ԵԱՔԴ/0064/01/17


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ


Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Լ.Մանուկյանի
պաշտպան` Ա.Գևորգյանի
ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ` Ա.Հարությունյանի


Դռնբաց դատական նիստում 2017 թվականի հուլիսի 3-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի, ծնված 1992 թվականի հուլիսի 22-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, ամուսնալուծված, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, հաշվառված է ք.Երևան, Տ.Պետրոսյան 3 շենք, բնակարան 15, փաստացի բնակվում է ք.Երևան, Դավիթաշեն, 1-ին թաղամաս, 10 ա շենք, բնակարան 15:
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին:

Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի, ծնված 2001 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է <<Ալեքս Հոլդինգ>> ՍՊԸ-ում, որպես բանվոր, հաշվառված է ք.Երևան, Տ.Պետրոսյան 3 շենք, բնակարան 15, փաստացի բնակվում է ք.Երևան, Դավիթաշեն, 1-ին թաղամաս, 10 ա շենք, բնակարան 15:
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին:

1.Գործի դատավարական նախապատմություն

ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի հետաքննության բաժանմունքի ավագ տեսուչ Մ.Անտոնյանի 2017 թվականի փետրվարի 17-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14160317 քրեական գործը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Թորոսյանի 2017 թվականի փետրվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 14160317 քրեական գործը ընդունվել է վարույթ:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանին 2017 թվականի մարտի 2-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ նա եղբոր` Էդգար Հարությունյանի օժանդակությամբ, պահեստարան մուտք գործելու եղանակով կատարել է գողության փորձ.
Այսպիսով` Սամվել Հարությունյանն ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ եղբոր` էդգար Հարությունյանի հետ, 2017 թվականի փետրվարի 15-ին` ժամը 04:10-ի սահմաններում, դուրս է եկել իր` Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 1-ին թաղամասի 10ա շենքի 15 -րդ բնակարանից` իր հետ վերցնելով լինգի տեսք ունեցող խողովակ: Ժամը 05-ի սահմաններում հասնելով Երևան քաղաքի Գրիբայեդով 15 հասցե` էդգար Հարությունյանը կանգնել է այնտեղ տեղադրված ավտոմատ սուրճ պատրաստող էլեկտրական սարքից շուրջ 2 մետր հեռու և հսկել անցուդարձը, իսկ Սամվել Հարությունյանը խողովակի օգնությամբ բացել է սուրճ պատրաստող էլեկտրական սարքի մետաղյա դռները, սակայն հանցագործությունն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չեն հասցրել` պահոցում գումարի բացակայության պատճառով:
2017 թվականի փետրվարի 24-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Էդգար Սմբաթի Հարությունյանին 2017 թվականի մարտի 2-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ նա օժանդակել է եղբոր` Սամվել Հարությունյանի կողմից պահեստարան մուտք գործելու եղանակով գողության փորձի կատարմանը.
Այսպիսով` Էդգար Հարությունյանն եղբոր` Սամվել Հարությունյանի կողմից դիտավորությամբ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելուն օժանդակելու նպատակով վերջինիս հետ 2017 թվականի փետրվարի 15-ին` ժամը 04:10-ի սահմաններում, դուրս է եկել իր` Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 1-ին թաղամասի 10ա շենքի, 15-րդ բնակարանից: ժամը 05-ի սահմաններում հասնելով Երևան քաղաքի Գրիբայեդով 15 հասցե` էդգար Հարությունյանը կանգնել է այնտեղ տեղադրված ավտոմատ սուրճ պատրաստող էլեկտրական սարքից շուրջ 2 մետր հեռու և հսկել անցուդարձը, իսկ Սամվել Հարությունյանը խողովակի օգնությամբ բացել է սուրճ պատրաստող էլեկտրական սարքի մետաղյա դռները, սակայն հանցագործությունն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չեն հասցրել` պահոցում գումարի բացակայության պատճառով:
2017 թվականի փետրվարի 24-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ծնողների հսկողությանը հանձնելը:
2017 թվականի մայիսի 10-ին Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի և Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի վերաբերյալ թիվ 14160317 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0064/01/17 համարը:

2. Արագացված դատական քննություն

Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալներ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանը, Էդգար Սմբաթի Հարությունյանը և նրանց պաշտպան Ա.Գևորգյանը դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու վերաբերյալ միջնորդություն ներկայացրեցին, միաժամանակ պաշտպանը հայտնեց, որ ամբաստանյալները միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, խորհրդակցել են իր հետ, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը նրանց պարզ է և համաձայն են մեղադրանքի հետ, որպիսի հանգամանքը հաստատեցին նաև Ս.Հարությունյանը և Է.Հարությունյանը:
Մեղադրող Լ.Մանուկյանը հայտնեց, որ չի առարկում, որպեսզի դատական քննությունն անցկացվի արագացված կարգով:
Ամբաստանյալ Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի օրինական ներկայացուցիչ Ա.Հարությունյանը նշեց, որ չի առարկում արագացված կարգով դատական քննություն կիրառելու դեմ:
Տուժող Նարեկ Մովսիսյանը դիմումով նշել է, որ ամբաստանյալ Ս.Հարությունյանից և Է.Հարությունյանից բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չունի, չի առարկում արագացված կարգով դատական քննություն կիրառելու դեմ:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1-րդ և 375.2-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, ամբաստանյալներ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի, Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի միջնորդությունը բավարարել է:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանը և Էդգար Սմբաթի Հարությունյանը կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքները:

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով գողության` ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակության փորձն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է պատասխանատվության և պատժի:
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով գողության` ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակության փորձի օժանդակությունն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը):
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանը կատարել է միջին ծանրության հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը հինգ տարի է, նախկինում դատված չէ, հարևանների կողմից տրված և Երևանի 1/2 համատիրության նախագահի կողմից հաստատված բնութագրի համաձայն Ս.Հարությունյանն իրեն դրսևորել խելացի և ընկերասեր կողմերով, վերջինիս կողմից որևէ բացասական արարք չի նկատվել:
Ամբաստանյալ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով դիտվում է խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը /Սմբատ Հարությունյան` ծնված 23.10.2015թ./:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասով դատարանն որպես այդպիսին դիտում է նրա անկեղծորեն զղջալը:
Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով` չկան:
Ամբաստանյալ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի պատժատեսակը, պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությանը աստիճանը, սակայն միևնույն ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրական բնութագիրը, նախկինում դատված չլինելը, տուժողի կողմից բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չլինելու հանգամանքը, որպիսի պայմաններում դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներից մեկը` սոցիալական արդարության սկզբունքն իրացված է: Վերը հիշյալ հանգամանքներից ելնելով դատարանը գտնում, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի սանկցիայով նախատեսված մեղմ` տուգանքի ձևով պատժատեսակի նվազագույնը նշանակելու պայմաններում:
Քննարկելով ամբաստանյալ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 443-րդ հոդվածի համաձայն դատարանը, դատավճիռ կայացնելիս, գալով այն եզրակացության, որ անչափահասը կարող է ուղղվել առանց քրեական պատժի միջոցներ կիրառելու, կարող է անչափահասին ազատել պատժից և նրա նկատմամբ կիրառել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 91-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անչափահասը դատարանի կողմից կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե դատարանը գտնի, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ:
2. Անչափահասի նկատմամբ դատարանը կարող է նշանակել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի հետևյալ միջոցները.
1) նախազգուշացում.
2) ծնողների կամ նրանց փոխարինող անձանց կամ տեղական ինքնակառավարման կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողությանը հանձնելն առավելագույնը վեց ամիս ժամկետով.
3) պատճառված վնասը հարթելու պարտականություն դնելը՝ դատարանի սահմանած ժամկետում.
4) ժամանցի ազատության սահմանափակումը և վարքագծի նկատմամբ հատուկ պահանջների սահմանումն առավելագույնը վեց ամիս ժամկետով:
3. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ դատարանն անչափահասի նկատմամբ կարող է նշանակել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի այլ միջոցներ:
4. Անչափահասի նկատմամբ կարող է միաժամանակ նշանակվել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի մի քանի միջոց:
5. Եթե անչափահասը դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցից պարբերաբար խուսափում է, ապա տեղական ինքնակառավարման մարմնի կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ նյութերն ուղարկվում են դատարան՝ նշանակված միջոցը վերացնելու և անչափահասին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցը լուծելու համար:
6. Նոր հանցանք կատարելիս անչափահասը քրեական պատասխանատվության ենթակա չէ նախկին հանցագործության համար, եթե վերջինիս կապակցությամբ նրա նկատմամբ կիրառվել է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոց:
Անդրադառնալով Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալներին դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Հարևանների կողմից տրված և Երևանի 1/2 համատիրության նախագահի կողմից հաստատված բնութագրի համաձայն Է.Հարությունյանի մոտ բացասական արարք չի նկատվել, հավասարակշռված է, խելացի, ընկերասեր, կանոնավոր կերպով հաճախում է թիվ 189 միջնակարգ դպրոց:
Ամբաստանյալ Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով դիտվում է հանցանքն կատարելու պահին վերջինիս անչափահաս լինելը:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասով դատարանը որպես այդպիսին դիտում է նրա անկեղծորեն զղջալը:
Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Այսպիսով, դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես` դրական բնութագիրը, նախկինում դատված չլինելը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը` հանցանքն անչափահաս տարիքում կատարելը և անկեղծորեն զղջալը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, տուժողի կողմից բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չլինելու հանգամանքը, որպիսի պայմաններում դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներից մեկը` սոցիալական արդարության սկզբունքն իրացված է, ինչպես նաև ամբաստանյալ Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ Էդգար Սմբաթի Հարությունյանն առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը հինգ տարի է, գալիս է այն եզրակացության, որ վերը նշված պայմաններում Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի ուղղվելը հնարավոր է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ, ուստի դատարանը գտնում է, որ վերը հիշատակված իրավակարգավորումների ուժով պետք է Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի նկատմամբ դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելով վերջինիս ազատել քրեական պատասխանատվությունից:
Քննարկելով ամբաստանյալ Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված` ծնողի հսկողության հանձնելը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված /կիրառվելիք/ արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին: Տվյալ խնդրին անդրադառնալով դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի և Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նրանց գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Նարեկ Մովսիսյանին ի պահ հանձնված <<ZANUSSI>> ապրանքանիշի սուրճ պատրաստող էլեկտրական սարքը պետք է թողնել վերջինիս տնօրինությանը, իսկ Է.Հարությունյանից առգրաված գլխարկը, կենցաղային դանակը և լինգի տեսք ունեցող խողովակը` ոչնչացնել:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալներ Սամվել Սմբաթի Հարությունյանից և Էդգար Սմբաթի Հարությունյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց
Սամվել Սմբաթի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 500 (հինգ հարյուր)-ապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Սամվել Սմբաթի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 91-րդ հոդվածի կիրառմամբ անչափահաս Էդգար Սմբաթի Հարությունյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և վերջինիս նկատմամբ նշանակել նախազգուշացում դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցը, նրան պարզաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանցանքների կրկնակի կատարման հետևանքների մասին:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելն անչափահաս Էդգար Սմբաթի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված ծնողի հսկողության հանձնելը թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Նարեկ Մովսիսյանին ի պահ հանձնված <<ZANUSSI>> ապրանքանիշի սուրճ պատրաստող էլեկտրական սարքը թողնել վերջինիս տնօրինությանը, իսկ Էդգար Հարությունյանից առգրաված գլխարկը, կենցաղային դանակը և լինգի տեսք ունեցող խողովակն ոչնչացնել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտնում այն հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:




ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ