ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ԵԱՔԴ/0124/01/17

16 սեպտեմբերի 2019թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` ԷԴ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
Վ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Վ.ԷԼԲԱԿՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ե.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ամբաստանյալ Ե.Մարգարյանի շահերի պաշտպան Էդ.Աղաջանյանի և մեղադրողի վերաքննիչ բողոքները` Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռի դեմ.

ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2017 թվականի մայիսի 15-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ 1-ին վարչության 1-ին բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 200-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերով, 311-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 2-րդ կետով, 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է 58155717 քրեական գործը:
2017 թվականի մայիսի 25-ին Երեմ Մարգարյանը և Արմեն Էբոյանը ձերբակալվել են:
2017 թվականի մայիսի 25-ին Արտյոմ Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2017 թվականի մայիսի 27-ին Երեմ Մարգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի մայիսի 27-ին Արմեն Էբոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2017 թվականի մայիսի 28-ին Երեմ Մարգարյանի և Արմեն Էբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2017 թվականի մայիսի 30-ին Մարտին Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2017 թվականի հունիսի 01-ին Արտյոմ Գրիգորյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի հունիսի 05-ին Մարտին Ամիրխանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի հուլիսի 14-ին Արմեն Էբոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2017 թվականի հուլիսի 20-ին Երեմ Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2017 թվականի հուլիսի 20-ին Վարդգես Սիրականյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2017 թվականի հուլիսի 20-ին Հերիքնազ Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2017 թվականի հուլիսի 21-ին թիվ 58155717 քրեական գործից անջատվել է Երեմ Մարգարյանի, Արմեն Էբոյանի, Արտյոմ Գրիգորյանի, Մարտին Ամիրխանյանի, Վարդգես Սիրականյանի, Հերիքնազ Մարտիրոսյանի նկատմամբ գործը և շնորհվել է 62221217 համարը:
2017 թվականի հուլիսի 31-ին թիվ 62221217 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով.
Երեմ Ջիվանի Մարգարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով կետով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել` 2 /երկու/ տարի ժամկետով` զրկվելով ՀՀ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից` 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` զրկվելով ՀՀ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից` 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2017 թվականի մայիսի 25-ից:
Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արմեն Հակոբի Էբոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 /յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածների կիրառմամբ, հանցանքների համակցությամբ պատիժները գումարելու միջոցով Արմեն Հակոբի Էբոյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 /յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Վճռվել է նաև.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 1 /մեկ/ տարի 20 /քսան/ օրը և Արմեն Հակոբի Էբոյանի պատիժը համարել կրած:
Արմեն Հակոբի Էբոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, վերացնել և նրան ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում:
Մարտին Գուրգենի Ամիրխանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 ՀՀ դրամի չափով:
Մարտին Գուրգենի Ամիրխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արտյոմ Կառլենի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրհիսնապատիկի` 150.000 ՀՀ դրամի չափով:
Արտյոմ Կառլենի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հերիքնազ Լևոնի Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հերիքնազ Լևոնի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարդգես Հարությունի Սիրականյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով:
Վարդգես Հարությունի Սիրականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև.
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահվող 35 հատ գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9*18ՊՄ) ատրճանակի մարտական փամփուշտները թողնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի` <<դատավճռի անհստակությունը վերացնելու մասին>> 10.07.2018թ. որոշմամբ.
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արմեն Հակոբի Էբոյանի, Վարդգես Հարությունի Սիրականյանի և մյուսների վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/17 գործով 15.06.2018թ. դատավճռում կատարել հստակեցում.
1. Դատավճռի ներածական մասում` <<2017 թվականի մայիսի 27-ին Արմեն Էբոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով>> պարբերությունը կարդալ հետևյալ կերպ. <<2017 թվականի մայիսի 27-ին Արմեն Էբոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով>>,
2. Դատավճռի եզրափակիչ մասում` <<Վարդգես Հարությունի Սիրականյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով>> պարբերությունը կարդալ հետևյալ կերպ. <<Վարդգես Հարությունի Սիրականյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ե.Մարգարյանի շահերի պաշտպան Էդ.Աղաջանյանը և մեղադրողը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 03.08.2018թ. և 07.08.2018թ. որոշումներով` ներկայացված վերաքննիչ բողոքները ընդունվել են վարույթ և նշանակվել են քննոության:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 09.08.2018թ. որոշմամբ` ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի շահերի պաշտպան`Էդ.Աղաջանյանի միջնորդությունը` ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ գրավ կիրառելու վերաբերյալ, բավարարվել է:
Ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ գրավի կիրառումը ճանաչվել է թույլատրելի:
Ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ որպեսընտրված գրավւ չափ է սահմանվել 5.000.000 /հինգ միլիոն/ ՀՀ դրամը:

Գործի փաստական հանգամանքները.

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Էբոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ <նա օժանդակել է պաշտոնատար անձ հանդիսացող Երեմ Մարգարյանին ստանալ կաշառք՝ իր ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար, բացի այդ, նախնական համաձայնության գալով Հերիքնազ Մարտիրոսյանի հետ, խմբի կազմում, Վարդգես Սիրականյանի օժանդակությամբ, խարդախության եղանակով կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն:
Այսպես.
Արմեն Էբոյանը իր ծանոթ Արտյոմ Գրիգորյանից տեղեկանալով, որ վերջինիս փեսա Մարտին Ամիրխանյանը ցանկանում է ձեռնարկատիրական գործունեության համար նախատեսված, Եվրասիական տնտեսական միության երկիր չհանդիսացող երկրի արտադրության՝ պաղպաղակի 2 չօգտագործված սարքավորումներ, հովացման սարքեր և մալուխ արտահանել Ռուսաստանի Դաշնություն, չունենալով արտահանվող ապրանքների ձեռք բերման և ՀՀ ներկրելու փաստաթղթեր, արտահանումը կատարել որպես մասնավոր անձ, հանդես գալ թե՛ որպես ապրանքը ուղարկող, և թե՛ որպես ստացող, կազմակերպել արագ, խուսափել մաքսային մարմիններում ընթացակարգային և վարչարարական խոչընդոտներից, այդ մասին 08.05.2017թ. հայտնել է իր հետ ընկերական հարաբերությունների մեջ գտնվող՝ ՀՀ մաքսային ծառայության Բավրայի մաքսակետի պետ, պաշտոնատար անձ հանդիսացող՝ Երեմ Մարգարյանին, վերջինիս տրամադրել է տեղեկատվություն և տվել խորհուրդներ ակնհայտ ապօրինի եղանակով՝ օրենսդրության շրջանցմամբ արտահանումը թույլատրելու հարցում՝ իբրև ապրանքը ձեռք է բերվել ներքին շուկայից, որից հետո ստանալով Ե.Մարգարյանի խոստումը՝ 400 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառքի դիմաց թույլատրել ապրանքի արտահանումը, Երեմ Մարգարյանի կողմից կաշառք ստանալու համաձայնության մասին հայտնել է Արտյոմ Գրիգորյանին, իսկ վերջինս էլ՝ Մարտին Ամիրխանյանին, ով համաձայնվել է Երեմ Մարգարյանին տալ 193.668 ՀՀ դրամին համարժեք 400 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք: Ձեռք բերված համաձայնության արդյունքում՝ 12.05.2017թ-ին Բավրայի մաքսակետում Երեմ Մարգարյանը Արմեն Էբոյանի օժանդակությամբ Մարտին Ամիրխանյանից ստացել է խոստացված կաշառքի գումարը՝ 193.668 ՀՀ դրամին համարժեք 400 ԱՄՆ դոլարը և Մարտին Ամիրխանյանի օգտին դրսևորելով ակնհայտ ապօրինի անգործություն՝ անտեսելով ապրանքների ձեռք բերման իրական և օրինական փաստաթղթերի բացակայությունը, հիմք ընդունելով Արմեն Էբոյանի խորհուրդով կազմված իրականության չհամապատասխանող Մարտին Ամիրխանյանի կողմից կազմված տեղեկանքն այն մասին, որ արտահանվող ապրանքները ձեռք է բերել ՀՀ շուկայից, թույլատրել է արտահանումը:
Բացի այդ, Արմեն Էբոյանը նախնական համաձայնության գալով Հերիքնազ Մարտիրոսյանի հետ՝ խմբով ապահովագրական ընկերությունից խարդախության եղանակով զգալի չափերի գույք հափշտակելու վերաբերյալ, 2017թ. ապրիլի 26-ին՝ ժամը 10:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրանյան 1 փակուղի 1 հասցեի մոտ նախաձեռնել է իրեն պատկանող՝ <<LEXUS LX>> մակնիշի 13 ՕՕ 003 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի և Հերիքնազ Մարտիրոսյանի կողմից վարած՝ <<MAZDA CX>> մակնիշի 35 FU 373 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաների կեղծ՝ շինծու վթար, որին խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն տրամադրելով և խոչընդոտներ վերացնելով օժանդակել է ավտոմեքենաների վերանորոգման մասնագետ Վարդգես Սիրականյանը, ում խորհրդով երկու ավտոմեքենաները հեռացրել են այնպիսի վայր, որտեղ չեն եղել տեսախցիկներ և ծանոթ անձինք, իսկ Վ.Սիրականյանը օգտագործելով իր մասնագիտական փորձն ու գիտելիքները, ավտոմեքենաները այնպիսի դիրքով են մոտեցրել իրար ու իրականացրել բախման ձևացում, որն իրական վթարի տեսարան է ստեղծել, դրանով դժվարացրել կամ անհնար է դարձրել ապահովագրական ընկերության կողմից վթարի շինծու լինելու հանգամանքի բացահայտումը: Այդուհետ, Ա.Էբոյանը օգտագործելով կեղծ իրադարձության փաստը, նույն օրը՝ ժամը 10:36-ին, իր 093-887878 հեռախոսահամարից զանգահարել է <<ՌԵՍՈ>> ապահովագրական ընկերության 060-275757 հեռախոսահամարին և օպերատորին հաղորդել վթարի մասին՝ շինծու վթարը խաբեությամբ ներկայացնելով որպես իրական վթար՝ իբր իրար են բախվել հիշյալ ավտոմեքենաները, որից հետո Հերիքնազ Մարտիրոսյանի հետ խաբեությամբ և <<ՌԵՍՈ>> ապահովագրական ընկերության ներկայացուցչի վստահությունը չարաշահելու եղանակով ստորագրել են <<Համաձայնեցված հայտարարագիր>> փաստաթուղթը, որտեղ Հ.Մարտիրոսյանը հանդես է եկել մեղավոր, իսկ Ա.Էբոյանը՝ անմեղ վարորդի դերում: Հիշյալ՝ բովանդակային առումով կեղծ փաստաթղթի և դեպքի վայրում կատարված լուսանկարների ներկայացմամբ խմբով հափշտակել են զգալի չափ հանդիսացող՝ 70.000 ՀՀ դրամ գումար, այն է՝ ապահովագրական ընկերությունն ապահովադիր Ա.Էբոյանի հանձնարարությամբ 06.06.2017թ. 70.000 ՀՀ դրամ է փոխանցել ավտոմեքենայի թափքի վերանորոգմամբ զբաղվող անհատ ձեռնարկատեր Ավետիք Ճանճապանյանին, ով էլ իրականացրել է ավտոմեքենաների վերանորոգումը>:
Ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <նա որպես պաշտոնատար անձ կաշառք ստանալու խոստում է տվել, ապա նաև ստացել է կաշառք՝ իր լիազորությունների շրջանակում, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով կաշառք տվող անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար, բացի այդ ապօրինի կերպով ձեռք է բերել և պահել ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներ:
Այսպես.
Երեմ Մարգարյանը հանդիսանալով ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի մաքսային ծառայության Շիրակի տարածաշրջանային մաքսատան Բավրայի մաքսակետի պետ, <<Մաքսային ծառայության մասին>> ՀՀ օրենքի ուժով իրեն տրված լիազորությունների բերումով՝ մշտապես իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, իր հետ ընկերական հարաբերությունների մեջ գտնվող Արմեն Էբոյանից տեղեկանալով, որ Մարտին Ամիրխանյանը ցանկանում է ձեռնարկատիրական գործունեության համար նախատեսված, Եվրասիական տնտեսական միության երկիր չհանդիսացող երկրի արտադրության՝ պաղպաղակի 2 չօգտագործված սարքավորումներ, հովացման սարքեր և մալուխ արտահանել Ռուսաստանի Դաշնություն, չունենալով արտահանվող ապրանքների ձեռք բերման և ՀՀ ներկրելու փաստաթղթեր, արտահանումը կազմակերպել արագ, այն կատարել որպես մասնավոր անձ, հանդես գալ թե՛ որպես ապրանքն ուղարկող, և թե՛ որպես ստացող, խուսափել մաքսային մարմիններում ընթացակարգային և վարչարարական խոչընդոտներից, Ա.Էբոյանի օժանդակությամբ 2017թ. մայիսի 08-ին խոստացել է 193.668 ՀՀ դրամին համարժեք 400 ԱՄՆ դոլար կաշառքի դիմաց ակնհայտ ապօրինի եղանակով՝ օրենսդրության շրջանցմամբ՝ թե իբր ապրանքը ձեռք է բերվել ներքին շուկայից, թույլատրել արտահանումը: Ա.Էբոյանը ստանալով Ե.Մարգարյանի խոստումը՝ 400 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառքի դիմաց թույլատրել ապրանքի արտահանումը, Երեմ Մարգարյանի կողմից կաշառք ստանալու համաձայնության մասին հայտնել է Արտյոմ Գրիգորյանին, իսկ վերջինս էլ՝ Մարտին Ամիրխանյանին, ով համաձայնվել է Երեմ Մարգարյանին տալ 193.668 ՀՀ դրամին համարժեք 400 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք: Ձեռք բերված համաձայնության արդյունքում՝ 12.05.2017թ.-ին, Բավրայի մաքսակետում, Երեմ Մարգարյանը Արմեն Էբոյանի օժանդակությամբ Մարտին Ամիրխանյանից ստացել է խոստացված կաշառքի գումարը՝ 193.668 ՀՀ դրամին համարժեք 400 ԱՄՆ դոլարը և Մարտին Ամիրխանյանի օգտին դրսևորելով ակնհայտ ապօրինի անգործություն՝ անտեսելով ապրանքների ձեռք բերման իրական և օրինական փաստաթղթերի բացակայությունը, հիմք ընդունելով Արմեն Էբոյանի խորհրդով Մարտին Ամիրխանյանի կողմից կազմված իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկանքն այն մասին, որ արտահանվող ապրանքները ձեռք է բերել ՀՀ շուկայից, թույլատրել է արտահանումը:
Բացի այդ, Ե.Մարգարյանը 2017թ մայիս ամսի երկրորդ տասնօրյակում, Երևան քաղաքի Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղի տարածքից գտնելու եղանակով ապօրինի կերպով՝ <<Զենքի մասին>> ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառավարության N-673 որոշմամբ սահմանված կարգի խախտմամբ, ձեռք է բերել և իր՝ Երևան քաղաքի Ջրվեժ, Մայակ թաղամաս 26-րդ շենքի 26-րդ բնակարանում մինչև 2017թ. մայիսի 25-ը ապօրինի կերպով պահել է ռազմամթերք հանդիսացող՝ 35 հատ գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9*18ՊՄ) ատրճանակի մարտական փամփուշտներ, որոնք հայտնաբերվել և առգրավվել են 2017թ. մայիսի 25-ին, նրան պատկանող հիշյալ բնակարանում կատարված խուզարկության արդյունքում՝ Ե.Մարգարյանի աշխատասենյակի մետաղյա պահարանի միջից:
Ամբաստանյալ Մարտին Ամիրխանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <նա նպատակ ունենալով Ռուսաստանի Դաշնության տարածքում զբաղվել առևտրային գործունեությամբ, և այդ նպատակով որպես մասնավոր անձ Հայաստանի Հանրապետությունից Ռուսաստանի Դաշնություն արտահանել ձեռնարկատիրական գործունեության գործիք հանդիսացող, Եվրասիական տնտեսական միության երկիր չհանդիսացող երկրի ծագում ունեցող, ձեռք բերման և ՀՀ ներկրելու փաստաթղթեր չունեցող՝ պաղպաղակի 2 չօգտագործված սարքավորումներ, հովացման սարքեր և մալուխ, արտահանման գործընթացում հանդես գալ և որպես ուղարկող և որպես ստացող, արտահանման ժամանակ ՀՀ պետական սահմանին մաքսային հսկողություն իրականացնող մարմինների կողմից վարչարարական արգելքների չհանդիպելու, արտահանումն արագ իրականացնելու համար դիմել է իր բարեկամ Արտյոմ Գրիգորյանին, վերջինս՝ <Կանաչ ուղի>ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Էբոյանին, իսկ Ա.Էբոյանը՝ ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի մաքսային ծառայության Շիրակի տարածաշրջանային մաքսատան Բավրայի մաքսակետի պետ Երեմ Մարգարյանին: Վերջինս 2017թ. մայիսի 08-ին համաձայնել է 400 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառքի դիմաց դրսևորել ակնհայտ ապօրինի անգործություն՝ արտահանողից չպահանջել ապրանքի ծագման, ձեռք բերման, արտադրության, գնի վերաբերյալ պատշաճ փաստաթղթեր ու թույլատրել ապրանքի արտահանումը: Արտյոմ Գրիգորյանի օժանդակությամբ ստանալով պաշտոնատար անձի համաձայնությունը՝ կաշառքի դիմաց թույլատրել ապրանքի արտահանումը, Մարտին Ամիրխանյանը Արտյոմ Գրիգորյանի օժանդակությամբ պատրաստել է ապրանքների ձեռք բերման մտացածին փաստաթղթեր, ապրանքներով հանդերձ 2017թ. մայիսի 12-ին մեկնել Բավրայի մաքսակետ, որտեղ Երեմ Մարգարյանին անձամբ տվել է նախապես համաձայնեցված՝ 193.668 ՀՀ դրամին համարժեք 400 ԱՄՆ դոլար կաշառքի գումարը, որից հետո ստանալով հիշյալ ապրանքներն արտահանելու թույլտվություն, նույն օրը դրանք արտահանել է ՀՀ-ից:
Այսպիսով՝ Մարտին Ամիրխանյանը պաշտոնատար անձին կաշառք է տվել, այսինքն՝ նախապես խոստացել ու տվել է դրամ՝ իր օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում գործողություն չկատարելու համար>:
Ամբաստանյալ Արտյոմ Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <նա օժանդակել է իր բարեկամ Մարտին Ամիրխանյանին պաշտոնատար անձ հանդիսացող, ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեի մաքսային ծառայության Բավրայի մաքսային կետի պետ Երեմ Մարգարյանին 400 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք տալուն:
Այսպես.
Արտյոմ Գրիգորյանը Մարտին Ամիրխանյանից տեղեկանալով, որ վերջինս ցանկանում է ՀՀ-ից ձեռնարկատիրական գործունեության գործիք հանդիսացող, Եվրասիական տնտեսական միության երկիր չհանդիսացող երկրի ծագման պաղպաղակների սառնարաններ, հովացման սարքեր և մալուխ արտահանել Ռուսաստանի Դաշնություն՝ չունենալով այդ ապրանքների ձեռքբերման և ՀՀ ներկրման վերաբերյալ փաստաթղթեր, և հավաստիանալով ապրանքի արտահանման համար կաշառք տալու Մ.Ամիրխանյանի պատրաստակամության մասին, այդ մասին հայտնել է իր հետ ընկերական հարաբերությունների մեջ գտնվող, մաքսային միջնորդական ծառայությունների մատուցմամբ զբաղվող <<ԿԱՆԱՉ-ՈՒՂԻ>> ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Էբոյանին:
Արմեն Էբոյանը 08.05.2017թ. այդ մասին հայտնել է իր հետ ընկերական հարաբերությունների մեջ գտնվող, պաշտոնատար անձ հանդիսացող, ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեի մաքսային ծառայության Բավրայի մաքսային կետի պետ Երեմ Մարգարյանին և վերջինիս հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերել 400 ԱՄՆ դոլար կաշառքի դիմաց Մարտին Ամիրխանյանին պատկանող ապրանքների արտահանումը կազմակերպելու հարցի շուրջ, որի մասին տեղեկացրել է Արտյոմ Գրիգորյանին:
Արտյոմ Գրիգորյանը Մարտին Ամիրխանյանին տեղեկացրել է Երեմ Մարգարյանի հետ ձեռք բերված պայմանավորվածության մասին և նրան օժանդակել՝ կազմել և Մարտին Ամիրխանյանին է հանձնել ապրանքների ձեռքբերման վերաբերյալ մտացածին փաստաթղթեր, խորհուրդ տվել ապրանքների արտահանման մաքսային ձևակերպումների խոչընդոտներից խուսափելու համար հանդիպել Երեմ Մարգարյանին և նրան տալ 400 ԱՄՆ դոլար կաշառք:
Այնուհետև, Մարտին Ամիրխանյանը Բավրայի մաքսային կետում 2017թ. մայիսի 12-ին հանդիպել է Երեմ Մարգարյանին, ներկայացրել ապրանքների ձեռքբերման վերաբերյալ Ա.Գրիգորյանի օժանդակությամբ պատրաստված մտացածին փաստաթղթերի փաթեթը, որի դիմաց Երեմ Մարգարյանն ապօրինի թույլատրել է ապրանքների արտահանումը>:
Ամբաստանյալ Հերիքնազ Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մաս 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <նա նախնական համաձայնության գալով Արմեն Էբոյանի հետ, խմբի կազմում, Վարդգես Սիրականյանի օժանդակությամբ, խարդախության եղանակով կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն:
Այսպես.
Հերիքնազ Մարտիրոսյանը, նախնական համաձայնության գալով Արմեն Էբոյանի հետ՝ խմբով ապահովագրական ընկերությունից խարդախության եղանակով զգալի չափերի գույք հափշտակելու վերաբերյալ, 2017թ. ապրիլի 26-ին՝ ժամը 10:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրանյան 1 փակուղի 1 հասցեի մոտ նախաձեռնել են Արմեն Էբոյանին պատկանող՝ <<LEXUS LX>> մակնիշի 13 ՕՕ 003 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի և Հ.Մարտիրոսյանի կողմից վարած՝ <<MAZDA CX>> մակնիշի 35 FU 373 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաների կեղծ՝ շինծու վթար, որին խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն տրամադրելով և խոչընդոտներ վերացնելով օժանդակել է ավտոմեքենաների վերանորոգման մասնագետ Վարդգես Սիրականյանը, ում խորհրդով երկու ավտոմեքենաները հեռացրել են այնպիսի վայր, որտեղ չեն եղել տեսախցիկներ և ծանոթ անձինք, իսկ Վ.Սիրականյանը օգտագործելով իր մասնագիտական փորձն ու գիտելիքները, ավտոմեքենաները այնպիսի դիրքով է մոտեցրել իրար ու իրականացրել բախման ձևացում, որն իրական վթարի տեսարան է ստեղծել, դրանով դժվարացրել կամ անհնար է դարձրել ապահովագրական ընկերության կողմից վթարի շինծու լինելու հանգամանքի բացահայտումը: Այդուհետ, Ա.Էբոյանը օգտագործելով կեղծ իրադարձության փաստը, նույն օրը՝ ժամը 10:36-ին, իր 093-887878 հեռախոսահամարից զանգահարել է <<ՌԵՍՈ>> ապահովագրական ընկերության 060-275757 հեռախոսահամարին և օպերատորին հաղորդել վթարի մասին՝ շինծու վթարը խաբեությամբ ներկայացնելով որպես իրական վթար՝ իբր իրար են բախվել հիշյալ ավտոմեքենաները, որից հետո Հերիքնազ Մարտիրոսյանի հետ խաբեությամբ և <<ՌԵՍՈ>> ապահովագրական ընկերության ներկայացուցչի վստահությունը չարաշահելու եղանակով ստորագրել են <<Համաձայնեցված հայտարարագիր>> փաստաթուղթը, որտեղ Հ.Մարտիրոսյանը հանդես է եկել մեղավոր, իսկ Ա.Էբոյանը՝ անմեղ վարորդի դերում: Հիշյալ՝ բովանդակային առումով կեղծ փաստաթղթի և դեպքի վայրում կատարված լուսանկարների ներկայացմամբ խմբով հափշտակել են զգալի չափ հանդիսացող՝ 70.000 ՀՀ դրամ գումար, այն է՝ ապահովագրական ընկերությունն ապահովադիր Ա.Էբոյանի հանձնարարությամբ 06.06.2017թ. 70.000 ՀՀ դրամ է փոխանցել ավտոմեքենայի թափքի վերանորոգմամբ զբաղվող անհատ ձեռնարկատեր Ավետիք Ճանճապանյանին, ով էլ իրականացրել է ավտոմեքենաների վերանորոգումը>:
Ամբաստանյալ Վարդգես Սիրականյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մաս 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել, որ <նա օժանդակել է մի խումբ անձանց՝ Արմեն Էբոյանի և Հերիքնազ Մարտիրոսյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ խարդախության եղանակով կատարել ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն:
Այսպես.
Վարդգես Սիրականյանը հանդիսանալով ավտոմեքենաների վերանորոգման փորձ և գիտելիքներ ունեցող անձ և տեղեկանալով, որ Արմեն Էբոյանը խարդախությամբ ապահովագրական ընկերությունից զգալի չափերի գույք հափշտակելու հարցում նախնական համաձայնության է եկել Հերիքնազ Մարտիրոսյանի հետ ու վերջիններս 2017թ. ապրիլի 26-ին՝ ժամը 10:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրանյան 1 փակուղի 1 հասցեի մոտ նախաձեռնել են Ա.Էբոյանին պատկանող <<LEXUS LX>> մակնիշի 13 ՕՕ 003 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի և Հերիքնազ Մարտիրոսյանի կողմից վարած՝ <<MAZDA CX>> մակնիշի 35 FU 373 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաների կեղծ՝ շինծու վթարի իրականացում, նրանց օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն տրամադրելով և խոչընդոտներ վերացնելով, մասնավորապես՝ Վ.Սիրականյանի խորհրդով երկու ավտոմեքենաները հեռացրել են այնպիսի վայր, որտեղ չեն եղել տեսախցիկներ և ծանոթ անձինք, Վ.Սիրականյանն օգտագործելով իր մասնագիտական փորձն ու գիտելիքները ավտոմեքենաները այնպիսի դիրքով է մոտեցրել իրար ու իրականացրել բախումը, որն իրական վթարի տեսարան է ստեղծել, դրանով դժվարացրել կամ անհնար է դարձրել ապահովագրական ընկերության կողմից վթարի շինծու լինելու հանգամանքի բացահայտումը: Այդուհետ, Ա.Էբոյանը օգտագործելով կեղծ իրադարձության փաստը, նույն օրը՝ ժամը 10:36-ին, իր 093-887878 հեռախոսահամարից զանգահարել է <<ՌԵՍՈ>> ապահովագրական ընկերության 060-275757 հեռախոսահամարին և օպերատորին հաղորդել վթարի մասին՝ շինծու վթարը խաբեությամբ ներկայացնելով որպես իրական վթար՝ իբր իրար են բախվել հիշյալ ավտոմեքենաները, որից հետո Հերիքնազ Մարտիրոսյանի հետ ստորագրել են <<Համաձայնեցված հայտարարագիր>> փաստաթուղթը, որտեղ Հ.Մարտիրոսյանն հանդես է եկել՝ մեղավոր, իսկ Ա.Էբոյանը՝ անմեղ վարորդի դերում: Հիշյալ՝ բովանդակային առումով կեղծ փաստաթղթի և դեպքի վայրում կատարված լուսանկարների ներկայացմամբ, ապահովագրական ընկերությունն ապահովադիր Ա.Էբոյանի հանձնարարությամբ 06.06.2017թ. 70.000 ՀՀ դրամ է փոխանցել ավտոմեքենայի թափքի վերանորոգմամբ զբաղվող անհատ ձեռնարկատեր Ավետիք Ճանճապանյանին, ով էլ իրականացրել է ավտոմեքենաների վերանորոգումը:
Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ` դատարան/ եզրահանգել է, որ.
/…/
/…/ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի մեղավորությունը` ապօրինի կերպով ռազմամթերք ձեռք բերելու և պահելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արմեն Էբոյանի և Հերիքնազ Մարտիրոսյանի մեղավորությունը` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խարդախություն` խաբեության եղանակով գույքի հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Մարտին Ամիրխանյանի մեղավորությունը պաշտոնատար անձին կաշառք տալու մեջ` իր օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում որևէ գործողություն կատարելու համար, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արտյոմ Գրիգորյանի մեղավորությունը` պաշտոնատար անձին կաշառք տալուն օժանդակելու մեջ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Վարդգես Սիրականյանի մեղավորությունը` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խարդախության` խաբեության եղանակով գույքի հափշտակություն կատարելուն օժանդակելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
Ինչ վերաբերվում է Երեմ Մարգարյանի կողմից ակնհայտ ապօրինի գործողության կամ անգործության համար կաշառք ստանալու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտել է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համակցությամբ նախաքննության մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքը չի հաստատվել:
/…/
Դատարանը գտել է, որ ապացույցների բավարար համակցությամբ չի հիմնավորվել ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի կողմից կաշառք տվողի ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի գործողության համար կաշառք ստանալու հանգամանքը:
Այսպիսով, դատարանը փաստել է, որ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքի որակյալ հատկանիշը` ակնհայտ ապօրինի գործողություն կատարելու հանգամանքը, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով չի հաստատվել, հետևաբար` նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրվող արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դատարանը գտել է, որ Երեմ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրվող արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Այսպիսով, դատարանն ապացուցված է համարել Երեմ Մարգարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը հանգել է հետևության, որ գործով որևէ հիմնավոր ապացույց ձեռք չի բերվել ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանի կողմից կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար կաշառք ստանալուն օժանդակելու վերաբերյալ, ուստի Արմեն Էբոյանին մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով` /…/ :
Դատարանը փաստել է, որ Ա.Էբոյանի դիտավորությունն ու գործողություններն ուղղված են եղել ոչ թե Ե.Մարգարյանի կողմից կաշառք ստանալուն օժանդակելուն /խորհուրդներ, ցուցումներ տալը, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելը կամ խոչընդոտները վերացնելը, և այլն/, այլ կաշառքի միջնորդություն կատարելուն` կաշառք տվող Մարտին Ամիրխանյանի և կաշառք ստացող Երեմ Մարգարյանի միջև կաշառքի շուրջ համաձայնություն ձեռք բերելուն:
/…/
Այսինքն` Արմեն Էբոյանի գործողություններն ու դիտավորությունն ուղղված են եղել ոչ թե ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին կաշառք տալուն օժանդակելուն, այլ կաշառքի միջնորդություն կատարելուն, այն է` կաշառք տվող Մարտին Ամիրխանյանի և կաշառք ստացող պաշտոնատար անձ հանդիսացող Երեմ Մարգարյանի միջև կաշառքի շուրջ համաձայնության գալուն:

Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի շահերի պաշտպան Էդ.Աղաջանյանը:
Վերջինս, վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է. մասնակի բեկանել ՀՀ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 15.06.2018թ. թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/17 քրեական գործով կայացված դատավճիռը ու ճանաչել և հռչակել պաշտպանյալի՝ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված արարքում՝ հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերը նշել է, որ դատարանը իրավասու չէր քննելու Ե.Մարգարյանի մասով քրեական գործը, քանի որ տվյալ քրեական գործի քննության ընդդատությունը ենթակա էր այլ դատարանում քննության, մասնավորապես` Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննության:
Բողոքաբերը նշել է նաև, որ Ե.Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքից հստակ երևում է, որ կաշառք վերցնելու դեպքը, որը նկարագրական մասում տեղի էր ունեցել ՀՀ Շիրակի մարզում գտնվող Բավրա մաքսային կետում և այդտեղ կատարած հանցագործությունների քննության տարածքային ընդդատությունը ենթակա էր Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանին, իսկ ռազմամթերքը /փամփուշտները/ հայտնաբերվել էին Ե.Մարգարյանի տանը, որը գտնվում է Երևան քաղաքի Ջրվեժ տարածքում, որի տարածքային ընդդատությունը մինչև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում համապատասխան փոփոխություններ կատարելը ենթակա էր Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանին:
Բողոքի հեղինակը գտել է, որ դատարանի կողմից տվյալ գործի քննության ստանձնումն ու իրականացումը դա ընդդատության կոպիտ խախտում էր: Նշված խախտումը կանխելու համար Ե.Մարգարյանի պաշտպանության կողմը միջնորդություն է ներկայացրել քրեական գործով վարույթը ուղարկելու ըստ ընդդատության, սակայն այն մերժել է առանց որևէ պատճառաբանությամբ:
Դատարանը միջնորդության մերժման իրավական հիմքերին անդրադառնալով դատաքննության արձանագրային որոշման մեջ հղում է կատարել միայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 27-րդ և 48-րդ հոդվածներին:
Դատարանի կողմից որոշում կայացնելիս այն չի պատճառաբանվել, որով թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի 3-րդ մասի խախտում:
/…/
Բողոքի հեղինակը գտել է, որ տվյալ պարագայում առկա է դատարանի կողմից տարածքային ընդդատության կոպիտ խախտում:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավության օրենսգրքի 389-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 11-րդ կետի. <3.Դատավճիռը բոլոր դեպքերում ենթակա է բեկանման, եթե՝……11) խախտվել է գործի քննության ընդդատությունը>: Նշված հոդվածի պահանջից ելնելով արդեն իսկ տվյալ դատավճիռը ենթակա է բեկանման:
Բողոք բերած անձը նշել է նաև, որ դատավճռի ուսումնասիրությունից հետո պարզ է դարձել, որ դատարանը ակնհայտորեն խեղաթյուրել է դատաքննության ընթացում առարկա դարձած ապացույցները, մասնավորապես՝ ամբաստանյալ Մարտին Ալիխանյանը դատաքննության ընթացքում օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, պնդել է նախաքննության ընթացքում տրված իր ցուցմունքները և միայն պատասխանել է Ե.Մարգարանի պաշտպանության կողմի մի քանի հարցի /հիմք դատաքննության ձայնագրությունը/: Սակայն դատավճռի մեջ Դատարանի կողմից նշվել է. <դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել…> ու շարադրել է վերջինիս միայն նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը: Դատարանի կողմից չի նշել Մ.Ամիրխանյանի իր դեմ տրված ցուցմունքը, երբ նա դատաքննության ընթացքում պատասխանել է Ե.Մարգարյանի պաշտպանի հարցերին ու մասնավորապես նշել, որ <այո ինքը գումարը տվել է Ե.Մարգարյան անունով ներկայացրած անձին, սակայն դատարանում նստած Ե.Մարգարյանը այդ անձը չի ում նա գումարը տվել է >/ հիմք դատաքննության ձայնագրությունը/:
Նշված հարցադրումը տարբեր ձևով տրվել է Մ.Ամիրխանյանին, որին տրվել է նույնատիպ պատասխան, այսինքն դատարանի կողմից միտումնավոր թաքցվել է շատ կարևոր ապացույց, որը հիմնավորում է Ե.Մարգարյանի անմեղությունը և բացառում էր մեղադրական դատավճիռ կայացնելը:
/…/
Բացի այդ, դատավճռի մեջ չի նշվել Ե.Մարգարյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները մասնավորապես զինամթերքի մասով, որտեղ վերջինս նշել է, որ փամփուշտների մասին ընդհանրապես տեղեկություն չի ունեցել, իր բնակարանում գտնվող պահարանը, որից հանել են փամփուշտները, մինչև մահանալը օգտագործել է իր հայրը, իսկ վերջինիս մահից հետո ոչ ոք չի օգտագործել և միայն մեջը եղած փամփուշտների մասին տեղեկացել է ձերբակալումից հետո: Ե.Մարգարյանը նշել է նաև, որ նախաքննության ընթացքում տրված իր ցուցմունքները պայմանավորված են եղել նրանով, որ այդ ժամանակ նա տեղեկություն չի ունեցել, թե որտեղից այդ փամփուշտները և իր ընտանիքի անդամներից կասկածը հանելու համար նման ցուցմունք է տվել, այս պարագայում հարկ է նշել նաև որ նա ունի երեք որդի: Սակայն Դատարանը այս ցուցմունքը չի ներառել դատավճռի մեջ, քանի որ այն կոտրում էր մեղադրանքը:
/…/
Բացի այդ, դատավճռում նշվել է, որ Ե.Մարգարյանի աշխատասենյակից մետաղյա պահարանի միջից հայտնաբերվել և առգրավվել է ռազմամթերք, սակայն որևէ ապացույց այն մասին, որ մետաղյա պահարանը ինչ հիմքով է դարձել Ե.Մարգարյանինը կամ որտեղից այդ համոզմունքը, որ այդ մետաղյա պահարանը Ե.Մարգարյանին էր, չի նշվել:
Բացի այդ, Ե.Մարգարյանի մեղավորության վերաբերյալ դատարանի պատճառաբանական մասը ընդհանրապես բացակայում է, այն տպավորությունն է ստեղծվում, որ դատարանը մեկ բառով որոշել է, որ մեղավոր է ու վերջ, սակայն ուր են հիմնավորումները կամ պատճառաբանությունները, դրանք դատական ակտի մեջ ընդհանրապես բացակայում են:
/…/
Բացի այդ, դատարանի կողմից ապացույցների գնահատումը կատարվել է միակողմանի հօգուտ մեղադրական կողմի:
Բողոքի հեղինակը գտել է, որ դատարանը անտեսել է գործում առկա ապացույցները և միայն անհերքելի ապացույցների ճնշման տակ որպեսզի ստեղծի պատրանք, թե իրականացվում է արդարադատություն Ե.Մարգարյանի մեղադրանքը վերաորակել է:
Բայց իրականում դատաքննության ընթացքում Ե.Մարգարյանի մեղավորությունը չի հիմնավորվել: Քրեադատավարական վերը նշված խախտումները բերել են նրան, որ դատարանը սխալ է կատարել ապացույցների գնահատումը, ինչը հանգեցրել է անհիմն մեղադրական դատավճռի կայացման:
Անդրադառնալով դատարանի կողմից թույլ տրված նյութական իրավունքի խախտումին, բողոոքի հեղինակը գտել է, որ Ե.Մարգարյանի նկատմամբ չպետք է կիրառվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասը ու 235-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
Բողոքի հեղինակը գտել է, որ վերջինիս արարքներում բացակայում էր նշված հոդվածներով նախատեսված նկարագրական մասը:
Բողոքի հեղինակը գտել է, որ Ե. Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատարանի կողմից մեղավոր ճանաչելն անհիմն է:
/…/
Բողոքի հեղինակը գտել է, որ Ե.Մարգարյանը ի պաշտոնե ոչ կարող էր հայտարարագիր կազմել, ոչ այդ հայտարարագիրը ներկայացնել, ոչ ընտրել մաքսային վերահսկողության ուղին, ոչ միջամտել համակարգչային ծրագրին, ոչ միջամտել մաքսային հսկողություն իրականացնող աշխատակիցների գործողություններին, որ արագացնել կամ ոչ էլ դանդաղեցնել մաքսային հսկողության պրոցեսը: Ինչից հարց է ծագում, այդ որտեղ է նրա կողմից իրականացվել ակնհայտ ապօրինի գործողություն կամ անգործություն: Նշված պնդումը որևէ ապացույցով չի հիմնավորվել, քանի որ քրեական գործի նյութերում չկա գոնե մեկ ապացույց, որը կհիմնավորեր այն մասին, որ Ե. Մարգարյանը թույլ է տվել հանցավոր գործողություն կամ անգործություն:
Ե.Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել մի իրավախախտման կատարման համար, որը իրականում գոյություն չունի: Խնդիրը կայանում է նրանում, որ այդ իրավախախտման հեղինակին՝ Մ.Ամիրխանյանին մաքսային սահմանով ապրանքների արտահանման համար թույլ տրված խախտումների համար որևէ պատասխանատվության չեն ենթարկել: Քրեական գործի նյութերում չկա որևէ փաստաթուղթ, որը կհիմնավորեր, որ Մ.Ամիրխանյանի կողմից կատարված մաքսային ձևակերպումները ապօրինի են եղել: Ընդհակառակը. ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ կողմից տրված գրության համաձայն որևէ խախտում այդ ձևակերպումների մեջ չի եղել, ինչի կապակցությամբ վարչական վարույթ չի իրականացվել:
Որպես մեղադրանքը հիմնավորող ապացույց դատարանը հղում է կատարել գործով մյուս ամբաստանյալ Ա.Էբոյանի կասկածյալի կարգավիճակում տրված նախաքննական ցուցմունքին ու դրա հրապարակումով փորձ է արվում արհեստական ապացույց ստեղծել իր պաշտպանյալի դեմ: Նշված հանգամանքի ու դատաքննության ընթացքում ցուցմունքի հրապարակման վերաբերյալ պաշտպանութ¬յան կողմը տվել է իր դիրքորոշումը ու այդ ցուցմունքը որպես ապացույց չի կարող դիտվել, քանի որ այն հերքվել է հենց Ա.Էբոյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքով: Այս պարագայում մենք ունենք նույն անձի երկու ցուցմունք, ինչը հիմնավորում է այն, որ առկա է ենթադրություն, թե որ ցուցմունքն է ճիշտ: Բնականաբար մեղադրող կողմը հղում է կատարելու իրեն ձեռնատու ցուցմունքին, իսկ պաշտպանության կողմը կատարելու է նույնը: Սակայն արդարադատության շահից ելնելով չի կարող լինել այնպես, որ կշեռքի նժարը թեքվի կողմերից մեկի օգտին, բայց քրեական դատավարության օրենսգրքի համաձայն ենթադրությունների հիման վրա որևէ եզրահանգման գալը նույնպես անթույլատրելի է, ուստի նշված ապացույցը չի կարող դիտվել, ոչ մեղադրական, ոչ էլ պաշտպանական տեսանկյունից և չփարատված կասկածի պարագայում արժանահավատ լինել չի կարող:
Անդրադառնալով հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման ձայնագրություններին նշել է, որ հրապարակված ձայնագրությունների համաձայն Ե.Մարգարյանը Ա.Էբոյանին միայն խորհուրդներ է տալիս վերջինիս խնդրանքի համաձայն ու գումարի մասին, առավել ևս կաշառքի մասին ոչ մի խոսք չկա: Այդ խոսակցությունների ընթացքում որևէ անուն չի շոշափվել, որևէ գումարի
մասին խոսք չի եղել, որևէ պայմանավորածության մասին նույնպես խոսք չի եղել: Ընդհակառակը, խոսակցությունների վերծանման մեջ 12.05.17թ. ժամը 10:22:43-ին Ե.Մարգարյանը զանգահարում է Ա.Էբոյանին ու նշում, որ տղերքը եկել են: Այն պարագայում, երբ Մ.Ամիրխանյանը իր ցուցմունքում նշում է, որ սահման հասել ու մեկնել է մենակ ակնհայտ է, որ այդ խոսակցության մեջ կողմերը նկատի են ունեցել այլ անձանց: Վերջիններիս խոսակցությունները ընթացել են ուղարկվող ուղեբեռի քանակի, ծավալի, քաշի վերաբերյալ, իսկ մնացած բոլոր մեջբերումները դա ուղղակի փորձ է ապացույց ստեղծելու համար: Ակնհայտ է, որ նույնիսկ ոչ մասնագետի կողմից ձայնագրությունները լսելիս հիմնավորվում է, որ Ե.Մարգարյանը զուտ միայն խորհրդատվություն է տվել, իսկ մնացած եզրահանգումները դրանք զուտ ենթադրություններ են, առանց որևէ ապացույցով հիմնավորված:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նախադեպային որոշումներով բազմիցս անդրադարձել է հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսումների ձայնագրություններին կաշառքի գործերով որպես ապացույց դիտելուն ու դրանց վերաբերյալ դրվել է պահանջ, որի համաձայն` գաղտնալսման խոսակցության մեջ կաշառքի վերաբերյալ պետք է առկա լինի հստակ խոսակցություն, առանց որևէ ենթադրությունների:
Բողոքի հեղինակը գտել է, որ դատարանը չէր կարող մեղավոր ճանաչել Ե.Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Ե.Մարգարյանի արարքները որևէ կերպով չէին համընկնում նշված հոդվածների հետ, քանի որ Ե.Մարգարյանր չուներ ի պաշտոնե որևէ լիազորություն որպեսզի ցուցաբերեր անգործություն կամ որևէ այլ գործողություն Ա.Ամիրխանյանի կողմից սարքավորումների արտահանման գործընթացում, վերջինիս կողմից Մ.Ամիրխանյանից որևէ գումար չի վերցվել, իսկ զինամթերքի մասով չի հիմնավորվել նրա արարքի մեջ հանցակազմի առկայությունը:
Բացի այդ, ոչ նախաքննության մարմինը և ոչ էլ դատարանը չեն անդրադարձել Մ.Ամիրխանյանի անունից կատարված վճարումներին: Միջնորդական և մաքսային ծառայությունների դիմաց Ա.Ամիրխանյանի անունից վճարվել են համապատասխան 8000 և 4500 ՀՀ դրամ: Վերջինս իր ցուցմունքով միանշանակ պնդում էր, որ ինքը չի կատարել դրանք: Ե.Մարգարյանը նունպես չի մասնակցել այդ վճարումներին: Այս կարևոր հանգամանքը պարզելու համար նույնիսկ փորձ չի կատարվել: Ակնհայտ է, որ գործով առկա է չբացահայտված երրորդ անձ, որը Ա.Ամիրխանյանի անունից կատարել է այդ վճարումները ու տրամաբանական է, որ գործը կատարել է հենց այդ անձը, ով ներկայացել է որպես կետի պետ Ե.Մարգարյանի փոխարեն:
Բողոք բերած անձը միաժանակ նշել է նաև ևս մեկ կարևոր հանգամանք, որ Դատարանը վճիռ կայացնելիս չի անդրադարձել: Մասնավորապես այս հանգամանքը, որ Ե.Մարգարյանին մեղավոր ճանաչելով ու դատապարտելով ազատազրկման, որևէ կերպով քննության առարկա չի դարձրել վերջինիս պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու ինստիտուտին: Ե.Մարգարյանը մինչև այս դեպքը որևէ կերպով արատավորված չի եղել, նա ունի բազմաթիվ ծառայողական խրախուսանքներ ու իր ամբողջ կյանքը ներդրել է ՀՀ մաքսային ոլորտի զարգացման գործընթացին: Ե.Մարգարյանը շուրջ 1 տարի 2 ամիս գտնվում է անազատության մեջ և հետագա պատիժը Դատարանի կողմից կարող էր հանգիստ պայմանականորեն չկիրառվեր, ինչը չի կատարվել: Այն պարագայում, որ տվյալ գործով այլ ազատությունից զրկված անձ չկա, քանի որ դատավճռով մյուս ամբաստանյալները անազատության մեջ չեն պահվել:
Բողոքի հեղինակը գտել է, որ դատարանը թույլ է տվել նյութական և քրեադատավարական իրավունքի կոպիտ խախտումներ, ինչը հանգեցրել է նրան, որ կայացվել է ակնհայտ անհիմն դատավճիռ ու Ե.Մարգարյանը դատապարտվել է այնպիսի արարքի համար, որը իրականում նա չի կատարել: Դրանով իսկ խաթարվել է բուն իմաստը և դատական ատյանը վերածվել է արդարադատություն իրականացնող մարմնի փոխարեն մեղադրական ֆունկցիա իրականացնող մարմնի:
Մեղադրողը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասաթյան դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/17 գործով 2018թ. հունիսի 15-ի դատավճիռը՝ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Արմեն Էբոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսդրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասով, բեկանել և փոփոխել։
Ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նշված հոդվածներով նշանակել արդարացի և համաչափ պատիժ։
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Բողոքի հեղինակը գտել է, որ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերաորակելով` դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։
Դատարանի կողմից սխալ են գնահատվել քրեական գործում առկա փաստական տվյալները, հատկապես՝ Ե.Մարգարյանի և Ա.Էբոյանի միջև կայացած հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման արդյունքները, որոնք պարունակում են գործի և արարքի որակման համար էական տեղեկություններ, պատշաճ վերլուծության չեն ենթարկվել դրանցում պարունակող տեղեկությունների ապացուցողական արժեքը, որը հանգեցրել է արարքի սխալ գնահատման և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2 րդ մասից 1-ին մասի վերաորակման։
Մասնավորապես՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ կաշառք ստանալը դա պաշտոնատար անձի կողմից անձամբ կամ միջնորդի միջոցով դրամի, գույքի, գույքի նկատմամբ իրավունքի, արժեթղթերի կամ գույքային այլ օգուտի ձևով կաշառք ստանալն է, կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացված անձի օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում որևէ գործողություն կատարելու կամ չկատարելու կամ իր պաշտոնական դիրքն օգտագործելով այդպիսի գործողություն կատարելուն կամ չկատարելուն նպաստելու կամ ծառայության գծով հովանավորչության կամ թողտվության համար։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է՝ պատասխանատվություն պաշտոնատար անձի կողմից կաշառք ստանալու համար, կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի գործողություն կամ անգործություն կատարելու դեպքում։
Ինչպես երևում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասի հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի շարադրանքից՝ պաշտոնատար անձի լիազորությունների մեջ մտնող գործողության կատարման համար կաշառքը տրվում է պաշտոնատար անձի այնպիսի կոնկրետ գործողության կատարման համար, որը մտնում է պաշտոնատար անձի լիազորությունների մեջ և օրինական է։ Այսինքն՝ կաշառքը տրվում է այնպիսի գործողության համար, որը պաշտոնատար անձն օրինական կարգով կարող է կատարել՝ օգտագործելով իր պաշտոնեական լիազորությունները։
Հոդվածի 2-րդ մասով որոշակիորեն փոխվում է հանցագործության օբյեկտիվ կողմը։ Այս դեպքում այն արտահայտվում է պաշտոնատար անձի կողմից դարձյալ կաշառք ստանալով, սակայն կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի գործողության կատարման կամ անգործության դրսևորման համար։ Ակնհայտ ապօրինի ասելով հասկացվում է պաշտոնատար անձի այնպիսի գործողությանը կամ անգործությանը. որը դուրս է գալիս պաշտոնատար անձի լիագորությունների շրջանակից կամ թեև մտնում է լիազորությունների շրջանակի մեջ, բայց տվյալ իրադրությունում չէր կարող կատարվել, կատարվել է ծառայությանը հակառակ։
Բողոքաբեր անձը, մինչ առանցքային ապացույցների վերլուծությանն անդրադառնալը՝ հարկ է համարել նշել, որ դատարանը փաստարկել է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով չի հաստատվել ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքի որակյալ հատկանիշը՝ ակնհայտ ապօրինի գործողություն կատարելու հանգամանքը, սակայն դատարանն անտեսել է այն, որ մեղադրանքի հիմքում չի դրվել ակնհայտ ապօրինի գործողություն կատարում, դրվել է ակնհայտ ապօրինի անգործության կատարումը, որին դատարանը չի անդրադարձել:
Մասնավորապես, Երեմ Մարգարյանի մեղադրանքի տվյալ հատվածը շարադրված է հետևյալ կերպ՝ <Երեմ Մարգարյանը Արմեն Էբոյանի օժանդակությամբ Մարտին Ամիրխանյանից ստացել է խոստացված կաշառքի գումարը՝ 193.668 ՀՀ դրամին համարժեք 400 ԱՄՆ դոլարը և Մարտին Ամիրխանյանի օգտին դրսևորելով ակնհայտ ապօրինի անգործության՝ անտեսելով ապրանքների ձեռք բերման իրական և օրինական փաստաթղթերի բացակայությունը, հիմք ընդունելով Արմեն Էբոյանի խորհրդով Մարտին Ամիրխանյանի կողմից կազմված իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկանքն այն մասին, որ արտահանվող ապրանքները ձեռք է բերել ՀՀ շուկայից, թույլատրել է արտահանումը>:
Քրեական գործով հիմնավորվել է, որ Երեմ Մարգարյանը տեղեկություններ է ունեցել սառնարանային պարագաների արտահանման համար անհրաժեշտ փաստաթղթերի բացակայաթյան մասին, և որ դրանք լրացնելու համար Արմեն Էբոյանի ցուցումով կազմվել են կեղծ փաստաթղթեր, որպիսի պայմաններում, իրավախախտման դեմ պայքարելու և խախտումները բացահայտելու փոխարեն անգործության ղրսևորել է անգործություն և քողարկել է խախտման փաստը։
Նշված հանգամանքը հիմնավորվել է նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված մի շարք ապացույցներով:
/…/
Բողոքի հեղինակը գտել է, որ ակնհայտ է դառնում, որ չեն եղել օրինական հիմքեր, Երեմ Մարգարյանն էլ քաջատեղյակ է եղել այդ մասին և դրսևորել է ակնհայտ ապօրինի անգործություն։
/…/
Հետևաբար, անհիմն է դատարանի այն պնդումը, թե մաքսային կանոնների խախտումներ արտահանման գործընթացը կազմակերպելիս թույլ չեն տրվել, քանի որ մաքսային ձևակերպումների համար արդեն իսկ հիմք են ծառայել կեղծված փաստաթղթերը, որոնց մասին իմացել են միայն Արտյոմ Գրիգորյանը, Մարտին Ամիրխանյանը, Արմեն Էբոյանն ու Երեմ Մարգարյանը։
Նշվածի մասին են վկայում նաև հաջորդիվ ներկայացվող հեռախոսային խոսակցությունները՝
/…/
Նշված խոսակցություններից ակնհայտն է դառնում, որ Երեմ Մարգարյանը ընդունել է իրականությանը չհամապատասխանող, արտահանողի կողմից իսկ Արմեն Էբոյանի ուղղորդմամբ կազմված տեղեկանքն այն մասին, որ արտահանվող ապրանքները ձեռք է բերվել ՀՀ շուկայից, դրսևորելով ակնհայտ ապօրինի անգործություն, թույլատրել է պաղպաղակի 2 չօգտագործված սարքավորումների, հովացման սարքերի և մալուխի արտահանումը Ռուսաստանի Դաշնություն, այն պարագայում, երբ գիտակցել է, որ արտահանողը չի ունեցել արտահանվող ապրանքների ձեռք բերման և ՀՀ ներկրելու փաստաթղթեր, այն կատարել է որպես մասնավոր անձ, հանդես է եկել թե որպես ապրանքն ուղարկող, և թե որպես ստացող, խուսափել է մաքսային մարմիններում վարչարարական ընթացակարգեր անցնելուց։
Հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ Ռուսաստանի Դաշնություն արտահանվող ապրանքները չեն եղել Մաքսային միության ապրանքներ։ Մասնավորապես.
Մաքսային միության մաքսային օրենսգրքի 4-րդ հոդվածի 1-ին մասի 37-րդ կետի համաձայն՝ Մաքսային միության ապրանքները Մաքսային միության մաքսային տարածքում գտնվող ապրանքներն են, որոնք ամբողջությամբ արտադրվել են Մաքսային միության անդամ պետությունների տարածքներում, ներմուծվել են Մաքսային միության մաքսային տարածք և ստացել Մաքսային միության ապրանքների կարգավիճակ՝ նշված Օրենսգրքին և (կամ) Մաքսային միության անդամ պետությունների միջազզային պայմանագրերին համապատասխան, պատրաստվել են Մաքսային միության անդամ պետությունների տարածքներում նշված ենթակետի երկրորդ և երրորդ պարբերություններում նշված ապրանքներից և (կամ) օտարերկրյա ապրանքներից և նշված օրենսգրքին և (կամ) Մաքսային միության անդամ պետությունների միջազգային պայմանագրերին համապատասխան ձեռք են բերել Մաքսային միության ապրանքների կարգավիճակ։
Բողոքաբերը նշել է նաև, որ ինչպես Արմեն Էբոյանի և Երեմ Մարգարյանի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման արդյունքում, այնպես էլ մի շարք ցուցմունքներով հիշատակվել է, որ ապրանքները եղել են պարսկական արտադրության։ Այս մասին է վկայում նաև ՀՀ ԱԱԾ-ից ստացված գրությունը։ Այսպիսով՝ Երեմ Մարգարյանը արտահանողից չի պահանջել ապրանքի ծագման, ձեռք բերման, արտադրության, գնի վերաբերյալ պատշաճ փաստաթղթեր և ակնհայտ ապօրինի անգործություն դրսևորելով, թույլատրել է արտահանումը ԵՏՄ երկրի ծագում ունեցող ապրանքների արտահանման ընթացակարգով՝ շրջանցելով այլ երկրի ծագում ունեցող ապրանքների արտահանման համար նախատեսված համապատասխան կարգավորումները։
Դատարանի կողմից նշված այն փաստարկը, թե մաքսային կանոնների խախտում չի արձանագրվել, հետևաբար Ե.Մարգարյանի կողմից ակնհայտ ապօրինի գործողություն կամ անգործություն չի դրսևորվել, անհիմն է, քանի որ վերջինիս կողմից ծառայության շահերին հակառակ՝ անգործոլթյան դրսևորմամբ է հենց ստեղծվել <օրինական> արտահանման հիմք հանդիսացող կեղծ փաստաթղթերը։
Ի լրումն վերոշարադրյալի՝ հարկ է նշել, որ դատարանի վերլուծությունը հիմնված է եղել այն հանգամանքի վրա, որ ավտոմատացված համակարգչային ծրագիրը ընտրել է <Կանաչ ուղի> ընթացակարգը, ուստի մաքսային կետի տարածքում որևէ մեկը դրան միջամտելու հնարավորություն չունի, սակայն դատարանն անտեսել է այն հանգամանքը, որ համապատասխան <Կանաչ ուղի> <Դեղին ուղի> կամ <ԿԱՐՄԻՐ ՈՒՂԻ> ընթացակարգի ընտրությունը կատարվում է հենց ներկայացված հայտարարագրերի և համապատասխան փաստաթղթերի հիման վրա:
Այսպիսով՝ պարզ է դառնում, որ <Կանաչ ուղի> ընթացակարգը ընտրվել է ներկայացված կեղծ բովանդակությամբ փաստաթղթերի և դրանց հիման վրա կազմված մաքսային հայտարարագրի հիման վրա, որի մասին իրազեկված է եղել Երեմ Մարգարյանը։
Բացի այդ, մաքսային օրենսդրության համաձայն՝ /.../ մինչև մաքսային մարմինների կողմից ընդունված հայտարարագրի ընդունումը՝ իրականացվում է տրանսպորտային միջոցների նախնական արտաքին զննում, նախնական արտաքին զննման ժամանակ մաքսային կանոնների խախտման կամ կասկածների բացակայության դեպքում զննումն իրականացնող պաշտոնատար անձը համապատասխան նշում է կատարում և հաստատում անձնական կնիքով։
Մասանվորապես՝ ՀՀ կառարավության թիվ 236 որոշման 13-րդ կետին համապատասխան՝ Տրանսպորտային միջոցների նախնական արտաքին զննման ժամանակ մաքսային կանոնների խախտման և կասկածների բացակայության դեպքում՝ զննումն իրականացնող պաշտոնատար անձը համապատասխան նշում է կատարում («Նախնական զննման ժամանակ մաքսային կանոնների խախտում չի հայտնաբերվել, այլ կասկած հարուցող հանգամանքներ չկան>>) ներքին տարանցման փաստաթղթի համապատասխան սյունակում՝ նշումը հաստատելով անձնական կնիքով։ Կասկած հարուցող հանգամանքների առկայության դեպքում դրանց մասին կատարվում է համապատասխան նշում։ Եթե ապրանքների համար ներքին տարանցման փաստաթուղթ չի լրացվում. ապա համապատասխան նշումները կատարվում են ապրանքներն ուղեկցող փաստաթղթում։
Եթե մաքսային հայտարարագրում և (կամ) փաստաթղթերում առկա են անճշտություններ կամ դրանք ակնհայտ կեղծ են, ապա մաքսային ձևակերպումներ իրականացնող ստորաբաժանման պաշտոնատար անձը գրավոր դիմում է մաքսային մարմնի ղեկավարին՝ կրկնակի մաքսային հսկողություն իրականացնելու համար՝ նշելով հիմքերը։ Նշված պարագայում կառավարությունը սահմանել է կանոններ, որպեսզի բացառի ոչ ճշգրիտ կամ կեղծ տվյալների օգտագործմամբ ապրանքների արտահանումը. մինչդեռ Երեմ Մարգարյանի կողմից ծառայության շահերին հակառակ գործելաոճ կիրառելու պարագայում դրսևորվել է ակնհայտ ապօրինի անգործություն՝ չի կանխվել հիշյալ խախտումը, թույլատրվել է օրենսդրական պահանջների խախտմամբ իրականացնել ապրանքների փոխադրումը։
Ինչ վերաբերում է դատարանի կողմից Արմեն Էբոյանի արարքի վերաորակմանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ապա բողոքաբերը գտել է, որ թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի խախտմամբ, որն ազդել է գործի ելքի վրա։
Դատարանը փաստարկել է, որ Ա.Էբոյանի դիտավորությունն ու գործողություններն ուղղված են եղել ոչ թե Ե.Մարգարյանի կողմից կաշառք ստանալուն օժանդակելուն /խորհուրդներ, ցուցումներ տալը, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելը կամ խոչընդոտները վերացնելը, և այլն/, այլ կաշառքի միջնորդություն կատարելուն՝ կաշառք տվող Մարտին Ամիրխանյանի և կաշառք ստացող Երեմ Մարգարյանի միջև կաշառքի շուրջ համաձայնություն ձեռք բերելուն։
Հարկ է նկատել, որ դատարանի կողմից պատշաճ վերլուծության չեն ենթարկվել կաշառքի օժանդակության և միջնորդության առանցքային տարբերությունները, որի արդյունքում կատարվել է սխալ վերաորակում։
/…/
Բողոքաբերը գտել է, որ նշված պարագայում ակնհայտ է, թե ինչպես է Արմեն Էբոյանը ավելի մանրակրկիտ տեղեկություններ, ցուցումներ և խորհուրդներ տալիս Երեմ Մարգարյանին կաշառքի դիմաց նշված հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի մասը կազմող՝ իր լիազորությունների շրջանակներում որոշակի գործողություններ կատարելու և նման գործողությունների կատարումից ձեռնպահ մնալու վերաբերյալ։
Այսպիսով, դատարանի այն պատճառաբանությունները, որ քրեական գործով ձեռք չեն բերվել Երեմ Մարգարյանը կողմից ակնհայտ ապօրինի գործողության կամ անգործության համար կաշառք ստանալու վերաբերյալ, ինչպես նաև Արմեն Էբոյանի կողմից կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար կաշառք ստանալու օժանդակելու վերաբերյալ ապացույցներ, անհիմն են, քանի որ վերոնշյալ փաստական տվյալներով և դրանց ներկայացված վերլուծությամբ հաստատվում է նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրյալներին մեղսագրվող արարքները։
/…/
Բողոքի հեղինակը գտել է, որ /…/ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ, հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող արարքը 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Արմեն Էբոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելով՝ դատարանը սխալ է մեկնաբանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ հոդվածներով սահմանված իրավանորմերը, խախտել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 25-րդ, 127-րդ և 359-րդ հոդվածներով սահմանված իրավանորմերը՝ թույլ տալով նաև դատական սխալ՝ դատավարական նորմերի խախտման ձևով, որն ազդել է գործի ելք վրա,ուստի դատավճիռն այդ մասով ևս ենթակա է բեկանման։

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <1.Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
/…/
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը /…/>:
Ինչպես հետևում է վերը նշվածից, ամբաստանյալի մեղավորության, կամ անմեղությանն առնչվող հարցերի լուծումն իրենցից ներկայացնում են դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր:
Այսինքն՝ դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի մեղավորության, կամ անմեղությանն առնչվող հարցերն, այդ թվում նաև ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ ապացուցված լինելու վերաբերյալ, որից հետո ըստ ներկայացված հաջորդականության որոշում դրանից բխող հետագա լուծման ենթակա հարցերը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>:
Մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, անդրադառնալով ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Էբոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով /դատարանի կողմից/ վերաորակելու իրավաչափության հարցին, ինչպես նաև ամբաստանյալ Ե.Մարգարյանի շահերի պաշտպան Էդ.Աղաջանյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում անդրադառնալով նաև ամբաստանյալ Ե.Մարգարյանի նկատմամբ մեղադրական դատական ակտ կայացնելու իրավաչափության հարցին, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:
Անձնական պատասխանատվության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն` անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար:
Ըստ մեղքի պատասխանատվության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի 1-ին մասի` անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն հանրության համար վտանգավոր այնպիսի գործողության կամ անգործության և հանրության համար վտանգավոր հետևանքների համար, որոնց վերաբերյալ նրա մեղքը հաստատված է իրավասու դատարանի կողմից:
Քրեադատավարական օրենսդրության խնդիրներն ամրագրված են ՀՀ քրեականդատավարության օրենսգրքի 2-րդ հոդվածում, համաձայն որի`
1. քրեական դատավարությունն իրականացվում է ապահովելու համար`
1) անձի, հասարակության և պետության պաշտպանությունը հանցագործությունից.
2) անձի և հասարակության պաշտպանությունը պետական իշխանության ինքնիրավ գործողություններից և չարաշահումներից` կապված իրական կամ ենթադրվող հանցավոր արարքի հետ:
2.Քրեական դատավարություն իրականացնող մարմինները պարտավոր են ձեռնարկել բոլոր միջոցառումները, որպեսզի իրենց գործունեության արդյունքում`
1) քրեական օրենսգրքերով չթույլատրված արարք կատարած յուրաքանչյուր ոք բացահայտվի և քրեական օրենքով նախատեսված դեպքերում և սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով պատասխանատվության ենթարկվի.
2) ոչ մի անմեղ անձ հանցանքի կատարման մեջ չկասկածվի, չմեղադրվի և չդատապարտվի.
3) ոչ ոք անօրինական և կամ առանց անհրաժեշտության չենթարկվի դատավարական հարկադրանքի միջոցների, պատժի, իրավունքների և ազատությունների այլ սահմանափակման:
Օրինականության սկզբունքն ամրագրված է ՀՀ քրեականդատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասում համաձայն որի` հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը, ինչպես նաև քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձինք պարտավոր են պահպանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը, սույն օրենսգիրքը և մյուս օրենքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք:
/.../
3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը:
Անմեղության կանխավարկածի հիմնարար քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրված է ՀՀ քրեականդատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասում, համաձայն որի` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
Մրցակցության հիմնարար քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրված է ՀՀ քրեականդատավարության օրենսգրքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասում համաձայն, որի դատարանը հանդես չի գալիս մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և արտահայտում է իրավունքի շահերը, նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` քրեական գործը քննող դատարանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար ստեղծում է գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ:
ՀՀ քրեականդատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քրեականդատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալներ, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ:
ՀՀ քրեականդատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները /կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն/.
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:
ՀՀ քրեականդատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:
ՀՀ քրեականդատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:
ՀՀ քրեականդատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
Հարկ է նշել, որ ապացույցների գնահատման առնչությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ </.../ Քրեադատավարական օրենքով ապացույցներին և ապացուցման գործընթացին ներկայացվող պահանջները հետևյալն են.
ա) ապացույցները պետք է պարունակեն ոչ թե գնահատողական դատողություններ, կարծիքներ, այլ կոնկրետ փաստական տվյալներ որոշակի գործողությունների, իրադարձությունների վերաբերյալ,
բ) այդ փաստական տվյալները պետք է ձեռք բերվեն օրենքով նշված աղբյուրներից և վերաբերեն կոնկրետ տվյալ գործին և ապացուցման առարկային,
գ) ապացույցները պետք է ձեռք բերվեն, ամրագրվեն և օգտագործվեն քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգով:
Նշված պահանջների պահպանման հետ է անմիջականորեն կապված ապացույցների թույլատրելիության և վերաբերելիության հարցի լուծումը, որն իր հերթին կազմում է ապացույցների գնահատման բաղկացուցիչ մասը:
/.../ Ապացույցների գնահատումը` որպես ապացուցման գործընթացի տարր, իրենից ներկայացնում է մտավոր, տրամաբանական գործունեություն, որի արդյունքում եզրահանգում է արվում ապացույցներից յուրաքանչյուրի թույլատրելիության, վերաբերելիության, հավաստիության և ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների բացահայտման համար ապացույցների համակցության բավարարության մասին> (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 13-14-րդ կետերը):
Բացի այդ, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԿԴ/0252/001/13 նախադեպային որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
< /.../
/…/ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը նաև արձանագրել է. Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով /…/: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1/ գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2/ եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3/ այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում: /տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդ կետը/:
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի <հիմնավոր կասկածից վեր> ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, <հիմնավոր կասկածից վեր> ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների /ապացույցների/ այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան /խիստ ցածր/: Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:>
Հարկ է նշել նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով սահմանված կաշառք ստանալու հանցակազմի վերլուծությանը ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Էդ.Զաքարյանի և մյուսների վերաբերյալ գործով և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ </.../ Կաշառք ստանալու բարձր հանրային վտանգավորությամբ պայմանավորված` հանցագործության ավարտման պահը տեղափոխվել է ավելի վաղ փուլ` քրեական պատասխանատվություն նախատեսելով ոչ միայն կաշառքի առարկան փաստացի ստանալու համար: Այսպես` ներկայումս օբյեկտիվ կողմից քննարկվող հանցագործությունը դրսևորվում է հետևյալ արարքներից որևէ մեկի կատարմամբ` դրամ, գույք, գույքի նկատմամբ իրավունք, արժեթղթեր կամ որևէ այլ առավելություն ա/ ստանալով կամ, բ/ պահանջելով կամ, գ/ ստանալու խոստմամբ կամ, դ/ առաջարկն ընդունելով:
/.../ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սույն հանցագործության օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է պաշտոնատար անձի կողմից պահանջ ներկայացնելով, որը հանդիսանում է կաշառք տվողի օգտին որոշակի գործողություն կատարելու կամ չկատարելու անվերապահ պայման: Պահանջը կարող է արտահայտվել հրամանի, կարգադրության, համոզելու, շահագրգռելու, անձի գիտակցության և կամքի վրա ներազդելու այլ եղանակներով, որը, սակայն, կապված չէ անձի նկատմամբ սպառնալիք գործադրելու հետ:
Քննարկվող հանցագործությունը ձևական է և ավարտված է համարվում պահանջ ներկայացնելու պահից` անկախ կաշառք տվողի և ստացողի միջև համաձայնության ձեռքբերման, կաշառքի առարկան հետագայում ստանալու կամ չստանալու, պաշտոնատար անձի կողմից կաշառք տվողի օգտին պայմանավորված գործողությունները կատարելու կամ չկատարելու հանգամանքից: Պաշտոնատար անձը կաշառք կարող է պահանջել անձամբ կամ միջնորդի միջոցով, գրավոր կամ բանավոր, հեռախոսով, էլեկտրոնային փոստով, այլ հաղորդումներով կամ այլ եղանակով, որոնք, սակայն, արարքի որակման համար որևէ նշանակություն չունեն:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ պաշտոնատար անձի կողմից ներկայացված ցանկացած պահանջ չէ, որը կարող է վկայել կաշառք ստանալու հանցակազմի հատկանիշների առկայության մասին: Մասնավորապես, հանցակազմի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշների առկայությունը հավաստելու համար անհրաժեշտ է, որպեսզի ներկայացվող պահանջը լինի կոնկրետ, առկա և իրական, իսկ այս չափանիշներին չհամապատասխանող, զուտ անձի դիտավորությունը բացահայտող պահանջ ներկայացնելը չի կարող հանցագործություն համարվել: Կաշառք տալու միայն կոնկրետ և իրական պահանջի դեպքում է խոսք գնում հանրորեն վտանգավոր, հակաիրավական, գիտակցված և կամային այնպիսի արարքի /գործողության/ կատարման մասին, որն ուղղված է կոնկրետ օբյեկտի` պետական ապարատի բնականոն գործունեության դեմ, այդ հարաբերություններում առաջացնում է բացասական փոփոխություններ, հեղինակազրկում է պետական իշխանությունը, վտանգում դրա նորմալ գործունեությունը:
Այսպիսով, պահանջն առկա է, եթե այն ներկայացված, ձևակերպված է եղել: Ընդ որում, կարևոր է պարզել` ում կողմից, երբ, որտեղ, ում մասնակցությամբ և ինչ հանգամանքներում է այն ներկայացվել:
Պահանջի կոնկրետությունը ենթադրում է հստակություն պաշտոնատար անձի կողմից պահանջվող կաշառքի առարկայի և դրա չափերի հարցում: Մասնավորապես, հանցավորի ներկայացրած պահանջը դրամի, գույքի, գույքի նկատմամբ իրավունքի և կաշառքի այլ առարկաների ու դրանց չափերի վերաբերյալ պետք է լինի կոնկրետ և հստակ, կաշառք տվողի համար ակնհայտ, մասնավորապես, վկայի, թե հանցավորը որպես կաշառք ինչ է պահանջում և ինչ չափով է պահանջում: Վերոնշյալ հանգամանքը հատկապես կարևոր է այն առումով, որ կաշառքի առարկան հանդիսանում է հանցակազմի պարտադիր հատկանիշ և կախված դրա չափերից` ազդում արարքի որակման վրա:
Պահանջի իրական լինելը գնահատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել գործի բոլոր փաստական հանգամանքները` պահանջի ներկայացման եղանակը, ինտենսիվությունը /օրինակ` ներկայացված պահանջը կրկին վերահաստատելը/, իրադրությունը, տեղը, ժամանակը և այլն: Մասնավորապես, պահանջի արտահայտման եղանակից, ինտենսիվությունից և այլ օբյեկտիվ հանգամանքներից կախված` կաշառք տվողը պետք է բավարար հիմքեր ունենա կարծելու, որ պաշտոնատար անձն իր կամ այլ անձի օգտին համապատասխան արարքը կատարելու է միայն ներկայացված պահանջն ի կատար ածելու դեպքում: Ինչ վերաբերվում է կաշառք պահանջող պաշտոնատար անձին, ապա վերջինս ներկայացված պահանջը կատարելու դեպքում պետք է իրական մտադրություն ունենա իր լիազորությունները կամ պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով` որոշակի գործողություն կատարել կամ չկատարել կաշառք տվողի օգտին և գիտակցի, որ կաշառքն իրեն տրվում է հենց դրա համար: Ամեն դեպքում պահանջի իրական լինելու հարցը պետք է լուծվի` գործի բոլոր հանգամանքները, այդ թվում` կաշառք տվողի և ստացողի սուբյեկտիվ ընկալումը հաշվի առնելով: /.../
Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ սույն որոշման 21-րդ կետում շարադրված չափանիշներին համապատասխանող պահանջի առկայությունն արդեն իսկ իրենից ներկայացնում է ավարտված հանցագործություն: /տե°ս Էդ.Զաքարյանի և մյուսների գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014թ. օգոստոսի 15-ի թիվ ԵԿԴ/0002/01/13 գործով որոշման 20-23-րդ կետերը/>:
Մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է, հիմնավորված և պատճառաբանված են արդյոք դատարանի հետևությունները` ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու վերաբերյալ:
Իսկ, պաշտպանության կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է, հիմնավորված և պատճառաբանված են արդյոք դատարանի հետևությունները` ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այդ թվում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-րդ մասով մեղադրական դատական ակտ կայացնելու վերաբերյալ:
Նշված հարցերին պատասխանելու համար, վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում անդրադառնալ խնդրո առարկային առնչվող փաստական տվյալների համակարգային վերլուծությանը, վերը մեջբերված իրավադրույթների, իրավական դիրքորոշումների և դրանցից բխող դատողությունների լույսի ներքո և այդ առնչությամբ արձանագրել հետևյալը.
Ըստ ներկայացվածի.
Առաջադրված մեղադրանքում Երեմ Մարգարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է, ինքը գործել է իր լիազորությունների և իրավասությունների շրջանակում: 2000 թվականից աշխատել է մաքսային ծառայությունում, իսկ Բավրայի մաքսային կետի պետի պաշտոնում է` վեց ամիս: Ապրանքների հայտարարագրումը կատարվում է համակարգչային եղանակով, և եթե անհրաժեշտ փաստաթղթերից որևէ մեկը չի ներկայացվել և չի գրանցվել հայտարարագրում, ապա համակարգը չի կարող այն գրանցել: Կոնկրետ Մարտին Ամիրխանյանի մասով Արմեն Էբոյանը զանգահարել է իրեն և ճշտել ապրանքների արտահանման համար անհրաժեշտ փաստաթղթերը, ինչպես նաև ասել, որ Մ.Ամիրխանյանը ցանկանում է սառնարանների արտահանման համար գնալ այնտեղ, սակայն դրա համար որևէ գումարային խոսակցություն չի եղել: Ինչ վերաբերվում է փամփուշտներին, ապա նշել է, որ դրանք իրեն չեն պատկանում, նա դրանք գտել է և փորձել է հանձնել ոստիկանություն, սակայն չի հասցրել դա անել, քանի որ իրեն ձերբակալել են:
Հարկ է արձանագրել, որ պաշտպանության կողմն իր իսկ կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքում պատճառաբանել է նաև, որ դատավճռի մեջ չի նշվել Ե.Մարգարյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները մասնավորապես զինամթերքի մասով, որտեղ վերջինս նշել է, որ փամփուշտների մասին ընդհանրապես տեղեկություն չի ունեցել, իր բնակարանում գտնվող պահարանը, որից հանել են փամփուշտները, մինչև մահանալը օգտագործել է իր հայրը, իսկ վերջինիս մահից հետո ոչ ոք չի օգտագործել և միայն մեջը եղած փամփուշտների մասին տեղեկացել է ձերբակալումից հետո: Ե.Մարգարյանը նշել է նաև, որ նախաքննության ընթացքում տրված իր ցուցմունքները պայմանավորված են եղել նրանով, որ այդ ժամանակ նա տեղեկություն չի ունեցել, թե որտեղից այդ փամփուշտները և իր ընտանիքի անդամներից կասկածը հանելու համար նման ցուցմունք է տվել, այս պարագայում հարկ է նշել նաև որ նա ունի երեք որդի:
Ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ դիրքորոշում չի հայտնել և, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է մաքսային համակարգում, իսկ հետագայում՝ որպես <<ԿԱՆԱՉ-ՈՒՂԻ>> ՍՊ ընկերության տնօրեն՝ զբաղվել է ՀՀ ներկրող և արտահանող անձանց բեռների մաքսային ձևակերպումներով: Գործի բերումով ճանաչել է Բավրայի մաքսակետի պետ Երեմ Մարգարյանին: Քաջ գիտակցելով Երեմ Մարգարյանի գործունեությունը, լինելով մաքսայինի նախկին ծառայող, ինքը չէր կարող զանգահարել Երեմ Մարգարյանին և կոնկրետ գործունեության համար առաջարկել կաշառք կամ գումար: Զանգի նպատակը եղել է այն, որպեսզի բրոքերային կազմակերպությունը նորմալ կազմակերպի արտահանման գործընթացը: 2017թ. մայիս ամսին իրեն դիմել է ծանոթ Արտյոմ Գրիգորյանն ու հայտնել, որ ազգականը ցանկանում է երկու սառնարան, 4 հովացուցիչ և մալուխ արտահանել Ռուսաստանի Դաշնություն, ինչը ցանկանում է կատարել արագ, առանց խոչընդոտների, որ հարցում խնդրել է օգնել ազգականին, բրոքերային ծառայությունը փաստաթղթային ձևակերպումները նորմալ, գրագետ ձևակերպվեն, որպեսզի Լարսում խնդիրներ չառաջանան: Այդ նպատակով զանգահարել է Երեմ Մարգարյանին և խորհրդի կարգով հարցրել, թե որ բրոքերային ծառայությունն է ավելի լավ, խնդրել հետևել, որպեսզի փաստաթղթերը ձևակերպվեն գրագետ: Երեմ Մարգարյանը չէր կարող որևէ գործողություն կատարել, ինքը Երեմ Մարգարյանին գումար չի առաջարկել: Եթե այդ ապրանքներն արտահանվեին օդանավով, ապա որևէ մաքսակետում որևէ փաստաթուղթ պահանջելու իրավունք չէին ունենա, քանի որ դրանք հանդիսացել են ԵՏՄ երկրների ապրանքներ: Արտյոմ Գրիգորյանն իրեն դիմել է զուտ խորհրդատվության համար:
Նախաքննության փուլում Արմեն Էբոյանը որպես կասկածյալ ցուցմունք է տվել, որ նախկինում աշխատել է մաքսային համակարգում, իսկ հետագայում՝ որպես <<ԿԱՆԱՉ-ՈՒՂԻ>> ՍՊ ընկերության տնօրեն՝ զբաղվել է ՀՀ ներկող և արտահանող անձանց բեռների մաքսային ձևակերպումներով: Գործի բերումով ճանաչել է Բավրայի մաքսակետի պետ Երեմ Մարգարյանին, գտնվել է ընկերական հարաբերությունների մեջ: 2017թ. մայիս ամսին իրեն դիմել է ծանոթ Արտյոմ Գրիգորյանն ու հայտնել, որ ազգականը ցանկանում է երկու սառնարան, 4 հովացուցիչ և մալուխ արտահանել Ռուսաստանի Դաշնություն, ինչը ցանկանում է կատարել արագ, առանց խոչընդոտների, որ հարցում խնդրել է օգնել ազգականին: Արտյոմ Գրիգորյանին հայտնել է, որ դրա համար անհրաժեշտ է 400 ԱՄՆ դոլար և որ իր անունից այցելի Բավրայի մաքսակետի պետ Երեմ Մարգարյանին: Տեղեկացել է նաև, որ արտահանող անձը այցելել է Երեմ Մարգարյանին և բեռի արտահանումը թույլատրվել է, սակայն տեղյակ չէ, թե գումարն ում է տրվել: Արտահանման ժամանակ Երեմ Մարգարյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ թեև բեռի արտահանումը թույլատրում է, սակայն կարող են խնդիրներ առաջանալ այլ սահամանակետերում: Իր կողմից օգտագործված 091900061 և 093887878 հեռախոսահամարներով խոսել է Երեմ Մարգարյանի հետ՝ վերջինիս 091416951 հեռախոսահամարով և Արտյոմ Գրիգորյանի հետ, վերջինիս՝ 093510959 հեռախոսահամարով: Լսելով վերջիններիս հետ հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրությունները, հաստատել է, որ դրանք իրենց խոսակցություններն են և վերհիշել, որ Ե.Մարգարյանը 400 ԱՄՆ դոլարը ստացել է, սակայն, թե ինչի համար է այն վերցրել, չգիտի: Ընդունել է, որ մաքսային ծառայողին կանխիկ գումար տալու օրենքով նախատեսված որևէ ընթացակարգ գոյություն չունի:
/.../
Ամբաստանյալ Մարտին Ամիրխանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
Նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընտանիքի ֆինանսական հոգսերը հոգալու համար որոշել է մեկնել արտագնա աշխատանքների Ռուսաստանի Դաշնություն իր IVECO մակնիշի կիսաբեռնատար ավտոմեքենայով և այնտեղ զբաղվել պաղպաղակի արտադրությամբ և վաճառքով: Այդ նպատակով ունեցել է լցնովի պաղպաղակի երկու սարքավորումներ, 4 հովացման սարքեր և մոտ 30 մետր մալուխ, որոնք արտահանելու համար դիմել է կնոջ քեռուն՝ Արտյոմ Գրիգորյանին: Վերջինիս խնդրել է օգնել ապրանքները սեղմ ժամկետում և առանց իրավական խոչընդոտների արտահանելու հարցում: Արտյոմ Գրիգորյանը խոսել է Արմեն անունով անձի հետ, որից հետո ասել, որ կարող է գնալ Բավրայի մաքսակետով, քանի որ խոսել են Բավրայի մաքսակետի պետի հետ և նա կթույլատրի արտահանումը՝ 400 ԱՄՆ դոլար կաշառքի դիմաց: Համաձայնվել է առաջարկին, քանի որ Արտյոմ Գրիգորյանն ասել է, որ ապրանքը ձեռք բերելու փաստաթղթեր են անհրաժեշտ, որոնք չի ունեցել, որ սարքավորումները բիզնեսի համար են, որպիսիք պետք է փոխադրեն կազմակերպությունները, դրան էլ գումարած՝ թե’ ուղարկողը, և թե' ստացողը նույն անձն է: Նման խնդիրներից խուսափելու համար համաձայնվել է կաշառք տալ մաքսակետի պետին` արտահանումը թույլատրելու համար, քանի որ կարևորել է ժամանակին ՌԴ հասնելը, գիտակցելով, որ մաքսային մարմինները կարող էին չթույլատրել արտահանումը, պահանջեին սերտեֆիկատներ, ձեռք բերման փաստաթուղթ, պարտադրեին ապրանքներն արտահանել որևէ կազմակերպության միջոցով, պահանջեին որ բեռը ՌԴ-ում ստացող անձը լինի այլ անձ: Մինչև մեկնելը Արտյոմ Գրիգորյանն իրեն տվել է մի քանի փաստաթղթեր՝ մեկը, որ ապրանքը ձեռք է բերել շուկայից, մյուսը՝ CMR կոչվող փաստաթուղթ, ասելով, որ դրանք գումարի հետ միասին տա մաքսակետի պետին: 2017թ. մայիսի 12-ին առավոտյան միայնակ, իր ավտոմեքենայով, որի մեջ են եղել հիշյալ ապրանքները, հասել է Բավրայի մաքսակետ: Մաքսակետից զանգահարել է Արտյոմ Գրիգորյանին ու կրկին հարցրել՝ ում մոտենալ, Ա.Գրիգորյանը շեշտել է՝ մաքսակետի պետին՝ Մարգարյան ազգանունով: Մտել է մաքսակետի վարչական շենք, հարցնելով հասել երկրորդ հարկ, մտել պետի ընդունարան, ապա պետի մոտ: Աշխատասենյակում Երեմ Մարգարյանը եղել է միայնակ, նրան հայտնել է, որ ցանկանում է սարքավորումներ արտահանել ՌԴ և հիշեցրել, որ իր համար զանգահարել են: Ե.Մարգարյանը պահանջել և ուսումնասիրել է իր մոտ եղած՝ Ա.Գրիգորյանի կողմից կազմված փաստաթղթերը, հայտնել, որ դրանք թերի են՝ որ սարքավորումները պետք է փոխադրվեն կազմակերպությունների, այլ ոչ թե անհատների կողմից, որ կասկած է հարուցում այն, որ և' ուղարկողը, և' ստացողը նույն անձն է, չկան ծագման փաստաթղթեր, իսկ ապրանքն էլ կամ պարսկական կամ թուրքական արտադրության է, որը Ռուսաստանը չի ընդունի, և որ ապրանքները բիզնեսի համար են: Ե.Մարգարյանը դա ասել է այն ժամանակ, երբ դեռ կաշառքի գումարը նրան տված չի եղել: Ինքը խնդրել է արտահանումը թույլատրել, ասելով, որ եթե մյուս սահմանակետերում խնդիրներ առաջանան՝ ինքը կլուծի: Ե.Մարգարյանը վերադարձրել է փաստաթղթերը, հայտնել է, որ պետք է հեռախոսով խոսի, խնդրել է աշխատասենյակից դուրս գալ: Դուրս է եկել մաքսակետի վարչական շենքից, սպասել բակում: Որոշ ժամանակ անց նշված Մարգարյանը ևս իջել է բակ ու հայացքով հավանաբար իրեն փնտրել: Մոտեցել է Ե.Մարգարյանին, հարցրել՝ ինչ ենք անելու, ի նկատի ունենալով՝ ինչ որոշվեց, որին ի պատասխան՝ Ե.Մարգարյանը պահանջել է փաստաթղթերն ու պայմանավորված գումարը, որ ձևակերպումները սկսեն: Հենց փողոցում նրան տվել է 400 ԱՄՆ դոլարը, որոնք 4 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամներ են եղել, և նույն այն փաստաթղթերը, որոնք Ե.Մարգարյանն ուսումնասիրելով վերադարձրել էր իրեն: Որոշ ժամանակ անց մաքսային ծառայողներից մեկը կարգադրել է մեքենան մտցնել անգար, ապա մաքսային ծառայողը զննել է մեքենան, բեռը, պլոմբել բեռնախցիկը, կշռել մեքենան, որից հետո կարգադրել է դուրս բերել մեքենան: Դրանից որոշ ժամանակ անց ստորագրել է տեսուչների կողմից ներկայացված մի քանի փաստաթղթեր, որից որոշ ժամանակ անց՝ ժամը 14-ի սահմաններում կանչել է մաքսային տեսուչներից մեկը, իրեն հանձնել է իր իսկ կողմից Ե.Մարգարյանին տված փաստաթղթերը՝ արդեն կնիքներով հաստատված, և լրացված հայտարարագիրը, ու հայտնել, որ արտահանումը թույլատրված է: Փաստաթղթերը վերցնելով մոտեցել է սահմանի արգելափակոցին, որտեղ կանգնած տեսուչը փաստաթղթեր նայելուց հետո բացել է արգելափակոցն ու ինքը մեքենայով ու բեռով մեկնել է ՀՀ-ից: ՀՀ վերադարձել է իր նախաձեռնությամբ, նույն Արտյոմ Գրիգորյանի զանգից հետո, երբ վերջինս հայտնել է, որ հիշյալ խնդրով իրավապահները փնտրում են իրեն:
Գիտակցել է, որ կաշառք է տվել պետական պաշտոնյային, այլապես մաքսային ծառայությունը կարող էր թեկուզև օրինական պահանջներ ներկայացնելով չթույլատրեր արտահանումը, պահանջելով ապրանքի գնման փաստաթուղթ, սերտեֆիկատ, ծագման փաստաթուղթ, ապրանքագետի եզրակացություն, պահանջեր, որ բեռը տեղափոխվի կազմակերպության կողմից ու նման այլ խնդիրներ, լինեին ձգձգումներ և անիմաստ դառնար ՌԴ մեկնելն ընդհանրապես: Այդ քայլին գնացել է ընտանիքի սոցիալական վիճակը բարելավելու և իրավական քաշքշուկներից խուսափելու համար:
Նշել է նաև, որ ինքը Դիլիջան քաղաքի բնակիչ է և իրեն առավել մոտ ու հարմար կլիներ ՀՀ սահմանը հատել Բագրատաշենի մաքսակետով, սակայն Արտյոմ Գրիգորյանի պատվերով մեկնել է Բավրայի մաքսակետով:
Հարկ է արձանագրել, որ պաշտպանության կողմն ամբաստանյալ Ե.Մարգարյանի շահերի պաշտպանն իր իսկ կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքում պատճառաբանել է նաև, որ դատարանի կողմից չի նշել Մ.Ամիրխանյանի իր դեմ տրված ցուցմունքը, երբ նա դատաքննության ընթացքում պատասխանել է Ե.Մարգարյանի պաշտպանի հարցերին ու մասնավորապես նշել, որ <այո ինքը գումարը տվել է Ե.Մարգարյան անունով ներկայացրած անձին, սակայն դատարանում նստած Ե.Մարգարյանը այդ անձը չի, ում նա գումարը տվել է>:
Հարկ է արձանագրել նաև, որ նախաքննության ընթացքում պաշտպանի ներկայությամբ Ե.Մարգարյանը հրաժարվել է առերես հարցաքննվել կասկածյալ Մ.Ամիրխանյանի հետ:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արտյոմ Գրիգորյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց` պնդելով նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը:
Նախաքննության փուլում Արտյոմ Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ քրոջ ամուսին Մարտին Ամիրխանյանը ցանկացել է Ռուսաստանի Դաշնության տարածքում զբաղվել առևտրային գործունեությամբ, և այդ նպատակով որպես մասնավոր անձ Հայաստանի Հանրապետությունից Ռուսաստանի Դաշնություն արտահանել ձեռնարկատիրական գործունեության գործիք հանդիսացող, Եվրասիական տնտեսական միության երկիր չհանդիսացող երկրի ծագում ունեցող, ձեռք բերման և ՀՀ ներկրելու փաստաթղթեր չունեցող՝ պաղպաղակի 2 չօգտագործված սարքավորումներ, հովացման սարքեր և մալուխ: Բացի այդ, Մ.Ամիրխանյանը հանդիսացել է և ապրանք ուղարկող, և ստացող, ինչպես նաև ցանկացել է դա կատարել սեղմ ժամկետում՝ առանց պետական սահմանին մաքսային հսկողություն իրականացնող մարմինների կողմից վարչարարական արգելքների: Մ.Ամիրխանյանը խնդրել է օգնել իրեն այդ հարցում, ինքն էլ իր հերթին՝ <Կանաչ ուղի>ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Էբոյանին: Ա.Էբոյանն իրեն պատվիրել է, որ արտահանողն իր անունից մոտենա Բավրայի մաքսակետի պետ Երեմ Մարգարյանին, նրան տա 400 ԱՄՆ դոլար կաշառք, որի դիմաց առանց խոչընդոտների կթույլատրվի արտահանումը: Մարտին Ամիրխանյանը առաջարկին համաձայնվել է: Ա.Էբոյանի պատվերով Մարտին Ամիրխանյանի համար պատրաստել է տեղեկանք, որ ապրանքները ձեռք են բերվել ՀՀ շուկայից, ապրանքատրանսպորտային բեռնագիր /CMR/ և ապրանքների գնացուցակ /INVOICE/: Հիշյալ փաստաթղթերով, ապրանքներով և գումարով Մ.Ամիրխանյանը 12.05.2017թ. մեկնել է Բավրայի մաքսակետ, որտեղ կրկին Ա.Էբոյանի պատվերով մոտեցել է Բավրայի մաքսակետի պետ Երեմ Մարգարյանին՝ ներկայանալով որպես Ա.Էբոյանի ուղարկած մարդ, որից հետո Մ.Ամիրխանյանը հեռախոսով հայտնել է, որ գումարն ու փաստաթղթերը տվել է, արտահանումը թույլատրել են և հատել է ՀՀ սահմանը:
Ընդունել է, որ ինքը 093-510959 հեռախոսահամարով խոսել է 093-887878 հեռախոսահամարն օգտագործող Արմեն Էբոյանի և 093-008188 հեռախոսահամարով՝ Մարտին Ամիրխանյանի հետ և պարզաբանել, որ եթե Մարտին Ամիրխանյանը կաշառք չտար, ապա մաքսավորները կարող էին պահանջել ապրանքների ծագման երկրի փաստաթղթեր, ապրանքների գինը որոշելու համար՝ փորձագետի եզրակացություն:
Վկա Սամվել Պետրոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ նախաբացթողումային վարչության հսկողության վարչության Շիրակի բաժնի Բավրայի բաժանմունքի գլխավոր մաքսային տեսուչ: Դեպքի կոնկրետ օրը չի հիշում, հիշում է, որ ինքը` որպես զննող, ձևակերպված ապրանքները` սառնարաններ, մալուխ և օդամղիչ, գրանցել է համակարգչում, ելքագրել է մաքսային կետից, ստուգել որպես երրորդ երկիր /տրանզիտ/ գնացող ապրանք, դրվել են ապահովման միջոցներ և գործողությունը համարել ավարտված: Ապրանքն արտահանվում էր Ռուսաստանի Դաշնություն: Տվյալ դեպքում համակարգչով ընտրվել էր <<Կանաչ ուղի>>, որի դեպքում իրենք որևէ միջամտություն անելու իրավասություն չունեն: Մինչև ապրանքը համակարգչով ելքագրելը ինքը ստուգել է` արդյոք ապրանքի տեսակը և հայտարարագրում ձևակերպվածը համապատասխանել են միմյանց, և տեսնելով, որ որևէ խնդիր կամ օրենքի խախտում չկա, կատարել է ելքագրումը:
Ինչ վերաբերվում է ՀՀ առևտրաարդյունաբերական պալատի կողմից տրվող սերտեֆիկատին, ապա վկան նշել է, որ տվյալ դեպքում նշված սառնարանի համար սերտիֆիկատի առկայությունը պարտադիր չէր:
Նշված սառնարանի արտահանման դեպքում մաքսային օրենսդրությամբ սահմանված կանոնների խախտում թույլ չի տրվել:
Վկա Սպարտակ Սարոյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Շիրակի մաքսատան Բավրայի մաքսակետի մաքսային ձևակերպումների բաժանմունքի պետ, ճանաչում է Երեմ Մարգարյանին` որպես Բավրայի մաքսակետի պետ: Վկան ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքը, որ Եվրասիական տնտեսական միության երկիր չհանդիսացող երկրի ծագում չունեցող սարքավորումների արտահանման դեպքում արտահանողը մաքսակետ պետք է ներկայացներ ՀՀ առևտրաարդյունաբերական պալատի կողմից տրված սերտեֆիկատ, բացի այդ էլ՝ ՀՀ կառավարության 2011թ. դեկտեմբերի 15-ի N 1785-Ն որոշման համաձայն՝ որոշ սառնարանային և հովացման սարքավորումներ, մալուխներ դասվում են երկակի նշանակության, այսինքն՝ հսկվող ապրանքների շարքին, որպիսի ապրանքների արտահանման դեպքում արտահանողը մաքսակետ պետք է ներկայացներ հատուկ թույլտվություն և արտահանման հատուկ ընթացակարգով, սակայն արտահանումը թույլատրելու հարցում մաքսակետում բավարարվել են միայն արտահանողի հայտարարությամբ: Կոնկրետ դեպքում նշված 2 սառնարանները, 4 հովացուցիչները և մալուխը երկակի նշանակության ապրանքներ չեն հանդիսացել, այդ պատճառով փաստաթղթերը չեն պահանջվել ապրանքի ծագման երկրի վերաբերյալ:
Վկա Սեդրակ Զաքարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ճանաչում է Երեմ Մարգարյանին` որպես Բավրայի մաքսային կետի պետ: Շուրջ 4-5 տարի է` աշխատում է Բավրայի մաքսային կետում` <<Բրոքեր սերվիս>> ՍՊ ընկերությունում` որպես մաքսային միջնորդ /բրոքեր/: Կազմակերպությունը զբաղվում է նախնական հայտարարագրմամբ: Վկան միաժամանակ նշել է, որ դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ մանրամասները չի հիշում և պնդում է նախաքննության փուլի ցուցմունքը: Նախաքննության փուլում վկան ցուցմունք է տվել, որ Մարտին Ամիրխանյանի կողմից 12.05.2017թ. Բավրայի մաքսակետով տարանցիկ արտահանման մաքսային հայտարարագրի լրացումը կատարել է ինքը, որի համար արտահանողը վճարել է ընդամենը 8000 ՀՀ դրամ գումար և արտարժույթով վճարումներ երբեք չի ընդունել:
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ որպես վկա հրավիրված Մհեր Մարտիրոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 1996 թվականից աշխատում է մաքսային համակարգում, ներկայումս` աշխատում է ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ մաքսային հսկողության վարչության պետի տեղակալ: Աշխատանքի բերումով ճանաչում է Երեմ Մարգարյանին և Արմեն Էբոյանին:
<<Տարանցում>> ընթացակարգով արտահանվելիս ապրանքները ձևակերպվում են զուտ այն պատճառով, որ Հայաստանի Հանրապետության և Եվրասիական տնտեսական միության անդամ մյուս երկրների միջև ընդհանուր սահման գոյություն չունի, և քանի որ ապրանքները պետք է տեղափոխվեն օտարերկրյա պետության տարածքով, անհրաժեշտություն է առաջանում իրականացնել որոշակի մաքսային գործառնություններ, դրանց նույնացումը հետագայում միության մաքսային տարածք վերադառնալու ժամանակ ապահովելու նպատակով: Այսինքն, եթե լիներ ընդհանուր սահման, ապա տարանցման խնդիր չէր լինի: Այսօր այդպիսի կարգ գործում է մասնավորապես օդային տրանսպորտի դեպքում, եթե օդային տրանսպորտով որևէ բան արտահանվում է Հայաստանից Ռուսաստանի Դաշնություն, դա արվում է նույն կերպ, ինչպես օրինակ, Երևանից Աբովյան ապրանքների տեղափոխման դեպքում, այսինքն մաքսային հսկողություն տվյալ դեպքում չկա, քանի որ դրանք կազմում են ընդհանուր մաքսային տարածք: Տվյալ դեպքում, եթե ֆիզիկական անձը որևէ ապրանք տեղափոխում է Հայաստանից Ռուսաստան, ապա մաքսային մարմինը պետք է ընդամենը ապահովի տվյալ ֆիզիկական անձի նույնացումը և ապրանքների նույնացումը, որևէ վճարում չկա գանձելու: Ֆիզիկական անձն ապրանքների տեղափոխումն իրականացնելու համար կարող է ներկայացնել կամ ուղևորային մաքսային հայտարարագիր, կամ տարանցման հայտարարագիր: Տվյալ դեպքում ներկայացվել է տարանցման հայտարարագիր: Մաքսային հսկողությունն իրականացվում է ռիսկերի կառավարման համակարգի միջոցով, և հայտարարագրման ժամանակ ապրանքի ծածկագիրը հայտարարագրում նշվելուց հետո ռիսկերի կառավարման համակարգն ընտրանք է կատարում ապրանքնեից: Այն ապրանքները, որոնք կարող են դիտվել որպես երկակի նշանակության ապրանքներ, ռիսկերի կառավարման համակարգը պահանջում է իրականացնել համապատասխան ստուգում: Տվյալ դեպքում, որքանով ինքը գիտի, ռիսկերի կառավարման համակարգը չի պահանջել, ընտրվել է <Կանաչ ուղի>ընթացակարգ: Տվյալ դեպքում ինքն արդարացված է համարում, որ ռիսկերի կառավարման համակարգն այդ գործարքը չի ընտրել, քանի որ <<երկակի նշանակության ապրանք>> նշանակում է, որ տվյալ ապրանքը կարող է օգտագործվել թե’ խաղաղ, թե’ ռազմական նպատակներով: Այդ ապրանքների հսկողությունը տարվում է այն նպատակով, որ բացառվի այդպիսի ապրանքների հայտնվելը ինչ-որ տեռորիստական կազմակերպությունների կամ Հայաստանի համար թշնամական երկրների ձեռքին: Տվյալ դեպքում ապրանքները տեղափոխվել են դաշնակից երկրի` ՌԴ տարածք, ուստի նորմալ է, որ տվյալ գործարքը ռիսկերի կառավարման համակարգը համարել է ոչ ռիսկային: Կոնկրետ տվյալ երկու սառնարանների արտահանման դեպքում օրենսդրական որևէ խախտում չի եղել: Վկան նշեց նաև, որ ռիսկերի կառավարման համակարգն ունի երկու մակարդակ` համընդհանուր և լոկալ: Համընդհանուր ռիկերի կառավարման համակարգը կառավարվում է մի կենտրոնից, մաքսային կետի տարածքում որևէ մեկը դրան միջամտելու հնարավորություն չունի, և տվյալ դեպքում ընտրողականությունն իրականացվել է համընդհանուր ռիսկերի կառավարման համակարգի միջոցով և ընտրվել է <Կանաչ ուղի>ընթացակարգ: Լոկալ ռիսկերի դեպքում, երբ բացթողումն իրականացնող տեսուչը, ելնելով իր փորձից կամ օպերատիվ տեղեկատվության առկայությունից, անկախ համընդհանուր ռիսկերի կառավարման համակարգի կատարած ընտրանքից, որոշում է կայացնում միջնորդել բացթողնման ուղին փոխելու համար: Արտահանման ժամանակ անհրաժեշտ փաստաթղթերի առկայության վերաբերյալ վկան նշեց, որ կոնկրետ այս գործարքը ձևակերպվել է ֆիզիկական անձի անունով և, պետք է ներկայացվեր տրանսպորտային փաստաթուղթ, անձը հաստատող փաստաթուղթ և ապրանքի նկատմամբ ֆիզիկական անձի իրավունքը հաստատող որևէ փատաթուղթ, որը կարող է լինել նաև ֆիզիկական անձի կողմից տրված տեղեկանքը կամ հայտարարությունը, որ տվյալ ապրանքը պատկանում է իրեն, և այդ հայտարարության պատասխանատվությունը կրում է ֆիզիկական անձը, եթե առկա է նման հայտարարություն, ապա իրենք իրավունք չունեն այն չընդունելու:
Ապրանքները ՀՀ տարածքից դուրս գալուց հետո առաջին հերթին հայտնվում են Վրաստանի Հանրապետության տարածքում, և եթե Հայաստանի և Վրաստանի փաստաթղթերի միջև լիներ որևէ անհամապատասխանություն, Վրացական կողմը կտեղեկացներ այդ մասին, տվյալ դեպքում չի տեղեկացրել: Բացի այդ, ՀՀ-ում լրացված հայտարարագիրը ոչ վերջնական փաստաթուղթ է, դա նախատեսված է նրա համար, որպեսզի հասցեատեր մաքսային մարմինն այդ փաստաթղթի հիման վրա ընդունի հայտարարագրված ապրանքները: Տվյալ դեպքում Վերին Լարսում ռուսական մաքսային ծառայությունն իրականացրել է համապատասխան հսկողություն և ավարտել է մաքսային տարանցումը, այսինքն` Ռուսաստանի մաքսային ծառայությունը կասկածի տակ չի դրել Հայաստանի մաքսային ծառայության արձանագրած տվյալները և մաքսային տարանցման ընթացակարգն ավարտել է: Հակառակ դեպքում ապրանքների կարգավիճակը` որպես միության ապրանք, Ռուսաստանի կողմից չէր հաստատվի և դա կհամարեր օտարերկրյա ապրանքի ներմուծում, այդ ապրանքները ՌԴ ներմուծելու համար կպահանջեր որոշակի հարկերի վճարում: Իսկ մինչև այդ, ՌԴ մաքսային ծառայության կողմից հարցում կկատարվեր և պարզաբանումներ կպահանջվեին ՀՀ մաքսային ծառայության կողմից, ինչը տվյալ դեպքում չի եղել:
Վկան միաժամանակ նշել է, որ մաքսային կետի պետը հայտարարագրման պրոցեսին միջամտելու իրավասություն չունի:
Ինչ վերաբերվում է տարանցմամբ արտահանված սառնարաններին, մալուխին և հովացուցիչներին, ապա դրանք ոչ Հայաստանում, ոչ Վրաստանում, և ոչ էլ Ռուսաստանում չեն դիտվել որպես երկակի նշանակության ապրանքներ, հետևաբար երկակի նշանակության ապրանքներ չեն համարվում:
ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ իրավաբանական վարչության պետի 28.06.2017թ. գրությամբ վարույթն իրականացնող մարմնին ներկայացված, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի կարգով գործին կցված և ապացույց ճանաչված փաստաթղթերի համաձայն.
1. Երեմ Մարգարյանին Բավրայի մաքսակետի պետ նշանակելու հրամանով,
2. նույն պաշտոնի 02-33.3-1 նկարագրով, համաձայն որոնց՝ մաքսակետի պետ Երեմ Մարգարյանը լիազորված է եղել կազմակերպել և ղեկավարել մաքսակետի աշխատանքները, ապահովել մաքսակետի առջև դրված խնդիրների ու գործառույթային պարտականությունների իրականացումը, կատարել օրենքների, այլ իրավական ակտերի պահաջները, ապահովել ԱՏԳ իրականացնող բոլոր կարգի սուբյեկտների օրինական շահերի և իրավունքների պահպանումը, հսկողություն սահմանել ստացված փաստաթղթերի պատշաճ կատարման վրա, արձակել հրամաններ, տալ հանձնարարականներ և կայացնել որոշումներ, մաքսատան պետին ներկայացնել զեկուցագրեր և առաջարկություններ՝ մաքսակետի աշխատակիցներին պաշտոնի նշանակելու, արտահերթ ատեստավորելու, վերապատրաստելու, խրախուսելու կամ կարգապահական տույժի ենթարկելու համար, իրականացնել վարչական վարույթ, պարտավոր է եղել պահպանել ՀՀ օրենսդրության պահանջները, պատասխանատվություն է կրել օրենքների, այլ իրավական ակտերի պահանջների, իրեն վերապահված լիազորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման համար, կրել է ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված այլ պարտականություններ:
Ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ կենտրոնական բանկի տեղեկանքի համաձայն` 12.05.2017թ. դրությամբ 1 ԱՄՆ դոլարի փոխարժեքը կազմել է 484.17 դրամ:
Քրեական գործով ապացույց ճանաչված հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում օպերատիվ միջոցառման արդյունքների և դրանք զննելու մասին արձանագրության համաձայն`
- Երեմ Մարգարյանին կաշառք տալու մասով.
1. 06.05.2017թ. ժամը 11.14:08-ին 37491900061 հեռախոսահամարով Արմեն Էբոյանը զանգահարում է 37491416961 հեռախոսահամարն օգտագործող Երեմ Մարգարյանին
Մ - Հա, Արմեն:
Ա - Պրիվետ, ախպերս:
Մ - Բարի լույս, բարի լույս:
Ա - Ոնց ա, մեծ ախպերը:
Մ - Նորմալ, նորմալ:
Ա – Ապեր, հարմարա տեղդ մի հատ բան կա ճշտելու:
Մ - Ի՞նչ կա, ասա:
Ա - Ախպեր, մոտիկ մարդ ա:
Մ - Հա:
Ա - Էն լցնովի մարոժնիները, որ կա:
Մ - Հա:
Ա - էդ ապարատներից ա ուզում տանի Ռուսաստան:
Մ – Հա:
Ա - Անհատ քաղաքացի ա, ուզում ա տանի էս քանի օրը էլի:
Մ – Հետո կխոսանք, հիմա հարմար չի:
Ա - Դրա համար ասի, հարմարա տեղդ:
Մ – Հա, լավ:
Ա - ֊Դե կսպասեմ քո զանգին, լավ:
Մ - Լավ, քանի հատ ա:
Ա - Երկու հատ:
Մ - Լավ:
Ա - Լավ:
2. 06.05.2017թ. ժամը 22:23:55-ին 37493887878 հեռախոսահամարով Արմեն Էբոյանը զանգահարում է 37493510959 հեռախոսահամարն օգտագործող Արտյոմ Գրիգորյանին.
Տ - Արմ:
Ա - Հա, ապեր ջան:
Տ - Բարլուս:
Ա - Պրիվետ, նորից:
Տ - Ապեր:
Ա - Հա ջան:
Տ - Խոսացիր:
Ա - Չէ, ապեր, դուք ինձ ասեք՝ ե՞րբ եք ուզում ղրկեք:
Տ - Ապեր, դե հմի կարամ էքուց էլ ուղարկեմ, մյուս օրն էլ ուղարկեմ:
Ա - Հա, երկու հատ մարոժնու ապարատ ա:
Տ - Երկու հատ մարոժնու ապարատ ա, 4 հատ էլ վինտիլատոր ա:
Ա - Մեկ էլ 3 կիլո կաբել ա՝ օգտագործած տենց:
Մ ֊ էգ կաբելը գիտես չէ երկակիի տակ ա ընկնում:
Տ - Դե էդ 30 կիլո բան ա, կտրտած դրա բաներն ա, օգտագործած բաներ են:
Ա - էդ մարոժնու ապարատը ինչական ա:
Տ - էդ մարոժնու ապարատը, ախպեր, բան ա, պարսկական ա:
Ա - Ու ինչ քաշ ա:
Տ - 250 կիլո ա մի հատը, 2 հատ ա լինելու:
Ա - Լավ, էդի մի ավտոյի մեջ ա չէ:
Տ - Հա, մարոժնու ավտո ա հենց էն բաներով, որ կա էն դոներով:
Ա - Հա, հա:
Տ - Այ էդ ձևի ավտո ա:
Ա ֊ Լավ, սպասի հեսա խոսամ կզանգեմ:
Տ - Հա:
Ա – Լավ:
3. 07.05.2017թ. ժամը 12:24:26-ին 37491900061 հեռախոսահամարով Արմեն Էբոյանը զանգահարում է 37491416961 հեռախոսահամարն օգտագործող Երեմ Մարգարյանին
Մ - Բարլուս, բարլուս, Արմեն ջան:
Ա - Բարլուս, ախպերս:
Մ - Հա, բարլուս:
Ա - Երեկ ասիր՝ կզանգեմ, ու ախպորդ մոռացար:
Մ - Չմոռացա:
Ա- Հա:
Մ - Շատ ուշ դուրս եկանք:
Ա - Հա:
Մ - էլ ասի՝ քնած կլնես:
Ա - Չէ, ես մինչև 2 անց կես քո զանգին էի սպասում:
Մ – Հա:
Ա-Ապեր:
Մ - Հա:
Ա - Դու երբ ես գնում:
Մ - Հլը չգիտեմ, ի՞նչ կա, ինչի համար ես ասում:
Ա - Ապեր, 2 հատ մառոժնու ապարատ ա պարսկական՝ էն լցովի մառոժնիներից:
Մ - Հա:
Ա - 4 հատիկ մի քիչ մեծոտ վինտիլյատորներից ա, էն որ բաների մեջ գնում են՝ խալադելնիկների:
Մ - ֊Ահա:
Ա – էդ ա, ապեր:
Մ - Հա, էդ ա, բա ընդեղ ոնց ա անցնելու, Արմեն:
Ա - Որտեղ:
Մ – Վրաստան:
Ա - Ձեր մոտ ձևակերպեք, ես էդ եմ ասում:
Մ - Հա, ձևակերպենք:
Ա - Հա, տրանզիտ ձևակերպեք պրծնենք էթա, ախպեր ջան, անհատի բեռ ա, դրա համար անհատի բեռ ա, ղրկի քո մոտ:
Մ - Հա:
Ա - Եկել էին, որ ես անեի:
Մ - Հա:
Ա – Ասի՝ ախպեր, գնացեք, հենց սահմանի վրա միանգամից կանեն կճամփեն:
Մ - Հա, եթե ձևակերպենք, էդ ուրիշ բան:
Ա - Հա, չէ, պիտի ձևակերպես, ցավդ տանեմ, տես խորը մտածի, ուղղակի մարդուն բան ասեմ, որ քշի գա:
Մ - Դե էդի ես պետք ա ճշտեմ:
Ա - 2 էդ մառոժնու ապարատը իրար հետ մի 500 կիլո բան ա:
Մ - Թող էս տոները անցնեն, Արմեն, հետո, վռա՞զ ա էդի:
Ա - Դե ուզում ա էսօր, վաղը տաներ:
Մ - Դե չէ, էս տոները թող անցնեն, էդի չի լինի հիմա, էդի ես հիմա չեմ կարա ճշտեմ:
Ա - Հա:
Մ - Փաստաթղթեր բան ինչ ունի:
Ա - Ապեր, ինքը տանում, ինքը ստանում, ոչ մի բան, շուկայից կարա գրի, որ շուկայից ա:
Մ – Ոնց, բա ձեռքբերման փաստաթուղթ բան ոչ մի բան չունի՞, բա ո՞նց ենք ձևակերպելու:
Ա - Շուկա կարա գրի, շուկա:
Մ - Հը:
Ա- Շուկա:
Մ - Արա, ինչ շուկա, հո չասեցիր, տենց ոնց կլնի, Արմեն:
Ա - Ցավդ տանեմ, անհատ ա, ֆիրմա չի, անհատ ա:
Մ – Ինչ կապ ունի, պետք ա ձեռքբերման փաստաթուղթ ունենա, որ ձևակերպվի:
Ա - Մարգարյան ջան, էնքան տենց դեպք ա եղել, դաժը կոմիտե թույլտվություն եմ գրել, ասել ա՝ ինվոյսը ստեղի ու ընդեղի գրի իրա անունով, ինքը ուղարկող, ինքը ստացող, տակն էլ թող գրի՝ ձեռք եմ բերել ՀՀ շուկայից:
Մ- Ես մի հատ ճշտում եմ էդի, հետո կխոսանք, Արմեն ջան:
Ա - Հա:
Մ – Էդ առաջին անգամ ա, իմ համար նորություն ա էլի:
Ա – Հա, չէ ցավդ տանեմ, եղել ա, էն Արտյոմին քանի անգամ ասել ա՝ թող գրի՝ ձեռք եմ բերել ՀՀ շուկայից, օգտագործած ա էլի, թազա չի:
Մ – Հա:
Ա - Թազա ապրանք չի էլի:
Մ - Արմեն ջան, թող էս տոները անցնեն, հետո թող գա:
Ա - Այսինքն չորեքշաբթի օրվա վրա թողենք:
Մ - Հա, հա:
Ա - Լավ, ցավդ տանեմ:
Մ - Պիտի ճշտեմ էլի էդի ինքնագլուխ բան չի:
Ա - Մեկ էլ մի հատ խնդրանք քեզի, Մարգարյան ջան:
Մ- Հա:
Ա - Կարաս մի հատ բան ճշտես, բրոկերի քննությունները որ կա:
Մ - Հա:
Ա - Ով ա ընդունում հիմա, ով ա ընդեղ լինելու, ունես դու տենց մարդ որի հետ կարաս ճշտես:
Մ - Փորձեմ հասկանամ, բայց էլի տոներից հետո պետք ա իմանամ:
Ա - Հա, լավ, ցավդ տանեմ, լավ, ախպերս, լավ:
Մ - Լավ:
4. 07.05.2017թ. ժամը 12:45:50-ին 37493887878 հեռախոսահամարով Արմեն Էբոյանը զանգահարում է 37493510959 հեռախոսահամարն օգտագործող Արտյոմ Գրիգորյանին.
Տ - Ալո:
Ա - Ապեր:
Տ - Հա:
Ա - Հլը ինձ մի բան ասա, ինքը պատրաստ ա ասենք էսօր-վաղը եթե բան լինի գնալու:
Տ֊ - Հա, հա:
Ա - Դե սպասի մի հատ Բագրատաշենի պետի հետ խոսամ:
Տ – Լավ:
Ա – Լավ:
5. 08.05.2017թ. ժամը 20:06:05-ին 37491416961 հեռախոսահամարով Երեմ Մարգարյանը զանգահարում է 37491900061 հեռախոսահամարն օգտագործող Արմեն Էբոյանին.
Ա - Հա, պարոն Մարգարյան:
Մ - Բարիկուն, Արմեն ջան:
Ա - Պրիվետ, ցավդ տանեմ:
Մ – Հը, տեր վռազ, ոնց ես:
Ա - Լավ, դու ասա, ախպերս:
Մ - Նորմալ, նորմալ, Արմեն ջան, էդի պիտի աշխատանքային օր լինի, որտև լյուբոյ դեպքում պետք ա բան անենք, կոմիտեից թույլտվություն ստանանք, գրավոր էդի գալիս ա ստեղ դիմում ա գրում:
Ա - Հա:
Մ - էդի որ մենք մալբորոյով ուղարկում ենք, իրանք շուտ պատասխանում են ու ճանապարհում ենք:
Ա - Հասկացա, իսկ մնացածը մոտավոր:
Մ - Մնացածը ինչքան ա քաշը էդ ընդհանուրի:
Ա - Իրար հետ 500 կիլո էդ երկու հատը:
Մ - Հա, ուրեմն 300 կիլո կլնի էդի:
Ա - Հա, հասկացա, ցավդ տանեմ, եղավ, ախպերս, եղավ, հեսա ես քեզ խաբար անեմ, ախպեր:
Մ - Հա, հա:
Ա - Լավ, ցավդ տանեմ:
Մ – Լավ, ախպեր:
6. 08.05.2017թ. ժամը 20:08:47-ին 37493887878 հեռախոսահամարով Արմեն Էբոյանը զանգահարում է 37493510959 հեռախոսահամարն օգտագործող Արտյոմ Գրիգորյանին.
Տ - Հա:
Ա - Տալիս ա, տեղում իրանք սաղ անում, ճամփում են:
Տ - Հա:
Ա - Եղավ:
Տ - Հա, եղավ:
Ա - 300-400 դոլլար էլի:
Տ - Հասկացա, ախպերս, հասկացա:
Ա - Բայց գնում ա էդի վաղը չէ մյուս օրը:
Տ - Եղավ, եղավ:
Ա - Մայլով ա, ինչով ա իրանք ուղարկում են դիմումը:
Տ – Հա:
Ա – Հենց տեղում ստանում են ու ճամփում են:
Տ - Որ մեկով՝ Լեննականով, թե Նոյեմբերյանով:
Ա – Չէ, բանով, ապեր, Բավրայով:
Տ – Հա:
Ա - Բավրայով, ապեր:
Տ - Եղավ, եղավ, ապրես, Արմեն ջան, վաղը չէ մյուս օրը չորեքշաբթի ա
էլի:
Ա - Հա, դու հիմա ինձ ասա, եթե ձեռ ա տալի:
Տ - Հա:
Ա - Ես հմի իրան ասեմ:
Տ - Եղավ, հեսա հենց հիմա զանգի:
Ա - Եղավ, ախպերս:
Տ - Հա:
Ա - Լավ:
Տ - Հա, հա:
7. 08.05.2017թ. ժամը 20:11:34-ին 37493887878 հեռախոսահամարով Արմեն Էբոյանը զանգահարում է 37493510959 հեռախոսահամարն օգտագործող Արտյոմ Գրիգորյանին
Ա – Հա, ապեր ջան:
Տ – Հա, կլնի, ախպերս:
Ա-Դե ուրեմն բան կանեմ, թող գնան:
Տ – Հա:
Ա - Մոտենան Մարգարյան Երեմին, պետն ա Բավրայի:
Տ – Հա:
Ա - Բայց մի հատ սպասի իրա հետ ճշտեմ, նոր էլի:
Տ - Հա, հա:
Ա – Լավ:
8. 08.05.2017թ. ժամը 20:12:20-ին 37491900061 հեռախոսահամարով Արմեն Էբոյանը զանգահարում է 37491416961 հեռախոսահամարն օգտագործող Երեմ Մարգարյանին.
Մ- Հա, Արմեն:
Ա- Ախպերս, բան եմ արել, ասել եմ:
Մ – Հա:
Ա – 400 կիլո ասել եմ բերի:
Մ – Նորմալ ա:
Ա – Հա, դե ես գիտեմ էլի, ես դրա համար եմ ռաշյոտս արել, էլի:
Մ- Հա, բայց էդ քաշը չոտկի ա չէ:
Ա- Հա ապեր, 500 կիլո, կարող ա 520 լինի, կարող ա 490 լինի, էդ ա:
Մ – Հա:
Ա - Մի հատը 250 կիլո ա, 2 հատա, ընդեղ մանր – մունրը չեմ բան արել, էլի՝ կաբել-մաբելը:
Մ - Հա, լավ:
Ա - Իրա էդ սուտի-մուտի բաներն ա էլի:
Մ - Հա, դե նենց լինի չոտկի լինի, որ ճիշտ ձևակերպվի ամեն ինչ:
Ա - Հասկացա, էդի թող բանի /չի ավարտում/:
Մ – Որտև էդի պիտի կոմիտեով ֆռա էլի:
Ա - Հասկացա, ցավդ տանեմ:
Մ - Ես պիտի ուղարկեմ Կարենին, Կարենը պատասխանի:
Ա - Հասկացա, ցավդ տանեմ:
Մ - Հա:
Ա - Հասկացա, իսկ էն ասածս չկարացար չէ ճշտեիր:
Մ - Չէ, դե հիմա ինչ ճշտեմ, Արմեն:
Ա - Հա:
Մ - Աշխատանքային չի, էդի վաղը չէ մյուս օրը կճշտեմ:
Ա - Հա, հասկացա, հասկացա, հիմա գա ընդեղ ում մոտիկանա, ինձ ասա:
Մ - Երբ ա գալու, այսինքն պետք ա 10-ին գա չէ:
Ա - Վաղը չէ մյուս օրն եմ ասել:
Մ - Հա, հա, թող գա իմ մոտ:
Ա - Միանգամից գա քո մոտ:
Մ - Հա:
Ա - Դու ընդեղ կլնես չէ առավոտը:
Մ - Ես արդեն ընդեղ եմ:
Ա - Արդեն ըտեղ ես:
Մ- Բա ինչ եմ:
Ա - Լավ, ցավդ տանեմ, լավ, Երեմ ջան, լավ, ախպերս:
Մ - Հա:
Ա - Կասեմ գա միանգամից քո մոտ, մերսի ցավդ տանեմ:
Մ – Լավ, հա:
9. 08.05.2017թ. ժամը 20:14:02-ին 37493887878 հեռախոսահամարով Արմեն Էբոյանը զանգահարում է 37493510959 հեռախոսահամարն օգտագործող Արտյոմ Գրիգորյանին.
Տ - Հա, ապեր:
Ա – Ապեր:
Տ - Հա:
Ա - Ուրեմն քաշը չոտկի ա չէ 500 կիլոն:
Տ - Դե էն բաները հետը մի քիչ ավել ա գալի, էդ երկուսը չոտկի ա:
Ա - Դե էն բանը մի 30-40 կիլո թող լինի:
Տ - Հա, հա:
Ա - Հա, դե ես ասել եմ, քյասար 400 դոլլար ասում ես, վեկալում են:
Տ - Հա:
Ա – Մոտիկանում են իմ անունից Մարգարյաև Երեմին:
Տ – Վսյո, ախպերս:
Ա - Անմիջական Բավրայի մաքսատան պետն ա:
Տ - Եղավ:
Ա - Եղավ:
Տ - Իսկ թուղթ թամասա հետը տանի, թե ընդեղ սաղ կանեն:
Ա - Ապեր, չէ, բա պիտի տանի, չէ, չէ թուղթ թամասա տուր ձեոը թող էթա, ընդեղ չոլա էլի:
Տ - Ինվոյս դրան դնեմ, մեկ էլ CMR:
Ա - Ապեր, ինվոյս դիր, CMR դիր:
Տ – Հա:
Ա - Մեկ էլ բան դիր, ախպերս, ձեռքբերում:
Տ - Հա, եղավ:
Ա - Կամ մի հատ շուկայից թող մեկի անունով գրեք, մի բան գրեք էլի:
Տ – Հա, հա կկազմակերպեմ, հա:
Ա - Մի հատ խուժան բան գրեք, ապեր ջան:
Տ - Հա, ըհըն:
Ա – Լավ, ախպերս, լավ:
Տ – Հա, լավ, ախպերս, լավ:
Ա – Լավ, ապեր ջան, լավ:
10. 08.05.2017թ. ժամը 20:15:13-ին 37493510959 հեռախոսահամարով Արտյոմ Գրիգորյանը զանգահարում է 37493887878հեռախոսահամարն օգտագործող Արմեն Էբոյանին
Ա - Հա, ապեր:
Տ - Արմ ջան, կներես, ազգանունը ոնց ասիր:
Ա - Մարգարյան Երեմ, ապեր:
Տ – Հա, վսյո:
Ա - Լավ, ախպերս, լավ:
11. 10.05.2017թ. ժամը 16:00:38-ին 37493510959 հեռախոսահամարով Արտյոմ Գրիգորյանը զանգահարում է 37493887878 հեռախոսահամարն օգտագործող Արմեն Էբոյանին.
Ա - Հա, Տյոմ ջան:
Տ - Արմ ջան, բարլուս:
Ա - Բարլուս, ապեր:
Տ - Սավսեմ մտիցս գնացել էր, Արմ ջան,մեր բարեկամներից մարդ ա մահացել:
Ա - Հա:
Տ - Բանը էքուց դուրս կգա էլի ինքը:
Ա - Ոչինչ:
12. 11.05.2017թ. ժամը 17:57:51-ին 37493887878 հեռախոսահամարով Արմեն Էբոյանը զանգահարում է 37493510959 հեռախոսահամարն օգտագործող Արտյոմ Գրիգորյանին.
Տ - Հա, Արմեն ջան:
Ա - Ապեր, գիտես չէ, հո չես մոռացել, Բավրա պիտի գնան:
Տ - Հա, հա:
Ա - Հա:
Տ - Ինքը Լեննական կմնա, Արմեն, ջան:
Ա – Հա:
Տ - Առավոտ հազիվ 9 անց կես ընդեղ լինի:
Ա - Պարզ ա եղավ, ախպերս:
Տ – Հա, լավ:
Ա ֊ Եղավ, ցավդ տանեմ:
13. 11.05.2017թ. ժամը 18:58:49-ին 37491900061 հեռախոսահամարով Արմեն Էբոյանը զանգահարում է 37491416961 հեռախոսահամարն օգտագործող Երեմ Մարգարյանին.
Ա - Ախպերս:
Մ – Հա:
Ա- Ասել եմ, առավոտը բան կլնի, հիմա շարժվել են Լեննական կմնան, առավոտ 9 անց կես քո մոտ են:
Մ - Հա, պարզ ա թող գան, թող գան:
Ա - Ապեր, մեկ էլ մի բան հարցնեմ, ինչքան հիշում եմ դու Փրփուրի հետ ծանոթ ես:
Մ - Ում հետ:
Ա – Փրփուրի, էն Արմենի:
Մ – էդ ով ա:
Ա - էն Փրփուրը, Կիլիկիա ավտոկայան որ <Նիգի> բանի տերը:
Մ - Ինչի տերը:
Ա - Նիգի տերը, էլի էն Փրփուրը էլի:
Մ - Չէ, չգիտեմ ճիշտն ասած, կարող ա և ծանոթ եմ:
Ա - Հա, լավ երևի չես հիշում:
Մ - Կարող ա, չգիտեմ:
Ա - Հա, լավ, ցավդ տանեմ, լավ:
Մ - Հա, թող գան, ապեր:
14. 12.05.2017թ. ժամը 10:22:43-ին 37491416961 հեռախոսահամարով Երեմ Մարգարյանը զանգահարում է 37491900061 հեռախոսահամարն օգտագործող Արմեն Էբոյանին.
Ա - Հա, ախպերս:
Մ - Բարի լույս, Արմեն ջան:
Ա - Բարի լույս, ցավդ տանեմ:
Մ - Արմեն ջան, տղերքը եկել են՝ Արմենը եկել ա:
Ա - Հա:
Մ - Դու իրանց չես բացատրել, որ տրանզիտ ձևակերպելուց ընտեղ պետք ա ստացող լինի՝ ընդեղի անունով պետք ա ինվոյս լինի:
Ա - Ախպեր, պտի ինվոյս հետները ըլնի, պտի գրած ըլնեին:
Ս - Ինվոյս կա' ինքը իրա անունով ա գրել, որպես /խոսակիցը ընդհատում է/:
Ա - Հա, ըլնում ա, ախպեր, տրանզիտ, ես հարյուր անգամ ձևակերպել եմ, ինքը տանում ա՝ ինքը ստանում ա: Մի շաբաթ աոաջ էլ եմ ես ըտենց ձևակերպել, ցավդ տանեմ, ուղարկողը' ինքն ա, ստացողը' ինքն ա:
Մ - Ուղարկողը՝ ինքն ա, ստացողը՝ ինքն ա, ինքը ՀՀ քաղաքացի /խոսակիցը ընդհատում է/:
Ա - Ստանում ա էդի ինչ բանով ա, ըստեղ եղել ա, ցավդ տանեմ, արել ենք: Եթե НДС ա գոյանում, արդեն ինքը ըստեղ կմուծի էլի: Եթե վաճառք ունի НДС-ի կամ բանի ու ըլնում ա, ցավդ տանեմ, շատ եմ արել:
Մ - Բա, Կարենը առավոտ խոսում էինք, ասում ա, ընաեղից պետք ա ինվոյս ըլնի:
Ա - Չէ՜, ցավդ տանեմ, չէ:
Մ - էդի դուք թույլտվությունով եք արել, թե պռոստը / խոսակիցը ընդհատում է/:
Ա - Չէ՜, չէ, ախպեր, սովորական: Սովորական, ախպեր, մարդը ինքը տանում՝ ինքը ստանում ա: Իրա անձնական երկու հատ ապարատը տանում ա դնի ընդեղ աշխատացնի, ինչ ստացող: Չէ, ցավդ տանեմ, Մարգարյաև ջան, Կարենը սխալ ա ասել;
Մ - էդի չերեզ կոմիտե չի գնում, հա, փաստորեն:
Ա - Ինչ, թույլտվություն:
Մ - Հա:
Ա - Դե մաքսատան որոշելով ա՝ կուզես կղրկես կոմիտե, կուզես չես ղրկի: Ոնց կուզես, բայց օրենքով պտի առանց կոմիտե ըլնի: Մի թույլտվություն ա, մի բան ա, բայց թե հասկացար ինձ արդեն էլի:
Մ - Հա,հա, դու երբ ես արել վերջին անգամ ըտենց ձևակերպում:
Ա - Ախպեր, մի ամիս առաջ, մի քսան օր առաջ, շատ եմ արել ըտենց: Մարդու ասենք, անձնական իրն ա էդի համարվում, ոչ բանա ոչ էլ, ինքը տանում դնում ա ընտեղ, որ աշխատի:
Մ – Հը:
Ա – Չէ, ցավդ տանեմ, էդի հաստատ ա:
Մ - Լավ, հլը կտենանք ինչ որոշենք:
Ա - Լավ, ցավդ տանեմ:
Մ- Հա:
15. 12.05.2017թ. ժամը 10:51:35-ին 37493510959 հեռախոսահամարով Արտյոմ Գրիգորյանը զանգահարում է 37493887878 հեռախոսահամարն օգտագործող Արմեն Էբոյանին
Տ - Հա, բարի լույս:
Ա - Բարի լույս, ախպերս:
Տ – Հա, հասել ա ընտեղ, ինչ-որ չեն կարում ինչ չի ըլնում, չեմ կարում ջոկեմ ինչ:
Ա - Ախպեր, գիտեմ, Երեմը զանգել ա ինձ:
Տ – Հա:
Ա – Ընտեղ չատլախ Կարենն ա բան արել կոմիտեից:
Տ – Հա:
Ա – Բա, ախպեր, էդի ընդեից ստացողը պտի ուրիշ ըլնի, դե Երեմն էլ խամ ա էդ գործին:
Տ-Հա:
Ա - Զանգեց, ասի, ախպեր, ըաենց բան չկա, մարդը իրա համար տանում ա աշխատի ընտեղ:
Տ - Ես էլ եմ էդ ասում, ախպեր:
Ա - Ասել եմ, ախպեր, Երեմը հասկացել ա:
Տ - /դիմում է կողքին գտնվող մեկ այլ տղամարդու' քշի գնա էն տեսուչի մոտ/:
Ա-Ալլո:
Տ - Հա, ես էլ եմ էդ ասում, ախպեր:
Ա - Ասել եմ, ախպեր, Երեմը զանգեց ինձ մի քիչ առաջ: Մի կես ժամ առաջ ինձ զանգել ա Երեմը:
Տ - Հա, բա ինչ ենք անում, ախպեր:
Ա – Ինչի համար:
Տ-էդ անելու համար էլի:
Ա-Զանգել ա, ասել եմ ես իրան, ախպեր:
Տ -Հա , ֆսյո, նորմալ ա ամեն ինչ:
Ա - Հա, պտի որ նորմալ ըլնի, ես ասեցի, ձևը ըտենց ա, ասի, դու կարաս հանգիստ ձևակերպես:
Տ-Հա:
Ա - Ասեց, <<Հաստատ>>, ասի, հարյուր տոկոս:
Տ – Հա:
Ա - Ասեց, <<Ֆպո>>:
Տ-Դե զանգի մի հատ էլ բան արա, էլի, Արմ ջան:
Ա - Համբերի հեսա տերմինալ եմ մտնում մի հատ, վիպուսկ ունեմ անելու, անեմ՝ կզանգեմ էլի:
Տ - Լավ, ախպերս:
Ա - Լավ, ազիզ:
16. 12.05.2017թ. ժամը 15:08:37-ին 37491900061 հեռախոսահամարով Արմեն Էբոյանը զանգահարում է 37491416961 հեռախոսահամարն օգտագործող Երեմ Մարգարյանին.
Մ - Հա, Արմեն:
Ա - Եղավ, պարոն Մարգարյան ջան:
Մ – Հա, հա, եղավ:
Ա - Ճիշտ էի, չէ, ես:
Մ - Ճիշտ չէիր՝ էդի ըտենց չի, ընդեղից պետք ա պայմանագիր ունենա, մեկ էլ ընդունող պետք ա ըլնի: Էդի կարող ա էթա ընտեղ պրոբլեմ ըլնի՝ մենք Լարս էլ խոսացինք:
Ա – Հա, ինչ ասեցին:
Մ - Ասին, գալու է ըստեղ կանգնելու է, իրա ներկայությամբ էլ Լարսի հետ խոսացինք սմենի պետի հետ:
Ա - Ցավդ տանեմ, ես ըտենց գիտես ինչքան ապրանք եմ ուղարկել:
Մ - Ասում ա, եղել ա միրգ, բան եղել ա, որ փչացող ապրանք ա եղել,
թողել ենք, բայց սարքավորում, ասում ա՝ գալու ա պրոբլեմ ա
ունենալու: Ասի, նայի, եթե դու ուզում ես ըտենց, գնա, պրոբլեմ
չունեմ ես:
Ա - Հասկացա:
Մ - Հասկացար:
Ա - Հը՜:
Մ - Հա, ես ընտեղ հարցերը կլուծեմ:
Ա - Հը:
Մ - Ասի, նայի մենք ըստեղ քեզ տոռմուզ չենք անի, բայց ես իրա ներկայությամբ՝ էդ տղու ներկայությամբ էլ խոսացինք:
Ա - Հա, ֆսյո, իմ ասածով արին, չէ±, սաղ:
Մ - Հա, հա:
Ա - Հա, ֆսյո, կարևորը էդ ա, մնացածը' իրանք գիտեն:
Մ - /ծիծաղում է/:
Ա - / ծիծաղում է/:
Մ - Եղավ:
Ա - /ծիծաղում է/ Լավ, ցավդ տանեմ:
17. 12.05.2017թ. ժամը 15:10:39-ին 37493887878 հեռախոսահամարով Արմեն Էբոյանը զանգահարում է 37493510959 հեռախոսահամարն օգտագործող Արտյոմ Գրիգորյանին.
Մ- Ապեր, ճամփել են:
Տ - Իմացա, զանգեց, ախպերս:
Ա - Հա:
Տ - Դե նաուռա քշեց, նաուռան որն ա, պիտի տենց չլիներ:
Ա - Դե ինձ էլ ա թվում պիտի որ չլնի, հիմա թող էթա ընդեղ, ասել ա՝ ախպեր դուք գործ չունեք, ես ընդեղ: Ինքը ուղղակի պիտի ասի՝ բերում եմ, ես իմ համար բիզնես եմ ուզում դնեմ, քո ինչ գործն ա:
Տ – Հա, մի քանի օր առաջ ենք ուղարկել, ախպեր:
Ա – Ինչ եք ուղարկել:
Տ - Տենց /մի բառ/ իրա անունով, ինքն էլ տարել ա էլի, հենց ինքը չէ էլի, ուրիշ մարդ:
Ա - Հասկացա:
Տ - Հա:
Ա - Գոհ էին քեզնից, ախպերս:
Տ - Ոնց կարան գոհ չլնեն, մեռնեմ ջանիդ:
Ա - Իսկ դու գոհ ես ընդհանուր էդ ամեն ինչից:
Տ - Բա ոնց կարամ գոհ չըլնեմ, որ գոհ չըլնեմ կարտահայտվեմ, ախպեր:
Ա - Վսյո, ախպերս:
Տ – Հա, լավ, Արմ ջան:
Ա - Լավ, ախպերս, լավ, ցավդ տանեմ:
/…/
ՀՀ հեռախոսային օպերատորներից ստացված, ապացույց ճանաչված և զննված տեղեկատվությամբ. մասնավորապես.
1. Արմեն Էբոյանի անվամբ է հաշվառված 93887878 հեռախոսահամարը՝ 22.02.2017թ-25.05.2017թթ. դրությամբ, որը, ինչպես նաև՝ 7491900061 հեռախոսահամարը հիշյալ ժամանակահատվածում գործածվել է նույն՝ 358982072222180 բջջային հեռախոսասարքի մեջ,
2. Արտյոմ Գրիգորյանի անվամբ է հաշվառված 93510959 հեռախոսահամարը՝ 22.02.2017թ-25.05.2017թթ դրությամբ, այն հիշյալ ժամանակահատվածում գործածվել է 355323071912910 բջջային հեռախոսասարքի մեջ,
3. Արմեն Էբոյանը 06.05.2017-24.05.2017թթ 93887878 հեռախոսահամարով հեռախոսային խոսակցություններ է ունեցել Արտյոմ Գրիգորյանի՝ 93510959 հեռախոսահամարի հետ, իսկ Ա.Գրիգորյանն իր հերթին՝ Մարտին Ամիրխանյանի՝ 093008188 հեռախոսահամարի հետ, այդ թվում՝ Երեմ Մարգարյանին կաշառք տալու ժամանակահատվածում՝ 2017թ մայիսի 08-ից 12-ը:
4. Արմեն Էբոյանի 7491900061 հեռախոսահամարից առկա են բազմաթիվ զանգեր Երեմ Մարգարյանի անվամբ հաշվառված 7491416991 հեռախոսահամարին, այդ թվում՝ Երեմ Մարգարյանին կաշառք տալու ժամանակահատվածում՝ 2017թ մայիսի 08-ից 12-ը:
/…/
<<ԿԱՆԱՉ-ՈՒՂԻ>> ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Իսակովի 10 հասցեում գտնվող գրասենյակում 25.05.2017թ. կատարված խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ խուզարկության ընթացքում նույն ընկերության տնօրեն Արմեն Էբոյանի աշխատասենյակի աշխատասեղանից նրա ներկայությամբ առգրավվել է Ա.Էբոյանի երկքարտանի բջջային հեռախոսը, որը կրել է 358982072222182 գործարանային համարը: Հիշյալ տեղեկատվությունը համադրելով ՀՀ հեռախոսային օպերատորներից ստացված տեղեկատվության հետ, պարզվում է, որ դրանում 22.02.2017թ-25.05.2017թթ դրությամբ գործածվել են Ա.Էբոյանի 093-887878 և 091-900061 հեռախոսահամարները:
Երեմ Մարգարյանին 25.05.2017թ, բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկություն կատարելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ Ե.Մարգարյանի մոտ հայտնաբերվել է բջջային հեռախոս՝ 091416991 հեռախոսահամարով: Հիշյալ տեղեկատվությունը համադրելով ՀՀ հեռախոսային օպերատորներից ստացված և <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ արդյունքների հետ, հաստատվում է այն փաստը, որ կաշառք ստանալու վերաբերյալ հեռախոսային խոսակցությունները կատարվել են Երեմ Մարգարյանի կողմից՝ հիշյալ հեռախոսահամարով:
Երեմ Մարգարյանի Երևան քաղաքի Ջրվեժ, Մայակ թաղամաս 26-րդ շենքի 26-րդ բնակարանում 2017թ. մայիսի 25-ին կատարված խուզարկության արձանագրության համաձայն` Ե.Մարգարյանի աշխատասենյակի մետաղյա պահարանի միջից հայտնաբերվել և առգրավվել է ռազմամթերք:
Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 1276–17 եզրակացության համաձայն` Երեմ Մարգարյանի Երևան քաղաքի Ջրվեժ, Մայակ թաղամաս 26-րդ շենքի 26-րդ բնակարանում 2017թ. մայիսի 25-ին կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված 35 հատ գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9*18ՊՄ) ատրճանակի մարտական փամփուշտները հանդիսանում են ռազմամթերք:
35 հատ գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9*18ՊՄ) ատրճանակի մարտական փամփուշտները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց և պահվում են ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում:
ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Շիրակի տարածքային մաքսատնից 25.05.2017թ. կատարված առգրավման արձանագրությամբ առգրավված և զննված՝ Մարտին Ամիրխանյանի կողմից 12.05.2017թ. կատարված արտահանման վերաբերյալ փաստաթղթերի համաձայն՝ 12.05.2017թ. Մարտին Ամիրխանյանը ՀՀ-ից ՌԴ արտահանել է սառնարանային երկու սարքավորումներ, 4 հովացման սարքեր և մալուխ՝ <<Իվեկո>> մակնիշի ավտոմեքենայով, որպես ապրանքների ծագման փաստաթուղթ հիմք է ընդունել Մ.Ամիրխանյանի ձեռագիր տեղեկանքը, որի համաձայն` ապրանքները ձեռք է բերել ՀՀ շուկայից: Մաքսային փաստաթղթերի փաթեթը որոշմամբ ճանաչվել է ապացույց:
Ապացույց ճանաչված՝ ՀՀ ոստիկանության կողմից տրված <<Սահմանափակումների պատմություն>> տեղեկանքի համաձայն` 12.05.2017թ. ժամը 14:52-ին գրանցվել է Մարտին Ամիրխանյանի ելքը Հայաստանի Հանրապետությունից՝ Բավրա մաքսակետից <<IVECO>> մակնիշի 35LV392 հ/հ ավտոմեքենայով:
ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի նախագահի տեղակալի կողմից 10.11.2017թ. տրված թիվ 06/3-2/47503-17 գրության համաձայն` մաքասային միության մաքսային օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն Մաքսային միության մաքսային տարածքում, այդ թվում նաև Մաքսային միության անդամ չհանդիսացող պետության տարածքով, ուղարկող մաքսային մարմնի և նշանակման մաքսային մարմնի միջև մաքսային հսկողության ներքո ապրանքների տեղափոխումն իրականացվում է մաքսային տարանցում մաքսային ընթացակարգով` առանց վճարելու արգելքների և սահմանափակումների կիրառմամբ զուգակցված մաքսատուրքերը, հարկերը, բացառությամբ ոչ սակագնային և տեխնիկական կարգավորման միջոցների: Բացի այդ, օրենսգրքի 216-րդ հոդվածը սահմանում է ապրանքների` <<մաքսային տարանցում>> մաքսային ընթացակարգով ձևակերպման պայմանները, որի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես պայման սահմանված են 1/ Մաքսային միության տարածք ապրանքների ներմուծումը կամ այդ տարածքից ապրանքների արտահանումն արգելված չլինելու հանգամանքը և 2/ մաքսային սահմանով ապրանքների տեղափոխման հետ կապված սահմանափակումների պահպանումը հաստատող փաստաթղթերի ներկայացված լինելու հանգամանքը, եթե այդ փաստաթղթերի առկայության դեպքում թույլատրվում է այդպիսի տեղափոխում: Միևնույն ժամանակ, Օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 11-րդ կետը, ի թիվս տարանցիկ փոխադրման հայտարարագրում պարունակվող մյուս տեղեկությունների, նախատեսում է նաև մաքսային սահմանով ապրանքների տեղափոխման հետ կապված սահմանափակումների պահպանումը հաստատող փաստաթղթերը, եթե այդ փաստաթղթերի առկայության դեպքում թույլատրվում է այդպիսի տեղափոխում: Օրենսգրքի 94-րդ հոդվածի համաձայն` մաքսային մարմինները մաքսային հսկողության իրականացմա ժամանակ կիրառում են ընտրողականության սկզբունքը և սահմանափակվում մաքսային հսկողության միայն այն ձևերով, որոնք բավարար են Մաքսային միության մաքսային օրենսդրության և Մաքսային միության անդամ պետությունների օրենսդրության պահպանումն ապահովելու համար: Մաքսային հսկողության օբյեկտների և ձևերի ընտրության ժամանակ կիրառվում է ռիսկերի կառավարման համակարգ: Օրենսգրքի 95-րդ հոդվածի համաձայն` մաքսային հսկողություն մաքսային մարմինների կողմից իրականացվում է Մաքսային միության մաքսային օրենսդրությանը և Մաքսային միության անդամ պետությունների օրենսդրությանը համապատասխան: Հայաստանի Հանրապետության մաքսային մարմինների կողմից մաքսային հսկողությունն իրականացվում է 2001 թվականի մարտի 24-ի <<Մաքսային հսկողության իրականացման մեթոդիկան սահմանելու մասին>> թիվ 236 որոշման համապատասխան, որի 14-րդ կետի համաձայն` մաքսային ձևակերպումների համար նախատեսված ավտոմատացված համակարգչային ծրագրի միջոցով ապրանքների փաստաթղթային ստուգումը և զննումն իրականացնելու համար ընտրվում է մաքսային հսկողության իրականացման ընթացակարգերից որևէ մեկը`
ա/ <Կանաչ ուղի>ապրանքների և տրանսպորտային միջոցների բացթողում` առանց փաստաթղթային ստուգման և զննման.
բ/ <<Դեղին ուղի>> ապրանքների և տրանսպորտային միջոցների բացթողում` փաստաթղթային ստուգմամբ.
գ/ <<Կարմիր ուղի>> ապրանքների և տրանսպորտային միջոցների բացթողում` փաստաթղթային ստուգմամբ և զննմամբ: Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալ դրույթների բովանդակությունը, համաձայն որի` <Կանաչ ուղի> ընթացակարգի կիրառման դեպքում ապրանքների և տրանսպորտային միջոցների փաստաթղթային ստուգում և զննում չի իրականացվում, ինչպես նաև ելնելով այն հանգամանքից, որ օրենսդրությամբ սահմանված արգելքների և սահմանափակումների պահպանման փաստը հաստատվում է բացառապես փաստաթղթային ստուգում իրականացնելու միջոցով, որը չի իրականացվում <Կանաչ ուղի>ընթացակարգի կիրառման դեպքում:
ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի իրավաբանական վարչության պետի կողմից 25.09.2017թ. տրված թիվ 04/11-5/39687-17 գրության համաձայն` մաքսային միասնական ավտոմատացված տեղեկատվական համակարգի կողմից 12.05.2017թ. լրացված TT TC տեսակի թիվ 05100022/120517/0003069 գրանցման համարով տարանցման հայտարարագրի ընտրողականության արդյունքում ընտրվել է մաքսային հսկողության <<կանաչ ուղու>> ընթացակարգը, որի կիրառման կարգն ու գործողությունների հերթագայությունը սահմանված է ՀՀ կառավարության <<մաքսային հսկողության իրականացման մեթոդիկան սահմանելու մասին>> 2001 թվականի մարտի 24-ի թիվ 236 որոշմամբ հաստատված մեթոդիկայի 15-րդ մասով: Համաձայն մաքսային միության մաքսային օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի. <<Հայտարարատուն, Մաքսային միության անդամ պետությունների օրենսդրությանը համապատասխան, պատասխանատվություն է կրում սույն Օրենսգրքի 188-րդ հոդվածով նախատեսված պարտականությունները չկատարելու, ինչպես նաև մաքսային հայտարարագրում ոչ հավաստի տեղեկություններ հայտարարագրելու համար, այդ թվում` ռիսկերի կառավարման համակարգերն օգտագործելու միջոցով մաքսային մարմինների կողմից ապրանքների բացթողման մասին որոշում ընդունելու դեպքում>>: Մաքսային միասնական ավտոմատացված տեղեկատվական համակարգը ինքնաշխատ կերպով գրանցում է հայտարարագիրը, այլ ոչ թե նրան կից ներկայացված փաստաթղթերը, ըստ այդմ էլ` փաստաթղթերի առկայության կամ բացակայության հանգամանքը չի կարող հիմք լինել հայտարարագիրը գրանցելու կամ մերժելու համար: Հայտարարագրի գրանցումը մերժելու հիմքերը սահմանված են մաքսային միության մաքսային օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի 4-րդ մասով: Փաստաթղթեր ներկայացնելու անհրաժեշտությունը կարող է առաջանալ համակարգի կողմից ռիսկի ընտրողականության արդյունքում փաստաթղթային ստուգում ենթադրող ուղու ընտրության պարագայում:
ՀՀ կառավարությանն առընթեր պետական եկամուտների կոմիտեի իրավաբանական վարչության պետի կողմից 31.07.2017թ. տրված թիվ 11-5/27745-17 գրության համաձայն` հայտարարգրերի գրանցումը իրականացվում է մաքսային մարմինների ատոմատ համակարգչային համակարգի կողմից` ավտոմատ կերպով: Մաքսային կետի աշխատակիցները հայտարարագրի գրանցումից հետո իրականացնում են փաստաթղթային հսկողություն, եթե այդպիսի հսկողություն իրականացնելու անհրաժեշտություն է ի հայտ եկել մաքսային հսկողության ընտրողականության արդյունքում ապրանքների բացթողման <<Դեղին>> կամ <<Կարմիր>> ուղի ընտրվելու դեպքում, իսկ մաքսային զննման գործառույթը վերապահված է ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ նախաբացթողումային հսկողության վարչությանը:
Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ` դատարան/ եզրահանգել է, որ.
/…/
/…/ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի մեղավորությունը` ապօրինի կերպով ռազմամթերք ձեռք բերելու և պահելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արմեն Էբոյանի և Հերիքնազ Մարտիրոսյանի մեղավորությունը` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խարդախություն` խաբեության եղանակով գույքի հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Մարտին Ամիրխանյանի մեղավորությունը պաշտոնատար անձին կաշառք տալու մեջ` իր օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում որևէ գործողություն կատարելու համար, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արտյոմ Գրիգորյանի մեղավորությունը` պաշտոնատար անձին կաշառք տալուն օժանդակելու մեջ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Վարդգես Սիրականյանի մեղավորությունը` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խարդախության` խաբեության եղանակով գույքի հափշտակություն կատարելուն օժանդակելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
Ինչ վերաբերվում է Երեմ Մարգարյանի կողմից ակնհայտ ապօրինի գործողության կամ անգործության համար կաշառք ստանալու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը գտել է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համակցությամբ նախաքննության մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքը չի հաստատվել:
/…/
Դատարանը գտել է, որ ապացույցների բավարար համակցությամբ չի հիմնավորվել ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի կողմից կաշառք տվողի ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի գործողության համար կաշառք ստանալու հանգամանքը:
Այսպիսով, դատարանը փաստել է, որ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքի որակյալ հատկանիշը` ակնհայտ ապօրինի գործողություն կատարելու հանգամանքը, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով չի հաստատվել, հետևաբար նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրվող արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դատարանը գտել է, որ Երեմ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրվող արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Այսպիսով, դատարանն ապացուցված է համարել Երեմ Մարգարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանը հանգել է հետևության, որ գործով որևէ հիմնավոր ապացույց ձեռք չի բերվել ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանի կողմից կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար կաշառք ստանալուն օժանդակելու վերաբերյալ, ուստի Արմեն Էբոյանին մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով` /…/ :
Դատարանը փաստել է, որ Ա.Էբոյանի դիտավորությունն ու գործողություններն ուղղված են եղել ոչ թե Ե.Մարգարյանի կողմից կաշառք ստանալուն օժանդակելուն /խորհուրդներ, ցուցումներ տալը, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելը կամ խոչընդոտները վերացնելը, և այլն/, այլ կաշառքի միջնորդություն կատարելուն` կաշառք տվող Մարտին Ամիրխանյանի և կաշառք ստացող Երեմ Մարգարյանի միջև կաշառքի շուրջ համաձայնություն ձեռք բերելուն:
/…/
Այսինքն` Արմեն Էբոյանի գործողություններն ու դիտավորությունն ուղղված են եղել ոչ թե ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին կաշառք տալուն օժանդակելուն, այլ կաշառքի միջնորդություն կատարելուն, այն է` կաշառք տվող Մարտին Ամիրխանյանի և կաշառք ստացող պաշտոնատար անձ հանդիսացող Երեմ Մարգարյանի միջև կաշառքի շուրջ համաձայնության գալուն:
Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում անդրադառնալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բարձրացված իրավական հարցին առնչվող իրավադրյութների վերլուծությանը:
Այսպես.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում պաշտոնատար անձի կողմից կաշառք ստանալու, այսինքն` պաշտոնատար անձի կողմից անձամբ կամ միջնորդի միջոցով իր կամ այլ անձի համար դրամ, գույք, գույքի նկատմամբ իրավունք, արժեթղթեր կամ որևէ այլ առավելություն ստանալու կամ պահանջելու կամ ստանալու խոստումը կամ առաջարկն ընդունելը` կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում որևէ գործողություն կատարելու կամ չկատարելու կամ իր պաշտոնական դիրքն օգտագործելով այդպիսի գործողություն կատարելուն կամ չկատարելուն նպաստելու կամ ծառայության գծով հովանավորչության կամ թողտվության համար։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում պաշտոնատար անձի կողմից կաշառք ստանալու` կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի գործողության կամ անգործության համար:
Վերը նշվածի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հովածի 2-րդ մասում ներառված է նաև <կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի /…/ կամ անգործության համար> բառակապակցությունը, ըստ որի պաշտոնատար անձի կողմից կաշառք ստանալը պետք է դիտարկվի նաև <կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի /…/ կամ անգործության համար> բառակապակցության համատեքստում:
Այսինքն, նշվածը ևս պետք է դիտարկել, որ որպես քննարկվող հանցակազմին բնորոշ հատկանիշ:
Հատկանշական է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հովածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմում որոշակիորեն փոխվում է հանցագործության օբյեկտիվ կողմը։
Քննարկվող հանցակազմում, այն արտահայտվում է պաշտոնատար անձի կողմից դարձյալ կաշառք ստանալով, սակայն կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին այդ թվում նաև ակնհայտ ապօրինի անգործություն դրսևորելու համար։
Ընդ որում, ակնհայտ ապօրինի անգործությունը կարող է դրսևորվել նաև որոշակի գործողություն կատարելուց ակնհայտորեն ձեռնպահ մնալուն բնորոշ վարքագիծ դրսևորելու պարագայում:
Հարկ է ընդգծել, որ /կոնկրետ դեպքում/ դատարանը փաստարկել է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով չի հաստատվել ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքի որակյալ հատկանիշը՝ ակնհայտ ապօրինի գործողություն կատարելու հանգամանքը:
Մինչդեռ, դատարանն անտեսել է այն հանգամանքը, որ մեղադրանքի փաստական նկարագրում չի ներառվել ակնհայտ ապօրինի գործողության կատարում, այլ ներառվել է ակնհայտ ապօրինի անգործության կատարում, որպիսի հանգամանքին դատարանն ըստ էության չի անդրադարձել:
Հարկ է արձանագրել, որ /կոնկրետ դեպքում/ Երեմ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ <նա որպես պաշտոնատար անձ կաշառք ստանալու խոստում է տվել, ապա նաև ստացել է կաշառք՝ իր լիազորությունների շրջանակում, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով կաշառք տվող անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար, /…/>:
Սույն գործի նյութերի ուսոումնասիրությունից հետևում է, որ ի սկզբանե ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանը տեղեկություններ է ունեցել արտահանվող սարքերի /սառնարանային պարագաների/ արտահանման համար անհրաժեշտ փաստաթղթերի բացակայության մասին, և որ դրանք լրացնելու համար կազմվել է /կոնկրետ դեպքում/ ոչ պատշաճ փաստաթուղթ, որպիսի պայմաններում, հնարավոր խախտումները բացահայտելու փոխարեն դրսևորել է ակնհայտ ապօրինի անգործություն և վերջինիս կողմից ըստ էության անտեսվել են վերը նշված հանգամանքները:
Այլ կերպ ասած, ակնհայտ է, որ /կոնկրետ դեպքում/ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանն ըստ էության քաջատեղյակ է եղել այդ ամենի մասին և արդյունքում դրսևորել է ակնհայտ ապօրինի անգործություն։
Վերը նշվածի համատեքստում, ըստ էության անհիմն և չփաստարկված է դատարանի այն պնդումը, թե մաքսային կանոնների խախտումներ արտահանման գործընթացը կազմակերպելիս թույլ չեն տրվել, քանի որ մաքսային ձևակերպումների համար արդեն իսկ հիմք է ծառայել ըստ էության ոչ պատշաճ փաստաթղթի առկայությունը, որի մասին ի սկզբանե իրազեկ է եղել ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանը։
Նշվածի մասին են վկայում նաև ներկայացված հեռախոսային խոսակցությունները:
Նշված խոսակցություններից ակնհայտ է դառնում, որ Երեմ Մարգարյանն ի սկզբանե իրազեկ է եղել, այդ թվում նաև ըստ էության ոչ պատշաճ փաստաթղթի` արտահանողի կողմից կազմված տեղեկանքի մասին, որ արտահանվող ապրանքները ձեռք է բերվել ՀՀ շուկայից:
Մինչդեռ, մեղադրանքում ներառված կաշառքի գումարի դիմաց Երեմ Մարգարյանի կողմից դրսևորելով ակնհայտ ապօրինի անգործություն, արդյունքում թույլատրվել է պաղպաղակի 2 չօգտագործված սարքավորումների, հովացման սարքերի և մալուխի արտահանումը Ռուսաստանի Դաշնություն, այն պարագայում, երբ ի սկզբանե հայտնի է եղել, որ արտահանողը չի ունեցել արտահանվող ապրանքների ձեռք բերման և ՀՀ ներկրելու փաստաթղթեր, այն կատարել է որպես մասնավոր անձ, հանդես է եկել թե որպես ապրանքն ուղարկող և թե որպես ստացող:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանն ամբաստանյալ Ե.Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու հարցում հանգել է չհիմնավորված հետևության, ինչը հանգեցրել է նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումների, որոնք հիմք են մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մասնակիորեն բավարարելու`այդ մասով վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալ Ե.Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նոր դատական ակտ կայացնելու համար:
Հարկ է նշել նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում կաշառքի միջնորդության՝ կաշառք տվողի և կաշառք ստացողի միջև կաշառքի շուրջ համաձայնության գալուն կամ արդեն իսկ կայացած համաձայնության իրականացմանը նպաստելու համար:
Վերը նշվածի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հովածի 1-ին մասում ներառված է նաև <կաշառք տվողի և կաշառք ստացողի միջև կաշառքի շուրջ համաձայնության գալուն /.../ նպաստելու> բառակապակցությունը, ըստ որի քննարկվող հանցակազմը պետք է դիտարկվի նաև նշվածի համատեքստում:
Այսինքն, նշվածը ևս պետք է դիտարկել, որ որպես քննարկվող հանցակազմին բնորոշ հատկանիշ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքին, ապա հարկ է նշել, որ գործով ձեռք բերված փաստական տվյալներն ինքնին բավարար չեն մեղադրանքի այդ մասով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հիմնավոր հետևության հանգելու համար, սակայն ինչն ինքնին չի բացառում /կոնկրետ դեպքում/ ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու իրավական հնարավորությունը, հետևյալ հիմնավորմամբ.
Քննարկվող դեպքում, ամբաստանյալ Ա.Էբոյանի գործողություններն ուղղված են եղել ոչ թե Ե.Մարգարյանի կողմից կաշառք ստանալուն օժանդակելուն /խորհուրդներ, ցուցումներ տալը, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելը կամ խոչընդոտները վերացնելը, և այլն/, այլ կաշառքի միջնորդություն կատարելուն` կաշառք տվող Մարտին Ամիրխանյանի և կաշառք ստացող Երեմ Մարգարյանի միջև կաշառքի շուրջ համաձայնություն ձեռք բերելուն:
Այլ կերպ ասած, ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանի գործողություններն ուղղված են եղել ոչ թե ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի կողմից կաշառք ստանալուն օժանդակելուն, այլ կաշառքի միջնորդություն կատարելուն, այն է` կաշառք տվող Մարտին Ամիրխանյանի և կաշառք ստացող պաշտոնատար անձ հանդիսացող Երեմ Մարգարյանի միջև կաշառքի շուրջ համաձայնության գալուն:
Ընդ որում, /կոնկրետ դեպքում/ ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանի գործողություններն ըստ էության ներառվում են կաշառք տվողի կողմից հանդես գալու համատեքստում, որպիսի հանգամանքն ինքնին չի բացառում մեղադրանքի այդ մասով վերջինիս արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու իրավական հնարավորությունը:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ /կոնկրետ դեպքում/ դատարանն ամբաստանյալ Արմեն Էբոյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-311-րդ հոդվածի 2-րդ մասից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար` վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան:
Որպիսի պայմաններում, այդ առնչությամբ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն ու արտահայտած պնդումները բավարար չափով փաստարկված չեն և այն այդ մասով բավարարելու հիմք հանդիսանալ չեն կարող:
Քրեական պատասխանատվության հիմքի, օրինականության, ըստ մեղքի պատասխանատվության, քրեական դատավարության օրենսդրության խնդիրների, օրինականության, անմեղության կանխավարկածի, ապացույցների, դրանց ստուգման, իրավական գնահատության, ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ՀՀ քրեական և քրեադատավարական օրենսդրության վերոհիշյալ հիմնարար իրավադրույթների պահանջների համատեքստում, անդրադառնալով նաև ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքին և այդ առնչությամբ վերջինիս մեղքը հաստատող ապացույցների վերլուծությանը, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը.
Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ քննարկվող դեպքում, գործով ձեռք բերված փաստական տվյալներն, ինչպես առանձին վերցված, այնպես էլ իրենց համադրությամբ, /կոնկրետ դեպքում/ ինքնին բավարար են Երեմ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը գնահատելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը, համակարգային վերլուծության ենթարկելով պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում տեղ գտած պատճառաբանությունները /դատավարական իրավունքի խախտման վերաբերյալ/ և այդ առնչությամբ արտահայտած պնդումները, գտնում է, որ դրանք չեն հերքում ըստ էության պատշաճ իրավական ընթացակարգի պահպանմամբ ձեռք բերված ապացույցներում առկա այն տեղեկություններն ու փաստական տվյալները, որոնք հանգեցնում են ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի մեղավորությանը:
Այլ կերպ ասած, այդ առնչությամբ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի կողմից ներկայացված պատճառաբանություններն ու արտահայտած պնդումները վերջինիս կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարումը բացառող դիտարկվել չեն կարող:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի անմեղությունը վիճարկելու առնչությամբ պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունների հետ համաձայնվելու իրավաչափ հիմքեր չկան:
Հարկ է նշել նաև, որ /կոնկրետ դեպքում/, սույն գործով /մեղադրանքում ներառված վեր նշված հանգամանքների առնչությամբ/ ձեռք բերված փաստական տվյալներն իրենց համակցությամբ բավարար են հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հիմնավոր հետևության հանգելու այն մասին, որ քննարկվող դեպքում առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմեր:
Ապացույցների գնահատման և համադրման տեսանկյունից, վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քննարկվող դեպքում, դրանցում առկա մեղադրական տվյալները բավարար են հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղսագրված արարքը:
Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծության ենթարկելով պաշտպանության կողմի բերված պատճառաբանությունները` դատաքննությամբ ամբաստանյալ Մարտին Ամիրխանյանի արտահայտած պնդումների /<այո ինքը գումարը տվել է Ե.Մարգարյան անունով ներկայացրած անձին, սակայն դատարանում նստած Ե.Մարգարյանը այդ անձը չի, ում նա գումարը տվել է>/ վերաբերյալ, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված ապացույցների հետ, գտնում է, որ դրանք չեն հերքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի պահպանմամբ ձեռք բերված ապացույցներում առկա այն տեղեկություններն ու փաստական տվյալները, որոնք հանգեցնում են ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի մեղավորությանը:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Մարտին Ամիրխանյանի կողմից բերված պատճառաբանություններին՝ /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրվող արարքի իմաստով/ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի կողմից հանցանքի կատարումը բացառելու վերաբերյալ, ապա դրանք վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ ոչ արժանահավատ են, ըստ էության չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից, որով փորձ է արվում հնարավորինս հովանավորության տակ վերցնել ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին, որպեսզի վերջինս խուսափի քրեական պատասխանատվությունից:
Հարկ է ընդգծել, որ ՀՀ դատական օրենսգիրք Սահմանադրական օրենքի /այսուհետ` օրենք/ 23-րդ հոդվածի համաձայն`
<1. Հայաստանի Հանրապետությունում գործում են.
1/ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը`առնվազն 62 դատավորի թվակազմով.
/.../>:
Օրենքի 166-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<Հայաստանի Հանրապետության դատական օրենսգիրքն ուժի մեջ է մտնում նորընտիր Հանրապետության նախագահի կողմից իր պաշտոնն ստանձնելու օրը, /.../>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 27-րդ հոդվածի համաձայն`
< /.../
Նույն քրեական գործի նախաքննության ընթացքում նույն անձի կողմից այլ հանցագործություններ կատարելու փաստերի հայտնաբերման դեպքում կարող է նոր քրեական գործ չհարուցվել, եթե արդեն իսկ հարուցված քրեական գործի շրջանակներում հնարավոր է գործի նախաքննությունն իրականացնել ամբողջ ծավալով>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<2. Երկու կամ ավելի հանցագործությունների վերաբերյալ գործերն առաջին ատյանի տարբեր դատարաններին ընդատյա լինելու դեպքում դրանք միացնելիս գործը քննում է այն դատարանը, որի դատական տարածքում ավարտվել է տվյալ գործով մինչդատական վարույթը>:
Հարկ է արձանագրել, որ ամբաստանյալ Ե.Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրվող արարքում ներառված փաստական նկարագրում որպես զինամթերքի հայտնաբերման վայր նշված է Երևան քաղաքի, Ջրվեժ Մայակ թաղամասը:
Ընդ որում, սույն քրեական գործով մինչդատական վարույթն ավարտվել է ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայությունում, Երևան քաղաքում:
Այլ կերպ ասած, վերը նշվածի համատեքստում, գործը պետք է քններ այն դատարանը, որի դատական տարածքում ավարտվել էր սույն գործով մինչդատական վարույթը:
Վերը մեջ բերված իրավադրույթների լույսի ներքո համակարգային վերլուծության ենթարկելով խնդրո առարկային առնչվող փաստական հանգամանքները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդդատությունը վիճարկելու առնչությամբ պաշտպանության կողմի ներկայացված պատճառաբանությունների ու պնդումների հետ համաձայնվելու իրավաչափ հիմքեր չկան:
Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծության ենթարկելով պաշտպանության կողմի բերված պատճառաբանություններն` ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարումը բացառելու վերաբերյալ, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված ապացույցների հետ, գտնում է, որ դրանք չեն հերքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի պահպանմամբ ձեռք բերված ապացույցներում առկա այն տեղեկություններն ու փաստական տվյալները, որոնք հանգեցնում են ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի մեղավորությանը:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի կողմից բերված պատճառաբանություններին՝ /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ մեղսագրվող արարքների իմաստով/ իրեն մեղավոր չճանաչելու և այլնի վերաբերյալ, ապա դրանք վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ ոչ արժանահավատ են, ըստ էության չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից, որով փորձ է արվում հնարավորինս խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի շահերի պաշտպանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություների և այդ առնչությամբ արտահայտած պնդումների հետ համաձայնվելու իրավաչափ հիմքեր չկան:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները որակված են ճիշտ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով արդարացման դատական ակտ կայացնելու իրավաչափ հիմքեր չկան:
Հետևաբար, սույն գործով վիճարկվող դատական ակտը՝ ամբաստանյալ Երեմ Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ևս պետք է թողնել անփոփոխ:
Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, վիճարկվող դատական ակտում շարադրված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն այն, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չէ, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Որպիսի պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում, ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի ժամկետով` զրկելով ՀՀ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Հարկ է նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սույն դատական ակտով նշանակված պատժին` 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն պետք է գումարել Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված ազատազրկման ձևով պատժից 3 /երեք/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է սահմանել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` զրկելով ՀՀ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից` 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով ամբաստանյալներ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի, Արմեն Հակոբի Էբոյանի, այդ թվում նաև` սույն գործով վիճարկվող դատական ակտը վերաքննության կարգով չբողոքարկած ամբաստանյալներ Մարտին Գուրգենի Ամիրխանյանի, Արտյոմ Կառլենի Գրիգորյանի, Հերիքնազ Լևոնի Մարտիրոսյանի, Վարդգես Հարությունի Սիրականյանի նկատմամբ ՀՀ Ազգային ժողովի` <Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՀՕ-414-Ն ՀՀ օրենքի կիրառելիության հարցին, այդ առնչությամբ հարկ է համարում նշել հետևյալը.
<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 1-ին կետի <ա> ենթակետի համաձայն.
<9. Սույն օրենքի կատարումը վերապահել`
1/ Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին`
ա. այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարանում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել,
/.../>:
<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն`
<1. Համաներում հայտարարելով՝ պատժից ազատել`
1/ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց.
/.../>:
Հարկ է արձանագրել, որ սույն դատական ակտով, ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 /երեք/ տարի 3 /երեք/ամիս ժամկետով՝ զրկելով ՀՀ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից` 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ համաներումը չկիրառելու առնչությամբ, համաներում հայտարարելու մասին օրենքով ամրագրված սահմանափակումներ առկա չեն:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ <Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կիրառմամբ` ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանին պետք է ազատել նշանակված հիմնական պատժից` 3 /երեք/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով ազատազրկումից:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ սույն դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը պետք է վերացնել և գրավի գումարը` 5.000.000 /հինգ միլիոն/ ՀՀ դրամը, վերադարձնել գրավատուին:
<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն`
<Համաներում հայտարարելով՝ պատժից ազատել`
/…/
3/ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների դատապարտված անձանց:
/…/>:
Հարկ է արձանագրել, որ ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Էբոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի յոթհարյուրապատիկի` 700.000 /յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Էբոյանի նկատմամբ համաներումը չկիրառելու առնչությամբ, համաներում հայտարարելու մասին օրենքով ամրագրված սահմանափակումներ առկա չեն:
Ընդ որում, սույն գործով վիճարկվող դատական ակտով դատարանն արդեն իսկ արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Էբոյանը 2017 թվականի մայիսի 25-ից մինչև օրս /15.06.2018թ./` 1 /մեկ/ տարի 20 /քսան/ օր, գտնվել է նախնական կալանքի տակ, ուստի դատարանը գտել է, որ վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պետք է համարել կրած:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ <Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ` ամբաստանյալ Արմեն Հակոբի Էբոյանին պետք է ազատել` Երևանի ընհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով տուգանքի ձևով նշանակված պատժից:
Հարկ է արձանագրել, որ սույն գործով վիճարկվող դատական ակտով՝ Մարտին Գուրգենի Ամիրխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրիք 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 ՀՀ դրամի չափով, Արտյոմ Կառլենի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրիք 38-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրհիսնապատիկի` 150.000 ՀՀ դրամի չափով, Հերիքնազ Լևոնի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրիք 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ է նշանակվել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով, Վարդգես Հարությունի Սիրեկանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրիք 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով:
Հարկ է նշել նաև, որ սույն գործով վիճարկվող դատական ակտը վերաքննության կարգով չբողոքարկած ամբաստանյալներ Մարտին Գուրգենի Ամիրխանյանի, Արտյոմ Կառլենի Գրիգորյանի, Հերիքնազ Լևոնի Մարտիրոսյանի, Վարդգես Հարությունի Սիրականյանի նկատմամբ համաներումը չկիրառելու առնչությամբ, համաներում հայտարարելու մասին օրենքով ամրագրված սահմանափակումներ առկա չեն:
Ընդ որում, նշված անձանց մասով սույն գործով վիճարկվող դատական ակտը վերաքննության կարգով չի բողոքարկվել և վերջիններիս նկատմամբ արդեն իսկ նշանակվել են ազատազրկման հետ չկապված տուգանքի ձևով համապատասխան պատիժներ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ <Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ` ամբաստանյալ Մարտին Գուրգենի Ամիրխանյանին, պետք է ազատել Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուգանքի ձևով նշանակված պատժից:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Մարտին Գուրգենի Ամիրխանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է վերացնել:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ <Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ` ամբաստանյալ Արտյոմ Կառլենի Գրիգորյանին պետք է ազատել Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուգանքի ձևով նշանակված պատժից:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Կառլենի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է վերացնել:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ <Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ` ամբաստանյալ Հերիքնազ Լևոնի Մարտիրոսյանին պետք է ազատել Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով տուգանքի ձևով նշանակված պատժից:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Հերիքնազ Լևոնի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է վերացնել:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ <Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ` ամբաստանյալ Վարդգես Հարությունի Սիրականյանին պետք է ազատել Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով տուգանքի ձևով նշանակված պատժից:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ Վարդգես Հարությունի Սիրականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրիք 393-395-րդ հոդվածներով, ՀՀ Ազգային ժողովի` <Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ի մասի 1-ին կետով և նույն օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով` Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Ամբաստանյալ Ե.Մարգարյանի շահերի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճիռը բեկանել և փոփոխել:
Ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 /երեք/ տարի ժամկետով`զրկելով ՀՀ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից` 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սույն դատական ակտով նշանակված պատժին` 3 /երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված ազատազրկման ձևով պատժից 3 /երեք/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 3 /երեք/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով` զրկելով ՀՀ պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից` 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ի կետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանին ազատել սույն դատական ակտով նշանակված հիմնական պատժից` 3 /երեք/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով ազատազրկումից:
Սույն դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ամբաստանյալ Երեմ Ջիվանի Մարգարյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը վերացնել և գրավի գումարը` 5.000.000 /հինգ միլիոն/ ՀՀ դրամը, վերադարձնել գրավատուին:
Արմեն Հակոբի Էբոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճիռը թողնել անփոփոխ:
<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ Արմեն Հակոբի Էբոյանին ազատել Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով տուգանքի ձևով նշանակված պատժից` 700.000 /յոթ հարյու հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքից:
<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ Մարտին Գուգենի Ամիրխանյանին ազատել Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուգանքի ձևով նշանակված պատժից` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքից:
Մարտին Գուգենի Ամիրխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ Արտյոմ Կառլենի Գրիգորյանին ազատել Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուգանքի ձևով նշանակված պատժից` 150.000 /հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքից:
Արտյոմ Կառլենի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացնել:
<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ Հերիքնազ Լևոնի Մարտիրոսյանին ազատել Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով տուգանքի ձևով նշանակված պատժից` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքից:
Հերիքնազ Լևոնի Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացնել:
<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ Վարդգես Հարությունի Սիրականյանին ազատել Երևանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2018թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով տուգանքի ձևով նշանակված պատժից` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով տուգանքից:
Վարդգես Հարությունի Սիրականյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը, վերացնել:

Դատավճիռը մնացած մասերով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ