Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0087/01/17
Վիճակագրական տողի համար :
1.10
Պատասխանող
Էրիկ Մարանդյան Սարգիս
Էրիկ Մարանդյան
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մարինե Մելքոնյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 113 Մաս 2
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մարինե Մելքոնյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-12-07 | 10:30 | 5-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-11-29 | 16:00 | 5-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-11-01 | 16:00 | 5-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-10-04 | 14:30 | 5-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-09-13 | 11:00 | 5-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-08-24 | 16:00 | 7-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-06-25 | 16:30 | 7-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-06-01 | 14:00 | 7-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-05-05 | 12:30 | 7-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-04-13 | 15:00 | 7-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-03-19 | 14:00 | 7-րդ | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-02-01 | 16:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-12-05 | 14:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-11-07 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-09-25 | 14:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-08-21 | 15:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-06-26 | 15:00 | 1-ին | Կայացել է |
N -ԵԱՔԴ/0087/01/17
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
»07« դեկտեմբերի 2018թ. ք.Երևան
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Լ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Բ.ՂԱԶԻՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Է.ՄԱՐԱՆԴՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Վ.ԷԼԲԱԿՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ Խ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Հ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի՝ ծնված 18.03.1992թվականին, քաղաք Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղա-
քացի, չամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակ- վում է քաղաք Երևան,ՎիկտորՀամբարձումյան փողոց18շենք,26բնակարան հասցե-
ում, 07.03.2017թվականին հայտարարվել է հետախուզում, 09.03.2017թվականին որ-
պես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,19.03.2018թվականին հայտնա-
բերվել է, 20.03.2017թվականին որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավո- րումը թողնվել է անփոփոխ, 31.05.2017թվականին ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատա- րանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը փոխարին- վել է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավով և նույն օրը ազատ է արձակվել արգելանքից:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով:
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով դատարանը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործով ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վիկտոր Համբարձումյան 18/2հասցեի դիմաց ծագած վիճաբանության ընթացքում խուլիգանական դրդումներով Հրաչյա Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածք հասցնելու ուղղակի դիտավորությամբ, սուր կտրող-ծակող առարկայով՝ դանակով, մեկ անգամ հարվածել է վերջինիս որովայնին, դանակը թափանցել է հետորովայնամզային տարածություն պատճառելով հեմատոմայի զարգացմամբ ուղեկցված ձախ կողմնային շրջանի կտրած-ծակած արյունահոսող վերք, որի արդյունքում Հրաչյա Հովհաննիսյանի առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս: Այսպես. Էրիկ Մարանդյանը 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում, գտնվելով տանը՝ Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան 18-րդ շենքի 26-րդ բնակարանում, բակից լսելով վիճաբանության ձայներ ու հայհոյանքներ և դրանք նույնացնելով հորեղբոր՝ Գագիկ Մարանդյանի ձայնին, իր հետ տանից վերցնելով դանակ, դուրս է եկել տանից: Վ.Համբարձումյան 18/2հասցեի դիմաց նկատելով հորեղբոր հետ վիճաբանող հայր և որդի Խաչատուր և Հրաչյա Հովհաննիսյաններին, վրդովվելով վերջիններիս կողմից իր և հորեղբոր անձն անտեսելու, հորեղբոր հետ վիճաբանելու Հովհաննիսյանների համարձակությունից և այն որպես չնչին առիթ օգտագործելով, առանց փորձելու հասկանալ վիճաբանության պատճառն ու շարժառիթը, ոչ այնքան տուժողի հետ անձնական փոխհարաբերություններից ելնելով, որքան հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու ձգտումով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով տարված և խախտելով վարքագծի համընդհանուր ճանաչում ստացած նորմերն ու բացահայտ ցուցադրելով իր արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, խուլիգանական դրդումներով Հրաչյա Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածք հասցնելու ուղղակի չկոնկրետացված դիտավորությամբ, սուր կտրող-ծակող առարկայով՝ դանակով, մեկ անգամ հարվածել է վերջինիս որովայնին՝ դանակը թափանցել է հետորովայնամզային տարածություն, որի արդյունքում Հրաչյա Հովհաննիսյանի առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Էրիկ Սարգսի Մարանդյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով:
Թիվ 14164317քրեական գործը 07.06.2017թվականին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0087/01/17հերթական համարը:
Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը դատաքննությամբ հայտնեց, որ իրեն մասնակի է մեղավոր ճանաչում: Ինքը տանն է եղել, դրսից աղմուկ է լսել և դուրս գալուց հետո տեսել է, որ հորեղբորը քաշքշում են, ինչի պատճառով էլ տեղի է ունեցել դեպքը: Իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակի, քանի որ միտում չի ունեցել իր առավելությունը ցույց տալու, ուղղակի հորեղբորն այդ վիճակում տեսնելով ցանկացել է նրան ինչ-որ բանով օգնել: Հրաչյային դանակով է խփել, այլ բան չունի ավելացնելու, իրեն մեղավոր է ճանաչում, սակայն ոչ թե ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասով, այլ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 1-ին մասով, հրաժարվում է պատասխանել հարցերին /դատական նիստի արձանագրություն/:
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և 11.03.2017թվականին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2017թվականի մարտի 4-ին օրվա ընթացքում հիմնականում գտնվել է տանը: Շուրջ 7ամիս է օգտագործում է /098/29-21-29բջջային հեռախոսահամարը: Սովորաբար օրվա ընթացքում հաճախ զանգահարում և հեռախոսազրույց է ունենում հորեղբոր՝ Գագիկ Մարանդյանի հետ: Ժամը 22:45-ից 23-ն ընկած ժամանակահատվածում մի քանի անգամ զանգահարել է հորեղբորը, ով օգտագործում է /093/61-60-24բջջային հեռախոսահամարը, սակայն նա զանգերին չի պատասխանել: Անհանգստացել է դրանից, քանզի երբեք չի եղել, որ հորեղբայրն իր զանգերին չպատասխանի: Ժամը 23:10-ի սահմաններում, երբ տանը հեռուստացույց է դիտել, դրսից լսել է բարձրաձայն բղավոցներ, հայհոյանքներ: Իրեն ծանոթ է թվացել հորեղբոր ձայնը և անմիջապես դուրս է վազել տանից: Դուրս զալով շքամուտքից շենքի հարևանությամբ գտնվող »Դրիմ« տաքսի ծառայության դիմաց հավաքված նկատել է շուրջ 10անձանց: Նկատել է, որ հորեղբոր դեմքն ամբողջությամբ արյունոտված է, իսկ »Դրիմ« տաքսի ծառայության վարորդ Հրաչյան ու վերջինիս հայրը՝ Խաչիկը, քաշքշում են հորեղբորը: Այդ պահին կորցրել է իրեն, ձեռքը տարել է գրպանը, տեսել, որ գրպանում դանակ կա: Անմիջապես գրպանից հանել է փակ վիճակում գտնվող ծալովի դանակը, բացել այն և աջ ձեռքում պահած շարժվել դեպի Հրաչի և Խաչատուրի կողմը: Անմիջապես իր ճանապարհը փակել են տաքսի ծառայության աշխատակիցները, իրեն թույլ չեն տվել մոտենալ Հրաչյային և Խաչատուրին: Քանի որ եղել է տաքացած, նյարդայնացած, ուստի չի ենթարկվել նրանց պահանջներին, ճեղքել է նրանց դիմադրությունը, վազել դեպի Հրաչյան և մեկ անգամ աջ ձեռքում գտնվող դանակով հարվածել Հրաչյայի որովայնին: Զգացել է, որ դանակը մտավ Հրաչյայի որովայնը: Այդ ժամանակ մի պահ հետ է քաշվել, իսկ հավաքված անձինք իրեն հրելով և քաշելով հեռացրել են Հրաչյայի մոտից: Այդ պահին ինչ-որ մեկն իր ձեռքից վերցրել է արյունոտված դանակը, որն այլևս չի տեսել: Դրանից անմիջապես հետո նկատել է, որ Հրաչյան ու Խաչատուրը նստել են ինչ-որ մեքենա և հեռացել են: Դրանից անմիջապես հետո նկատել է, որ Հրաչյան նստել է ինչ-որ մեքենայի դիմացի աջ նստատեղին, իսկ Խաչատուրը նստել է վարորդի նստատեղին ու քշելով հեռացել են: Ինքն ու հորեղբայրը մյուսների հետ մնացել են տաքսի ծառայության մոտ կանգնած: Հորեղբորից հետաքրքրվել է, թե ինչն է եղել վիճաբանության պատճառը, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ մտել է տաքսի ծառայություն, ցանկացել է տաքսի պատվիրել, տաքսի ծառայության աշխատակիցներն եղել են ալկոհոլի ազդեցության տակ, միմյանց չեն հասկացել և վիճաբանություն է առաջացել: Քիչ անց եկել է նաև հայրը, նրան պատմել են կատարվածի մասին, որից հետո հայրը բարկացել է իր վրա և ասել, որ աչքին չերևա: Մինչ կհեռանար, հորեղբայրը մտել է տաքսի ծառայության հարևանությամբ գտնվող սանհանգույց, լվացել է դեմքը, կարգի հրավիրել իրեն, որից հետո ինքը նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել դեպի Կիևյան փողոց: Մեքենայից իջել է »Սաս« սուպերմարկետի մոտ, ոտքով քայլել դեպի մարզահամերգային համալիրի դիմացի գետնանցումում գտնվող հյուրանոցային համալիր և վարձակալել է սենյակ: Շուրջ 30րոպե անց իր համարով զանգահարել է հորեղբայրը և նրան ասել է, որ գտնվում է հյուրանոցում, առաջարկել է գալ ու իր հետ մնալ, ասելով, որ ապահով վայրում է: Նշում է, որ ինքը նախկինում երբեք այդ հյուրանոցում չի եղել, առաջին անգամն էր հիշյալ վայրում գիշերում: Քիչ անց եկել է նաև հորեղբայրը, միասին գիշերել են այդ հյուրանոցում, որի անունը ներկայումս չի հիշում: Ցանկանում է նշել, որ ինքը Հրաչյային կյանքից զրկելու դիտավորություն և մտադրություն չի ունեցել, եթե այդպիսի ցանկություն ունենար, ապա մեկ անգամի փոխարեն դանակով մի քանի անգամ կհարվածեր նրան, քանզի դրա հնարավորությունն ունեցել է և իրեն ոչ ոք տվյալ պահին չէր կարող խանգարել: Ցանկանում է հայտնել, որ դեպքից հետո 10.03.2017թվականին, հայրը՝ Սարգիս Մարանդյանը »Էրեբունի« ԲԿ-ում վճարել է Հրաչյա Հովհաննիսյանի վիրահատության և բուժման ծախսերը, որը կազմել է 275.000ՀՀ դրամ: Մինչ հիշյալ միջադեպը Հրաչյա և Խաչատուր Հովհաննիսյաններին ճանաչել է որպես »Դրիմ« տաքսի ծառայության վարորդներ, ժամանակ առ ժամանակ օգտվել է Հրաչյայի ծառայություններից, վերջիններիս հետ որևէ վիճաբանություն նախկինում չի ունեցել, գտնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ, միմյանց հանդեպ թշնամանք չեն ունեցել: Հստակ հիշում է, որ հորեղբոր հետ հեռախոսազրույց չի ունեցել, չի կարող պարզաբանել, թե ինչպես է ստացվել, որ իր ու հորեղբոր միջև 2017թվականի մարտի 4-ին, ժամը 22.41-ին և 23.17-ին իր հեռախոսահամարից հորեղբոր /093/61-60-24հեռախոսահամարին մուտքային զանգ է գրանցված: Եթե հեռախոսազրույց ունեցած լիներ հորեղբոր հետ, միգուցե նաև բակ դուրս չգար կամ էլ զանգահարեր հորն ու ասեր, որ նա գար ու միջամտեր վիճաբանությանը, հանգստացներ կրքերը: Քանի որ խառնաշփոթ վիճակ է եղել, ուստի չի հիշում, թե ովքեր էին վիճաբանությանը ներկա մյուս անձինք, անուններով ու ազգանուններով նրանց չի ճանաչում, միայն կարող է հայտնել, որ հիմնականում տաքսի ծառայության վարորդներն էին, նրանց մի մասը փորձում էին բաժանել հորեղբորը, Հրաչյային և Խաչատուրին, իսկ մյուսները փորձում էին թույլ չտալ, որ մոտենա հորեղբոր հետ վիճաբանողներին: Թմրանյութի հանդեպ երբևէ հակում չի ունեցել, թմրանյութ չի օգտագործել: 2017թվականի փետրվար ամսվա սկզբներին հորեղբորը չի հանդիպել և կրկեսի մոտ թմրանյութ չի փոխանցել: Դանակը, որով հարվածել և մարմնական վնասվածք է պատճառել Հրաչյա Հովհաննիսյանին՝ բացված վիճակում ուներ շուրջ 14սմ երկարարություն, որից շուրջ 6սմ շեղբի երկարությունն էր, իսկ մնացածը՝ բռնակինը: Դանակի շեղբը արծաթագույն էր, իսկ բռնակը փայտյա էր, շագանակագույն: Դանակը փական չուներ, այն գնել էր շուրջ 1տարի առաջ՝ »Ռոսիա« տոնավաճառից, ստույգ չի հիշում, թե որ տաղավարից: Դանակը գնելուց հետո այն մշտապես պահել է իր մոտ՝ գրպանում, ինքն այն օգտագործել է աշխատանքի վայրում՝ սնունդ կտրատելու համար: Դեպքից հետո, ինչպես արդեն նշել է, ինչ-որ մեկն այն իր ձեռքից վերցրել է: Ներկայումս չգիտի դանակի գտնվելու վայրը: Ճանաչում է »Դրիմ« տաքսի ծառայության տնօրեն Գագիկ Ստեփանյանին և հեռախոսավար Լուսինե Մադաթյանին, վերջիններիս հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Ինչպես Լուսինեն, այնպես էլ Գագիկը, վիճաբանության ժամանակ եղել են տաքսի ծառայության դիմաց, փորձել են հանդարտեցնել կրքերը, թույլ չտալ, որ մոտենա Հրաչյային ու հորը: Իրենից բացի այլ անձինք հիշյալ վիճաբանության ժամանակ չեն փորձել սատարել հորեղբորը, հարվածներ հասցնել Հրաչյային ու Խաչատուրին, հորեղբայրը եղել է միայնակ, ինքը ևս տանից դուրս է եկել միայնակ, իր հետ այլ անձինք չեն եղել: Ոչ Հրաչյային, ոչ էլ մեկ այլ անձի չի հայհոյել, բացի Հրաչյային մեկ անգամ հարվածելուց այլ անձանց ոչ դանակով, ոչ բռունցքով և ոչ էլ ոտքով չի հարվածել: Հիշյալ վիճաբանության ժամանակ իրեն ևս որևէ մեկը չի հարվածել և չի հայհոյել /գ.թ. 157-161, դատական նիստի արձանագրություն/:
07.04.2017թվականին ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար, խնդրում է ներողամիտ գտնվել իր նկատմամբ /գ.թ. 269-270, դատական նիստի արձանագրություն/:
Ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի կատարած արարքը բացի նրա մասնակի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Խաչատուր Հովհաննիսյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին, տաքսու օֆիսի բակից, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ որդին՝ Հրաչյա Հովհաննիսյանը տաքսի սերվիզում է աշխատում և տաքսի է վարում, իր որդուն այնտեղ բնակվող Գագոն անհանգստացրել է և ինքը մոտեցել է նրան և ասել, որ իր երեխայի հետ գործ չունենա, ինչից վեճ է առաջացել, Գագիկը դանակ է հանել, որ հարվածի, իսկ տղան դանակը նրա ձեռքից վերցրել է և գցել մի կողմ, որից հետո եղել է վիճաբանություն, քաշքշոց հայհոյանքներ, նա մեկ անգամ էլ է դանակ հանել, որը նույնպես վերցրել են, դրանից հետո այդ գոռգոռոցներից Էրիկն է եկել և առանց իմանալու, թե ինչ է պատահել՝ դանակով խփել է տղային հետևից, որից հետո էլ տղան իրեն լավ չի զգացել և նրան տարել է հիվանդանոց: Իր անունով հաշվառված է »Օպել« մակնիշի 35ՍՍ005հ/հ մեքենան, ինքը մոտ մեկ տարի է աշխատում է տաքսի ծառայությունում, իսկ Գագիկի և Էրիկի բնակության վայրի շենքը կպած է տաքսի ծառայության օֆիսին: Իրենք նրանց հետ ընդհանրապես չեն շփվում, նրանք տաքսի են պատվիրում, իսկ ինքն էլ տղային ասել է, որ նրանց ընդհանրապես չսպասարկի, նրանց մասին լավ բաներ չի լսել, իր երեխան նորմալ, աշխատող երեխա է, իսկ նրանք ուրիշ բաներով են զբաղվում: Գագիկի մականունը »Յոժ« է: Նա տաքսի ծառայությունից օգտվել է, իսկ ծառայության համար կամ այդ պահին է վճարել կամ էլ հետո՝ նիսյա: Դեպքի օրը նա սերվիզ էր եկել պարտքը տալու համար, իսկ իրենք պանիխիդայից էին եկել, պարտքը տվել է գնացել, հետո կրկին վերադարձել է և մեքենա ուզել, սակայն ազատ մեքենա չի եղել, ասել են, որ մեքենա չկա, իսկ նա էլ ասել է ինչպես, թե չկա, Հրաչոն այստեղ է, իսկ ինքն էլ ասել է, որ ընդհանրապես իր երեխայի հետ գործ չունենա, նրա տաքսուց էլ չօգտվի, որից հետո խոսակցությունը շարունակվել է, հայհոյանքներ են եղել և վիճաբանություն է առաջացել, ապա դանակ է հանել: Նա անձամբ իրեն չի հայհոյել, ընդհանուր են եղել հայհոյանքները: Իսկ ընդհանուր առմամբ խնդիրը առաջացել է նրանից, որ նա իր երեխային թմրանյութ է տվել և ասել, որ տանի ինչ-որ մեկին փոխանցի, սակայն տղան չի տարել, իսկ ինքն էլ նրան ասել է, որ իր երեխայի հետ ընդհանրապես գործ չունենա և իր գործերի մեջ չխառնի, այս մեքենան չի ծառայելու իր համար, սակայն նա ասել է, որ սուտ է, նման բան չի եղել, իսկ տղան պնդել է իր ասածները, որից հետո էլ նա արդեն դանակ է հանել: Մինչև կռիվը նա անձամբ իրեն կամ տղային չի հայհոյել, կռվի ընթացքում են հայհոյանքները եղել: Կռվի ժամանակ միմյանց քաշքշել են և ինքն էլ է նրան մեկ անգամ հարվածել: Երբ տղան նրա ձեռքից վերցրել է դանակը, այդ պահին սկսել է հայհոյել և ասել, որ այստեղից որևէ տեղ չգնան, ինքը քիչ հետո կգա, ապա զանգել է, որից հետո Էրիկն է եկել: Բացի իրենից, տղայից և »Յոժից«, միջադեպին խառնվել է նաև իրենց տնօրենը՝ Գագիկը, նա բոլորին զգուշացրել է, որ որևէ մեկը մոտիկ չգնա, շենքի բնակիչները բոլորը կախվել էին պատուհաններից՝ հայհոյանքների ձայներից, հետո դիսպետչերն է դուրս եկել, իսկ Գագիկը նրան ասել է, որ ներս մտնի և դուռը փակի, քանի որ նա կին է, իսկ նա ահավոր վատ հայհոյանքներ է հնչեցրել: Հետո այդ ձայներից Էրիկն է եկել, վազել է իր վրա, սակայն երեխան դուրս է եկել նրա դիմաց և գոռալով ասել, որ նրա ձեռքին դանակ կա և հենց այդ պահին էլ խփել է, հետո արդեն մարդիկ են հավաքվել և նա փախել է, իսկ ինքն էլ մեքենան է բերել և տղային տարել հիվանդանոց, որովհետև կռիվը շարունակելու բան չի եղել: Երբ տղային դրել է մեքենայի մեջ, Գագիկը մեքենայի լուսամուտներին է հարվածել և ասել, որ բացի, հայհոյանքներ է տվել, սակայն ինքը չի կանգնել և գնացել է, իսկ Էրիկը փախել էր: »Նրանց վարքը նորմալ չէ«, »նրանք աշխատող չեն, իմ էրեխեն աշխատող է« ասելով նկատի ունի Գագիկին: Էրիկին ընդհանրապես չի ճանաչել, չեն բարևել միմյանց, միայն հորեղբորն է բարևել: Էրիկի հետ չի շփվել և երբևէ չի լսել, որ նա ցանկություն ունի որպես հեղինակություն հանդես գալու: Վիճաբանությունը Էրիկի հետ չի եղել, չգիտի Էրիկին ով է կանչել, իսկ Էրիկը վիճաբանությանը խառնվել է հորեղբոր համար, նա մինչ այնտեղ չի եղել և չէր էլ գա, կռիվը եղավ և այդ պատճառով էլ եկել է, իր և տղայի կռիվը եղել է Էրիկի հորեղբոր՝ Գագիկի հետ: Իր տղան ընդհանրապես չի հայհոյել, ինքն է հայհոյել: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ չի եղել դեպքեր, որ Էրիկը հայհոյանքներ տա կամ որևէ վատ վարքագծով աչքի ընկնի, նրան չի ճանաչել, ճանաչել է նրա հորեղբորը: Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը, որևէ մեկն իր նկատմամբ ճնշում չի գործադրել /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Խաչատուր Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Հրաչյա Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր որդին: Իր անվամբ հաշվառված է »Օպել Աստրա Ջ« մակնիշի 35 ՍՍ 005 հ/հ ավտոմեքենան: Հիշյալ մեքենան որդին շուրջ 1տարի շահագործում է որպես տաքսի, նույնքան ժամանակ էլ աշխատում է »Դրիմ« տաքսի ծառայությունում: Հիմնականում որդին աշխատում է 08-ից մինչև 20-ն ընկած ժամանակահատվածում: Ինքը ևս հիշյալ մեքենայով գործից ազատ ժամանակ կատարում է ուղևորափոխադրումներ՝ փոխարինում է որդուն: »Դրիմ« տաքսի ծառայության գրասենյակը տեղակայված է Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան 18/2հասցեում: Շուրջ մեկ տարի է ճանաչում է »Յոժ« մականվամբ Գագիկին և վերջինիս եղբոր որդուն՝ Էրիկին, որոնց ազգանունները չգիտի: Վերջիններիս ճանաչում է որպես Վ.Համբարձումյան 18-րդ շենքի բնակիչներ, իրենց վատ վարքագծով աչքի ընկած անձանց: Տաքսի վարելու ընթացքում երբեք ոչ Գագիկին, ոչ էլ Էրիկին չի սպասարկել, այլ վերջիններիս հաճախ սպասարկել է որդին՝ Հրաչյան: 2017թվականի մարտի սկզբներին 1-ին կամ 2-ին, Հրաչյան ասել է, որ Գագիկը հաճախ օգտվում է իր ծառայություններից, սակայն գումարը չի վճարում, այլ մի քանի օր անց է վճարում, բացի այդ էլ պատմել է, որ դեռևս 2017թվականի փետրվար ամսին Գագիկը որպես տաքսու վարորդ կանչել է իրեն, ասել է, որ թմրանյութ՝ »պլան« է ցանկանում տալ իրեն, որպեսզի տանի կրկեսի մոտ և փոխանցի եղբոր որդուն՝ Էրիկին, սակայն որդին կտրականապես հրաժարվել է թմրանյութը տեղափոխելուց, որից հետո Գագիկը նստել է իր հետ նույն մեքենայում, միասին գնացել են կրկեսի մոտ, Գագիկն իջել է մեքենայից, հանդիպել Էրիկին, որից հետո վերադարձել է մեքենան, միասին վերադարձել են Վ.Համբարձումյան փողոց: Հրաչյան խնդրել է, որ խոսի Գագիկի հետ, նա իրենից հեռու մնա: Արդեն 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 21-ի սահմաններում, գնացել է տաքսի ծառայության գրասենյակ, որպեսզի Հրաչյայի հետ վերադառնան տուն: Դրանից շուրջ երկու ժամ անց գրասենյակ է մտել Յոժը և հեռախոսավար Լուսինեին փոխանցել 1500ՀՀ դրամ պարտքը, որը գոյացել էր մեկ այլ վարորդի ծառայությունից »նիսյա« օգտվելու հետևանքով: Երբ Յոժը մտել է գրասենյակ, նրա աջ ունքն արյունոտված է եղել, հասկացել է, որ երևի կրկին վիճաբանել է ինչ-որ անձանց հետ: Մի քանի րոպե գրասենյակում մնալով և մեկ բաժակ ալկոհոլ օգտագործելուց հետո Յոժը հեռացել է: Այդ ընթացքում Հրաչյան շարունակել է պատվերներ կատարել, այդ իսկ պատճառով հետաձգվել է իրենց տուն գնալը: Գրասենյակից դուրս գալուց շուրջ 30րոպե անց, երբ որդին ավարտել է պատվերը և գտնվել է գրասենյակում, Յոժը կրկին վերադարձել է գրասենյակ և ասել, որ իրեն տաքսի է անհրաժեշտ, սակայն նշել է, որ տաքսու գումար չունի, խոստացել է վճարել հետագայում: Տնօրեն Գագիկն ասել է, որ ազատ մեքենա չկա, իսկ Յոժը մատնացույց է արել Հրաչյային, ասելով, որ նա ազատ է: Այդ ժամանակ Յոժին ասել է, որ Հրաչյան զբաղված է, չի կարող փոխադրել, ու բացի այդ էլ ասել է, որ նրա հետ խոսելու բան ունի, դուրս է հրավիրել գրասենյակից: Անմիջապես գրասենյակի դռան դիմաց Յոժին ասել է, որ հեռու մնա որդուց, չի ցանկանում, որ շփվի նրա ու նրա շրջապատի հետ, իսկ Յոժն այդ ժամանակ ասել է. »Ֆորմա ես հագել, բոզավարի ես քեզ պահում, լավ տղեքի համարա քշվում ավտոն«, որից հետո նախ օդում անհասցե հայհոյանքներ է հնչեցրել, այնուհետև աջ ձեռքի ափով մեկ անգամ հարվածել է իր ձախ այտին, որից զգացել է ֆիզիկական ցավ: Յոժը շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել իր կողմից համազգեստ կրելու կապակցությամբ, որից հետո ինքը նրան կարգի հրավիրելու նպատակով մեկ անգամ աջ ձեռքի ափով հարվածել է նրա ձախ այտին: Դրանից անմիջապես հետո Յոժն իր համար անսպասելի կերպով գոտկատեղի հետնամասի կողմից աջ ձեռքով հանել է գաղտնի փականով դանակ, բացել այն, իր հասցեին հայհոյանք հնչեցնելով փորձել դանակով հարվածել, սակայն այդ պահին գրասենյակից դուրս է վազել Հրաչյան և նախ բռնել է Յոժի ձեռքից, ապա ոլորել այն ու խլել է դանակը, շպրտել մի կողմ, ինչից հետո Յոժը դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ձայների վրա գրասենյակից դուրս է եկել նաև տնօրեն Գագիկը: Յոժը շուրջ 20-25մետր հեռանալով, շրջվել է և սկսել իրենց հասցեին բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնելով սպառնալ, ասելով, որ սպասեն, մինչ ինքը հետ կվերադառնա: Այդ պահին նրան շրջապատել են շուրջ 10 իրեն անծանոթ անձինք տարբեր տարիքի: Այդ անձանց գալուց հետո ևս Յոժը շարունակել է իրենց հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնել, բացի այդ էլ դեպի իրենց նետել է քարեր, որոնք իրենց չեն դիպել: Այդ ժամանակ Յոժին փորձել է սաստել տնօրեն Գագիկը, ասելով,որ. »Գիշերվա հազարնա, փակի լափառոշ բերանդ, մարդիկ լսում են«, սակայն Յոժը Գագիկին ևս չի ենթարկվել և վազելով մոտեցել է իրենց: Նրա ձեռքում կրկին դանակ է նկատել: Նա, դանակն աջ ձեռքում պահած, իր հասցեին հայհոյանք հնչեցնելով, կրկին փորձել է դանակով հարվածել, սակայն ինքն աջ ոտքով հարվածել է Յոժի ձեռքին, որի հետևանքով դանակը ձեռքից ընկել է: Այդ ժամանակ լսել է բարձր բղավոցի ձայներ, շրջվելով տեսել է, որ բղավելով, իրենց հասցեին հայհոյանքներ տալով, դեպի իրենց է վազում Յոժի եղբոր որդին՝ Էրիկը: Մինչ հսկել է Յոժին, որպեսզի նա իրեն չհարվածի, լսել է Հրաչյայի բղավոցն այն մասին, որ Էրիկի ձեռքում ևս դանակ կա, զգույշ լինի: Մի քանի վայրկյան անց Հրաչյան, ով այդ պահին գտնվել է իր մեջքի հետևում, բղավելով ասել է, որ Էրիկն իրեն դանակով հարվածեց: Անմիջապես շրջվել է ու տեսել, որ Հրաչյան արդեն կքանստած է, իսկ Էրիկը հետ-հետ քայլելով հեռանում է: Այդ ժամանակ դեպի իրեն եկող Յոժին հրել է մոտակա ավտոմեքենայի վրա, Հրաչյային ասել է, որ շտապ նստի իրենց մեքենան: Այդպես Հրաչյան նստել է մեքենայի դիմացի ուղևորի նստատեղին, իսկ ինքը վարորդի, շարժիչը գործի է գցել: Այդ ժամանակ տեսնելով, որ Յոժը մոտենում է մեքենային, ասել է, որ Հրաչյան փակի մեքենայի փականները: Յոժը մոտեցել է իր դռանը, ձեռքի բռունցքով դռան ապակուն հարվածելով, հայհոյախառն արտահայտություններով պահանջել է, որ բացի դուռը, չվարի մեքենան, իսկ ինքը նրան պատասխանել է, որ գնում է հիվանդանոց: Դրանից անմիջապես հետո Հրաչյային տեղափոխել է »Էրեբունի« ԲԿ, որտեղ որդուն վիրահատել են /գ.թ. 36-40, 230-234, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Հրաչյա Հովհաննիսյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է Էրիկին որպես իրենց տաքսի սերվիզից օգտվող, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ Էրիկը միայն այդ պահին է եկել, մնացած ժամանակ որևէ առնչություն իրենց մեջ չի եղել, միայն եղել է հորեղբոր միջև: Երբ Գագիկը եկել է օֆիս, վիճաբանություն է եղել և երբ տեսել է, որ վիճաբանությունն ավելի է խորանում, դուրս է եկել այն պահին, որ նա ցանկացել է դանակով հարվածել հորը, որից անմիջապես հետո ինքը դանակը վերցրել է նրա ձեռքից և շպրտել մի կողմ: Վիճաբանության ձայներից Էրիկ Մարանդյանն է եկել և դանակը ձեռքին գնացել է դեպի հոր կողմը, ինքը հորը մի կողմ շպրտելով ցանկացել է Էրիկի ձեռքից դանակը վերցնել, սակայն չի կարողացել և հարվածը եղել է իր կողքի մասով, որից հետո գնացել են հիվանդանոց: Էրիկը իր ենթադրությունով հորեղբոր ձայների վրա է եկել կամ էլ զանգի, չի կարող կոնկրետ ասել: Էրիկը գալուց անմիջապես հետո դանակով հարվածել է, եղել են նաև հայհոյանքներ: Էրիկը հայհոյանքներ տալով է եկել, դրանք ուղղված են եղել իրենց, որ »ով իր հորեղբոր հետ պրոբլեմ ունի ես նրա…«, հայհոյանքները ուղղված են եղել վիճաբանությանը ներկա մարդկանց, իսկ այդ մարդիկ եղել են իրենք: Երբ Էրիկը հայհոյանքներ տալով մոտեցել է, ինքը նկատել է, որ նա կողքից դանակ է հանել և վազելով հոր կողմ է գնացել: Ինքը ծակոց է զգացել, սակայն չի մտածել, որ դա դանակից է, մի քանի վայրկյան անց զգացել է, որ շնչառությունը վատացավ, որից կքանստել է: Խփելու ժամանակ Էրիկը որևէ բան չի ասել, այլ միանգամից խփել է ու փախել: Հետո ինքը դիմել է հորը, որ իրեն տանի հիվանդանոց, միջադեպին ներկա անձինք պետք է, որ տեսած լինեն իրեն հարվածելու պահը, որևէ մեկը չի միջամտել: Երբ հայրն իրեն դրել է, որ տանի հիվանդանոց, այդ ընթացքում նույնպես իրենց հետևից հայհոյանքներ են հնչել: Քանի որ վիճաբանությունը Էրիկի հորեղբոր հետ է եղել, այդ պատճառով է նա դանակը հանել և մոտեցել: Երբ Գագիկի ձեռքից դանակը վերցրել է, շարունակվել է քաշքշուկը: Դանակը վերցնելուց հետո Գագիկը հետ է գնացել, սակայն այլ տարածք չի գնացել, այլ եղել է տարածքում, նա միայնակ է հետ եկել: Հետ գնալու ընթացքում Գագիկն ասել է, որ »հլը տեսեք ձեր հետ ինչ է լինելու« և նմանատիպ այլ բաներ, որոնք հիմա չի հիշում: Կռվի ընթացքում Գագիկը կանչել է Էրիկին, գոռացել է »Էրիկ շուտ հասի« և Էրիկը մոտ 3-4րոպե անց վազելով եկել է, Էրիկի հետ այլ մարդ չի եկել: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո տուժողը հայտնեց, որ Էրիկը միայնակ է եկել, սակայն ընդհանուր այնտեղի ժողովուրդն էլ են մոտեցել, որ պահեն, բայց Էրիկը առանձին է մոտեցել՝ շենքի մոտից /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Հրաչյա Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ շուրջ 1տարի է շահագործում է հոր անվամբ հաշվառված »Օպել Աստրա Ջ« մակնիշի 35 ՍՍ 005 հ/հ ավտոմեքենան, նույնքան ժամանակ էլ աշխատում է »Դրիմ« տաքսի ծառայությունում: Շուրջ մեկ տարի է ճանաչում է Յոժ մականվամբ Գագիկին և վերջինիս եղբոր որդուն՝ Էրիկին: Վերջիններիս ճանաչում է որպես Վ.Համբարձումյան 18-րդ շենքի բնակիչներ, նրանք հաճախ են աչքի ընկնում իրենց վատ վարքագծով, հաճախ են ալկոհոլ օգտագործում: Նրանք երկուսն էլ պարբերաբար օգտվում են իր ծառայություններից: 2017թվականի փետրվար ամսին Գագիկը որպես տաքսու վարորդ իրեն կանչել է Գյուլբենկյան փողոց, ասել, որ թմրանյութ՝ »պլան« է ցանկանամ տալ իրեն, որպեսզի այն տանի կրկեսի մոտ և փոխանցի եղբոր որդուն՝ Էրիկին, սակայն ինքը հրաժարվել է թմրանյութը տեղափոխելուց, որից հետո Գագիկը նստել է իր մեքենան, միասին գնացել են կրկեսի մոտ, Գագիկն իջել է մեքենայից, հանդիպել Էրիկին, որից հետո հետ է վերադարձել մեքենան, միասին վերադարձել են Վ.Համբարձումյան փողոց: Դա եղել է միակ անգամը, որ Գագիկն իրեն նման առաջարկ է արել: 2017թվականի մարտի սկզբներին հորն ասել է, որ Գագիկը հաճախ օգտվում է իր ծառայություններից, սակայն գումարը չի վճարում, այլ մի քանի օր անց է վճարում, և քանի որ նա տարիքով մեծ է, ուստի խնդրել է, որ հայրը խոսի Գագիկի հետ, որ նա իրենից հեռու մնա: Արդեն 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 21-ի սահմաններում, տաքսի ծառայության գրասենյակ է եկել հայրը, որպեսզի միասին գնան տուն: Դրանից հետո մինչև ժամը 23-ի սահմանները, կատարել է պատվերներ, ավարտելով վերջին պատվերը մտել է գրասենյակ: 1-2րոպե անց գրասենյակ է մտել Յոժը և ասել, որ իրեն տաքսի է անհրաժեշտ, նշելով, որ տաքսու գումար չունի, խոստանալով վճարել հետագայում: Տնօրեն Գագիկն ասել է, որ ազատ մեքենա չկա, իսկ Յոժը մատնացույց է արել իրեն, ասելով, որ ազատ է: Այդ ժամանակ հայրը Յոժին ասել է, որ ինքը զբաղված է, չի կարող փոխադրել, ու բացի այդ էլ Յոժին ասել է, որ նրա հետ խոսելու բան ունի, դուրս է հրավիրել գրասենյակից: Շուրջ 5րոպե անց, երբ տաքսի ծառայության տնօրեն Գագիկի և հեռախոսավար Լուսինեի հետ նստած են եղել գրասենյակում, լսել է Յոժի հայհոյախառն բղավոցի ձայնը, անմիջապես դուրս է եկել և նկատել, որ Յոժը դանակն աջ ձեռքում պահած, փորձում է հարվածել հորը: Անմիջապես մոտեցել է Յոժին, նախ բռնել է աջ ձեռքից, ապա ոլորել է այն ու խլել բաց վիճակում գտնվող դանակը, այն շպրտել է մի կողմ, ինչից հետո Յոժը դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ձայների վրա գրասենյակից դուրս է եկել նաև տնօրեն Գագիկը: Յոժը շուրջ 30մետր հեռանալով, շրջվել է դեպի իրենց և, իր ու հոր հասցեին բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնելով, սպառնացել է, ասելով, որ սպասեն, մինչ ինքը կվերադառնա: Այդ ժամանակ Յոժը վազել է Վ.Համբարձումյան 18շենքի կողմ և մի քանի րոպե անց հետ է վերադարձել 3-4հոգու հետ, որոնց մեջ էր նաև Էրիկը, ով հանդիսանում է Յոժի եղբոր որդին, ում ճանաչում է որպես այդ թաղի բնակիչ: Այդ անձանց գալուց հետո ևս Յոժը շարունակել է իրենց հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնել, բացի այդ էլ դեպի իրենց նետել է քարեր, սակայն դրանք իրենց չեն դիպել, այլ ընկել են քիչ հեռավորության վրա: Այդ ժամանակ Յոժին փորձել է կարգի հրավիրել տնօրեն Գագիկը, ասելով, որ ուշ ժամ է, փակի »լափառոշ« բերանը, մարդիկ լսում են, սակայն Յոժը Գագիկին ևս չի ենթարկվել և վազելով մոտեցել է հորը: Տեսել է, որ Յոժը դանակն աջ ձեռքում պահած, հոր հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելով, կրկին փորձել է դանակով հարվածել, սակայն հայրը ոտքով հարվածել է Յոժի ձեռքին և դանակը վայր է գցել: Նույն պահին բղավելով, իրենց հասցեին հայհոյանքներ տալով դեպի իրենց է վազել Յոժի եղբոր որդին՝ Էրիկը, ում ձեռքին ևս դանակ է նկատել: Անմիջապես բղավել է, ասելով, որ Էրիկի ձեռքում ևս դանակ կա: Տաքսի ծառայության տնօրեն Գագիկը փորձել է հետ պահել Էրիկին, չթողնել, որպեսզի նա մոտենա իրեն, սակայն չի կարողացել, որից հետո Էրիկը, մոտենալով իրեն, մեկ անգամ աջ ձեռքում պահած դանակով հարվածել է իր որովայնին: Ձեռքը տանելով դեպի որովայնը, նկատել է, որ այն ամբողջությամբ արյունոտվել է, ինչից հետո ցավից բղավել է, ասելով, որ Էրիկն իրեն դանակով հարվածեց և անմիջապես կքանստել է: Դրանից անմիջապես հետո հայրն իրեն ասել է, որ շտապ նստի մեքենան: Այդպես, մեծ դժվարությամբ, նստել է մեքենայի դիմացի ուղևորի նստատեղին, իսկ հայրը նստել է վարորդի նստատեղին, ասել, որ փակի մեքենայի փականները: Յոժը մոտեցել է հոր դռանը, ձեռքի բռունցքով դռան ապական հարվածելով, հայհոյախառն արտահայտություններով պահանջել, որ բացի դուռը, չվարի մեքենան, իսկ հայրը չի ենթարկվել նրան ու իրեն տեղափոխել է »Էրեբունի« ԲԿ, որտեղ իրեն վիրահատել են /գ.թ. 45-46, 235-238, 243-244, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Գագիկ Ստեփանյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին բակից, որտեղ գտնվում է իր գրասենյակը, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ նախաքննությամբ ինչ տեսել է այն էլ հայտնել է, որևէ փոփոխություն չկա, ներկայումս շատ բաներ չի հիշում: Ընդհանուր առմամբ կարող է ասել, որ օֆիսում է եղել իրենց, դրսից բարձր ձայներ է լսել և մթության մեջ նկատել է, որ քաշքշում են իրեն, ինքն ասել է, որ հանգստանան և վերջացնեն, ապա նկատել է, որ »Օպել« մակնիշի մեքենա է շարժվել շատ արագ, հետո Խաչիկը զանգել է իրեն և ասել, որ երեխային խփել են, արյուն է գալիս և նրան տանում են հիվանդանոց, որից հետո էլ ինքն է գնացել »Էրեբունի« ԲԿ: Երբ դուրս է եկել ուղղակի ամբոխ է տեսել, եղել է հեռվում կանգնած և մթության մեջ որևէ մեկին չի տարբերել, եթե լույս լիներ կճանաչեր, քանի որ այդ թաղամասում բոլորին է ճանաչում: Ինքը միայն բարձրաձայն գոռացել է, որ հանգստանան և հեռու գնան: Դեպքը եղել է մոտ երկու տարի առաջ, ժամը 9-10-ի սահմաններում, քաշքշուկը եղել է Գագիկի՝ ամբաստանյալի հորեղբոր և վարորդի՝ Հրաչյայի միջև: Գրասենյակում վիճաբանության ձայներ չի լսել, դուռը եղել է փակ վիճակում, ինքը երևի վերջում է դուրս եկել: Գրասենյակից դուրս գալուց ինքը միայնակ չի եղել, եղել է նաև իրենց դիսպետչեր Լուսինեն և երբ ինքը դուրս է եկել, նրան ասել է, որ դուռը փակի և դուրս չգա: Դրսում վիճաբանության ձայներ է լսել, չի բացառում, որ այդ ընթացքում նաև հայհոյանքներ եղած լինեն: Ինքը ընդհանուր հավաքվածներին է սաստել, կոնկրետ որևէ մեկին ուղղված չի եղել: Երբ Հրաչյային տարել են հիվանդանոց և նրան տանելուց 15րոպե տարբերությամբ նաև ինքն է գնացել՝ Էրիկի հոր հետ: Հրաչյային հարվածելու մասին ինքն իմացել է նրա հորից, չի ասել, թե ով է խփել, ինքը նույնպես չի իմացել, թե ով է հարվածել, դեպքն իրենից հեռու է եղել և մթության մեջ որևէ բան չի տեսել: Իրենց կազմակերպությունը գտնվում է Էրիկ Մարանդյանի բնակության վայրի շենքի կողքը, որտեղից էլ ճանաչում է նրան, Էրիկ Մարանդյանին կարող է բնութագրել որպես նորմալ, մարդկային անձնավորություն, որևէ անգամ վատ վարքագծով աչքի չի ընկել, երբևէ չի փորձել իր »ես«-ը հաստատել շրջապատում, որևէ անգամ նրա կողմից վատ բան չի նկատել: Դեպքի ժամանակ հնարավոր է Էրիկն էլ է այնտեղ եղել, նրանք իրենից հեռու են եղել և մթության մեջ ինքը որևէ մեկին չի նկատել: Վիճաբանությունը ինչ-որ 600դրամ պարտք գումարի մասին է եղել, տալ-վերցնելու, ասել է, որ մեքենա է իրեն պետք: Վկայի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ երկար ժամանակ է անցել և նույնիսկ տեսականորեն դա հնարավոր չի, որ ամեն ինչ հիշեր, հնարավոր է, որ Խաչիկի և Գագոյի միջև կռվի ժամանակ հայհոյանքներ եղած լինեն և ինքը մոռացած լինի այդ մասին, նախաքննական մարմնին ինչ ասել է ճիշտն է ասել, համապատասխանում է իրականությանը, որևէ մեկն իրեն չի ճնշել, իր կամքով է ցուցմունք տվել, ամբողջությամբ պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Գագիկ Ստեփանյանը նախաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում, երբ Հրաչյա Հովհաննիսյանի և հեռախոսավար Լուսինեի հետ գտնվել են գրասենյակում, նկատել է, որ Գագիկն ու Խաչատուրը դուրս են եկել գրասենյակից: Քիչ անց դրսից լսվել են վիճաբանության, հայհոյանքի ձայներ, որից հետո գրասենյակից դուրս է եկել Հրաչյան: Շուրջ 1-2րոպե անց վիճաբանության ու հայհոյանքի ձայներն ավելի են բարձրացել, որից հետո Լուսինեին ասել է, որ հանկարծ գրասենյակից դուրս չգա, իսկ ինքը դուրս է եկել գրասենյակից: Նկատել է, որ Գագիկը՝ Յոժը, գրասենյակից որոշակի հեռավորության վրա կանգնած, Հրաչյայի և Խաչիկի հասցեին գոռալով հնչեցնում է հայհոյանքներ, ինչ-որ բաներ է նետում նրանց ուղղությամբ: Բղավելով փորձել է կարգի հրավիրել Գագիկին, ասելով, որ ուշ ժամ է, իր բղավոցներով խանգարում է բոլորի անդորրը, սակայն նա չի ենթարկվել իրեն, շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել, որից հետո իբր թե զրուցելու նպատակով մոտեցել է Խաչատուրին: Դրանից հետո ինքը մտել է գրասենյակ: Քիչ անց դուրս զալով, նկատել է, որ Յոժի եղբոր որդին՝ Էրիկը, վազելով գալիս է դեպի Հրաչյայի և Գագիկի կողմ: Փորձել է փակել Էրիկի ճանապարհը, սակայն նա հայհոյախառն արտահայտություններ հնչեցնելով շրջանցել է իրեն: Շրջվելով տեսել է, որ մի պահ Էրիկը մոտեցել է Հրաչյային, ապա արագ մի կողմ գնացել: Ամեն ինչ արագ է կատարվել, չի հասկացել, ինչ է տեղի ունենում: Դրանից անմիջապես հետո Խաչատուրն ու Հրաչյան նստել են իրենց մեքենան ու շտապ հեռացել են: Զանգահարել է Խաչատուրին, որպեսզի նրան ասի, որ այլևս հետ չգա, վիճաբանությունը չշարունակեն, իսկ Խաչատուրն ասել է, որ Էրիկը դանակով հարվածել ու մարմնական վնասվածք է պատճառել Հրաչյային: Այդ լսելուն պես մեկնել է »Էրեբունի« ԲԿ /գ.թ. 61-64, 256-257, դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատաբժշկական կրկնակի փորձաքննության թիվ 17-0639եզրակացությամբ այն մասին, որ Հրաչյա Հովհաննիսյանին պատճառվել է մարմնական վնասվածք որովայնի ձախ կողմնային շրջանի ծակած-կտրած, հետորովայնամզային տարածություն թափանցող վիրավորման ձևով, ստորադիր փափուկ հյուսվածքների վնասումով, որը պատճառվել է սուր ծակող-կտրող գործիքով դանակով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և նրա առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս առողջության տևական քայքայման հատկանիշով /գ.թ. 342-345, դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատարանը վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հատկանիշներին, հետևաբար նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին): Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 62հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Է.Մարանդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատապարտված չի եղել, հատուցել է պատճառված վնասը, բնութագրվում է դրական Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան փողոցի 18շենքի բնակիչների կողմից, որը հաստատվել է »Քնար« համատիրության նախագահ-կառավարչի կողմից:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-ին մասով կատարված հանցագործության համար պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքների պահպանումը:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի համաձայն՝
1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Վերլուծելով և գնահատելով վերը նշված հանգամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էրիկ Մարանդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորած վարքագիծը` մասնավորապես այն, որ գտնվելով ազատության մեջ գիտակցել է կատարած հանցանքների վտանգավորությունը և մինչ օրս զերծ է մնացել այլ հակաօրինական արարքներ կատարելուց, զղջացել է կատարածի համար, բնութագրվում է դրական, հատուցել է պատճառված վնասը, հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ թվարկված հանգամանքներն էականորեն նվազեցնում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ելնում է այն իրողությունից, որ օրենքի առաջնային պահանջը պատժի արդարացիությունն է, որը՝ որպես քրեական իրավունքի սկզբունք, ձևակերպված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10հոդվածում, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժը պետք է լինի արդարացի, անհրաժեշտ և բավարար նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունը կանխելու համար: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի դրույթների համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Դատարանը միաժամանակ հավաստում է, որ նշանակվող պատժի արդարացիության հարցը լուծելիս դատարանը ճիշտ է գնահատել գործի բոլոր հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող բոլոր տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է տվյալ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Ընդ որում, պատիժ նշանակելիս դատարանն ուղեցույց է ընդունում նաև քրեական օրենքի դրույթն այն մասին, որ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները (ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի 3-րդ մաս): Միաժամանակ նշված հանգամանքների ամբողջությունը դատարանին հիմք է տալիս կիրառելու ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով սանկցիայի ոչ խիստ տարբերակը՝ չափի իմաստով:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում` մեկ օրը երեք ժամի դիմաց:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Էրիկ Մարանդյանի նկատմամբ 07.03.2017թվականին հայտարարվել է հետախուզում և դատարանի 09.03.2017թվականի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,19.03.2018թվականին Էրիկ Մարանդյանը հայտնաբերվել է, իսկ 20.03.2017 թվականին որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը դատարանի որոշմամբ թողնվել է անփոփոխ, 31.05.2017թվականին ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ Է.Մարանդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը փոխարինվել է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավով և նույն օրն ազատ է արձակվել արգելանքից: Հետևաբար ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն ամբաստանյալի պատժին պետք է հաշվակցել 19.03.2018թվականից մինչև 31.05.2017թվականն անազատության մեջ գտնվելու 2/երկու/ ամիս 12/տասներկու/ օրը:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 82հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:
ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 01.11.2018թվականին ընդունված և 06.11.2018թվականին օրինական ուժի մեջ մտած »Էրեբունի-Երևանի հիմնադրամ 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին« ՀՀ Օրենքի /այսուհետ նաև` համաներման օրենք/ 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝
1. Համաներում հայտարարելով պատժից ազատել՝
1/ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց / ... /:
Համաներման օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 1-ին կետի »բ« ենթակետի համաձայն` սույն օրենքի կատարումը վերապահել՝
1) Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին`
ա/ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարանում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել:
Համաներման օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն` սույն օրենքը կարգավորում է 2018 թվականի հոկտեմբերի 21-ը ներառյալ հանցագործություն կատարելու մեջ կասկածվող, մեղադրվող կամ հանցագործություն կատարած անձանց նկատմամբ համաներում հայտարարելու հետ կապված հարաբերությունները:
Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` նույն մասի 5-րդ կետում թվարկված են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասը, այսինքն` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ: Սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է նաև Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի մյուս կետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման օրենքի կիրառման համար:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, հատուցման ենթակա վնասի վերաբերյալ վեճի առկայության մասին տեղեկություններ չեն ներկայացվել:
Վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները կիրառելով՝ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարել է մինչև 2018թվականի հոկտեմբերի 21-ը, քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նախկինում դատապարտված չի եղել, նաև բացակայում են Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասով նախատեսված` համաներումը չկիրառելու հիմքերը, հետևաբար ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ Համաներման օրենքը կիրառելու սահմանափակումներ չկան և Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի պահանջով վերջինիս պետք է ազատել սույն դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից:
Ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ գրավը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը քննության առնելով գրավադրված 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարը վերադարձնելու հարցը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի կողմից թույլ չի տրվել ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 143հոդվածի 6-րդ կետով նախատեսված խախտումներ, ուստի ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 143հոդվածի 7-րդ կետի համաձայն գրավադրված գումարը պետք է վերադարձնել:
Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 168հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված դատական ծախսերը ամբաստանյալից ենթակա չի բռնագանձման, քանի որ նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Էրիկ Սարգսի Մարանդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել 19.03.2017թվականից մինչև 31.05.2017թվականն անազատության մեջ գտնվելու 2/երկու/ ամիս 12/տասներկու/ օրը և Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 9/ինը/ ամիս 18/տասնութ/ օր ժամկետով:
Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 01.11.2018թվականին ընդունված և 06.11.2018թվականին ուժի մեջ մտած »Էրեբունի-Երևանի հիմնադրամի 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին« ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և նրան ազատել նշանակված պատժի կրումից:
Կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո գրավի գումար հանդիսացող 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը վերադարձնել:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստացման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Դատավճիռը չի բողոքարկվել, մտել է օրինական ուժի մեջ
«--------» ------------------------- 2019թ.
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
»07« դեկտեմբերի 2018թ. ք.Երևան
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Լ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Բ.ՂԱԶԻՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Է.ՄԱՐԱՆԴՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Վ.ԷԼԲԱԿՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ Խ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Հ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի՝ ծնված 18.03.1992թվականին, քաղաք Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղա-
քացի, չամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակ- վում է քաղաք Երևան,ՎիկտորՀամբարձումյան փողոց18շենք,26բնակարան հասցե-
ում, 07.03.2017թվականին հայտարարվել է հետախուզում, 09.03.2017թվականին որ-
պես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,19.03.2018թվականին հայտնա-
բերվել է, 20.03.2017թվականին որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավո- րումը թողնվել է անփոփոխ, 31.05.2017թվականին ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատա- րանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը փոխարին- վել է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավով և նույն օրը ազատ է արձակվել արգելանքից:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով:
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով դատարանը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործով ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վիկտոր Համբարձումյան 18/2հասցեի դիմաց ծագած վիճաբանության ընթացքում խուլիգանական դրդումներով Հրաչյա Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածք հասցնելու ուղղակի դիտավորությամբ, սուր կտրող-ծակող առարկայով՝ դանակով, մեկ անգամ հարվածել է վերջինիս որովայնին, դանակը թափանցել է հետորովայնամզային տարածություն պատճառելով հեմատոմայի զարգացմամբ ուղեկցված ձախ կողմնային շրջանի կտրած-ծակած արյունահոսող վերք, որի արդյունքում Հրաչյա Հովհաննիսյանի առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս: Այսպես. Էրիկ Մարանդյանը 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում, գտնվելով տանը՝ Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան 18-րդ շենքի 26-րդ բնակարանում, բակից լսելով վիճաբանության ձայներ ու հայհոյանքներ և դրանք նույնացնելով հորեղբոր՝ Գագիկ Մարանդյանի ձայնին, իր հետ տանից վերցնելով դանակ, դուրս է եկել տանից: Վ.Համբարձումյան 18/2հասցեի դիմաց նկատելով հորեղբոր հետ վիճաբանող հայր և որդի Խաչատուր և Հրաչյա Հովհաննիսյաններին, վրդովվելով վերջիններիս կողմից իր և հորեղբոր անձն անտեսելու, հորեղբոր հետ վիճաբանելու Հովհաննիսյանների համարձակությունից և այն որպես չնչին առիթ օգտագործելով, առանց փորձելու հասկանալ վիճաբանության պատճառն ու շարժառիթը, ոչ այնքան տուժողի հետ անձնական փոխհարաբերություններից ելնելով, որքան հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու ձգտումով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով տարված և խախտելով վարքագծի համընդհանուր ճանաչում ստացած նորմերն ու բացահայտ ցուցադրելով իր արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, խուլիգանական դրդումներով Հրաչյա Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածք հասցնելու ուղղակի չկոնկրետացված դիտավորությամբ, սուր կտրող-ծակող առարկայով՝ դանակով, մեկ անգամ հարվածել է վերջինիս որովայնին՝ դանակը թափանցել է հետորովայնամզային տարածություն, որի արդյունքում Հրաչյա Հովհաննիսյանի առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Էրիկ Սարգսի Մարանդյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով:
Թիվ 14164317քրեական գործը 07.06.2017թվականին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0087/01/17հերթական համարը:
Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը դատաքննությամբ հայտնեց, որ իրեն մասնակի է մեղավոր ճանաչում: Ինքը տանն է եղել, դրսից աղմուկ է լսել և դուրս գալուց հետո տեսել է, որ հորեղբորը քաշքշում են, ինչի պատճառով էլ տեղի է ունեցել դեպքը: Իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակի, քանի որ միտում չի ունեցել իր առավելությունը ցույց տալու, ուղղակի հորեղբորն այդ վիճակում տեսնելով ցանկացել է նրան ինչ-որ բանով օգնել: Հրաչյային դանակով է խփել, այլ բան չունի ավելացնելու, իրեն մեղավոր է ճանաչում, սակայն ոչ թե ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասով, այլ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 1-ին մասով, հրաժարվում է պատասխանել հարցերին /դատական նիստի արձանագրություն/:
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և 11.03.2017թվականին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2017թվականի մարտի 4-ին օրվա ընթացքում հիմնականում գտնվել է տանը: Շուրջ 7ամիս է օգտագործում է /098/29-21-29բջջային հեռախոսահամարը: Սովորաբար օրվա ընթացքում հաճախ զանգահարում և հեռախոսազրույց է ունենում հորեղբոր՝ Գագիկ Մարանդյանի հետ: Ժամը 22:45-ից 23-ն ընկած ժամանակահատվածում մի քանի անգամ զանգահարել է հորեղբորը, ով օգտագործում է /093/61-60-24բջջային հեռախոսահամարը, սակայն նա զանգերին չի պատասխանել: Անհանգստացել է դրանից, քանզի երբեք չի եղել, որ հորեղբայրն իր զանգերին չպատասխանի: Ժամը 23:10-ի սահմաններում, երբ տանը հեռուստացույց է դիտել, դրսից լսել է բարձրաձայն բղավոցներ, հայհոյանքներ: Իրեն ծանոթ է թվացել հորեղբոր ձայնը և անմիջապես դուրս է վազել տանից: Դուրս զալով շքամուտքից շենքի հարևանությամբ գտնվող »Դրիմ« տաքսի ծառայության դիմաց հավաքված նկատել է շուրջ 10անձանց: Նկատել է, որ հորեղբոր դեմքն ամբողջությամբ արյունոտված է, իսկ »Դրիմ« տաքսի ծառայության վարորդ Հրաչյան ու վերջինիս հայրը՝ Խաչիկը, քաշքշում են հորեղբորը: Այդ պահին կորցրել է իրեն, ձեռքը տարել է գրպանը, տեսել, որ գրպանում դանակ կա: Անմիջապես գրպանից հանել է փակ վիճակում գտնվող ծալովի դանակը, բացել այն և աջ ձեռքում պահած շարժվել դեպի Հրաչի և Խաչատուրի կողմը: Անմիջապես իր ճանապարհը փակել են տաքսի ծառայության աշխատակիցները, իրեն թույլ չեն տվել մոտենալ Հրաչյային և Խաչատուրին: Քանի որ եղել է տաքացած, նյարդայնացած, ուստի չի ենթարկվել նրանց պահանջներին, ճեղքել է նրանց դիմադրությունը, վազել դեպի Հրաչյան և մեկ անգամ աջ ձեռքում գտնվող դանակով հարվածել Հրաչյայի որովայնին: Զգացել է, որ դանակը մտավ Հրաչյայի որովայնը: Այդ ժամանակ մի պահ հետ է քաշվել, իսկ հավաքված անձինք իրեն հրելով և քաշելով հեռացրել են Հրաչյայի մոտից: Այդ պահին ինչ-որ մեկն իր ձեռքից վերցրել է արյունոտված դանակը, որն այլևս չի տեսել: Դրանից անմիջապես հետո նկատել է, որ Հրաչյան ու Խաչատուրը նստել են ինչ-որ մեքենա և հեռացել են: Դրանից անմիջապես հետո նկատել է, որ Հրաչյան նստել է ինչ-որ մեքենայի դիմացի աջ նստատեղին, իսկ Խաչատուրը նստել է վարորդի նստատեղին ու քշելով հեռացել են: Ինքն ու հորեղբայրը մյուսների հետ մնացել են տաքսի ծառայության մոտ կանգնած: Հորեղբորից հետաքրքրվել է, թե ինչն է եղել վիճաբանության պատճառը, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ մտել է տաքսի ծառայություն, ցանկացել է տաքսի պատվիրել, տաքսի ծառայության աշխատակիցներն եղել են ալկոհոլի ազդեցության տակ, միմյանց չեն հասկացել և վիճաբանություն է առաջացել: Քիչ անց եկել է նաև հայրը, նրան պատմել են կատարվածի մասին, որից հետո հայրը բարկացել է իր վրա և ասել, որ աչքին չերևա: Մինչ կհեռանար, հորեղբայրը մտել է տաքսի ծառայության հարևանությամբ գտնվող սանհանգույց, լվացել է դեմքը, կարգի հրավիրել իրեն, որից հետո ինքը նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել դեպի Կիևյան փողոց: Մեքենայից իջել է »Սաս« սուպերմարկետի մոտ, ոտքով քայլել դեպի մարզահամերգային համալիրի դիմացի գետնանցումում գտնվող հյուրանոցային համալիր և վարձակալել է սենյակ: Շուրջ 30րոպե անց իր համարով զանգահարել է հորեղբայրը և նրան ասել է, որ գտնվում է հյուրանոցում, առաջարկել է գալ ու իր հետ մնալ, ասելով, որ ապահով վայրում է: Նշում է, որ ինքը նախկինում երբեք այդ հյուրանոցում չի եղել, առաջին անգամն էր հիշյալ վայրում գիշերում: Քիչ անց եկել է նաև հորեղբայրը, միասին գիշերել են այդ հյուրանոցում, որի անունը ներկայումս չի հիշում: Ցանկանում է նշել, որ ինքը Հրաչյային կյանքից զրկելու դիտավորություն և մտադրություն չի ունեցել, եթե այդպիսի ցանկություն ունենար, ապա մեկ անգամի փոխարեն դանակով մի քանի անգամ կհարվածեր նրան, քանզի դրա հնարավորությունն ունեցել է և իրեն ոչ ոք տվյալ պահին չէր կարող խանգարել: Ցանկանում է հայտնել, որ դեպքից հետո 10.03.2017թվականին, հայրը՝ Սարգիս Մարանդյանը »Էրեբունի« ԲԿ-ում վճարել է Հրաչյա Հովհաննիսյանի վիրահատության և բուժման ծախսերը, որը կազմել է 275.000ՀՀ դրամ: Մինչ հիշյալ միջադեպը Հրաչյա և Խաչատուր Հովհաննիսյաններին ճանաչել է որպես »Դրիմ« տաքսի ծառայության վարորդներ, ժամանակ առ ժամանակ օգտվել է Հրաչյայի ծառայություններից, վերջիններիս հետ որևէ վիճաբանություն նախկինում չի ունեցել, գտնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ, միմյանց հանդեպ թշնամանք չեն ունեցել: Հստակ հիշում է, որ հորեղբոր հետ հեռախոսազրույց չի ունեցել, չի կարող պարզաբանել, թե ինչպես է ստացվել, որ իր ու հորեղբոր միջև 2017թվականի մարտի 4-ին, ժամը 22.41-ին և 23.17-ին իր հեռախոսահամարից հորեղբոր /093/61-60-24հեռախոսահամարին մուտքային զանգ է գրանցված: Եթե հեռախոսազրույց ունեցած լիներ հորեղբոր հետ, միգուցե նաև բակ դուրս չգար կամ էլ զանգահարեր հորն ու ասեր, որ նա գար ու միջամտեր վիճաբանությանը, հանգստացներ կրքերը: Քանի որ խառնաշփոթ վիճակ է եղել, ուստի չի հիշում, թե ովքեր էին վիճաբանությանը ներկա մյուս անձինք, անուններով ու ազգանուններով նրանց չի ճանաչում, միայն կարող է հայտնել, որ հիմնականում տաքսի ծառայության վարորդներն էին, նրանց մի մասը փորձում էին բաժանել հորեղբորը, Հրաչյային և Խաչատուրին, իսկ մյուսները փորձում էին թույլ չտալ, որ մոտենա հորեղբոր հետ վիճաբանողներին: Թմրանյութի հանդեպ երբևէ հակում չի ունեցել, թմրանյութ չի օգտագործել: 2017թվականի փետրվար ամսվա սկզբներին հորեղբորը չի հանդիպել և կրկեսի մոտ թմրանյութ չի փոխանցել: Դանակը, որով հարվածել և մարմնական վնասվածք է պատճառել Հրաչյա Հովհաննիսյանին՝ բացված վիճակում ուներ շուրջ 14սմ երկարարություն, որից շուրջ 6սմ շեղբի երկարությունն էր, իսկ մնացածը՝ բռնակինը: Դանակի շեղբը արծաթագույն էր, իսկ բռնակը փայտյա էր, շագանակագույն: Դանակը փական չուներ, այն գնել էր շուրջ 1տարի առաջ՝ »Ռոսիա« տոնավաճառից, ստույգ չի հիշում, թե որ տաղավարից: Դանակը գնելուց հետո այն մշտապես պահել է իր մոտ՝ գրպանում, ինքն այն օգտագործել է աշխատանքի վայրում՝ սնունդ կտրատելու համար: Դեպքից հետո, ինչպես արդեն նշել է, ինչ-որ մեկն այն իր ձեռքից վերցրել է: Ներկայումս չգիտի դանակի գտնվելու վայրը: Ճանաչում է »Դրիմ« տաքսի ծառայության տնօրեն Գագիկ Ստեփանյանին և հեռախոսավար Լուսինե Մադաթյանին, վերջիններիս հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Ինչպես Լուսինեն, այնպես էլ Գագիկը, վիճաբանության ժամանակ եղել են տաքսի ծառայության դիմաց, փորձել են հանդարտեցնել կրքերը, թույլ չտալ, որ մոտենա Հրաչյային ու հորը: Իրենից բացի այլ անձինք հիշյալ վիճաբանության ժամանակ չեն փորձել սատարել հորեղբորը, հարվածներ հասցնել Հրաչյային ու Խաչատուրին, հորեղբայրը եղել է միայնակ, ինքը ևս տանից դուրս է եկել միայնակ, իր հետ այլ անձինք չեն եղել: Ոչ Հրաչյային, ոչ էլ մեկ այլ անձի չի հայհոյել, բացի Հրաչյային մեկ անգամ հարվածելուց այլ անձանց ոչ դանակով, ոչ բռունցքով և ոչ էլ ոտքով չի հարվածել: Հիշյալ վիճաբանության ժամանակ իրեն ևս որևէ մեկը չի հարվածել և չի հայհոյել /գ.թ. 157-161, դատական նիստի արձանագրություն/:
07.04.2017թվականին ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար, խնդրում է ներողամիտ գտնվել իր նկատմամբ /գ.թ. 269-270, դատական նիստի արձանագրություն/:
Ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի կատարած արարքը բացի նրա մասնակի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Խաչատուր Հովհաննիսյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին, տաքսու օֆիսի բակից, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ որդին՝ Հրաչյա Հովհաննիսյանը տաքսի սերվիզում է աշխատում և տաքսի է վարում, իր որդուն այնտեղ բնակվող Գագոն անհանգստացրել է և ինքը մոտեցել է նրան և ասել, որ իր երեխայի հետ գործ չունենա, ինչից վեճ է առաջացել, Գագիկը դանակ է հանել, որ հարվածի, իսկ տղան դանակը նրա ձեռքից վերցրել է և գցել մի կողմ, որից հետո եղել է վիճաբանություն, քաշքշոց հայհոյանքներ, նա մեկ անգամ էլ է դանակ հանել, որը նույնպես վերցրել են, դրանից հետո այդ գոռգոռոցներից Էրիկն է եկել և առանց իմանալու, թե ինչ է պատահել՝ դանակով խփել է տղային հետևից, որից հետո էլ տղան իրեն լավ չի զգացել և նրան տարել է հիվանդանոց: Իր անունով հաշվառված է »Օպել« մակնիշի 35ՍՍ005հ/հ մեքենան, ինքը մոտ մեկ տարի է աշխատում է տաքսի ծառայությունում, իսկ Գագիկի և Էրիկի բնակության վայրի շենքը կպած է տաքսի ծառայության օֆիսին: Իրենք նրանց հետ ընդհանրապես չեն շփվում, նրանք տաքսի են պատվիրում, իսկ ինքն էլ տղային ասել է, որ նրանց ընդհանրապես չսպասարկի, նրանց մասին լավ բաներ չի լսել, իր երեխան նորմալ, աշխատող երեխա է, իսկ նրանք ուրիշ բաներով են զբաղվում: Գագիկի մականունը »Յոժ« է: Նա տաքսի ծառայությունից օգտվել է, իսկ ծառայության համար կամ այդ պահին է վճարել կամ էլ հետո՝ նիսյա: Դեպքի օրը նա սերվիզ էր եկել պարտքը տալու համար, իսկ իրենք պանիխիդայից էին եկել, պարտքը տվել է գնացել, հետո կրկին վերադարձել է և մեքենա ուզել, սակայն ազատ մեքենա չի եղել, ասել են, որ մեքենա չկա, իսկ նա էլ ասել է ինչպես, թե չկա, Հրաչոն այստեղ է, իսկ ինքն էլ ասել է, որ ընդհանրապես իր երեխայի հետ գործ չունենա, նրա տաքսուց էլ չօգտվի, որից հետո խոսակցությունը շարունակվել է, հայհոյանքներ են եղել և վիճաբանություն է առաջացել, ապա դանակ է հանել: Նա անձամբ իրեն չի հայհոյել, ընդհանուր են եղել հայհոյանքները: Իսկ ընդհանուր առմամբ խնդիրը առաջացել է նրանից, որ նա իր երեխային թմրանյութ է տվել և ասել, որ տանի ինչ-որ մեկին փոխանցի, սակայն տղան չի տարել, իսկ ինքն էլ նրան ասել է, որ իր երեխայի հետ ընդհանրապես գործ չունենա և իր գործերի մեջ չխառնի, այս մեքենան չի ծառայելու իր համար, սակայն նա ասել է, որ սուտ է, նման բան չի եղել, իսկ տղան պնդել է իր ասածները, որից հետո էլ նա արդեն դանակ է հանել: Մինչև կռիվը նա անձամբ իրեն կամ տղային չի հայհոյել, կռվի ընթացքում են հայհոյանքները եղել: Կռվի ժամանակ միմյանց քաշքշել են և ինքն էլ է նրան մեկ անգամ հարվածել: Երբ տղան նրա ձեռքից վերցրել է դանակը, այդ պահին սկսել է հայհոյել և ասել, որ այստեղից որևէ տեղ չգնան, ինքը քիչ հետո կգա, ապա զանգել է, որից հետո Էրիկն է եկել: Բացի իրենից, տղայից և »Յոժից«, միջադեպին խառնվել է նաև իրենց տնօրենը՝ Գագիկը, նա բոլորին զգուշացրել է, որ որևէ մեկը մոտիկ չգնա, շենքի բնակիչները բոլորը կախվել էին պատուհաններից՝ հայհոյանքների ձայներից, հետո դիսպետչերն է դուրս եկել, իսկ Գագիկը նրան ասել է, որ ներս մտնի և դուռը փակի, քանի որ նա կին է, իսկ նա ահավոր վատ հայհոյանքներ է հնչեցրել: Հետո այդ ձայներից Էրիկն է եկել, վազել է իր վրա, սակայն երեխան դուրս է եկել նրա դիմաց և գոռալով ասել, որ նրա ձեռքին դանակ կա և հենց այդ պահին էլ խփել է, հետո արդեն մարդիկ են հավաքվել և նա փախել է, իսկ ինքն էլ մեքենան է բերել և տղային տարել հիվանդանոց, որովհետև կռիվը շարունակելու բան չի եղել: Երբ տղային դրել է մեքենայի մեջ, Գագիկը մեքենայի լուսամուտներին է հարվածել և ասել, որ բացի, հայհոյանքներ է տվել, սակայն ինքը չի կանգնել և գնացել է, իսկ Էրիկը փախել էր: »Նրանց վարքը նորմալ չէ«, »նրանք աշխատող չեն, իմ էրեխեն աշխատող է« ասելով նկատի ունի Գագիկին: Էրիկին ընդհանրապես չի ճանաչել, չեն բարևել միմյանց, միայն հորեղբորն է բարևել: Էրիկի հետ չի շփվել և երբևէ չի լսել, որ նա ցանկություն ունի որպես հեղինակություն հանդես գալու: Վիճաբանությունը Էրիկի հետ չի եղել, չգիտի Էրիկին ով է կանչել, իսկ Էրիկը վիճաբանությանը խառնվել է հորեղբոր համար, նա մինչ այնտեղ չի եղել և չէր էլ գա, կռիվը եղավ և այդ պատճառով էլ եկել է, իր և տղայի կռիվը եղել է Էրիկի հորեղբոր՝ Գագիկի հետ: Իր տղան ընդհանրապես չի հայհոյել, ինքն է հայհոյել: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ չի եղել դեպքեր, որ Էրիկը հայհոյանքներ տա կամ որևէ վատ վարքագծով աչքի ընկնի, նրան չի ճանաչել, ճանաչել է նրա հորեղբորը: Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը, որևէ մեկն իր նկատմամբ ճնշում չի գործադրել /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Խաչատուր Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Հրաչյա Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր որդին: Իր անվամբ հաշվառված է »Օպել Աստրա Ջ« մակնիշի 35 ՍՍ 005 հ/հ ավտոմեքենան: Հիշյալ մեքենան որդին շուրջ 1տարի շահագործում է որպես տաքսի, նույնքան ժամանակ էլ աշխատում է »Դրիմ« տաքսի ծառայությունում: Հիմնականում որդին աշխատում է 08-ից մինչև 20-ն ընկած ժամանակահատվածում: Ինքը ևս հիշյալ մեքենայով գործից ազատ ժամանակ կատարում է ուղևորափոխադրումներ՝ փոխարինում է որդուն: »Դրիմ« տաքսի ծառայության գրասենյակը տեղակայված է Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան 18/2հասցեում: Շուրջ մեկ տարի է ճանաչում է »Յոժ« մականվամբ Գագիկին և վերջինիս եղբոր որդուն՝ Էրիկին, որոնց ազգանունները չգիտի: Վերջիններիս ճանաչում է որպես Վ.Համբարձումյան 18-րդ շենքի բնակիչներ, իրենց վատ վարքագծով աչքի ընկած անձանց: Տաքսի վարելու ընթացքում երբեք ոչ Գագիկին, ոչ էլ Էրիկին չի սպասարկել, այլ վերջիններիս հաճախ սպասարկել է որդին՝ Հրաչյան: 2017թվականի մարտի սկզբներին 1-ին կամ 2-ին, Հրաչյան ասել է, որ Գագիկը հաճախ օգտվում է իր ծառայություններից, սակայն գումարը չի վճարում, այլ մի քանի օր անց է վճարում, բացի այդ էլ պատմել է, որ դեռևս 2017թվականի փետրվար ամսին Գագիկը որպես տաքսու վարորդ կանչել է իրեն, ասել է, որ թմրանյութ՝ »պլան« է ցանկանում տալ իրեն, որպեսզի տանի կրկեսի մոտ և փոխանցի եղբոր որդուն՝ Էրիկին, սակայն որդին կտրականապես հրաժարվել է թմրանյութը տեղափոխելուց, որից հետո Գագիկը նստել է իր հետ նույն մեքենայում, միասին գնացել են կրկեսի մոտ, Գագիկն իջել է մեքենայից, հանդիպել Էրիկին, որից հետո վերադարձել է մեքենան, միասին վերադարձել են Վ.Համբարձումյան փողոց: Հրաչյան խնդրել է, որ խոսի Գագիկի հետ, նա իրենից հեռու մնա: Արդեն 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 21-ի սահմաններում, գնացել է տաքսի ծառայության գրասենյակ, որպեսզի Հրաչյայի հետ վերադառնան տուն: Դրանից շուրջ երկու ժամ անց գրասենյակ է մտել Յոժը և հեռախոսավար Լուսինեին փոխանցել 1500ՀՀ դրամ պարտքը, որը գոյացել էր մեկ այլ վարորդի ծառայությունից »նիսյա« օգտվելու հետևանքով: Երբ Յոժը մտել է գրասենյակ, նրա աջ ունքն արյունոտված է եղել, հասկացել է, որ երևի կրկին վիճաբանել է ինչ-որ անձանց հետ: Մի քանի րոպե գրասենյակում մնալով և մեկ բաժակ ալկոհոլ օգտագործելուց հետո Յոժը հեռացել է: Այդ ընթացքում Հրաչյան շարունակել է պատվերներ կատարել, այդ իսկ պատճառով հետաձգվել է իրենց տուն գնալը: Գրասենյակից դուրս գալուց շուրջ 30րոպե անց, երբ որդին ավարտել է պատվերը և գտնվել է գրասենյակում, Յոժը կրկին վերադարձել է գրասենյակ և ասել, որ իրեն տաքսի է անհրաժեշտ, սակայն նշել է, որ տաքսու գումար չունի, խոստացել է վճարել հետագայում: Տնօրեն Գագիկն ասել է, որ ազատ մեքենա չկա, իսկ Յոժը մատնացույց է արել Հրաչյային, ասելով, որ նա ազատ է: Այդ ժամանակ Յոժին ասել է, որ Հրաչյան զբաղված է, չի կարող փոխադրել, ու բացի այդ էլ ասել է, որ նրա հետ խոսելու բան ունի, դուրս է հրավիրել գրասենյակից: Անմիջապես գրասենյակի դռան դիմաց Յոժին ասել է, որ հեռու մնա որդուց, չի ցանկանում, որ շփվի նրա ու նրա շրջապատի հետ, իսկ Յոժն այդ ժամանակ ասել է. »Ֆորմա ես հագել, բոզավարի ես քեզ պահում, լավ տղեքի համարա քշվում ավտոն«, որից հետո նախ օդում անհասցե հայհոյանքներ է հնչեցրել, այնուհետև աջ ձեռքի ափով մեկ անգամ հարվածել է իր ձախ այտին, որից զգացել է ֆիզիկական ցավ: Յոժը շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել իր կողմից համազգեստ կրելու կապակցությամբ, որից հետո ինքը նրան կարգի հրավիրելու նպատակով մեկ անգամ աջ ձեռքի ափով հարվածել է նրա ձախ այտին: Դրանից անմիջապես հետո Յոժն իր համար անսպասելի կերպով գոտկատեղի հետնամասի կողմից աջ ձեռքով հանել է գաղտնի փականով դանակ, բացել այն, իր հասցեին հայհոյանք հնչեցնելով փորձել դանակով հարվածել, սակայն այդ պահին գրասենյակից դուրս է վազել Հրաչյան և նախ բռնել է Յոժի ձեռքից, ապա ոլորել այն ու խլել է դանակը, շպրտել մի կողմ, ինչից հետո Յոժը դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ձայների վրա գրասենյակից դուրս է եկել նաև տնօրեն Գագիկը: Յոժը շուրջ 20-25մետր հեռանալով, շրջվել է և սկսել իրենց հասցեին բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնելով սպառնալ, ասելով, որ սպասեն, մինչ ինքը հետ կվերադառնա: Այդ պահին նրան շրջապատել են շուրջ 10 իրեն անծանոթ անձինք տարբեր տարիքի: Այդ անձանց գալուց հետո ևս Յոժը շարունակել է իրենց հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնել, բացի այդ էլ դեպի իրենց նետել է քարեր, որոնք իրենց չեն դիպել: Այդ ժամանակ Յոժին փորձել է սաստել տնօրեն Գագիկը, ասելով,որ. »Գիշերվա հազարնա, փակի լափառոշ բերանդ, մարդիկ լսում են«, սակայն Յոժը Գագիկին ևս չի ենթարկվել և վազելով մոտեցել է իրենց: Նրա ձեռքում կրկին դանակ է նկատել: Նա, դանակն աջ ձեռքում պահած, իր հասցեին հայհոյանք հնչեցնելով, կրկին փորձել է դանակով հարվածել, սակայն ինքն աջ ոտքով հարվածել է Յոժի ձեռքին, որի հետևանքով դանակը ձեռքից ընկել է: Այդ ժամանակ լսել է բարձր բղավոցի ձայներ, շրջվելով տեսել է, որ բղավելով, իրենց հասցեին հայհոյանքներ տալով, դեպի իրենց է վազում Յոժի եղբոր որդին՝ Էրիկը: Մինչ հսկել է Յոժին, որպեսզի նա իրեն չհարվածի, լսել է Հրաչյայի բղավոցն այն մասին, որ Էրիկի ձեռքում ևս դանակ կա, զգույշ լինի: Մի քանի վայրկյան անց Հրաչյան, ով այդ պահին գտնվել է իր մեջքի հետևում, բղավելով ասել է, որ Էրիկն իրեն դանակով հարվածեց: Անմիջապես շրջվել է ու տեսել, որ Հրաչյան արդեն կքանստած է, իսկ Էրիկը հետ-հետ քայլելով հեռանում է: Այդ ժամանակ դեպի իրեն եկող Յոժին հրել է մոտակա ավտոմեքենայի վրա, Հրաչյային ասել է, որ շտապ նստի իրենց մեքենան: Այդպես Հրաչյան նստել է մեքենայի դիմացի ուղևորի նստատեղին, իսկ ինքը վարորդի, շարժիչը գործի է գցել: Այդ ժամանակ տեսնելով, որ Յոժը մոտենում է մեքենային, ասել է, որ Հրաչյան փակի մեքենայի փականները: Յոժը մոտեցել է իր դռանը, ձեռքի բռունցքով դռան ապակուն հարվածելով, հայհոյախառն արտահայտություններով պահանջել է, որ բացի դուռը, չվարի մեքենան, իսկ ինքը նրան պատասխանել է, որ գնում է հիվանդանոց: Դրանից անմիջապես հետո Հրաչյային տեղափոխել է »Էրեբունի« ԲԿ, որտեղ որդուն վիրահատել են /գ.թ. 36-40, 230-234, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Հրաչյա Հովհաննիսյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է Էրիկին որպես իրենց տաքսի սերվիզից օգտվող, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ Էրիկը միայն այդ պահին է եկել, մնացած ժամանակ որևէ առնչություն իրենց մեջ չի եղել, միայն եղել է հորեղբոր միջև: Երբ Գագիկը եկել է օֆիս, վիճաբանություն է եղել և երբ տեսել է, որ վիճաբանությունն ավելի է խորանում, դուրս է եկել այն պահին, որ նա ցանկացել է դանակով հարվածել հորը, որից անմիջապես հետո ինքը դանակը վերցրել է նրա ձեռքից և շպրտել մի կողմ: Վիճաբանության ձայներից Էրիկ Մարանդյանն է եկել և դանակը ձեռքին գնացել է դեպի հոր կողմը, ինքը հորը մի կողմ շպրտելով ցանկացել է Էրիկի ձեռքից դանակը վերցնել, սակայն չի կարողացել և հարվածը եղել է իր կողքի մասով, որից հետո գնացել են հիվանդանոց: Էրիկը իր ենթադրությունով հորեղբոր ձայների վրա է եկել կամ էլ զանգի, չի կարող կոնկրետ ասել: Էրիկը գալուց անմիջապես հետո դանակով հարվածել է, եղել են նաև հայհոյանքներ: Էրիկը հայհոյանքներ տալով է եկել, դրանք ուղղված են եղել իրենց, որ »ով իր հորեղբոր հետ պրոբլեմ ունի ես նրա…«, հայհոյանքները ուղղված են եղել վիճաբանությանը ներկա մարդկանց, իսկ այդ մարդիկ եղել են իրենք: Երբ Էրիկը հայհոյանքներ տալով մոտեցել է, ինքը նկատել է, որ նա կողքից դանակ է հանել և վազելով հոր կողմ է գնացել: Ինքը ծակոց է զգացել, սակայն չի մտածել, որ դա դանակից է, մի քանի վայրկյան անց զգացել է, որ շնչառությունը վատացավ, որից կքանստել է: Խփելու ժամանակ Էրիկը որևէ բան չի ասել, այլ միանգամից խփել է ու փախել: Հետո ինքը դիմել է հորը, որ իրեն տանի հիվանդանոց, միջադեպին ներկա անձինք պետք է, որ տեսած լինեն իրեն հարվածելու պահը, որևէ մեկը չի միջամտել: Երբ հայրն իրեն դրել է, որ տանի հիվանդանոց, այդ ընթացքում նույնպես իրենց հետևից հայհոյանքներ են հնչել: Քանի որ վիճաբանությունը Էրիկի հորեղբոր հետ է եղել, այդ պատճառով է նա դանակը հանել և մոտեցել: Երբ Գագիկի ձեռքից դանակը վերցրել է, շարունակվել է քաշքշուկը: Դանակը վերցնելուց հետո Գագիկը հետ է գնացել, սակայն այլ տարածք չի գնացել, այլ եղել է տարածքում, նա միայնակ է հետ եկել: Հետ գնալու ընթացքում Գագիկն ասել է, որ »հլը տեսեք ձեր հետ ինչ է լինելու« և նմանատիպ այլ բաներ, որոնք հիմա չի հիշում: Կռվի ընթացքում Գագիկը կանչել է Էրիկին, գոռացել է »Էրիկ շուտ հասի« և Էրիկը մոտ 3-4րոպե անց վազելով եկել է, Էրիկի հետ այլ մարդ չի եկել: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո տուժողը հայտնեց, որ Էրիկը միայնակ է եկել, սակայն ընդհանուր այնտեղի ժողովուրդն էլ են մոտեցել, որ պահեն, բայց Էրիկը առանձին է մոտեցել՝ շենքի մոտից /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Հրաչյա Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ շուրջ 1տարի է շահագործում է հոր անվամբ հաշվառված »Օպել Աստրա Ջ« մակնիշի 35 ՍՍ 005 հ/հ ավտոմեքենան, նույնքան ժամանակ էլ աշխատում է »Դրիմ« տաքսի ծառայությունում: Շուրջ մեկ տարի է ճանաչում է Յոժ մականվամբ Գագիկին և վերջինիս եղբոր որդուն՝ Էրիկին: Վերջիններիս ճանաչում է որպես Վ.Համբարձումյան 18-րդ շենքի բնակիչներ, նրանք հաճախ են աչքի ընկնում իրենց վատ վարքագծով, հաճախ են ալկոհոլ օգտագործում: Նրանք երկուսն էլ պարբերաբար օգտվում են իր ծառայություններից: 2017թվականի փետրվար ամսին Գագիկը որպես տաքսու վարորդ իրեն կանչել է Գյուլբենկյան փողոց, ասել, որ թմրանյութ՝ »պլան« է ցանկանամ տալ իրեն, որպեսզի այն տանի կրկեսի մոտ և փոխանցի եղբոր որդուն՝ Էրիկին, սակայն ինքը հրաժարվել է թմրանյութը տեղափոխելուց, որից հետո Գագիկը նստել է իր մեքենան, միասին գնացել են կրկեսի մոտ, Գագիկն իջել է մեքենայից, հանդիպել Էրիկին, որից հետո հետ է վերադարձել մեքենան, միասին վերադարձել են Վ.Համբարձումյան փողոց: Դա եղել է միակ անգամը, որ Գագիկն իրեն նման առաջարկ է արել: 2017թվականի մարտի սկզբներին հորն ասել է, որ Գագիկը հաճախ օգտվում է իր ծառայություններից, սակայն գումարը չի վճարում, այլ մի քանի օր անց է վճարում, և քանի որ նա տարիքով մեծ է, ուստի խնդրել է, որ հայրը խոսի Գագիկի հետ, որ նա իրենից հեռու մնա: Արդեն 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 21-ի սահմաններում, տաքսի ծառայության գրասենյակ է եկել հայրը, որպեսզի միասին գնան տուն: Դրանից հետո մինչև ժամը 23-ի սահմանները, կատարել է պատվերներ, ավարտելով վերջին պատվերը մտել է գրասենյակ: 1-2րոպե անց գրասենյակ է մտել Յոժը և ասել, որ իրեն տաքսի է անհրաժեշտ, նշելով, որ տաքսու գումար չունի, խոստանալով վճարել հետագայում: Տնօրեն Գագիկն ասել է, որ ազատ մեքենա չկա, իսկ Յոժը մատնացույց է արել իրեն, ասելով, որ ազատ է: Այդ ժամանակ հայրը Յոժին ասել է, որ ինքը զբաղված է, չի կարող փոխադրել, ու բացի այդ էլ Յոժին ասել է, որ նրա հետ խոսելու բան ունի, դուրս է հրավիրել գրասենյակից: Շուրջ 5րոպե անց, երբ տաքսի ծառայության տնօրեն Գագիկի և հեռախոսավար Լուսինեի հետ նստած են եղել գրասենյակում, լսել է Յոժի հայհոյախառն բղավոցի ձայնը, անմիջապես դուրս է եկել և նկատել, որ Յոժը դանակն աջ ձեռքում պահած, փորձում է հարվածել հորը: Անմիջապես մոտեցել է Յոժին, նախ բռնել է աջ ձեռքից, ապա ոլորել է այն ու խլել բաց վիճակում գտնվող դանակը, այն շպրտել է մի կողմ, ինչից հետո Յոժը դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ձայների վրա գրասենյակից դուրս է եկել նաև տնօրեն Գագիկը: Յոժը շուրջ 30մետր հեռանալով, շրջվել է դեպի իրենց և, իր ու հոր հասցեին բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնելով, սպառնացել է, ասելով, որ սպասեն, մինչ ինքը կվերադառնա: Այդ ժամանակ Յոժը վազել է Վ.Համբարձումյան 18շենքի կողմ և մի քանի րոպե անց հետ է վերադարձել 3-4հոգու հետ, որոնց մեջ էր նաև Էրիկը, ով հանդիսանում է Յոժի եղբոր որդին, ում ճանաչում է որպես այդ թաղի բնակիչ: Այդ անձանց գալուց հետո ևս Յոժը շարունակել է իրենց հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնել, բացի այդ էլ դեպի իրենց նետել է քարեր, սակայն դրանք իրենց չեն դիպել, այլ ընկել են քիչ հեռավորության վրա: Այդ ժամանակ Յոժին փորձել է կարգի հրավիրել տնօրեն Գագիկը, ասելով, որ ուշ ժամ է, փակի »լափառոշ« բերանը, մարդիկ լսում են, սակայն Յոժը Գագիկին ևս չի ենթարկվել և վազելով մոտեցել է հորը: Տեսել է, որ Յոժը դանակն աջ ձեռքում պահած, հոր հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելով, կրկին փորձել է դանակով հարվածել, սակայն հայրը ոտքով հարվածել է Յոժի ձեռքին և դանակը վայր է գցել: Նույն պահին բղավելով, իրենց հասցեին հայհոյանքներ տալով դեպի իրենց է վազել Յոժի եղբոր որդին՝ Էրիկը, ում ձեռքին ևս դանակ է նկատել: Անմիջապես բղավել է, ասելով, որ Էրիկի ձեռքում ևս դանակ կա: Տաքսի ծառայության տնօրեն Գագիկը փորձել է հետ պահել Էրիկին, չթողնել, որպեսզի նա մոտենա իրեն, սակայն չի կարողացել, որից հետո Էրիկը, մոտենալով իրեն, մեկ անգամ աջ ձեռքում պահած դանակով հարվածել է իր որովայնին: Ձեռքը տանելով դեպի որովայնը, նկատել է, որ այն ամբողջությամբ արյունոտվել է, ինչից հետո ցավից բղավել է, ասելով, որ Էրիկն իրեն դանակով հարվածեց և անմիջապես կքանստել է: Դրանից անմիջապես հետո հայրն իրեն ասել է, որ շտապ նստի մեքենան: Այդպես, մեծ դժվարությամբ, նստել է մեքենայի դիմացի ուղևորի նստատեղին, իսկ հայրը նստել է վարորդի նստատեղին, ասել, որ փակի մեքենայի փականները: Յոժը մոտեցել է հոր դռանը, ձեռքի բռունցքով դռան ապական հարվածելով, հայհոյախառն արտահայտություններով պահանջել, որ բացի դուռը, չվարի մեքենան, իսկ հայրը չի ենթարկվել նրան ու իրեն տեղափոխել է »Էրեբունի« ԲԿ, որտեղ իրեն վիրահատել են /գ.թ. 45-46, 235-238, 243-244, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Գագիկ Ստեփանյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին բակից, որտեղ գտնվում է իր գրասենյակը, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ նախաքննությամբ ինչ տեսել է այն էլ հայտնել է, որևէ փոփոխություն չկա, ներկայումս շատ բաներ չի հիշում: Ընդհանուր առմամբ կարող է ասել, որ օֆիսում է եղել իրենց, դրսից բարձր ձայներ է լսել և մթության մեջ նկատել է, որ քաշքշում են իրեն, ինքն ասել է, որ հանգստանան և վերջացնեն, ապա նկատել է, որ »Օպել« մակնիշի մեքենա է շարժվել շատ արագ, հետո Խաչիկը զանգել է իրեն և ասել, որ երեխային խփել են, արյուն է գալիս և նրան տանում են հիվանդանոց, որից հետո էլ ինքն է գնացել »Էրեբունի« ԲԿ: Երբ դուրս է եկել ուղղակի ամբոխ է տեսել, եղել է հեռվում կանգնած և մթության մեջ որևէ մեկին չի տարբերել, եթե լույս լիներ կճանաչեր, քանի որ այդ թաղամասում բոլորին է ճանաչում: Ինքը միայն բարձրաձայն գոռացել է, որ հանգստանան և հեռու գնան: Դեպքը եղել է մոտ երկու տարի առաջ, ժամը 9-10-ի սահմաններում, քաշքշուկը եղել է Գագիկի՝ ամբաստանյալի հորեղբոր և վարորդի՝ Հրաչյայի միջև: Գրասենյակում վիճաբանության ձայներ չի լսել, դուռը եղել է փակ վիճակում, ինքը երևի վերջում է դուրս եկել: Գրասենյակից դուրս գալուց ինքը միայնակ չի եղել, եղել է նաև իրենց դիսպետչեր Լուսինեն և երբ ինքը դուրս է եկել, նրան ասել է, որ դուռը փակի և դուրս չգա: Դրսում վիճաբանության ձայներ է լսել, չի բացառում, որ այդ ընթացքում նաև հայհոյանքներ եղած լինեն: Ինքը ընդհանուր հավաքվածներին է սաստել, կոնկրետ որևէ մեկին ուղղված չի եղել: Երբ Հրաչյային տարել են հիվանդանոց և նրան տանելուց 15րոպե տարբերությամբ նաև ինքն է գնացել՝ Էրիկի հոր հետ: Հրաչյային հարվածելու մասին ինքն իմացել է նրա հորից, չի ասել, թե ով է խփել, ինքը նույնպես չի իմացել, թե ով է հարվածել, դեպքն իրենից հեռու է եղել և մթության մեջ որևէ բան չի տեսել: Իրենց կազմակերպությունը գտնվում է Էրիկ Մարանդյանի բնակության վայրի շենքի կողքը, որտեղից էլ ճանաչում է նրան, Էրիկ Մարանդյանին կարող է բնութագրել որպես նորմալ, մարդկային անձնավորություն, որևէ անգամ վատ վարքագծով աչքի չի ընկել, երբևէ չի փորձել իր »ես«-ը հաստատել շրջապատում, որևէ անգամ նրա կողմից վատ բան չի նկատել: Դեպքի ժամանակ հնարավոր է Էրիկն էլ է այնտեղ եղել, նրանք իրենից հեռու են եղել և մթության մեջ ինքը որևէ մեկին չի նկատել: Վիճաբանությունը ինչ-որ 600դրամ պարտք գումարի մասին է եղել, տալ-վերցնելու, ասել է, որ մեքենա է իրեն պետք: Վկայի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ երկար ժամանակ է անցել և նույնիսկ տեսականորեն դա հնարավոր չի, որ ամեն ինչ հիշեր, հնարավոր է, որ Խաչիկի և Գագոյի միջև կռվի ժամանակ հայհոյանքներ եղած լինեն և ինքը մոռացած լինի այդ մասին, նախաքննական մարմնին ինչ ասել է ճիշտն է ասել, համապատասխանում է իրականությանը, որևէ մեկն իրեն չի ճնշել, իր կամքով է ցուցմունք տվել, ամբողջությամբ պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Գագիկ Ստեփանյանը նախաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում, երբ Հրաչյա Հովհաննիսյանի և հեռախոսավար Լուսինեի հետ գտնվել են գրասենյակում, նկատել է, որ Գագիկն ու Խաչատուրը դուրս են եկել գրասենյակից: Քիչ անց դրսից լսվել են վիճաբանության, հայհոյանքի ձայներ, որից հետո գրասենյակից դուրս է եկել Հրաչյան: Շուրջ 1-2րոպե անց վիճաբանության ու հայհոյանքի ձայներն ավելի են բարձրացել, որից հետո Լուսինեին ասել է, որ հանկարծ գրասենյակից դուրս չգա, իսկ ինքը դուրս է եկել գրասենյակից: Նկատել է, որ Գագիկը՝ Յոժը, գրասենյակից որոշակի հեռավորության վրա կանգնած, Հրաչյայի և Խաչիկի հասցեին գոռալով հնչեցնում է հայհոյանքներ, ինչ-որ բաներ է նետում նրանց ուղղությամբ: Բղավելով փորձել է կարգի հրավիրել Գագիկին, ասելով, որ ուշ ժամ է, իր բղավոցներով խանգարում է բոլորի անդորրը, սակայն նա չի ենթարկվել իրեն, շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել, որից հետո իբր թե զրուցելու նպատակով մոտեցել է Խաչատուրին: Դրանից հետո ինքը մտել է գրասենյակ: Քիչ անց դուրս զալով, նկատել է, որ Յոժի եղբոր որդին՝ Էրիկը, վազելով գալիս է դեպի Հրաչյայի և Գագիկի կողմ: Փորձել է փակել Էրիկի ճանապարհը, սակայն նա հայհոյախառն արտահայտություններ հնչեցնելով շրջանցել է իրեն: Շրջվելով տեսել է, որ մի պահ Էրիկը մոտեցել է Հրաչյային, ապա արագ մի կողմ գնացել: Ամեն ինչ արագ է կատարվել, չի հասկացել, ինչ է տեղի ունենում: Դրանից անմիջապես հետո Խաչատուրն ու Հրաչյան նստել են իրենց մեքենան ու շտապ հեռացել են: Զանգահարել է Խաչատուրին, որպեսզի նրան ասի, որ այլևս հետ չգա, վիճաբանությունը չշարունակեն, իսկ Խաչատուրն ասել է, որ Էրիկը դանակով հարվածել ու մարմնական վնասվածք է պատճառել Հրաչյային: Այդ լսելուն պես մեկնել է »Էրեբունի« ԲԿ /գ.թ. 61-64, 256-257, դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատաբժշկական կրկնակի փորձաքննության թիվ 17-0639եզրակացությամբ այն մասին, որ Հրաչյա Հովհաննիսյանին պատճառվել է մարմնական վնասվածք որովայնի ձախ կողմնային շրջանի ծակած-կտրած, հետորովայնամզային տարածություն թափանցող վիրավորման ձևով, ստորադիր փափուկ հյուսվածքների վնասումով, որը պատճառվել է սուր ծակող-կտրող գործիքով դանակով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և նրա առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս առողջության տևական քայքայման հատկանիշով /գ.թ. 342-345, դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատարանը վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հատկանիշներին, հետևաբար նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին): Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 62հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Է.Մարանդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատապարտված չի եղել, հատուցել է պատճառված վնասը, բնութագրվում է դրական Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան փողոցի 18շենքի բնակիչների կողմից, որը հաստատվել է »Քնար« համատիրության նախագահ-կառավարչի կողմից:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-ին մասով կատարված հանցագործության համար պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքների պահպանումը:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի համաձայն՝
1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Վերլուծելով և գնահատելով վերը նշված հանգամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էրիկ Մարանդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորած վարքագիծը` մասնավորապես այն, որ գտնվելով ազատության մեջ գիտակցել է կատարած հանցանքների վտանգավորությունը և մինչ օրս զերծ է մնացել այլ հակաօրինական արարքներ կատարելուց, զղջացել է կատարածի համար, բնութագրվում է դրական, հատուցել է պատճառված վնասը, հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ թվարկված հանգամանքներն էականորեն նվազեցնում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ելնում է այն իրողությունից, որ օրենքի առաջնային պահանջը պատժի արդարացիությունն է, որը՝ որպես քրեական իրավունքի սկզբունք, ձևակերպված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10հոդվածում, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժը պետք է լինի արդարացի, անհրաժեշտ և բավարար նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունը կանխելու համար: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի դրույթների համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Դատարանը միաժամանակ հավաստում է, որ նշանակվող պատժի արդարացիության հարցը լուծելիս դատարանը ճիշտ է գնահատել գործի բոլոր հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող բոլոր տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է տվյալ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Ընդ որում, պատիժ նշանակելիս դատարանն ուղեցույց է ընդունում նաև քրեական օրենքի դրույթն այն մասին, որ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները (ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի 3-րդ մաս): Միաժամանակ նշված հանգամանքների ամբողջությունը դատարանին հիմք է տալիս կիրառելու ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով սանկցիայի ոչ խիստ տարբերակը՝ չափի իմաստով:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում` մեկ օրը երեք ժամի դիմաց:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Էրիկ Մարանդյանի նկատմամբ 07.03.2017թվականին հայտարարվել է հետախուզում և դատարանի 09.03.2017թվականի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,19.03.2018թվականին Էրիկ Մարանդյանը հայտնաբերվել է, իսկ 20.03.2017 թվականին որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը դատարանի որոշմամբ թողնվել է անփոփոխ, 31.05.2017թվականին ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ Է.Մարանդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը փոխարինվել է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավով և նույն օրն ազատ է արձակվել արգելանքից: Հետևաբար ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն ամբաստանյալի պատժին պետք է հաշվակցել 19.03.2018թվականից մինչև 31.05.2017թվականն անազատության մեջ գտնվելու 2/երկու/ ամիս 12/տասներկու/ օրը:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 82հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:
ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 01.11.2018թվականին ընդունված և 06.11.2018թվականին օրինական ուժի մեջ մտած »Էրեբունի-Երևանի հիմնադրամ 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին« ՀՀ Օրենքի /այսուհետ նաև` համաներման օրենք/ 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝
1. Համաներում հայտարարելով պատժից ազատել՝
1/ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց / ... /:
Համաներման օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 1-ին կետի »բ« ենթակետի համաձայն` սույն օրենքի կատարումը վերապահել՝
1) Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին`
ա/ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարանում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել:
Համաներման օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն` սույն օրենքը կարգավորում է 2018 թվականի հոկտեմբերի 21-ը ներառյալ հանցագործություն կատարելու մեջ կասկածվող, մեղադրվող կամ հանցագործություն կատարած անձանց նկատմամբ համաներում հայտարարելու հետ կապված հարաբերությունները:
Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` նույն մասի 5-րդ կետում թվարկված են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասը, այսինքն` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ: Սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է նաև Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի մյուս կետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման օրենքի կիրառման համար:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, հատուցման ենթակա վնասի վերաբերյալ վեճի առկայության մասին տեղեկություններ չեն ներկայացվել:
Վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները կիրառելով՝ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարել է մինչև 2018թվականի հոկտեմբերի 21-ը, քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նախկինում դատապարտված չի եղել, նաև բացակայում են Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասով նախատեսված` համաներումը չկիրառելու հիմքերը, հետևաբար ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ Համաներման օրենքը կիրառելու սահմանափակումներ չկան և Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի պահանջով վերջինիս պետք է ազատել սույն դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից:
Ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ գրավը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը քննության առնելով գրավադրված 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարը վերադարձնելու հարցը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի կողմից թույլ չի տրվել ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 143հոդվածի 6-րդ կետով նախատեսված խախտումներ, ուստի ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 143հոդվածի 7-րդ կետի համաձայն գրավադրված գումարը պետք է վերադարձնել:
Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 168հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված դատական ծախսերը ամբաստանյալից ենթակա չի բռնագանձման, քանի որ նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Էրիկ Սարգսի Մարանդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել 19.03.2017թվականից մինչև 31.05.2017թվականն անազատության մեջ գտնվելու 2/երկու/ ամիս 12/տասներկու/ օրը և Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 9/ինը/ ամիս 18/տասնութ/ օր ժամկետով:
Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 01.11.2018թվականին ընդունված և 06.11.2018թվականին ուժի մեջ մտած »Էրեբունի-Երևանի հիմնադրամի 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին« ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և նրան ազատել նշանակված պատժի կրումից:
Կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո գրավի գումար հանդիսացող 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը վերադարձնել:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստացման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Դատավճիռը չի բողոքարկվել, մտել է օրինական ուժի մեջ
«--------» ------------------------- 2019թ.
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0087/01/17
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 07-06-2017 |
|---|---|
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14164317 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Էրիկ Մարանդյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 04.03.2017թ. ժամը 23:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան 18/2 հասցեի դիմաց ծագած վիճաբանության ընթացքում խուլիգանական դրդումներով Հրաչյա Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածք հասցնելու ուղղակի դիտավորությամբ, դանակով մեկ անգամ հարվածել է վերջինիս որովայնին, որի արդյունքում Հ.Հովհաննիսյանի առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Էրիկ |
| Ազգանուն | Մարանդյան |
| Հայրանուն | Սարգիս |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 113 Մաս 2 Կետ 6 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.10 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 07-06-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մարինե |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 08-06-2017 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 08-06-2017 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-06-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էրիկ |
| Ազգանուն | Մարանդյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լիանա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | խաչատուր |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հրաչյա |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդգար |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-08-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-09-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-11-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-02-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Չի կայացել |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2018թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-03-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7-րդ |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-04-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7-րդ |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-05-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7-րդ |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-06-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7-րդ |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-06-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7-րդ |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-08-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7-րդ |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-09-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5-րդ |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-10-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5-րդ |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-11-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5-րդ |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-11-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5-րդ |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-12-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5-րդ |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 07-12-2018 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Էրիկ |
| Ազգանուն | Մարանդյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 07-12-2018 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 07-12-2018 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | N -ԵԱՔԴ/0087/01/17 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ »07« դեկտեմբերի 2018թ. ք.Երևան ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Լ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ Բ.ՂԱԶԻՆՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Է.ՄԱՐԱՆԴՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Վ.ԷԼԲԱԿՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ Խ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Հ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի՝ ծնված 18.03.1992թվականին, քաղաք Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղա- քացի, չամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակ- վում է քաղաք Երևան,ՎիկտորՀամբարձումյան փողոց18շենք,26բնակարան հասցե- ում, 07.03.2017թվականին հայտարարվել է հետախուզում, 09.03.2017թվականին որ- պես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,19.03.2018թվականին հայտնա- բերվել է, 20.03.2017թվականին որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավո- րումը թողնվել է անփոփոխ, 31.05.2017թվականին ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատա- րանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը փոխարին- վել է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավով և նույն օրը ազատ է արձակվել արգելանքից: Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով: Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով դատարանը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործով ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վիկտոր Համբարձումյան 18/2հասցեի դիմաց ծագած վիճաբանության ընթացքում խուլիգանական դրդումներով Հրաչյա Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածք հասցնելու ուղղակի դիտավորությամբ, սուր կտրող-ծակող առարկայով՝ դանակով, մեկ անգամ հարվածել է վերջինիս որովայնին, դանակը թափանցել է հետորովայնամզային տարածություն պատճառելով հեմատոմայի զարգացմամբ ուղեկցված ձախ կողմնային շրջանի կտրած-ծակած արյունահոսող վերք, որի արդյունքում Հրաչյա Հովհաննիսյանի առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս: Այսպես. Էրիկ Մարանդյանը 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում, գտնվելով տանը՝ Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան 18-րդ շենքի 26-րդ բնակարանում, բակից լսելով վիճաբանության ձայներ ու հայհոյանքներ և դրանք նույնացնելով հորեղբոր՝ Գագիկ Մարանդյանի ձայնին, իր հետ տանից վերցնելով դանակ, դուրս է եկել տանից: Վ.Համբարձումյան 18/2հասցեի դիմաց նկատելով հորեղբոր հետ վիճաբանող հայր և որդի Խաչատուր և Հրաչյա Հովհաննիսյաններին, վրդովվելով վերջիններիս կողմից իր և հորեղբոր անձն անտեսելու, հորեղբոր հետ վիճաբանելու Հովհաննիսյանների համարձակությունից և այն որպես չնչին առիթ օգտագործելով, առանց փորձելու հասկանալ վիճաբանության պատճառն ու շարժառիթը, ոչ այնքան տուժողի հետ անձնական փոխհարաբերություններից ելնելով, որքան հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու ձգտումով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով տարված և խախտելով վարքագծի համընդհանուր ճանաչում ստացած նորմերն ու բացահայտ ցուցադրելով իր արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, խուլիգանական դրդումներով Հրաչյա Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածք հասցնելու ուղղակի չկոնկրետացված դիտավորությամբ, սուր կտրող-ծակող առարկայով՝ դանակով, մեկ անգամ հարվածել է վերջինիս որովայնին՝ դանակը թափանցել է հետորովայնամզային տարածություն, որի արդյունքում Հրաչյա Հովհաննիսյանի առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս: Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Էրիկ Սարգսի Մարանդյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով: Թիվ 14164317քրեական գործը 07.06.2017թվականին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0087/01/17հերթական համարը: Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը դատաքննությամբ հայտնեց, որ իրեն մասնակի է մեղավոր ճանաչում: Ինքը տանն է եղել, դրսից աղմուկ է լսել և դուրս գալուց հետո տեսել է, որ հորեղբորը քաշքշում են, ինչի պատճառով էլ տեղի է ունեցել դեպքը: Իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակի, քանի որ միտում չի ունեցել իր առավելությունը ցույց տալու, ուղղակի հորեղբորն այդ վիճակում տեսնելով ցանկացել է նրան ինչ-որ բանով օգնել: Հրաչյային դանակով է խփել, այլ բան չունի ավելացնելու, իրեն մեղավոր է ճանաչում, սակայն ոչ թե ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասով, այլ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 1-ին մասով, հրաժարվում է պատասխանել հարցերին /դատական նիստի արձանագրություն/: Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և 11.03.2017թվականին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2017թվականի մարտի 4-ին օրվա ընթացքում հիմնականում գտնվել է տանը: Շուրջ 7ամիս է օգտագործում է /098/29-21-29բջջային հեռախոսահամարը: Սովորաբար օրվա ընթացքում հաճախ զանգահարում և հեռախոսազրույց է ունենում հորեղբոր՝ Գագիկ Մարանդյանի հետ: Ժամը 22:45-ից 23-ն ընկած ժամանակահատվածում մի քանի անգամ զանգահարել է հորեղբորը, ով օգտագործում է /093/61-60-24բջջային հեռախոսահամարը, սակայն նա զանգերին չի պատասխանել: Անհանգստացել է դրանից, քանզի երբեք չի եղել, որ հորեղբայրն իր զանգերին չպատասխանի: Ժամը 23:10-ի սահմաններում, երբ տանը հեռուստացույց է դիտել, դրսից լսել է բարձրաձայն բղավոցներ, հայհոյանքներ: Իրեն ծանոթ է թվացել հորեղբոր ձայնը և անմիջապես դուրս է վազել տանից: Դուրս զալով շքամուտքից շենքի հարևանությամբ գտնվող »Դրիմ« տաքսի ծառայության դիմաց հավաքված նկատել է շուրջ 10անձանց: Նկատել է, որ հորեղբոր դեմքն ամբողջությամբ արյունոտված է, իսկ »Դրիմ« տաքսի ծառայության վարորդ Հրաչյան ու վերջինիս հայրը՝ Խաչիկը, քաշքշում են հորեղբորը: Այդ պահին կորցրել է իրեն, ձեռքը տարել է գրպանը, տեսել, որ գրպանում դանակ կա: Անմիջապես գրպանից հանել է փակ վիճակում գտնվող ծալովի դանակը, բացել այն և աջ ձեռքում պահած շարժվել դեպի Հրաչի և Խաչատուրի կողմը: Անմիջապես իր ճանապարհը փակել են տաքսի ծառայության աշխատակիցները, իրեն թույլ չեն տվել մոտենալ Հրաչյային և Խաչատուրին: Քանի որ եղել է տաքացած, նյարդայնացած, ուստի չի ենթարկվել նրանց պահանջներին, ճեղքել է նրանց դիմադրությունը, վազել դեպի Հրաչյան և մեկ անգամ աջ ձեռքում գտնվող դանակով հարվածել Հրաչյայի որովայնին: Զգացել է, որ դանակը մտավ Հրաչյայի որովայնը: Այդ ժամանակ մի պահ հետ է քաշվել, իսկ հավաքված անձինք իրեն հրելով և քաշելով հեռացրել են Հրաչյայի մոտից: Այդ պահին ինչ-որ մեկն իր ձեռքից վերցրել է արյունոտված դանակը, որն այլևս չի տեսել: Դրանից անմիջապես հետո նկատել է, որ Հրաչյան ու Խաչատուրը նստել են ինչ-որ մեքենա և հեռացել են: Դրանից անմիջապես հետո նկատել է, որ Հրաչյան նստել է ինչ-որ մեքենայի դիմացի աջ նստատեղին, իսկ Խաչատուրը նստել է վարորդի նստատեղին ու քշելով հեռացել են: Ինքն ու հորեղբայրը մյուսների հետ մնացել են տաքսի ծառայության մոտ կանգնած: Հորեղբորից հետաքրքրվել է, թե ինչն է եղել վիճաբանության պատճառը, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ մտել է տաքսի ծառայություն, ցանկացել է տաքսի պատվիրել, տաքսի ծառայության աշխատակիցներն եղել են ալկոհոլի ազդեցության տակ, միմյանց չեն հասկացել և վիճաբանություն է առաջացել: Քիչ անց եկել է նաև հայրը, նրան պատմել են կատարվածի մասին, որից հետո հայրը բարկացել է իր վրա և ասել, որ աչքին չերևա: Մինչ կհեռանար, հորեղբայրը մտել է տաքսի ծառայության հարևանությամբ գտնվող սանհանգույց, լվացել է դեմքը, կարգի հրավիրել իրեն, որից հետո ինքը նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել դեպի Կիևյան փողոց: Մեքենայից իջել է »Սաս« սուպերմարկետի մոտ, ոտքով քայլել դեպի մարզահամերգային համալիրի դիմացի գետնանցումում գտնվող հյուրանոցային համալիր և վարձակալել է սենյակ: Շուրջ 30րոպե անց իր համարով զանգահարել է հորեղբայրը և նրան ասել է, որ գտնվում է հյուրանոցում, առաջարկել է գալ ու իր հետ մնալ, ասելով, որ ապահով վայրում է: Նշում է, որ ինքը նախկինում երբեք այդ հյուրանոցում չի եղել, առաջին անգամն էր հիշյալ վայրում գիշերում: Քիչ անց եկել է նաև հորեղբայրը, միասին գիշերել են այդ հյուրանոցում, որի անունը ներկայումս չի հիշում: Ցանկանում է նշել, որ ինքը Հրաչյային կյանքից զրկելու դիտավորություն և մտադրություն չի ունեցել, եթե այդպիսի ցանկություն ունենար, ապա մեկ անգամի փոխարեն դանակով մի քանի անգամ կհարվածեր նրան, քանզի դրա հնարավորությունն ունեցել է և իրեն ոչ ոք տվյալ պահին չէր կարող խանգարել: Ցանկանում է հայտնել, որ դեպքից հետո 10.03.2017թվականին, հայրը՝ Սարգիս Մարանդյանը »Էրեբունի« ԲԿ-ում վճարել է Հրաչյա Հովհաննիսյանի վիրահատության և բուժման ծախսերը, որը կազմել է 275.000ՀՀ դրամ: Մինչ հիշյալ միջադեպը Հրաչյա և Խաչատուր Հովհաննիսյաններին ճանաչել է որպես »Դրիմ« տաքսի ծառայության վարորդներ, ժամանակ առ ժամանակ օգտվել է Հրաչյայի ծառայություններից, վերջիններիս հետ որևէ վիճաբանություն նախկինում չի ունեցել, գտնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ, միմյանց հանդեպ թշնամանք չեն ունեցել: Հստակ հիշում է, որ հորեղբոր հետ հեռախոսազրույց չի ունեցել, չի կարող պարզաբանել, թե ինչպես է ստացվել, որ իր ու հորեղբոր միջև 2017թվականի մարտի 4-ին, ժամը 22.41-ին և 23.17-ին իր հեռախոսահամարից հորեղբոր /093/61-60-24հեռախոսահամարին մուտքային զանգ է գրանցված: Եթե հեռախոսազրույց ունեցած լիներ հորեղբոր հետ, միգուցե նաև բակ դուրս չգար կամ էլ զանգահարեր հորն ու ասեր, որ նա գար ու միջամտեր վիճաբանությանը, հանգստացներ կրքերը: Քանի որ խառնաշփոթ վիճակ է եղել, ուստի չի հիշում, թե ովքեր էին վիճաբանությանը ներկա մյուս անձինք, անուններով ու ազգանուններով նրանց չի ճանաչում, միայն կարող է հայտնել, որ հիմնականում տաքսի ծառայության վարորդներն էին, նրանց մի մասը փորձում էին բաժանել հորեղբորը, Հրաչյային և Խաչատուրին, իսկ մյուսները փորձում էին թույլ չտալ, որ մոտենա հորեղբոր հետ վիճաբանողներին: Թմրանյութի հանդեպ երբևէ հակում չի ունեցել, թմրանյութ չի օգտագործել: 2017թվականի փետրվար ամսվա սկզբներին հորեղբորը չի հանդիպել և կրկեսի մոտ թմրանյութ չի փոխանցել: Դանակը, որով հարվածել և մարմնական վնասվածք է պատճառել Հրաչյա Հովհաննիսյանին՝ բացված վիճակում ուներ շուրջ 14սմ երկարարություն, որից շուրջ 6սմ շեղբի երկարությունն էր, իսկ մնացածը՝ բռնակինը: Դանակի շեղբը արծաթագույն էր, իսկ բռնակը փայտյա էր, շագանակագույն: Դանակը փական չուներ, այն գնել էր շուրջ 1տարի առաջ՝ »Ռոսիա« տոնավաճառից, ստույգ չի հիշում, թե որ տաղավարից: Դանակը գնելուց հետո այն մշտապես պահել է իր մոտ՝ գրպանում, ինքն այն օգտագործել է աշխատանքի վայրում՝ սնունդ կտրատելու համար: Դեպքից հետո, ինչպես արդեն նշել է, ինչ-որ մեկն այն իր ձեռքից վերցրել է: Ներկայումս չգիտի դանակի գտնվելու վայրը: Ճանաչում է »Դրիմ« տաքսի ծառայության տնօրեն Գագիկ Ստեփանյանին և հեռախոսավար Լուսինե Մադաթյանին, վերջիններիս հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Ինչպես Լուսինեն, այնպես էլ Գագիկը, վիճաբանության ժամանակ եղել են տաքսի ծառայության դիմաց, փորձել են հանդարտեցնել կրքերը, թույլ չտալ, որ մոտենա Հրաչյային ու հորը: Իրենից բացի այլ անձինք հիշյալ վիճաբանության ժամանակ չեն փորձել սատարել հորեղբորը, հարվածներ հասցնել Հրաչյային ու Խաչատուրին, հորեղբայրը եղել է միայնակ, ինքը ևս տանից դուրս է եկել միայնակ, իր հետ այլ անձինք չեն եղել: Ոչ Հրաչյային, ոչ էլ մեկ այլ անձի չի հայհոյել, բացի Հրաչյային մեկ անգամ հարվածելուց այլ անձանց ոչ դանակով, ոչ բռունցքով և ոչ էլ ոտքով չի հարվածել: Հիշյալ վիճաբանության ժամանակ իրեն ևս որևէ մեկը չի հարվածել և չի հայհոյել /գ.թ. 157-161, դատական նիստի արձանագրություն/: 07.04.2017թվականին ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար, խնդրում է ներողամիտ գտնվել իր նկատմամբ /գ.թ. 269-270, դատական նիստի արձանագրություն/: Ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի կատարած արարքը բացի նրա մասնակի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով: Գործով տուժող Խաչատուր Հովհաննիսյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին, տաքսու օֆիսի բակից, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ որդին՝ Հրաչյա Հովհաննիսյանը տաքսի սերվիզում է աշխատում և տաքսի է վարում, իր որդուն այնտեղ բնակվող Գագոն անհանգստացրել է և ինքը մոտեցել է նրան և ասել, որ իր երեխայի հետ գործ չունենա, ինչից վեճ է առաջացել, Գագիկը դանակ է հանել, որ հարվածի, իսկ տղան դանակը նրա ձեռքից վերցրել է և գցել մի կողմ, որից հետո եղել է վիճաբանություն, քաշքշոց հայհոյանքներ, նա մեկ անգամ էլ է դանակ հանել, որը նույնպես վերցրել են, դրանից հետո այդ գոռգոռոցներից Էրիկն է եկել և առանց իմանալու, թե ինչ է պատահել՝ դանակով խփել է տղային հետևից, որից հետո էլ տղան իրեն լավ չի զգացել և նրան տարել է հիվանդանոց: Իր անունով հաշվառված է »Օպել« մակնիշի 35ՍՍ005հ/հ մեքենան, ինքը մոտ մեկ տարի է աշխատում է տաքսի ծառայությունում, իսկ Գագիկի և Էրիկի բնակության վայրի շենքը կպած է տաքսի ծառայության օֆիսին: Իրենք նրանց հետ ընդհանրապես չեն շփվում, նրանք տաքսի են պատվիրում, իսկ ինքն էլ տղային ասել է, որ նրանց ընդհանրապես չսպասարկի, նրանց մասին լավ բաներ չի լսել, իր երեխան նորմալ, աշխատող երեխա է, իսկ նրանք ուրիշ բաներով են զբաղվում: Գագիկի մականունը »Յոժ« է: Նա տաքսի ծառայությունից օգտվել է, իսկ ծառայության համար կամ այդ պահին է վճարել կամ էլ հետո՝ նիսյա: Դեպքի օրը նա սերվիզ էր եկել պարտքը տալու համար, իսկ իրենք պանիխիդայից էին եկել, պարտքը տվել է գնացել, հետո կրկին վերադարձել է և մեքենա ուզել, սակայն ազատ մեքենա չի եղել, ասել են, որ մեքենա չկա, իսկ նա էլ ասել է ինչպես, թե չկա, Հրաչոն այստեղ է, իսկ ինքն էլ ասել է, որ ընդհանրապես իր երեխայի հետ գործ չունենա, նրա տաքսուց էլ չօգտվի, որից հետո խոսակցությունը շարունակվել է, հայհոյանքներ են եղել և վիճաբանություն է առաջացել, ապա դանակ է հանել: Նա անձամբ իրեն չի հայհոյել, ընդհանուր են եղել հայհոյանքները: Իսկ ընդհանուր առմամբ խնդիրը առաջացել է նրանից, որ նա իր երեխային թմրանյութ է տվել և ասել, որ տանի ինչ-որ մեկին փոխանցի, սակայն տղան չի տարել, իսկ ինքն էլ նրան ասել է, որ իր երեխայի հետ ընդհանրապես գործ չունենա և իր գործերի մեջ չխառնի, այս մեքենան չի ծառայելու իր համար, սակայն նա ասել է, որ սուտ է, նման բան չի եղել, իսկ տղան պնդել է իր ասածները, որից հետո էլ նա արդեն դանակ է հանել: Մինչև կռիվը նա անձամբ իրեն կամ տղային չի հայհոյել, կռվի ընթացքում են հայհոյանքները եղել: Կռվի ժամանակ միմյանց քաշքշել են և ինքն էլ է նրան մեկ անգամ հարվածել: Երբ տղան նրա ձեռքից վերցրել է դանակը, այդ պահին սկսել է հայհոյել և ասել, որ այստեղից որևէ տեղ չգնան, ինքը քիչ հետո կգա, ապա զանգել է, որից հետո Էրիկն է եկել: Բացի իրենից, տղայից և »Յոժից«, միջադեպին խառնվել է նաև իրենց տնօրենը՝ Գագիկը, նա բոլորին զգուշացրել է, որ որևէ մեկը մոտիկ չգնա, շենքի բնակիչները բոլորը կախվել էին պատուհաններից՝ հայհոյանքների ձայներից, հետո դիսպետչերն է դուրս եկել, իսկ Գագիկը նրան ասել է, որ ներս մտնի և դուռը փակի, քանի որ նա կին է, իսկ նա ահավոր վատ հայհոյանքներ է հնչեցրել: Հետո այդ ձայներից Էրիկն է եկել, վազել է իր վրա, սակայն երեխան դուրս է եկել նրա դիմաց և գոռալով ասել, որ նրա ձեռքին դանակ կա և հենց այդ պահին էլ խփել է, հետո արդեն մարդիկ են հավաքվել և նա փախել է, իսկ ինքն էլ մեքենան է բերել և տղային տարել հիվանդանոց, որովհետև կռիվը շարունակելու բան չի եղել: Երբ տղային դրել է մեքենայի մեջ, Գագիկը մեքենայի լուսամուտներին է հարվածել և ասել, որ բացի, հայհոյանքներ է տվել, սակայն ինքը չի կանգնել և գնացել է, իսկ Էրիկը փախել էր: »Նրանց վարքը նորմալ չէ«, »նրանք աշխատող չեն, իմ էրեխեն աշխատող է« ասելով նկատի ունի Գագիկին: Էրիկին ընդհանրապես չի ճանաչել, չեն բարևել միմյանց, միայն հորեղբորն է բարևել: Էրիկի հետ չի շփվել և երբևէ չի լսել, որ նա ցանկություն ունի որպես հեղինակություն հանդես գալու: Վիճաբանությունը Էրիկի հետ չի եղել, չգիտի Էրիկին ով է կանչել, իսկ Էրիկը վիճաբանությանը խառնվել է հորեղբոր համար, նա մինչ այնտեղ չի եղել և չէր էլ գա, կռիվը եղավ և այդ պատճառով էլ եկել է, իր և տղայի կռիվը եղել է Էրիկի հորեղբոր՝ Գագիկի հետ: Իր տղան ընդհանրապես չի հայհոյել, ինքն է հայհոյել: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ չի եղել դեպքեր, որ Էրիկը հայհոյանքներ տա կամ որևէ վատ վարքագծով աչքի ընկնի, նրան չի ճանաչել, ճանաչել է նրա հորեղբորը: Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը, որևէ մեկն իր նկատմամբ ճնշում չի գործադրել /դատական նիստի արձանագրություն/: Գործով տուժող Խաչատուր Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Հրաչյա Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր որդին: Իր անվամբ հաշվառված է »Օպել Աստրա Ջ« մակնիշի 35 ՍՍ 005 հ/հ ավտոմեքենան: Հիշյալ մեքենան որդին շուրջ 1տարի շահագործում է որպես տաքսի, նույնքան ժամանակ էլ աշխատում է »Դրիմ« տաքսի ծառայությունում: Հիմնականում որդին աշխատում է 08-ից մինչև 20-ն ընկած ժամանակահատվածում: Ինքը ևս հիշյալ մեքենայով գործից ազատ ժամանակ կատարում է ուղևորափոխադրումներ՝ փոխարինում է որդուն: »Դրիմ« տաքսի ծառայության գրասենյակը տեղակայված է Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան 18/2հասցեում: Շուրջ մեկ տարի է ճանաչում է »Յոժ« մականվամբ Գագիկին և վերջինիս եղբոր որդուն՝ Էրիկին, որոնց ազգանունները չգիտի: Վերջիններիս ճանաչում է որպես Վ.Համբարձումյան 18-րդ շենքի բնակիչներ, իրենց վատ վարքագծով աչքի ընկած անձանց: Տաքսի վարելու ընթացքում երբեք ոչ Գագիկին, ոչ էլ Էրիկին չի սպասարկել, այլ վերջիններիս հաճախ սպասարկել է որդին՝ Հրաչյան: 2017թվականի մարտի սկզբներին 1-ին կամ 2-ին, Հրաչյան ասել է, որ Գագիկը հաճախ օգտվում է իր ծառայություններից, սակայն գումարը չի վճարում, այլ մի քանի օր անց է վճարում, բացի այդ էլ պատմել է, որ դեռևս 2017թվականի փետրվար ամսին Գագիկը որպես տաքսու վարորդ կանչել է իրեն, ասել է, որ թմրանյութ՝ »պլան« է ցանկանում տալ իրեն, որպեսզի տանի կրկեսի մոտ և փոխանցի եղբոր որդուն՝ Էրիկին, սակայն որդին կտրականապես հրաժարվել է թմրանյութը տեղափոխելուց, որից հետո Գագիկը նստել է իր հետ նույն մեքենայում, միասին գնացել են կրկեսի մոտ, Գագիկն իջել է մեքենայից, հանդիպել Էրիկին, որից հետո վերադարձել է մեքենան, միասին վերադարձել են Վ.Համբարձումյան փողոց: Հրաչյան խնդրել է, որ խոսի Գագիկի հետ, նա իրենից հեռու մնա: Արդեն 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 21-ի սահմաններում, գնացել է տաքսի ծառայության գրասենյակ, որպեսզի Հրաչյայի հետ վերադառնան տուն: Դրանից շուրջ երկու ժամ անց գրասենյակ է մտել Յոժը և հեռախոսավար Լուսինեին փոխանցել 1500ՀՀ դրամ պարտքը, որը գոյացել էր մեկ այլ վարորդի ծառայությունից »նիսյա« օգտվելու հետևանքով: Երբ Յոժը մտել է գրասենյակ, նրա աջ ունքն արյունոտված է եղել, հասկացել է, որ երևի կրկին վիճաբանել է ինչ-որ անձանց հետ: Մի քանի րոպե գրասենյակում մնալով և մեկ բաժակ ալկոհոլ օգտագործելուց հետո Յոժը հեռացել է: Այդ ընթացքում Հրաչյան շարունակել է պատվերներ կատարել, այդ իսկ պատճառով հետաձգվել է իրենց տուն գնալը: Գրասենյակից դուրս գալուց շուրջ 30րոպե անց, երբ որդին ավարտել է պատվերը և գտնվել է գրասենյակում, Յոժը կրկին վերադարձել է գրասենյակ և ասել, որ իրեն տաքսի է անհրաժեշտ, սակայն նշել է, որ տաքսու գումար չունի, խոստացել է վճարել հետագայում: Տնօրեն Գագիկն ասել է, որ ազատ մեքենա չկա, իսկ Յոժը մատնացույց է արել Հրաչյային, ասելով, որ նա ազատ է: Այդ ժամանակ Յոժին ասել է, որ Հրաչյան զբաղված է, չի կարող փոխադրել, ու բացի այդ էլ ասել է, որ նրա հետ խոսելու բան ունի, դուրս է հրավիրել գրասենյակից: Անմիջապես գրասենյակի դռան դիմաց Յոժին ասել է, որ հեռու մնա որդուց, չի ցանկանում, որ շփվի նրա ու նրա շրջապատի հետ, իսկ Յոժն այդ ժամանակ ասել է. »Ֆորմա ես հագել, բոզավարի ես քեզ պահում, լավ տղեքի համարա քշվում ավտոն«, որից հետո նախ օդում անհասցե հայհոյանքներ է հնչեցրել, այնուհետև աջ ձեռքի ափով մեկ անգամ հարվածել է իր ձախ այտին, որից զգացել է ֆիզիկական ցավ: Յոժը շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել իր կողմից համազգեստ կրելու կապակցությամբ, որից հետո ինքը նրան կարգի հրավիրելու նպատակով մեկ անգամ աջ ձեռքի ափով հարվածել է նրա ձախ այտին: Դրանից անմիջապես հետո Յոժն իր համար անսպասելի կերպով գոտկատեղի հետնամասի կողմից աջ ձեռքով հանել է գաղտնի փականով դանակ, բացել այն, իր հասցեին հայհոյանք հնչեցնելով փորձել դանակով հարվածել, սակայն այդ պահին գրասենյակից դուրս է վազել Հրաչյան և նախ բռնել է Յոժի ձեռքից, ապա ոլորել այն ու խլել է դանակը, շպրտել մի կողմ, ինչից հետո Յոժը դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ձայների վրա գրասենյակից դուրս է եկել նաև տնօրեն Գագիկը: Յոժը շուրջ 20-25մետր հեռանալով, շրջվել է և սկսել իրենց հասցեին բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնելով սպառնալ, ասելով, որ սպասեն, մինչ ինքը հետ կվերադառնա: Այդ պահին նրան շրջապատել են շուրջ 10 իրեն անծանոթ անձինք տարբեր տարիքի: Այդ անձանց գալուց հետո ևս Յոժը շարունակել է իրենց հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնել, բացի այդ էլ դեպի իրենց նետել է քարեր, որոնք իրենց չեն դիպել: Այդ ժամանակ Յոժին փորձել է սաստել տնօրեն Գագիկը, ասելով,որ. »Գիշերվա հազարնա, փակի լափառոշ բերանդ, մարդիկ լսում են«, սակայն Յոժը Գագիկին ևս չի ենթարկվել և վազելով մոտեցել է իրենց: Նրա ձեռքում կրկին դանակ է նկատել: Նա, դանակն աջ ձեռքում պահած, իր հասցեին հայհոյանք հնչեցնելով, կրկին փորձել է դանակով հարվածել, սակայն ինքն աջ ոտքով հարվածել է Յոժի ձեռքին, որի հետևանքով դանակը ձեռքից ընկել է: Այդ ժամանակ լսել է բարձր բղավոցի ձայներ, շրջվելով տեսել է, որ բղավելով, իրենց հասցեին հայհոյանքներ տալով, դեպի իրենց է վազում Յոժի եղբոր որդին՝ Էրիկը: Մինչ հսկել է Յոժին, որպեսզի նա իրեն չհարվածի, լսել է Հրաչյայի բղավոցն այն մասին, որ Էրիկի ձեռքում ևս դանակ կա, զգույշ լինի: Մի քանի վայրկյան անց Հրաչյան, ով այդ պահին գտնվել է իր մեջքի հետևում, բղավելով ասել է, որ Էրիկն իրեն դանակով հարվածեց: Անմիջապես շրջվել է ու տեսել, որ Հրաչյան արդեն կքանստած է, իսկ Էրիկը հետ-հետ քայլելով հեռանում է: Այդ ժամանակ դեպի իրեն եկող Յոժին հրել է մոտակա ավտոմեքենայի վրա, Հրաչյային ասել է, որ շտապ նստի իրենց մեքենան: Այդպես Հրաչյան նստել է մեքենայի դիմացի ուղևորի նստատեղին, իսկ ինքը վարորդի, շարժիչը գործի է գցել: Այդ ժամանակ տեսնելով, որ Յոժը մոտենում է մեքենային, ասել է, որ Հրաչյան փակի մեքենայի փականները: Յոժը մոտեցել է իր դռանը, ձեռքի բռունցքով դռան ապակուն հարվածելով, հայհոյախառն արտահայտություններով պահանջել է, որ բացի դուռը, չվարի մեքենան, իսկ ինքը նրան պատասխանել է, որ գնում է հիվանդանոց: Դրանից անմիջապես հետո Հրաչյային տեղափոխել է »Էրեբունի« ԲԿ, որտեղ որդուն վիրահատել են /գ.թ. 36-40, 230-234, դատական նիստի արձանագրություն/: Գործով տուժող Հրաչյա Հովհաննիսյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է Էրիկին որպես իրենց տաքսի սերվիզից օգտվող, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ Էրիկը միայն այդ պահին է եկել, մնացած ժամանակ որևէ առնչություն իրենց մեջ չի եղել, միայն եղել է հորեղբոր միջև: Երբ Գագիկը եկել է օֆիս, վիճաբանություն է եղել և երբ տեսել է, որ վիճաբանությունն ավելի է խորանում, դուրս է եկել այն պահին, որ նա ցանկացել է դանակով հարվածել հորը, որից անմիջապես հետո ինքը դանակը վերցրել է նրա ձեռքից և շպրտել մի կողմ: Վիճաբանության ձայներից Էրիկ Մարանդյանն է եկել և դանակը ձեռքին գնացել է դեպի հոր կողմը, ինքը հորը մի կողմ շպրտելով ցանկացել է Էրիկի ձեռքից դանակը վերցնել, սակայն չի կարողացել և հարվածը եղել է իր կողքի մասով, որից հետո գնացել են հիվանդանոց: Էրիկը իր ենթադրությունով հորեղբոր ձայների վրա է եկել կամ էլ զանգի, չի կարող կոնկրետ ասել: Էրիկը գալուց անմիջապես հետո դանակով հարվածել է, եղել են նաև հայհոյանքներ: Էրիկը հայհոյանքներ տալով է եկել, դրանք ուղղված են եղել իրենց, որ »ով իր հորեղբոր հետ պրոբլեմ ունի ես նրա…«, հայհոյանքները ուղղված են եղել վիճաբանությանը ներկա մարդկանց, իսկ այդ մարդիկ եղել են իրենք: Երբ Էրիկը հայհոյանքներ տալով մոտեցել է, ինքը նկատել է, որ նա կողքից դանակ է հանել և վազելով հոր կողմ է գնացել: Ինքը ծակոց է զգացել, սակայն չի մտածել, որ դա դանակից է, մի քանի վայրկյան անց զգացել է, որ շնչառությունը վատացավ, որից կքանստել է: Խփելու ժամանակ Էրիկը որևէ բան չի ասել, այլ միանգամից խփել է ու փախել: Հետո ինքը դիմել է հորը, որ իրեն տանի հիվանդանոց, միջադեպին ներկա անձինք պետք է, որ տեսած լինեն իրեն հարվածելու պահը, որևէ մեկը չի միջամտել: Երբ հայրն իրեն դրել է, որ տանի հիվանդանոց, այդ ընթացքում նույնպես իրենց հետևից հայհոյանքներ են հնչել: Քանի որ վիճաբանությունը Էրիկի հորեղբոր հետ է եղել, այդ պատճառով է նա դանակը հանել և մոտեցել: Երբ Գագիկի ձեռքից դանակը վերցրել է, շարունակվել է քաշքշուկը: Դանակը վերցնելուց հետո Գագիկը հետ է գնացել, սակայն այլ տարածք չի գնացել, այլ եղել է տարածքում, նա միայնակ է հետ եկել: Հետ գնալու ընթացքում Գագիկն ասել է, որ »հլը տեսեք ձեր հետ ինչ է լինելու« և նմանատիպ այլ բաներ, որոնք հիմա չի հիշում: Կռվի ընթացքում Գագիկը կանչել է Էրիկին, գոռացել է »Էրիկ շուտ հասի« և Էրիկը մոտ 3-4րոպե անց վազելով եկել է, Էրիկի հետ այլ մարդ չի եկել: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո տուժողը հայտնեց, որ Էրիկը միայնակ է եկել, սակայն ընդհանուր այնտեղի ժողովուրդն էլ են մոտեցել, որ պահեն, բայց Էրիկը առանձին է մոտեցել՝ շենքի մոտից /դատական նիստի արձանագրություն/: Գործով տուժող Հրաչյա Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ շուրջ 1տարի է շահագործում է հոր անվամբ հաշվառված »Օպել Աստրա Ջ« մակնիշի 35 ՍՍ 005 հ/հ ավտոմեքենան, նույնքան ժամանակ էլ աշխատում է »Դրիմ« տաքսի ծառայությունում: Շուրջ մեկ տարի է ճանաչում է Յոժ մականվամբ Գագիկին և վերջինիս եղբոր որդուն՝ Էրիկին: Վերջիններիս ճանաչում է որպես Վ.Համբարձումյան 18-րդ շենքի բնակիչներ, նրանք հաճախ են աչքի ընկնում իրենց վատ վարքագծով, հաճախ են ալկոհոլ օգտագործում: Նրանք երկուսն էլ պարբերաբար օգտվում են իր ծառայություններից: 2017թվականի փետրվար ամսին Գագիկը որպես տաքսու վարորդ իրեն կանչել է Գյուլբենկյան փողոց, ասել, որ թմրանյութ՝ »պլան« է ցանկանամ տալ իրեն, որպեսզի այն տանի կրկեսի մոտ և փոխանցի եղբոր որդուն՝ Էրիկին, սակայն ինքը հրաժարվել է թմրանյութը տեղափոխելուց, որից հետո Գագիկը նստել է իր մեքենան, միասին գնացել են կրկեսի մոտ, Գագիկն իջել է մեքենայից, հանդիպել Էրիկին, որից հետո հետ է վերադարձել մեքենան, միասին վերադարձել են Վ.Համբարձումյան փողոց: Դա եղել է միակ անգամը, որ Գագիկն իրեն նման առաջարկ է արել: 2017թվականի մարտի սկզբներին հորն ասել է, որ Գագիկը հաճախ օգտվում է իր ծառայություններից, սակայն գումարը չի վճարում, այլ մի քանի օր անց է վճարում, և քանի որ նա տարիքով մեծ է, ուստի խնդրել է, որ հայրը խոսի Գագիկի հետ, որ նա իրենից հեռու մնա: Արդեն 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 21-ի սահմաններում, տաքսի ծառայության գրասենյակ է եկել հայրը, որպեսզի միասին գնան տուն: Դրանից հետո մինչև ժամը 23-ի սահմանները, կատարել է պատվերներ, ավարտելով վերջին պատվերը մտել է գրասենյակ: 1-2րոպե անց գրասենյակ է մտել Յոժը և ասել, որ իրեն տաքսի է անհրաժեշտ, նշելով, որ տաքսու գումար չունի, խոստանալով վճարել հետագայում: Տնօրեն Գագիկն ասել է, որ ազատ մեքենա չկա, իսկ Յոժը մատնացույց է արել իրեն, ասելով, որ ազատ է: Այդ ժամանակ հայրը Յոժին ասել է, որ ինքը զբաղված է, չի կարող փոխադրել, ու բացի այդ էլ Յոժին ասել է, որ նրա հետ խոսելու բան ունի, դուրս է հրավիրել գրասենյակից: Շուրջ 5րոպե անց, երբ տաքսի ծառայության տնօրեն Գագիկի և հեռախոսավար Լուսինեի հետ նստած են եղել գրասենյակում, լսել է Յոժի հայհոյախառն բղավոցի ձայնը, անմիջապես դուրս է եկել և նկատել, որ Յոժը դանակն աջ ձեռքում պահած, փորձում է հարվածել հորը: Անմիջապես մոտեցել է Յոժին, նախ բռնել է աջ ձեռքից, ապա ոլորել է այն ու խլել բաց վիճակում գտնվող դանակը, այն շպրտել է մի կողմ, ինչից հետո Յոժը դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ձայների վրա գրասենյակից դուրս է եկել նաև տնօրեն Գագիկը: Յոժը շուրջ 30մետր հեռանալով, շրջվել է դեպի իրենց և, իր ու հոր հասցեին բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնելով, սպառնացել է, ասելով, որ սպասեն, մինչ ինքը կվերադառնա: Այդ ժամանակ Յոժը վազել է Վ.Համբարձումյան 18շենքի կողմ և մի քանի րոպե անց հետ է վերադարձել 3-4հոգու հետ, որոնց մեջ էր նաև Էրիկը, ով հանդիսանում է Յոժի եղբոր որդին, ում ճանաչում է որպես այդ թաղի բնակիչ: Այդ անձանց գալուց հետո ևս Յոժը շարունակել է իրենց հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնել, բացի այդ էլ դեպի իրենց նետել է քարեր, սակայն դրանք իրենց չեն դիպել, այլ ընկել են քիչ հեռավորության վրա: Այդ ժամանակ Յոժին փորձել է կարգի հրավիրել տնօրեն Գագիկը, ասելով, որ ուշ ժամ է, փակի »լափառոշ« բերանը, մարդիկ լսում են, սակայն Յոժը Գագիկին ևս չի ենթարկվել և վազելով մոտեցել է հորը: Տեսել է, որ Յոժը դանակն աջ ձեռքում պահած, հոր հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելով, կրկին փորձել է դանակով հարվածել, սակայն հայրը ոտքով հարվածել է Յոժի ձեռքին և դանակը վայր է գցել: Նույն պահին բղավելով, իրենց հասցեին հայհոյանքներ տալով դեպի իրենց է վազել Յոժի եղբոր որդին՝ Էրիկը, ում ձեռքին ևս դանակ է նկատել: Անմիջապես բղավել է, ասելով, որ Էրիկի ձեռքում ևս դանակ կա: Տաքսի ծառայության տնօրեն Գագիկը փորձել է հետ պահել Էրիկին, չթողնել, որպեսզի նա մոտենա իրեն, սակայն չի կարողացել, որից հետո Էրիկը, մոտենալով իրեն, մեկ անգամ աջ ձեռքում պահած դանակով հարվածել է իր որովայնին: Ձեռքը տանելով դեպի որովայնը, նկատել է, որ այն ամբողջությամբ արյունոտվել է, ինչից հետո ցավից բղավել է, ասելով, որ Էրիկն իրեն դանակով հարվածեց և անմիջապես կքանստել է: Դրանից անմիջապես հետո հայրն իրեն ասել է, որ շտապ նստի մեքենան: Այդպես, մեծ դժվարությամբ, նստել է մեքենայի դիմացի ուղևորի նստատեղին, իսկ հայրը նստել է վարորդի նստատեղին, ասել, որ փակի մեքենայի փականները: Յոժը մոտեցել է հոր դռանը, ձեռքի բռունցքով դռան ապական հարվածելով, հայհոյախառն արտահայտություններով պահանջել, որ բացի դուռը, չվարի մեքենան, իսկ հայրը չի ենթարկվել նրան ու իրեն տեղափոխել է »Էրեբունի« ԲԿ, որտեղ իրեն վիրահատել են /գ.թ. 45-46, 235-238, 243-244, դատական նիստի արձանագրություն/: Գործով վկա Գագիկ Ստեփանյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին բակից, որտեղ գտնվում է իր գրասենյակը, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ նախաքննությամբ ինչ տեսել է այն էլ հայտնել է, որևէ փոփոխություն չկա, ներկայումս շատ բաներ չի հիշում: Ընդհանուր առմամբ կարող է ասել, որ օֆիսում է եղել իրենց, դրսից բարձր ձայներ է լսել և մթության մեջ նկատել է, որ քաշքշում են իրեն, ինքն ասել է, որ հանգստանան և վերջացնեն, ապա նկատել է, որ »Օպել« մակնիշի մեքենա է շարժվել շատ արագ, հետո Խաչիկը զանգել է իրեն և ասել, որ երեխային խփել են, արյուն է գալիս և նրան տանում են հիվանդանոց, որից հետո էլ ինքն է գնացել »Էրեբունի« ԲԿ: Երբ դուրս է եկել ուղղակի ամբոխ է տեսել, եղել է հեռվում կանգնած և մթության մեջ որևէ մեկին չի տարբերել, եթե լույս լիներ կճանաչեր, քանի որ այդ թաղամասում բոլորին է ճանաչում: Ինքը միայն բարձրաձայն գոռացել է, որ հանգստանան և հեռու գնան: Դեպքը եղել է մոտ երկու տարի առաջ, ժամը 9-10-ի սահմաններում, քաշքշուկը եղել է Գագիկի՝ ամբաստանյալի հորեղբոր և վարորդի՝ Հրաչյայի միջև: Գրասենյակում վիճաբանության ձայներ չի լսել, դուռը եղել է փակ վիճակում, ինքը երևի վերջում է դուրս եկել: Գրասենյակից դուրս գալուց ինքը միայնակ չի եղել, եղել է նաև իրենց դիսպետչեր Լուսինեն և երբ ինքը դուրս է եկել, նրան ասել է, որ դուռը փակի և դուրս չգա: Դրսում վիճաբանության ձայներ է լսել, չի բացառում, որ այդ ընթացքում նաև հայհոյանքներ եղած լինեն: Ինքը ընդհանուր հավաքվածներին է սաստել, կոնկրետ որևէ մեկին ուղղված չի եղել: Երբ Հրաչյային տարել են հիվանդանոց և նրան տանելուց 15րոպե տարբերությամբ նաև ինքն է գնացել՝ Էրիկի հոր հետ: Հրաչյային հարվածելու մասին ինքն իմացել է նրա հորից, չի ասել, թե ով է խփել, ինքը նույնպես չի իմացել, թե ով է հարվածել, դեպքն իրենից հեռու է եղել և մթության մեջ որևէ բան չի տեսել: Իրենց կազմակերպությունը գտնվում է Էրիկ Մարանդյանի բնակության վայրի շենքի կողքը, որտեղից էլ ճանաչում է նրան, Էրիկ Մարանդյանին կարող է բնութագրել որպես նորմալ, մարդկային անձնավորություն, որևէ անգամ վատ վարքագծով աչքի չի ընկել, երբևէ չի փորձել իր »ես«-ը հաստատել շրջապատում, որևէ անգամ նրա կողմից վատ բան չի նկատել: Դեպքի ժամանակ հնարավոր է Էրիկն էլ է այնտեղ եղել, նրանք իրենից հեռու են եղել և մթության մեջ ինքը որևէ մեկին չի նկատել: Վիճաբանությունը ինչ-որ 600դրամ պարտք գումարի մասին է եղել, տալ-վերցնելու, ասել է, որ մեքենա է իրեն պետք: Վկայի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ երկար ժամանակ է անցել և նույնիսկ տեսականորեն դա հնարավոր չի, որ ամեն ինչ հիշեր, հնարավոր է, որ Խաչիկի և Գագոյի միջև կռվի ժամանակ հայհոյանքներ եղած լինեն և ինքը մոռացած լինի այդ մասին, նախաքննական մարմնին ինչ ասել է ճիշտն է ասել, համապատասխանում է իրականությանը, որևէ մեկն իրեն չի ճնշել, իր կամքով է ցուցմունք տվել, ամբողջությամբ պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները /դատական նիստի արձանագրություն/: Գործով վկա Գագիկ Ստեփանյանը նախաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում, երբ Հրաչյա Հովհաննիսյանի և հեռախոսավար Լուսինեի հետ գտնվել են գրասենյակում, նկատել է, որ Գագիկն ու Խաչատուրը դուրս են եկել գրասենյակից: Քիչ անց դրսից լսվել են վիճաբանության, հայհոյանքի ձայներ, որից հետո գրասենյակից դուրս է եկել Հրաչյան: Շուրջ 1-2րոպե անց վիճաբանության ու հայհոյանքի ձայներն ավելի են բարձրացել, որից հետո Լուսինեին ասել է, որ հանկարծ գրասենյակից դուրս չգա, իսկ ինքը դուրս է եկել գրասենյակից: Նկատել է, որ Գագիկը՝ Յոժը, գրասենյակից որոշակի հեռավորության վրա կանգնած, Հրաչյայի և Խաչիկի հասցեին գոռալով հնչեցնում է հայհոյանքներ, ինչ-որ բաներ է նետում նրանց ուղղությամբ: Բղավելով փորձել է կարգի հրավիրել Գագիկին, ասելով, որ ուշ ժամ է, իր բղավոցներով խանգարում է բոլորի անդորրը, սակայն նա չի ենթարկվել իրեն, շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել, որից հետո իբր թե զրուցելու նպատակով մոտեցել է Խաչատուրին: Դրանից հետո ինքը մտել է գրասենյակ: Քիչ անց դուրս զալով, նկատել է, որ Յոժի եղբոր որդին՝ Էրիկը, վազելով գալիս է դեպի Հրաչյայի և Գագիկի կողմ: Փորձել է փակել Էրիկի ճանապարհը, սակայն նա հայհոյախառն արտահայտություններ հնչեցնելով շրջանցել է իրեն: Շրջվելով տեսել է, որ մի պահ Էրիկը մոտեցել է Հրաչյային, ապա արագ մի կողմ գնացել: Ամեն ինչ արագ է կատարվել, չի հասկացել, ինչ է տեղի ունենում: Դրանից անմիջապես հետո Խաչատուրն ու Հրաչյան նստել են իրենց մեքենան ու շտապ հեռացել են: Զանգահարել է Խաչատուրին, որպեսզի նրան ասի, որ այլևս հետ չգա, վիճաբանությունը չշարունակեն, իսկ Խաչատուրն ասել է, որ Էրիկը դանակով հարվածել ու մարմնական վնասվածք է պատճառել Հրաչյային: Այդ լսելուն պես մեկնել է »Էրեբունի« ԲԿ /գ.թ. 61-64, 256-257, դատական նիստի արձանագրություն/: Դատաբժշկական կրկնակի փորձաքննության թիվ 17-0639եզրակացությամբ այն մասին, որ Հրաչյա Հովհաննիսյանին պատճառվել է մարմնական վնասվածք որովայնի ձախ կողմնային շրջանի ծակած-կտրած, հետորովայնամզային տարածություն թափանցող վիրավորման ձևով, ստորադիր փափուկ հյուսվածքների վնասումով, որը պատճառվել է սուր ծակող-կտրող գործիքով դանակով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և նրա առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս առողջության տևական քայքայման հատկանիշով /գ.թ. 342-345, դատական նիստի արձանագրություն/: Դատարանը վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հատկանիշներին, հետևաբար նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին): Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 62հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Է.Մարանդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատապարտված չի եղել, հատուցել է պատճառված վնասը, բնութագրվում է դրական Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան փողոցի 18շենքի բնակիչների կողմից, որը հաստատվել է »Քնար« համատիրության նախագահ-կառավարչի կողմից: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-ին մասով կատարված հանցագործության համար պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով: Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքների պահպանումը: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի համաձայն՝ 1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Վերլուծելով և գնահատելով վերը նշված հանգամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էրիկ Մարանդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորած վարքագիծը` մասնավորապես այն, որ գտնվելով ազատության մեջ գիտակցել է կատարած հանցանքների վտանգավորությունը և մինչ օրս զերծ է մնացել այլ հակաօրինական արարքներ կատարելուց, զղջացել է կատարածի համար, բնութագրվում է դրական, հատուցել է պատճառված վնասը, հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ թվարկված հանգամանքներն էականորեն նվազեցնում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ելնում է այն իրողությունից, որ օրենքի առաջնային պահանջը պատժի արդարացիությունն է, որը՝ որպես քրեական իրավունքի սկզբունք, ձևակերպված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10հոդվածում, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժը պետք է լինի արդարացի, անհրաժեշտ և բավարար նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունը կանխելու համար: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի դրույթների համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Դատարանը միաժամանակ հավաստում է, որ նշանակվող պատժի արդարացիության հարցը լուծելիս դատարանը ճիշտ է գնահատել գործի բոլոր հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող բոլոր տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է տվյալ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Ընդ որում, պատիժ նշանակելիս դատարանն ուղեցույց է ընդունում նաև քրեական օրենքի դրույթն այն մասին, որ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները (ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի 3-րդ մաս): Միաժամանակ նշված հանգամանքների ամբողջությունը դատարանին հիմք է տալիս կիրառելու ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով սանկցիայի ոչ խիստ տարբերակը՝ չափի իմաստով: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում` մեկ օրը երեք ժամի դիմաց: Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Էրիկ Մարանդյանի նկատմամբ 07.03.2017թվականին հայտարարվել է հետախուզում և դատարանի 09.03.2017թվականի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,19.03.2018թվականին Էրիկ Մարանդյանը հայտնաբերվել է, իսկ 20.03.2017 թվականին որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը դատարանի որոշմամբ թողնվել է անփոփոխ, 31.05.2017թվականին ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ Է.Մարանդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը փոխարինվել է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավով և նույն օրն ազատ է արձակվել արգելանքից: Հետևաբար ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն ամբաստանյալի պատժին պետք է հաշվակցել 19.03.2018թվականից մինչև 31.05.2017թվականն անազատության մեջ գտնվելու 2/երկու/ ամիս 12/տասներկու/ օրը: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 82հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը: ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 01.11.2018թվականին ընդունված և 06.11.2018թվականին օրինական ուժի մեջ մտած »Էրեբունի-Երևանի հիմնադրամ 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին« ՀՀ Օրենքի /այսուհետ նաև` համաներման օրենք/ 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ 1. Համաներում հայտարարելով պատժից ազատել՝ 1/ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց / ... /: Համաներման օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 1-ին կետի »բ« ենթակետի համաձայն` սույն օրենքի կատարումը վերապահել՝ 1) Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին` ա/ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարանում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել: Համաներման օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն` սույն օրենքը կարգավորում է 2018 թվականի հոկտեմբերի 21-ը ներառյալ հանցագործություն կատարելու մեջ կասկածվող, մեղադրվող կամ հանցագործություն կատարած անձանց նկատմամբ համաներում հայտարարելու հետ կապված հարաբերությունները: Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` նույն մասի 5-րդ կետում թվարկված են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասը, այսինքն` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ: Սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է նաև Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի մյուս կետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման օրենքի կիրառման համար: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, հատուցման ենթակա վնասի վերաբերյալ վեճի առկայության մասին տեղեկություններ չեն ներկայացվել: Վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները կիրառելով՝ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարել է մինչև 2018թվականի հոկտեմբերի 21-ը, քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նախկինում դատապարտված չի եղել, նաև բացակայում են Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասով նախատեսված` համաներումը չկիրառելու հիմքերը, հետևաբար ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ Համաներման օրենքը կիրառելու սահմանափակումներ չկան և Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի պահանջով վերջինիս պետք է ազատել սույն դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից: Ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ գրավը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատարանը քննության առնելով գրավադրված 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարը վերադարձնելու հարցը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի կողմից թույլ չի տրվել ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 143հոդվածի 6-րդ կետով նախատեսված խախտումներ, ուստի ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 143հոդվածի 7-րդ կետի համաձայն գրավադրված գումարը պետք է վերադարձնել: Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա: Գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։ Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 168հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված դատական ծախսերը ամբաստանյալից ենթակա չի բռնագանձման, քանի որ նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով՝ Դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Էրիկ Սարգսի Մարանդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել 19.03.2017թվականից մինչև 31.05.2017թվականն անազատության մեջ գտնվելու 2/երկու/ ամիս 12/տասներկու/ օրը և Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 9/ինը/ ամիս 18/տասնութ/ օր ժամկետով: Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 01.11.2018թվականին ընդունված և 06.11.2018թվականին ուժի մեջ մտած »Էրեբունի-Երևանի հիմնադրամի 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին« ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և նրան ազատել նշանակված պատժի կրումից: Կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո գրավի գումար հանդիսացող 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը վերադարձնել: Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստացման պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ Դատավճիռը չի բողոքարկվել, մտել է օրինական ուժի մեջ «--------» ------------------------- 2019թ. ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ |
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 01-11-2018 |
| Համաներման մասին որոշման հոդված | 2-րդ |
| Համաներման մասին որոշման մաս | 1-ին |
| Համաներման մասին որոշման կետ/ենթակետ | 1-ին |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Մեղադրյալ/Դատապարտյալ | |
| Անուն | Էրիկ |
| Ազգանուն | Մարանդյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 07-12-2018 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Ոչ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | N -ԵԱՔԴ/0087/01/17 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ »07« դեկտեմբերի 2018թ. ք.Երևան ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Լ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ Բ.ՂԱԶԻՆՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Է.ՄԱՐԱՆԴՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Վ.ԷԼԲԱԿՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ Խ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Հ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի՝ ծնված 18.03.1992թվականին, քաղաք Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղա- քացի, չամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակ- վում է քաղաք Երևան,ՎիկտորՀամբարձումյան փողոց18շենք,26բնակարան հասցե- ում, 07.03.2017թվականին հայտարարվել է հետախուզում, 09.03.2017թվականին որ- պես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,19.03.2018թվականին հայտնա- բերվել է, 20.03.2017թվականին որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավո- րումը թողնվել է անփոփոխ, 31.05.2017թվականին ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատա- րանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը փոխարին- վել է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավով և նույն օրը ազատ է արձակվել արգելանքից: Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով: Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով դատարանը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործով ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վիկտոր Համբարձումյան 18/2հասցեի դիմաց ծագած վիճաբանության ընթացքում խուլիգանական դրդումներով Հրաչյա Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածք հասցնելու ուղղակի դիտավորությամբ, սուր կտրող-ծակող առարկայով՝ դանակով, մեկ անգամ հարվածել է վերջինիս որովայնին, դանակը թափանցել է հետորովայնամզային տարածություն պատճառելով հեմատոմայի զարգացմամբ ուղեկցված ձախ կողմնային շրջանի կտրած-ծակած արյունահոսող վերք, որի արդյունքում Հրաչյա Հովհաննիսյանի առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս: Այսպես. Էրիկ Մարանդյանը 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում, գտնվելով տանը՝ Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան 18-րդ շենքի 26-րդ բնակարանում, բակից լսելով վիճաբանության ձայներ ու հայհոյանքներ և դրանք նույնացնելով հորեղբոր՝ Գագիկ Մարանդյանի ձայնին, իր հետ տանից վերցնելով դանակ, դուրս է եկել տանից: Վ.Համբարձումյան 18/2հասցեի դիմաց նկատելով հորեղբոր հետ վիճաբանող հայր և որդի Խաչատուր և Հրաչյա Հովհաննիսյաններին, վրդովվելով վերջիններիս կողմից իր և հորեղբոր անձն անտեսելու, հորեղբոր հետ վիճաբանելու Հովհաննիսյանների համարձակությունից և այն որպես չնչին առիթ օգտագործելով, առանց փորձելու հասկանալ վիճաբանության պատճառն ու շարժառիթը, ոչ այնքան տուժողի հետ անձնական փոխհարաբերություններից ելնելով, որքան հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու ձգտումով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով տարված և խախտելով վարքագծի համընդհանուր ճանաչում ստացած նորմերն ու բացահայտ ցուցադրելով իր արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության նկատմամբ, խուլիգանական դրդումներով Հրաչյա Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածք հասցնելու ուղղակի չկոնկրետացված դիտավորությամբ, սուր կտրող-ծակող առարկայով՝ դանակով, մեկ անգամ հարվածել է վերջինիս որովայնին՝ դանակը թափանցել է հետորովայնամզային տարածություն, որի արդյունքում Հրաչյա Հովհաննիսյանի առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս: Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Էրիկ Սարգսի Մարանդյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով: Թիվ 14164317քրեական գործը 07.06.2017թվականին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0087/01/17հերթական համարը: Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը դատաքննությամբ հայտնեց, որ իրեն մասնակի է մեղավոր ճանաչում: Ինքը տանն է եղել, դրսից աղմուկ է լսել և դուրս գալուց հետո տեսել է, որ հորեղբորը քաշքշում են, ինչի պատճառով էլ տեղի է ունեցել դեպքը: Իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակի, քանի որ միտում չի ունեցել իր առավելությունը ցույց տալու, ուղղակի հորեղբորն այդ վիճակում տեսնելով ցանկացել է նրան ինչ-որ բանով օգնել: Հրաչյային դանակով է խփել, այլ բան չունի ավելացնելու, իրեն մեղավոր է ճանաչում, սակայն ոչ թե ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասով, այլ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 1-ին մասով, հրաժարվում է պատասխանել հարցերին /դատական նիստի արձանագրություն/: Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և 11.03.2017թվականին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2017թվականի մարտի 4-ին օրվա ընթացքում հիմնականում գտնվել է տանը: Շուրջ 7ամիս է օգտագործում է /098/29-21-29բջջային հեռախոսահամարը: Սովորաբար օրվա ընթացքում հաճախ զանգահարում և հեռախոսազրույց է ունենում հորեղբոր՝ Գագիկ Մարանդյանի հետ: Ժամը 22:45-ից 23-ն ընկած ժամանակահատվածում մի քանի անգամ զանգահարել է հորեղբորը, ով օգտագործում է /093/61-60-24բջջային հեռախոսահամարը, սակայն նա զանգերին չի պատասխանել: Անհանգստացել է դրանից, քանզի երբեք չի եղել, որ հորեղբայրն իր զանգերին չպատասխանի: Ժամը 23:10-ի սահմաններում, երբ տանը հեռուստացույց է դիտել, դրսից լսել է բարձրաձայն բղավոցներ, հայհոյանքներ: Իրեն ծանոթ է թվացել հորեղբոր ձայնը և անմիջապես դուրս է վազել տանից: Դուրս զալով շքամուտքից շենքի հարևանությամբ գտնվող »Դրիմ« տաքսի ծառայության դիմաց հավաքված նկատել է շուրջ 10անձանց: Նկատել է, որ հորեղբոր դեմքն ամբողջությամբ արյունոտված է, իսկ »Դրիմ« տաքսի ծառայության վարորդ Հրաչյան ու վերջինիս հայրը՝ Խաչիկը, քաշքշում են հորեղբորը: Այդ պահին կորցրել է իրեն, ձեռքը տարել է գրպանը, տեսել, որ գրպանում դանակ կա: Անմիջապես գրպանից հանել է փակ վիճակում գտնվող ծալովի դանակը, բացել այն և աջ ձեռքում պահած շարժվել դեպի Հրաչի և Խաչատուրի կողմը: Անմիջապես իր ճանապարհը փակել են տաքսի ծառայության աշխատակիցները, իրեն թույլ չեն տվել մոտենալ Հրաչյային և Խաչատուրին: Քանի որ եղել է տաքացած, նյարդայնացած, ուստի չի ենթարկվել նրանց պահանջներին, ճեղքել է նրանց դիմադրությունը, վազել դեպի Հրաչյան և մեկ անգամ աջ ձեռքում գտնվող դանակով հարվածել Հրաչյայի որովայնին: Զգացել է, որ դանակը մտավ Հրաչյայի որովայնը: Այդ ժամանակ մի պահ հետ է քաշվել, իսկ հավաքված անձինք իրեն հրելով և քաշելով հեռացրել են Հրաչյայի մոտից: Այդ պահին ինչ-որ մեկն իր ձեռքից վերցրել է արյունոտված դանակը, որն այլևս չի տեսել: Դրանից անմիջապես հետո նկատել է, որ Հրաչյան ու Խաչատուրը նստել են ինչ-որ մեքենա և հեռացել են: Դրանից անմիջապես հետո նկատել է, որ Հրաչյան նստել է ինչ-որ մեքենայի դիմացի աջ նստատեղին, իսկ Խաչատուրը նստել է վարորդի նստատեղին ու քշելով հեռացել են: Ինքն ու հորեղբայրը մյուսների հետ մնացել են տաքսի ծառայության մոտ կանգնած: Հորեղբորից հետաքրքրվել է, թե ինչն է եղել վիճաբանության պատճառը, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ մտել է տաքսի ծառայություն, ցանկացել է տաքսի պատվիրել, տաքսի ծառայության աշխատակիցներն եղել են ալկոհոլի ազդեցության տակ, միմյանց չեն հասկացել և վիճաբանություն է առաջացել: Քիչ անց եկել է նաև հայրը, նրան պատմել են կատարվածի մասին, որից հետո հայրը բարկացել է իր վրա և ասել, որ աչքին չերևա: Մինչ կհեռանար, հորեղբայրը մտել է տաքսի ծառայության հարևանությամբ գտնվող սանհանգույց, լվացել է դեմքը, կարգի հրավիրել իրեն, որից հետո ինքը նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել դեպի Կիևյան փողոց: Մեքենայից իջել է »Սաս« սուպերմարկետի մոտ, ոտքով քայլել դեպի մարզահամերգային համալիրի դիմացի գետնանցումում գտնվող հյուրանոցային համալիր և վարձակալել է սենյակ: Շուրջ 30րոպե անց իր համարով զանգահարել է հորեղբայրը և նրան ասել է, որ գտնվում է հյուրանոցում, առաջարկել է գալ ու իր հետ մնալ, ասելով, որ ապահով վայրում է: Նշում է, որ ինքը նախկինում երբեք այդ հյուրանոցում չի եղել, առաջին անգամն էր հիշյալ վայրում գիշերում: Քիչ անց եկել է նաև հորեղբայրը, միասին գիշերել են այդ հյուրանոցում, որի անունը ներկայումս չի հիշում: Ցանկանում է նշել, որ ինքը Հրաչյային կյանքից զրկելու դիտավորություն և մտադրություն չի ունեցել, եթե այդպիսի ցանկություն ունենար, ապա մեկ անգամի փոխարեն դանակով մի քանի անգամ կհարվածեր նրան, քանզի դրա հնարավորությունն ունեցել է և իրեն ոչ ոք տվյալ պահին չէր կարող խանգարել: Ցանկանում է հայտնել, որ դեպքից հետո 10.03.2017թվականին, հայրը՝ Սարգիս Մարանդյանը »Էրեբունի« ԲԿ-ում վճարել է Հրաչյա Հովհաննիսյանի վիրահատության և բուժման ծախսերը, որը կազմել է 275.000ՀՀ դրամ: Մինչ հիշյալ միջադեպը Հրաչյա և Խաչատուր Հովհաննիսյաններին ճանաչել է որպես »Դրիմ« տաքսի ծառայության վարորդներ, ժամանակ առ ժամանակ օգտվել է Հրաչյայի ծառայություններից, վերջիններիս հետ որևէ վիճաբանություն նախկինում չի ունեցել, գտնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ, միմյանց հանդեպ թշնամանք չեն ունեցել: Հստակ հիշում է, որ հորեղբոր հետ հեռախոսազրույց չի ունեցել, չի կարող պարզաբանել, թե ինչպես է ստացվել, որ իր ու հորեղբոր միջև 2017թվականի մարտի 4-ին, ժամը 22.41-ին և 23.17-ին իր հեռախոսահամարից հորեղբոր /093/61-60-24հեռախոսահամարին մուտքային զանգ է գրանցված: Եթե հեռախոսազրույց ունեցած լիներ հորեղբոր հետ, միգուցե նաև բակ դուրս չգար կամ էլ զանգահարեր հորն ու ասեր, որ նա գար ու միջամտեր վիճաբանությանը, հանգստացներ կրքերը: Քանի որ խառնաշփոթ վիճակ է եղել, ուստի չի հիշում, թե ովքեր էին վիճաբանությանը ներկա մյուս անձինք, անուններով ու ազգանուններով նրանց չի ճանաչում, միայն կարող է հայտնել, որ հիմնականում տաքսի ծառայության վարորդներն էին, նրանց մի մասը փորձում էին բաժանել հորեղբորը, Հրաչյային և Խաչատուրին, իսկ մյուսները փորձում էին թույլ չտալ, որ մոտենա հորեղբոր հետ վիճաբանողներին: Թմրանյութի հանդեպ երբևէ հակում չի ունեցել, թմրանյութ չի օգտագործել: 2017թվականի փետրվար ամսվա սկզբներին հորեղբորը չի հանդիպել և կրկեսի մոտ թմրանյութ չի փոխանցել: Դանակը, որով հարվածել և մարմնական վնասվածք է պատճառել Հրաչյա Հովհաննիսյանին՝ բացված վիճակում ուներ շուրջ 14սմ երկարարություն, որից շուրջ 6սմ շեղբի երկարությունն էր, իսկ մնացածը՝ բռնակինը: Դանակի շեղբը արծաթագույն էր, իսկ բռնակը փայտյա էր, շագանակագույն: Դանակը փական չուներ, այն գնել էր շուրջ 1տարի առաջ՝ »Ռոսիա« տոնավաճառից, ստույգ չի հիշում, թե որ տաղավարից: Դանակը գնելուց հետո այն մշտապես պահել է իր մոտ՝ գրպանում, ինքն այն օգտագործել է աշխատանքի վայրում՝ սնունդ կտրատելու համար: Դեպքից հետո, ինչպես արդեն նշել է, ինչ-որ մեկն այն իր ձեռքից վերցրել է: Ներկայումս չգիտի դանակի գտնվելու վայրը: Ճանաչում է »Դրիմ« տաքսի ծառայության տնօրեն Գագիկ Ստեփանյանին և հեռախոսավար Լուսինե Մադաթյանին, վերջիններիս հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Ինչպես Լուսինեն, այնպես էլ Գագիկը, վիճաբանության ժամանակ եղել են տաքսի ծառայության դիմաց, փորձել են հանդարտեցնել կրքերը, թույլ չտալ, որ մոտենա Հրաչյային ու հորը: Իրենից բացի այլ անձինք հիշյալ վիճաբանության ժամանակ չեն փորձել սատարել հորեղբորը, հարվածներ հասցնել Հրաչյային ու Խաչատուրին, հորեղբայրը եղել է միայնակ, ինքը ևս տանից դուրս է եկել միայնակ, իր հետ այլ անձինք չեն եղել: Ոչ Հրաչյային, ոչ էլ մեկ այլ անձի չի հայհոյել, բացի Հրաչյային մեկ անգամ հարվածելուց այլ անձանց ոչ դանակով, ոչ բռունցքով և ոչ էլ ոտքով չի հարվածել: Հիշյալ վիճաբանության ժամանակ իրեն ևս որևէ մեկը չի հարվածել և չի հայհոյել /գ.թ. 157-161, դատական նիստի արձանագրություն/: 07.04.2017թվականին ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար, խնդրում է ներողամիտ գտնվել իր նկատմամբ /գ.թ. 269-270, դատական նիստի արձանագրություն/: Ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի կատարած արարքը բացի նրա մասնակի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով: Գործով տուժող Խաչատուր Հովհաննիսյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին, տաքսու օֆիսի բակից, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ որդին՝ Հրաչյա Հովհաննիսյանը տաքսի սերվիզում է աշխատում և տաքսի է վարում, իր որդուն այնտեղ բնակվող Գագոն անհանգստացրել է և ինքը մոտեցել է նրան և ասել, որ իր երեխայի հետ գործ չունենա, ինչից վեճ է առաջացել, Գագիկը դանակ է հանել, որ հարվածի, իսկ տղան դանակը նրա ձեռքից վերցրել է և գցել մի կողմ, որից հետո եղել է վիճաբանություն, քաշքշոց հայհոյանքներ, նա մեկ անգամ էլ է դանակ հանել, որը նույնպես վերցրել են, դրանից հետո այդ գոռգոռոցներից Էրիկն է եկել և առանց իմանալու, թե ինչ է պատահել՝ դանակով խփել է տղային հետևից, որից հետո էլ տղան իրեն լավ չի զգացել և նրան տարել է հիվանդանոց: Իր անունով հաշվառված է »Օպել« մակնիշի 35ՍՍ005հ/հ մեքենան, ինքը մոտ մեկ տարի է աշխատում է տաքսի ծառայությունում, իսկ Գագիկի և Էրիկի բնակության վայրի շենքը կպած է տաքսի ծառայության օֆիսին: Իրենք նրանց հետ ընդհանրապես չեն շփվում, նրանք տաքսի են պատվիրում, իսկ ինքն էլ տղային ասել է, որ նրանց ընդհանրապես չսպասարկի, նրանց մասին լավ բաներ չի լսել, իր երեխան նորմալ, աշխատող երեխա է, իսկ նրանք ուրիշ բաներով են զբաղվում: Գագիկի մականունը »Յոժ« է: Նա տաքսի ծառայությունից օգտվել է, իսկ ծառայության համար կամ այդ պահին է վճարել կամ էլ հետո՝ նիսյա: Դեպքի օրը նա սերվիզ էր եկել պարտքը տալու համար, իսկ իրենք պանիխիդայից էին եկել, պարտքը տվել է գնացել, հետո կրկին վերադարձել է և մեքենա ուզել, սակայն ազատ մեքենա չի եղել, ասել են, որ մեքենա չկա, իսկ նա էլ ասել է ինչպես, թե չկա, Հրաչոն այստեղ է, իսկ ինքն էլ ասել է, որ ընդհանրապես իր երեխայի հետ գործ չունենա, նրա տաքսուց էլ չօգտվի, որից հետո խոսակցությունը շարունակվել է, հայհոյանքներ են եղել և վիճաբանություն է առաջացել, ապա դանակ է հանել: Նա անձամբ իրեն չի հայհոյել, ընդհանուր են եղել հայհոյանքները: Իսկ ընդհանուր առմամբ խնդիրը առաջացել է նրանից, որ նա իր երեխային թմրանյութ է տվել և ասել, որ տանի ինչ-որ մեկին փոխանցի, սակայն տղան չի տարել, իսկ ինքն էլ նրան ասել է, որ իր երեխայի հետ ընդհանրապես գործ չունենա և իր գործերի մեջ չխառնի, այս մեքենան չի ծառայելու իր համար, սակայն նա ասել է, որ սուտ է, նման բան չի եղել, իսկ տղան պնդել է իր ասածները, որից հետո էլ նա արդեն դանակ է հանել: Մինչև կռիվը նա անձամբ իրեն կամ տղային չի հայհոյել, կռվի ընթացքում են հայհոյանքները եղել: Կռվի ժամանակ միմյանց քաշքշել են և ինքն էլ է նրան մեկ անգամ հարվածել: Երբ տղան նրա ձեռքից վերցրել է դանակը, այդ պահին սկսել է հայհոյել և ասել, որ այստեղից որևէ տեղ չգնան, ինքը քիչ հետո կգա, ապա զանգել է, որից հետո Էրիկն է եկել: Բացի իրենից, տղայից և »Յոժից«, միջադեպին խառնվել է նաև իրենց տնօրենը՝ Գագիկը, նա բոլորին զգուշացրել է, որ որևէ մեկը մոտիկ չգնա, շենքի բնակիչները բոլորը կախվել էին պատուհաններից՝ հայհոյանքների ձայներից, հետո դիսպետչերն է դուրս եկել, իսկ Գագիկը նրան ասել է, որ ներս մտնի և դուռը փակի, քանի որ նա կին է, իսկ նա ահավոր վատ հայհոյանքներ է հնչեցրել: Հետո այդ ձայներից Էրիկն է եկել, վազել է իր վրա, սակայն երեխան դուրս է եկել նրա դիմաց և գոռալով ասել, որ նրա ձեռքին դանակ կա և հենց այդ պահին էլ խփել է, հետո արդեն մարդիկ են հավաքվել և նա փախել է, իսկ ինքն էլ մեքենան է բերել և տղային տարել հիվանդանոց, որովհետև կռիվը շարունակելու բան չի եղել: Երբ տղային դրել է մեքենայի մեջ, Գագիկը մեքենայի լուսամուտներին է հարվածել և ասել, որ բացի, հայհոյանքներ է տվել, սակայն ինքը չի կանգնել և գնացել է, իսկ Էրիկը փախել էր: »Նրանց վարքը նորմալ չէ«, »նրանք աշխատող չեն, իմ էրեխեն աշխատող է« ասելով նկատի ունի Գագիկին: Էրիկին ընդհանրապես չի ճանաչել, չեն բարևել միմյանց, միայն հորեղբորն է բարևել: Էրիկի հետ չի շփվել և երբևէ չի լսել, որ նա ցանկություն ունի որպես հեղինակություն հանդես գալու: Վիճաբանությունը Էրիկի հետ չի եղել, չգիտի Էրիկին ով է կանչել, իսկ Էրիկը վիճաբանությանը խառնվել է հորեղբոր համար, նա մինչ այնտեղ չի եղել և չէր էլ գա, կռիվը եղավ և այդ պատճառով էլ եկել է, իր և տղայի կռիվը եղել է Էրիկի հորեղբոր՝ Գագիկի հետ: Իր տղան ընդհանրապես չի հայհոյել, ինքն է հայհոյել: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ չի եղել դեպքեր, որ Էրիկը հայհոյանքներ տա կամ որևէ վատ վարքագծով աչքի ընկնի, նրան չի ճանաչել, ճանաչել է նրա հորեղբորը: Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը, որևէ մեկն իր նկատմամբ ճնշում չի գործադրել /դատական նիստի արձանագրություն/: Գործով տուժող Խաչատուր Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Հրաչյա Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր որդին: Իր անվամբ հաշվառված է »Օպել Աստրա Ջ« մակնիշի 35 ՍՍ 005 հ/հ ավտոմեքենան: Հիշյալ մեքենան որդին շուրջ 1տարի շահագործում է որպես տաքսի, նույնքան ժամանակ էլ աշխատում է »Դրիմ« տաքսի ծառայությունում: Հիմնականում որդին աշխատում է 08-ից մինչև 20-ն ընկած ժամանակահատվածում: Ինքը ևս հիշյալ մեքենայով գործից ազատ ժամանակ կատարում է ուղևորափոխադրումներ՝ փոխարինում է որդուն: »Դրիմ« տաքսի ծառայության գրասենյակը տեղակայված է Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան 18/2հասցեում: Շուրջ մեկ տարի է ճանաչում է »Յոժ« մականվամբ Գագիկին և վերջինիս եղբոր որդուն՝ Էրիկին, որոնց ազգանունները չգիտի: Վերջիններիս ճանաչում է որպես Վ.Համբարձումյան 18-րդ շենքի բնակիչներ, իրենց վատ վարքագծով աչքի ընկած անձանց: Տաքսի վարելու ընթացքում երբեք ոչ Գագիկին, ոչ էլ Էրիկին չի սպասարկել, այլ վերջիններիս հաճախ սպասարկել է որդին՝ Հրաչյան: 2017թվականի մարտի սկզբներին 1-ին կամ 2-ին, Հրաչյան ասել է, որ Գագիկը հաճախ օգտվում է իր ծառայություններից, սակայն գումարը չի վճարում, այլ մի քանի օր անց է վճարում, բացի այդ էլ պատմել է, որ դեռևս 2017թվականի փետրվար ամսին Գագիկը որպես տաքսու վարորդ կանչել է իրեն, ասել է, որ թմրանյութ՝ »պլան« է ցանկանում տալ իրեն, որպեսզի տանի կրկեսի մոտ և փոխանցի եղբոր որդուն՝ Էրիկին, սակայն որդին կտրականապես հրաժարվել է թմրանյութը տեղափոխելուց, որից հետո Գագիկը նստել է իր հետ նույն մեքենայում, միասին գնացել են կրկեսի մոտ, Գագիկն իջել է մեքենայից, հանդիպել Էրիկին, որից հետո վերադարձել է մեքենան, միասին վերադարձել են Վ.Համբարձումյան փողոց: Հրաչյան խնդրել է, որ խոսի Գագիկի հետ, նա իրենից հեռու մնա: Արդեն 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 21-ի սահմաններում, գնացել է տաքսի ծառայության գրասենյակ, որպեսզի Հրաչյայի հետ վերադառնան տուն: Դրանից շուրջ երկու ժամ անց գրասենյակ է մտել Յոժը և հեռախոսավար Լուսինեին փոխանցել 1500ՀՀ դրամ պարտքը, որը գոյացել էր մեկ այլ վարորդի ծառայությունից »նիսյա« օգտվելու հետևանքով: Երբ Յոժը մտել է գրասենյակ, նրա աջ ունքն արյունոտված է եղել, հասկացել է, որ երևի կրկին վիճաբանել է ինչ-որ անձանց հետ: Մի քանի րոպե գրասենյակում մնալով և մեկ բաժակ ալկոհոլ օգտագործելուց հետո Յոժը հեռացել է: Այդ ընթացքում Հրաչյան շարունակել է պատվերներ կատարել, այդ իսկ պատճառով հետաձգվել է իրենց տուն գնալը: Գրասենյակից դուրս գալուց շուրջ 30րոպե անց, երբ որդին ավարտել է պատվերը և գտնվել է գրասենյակում, Յոժը կրկին վերադարձել է գրասենյակ և ասել, որ իրեն տաքսի է անհրաժեշտ, սակայն նշել է, որ տաքսու գումար չունի, խոստացել է վճարել հետագայում: Տնօրեն Գագիկն ասել է, որ ազատ մեքենա չկա, իսկ Յոժը մատնացույց է արել Հրաչյային, ասելով, որ նա ազատ է: Այդ ժամանակ Յոժին ասել է, որ Հրաչյան զբաղված է, չի կարող փոխադրել, ու բացի այդ էլ ասել է, որ նրա հետ խոսելու բան ունի, դուրս է հրավիրել գրասենյակից: Անմիջապես գրասենյակի դռան դիմաց Յոժին ասել է, որ հեռու մնա որդուց, չի ցանկանում, որ շփվի նրա ու նրա շրջապատի հետ, իսկ Յոժն այդ ժամանակ ասել է. »Ֆորմա ես հագել, բոզավարի ես քեզ պահում, լավ տղեքի համարա քշվում ավտոն«, որից հետո նախ օդում անհասցե հայհոյանքներ է հնչեցրել, այնուհետև աջ ձեռքի ափով մեկ անգամ հարվածել է իր ձախ այտին, որից զգացել է ֆիզիկական ցավ: Յոժը շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել իր կողմից համազգեստ կրելու կապակցությամբ, որից հետո ինքը նրան կարգի հրավիրելու նպատակով մեկ անգամ աջ ձեռքի ափով հարվածել է նրա ձախ այտին: Դրանից անմիջապես հետո Յոժն իր համար անսպասելի կերպով գոտկատեղի հետնամասի կողմից աջ ձեռքով հանել է գաղտնի փականով դանակ, բացել այն, իր հասցեին հայհոյանք հնչեցնելով փորձել դանակով հարվածել, սակայն այդ պահին գրասենյակից դուրս է վազել Հրաչյան և նախ բռնել է Յոժի ձեռքից, ապա ոլորել այն ու խլել է դանակը, շպրտել մի կողմ, ինչից հետո Յոժը դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ձայների վրա գրասենյակից դուրս է եկել նաև տնօրեն Գագիկը: Յոժը շուրջ 20-25մետր հեռանալով, շրջվել է և սկսել իրենց հասցեին բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնելով սպառնալ, ասելով, որ սպասեն, մինչ ինքը հետ կվերադառնա: Այդ պահին նրան շրջապատել են շուրջ 10 իրեն անծանոթ անձինք տարբեր տարիքի: Այդ անձանց գալուց հետո ևս Յոժը շարունակել է իրենց հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնել, բացի այդ էլ դեպի իրենց նետել է քարեր, որոնք իրենց չեն դիպել: Այդ ժամանակ Յոժին փորձել է սաստել տնօրեն Գագիկը, ասելով,որ. »Գիշերվա հազարնա, փակի լափառոշ բերանդ, մարդիկ լսում են«, սակայն Յոժը Գագիկին ևս չի ենթարկվել և վազելով մոտեցել է իրենց: Նրա ձեռքում կրկին դանակ է նկատել: Նա, դանակն աջ ձեռքում պահած, իր հասցեին հայհոյանք հնչեցնելով, կրկին փորձել է դանակով հարվածել, սակայն ինքն աջ ոտքով հարվածել է Յոժի ձեռքին, որի հետևանքով դանակը ձեռքից ընկել է: Այդ ժամանակ լսել է բարձր բղավոցի ձայներ, շրջվելով տեսել է, որ բղավելով, իրենց հասցեին հայհոյանքներ տալով, դեպի իրենց է վազում Յոժի եղբոր որդին՝ Էրիկը: Մինչ հսկել է Յոժին, որպեսզի նա իրեն չհարվածի, լսել է Հրաչյայի բղավոցն այն մասին, որ Էրիկի ձեռքում ևս դանակ կա, զգույշ լինի: Մի քանի վայրկյան անց Հրաչյան, ով այդ պահին գտնվել է իր մեջքի հետևում, բղավելով ասել է, որ Էրիկն իրեն դանակով հարվածեց: Անմիջապես շրջվել է ու տեսել, որ Հրաչյան արդեն կքանստած է, իսկ Էրիկը հետ-հետ քայլելով հեռանում է: Այդ ժամանակ դեպի իրեն եկող Յոժին հրել է մոտակա ավտոմեքենայի վրա, Հրաչյային ասել է, որ շտապ նստի իրենց մեքենան: Այդպես Հրաչյան նստել է մեքենայի դիմացի ուղևորի նստատեղին, իսկ ինքը վարորդի, շարժիչը գործի է գցել: Այդ ժամանակ տեսնելով, որ Յոժը մոտենում է մեքենային, ասել է, որ Հրաչյան փակի մեքենայի փականները: Յոժը մոտեցել է իր դռանը, ձեռքի բռունցքով դռան ապակուն հարվածելով, հայհոյախառն արտահայտություններով պահանջել է, որ բացի դուռը, չվարի մեքենան, իսկ ինքը նրան պատասխանել է, որ գնում է հիվանդանոց: Դրանից անմիջապես հետո Հրաչյային տեղափոխել է »Էրեբունի« ԲԿ, որտեղ որդուն վիրահատել են /գ.թ. 36-40, 230-234, դատական նիստի արձանագրություն/: Գործով տուժող Հրաչյա Հովհաննիսյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է Էրիկին որպես իրենց տաքսի սերվիզից օգտվող, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ Էրիկը միայն այդ պահին է եկել, մնացած ժամանակ որևէ առնչություն իրենց մեջ չի եղել, միայն եղել է հորեղբոր միջև: Երբ Գագիկը եկել է օֆիս, վիճաբանություն է եղել և երբ տեսել է, որ վիճաբանությունն ավելի է խորանում, դուրս է եկել այն պահին, որ նա ցանկացել է դանակով հարվածել հորը, որից անմիջապես հետո ինքը դանակը վերցրել է նրա ձեռքից և շպրտել մի կողմ: Վիճաբանության ձայներից Էրիկ Մարանդյանն է եկել և դանակը ձեռքին գնացել է դեպի հոր կողմը, ինքը հորը մի կողմ շպրտելով ցանկացել է Էրիկի ձեռքից դանակը վերցնել, սակայն չի կարողացել և հարվածը եղել է իր կողքի մասով, որից հետո գնացել են հիվանդանոց: Էրիկը իր ենթադրությունով հորեղբոր ձայների վրա է եկել կամ էլ զանգի, չի կարող կոնկրետ ասել: Էրիկը գալուց անմիջապես հետո դանակով հարվածել է, եղել են նաև հայհոյանքներ: Էրիկը հայհոյանքներ տալով է եկել, դրանք ուղղված են եղել իրենց, որ »ով իր հորեղբոր հետ պրոբլեմ ունի ես նրա…«, հայհոյանքները ուղղված են եղել վիճաբանությանը ներկա մարդկանց, իսկ այդ մարդիկ եղել են իրենք: Երբ Էրիկը հայհոյանքներ տալով մոտեցել է, ինքը նկատել է, որ նա կողքից դանակ է հանել և վազելով հոր կողմ է գնացել: Ինքը ծակոց է զգացել, սակայն չի մտածել, որ դա դանակից է, մի քանի վայրկյան անց զգացել է, որ շնչառությունը վատացավ, որից կքանստել է: Խփելու ժամանակ Էրիկը որևէ բան չի ասել, այլ միանգամից խփել է ու փախել: Հետո ինքը դիմել է հորը, որ իրեն տանի հիվանդանոց, միջադեպին ներկա անձինք պետք է, որ տեսած լինեն իրեն հարվածելու պահը, որևէ մեկը չի միջամտել: Երբ հայրն իրեն դրել է, որ տանի հիվանդանոց, այդ ընթացքում նույնպես իրենց հետևից հայհոյանքներ են հնչել: Քանի որ վիճաբանությունը Էրիկի հորեղբոր հետ է եղել, այդ պատճառով է նա դանակը հանել և մոտեցել: Երբ Գագիկի ձեռքից դանակը վերցրել է, շարունակվել է քաշքշուկը: Դանակը վերցնելուց հետո Գագիկը հետ է գնացել, սակայն այլ տարածք չի գնացել, այլ եղել է տարածքում, նա միայնակ է հետ եկել: Հետ գնալու ընթացքում Գագիկն ասել է, որ »հլը տեսեք ձեր հետ ինչ է լինելու« և նմանատիպ այլ բաներ, որոնք հիմա չի հիշում: Կռվի ընթացքում Գագիկը կանչել է Էրիկին, գոռացել է »Էրիկ շուտ հասի« և Էրիկը մոտ 3-4րոպե անց վազելով եկել է, Էրիկի հետ այլ մարդ չի եկել: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո տուժողը հայտնեց, որ Էրիկը միայնակ է եկել, սակայն ընդհանուր այնտեղի ժողովուրդն էլ են մոտեցել, որ պահեն, բայց Էրիկը առանձին է մոտեցել՝ շենքի մոտից /դատական նիստի արձանագրություն/: Գործով տուժող Հրաչյա Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ շուրջ 1տարի է շահագործում է հոր անվամբ հաշվառված »Օպել Աստրա Ջ« մակնիշի 35 ՍՍ 005 հ/հ ավտոմեքենան, նույնքան ժամանակ էլ աշխատում է »Դրիմ« տաքսի ծառայությունում: Շուրջ մեկ տարի է ճանաչում է Յոժ մականվամբ Գագիկին և վերջինիս եղբոր որդուն՝ Էրիկին: Վերջիններիս ճանաչում է որպես Վ.Համբարձումյան 18-րդ շենքի բնակիչներ, նրանք հաճախ են աչքի ընկնում իրենց վատ վարքագծով, հաճախ են ալկոհոլ օգտագործում: Նրանք երկուսն էլ պարբերաբար օգտվում են իր ծառայություններից: 2017թվականի փետրվար ամսին Գագիկը որպես տաքսու վարորդ իրեն կանչել է Գյուլբենկյան փողոց, ասել, որ թմրանյութ՝ »պլան« է ցանկանամ տալ իրեն, որպեսզի այն տանի կրկեսի մոտ և փոխանցի եղբոր որդուն՝ Էրիկին, սակայն ինքը հրաժարվել է թմրանյութը տեղափոխելուց, որից հետո Գագիկը նստել է իր մեքենան, միասին գնացել են կրկեսի մոտ, Գագիկն իջել է մեքենայից, հանդիպել Էրիկին, որից հետո հետ է վերադարձել մեքենան, միասին վերադարձել են Վ.Համբարձումյան փողոց: Դա եղել է միակ անգամը, որ Գագիկն իրեն նման առաջարկ է արել: 2017թվականի մարտի սկզբներին հորն ասել է, որ Գագիկը հաճախ օգտվում է իր ծառայություններից, սակայն գումարը չի վճարում, այլ մի քանի օր անց է վճարում, և քանի որ նա տարիքով մեծ է, ուստի խնդրել է, որ հայրը խոսի Գագիկի հետ, որ նա իրենից հեռու մնա: Արդեն 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 21-ի սահմաններում, տաքսի ծառայության գրասենյակ է եկել հայրը, որպեսզի միասին գնան տուն: Դրանից հետո մինչև ժամը 23-ի սահմանները, կատարել է պատվերներ, ավարտելով վերջին պատվերը մտել է գրասենյակ: 1-2րոպե անց գրասենյակ է մտել Յոժը և ասել, որ իրեն տաքսի է անհրաժեշտ, նշելով, որ տաքսու գումար չունի, խոստանալով վճարել հետագայում: Տնօրեն Գագիկն ասել է, որ ազատ մեքենա չկա, իսկ Յոժը մատնացույց է արել իրեն, ասելով, որ ազատ է: Այդ ժամանակ հայրը Յոժին ասել է, որ ինքը զբաղված է, չի կարող փոխադրել, ու բացի այդ էլ Յոժին ասել է, որ նրա հետ խոսելու բան ունի, դուրս է հրավիրել գրասենյակից: Շուրջ 5րոպե անց, երբ տաքսի ծառայության տնօրեն Գագիկի և հեռախոսավար Լուսինեի հետ նստած են եղել գրասենյակում, լսել է Յոժի հայհոյախառն բղավոցի ձայնը, անմիջապես դուրս է եկել և նկատել, որ Յոժը դանակն աջ ձեռքում պահած, փորձում է հարվածել հորը: Անմիջապես մոտեցել է Յոժին, նախ բռնել է աջ ձեռքից, ապա ոլորել է այն ու խլել բաց վիճակում գտնվող դանակը, այն շպրտել է մի կողմ, ինչից հետո Յոժը դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ձայների վրա գրասենյակից դուրս է եկել նաև տնօրեն Գագիկը: Յոժը շուրջ 30մետր հեռանալով, շրջվել է դեպի իրենց և, իր ու հոր հասցեին բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնելով, սպառնացել է, ասելով, որ սպասեն, մինչ ինքը կվերադառնա: Այդ ժամանակ Յոժը վազել է Վ.Համբարձումյան 18շենքի կողմ և մի քանի րոպե անց հետ է վերադարձել 3-4հոգու հետ, որոնց մեջ էր նաև Էրիկը, ով հանդիսանում է Յոժի եղբոր որդին, ում ճանաչում է որպես այդ թաղի բնակիչ: Այդ անձանց գալուց հետո ևս Յոժը շարունակել է իրենց հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնել, բացի այդ էլ դեպի իրենց նետել է քարեր, սակայն դրանք իրենց չեն դիպել, այլ ընկել են քիչ հեռավորության վրա: Այդ ժամանակ Յոժին փորձել է կարգի հրավիրել տնօրեն Գագիկը, ասելով, որ ուշ ժամ է, փակի »լափառոշ« բերանը, մարդիկ լսում են, սակայն Յոժը Գագիկին ևս չի ենթարկվել և վազելով մոտեցել է հորը: Տեսել է, որ Յոժը դանակն աջ ձեռքում պահած, հոր հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելով, կրկին փորձել է դանակով հարվածել, սակայն հայրը ոտքով հարվածել է Յոժի ձեռքին և դանակը վայր է գցել: Նույն պահին բղավելով, իրենց հասցեին հայհոյանքներ տալով դեպի իրենց է վազել Յոժի եղբոր որդին՝ Էրիկը, ում ձեռքին ևս դանակ է նկատել: Անմիջապես բղավել է, ասելով, որ Էրիկի ձեռքում ևս դանակ կա: Տաքսի ծառայության տնօրեն Գագիկը փորձել է հետ պահել Էրիկին, չթողնել, որպեսզի նա մոտենա իրեն, սակայն չի կարողացել, որից հետո Էրիկը, մոտենալով իրեն, մեկ անգամ աջ ձեռքում պահած դանակով հարվածել է իր որովայնին: Ձեռքը տանելով դեպի որովայնը, նկատել է, որ այն ամբողջությամբ արյունոտվել է, ինչից հետո ցավից բղավել է, ասելով, որ Էրիկն իրեն դանակով հարվածեց և անմիջապես կքանստել է: Դրանից անմիջապես հետո հայրն իրեն ասել է, որ շտապ նստի մեքենան: Այդպես, մեծ դժվարությամբ, նստել է մեքենայի դիմացի ուղևորի նստատեղին, իսկ հայրը նստել է վարորդի նստատեղին, ասել, որ փակի մեքենայի փականները: Յոժը մոտեցել է հոր դռանը, ձեռքի բռունցքով դռան ապական հարվածելով, հայհոյախառն արտահայտություններով պահանջել, որ բացի դուռը, չվարի մեքենան, իսկ հայրը չի ենթարկվել նրան ու իրեն տեղափոխել է »Էրեբունի« ԲԿ, որտեղ իրեն վիրահատել են /գ.թ. 45-46, 235-238, 243-244, դատական նիստի արձանագրություն/: Գործով վկա Գագիկ Ստեփանյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին բակից, որտեղ գտնվում է իր գրասենյակը, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ նախաքննությամբ ինչ տեսել է այն էլ հայտնել է, որևէ փոփոխություն չկա, ներկայումս շատ բաներ չի հիշում: Ընդհանուր առմամբ կարող է ասել, որ օֆիսում է եղել իրենց, դրսից բարձր ձայներ է լսել և մթության մեջ նկատել է, որ քաշքշում են իրեն, ինքն ասել է, որ հանգստանան և վերջացնեն, ապա նկատել է, որ »Օպել« մակնիշի մեքենա է շարժվել շատ արագ, հետո Խաչիկը զանգել է իրեն և ասել, որ երեխային խփել են, արյուն է գալիս և նրան տանում են հիվանդանոց, որից հետո էլ ինքն է գնացել »Էրեբունի« ԲԿ: Երբ դուրս է եկել ուղղակի ամբոխ է տեսել, եղել է հեռվում կանգնած և մթության մեջ որևէ մեկին չի տարբերել, եթե լույս լիներ կճանաչեր, քանի որ այդ թաղամասում բոլորին է ճանաչում: Ինքը միայն բարձրաձայն գոռացել է, որ հանգստանան և հեռու գնան: Դեպքը եղել է մոտ երկու տարի առաջ, ժամը 9-10-ի սահմաններում, քաշքշուկը եղել է Գագիկի՝ ամբաստանյալի հորեղբոր և վարորդի՝ Հրաչյայի միջև: Գրասենյակում վիճաբանության ձայներ չի լսել, դուռը եղել է փակ վիճակում, ինքը երևի վերջում է դուրս եկել: Գրասենյակից դուրս գալուց ինքը միայնակ չի եղել, եղել է նաև իրենց դիսպետչեր Լուսինեն և երբ ինքը դուրս է եկել, նրան ասել է, որ դուռը փակի և դուրս չգա: Դրսում վիճաբանության ձայներ է լսել, չի բացառում, որ այդ ընթացքում նաև հայհոյանքներ եղած լինեն: Ինքը ընդհանուր հավաքվածներին է սաստել, կոնկրետ որևէ մեկին ուղղված չի եղել: Երբ Հրաչյային տարել են հիվանդանոց և նրան տանելուց 15րոպե տարբերությամբ նաև ինքն է գնացել՝ Էրիկի հոր հետ: Հրաչյային հարվածելու մասին ինքն իմացել է նրա հորից, չի ասել, թե ով է խփել, ինքը նույնպես չի իմացել, թե ով է հարվածել, դեպքն իրենից հեռու է եղել և մթության մեջ որևէ բան չի տեսել: Իրենց կազմակերպությունը գտնվում է Էրիկ Մարանդյանի բնակության վայրի շենքի կողքը, որտեղից էլ ճանաչում է նրան, Էրիկ Մարանդյանին կարող է բնութագրել որպես նորմալ, մարդկային անձնավորություն, որևէ անգամ վատ վարքագծով աչքի չի ընկել, երբևէ չի փորձել իր »ես«-ը հաստատել շրջապատում, որևէ անգամ նրա կողմից վատ բան չի նկատել: Դեպքի ժամանակ հնարավոր է Էրիկն էլ է այնտեղ եղել, նրանք իրենից հեռու են եղել և մթության մեջ ինքը որևէ մեկին չի նկատել: Վիճաբանությունը ինչ-որ 600դրամ պարտք գումարի մասին է եղել, տալ-վերցնելու, ասել է, որ մեքենա է իրեն պետք: Վկայի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ երկար ժամանակ է անցել և նույնիսկ տեսականորեն դա հնարավոր չի, որ ամեն ինչ հիշեր, հնարավոր է, որ Խաչիկի և Գագոյի միջև կռվի ժամանակ հայհոյանքներ եղած լինեն և ինքը մոռացած լինի այդ մասին, նախաքննական մարմնին ինչ ասել է ճիշտն է ասել, համապատասխանում է իրականությանը, որևէ մեկն իրեն չի ճնշել, իր կամքով է ցուցմունք տվել, ամբողջությամբ պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները /դատական նիստի արձանագրություն/: Գործով վկա Գագիկ Ստեփանյանը նախաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2017թվականի մարտի 4-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում, երբ Հրաչյա Հովհաննիսյանի և հեռախոսավար Լուսինեի հետ գտնվել են գրասենյակում, նկատել է, որ Գագիկն ու Խաչատուրը դուրս են եկել գրասենյակից: Քիչ անց դրսից լսվել են վիճաբանության, հայհոյանքի ձայներ, որից հետո գրասենյակից դուրս է եկել Հրաչյան: Շուրջ 1-2րոպե անց վիճաբանության ու հայհոյանքի ձայներն ավելի են բարձրացել, որից հետո Լուսինեին ասել է, որ հանկարծ գրասենյակից դուրս չգա, իսկ ինքը դուրս է եկել գրասենյակից: Նկատել է, որ Գագիկը՝ Յոժը, գրասենյակից որոշակի հեռավորության վրա կանգնած, Հրաչյայի և Խաչիկի հասցեին գոռալով հնչեցնում է հայհոյանքներ, ինչ-որ բաներ է նետում նրանց ուղղությամբ: Բղավելով փորձել է կարգի հրավիրել Գագիկին, ասելով, որ ուշ ժամ է, իր բղավոցներով խանգարում է բոլորի անդորրը, սակայն նա չի ենթարկվել իրեն, շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել, որից հետո իբր թե զրուցելու նպատակով մոտեցել է Խաչատուրին: Դրանից հետո ինքը մտել է գրասենյակ: Քիչ անց դուրս զալով, նկատել է, որ Յոժի եղբոր որդին՝ Էրիկը, վազելով գալիս է դեպի Հրաչյայի և Գագիկի կողմ: Փորձել է փակել Էրիկի ճանապարհը, սակայն նա հայհոյախառն արտահայտություններ հնչեցնելով շրջանցել է իրեն: Շրջվելով տեսել է, որ մի պահ Էրիկը մոտեցել է Հրաչյային, ապա արագ մի կողմ գնացել: Ամեն ինչ արագ է կատարվել, չի հասկացել, ինչ է տեղի ունենում: Դրանից անմիջապես հետո Խաչատուրն ու Հրաչյան նստել են իրենց մեքենան ու շտապ հեռացել են: Զանգահարել է Խաչատուրին, որպեսզի նրան ասի, որ այլևս հետ չգա, վիճաբանությունը չշարունակեն, իսկ Խաչատուրն ասել է, որ Էրիկը դանակով հարվածել ու մարմնական վնասվածք է պատճառել Հրաչյային: Այդ լսելուն պես մեկնել է »Էրեբունի« ԲԿ /գ.թ. 61-64, 256-257, դատական նիստի արձանագրություն/: Դատաբժշկական կրկնակի փորձաքննության թիվ 17-0639եզրակացությամբ այն մասին, որ Հրաչյա Հովհաննիսյանին պատճառվել է մարմնական վնասվածք որովայնի ձախ կողմնային շրջանի ծակած-կտրած, հետորովայնամզային տարածություն թափանցող վիրավորման ձևով, ստորադիր փափուկ հյուսվածքների վնասումով, որը պատճառվել է սուր ծակող-կտրող գործիքով դանակով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և նրա առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս առողջության տևական քայքայման հատկանիշով /գ.թ. 342-345, դատական նիստի արձանագրություն/: Դատարանը վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հատկանիշներին, հետևաբար նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին): Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 62հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Է.Մարանդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատապարտված չի եղել, հատուցել է պատճառված վնասը, բնութագրվում է դրական Երևան քաղաքի Վ.Համբարձումյան փողոցի 18շենքի բնակիչների կողմից, որը հաստատվել է »Քնար« համատիրության նախագահ-կառավարչի կողմից: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-ին մասով կատարված հանցագործության համար պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով: Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքների պահպանումը: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի համաձայն՝ 1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Վերլուծելով և գնահատելով վերը նշված հանգամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էրիկ Մարանդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորած վարքագիծը` մասնավորապես այն, որ գտնվելով ազատության մեջ գիտակցել է կատարած հանցանքների վտանգավորությունը և մինչ օրս զերծ է մնացել այլ հակաօրինական արարքներ կատարելուց, զղջացել է կատարածի համար, բնութագրվում է դրական, հատուցել է պատճառված վնասը, հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ թվարկված հանգամանքներն էականորեն նվազեցնում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ելնում է այն իրողությունից, որ օրենքի առաջնային պահանջը պատժի արդարացիությունն է, որը՝ որպես քրեական իրավունքի սկզբունք, ձևակերպված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10հոդվածում, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժը պետք է լինի արդարացի, անհրաժեշտ և բավարար նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունը կանխելու համար: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի դրույթների համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Դատարանը միաժամանակ հավաստում է, որ նշանակվող պատժի արդարացիության հարցը լուծելիս դատարանը ճիշտ է գնահատել գործի բոլոր հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող բոլոր տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է տվյալ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Ընդ որում, պատիժ նշանակելիս դատարանն ուղեցույց է ընդունում նաև քրեական օրենքի դրույթն այն մասին, որ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները (ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի 3-րդ մաս): Միաժամանակ նշված հանգամանքների ամբողջությունը դատարանին հիմք է տալիս կիրառելու ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով սանկցիայի ոչ խիստ տարբերակը՝ չափի իմաստով: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում` մեկ օրը երեք ժամի դիմաց: Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Էրիկ Մարանդյանի նկատմամբ 07.03.2017թվականին հայտարարվել է հետախուզում և դատարանի 09.03.2017թվականի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը,19.03.2018թվականին Էրիկ Մարանդյանը հայտնաբերվել է, իսկ 20.03.2017 թվականին որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը դատարանի որոշմամբ թողնվել է անփոփոխ, 31.05.2017թվականին ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ Է.Մարանդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը փոխարինվել է այլընտրանքային խափանման միջոց գրավով և նույն օրն ազատ է արձակվել արգելանքից: Հետևաբար ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն ամբաստանյալի պատժին պետք է հաշվակցել 19.03.2018թվականից մինչև 31.05.2017թվականն անազատության մեջ գտնվելու 2/երկու/ ամիս 12/տասներկու/ օրը: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 82հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը: ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 01.11.2018թվականին ընդունված և 06.11.2018թվականին օրինական ուժի մեջ մտած »Էրեբունի-Երևանի հիմնադրամ 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին« ՀՀ Օրենքի /այսուհետ նաև` համաներման օրենք/ 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ 1. Համաներում հայտարարելով պատժից ազատել՝ 1/ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց / ... /: Համաներման օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 1-ին կետի »բ« ենթակետի համաձայն` սույն օրենքի կատարումը վերապահել՝ 1) Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին` ա/ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարանում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել: Համաներման օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն` սույն օրենքը կարգավորում է 2018 թվականի հոկտեմբերի 21-ը ներառյալ հանցագործություն կատարելու մեջ կասկածվող, մեղադրվող կամ հանցագործություն կատարած անձանց նկատմամբ համաներում հայտարարելու հետ կապված հարաբերությունները: Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` նույն մասի 5-րդ կետում թվարկված են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասը, այսինքն` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ: Սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է նաև Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի մյուս կետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման օրենքի կիրառման համար: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, հատուցման ենթակա վնասի վերաբերյալ վեճի առկայության մասին տեղեկություններ չեն ներկայացվել: Վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները կիրառելով՝ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարել է մինչև 2018թվականի հոկտեմբերի 21-ը, քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նախկինում դատապարտված չի եղել, նաև բացակայում են Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասով նախատեսված` համաներումը չկիրառելու հիմքերը, հետևաբար ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ Համաներման օրենքը կիրառելու սահմանափակումներ չկան և Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի պահանջով վերջինիս պետք է ազատել սույն դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից: Ամբաստանյալ Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ գրավը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատարանը քննության առնելով գրավադրված 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարը վերադարձնելու հարցը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի կողմից թույլ չի տրվել ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 143հոդվածի 6-րդ կետով նախատեսված խախտումներ, ուստի ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 143հոդվածի 7-րդ կետի համաձայն գրավադրված գումարը պետք է վերադարձնել: Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա: Գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։ Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 168հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված դատական ծախսերը ամբաստանյալից ենթակա չի բռնագանձման, քանի որ նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով՝ Դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Էրիկ Սարգսի Մարանդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 113հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել 19.03.2017թվականից մինչև 31.05.2017թվականն անազատության մեջ գտնվելու 2/երկու/ ամիս 12/տասներկու/ օրը և Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 9/ինը/ ամիս 18/տասնութ/ օր ժամկետով: Էրիկ Սարգսի Մարանդյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 01.11.2018թվականին ընդունված և 06.11.2018թվականին ուժի մեջ մտած »Էրեբունի-Երևանի հիմնադրամի 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին« ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և նրան ազատել նշանակված պատժի կրումից: Կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո գրավի գումար հանդիսացող 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամը վերադարձնել: Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստացման պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ Դատավճիռը չի բողոքարկվել, մտել է օրինական ուժի մեջ «--------» ------------------------- 2019թ. ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-12-2018 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 28-02-2019 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-03-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 614 թերթ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 22-03-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 614 թերթ |
| Այլ նշումներ | գործը ստացվել է 27-03-2018թ.-ին |