորված հետևության և ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ վերջնական պատիժ:
Պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը որպես Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտել է վտանգավոր ռեցիդիվի առկայությունը, մինչդեռ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր նախադեպային որոշման մեջ հստակ նշել է, որ արագացված դատական քննության կարգի և հանցագործությունների ռեցիդիվի միաժամանակյա կիրառումն անթույլատրելի է, որպիսի պայմաններում Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվեր միայն արագացված դատական քննության կարգի կիրառման ռեժիմով:
Քրեական գործի նյութերում առկա են ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող մի շարք հանգամանքներ.
-Մկրտիչ Կարապետյանի խնամքին է գտնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա և մեկ անչափահաս երեխա,
-Մկրտիչ Կարապետյանը հանցանքը կատարել է թմրամոլությունից կախվածության ազդեցության տակ,
-Մկրտիչ Կարապետյանն ունի առողջական լուրջ խնդիրներ և հարկադիր բուժման կարիք: Նա հաշվառման մեջ է գտնվում նարկոլոգիական դիսպանսերում և նրա մոտ ախտորոշվել է «հոգեկան և վարքի խանգարումներ` առաջացած ափիոնի խմբի թմրամիջոցների գործածումից` կախվածության համախտանիշ» հիվանդությունը: Բացի այդ, Մկրտիչ Կարապետյանը տառապում է «հեպատիտ С» և «տուբերկուլյոզ» հիվանդություններով,
-քրեական գործի տվյալներից ակնհայտ է, որ Մկրտիչ Կարապետյանը թմրամիջոցներ պարունակող դեղահաբերն իրացրել է ոչ թե սեփական նախաձեռնությամբ, այլ նշված խնդրանքով նրան դիմել են Արմեն Հարությունյանը և Կարեն Համբարձումյանը: Այդ անձինք, տեղյակ լինելով, որ Մկրտիչ Կարապետյանն իր առողջական լուրջ խնդիրների հետ կապված գործածում է տարբեր դեղամիջոցներ, դիմել են նրան և նրանից վերցրել «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբեր,
-Մկրտիչ Կարապետյանը բնութագրվում է դրականորեն,
-Մկրտիչ Կարապետյանը դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և համաձայնվել է արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու հետ, զղջացել է կատարածի համար, որպիսի հանգամանքը հիմք է տալիս եզրահանգելու, որ նա հաստատապես գիտակցում է իր արարքը, զղջում կատարածի համար և կանգնած է ուղղման ճանապարհին,
-Մկրտիչ Կարապետյանը հանդիսանում է իր ընտանիքի միակ կերակրողը, քանի որ, ըստ Առաջին ատյանի դատարան ներկայացված փաստաթղթերի, նրա երկու երեխաններն էլ անչափահաս են, կինը չի աշխատում, իսկ մայրը կենսաթոշակառու է,
-քրեական գործով առկա չէ տուժող, չկա բողոք և քաղաքացիական հայց:
Վերը թվարկված հանգամանքներն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս ամբողջությամբ վերլուծության չեն ենթարկվել, չեն գնահատվել որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են նրա արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև հնարավորություն են տալիս Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակել առավել մեղմ պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանը և նրա պաշտպան Ա.Ավետիսյանը պնդեցին ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեցին այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանը պնդեց իր պաշտպանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեց այն բավարարել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով բողոքի վերաբերյալ ստացված քրեական գործը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ:
2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
(…)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության է ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում (ՎԲ-55/07, ՎԲ-145/07, ՎԲ-185/07, ՎԲ-11/08, ՎԲ-13/08, ՎԲ-25/08, ՎԲ-ԵՔՐԴ/0057/01/08, ՏԴ/0094/01/09, ԱՎԴ2/0057/01/09, ԵԱՔԴ/0164/01/09, ԵԱՔԴ/0195/01/09 և այլն), և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորվել այն մասին, որ քննարկվող նորմը կարող է կիրառվել հետևյալ երկու պայմաններից առնվազն մեկի առկայության պարագայում` գործի բացառիկ հանգամանքների և խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքի բացահայտմանն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում։ Օրենքում օգտագործվող «բացառիկ» բառը ենթադրում է, որ նշված հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացող մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը դուրս են սովորականի շրջանակներից և այն աստիճան առանձնահատուկ են, որ վերածվում են բացառության։ Մասնավորապես, դրանք կարող են կապված լինել հանցագործության շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի, ինչպես նաև այլ հանգամանքների հետ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը։ Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում։
Վերոնշյալ որոշումներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել`
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա:
[ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածով նախատեսված] հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի.
- թմրանյութի տեսակը (վտանգավորության աստիճանը, անձի օրգանիզմի վրա ազդեցության աստիճանը),
- դրա չափը («Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի թիվ 1 հավելվածում նշված կոնկրետ չափի նվազագույն կամ առավելագույն սահմանին մոտ լինելը),
- արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (օրինակ՝ հիվանդությամբ պայմանավորված ցավերը թեթևացնելու համար կատարելը):
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս»:
Վերը նշված իրավական նորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո անդրադառնալով ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժներ նշանակելու և դրանք կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժների տեսակը և չափը, ինչպես նաև նշանակված պատիժները կրելու անհրաժեշտությունը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալների կողմից կատարված հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում` թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների դեպքում գնահատման ենթակա հանգամանքները, որպիսի պայմաններում ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակել է համաչափ ռեալ (իրական) պատիժներ, որոնք բխում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից (համապատասխանում են կատարված հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորների անձին, անհրաժեշտ և բավարար են նրանց ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար), ինչպես նաև կարող են ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այս համատեքստում Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Մկրտիչ Կարապետյանը և Արմեն Հարությունյանը, նախկինում դատապարտված լինելով դիտավորյալ հանցագործությունների համար և ունենալով դատվածություններ, կրկին կատարել են դիտավորյալ հանցագործություններ: Ընդ որում, Մկրտիչ Կարապետյանը նախկինում դատապարտված է եղել թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների համար և կրկին կատարել է նույնական հանցանքներ:
Վերաքննիչ դատարանն ընդունելի չի համարում պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի փաստարկն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգի և հանցագործությունների ռեցիդիվի միաժամանակյա առկայության պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվը չէր կարող դիտարկվել որպես Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք: Վերաքննիչ դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է նրանով, որ ինչպես Ալեք Պողոսյանի գործով 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ՏԴ/0071/01/13 որոշման, այնպես էլ Նորայր Զաքարյանի գործով 2017 թվականի հունիսի 22-ի թիվ ԼԴ4/0031/01/16 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները վերաբերում են ոչ թե արագացված դատական քննության կարգի և հանցագործությունների ռեցիդիվի միաժամանակյա առկայության պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվը որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չդիտարկելուն, այլ արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ պատիժ նշանակելու կանոնների (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 6-րդ մաս) և հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մաս) միաժամանակյա կիրառելիության անթույլատրելիությանը, եթե այդ կանոնների հարաբերակցության արդյունքում առաջանում է անորոշություն կամ հակասություն:
Անդրադառնալով պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում նշված` ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմանը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման հիմքերը (հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայությունը, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը) տվյալ դեպքում բացակայում են: Այլ կերպ ասած` Արմեն Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ իրենց համակցության մեջ դուրս չեն սովորականի շրջանակներից և այն աստիճան առանձնահատուկ չեն, որ վերածվեն բացառության։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքներում նշված մյուս հանգամանքներն իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների, ինչպես նաև նրանց կողմից ազատազրկման ձևով պատիժները կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևություններում:
Վերը նշված եզրահանգումների պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առկա չեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալներ, որոնք թույլ կտան.
-մեղմացնել ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը,
-մեղմացնել ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կամ նրա նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժներ նշանակելու, ինչպես նաև ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից բավարար չափով հիմնավորված են, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդեցություն է ունեցել կամ կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու իրավաչափ հիմք չկա, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները` մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ, 361.1, 377-րդ, 385-րդ, 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները մերժել` թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Կ.ՄԱՐԴԱՆՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«13» օգոստոսի 2018թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր Ա.Մնացականյան
դատավորներ Կ.Մարդանյան
Մ.Արղամանյան
քարտուղարությամբ Մ.Մահտեսյանի
մասնակցությամբ`
դատախազ Լ.Մանուկյանի
պաշտպան Ա.Ավետիսյանի
ամբաստանյալներ Մ.Կարապետյանի
Ա.Հարությունյանի
դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննելով թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2017 թվականի հունիսի 1-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի հետաքննության բաժանմունքի ավագ տեսուչ Մ.Անտոնյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14191317 քրեական գործը:
2017 թվականի հունիսի 1-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2017 թվականի հունիսի 1-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետ Տ.Թամամյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի կազմում ընդգրկվել են ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչներ Հ.Հովսեփյանը, Ա.Հեբոյանը և Վ.Վարագյանը, իսկ քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանը:
2017 թվականի հունիսի 1-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ քննչական խմբին հանձնարարված թիվ 14191317 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2017 թվականի հունիսի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի հունիսի 8-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով Արմեն Գևորգի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի հունիսի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 (երկու) դրվագով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի հուլիսի 6-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Հեբոյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2017 թվականի օգոստոսի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2017 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի և Արմեն Գևորգի Հարությունյանի վերաբերյալ թիվ 14191317 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԱՔԴ/0150/01/17 համարը:
2018 թվականի փետրվարի 19-ին թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան) կողմից արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում կայացված դատավճռով.
-Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 (երկու) դրվագով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (1-ին դրվագ) Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2-րդ դրվագ) Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 8 (ութ) ամիս ժամկետով,
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով,
-Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2017 թվականի հունիսի 1-ից,
-Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը,
-Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում,
-Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացվել է,
-Արմեն Գևորգի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
-Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է արգելանքի վերցնելու պահից,
-Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը,
-Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում,
-Արմեն Գևորգի Հարությունյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացվել է,
-Լուծվել է իրեղեն ապացույցների ճակատագիրը:
2018 թվականի մարտի 19-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը:
2018 թվականի մարտի 20-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը, որը փոստային ծառայությանն է հանձնված եղել 2018 թվականի մարտի 17-ին:
2018 թվականի մարտի 29-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և ստացված քրեական գործը նշանակվել է դատական նիստում քննության:
Վերաքննիչ բողոքների քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 (երկու) դրվագով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն բանի համար, որ «նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Արմեն Գևորգյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0,0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար:
Բացի այդ, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 20.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Կարեն Համբարձումյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ չհանդիսացող` 0,000417 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար:
Բացի այդ, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի իր` 45-րդ բնակարանում պահել ընդհանուր զգալի չափի` 0,1428 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբ և ընդհանուր 0,31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբ, ինչպես նաև զգալի չափի` ընդհանուր 0,4 գրամ քաշով «Տրամադոլ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 8 հատ դեղահաբ և զգալի չափի` ընդհանուր 0,008 գրամ քաշով «Լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 4 հատ դեղահաբ:
Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար»:
Արմեն Գևորգի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն բանի համար, որ «նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի` անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 0,0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ»:
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում կայացված դատավճռում, մասնավորապես նշված է.
«Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, հանգում է այն հետևության, որ`
-ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Արմեն Գևորգյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0,0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Բացի այդ, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 20.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Կարեն Համբարձումյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ չհանդիսացող` 0,000417 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Բացի այդ, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի իր` 45-րդ բնակարանում պահել ընդհանուր զգալի չափի` 0,01428 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբ և ընդհանուր 0,31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբ, ինչպես նաև զգալի չափի` ընդհանուր 0,4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 8 հատ դեղահաբ և զգալի չափի` ընդհանուր 0,008 գրամ քաշով «Լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 4 հատ դեղահաբ,
-ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի` անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 0,0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանը և Արմեն Հարությունյանը նշված արարքը կատարելու համար ենթակա են քրեական պատասխանատվության ու պատժի, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` չի կարող գերազանցել ամբաստանյալներին մեղսագրվող հանցավոր արարքների համար օրենքով նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը:
Ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
(...)
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն, որ նա բնութագրվում է դրական (հիմք` «Շենքերի կառավարում» համատիրության թիվ 2 մասնաճյուղի 2017 թվականի հուլիսի 18-ի հայտարարությունը), ունի առողջական խնդիրներ (հիմք` «ՆՈՐ ԱՐԱԲԿԻՐ» ԱԿ ՓԲ ընկերության 2017 թվականի սեպտեմբերի 25-ի գրությունը):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին է գտնվում 11 տարեկան որդին (հիմք` Դավիթ Մկրտիչի Կարապետյանի ԱԱ № 121680 ծննդյան վկայականի պատճենը):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում անչափահաս որդին և կենսաթոշակառու մայրը (հիմք՝ Նարեկ Մկրտիչի Կարապետյանի ԱԱ № 265397 ծննդյան վկայականի և Ալիսա Միրզոյանի թիվ 2641310404599 կենսաթոշակի վկայականի պատճենները):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017 թվականի հունիսի 1-ի տեղեկանքը):
(...)
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 3-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 3 տարի 6 ամիս ժամկետով: Մկրտիչ Կարապետյանը պատժի կրումից ազատվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին: Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքներն ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը կատարել է 2017 թվականի հունիսի 1-ին, հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով նշված դատվածությունը մարված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով՝ առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ:
Քննարկելով ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` Դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածների կիրառելիությանը.
(...)
Դատարանը (...) փաստում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառվեն բացառապես արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնները, այսինքն` նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չի կարող գերազանցել 4 տարի 8 ամիս ժամկետով ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար և 8 ամիս ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկման ձևով՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցանքի համար, բացի ազատազրկման ձևով պատժից, նախատեսված է նաև պատժի այլընտրանքային տեսակ՝ կալանք` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով:
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ի մասի դրույթը, որի համաձայն՝ կալանք պատժատեսակը կարող է նշանակվել միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել, փաստում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառված կալանավորումը, ուստի նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ կարող է նշանակվել միայն ազատազրկում պատժատեսակը:
Դատարանը, վերոգրյալ իրավական նորմերը, Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ, ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը թվարկված ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և 61-րդ հոդվածով, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` երկու դրվագ, պետք է պատիժ նշանակել յուրաքանչյուր դրվագի համար 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում 8 ամիս ժամկետով, ինչը, Դատարանի գնահատմամբ, բավարար է պատժի նպատակների իրացվելիությունն ապահովելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է հարկավոր նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով:
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանին մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
(...)
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն, որ նա ունի առողջական խնդիրներ (հիմք` «Սևանի հոգեբուժական հիվանդանոց» ՓԲ ընկերության 2017 թվականի հուլիսի 21-ի գրությունը և կից փաստաթղթերը):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում 12 տարեկան որդին և ինը տարեկան դուստրը (հիմք` Աշոտ Արմենի Հարությունյանի ԱԱ № 063064 և Կարինե Արմենի Հարությունյանի ԱԱ № 256583 ծննդյան վկայականների պատճենները):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նա առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը որպես Արմեն Հարությունյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքների ռեցիդիվը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017 թվականի հունիսի 1-ի տեղեկանքը):
(...)
Ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մարտի 11-ի դատավճռով [ՀՀ քրեական օրենսգրքի] 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 6 ամիս ժամկետով: Արմեն Հարությունյանը պատժի կրումից ազատվել է 2016 թվականի մայիսի 18-ին: Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը կատարել է 2017 թվականի հունիսի 1-ին, հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով նշված դատվածությունը մարված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով՝ առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ:
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածների կիրառելիությանը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
(...)
Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ գործի քննության արագացված կարգի կիրառման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միաժամանակյա կիրառությունն անթույլատրելի է, եթե ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 6-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի հարաբերակցության միջև առկա է անորոշություն կամ հակասություն։ Տվյալ դեպքում հանցագործությունների ռեցիդիվի պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի ուժով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար նախատեսված առավել մեղմ պատժի` 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման, և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի ուժով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի` 8 (ութ) ամիս ժամկետով ազատազրկման միջև առկա չէ որևէ անորոշություն կամ հակասություն։ Դատարանը գտնում է, որ քրեաիրավական և քրեադատավարական նորմերի միաժամանակյա կիրառության պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ կարող է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամսից մինչև 8 (ութ) ամիս ժամկետով։
Դատարանը, վերոգրյալ իրավական նորմերը, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ, ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը թվարկված ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և 61-րդ հոդվածով, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում` վեց ամիս ժամկետով, ինչը, Դատարանի գնահատմամբ, բավարար է պատժի նպատակների իրացվելիությունն ապահովելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը»:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը` Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել, այն է` նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ` 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, կամ գործն ուղարկել Առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում, մասնավորապես նշված է.
Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, այն է` նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող է ազդել գործի ելքի վրա:
Արմեն Հարությունյանն ունի մի շարք առողջական խնդիրներ, որոնց մասին են վկայում «Սևան հոգեբուժական հիվանդանոց» ՓԲ ընկերության կողմից 2017 թվականի հուլիսի 21-ին տրված գրությունը և կից փաստաթղթերը: Արմեն Հարությունյանի խնամքին են գտնվում 12 տարեկան որդին և 9 տարեկան դուստրը: Արմեն Հարությունյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, որպիսի պայմաններում նրա կողմից ներկայացվել է դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու միջնորդություն: Արմեն Հարությունյանը նախաքննության ընթացքում ակտիվորեն աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, ինչպես նաև ունի չմարված դատվածություն:
Առաջին ատյանի դատարանը չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը, որը պետք է կիրառեր: Արմեն Հարությունյանը գործի նախաքննության ընթացքում (որպես կասկածյալ տված ցուցմունքում, Մկրտիչ Կարապետյանի հետ առերեսման ժամանակ տված ցուցմունքում) հայտնել է, որ եթե առերեսումը շարունակվեր, ապա ինքը Մկրտիչ Կարապետյանի հետ առերես կպնդեր նրանից թմրամիջոց ձեռք բերելու փաստը, քանի որ Մկրտիչ Կարապետյանը, օգտվելով որպես մեղադրյալ ցուցմունք տալու պարտականությունից ազատ լինելու իր իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց` ինչպես որպես մեղադրյալ, այնպես էլ Արմեն Հարությունյանի հետ առերեսման ժամանակ: Վերը նշվածը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած բացառիկ մեղմացնող հանգամանք է, որն առանձնահատուկ է Առաջին ատյանի դատավճռում նշված` Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող մյուս հանգամանքներից:
Բացի այդ, Արմեն Հարությունյանը կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, այսինքն` այդ արարքը հանրության համար նվազ վտանգավորության աստիճան ունեցող հանցագործություն է:
Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, այն է` հանցագործությանը բացահայտելուն, հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն աջակցելը:
Վերը նշված հանգամանքները հաշվի չառնելու արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը չի կիրառել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը` Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել, այն է` նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ վերջնական պատիժ:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում, մասնավորապես նշված է.
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի մասով, օրինական, հիմնավորված ու պատճառաբանված չէ, այն ակնհայտ խիստ է: Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով, մասնավորապես խախտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-11-րդ հոդվածների, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-62-րդ հոդվածների պահանջները, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի, 358-րդ հոդվածի պահանջները, որոնց արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը լիարժեք կերպով չհետազոտելով ու չգնահատելով գործում առկա բոլոր փաստական հանգամանքները, հանգել է չհիմնավորված հետևության և ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ վերջնական պատիժ:
Պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը որպես Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտել է վտանգավոր ռեցիդիվի առկայությունը, մինչդեռ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր նախադեպային որոշման մեջ հստակ նշել է, որ արագացված դատական քննության կարգի և հանցագործությունների ռեցիդիվի միաժամանակյա կիրառումն անթույլատրելի է, որպիսի պայմաններում Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվեր միայն արագացված դատական քննության կարգի կիրառման ռեժիմով:
Քրեական գործի նյութերում առկա են ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող մի շարք հանգամանքներ.
-Մկրտիչ Կարապետյանի խնամքին է գտնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա և մեկ անչափահաս երեխա,
-Մկրտիչ Կարապետյանը հանցանքը կատարել է թմրամոլությունից կախվածության ազդեցության տակ,
-Մկրտիչ Կարապետյանն ունի առողջական լուրջ խնդիրներ և հարկադիր բուժման կարիք: Նա հաշվառման մեջ է գտնվում նարկոլոգիական դիսպանսերում և նրա մոտ ախտորոշվել է «հոգեկան և վարքի խանգարումներ` առաջացած ափիոնի խմբի թմրամիջոցների գործածումից` կախվածության համախտանիշ» հիվանդությունը: Բացի այդ, Մկրտիչ Կարապետյանը տառապում է «հեպատիտ С» և «տուբերկուլյոզ» հիվանդություններով,
-քրեական գործի տվյալներից ակնհայտ է, որ Մկրտիչ Կարապետյանը թմրամիջոցներ պարունակող դեղահաբերն իրացրել է ոչ թե սեփական նախաձեռնությամբ, այլ նշված խնդրանքով նրան դիմել են Արմեն Հարությունյանը և Կարեն Համբարձումյանը: Այդ անձինք, տեղյակ լինելով, որ Մկրտիչ Կարապետյանն իր առողջական լուրջ խնդիրների հետ կապված գործածում է տարբեր դեղամիջոցներ, դիմել են նրան և նրանից վերցրել «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբեր,
-Մկրտիչ Կարապետյանը բնութագրվում է դրականորեն,
-Մկրտիչ Կարապետյանը դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և համաձայնվել է արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու հետ, զղջացել է կատարածի համար, որպիսի հանգամանքը հիմք է տալիս եզրահանգելու, որ նա հաստատապես գիտակցում է իր արարքը, զղջում կատարածի համար և կանգնած է ուղղման ճանապարհին,
-Մկրտիչ Կարապետյանը հանդիսանում է իր ընտանիքի միակ կերակրողը, քանի որ, ըստ Առաջին ատյանի դատարան ներկայացված փաստաթղթերի, նրա երկու երեխաններն էլ անչափահաս են, կինը չի աշխատում, իսկ մայրը կենսաթոշակառու է,
-քրեական գործով առկա չէ տուժող, չկա բողոք և քաղաքացիական հայց:
Վերը թվարկված հանգամանքներն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս ամբողջությամբ վերլուծության չեն ենթարկվել, չեն գնահատվել որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են նրա արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև հնարավորություն են տալիս Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակել առավել մեղմ պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանը և նրա պաշտպան Ա.Ավետիսյանը պնդեցին ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեցին այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանը պնդեց իր պաշտպանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեց այն բավարարել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով բողոքի վերաբերյալ ստացված քրեական գործը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ:
2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
(…)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության է ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում (ՎԲ-55/07, ՎԲ-145/07, ՎԲ-185/07, ՎԲ-11/08, ՎԲ-13/08, ՎԲ-25/08, ՎԲ-ԵՔՐԴ/0057/01/08, ՏԴ/0094/01/09, ԱՎԴ2/0057/01/09, ԵԱՔԴ/0164/01/09, ԵԱՔԴ/0195/01/09 և այլն), և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորվել այն մասին, որ քննարկվող նորմը կարող է կիրառվել հետևյալ երկու պայմաններից առնվազն մեկի առկայության պարագայում` գործի բացառիկ հանգամանքների և խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքի բացահայտմանն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում։ Օրենքում օգտագործվող «բացառիկ» բառը ենթադրում է, որ նշված հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացող մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը դուրս են սովորականի շրջանակներից և այն աստիճան առանձնահատուկ են, որ վերածվում են բացառության։ Մասնավորապես, դրանք կարող են կապված լինել հանցագործության շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի, ինչպես նաև այլ հանգամանքների հետ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը։ Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում։
Վերոնշյալ որոշումներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել`
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա:
[ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածով նախատեսված] հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի.
- թմրանյութի տեսակը (վտանգավորության աստիճանը, անձի օրգանիզմի վրա ազդեցության աստիճանը),
- դրա չափը («Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի թիվ 1 հավելվածում նշված կոնկրետ չափի նվազագույն կամ առավելագույն սահմանին մոտ լինելը),
- արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (օրինակ՝ հիվանդությամբ պայմանավորված ցավերը թեթևացնելու համար կատարելը):
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս»:
Վերը նշված իրավական նորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո անդրադառնալով ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժներ նշանակելու և դրանք կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժների տեսակը և չափը, ինչպես նաև նշանակված պատիժները կրելու անհրաժեշտությունը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալների կողմից կատարված հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում` թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների դեպքում գնահատման ենթակա հանգամանքները, որպիսի պայմաններում ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակել է համաչափ ռեալ (իրական) պատիժներ, որոնք բխում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից (համապատասխանում են կատարված հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորների անձին, անհրաժեշտ և բավարար են նրանց ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար), ինչպես նաև կարող են ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այս համատեքստում Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Մկրտիչ Կարապետյանը և Արմեն Հարությունյանը, նախկինում դատապարտված լինելով դիտավորյալ հանցագործությունների համար և ունենալով դատվածություններ, կրկին կատարել են դիտավորյալ հանցագործություններ: Ընդ որում, Մկրտիչ Կարապետյանը նախկինում դատապարտված է եղել թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների համար և կրկին կատարել է նույնական հանցանքներ:
Վերաքննիչ դատարանն ընդունելի չի համարում պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի փաստարկն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգի և հանցագործությունների ռեցիդիվի միաժամանակյա առկայության պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվը չէր կարող դիտարկվել որպես Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք: Վերաքննիչ դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է նրանով, որ ինչպես Ալեք Պողոսյանի գործով 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ՏԴ/0071/01/13 որոշման, այնպես էլ Նորայր Զաքարյանի գործով 2017 թվականի հունիսի 22-ի թիվ ԼԴ4/0031/01/16 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները վերաբերում են ոչ թե արագացված դատական քննության կարգի և հանցագործությունների ռեցիդիվի միաժամանակյա առկայության պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվը որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չդիտարկելուն, այլ արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ պատիժ նշանակելու կանոնների (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 6-րդ մաս) և հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մաս) միաժամանակյա կիրառելիության անթույլատրելիությանը, եթե այդ կանոնների հարաբերակցության արդյունքում առաջանում է անորոշություն կամ հակասություն:
Անդրադառնալով պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում նշված` ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմանը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման հիմքերը (հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայությունը, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը) տվյալ դեպքում բացակայում են: Այլ կերպ ասած` Արմեն Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ իրենց համակցության մեջ դուրս չեն սովորականի շրջանակներից և այն աստիճան առանձնահատուկ չեն, որ վերածվեն բացառության։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքներում նշված մյուս հանգամանքներն իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների, ինչպես նաև նրանց կողմից ազատազրկման ձևով պատիժները կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևություններում:
Վերը նշված եզրահանգումների պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առկա չեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալներ, որոնք թույլ կտան.
-մեղմացնել ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը,
-մեղմացնել ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կամ նրա նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժներ նշանակելու, ինչպես նաև ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից բավարար չափով հիմնավորված են, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդեցություն է ունեցել կամ կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու իրավաչափ հիմք չկա, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները` մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ, 361.1, 377-րդ, 385-րդ, 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները մերժել` թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Կ.ՄԱՐԴԱՆՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0150/01/17
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
«19» փետրվարի 2018թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) հետևյալ կազմով՝
նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Մաթևոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Հ.Արտաշեսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրողԼ.Մանուկյանի,
ամբաստանյալներՄ.Կարապետյանի, Ա.Հարությունյանի,
պաշտպաններԱ.Ավետիսյանի,
Ա.Հովհաննիսյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ,քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի՝ ծնված1976թվականի մայիսի09-ինԵրևան քաղաքում,ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, հաշվառված և փաստացի բնակվող`ք.Երևան, Հովսեփ Էմին փողոց, 4-րդ շենք, բն. 45 հասցեում,որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` երկու դրվագ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
2.Արմեն Գևորգի Հարությունյանի՝ ծնված 1982 թվականի հունվարի17-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված` Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մարտի 11-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, հաշվառված և փաստացի բնակվող`ք.Սևան, Կարմիր բանակի փողոց, 45 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2017 թվականի հունիսի 01-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14191317 քրեական գործը:
Նույն օրը թիվ 14191317 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին և ընդունվել քննիչ Հ.Հովսեփյանի վարույթ:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2017 թվականի հունիսի 01-ի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն:
2017 թվականի հունիսի 01-ին Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը թիվ 14191317 քրեական գործով երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման կասկածանքով ձերբակալվել է:
Քննիչի 2017 թվականի հունիսի 04-ի որոշմամբ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը թիվ 14191317 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 04-ի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով մեղադրյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
2017 թվականի հունիսի 08-ին որոշում է կայացվել Արմեն Գևորգի Հարությունյանին թիվ 14191317 քրեական գործով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ:
«[Արմեն Գևորգի Հարությունյանը]խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի` անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2017 թվականի հունիսի 01-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 0.0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:(…)»
Քննիչի 2017 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով մեղադրյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել 2 դրվագ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ:
«[Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը] խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Արմեն Գևորգյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0.0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրոեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար:
Բացի այդ` Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը` խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 20.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Կարեն Համբարձումյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ չհանդիսացող` 0.000417 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրոեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար:
Բացի այդ` Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը` խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի իր` 45-րդ բնակարանում պահել ընդհանուր զգալի չափի` 0.1428 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբ և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբ, ինչպես նաև զգալի չափի ընդհանուր` 0.4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 8 հատ դեղահաբ և զգալի չափի ընդհանուր` 0.008 գրամ քաշով Լորազեպամ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 4 հատ դեղահաբ:
Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրոեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար: (…)»
ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչություն Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշումներով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.17 գրամ քաշով դեղահաբը, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է 0.009 գրամ դեղահաբի բեկորից, որը պարունակում է զգալի չափ հանդիսացող 0.0034 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ «B/BRAUN U-100 INSULIN» գրառմամբ մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված ինսուլինային ներարկիչում առկա 1մլ. ծավալով հեղուկը, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է 0.5 մլ. և որը պարունակում է 0.000417 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հաշվառման և բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի 45-րդ բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված փորձաքննությանը ներկայացված «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբը և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբի բեկորները, որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.01428 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է ընդհանուր 0.15 գրամ դեղահաբից, թվով 8 կապույտ և սպիտակ գույնի եզրերով դեղապատիճները որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութ, որոնցից փորձաքննությամբ ծախսվել է 1 դեղապատիճ, «lorazepam» գրառմամբ դեղաթիթեղում առկա թվով 4 դեղահաբերը, որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.008 գրամ քաշով «Լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութ, որոնցից փորձաքննությամբ ծախսվել է դեղաթիթեղում առկա դեղահաբերից մեկ դեղահաբ, թիվ14191317 քրեական գործով ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ:
Քննիչի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշումներով կալանք են դրվել մեղադրյալներ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի և Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի շարժական և անշարժ գույքի վրա` համապատասխանաբար 28.849 և 76.944 ՀՀ դրամ գումարի չափով:
2017 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 14191317 քրեական գործի նյութերով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին ապօրինի թմրամիջոց իրացնելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր քրեական գործ հարուցելու մասին, որին շնորհվել է թիվ 14113517 համարը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ.Մանուկյանը 2017 թվականիսեպտեմբերի19-ինհաստատելէթիվ14191317քրեականգործիմեղադրականեզրակացությունըևքրեականգործը` հաստատվածմեղադրականեզրակացությամբուղարկվելէԵրևանքաղաքիԱրաբկիրևՔանաքեռ-Զեյթունվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարան, որըԴատարանումստացվելէնույն օրը:
Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով քրեական գործը թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 համարի ներքո մակագրվել և 2017 թվականի սեպտեմբերի20-ին հանձնվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին:
Դատավոր Ա.Մաթևոսյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի20-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ նշանակվել դատական քննության:
Արագացված դատական քննություն
Մինչ դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանը և ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով` հայտարարելով, որ խորհրդակցել են իրենց պաշտպանյալների հետ:
Միևնույն ժամանակ, պաշտպան Ա.Ավետիսյանը և Ա.Հովհաննիսյանը հավաստեցին, որ իրենց պաշտպանյալներին բացատրել են արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու իրավական հետևանքները:
ԱմբաստանյալներՄկրտիչ Կարապետյանը և Արմեն Հարությունյանը միացան իրենց պաշտպանների միջնորդությանը: Հայտարարեցին, որ միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, խորհրդակցել են պաշտպանների հետ, գիտակցում են արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու բնույթն ու իրավական հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ և ընդունում են այն ամբողջ ծավալով:
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս մեղադրող Լ.Մանուկյանն առարկել է դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, այն պատճառաբանությամբ, որ մեղադրյալ Մկրտիչ Կարապետյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, սակայն դատական նիստի ընթացքում մեղադրողը հայտնեց, որ փոխում է իր դիրքորոշումը և այլևս չի առարկում դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու միջնորդության դեմ` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Մ.Կարապետյանն ընդունում է իրեն առաջադրված մեղադրանքը:
Դատարանը, քննության առնելով դատաքննության արագացված կարգ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը, լսելով ամբաստանյալներՄ.Կարապետյանի և Ա.Հարությունյանի դիրքորոշումներնն իրենց առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ, ինչպես նաև հաշվի առնելով այդ կապակցությամբ մեղադրողի դիրքորոշումը, գտնում է, որ սույն քրեական գործի քննությունը պետք է անցկացնել արագացված դատական քննության կարգով` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել արագացված կարգ կիրառելու դեմ, ապա ամբաստանյալը կամ մեղադրյալն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվելու դեպքում իրավունք ունի միջնորդելու արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին այն հանցագործություններով, որոնց համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժը չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Մինչև դատաքննությունն սկսելը մեղադրողը դատարանի առաջարկությամբ կարող է իր դիրքորոշումը փոխել, թեպետ արագացված կարգ կիրառելու դեմ առարկել է մեղադրական եզրակացությունում։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված դեպքում դատարանը կիրառում է դատական քննության արագացված կարգ, եթե`
1) ամբաստանյալը գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները, և
2) միջնորդությունը ներկայացված է կամավոր, և
3) պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, եթե ամբաստանյալն ունի այդպիսին։
3. Դատարանը, գտնելով, որ ամբաստանյալի կողմից միջնորդություն ներկայացնելիս չեն պահպանվել սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասերով նախատեսված պայմանները, որոշում է ընդունում ընդհանուր կարգով դատաքննություն անցկացնելու մասին։
(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
4. Հարցերի արդյունքում դատարանը, համոզվելով, որ առկա են սույն օրենսգրքի 375.1 հոդվածով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացնում արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Հակառակ դեպքում դատական քննությունն իրականացվում է ընդհանուր կարգով։
5. Դատարանը արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելիս քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չի կատարում։ Սակայն, ուսումնասիրում է ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
6. Դատարանն արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը։
(…)
8. Սույն օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի առաջին մասի 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԿԴ/0209/01/10 քրեական գործով Շ.Ամիրխանյանի և Գ.Ֆարմանյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ին կայացրած որոշման 24-րդ կետերում հայտնել է հետևյալը.
«(…) [Դ]ատական քննության արագացված կարգի կիրառման համար, ի թիվս այլոց, անհրաժեշտ են հետևյալ պայմանները.
1) ամբաստանյալը կամ մեղադրյալն իր միջնորդության մեջ հայտարարել է առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու և արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին,
2) ամբաստանյալը կամ մեղադրյալը գիտակցում է իր ներկայացրած միջնորդության բնույթն ու հետևանքները,
3) միջնորդությունը ներկայացված է կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.2-րդ հոդվածով նախատեսված ժամանակահատվածում, այն է՝ քրեական գործը դատարան ուղարկելու պահից մինչև դատաքննությունն սկսվելը,
4) մեղադրողը չի առարկում արագացված կարգ կիրառելու դեմ,
5) անձը մեղադրվում է այնպիսի հանցանք գործելու մեջ, որի համար նախատեսված պատիժը չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը»:
Դատարանը, սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները գնահատելով վերը շարադրված իրավական նորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո, արձանագրում է հետևյալը.
ա) ամբաստանյալներՄկրտիչ Կարապետյանն ու Արմեն Հարությունյանն իրենց միջնորդության մեջ հայտարարել են առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու և արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին,
բ) ամբաստանյալներՄկրտիչ Կարապետյանն ու Արմեն Հարությունյանը գիտակցում են իրենց ներկայացրած միջնորդության բնույթն ու հետևանքները,
գ) միջնորդությունը ներկայացված է կամավոր, պաշտպաններԱ.Ավետիսյանի և Ա.Հովհաննիսյանի հետ խորհրդակցելուց հետո և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.2–րդ հոդվածով նախատեսված ժամանակահատվածում, մինչև դատաքննությունն սկսելը։
դ) մեղադրող Լ.Մանուկյանը չի առարկել արագացված կարգ կիրառելու դեմ,
ե) ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` երկու դրվագ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ գործելու մեջ, որոնց համար նախատեսված պատիժն ազատազրկման ձևով կազմում է համապատասխանաբար առավելագույնը յոթ և մեկ տարի, հետևաբար այն չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը, ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268–րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք գործելու մեջ, որի համար նախատեսված պատիժն ազատազրկման ձևով կազմում է առավելագույնը մեկ տարի, հետևաբար այն չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Հաշվի առնելով վերը շարադրված փաստական հանգամանքները` Դատարանը գտնում է, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1-րդ եւ 375.2-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմաններն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը
Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, հանգում է այն հետևության, որ`
- ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը,խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Արմեն Գևորգյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0.0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Բացի այդ` Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 20.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Կարեն Համբարձումյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ չհանդիսացող` 0.000417 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Բացի այդ` Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը` խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի իր` 45-րդ բնակարանում պահել ընդհանուր զգալի չափի` 0.01428 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբ և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբ, ինչպես նաև զգալի չափի ընդհանուր` 0.4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 8 հատ դեղահաբ և զգալի չափի ընդհանուր` 0.008 գրամ քաշով Լորազեպամ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 4 հատ դեղահաբ,
- ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը,խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի` անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2017 թվականի հունիսի 01-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 0.0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
ԱմբաստանյալներՄ.Կարապետյանը և Ա.Հարությունյանը նշված արարքը կատարելու համար ենթակա են քրեական պատասխանատվության ու պատժի, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` չի կարող գերազանցել ամբաստանյալներին մեղսագրվող հանցավոր արարքների համար օրենքով նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը:
Ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանինկատմամբպատիժնշանակելու հարցը քննարկելիս ՝Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները»:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի տեսակները»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ, ինչի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39–րդ կետում հայտնել է հետևյալը.
«(…)Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
(…)
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին:
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
(…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն»։
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն, որ նաբնութագրվում է դրական (հիմք` «Շենքերի կառավարում» համատիրության թիվ 2 մասնաճյուղի 18.07.2017թ.հայտարարությունը), ունի առողջաական խնդիրներ(հիմք`«ՆՈՐ ԱՐԱԲԿԻՐ» ԱԿ ՓԲԸ-ի 25.09.2017թ. գրությունը):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին է գտնվում 11 տարեկան որդին (հիմք` Դավիթ Մկրտիչի Կարապետյանի ԱԱ № 121680 ծննդյան վկայականի պատճենը):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում անչափահաս որդին և կենսաթոշակառու մայրը (հիմք՝ Նարեկ Մկրտիչի Կարապետյանի ԱԱ № 265397 ծննդյան վկայականի և Ալիսա Միրզոյանի թիվ 2641310404599 կենսաթոշակի վկայականի պատճենները):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի1-ին մասի 1-ին կետը, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցեդիվը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017 թվականի հունիսի 01-ի տեղեկանքը):
Այսպես՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն դատվածությունը մարվում է ծանր հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց հինգ տարի անցնելուց հետո.
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը Երևան քաղաքի Արաբկի և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ՀՀ քրեկան օրեսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով: Մկրտիչ Կարապետյանը պատժի կրումից ազատվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքներն ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանը կատարել է 2017 թվականի հունիսի 01-ին, հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով նշված դատվածությունը մարված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով՝ առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ:
Քննարկելով ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` Դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածների կիրառելիությանը.
Այսպես.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671–րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Դատարանն արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից՝ ապա առավել մեղմ պատիժը»:
Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կանոններ սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ հոդվածի և արագացված դատաքննության արդյունքում պատիժ նշանակելու կանոններ սահմանող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի հարաբերակցության հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Պողոսյանի գործով որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ «(...) հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների հստակ կիրառության վերաբերյալ իրավական կարգավորման բացակայությունը և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող անորոշություններն ու տարակարծությունները հակասում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածով ամրագրված օրինականության սկզբունքի պահանջներին, որոնցից բխում է, որ անձի նկատմամբ պատժի նշանակման կարգը և չափը իրավական որոշակիության չափանիշներին բավարարող եղանակով պետք է սահմանված լինեն հստակ, մատչելի և կանխատեսելի օրենքով: (...)
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ հոդվածի հարաբերակցության իրավական կարգավորման անորոշությունը և դրանց միջև առկա հակասությունը պետք է լուծվի հօգուտ անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելու բարենպաստ պայմաններ նախատեսող նորմի, ինչը բխում է ՀՀ Սահմանադրությամբ և միջազգային իրավական ակտերով սահմանված մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնարար դրույթներից:
(...)
Այլ խոսքով՝ հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների համատեղ կիրառումը բացառում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների կիրառման հնարավորությունը, և դատարանը զրկվում է կոնկրետ դեպքում կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորությունը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները գնահատելու և անձի նկատմամբ արդարացի պատիժ նշանակելու հնարավորությունից: Բացի այդ, բացառվում է վերադաս դատական ատյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով սահմանված` դատական ակտի բեկանման կամ փոփոխման հիմքի կիրառման հնարավորությունը, որի համաձայն` դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը կամ ամբաստանյալի անձին:
Հետևաբար, գործի քննության արագացված կարգի կիրառման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միաժամանակյա կիրառությունն անթույլատրելի է» (ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ Ալեք Գագիկի Պողոսյանի գործով 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ՏԴ/0071/01/13 որոշման 18-21-րդ կետեր):
Դատարանը, հիմք ընդունելով Վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, փաստում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառվեն բացառապես արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնները, այսինքն նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չի կարող գերազանցել 4 տարի 8 ամիս ժամկետով ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար և 8 ամիս ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկման ձևով՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցանքի համար, բացի ազատազրկման ձևով պատժից, նախատեսված է նաև պատժի այլընտրանքային տեսակ՝ կալանք` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով:
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ի մասի դրույթը, որի համաձայն՝ կալանք պատժատեսակը կարող է նշանակվել միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել, փաստում է, որ ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառված կալանավորումը, ուստի նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ կարող է նշանակվել միայն ազատազրկում պատժատեսակը:
Դատարանը, վերոգրյալ իրավական նորմերը, Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները, համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ,ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը թվարկված ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և 61-րդ հոդվածով, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` երկու դրվագ պետք է պատիժ նշանակել յուրաքանչյուր դրվագի համար 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատարկում 8 ամիս ժամկետով, ինչը, Դատարանի գնահատմամբ, բավարար է պատժի նպատակների իրացվելիությունն ապահովելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է հարկավոր նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով:
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանին մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա 76.944 ՀՀ դրամի չափով նախաքննության մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքին` Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են՝ պայմանավորված ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանին իրական պատժի՝ ազատազրկաման դատապարտելու և կայացված դատավճռի ի կատար ածումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ: Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2017 թվականի հունիսի 01-ից:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ թմրամոլությունից հարկադիր բուժում նշանակելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետյալը.
2017 թվականի հուլիսի31-ի դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության եզրակացության համաձայն՝ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքի խանգարումներ առաջացած ափիոնի խմբի թմրամիջոցների գործածումից: Կախվածության համախտանիշ F11.2» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան: Ելնելով վերոգրյալից և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները՝ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 98-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված բժշկական բնույթի հարկադանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում:
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն, որ նա ունի առողջական խնդիրներ(հիմք`«Սևանի հոգեբուժական հիվանդանոց» ՓԲ ընկերության 21.07.2017թ. գրությունը և կից փաստաթղթերը):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի4-րդ կետի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում 12 տարեկան որդին և ինը տարեկան դուստրը (հիմք` Աշոտ Արմենի Հարությունյանի ԱԱ № 063064 և Կարինե Արմենի Հարությունյանի ԱԱ № 256583 ծննդյան վկայականների պատճենները),
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն,որ նա առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը որպես Արմեն Հարությունյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքների ռեցեդիվը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017 թվականի հունիսի 01-ի տեղեկանքը):
Այսպես՝ՀՀ քրեական օրենսգրքի22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբդատվածությունը մարվում է պատիժը կրելուց երեք տարի անցնելուց հետո:
Ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մարտի 11-ի դատավճռով235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման6 ամիս ժամկետով: Արմեն Հարությունյանը պատժի կրումից ազատվել է 2016 թվականի մայիսի 18-ին: Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանը կատարել է2017 թվականի հունիսի 01-ին, հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով նշված դատվածությունը մարված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով՝ առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ:
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածների կիրառելիությանը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Վճռաբեկ դատարանը Նորայր Զաքարյանի վերաբերյալ որոշման 13-րդ կետում հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքրոշումը. «Վերահաստատելով և զարգացնելով Ա.Պողոսյանի գործով որոշմամբ արտահայտած և վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասում առկա՝ «սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատիժ» և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասում առկա՝ «կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատիժ» ձևակերպումները ենթադրում են, որ կատարված հանցագործության համար նախատեսված պատիժ հասկացությունը մեկնաբանվում է որպես քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում որոշվող օրենքով սահմանված պատիժ։ Հիշյալ մեկնաբանման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միջև մրցակցություն կամ հակասություն կարող է առաջանալ այն դեպքում, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի նկատմամբ ռեցիդիվի կանոնների կիրառման արդյունքում ստացված պատժի նվազագույն սահմանը մեծ է արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնի կիրառման արդյունքում ստացված պատժի առավելագույն սահմանից, կամ հավասար է դրան։ Բոլոր այն դեպքերում, երբ համապատասխան կանոնների կիրառման արդյունքում ձևավորված պատժի նվազագույն սահմանը փոքր է առավելագույն սահմանից՝ նման հակասության մասին խոսք չի կարող լինել, քանի որ առաջանում է հարաբերական որոշակի սանկցիա՝ ապահովելով պատժի անհատականացման սկզբունքի իրացման հնարավորությունը։»:
Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ գործի քննության արագացված կարգի կիրառման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միաժամանակյա կիրառությունն անթույլատրելի է, եթե ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի հարաբերակցության միջև առկա է անորոշություն կամ հակասություն։ Տվյալ դեպքում հանցագործությունների ռեցիդիվի պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի ուժով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար նախատեսված առավել մեղմ պատժի` 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման, և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի ուժով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի` 8 (ութ) ամիս ժամկետով ազատազրկման միջև առկա չէ որևէ անորոշություն կամ հակասություն։ Դատարանը գտնում է, որ քրեաիրավական և քրեադատավարական նորմերի միաժամանակյա կիրառության պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ կարող է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամսից մինչև 8 (ութ) ամիս ժամկետով ։
Դատարանը, վերոգրյալ իրավական նորմերը, Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները, համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ,ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը թվարկված ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և 61-րդ հոդվածով, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում` վեց ամիս ժամկետով, ինչը, Դատարանի գնահատմամբ, բավարար է պատժի նպատակների իրացվելիությունն ապահովելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա 28.849 ՀՀ դրամի չափով նախաքննության մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքին` Դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցի բացակայության պայմաններում այն պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ այն վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան, այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնեը:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ թմրամոլությունից հարկադիր բուժում նշանակելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետյալը.
2017 թվականի օգոստոսի09-ի դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության եզրակացության համաձայն՝ Արմեն Գևորգի Հարությունյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքի խանգարումներ առաջացած ափիոնի խմբի թմրամիջոցների գործածումից: Կախվածության համախտանիշ F11.2» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան: Ելնելով վերոգրյալից և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները՝ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 98-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված բժշկական բնույթի հարկադանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում:
Անդրադառնալովիրեղենապացույցներիտնօրինմանհարցին`Դատարանըգտնումէ,ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշումներով իրեղենապացույցճանաչված`Արմեն Գևորգի Հարությունյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.17 գրամ քաշով դեղահաբը, Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ «B/BRAUN U-100 INSULIN» գրառմամբ մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված ինսուլինային ներարկիչում առկա 1մլ. ծավալով հեղուկը, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հաշվառման և բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի 45-րդ բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված փորձաքննությանը ներկայացված «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբը և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբի բեկորները, թվով 8 կապույտ և սպիտակ գույնի եզրերով դեղապատիճները, «lorazepam» գրառմամբ դեղաթիթեղում առկա թվով 4 դեղահաբերը պետք է վերադարձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին` թիվ 14113517 քրեական գործին կցելու նպատակով:
Քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ դատական ծախս է հանդիսանում տոքսիկոքիմիական փորձաքննությունների արժեքը՝ համապատասխանաբար 76944, 19.236 և 9.618 հազար ՀՀ դրամը, սակայն Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի դրույթը, որի համաձայն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեպքում դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, դատական ծախսերի հարցը համարում է լուծված:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև քաղաքացիական հայցի հարցին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 375.3-375.4-րդ հոդվածներով` Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված երկու դրվագ հանցանքներում և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել.
- առաջին դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
- երկրորդ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
- երրորդ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ինմասով` ազատազրկման 8 (ութ) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, առաջին դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել երկրորդ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից ազատազրկում1 տարի ժամկետով, երրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից ազատազրկում 3 ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4(չորս) տարի9(ինը) ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից` 2017 թվականի հունիսի 01-ից:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա 76.944 ՀՀ դրամի չափով նախաքննության մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքը վերացնել:
Արմեն Գևորգի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտել ազատազրկման` 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել ամբաստանյալԱրմեն Գևորգի Հարությունյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասինխափանմանմիջոցըթողնելանփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում:
Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա 28.849 ՀՀ դրամի չափով նախաքննության մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքը վերացնել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչություն Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշումներով իրեղեն ապացույց ճանաչված`
- Արմեն Գևորգի Հարությունյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.17 գրամ քաշով դեղահաբը, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է 0.009 գրամ դեղահաբի բեկորից, որը պարունակում է զգալի չափ հանդիսացող 0.0034 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց,
- Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ «B/BRAUN U-100 INSULIN» գրառմամբ մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված ինսուլինային ներարկիչում առկա 1մլ. ծավալով հեղուկը, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է 0.5 մլ. և որը պարունակում է 0.000417 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց
- Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հաշվառման և բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի 45-րդ բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված փորձաքննությանը ներկայացված «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբը և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբի բեկորները, որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.01428 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է ընդհանուր 0.15 գրամ դեղահաբից, թվով 8 կապույտ և սպիտակ գույնի եզրերով դեղապատիճները որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութ, որոնցից փորձաքննությամբ ծախսվել է 1 դեղապատիճ,«lorazepam» գրառմամբ դեղաթիթեղում առկա թվով 4 դեղահաբերը, որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.008 գրամ քաշով «Լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութ, որոնցից փորձաքննությամբ ծախսվել է դեղաթիթեղում առկա դեղահաբերից մեկ դեղահաբ, վերադարձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին` թիվ 14113517 քրեական գործին կցելու նպատակով։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1–ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
«19» փետրվարի 2018թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) հետևյալ կազմով՝
նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Մաթևոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Հ.Արտաշեսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրողԼ.Մանուկյանի,
ամբաստանյալներՄ.Կարապետյանի, Ա.Հարությունյանի,
պաշտպաններԱ.Ավետիսյանի,
Ա.Հովհաննիսյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ,քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի՝ ծնված1976թվականի մայիսի09-ինԵրևան քաղաքում,ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, հաշվառված և փաստացի բնակվող`ք.Երևան, Հովսեփ Էմին փողոց, 4-րդ շենք, բն. 45 հասցեում,որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` երկու դրվագ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
2.Արմեն Գևորգի Հարությունյանի՝ ծնված 1982 թվականի հունվարի17-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված` Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մարտի 11-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, հաշվառված և փաստացի բնակվող`ք.Սևան, Կարմիր բանակի փողոց, 45 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2017 թվականի հունիսի 01-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14191317 քրեական գործը:
Նույն օրը թիվ 14191317 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին և ընդունվել քննիչ Հ.Հովսեփյանի վարույթ:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2017 թվականի հունիսի 01-ի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն:
2017 թվականի հունիսի 01-ին Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը թիվ 14191317 քրեական գործով երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման կասկածանքով ձերբակալվել է:
Քննիչի 2017 թվականի հունիսի 04-ի որոշմամբ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը թիվ 14191317 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 04-ի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով մեղադրյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
2017 թվականի հունիսի 08-ին որոշում է կայացվել Արմեն Գևորգի Հարությունյանին թիվ 14191317 քրեական գործով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ:
«[Արմեն Գևորգի Հարությունյանը]խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի` անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2017 թվականի հունիսի 01-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 0.0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:(…)»
Քննիչի 2017 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով մեղադրյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել 2 դրվագ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ:
«[Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը] խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Արմեն Գևորգյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0.0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրոեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար:
Բացի այդ` Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը` խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 20.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Կարեն Համբարձումյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ չհանդիսացող` 0.000417 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրոեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար:
Բացի այդ` Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը` խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի իր` 45-րդ բնակարանում պահել ընդհանուր զգալի չափի` 0.1428 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբ և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբ, ինչպես նաև զգալի չափի ընդհանուր` 0.4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 8 հատ դեղահաբ և զգալի չափի ընդհանուր` 0.008 գրամ քաշով Լորազեպամ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 4 հատ դեղահաբ:
Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրոեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար: (…)»
ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչություն Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշումներով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.17 գրամ քաշով դեղահաբը, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է 0.009 գրամ դեղահաբի բեկորից, որը պարունակում է զգալի չափ հանդիսացող 0.0034 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ «B/BRAUN U-100 INSULIN» գրառմամբ մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված ինսուլինային ներարկիչում առկա 1մլ. ծավալով հեղուկը, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է 0.5 մլ. և որը պարունակում է 0.000417 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հաշվառման և բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի 45-րդ բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված փորձաքննությանը ներկայացված «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբը և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբի բեկորները, որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.01428 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է ընդհանուր 0.15 գրամ դեղահաբից, թվով 8 կապույտ և սպիտակ գույնի եզրերով դեղապատիճները որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութ, որոնցից փորձաքննությամբ ծախսվել է 1 դեղապատիճ, «lorazepam» գրառմամբ դեղաթիթեղում առկա թվով 4 դեղահաբերը, որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.008 գրամ քաշով «Լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութ, որոնցից փորձաքննությամբ ծախսվել է դեղաթիթեղում առկա դեղահաբերից մեկ դեղահաբ, թիվ14191317 քրեական գործով ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ:
Քննիչի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշումներով կալանք են դրվել մեղադրյալներ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի և Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի շարժական և անշարժ գույքի վրա` համապատասխանաբար 28.849 և 76.944 ՀՀ դրամ գումարի չափով:
2017 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 14191317 քրեական գործի նյութերով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին ապօրինի թմրամիջոց իրացնելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր քրեական գործ հարուցելու մասին, որին շնորհվել է թիվ 14113517 համարը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ.Մանուկյանը 2017 թվականիսեպտեմբերի19-ինհաստատելէթիվ14191317քրեականգործիմեղադրականեզրակացությունըևքրեականգործը` հաստատվածմեղադրականեզրակացությամբուղարկվելէԵրևանքաղաքիԱրաբկիրևՔանաքեռ-Զեյթունվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարան, որըԴատարանումստացվելէնույն օրը:
Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով քրեական գործը թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 համարի ներքո մակագրվել և 2017 թվականի սեպտեմբերի20-ին հանձնվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին:
Դատավոր Ա.Մաթևոսյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի20-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ նշանակվել դատական քննության:
Արագացված դատական քննություն
Մինչ դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանը և ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով` հայտարարելով, որ խորհրդակցել են իրենց պաշտպանյալների հետ:
Միևնույն ժամանակ, պաշտպան Ա.Ավետիսյանը և Ա.Հովհաննիսյանը հավաստեցին, որ իրենց պաշտպանյալներին բացատրել են արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու իրավական հետևանքները:
ԱմբաստանյալներՄկրտիչ Կարապետյանը և Արմեն Հարությունյանը միացան իրենց պաշտպանների միջնորդությանը: Հայտարարեցին, որ միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, խորհրդակցել են պաշտպանների հետ, գիտակցում են արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու բնույթն ու իրավական հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ և ընդունում են այն ամբողջ ծավալով:
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս մեղադրող Լ.Մանուկյանն առարկել է դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, այն պատճառաբանությամբ, որ մեղադրյալ Մկրտիչ Կարապետյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, սակայն դատական նիստի ընթացքում մեղադրողը հայտնեց, որ փոխում է իր դիրքորոշումը և այլևս չի առարկում դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու միջնորդության դեմ` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Մ.Կարապետյանն ընդունում է իրեն առաջադրված մեղադրանքը:
Դատարանը, քննության առնելով դատաքննության արագացված կարգ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը, լսելով ամբաստանյալներՄ.Կարապետյանի և Ա.Հարությունյանի դիրքորոշումներնն իրենց առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ, ինչպես նաև հաշվի առնելով այդ կապակցությամբ մեղադրողի դիրքորոշումը, գտնում է, որ սույն քրեական գործի քննությունը պետք է անցկացնել արագացված դատական քննության կարգով` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել արագացված կարգ կիրառելու դեմ, ապա ամբաստանյալը կամ մեղադրյալն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվելու դեպքում իրավունք ունի միջնորդելու արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին այն հանցագործություններով, որոնց համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժը չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Մինչև դատաքննությունն սկսելը մեղադրողը դատարանի առաջարկությամբ կարող է իր դիրքորոշումը փոխել, թեպետ արագացված կարգ կիրառելու դեմ առարկել է մեղադրական եզրակացությունում։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված դեպքում դատարանը կիրառում է դատական քննության արագացված կարգ, եթե`
1) ամբաստանյալը գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները, և
2) միջնորդությունը ներկայացված է կամավոր, և
3) պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, եթե ամբաստանյալն ունի այդպիսին։
3. Դատարանը, գտնելով, որ ամբաստանյալի կողմից միջնորդություն ներկայացնելիս չեն պահպանվել սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասերով նախատեսված պայմանները, որոշում է ընդունում ընդհանուր կարգով դատաքննություն անցկացնելու մասին։
(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
4. Հարցերի արդյունքում դատարանը, համոզվելով, որ առկա են սույն օրենսգրքի 375.1 հոդվածով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացնում արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Հակառակ դեպքում դատական քննությունն իրականացվում է ընդհանուր կարգով։
5. Դատարանը արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելիս քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չի կատարում։ Սակայն, ուսումնասիրում է ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
6. Դատարանն արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը։
(…)
8. Սույն օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի առաջին մասի 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԿԴ/0209/01/10 քրեական գործով Շ.Ամիրխանյանի և Գ.Ֆարմանյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ին կայացրած որոշման 24-րդ կետերում հայտնել է հետևյալը.
«(…) [Դ]ատական քննության արագացված կարգի կիրառման համար, ի թիվս այլոց, անհրաժեշտ են հետևյալ պայմանները.
1) ամբաստանյալը կամ մեղադրյալն իր միջնորդության մեջ հայտարարել է առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու և արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին,
2) ամբաստանյալը կամ մեղադրյալը գիտակցում է իր ներկայացրած միջնորդության բնույթն ու հետևանքները,
3) միջնորդությունը ներկայացված է կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.2-րդ հոդվածով նախատեսված ժամանակահատվածում, այն է՝ քրեական գործը դատարան ուղարկելու պահից մինչև դատաքննությունն սկսվելը,
4) մեղադրողը չի առարկում արագացված կարգ կիրառելու դեմ,
5) անձը մեղադրվում է այնպիսի հանցանք գործելու մեջ, որի համար նախատեսված պատիժը չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը»:
Դատարանը, սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները գնահատելով վերը շարադրված իրավական նորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո, արձանագրում է հետևյալը.
ա) ամբաստանյալներՄկրտիչ Կարապետյանն ու Արմեն Հարությունյանն իրենց միջնորդության մեջ հայտարարել են առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու և արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին,
բ) ամբաստանյալներՄկրտիչ Կարապետյանն ու Արմեն Հարությունյանը գիտակցում են իրենց ներկայացրած միջնորդության բնույթն ու հետևանքները,
գ) միջնորդությունը ներկայացված է կամավոր, պաշտպաններԱ.Ավետիսյանի և Ա.Հովհաննիսյանի հետ խորհրդակցելուց հետո և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.2–րդ հոդվածով նախատեսված ժամանակահատվածում, մինչև դատաքննությունն սկսելը։
դ) մեղադրող Լ.Մանուկյանը չի առարկել արագացված կարգ կիրառելու դեմ,
ե) ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` երկու դրվագ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ գործելու մեջ, որոնց համար նախատեսված պատիժն ազատազրկման ձևով կազմում է համապատասխանաբար առավելագույնը յոթ և մեկ տարի, հետևաբար այն չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը, ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268–րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք գործելու մեջ, որի համար նախատեսված պատիժն ազատազրկման ձևով կազմում է առավելագույնը մեկ տարի, հետևաբար այն չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Հաշվի առնելով վերը շարադրված փաստական հանգամանքները` Դատարանը գտնում է, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1-րդ եւ 375.2-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմաններն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը
Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, հանգում է այն հետևության, որ`
- ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը,խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Արմեն Գևորգյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0.0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Բացի այդ` Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 20.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Կարեն Համբարձումյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ չհանդիսացող` 0.000417 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
Բացի այդ` Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը` խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի իր` 45-րդ բնակարանում պահել ընդհանուր զգալի չափի` 0.01428 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբ և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբ, ինչպես նաև զգալի չափի ընդհանուր` 0.4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 8 հատ դեղահաբ և զգալի չափի ընդհանուր` 0.008 գրամ քաշով Լորազեպամ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 4 հատ դեղահաբ,
- ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը,խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի` անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2017 թվականի հունիսի 01-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 0.0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:
ԱմբաստանյալներՄ.Կարապետյանը և Ա.Հարությունյանը նշված արարքը կատարելու համար ենթակա են քրեական պատասխանատվության ու պատժի, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` չի կարող գերազանցել ամբաստանյալներին մեղսագրվող հանցավոր արարքների համար օրենքով նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը:
Ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանինկատմամբպատիժնշանակելու հարցը քննարկելիս ՝Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները»:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի տեսակները»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ, ինչի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39–րդ կետում հայտնել է հետևյալը.
«(…)Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
(…)
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին:
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
(…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն»։
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն, որ նաբնութագրվում է դրական (հիմք` «Շենքերի կառավարում» համատիրության թիվ 2 մասնաճյուղի 18.07.2017թ.հայտարարությունը), ունի առողջաական խնդիրներ(հիմք`«ՆՈՐ ԱՐԱԲԿԻՐ» ԱԿ ՓԲԸ-ի 25.09.2017թ. գրությունը):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին է գտնվում 11 տարեկան որդին (հիմք` Դավիթ Մկրտիչի Կարապետյանի ԱԱ № 121680 ծննդյան վկայականի պատճենը):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում անչափահաս որդին և կենսաթոշակառու մայրը (հիմք՝ Նարեկ Մկրտիչի Կարապետյանի ԱԱ № 265397 ծննդյան վկայականի և Ալիսա Միրզոյանի թիվ 2641310404599 կենսաթոշակի վկայականի պատճենները):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի1-ին մասի 1-ին կետը, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցեդիվը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017 թվականի հունիսի 01-ի տեղեկանքը):
Այսպես՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն դատվածությունը մարվում է ծանր հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց հինգ տարի անցնելուց հետո.
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը Երևան քաղաքի Արաբկի և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ՀՀ քրեկան օրեսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով: Մկրտիչ Կարապետյանը պատժի կրումից ազատվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքներն ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանը կատարել է 2017 թվականի հունիսի 01-ին, հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով նշված դատվածությունը մարված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով՝ առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ:
Քննարկելով ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` Դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածների կիրառելիությանը.
Այսպես.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671–րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Դատարանն արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից՝ ապա առավել մեղմ պատիժը»:
Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կանոններ սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ հոդվածի և արագացված դատաքննության արդյունքում պատիժ նշանակելու կանոններ սահմանող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի հարաբերակցության հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Պողոսյանի գործով որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ «(...) հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների հստակ կիրառության վերաբերյալ իրավական կարգավորման բացակայությունը և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող անորոշություններն ու տարակարծությունները հակասում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածով ամրագրված օրինականության սկզբունքի պահանջներին, որոնցից բխում է, որ անձի նկատմամբ պատժի նշանակման կարգը և չափը իրավական որոշակիության չափանիշներին բավարարող եղանակով պետք է սահմանված լինեն հստակ, մատչելի և կանխատեսելի օրենքով: (...)
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ հոդվածի հարաբերակցության իրավական կարգավորման անորոշությունը և դրանց միջև առկա հակասությունը պետք է լուծվի հօգուտ անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելու բարենպաստ պայմաններ նախատեսող նորմի, ինչը բխում է ՀՀ Սահմանադրությամբ և միջազգային իրավական ակտերով սահմանված մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնարար դրույթներից:
(...)
Այլ խոսքով՝ հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների համատեղ կիրառումը բացառում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների կիրառման հնարավորությունը, և դատարանը զրկվում է կոնկրետ դեպքում կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորությունը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները գնահատելու և անձի նկատմամբ արդարացի պատիժ նշանակելու հնարավորությունից: Բացի այդ, բացառվում է վերադաս դատական ատյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով սահմանված` դատական ակտի բեկանման կամ փոփոխման հիմքի կիրառման հնարավորությունը, որի համաձայն` դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը կամ ամբաստանյալի անձին:
Հետևաբար, գործի քննության արագացված կարգի կիրառման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միաժամանակյա կիրառությունն անթույլատրելի է» (ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ Ալեք Գագիկի Պողոսյանի գործով 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ՏԴ/0071/01/13 որոշման 18-21-րդ կետեր):
Դատարանը, հիմք ընդունելով Վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, փաստում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառվեն բացառապես արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնները, այսինքն նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չի կարող գերազանցել 4 տարի 8 ամիս ժամկետով ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար և 8 ամիս ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկման ձևով՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցանքի համար, բացի ազատազրկման ձևով պատժից, նախատեսված է նաև պատժի այլընտրանքային տեսակ՝ կալանք` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով:
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ի մասի դրույթը, որի համաձայն՝ կալանք պատժատեսակը կարող է նշանակվել միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել, փաստում է, որ ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառված կալանավորումը, ուստի նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ կարող է նշանակվել միայն ազատազրկում պատժատեսակը:
Դատարանը, վերոգրյալ իրավական նորմերը, Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները, համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ,ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը թվարկված ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և 61-րդ հոդվածով, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` երկու դրվագ պետք է պատիժ նշանակել յուրաքանչյուր դրվագի համար 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատարկում 8 ամիս ժամկետով, ինչը, Դատարանի գնահատմամբ, բավարար է պատժի նպատակների իրացվելիությունն ապահովելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է հարկավոր նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով:
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանին մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա 76.944 ՀՀ դրամի չափով նախաքննության մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքին` Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են՝ պայմանավորված ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանին իրական պատժի՝ ազատազրկաման դատապարտելու և կայացված դատավճռի ի կատար ածումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ: Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2017 թվականի հունիսի 01-ից:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ թմրամոլությունից հարկադիր բուժում նշանակելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետյալը.
2017 թվականի հուլիսի31-ի դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության եզրակացության համաձայն՝ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքի խանգարումներ առաջացած ափիոնի խմբի թմրամիջոցների գործածումից: Կախվածության համախտանիշ F11.2» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան: Ելնելով վերոգրյալից և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները՝ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 98-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված բժշկական բնույթի հարկադանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում:
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն, որ նա ունի առողջական խնդիրներ(հիմք`«Սևանի հոգեբուժական հիվանդանոց» ՓԲ ընկերության 21.07.2017թ. գրությունը և կից փաստաթղթերը):
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի4-րդ կետի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում 12 տարեկան որդին և ինը տարեկան դուստրը (հիմք` Աշոտ Արմենի Հարությունյանի ԱԱ № 063064 և Կարինե Արմենի Հարությունյանի ԱԱ № 256583 ծննդյան վկայականների պատճենները),
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն,որ նա առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը որպես Արմեն Հարությունյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքների ռեցեդիվը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017 թվականի հունիսի 01-ի տեղեկանքը):
Այսպես՝ՀՀ քրեական օրենսգրքի22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբդատվածությունը մարվում է պատիժը կրելուց երեք տարի անցնելուց հետո:
Ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մարտի 11-ի դատավճռով235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման6 ամիս ժամկետով: Արմեն Հարությունյանը պատժի կրումից ազատվել է 2016 թվականի մայիսի 18-ին: Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանը կատարել է2017 թվականի հունիսի 01-ին, հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով նշված դատվածությունը մարված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով՝ առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ:
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածների կիրառելիությանը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Վճռաբեկ դատարանը Նորայր Զաքարյանի վերաբերյալ որոշման 13-րդ կետում հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքրոշումը. «Վերահաստատելով և զարգացնելով Ա.Պողոսյանի գործով որոշմամբ արտահայտած և վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասում առկա՝ «սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատիժ» և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասում առկա՝ «կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատիժ» ձևակերպումները ենթադրում են, որ կատարված հանցագործության համար նախատեսված պատիժ հասկացությունը մեկնաբանվում է որպես քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում որոշվող օրենքով սահմանված պատիժ։ Հիշյալ մեկնաբանման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միջև մրցակցություն կամ հակասություն կարող է առաջանալ այն դեպքում, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի նկատմամբ ռեցիդիվի կանոնների կիրառման արդյունքում ստացված պատժի նվազագույն սահմանը մեծ է արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնի կիրառման արդյունքում ստացված պատժի առավելագույն սահմանից, կամ հավասար է դրան։ Բոլոր այն դեպքերում, երբ համապատասխան կանոնների կիրառման արդյունքում ձևավորված պատժի նվազագույն սահմանը փոքր է առավելագույն սահմանից՝ նման հակասության մասին խոսք չի կարող լինել, քանի որ առաջանում է հարաբերական որոշակի սանկցիա՝ ապահովելով պատժի անհատականացման սկզբունքի իրացման հնարավորությունը։»:
Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ գործի քննության արագացված կարգի կիրառման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միաժամանակյա կիրառությունն անթույլատրելի է, եթե ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի հարաբերակցության միջև առկա է անորոշություն կամ հակասություն։ Տվյալ դեպքում հանցագործությունների ռեցիդիվի պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի ուժով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար նախատեսված առավել մեղմ պատժի` 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման, և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի ուժով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի` 8 (ութ) ամիս ժամկետով ազատազրկման միջև առկա չէ որևէ անորոշություն կամ հակասություն։ Դատարանը գտնում է, որ քրեաիրավական և քրեադատավարական նորմերի միաժամանակյա կիրառության պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ կարող է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամսից մինչև 8 (ութ) ամիս ժամկետով ։
Դատարանը, վերոգրյալ իրավական նորմերը, Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները, համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ,ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը թվարկված ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և 61-րդ հոդվածով, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում` վեց ամիս ժամկետով, ինչը, Դատարանի գնահատմամբ, բավարար է պատժի նպատակների իրացվելիությունն ապահովելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա 28.849 ՀՀ դրամի չափով նախաքննության մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքին` Դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցի բացակայության պայմաններում այն պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ այն վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան, այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնեը:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ թմրամոլությունից հարկադիր բուժում նշանակելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետյալը.
2017 թվականի օգոստոսի09-ի դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության եզրակացության համաձայն՝ Արմեն Գևորգի Հարությունյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքի խանգարումներ առաջացած ափիոնի խմբի թմրամիջոցների գործածումից: Կախվածության համախտանիշ F11.2» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան: Ելնելով վերոգրյալից և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները՝ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 98-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված բժշկական բնույթի հարկադանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում:
Անդրադառնալովիրեղենապացույցներիտնօրինմանհարցին`Դատարանըգտնումէ,ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշումներով իրեղենապացույցճանաչված`Արմեն Գևորգի Հարությունյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.17 գրամ քաշով դեղահաբը, Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ «B/BRAUN U-100 INSULIN» գրառմամբ մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված ինսուլինային ներարկիչում առկա 1մլ. ծավալով հեղուկը, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հաշվառման և բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի 45-րդ բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված փորձաքննությանը ներկայացված «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբը և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբի բեկորները, թվով 8 կապույտ և սպիտակ գույնի եզրերով դեղապատիճները, «lorazepam» գրառմամբ դեղաթիթեղում առկա թվով 4 դեղահաբերը պետք է վերադարձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին` թիվ 14113517 քրեական գործին կցելու նպատակով:
Քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ դատական ծախս է հանդիսանում տոքսիկոքիմիական փորձաքննությունների արժեքը՝ համապատասխանաբար 76944, 19.236 և 9.618 հազար ՀՀ դրամը, սակայն Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի դրույթը, որի համաձայն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեպքում դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, դատական ծախսերի հարցը համարում է լուծված:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև քաղաքացիական հայցի հարցին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 375.3-375.4-րդ հոդվածներով` Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված երկու դրվագ հանցանքներում և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել.
- առաջին դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
- երկրորդ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
- երրորդ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ինմասով` ազատազրկման 8 (ութ) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, առաջին դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել երկրորդ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից ազատազրկում1 տարի ժամկետով, երրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից ազատազրկում 3 ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4(չորս) տարի9(ինը) ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից` 2017 թվականի հունիսի 01-ից:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա 76.944 ՀՀ դրամի չափով նախաքննության մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքը վերացնել:
Արմեն Գևորգի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտել ազատազրկման` 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել ամբաստանյալԱրմեն Գևորգի Հարությունյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասինխափանմանմիջոցըթողնելանփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում:
Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա 28.849 ՀՀ դրամի չափով նախաքննության մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքը վերացնել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչություն Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշումներով իրեղեն ապացույց ճանաչված`
- Արմեն Գևորգի Հարությունյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.17 գրամ քաշով դեղահաբը, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է 0.009 գրամ դեղահաբի բեկորից, որը պարունակում է զգալի չափ հանդիսացող 0.0034 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց,
- Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ «B/BRAUN U-100 INSULIN» գրառմամբ մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված ինսուլինային ներարկիչում առկա 1մլ. ծավալով հեղուկը, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է 0.5 մլ. և որը պարունակում է 0.000417 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց
- Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հաշվառման և բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի 45-րդ բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված փորձաքննությանը ներկայացված «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբը և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբի բեկորները, որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.01428 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է ընդհանուր 0.15 գրամ դեղահաբից, թվով 8 կապույտ և սպիտակ գույնի եզրերով դեղապատիճները որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութ, որոնցից փորձաքննությամբ ծախսվել է 1 դեղապատիճ,«lorazepam» գրառմամբ դեղաթիթեղում առկա թվով 4 դեղահաբերը, որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.008 գրամ քաշով «Լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութ, որոնցից փորձաքննությամբ ծախսվել է դեղաթիթեղում առկա դեղահաբերից մեկ դեղահաբ, վերադարձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին` թիվ 14113517 քրեական գործին կցելու նպատակով։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1–ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0150/01/17
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 19-09-2017 |
|---|---|
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14191317 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արմեն Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա՝ խախտելով <Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութրի> մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի՝ անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով, 01.06.2017թ., նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հ.Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի՝ 0,0034 գրամ քաշով <Սուբոտեքս> տեսակի կես դեղահաբ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Մկրտիչ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հայրանուն | Ռուդոլֆ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում դատված /ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդ. 1-ին մասով, 268-րդ հոդ. 1-ին մասով/ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Գևորգ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Արմեն Հարությունյանի անձնագիրը՝ կցված քրեական գործին |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | նախկինում դատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 19-09-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Աննա |
| Ազգանուն | Մաթևոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 20-09-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-10-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լ. |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մկրտիչ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դ. |
| Ազգանուն | Մնացականյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-11-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2018թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-01-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Տեղի է ունեց է վրիպակ: Նիստի օրն է 19.12.2017թ. ժամը 14:00 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-01-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-02-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատավոր Ա.Մաթևոսյանի թիվ ԵՇԴ/0051/06/17 գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-02-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 19-02-2018 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Մկրտիչ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ՀՀ ԱՆ <<Նուբարաշեն>> ՔԿՀ-ի կալանավոր |
| Ամսաթիվ | 19-02-2018 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Այլ նշումներ | Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 19-02-2018 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Այլ նշումներ | Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0150/01/17 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն «19» փետրվարի 2018թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) հետևյալ կազմով՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Մաթևոսյանի, քարտուղարությամբ՝ Հ.Արտաշեսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրողԼ.Մանուկյանի, ամբաստանյալներՄ.Կարապետյանի, Ա.Հարությունյանի, պաշտպաններԱ.Ավետիսյանի, Ա.Հովհաննիսյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ,քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` 1. Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի՝ ծնված1976թվականի մայիսի09-ինԵրևան քաղաքում,ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, հաշվառված և փաստացի բնակվող`ք.Երևան, Հովսեփ Էմին փողոց, 4-րդ շենք, բն. 45 հասցեում,որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` երկու դրվագ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2.Արմեն Գևորգի Հարությունյանի՝ ծնված 1982 թվականի հունվարի17-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված` Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մարտի 11-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, հաշվառված և փաստացի բնակվող`ք.Սևան, Կարմիր բանակի փողոց, 45 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2017 թվականի հունիսի 01-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14191317 քրեական գործը: Նույն օրը թիվ 14191317 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին և ընդունվել քննիչ Հ.Հովսեփյանի վարույթ: ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2017 թվականի հունիսի 01-ի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն: 2017 թվականի հունիսի 01-ին Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը թիվ 14191317 քրեական գործով երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման կասկածանքով ձերբակալվել է: Քննիչի 2017 թվականի հունիսի 04-ի որոշմամբ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը թիվ 14191317 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 04-ի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով մեղադրյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: 2017 թվականի հունիսի 08-ին որոշում է կայացվել Արմեն Գևորգի Հարությունյանին թիվ 14191317 քրեական գործով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ: «[Արմեն Գևորգի Հարությունյանը]խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի` անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2017 թվականի հունիսի 01-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 0.0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ:(…)» Քննիչի 2017 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով մեղադրյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել 2 դրվագ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ: «[Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը] խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Արմեն Գևորգյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0.0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ: Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրոեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար: Բացի այդ` Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը` խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 20.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Կարեն Համբարձումյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ չհանդիսացող` 0.000417 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ: Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրոեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար: Բացի այդ` Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը` խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի իր` 45-րդ բնակարանում պահել ընդհանուր զգալի չափի` 0.1428 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբ և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբ, ինչպես նաև զգալի չափի ընդհանուր` 0.4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 8 հատ դեղահաբ և զգալի չափի ընդհանուր` 0.008 գրամ քաշով Լորազեպամ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 4 հատ դեղահաբ: Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրոեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար: (…)» ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչություն Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշումներով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.17 գրամ քաշով դեղահաբը, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է 0.009 գրամ դեղահաբի բեկորից, որը պարունակում է զգալի չափ հանդիսացող 0.0034 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ «B/BRAUN U-100 INSULIN» գրառմամբ մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված ինսուլինային ներարկիչում առկա 1մլ. ծավալով հեղուկը, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է 0.5 մլ. և որը պարունակում է 0.000417 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հաշվառման և բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի 45-րդ բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված փորձաքննությանը ներկայացված «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբը և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբի բեկորները, որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.01428 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է ընդհանուր 0.15 գրամ դեղահաբից, թվով 8 կապույտ և սպիտակ գույնի եզրերով դեղապատիճները որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութ, որոնցից փորձաքննությամբ ծախսվել է 1 դեղապատիճ, «lorazepam» գրառմամբ դեղաթիթեղում առկա թվով 4 դեղահաբերը, որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.008 գրամ քաշով «Լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութ, որոնցից փորձաքննությամբ ծախսվել է դեղաթիթեղում առկա դեղահաբերից մեկ դեղահաբ, թիվ14191317 քրեական գործով ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ: Քննիչի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշումներով կալանք են դրվել մեղադրյալներ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի և Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի շարժական և անշարժ գույքի վրա` համապատասխանաբար 28.849 և 76.944 ՀՀ դրամ գումարի չափով: 2017 թվականի սեպտեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ 14191317 քրեական գործի նյութերով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին ապօրինի թմրամիջոց իրացնելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր քրեական գործ հարուցելու մասին, որին շնորհվել է թիվ 14113517 համարը: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Լ.Մանուկյանը 2017 թվականիսեպտեմբերի19-ինհաստատելէթիվ14191317քրեականգործիմեղադրականեզրակացությունըևքրեականգործը` հաստատվածմեղադրականեզրակացությամբուղարկվելէԵրևանքաղաքիԱրաբկիրևՔանաքեռ-Զեյթունվարչականշրջաններիընդհանուրիրավասությանառաջինատյանիդատարան, որըԴատարանումստացվելէնույն օրը: Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով քրեական գործը թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 համարի ներքո մակագրվել և 2017 թվականի սեպտեմբերի20-ին հանձնվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին: Դատավոր Ա.Մաթևոսյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի20-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ նշանակվել դատական քննության: Արագացված դատական քննություն Մինչ դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանը և ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով` հայտարարելով, որ խորհրդակցել են իրենց պաշտպանյալների հետ: Միևնույն ժամանակ, պաշտպան Ա.Ավետիսյանը և Ա.Հովհաննիսյանը հավաստեցին, որ իրենց պաշտպանյալներին բացատրել են արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու իրավական հետևանքները: ԱմբաստանյալներՄկրտիչ Կարապետյանը և Արմեն Հարությունյանը միացան իրենց պաշտպանների միջնորդությանը: Հայտարարեցին, որ միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, խորհրդակցել են պաշտպանների հետ, գիտակցում են արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու բնույթն ու իրավական հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ և ընդունում են այն ամբողջ ծավալով: Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս մեղադրող Լ.Մանուկյանն առարկել է դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, այն պատճառաբանությամբ, որ մեղադրյալ Մկրտիչ Կարապետյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, սակայն դատական նիստի ընթացքում մեղադրողը հայտնեց, որ փոխում է իր դիրքորոշումը և այլևս չի առարկում դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու միջնորդության դեմ` հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Մ.Կարապետյանն ընդունում է իրեն առաջադրված մեղադրանքը: Դատարանը, քննության առնելով դատաքննության արագացված կարգ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը, լսելով ամբաստանյալներՄ.Կարապետյանի և Ա.Հարությունյանի դիրքորոշումներնն իրենց առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ, ինչպես նաև հաշվի առնելով այդ կապակցությամբ մեղադրողի դիրքորոշումը, գտնում է, որ սույն քրեական գործի քննությունը պետք է անցկացնել արագացված դատական քննության կարգով` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել արագացված կարգ կիրառելու դեմ, ապա ամբաստանյալը կամ մեղադրյալն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվելու դեպքում իրավունք ունի միջնորդելու արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին այն հանցագործություններով, որոնց համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժը չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը։ Մինչև դատաքննությունն սկսելը մեղադրողը դատարանի առաջարկությամբ կարող է իր դիրքորոշումը փոխել, թեպետ արագացված կարգ կիրառելու դեմ առարկել է մեղադրական եզրակացությունում։ 2. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված դեպքում դատարանը կիրառում է դատական քննության արագացված կարգ, եթե` 1) ամբաստանյալը գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները, և 2) միջնորդությունը ներկայացված է կամավոր, և 3) պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, եթե ամբաստանյալն ունի այդպիսին։ 3. Դատարանը, գտնելով, որ ամբաստանյալի կողմից միջնորդություն ներկայացնելիս չեն պահպանվել սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասերով նախատեսված պայմանները, որոշում է ընդունում ընդհանուր կարգով դատաքննություն անցկացնելու մասին։ (…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) 4. Հարցերի արդյունքում դատարանը, համոզվելով, որ առկա են սույն օրենսգրքի 375.1 հոդվածով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացնում արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Հակառակ դեպքում դատական քննությունն իրականացվում է ընդհանուր կարգով։ 5. Դատարանը արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելիս քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չի կատարում։ Սակայն, ուսումնասիրում է ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ 6. Դատարանն արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը։ (…) 8. Սույն օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի առաջին մասի 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԿԴ/0209/01/10 քրեական գործով Շ.Ամիրխանյանի և Գ.Ֆարմանյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ին կայացրած որոշման 24-րդ կետերում հայտնել է հետևյալը. «(…) [Դ]ատական քննության արագացված կարգի կիրառման համար, ի թիվս այլոց, անհրաժեշտ են հետևյալ պայմանները. 1) ամբաստանյալը կամ մեղադրյալն իր միջնորդության մեջ հայտարարել է առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու և արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին, 2) ամբաստանյալը կամ մեղադրյալը գիտակցում է իր ներկայացրած միջնորդության բնույթն ու հետևանքները, 3) միջնորդությունը ներկայացված է կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.2-րդ հոդվածով նախատեսված ժամանակահատվածում, այն է՝ քրեական գործը դատարան ուղարկելու պահից մինչև դատաքննությունն սկսվելը, 4) մեղադրողը չի առարկում արագացված կարգ կիրառելու դեմ, 5) անձը մեղադրվում է այնպիսի հանցանք գործելու մեջ, որի համար նախատեսված պատիժը չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը»: Դատարանը, սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները գնահատելով վերը շարադրված իրավական նորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո, արձանագրում է հետևյալը. ա) ամբաստանյալներՄկրտիչ Կարապետյանն ու Արմեն Հարությունյանն իրենց միջնորդության մեջ հայտարարել են առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու և արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին, բ) ամբաստանյալներՄկրտիչ Կարապետյանն ու Արմեն Հարությունյանը գիտակցում են իրենց ներկայացրած միջնորդության բնույթն ու հետևանքները, գ) միջնորդությունը ներկայացված է կամավոր, պաշտպաններԱ.Ավետիսյանի և Ա.Հովհաննիսյանի հետ խորհրդակցելուց հետո և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.2–րդ հոդվածով նախատեսված ժամանակահատվածում, մինչև դատաքննությունն սկսելը։ դ) մեղադրող Լ.Մանուկյանը չի առարկել արագացված կարգ կիրառելու դեմ, ե) ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` երկու դրվագ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ գործելու մեջ, որոնց համար նախատեսված պատիժն ազատազրկման ձևով կազմում է համապատասխանաբար առավելագույնը յոթ և մեկ տարի, հետևաբար այն չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը, ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268–րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք գործելու մեջ, որի համար նախատեսված պատիժն ազատազրկման ձևով կազմում է առավելագույնը մեկ տարի, հետևաբար այն չի գերազանցում 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը։ Հաշվի առնելով վերը շարադրված փաստական հանգամանքները` Դատարանը գտնում է, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1-րդ եւ 375.2-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմաններն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, հանգում է այն հետևության, որ` - ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը,խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Արմեն Գևորգյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0.0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ: Բացի այդ` Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 20.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Կարեն Համբարձումյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ չհանդիսացող` 0.000417 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ: Բացի այդ` Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը` խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի իր` 45-րդ բնակարանում պահել ընդհանուր զգալի չափի` 0.01428 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբ և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբ, ինչպես նաև զգալի չափի ընդհանուր` 0.4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 8 հատ դեղահաբ և զգալի չափի ընդհանուր` 0.008 գրամ քաշով Լորազեպամ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 4 հատ դեղահաբ, - ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը,խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի` անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2017 թվականի հունիսի 01-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 0.0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ: ԱմբաստանյալներՄ.Կարապետյանը և Ա.Հարությունյանը նշված արարքը կատարելու համար ենթակա են քրեական պատասխանատվության ու պատժի, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` չի կարող գերազանցել ամբաստանյալներին մեղսագրվող հանցավոր արարքների համար օրենքով նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը: Ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանինկատմամբպատիժնշանակելու հարցը քննարկելիս ՝Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները»: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի տեսակները»: Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։ Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ, ինչի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39–րդ կետում հայտնել է հետևյալը. «(…)Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: (…) Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին: Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն»։ Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն, որ նաբնութագրվում է դրական (հիմք` «Շենքերի կառավարում» համատիրության թիվ 2 մասնաճյուղի 18.07.2017թ.հայտարարությունը), ունի առողջաական խնդիրներ(հիմք`«ՆՈՐ ԱՐԱԲԿԻՐ» ԱԿ ՓԲԸ-ի 25.09.2017թ. գրությունը): Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին է գտնվում 11 տարեկան որդին (հիմք` Դավիթ Մկրտիչի Կարապետյանի ԱԱ № 121680 ծննդյան վկայականի պատճենը): Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում անչափահաս որդին և կենսաթոշակառու մայրը (հիմք՝ Նարեկ Մկրտիչի Կարապետյանի ԱԱ № 265397 ծննդյան վկայականի և Ալիսա Միրզոյանի թիվ 2641310404599 կենսաթոշակի վկայականի պատճենները): Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի1-ին մասի 1-ին կետը, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցեդիվը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017 թվականի հունիսի 01-ի տեղեկանքը): Այսպես՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն դատվածությունը մարվում է ծանր հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց հինգ տարի անցնելուց հետո. Ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը Երևան քաղաքի Արաբկի և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 03-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ՀՀ քրեկան օրեսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով: Մկրտիչ Կարապետյանը պատժի կրումից ազատվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքներն ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանը կատարել է 2017 թվականի հունիսի 01-ին, հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով նշված դատվածությունը մարված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով՝ առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ: Քննարկելով ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` Դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածների կիրառելիությանը. Այսպես. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671–րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից:»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Դատարանն արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից՝ ապա առավել մեղմ պատիժը»: Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կանոններ սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ հոդվածի և արագացված դատաքննության արդյունքում պատիժ նշանակելու կանոններ սահմանող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի հարաբերակցության հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Պողոսյանի գործով որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ «(...) հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների հստակ կիրառության վերաբերյալ իրավական կարգավորման բացակայությունը և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող անորոշություններն ու տարակարծությունները հակասում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածով ամրագրված օրինականության սկզբունքի պահանջներին, որոնցից բխում է, որ անձի նկատմամբ պատժի նշանակման կարգը և չափը իրավական որոշակիության չափանիշներին բավարարող եղանակով պետք է սահմանված լինեն հստակ, մատչելի և կանխատեսելի օրենքով: (...) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ հոդվածի հարաբերակցության իրավական կարգավորման անորոշությունը և դրանց միջև առկա հակասությունը պետք է լուծվի հօգուտ անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելու բարենպաստ պայմաններ նախատեսող նորմի, ինչը բխում է ՀՀ Սահմանադրությամբ և միջազգային իրավական ակտերով սահմանված մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնարար դրույթներից: (...) Այլ խոսքով՝ հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների համատեղ կիրառումը բացառում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների կիրառման հնարավորությունը, և դատարանը զրկվում է կոնկրետ դեպքում կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորությունը, հանցավորի անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները գնահատելու և անձի նկատմամբ արդարացի պատիժ նշանակելու հնարավորությունից: Բացի այդ, բացառվում է վերադաս դատական ատյանի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով սահմանված` դատական ակտի բեկանման կամ փոփոխման հիմքի կիրառման հնարավորությունը, որի համաձայն` դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը կամ ամբաստանյալի անձին: Հետևաբար, գործի քննության արագացված կարգի կիրառման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միաժամանակյա կիրառությունն անթույլատրելի է» (ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ Ալեք Գագիկի Պողոսյանի գործով 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ՏԴ/0071/01/13 որոշման 18-21-րդ կետեր): Դատարանը, հիմք ընդունելով Վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, փաստում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառվեն բացառապես արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնները, այսինքն նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չի կարող գերազանցել 4 տարի 8 ամիս ժամկետով ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար և 8 ամիս ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար: Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկման ձևով՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցանքի համար, բացի ազատազրկման ձևով պատժից, նախատեսված է նաև պատժի այլընտրանքային տեսակ՝ կալանք` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով: Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ի մասի դրույթը, որի համաձայն՝ կալանք պատժատեսակը կարող է նշանակվել միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել, փաստում է, որ ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառված կալանավորումը, ուստի նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ կարող է նշանակվել միայն ազատազրկում պատժատեսակը: Դատարանը, վերոգրյալ իրավական նորմերը, Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները, համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ,ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը թվարկված ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և 61-րդ հոդվածով, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` երկու դրվագ պետք է պատիժ նշանակել յուրաքանչյուր դրվագի համար 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատարկում 8 ամիս ժամկետով, ինչը, Դատարանի գնահատմամբ, բավարար է պատժի նպատակների իրացվելիությունն ապահովելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է հարկավոր նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով: Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանին մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա 76.944 ՀՀ դրամի չափով նախաքննության մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքին` Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել: Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են՝ պայմանավորված ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանին իրական պատժի՝ ազատազրկաման դատապարտելու և կայացված դատավճռի ի կատար ածումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ: Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2017 թվականի հունիսի 01-ից: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ թմրամոլությունից հարկադիր բուժում նշանակելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետյալը. 2017 թվականի հուլիսի31-ի դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության եզրակացության համաձայն՝ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքի խանգարումներ առաջացած ափիոնի խմբի թմրամիջոցների գործածումից: Կախվածության համախտանիշ F11.2» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան: Ելնելով վերոգրյալից և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները՝ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 98-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված բժշկական բնույթի հարկադանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում: Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն, որ նա ունի առողջական խնդիրներ(հիմք`«Սևանի հոգեբուժական հիվանդանոց» ՓԲ ընկերության 21.07.2017թ. գրությունը և կից փաստաթղթերը): Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի4-րդ կետի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում 12 տարեկան որդին և ինը տարեկան դուստրը (հիմք` Աշոտ Արմենի Հարությունյանի ԱԱ № 063064 և Կարինե Արմենի Հարությունյանի ԱԱ № 256583 ծննդյան վկայականների պատճենները), Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն,որ նա առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար: Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը որպես Արմեն Հարությունյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքների ռեցեդիվը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017 թվականի հունիսի 01-ի տեղեկանքը): Այսպես՝ՀՀ քրեական օրենսգրքի22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբդատվածությունը մարվում է պատիժը կրելուց երեք տարի անցնելուց հետո: Ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մարտի 11-ի դատավճռով235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման6 ամիս ժամկետով: Արմեն Հարությունյանը պատժի կրումից ազատվել է 2016 թվականի մայիսի 18-ին: Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանը կատարել է2017 թվականի հունիսի 01-ին, հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով նշված դատվածությունը մարված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով՝ առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ: Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածների կիրառելիությանը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. Վճռաբեկ դատարանը Նորայր Զաքարյանի վերաբերյալ որոշման 13-րդ կետում հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքրոշումը. «Վերահաստատելով և զարգացնելով Ա.Պողոսյանի գործով որոշմամբ արտահայտած և վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասում առկա՝ «սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատիժ» և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասում առկա՝ «կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատիժ» ձևակերպումները ենթադրում են, որ կատարված հանցագործության համար նախատեսված պատիժ հասկացությունը մեկնաբանվում է որպես քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում որոշվող օրենքով սահմանված պատիժ։ Հիշյալ մեկնաբանման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միջև մրցակցություն կամ հակասություն կարող է առաջանալ այն դեպքում, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի նկատմամբ ռեցիդիվի կանոնների կիրառման արդյունքում ստացված պատժի նվազագույն սահմանը մեծ է արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնի կիրառման արդյունքում ստացված պատժի առավելագույն սահմանից, կամ հավասար է դրան։ Բոլոր այն դեպքերում, երբ համապատասխան կանոնների կիրառման արդյունքում ձևավորված պատժի նվազագույն սահմանը փոքր է առավելագույն սահմանից՝ նման հակասության մասին խոսք չի կարող լինել, քանի որ առաջանում է հարաբերական որոշակի սանկցիա՝ ապահովելով պատժի անհատականացման սկզբունքի իրացման հնարավորությունը։»: Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ գործի քննության արագացված կարգի կիրառման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միաժամանակյա կիրառությունն անթույլատրելի է, եթե ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի հարաբերակցության միջև առկա է անորոշություն կամ հակասություն։ Տվյալ դեպքում հանցագործությունների ռեցիդիվի պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի ուժով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար նախատեսված առավել մեղմ պատժի` 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման, և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի ուժով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի` 8 (ութ) ամիս ժամկետով ազատազրկման միջև առկա չէ որևէ անորոշություն կամ հակասություն։ Դատարանը գտնում է, որ քրեաիրավական և քրեադատավարական նորմերի միաժամանակյա կիրառության պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ կարող է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամսից մինչև 8 (ութ) ամիս ժամկետով ։ Դատարանը, վերոգրյալ իրավական նորմերը, Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները, համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ,ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը թվարկված ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և 61-րդ հոդվածով, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում` վեց ամիս ժամկետով, ինչը, Դատարանի գնահատմամբ, բավարար է պատժի նպատակների իրացվելիությունն ապահովելու համար։ Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա 28.849 ՀՀ դրամի չափով նախաքննության մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքին` Դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցի բացակայության պայմաններում այն պետք է վերացնել: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ այն վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան, այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնեը: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ թմրամոլությունից հարկադիր բուժում նշանակելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է հետյալը. 2017 թվականի օգոստոսի09-ի դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության եզրակացության համաձայն՝ Արմեն Գևորգի Հարությունյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքի խանգարումներ առաջացած ափիոնի խմբի թմրամիջոցների գործածումից: Կախվածության համախտանիշ F11.2» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան: Ելնելով վերոգրյալից և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները՝ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 98-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված բժշկական բնույթի հարկադանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում: Անդրադառնալովիրեղենապացույցներիտնօրինմանհարցին`Դատարանըգտնումէ,ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշումներով իրեղենապացույցճանաչված`Արմեն Գևորգի Հարությունյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.17 գրամ քաշով դեղահաբը, Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ «B/BRAUN U-100 INSULIN» գրառմամբ մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված ինսուլինային ներարկիչում առկա 1մլ. ծավալով հեղուկը, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հաշվառման և բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի 45-րդ բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված փորձաքննությանը ներկայացված «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբը և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբի բեկորները, թվով 8 կապույտ և սպիտակ գույնի եզրերով դեղապատիճները, «lorazepam» գրառմամբ դեղաթիթեղում առկա թվով 4 դեղահաբերը պետք է վերադարձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին` թիվ 14113517 քրեական գործին կցելու նպատակով: Քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ դատական ծախս է հանդիսանում տոքսիկոքիմիական փորձաքննությունների արժեքը՝ համապատասխանաբար 76944, 19.236 և 9.618 հազար ՀՀ դրամը, սակայն Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի դրույթը, որի համաձայն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեպքում դատական ծախսերն ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման, դատական ծախսերի հարցը համարում է լուծված: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև քաղաքացիական հայցի հարցին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստի արձանագրմամբ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 375.3-375.4-րդ հոդվածներով` Դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված երկու դրվագ հանցանքներում և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել. - առաջին դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, - երկրորդ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, - երրորդ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ինմասով` ազատազրկման 8 (ութ) ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, առաջին դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել երկրորդ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից ազատազրկում1 տարի ժամկետով, երրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից ազատազրկում 3 ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4(չորս) տարի9(ինը) ամիս ժամկետով: Պատժի կրման սկիզբը հաշվել փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից` 2017 թվականի հունիսի 01-ից: Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում: Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա 76.944 ՀՀ դրամի չափով նախաքննության մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքը վերացնել: Արմեն Գևորգի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտել ազատազրկման` 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ Պատժի կրման սկիզբը հաշվել ամբաստանյալԱրմեն Գևորգի Հարությունյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասինխափանմանմիջոցըթողնելանփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում: Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա 28.849 ՀՀ դրամի չափով նախաքննության մարմնի 2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքը վերացնել: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչություն Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 07-ի որոշումներով իրեղեն ապացույց ճանաչված` - Արմեն Գևորգի Հարությունյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.17 գրամ քաշով դեղահաբը, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է 0.009 գրամ դեղահաբի բեկորից, որը պարունակում է զգալի չափ հանդիսացող 0.0034 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, - Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ «B/BRAUN U-100 INSULIN» գրառմամբ մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված ինսուլինային ներարկիչում առկա 1մլ. ծավալով հեղուկը, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է 0.5 մլ. և որը պարունակում է 0.000417 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց - Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հաշվառման և բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի 45-րդ բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված փորձաքննությանը ներկայացված «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբը և ընդհանուր 0.31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբի բեկորները, որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.01428 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, որից փորձաքննությամբ ծախսվել է ընդհանուր 0.15 գրամ դեղահաբից, թվով 8 կապույտ և սպիտակ գույնի եզրերով դեղապատիճները որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութ, որոնցից փորձաքննությամբ ծախսվել է 1 դեղապատիճ,«lorazepam» գրառմամբ դեղաթիթեղում առկա թվով 4 դեղահաբերը, որոնցում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0.008 գրամ քաշով «Լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութ, որոնցից փորձաքննությամբ ծախսվել է դեղաթիթեղում առկա դեղահաբերից մեկ դեղահաբ, վերադարձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին` թիվ 14113517 քրեական գործին կցելու նպատակով։ Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում: Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1–ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-02-2018 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 26-03-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատոր` 260 թերթից |
| Էջերի քանակ | 2-րդ հատոր` 237 թերթից |
| Էջերի քանակ | 3-րդ հատոր` 120 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | Կից ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի անձնագիրը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 27-03-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 260, 237, 120 |
| Գործին կից նյութերը | Ա․ Հարությունյանի անձնագիրը |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-45804 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 25-03-2019 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 30-04-2019 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 06-05-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 4 հատոր |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 10-05-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 260,236,120,258 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0150/01/17
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 19-03-2018 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-03-2018 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արմեն Հարությունյան մյուսը` Մկրտիչ Կարապետյան Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի /Կենտրոն /`Արմեն Գևորգի Հարությունյանի /ՀՀ քր. օր-ի 268 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով /վերաբերյալ 19.02.2018թ. դատավճիռը և ուղարկել նոր քննության , կամ Արմեն Հարությունյանի պատիժը նվազեցնել մինչև դատախազի կողմից պահանջած պատժի ժամկետը , այն է` 3 ամիս ,այն պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 20-03-2018 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 17-03-2018 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Մկրտիչ Կարապետյան մյուսը` Արմեն Հարությունյան Արմեն Գևորգի Հարությունյան Մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի /Կենտրոն /`Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի /ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 1-ին մասով` 2 դրվագով և 268 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 4 տարի 9 ամիս ժամկետով /վերաբերյալ 19.02.2018թ. դատավճիռը` ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկումը և նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 28-03-2018 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 28-03-2018 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Մնացականյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Մարդանյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 29-03-2018 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-04-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | կոլեգիալ կազմի դատավոր Կ.Մարդանյանի՝ դատավորների 2018 թվականի տարեկան վերապատրաստման դասընթացներին մասնակցելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-05-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 20-06-2018 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 21-05-2018 |
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-08-2018 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 20-06-2018 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-08-2018 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Մկրտիչ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԱՔԴ/0150/01/17 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ «13» օգոստոսի 2018թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) Նախագահող դատավոր Ա.Մնացականյան դատավորներ Կ.Մարդանյան Մ.Արղամանյան քարտուղարությամբ Մ.Մահտեսյանի մասնակցությամբ` դատախազ Լ.Մանուկյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանի ամբաստանյալներ Մ.Կարապետյանի Ա.Հարությունյանի դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննելով թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2017 թվականի հունիսի 1-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի հետաքննության բաժանմունքի ավագ տեսուչ Մ.Անտոնյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14191317 քրեական գործը: 2017 թվականի հունիսի 1-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2017 թվականի հունիսի 1-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետ Տ.Թամամյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի կազմում ընդգրկվել են ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչներ Հ.Հովսեփյանը, Ա.Հեբոյանը և Վ.Վարագյանը, իսկ քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանը: 2017 թվականի հունիսի 1-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ քննչական խմբին հանձնարարված թիվ 14191317 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2017 թվականի հունիսի 4-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2017 թվականի հունիսի 8-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով Արմեն Գևորգի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2017 թվականի հունիսի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 (երկու) դրվագով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2017 թվականի հուլիսի 6-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Հեբոյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2017 թվականի օգոստոսի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի որոշմամբ թիվ 14191317 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2017 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի և Արմեն Գևորգի Հարությունյանի վերաբերյալ թիվ 14191317 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԱՔԴ/0150/01/17 համարը: 2018 թվականի փետրվարի 19-ին թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան) կողմից արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում կայացված դատավճռով. -Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 (երկու) դրվագով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, -ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (1-ին դրվագ) Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, -ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2-րդ դրվագ) Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, -ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 8 (ութ) ամիս ժամկետով, -ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով, -Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2017 թվականի հունիսի 1-ից, -Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, -Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ կիրառվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում, -Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացվել է, -Արմեն Գևորգի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամիս ժամկետով, -Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է արգելանքի վերցնելու պահից, -Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, -Արմեն Գևորգի Հարությունյանի նկատմամբ կիրառվել է բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում, -Արմեն Գևորգի Հարությունյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացվել է, -Լուծվել է իրեղեն ապացույցների ճակատագիրը: 2018 թվականի մարտի 19-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը: 2018 թվականի մարտի 20-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը, որը փոստային ծառայությանն է հանձնված եղել 2018 թվականի մարտի 17-ին: 2018 թվականի մարտի 29-ին Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և ստացված քրեական գործը նշանակվել է դատական նիստում քննության: Վերաքննիչ բողոքների քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը. Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 (երկու) դրվագով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն բանի համար, որ «նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Արմեն Գևորգյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0,0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ: Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար: Բացի այդ, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 20.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Կարեն Համբարձումյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ չհանդիսացող` 0,000417 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ: Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար: Բացի այդ, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի իր` 45-րդ բնակարանում պահել ընդհանուր զգալի չափի` 0,1428 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբ և ընդհանուր 0,31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբ, ինչպես նաև զգալի չափի` ընդհանուր 0,4 գրամ քաշով «Տրամադոլ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 8 հատ դեղահաբ և զգալի չափի` ընդհանուր 0,008 գրամ քաշով «Լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 4 հատ դեղահաբ: Այսպիսով, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը մեղավորությամբ կատարելու համար»: Արմեն Գևորգի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն բանի համար, որ «նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի` անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 0,0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ»: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում կայացված դատավճռում, մասնավորապես նշված է. «Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, հանգում է այն հետևության, որ` -ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Արմեն Գևորգի Հարությունյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Արմեն Գևորգյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0,0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ: Բացի այդ, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել և պահել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբ, այնուհետև` 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Կարեն Հովսեփի Համբարձումյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 20.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու եղանակով` Կարեն Համբարձումյանին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ չհանդիսացող` 0,000417 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ: Բացի այդ, Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, գործով չպարզված վայրից և ժամանակահատվածում առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել և Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի իր` 45-րդ բնակարանում պահել ընդհանուր զգալի չափի` 0,01428 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» գրառմամբ ամբողջական դեղահաբ և ընդհանուր 0,31 գրամ քաշով կիսաօվալաձև դեղահաբ, ինչպես նաև զգալի չափի` ընդհանուր 0,4 գրամ քաշով տրամադոլ տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 8 հատ դեղահաբ և զգալի չափի` ընդհանուր 0,008 գրամ քաշով «Լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ պարունակող թվով 4 հատ դեղահաբ, -ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի» մասին ՀՀ օրենքի պահանջները, առանց իրացնելու նպատակի` անձամբ օգտագործելու համար, թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով 2017 թվականի հունիսի 1-ին, նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի հետ, նրա հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Հովսեփ Էմին փողոցի 4-րդ շենքի շքամուտքում, որտեղ 25.000 ՀՀ դրամ գումարով գնելու եղանակով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանից ապօրինի ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի` 0,0034 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբոտեքս» տեսակի կես դեղահաբ: Ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանը և Արմեն Հարությունյանը նշված արարքը կատարելու համար ենթակա են քրեական պատասխանատվության ու պատժի, որը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` չի կարող գերազանցել ամբաստանյալներին մեղսագրվող հանցավոր արարքների համար օրենքով նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը: Ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. (...) Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն, որ նա բնութագրվում է դրական (հիմք` «Շենքերի կառավարում» համատիրության թիվ 2 մասնաճյուղի 2017 թվականի հուլիսի 18-ի հայտարարությունը), ունի առողջական խնդիրներ (հիմք` «ՆՈՐ ԱՐԱԲԿԻՐ» ԱԿ ՓԲ ընկերության 2017 թվականի սեպտեմբերի 25-ի գրությունը): Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին է գտնվում 11 տարեկան որդին (հիմք` Դավիթ Մկրտիչի Կարապետյանի ԱԱ № 121680 ծննդյան վկայականի պատճենը): Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում անչափահաս որդին և կենսաթոշակառու մայրը (հիմք՝ Նարեկ Մկրտիչի Կարապետյանի ԱԱ № 265397 ծննդյան վկայականի և Ալիսա Միրզոյանի թիվ 2641310404599 կենսաթոշակի վկայականի պատճենները): Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը, որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017 թվականի հունիսի 1-ի տեղեկանքը): (...) Ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 3-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 3 տարի 6 ամիս ժամկետով: Մկրտիչ Կարապետյանը պատժի կրումից ազատվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին: Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքներն ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանը կատարել է 2017 թվականի հունիսի 1-ին, հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով նշված դատվածությունը մարված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով՝ առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ: Քննարկելով ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի հարցը` Դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածների կիրառելիությանը. (...) Դատարանը (...) փաստում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառվեն բացառապես արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնները, այսինքն` նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը չի կարող գերազանցել 4 տարի 8 ամիս ժամկետով ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար և 8 ամիս ազատազրկումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար: Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկման ձևով՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցանքի համար, բացի ազատազրկման ձևով պատժից, նախատեսված է նաև պատժի այլընտրանքային տեսակ՝ կալանք` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով: Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ի մասի դրույթը, որի համաձայն՝ կալանք պատժատեսակը կարող է նշանակվել միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել, փաստում է, որ ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառված կալանավորումը, ուստի նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ կարող է նշանակվել միայն ազատազրկում պատժատեսակը: Դատարանը, վերոգրյալ իրավական նորմերը, Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ, ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը թվարկված ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և 61-րդ հոդվածով, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` երկու դրվագ, պետք է պատիժ նշանակել յուրաքանչյուր դրվագի համար 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում 8 ամիս ժամկետով, ինչը, Դատարանի գնահատմամբ, բավարար է պատժի նպատակների իրացվելիությունն ապահովելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է հարկավոր նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով: Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանին մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը: (...) Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում այն, որ նա ունի առողջական խնդիրներ (հիմք` «Սևանի հոգեբուժական հիվանդանոց» ՓԲ ընկերության 2017 թվականի հուլիսի 21-ի գրությունը և կից փաստաթղթերը): Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նրա խնամքին են գտնվում 12 տարեկան որդին և ինը տարեկան դուստրը (հիմք` Աշոտ Արմենի Հարությունյանի ԱԱ № 063064 և Կարինե Արմենի Հարությունյանի ԱԱ № 256583 ծննդյան վկայականների պատճենները): Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթները, որպես ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ նա առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար: Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը որպես Արմեն Հարությունյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքների ռեցիդիվը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017 թվականի հունիսի 1-ի տեղեկանքը): (...) Ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի մարտի 11-ի դատավճռով [ՀՀ քրեական օրենսգրքի] 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 6 ամիս ժամկետով: Արմեն Հարությունյանը պատժի կրումից ազատվել է 2016 թվականի մայիսի 18-ին: Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանը կատարել է 2017 թվականի հունիսի 1-ին, հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով նշված դատվածությունը մարված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով՝ առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ: Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածների կիրառելիությանը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. (...) Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ գործի քննության արագացված կարգի կիրառման պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների միաժամանակյա կիրառությունն անթույլատրելի է, եթե ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 6-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի հարաբերակցության միջև առկա է անորոշություն կամ հակասություն։ Տվյալ դեպքում հանցագործությունների ռեցիդիվի պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի ուժով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար նախատեսված առավել մեղմ պատժի` 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման, և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի ուժով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի` 8 (ութ) ամիս ժամկետով ազատազրկման միջև առկա չէ որևէ անորոշություն կամ հակասություն։ Դատարանը գտնում է, որ քրեաիրավական և քրեադատավարական նորմերի միաժամանակյա կիրառության պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված արարքի համար ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ կարող է նշանակվել ազատազրկում` 6 (վեց) ամսից մինչև 8 (ութ) ամիս ժամկետով։ Դատարանը, վերոգրյալ իրավական նորմերը, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ, ինչպես նաև հաշվի առնելով վերը թվարկված ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով և 61-րդ հոդվածով, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում` վեց ամիս ժամկետով, ինչը, Դատարանի գնահատմամբ, բավարար է պատժի նպատակների իրացվելիությունն ապահովելու համար։ Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին, ուստի Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը»: Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը` Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել, այն է` նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ` 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, կամ գործն ուղարկել Առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության: Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում, մասնավորապես նշված է. Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, այն է` նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող է ազդել գործի ելքի վրա: Արմեն Հարությունյանն ունի մի շարք առողջական խնդիրներ, որոնց մասին են վկայում «Սևան հոգեբուժական հիվանդանոց» ՓԲ ընկերության կողմից 2017 թվականի հուլիսի 21-ին տրված գրությունը և կից փաստաթղթերը: Արմեն Հարությունյանի խնամքին են գտնվում 12 տարեկան որդին և 9 տարեկան դուստրը: Արմեն Հարությունյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, որպիսի պայմաններում նրա կողմից ներկայացվել է դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու միջնորդություն: Արմեն Հարությունյանը նախաքննության ընթացքում ակտիվորեն աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, ինչպես նաև ունի չմարված դատվածություն: Առաջին ատյանի դատարանը չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը, որը պետք է կիրառեր: Արմեն Հարությունյանը գործի նախաքննության ընթացքում (որպես կասկածյալ տված ցուցմունքում, Մկրտիչ Կարապետյանի հետ առերեսման ժամանակ տված ցուցմունքում) հայտնել է, որ եթե առերեսումը շարունակվեր, ապա ինքը Մկրտիչ Կարապետյանի հետ առերես կպնդեր նրանից թմրամիջոց ձեռք բերելու փաստը, քանի որ Մկրտիչ Կարապետյանը, օգտվելով որպես մեղադրյալ ցուցմունք տալու պարտականությունից ազատ լինելու իր իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց` ինչպես որպես մեղադրյալ, այնպես էլ Արմեն Հարությունյանի հետ առերեսման ժամանակ: Վերը նշվածը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած բացառիկ մեղմացնող հանգամանք է, որն առանձնահատուկ է Առաջին ատյանի դատավճռում նշված` Արմեն Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող մյուս հանգամանքներից: Բացի այդ, Արմեն Հարությունյանը կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, այսինքն` այդ արարքը հանրության համար նվազ վտանգավորության աստիճան ունեցող հանցագործություն է: Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը, այն է` հանցագործությանը բացահայտելուն, հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն աջակցելը: Վերը նշված հանգամանքները հաշվի չառնելու արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը չի կիրառել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները: Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը` Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել, այն է` նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ վերջնական պատիժ: Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում, մասնավորապես նշված է. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի մասով, օրինական, հիմնավորված ու պատճառաբանված չէ, այն ակնհայտ խիստ է: Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով, մասնավորապես խախտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-11-րդ հոդվածների, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-62-րդ հոդվածների պահանջները, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի, 358-րդ հոդվածի պահանջները, որոնց արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը լիարժեք կերպով չհետազոտելով ու չգնահատելով գործում առկա բոլոր փաստական հանգամանքները, հանգել է չհիմնավորված հետևության և ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ վերջնական պատիժ: Պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը որպես Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտել է վտանգավոր ռեցիդիվի առկայությունը, մինչդեռ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր նախադեպային որոշման մեջ հստակ նշել է, որ արագացված դատական քննության կարգի և հանցագործությունների ռեցիդիվի միաժամանակյա կիրառումն անթույլատրելի է, որպիսի պայմաններում Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվեր միայն արագացված դատական քննության կարգի կիրառման ռեժիմով: Քրեական գործի նյութերում առկա են ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող մի շարք հանգամանքներ. -Մկրտիչ Կարապետյանի խնամքին է գտնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա և մեկ անչափահաս երեխա, -Մկրտիչ Կարապետյանը հանցանքը կատարել է թմրամոլությունից կախվածության ազդեցության տակ, -Մկրտիչ Կարապետյանն ունի առողջական լուրջ խնդիրներ և հարկադիր բուժման կարիք: Նա հաշվառման մեջ է գտնվում նարկոլոգիական դիսպանսերում և նրա մոտ ախտորոշվել է «հոգեկան և վարքի խանգարումներ` առաջացած ափիոնի խմբի թմրամիջոցների գործածումից` կախվածության համախտանիշ» հիվանդությունը: Բացի այդ, Մկրտիչ Կարապետյանը տառապում է «հեպատիտ С» և «տուբերկուլյոզ» հիվանդություններով, -քրեական գործի տվյալներից ակնհայտ է, որ Մկրտիչ Կարապետյանը թմրամիջոցներ պարունակող դեղահաբերն իրացրել է ոչ թե սեփական նախաձեռնությամբ, այլ նշված խնդրանքով նրան դիմել են Արմեն Հարությունյանը և Կարեն Համբարձումյանը: Այդ անձինք, տեղյակ լինելով, որ Մկրտիչ Կարապետյանն իր առողջական լուրջ խնդիրների հետ կապված գործածում է տարբեր դեղամիջոցներ, դիմել են նրան և նրանից վերցրել «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբեր, -Մկրտիչ Կարապետյանը բնութագրվում է դրականորեն, -Մկրտիչ Կարապետյանը դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և համաձայնվել է արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու հետ, զղջացել է կատարածի համար, որպիսի հանգամանքը հիմք է տալիս եզրահանգելու, որ նա հաստատապես գիտակցում է իր արարքը, զղջում կատարածի համար և կանգնած է ուղղման ճանապարհին, -Մկրտիչ Կարապետյանը հանդիսանում է իր ընտանիքի միակ կերակրողը, քանի որ, ըստ Առաջին ատյանի դատարան ներկայացված փաստաթղթերի, նրա երկու երեխաններն էլ անչափահաս են, կինը չի աշխատում, իսկ մայրը կենսաթոշակառու է, -քրեական գործով առկա չէ տուժող, չկա բողոք և քաղաքացիական հայց: Վերը թվարկված հանգամանքներն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս ամբողջությամբ վերլուծության չեն ենթարկվել, չեն գնահատվել որպես ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են նրա արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև հնարավորություն են տալիս Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակել առավել մեղմ պատիժ: Վերաքննիչ դատարանում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանը և նրա պաշտպան Ա.Ավետիսյանը պնդեցին ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեցին այն բավարարել: Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանը պնդեց իր պաշտպանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեց այն բավարարել: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով բողոքի վերաբերյալ ստացված քրեական գործը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ: 2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: (…)»: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության է ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված որոշումներում (ՎԲ-55/07, ՎԲ-145/07, ՎԲ-185/07, ՎԲ-11/08, ՎԲ-13/08, ՎԲ-25/08, ՎԲ-ԵՔՐԴ/0057/01/08, ՏԴ/0094/01/09, ԱՎԴ2/0057/01/09, ԵԱՔԴ/0164/01/09, ԵԱՔԴ/0195/01/09 և այլն), և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորվել այն մասին, որ քննարկվող նորմը կարող է կիրառվել հետևյալ երկու պայմաններից առնվազն մեկի առկայության պարագայում` գործի բացառիկ հանգամանքների և խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքի բացահայտմանն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում։ Օրենքում օգտագործվող «բացառիկ» բառը ենթադրում է, որ նշված հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացող մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը դուրս են սովորականի շրջանակներից և այն աստիճան առանձնահատուկ են, որ վերածվում են բացառության։ Մասնավորապես, դրանք կարող են կապված լինել հանցագործության շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի, ինչպես նաև այլ հանգամանքների հետ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը։ Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում։ Վերոնշյալ որոշումներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել` ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները, գ) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը, զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։ Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: [ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածով նախատեսված] հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի. - թմրանյութի տեսակը (վտանգավորության աստիճանը, անձի օրգանիզմի վրա ազդեցության աստիճանը), - դրա չափը («Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի թիվ 1 հավելվածում նշված կոնկրետ չափի նվազագույն կամ առավելագույն սահմանին մոտ լինելը), - արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (օրինակ՝ հիվանդությամբ պայմանավորված ցավերը թեթևացնելու համար կատարելը): Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս»: Վերը նշված իրավական նորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո անդրադառնալով ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժներ նշանակելու և դրանք կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժների տեսակը և չափը, ինչպես նաև նշանակված պատիժները կրելու անհրաժեշտությունը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալների կողմից կատարված հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում` թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների դեպքում գնահատման ենթակա հանգամանքները, որպիսի պայմաններում ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակել է համաչափ ռեալ (իրական) պատիժներ, որոնք բխում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից (համապատասխանում են կատարված հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորների անձին, անհրաժեշտ և բավարար են նրանց ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար), ինչպես նաև կարող են ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Այս համատեքստում Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ Մկրտիչ Կարապետյանը և Արմեն Հարությունյանը, նախկինում դատապարտված լինելով դիտավորյալ հանցագործությունների համար և ունենալով դատվածություններ, կրկին կատարել են դիտավորյալ հանցագործություններ: Ընդ որում, Մկրտիչ Կարապետյանը նախկինում դատապարտված է եղել թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների համար և կրկին կատարել է նույնական հանցանքներ: Վերաքննիչ դատարանն ընդունելի չի համարում պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի փաստարկն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգի և հանցագործությունների ռեցիդիվի միաժամանակյա առկայության պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվը չէր կարող դիտարկվել որպես Մկրտիչ Կարապետյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք: Վերաքննիչ դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է նրանով, որ ինչպես Ալեք Պողոսյանի գործով 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ՏԴ/0071/01/13 որոշման, այնպես էլ Նորայր Զաքարյանի գործով 2017 թվականի հունիսի 22-ի թիվ ԼԴ4/0031/01/16 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները վերաբերում են ոչ թե արագացված դատական քննության կարգի և հանցագործությունների ռեցիդիվի միաժամանակյա առկայության պայմաններում հանցագործությունների ռեցիդիվը որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չդիտարկելուն, այլ արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ պատիժ նշանակելու կանոնների (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 6-րդ մաս) և հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մաս) միաժամանակյա կիրառելիության անթույլատրելիությանը, եթե այդ կանոնների հարաբերակցության արդյունքում առաջանում է անորոշություն կամ հակասություն: Անդրադառնալով պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում նշված` ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմանը` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման հիմքերը (հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայությունը, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը) տվյալ դեպքում բացակայում են: Այլ կերպ ասած` Արմեն Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ իրենց համակցության մեջ դուրս չեն սովորականի շրջանակներից և այն աստիճան առանձնահատուկ չեն, որ վերածվեն բացառության։ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքներում նշված մյուս հանգամանքներն իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների, ինչպես նաև նրանց կողմից ազատազրկման ձևով պատիժները կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևություններում: Վերը նշված եզրահանգումների պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առկա չեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալներ, որոնք թույլ կտան. -մեղմացնել ամբաստանյալ Մկրտիչ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը, -մեղմացնել ամբաստանյալ Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կամ նրա նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Կարապետյանի և Արմեն Հարությունյանի նկատմամբ պատիժներ նշանակելու, ինչպես նաև ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից բավարար չափով հիմնավորված են, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդեցություն է ունեցել կամ կարող էր ազդեցություն ունենալ գործի ելքի վրա: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու իրավաչափ հիմք չկա, ուստի այն պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները` մերժել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ, 361.1, 377-րդ, 385-րդ, 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի պաշտպան Արամ Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Աշոտ Ավետիսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները մերժել` թիվ ԵԱՔԴ/0150/01/17 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճիռը թողնելով անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Կ.ՄԱՐԴԱՆՅԱՆ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-08-2018 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 17-09-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատորից. 260, 237, 120, 98 թերթերից |
| Գործին կից նյութեր | Ա. Հարությունյանի անձնագիրը՝ փակ, կնքված ծրարում: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 17-09-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատորից. 260, 237, 120, 98 թերթերից |
| Գործին կից նյութերը | Ա. Հարությունյանի անձնագիրը՝ փակ, կնքված ծրարում: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-31649/18 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0150/01/17
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 12-09-2018 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Մկրտիչ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը վերադարձվել է սխալները շտկելու համար |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 04-10-2018 |
| Որոշման ամսաթիվ | 14-11-2018 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԱՔԴ/0150/01/17 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 4 հոկտեմբերի 2018 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2018 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` «Բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (…) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը»։ Բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում է բողոքի պատճենը գործով մյուս ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթուղթը։ Այսինքն` պահպանված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչև մեկամսյա ժամկետ՝ ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա բողոք բերած անձին պետք է տրամադրել 3-օրյա ժամկետ՝ ձևական սխալը շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2018 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալը շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 3-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից։ Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԱՔԴ/0150/01/17 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 14 նոյեմբերի 2018 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2018 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի` 2018 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճռով Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (երկու դրվագ) և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված, պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով: Նույն դատական ակտով վճռվել է Մ.Կարապետյանի նկատմամբ կիրառել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց, այն է` ափիոնի խմբի թմրամիջոցների կախվածությունից հարկադիր բուժում: Նույն դատական ակտով դատապարտվել է նաև Արմեն Գևորգի Հարությունյանը: Ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանի և ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի պաշտպան Ա.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2018 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշմամբ բողոքները մերժել է` Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի` 2018 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ։ Վերոհիշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանը: Վճռաբեկ դատարանը 2018 թվականի հոկտեմբերի 4-ի որոշմամբ ներկայացված բողոքը վերադարձրել է` տրամադրելով 3-օրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու, բողոքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին համապատասխանեցնելու և կրկին ներկայացնելու համար։ Պաշտպան Ա.Ավետիսյանը կրկին ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք` խնդրելով մասնակիորեն` ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանի մասով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2018 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշումը և գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի և այլ նորմատիվ իրավական ակտերի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ առկա է մարդու իրավունքների և ազատությունների հիմնարար խախտում։ Բողոքաբերի պնդմամբ՝ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի և այլ նորմատիվ իրավական ակտերի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` Հմայակ Դավթյանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12 և մի շարք այլ որոշումներին։ Բացի այդ, ըստ բողոքաբերի, դատարանի կիրառած նյութական կամ դատավարական իրավունքի նորմի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր։ Բողոքի հեղինակը նշել է նաև, որ ստորադաս դատարանը, ի թիվս այլնի, խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 67.1-րդ, 375.3-րդ հոդվածների պահանջները։ Բողոք բերած անձի փաստարկների, սույն գործի նյութերի, Վճռաբեկ դատարանի վկայակոչված որոշումների, ինչպես նաև բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի և այլ նորմատիվ իրավական ակտերի միատեսակ կիրառության համար, և որ առերևույթ առկա է մարդու իրավունքների և ազատությունների հիմնարար խախտում։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2018 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է | 16-10-2018 |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 09-10-2018 |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 24-09-2018 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 24-09-2018 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Լիլիթ |
| Ազգանուն | Թադևոսյան |
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 26-09-2018 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը վերադարձվել է սխալները շտկելու համար |
| Որոշման ամսաթիվ | 09-10-2018 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԱՔԴ/0150/01/17 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 9 հոկտեմբերի 2018 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2018 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` «Բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (…) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը»։ Բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը գործը քննած դատարան, մեղադրողին և գործով մյուս ամբաստանյալ Մ.Կարապետյանին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը։ Այսինքն` պահպանված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչև մեկամսյա ժամկետ՝ ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա բողոք բերած անձին պետք է տրամադրել 3-օրյա ժամկետ՝ ձևական սխալը շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2018 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Արմեն Գևորգի Հարությունյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալը շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 3-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից։ Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 19-11-2018 |
|---|---|
| Դատարան | Երևան քաղաքի դատարան |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` 260, 237, 120, 172 թերթ, կից` Արմեն Հարությունյանի անձնագիրը: |
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 19-02-2019 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատապարտյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Մկրտիչ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Վերանայման վարույթ հարուցելը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 05-03-2019 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԱՔԴ/0150/01/17 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՆՈՐ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔԻ ՀԻՄՔՈՎ ԴԱՏԱԿԱՆ ԱԿՏԻ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ՎԱՐՈՒՅԹ ՀԱՐՈՒՑԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 5 մարտի 2019 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ` դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով դատապարտյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի բողոքի հիման վրա նոր հանգամանքի հիմքով վերանայման վարույթ հարուցելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը, կիրառելով դատական քննության արագացված կարգ, 2018 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճռով Մկրտիչ Կարապետյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 դրվագով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և հանցանքների համակցությամբ դատապարտել ազատազրկման՝ 4 տարի 9 ամիս ժամկետով: Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2018 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշմամբ բողոքը մերժել է, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի` 2018 թվականի փետրվարի 19-ի դատավճիռը՝ թողել օրինական ուժի մեջ: Պաշտպանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է Վճռաբեկ դատարանի՝ 2018 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ: 2019 թվականի փետրվարի 15-ին դատապարտյալ Մ.Կարապետյանը նոր հանգամանքի հիմքով բողոք է բերել Վճռաբեկ դատարան` խնդրելով իր վերաբերյալ կայացված դատական ակտերով հաստատված արարքները համապատասխանեցնել «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքին, և փոփոխել իր նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը կամ ազատել հետագա պատիժը կրելուց` արարքի ապաքրեականացման հիմքով: Բողոք բերած անձը, հղում կատարելով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործող) նյութերի չափերի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1-5-րդ հավելվածներն ուժը կորցրած ճանաչելու մասին վերոնշյալ օրենքի 4-րդ հոդվածին և այդ չափերը սահմանող ՀՀ կառավարության` 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշմանը, ինչպես նաև վկայակոչելով ՀՀ Սահմանադրության 73-րդ հոդվածը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասը` փաստարկել է, որ նշված փոփոխություններով բարելավվել է իր վիճակը, հետևաբար՝ դրանք ենթակա են կիրառման իր նկատմամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»: ՀՀ սահմանադրական դատարանը 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքն ուժի մեջ մտնելն իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում պետք է ընկալվի որպես նոր հանգամանք, և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը նոր հանգամանքի հիմքով ենթակա է վերանայման ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով»։ Սույն գործի նյութերից հետևում է, որ Մ.Կարապետյանը դատապարտվել է 2 դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի ապօրինի իրացման, ինչպես նաև՝ 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ զգալի չափերի՝ 0.1428 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, 0.4 գրամ քաշով «տրամադոլ» տեսակի և 0.008 գրամ քաշով «լորազեպամ» տեսակի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու համար: Ինչպես ուժը կորցրած ճանաչված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1-ին հավելվածի, այնպես էլ ՀՀ կառավարության` 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածի ուսումնասիրությունից երևում է, որ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխությունները չեն հանգեցնում Մ.Կարապետյանի վերաբերյալ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով հաստատված արարքի իրավական որակման փոփոխության: Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով առերևույթ բացակայում է դատական ակտի վերանայման նոր հանգամանքը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.8-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի համաձայն` դատարանը վերանայման վարույթի հարուցումը մերժում է, եթե դատական ակտը վերանայելու համար հիմք դարձած նոր հանգամանքը հաստատող ապացույց չի ներկայացվել, և եթե դատարանին հայտնի չէ նման հանգամանքի առկայությունը: Հետևաբար, վերանայման վարույթի հարուցումը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.8-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Դատապարտյալ Մկրտիչ Ռուդոլֆի Կարապետյանի բողոքի հիման վրա նոր հանգամանքի հիմքով վերանայման վարույթի հարուցումը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 06-03-2019 |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 26-02-2019 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 26-02-2019 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 19-03-2019 |
|---|---|
| Դատարան | Երևան քաղաքի դատարան |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` 235, 260, 120, 233 թերթ |