N - ԵԱՔԴ/0147/01/17

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

՚07ՙ ապրիլի 2018թ. ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Ժ.ԿՈԾԻՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Լ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Ա.ՍՈՒՔԻԱՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Ա.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿ. Վ.ՔՈՍՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանի` ծնված 31.03.1968թվականին,Կոտայքի մարզ, •յուղ Ողջաբերդ, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ
քաղաքացի,միջնակար• կրթությամբ,ամուսնացած,խնամքին մեկ երեխա,ֆիզիկապես առողջ,
չի աշխատում,նախկինում չդատված, հաշվառված է և փաստացի բնակվում է քաղաք Երևան,
Լեփսիուսի փողոց,39շենք, 24բնակարան հասցեում, 29.05.2017թվականին որպես խափանման
միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործով ամբաստանյալ Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2014թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2016թվականի դեկտեմբերի 05-ն ընկած ժամանակահատվածում Գայանե Գրի•որյանին պատկանողª Երևան քաղաքի Մ.Ավետիսյան 2-րդ փողոցի 11շենքի 31բնակարանում որպես մաքրուհի աշխատելու ընթացքում մեկ միասնական դիտավորությամբ նույն բնակարանից մաս-մաս •աղտնի հափշտակել է խոշոր չափիª 1.800.700ՀՀ դրամ •ումար:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
15.09.2017թվականին քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Գայանե Գրի•որյանին ճանաչում է շուրջ 4տարի, նրա տանն աշխատել է որպես մաքրուհի և դայակ: Գ.Գրի•որյանի հետ •տնվել է շատ լավ հարաբերությունների մեջ, նրա հետ երբևէ կոնֆլիկտ և խոսակցություններ չի եղել, միշտ եղել է փոխադարձ վստահություն: Միայն մեկ ան•ամ, կոնկրետ տարին և օրը չի հիշում, Գայանեն զան•ահարել է իրեն և ասել բնակարանից կորել է 300դոլար •ումար և հարցրել է հնարավոր է տեսած լինի այդ •ումարը, ինքը պատասխանել է, որ այդ պահարանին չի մոտեցել ընդհանրապես, որտեղ դրված է եղել •ումարը և չի իմացել •ումարի մասին:Հետա•այում Գայանեն պատմել է, որ այդ •ումարը •տել է, նշում է, որ Գայանեն մտածել է, որ այդ •ումարը վերցնում է ամուսինը: 2016թվականի մայիսի 28-ին Գայանեի ամուսինը մեկնել է ԱՄՆ, իսկ ինքը դրանից հետո շարունակել է աշխատել Գայանեի տանը և իրենց միջև որևէ խոսակցություն չի եղել: Նշում է, որ այդ ժամանակահատվածում ամուսինըª Վաղարշակ Սար•սյանը, •տնվել է ՌԴ-ումª արտա•նա աշխատանքի մեջ: Ամուսինն իրեն •ումարով օ•նել է, նա բավականին հաճախ իրեն •ումար է ուղարկել և ինքն այն ստացել է ՚ՎՏԲՙ բանկից: 2016թվականի սեպտեմբեր ամսից ամուսինը •ումար է ներդրել •ործի մեջ, որի պատճառով իրեն սկսել է քիչ •ումար ուղարկել: Ինքը վարկ է ունեցել վերցրած և, քանի որ •ույքի վրա կալանք էին դրել և իրեն մոտ 35000դրամի չափով •ումար էր հարկավոր, որպեսզի կադաստրի •ումարը վճարեր, քանի որ այդ ընթացքում •ումարի խնդիր է ունեցել, իմանալով, որ Գայանեն •ումար ունի սենյակի ճամպրուկի մեջ, վերցրել է 5000ռուբլիª շատ արա• տեղը դնելու նպատակով:Նույն օրըª 2016թվականի դեկտեմբերի 05-ին, Գայանեն զան•ահարել է իրեն և ինքը խոստովանել է, որ •ումարն ինքն է վերցրել: Քանի որ իր կատարած արարքի համար շատ էր բարկացել, բարկությունից •ումարը պատռել է և դեն է նետել և չի կարողացել վերադարձնել:2-3օրից Գայանեն զան•ահարել է և ներկայացրել, որ տանից կորել է մոտ 1.800.000դրամ, որից ինքը տեղյակ չէ, կորել էր նաև ոսկյա օղ:Հունվարի 2-ին •նացել է Գայանեի բնակարան, որպեսզի խոսի և նույն օրը բնակարանում պարտավորա•իր է •րել, որ վերադարձնի 1.800.000դրամը, քանի որ իր և Գայանեի խոսակցության ընթացքում նա իրեն ասել է, որ այդ •ումարը կստանաª օրենքի և այլ ճանապարհով, իսկ ինքը պրոբլեմի մեջ չընկնելու համար պարտավորվել է վերադարձնել այդ •ումարը, իսկ ամիսը նա է որոշել: Ինքը մայիսին չի կարողացել վերադարձնել այդ •ումարը: Զղջում է, որ 5000ռուբլի է •ողացել, ուղղակի այդ պահին այլ տարբերակ չի ունեցել: Ինքը միայն 5000ռուբլի է •ողացել, մնացած •ումարից տեղյակ չէ և չ•իտի, թե ով է վերցրել: 5000ռուբլին վերցրել է և մտածել է, որ 2օր հետո կկարողանա դնել տեղը և Գայանեն չի նկատի: Պարտավորա•իրը •րել է պրոբլեմներից խուսափելու համար, սակայն իրականում վերցրել է միայն 5000ռուբլին /հատոր 1 •.թ. 65-68, 86-89, 95-96, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալ Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանի պատճառաբանությունները մտացածին են և անհիմն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում, նրա կատարած արարքը բացի իր մասնակի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել են նաև քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Գայանե Գրի•որյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՚Վլադիմիր Ավա•յանի անվան բժշկական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ում որպես հիվանդանոցային •ծով •լխավոր տնօրենի տեղակալ: Քանի որ իր աշխատանքային •րաֆիկը շատ ծանրաբեռնված է, երեխաներին խնամելու համար և տնային •ործերում օ•նություն էր հարկավոր, մաքրուհի է փնտրել, ով կօ•ներ նաև խնամել անչափահաս երեխաներին: 2013թվականին որպես մաքրուհի իր տանն աշխատանքի է անցել Արաքսյա Սար•սյանը: Նա նաև օ•նել է է խնամել երեխաներին: Վերջինիս նկատմամբ տարիների ընթացքում իրենք ձեռք են բերել վստահություն, նա •րեթե ամեն օր այցելել է իրենց տուն, ինքը և երեխաները նրան ընդունել են ինչպես ընտանիքի անդամի: Քանի որ վստահել է Արաքսյայինª մտածելով, որ իրենց տուն օտար մարդ մուտք չի •ործում, իր աշխատավարձն ստանալիս •ումարը պահել է իր բնակարանի ննջասենյակում: 2014թվականի սեպտեմբեր ամսից սկսած, կոնկրետ օրը չի հիշում, սկսել է նկատել, որ բնակարանի ննջասենյակի պահարանի կենտրոնական հատվածումª սպիտակեղենի տակ դրվածª իր կողմից հավաքված •ումարները սկսել են պակասել: Այդ ամենը նկատելուց հետո թղթի վրա սկսել է •րի առնել, թե որքան •ումար է պակասում: Սկզբում կարծել է, որ այդ •ումարները վերցնում է ամուսինը, քանի որ նա չէր աշխատում: Ամուսնուն հարցրել է, նա էլ պատասխանել է, որ ինքը ոչ մի •ումար չի տեսել, սակայն ինքը չի հավատացել: 2016թվականի հուլիսի 5-ին ամուսինը մեկնել է ԱՄՆ: Նրա մեկնելուց հետո էլ, սակայն իր կողմից հավաքվող •ումարները կրկին շարունակել են պակասել: Քանի որ բացի Արաքսյայից ուրիշ ոչ ոք մուտք չի ունեցել իր ննջասենյակ, սկսել է կասկածել, որ նա է •ողանում իր •ումարները: Դրանից հետո փոխել է իր կողմից հավաքված •ումարների պահման վայրը և •ումարները սկսել է պահել երեխաների ննջասենյակումª մահճակալի հետևում առկա ճամպրուկների մեջ: Սակայն •ումարի տեղը փոխելուց հետո էլ դրանք նորից շարունակել են պակասել: Քանի որ հստակ չի իմացել, որ այդ •ումարները Արաքսյան էր •ողանում և չի ուզել հավատալ դրան, ոչինչ նրան չի ասել: Վերջին ան•ամª 2016թվականի դեկտեմբերի 5-ին, աշխատանքից վերադարձել է տուն և Արաքսյային վճարել նրա օրավարձըª 5000ՀՀ դրամ •ումարը: Այդ օրն ինքը ազ•ականին պետք է •ումար փոխանցերª ռուսական ռուբլիովª 20.000 ՌԴ ռուբլի: Այդ •ումարը նախապես պատրաստել էր և պահում էր երեխաների ննջասենյակում: Երբ •նացել է, որ վերցնի այդ •ումարը, բացել է ճամպրուկը, որը •տնվում էր երեխաների ննջասենյակում, նկատել է, որ նշված •ումարից պակասում է 5000ՌԴ ռուբլի: Այդ օրերին բացի Արաքսյայից ոչ ոք բնակարան մուտք չէր •ործել, համոզվել է, որ այդ •ումարները Արաքսյան է •ողացել, զան•ահարել է նրան, հարցրել, թե արդյոք որևէ տեղեկություն ունի կատարվածի մասին: Արաքսյան ժխտել է իրª այդ ամենի հետ կապ ունենալը: Հեռախոսազրույցի ընթացքում Արաքսյային ասել է, որ պատրաստվում է դիմել ոստիկանություն, ինչից հետո նա սկսել է լաց լինել և հայտնել, որ ինքն է •ողացել 5000ՌԴ ռուբլին: Արաքսյան հայտնել է, որ •ողացել է միայն 5000ՌԴ ռուբլին, սակայն ինքն ասել է, որ միայն այդ 5000ՌԴ ռուբլին չէ, նա լավ տեղյակ է, թե ընթացքում որքան •ումար է •ողացել: Նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում Արաքսյան ասել է, որպեսզի հաշվի, թե որքան •ումար է նա •ողացել: Նրան ասել է, որ այն թուղթը, որի վրա •րել է, թե որքան •ումար է •ողացվել, նա նույնպես •ողացել է, ասել է, որ 2014թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2016թվականի դեկտեմբերի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում նա իրենից •ողացել է շուրջ 4000ԱՄՆ դոլար: Արաքսյան սկզբում ասել է, որ այդքան •ումար նա չի •ողացել, սակայն հեռախոսազրույցի ընթացքում ընդունել է այդ •ումարները •ողանալու հան•ամանքը և խնդրել ժամանակ տալ, որպեսզի այդ •ումարները վերադարձնի: Արաքսյան խնդրել է մինչև 2017թվականի հունվար ամիսն իրեն ժամանակ տալ, որին ինքը համաձայնել է: Դրանից հետոª 2017թվականի հունվարի 2-ին, Արաքսյան եկել է իր բնակարան, հայտնել, որ ունի •ումարային խնդիրներ և կրկին ժամանակ խնդրել իրենից: Արաքսյային ասել է, որպեսզի նա պարտավորա•իր •րի, որից հետո վերջինս իր բնակարանում պարտավորա•իր է •րել այն մասին, որ պարտավորվում է վերադարձնել իր կողմից վերցված •ումարներըª 4000ԱՄՆ դոլարը մինչև ս/թ-ի մայիս ամիսը: Դրանից հետո Արաքսյային չի հանդիպել: 2017թվականի մայիսի 6-ին զան•ահարել է նրան, հեռախոսազրույցի ընթացքում նա հրաժարվել է իր կողմից •ողացված •ումարի չափից, որից հետո կրկին ժամանակ խնդրել իրենից: Նրան կրկին ասել է, որ ոստիկանություն է դիմելու: Արաքսյան կրկին խնդրել է ոստիկանություն չդիմել, սակայն այլևս չի լսել նրան և անջատել է հեռախոսը: Մինչև մայիսի 14-ը չի կողմնորոշվել, թե ինչ անել, սակայն տեսնելով, որ նա ոչ մի քայլ չի ձեռնարկում, որոշել է դիմել ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին: Արաքսյան այս ամիսների ընթացքում ոչ մի ան•ամ չի եկել իր բնակարան, չի զան•ահարել և •ումարը վերադարձնելու ուղղությամբ որևէ քայլ չի ձեռնարկել: Բողոքում է Արաքսյայի դեմª իր •ումարները •ողանալու համար, ցանկանում է, որ նա ենթարկվի պատասխանատվության և հատուցի իրեն պատճառված վնասը: Ավելացնում է, որ ձայնա•րել է իր և Արաքսյայի խոսակցությունները, որոնք էլեկտրոնային կրիչով ներկայացրել է նախաքննությամբ: Արաքսյան իր տանն աշխատել է որպես մաքրուհի, նա ազատ մուտք և ելք է ունեցել իր բնակարանի բոլոր հատվածներում, կարողացել է բացել բոլոր պահարանները և ճամպրուկները: Բացի Արաքսյայից այլ անձ իր բնակարան չէր մտնում առանց իր ներկայության, ուրիշ ոչ ոք չէր կարող •ողանալ իր •ումարները: 2014թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2016թվականի դեկտեմբերի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում Արաքսյա Սար•սյանն իրª Մինաս Ավետիսյան 2-րդ փողոցի 11շենքի 31բնակարանիª իր և երեխաների ննջասենյակներից •ողացել է շուրջ 4000ԱՄՆ դոլար •ումարին համարժեք ՀՀ դրամ, ՌԴ ռուբլի և ԱՄՆ դոլար, որի արդյունքում իրեն պատճառվել է շուրջ 1.800.000ՀՀ դրամ •ումարի վնաս: Գողացված •ումարները եղել են ՀՀ դրամի և ԱՄՆ դոլարների տեսքով: Կոնկրետ թղթադրամներով ներկայումս չի կարող հայտնել, թե որքան •ումար է •ողացվել Արաքսյայի կողմից: Երբ նկատել է, որ •ումարները պակասում են, սկսել է թղթի վրա •րել պակասող •ումարների քանակը, որը նույնպես պահել է •ումարների հետ: Արաքսյան այդ թուղթը նույնպես •ողացել է: Միայն վերջին •ողացված •ումարն է ՌԴ ռուբլու տեսքով եղել: Վերջին •ողացված 5.000 ռուբլի •ումարը եղել է մեկ հատ 5.000ռուբլիանոց թղթադրամի տեսքով: Իսկ •ողացված թղթադրամների, նույնիսկ ԱՄՆ դոլարների համարները •րի չի առել: Երբ Արաքսյան պարտավորա•իր է ստորա•րել •ումարները վերադարձնելու և ընդունել է •ումարներ •ողանալու հան•ամանքը, եղել են երկուսով, որևէ մեկը ներկա չի •տնվել: Բացի նշված •ումարներից բնակարանից ոչինչ չի •ողացվել: Անձամբ չի հայտնել Արաքսյային, թե որտեղ է պահում իր •ումարները: Երբ ընթացքում •ումարներ է վերցրել, Արաքսյան դա նկատել է: Երեխաների ննջասենյակ •ումարները տեղափոխելուց հետո Արաքսյայի ներկայությամբ •ումարներ չի վերցրել: Ի սկզբանե բնակարանից •ումարներ •ողանալու մասին տեղյակ է եղել ամուսինը, քույրըª Ռուզաննա Գառնիկի Գրի•որյանը, ընկերուհիներըª Հասմիկը և Աստղիկը, ինչպես նաև իրենց հիվանդանոցի բժիշկ Սուլթանյանը: Այն, որ Արաքսյա Սար•սյանը հայտնել է, որ նա բնակարանից •աղտնի հափշտակել է 5000ՌԴ ռուբլի •ումար, մնացած •ումարից տեղյակ չէ, նա ստում է, ամբողջ •ումարն էլ մաս-մաս նա է •ողացել: Նրանից բացի ոչ ոք իր բնակարան մուտք չի •ործել: Միայն նա էր զբաղվել իր տան մաքրությամբ, իմացել է բոլոր իրերի տեղերը և միայն նա կարող էր այդ •ումարներն աննկատ վերցնել: Արաքսյան պարտավորա•իրը չի •րել քաշքշուկներից խուսափելու համար, քանի որ ինքը նրան ասել է, որ ոստիկանություն է դիմելու, այլ նա ստորա•րել է, քանի որ ընդունել է պարբերաբար իր տանից •ումարները •ողանալու փաստը: Երբ նկատել է, որ •ումարները պակասում են, թղթի վրա •րի է առել պակասող •ումարների քանակը, որը նույնպես պահել է •ումարների հետ և այդ թուղթը նույնպես Արաքսյան •ողացել է, թուղթը եղել է 10X10սմ չափսերի փայլուն թուղթ, որի վրա •րել է կապույտ •ույնի •րիչով: Փորձել է մտաբերել, թե կոնկրետ երբ և որքան •ումարներ են •ողացվել իր բնակարանից: Մինչև 2016թվականի հուլիս-օ•ոստոս ամիսներն իր բնակարանում մեծ •ումարներ է պահել: Արաքսյան, սակայն մաս-մաս է •ումարները •ողացել: Ինքը մտածել է, որ նա ի սկզբանե մտադրված էր ամբողջ •ումարը •ողանալ, սակայն քիչ-քիչ էր դա անում, մտածելով, որ չի նկատի և չի բռնվի: Առաջին ան•ամ իր բնակարանից •ումար •ողացվեց 2014թ. սեպտեմբեր ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, նկատել է, որ իր բնակարանից պակասում է 164.400 ՀՀ դրամին համարժեք 400 դոլլար։ 2015թ. հունվար ամսին, կրկին օրը չի հիշում, •ողացվել է 600.000ՀՀ դրամ •ումար: 406.300 ՀՀ դրամին համարժեք 850դոլար •ումար •ողացվել է 2015թվականի. հունիս ամսին: 2016թվականի •արնանը, կոնկրետ ամիսը չի հիշում •ողացվել է 270.000ՀՀ դրամ •ումար: 2016թվականի հուլիսի վերջին կամ օ•ոստոսի սկզբին •ողացվել է 230.000դրամ •ումար, ինչպես նաև 95.400ՀՀ դրամ •ումարին համարժեք 200ԱՄՆ դոլար: Այդ •ումարների •ողությունը նկատել է մեկ ան•ամից, այսինքն յուրաքանչյուր ամսվա ընթացքում մեկ ան•ամ: Դրանից հետո մեծ •ումարներ այլևս չի պահել տանը: Վերջին •ումարը, որ •ողացվել է, եղել է 35.000ՀՀ դրամին համարժեք 5000 ՌԴ ռուբլին, որի ժամանակ էլ Արաքսյան խոստովանել է: Ընդհանուր առմամբ •ողացվել է 1.800.700ՀՀ դրամ •ումար: Արաքսյան իրեն պատմել է, որ իրենք մեծ պարտքեր ունեն, քանի որ ամուսինը դատապարտված է եղել, այդ կապակցությամբ մեծ պարտքեր են կուտակվել: Հիմա մտածում է, որ իրենից •ողացված •ումարներով պարտքերն է փակել, և չնայած, որ իր բնակարանում մեծ •ումար էր դրված, սակայն Արաքսյան, չնայած որ ի սկզբանե մտադրված է եղել մեծ •ումար •ողանալ, սակայն մաս-մաս է •ումարները •ողացել, որպեսզի ինքը չնկատի: Հիմա մտածում է, որ իրականում, որ նրա դիտավորությունը ուղղված է եղել մեծ •ումար •ողանալուն: Խոսակցություններից լսել է, որ նրա հարազատները իր ծանոթների մոտ խոսել են, որ իր բնակարանում աշխատանքի ընդունվելուց հետո Արաքսյայենց վիճակը բարելավվել է և նրանք բավականին լավ են ապրում: Ներկայումս վստահ է, որ եթե Արաքսյայի վրա չկասկածեր և նրան չհայտներ իր կասկածների մասին, նա կշարունակեր իր բնակարանից •ումարներ •ողանալ: Բողոքում է Արաքսյայի դեմ, ցանկանում է, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և հատուցի պատճառված վնասը: Ավելացնում է նաև, որ իրեն Արաքսյայի հետ ծանոթացրել է աղջկա դասընկերուհու մայրըª Գայանե Աբ•արյանը, ում հեռախոսահամարն է 077-59-00-64: Նա ապրում է Արաքսյայենց շենքի կողքի շենքում: Այս ամբողջ պատմության մասին տեղյակ է և •իտի, որ այդ •ումարները Արաքսյան է •ողացել: Հենց Գայանեի խորհրդով էլ Արաքսյային ասել է, որ դիմելու է ոստիկանություն, ինչից հետո Արաքսյան խոստովանել է, որ ինքն է •ողացել •ումարները: Բացի Արաքսյայից, 2014թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2016թվականի դեկտեմբեր ամիսը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում բնակարանում մշտապես մուտք ու ելք է ունեցել միայն Արաքսյան: Իր հետ բնակվել է ամուսինըª Դմիտրի Մարտիրոսյանը, որդինª Մարտիրոսյան Ռոբերտը և աղջիկըª Ստեփանյան Մերին: Ոչ ամուսինը, ոչ էլ երեխաները տեղյակ չեն եղել այն մասին, որ ինքը բնակարանում •ումարներ է պահել: Նրանք երբևէ •ումարային խնդիրներ չեն ունեցել, և այդ •ումարները վերցնելու պատճառ չեն ունեցել: Վստահ է, որ •ումարները •ողացել է Արաքսյան, քանի որ նա բազմաթիվ ան•ամներ միայնակ •տնվել է տանը, նրանից բացի ոչ ոք չի մտել իր բնակարան, առավել ևս ննջասենյակներ, ոչ ոք մուտք չի ունեցել /հատոր1 •.թ. 30-36, 86-89, 103-105, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Աստղիկ Ավետիքյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է Վլադիմիր Ավա•յանի անվան բժշկական կենտրոնում որպես դուպլեքս հետազոտության բժիշկ-մասնա•ետ: Գայանե Գրի•որյանն իր ընկերուհին է, նրան ճանաչում է 9տարի, բացի նրանից, որ միասին են աշխատում, նաև ընկերուհիներ են: Շուրջ երեք տարի առաջ Գայանեն իրեն պատմել է, որ իր բնակարանից իր կողմից հավաքված •ումարներն անհետանում են: Երեք տարվա ընթացքում նա պարբերաբար պատմել է, որ •ումարները պարբերաբար անհետանում են: Նա շատ է զարմացել, քանի որ իր ընտանիքի անդամներից և տան աշխատակցուհուց բացի իր տուն ոչ ոք չի մտել: 2016թվականի դեկտեմբերի 6-ին, Գայանեն իրեն պատմել է, որ իր բնակարանից 5000ՌԴ ռուբլի •ումար է անհետացել, պարզվել է, որ այդ •ումարը հափշտակել է տան աշխատակցուհինª Արաքսյան: Իր ներկայությամբ Գայանեն զան•ահարել է Արաքսյային, սկզբում նա ասել է, որ միայն 5000ռուբլին է •ողացել, սակայն հետո խոսակցության ընթացքում ընդունել է, ասել է, որ հաշվի և ասի, թե որքան է •ողացել և կվերադարձնի: Գայանեն նրան ժամանակ է տվել, որպեսզի վերադարձնի •ումարը, քանի որ Արաքսյան է խնդրելª ասելով, որ այդ պահին այդքան •ումար չունի, որպեսզի միան•ամից վճարի, մաս-մաս կվերադարձնի և Գայանեն նրան ժամանակ է տվել մինչև մայիս ամիսը, սակայն այդ ժամանակահատվածում հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում Արաքսյան հրաժարվել է այդ ամբողջ •ումարից, ասելով, որ միայն 5000ռուբլին է •ողացել: Բացի այդ, նա ընդհանրապես Գայանեին չէր զան•ում, չէր •ալիս, չէր խոսում և ոչ մի միջոց չէր ձեռնարկում •ումարը վերադարձնելու ուղղությամբ: Երկար ժամանակ Գայանեն չի ցանկացել ոստիկանություն դիմել, նա անընդհատ ձ•ձ•ել է դա, մտածելով, որ Արաքսյան կվերադարձնի այդ •ումարը, բացի այդ նա խղճացել է Արաքսյային: Տեսնելով և համոզվելով, որ նա •ումարը չի վերադարձնում, Գայանեն դիմել է ոստիկանություն: Տեղյակ է, որ ժամանակի ընթացքում մաս-մաս •ողացված •ումարները եղել են տարբեր փոխարժեքներովª դոլար, դրամ, իսկ վերջին •ողացվածը, որի ժամանակ էլ պարզվել է, որ Արաքսյան է ՌԴ ռուբլիով է եղել: Գիտի, որ ընդհանուր Գայանեի բնակարանից այս ժամանակահատվածում •ողացվել է 4000ԱՄՆ դոլար •ումարª տարբեր փոխարժեքներովª դրամ, դոլար: Գայանեն երբեք չի ասել, որ Արաքսյային կամ ինչ-որ մի այլ անձի կասկածում է •ումարների հափշտակության մեջ, ուղղակի ասել է, որ տանից անընդհատ •ումար է կորում և չի կարողացել հասկանալ, թե ուր էին անհետանում այդ •ումարները:Գայանեի բնակարան բացի Արաքսյայից ուրիշ ոչ ոք մուտք չէր •ործում և միայն նա կարող էր դա անել, բացի այդ ինքը լսել է Գայանեի և նրա հեռախոսային խոսակցութունը, երբ Արաքսյան հստակ ասել է, որ 5000ռուբլին ինքն է •ողացել: Բացի այդ նա նաև հստակ ասել է. ՚հաշվի ասա որքան եմ տարել և ես կվերադարձնեմՙ: Անմեղ մարդը այդ ձևով չէր խոսի, նա ընդունել է, որ ինքն է վերցրել և ինքն էլ վստահ է, որ այդ ամբողջ •ումարը տարիների ընթացքում Արաքսյան է •ողացել /հատոր 1 •.թ.78-81, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Ռուզաննա Գրի•որյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Գայանե Գրի•որյանն իր քույրն է: Նա բնակվում է Երևան քաղաքի Մ.Ավետիսյան 2-րդ փողոցի 11շենքի 31բնակարանում: Ճանաչում է նաև Արաքսյա Սար•սյանին, ով 2013թվականից աշխատել է քրոջ բնակարանում որպես մաքրուհի: Շուրջ մեկ տարվա ընթացքում քույրը նրան սկսել է այն աստիճան վստահել, որ Արաքսյան նրա բնակարանում աշխատել է ոչ միայն շաբաթ և կիրակի օրերին, երբ քույրը տանն է եղել, այլ նաև աշխատանքային օրերին, երբեմն նաև այն ժամանակ, երբ բնակարանում ոչ ոք չկար: Արաքսյան օ•նել է նաև Գայանեին երեխաների խնամքի հարցում: 2014թվականի սեպտեմբեր ամսից սկսած, կոնկրետ օրը չի հիշում, Գայանեն իրեն պարբերաբար հայտնել է, որ իր բնակարանի ննջասենյակից իր կողմից հավաքված •ումարները պարբերաբար բացակայում են: Սկզբում նա մտածել է, որ այդ •ումարները վերցնում է իր ամուսինը, քանի որ նա չէր աշխատում, մայրը հիվանդ էր և Գայանեն մտածել է, որ նա այդ ամենն անում էր մորը խնամելու համար: 2016թվականի հուլիսի 5-ին, Գայանեի ամուսինը մեկնել է ԱՄՆ: Նրա մեկնելուց հետո էլ, սակայն քրոջ կողմից հավաքվող •ումարները կրկին շարունակել են պակասել: Քանի որ բացի Արաքսյայից ուրիշ ոչ ոք մուտք չուներ Գայանեի ննջասենյակ, նա սկսել է կասկածել, որ Արաքսյան է •ողանում իր •ումարները: Ինքը դրանից առաջª իրենց նախկին խոսակցությունների ժամանակ քրոջն ասում էր, որ միայն Արաքսյան մուտք ուներ նրա բնակարան, միայն նա կարող էր նման բան անել, բայց քանի որ քույրը նրան շատ էր վստահում, չէր ցանկանում հավատալ, որ Արաքսյան կարող էր իր •ումարները •ողանալ: 2016թվականի դեկտեմբերի 5-ին •տնվում էր իր բնակարանում, երբ զան•ահարեց քույրը: Գայանեն հայտնեց, որ բնակարանից 5000ՌԴ ռուբլի •ումար է պակասում: Նրան ասել է, որ զան•ահարի Արաքսյային, քանի որ իր բնակարանում միայն Արաքսյան է եղել և այդ •ումարը միայն նա կարող էր •ողանալ: Քիչ անց քույրը կրկին զան•ահարել և պատմել է, որ խոսել է Արաքսյայի հետ: Սկզբում նա ընդհանրապես հրաժարվել է ընդունել, որ այդ •ումարները ինքն է •ողացել, հետո ընդունել է միայն 5.000ռուբլին •ողանալու փաստը, իսկ երբ քույրն ասել է, որ դիմելու է ոստիկանություն, Արաքսյան ընդունել է և ասել, որ Գայանեն հաշվի, թե որքան •ումար է •ողացել, ինքը կվերադարձնի: Հենց այդ ժամանակ էլ իմացել է, որ քույրը •րի էր առել, թե իր բնակարանից որքան •ումար էր պակասել, այն պահել էր •ումարի հետ և այդ թուղթը նույնպես •ողացվել էր Արաքսյայի կողմից: Արաքսյան ժամանակ էր խնդրել •ումարը վերադարձնելու համար: 2017թվականի հունվարի 2-ին եկել էր քույրիկի բնակարան, հայտնել, որ ունի •ումարային խնդիրներ և էլի ժամանակ խնդրել նրանից: Նույն օրը նա Գայանեի բնակարանում պարտավորա•իր էր •րել այն մասին, որ պարտավորվում է վերադարձնել իր կողմից վերցված •ումարներըª 4000ԱՄՆ դոլարը մինչև ս/թ-ի մայիս ամիսը: Դրանից հետո Արաքսյան ոչ մի քայլ չի ձեռնարկել •ումարը վերադարձնելու ուղղությամբ, ոչ մի ան•ամ չի զան•ահարել քրոջը, ինչից հետո քույրը որոշել է դիմել ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին: Արաքսյան Գայանեի տանը աշխատել է որպես մաքրուհի, նա ազատ մուտք և ելք է ունեցել նրա բնակարան, կարողացել է բացել բոլոր պահարանները և ճամպրուկները: Բացի Արաքսյայից այլ անձ այդ բնակարան չէր մտնում առանց քրոջ ներկայության, ուրիշ ոչ ոք չէր կարող •ողանալ այդ •ումարները: Բացի նշված •ումարներից որքանով տեղյակ է, Գայանեի բնակարանից ոչինչ չի •ողացվել /հատոր 1 •.թ. 44-47, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Տի•րան Սուլթանյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Գայանե Գրի•որյանին ճանաչում է, իրենք •ործընկերներ են, աշխատում են միասին, իրենք մտերիմ են, շփվում են նաև ընտանիքներով: Շուրջ երեք տարի առաջ Գայանեն իրեն պատմել է, որ իր բնակարանից իր կողմից հավաքած •ումարներ են կորչում և երեք տարի պարբերաբար լսել է, որ այդ •ումարները անհետանում են: Գայանեն զարմացել է, կիսվել իրենց հետ, երբեմն մտածել է մի•ուցե երեխան է վերցնում այդ, բայց բոլորն էլ հասկացել է,որ երեխաները նման բան չէին անի, հետո մտածել է հնարավոր է ամուսինն է վերցնում, քանի որ նա խնամել է հիվանդ մայրիկին: 2016թվականի հուլիսի 5-ին Գայանեի ամուսինը մեկնել է ԱՄՆ և մի քանի ամիս մնացել է այնտեղ, սակայն նրա •նալուց հետո էլ •ումարները սկսել են պակասել և Գայանեն համոզվել է, որ ամուսինն այդ •ումարների կորստի հետ կապ չունի: Ամուսնու •նալուց շուրջ երկու ամիս անց տեղեկացել է, որ Գայանեն աղջկա համար •ումար է հավաքում, որպեսզի նրա ուսման վարձը վճարեր: Հետո Գայանեն իրեն պատմել է, որ •ումարը ՌԴ ռուբլիով է եղել և դրա մի մասը անհետացել էր:Գայանեն իրեն պատմել է, որ պարզել է, որ այդ •ումարը իր տանը մաքրուհի աշխատող Արաքսյան է •ողացել: Այդ կինն ընդունել է •ումարի հափշտակության փաստը և խոստացել է վերադարձնել այն: Տեղեկացել է, որ Գայանեն այդ կնոջն ասել է, որ ոստիկանություն կդիմի, ինչից հետո այդ կինը եկել է նրա տուն և խոստովանել, որ ինքն է •ողացել այդ •ումարները, սակայն ասել է, որ ներկայումս այդքան •ումար չունիª խոստանալով մաս-մաս վճարել այդ •ումարները: Ավելացնում է, որ տեղյակ է, որ •ողացված •ումարները ընդհանուր կազմել է 4000դոլար, իսկ այդ կինն էլ ընդունել է այդ ամբողջ •ումարները •ողանալու փաստը /հատոր 1 •.թ. 75-77, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Գայանե Աբ•արյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Արաքսյա Սար•սյանին ճանաչում է 2008թվականից, ով բնակվում է իրենց շենքի կողքի շենքում: Արաքսյայի ընտանիքից ավտոտնակ են •նել և այդպես ծանոթացել, սակայն մտերիմ չեն եղել:Արաքսյան իրեն խնդրել էր, որ եթե աշխատանք լինի, իրեն ասի: Այդ նույն ժամանակ Գայանեն իրեն ասել է, որ իրեն մաքրուհի է հարկավոր, ով կհետևի նաև իր երեխաներին: Մտածելով, որ Արաքսյան համեստ կին է, նրանց ծանոթացրել է և Արաքսյան սկսել է աշխատել Գայանեի տանը: Մի քանի տարի շարունակ Գայանեն շատ •ոհ էր Արաքսյայից, Արաքսյան էլ •ոհ էր, որ Գայանեի տանն էր աշխատում: Շուրջ 3-4տարի առաջ, կոնկրետ չի հիշում, Գայանեն իրեն պատմել է, որ իր բնակարանից •ումարներ են կորում: Դրանից հետո նա ժամանակ առ ժամանակ պատմել է, որ կրկին •ումարներ են կորում իր բնակարանից: Գայանեն կասկածել է, որ ամուսինն է վերցնում, նույնիսկ հիշում է մի ան•ամ նրա և ամուսնու միջև վիճաբանություն էր եղել: 2016թվականի ամռանը, Գայանեի ամուսինը մեկնեց ԱՄՆ: Նրա մեկնելուց հետո էլ •ումարները կրկին շարունակում էին պակասել: Մի ան•ամ Գայանեն զան•ահարել է իրեն և ասելª ՚Գայ, ամուսինս •նացել է, բայց •ումարներս էլի կորում ենՙ: Նրան ասել է, որ իմացող մարդ կլինի, ով որ մուտք ու ելք ունի նրա բնակարան: Քանի որ բացի Արաքսյայից ուրիշ ոչ ոք չէր մտնում Գայանեի բնակարան, նա սկսեց կասկածել, որ Արաքսյան է •ողանում իր •ումարները: 2016թվականի դեկտեմբերին, օրը չի հիշում, Գայանեն իրեն է զան•ահարել և ասել, որ բնակարանից 5000 ՌԴ ռուբլի •ումար է պակասում: Գայանեին ասել է, որ ներսի մարդ է •ողացողը, քանի որ եթե դրսից լիներ մաս-մաս չէր •ողանա, այլ միան•ամից ամբողջը կտաներ: Գայանեն ասացª ՚Արաքսյային հարցրել եմ, ասում է ինքը չի վերցրելՙ: Գայանեին խորհուրդ է տվել զան•ահարել և ասել, որ ոստիկանություն է դիմելու, •ալու են մատնահետքեր վերցնեն, և եթե Արաքսյան է •ումարներ •ողացել անպայման կխոստովանի: Դրանից հետո Գայանեն զան•ահարել էր և խոսել: Նա ասաց, որ Արաքսյան սկզբում ընդհանրապես հրաժարվել է ընդունել, որ այդ •ումարները ինքն է •ողացել, հետո ընդունել է միայն 5000ռուբլին •ողանալու փաստը, իսկ երբ ինքը ասել է, որ դիմելու է ոստիկանություն, Արաքսյան ընդունել է և ասել, որ Գայանեն հաշվի, թե որքան •ումար է •ողացել, ինքը կվերադարձնի: Հետո ասել էրª ՚Բայց ինչքան հաշվում եմ այդքան չեմ վերցրելՙ: Գայանեն նույնիսկ ձայնա•րել էր իրենց խոսակցությունը: Նա պատմել է, որ թղթի վրա •րի է առել, թե իր բնակարանից որքան •ումար էր պակասել, սակայն այդ թուղթը նույնպես •ողացվել էր: Արաքսյան ժամանակ էր խնդրել •ումարը վերադարձնելու համար: 2017թվականի հունվարին, Արաքսյան •նացել էր, բնակարան, հայտնել, որ ունի •ումարային խնդիրներ և էլի ժամանակ խնդրել նրանից: Նույն օրը նա Գայանեի բնակարանում պարտավորա•իր էր •րել այն մասին, որ պարտավորվում է վերադարձնել իր կողմից վերցված •ումարներըª 4000ԱՄՆ դոլարը մինչև 2017թվականի մայիս ամիսը: Դրանից հետո Արաքսյան ոչ մի քայլ չի ձեռնարկել •ումարը վերադարձնելու ուղղությամբ, ոչ մի ան•ամ չի զան•ահարել, ինչից հետո Գայանեն որոշել է դիմել ոստիկանություն: Արաքսյան Գայանեի տանը աշխատել է որպես մաքրուհի, նա ազատ մուտք և ելք է ունեցել նրա բնակարան: Բացի Արաքսյայից չ•իտի էլ ով է նրա տուն մտել, բայց կարծում է, դա արել է այնպիսի մարդ, ով մշտապես մտել է նրա բնակարան և մաս-մաս •ողացել •ումարները: Բացի նշված •ումարներից որքանով որ տեղյակ է Գայանեի բնակարանից ոչինչ չի •ողացվել /հատոր 1 •.թ.107-109, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Հասմիկ Առուստամյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Գայանե Գրի•որյանին ճանաչում է շուրջ երեք տարի, նա հանդիսանում է իր ընկերուհին: Շուրջ մեկ տարի առաջ Գայանեն իրեն պատմել է, որ իր բնակարանից •ումարներ են կորչում: Տեղյակ է եղել, որ նա կասկածել է իր ամուսնուն, քանի որ նա չէր աշխատում: Տեղյակ է եղել նաև, որ Գայանեի տանը մի կին է աշխատել որպես մաքրուհիª Արաքսյա անունով, ով խնամել է նաև Գայանեի երեխաներին, սակայն ինքը Արաքսյային անձամբ չի ճանաչում և նրան երբևէ չի տեսել: 2016թվականի հուլիսի սկզբին, ստույ• օրը չի հիշում երբ, Գայանեի ամուսինը մեկնել է ԱՄՆ, սակայն դրանից հետո էլ Գայանեն կրկին իրեն պատմել է, որ իր բնակարանից •ումարներ են պակասում: Նա սկզբում շատ էր ուրախացել այդ կապակցությամբ, քանի որ պարզել էր, որ այդ •ումարների •ողության հետ ամուսինը կապ չուներ: Գայանեն իրեն պատմել էր, որ կասկածում էր Արաքսյային, խոսել է նրա հետ և Արաքսյան ընդունել էր, որ ինքն է •ողացել այդ •ումարները: Գայանեն Արաքսյային էր սկսել կասկածել այն բանից հետո, երբ իր բնակարանում, իր կողմից պահած 20.000ռուբլուց պակասել է 5000ռուբլին: Մինչ այդ Գայանեն տանը երբևէ ռուբլիով •ումար չէր պահել, միշտ դրամով և դոլարով են •ումարները եղել և դանց բացակայությունը դժվար է եղել նկատել, սակայն, երբ 5000ռուբլին էր պակասել, նա անմիջապես հասկացել է, որ դա Արաքսյան է •ողացել, քանի որ բնակարան միայն նա էր մուտք •ործել: Գայանեն իրեն պատմել էր նաև, որ ինքը թղթի վրա •րի էր առել, թե որքան •ումար էր •ողացվել, սակայն այդ թուղթն էլ էր •ողացվել: Գայանեն ցանկացել է մարդկայնորեն այդ հարցը լուծել, խոսել էր Արաքսյայի հետ և վերջինս խոստացել էր մինչև մայիս ամիսը վերադարձնել այդ •ումարները: Գայանեն տեսնելով, որ Արաքսյան խոստումը չի կատարում, բացի այդ նա ժամանակ առ ժամանակ հրաժարվել է այդ •ումարը վերադարձնել, որոշել է դիմել ոստիկանություն: Գայանեն իրեն պատմել է, որ Արաքսյան •ողացել է մոտավորապես 4200ԱՄՆ դոլարի չափով •ումար: Գայանեն դա իմացել է, քանի որ թղթի վրա •րի է առել, հետա•այում այդ թուղթը նույնպես •ողացվել էր: Գայանեն այն տեսակի մարդ է, որ եթե Արաքսյան ինչ-որ խնդիրներ ունենար և դիմեր Գայանեին, ապա վերջինս նրան անպայման կօ•ներ: Նա շատ բարի անձնավորություն է, շատ ան•ամ է օ•նել թեկուզ հենց Արաքսյային, •ումարներ է տվել: Ինքը Գայանեին հարցրել և իմացել է, որ •ումարներից բացի, իր բնակարանից այլ արժեքավոր իրեր չեն •ողացվել /հատոր 1 •.թ. 48-51, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Դմիտրի Մարտիրոսյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Գայանե Գրի•որյանն իր կինն է, ամուսնացած են շուրջ 14տարի: Արաքսյա Սար•սյանին նույնպես ճանաչում է, նա աշխատել է իրենց բնակարանում որպես մաքրուհի, նաև խնամել է իրենց երեխաներին: Կինը Արաքսյային շատ է վստահել, նույնիսկ եղել են դեպքեր, որ նա բնակարանում մենակ է մնացելª մինչև երեխաները եկել են պարապմունքներից: Արաքսյան իրենց բնակարանում աշխատել է 2013թվականից: Շուրջ մեկուկես տարի առաջ, իրենց բնակարանում իր և կնոջ միջև վիճաբանություն է եղել, որին ներկա է եղել նաև Արաքսյան: Կինն իրեն մեղադրել է այն բանի մեջ, որ իբրև իրենց բնակարանից 850ԱՄՆ դոլար •ումար է վերցրել, իսկ ինքն ասել է, որ որևէ •ումար չի վերցրել, իսկ Գայանեն իրեն ասել է, որ իբրև նախկինում նույնպես •ումարներ է վերցրել: Ինքը շատ է զարմացել, անակնկալի է եկել, ասել է, որ այդպիսի բան չկա, ինքը ոչ մի •ումար էլ չի վերցրել, սակայն կինն իրեն չի հավատացել: Այդ խոսակցությունից հետո, քանի որ ինքն իր խոսքն արդեն ասել էր, չնայած նրան, որ կինն իրեն չէր հավատացել, այնուամենայնիվ իրենց միջև այլևս խոսակցություն չի եղել: 2016թվականի հուլիսի 5-ին ինքը մեկնել է ԱՄՆ: Շուրջ չորս ամիս հետո, ինքը •տնվել է Միացյալ Նահան•ներում, երբ Գայանեն իրեն է զան•ահարել, պատմել է, որ բնակարանից կրկին •ումար է կորել, պարզվել է, որ այն •ողացել է տան աշխատակցուհինª Արաքսյան: Գայանեն պատմել է, որ Արաքսյան ընդունել է, որ այդ •ումարներն ինքն է •ողացել: Սկզբում նա միայն 5000ՌԴ ռուբլին է ընդունել, սակայն հետա•այում, երբ կինն ասել է, որ ոստիկանություն է դիմելու, ընդունել է նաև մնացած •ումարները հափշտակելու փաստը: Ինքը Հայաստան է վերադարձել մայիսի 11-ին: Մինչ •ալը, տեղեկացել է, որ նա կնոջից ժամանակ է խնդրել և խոստացել է վերադարձնել այդ •ողացված ամբողջ •ումարները, սակայն, երբ եկել է Երևան, իմացել է, որ Արաքսյան ոչ միայն այդ •ումարներից ոչ մի դրամ չի վերադարձրել, այլև նույնիսկ ոչ մի ան•ամ չի եկել և չի խոսել կնոջ հետª •ողացված •ումարը վերադարձնելու շուրջ: Երկար ժամանակ կինը չի ցանկացել դիմել ոստիկանություն, սակայն ի վերջո հասկանալով, որ Արաքսյան չի վերադարձնում •ումարը, որոշել է դիմել ոստիկանություն: Կինն ասել է, որ ընդհանուր առմամբ իրենց բնակարանից •ողացվել է 4000ԱՄՆ դոլարի չափով •ումարª տարբեր փոխարժեքներովª դրամ, դոլար, իսկ վերջին •ողացված •ումարը եղել է 5000ՌԴ ռուբլի: Երբ կինն ասել է, որ տանից 850դոլար է կորել ինքն անմիջապես ասել է. ՚Ինձ վրա ես կասկածում, տանդ աշխատողին չես կասկածումՙ: Ինքը հենց այդ ժամանակվանից էլ կասկածել է միայն Արաքսյային, քանի որ բացի նրանից իրենց բնակարան ուրիշ ոչ ոք մուտք չի •ործել, միայն նա է զբաղվել իրենց բնակարանի մաքրությամբ, իմացել է բոլոր իրերը որտեղ են դրված, նույնիսկ հաճախակի միայնակ է մնացել բնակարանում: Նրանից բացի ոչ ոք չէր կարող դա անել: Չնայած նրան, որ կինը մտածել է, որ ինքն է վերցրել այդ •ումարները, ուզում է հայտնել որ իրենք •ումարը հավաքել են բնակարան •նելու համար, ինքն իրենից, իր ընտանիքից ինչու համար պետք է վերցներ այդ •ումարները: Հետա•այում կինը համոզվել և Արաքսյան էլ խոստովանել է, որ ինքն է այդ •ումարները •ողացել և պարտավորվել է վերադարձնել, սակայն այդպես էլ ոչ մի •ումար չի վերադարձրել /հատոր 1 •.թ. 82-85, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 342հոդվածի 1-ին մասով, հրապարակել է վկա Մերի Ստեփանյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը:
Գործով վկա Մերի Ստեփանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Գայանե Գրի•որյանը հանդիսանում է իր մայրը: 2013թվականին իրենց տանն աշխատանքի է անցել Արաքսյան, նա զբաղվում է իրենց բնակարանի մաքրությամբ, նաև մայրիկին օ•նում է անչափահաս եղբոր խնամքի հարցում: Իրենց ընտանիքի անդամները Արաքսյայի հետ շատ լավ հարաբերությունների մեջ են եղել, մայրը նրան շատ է վստահել, նույնիսկ եղել է, որ օրվա ընթացքում Արաքսյան միայնակ •տնվել է իրենց տանը: Արաքսյան իրենց տանն աշխատել է 4տարի և այդ ընթացքում միշտ դրական մարդու տպավորություն է թողել: 2016թվականի դեկտեմբերին կոնկրետ օրը չի հիշում, մայրն իրեն և եղբորն ասել է, որ Արաքսյան իրենց բնակարանում այլևս չի աշխատելու, քանի որ նա իրենց բնակարանից •ումար է •ողացել: Մայրը չի ասել, թե որքան և ինչ •ումարի մասին է խոսքը: Մայրը •ողացված •ումարի մասին խոսել է միայն այդ մեկ ան•ամը, ոչ այդ դեպքից առաջ և ոչ էլ դրանից հետո, իր և եղբոր ներկայությամբ այդ մասին չի խոսել: Ինքն ու եղբայրը երբևէ •ումարային խնդիր չեն ունեցել և ամեն ան•ամ, երբ իրենց •ումար է եղել հարկավոր, միշտ այդ •ումարը խնդրել են մայրիկից:Մայրիկից չի հետաքրքրվել, թե որքան •ումար է վաստակել և որտեղ է այդ •ումարը պահում: Նույնիսկ չի իմացել, որ մայրը տանը •ումար էր պահում: Ինչ վերաբերվում է Արաքսյային, ապա ինքը չ•իտի, թե որքան •ումար է •ողացել, անձամբ նրան •ողություն կատարելիս չի տեսել, այդ մասին իրենց պատմել է մայրը: Ավելացնում է, որ իրենց բնակարան, բացի իրենց ընտանիքի անդամներից, ազատ ելումուտ է ունեցել միայն Արաքսյան, միայն նա է իմացել, թե բոլոր սենյակներում ինչ իրեր են պահվում: Ցուցմունքին ավելացնելու այլ բան չունի /հատոր 2 •.թ. 48-49, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Վկա Գայանե Գառնիկի Գրի•որյանի և մեղադրյալ Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանի առերես հարցաքննության արձանա•րությամբ այն մասին, որ տուժող Գայանե Գրի•որյանը իրª նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները պնդել է մեղադրյալ Արաքսյա Սար•սյանին առերես /հատոր 1 •.թ 86-89, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատաձեռա•րաբանական և դատափաստաթղթաբանական փորձաքննության թիվ 57971701 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը տրամադրված պարտավորա•րում առկա ձեռա•իր •րառումները կատարվել են Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանի կողմից /հատոր 2 •.թ. 65-70, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դեպքի վայրի զննության արձանա•րությամբ այն մասին, որ 14.05.2017թվականին զննության է ենթարկվել Գայանե Գրի•որյանիª Երևան քաղաքի Մ.Ավետիսյան փողոցի 11շենքի 31-րդ բնակարանը, որի ընթացքում Գայանե Գրի•որյանը մատնացույց է արել ննջասենյակում դրված պահարանի հատվածը, որտեղ դրված են եղել Արաքսյա Սար•սյանի կողմից հափշտակված •ումարները, ինչպես նաև ննջասենյակի այն հատվածը, որտեղ դրված է եղել ճամպրուկը, որի մեջ պահել է •ողացված •ումարները /հատոր 1 •.թ. 11-15, դատական նիստի արձանա•րություն/:
2017թվականի մայիսի 14-ին Գայանե Գրի•որյանի կողմից ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հանցա•ործության վերաբերյալ տրված հաղորդման արձանա•րությամբ այն մասին, որ Արաքսյա Սար•սյանը 2014թվականի սեպտեմբեր ամսից մինչև 2016թվականի դեկտեմբերի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում իրª Մ.Ավետիսյան 2-րդ փողոցի 11շենքի 31բնակարանում աշխատելու ժամանակահատվածում բնակարանի ննջասենյակի պահարանից և ճամպրուկի միջից •աղտնի հափշտակել է 1.800.000ՀՀ դրամ •ումար /հատոր 1 •.թ. 1, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Այլ ապացույց ճանաչված և քրեական •ործին կցված պարտավորա•րով, որով Արաքսյա Սար•սյանը պարտավորվում է Գայանե Գրի•որյանին վերադարձել իր վերցրածª 4.000ԱՄՆ դոլար •ումարը /հատոր 2 •.թ. 71/:
Դատարանը վերլուծելով և •նահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին, այն էª ուրիշի •ույքի խոշոր չափերով •աղտնի հափշտակությունը, հետևաբար նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի:
Անդրադառնալով պաշտպանի կողմից բերված այն դատողություններին, որ վկա Մերի Ստեփանյանը դատարանում չի հարցաքննվել, և պաշտպանության կողմը զրկված է եղել նրան հակընդդեմ հարցման ենթարկելու իրավունքից, ուստի նրա նախաքննական ցուցմունքն անթույլատրելի ապացույց է և չի կարող դրվել դատավճռի հիմքում, ապա հարկ է ընդ•ծել, որ վկա Մերի Ստեփանյանի ցուցմունքըª որպես ապացույց, միակը և վճռորոշը չիª ամբաստանյալի մեղքը հաստատող ապացույցների զան•վածում, ուստի դրանք մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու դեպքում դատարանը թույլ չի տա ՚Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասինՙ եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի և ՀՀ Սահմանադրության 67հոդվածի խախտում և այն չի կարող հան•եցնել ամբաստանյալի` արդար դատաքննության և մեղադրանքից պաշտպանվելու իրավունքի չեզոքացմանը: Դատարանի հիշյալ դիրքորոշումն ուղիղ համեմատական է նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանիª Հ.Սահակյանի •ործով արտահայտած իրավական դիրքորոշման հետ առ այն, որ հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զան•վածում /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 20.10.2011թվականի թիվ ԼԴ/0212/01/10որոշում/, հետևաբար դատարանը •տնում է, որ վկա Մերի Ստեփանյանի նախաքննական ցուցմունքն արժանահավատ է, հավաստի, դրա ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում, ուստի այն պետք է դնել դատավճռի հիմքում, արձանա•րելով, որ ցուցմունքըª որպես ապացույց, միակը և վճռորոշը չիª ամբաստանյալի մեղքը հաստատող ապացույցների զան•վածում:
Վերլուծելով ամբաստանյալ Արաքսյա Սար•սյանի ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական •ործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, •նահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալի ցուցմունքներըª միայն 5000ռուբլի •ողանալու, մնացած •ումարից տեղյակ չլինելու և այլնի մասին, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և սպասվող պատժից խուսափելու, ինչպես նաև քրեական •ործով պարզված փաստական հան•ամանքները խեղաթյուրելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոնշյալ ապացույցներով:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին): Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցա•ործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտան•ավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 61հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, որոշիչ հան•ամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցա•ործության, դրա առանձնահատկությունների, •ործի կոնկրետ հան•ամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքների բազմակողմանի •նահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրա•ործման հնարավորությունը:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատապարտված չի եղել, մասնակի իրեն մեղավոր է ճանաչել և տվել է մասնակի խոստովանական ցուցմունքներ, խնամքին է •տնվում մեկ անչափահաս երեխա /ծնվածª 23.10.2003թվականին/:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով կատարված հանցա•ործության համար պատիժ է նախատեսվում տու•անքª նվազա•ույն աշխատավարձի հին•հարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկումª երկուսից հին• տարի ժամկետով:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի նշված հոդվածի սանկցիան այլընտրանքային է, այն հնարավորություն է տալիս դատարանին, ելնելով կոնկրետ հանցա•ործության հանրային վտան•ավորության բնույթից և աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակել արդարացի պատիժ` ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից որևէ մեկը` տու•անք կամ ազատազրկում:
Վճռաբեկ դատարանն իր 22.12.2011թվականի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11քրեական •ործով իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ՚(...) որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցա•ործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձա•անքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցա•ործության և քրեաիրավական ներ•ործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցա•ործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հան•եցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է նաև, որ արդարությանª որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդ•րկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հան•ամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցա•ործության հանրորեն վտան•ավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդ•ծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում: Պատժի անհատականացման սկզբունքի իմաստով դատարանի խնդիրն է հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կոնկրետ հանցակազմի սանկցիայի սահմաններում նշանակել կոնկրետ պատիժ: Կոնկրետ պատժի նշանակումը դատարանի համար խիստ կարևոր և պատասխանատու խնդիր է, որի լուծման համար մեծ նշանակություն ունի պատժի անհատականացման կար•ի և չափանիշների հարցը: Վերո•րյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ պատժի անհատականացումն անհրաժեշտ է դիտարկել երկու տեսանկյունից: 1) պատժի անհատականացում օրենքում: Վերջինս ենթադրում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի նորմերում արտահայտված ընդհանուր դրույթների առկայությունը, որոնք դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել հանցանք կատարած անձի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի սանկցիայի շրջանակներում պատիժ նշանակելիս: 2) պատժի անհատականացում դատարանում: Վերջինս ենթադրում է կոնկրետ անձի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս ՀՀ Քրեական օրենս•րքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերի դրույթների կիրառումª հաշվի առնելով հանցավորի անձի առանձնահատկությունները, հանցա•ործության կատարման հան•ամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները: ՀՀ Քրեական օրենս•իրքը չի բովանդակում բոլոր այն հան•ամանքների սպառիչ ցանկը, որոնք պետք է հաշվի առնվեն դատարանի կողմից կոնկրետ հանցա•ործության համար պատիժ նշանակելիս: Օրենս•իրքը, սակայն, դատարանին տալիս է պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներ, որոնց հիման վրա դատարանը կարող է նշանակել արդարության պահանջներին համապատասխանող պատիժ: Նշված չափանիշներն են` ա) հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը, ընդհանրապես, կոնկրետ հանցա•ործության կատարման հան•ամանքների տեսանկյունից մասնավորապես, բ) հանցավորի անձը, •) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները: Պատժի անհատականացման չափանիշներից առաջինինª հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանին ու բնույթին, Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ որոշման մեջ (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը, կետ 14): Սույն որոշման նախորդ կետում նշված և, համապատասխանաբար, Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ որոշման մեջ վերլուծվածª արարքի հանրային վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը սերտորեն կապված են պատժի անհատականացման երկրորդ չափանիշիª հանցավորի անձի հետ: Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ ՚Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտան•ավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութա•րող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հո•եբանական, սոցիալ-ժողովրդա•րական, քրեաբանական և քրեա-իրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ •նահատումը (ընտանեկան դրությունը, վարքա•իծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն)ՙ (տես Հազարապետ Ալբերտի Հարությունյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշումը): Զար•ացնելով մեջբերված դիրքորոշումըª Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ հանցանք կատարած անձի ուսումնասիրությունը մեծ դեր է խաղում պատիժ նշանակելու համար: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածի ¥՚Պատժի նպատակներըՙ) իմաստով պատժի նպատակը, սոցիալական արդարությունը վերական•նելուց բացի, դատապարտյալի ուղղումն է և նոր հանցա•ործությունների կանխումը, ուստի դատարանը պարտավոր է հան•ամանորեն հետազոտել անձի ինչպես կենսաբանական, այնպես էլ սոցիալական առանձնահատկությունները: Այս կապակացությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ շատ դեպքերում պատժի տեսակի և չափի վրա ազդում են հանցավորի սեռը, տարիքը, առողջական վիճակը: Պատժի անհատականացման երրորդ չափանիշը պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքներն են: Վերջիններիս Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07, Ռ.Խատոյանի վերաբերյալ 2007 թվականի մայիսի 4-ի թիվ ՎԲ-55/07, Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 1-ի թիվ ՎԲ-84/07, Դ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 և մի շարք այլ որոշումներում: Պատժի նշանակման մարդասիրության սկզբունքն ունի երկու կողմ, այն էª 1) մարդասիրություն հասարակության նկատմամբ, որի էությունը տուժողի, հասարակության և պետության շահերի պաշտպանությունն է: 2) մարդասիրություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ. դա նշանակում է մարդկային վերաբերմունք նրա անձի նկատմամբ, պատվի և արժանապատվության հար•ում, ֆիզիկական և բարոյական տանջանքների բացառում:Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի մարդասիրության սկզբունքի վերոնշյալ երկու կողմերը: Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքում ձևավորված, ինչպես նաև սույն որոշման 14-21-րդ կետերում շարադրված և զար•ացված իրավական դիրքորոշումների հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ Քրեական օրենս•րքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավա•իտակցությանը համապատասխան, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպª ուրվա•ծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելա•ույն և նվազա•ույն սահմաններըª ՀՀ Քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը •տնում է, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի Հատուկ մասի •րեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրա•րված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Վերո•րյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահան•ում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդ•ծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտան•ավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հան•ամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային •նահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածով նախատեսվածª պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (...)ՙ:
Վերլուծելով և •նահատելով վերը նշված հան•ամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան•ամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորած վարքա•իծը` մասնավորապես այն, որ •տնվելով ազատության մեջ •իտակցել է կատարած հանցանքի վտան•ավորությունը և մինչ օրս զերծ է մնացել այլ հակաօրինական արարքներ կատարելուց, նախկինում դատապարտված չի եղել, տվել է մասնակի խոստովանական ցուցմունքներ, խնամքին է •տնվում մեկ անչափահաս երեխա, հետևաբար Դատարանը •տնում է, որ թվարկված հան•ամանքներն էականորեն նվազեցնում են հանցա•ործության հանրության համար վտան•ավորության աստիճանն ու իրենց համակցությամբ հնարավորություն են տալիս հան•ելու հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ տու•անքի ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով տվյալ •ործով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը ու հանցա•ործությունների կանխմանը: Միաժամանակ դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալի արարքին համապատասխան պատժելիության սահմանումը կնպաստի նաև քրեական օրենքի ընդհանուր կանխար•ելիչ ազդեցությանը, դատարանը նման հետևության է հան•ել ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, սոցիալական արդարության վերական•նման և պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, հիմնվելով կատարված հանցա•ործության, դրա առանձնահատկությունների, •ործի կոնկրետ հան•ամանքների բազմակողմանի և օբյեկտիվ •նահատման վրա: Վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները կիրառելովª Դատարանը հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալին նպատակահարմար է պատժիչ դաստիարակչական ներ•ործության ենթարկել հասարակությունից չմեկուսացնելու պայմաններում: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ելնում է այն իրողությունից, որ օրենքի առաջնային պահանջը պատժի արդարացիությունն է, որըª որպես քրեական իրավունքի սկզբունք, ձևակերպված է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 10հոդվածում, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժը պետք է լինի արդարացի, անհրաժեշտ և բավարար նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունը կանխելու համար: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածի դրույթների համաձայն պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները: Դատարանը միաժամանակ հավաստում է, որ նշանակվող պատժի արդարացիության հարցը լուծելիս դատարանը ճիշտ է •նահատել •ործի բոլոր հան•ամանքները, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է տվյալ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Ընդ որում, պատիժ նշանակելիս դատարանն ուղեցույց է ընդունում նաև քրեական օրենքի դրույթն այն մասին, որ հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները /ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 61հոդվածի 3-րդ մաս/: Միաժամանակ նշված հան•ամանքների ամբողջությունը դատարանին հիմք է տալիս հետևության հան•ելու, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 2-րդ մասով կատարած հանցանքի համար ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տու•անք, արձանա•րելով, որ տվյալ պատիժը համաչափ է կատարած արարքին և բավարար պատժի նպատակներին հասնելու համար: Հաշվի առնելով դատապարտվողի •ույքային դրությունը, ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 51հոդվածով սահմանել վճարման ժամկետ 10ամիս ժամկետով և թույլատրել տու•անքը մաս առ մաս վճարել: Այդպիսի եզրակացության դատարանը •ալիս է հաշվի առնելով արարքի բոլոր փաստական ու քրեաիրավական բնութա•րերը:
Ամբաստանյալ Արաքսյա Սար•սյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Գայանե Գրի•որյանի կողմից ներկայացվել է քաղաքացիական հայց, որով խնդրում է ամբաստանյալ Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանից դատավճռով բռնա•անձել 1.800.000ՀՀ դրամª որպես հանցա•ործությամբ պատճառված վնաս և 100.000ՀՀ դրամ որպես փաստաբանական ծառայության համար վճարված •ումար:
Քննության առնելով տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Գ.Գրի•որյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը, դատարանը պարզեց, որ ներկայացված 1.900.000ՀՀ դրամի չափով քաղաքացիական հայցի մեջ ներառված են ինչպես հանցա•ործությամբ պատճառված նյութական վնասի, այնպես էլ փաստաբանական ծառայության համար վճարված •ումարի հատուցման պահանջ:
Ներկայացված քաղաքացիական հայցի վերաբերյալ ամբաստանյալը հայտնեց, որ ինքը միայն 5000ՌԴ ռուբլի է •ողացել, որը պատրաստ է հատուցել:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 154հոդվածի համաձայնª քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենս•րքի դրույթներով սահմանված կանոններով: Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենս•րքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենս•րքով: Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան:
ՀՀ Քաղաքացիական օրենս•րքի 1058հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քաղաքացու անձին կամ •ույքին, ինչպես նաև իրավաբանական անձի •ույքին պատճառված վնասը լրիվ ծավալով ենթակա է հատուցման այն պատճառած անձի կողմից: Վնասի հատուցման պարտականությունն օրենքով կարող է դրվել վնաս չպատճառած անձի վրա:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 60հոդվածի համաձայն` քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական •ործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենս•րքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կար•ով հատուցման ենթակա •ույքային վնաս: Ըստ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 158հոդվածի 2-րդ մասիª քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է •ույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի •ործողությունների համար:
Հետևաբար քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցա•ործությամբ անմիջականորեն պատճառված •ույքային վնասը, որի հարուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա •ործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցա•ործությամբ պատճառված լինի:
Վերը շարադրված իրավադրույթները կիրառելովª դատարանը •տնում է, որ քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել մասնակի, այն էª հանցա•ործությամբ անմիջականորեն պատճառված 1.800.000ՀՀ դրամ •ույքային վնասը ենթակա է ամբաստանյալից բռնա•անձման, իսկ ինչ վերաբերում է փաստաբանի ծառայությունների դիմաց վճարի հետ կապված ծախսերի հատուցմանը, ապա դրանք հանցա•ործությամբ անմիջականորեն պատճառված •ույքային վնաս չի և այդպիսի հայցերը ներկայացվում, ապահովվում, ապացուցվում, քննվում և լուծվում են ընդհանուր հիմունքներովª քաղաքացիական դատավարության կար•ով: Դատարանը •տնում է, որ վերը նշված պատճառաբանությամբ այդ մասով քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության /նմանատիպ դիրքորոշում է հայտնել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 2007թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԴ-150/07 որոշման մեջ/:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 155հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայց, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետա•այում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կար•ով:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 367հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հան•ամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության:
ՀՀ Քրեական դատավարություն օրերնս•րքի 238հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª •ույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերա•րվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է •ույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 238հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª քաղաքացիական հայցվորի կամ այլ շահա•ր•իռ անձանց միջնորդությամբ դատարանն իրավունք ունի •ույքի վրա դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական •ործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում:
Քննության առնելով Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանի շարժական և անշարժ •ույքի վրա դրված կալանքների հարցը, ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 238հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն դատարանը •տնում է, որ թիվ ԵԱՔԴ/0147/01/17քրեական •ործով /քննիչ Ա.Քոչարյանի կողմից կայացված 29.05.2017թվականի որոշումներ, նախաքննական համար 09166417/ շարժական և անշարժ •ույքերի վրա դրված կալանքները պետք է պահպանել նաև քրեական •ործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամիս:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 169հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` սույն օրենս•րքի 168հոդվածի առաջին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա: Դատարանն իրավունք ունի դատապարտյալին լրիվ կամ մասնակի ազատել որպես պետության եկամուտ •անձվելիք դատական ծախսերը վճարելուց, եթե դատապարտյալն անվճարունակ է, կամ •ումարի •անձումը կարող է էապես ազդել դատապարտյալի խնամքի տակ •տնվող անձանց նյութական վիճակի վրա:
Քննության առնելով դատական ծախս հանդիսացող փորձա•ետի վարձատրության •ումարը ամբաստանյալից բռնա•անձելու հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ դատապարտյալին պետք է ազատել դատական ծախսերը վճարելուց, քանի որ նա անվճարունակ է, և •ումարի •անձումը կարող է էապես ազդել դատապարտյալի խնամքի տակ •տնվող անձի նյութական վիճակի վրա:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել տու•անքի Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազա•ույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկիª 600000/վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 51հոդվածի կանոններով, տու•անքի վճարման ժամկետ սահմանել 10/տասը/ ամիս ժամկետով և թույլատրել տու•անքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում` ամիսը 60.000 /վաթսուն հազար/ դրամի չափով:
Խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի: Ամբաստանյալ Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանիից հօ•ուտ տուժող Գայանե Գրի•որյանի բռնա•անձել 1.800.000/մեկ միլիոն ութ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամª որպես հանցա•ործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում: Քաղաքացիական հայցը մնացած մասով թողնել առանց քննության`տուժողին իրավունք վերապահելով հայց հարուցել քաղաքացիական դատավարության կար•ով:
Ամբաստանյալ Արաքսյա Ռաֆիկի Սար•սյանի շարժական և անշարժ •ույքի վրա դրված կալանքները պահպանել քրեական •ործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամիս:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ