ԵԱՔԴ/0116/01/17


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

«17» հունվարի 2019թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) հետևյալ կազմով՝

նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Մաթևոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Հ.Արտաշեսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Առաքելյանի,
տուժող Գ.Սեպետչյանի, ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանի,
պաշտպան Վ.Դանիելյանի

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի (ծնված` 10.10.1990թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, հաշվառված և բնակվող` ք.Երևան, Նորաշխարհյան 33 տուն, որպես խափանման միջոց է ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին)` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանի 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի կողմից դիտավորությամբ Գոռ Ռազմիկի Սեպետչյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել 09125616 քրեական գործը:
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գոռ Ռազմիկի Սեպետչյանը 09125616 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի նկատմամբ 09125616 քրեական գործով որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Քննիչի 2016 թվականի սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ 09125616 քրեական գործով Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Քննիչի 2017 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ.
«[Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանը] 2016թ-ի սեպտեմբերի 13-ին ժամը 00:30-ից 01:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նորաշխարհյան և Ռուբինյանց փողոցների խաչմերուկում հանդիպել է իր ընկեր Գոռ Ռազմիկի Սեպետչյանին, որը գտնվելով ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, ոչ ադեկվատ վարքագիծ է դրսևորել Գևորգ Ալեքսանյանի նկատմամբ, առանց պատճառի վիրավորական արտահայտություններ հնչեցնելով նրա հասցեին: Այդ ժամանակ Գևորգ Ալեքսանյանը բռունցքով հարվածներ է հասցրել Գոռ Սեպետչյանի դեմքին` դիտավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող` ծանր գանգուղեղային վնասվածքի, գլխուղեղի ծանր աստիճանի սալջարդի, գլխուղեղի երկու ճակատային բլթերում կոնտուզիոն ջնջխված և արյունազեղված օջախների, ձախ ճակատա-քունքա-հիմային շրջանների ներուղեղային հեմատոմայի, սուբարախնոիդալ արյունազեղման, աջից ծոծրակային, ստորին շրթունքի և ենթակզակային շրջանների սալջարդ վերքերի, աջ բազկի շրջանի արյունազեղման, ձախ ոտնաթաթի շրջանի քերծվածքի ձևով, աջից ձախ ուղղությամբ Գոռ Սեպետչյանի գլխի աջ քունքա-գագաթային շրջանին` ստորադիր աջ քունքոսկրի խրթեշի գծային կոտրվածքի, աջ քունքային շրջանի էպիդուրալ արյունազեղման և աջ քունքային բլթում կոնտուզիոն հեմոռատիկ օջախների ձևով` վերջինիս առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքի համար վտանգավորության հատկանիշով:(...)»:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Առաքելյանը 2017 թվականի հուլիսի 10-ին հաստատել է 09125616 քրեական գործի մեղադրական եզրակացությունը և քրեական գործը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որը դատարանում ստացվել է 2017 թվականի հուլիսի 11-ին:
Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով քրեական գործը թիվ ԵԱՔԴ/0116/01/17 համարի ներքո մակագրվել և 2017 թվականի հուլիսի 12-ին հանձնվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին:
Դատավոր Ա.Մաթևոսյանի 2017 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ ԵԱՔԴ/0116/01/17 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի հուլիսի 27-ի որոշմամբ նշանակվել դատական քննության:
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի հետաքննիչ Ռ.Ասլանյանի 2016 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաբժշկական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ փորձագետներին:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանի 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ Գոռ Ռազմիկի Սեպետչյանի վերաբերյալ նշանակվել է լրացուցիչ դատաբժշկական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳ կենտրոնի փորձագետներին:
Քննիչի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ Գոռ Ռազմիկի Սեպետչյանի վերաբերյալ նշանակվել է կրկնակի դատաբժշկական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ԳԱԱ փորձաքննությունների ազգային բյուրո ՊՈԱԿ փորձագետներին:
Դատարանի 2018 թվականի մարտի 02-ի որոշմամբ ԵԱՔԴ/0116/01/17 քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նշանակվել է կրկնակի հանձնաժողովային փորձաքննություն:

Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները և դրանց գնահատումը.
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց` հերքելով առնչությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղսագրվող արարքին։
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրն Արմեն Հովհաննիսյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ Գոռ Սեպետչյանը, ով հանդիսանում է իր մանկության ընկերը, ում հետ միասին սովորել են միևնույն դասարանում, գալիս է իրեն տեսնելու: Այնուհետև, Արմենը կրկին զանգահարել է և ասել, որ Գոռն արդեն եկել է: Տանից մոտ 20 մետր հեռավորության վրա տեսել է նրանց: Հասկացել է, որ Գոռ Սեպետչյանը գտնվում է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ: Գոռն իրեն վիրավորական արտահայտություններով հարցրել է «այ անասուն, խի գործ չե՞ս ճարել մինչև հմի, դառել էս բոմժ», ինքն էլ Գոռին պատասխանել է, որ քանի որ նա գտնվում է հարբած վիճակում, ավելի լավ է այդ թեմայի շուրջ չխոսեն, դրա մասին կխոսեն մեկ այլ օր: Քանի որ Գոռը գտնվել է խմիչքի ազդեցության տակ, անընդհատ սկսել է խոսել, ինքն էլ փորձել է նրան սթափեցնել, բռնել է նրա օձիքից, ասել է, որ հանգստանա, թողնի գնա, հաջորդ օրը կխոսեն: Օձիքից բռնվելու ժամանակ, քանի որ Գոռը հարբած ճոճվել է, առաջ է եկել և գլխով` բերանի մասով հարվածել է իր բռունցքին: Թողնելով նրան` պտտվել է, որպեսզի գնա տուն, այդ ընթացքում ձայն է լսել և հետ նայելով տեսել է, որ Գոռն ընկել է գետնին: Վազելով մոտեցել է նրան և Արմենի հետ միասին նրան տեղափոխել են իրենց տուն, քանի որ այն մոտ է եղել: Այնուհետև, շտապօգնություն են կանչել և Գոռին տեղափոխել են հիվանդանոց: Իր՝ ոստիկանության բաժին ներկայանալը սխալ են հասկացել, ինքն էլ՝ իրեն ստորագրության համար տրամադրված թուղթը, որտեղ գրված է եղել, իբր ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանություն և հանցանքն իր վրա է վերցրել, իբր Գոռին ինքն է հարվածել, չի կարդացել: Իրականում, ինքը Գոռին չի հարվածել և մտադրություն էլ չի ունեցել նրան հարվածելու: Իրենց միջև վեճ և վիճաբանություն չի եղել: Պնդում է, որ Գոռ Սեպետչյանին ընդհանրապես չի հարվածել: Սկզբում փորձել է խոսքերով հանգստացնել նրան, բայց տեսնելով, որ դրանով Գոռը չի հանդարտվում` ընկերական փորձել է օձիքից բռնել, թափահարել, որպեսզի հանդարտվի: Երբ շրջվել է, որ հեռանա և մի քանի քայլ է արել, Գոռն էլ է ցանկացել քայլ անել, ինքը ձայն է լսել, շրջվել է և Գոռին ըկած է նկատել: Գոռի ընկնելու պահը չի նկատել: Ոստիկանությունում նույն կերպ նկարագրել է դեպքը և չի կարող ասել, թե ինչու է այլ կերպ արձանագրվել: Երբ լսել է, որ իր անունն էլ է շոշափվում դեպքի հետ կապված, որոշել է գնալ ոստիկանություն, պատմել իրականությունը, որպեսզի հանցագործի դերում չհայտնվի: Իր պատմելուց հետո իրեն թուղթ են տվել, որ ստորագրի, ինքն էլ մտքերով խառն է եղել, չի կարդացել, թե ինչի տակ է ստորագրում: Ինքն ընդհամենն ստորագրել է փաստաթղթի տակ` չկարդալով և չծանոթանալով բովանդակությանը: Ստույգ չի հիշում, թե իրեն պարզաբանել են փաստաթղթի էությունը, թե` ոչ: Պնդում է, որ Գոռին չի հարվածել, իրենք համերաշխ ընկերներ են և ներկայումս ևս նրա հետ ունի շատ լավ հարաբերություններ: Փոքր ժամանակ զբաղվել է սիրողական բռնցքամարտով, այնուհետև, հաճախել է սպորտդահլիճ: Դեպքը եղել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 12-ի լույս 13-ի գիշերը: Գոռն այդ օրն իրեն չի զանգահարել: Իրեն Արմենն է ասել, որ Գոռը գալիս է: Արմենը փորձել է հանդարտեցնել, իրար չեն հարվածել: Նախաքննության ընթացքում գրված այն հանգամանքը, որ ինքն իրեն մասնակի է մեղավոր ճանաչում, կապված է նրա, որ ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչում այն բանի համար, որ Գոռի հետ չպետք է երկար զրուցեր, պետք է գնար տուն, որպեսզի Գոռն էլ գլխով չհարվածեր իր բռունցքին և դեպքը լիներ: Գոռի կրծքավանդակին չի հարվածել, ուղղակի օձիքից բռնել և թափահարել է: Համաձայն չէ Գոռ Սեպետչյանի վերաբերյալ փորձաքննության եզրակացությանը, որովհետև նման բան տեղի չի ունեցել: Նախաքննության ընթացքում միջնորդել են հանձնաժողովային դատաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու մասին, միջնորդությունը քննիչի կողմից մերժվել է: Տուժողի ընկնելու պահը չի նկատել, ձայնից է հասկացել, որ նա վայր է ընկել: Երբ նրան տեսել է, վերջինս մեջքի վրա ընկած է եղել: Այնուհետև Գոռին տեղափոխել են իրենց տուն և նույն օրն էլ հիվանդանոց: Քանի որ նա եղել է ոչ սթափ վիճակում, չի կարող ասել` դեմքի, թե մեջքի վրա է ընկել: Դեպքին նախորդող ողջ ժամանակահատվածում եղել է տանը: Իր ներկայությամբ այլ անձի հետ վեճ չի եղել:
Դատական քննության ընթացքում տուժող Գոռ Սեպետչյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանը հանդիսանում իր մանկության ընկերը, վերջինիս հետ ունի ընկերական հարաբերություններ: 2016 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ինքն ամբողջ օրը գտնվել է տանը, ցերեկը ժամը 15:00-ի սահմաններում գնացել է «Սուրբ Գր.Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոն, որտեղ բուժօգնություն էր ստանում ընկերոջ՝ Սամվել Ազիբեկյանի հայրը։ Մոտավորապես 30 րոպե մնալուց հետո Սամվել Ազիբեկյանի հետ գնացել են իրենց տուն, որտեղ երկուսով հաց են կերել, առանց որևէ առիթի ոգելից խմիչք օգտագործել, որից հետո երեկոյան ժամը 20:00-ի սահմաններում դուրս են եկել տանից և գնացել Նոր-Նորքի 2-րդ զանգվածում գտնվող սրճարաններից մեկը՝ գարեջուր ըմպելու։ Այդ սրճարանում ինքը կանչել է իր ծանոթ Անի Թորոսյանին, որպեսզի գա և իրենց հետ նստի սրճարանում։ Երբ վերջինս եկել է, նա նստել է իրենց հետ, միասին զրուցել են, ինքն ու Սամվել Ազիբեկյանը գարեջուր են ըմպել, իսկ Անի Թորոսյանը` սուրճ։ Երեքով միասին մինչև գիշերը ժամը 24:00-ի սահմանները մնացել են սրճարանում նստած, ապա դուրս են եկել և երեքով գնացել են Զեյթուն թաղամաս։ Զեյթուն գնալու նպատակը եղել է այն, որ ուղղակի ցանկացել են զբոսնել, քանի որ ինքը նախկինում բնակվել է այդտեղ։ Նոր Նորքի սրճարանից դուրս գալուց հետո իրենք նստել են պատահական տաքսի ավտոմեքենա և գնացել Զեյթուն թաղամասի շատրվանների մոտ, որտեղ երեքով քայլել են մոտավորապես մեկ ժամ կամ ավել, ապա կրկին երեքով քայլելով գնացել են Զեյթուն թաղամասի «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի մոտ։ Սուրպերմարկետի մոտ ինքն ու Անի Թորոսյանը դրսում սպասել են, իսկ Սամվել Ազիբեկյանը մտել է ներս, որպեսզի գարեջուր գնի։ Մոտավորապես 5-10 րոպե սպասել են Սամվել Ազիբեկյանին և երբ նա եկել է, Անի Թորոսյանին ճանապարհել են՝ նստեցնելով տաքսի ավտոմեքենա։ Տաքսու գումարը տվել է Սամվել Ազիբեկյանը, քանի որ իր մոտ գումար չի եղել։ Անիին ճանապարհելուց հետո ինքն ու Սամվել Ազիբեկյանը, գարեջուր ըմպելով, քայլելով գնացել են դեպի «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի վերևի փողոցի ուղղությամբ, դեպի իր մանկության ընկեր Գևորգ Ալեքսանյանի տան կողմ։ Ճանապարհին իր՝ 093 24-02-37 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է իր մյուս ընկերոջը` Արմեն Հովհաննիսյանին, և ասել, որ գալիս է նրանց տեսնելու։ Ինքը Սամվել Ազիբեկյանին այդ փողոցի վրա՝ «Երևան Սիթի»-ի հետևի կողմը հրաժեշտ է տվել և մենակ գնացել Գևորգ Ալեքսանյանին և Արմեն Հովհաննիսյանին տեսնելու։ Հասնելով նրանց բակ՝ զանգահարել է վերջինիս և ասել, որ հասել է, որից հետո քիչ անց Արմենը եկել է, ապա նաև մոտավորապես 5 րոպե անց եկել է նաև Գևորգ Ալեքսանյանը։ Իրենք երեքով կանգնել են Գևորգ Ալեքսանյանենց տանից փոքր ինչ ներքև՝ գրեթե խաչմերուկի վրա։ Զրուցել են միասին, սկզբում խոսել է Արմեն Հովհաննիսյանի հետ։ Այդ ժամանակ ինքը գտնվել է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ։ Քիչ անց եկել է Գևորգ Ալեքսանյանը, բարևել իրեն, ապա նրան հարցրել է, թե աշխատանք գտել է, թե ոչ, իսկ նա պատասխանել է, որ դեռևս չի գտել և դրանից վրդովված նրան ասել է «այ անասուն, խի գործ չէս ճարել մինչև հմի, դառել էս բոմժ», այդ ժամանակ Գևորգ Ալեքսանյանը ձախ ձեռքով բռնելով օձիքից քաշքշել է իրեն և ասել, որ խմիչքի ազդեցության տակ է, որ գնա ու վաղը գա։ Նայելով նրա ձեռքին, որով բռնել է իր օձիքից, ասել է, որ ձեռքը քաշի, գլուխը իջացրել է և հենց այդ ժամանակ Գևորգ Ալեքսանյանի ձախ ձեռքը կպել է դեմքին՝ շրթունքի տակ, որից հետո նա թողել է շորը, իրենից նեղացած շրջվել և գնացել է տուն: Նրա հետևից մոտ երկու քայլ է արել, այդ ժամանակ ոտքը սայթաքել է և մեջքի դիրքով ընկել է գետնին: Գևորգ Ալեքսանյանը շրջվել և տեսել է, որ ինքը ընկած է գետնին, ապա հետ է վերադարձել իր կողմ, փորձել իրեն բարձրացնել և տեսնելով, որ գլխից արյուն է գալիս, Արմեն Հովհաննիսյանի հետ միասին գրկել է իրեն և տարել իրենց տուն։ Արմեն Հովհաննիսյանը մինչև իր ընկնելն իրենց երկուսին ասել է, որ վերջ տան և հանգստանան։ Բացի Գևորգ Ալեքսանյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից դրսում որևէ մարդու չի տեսել։ Երբ իրեն տարել են Գևորգենց տուն, վերջինս կանչել է մորը` Ժաննային, և ասել, որ ինքն ընկել է գետնին: Իրեն օգնություն են ցուցաբերել, ապա Գևորգի մայրը ցանկացել է զանգահարել շտապօգնություն, ինքն ասել է, որ հարկավոր չէ, բայց նրանցից ինչ-որ մեկը զանգահարել է շտապօգնություն և իրեն տեղափոխել են Նոր Նորքի հիվանդանոց: Իր, Գևորգ Ալեքսանյանի, Սամվել Ազիբեկյանի և Արմեն Հովհաննիսյանի միջև վիճաբանություն և քաշքշուկ 2016 թվականի սեպտեմբերի 13-ի գիշերը չի եղել։
Դատական քննության ընթացքում անչափահաս վկա Անի Թորոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է տուժող Գոռ Սեպետչյանին, վերջինիս հետ ունի բարեկամական հարաբերություններ, իսկ ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանին չի ճանաչում: Տուժող Գոռ Սեպետչյանը հանդիսանում է իր հորաքրոջ ընկերուհու որդին, վերջինիս ճանաչում է շատ վաղուց: Դեպքից մի քանի ժամ առաջ Գ.Սեպետչյանը զանգահարել է իրեն, ասել է, որ իր հետ խոսելու բան ունի, ապա առաջարկել է հանդիպել: Ինքը համաձայնվել է: Այդ ժամանակ Գոռը Սամվելի հետ գտնվել է Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածում առկա սրճարաններից մեկում: Ինքը գնացել է նրանց մոտ, նստել և զրուցել են միմյանց հետ: Սամվելին տեսել է առաջին անգամ: Գոռը և Սամվելը գարեջուր են խմել, սակայն գտնվել են նորմալ վիճակում, ոչ հարբած: Երբ սրճարանից դուրս են եկել, հաշիվը փակել է Սամվելը: Այդ ժամանակ մի քիչ ոտքով քայլել են և նստելով տաքսի ցանկացել են գնալ «Երևան սիթի» սուպերմարկետ, որպեսզի Սամվելը գումար մանրի: Հասնելով այնտեղ՝ Սամվելն իջել է ավտոմեքենայից և մտել սուպերմարկետ: Այդ ժամանակ Գոռը բազմաթիվ հեռախոսազանգեր է ստացել և իջնելով մեքենայից՝ դրսում զրուցել է բջջային հեռախոսով: Գոռը եղել է մի քիչ նյարդայնացած, սակայն չգիտի, թե ինչն է պատճառ հանդիսացել, քանի որ Գոռը չի ասել: Այնուհետև եկել է Սամվելը և հայտնել, որ գումարը չի կարողացել մանրել: Որոշել են գնալ Զեյթուն թաղամասի «Երևան սիթի» սուպերմարկետ, գումարն այնտեղ մանրելու համար, որտեղից էլ կճանապարհեն իրեն: Հասնելով այնտեղ` Սամվելը մտել է սուպերմարկետ գումարը մանրելու համար, իսկ Գոռն առաջարկել է մի քիչ քայլել՝ այդ ընթացքում բազմաթիվ հեռախոսազանգեր ստանալով: Սամվելը, մանրելով գումարը, ճանապարհել է տաքսիին, իրենք մի քիչ քայլել են, որից հետո իրեն տաքսիով ճանապարհել են տուն: Դրանից մի քանի օր անց իրեն զանգահարել է քննիչը, ում պահանջով ներկայացել է: Քննիչին հայտնել է, որ դեպքի մասին տեղյակ չէ, քանի որ դեպքը տեղի է ունեցել իրեն տուն ճանապարհելուց հետո: Ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանին տեսել է միայն դատական նիստերի ընթացքում:
Դատական քննության ընթացքում Սամվել Արտավազդի Ազիբեկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանին և տուժող Գ.Սեպետչյանին, վերջիններիս հետ ունի ընկերական հարաբերություններ: Դեպքի մասին ոչինչ չի հիշում, քանի որ գտնվել է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ: Հետագայում Գոռից տեղեկացել է, որ պատահական քաշել և ընկել է գետնին, գլուխը հարվածել է: Նույնն իմացել է Գևորգից, այնպես չէ, որ վիճաբանություն է եղել, հարվածել են կամ ծեծել են իրար, այդպիսի բան չի եղել:
Պատասխանելով դատարանի և դատավարական կողմերի հարցերին՝ վկա Սամվել Ազիբեկյանը մանրամասնեց, որ Գևորգին ճանաչում է Գոռի միջոցով, նրանք մանկության ընկերներ են: Գոռն էլ իր ընկերն է: Դեպքի պահին այնտեղ չի եղել, դրանից հետո է մոտեցել, թե ինչ է եղել՝ տեղյակ չի, հետագայում տղաներից է իմացել: Հետագայում, երբ մոտեցել է, Գոռն արդեն գետնին ընկած է եղել: Նրան տարել են տուն: Գոռի հիվանդանոցում գտնվելու մասին տեղեկացել է առավոտյան 06:00-06:30-ի սահմաններում, երբ պատրաստվում էր գնալ աշխատանքի: Իրեն զանգահարել են, ներկայացել և հայտնել, որ իր ընկեր Գոռը գտնվում է հիվանդանոցում: Մի քանի օր հետո տեղեկացել է, որ Գոռի ընկնելը եղել է պատահականություն: Այդ ընթացքում մարդկանց չի հանդիպել, որովհետև գործն ավարտել, գնացել է քննչական բաժին, որտեղ մնացել է մինչև ուշ ժամ, այնուհետև գնացել է տուն քնել և այդպես շարունակ: Դեպքի օրն ու ժամը հստակ չի հիշում: Հայրը շատ վատ վիճակում հիվանդանոցում պառկած է եղել և բժիշկներն ապրելու հույս չեն տվել: Այդ պատճառով զանգահարել է Գոռին, վերջինս գնացել է իր մոտ և որոշել են գնալ խմելու, որպեսզի թեթևանա: Միասին գնացել են Գոռենց տուն, ոգելից խմիչք են օգտագործել, այնուհետև գնացել են սրճարան, որտեղ շարունակել են օգտագործել ոգելից խմիչք: Այնուհետև սրճարանում իրենց է միացել Գոռ Սեպետչյանի ծանոթներից մի աղջիկ: Դրանից հետո այլևս չի հիշում, թե ինչ է տեղի ունեցել, քանի որ գտնվել է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ: Հետագայում իմացել է, որ Գոռը գնացել է իր ընկերներին տեսնելու, այնուհետև լեզվակռիվ է եղել, որի ընթացքում Գոռը ոտքը հարվածել է քարին և վայր ընկել: Իսկ իր ոտքի վնասվածքն ստացել է աշխատանքի վայրում` աշխատելու ընթացքում, որը նույնիսկ ոչ թե վնասվածք այլ քերծվածք է եղել: Աչքի վնասվածքի հետ կապված ոչինչ չի հիշում, քննիչից է տեղեկացել, որ Արմենն է պատահական հարվածել իր աչքին: Լսել է, որ Գևորգի և Գոռի միջև քաշքշուկ է տեղի ունեցել: Գևորգը Գոռին սթափեցնելու համար, թե ինչի չի աշխատում, թափահարել է նրա օձիքից: Չի հիշում, թե ոնց է հայտնվել Գոռենց մոտ:
Դատական քննության ընթացքում վկա Արմեն Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանին և տուժող Գոռ Սեպետչյանին: Նրանց հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Դեպքի օրն իրեն զանգահարել է Գոռ Սեպետչյանը և առաջարկել հանդիպել: Գոռ Սեպետչյանը նաև հայտնել է, որ ցանկանում է Գևորգ Ալեքսանյանին ևս տեսնել: Դրանից հետո զանգահարել է Գևորգ Ալեքսանյանին և ասել, որ Գոռ Սեպետչյանը գալիս է, հարցրել է, թե արդյոք ցանկանում է դուրս գալ և տեսնել նրան: Երեքով հանդիպել են: Գոռ Սեպետչյանը եղել է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ: Գոռին սթափեցնելու նպատակով Գևորգը բռնել է նրա կրծքավանդակի հատվածից, իսկ Գոռ Սեպետչյանը, չկարողանալով պահել հավասարակշռությունը, վայր է ընկել: Մոտեցել են նրան և տեսել, որ վերջինս մեջքի վրա ընկած է գետնին և նկատել են, որ նա վնասվածք է ստացել ընկնելու պատճառով:
Պատասխանելով դատարանի և դատավարական կողմերի հարցերին՝ վկա Արմեն Հովհաննիսյանը մանրամասնեց, որ Գոռն իրեն զանգահարել է գիշերը 01:00-02:00-ի սահմաններում: Իջնելով բակ` հանդիպել է Գոռին, ինչից մի քանի րոպե հետո եկել է նաև Սամվել Ազիբեկյանը: Երբ Գոռը եկել է, նա եղել է ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, սակայն նորմալ քայլել է: Ընդհանուր խոսակցության ժամանակ Գոռը բռնկվել է, իսկ Գևորգը նրան ասել է, որ հանգստանա: Գևորգը բռնել է նրա օձիքից, փորձել է ստափեցնել և երբ բաց է թողել, Գոռը, գտնվելով խմիչքի ազդեցության տակ, չի կարողացել պահպանել հավասարակշռությունը և վայր է ընկել: Գոռի` շրթունիքի վնասվածք ստանալու պահը չի նկատել: Դրանից հետո Գոռին տարել են տուն, որից հետո զանգահարել են շտապօգնություն: Այդ ժամանակ եղել են չորսով` ինքը, Գևորգը, Սամվելը և Գոռը: Գոռին սթափեցնելու ժամանակ Սամվելը մոտեցել է իրենց, ինքը մտածել է, թե նա փորձում է հարձակվել իրենց վրա, ուստի մեկ անգամ հարվածել է Սամվելին: Սամվելի ոտքի վնասվածքից տեղյակ չէ: Գևորգը Գոռին չի հրել, չի հարվածել: Գոռի ընկնելու պահը չի տեսել, իրեն թվում է վերջինս հետ հետ է գնացել և հավասարակշությունը կորցնելով ընկել է:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վկա Արմեն Հովհաննիսյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ` Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներով, որոշում կայացրեց հրապարակել վերջինիս նախաքննական ցուցմունքի հակասության հատվածը:
Նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` երբ Գևորգը գնացել և բարևել է Գոռին, վերջինս առանց որևէ պատճառի սկսել է Գևորգի հետ ագրեսիվ և վիրավորական արտահայտություններով խոսել, ինչին Գևորգը չի պատասխանել և ասել է, որ նա խմիչքի ազդեցության տակ է, սակայն տեսնելով, որ նա չի հանդարտվում, ձեռքերով բռնել է Գոռի ուսերից, թափահարել է` ցանկանալով սթափեցնել, սակայն նա շարունակել է իրեն ագրեսիվ պահել: Այդ ժամանակ ինքը գտնվել է նրանց կողքին, սակայն մութ լինելու պատճառով չի տեսել, թե ինչ է կատարվել, միայն լսել է ոտքի սայթակոցի ձայն, տեսել է` ոնց է Գոռը մեջքի վրա ընկնում գետնին և լսել է դմփոցի ձայն: Գոռին մոտեցել է Գևորգը, սակայն երբ ինքը ցանկացել է ևս մոտենալ Գոռին, այդ ժամանակ իրենց մոտ է եկել Սամվելը:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վկա Արմեն Հովհաննիսյանը հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը ճիշտ է, այն ժամանակ ավելի թարմ է եղել հիշողությունը:
Սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտվեցին նաև հետևյալ ապացույցները.
- դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2925 եզրակացությունը, որի համաձայն` «Գ.Ալեքսանյանի մարմնական վնասվածքը՝ ձախ դաստակի 3-րդ մատիհիմային ֆալանգի սալջարդ վերքի ձևով, հասցվել է բութ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետում, որը առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։ Ելնելով վնասվածքի տեղակայությունից վերջինս չէր կարող առաջանալ փորձաքննվողի կողմից նշված հանգամանքներում, այն անմիջական հարվածի հետևանք է»:
- փորձագետի լրացուցիչ թիվ 2209/Լ եզրակացությունը, որի հետևություններ հատվածի համաձայն` «(...) Գոռ Սեպետչյանի մարմնական վնասվածքները ծանր գանգուղեղային վնասվածքի, գլխուղեղի ծանր աստիճանի սալջարդի, գլխուղեղի երկու ճակատային բթերում կոնտուզիոն ջնջխված և արյունազեղված օջախների, ձախ ճակատա-քունքա–հիմային շրջանների ներուղեղային հեմատոմայի, սուբախրոնիդալ արյունազեղման, գլխի աջից ծոծրակային, դեմքի ստորին շրթունքի և ենթակզակային շրջանների սալջարդ վերքերի, աջ բազկի շրջանի արյունազեղման, ձախ ոտնաթաթի շրջանի քերծվածքի ձևով, պատճառվել են բութ առարկաների ներգործությամբ, հնարավոր է նշված ժամանակին, որոնք միասին վերցված առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող։ այլ մարմնական վնասվածքներ փորձաքննության ընթացքում չեն հայտնաբերվել։ Վերը նշված վնասվածքները միասին վերցված բացառվում է առաջանային մեկ հարվածի, կամ մեկ ներգործության հետևանքով։
Աջ բազկի շրջանի արյունազեղումը և ձախ ոտնաթաթի շրջանի քերծվածքը պատճառվել են՝ սահմանափակ առարկայի(ների) անմիջական ներգործության (հարված, սեղմում, շփում) հետևանքով, հնարավոր չէ իր հասակի բարձրությունից վայր ընկնելու ու ասֆալտապատ հատակին համահարվածվելու հետևանքով առաջանային և ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։ Ազդող ուժերը ուղղված են եղել համապատասխանաբար աջ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսին և ձախ ոտնաթաթի միջին երրորդականի կողմնային մակերեսին։
Աջից ստորին շրթունքի և ենթակզակային շրջանների սալջարդ վերքերը պատճառվել են բութ առարկայի/ների/ ներգործության հետևանքով, ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելին 21 օրից։ Հարկ ենք համարում նշել, որ ելնելով վերջիններիս կոմպակտ /միմյանց մոտ/ դասավորությունից, չի բացառվում վերջիններիս առաջացումը բութ առարկայի մեկ անմիջական ներգործության /հարվածի/ հետևանքով, ինչպիսին կարող է հանդիսանալ բռունցքը։
Ծանր գանգուղեղային վնասվածքը՝ գլխի աջից ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքը, գլխուղեղի ծանր աստիճանի սալջարդը, գլխուղեղի երկու ճակատային քթերում կոնտուզիոն ջնջխված և արյունազեղված օջախները, ձախ ճակատա-քունքա-հիմային շրջանների ներուղեղային հեմատոման, սուբարախնոիդալ արյունազեղումը միմյանցից չեն տարանջատվում, հնարավոր է առաջանային իր հասակի բարձրությունից վայր ընկնելու և ասֆալտապատ գետնին համահարվածվելու հետևանքով, որի դեպքում գլխի աջից ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքը պատճառվել է ասֆալտապատ գետնին համահարվածվելու հետևանքով, հակահարվածի հետևանքով առաջացել են գլխուղեղի երկու ճակատային բթերում կոնտուզիոն ջնջխված և արյունազեղված օջախներ, ձախ֊ ճակատա-քունքա-հիմային շրջանների ներուղեղային հեմատոմա, սուբարախնոիդալ արյունազեղում, իսկ ազդող ուժի վեկտորն ունեցել է հետևից առաջ և աջից ձախ ուղղություններ»։
- կրկնակի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 16-3332 եզրակացությունը, որի համաձայն` «(...) Գոռ Սեպետչյանին պատճառվել են հետևյալ մարմնական վնասվածքները. ծանր փակ բութ գանգուղեղային վնասվածք` աջ քունքա-գագաթային շրջանի ենթամաշկային արյունահավաքի, ստորադիր` աջ քունքոսկրի խրթեշի գծային կոտրվածքի, աջ քունքային շրջանի էպիդուրալ արյունազեղման և աջ քունքային բթում կոնտուզիոն հեմոռագիկ օջախների առաջացման, աջից ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքի և շրջակա ենթամաշկային արյունահավաքի, գլխուղեղի զույգ ճակատային բթերում առավել ձախից և ձախ քունքային բթում բազմաթիվ կոնտուզիոն հեմոռատիկ օջախների առաջացման, սուբարախնոիդալ արյունազեղման, գլխուղեղի ծանր աստիճանի սալջարդի ձևերով, որոնք պատճառվել են բութ-կոշտ առարկաների և /կամ գործիքի /ների/ առնվազն երկու ներգործություններից, որոնց առնվազը մեկական վնասող ուժերը տեղակայվել են Գ.Սեպետչյանի գլխի աջ քունքա-գագաթային և աջից ծոծրակային շրջաններում, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում, որոնք միասին վերցված նրա առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս` կյանքի համար վտանգավորության հատկանիշով։ Գ.Սեպետչյանի մոտ հայտնաբերվել են նաև վնասվածքներ տեղակայված գլխի դիմային շրջանում` ստորին շրթունքի աջ կեսի և աջից ենթակզակային շրջանի մեկական պատռված վերքերի ձևերով, որոնք պատճառվել են բութ առարկայի կամ գործիքի, հնարավոր է ինչպես երկու առանձին, այնպես էլ չի բացառվում մեկ անմիջական հարվածային ներգործության հետևանքով, որի/որոնց/ վնասող ուժը/երը/ տաղակայվել են նրա աջից ստորին շրթունք֊ ենթակզակային շրջաններում, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում, որոնք առանձին-առանձին վերցված, նրա առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայման հատկանիշով, այսինքն վնասվածքների հետ կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը 6 օրից ոչ պակաս, սակայն 21 օրից ոչ ավելի ժամկետով։ Ինչ վերաբերում է գանգուղեղային վնասվածքների տարանջատմանն առանձին-առանձին վերցված, ապա գլխուղեղի զույգ ճակատային բթերի և ձախ քունքային բթի շրջանի վերը թվարկված վնասվածքները, ինչպես նաև աջից ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքը և շրջակա ենթամաշկային արյունահավաքը մեկ առանձին համակցությամբ հարված-հակահարվածային մեխանիզմով, որոնց վնասող ուժը նրա գլխի նկատմամբ ունեցել է հետևից առաջ և աջից որոշակի ձախ ուղղություն, կարող էին պատճառվել մարմնի սեփական հասակի կամ դրա մոտ բարձրությունից դեպի հետ ուղղությամբ վայր ընկնելու և աջից ծոծրակային շրջանով բութ-կոշտ մակերեսին համահարվածման արդյունքում, ինչպիսին կարող էր հանդիսանալ նաև դեպքի վայրի զննության արձանագրության մեջ նշված ասֆալտապատ մակերեսը, հնարավոր է նաև դեմքի աջից ստորին շրթունք֊ կզակային շրջանին ներդրված հարվածի /ների/ արտաքին լրացուցիչ ուժի ներգործությամբ արագացումով վայր ընկնելու արդյունքում, որոնք առանձին համակցությամբ նրա առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս՝ կյանքի համար վտանգավորության հատկանիշով։ Իսկ Գ.Սեպետչյանի գլխի աջ քունքա-գագաթային շրջանի ենթամաշկային արյունահավաքը, ստորադիր` աջ քունքոսկրի խրթեշի գծային կոտրվածքը, աջ քունքային շրջանի էպիդուրալ արյունազեղումը և աջ քունքային բթում կոնտուզիոն հեմոռագիկ օջախները առանձին համակցությամբ պատճառվել են աջ քունքա-գագաթային շրջանին ներդրված նրա գլխի նկատմամբ հիմնականում ազդեցության աջից ձախ ուղղությամբ առնվազը մեկ բութ-կոշտ ուղղակի անմիջական ներգործության՝ հարվածի հետևանքով, որոնց ծանրության աստիճանը միմյանցից չի տարանջատվում և այդպիսիք մեկ առանձին համակցությամբ Գ.Սեպետչյանի առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս` կյանքի համար վտանգավորության հատկանիշով, որոնք չէին կարող առաջանալ վայր ընկնելու արդյունքում։ Գ.Սեպետչյանի մոտ հայտնաբերվել են նաև վնասվածքներ` աջ բազկի միջին երրորդականի շրջանի առաջային մակերեսի արյունազեղման և ձախ ոտնաթաթի շրջանի քերծվածքի ձևերով, որոնք պատճառվել են բութ, կոշտ առարկաների ներգործություններից, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում, որոնց վնասող ուժերը /հնարավոր է հարված, սեղմում, քերծվածքի առումով նաև շփում/ տեղակայվել են նրա աջ բազկի և ձախ ոտնաթաթի նշված շրջաններում, որոնք առանձին-առանձին վերցված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում և դրանց ծանրությունը չի որոշվում։ Գ.Սեպետչյանի գլխի և մյուս մարմնամասերի վերը նշված առանձին տեղակայություններով մարմնական վնասվածքների պատճառման հաջորդականությունը պարզել հնարավոր չէ` տվյալ դեպքում համապատասխան փորձագիտական չափանիշների բացակայության պատճառով։ Եղած տվյալներով նշված վնասվածքները պատճառած բութ, կոշտ առարկաների և/կամ գործիքի/ների/ առանձնահատկությունների վերաբերյալ առավել ստույգ եզրահանգումներ կատարել հնարավոր չէ։ Վնասվածքները ստանալու պահին Գ.Սեպետչյանը և վնասվածք պատճառողը/ները/ տարածության մեջ կարող էին գտնվել այնպիսի փոխադարձ դիրքերում, որոնք հնարավորություն կտային նման տեղակայություններով և քանակի բութ, կոշտ ներգործություններ Գ.Սեպետչյանի գլխի և վերջույթների վերը նշված շրջաններում։ Գ.Սեպետչյանի գլխի շրջանի մարմնական վնասվածքները մեկ համակցությամբ բացառվում է առաջանային մեկ հարվածի հետևանքով։ Վնասվածքների պատճառման մեխանիզմների, վնասվող ներգործությունների քանակի և վնասող ուժերի ներդրման տեղերի վերաբերյալ նշված է սույն հետևությունների առաջին կետում»։
- մեղադրյալ Գևորգ Ալեքսանյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, որի համաձայն` վերջինս մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Նորաշխարհյան և Ռուբինյանց փողոցների խաչմերուկի ասֆալտապատ հատվածը և հայտարարել, որ հենց այդտեղ է 2016 թվականի սեպտեմբերի 13-ին՝ ժամը 00:00-ից 01:00-ի սահմաններում հարվածել Գոռ Սեպետչյանին` վերջինիս սթափեցնելու նպատակով։
- 2016 թվականիի սեպտեմբերի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի կողմից ինքնակամ ներկայանալու մասին արձանագրությունը, որի համաձայն` Գ.Ալեքսանյանը հայտնել է, որ 2016 թվականիի սեպտեմբերի 13-ին Գոռ Սեպետչյանի մարմնական վնասվածքն ինքն է պատճառել:
- 2017 թվականի հունիսի 29-ի զննության արձանագրությունը, որի համաձայն` զննության է ենթարկվել Արմեն Հովհաննիսյանի, Գևորգ Ալեքսանյանի, Գոռ Սեպետչյանի, Անի Թորոսյանի և Սամվել Ազիբեկյանի կողմից օգտագործվող բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը։ Զննության արդյունքում պարզվել է, որ վերոնշված անձանց հեռախոսազանգերը 2016 թվականի սեպտեմբերի 13-ին ժամը 00։00-ից 04:00-ն ընկած ժամանակահատավածում սպասարկվել են Երևան քաղաքի Ռուբինյանց և Պարույր Սևակ փողոցների խաչմերուկներում։
- կրկնակի հանձնաժողովային դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 5/հձ/կ եզրակացությունը, որի համաձայն` «համաձայն փորձաքննությանը ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի, սույն փորձաքննության ընթացքում իրականացված ԿՏ հետազոտության և առկա ռադիոլոգիական տվյալների նեղ մասնագիտական վերլուծության արդյունքների՝ քաղ.-ցի Գոռ Սեպետչյանը 2016թ. սեպտեմբերի 13-ի վաղեմությանը համապատասխան ստացել է հետևյալ մարմնական վնասվածքները՝ գլխի աջից ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերք, գլխի մաշկի տակ աջ քունքա-գագաթ-ծոծրակային շրջանի տարածուն ենթամաշկային արյունահավաք, աջ քունքային շրջանի էպիդուրալ արյունահավաք, գլխուղեղի երկու ճակատային բլթերի կոնտուզիոն ջնջխված և արյունազեղված օջախներ, ձախ ճակատա-քունքա-հիմային շրջանի ներուղեղային հեմատոմա և սուբարախնոիդալ արյունազեղում, դեմքի շրջանի` ստորին շրթունքի և ենթակզակային շրջանների մեկական սալջարդ վերքեր, աջ բազկի շրջանի արյունազեղում, ձախ ոտնաթաթի շրջանի քերծվածք։ Նշված վնասվածքները պատճառվել են բութ առարկայի /ների/ ներգործությամբ, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, որոնք միասին վերցրված առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող։ Աջից ստորին շրթունքի և ենթակզակային շրջանների սալջարդ վերքերը ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցրված առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի /ների/ հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելին քսանմեկ օրից։ Նկատի ունենալով նշված սալջարդ վերքերի և գլխուղեղի տրավմատիկ բնույթի փոփոխությունների փոխադարձ անատոմիական տեղակայությունները, մասնավորապես նաև, որ բացակայում է գլխուղեղում հարված-հակահարված բիոմեխանիզմի բնորոշ պատկերը, կարելի է նշել, որ գլխուղեղի տրավմատիկ բնույթի փոփոխությունների առաջացումը չի գտնվում պատճառական կապի մեջ ստորին շրթունքի և ենթակզակային շրջանի վնասվածքների՝ վերքերի հետ։ Հարկ ենք համարում նշել, որ ելնելով վերջիններիս՝ ստորին շրթունքի և ենթակզակային շրջանի սալջարդ վերքերի կոմպակտ (միմյանց մոտ, խտաշար) դասավորությունից, չի բացառվում դրանց առաջացումը բութ առարկայի մեկ անմիջական ներգործության (հարվածի) հետևանքով, ինչպիսին կարող Է հանդիսանալ մարդու մարմնամասերը, այդ թվում բռունցքը։ Գոռ Սեպետչյանի մոտ թիվ 16-3332 եզրակացությամբ որոշված գանգի թաղի ոսկրերից աջ քունքոսկրի խրթեշի կոտրվածքի առկայությունը հիմք ընդունել հնարավոր չէ, քանի որ բացակայում են դրա առկայությունը հաստատող հավաստի բժշկական՝ ռադիոլոգիական տվյալներ, մասնավորապես նշված կոտրվածքի առկայությունը չի արձանագրվել ինչպես 2016թ. սեպտեմբերի 14-ին կատարված գլխի ԿՏ հետազոտությամբ, այնպես էլ սույն փորձաքննության ընթացքում 10.04.2018թ.–ին «Նաիրի» ԲԿ-ում իրականացված գլխի ԿՏ հետազոտությամբ, իսկ ՀՀ Առողջապահության նախախարության գլխավոր ռադիոլոգի և Ռադիոլոգների ՀՀ ասոցիացիայի նեղ մասնագիտական՝ կոնսուլտատիվ տվյալներով արձանագրվել է, որ «...հստակ դատել կոտրվածքի մասին՝ հնարավոր չէ»։ Հաշվի առնեյով վերոգրյալը, ինչպես նաև նկատի ունենալով Գոռ Սեպետչյանի մոտ արձանագրված գլխի աջակողմյան ենթամաշկային հեմատոմայի տարածուն և միակ լինելը, կարելի է եզրակացնել, որ Գոռ Սեպեչյանի մոտ ծանր գանգուղեղային վնասվածքը (գլխուղեղի տրավմատիկ բնույթի փոփոխությունները) պայմանավորված է եղել գլխի աջից ծոծրակ-քունքային շրջանում ներդրված բութ առարկայի ներգործությամբ, որի արդյունքում ուժի ներդրման տեղում կարող էր առաջանալ աջ քունքա–ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքը, քունքա-ծոծրակա-գագաթային շրջանի ենթամաշկային արյունահավաքը, աջ քունքային շրջանի էպիդուրալ հեմատոման և գլխուղեղի հարված-հակահարված բիոմեխանիզմին բնորոշ գլխուղեղի երկու ճակատային բլթերի կոնտուզիոն ջնջխված և արյունազեղված օջախները, որի պարագայում գլխի նկատմամբ մարմնի նորմալ անատոմիական դիրքի պայմաններում ազդող ուժը ունեցել է հետևից առաջ և աջից ձախ ուղղվածություն։ Նշված վնասվածքները տարանջատել միմյանցից հնարավոր չէ և այդպիսիք իրենց համակցությամբ կյանքին վտանգ սպառնացող մարմնական վնասվածքների հատկանիշներով պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս։ Ինչ վերաբերվում է դրանց առաջացման մեխանիզմին, ապա հնարավոր է դրանց առաջացումը ինչպես իր հասակի բարձրությունից վայր ընկնելուց և ասֆալտապատ գետնին համահարվածվելուց, այնպես էլ չի բացառվում նաև գլխի նշված հատվածում՝ աջ քունքածոծրակային շրջանում բութ, կոշտ առարկայի ուղղակի ներդրումը։ Հարկ Է նշել նաև, որ Գ.Սեպետչյանի մոտ վերը նշված գւխի շրջանում առաջացած մարմնական վնասվածքները հնարավոր է, որ առաջանային ինչպես արտաքին ուժի ներգործության արդյունքում մարմնին արագացում հաղորդելու և վայր ընկնելու արդյունքում, այնպես Էլ վայր ընկնելուց՝ առանց արտաքին ուժի ներգործությամբ։
Գոռ Սեպետչյանի մոտ սույն փորձաքննության ընթացքում իրականացված գլխի ԿՏ հետազոտությամբ հայտնաբերվել է ձախ քունքոսկրի խրթեշի կոտրվածք, որը ինչպես 2016թ. սեպտեմբեր ամսի, այնպես էլ 2018թ. ապրիլ ամսի դրությամբ ունի միևնույն հատկանիշը՝ առկա է ոսկրային կոշտուկ, նշված ախտաբանական փոփոխված հատվածը կարող է լինել հետևանք ինչպես նախկինում՝ 2016 սեպտեմբեր ամսից առնվազն մոտ վեց ամիս և ավելի առաջվա վաղեմությամբ, կամ էլ չի բացառվում, որ այն լինի բնածին արատ։ Ավելի ստույգ դրա առաջացման պատճառածագումնաբանությունը և վաղեմությունը՝ հնարավոր չի պարզել, համապատասխան բժշկական չափանիշների բացակայության պատճառով։
Գոռ Սեպետչյանի մոտ արձանագրված վնասվածքներից` աջ բազկի շրջանի արյունազեղումն և ձախ ոտնաթաթի շրջանի քերծվածքը չէին կարող առաջանալ իր հասակի բարձրությունից վայր ընկնելուց ու ասֆալտապատ գետնին համահարվածվելուց, այդպիսիք ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցրված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։ Ազդող ուժերը ուղղված են եղել համապատասխանաբար աջ բազկի միջին երրորդականի առաջային մակերեսի և ձախ ոտնաթաթի միջին երրորդականի կողմնային մակերեսի շրջանները, վաղեմությամբ հնարավոր է, որ առաջանային որոշման մեջ նշված ժամկետում։
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալը, սույն փորձագիտական հանձնաժողովը գտնում է, որ հնարավոր է Գոռ Սեպետչյանի ծանր մարմնական վնասը պայմանավորող գլխի շրջանի վնասվածքները առաջանային դատաքննության ընթացքում տուժող Գոռ Սեպետչյանի և ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանի հաղորդած հանգամանքներում, սակայն հարկ է նշել նաև, որ չի բացառվում դրանց առաջանալը մարմնի վրա կողմնակի ուժի ազդեցության ներքո՝ վայր ընկնելուց և գետնին գլխով հարվածվելուց»:

Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Դատաքննությամբ հետազոտված վերոգրյալ ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանը տուժող Գոռ Սեպետչյանի հետ ծանոթ է եղել դեռևս մանկության տարիներից, գտնվել է ընկերական հարաբերության մեջ։ Տուժող Գոռ Սեպետչյանն ընկերական հարաբերության մեջ է գտնվել նաև սույն քրեական գործով վկաներ Արմեն Հովհաննիսյանի ու Սամվել Ազիբեկյանի հետ։
2016 թվականի սեպտեմբերի 13-ին ժամը 00:30–ից 01:00-ի սահմաններում Գոռ Սեպետչյանն իր ընկեր Սամվել Ազիբեկյանի և ծանոթ Անի Թորոսյանի հետ միասին գտնվել է Երևան քաղաքի Նոր-Նորքի սրճարաններից մեկում, որտեղից միասին տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել են դեպի Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասի «Երևան Սիթի» սուպերմարկետ, որտեղից Գոռ Սեպետչյանը տուն է ճանապարհել Անի Թորոսյանին, իսկ այնուհետև զանգահարել իր ընկեր Արմեն Հովհաննիսյանին և ցանկություն հայտնել տեսնելու վերջինիս։ Հանդիպել են Երևան քաղաքի Նորաշխարհյան փողոցում, որտեղ իրենց է միացել նաև Գևորգ Ալեքսանյանը։ Գոռ Սեպետչյանը, ով գտնվել է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, ոչ ադեկվատ վարքագիծ է դրսևորել ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանի նկատմամբ, նրանց միջև առաջացել է տհաճ խոսակցություն, որի ընթացքում տուժողը, առանց պատճառի, վիրավորական արտահայտություններ է հնչեցրել ամբաստանյալի հասցեին: Տուժող Գոռ Սեպետչյանին սթափեցնելու նպատակով ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանը բռնել է տուժողի հագուստի օձիքից և թափահարել, որի ընթացքում ամբաստանյալն ընկել է գետնին՝ մեջքով դեպի ասֆալտապատ հատակը՝ գլուխը գետնին: Արդյունքում տուժող Գոռ Սեպետչյանի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող` գլխի աջից ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերք, գլխի մաշկի տակ աջ քունքա-գագաթ-ծոծրակային շրջանի տարածուն ենթամաշկային արյունահավաք, աջ քունքային շրջանի էպիդուրալ արյունահավաք, գլխուղեղի երկու ճակատային բլթերի կոնտուզիոն ջնջխված և արյունազեղված օջախներ, ձախ ճակատա-քունքա-հիմային շրջանի ներուղեղային հեմատոմա և սուբարախնոիդալ արյունազեղում, դեմքի շրջանի` ստորին շրթունքի և ենթակզակային շրջանների մեկական սալջարդ վերքեր, աջ բազկի շրջանի արյունազեղում, ձախ ոտնաթաթի շրջանի քերծվածք։

Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
Դատարանը, հետազոտելով վերոգրյալ ապացույցները, գնահատելով դրանք իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանը տուժող Գոռ Սեպետչյանի առողջությանը ծանր վնաս է պատճառվել անզգուշությամբ և նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Դատարանը նման հետևության է հանգում հաշվի առնելով հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) 3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: 4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»:
«Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ինչպես նաև ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին ու դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագրին վերաբերվող հարցերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից քննարկվել և վերլուծվել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած:
(...)»
Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը):
Մեկ այլ` Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից մեկի` անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. «[Ա]պացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը):
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ. «Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: (…)» (Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշումը):
Մեկ այլ` Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»:
Նույն որոշման մեջ անդրադառնալով ապացույցի արժանահավատության հարցին` Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա» (Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի համաձայն` «1.Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝ զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում անզգուշությամբ մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 30-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անզգուշությամբ կատարված հանցանքը կարող է դրսևորվել ինքնավստահությամբ կամ անփութությամբ:
2. Հանցանքը համարվում է ինքնավստահությամբ կատարված, եթե անձը նախատեսել է իր գործողության (անգործության)՝ հանրության համար վտանգավոր հետևանքների առաջացման հնարավորությունը, սակայն առանց բավարար հիմքերի՝ ինքնավստահորեն հույս է ունեցել, որ դրանք կկանխվեն:
3. Հանցանքը համարվում է անփութությամբ կատարված, եթե անձը չի նախատեսել իր գործողության (անգործության)՝ հանրության համար վտանգավոր հետևանքների առաջացման հնարավորությունը, թեև տվյալ իրադրությունում պարտավոր էր և կարող էր նախատեսել դրանք»:
Օբյեկտիվ կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը բնութագրվում է այնպիսի գործողությամբ կամ անգործությամբ, որի արդյունքում ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս է պատճառվում: Հանցավորի գործողություններն արտահայտվում են տուժողի վրա ֆիզիկական, մեխանիկական կամ նմանատիպ այլ ազդեցության գործադրման մեջ:
Քննարկվող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմն են կազմում՝
1) հանրորեն վտանգավոր արարքը (գործողությունը կամ անգործությունը).
2) հանցավոր հետևանքը, որն արտահայտվում է մարդու առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու տեսքով.
3) նշված արարքի և հանցավոր հետևանքի միջև պատճառական կապը:
Սուբյեկտիվ կողմից նշված հանցակազմը բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի:Մեղքի դիտավորյալ ձևով կատարվող հանցագործությունների ժամանակ արարքի հանրային վտանգավորությունը ենթադրում է հանցավորի կողմից հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացման անխուսափելիության կամ իրական հնարավորության նախատեսում: Ընդ որում, արարքի վտանգավոր հետևանքների առաջացումը նախատեսելն ընդգրկում է ոչ միայն ապագայում սպասվելիք փոփոխությունների փաստական բովանդակության գիտակցումը, այլև այդ փոփոխությունների սոցիալական նշանակության (հանրային վտանգավորություն) գիտակցումը: Բոլոր այն դեպքերում, երբ հանցանք կատարած անձի կողմից հստակ գիտակցվում է արարքի և վտանգավոր հետևանքների միջև առկա միանշանակ պատճառական կապը և դրա զարգացումը, այսինքն՝ առկա է վտանգավոր հետևանքների առաջացման անխուսափելիության նախատեսումը, օբյեկտիվորեն բարձրանում է նաև արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը: Այս դեպքում հանցագործության սուբյեկտի պատրաստվածությունը, հանցանքի կատարման եղանակը, իրադրությունը, օգտագործվող գործիքները, միջոցներն իրենց ամբողջության մեջ անկանխելի են դարձնում հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացումը՝ հանցավորի մոտ միանշանակ վստահություն առաջացնելով իր նպատակների անխուսափելի իրագործման մեջ:
Վերը նշված նորմերի վելուծությունից երևում է, որ այս երկու հանցակազմերի տարբերությունը մեղքի ձևի մեջ է՝ եթե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է անզգուշությամբ, որը կարող է դրսևորվել ինչպես ինքնավստահության, այնպես էլ անփութության ձևով:
Ինքնավստահությամբ մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնասի պատճառումն առկա է, եթե անձը նախատեսել է իր գործողության (անգործության) արդյունքում նման հետևանքի առաջացման հնարավորությունը, բայց առանց բավարար հիմքերի՝ ինքնավստահորեն հույս է ունեցել, որ դրանք կկանխվեն:
Անփութությամբ տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը նշանակում է, որ անձը չի նախատեսել իր գործողության (անգործության) արդյունքում տվյալ հետևանքի առաջացման հնարավորությունը, թեև տվյալ իրադրությունում պարտավոր էր և կարող էր նախատեսել դա:
Սույն դատավճռում շարադրված իրավադրույթների, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների և դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների լույսի ներքո գնահատելով ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա, տուժող Գոռ Սեպետչյանի, վկաների ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով իր ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, այն համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված կասկածները մեկնաբանելով նրա օգտին` Դատարանը գտնում է, որ հաղթահարված չէ ապացույցների բավարարության շեմ հանդիսացող «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը, ապացուցված չէ ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ տուժող Գոռ Սեպետչյանին մարմնական ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար, նրա արարքը ճիշտ չի որակված և չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին: Դատարանն ապացուցված է համարում ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, Գոռ Սեպետչյանին անզգուշությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը, ուստի նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Նման հետևության դատարանը հանգում է հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի, տուժող Գոռ Սեպետչյանի, վկաների ցուցմունքներով, ինչպես նաև` հանձնաժողովային փորձաքննության 2018 թվականի հունիսի 23-ի թիվ 5/հձ/կ եզրակացությամբ չի հիմնավորվում ամբաստանյալի կողմից տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորություն ունենալու հանգամանքը: Մասնավորապես, սույն քրեական գործի քննությամբ չի հաստատվել ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանի կողմից տուժող Գոռ Սեպետչյանին դիտավորությամբ գիտակցված հարված հասցնելու հանգամանքը, որի արդյունքում տուժողի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս:
Միևնույն ժամանակ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի գործողություններն են հանգեցրել տուժող Գոռ Սեպետչյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելուն, մասնավորապես ամբաստանյալը, թեև առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դիտավորություն չուներ և չէր կարող նախատեսել, որ բռնելով և թափահարելով տուժողի հագուստի օձիքից, վերջինիս առողջությանը կարող է ծանր վնաս պատճառվել, սակայն պարտավոր էր և կարող էր նախատեսել, որ ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ գտնվող, հավասարակշռությունը պահել չկարողացող տուժող Գոռ Սեպետչյանի նկատմամբ նման գործողությունները կարող են վտանգավոր և ծանր հետևանքներ առաջացնել վերջինիս առողջության համար:
Հետևաբար դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Սեպետչյանի գործողությունները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
2. Դատական քննության ընթացքում մեղադրանքի փոփոխություն թույլատրվում է, եթե դրանով չի վատթարանում ամբաստանյալի վիճակը, և չի խախտվում ամբաստանյալի պաշտպանության իրավունքը: (...)»:
Դատարանն ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի նման փոփոխությունը հնարավոր է համարում, քանի որ մեղադրանքի փոփոխությամբ ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանի վիճակը չի վատթարանում, ինչպես նաև չի խախտվում նրա պաշտպանության իրավունքը: Այս առումով Դատարանն ընդգծում է, որ ամբաստանյալը գործի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում փաստացի հնարավորություն է ունեցել պաշտպանվել անզգուշությամբ տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու մեղադրանքից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի (...) 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով, (...) նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե.
(...)
5) սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ.
(...)»:
Վերոգրյալ նորմերի վերլուծության համատեքստում Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը դասվում է մասնավոր հետապնդման գործերի շարքին, որ հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման:
Դատարանը փաստում է նաև, որ տուժող Գոռ Ռազմիկի Սեպետչյանը դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալի հետ հաշտվել են, նրանից որևէ բողոք կամ պահաջ չունի և չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության: Տուժողի հետ հաշտվելու վերաբերյալ դատաքննության ընթացքում հայտարարել է նաև ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանը: Այսինքն, սույն գործով առկա է տուժող Գոռ Սեպետչյանի և ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանի կամավոր և փոխադարձ համաձայնությունը միմյանց հետ հաշտվելու վերաբերյալ, որպիսի հանգամանքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի հիման վրա քրեական հետապնդումը բացառող` տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճելու և ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հիմք է: (Հաշտության հիմքով գործը կարճելու վերաբերյալ Աշոտ Բաբայանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ԵԱՔԴ/0157/01/10 որոշումը):
Վերը շարադրված իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի փաստական տվյալները` Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ գործով տուժող` Գոռ Ռազմիկի Սեպետչյանի և ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի միջև հաշտությունը կամավոր է ու փոխադարձ, ինչը հանդիսանում է վերջինիս նկատմամբ քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք:
Անդրադառնալով Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Բացի այդ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա նախաքննության մարմնի 2017 թվականի հուլիսի 06-ի որոշմամբ դրված հնարավոր կալանքը պետք է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 183-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել` տուժողի հետ փոխադարձ հաշտության հիմքով:
Ամբաստանյալ Գևորգ Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Գևորգ Վահանի Ալեքսանյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա նախաքննության մարմնի 2017 թվականի հուլիսի 06-ի որոշմամբ դրված հնարավոր կալանքը վերացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ