ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության ԵԱՔԴ/0088/01/17
դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Ա.Մկրտչյան

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

22 ապրիլի 2019թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ԱՎԴԱԼՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Բ.ՂԱԶԻՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
ԹԱՐԳՄԱՆԻՉ` Մ.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ջ.ՀԱԴԱԴԻ
դռնբաց դատական նիստում վերաքննության կարգով քննության առնելով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ նաև` Դատարան) 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ի դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանի և ամբաստանյալ Ջ.Հադադի պաշտպան Ա.Դավթյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա ստացված քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ջեան Նամարի Հադադի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2017 թվականի փետրվարի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 14161317 քրեական գործը:
2017 թվականի մարտի 02-ին Ջեան Նամարի Հադադի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2017 թվականի մարտի 09-ին Ջեան Նամարի Հադադը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2017 թվականի մայիսի 06-ին Ջեան Նամարի Հադադին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
Դատարանի 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ի որոշմամբ` Ջեան Նամարաի Հադադի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-ր հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` տուժող Մուհամեդ Օմարի Մահամիդի և ամբաստանյալ Ջեան Նամարի Հադադի փոխադարձ հաշտության հիմքով:
2017 թվականի հունիսի 07-ին թիվ 14161317 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Ջեան Նամարի Հադադին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա. <<խարդախությամբ ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Իսրայելի քաղաքացիներ` ազգությամբ արաբ` քույր և եղբայր Անդալուս և Դիաբ Նաջարների հետ` <<Հայբուսակ>> համալսարանի նրանց ուսման վարձերը զեղչով վճարելու պատրվակով նրանց հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում գործող <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ, որտեղ Դիաբ Յուսեֆի Նաջարից, վստահությունը չարաշահելու եղանակով խարդախությամբ հափշտակել է խոշոր չափերով` 4100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.968.000 ՀՀ դրամ գումար:>>:
Դատարանի 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ի դատավճռով` Ջեան Նամարի Հադադը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման` 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատավճիռների համակցությամբ պատժները գումարելու միջոցով նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի հունվարի 29-ի դատավճռով տուգանքի ձևով նշանակված 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամը և Ջեան Նամարի Հադադի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Կիրառվել է ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և Ջեան Նամարի Հադադն ազատվել է պատժից:
Քաղաքացիական հայցը բավարարվել է և Ջեան Նամարի Հադադից հօգուտ տուժողներ Անդալուս Նաջարի և Դիաբ Նաջարի, վճռվել է` բռնագանձել 1.968.000 /մեկ միլիոն ինը հարյուր վաթսունութ հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Ջեան Նամարի Հադադի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացվել է:
Դատարանի 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 17.12.2018 թվականին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանը:
Թիվ ԵԱՔԴ/0088/01/17 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 25.12.2018 թվականին, Վերաքննիչ դատարանի 28.12.2018 թվականի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ջեան Նամարի Հադադի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նշանակվել է քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Դատարանի 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ի դատավճռի դեմ 22.01.2019 թվականին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել նաև ամբաստանյալ Ջ.Հադադի պաշտպան Ա.Դավթյանը, ով ներկայացրել է ապացույց առ այն, որ Դատարանի վիճարկվող դատավճռի օրինակը ՀՀ ՓՊ հանրային պաշտպանի գրասենյակում մուտք է եղել 2019 թվականի հունվարի 09-ին:
Վերաքննիչ դատարանի 2019 թվականի հունվարի 23-ի որոշմամբ` պաշտպան Ա.Դավթյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ:
2019 թվականի ապրիլի 22-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել սույն գործի քննությունն իրականացնել վերաքննության կարգով:

2. Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկներն ու պահանջները.
Բողոքի հեղինակը` մեղադրող Բ.Ղազինյանը, գտել է, որ Դատարանի 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԱՔԴ/0088/01/17 քրեական գործով կայացված դատավճիռն ամբաստանյալ Զեան Նամարի Հադադին համաներման ակտի կիրառման հիմքով նշանակված պատժից ազատելու մասով` անհիմն է և ենթակա բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վիճարկվող դատական ակտով Դատարանը հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով, նույն հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված պահանջները, և կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածը և ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին ընդունված` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը` ամբաստանյալ Զեան Նամարի Հադադի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք` 250.000 ՀՀ դրամի չափով և նրան ազատել պատժից։
Ըստ բողոքաբերի` այս պայմաններում Դատարանը, ամբաստանյալ Զեան Նամարի Հադադի նկատմամբ կիրառելով <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը, հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ վերջինս իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարել է Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2015 թվականի հունվարի 29-ին կայացված թիվ ՏԴ/0096/01/14 դատավճռով նշանակված պատժի կրման ընթացքում, քանի որ հիշյալ ակտով վերջինիս նկատմամբ կիրառված պատիժը մինչ օրս չի կատարվել։
Այս պայմաններում հարկ է նկատել, որ օրենսդիրը նման դեպքերում <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ մասի 10-րդ մասի 2-րդ կետով ուղղակիորեն արգելում է համաներման կիրառումը այն անձանց նկատմամբ, որոնք սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են կալանավորման տակ գտնվելու կամ պատիժը կրելու ընթացքում կրկին դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու մեջ կամ դատապարտվել են կալանավորման տակ գտնվելու կամ պատիժը կրելու ընթացքում կրկին դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար։
Ուստի` ամբաստանյալ Զեան Նամարի Հադադի նկատմամբ հիշյալ իրավանորմի ուժով համաներման ակտը կիրառելի չէ և նա չի կարող ազատվել Դատարանի կողմից նշանակված պատժից։ Չնայած դրան` իր կողմից կայացված դատական ակտով Դատարանն որևէ կերպ չի անդրադարձել այդ հանգամանքին և չի պատճառաբանել այդ նորմի չկիրառումը։
Ելնելով վերոգրյալից, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ տվյալ պարագայում Դատարանի կողմից թույլ է տրվել դատալան սխալ, որն ուղղակիորեն ազդել է գործի ելքի վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 54-րդ, 376.1– 379-րդ, 380.1-րդ, 381-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 398-րդ և 399-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է.
<<Բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ին թիվ ԵԱՔԴ/0088/01/17 քրեական գործով կայացված դատավճիռը ամբաստանյալ Զեան Նամարի Հադադին համաներման ակտի կիրառման հիմքով նշանակված պատժից ազատելու մասով և վերջինիս նկատմամբ նշանակել պատիժ ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք 250.000 ՀՀ դրամի չափով:>>:
Բողոքի հեղինակը` պաշտպան Ա.Դավթյանը, գտել է, որ Դատարանի 19.11.2018թ. դատավճիռը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներով, այն օրինական և հիմնավորված չէ։ Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա, ուստի Դատարանի դատավճիռը ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ըստ բողոքաբերի` նախաքննությամբ ձեռք բերված և Դատարանում հետազոտված ապացույցները բավարար չեին Ջ.Հադադի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարք կատարելու մեջ մեղավոր ճանաչելու և մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար:
Այսպես, նախ պետք է նշել, որ Դատարանի դատավճիռը, կարելի է ասել, դրանում իսպառ բացակայում է նկարագրական-պատճառաբանական մասը: Դատարանն ընդամենը մեկ պարբերությամբ նշել է, որ գնահատելով ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ջ.Հադադի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ապացուցված է, այնուհետև անդրադարձել է պատժի նշանակման հարցերին։
Բացի այդ` Դատարանն որևէ անդրադարձ չի կատարել պաշտպանական ճառում բարձրացված որևէ հարցի։
Ելնելով վերոգրյալից կարելի է փաստել, որ սույն գործով դատավճիռը ոչ մի կերպ չի կարելի օրինական և հիմնավորված համարել, այն ընդհանրապես պատճառաբանված չէ, Դատարանը չի պարզաբանել, թե որ ապացույցով ինչ փաստ է հաստատվում և ինչու է հաստատվում։
Այս առումով Դատարանը թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա։
Մեղադրանքի կողմը որպես Ջ.Հադադին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ուղղակի հիմնական ապացույցներ` նշել է տուժողներ Անդալոս և Դիաբ Նաջարների ցուցմունքները, որոնք արժանահավատ չեն։ Դրա մասին է վկայում այն փաստը, որ Անդալոս և Դիաբ Նաջարները, իմանալով հանդերձ, որ Ջ.Հադադի կողմից իրենց տրված <<Հայբուսակ>> համալսարանի վարձը վճարված լինելու կտրոնը կեղծ է, դա ներկայացրել են համալսարան և փորձել են խաբել համալսարանի աշխատակցին։
Զ.Հադադն իր ցուցմունքներում, ինչպես նաև առերեսումների ժամանակ հետևողականորեն պնդել է, որ ինքն Անդալոս և Դիաբ Նաջարներից որևէ գումար հափշտակելու մտադրություն չի ունեցել, և որևէ գումար չի հափշտակել, այլ նշված 4000 ԱՄՆ դոլար գումարից 3000-ը դա Անդալոսի կողմից իրենից ընկերուհու համար վերցրած պարտքն է, իսկ 1000 ԱՄՆ դոլարն ընդունում է, որ պարտք է Անդալոսին, չի հրաժարվում դրանից և առաջին իսկ հնարավորության դեպքում` խոստանում է վերադարձնել։
Ինչ վերաբերվում է <<Վոթս ափ>> ծարագրի միջոցով իրականացված հաղորդագրություններին, ապա Զ.Հադադը հայտնել է, որ Անդալոսն իրեն նախապես տեղեկացրել է, որ իր հարազատները չգիտեն ընկերուհու համար վերցրած պարտքի մասին, իմանալու դեպքում իր ապագայի վրա խաչ կքաշվի, ուստի ինքն այդ հաղորդագրությունները գրել է այնպես, որ Անդալոսի սուտը չբացահայտվի և նրա համար վատ չլինի։
Հայտնել է, որ Մուշեղ Վարդապետյանը նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել է որպես վկա, սակայն դատակոչի ցուցակում չի ներառվել հասկանալի պատճառներով, այն է` վերջինս նախաքննության ընթացքում տվել է ամբաստանյալ Ջ.Հադադի անմեղությունը հիմնավորող ցուցմունք, որն ըստ բողոքաբերի` Դատարանի կողմից պետք է համապատասխան գնահատականի արժանացվեր, սակայն չի արժանացվել։
Ավելին` դատաքննության ավարտին իր կողմից միջնորդություն էր ներկայացվել Դատարան` դատաքննությունը վերսկսելու և վկա Մուշեղ վարդապետյանին հարցաքննելու վերաբերյալ, ինչը կարող էր էական նշանակություն ունենալ գործի քննության համար, որը, սակայն, Դատարանն անհիմն, առանց հիմնավոր պատճառաբանության մերժել է` թույլ տալով քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա։
Հայտնել է, որ վերը նշված միջնորդությամբ ներկայացրել էր, որ 21.03.2018թ. անցկացված դատական նիստի ժամանակ (ժամը 14:06-ին), ամբաստանյալ Ջեան Հադադի հարցաքննության ժամանակ, պաշտպան Սոս Քարամյանը Զ.Հադադին հարցնում է այն ընկերոջ անունը, ով ըստ Զեան Հադադի ցուցմունքի` իր հետ է եղել, երբ վերջինս Անդալոս Նաջարին 3000 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել, ինչին ի պատասխան Զեանը հայտնում է, որ ընկերոջ անունը Մուշեղ Վարդապետյան է, որին ինքը փորձել է կանչել որպես վկա, սակայն Դատարանը մերժել է։ Նախագահող դատավորն էլ հայտնում է, որ, քանի որ Մ.Վարդապետյանը գտնվել է դատական նիստերի դահլիճում, մասնակցել է դատաքննությանը և լսել է տուժողների ցուցմունքները, ուստի չի կարող որպես վկա հարցաքննվել։
Ըստ բողոքաբերի` վկա Մուշեղ Վարդապետյանը պետք է հարցաքննվի որպես պաշտպանության կողմի վկա` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 340-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վկաները հարցաքննվում են միմյանցից անջատ և դեռևս չհարցաքննված վկաների բացակայությամբ։
Վերը նշված իրավանորմից բացի, գոյություն չունի սույն հարցը կարգավորող որևէ այլ իրավանորմ, որն ուղղակիորեն կարգելեր դեռևս չհարցաքննված վկայի ներկայությամբ այլ վկաների կամ տուժողների հարցաքննությունից հետո տվյալ դեռևս չհարցաքննված վկային դատարանում ցուցմունք տալ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 340-րդ հոդվածի 1-ին մասի տրամաբանական վերլուծությունից բխում է, որ չի թույլատրվում դեռևս չհարցաքննված վկային ներկա գտնվել դատական նիստերի դահլիճում և լսել գործով այլ անձանց ցուցմունքները, որպեսզի դեռևս չհարցաքննված վկան չլսի և չիմաևա գործով անցնող այլ անձանց ցուցմունքների բովանդակությունը ու տա օբյեկտիվ ցուցմունք, դատարանում հայտնի քրեական գործով իրեն իրականում հայտնի տեղեկությունները։
Այս առումով բողոքաբերը գտել է, որ անհիմն ու անտրամաբանական է դեռևս չհարցաքննված վկայի կողմից քրեական գործով այլ անձանց ցուցմունքներ տալու ժամանակ դատական նիստերի դահլիճում ներկա գտնվելու և այդ ցուցմունքներին մասին տեղեկանալու դեպքում, տվյալ դեռևս չհարցաքննված վկայի կողմից ցուցմունք տալու և քրեական գործով իրեն հայտնի հանգամանքների մասին դատարանում հայտնելու արգելքը, քանի որ մեր իրականությաև մեջ բազմաթիվ են դեպքերը, երբ որևէ քրեական գործով դատական նիստից ընդամենը րոպեներ անց արդեն իսկ մամուլում կամ համացանցային որևէ կայքում ամբողջությամբ ներկայացվում են տվյալ դատական նիստի ընթացքում ցուցմունք տված անձանց ցուցմունքների բովանդակություններն ամբողջությամբ, որին կարող է ծանոթանալ նաև դեռևս չհարցաքննված վկան, ուստի այս առումով վերը նշված արգելքը, նախ օրենքով սահմանված չէ, այն ձևական բնույթ է կրում, բացի այդ անտրամաբանական է ու անիմաստ, և բացի այդ էլ վկան, թե նախաքննության, և թե դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տալուց առաջ, վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից զգուշացվում է ցուցմունք տալուց հրաժարվելու և սուտ ցուցմունք տալու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին։
Այսպիսով, բողոքաբերը գտել է, որ քրեական գործող ձեռք բերված և Դատարանում հետազոտված բոլոր տվյալների վերլուծությամբ հնարավոր չէ հաստատված համարել, որ Զ.Հադադը խարդախությամբ գումար է հափշտակել Անդալոս և Դիաբ Նաջարներից:
Հայտնել է, որ սույն գործի փաստերից ակնհայտ է, որ ամբաստանյալ Ջ.Հադադի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում` չի հաստատվում <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացռւցողական չափանիշով։
Սույն քրեական գործում առկա բոլոր ապացույցների համակարգային ուսումնասիրությունից հաստատվում է այն հանգամանքը, որ Ջ.Հադադն որևէ հանցագործություն չի կատարել։
Նման պայմաններում Դատարանը պետք է ղեկավարվեր ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և 2-րդ մասով, և կայացներ արդարացման դատական ակտ։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ, 376-րդ, 376.1-րդ, 378-րդ, 380.1-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է.
<<1. Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ։
2. Քրեական գործը նշանակել քննության վերաքննության կարգով և կանչել հարցաքննության վկա Մուշեղ Կիրակոսի Վարդապետյանին` ծնված 10.09.1971թ. ք.Հալեպ, Սիրիա, Սիրիայի քաղաքացի, ազգությամբ հայ, փաստացի բնակվող ք.Երևան, Կոմիտաս 49 շենք, բն.56։
3. Ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018թ. նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԱՔԴ/0088/01/17 քրեական գործով դատավճիռը` Ջեան Նամարի Հադադին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնել` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:>>:

3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի և մեղադրողի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխան առարկությունները` պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի դեմ, պաշտպանական կողմի պատասխան առարկությունները` մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի դեմ, ներկայացված վերաքննիչ բողոքների հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Ա.Դավթյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ մեղադրող Բ.Ղազինյնաի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված:
2. Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս:
3. Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները>>:
Նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալ Ջեան Նամարի Հադադին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով այն բանի համար, որ նա. <<խարդախությամբ ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Իսրայելի քաղաքացիներ` ազգությամբ արաբ` քույր և եղբայր Անդալուս և Դիաբ Նաջարների հետ` <<Հայբուսակ>> համալսարանի նրանց ուսման վարձերը զեղչով վճարելու պատրվակով նրանց հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում գործող <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ, որտեղ Դիաբ Յուսեֆի Նաջարից, վստահությունը չարաշահելու եղանակով խարդախությամբ հափշտակել է խոշոր չափերով` 4100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.968.000 ՀՀ դրամ գումար:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում Ջեան Նամարի Հադադն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Անդալուս և Դիաբ Յուսեֆի Նաջարներին, վերջիններս Իսրայելի քաղաքացիներ են, որոնց որպես թարգմանիչ օգնել է անձնական գործերը <<Հայբուսակ>> համալսարան տալու համար: Ինքը պայմանագիր է ունեցել Հայբուսակ համալսարանի հետ` նշված համալսարանը Մերձավոր արևելքի երկրներում գովազդելու և նոր ուսանողներ ներգրավելու համար, որի դիմաց իրեն վարձատրել է <<Հայբուսակ>> համալսարանը: Ինչ վերաբերվում է Անդալուս և Դիաբ Նաջարներին, ապա Անդալուսին ճանաչում է 2015 սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներից, վերջինս նույնպես ազգությամբ արաբ է և նրան որպես ավագ եղբայր օգնել է փաստաթղթերը դասավորել և ընդունվել <<Հայբուսակ>> համալսարան: Առաջին անգամ նրան ուղեկցել է <<Հայբուսակ>> համալսարան, որտեղ վերջինս անձամբ է վճարել իր ուսման վարձը: Անդալուսի` Հայաստանում գտնվելու ընթացքում, իրենք երբեմն շփվել են: 2016 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին Անդալուսը զանգահարել է իրեն և ձայնից զգացել, որ խնդիրներ ունի ու հարցրել է, թե ինչ է պատահել: Իմանալով, որ գումարային խնդիրներ ունի Անդալուս Նաջարն իրեն առաջարկել է հանդիպել: Հանդիպել են Բաղրամյան պողոտայում, որտեղ Անդալուսն իրեն տվել է 300 ԱՄՆ դոլար գումար, որն ինքը վերադարձրել է նրան 10-15 օր անց: Հետագայում Անդալուսն իրեն ասել է, որ եղբայր ունի, ով ցանկանում է Իսրայելից գալ Հայաստան <<Հայբուսակ>> համալսարանում սովորելու և խնդրել է օգնել նրան: Ինքը համաձայնվել է` ասելով, որ եղբոր փաստաթղթերն ուղարկեն, սակայն Դիաբ Նաջարի համալսարան ընդունվելու համար որևէ գումար չի վերցրել Անդալուսից: Դրանից հետո Անդալուսն իրեն է զանգահարել և ասել, որ նրա ընկերուհուն 3.000 ԱՄՆ դոլար պարտքով գումար է հարկավոր, որը կվերադարձնի երկու ամսից, սակայն ընկերուհու անունը չի ասել և ինքն էլ չի հարցրել: Ինքն Անդալուսին ասել է, որ այդքան գումար չունի, սակայն կփորձի օգնել նրան և միաժամանակ եղբոր փաստաթղերը կներկայացնեն համալսարան: Այնուհետև ընկերոջից` Մուշեղ Վարդապետյանից, պարքով վերցրել է 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար և 2016 թվականի փետրվար ամսվա վերջին կամ մարտ ամսվա սկզբին, պայմանավորվել են Անդալուս Նաջարի հետ և հանդիպել Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ, որտեղ վերջինիս է տվել ընկերոջից վերցրած 3000 ԱՄՆ դոլար գումարը: Նշված օրը Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ գնացել են ընկերոջ` Մուշեղ Վարդապետյանի հետ, վերջինիս ավտոմեքենայով որտեղ ինքն իջել է մեքնայից, հանդիպել Անդալուսին և նրան տվել այդ 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարը: Գումարն Անդալուսին տալիս, բացի իրենից և Անդալուսից որևէ այլ անձ չի եղել, իսկ Մուշեղը մնացել է մեքենայի մեջ և չի իջել, թեև գիտի, որ այդ գումարը, որն ինքը նրանից է վերցրել, պարտքով պետք է տար Անդալուսին: Անդալուսն այդպես էլ չի կարողացել վերադարձնել իրեն պարտք գումարը` ասելով, որ ընկերուհին չի տվել: Դրանից հետո Անդալուսը գնացել է Իսրայել, իսկ գնալուց առաջ իրեն ասել է, որ նրա ընտանիքի անդամներն իր բջջային հեռախոսին հետևում են և եթե իրենք խոսեն կամ ինքը նրան որևէ բան գրի, ապա խոսք չլինի պարքով գումար վերցնելու մասին: Ամռան ընթացքում, երբ խոսել են Անդալուսի հետ, վերջինս իրեն ասել է, որ ընտանիքի անդամներին ասել է, թե իբր իրեն 4.000 ԱՄՆ դոլար պետք է տա, որ իբր ինքը նրա և եղբոր <<Հայբուսակ>> համալսարանի ուսման վարձերը վճարի և երբ գան Հայաստան, նրան կտան 4000 ԱՄՆ դոլար, որից 3000 ԱՄՆ դոլարը դա նրա պարտքն է իրեն, իսկ 1000 ԱՄՆ դոլարը վերջինս հետո կվերադարձնի նրան: Միաժամանակ հայտնել է, որ գումարը տալուց նրա եղբայրը` Դիաբ Նաջարը նույնպես լինելու է իր հետ և խնդրել, որ ինքը եղբոր ներկայությամբ որևէ բան չասի պարտքով գումար վերցնելու մասին: 2016 թվականի սեպտեմբեր ամսվա կեսերին` այն օրը, երբ Անդալուսն ու Դիաբը ժամանել են Հայաստան, վերջիններիս հետ հանդիպել է Կոմիտասի պողոտայի <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ, որտեղ նրանք իրեն են տվել 100 ԱՄՆ դոլար և մեկ տուփ սուրճ` ասելով, որ իրենց հայրն է դա իրեն ուղարկել որպես նվեր, և տվել են այդ 4.000 ԱՄՆ դոլարը: Այնուհետև ինքը խնդրել է Անդալուս Նաջարին այդ 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը նրան ավելի ուշ վերադարձնել, ինչին վերջինս համաձայնվել է: Նշել է նաև, որ Դիաբ Նաջարը պատկերացում չի ունեցել քրոջ 3.000 ԱՄՆ դոլար պարտքի մասին: Հետո արդեն Անդալուսը և Դիաբը իրենից կտրոն են ուզել` ասելով, որ պետք է ուղարկեն իրենց հորը, որպեսզի վերջինս հավաստիանա ուսման վարձը վճարելու մեջ: Քանի որ Դիաբը տեղյակ չի եղել քրոջ պարտքի մասին, իսկ Անդալուսն էլ եղբորը չի ասել, ինքն էլ փորձելով օգնել Անդալուսին և չմատնել նրան գրախանութից գնել է երկու դրամարկղային մուտքի օրդեր, որոնց վրա գրել է <<Հայբուսակ>> համալսարանի անունը և այլ տվյալներ ու դրանք տվել Դիաբին, որպեսզի վերջինս տա հորը: Ինչ վերաբերվում է ուսման վարձի զեղչերին, ապա ինքը նրանց ուղղակի ասել է, որ գնան համալսարան դիմում գրեն և հնարավոր է նրանց ուսման վարձը զեղչվի, քանի որ մի ընտանիքից երկու ուսանող է սովորում <<Հայբուսակ>> համալսարանում, սակայն երբեք չի ասել, որ ուսման վարձը զեղչ կանի, քանի որ նման իրավասություն ինքը չունի: Որքանով գիտի, Անդալուսը և Դիաբը 2016 թվականի սեպտեմբեր կամ հոկտեմբեր ամիսներին գնացել են համալսարան և դիմում են ներկայացրել նրանց ուսման վարձերը զեղչելու կապակցությամբ: Եվ քանի որ Դիաբն անընդհատ հետաքրքրվել է ուսման վարձերի մասին, ինքը 2017 թվականի փետրվար ամսվա կեսերին զանգահարել է համալսարանի աշխատակից Նարինե Հայրապետյանին և նրանից իմացել, որ համալսարանը նրանց դիմումի համաձայն զեղչ է արել ընդհանուր 300 ԱՄՆ դոլար, և այդ մասին ինքը հայտնել է Դիաբին ու Անդալուսին: Ինչ վերաբերվում է Անդալուս Նաջարին <<Վաթս Ափ>> ծրագրով իր կողմից գրված հաղորդագրությունների բովանդակությանը, ապա ինքն այդպես գրել է Անդալուս Նաջարի խնդրանքով: Ինքը Անդալուս և Դիաբ Նաջարներից <<Հայբուսակ>> համալսարանի ուսման վարձը զեղչով վճարելու համար գումար չի վերցրել, խարդախությամբ նրանցից գումար չի հափշտակել, այլ 800 ԱՄՆ դոլար պարտք է Մուհամեդ Մահամիդին և 1000 ԱՄՆ դոլար պարտք է Անդալուս Նաջարին, ինչ վրեաբերվում է Դիաբ Նաջարին, ապա վերջինս տեղյակ չի եղել, որ քույրն իրենից պարտքով գումար է վերցրել:
Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծության և գնահատության ենթարկելով ամբաստանյալ Ջեան Հադադի դատաքննական ցուցմունքը, այն համադրելով սույն գործով ձեռք բերված և դատավճռի հիմքում դրված մյուս ապացույցների հետ, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, անարժանահավատ է համարում վերջինիս ցուցմունքներն այն մասին, որ ինքը Անդալուս և Դիաբ Նաջարներից <<Հայբուսակ>> համալսարանի ուսման վարձը զեղչով վճարելու համար գումար չի վերցրել, խարդախությամբ նրանցից գումար չի հափշտակել:
Ամբաստանյալ Ջ.Հադադի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով իրեն մեղսագրված հանցանքում, հաստատված և հիմնավորված են ներքոհիշյալ հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Անդալուս Յուսեֆի Նաջարի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Իսրայելի քաղաքացի և շուրջ 2 տարի է` բնակվում է Երևան քաղաքում, սովորում է <<Հայբուսակ>> համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի 5-րդ կուրսում: Դիաբ Յուսեֆի Նաջարն իր հարազատ եղբայրն է, ով 2016 թվականի սեպտեմբեր ամսից սովորում է <<Հայբուսակ>> համալսարանի 1-ի կուրսում: Իսրայելում գտնվելու ընթացքում իր ծանոթից իմացել է, որ Ջեան անունով մի տղա կա, ով օգնում է ազգությամբ արաբ ուսանողներին ընդունվել <<Հայբուսակ>> համալսարան: Դրանից հետո ժամանել է Հայաստան, որտեղ հանդիպել է Ջեան Հադադին, ով իրեն օգնել է ընդունվել <<Հայբուսակ>> համալսարան: Առաջին անգամ նրա հետ գնացել է համալսարան, որտեղ ինքն անձամբ վճարել է իր ուսման վարձը` 2100 ԱՄՆ դոլար, իսկ Ջեան Հադադին իր մատուցած ծառայության համար վճարել 500 ԱՄՆ դոլար գումար: Դրանից հետո որևէ այլ շփում նրա հետ չեն ունեցել: 2016 թվականին` ամռանը, Իսրայել գնալուց առաջ հանդիպել են Ջեան Հադադի հետ և վերջինիս ասել է, որ եղբայրը` Դիաբ Նաջարը, նույնպես ցանակնում է ընդունվել <<Հայբուսակ>> համալսարան և հարցրել, թե ինչ փաստաթղթեր են պետք նրա Հայաստան գալու համար: Ջեանը համաձայնվել է օգնել, որի դիմաց որպես ծառայության վճար իրենից ստացել է 300 ԱՄՆ դոլար գումար: Եղբայրն իր փաստաթղթերն ուղարկել է Ջեան Հադադին և վերջինս նրան նույնպես ընդունել է <<Հայբուսակ>> համալսարան: 2016 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին Ջեան Հադադն իրեն հաղորդագրություն է ուղարկել, որ կարող է <<Հայբուսակ>> համալսարանի իր և եղբոր ուսման վարձերը զեղչ անել և 4800 ԱՄՆ դոլարի փախարեն իր և եղբոր համար կվճարեն 4000 ԱՄՆ դոլար, եթե կարողանան այդ գումարը շուտ փոխանցել իրեն և իր միջոցով էլ վճարեն համալսարանի ուսման վարձը: Ինքը նրան պատասխանել է, որ չունեն այդքան գումար, որ ուղարկեն, սակայն Հայաստան գալուց իրենց մոտ կլինի: 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին` ինքն ու եղբայրը ժամանել են Հայաստան և Երևան հասնելուն պես Ջեանը զանգահարել է և ասել, որ գա գումարը վերցնի և տանի <<Հայբուսակ>> համալսարան, քանի որ շատ շտապ է: Ինքն ու եղբայրը գնացել են տուն, որից հետո երկուսով գնացել են Կոմիտասի պողոտայի վրա գտնվող <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ, որտեղ հանդիպել են Ջեան Հադադին և նրան տվել 4100 ԱՄՆ դոլար գումար, որից 4000 ԱՄՆ դոլար գումարը իր և եղբոր <<Հայբուսակ>> համալսարանի ուսման վարձը զեղչով վճարելու համար, իսկ 100 ԱՄՆ դոլարը` որպես նրա ծառայության դիմաց վճար: Վերջինս իրենց ասել է, որ երկու շաբաթվա ընթացքում կտա վճարման անդորրագրերը: Մեկ շաբաթ անց իրենք զանգահարել են Ջեան Հադադին, ով ասել է, որ անդրորագրերը դեռևս չի կարող տալ, քանի որ <<Հայբուսակ>> համալսարանի ռեկտորը պայմանագրեր է կազմելու զեղչով սովորող ուսանողների համար, սակայն դրանք դեռևս պատրաստ չեն և երբ պատրաստ լինեն իրենց տեղյակ կպահի: Շուրջ մեկ ամիս անց ինքն ու եղբայրը Ջեան Հադադին ասել են, որ իրենց քույրը, ով գտնվում է Իսրայելում, ցանկանում է տեսնել այդ անդորրագրերը, սակայն Ջեանն իրենց ասել է, որ <<Հայբուսակ>> համալսարանի ռեկտորի հետ 3-րդ անձի միջոցով է շփվում և այդ անձին է տվել 4000 ԱՄՆ դոլարը, ով գնացել է Ռուսաստանի Դաշնություն և այդ պատճառով ժամանակավոր իրենց կտա կեղծ անդորրագրեր: Իրենք Ջեան Հադադից վերցրել են այդ կեղծ անդորրագրերը, որոնք հետո հանձնել են ոստիկանությանը: Այնուհետև Ջեան Հադադն անընդհատ տարբեր պատրվակներով խուսափել է գումարը վճարելուց և, երբ իրենք ասել են, որ եթե ուսման վարձերը չվճարի` իրենք դուրս կմնան համալսարանից, վերջինս ասել է, որ այդպիսի բան չի լինի, քանի որ համալսարանի հետ պայմանավորվածություն կա: Երբ արդեն <<Հայբուսակ>> համալսարանն իրենց անունները հրապարակել է որպես ուսման վարձերը չմուծած ուսանողներ, գնացել են համալսարան որտեղ ներկայացրել են Ջեան Հադադի տված կեղծ անդորրագրերը, սակայն համալսարանում ասել են, որ դրանք համալսարանինը չեն և համալսարանը Ջեան Հադադի հետ այլևս չի աշխատում: <<Հայբուսակ>> համալսարանի աշխատակից Նարինե Մարտիրոսյանը իրենց խորհուրդ է տվել դիմել ոստիկանություն: Նարինեն իրեն նաև ասել է, որ Ջեան Հադադը զանգահարել է իրեն և ասել, որ մինչև 2017 թվականի մարտ ամիսը կվճարի իր և եղբոր ուսման վարձերը: Իրենք գնացել են Ոստիկանության Մաշտոցի բաժին որտեղ իրենց խորհուրդ են տվել հաղորդում տալ, դրանից հետո այդ մասին ասել են Նարինե Մարտիրոսյանին, ով ասել է, որ ռեկտորը Հայաստանում չէ և որ սպասեն մինչ ռեկտորը վերադառնա Հայաստան: Այնուհետև ինքն ու եղբայրը մեկնել են Իսրայել և Հայաստան են վերադարձել 2017 թվականի փետրվարի 5-ին: Հայաստան վերադառնալուն պես Ջեան Հադադը եղբոր՝ Դիաբ Նաջարի հետ խոսել է <<Վաթս Ափ>> ծրագրի միջոցով և խնդրել չդիմեն ոստիկանություն ասելով, որ կհանդիպի իրենց հետ և կլուծի ամեն ինչ, գումարն էլ կտա: Հետո իրենք սկսել են անընդհանտ զանգահարել Ջեան Հադադին, սակայն վերջինս չի պատասխանել և 2017 թվականի փետրվարի 11-ին գնացել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որտեղ հաղորդում են տվել, որ Ջեան Նամարի Հադադը խարդախությամբ իրենցից հափշտակել է 4000 ԱՄՆ դոլար:
Դեռևս Իսրայելում գտնվելու ընթացքում Ջեան Հադադին իրենք գրել են, որ կդիմեն ոստիկանություն, եթե նա չլուծի այդ խնդիրը, սակայն Ջեանը խնդրել է, որ ոստիկանություն չդիմեն և ինքը կկարգավորի ամեն ինչ: Ինքը երբեք Ջեան Հադադին պարտքով գումար չի տվել և նրանից պարտքով գումար չի վերցրել:
Տուժող Դիաբ Յուսեֆի Նաջարի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Անդալուս Յուսեֆի Նաջարն իր հարազատ քույրն է: 2016 թվականի սեպտեմբեր ամսից սովորում է <<Հայբուսակ>> համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում: Մինչ այդ` <<Հայբուսակ>> համալսարան է ընդունվել քույրը, իսկ ինքն այդ ժամանակ ապրել է Իսրայելում և քրոջ միջոցով է իմացել <<Հայբուսակ>> համալսարանի մասին ու ցանկություն հայտել ընդունվել նշված հալասարան: Քանի որ քույրը <<Հայբուսակ>> էր ընդունվել Ջեան Հադադի միջոցով, ապա իր ընդունվելու համար նույնպես դիմել են նրան, ով համաձայնել է օգնել իր փաստաթղթերը դասավորել, որի դիմաց որպես ծառայություն մատուցելու գումար քույրը նրան է տվել 300 ԱՄՆ դոլար: 2016 թվականի մայիս կամ հունիս ամսին երբ ինքը գտնվել է Իսրայելում, քույրն իրեն է ուղարկել <<Հայբուսակ>> ընդունվելու մասին տեղեկանքը: Տեղյակ չէ, թե <<Հայբուսակ>> համալսարանում Ջեան Հադադն ում միջոցով է այդ ամենը կազմակերպել, սակայն նշված համալսարանում նրան բոլորը ճանաչում են: Ինքը երբեք ուսման վարձը <<Հայբուսակ>> համալսարանում անձամբ չի վճարել, սակայն քույրը համալսարանի հետ կապված բոլոր հարցերը լուծել է Ջեան Հադադի միջոցով և նրա ընդունվելու համար, իր հիշելով, Ջեան Հադադին վճարել են 500 ԱՄՆ դոլար: 2016 թվականի հուլիս կամ օգոստոս ամիսներին, երբ քույրը գտնվել է Իսրայելում, Ջեան Հադադը կապվել է քրոջ հետ և առաջարկել, որ իր և քրոջ ուսման վարձը վճարեն նրա միջոցով` ասելով, որ եթե գումարը շուտ տան, նա կարող է 800 ԱՄՆ դոլար զեղչ անել: Այսինքն` 4800 ԱՄՆ դոլարի փոխարեն կվճարեն 4000 ԱՄՆ դոլար: Առաջարկել է անգամ բանկային փոխանցման միջոցով նրան ուղարկել այդ գումարը, սակայն ծնողները չեն համաձայնվել: 2016 թվականի սեպտեմբեր ամսին, երբ ինքը և քույրը եկել են Հայաստան ու դեռևս գտնվել են օդանավակայանում Ջեան Հադադը զանգահարել է իրենց և կրկին խոսել ուսման վարձի մասին` ասելով, որ տան իրեն, քանի որ նա կարող է զեղչ անել: Օդանավակայանից գնացել են տուն, այնուհետև քրոջ հետ միասին գնացել են Կոմիտասի պողոտայի <<ՍԱՍ>> սուպերմարկետի մոտ, որտեղ հանդիպել են Ջեան Հադադին և նրան տվել 4100 ԱՄՆ դոլար գումար, որից 4000 ԱՄՆ դոլարն իրենց ուսման վարձը զեղչով վճարելու համար, իսկ 100 ԱՄՆ դոլարը` որպես ծառայության դիմաց վարձավճար: Դա իրենց ձեռնտու է եղել և իրենք չեն մտածել, որ Ջեան Հադադն իրենց կխաբի, քանի որ վստահել են նրան: Բացի այդ, նա խոստացել է, որ երկու օրից կբերի անդորրագրերը` ասելով, որ ռեկտորի հետ պայմանագրեր պետք է ստորագրվեն, որպեսզի կարողանան ուսման վարձերը զեղչ անել, սակայն այդպես էլ այդ անդորրագրերը չի տվել և ամեն անգամ որևէ պատրվակով ձգձգել է: Հետո, երբ ինքը և քույրը նրան ասել են, որ պետք է վճարման անդորրագրերն ուղարկեն Իսրայել` իրենց մյուս քրոջը, Ջեան Հադադն ասել է, որ դեռ չի մուծել վարձը և առայժմ իրենց կտա կեղծ անդորրագրեր, մինչև վարձը կմուծի և իրական անդորրագրերը կտա: Իրենք գիտեին, որ այդ անդորրագրերը կեղծ են, սակայն դրանք վերցրել են, որ ապացույց ունենան, որ նա իրենցից գումար է վերցրել, որ հետո կարողանային համալսարանին ներկայացնել: Ջեան Հադադն ամեն անգամ տարբեր պատրվակներով ձգձգել է ուսման վարձը վճարել` ասելով, որ գումարը տվել է ինչ որ երրորդ անձի, ով աշխատում է ռեկտորի հետ և այդ երրորդ անձը վերցրել է գումարն ու չի տալիս, այնուհետև ասել, թե իբր խոսել է այդ երրորդ անձի ընտանիքի անդամների հետ և երբ գումար լինի, նա անպայման կվճարի իրենց ուսման վարձերը: Ջեան Հադադը սկզբում մեկ ամիս է խնդրել իրենցից և ասել, որ ուսման վարձերի ուշացման մասին հայտնել է դեկանատ, այնտեղ տեղյակ են և որևէ խնդիր չի լինի, սակայն երբ համալսարանը հրապարակել է իրենց անունները` որպես ուսման վարձերը չվճարած ուսանողների, ովքեր կարող են դուրս մնալ համալսարանից, իրենք զանգահարել են Ջեանին, ով չի պատասխանել իրենց զանգերին: Դրանից հետո գնացել են <<Հայբուսակ>> համալսարանի վարձերի վճարման բաժին և տեղեկացել, որ Ջեան Հադադը <<Հայբուսակ>> համալսարնի հետ որևէ կապ չունի և նույնիսկ բարկացել են` իմանալով, որ վարձերը տվել են նրան: Նարինե Մարտիրոսյանն իրենց խորհուրդ է տվել դիմել ոստիկանություն: 2017 թվականի դեկտեմբեր ամսին ինքը և քույրը գնացել են Իսրայել: Երբ գտնվել են Իսրայելում` ինքը կապվել է Ջեան Հադադի հետ և փորձել ճշտել իրենց ուսման վարձերի մասին: Իսրայելից վերադարձել են 2017 թվականի փետրվարի 5-ին և ինքը զանգահարել է Ջեան Հադադին, սակայն վերջինս չի պատասխանել և արդեն փետրվարի 11-ին` ինքը, Անդալուսը և Մուահամեդը գնացել են ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որտեղ հաղորդում են տվել, որ Ջեան Հադադը խաբեությամբ իրենից և քրոջից հափշտակել է 4100 ԱՄՆ դոլար: Ոչ ինքը, ոչ քույրը, ոչ էլ իրենց ընտանիքի անդամներից որևէ մեկը Ջեան Հադադի հետ որևէ պարտք կամ պահանջ չունեն, վերջինս այդ գումարն իրենցից վերցրել է <<Հայբուսակ>> համալսարանի իրենց ուսման վարձերը զեղչով վճարելու պատրվակով, այլ ոչ, թե պարտքով, սակայն խաբեությամբ հափշտակել է այն:
Վկա Նարինե Մարտիրոսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <<Հայբուսակ>> համալսարանում` որպես նյարդաբանության դասախոս և միաժամանակ հանդիսանում է նշված համալսարանի օտարերկրացի ուսանողների գծով բուժական ֆակուլտետի դեկանի տեղակալը: Ջեան Նամարի Հադադին ճանաչում է <<Հայբուսակ>> համալսարանից, վերջինս ժամանակին ուսանողներ է բերել` <<Հայբուսակ>> համալսարանի համար հանդիսանալով որպես միջնորդ-բրոքեր, սակայն այլևս համալսարանի հետ նա չի աշխատել: Ճանաչում է նաև Անդալուս և Դիաբ Յուսեֆի Նաջարներին` որպես համալսարանի ուսանողների: Երբ <<Հայբուսակ>> համալսարանի ֆինանսական բաժինը դեկանատին է տվել ուսման վարձերը չվճարած ուսանողների անուների ցանկը, ինքն այդ ցուցակում տեսել է Անդալուս և Դիաբ Յուսեֆի Նաջարների անունները: 10.12.2017թ.-ին ինքը գտնվել է հիվանդանոցում` պրակտիկ դասընթացների, որտեղ հանդիպել է Անդալուս Նաջարին ու նրանից հարցրել, թե ինչու չեն վճարել ուսման վարձը և զարմացել, որովհետև նրա եղբայրը նոր ուսանող է և սովորաբար նոր ուսանողները պայմանագիրը կնքելուց վճարում են ուսման վարձը: Անդալուսն իրեն ասել է, որ վճարել է և ունի վճարման անդորրագրերը: Դրանից հետո ինքը զանգահարել է համալսարան և տեղեկացել, որ ոչ Անդալուս Նաջարը, ոչ էլ նրա եղբայր Դիաբ Նաջարը, ուսման վարձերը չեն վճարել, և Անդալուսին ասել է, որ բերի անդորրագրերը: Արդեն դեկտեմբերի 12-ին Անդալուսը և նրա եղբայր Դիաբ Նաջարը ներկայացել են համալսարան, ներկայացրել են երկու անդրորագիր ու ասել, որ ուսման վարձերը վճարել են: Այդ անդորրագրերի վրա առկա գրառումների ձեռագրից հասկանալով, որ դրանք կեղծ են, նրանց հարցրել է, թե դա որտեղից նրանց, ինչին նրանք պատասխանել են, որ դրանք Ջեան Հադադն է տվել: Հարցին, թե ինչու իրենք անձամբ չեն բերել ուսման վարձերը և մուծել համալսարան` Անդալուս Նաջարը պատասխանել է, որ առաջին անգամ Ջեան Հադադի ուղեկցությամբ է ուսման վարձը վճարել համալսարանում և այդ անգամն էլ տվել են նրան, իսկ վերջինս իրենց ասել է, որ ռեկտորի հետ մոտ է և կարող է զեղչ անել նրանց ուսման վարձերը: Բացի այդ` Անդալուսն իրեն ասել է, որ Ջեան Հադադը նրանց ասել է, որ դեռ ամռանը` հուլիս ամսին, պետք է մուծեին ուսման վարձերը: Ինքը զարմացել է Անդալուս Նաջարի ասածից, քանի որ համալսարանը ուսման վարձերը ամառվա ընթացքում չի ընդունում: Այնուհետև ինքը, Անդալուսը, Դիաբը և Մուհամեդը գնացել են <<Հայբուսակ>> համալսարանի ռեկտորի մոտ, քանի որ համալսարանի կանոնների համաձայն` պետք է թույլ չտային, որ նրանք մասնակցեին այդ օրվա կենսաբանության քննությանը: Դիաբ Նաջարը սկսել է լաց լինել ասելով, որ ամբողջ ամառ աշխատել է, որ գումարը հավաքի և վճարի ուսման վարձը և ռեկտորը թույլ է տվել, որ հանձնեն քննությունը: Այդ ընթացքում նրանք զանգահարել են Ջեան Հադադին, սակայն վերջինս չի պատասխանել: Իրենք նրանց խորհուրդ են տվել դիմել ոստիկանություն: Արդեն 2017 թվականի փետրվարի 6-ին երկրորդ կիսամյակի սկզբի կապակացությամբ ստուգել են և տեսել, որ ոչ Անդալուսը, ոչ Դիաբը դեռ չեն վճարել առաջին կիսամյակի ուսման վարձը: Փետրվար ամսվա կեսերին Ջեան Հադադն այլ հարցով զանգահարել է իրեն և, քանի որ երեխաների հարցը իր վրա շատ է ազդել, այդ հեռախոսազրույցի ընթացքում Ջեանին հարցրել է, թե ինչ պետք է լինի Անդալուսի, Դիաբի և Մուհամեդի ուսման վարձերի հարցը և Ջեանը ռուսերեն լեզվով իրեն ասել է, որ բոլոր հարցերը որոշված են, պայմանավորվածություն կա, և ինքն այդ գումարը մաս մաս մուծելու է մարտ, ապրիլ և մայիս ամիսներին: Այդ խոսակցությունից հետո մտածելով, որ Ջեան Հադադը հավանաբար ֆինանսական բաժնի հետ է ինչ որ հարցում պայմանավորվել, զանգահարել է ֆինանսական բաժին և հարցրել այդ մասին, որտեղից իրեն ասել են, որ Ջեանի հետ որևէ պայմանավորվածություն չկա` կապված Անդալուսի, Դիաբի և Մուհամեդի ուսման վարձերի հետ:
Վկա Նարինե Հայրապետյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականից մինչև օրս աշխատում է <<Հայբուսակ>> համալսարանում` որպես վերահսկողության և անձնակազմի կառավարման վարչության պետ: Ճանաչում է Ջեան Նամարի Հադադին, Դիաբ և Անդալուս Յուսեֆի Նաջարներին: Ջան Նամարի Հադադին ճանաչում է վերջին 2 տարվա ընթացքում, նա որոշ ուսանողների հետ երբեմն գնում է համալսարան, կարելի է ասել թարգմանիչ կամ ուղեկցողի կարգավիճակով, սակայն համալսարանը նրա հետ որևէ կապ չունի, նա համալսարանի աշխատակից չի համարվում ու որևէ ծառայություն չի մատուցում: Անդալուս և Դիաբ Յուսեֆի Նաջարները 2016 թվականի նոյեմբեր ամսին գնացել են համալսարան և իրենց հետ տարել են 2 կեղծ անդորրագիր` ասելով, որ համալսարանի ուսման վարձերը վճարել են, քանի որ համալսարանը հրապարակել էր նրանց անուները` վարձավճարը չմուծած ուսանողների ցանկի մեջ: Իրենք նրանց ասել են, որ այդ անդորրագրերը կեղծ են և որևէ կապ չունեն համալսարանի հետ: Նրանք բացատրել են, որ վճարել են Ջեան Հադադին և նա պետք է վճարած լիներ համալսարանին: Նրանց ասել են, որ Ջեանը Հադադը <<Հայբուսակ>> համալսարանի հետ որևէ առնչություն չունի, իսկ նրանց ուսման վարձերը վճարված չեն և հորդորել են դիմել ոստիկանություն: Ջեան Նամարի Հադադը, հնարավորություն և իրավասություն չի ունեցել <<Հայբուսակ>> համալսարանի ուսման վարձրեը զեղչով վճարելու: Նա մի քանի անգամ տարբեր հեռախոսահամարներից զանգահարել է իրեն, հետո զանգահարել է իր բջջային հեռախոսահամարից, հեռախոսազրույցի ընթացքում իրեն տվել Անդալուս և Դիաբ Նաջարների անուններն ու խնդրել ճշտել, թե նրանց ուսման վարձրեը զեղչվում են թե ոչ: Ինքը տվյալ բաժնից ճշտել է, որ 2016 թվակականի սեպտեմբեր ամսին Անդալուս Յուսեֆի Նաջարը անգլերեն լեզվով դիմում է գրել և խնդրել իր և եղբոր ուսման վարձրեը զեղչել, որի հիման վրա համալսարանը նրանց ուսման վարձը զեղչել է ընդհանուր` 300 ԱՄՆ դոլար: Ինքն այդ մասին հայտնել է Ջեան Հադադին` մտածելով, որ նա կապ ունի այդ ուսանողների հետ:
Պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ Վերաքննիչ դատարան հրավիրված վկա Մուշեղ կիրակոսի Վարդապետյանը` պնդելով իր նախաքննական ցուցմունքը, հայտնեց, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Ջեան Հադադին, վերջինս իր մոտ ընկերն է: Մուհամեդ Մահամիդին և Դիաբ ու Անդալոս Նաջարներին չի ճանաչում և որևէ առնչություն չունի նրանց հետ: Անդալոսին տեսել է մեկ անգամ` Բաղրամյան պողոտայի <<Սաս>> սուպերմարկետի դիմաց, սակայն չգիտի և հստակ չի կարող ասել, թե դա Անդալոսն էր, թե ոչ, սակայն հիշում է, որ մի արաբ աղջիկ էր` չադրայով, որի դեմքը մոտավոր հիշում է, սակայն տեսնելու դեպքում չի կարող ասել` կճանաչի, թե ոչ: Իրեն Ջեանն էր ասել, որ այդ աղջկա անունը Անդալոս է: Ինքը չգիտի, թե որտեղից էին Ջեանը և այդ աղջիկն իրար ճանաչում, իրեն Ջեանը մանրամասներ չի հայտնել: 2016 թվականին` ձմռանը, կոնկրետ ամիսը չի հիշում, Ջեանն իրեն ասել է, որ իրեն 3000 ԱՄՆ դոլար գումար է հարկավոր, և որ իր ծանոթ մի արաբ աղջկա ըկերուհին ինչ-որ խնդիրներ ունի և իրենից այդ աղջիկը գումար է խնդրել: Ինքը համաձայնվել է նշված գումարը տալ Ջեանաին, իսկ վերջինս իրեն խոստացել է, որ կվերադարձնի 3 ամսից, ինչը և կատարել է:
Դրանից հետո ինքն իր ավտոմեքենայով Ջեանին տարել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի <<Սաս>> սուպերմարկետի մոտ, որտեղ իր մեքենան կայանել է սուպերմարկետի ավտոկայանատեղիում և մնացել է ավտոմեքենայի մեջ: Ջեանն իջել է մեքենայից և մոտեցել է <<Սաս>> սուպերմարկետի դիմաց կանգնած չադրայով մի աղջկա, ով ըստ Ջեանի ասածի` Անդալոսն էր, և այդ գումարն իրենից վերցրել էր, որ կրկին իր ասածի համաձայն` պարտքով տար այդ աղջկան: Երբ Ջեանն իջել է մեքենայից և մոտեցել այդ աղջկան, մի կարճ ժամանակ մնացել են նույն տեղում: Ջեանը գրպանից հանել է այդ գումարը և մեկնել աղջկան, որից հետո անմիջապես նրանք շարժվել են` գնալով դեպի Բաղրամյան փողոցի ուղղությամբ, սակայն նրանք իրեն մեջքով էին կանգնած, և դրանից հետո ոչինչ չի տեսել: Մոտ 5 րոպե մեքենայում նստած մնալուց հետո` Ջեանը եկել է և նստել մեքենան, որից հետո հեռացել են:
Վկա Մուշեղ Վարդապետյանի դատաքննական ցուցմունքի վերլուծության արդյունքում` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերջինիս ցուցմունքն ըստ էության գործի ելքի համար էական նշանակություն չունի, քանի որ նշված վկայի ցուցմունքով ոչ հաստատվում և ոչ էլ հերքվում է ամբաստանյալ Ջեան Հադադի կողմից Դիաբ Նաջարից խարդախությամբ խոշոր չափերով գումար հափշտակելու հանգամանքը, հետևաբար այն չի կարող միանշանակ վկայել ամբաստանյալ Ջեան Հադադի մեղքի առկայության կամ բացակայության մասին:
Ամբաստանյալ Ջեան Հադադի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով իրեն մեղսագրված հանցանքում` հաստատված և հիմնավորված են նաև որպես ապացույց ճանաչված`
ա. Թվով երկու կեղծ անդորրագրերով, որոնք Ջեան Նամարի Հադադը գրել է իր ձեռքով և տվել Անդալուս և դիաբ Յուսեֆի Նաջարներին, որոնք թվագրված են 12.09.2016 թ. և որոնց վրա գրառված է <<Հայբուսակ>> համալսարան, Նաջար Դիաբ, Նաջար Անդլոս, ու.վ 16-17, 2700 երկու հազար յոթ հարյուր, 2100 երկու հազար հարյուր գրառումները և դրված են ստորագրություններ:
բ. Ջեան Նամարի Հադադի և Դիաբ Յուսեֆի Նաջարի <<Վաթս Ափ>> ծրագրում առկա երկխոսությունը` բնօրինակ արաբերեն և թարգմանված հայերեն տարբերակներով, որոնցում երևում է, որ Ջեան Նամարի Հադադը իր կողմից օգտագործվող 093500566 բջջային հեռախոսահամարից բացված <<Վաթս Ափ>> ծրագրի իր անձնական էջի միջոցով արաբերեն լեզվով հաղորդագրություններ է ուղարկել Դիաբ Յուսեֆի Նաջարի << Վաթս Ափ>> ծրագրի անձնական էջին, որոնցով հաստատվում Ջեան Հադադի կողմից քույր և եղբայր Անդալուս և Դիաբ Յուսեֆի Նաջարներից <<Հայբուսակ>> համալսարանի նրաց ուսման վարձը զեղչով վճարելու պատրվակով 4100 ԱՄՆ դոլար գումար վերցնելու փաստը:
գ. Անդլոս Յուսեֆի Նաջարի կողմից <<Հայբուսակ>> համալսարանի ռեկտորին հասցեագրված դիմումով` բնօրինակ անգլերեն և թարգմանված հայերեն տարբերակներով, որում վերջինս նշել է, որ քանի որ ինքը և Դիաբ Նաջարը մի ընտանիք են, ունեն նույն հայրը և մայրը, ուստի խնդրում է նվազեցնել իրենց ուսման վարձերը որքանով դա հնարավոր է:
դ. Անդալուս Յուսեֆի Նաջարից 12.05.2017թ. առգրավված լազերային սկավառակով, ինչպես նաև 25.05.2017թ. ստացված <<Վաթս Ափ>> ծրագրի երկխոսությամբ` բնօրինակ արաբերեն և թարգմանված հայերեն տարբերակներով, որոնցով հաստատվում է, որ Ջեան Նամարի Հադադը այդ գումարը Անդալուս և Դիաբ Յուսեֆի Նաջարներից վերցրել է <<Հայբուսակ>> համալսարանի ուսման նրանց ուսման վարձը զեղչով վճարելու պատրվակով, այլ ոչ թե Անդալուս Յուսեֆի Նաջարն է նրանից 3000 ԱՄՆ դոլար գումար պարտքով վերցրել և կարողացել վերադարձնել միայն այդ կերպ: Նշված հաղորդագրություններում Ջեան Նամարի Հադադը հենց Անդալուս Նաջարին է գրում, որ զանգահարել է Դիաբին և ասել, որ գնան Նարինեին տեսնեն ու ասեն, որ իրենք որոշակի խնդիրներ են ունեցել, որի պատճառով էլ ուշացում է եղել, իսկ ինչ վերաբերվում է վճարմանը, ապա 1000-1500 ԱՄՆ դոլարի չափոց գումար կվճարվի ամենաուշը մինչև մայիսի 22, իսկ մնացածը մինչև առաջին ամսի, այսինքն` եկող ամսվա վերջը:
Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված, գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտված և սույն որոշման մեջ շարադրված ապացույցները` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ Դատարանն ամբաստանյալ Ջեան Նամարի Հադադին ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր ճանաչելու վերաբերյալ հիմնավոր հետևության հանգելու համար, անհրաժեշտ և բավարար վերլուծության ու գնահատության է ենթարկել գործի լուծման համար անհրաժեշտ բացահայտման ենթակա հանգամանքները, որի արդյունքում ամբաստանյալ Ջ.Հադադի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, ուստի սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Ջ.Հահադին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների գնահատման արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Ջեան Հադադը 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին նախապես հեռախոսով պայմանավորվելով Իսրայելի քաղաքացիներ` ազգությամբ արաբ` քույր և եղբայր Անդալուս և Դիաբ Նաջարների հետ, <<Հայբուսակ>> համալսարանի նրանց ուսման վարձերը զեղչով վճարելու պատրվակով նրանց հետ հանդիպել է Երևան քաղաքի Կոմիտաս 52 հասցեում գործող <<Սաս>> սուպերմարկետի մոտ, որտեղ Դիաբ Յուսեֆի Նաջարից, վստահությունը չարաշահելու եղանակով խարդախությամբ հափշտակել է խոշոր չափերով` 4100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.968.000 ՀՀ դրամ գումար,
Այսինքն` ամբաստանյալ Ջ.Հադադի կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին, ուստի Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում ամբաստանյալ Ջ.Հադադին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Ջեան Հադադի նկատմամբ <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի (այսուհետ` Համաներման մասին օրենք) կիրառումն անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկներն ու պահանջը, գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքը հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Դատարանը, քննարկելով ամբաստանյալ Ջեան Հադադի նկատմամբ Համաներման մասին օրենքը կիրառելու հարցը, վերջինիս նկատմամբ կիրառել է Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և ամբաստանյալին ազատել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված վերջնական պատժից:
Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն`
<<Համաներումը չկիրառել (բացառությամբ սույն հոդվածի 9-րդ և 11-րդ մասերով նախատեսված դեպքերի)`
(...)
2) այն անձանց նկատմամբ, որոնք սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են կալանավորման տակ գտնվելու կամ պատիժը կրելու ընթացքում կրկին դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու մեջ կամ դատապարտվել են կալանավորման տակ գտնվելու կամ պատիժը կրելու ընթացքում կրկին դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար.
(...)>>:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Ջեան Նամարի Հադադը ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի հունվարի 29-ի թիվ ՏԴ/0096/01/14 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-329-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է տուգանքի` 250.000 ՀՀ դրամի չափով, ինչը մինչ օրս չի կատարվել:
Այսինքն` ամբաստանյալ Ջեան Հադադը պատիժը կրելու ընթացքում կրկին կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպիսի հանգամանքը Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետի ուժով` Համաներման մասին օրենքը կիրառելու արգելք է հանդիսանում:
Ամփոփելով վերոշարադրյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցությամբ` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Դատարանի դատավճիռը` ամբաստանյալ Ջեան Նամարի Հադադին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր ճանաչելու վերաբերյալ, օրինական է հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերջինիս նկատմամբ Համաներման մասին օրենքը կիրառելով` Դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 2-րդ կետի հիման վրա` հիմք է հանդիսանում այդ մասով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԱՔԴ/0088/01/17 դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու համար:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ջ.Հադադի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը, վերջինիս կողմից քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու հնարավոր ռիսկը կանխելու նպատակով, ամբաստանյալ Ջեան Նամարի Հադադի նկատմամբ պետք է ընտրել խափանման միջոց` ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 397-րդ և 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ի դատավճիռը` Ջեան Նամարի Հադադի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, բեկանել և փոփոխել:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ ԵԱՔԴ/0088/01/17 դատավճռով ամբաստանյալ Ջեան Նամարի Հադադի նկատմամբ Համաներում հայտարարելու մասին 2018 թվականի նոյեմբերի 01-ի ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կիրառումը ճանաչել անթույլատրելի, և որպես վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, և տուգանք` 250.000 (երկու հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Ամբաստանյալ Ջեան Նամարի Հադադի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին և այն պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ


Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ