ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության ԵԱՔԴ/0108/01/17
առաջին ատյանի դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Վ.Խալաթյան

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

13 հուլիսի 2018թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՍՄԲԱՏՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` ԷԴ.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Գ.ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալի շահերի պաշտպան Էդ.Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Թիվ 14148316 քրեական գործը հարուցվել է 2016 թվականի օգոստոսի 15-ին։
2017 թվականի ապրիլի 20-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ Գ.Ալեքսանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
Նախաքննական մարմնի 2017 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ Գ.Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և վերջինս ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա տարբեր անձանցից խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափի գույք հափշտակելու միասնական դիտավորությամբ համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով քաղաքացիների կողմից ավտոմեքենաների վաճառքի և վարձակալության վերաբերյալ տեղադրված հայտարարություններին, 2016 թվականի մարտի 17-ից մինչև 2017 թվականի փետրվարի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում, խաբեությամբ հափշտակել է ընդհանուր 5.008.025 ՀՀ դրամ արժեքով 8 ավտոմեքենա և գումար, որից` 3.920.000 ՀՀ դրամը կազմել է հափշտակված 8 ավտոմեքենաների արժեքը, իսկ 1.088.025 ՀՀ դրամը` որպես խարդախության միջոցով, օգտագործված ավտոմեքենաների դիմաց տարբեր քաղաքացիներից ստացած գումար։
Իր հանցավոր գործունեությունն իրականացնելիս, Գեղամ Ալեքսանյանն օգտագործել է իր անվամբ հաշվառված մի շարք բջջային հեռախոսահամարներ, որոնց միջոցով կապ է հաստատել քրեական գործով տուժողների և վկաների հետ։
Ավտոմեքենաները տարաժամկետ վճարման պատրվակով վերցնելիս, հափշտակելիս, կամ վարձակալելիս, ինչպես նաև հետագայում դրանց միջոցով գումարներ հափշտակելիս քաղաքացիների մոտ վստահություն ձեռք բերելու նպատակով գրել է պարտավորագրեր և գրություններ, կնքել պայմանագրեր, որոշ դեպքերում` քաղաքացիների մոտ է թողել իր անձնագրի պատճենը։ Խարդախության որոշ դրվագներ իրականացրել է քրեական գործով ինքնությունը դեռևս պարզված անձի հետ, ով քաղաքացիների հետ հեռախոսային խոսակցությունների ընթացքում հաստատել է Գեղամ Ալեքսանյանի` քաղաքացիներին տրված կեղծ խոստումները։
Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանը համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով քրեական գործով տուժող Մեսրոպ Մայիսի Կարապետյանին պատկանող <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի 29 ՕՍ 840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ տեղադրված հայտարարությանը, 2016 թվականի մարտի 17-ին իր` 041-64-24-07 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Մեսրոպ Կարապետյանի որդու` Միշա Կարապետյանի` 098-46-37-88 բջջային հեռախոսահամարին և տեղեկանալով ավտոմեքենայի վաճառքի պայմանների մասին, հայտնել է, որ ցանկանում է տեսնել նշված ավտոմեքենան։ Դրանից հետո, 2016 թվականի մարտի 18-ին, իր հեռախոսահամարով զանգահարել է Մեսրոպ Կարապետյանին և վերջինիս հետ պայմանավորվածության համաձայն, հանդիպել նրան Երևան քաղաքի Մուրացան փողոցում գտնվող հոսպիտալի մոտ, որտեղ զննել է ավտոմեքենան, և իր հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով հայտնել, որ ցանկանում է գնել այն 500.000 ՀՀ դրամով` պայմանով, որ մեքենայի արժեքից 50.000 ՀՀ դրամը կվճարի կանխիկ, իսկ մնացած 450.000 ՀՀ դրամը մինչև 2016թ. ապրիլի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Այնուհետև, իր իրական մտադրությունը թաքցնելու նպատակով, կանխավճար տալու և գործարքը նոտարական գրասենյակում կնքելու միջոցով, Մեսրոպ Կարապետյանի մոտ իր գործողությունների հանդեպ հավատ ներշնչելու համար, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտա 43 հասցեում գտնվող <<Շենգավիթ>> նոտարական տարածքի գրասենյակում Մեսրոպ Կարապետյանի հետ կնքել է ավտոմեքենայի առուվաճառքի նախնական պայմանագիր և նույն վայրում Մեսրոպ Կարապետյանին վճարելով 50.000 ՀՀ դրամ այդ կերպ խաբեությամբ տիրացել է Մեսրոպ Կարապետյանին պատկանող 500.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոմեքենային, որը հետագայում վաճառել է 160.000 ՀՀ դրամով` ինքնությունը չպարզված անձի։
Այնուհետև, Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանը համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով Սամվել Մուշեղի Մարգարյանին պատկանող <<ԳԱԶ 31105-411>> մակնիշի 34 LF 543 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ տեղադրված հայտարարությանը, 2016 թվականի մարտի 19-ին զանգահարել է Սամվել Մարգարյանին և տեղեկանալով մեքենայի վաճառքի պայմանների մասին` հայտնել, որ ցանկանում է տեսնել նշված ավտոմեքենան։ Հաջորդ օրը, մարտի 20-ին, Սամվել Մարգարյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, Արմավիր քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 3Ա շենքի բակում զննել է նշված ավտոմեքենան և նրա հետ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել գնել այն 900.000 ՀՀ դրամով` գումարը մինչև 2016 թվականի ապրիլի 25-ն ամբողջությամբ վճարելու պայմանով։ Այնուհետև, իր իրական մտադրությունը թաքցնելու նպատակով, պայմանավորվածության վերաբերյալ պարտավորագիր գրելու միջոցով, Սամվել Մարգարյանի մոտ իր գործողությունների հանդեպ հավատ ներշնչելու համար, 2016թ. մարտի 21-ին գրել է պարտավորագիր, որից հետո Սամվել Մարգարյանից ստացել և խաբեությամբ հափշտակել է վերջինիս պատկանող 900.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոմեքենան։ 2016 թվականի մարտի 31-ին ավտոմեքենան պարտքի դիմաց հանձնել է Արարատի մարզի Բուրաստան գյուղի բնակիչ Մնացական Գագիկի Խրշոյանին, ով իր հերթին հիշյալ ավտոմեքենան վաճառել է ինքնությունը չպարզված անձի։
Այնուհետև, Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանը` մի խումբ անձանց կողմից, նախնական համաձայնությամբ, ավտոմեքենան որպես միջոց օգտագործելով, խարդախություն կատարելու դիտավորությամբ, դերաբաշխում կատարելով համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով Միխայիլ Ռաֆայելի Կարախանովին փաստացի պատկանող <<Վազ 2103>> մակնիշի 11 ՍՕ 245 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ տեղադրված հայտարարությանը, զանգահարել է վերջինիս և պայմանավորվածություն ձեռք բերել տարաժամկետ վճարման պայմանով գնել ավտոմեքենան, ապա 2016թ. հունիսի 6-ին Երևան քաղաքի Վանթյան փողոցում գտնվող <<Անուշ>> գործարանի մոտ հանդիպել է Միխայիլ Կարախանովին և վերջինից վերցրել նշված ավտոմեքենան։ Դրանից հետո, Արմավիրի մարզի Քարակերտ գյուղ բնակիչ Արամ Ֆելիքսի Քոչարյանին առաջարկել է գնել նշված ավտոմեքենան` կեղծ տեղեկություններ հայտնելով ավտոմեքենայի սեփականատիրոջ մասին, ապա իր գործողությունների հանդեպ հավատ ներշնչելու համար զանգահարել է քննությամբ դեռևս ինքնությունը չպարզված անձին, ով հեռախոսային խոսակցության ժամանակ հաստատել է իր խոսքերը և խոստացել գալ և կատարել ավտոմեքենայի սեփականատիրոջ անվանափոխությունը։ Այնուհետև, Գեղամ Ալեքսանյանը հաստատապես իմանալով, որ չի կարողանալու ավտոմեքենան հաշվառել որևէ անձի անվամբ, 2016թ. հունիսի 7-ին ավտոմեքենան 120.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց հանձնել է Արամ Քոչարյանին` խաբեությամբ տիրանալով նշված գումարին։
Այնուհետև, Գեղամ Ալեքսանյանը համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով Հակոբ Վալերիկի Հակոբյանի անվամբ հաշվառված, սակայն փաստացի տուժող Կարեն Ռուբիկի Աբգարյանին պատկանող <<ՎԱԶ 21061>> մակնիշի 35 OV 190 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ տեղադրված հայտարարությանը, 2016 թվականի հունիսի 14-ին իր` 094-64-24-99 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Կարեն Աբգարյանի` 077-84-31-74 բջջային հեռախոսահամարին և տեղեկացել ավտոմեքենայի վաճառքի պայմանների մասին։ Այնուհետև, իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար, 2016 թվականի հունիսի 17-ին Կարեն Աբգարյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաքում հանդիպել է վերջինիս և նույն վայրում զննելով ավտոմեքենան, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել գնել այն 300.000 ՀՀ դրամով, որից 150.000 ՀՀ դրամը մինչև 2016 թվականի հունիսի 20-ը, իսկ մյուս 150.000 ՀՀ դրամը մինչև 2016 թվականի հունիսի 25-ը վճարելու պայմանով, որից հետո Կարեն Աբգարյանից ստացել և խաբեությամբ հափշտակել է վերջինիս պատկանող 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոմեքենան, որը հետագայում 80.000 ՀՀ դրամով վաճառել է Արարատի մարզի Տափերական գյուղի բնակիչ Կնյազ Առուշանյանին։
Այնուհետև, Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանը <<Ֆեյսբուք>> սոցիալական կայքում <<ՎԱԶ 2107>> մակնիշի 34 QF 679 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վաճառելու վերաբերյալ տեղադրված հայտարարության հիման վրա, 2016 թվականի հունիս ամսվա կեսերին զանգահարել է նշված ավտոմեքենայի սեփականատեր Վարազդատ Հայրապետի Խաչատրյանին և պայմանավորվածություն ձեռք բերել ավտոմեքենան վերջինիս բնակության վայրում տեսնելու վերաբերյալ, այն հետագայում իր կողմից հավանելու դեպքում` գնելու պայմանով։ Դրանից հետո, 2016 թվականի հուլիսի 2-ին Երևան քաղաքի Սիլիկյան թաղամասի 2-րդ փողոցի թիվ 18 տան բակում զննելով նշված ավտոմեքենան, Վարազդատ Խաչատրյանի հետ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել այն 400.000 ՀՀ դրամով գնելու և գումարը մի քանի օրվա ընթացքում մաս-մաս վճարելու պայմանով, ապա վերջինիս մոտ վստահություն ձեռք բերելու նպատակով որպես երաշխիք տվել է 20.000 ՀՀ դրամ կանխավճար և խաբեությամբ տիրացել է նշված ավտոմեքենային, որը հետագայում 120.000 ՀՀ դրամով վաճառել է ինքնությունը չպարզված անձի։
Այնուհետև, Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանն` ավտոմեքենան որպես միջոց օգտագործելով, խարդախություն կատարելու դիտավորությամբ, համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով Գեորգի Վաղինակի Հովակիմյանին պատկանող <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի 34 PL 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ տեղադրված հայտարարությանը, զանգահարել է վերջինիս և պայմանավորվածություն ձեռք բերել գնել նշված ավտոմեքենան 427.000 ՀՀ դրամով, որից հետո 27.000 ՀՀ դրամ վճարելով, Գեորգի Հովակիմյանից վերցրել է նշված ավտոմեքենան։ Այդ ընթացքում վերջինիս հայտնել է կեղծ տեղեկություններ, որ ավտոմեքենայի սեփականատերն իր ընկերն է, ով գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնությունում և հաստատապես իմանալով, որ հետագայում չի կարողանալու նշված ավտոմեքենան անվանափոխել որևէ անձի անվամբ, կեղծ խոստում է տվել, որ իր ընկերը կվերադառնա Ռուսաստանի Դաշնությունից և կկատարի ավտոմեքենայի սեփականատիրոջ անվանափոխությունը, ապա 200.000 ՀՀ դրամի դիմաց Մրգավան գյուղում ավտոմեքենան հանձնել է Հովիկ Վարդանյանին և խաբեությամբ տիրացել նշված գումարին։
Այնուհետև, Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանն` ավտոմեքենան որպես միջոց օգտագործելով, խարդախություն կատարելու դիտավորությամբ, համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով Սևակ Աբգարի Ղազարյանի կողմից վերջինիս փաստացի պատկանող <<ՎԱԶ 21081>> մակնիշի 29 ՕՏ 317 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ տեղադրված հայտարարությանը, զանգահարել է վերջինիս և պայմանավորվածություն ձեռք բերել գնել նշված ավտոմեքենան, ապա 2016 թվականի հուլիսի 13-ին Երևան քաղաքի Փափազյան փողոցի թիվ 29 շենքի մոտ նրան է տվել 48.000 ՀՀ դրամ գումար և վերցրել ավտոմեքենան։ Այնուհետև, Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղի բնակիչ, ներկայումս հանգուցյալ Իգիթ Աղաբեկի Խաչատրյանին առաջարկել է գնել այն` կեղծ տեղեկություններ հայտնելով ավտոմեքենայի սեփականատիրոջ մասին, և ներկայացնելով այն որպես իր սեփականություն, որը հաշվառված է իր մորաքրոջ որդու անունով, որից հետո հաստատապես իմանալով, որ չի կարողանալու ավտոմեքենան հաշվառել որևէ անձի անվամբ, իր գործողությունների հանդեպ հավատ ներշնչելու համար, կեղծ խոստում է տվել` հետագայում կատարել ավտոմեքենայի սեփականատիրոջ անվանափոխությունը, ինչից հետո, 2016 թվականի հուլիսի 15-ին, ավտոմեքենան 143.025 ՀՀ դրամին համարժեք 300 ԱՄՆ դոլարի և 75.000 ՀՀ դրամի դիմաց հանձնելով Իգիթ Խաչատրյանին, խաբեությամբ տիրացել է նշված գումարին։
Այնուհետև, Գեղամ Ալեքսանյանը, մի խումբ անձանց կողմից, նախնական համաձայնությամբ, ավտոմեքենան որպես միջոց օգտագործելով, խարդախություն կատարելու դիտավորությամբ, դերաբաշխում կատարելով, համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով Խաչատուր Խաչատուր Սիմոնի Թասալյանին պատկանող <<Օպել Օմեգա>> մակնիշի 34 RU 552 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ տեղադրված հայտարարությանը, զանգահարել է վերջինիս և պայմանավորվածություն ձեռք բերել գնել նշված ավտոմեքենան, որից հետո, 2016 թվականի նոյեմբերի 8-ին, Արարատի մարզի Արբաթ գյուղում Խաչատուր Թասալյանի հորը` Սիմոն Թասալյանին վճարելով 20.000 ՀՀ դրամ, վերցրել է նշված ավտոմեքենան։ Դրանից հետո, Գեղարքունիքի մարզի Վարսեր գյուղի բնակիչ Նվեր Սեդրակյանին առաջարկել է գնել այն` կեղծ տեղեկություններ հայտնելով ավտոմեքենայի սեփականատիրոջ մասին և ներկայացնելով այն որպես սեփականությամբ իրեն պատկանող գույք, որը հաշվառված է այլ անձի անվամբ, ապա իր գործողությունների հանդեպ հավատ ներշնչելու համար, զանգահարել է քննությամբ չպարզված անձի, ով հեռախոսային խոսակցության ժամանակ հաստատել է իր խոսքերը, որից հետո հաստատապես իմանալով, որ չի կարողանալու ավտոմեքենան հաշվառել որևէ անձի անվամբ` կեղծ խոստում է տվել, մի քանի օր անց կատարել ավտոմեքենայի սեփականատիրոջ անվանափոխություն, ինչից հետո 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ին 300.000 ՀՀ դրամի դիմաց ավտոմեքենան հանձնելով Նվեր Սեդրակյանին, խաբեությամբ տիրացել է նշված գումարին։
Այնուհետև, Գեղամ Ալեքսանյանը համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով Սոֆյա Ալբերտի Կուծանյանի անվամբ հաշվառված, սակայն փաստացի տուժող Վահագն Մայիսի Խաչատրյանին պատկանող <<Ֆորդ Տրանզիտ>> մակնիշի 34 PP 145 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վերջինիս կողմից վարձակալությամբ տրամադրելու վերաբերյալ տեղադրված հայտարարությանը, 2016 թվականի նոյեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 24 հասցեում հանդիպելով Վահագն Խաչատրյանի հետ, իր հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով հայտնել է, որ ցանկանում է երեք օրով վարձակալել նշված ավտոմեքենան։ Դրանից հետո, ավտոմեքենան հափշտակելու իր իրական մտադրությունը թաքցնելու նպատակով` ավտովարձույթի վերաբերյալ համապատասխան ձևաթուղթը ստորագրելու և երեք օրվա համար ընդհանուր 15.000 ՀՀ դրամ գումար վճարելու միջոցով, Վահագն Խաչատրյանի մոտ իր գործողությունների հանդեպ հավատ ներշնչելով, խաբեությամբ, տիրացել է Վահագն Խաչատրյանի` 800.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոմեքենային, որը հետագայում 200.000 ՀՀ դրամով վաճառել է ինքնությունը չպարզված անձի։
Այնուհետև, Գեղամ Ալեքսանյանը համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով Վիկտորյա Իշխանի Մարկոսյանի անվամբ հաշվառված, սակայն փաստացի վերջինիս դստեր ամուսնու` Սոս Գուրգենի Հակոբյանի կողմից շահագործվող <<Օպել Օմեգա>> մակնիշի 35 ՕT 907 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ տեղադրված հայտարարությանը, 2016 թվականի դեկտեմբերի 25-ին 098-70-72-24 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Սոս Հակոբյանին և տեղեկանալով ավտոմեքենայի վաճառքի պայմանների մասին, հայտնել է, որ ցանկանում է տեսնել նշված ավտոմեքենան։ Դրանից հետո, 2016 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Սոս Հակոբյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, Երևան քաղաքի Թոթովենց փողոցի 3/3 շենքի բակում զննել է ավտոմեքենան և իր հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով հայտնել, որ ցանկանում է գնել այն։ Այնուհետև, նույն շենքի 56 բնակարանում Վիկտորյա Մարկոսյանի հետ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել գնել ավտոմեքենան 400.000 ՀՀ դրամով, որից հետո ավտոմեքենան հափշտակելու իր իրական մտադրությունը թաքցնելու նպատակով` պարտավորագիր գրելու միջոցով, իր գործողությունների հանդեպ հավատ ներշնչելու համար, գրել է պարտավորագիր, որ պարտավորվում է մինչև 2017 թվականի հունվարի 5-ը վճարել ամբողջ գումարը, ապա շենքի բակում Սոս Հակոբյանից ստացել է նշված ավտոեքենան` այդ կերպ խաբեությամբ տիրանալով Վիկտորյա Մարկոսյանին պատկանող` 400.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Օպել Օմեգա>> մակնիշի 35 OT 907 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, որը հետագայում 150.000 ՀՀ դրամով վաճառել է ինքնությունը չպարզված անձի։
Այնուհետև, Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանը համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով Վահրամ Սամվելի Սարգսյանի անվամբ հաշվառված, սակայն փաստացի Սարգիս Արսենի Հասրաթյանին պատկանող <<Օպել Վեկտրա>> մակնիշի 09 ՍԼ 803 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ տեղադրված հայտարարությանը, 2017 թվականի հունվարի 19-ին իր` 077-72-75-10 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Սարգիս Հասրաթյանի` 094-38-95-21 բջջային հեռախոսահամարին և տեղեկացել ավտոմեքենայի վաճառքի պայմանների մասին։
Այնուհետև, իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար, նույն օրը, Սարգիս Հասրաթյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, Արարատի մարզի Արտաշատ քաղաքի Օգոստոսի 23-ի փողոցում հանդիպել է վերջինիս և զննելով ավտոմեքենան, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել գնել այն 400.000 ՀՀ դրամով` գումարը երեք օրվա ընթացքում վճարելու պայմանով, որից հետո ավտոմեքենան հափշտակելու իր իրական մտադրությունը թաքցնելու նպատակով` կանխավճար և անձնագրի պատճեն տալու միջոցով իր գործողությունների հանդեպ հավատ ներշնչելու համար, Սարգիս Հասրաթյանին է տվել 40.000 ՀՀ դրամ և իր անձնագրի պատճենը, որից հետո Սարգիս Հասրաթյանից ստացել և խաբեությամբ հափշտակել է վերջինիս 400.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Օպել Վեկտրա>> մակնիշի 09 ՍԼ 803 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը հետագայում վաճառել է 170.000 ՀՀ դրամով` ինքնությունը չպարզված անձի։
Այնուհետև, Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանը համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով Գեղամ Գարեգինի Հարությունյանի անվամբ հաշվառված, սակայն փաստացի Լյուդվիգ Խաչիկի Ղևոնդյանին պատկանող <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի 09 ՏՏ 664 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ տեղադրված հայտարարությանը, 2017 թվականի հունվարի 22-ին` իր 077-72-75-10 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Լյուդվիգ Ղևոնդյանի որդու` Գագիկ Ղևոնդյանի` 077-74-24-73 բջջային հեռախոսահամարին և նրա մյուս որդուց` Գարիկ Ղևոնդյանից տեղեկացել է ավտոմեքենայի վաճառքի պայմանների մասին։ Այնուհետև, իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար հաջորդ օրը` հունվարի 23-ին Գարիկ Ղևոնդյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, Արարատի մարզի Ոսկետափ գյուղի Շիրակացու փողոցի թիվ 13 տանը հանդիպել է Լյուդվիգ Ղևոնդյանին և զննելով տանը կից ավտոտնակում կայանված ավտոմեքենան, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել գնել այն 220.000 ՀՀ դրամով` գումարը մինչև 2017 թվականի փետրվարի 1-ը վճարելու պայմանով, որից հետո, ավտոմեքենան հափշտակելու իր իրական մտադրությունը թաքցնելու նպատակով` կանխավճար տալու և պարտավորագիր գրելու միջոցով, իր գործողությունների հանդեպ հավատ ներշնչելու համար Լյուդվիգ Ղևոնդյանին է տվել 30.000 ՀՀ դրամ գումար և գրել պարտավորագիր, որ պարտավորվում է մինչև 2017 թվականի փետրվարի 1-ը վ-արել ավտոմեքենայի արժեքի մնացած մասը` 190.000 ՀՀ դրամը, ինչից հետո նույն վայրում Լյուդվիգ Ղևոնդյանից ստացել և խաբեությամբ հափշտակել է վերջինիս 220.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<ՎԱԶ 2106>> մակնիշի 09 ՏՏ 664 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը հետագայում 210.000 ՀՀ դրամով վաճառել է ինքնությունը չպարզված անձի։
Այնուհետև, Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանն ավտոմեքենան որպես միջոց օգտագործելով, խարդախություն կատարելու դիտավորությամբ, համացանցի <<www.list.am>> կայքում ծանոթանալով Թամարա Թորգոմի Դարբինյանի անվամբ հաշվառված, փաստացի Խաչատուրի Ազատի Բարսեղյանին պատկանող <<ՎԱԶ 2103>> մակնիշի 34 FT 565 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վաճառքի վերաբերյալ տեղադրված հայտարարությանը, զանգահարել է վերջինիս և պայմանավորվածություն ձեռք բերել տարաժամկետ վճարման պայմանով գնել նշված ավտոմեքենան։ Դրանից հետո Արմավիրի մարզի Նորակերտ գյուղի 12-րդ փողոցի 11-րդ տան բնակիչ Ռադիկ Վարազդատի Խաչատրյանին առաջարկել է գնել այն` կեղծ տեղեկություններ հայտնելով ավտոմեքենայի սեփականատիրոջ մասին ներկայացնելով այն որպես սեփականությամբ իրեն պատկանող գույք, որը հաշվառված է այլ անձի անվամբ, և հաստատապես իմանալով, որ չի կարողանալու ավտոմեքենան հաշվառել որևէ անձի անվամբ, կեղծ խոստում է տվել մի քանի օր անց կատարել ավտոմեքենայի սեփականատիրոջ անվանափոխություն, ինչից հետո, 2017 թվականի փետրվարի 21-ին 250.000 ՀՀ դրամի դիմաց ավտոմեքենան հանձնելով Ռադիկ Խաչատրյանին, խաբեությամբ տիրացել է նշված գումարին։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում մուտք է եղել 2017 թվականի հունիսի 30-ին։
2017 թվականի հուլիսի 17-ին քրեական գործը տարածքային ընդդատության կարգով ուղարկվել է Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև` Դատարան, որը դատարանում մուտք է եղել 2017 թվականի հուլիսի 28-ին։
«Քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին>> որոշմամբ, 2017 թվականի հուլիսի 28-ին գործն ընդունվել է վարույթ։
<<Քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին>> 2017 թվականի օգոստոսի 11-ի որոշմամբ, դատական քննություն է նշանակվել 2017 թվականի օգոստոսի 22-ին։
Դատաքննությունն անց է կացվել արագացված կարգի կիրառմամբ:
Դատարանի 2018 թվականի ապրիլի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել է ազատազրկման` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման:
Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է փաստացի արգելանքի վերցնելու, ձերբակալելու պահից` 2017 թվականի ապրիլի 4-ից։
Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վճռվել է` քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Խաչատուր Թասալյանին ի պահ հանձնված <<Օպել Օմեգա>> մակնիշի 34 RU 552 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, Մարտիկ Ոսկանյանին ի պահ հանձնված 34 PL 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, Սևակ Ղազարյանին ի պահ հանձնված` <<Վազ 2108>> մակնիշի 29 OS 317 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, Միխայիլ Կարախանովին ի պահ հանձնված` 11 OU 245 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, Խաչատուր Բարսեղյանին ի պահ հանձնված` <<Վազ 2103>> մակնիշի, 34 FT 565 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և Կնյազ Առուշանյանին ի պահ հանձնված <<Վազ 2106>> մակնիշի 35 OV 190 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, թողնել վերջիններիս` ի տնօրինումն։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված` թիվ 14148316 քրեական գործով դատարանի 14.12.2016թ. որոշման հիման վրա 16.12.2016թ. <<Ղ.Տելեկոմ>> ՓԲ ընկերությունից, 22.12.2016թ. <<Յուքոմ>> ՍՊ ընկերությունից ստացված վերծանումները, որոնք քրեական գործում պահվում են սկավառակների վրա, ինչպես նաև դատարանի 02.02.2017թ. որոշման հիման վրա 06.02.2017թ. <<Ղ.Տելեկոմ>> ՓԲ ընկերությունից ստացված վերծանումները և դատարանի 27.03.2017թ. որոշման հիման վրա 28.03.2017թ. <<Ղ.Տելեկոմ>> ՓԲ ընկերությունից ստացված վերծանումները, որոնք քրեական գործում պահվում են մեկական լազերային սկավառակների վրա, թողնել գործի նյութերում։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված` Մեսրոպ Կարապետյանի կողմից ներկայացված նախնական պայմանագրի պատճենը, Միխայիլ Կարախանովի կողմից ներկայացված պայմանագրի պատճենը, Վարազդատ Խաչատրյանի կողմից ներկայացված <<Պայմանագիր>> փաստաթղթի պատճենը, Գեորգի Հովակիմյանի կողմից ներկայացված փոխառության պայմանագրի պատճենը, Սիմոն Թասալյանի և Սարգիս Հասրաթյանի կողմից ներկայացված Գեղամ Ալեքսանյանի անձնագրի պատճեները, Վահագն Խաչատրյանի կողմից ներկայացված ձևաթղթի պատճենը, Սոս Հակոբյանի և Լյուդվիգ Ղևոնդյանի կողմից ներկայացված գրավի պայմանագրի պատճենը և Մանուկ Խրշոյանի կողմից ներկայացված գրությունը, թողնել գործի նյութերում։
Քրեական գործով տուժողների պահանջները` հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառած նյութական վնասի հատուցման մասին` բավարարվել է ամբողջությամբ.
Տուժող Մեսրոպ Կարապետյանի կողմից ներկայացված պահանջը բավարարվել է ամբողջությամբ։
Վճռվել է` ամբաստանյալ Գեղամ Ալեքսանյանից հօգուտ տուժող Մ.Կարապետյանի բռնագանձել 450.000 /չորս հարյուր հիսուն հազար/ Հայաստանի Հանրապետության դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառած նյութական վնասի հատուցում։
Տուժող Սամվել Մարգարյանի կողմից ներկայացված պահանջը բավարարվել է ամբողջությամբ։
Վչճռվել է` ամբաստանյալ Գեղամ Ալեքսանյանից հօգուտ տուժող Ս.Մարգարյանի բռնագանձել 900.000 /ինը հարյուր հազար/ Հայաստանի Հանրապետության դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառած նյութական վնասի հատուցում։
Տուժող Կարեն Աբգարյանի կողմից ներկայացված պահանջը բավարարվել է ամբողջությամբ։
Վճռվել է` ամբաստանյալ Գեղամ Ալեքսանյանից հօգուտ տուժող Կ. Աբգարյանի բռնագանձել 150.000 /հարյուր հիսուն հազար/ Հայաստանի Հանրապետության դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառած նյութական վնասի հատուցում։
Տուժող Վարազդատ Խաչատրյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է ամբողջությամբ։
Վճռվել է` ամբաստանյալ Գեղամ Ալեքսանյանից հօգուտ տուժող Վ.Խաչատրյանի բռնագանձել 380.000 /երեք հարյուր ութսուն հազար/ Հայաստանի Հանրապետության դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառած նյութական վնասի հատուցում։
Տուժող Վիկտորյա Մարկոսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է ամբողջությամբ։
Վճռվել է` ամբաստանյալ Գեղամ Ալեքսանյանից հօգուտ տուժող Վ.Մարկոսյանի բռնագանձել 400.000 /չորս հարյուր հազար/ Հայաստանի Հանրապետության դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառած նյութական վնասի հատուցում։
Տուժող Սարգիս Հասրաթյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարվել է ամբողջությամբ։
Վճռվել է` ամբաստանյալ Գեղամ Ալեքսանյանից հօգուտ տուժող Ս.Հասրաթյանի բռնագանձել 350.000 /երեք հարյուր հիսուն հազար/ Հայաստանի Հանրապետության դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառած նյութական վնասի հատուցում։
Քրեական գործով տուժողներ Արամ Քոչարյանի, Հովիկ Վարդանյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Ռադիկ Խաչատրյանի, Նվեր Սեդրակյանի, Լյուդվիգ Ղևոնդյանի և տուժողի իրավահաջորդ Գոռ Խաչատրյանի կողմից պահանջ ներկայացրած չլինելու պայմաններում, այդ հարցը համարվել է լուծված։
Քրեական գործով դատական ծախսեր չկան, այդպիսին համարվել է լուծված։
Դատարանի 2018 թվականի ապրիլի 11-ի դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 27.04.2018 թվականին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանի պաշտպան Էդ.Թովմասյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր առարկություն չի ներկայացվել:
Թիվ ԵԱՔԴ/0108/01/17 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 30.05.2018 թվականին, Վերաքննիչ դատարանի 01.06.2018 թվականի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նշանակվել է քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:

2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկներն ու պահանջը.
Բողոքի հեղինակը` պաշտպան Էդ.Թովմասյանը, ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը, Դատարանի իրավական վերլուծությունները, գտել է, որ Դատարանի 11.04.2018 թվականի դատական ակտն ակնհայտ անօրինական, անհիմն և չպատճառաբանված է, դրանով թույլ է տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում, ինչը հանգեցրել է դատական սխալի:
Այդ կապակցությամբ բողոքաբերը վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածների դրույթները, հայտնել է, որ ճիշտ է Դատարանի կողմից Գեղամ Ալեքսանյանին բնութագրող հանգամանքները արձանագրվել են որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև արձանագրվել է պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, սակայն դրանք մեկ ամբողջության մեջ չեն գնահատվել, վերջինիս նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել, ընդամենը կրել են ձևական բևույթ, ինչի արդյունքում էլ Գեղամ Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակվել է ոչ արդարացի պատիժ։
Այսինքն` Դատարանն այս իրավիճակում կարող էր և պարտավոր էր անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի առնել վերջինիս անձը, նրա սոցիալական և ընտանեական դրությունը բնութագրող մի շարք հանգամանքներ և նշանակեր արդարացի պատիժ։
Բողոաբերը` վկայակոչելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ՎԲ-84/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ սույն պարագայում հաշվի չեն առնվել այնպիսի մեղմացնող հանգամանքներ և նաև հանցավորի անձը բնութագրող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք հաշվի առնելու դեպքում անպայմանորեն կազդեին պատժի նշանակման և կրման նպատակահարմարության հարցի որոշմանը։ Դրանք են, մասնավորապես Գեղամ Ալեքսանյանն ամուսնացած է, խնամքին ունի հինգ անչափահաս երեխաներ (որոնցից երեքը` մինչն տասնչորս տարեկան), թոշակառու մայր, թոշակառու, հաշմանադամ հայրը, նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, բնութագրվում է բացառապես դրական, մասնակցել է Ապրիլյան պատերազմին, զղջացել և զղջում է կատարածի համար, մասամբ հատուցել է հանցագործությամբ տուժողներին պատճառված վնասը և շարունակում է հատուցել։
Դատարանի կողմից վերջնական պատիժ նշանակելիս նաև հաշվի չի առնվել, որ Գեղամ Ալեքսանյանի կողմից կամովին հատուցվել են տուժողներին պատճառված վնասի կեսից ավելին և թև տուժողների մի մասը հանցագործությամբ պատճառված վնասի չհատուցված մասով քաղաքացիական հայցեր են ներկայացրել Դատարան, բայց նրանցից գրեթե բոլորը չեն բողոքել նրա դեմ։ Փաստացի ստացվում է, որ եթե այլ գործով դատապարտվող անձը, ով ընդհանրապես չի հատուցել հանցագործությամբ իր կողմից պատճառված վնասը, և այդ վնասը մի քանի անգամով գերազանցում է Գեղամ Ալեքսանյանի կողմից պատճառված վնասի չափը, կարող է ընդամենը մեղքը ընդունելու և արագացված դատաքննություն կիրառելու պայմաններում դատապարտվել նույն պատժաչափին, ինչ սույն դեպքում Գեղամ Ալեքսանյանը, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պատժամասը որոշակի է, այսինքն` նախատեսում է մեկ հիմնական պատիժ՝ ազատազրկման ձևով չորսից ութ տարի (արագացված դաքննության պայմաններում ազատազրկման ձևով չորսից հինգ տարի երեք ամիս) ժամկետով գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։
Դատարանն իրատեսական չի զնահատել նաև Գեղամ Ալեքսանյանին մեղսագրվող հանցագործությունների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, քանի որ ինչպես արդեն նշվել է, Դատարանը որևէ ձև չի անդրադարձել տուժողներին պատճառված վնասի չափին (առանձնապես խոշոր չափ է համարվում հանցագործության պահին սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհազարապատիկը գերազանցող գումարը (արժեքը), նաև պատճառված վնասի գրեթե կեսը հատուցված լինելու հանգամանքին։
Ինչ վերաբերում է պատժի ենթարկված անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցագործությունները կանխելու հանգամանքներին, ապա պետք է նշել, որ Գեղամ Ալեքսանյանի դեպքում ունենալ մտավախություն, որ վերջինս չի ուղղվել, կկատարի այլ հանցագործություններ, առնվազն անհիմն է, քանի որ Գեղամ Ալեքսանյանը նախկինում դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, իսկ նախաքննության և դատաքննության ընթացքում հնարավորության սահմաններում փորձել է հատուցել տուժողներին պատճառված վնասը, դրանով իսկ ցույց տալով, որ ինքը իսկապես զղջացել է իր կատարած արարքի համար և արդեն իսկ հասցրել է գիտակցել դրա հնարավոր վատ դրսևորումները։
Ըստ բողոքաբերի` այս դեպքում նույնպես Գեղամ Ալեքսանյանի կողմից մեղքը ընդունելը և անկեղծորեն զղջալու, ընտանիքի միակ կերակրողը լինելու, նախկինում դատված, արատավորված չլինելու, խնամքին հինգ անչափահաս երեխաներ (որոնցից երեքը` մինչև տասնչորս տարեկան), թոշակառու մայրը, թոշակառու, հաշմանադամ հայրը ունենալու, Ապրիլյան պատերազմին մասնակցելու, բացառապես դրականորեն բնութագրվելու հանգամանքները կարող են և պետք է Դատարանի կողմից գնահատվեն որպես մեղմացնող հանգամանքներ։
Մինչդեռ սույն գործի պայմաններում, Դատարանը` մեջբերելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթները, նաև հաշվի առնելով Գեղամ Ալեքսանյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ընդամենը արձանագրել է, որ Գեղամ Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, այդպես էլ որևէ կերպ չհիմնավորելով և չպատճառաբանելով, թե ինչպես և ինչու է եկել այն համոզմանը, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները սույն դեպքում կիրառելի չեն։
Ամփոփելով վերոգրյալը` հայտնել է, որ սույն դատական ակտով Դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական նորմերի խախտումներ, որոնք էապես ազդել են ինչպես գործի ելքի վրա, այնպես էլ էապես սահմանափակել են ամբաստանյալի իրավունքներն ու օրինական շահերը։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ, 376-րդ, 394-րդ հոդվածներով, ՀՀ դատական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերով` Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է.
<<Պատժի մասով բեկանել Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի ապրիլի 11-ի թիվ ԵԱՔԴ/0108/01/17 դատավճիռը`
1. Գեղամ Ալեքսանյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել կամ վերջինիս նկատմամբ նշանակել մեղսագրվող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատիժը։>>:

3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը` ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխան առարկությունները, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Էդ.Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել>>:
Ամբաստանյալ Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Պաշտպան Էդ.Թովմասյանը` պատճառաբանելով, որ ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ խիստ պատիժ, ինչպես նաև նրա ուղղվելը հնարավոր է նաև նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով, խնդրել է ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիայի սահմաններում նշանակել առավել մեղմ պատիժ, կամ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել:
Նկատի առնելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը` քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
(…)
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
(…) >>:
Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր:
Այսինքն` դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի` պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի՞ իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի պահպանումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
Նույն օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Շարադրված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Մասնավորապես, նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում:
Նշված որոշումներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Այսինքն` դատարանը կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը/ որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզված լինելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հանրավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, կատարելով իրավունքի զարգացմանը նպաստելու և օրենքի միատեսակ կիրառումն ապահովելու իր սահմանադրական գործառույթը, նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելու ընթացքում դատարանի կողմից հաշվի առնվող հանգամանքներին անդրադարձել է թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ՀՅՔՐԴ3/0109/01/08, ԵՔՐԴ/0571/01/08, ԱՎԴ/0100/01/08, ԱՐԴ/0117/01/08, ԱՐԱԴ/0050/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԵԱՔԴ/0120/01/09, ԵԷԴ/0138/01/09, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԱՆԴ/0091/01/09, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում:
Մասնավորապես` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Ե.Սարգսյանի և Գ.Պետրոսյանի գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում քննարկման առարկա դարձնելով սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություններով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական խնդիրը` ընդգծել է, որ. <<(...) Հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի նվազեցման համար էական նշանակություն ունի պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնված լինելու հանգամանքը>> (տե՛ս Ե.Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի հունիսի 2-ի թիվ ՀՅՔՐԴ/0109/01/08 որոշման 31-րդ կետը, Գ.Պետրոսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԿԴ/0126/01/10 որոշման 22-րդ կետը)։
Այսպիսով, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին, ու թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթների բովանդակային վերլուծության և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում ուսումնասիրելով սույն քրեական գործի նյութերը` ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրվող ամբաստանյալ Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու և նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցերը քննելիս, Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանը նախկինում դատված, արատավորված չի եղել, ԼՂՀ Գողթանիկ համայքնի ղեկավար Հ.Պողոսյանի կողմից բնութագրվում է դրական, խնամքին են հինգ անչափահաս երեխաները, որոնցից երեքը` մինչև տասնչորս տարեկան, թոշակառու մայրը, թոշակառու և հաշմանդամ հայրը, մասնակցել է Ապրիլյան պատերազմին, զղջացել և զղջում է կատարած հանցանքի համար, և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք, ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակել է ազատազրկման ձևով ռեալ պատիժ` հանգելով ճիշտ հետևության այն մասին, որ նշանակված պատիժը կարող է ապահովել պատժի նպատակները, նման պատիժ նշանակելով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը, հանցագործությունների կանխմանը, ինչպես նաև ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները։
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ գույքային բնույթի հանցագործություններում արարքի վտանգավորության վրա ազդող հիմնական և կարևոր գործոնը հենց պատճառված վնասն է և այն վերականգնված լինելու կամ չլինելու հանգամանքը, ինչը սույն գործով ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանի նկատմամբ ինչպես ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս, պատշաճ գնահատականի է արժանացել Դատարանի կողմից:
Ինչ վերաբերում է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկին այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանը կամովին հատուցել է տուժողներին պատճառված վնասի կեսից ավելին, որպիսի հանգամանքը Դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առնվել, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մատնանշված հանգամանքը հաստատող որևէ ապացույց քրեական գործում առկա չէ, այդպիսիք պաշտպանը չի ներկայացրել նաև վերաքննիչ բողոքին կից:
Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատիժ նշանակելու և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցերը քննելիս, ի թիվս Դատարանի կողմից մատնանշված ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների, հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանի մոտ առկա է հանցավոր վարքագծի պարբերականություն: Մասնավորապես` ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանի կողմից միասնական դիտավորությամբ տասներեք նույնաբնույթ հանցանքների կատարումը ևս վկայում է վերջինիս` հանրային վտանգավորության բարձր աստիճանի մասին:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով պաշտպան Էդ.Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի սանկցայով նախատեսված առավել մեղմ պատիժ նշանակելու, կամ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հաշվի առնելով ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գործի կոնկրետ տվյալները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գ.Ալեքսանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու կամ այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով, սույն գործով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում ամրագրված պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության նախորդ փուլում Դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել նյութական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, հետևաբար ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի ապրիլի 11-ի դատավճիռը` որպես օրինական ու հիմնավորված, պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի ապրիլի 11-ի դատավճիռը` Գեղամ Ժիրայրի Ալեքսանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ


Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ