ԵԱՔԴ/0063/01/17


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

«18» հուլիսի 2018թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) հետևյալ կազմով՝

նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Մաթևոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Հ.Արտաշեսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող Կ.Բարսեղյանի,
տուժողներՄ.Ավանեսյանի,
Ե.Ավանեսյանի,
ամբաստանյալներԱ.Հակոբյանի,
Ա.Գրիգորյանի,
պաշտպաններ Լ.Բադալյանի,
Մ.Ֆարմանյանի, Լ.Ավետիսյանի


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1.Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանի՝ ծնված 1968 թվականի մայիսի 01-ին Աշտարակ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում դատապարտվածՌԴ Սոչի քաղաքի Կենտրոնականի շրջանային դատարանի 2008 թվականի ապրիլի 08-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 159-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` երկու դրվագ, և 159-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ ազատազրկման 2 տարի 2 ամիս ժամկետով, այնուհետև նույն դատարանի 2009 թվականի հունվարի 19-ի դատավճռով՝ ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 16.07.2010 թվականին (հետևաբար դատվածությունները մարված), հաշվառված` ք.Աշտարակ, Սուրբ Սարգիսի փողոց, 5 տուն, որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով,
2. Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանի՝ ծնված 1974 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մեկ անչափահաս, հաշվառված` ք.Երևան, Նորքի 9-րդ զանգված, 33 շենք, 18 բնակարան, բնակվող` ք.Երևան, Կիլիկիա, 5-րդ փողոց, 20 տուն, որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2017 թվականի փետրվարի 01-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով հարուցվել է թիվ 09153017 քրեական գործը:
Նույն օրը թիվ 09153017 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Գրիգորյանի 2017 թվականի փետրվարի 02-ի որոշմամբ թիվ 09153017 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Մաքսիմ Պողոսի Ավանեսյանը թիվ 09153017 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
2017 թվականի փետրվարի 03-ին թիվ 09153017 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ն.Մկրտչյանի վարույթ:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետի պաշտոնակատար Ա.Մկրտչյանի 2017 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ թիվ 09153017 քրեական գործի նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի ղեկավար է նշանակվել քննիչ Ն.Մկրտչյանը:
2017 թվականի փետրվարի 15-ին, ժամը 19:05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանը:
Նույն օրը, ժամը 19:15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է նաև Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանը:
Քննիչի 2017 թվականի փետրվարի 18-ի որոշումներով Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանը և Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանը թիվ 09153017 քրեական գործով ներգրավվել են որպես մեղադրյալներ և նրանց մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջաին ատյանի դատարանի 2017 թվականի փետրվարի 18-ի որոշումներով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչականբաժնի քննիչ Ն.Մկրտչյանի միջնորդությունները` մեղադրյալներ Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանի և Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, մերժվել է:
Քննիչի նույն օրվա որոշումներով թիվ 09153017 քրեական գործով մեղադրյալներ Արտակ Գրիգորյանը և Արայիկ Հակոբյանն ազատվել են ձերբակալումից և վերջիններիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Քննիչի 2017 թվականի մարտի 01-ի որոշմամբ Ելենա Միքայելի Ավանեսյանը թիվ 09153017 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2017 թվականի մարտի 21-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` թիվ 09153017 քրեական գործով մեղադրյալ Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը մերժելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 18-ի որոշումը բեկանվել է, մեղադրյալ Արտակ Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Քննիչի 2017 թվականի մարտի 22-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արտակ Գրիգորյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2017 թվականի մարտի 22-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` թիվ 09153017 քրեական գործով մեղադրյալ Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը մերժելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 18-ի որոշումը բեկանվել է, մեղադրյալ Արայիկ Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Քննիչի 2017 թվականի մարտի 29-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արայիկ Հակոբյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնին:
2017 թվականի մարտի 31-ին Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին և տեղափոխվել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ:
Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ն.Մկրտչյանի 2017 թվականի ապրիլի 19-ի որոշմամբ թիվ 09153017 քրեական գործից մեղադրյալ Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ նյութերն անջատվել է մայր գործից` անջատված մասին շնորհելով թիվ 09102717 համարը:
Քննիչի 2017 թվականի ապրիլի 28-ի որոշմամբ թիվ 09153017 քրեական գործով Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանին 2017 թվականի մարտի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է:
Քննիչի 2017 թվականի մայիսի 02-ի որոշմամբ թիվ 09102717 քրեական գործով Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանին 2017 թվականի մարտի 18-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ.
«[Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանը] Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանի հետ, խմբի կազմում, նախնական համաձայնությամբ 2017 թվականի հունվարի 23-ին ժամը 17:30-ի սահմաններում խաբեությամբ` մերսում կատարելու պատրվակով, ապօրինի մուտք են գործել Մաքսիմ Պողոսի Ավանեսյանի և Ելենա Միքայելի Ավանեսյանի Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21Ա շենքի 15-րդ բնակարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել են վերջիններիս խոշոր չափերի` 229.320 ՀՀ դրամին համարժեք 28.000 ՌԴ ռուբլի, 286.979 ՀՀ դրամին համարժեք 500 եվրո, 48.633 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, 31.600 ՀՀ դրամ, 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա ականջօղեր և 69.300 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սննդամթերք, ալկոհոլային խմիչքներ, լապտեր, օպտիկական ակնոց և 6.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոս: (…)»
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Կ.Բարսեղյանը 2017 թվականի մայիսի 05-ին հաստատել է թիվ 09102717 քրեական գործի մեղադրական եզրակացությունը և քրեական գործը` հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է 2017 թվականի մայիսի 05-ին:
Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով քրեական գործը թիվ ԵԱՔԴ/0063/01/17 համարի ներքո մակագրվել և 2017 թվականի մայիսի 06-ին հանձնվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին:
Դատավոր Ա.Մաթևոսյանի 2017 թվականի մայիսի 06-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0063/01/17 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի մայիսի 17-ի որոշմամբ նշանակվել դատական քննության:
2017 թվականի հունիսի 06-ին Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
2017 թվականի հունիսի 09-ին Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ.
«[Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանը] Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանի հետ, խմբի կազմում, նախնական համաձայնությամբ 2017 թվականի հունվարի 23-ին ժամը 17:30-ի սահմաններում խաբեությամբ` մերսում կատարելու պատրվակով, ապօրինի մուտք են գործել Մաքսիմ Պողոսի Ավանեսյանի և Ելենա Միքայելի Ավանեսյանի Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21Ա շենքի 15-րդ բնակարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել են վերջիններիս խոշոր չափերի` 229.320 ՀՀ դրամին համարժեք 28.000 ՌԴ ռուբլի, 286.979 ՀՀ դրամին համարժեք 500 եվրո, 48.633 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, 31.600 ՀՀ դրամ, 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա ականջօղեր և 69.300 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սննդամթերք, ալկոհոլային խմիչքներ, լապտեր, օպտիկական ակնոց և 6.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոս: (…)»
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Կ.Բարսեղյանը 2017 թվականի հունիսի 15-ին հաստատել է թիվ 09153017 քրեական գործի մեղադրական եզրակացությունը և քրեական գործը` հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որը Դատարանում ստացվել է նույն օրը:
Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով քրեական գործը թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/17 համարի ներքո մակագրվել և 2017 թվականի հունիսի 16-ին հանձնվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին:
Դատավոր Ա.Մաթևոսյանի 2017 թվականի մայիսի 16-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/17 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
Դատարանի 2017 թվականի հունիսի 26-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/17 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, միացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0063/01/17 քրեական գործին` ըստ մեղադրանքի Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` վարույթը շարունակելով թիվ ԵԱՔԴ/0063/01/17 համարի ներքո:

Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Ամբաստանյալներ Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանը և Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանը նախնական համաձայնությամբ, խաբեության գործադրմամբ, բնակարան ապօրինի մուտք գործելով կատարել են ուրիշի գույքի խոշոր չափերի գաղտնի հափշտակություն:
Այսպես.
ՀՀ Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Սուրբ Սարգսի փողոցի թիվ 5 տանը հաշվառված, Երևան քաղաքի Մոլդովական փողոցի 29/4 շենքի 178 բնակարանում փաստացի բնակվող ամբաստանյալ Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանը, իր վարած «Լադա» մակնիշի 34 FD 396 հաշվառման համարանիշի տաքսի ավտոմեքենայով, Երևան քաղաքի Պ.Սևակ փողոցի մայթեզրի մոտ կանգնած լինելու ժամանակ, 2017 թվականի հունվարի 23-ին ծանոթացել է տուժողներ՝ Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21 ա շենքի 15 բնակարանի բնակիչներ, տարեց ամուսիններ Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյանների հետ:
Ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը տուժող Ելենա Ավանեսյանից տեղեկանալով նրա ողնաշարի վնասված լինելու մասին, խաբեությամբ նրան ասել է, թե իբր մայրն էլ է նման առոդջական խնդիր ունեցել, իր ծանոթ բժիշկը, 50-60 հազար ՀՀ դրամի դիմաց մերսումներ կատարելու միջոցով բուժել է նրան, ուստի մերսումների միջոցով կարող է բուժել նաև իրեն: Այդ պատրվակովտուժող Ելենա Ավանեսյանից իմացել է նրանց տան՝ Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21ա շենքի 15-րդ բնակարանի հասցեն։
Այնուհետև, ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը նույն օրը՝ ժամը 16:30-ի սահմաններում, գնացել է տուժողներ Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյաններին պատկանող նշված հասցեում գտնվող բնակարան, խաբեության գործադրմամբ ապօրինի մուտք գործել այնտեղ:
Բնակարանում գտնվելու ընթացքում տուժողներն ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի համար հյուրասիրություն են կազմակերպել, իսկ տուժող Մաքսիմ Ավանեսյանը նաև օղի է հյուրասիրել։ Այդ ընթացքում Արայիկ Հակոբյանը զանգահարել է իր ընկերոջը՝ ամբաստանյալ Արտակ ՎարդգեսիԳրիգորյանին, ում նախապես տուժողներին ներկայացրել էր որպես բժիշկ, և վերջինիս հրավիրել է տուժողների բնակարան՝ բացատրելով նշված բնակարանի հասցեն։
Որոշ ժամանակ անց ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանը եկել է տուժողների հիշյալ հասցեն և խաբեությամբ ներկայանալով բժիշկ՝ ապօրինի մուտք է գործել բնակարան: Բնակարանում գտնվելու ընթացքում Արտակ Գրիգորյանը գոլ ջուր է պահանջել, գրպանիցսպիտակգույնիփոշի է հանել և լցնելով ջրի մեջ՝ խմելու նպատակով տվելէ տուժող ԵլենաԱվանեսյանին, ով այն խմել է։ Այնուհետև, ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանը Ելենա Ավանեսյանի հետ միասին մտել են ննջասենյակ, որպեսզի Արտակ Գրիգորյանը մերսի նրա մեջքի հատվածը, իսկ ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը և տուժող Մաքսիմ Ավանեսյանը շարունակել են հյուրասենյակում հաց ուտել և օղի խմել։
Ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանը ննջասենյակից դուրս գալով՝ բնակարանից վերցրած պլաստմասե տարայով իջել է նշված շենքի բակ։ Որոշ ժամանակ անց Ա.Գրիգորյանը՝ պլաստմասե տարան ձեռքին, վերադառնալով բնակարան ասել է, թե իբրև մերսում կատարելու համար դեղ է բերել։
Այնուհետև, ամբաստանյալներ Արայիկ Հակոբյանը և Արտակ Գրիգորյանը, որոշ ժամանակ տուժողների բնակարանում մնալով, գաղտնի հափշտակել են Մաքսիմ Ավանեսյանին և Ելենա Ավանեսյանին պատկանող ընդհանուր խոշոր չափերի՝ 229.320 ՀՀ դրամին համարժեք 28.000 ՌԴ ռուբլի, 286.979 ՀՀ դրամին համարժեք 550 եվրո, 48.633 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, 31.600 ՀՀ դրամ, 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա ականջօղեր և սննդամթերք, ալկոհոլային խմիչքներ, օպտիկական ակնոց և «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոս։


Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներ.
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և տվեց հետևյալ ցուցմունքը.
Իր հիշելով դեպքի օրը գտնվել է Երևան քաղաքի Մասիվ թաղամասում` աշխատանք փնտրելու նպատակով, երբ իրեն է զանգահարել Արայիկը և առաջարկություն արել՝ ասելով, որ հիվանդ մարդիկ կան, ում կարող է մերսում կատարել և դրա դիմաց վարձատրություն ստանալ: Այնուհետև, Մասիվում հանդիպել է Արայիկին, ով իրեն մեքենայով տեղափոխել է Զեյթուն թաղամաս, որտեղ միմյանցից բաժանվել են: Արայիկի և իր միջև գողության նախնական համաձայնություն չի եղել և ինքը գողություն չի կատարել: Ինքը գնացել է հաճախորդի տուն, ով բացել է դուռը և ոչ մի ապօրինի ներխուժում բնակարան իր կողմից չի եղել: Իրեն դիմավորել են և ինքը մուտք է գործել բնակարան:
Բնակարանի ներսում գտնվել է Արայիկը, Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյանները, ովքեր ալկոհոլ խմելիս են եղել: Արայիկն իրեն ասել է, որ Ելենա Ավանեսյանի մեջքը բռնված է, ինքը նայել է հիվանդին և ասել, որ կփորձի բուժել: Այդ ժամանակ հաճախորդներն իրեն առաջարկել են նախօրոք վճարել, սակայն ինքը չի համաձայնվել, ասել է, որ աշխատանքը կատարելուց հետո միայն կվարձատրեն իրեն: Նրանց հետ նստել է սեղան, սակայն ինքը միայն թեյ է խմել, ալկոհոլային խմիչք չի օգտագործել: Այնուհետև, Մաքսիմ Ավանեսյանը Ելենա Ավանեսյանին տեղափոխել է սենյակ, պառկացրել է, իսկ ինքը կատարել է մերսումը: Մերսումից հետո Ելենա Ավանեսյանը 10-15 րոպե քնել է: Այդ ընթացքում ինքն Արայիկի և Մաքսիմ Ավանեսյանի հետ նստել է սենյակում, իսկ այնուհետև տանից դուրս է եկել, 10 րոպե անց դուրս է եկել նաև Արայիկը: Արայիկն իրեն մեքենայով իջեցրել է «Երևան սիթի» սուպերմարկետի մոտ և հեռացել: Դրանից հետո Արայիկը զանգահարել է իրեն և առաջարկել միասին գնալ Աշտարակ քաղաք և հետ վերադառնալ, ինչին ինքը համաձայնվել է: Արայիկի հետ գնացել է Աշտարակ և հետ վերադարձել: Ինքը տուժողների տանից ոչինչ չի վերցրել և ոչնչից տեղյակ չէ: Արայիկ Հակոբյանի կողմից տուժողներին հանդիպելու ընթացքում ինքը գտնվել է Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասի տարածքում` աշխատանք փնտրելու նպատակով: Իրեն հայտնի չէ, թե ինչի համար է Արայիկ Հակոբյանը գնացել տուժողների բնակարան: Նախկինում Արայիկին հայտնել էր իր մերսում կատարելու ունակության մասին: Մերսմամբ զբաղվել է , քանի որ այլ աշխատանք չի ունեցել:
Պատասխանելով դատավարական կողմերի և Դատարանի հարցերին՝ ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանը մանրամասնեց, որ երբ Արայիկը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ տարեց կին կա, ում մերսում է անհրաժեշտ, ինքը գտնվել է Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում: Արայիկի զանգահարելուց հետո գնացել է տուժողների բնակության հասցե, սակայն չի հիշում, թե Արայիկի հետ ով է եղել բնակարանի դուռը բացողը` Մաքսիմը, թե Ելենան: Մինչ մերսում կատարելը, մոտավորապես 30 րոպե, նստած է եղել հյուրասենյակում Մաքսիմի և Արայիկի հետ՝ սեղանի շուրջ: Վերջիններս ալկոհոլային խմիչք օգտագործելիս են եղել: Իրեն նույնպես առաջարկել են, սակայն ինքը հրաժարվել է: Ելենա Ավանեսյանին առաջարկել է մեկ բաժակ գոլ ջուր խմել՝ մկանները թուլացնելու նպատակով:Ելենա Ավանեսյանը գնացել է խոհանոց, մեկ բաժակ գոլ ջուր է բերել և հյուրասենյակում խմել: Ջրի մեջ որևէ դեղահաբ չի լցրել: Մերսում կատարելիս Ելենա Ավանեսյանն անձամբ հանել է ականջօղերը և տվել ամուսնուն, ով վերցնելով ականջօղերը՝ սենայկից դուրս է եկել: Մերսումը տևել է 20 րոպեից ոչ ավել: Մերսման համար օգտագործել է լիկյոր: Ինքն անձամբ է գնացել և Արայիկի մեքենայից վերցրել լիկյորը: Հնչեցված հարցին, արդյոք լիկյորի օգտագործումը մերսման ժամանակ հնարավոր է, ամբաստանյալը պատասխանեց, որ մերսման սկզբնական պահին այն կպչուն չէ և հնարավոր է մերսում անել: Երբ ինքը գնացել է լիկյորը բերելու, Արայիկի և Մաքսիմի օղու շիշը եղել է դատարկ:
Մերսումից հետո նստել է հյուրասենյակում, որտեղ Արայիկը և Մաքսիմն օղի խմելիս են եղել: Արայիկն իրեն ասել է, որ դռան մոտ «սետկա» է դրված, այն վերցնի և գնա: Դուրս գալուց հետո ավտոմեքենայում «սետկայի» մեջ խմիչք է տեսել, որն Արայիկի ասելով տվել է Մաքսիմը` որպես շնորհակալություն: Դրանում սնունդ չի եղել: Ինքն անձամբ տուժողների բնակարանից որևէ իր կամ գումար չի վերցրել: Ընդհանրապես ոչ ականջօղերից է տեղյակ, ոչ էլ գումարից և բջջային հեռախոսից, քանի որ գողություն չի կատարել: Տվյալ բնակարանից կատարված ենթադրյալ գողության մասին տեղեկացել է այն ժամանակ, երբ իրեն ոստիկանության աշխատակիցները բռնել են: Տուժողների թունավորման մասին ոչինչ չի կարող ասել, սակայն վստահաբար պնդում է, որ դա չի կարող ջուր խմելուց լինել:
Պատասխանելով հնչեցված հարցին՝ ամբաստանյալը հանյտնեց, որ մասնագիտությամբ խոհարար է, աշխատել է նաև ավտոլվացման կետում, իսկ բժշկական կրթություն չունի: Մերսմամբ չի զբաղվել, հնարավոր է՝ վեց ամիսը մեկ անգամ կամ երկու ամիսը մի քանի անգամ տարբեր անձանց մերսման ծառայություններ մատուցած լինի: Ոստիկաններն իրեն ասել են, թե իբր ինքն ու Արայիկը ներխուժել են բնակարան և գողություն են կատարել, սակայն ինքը գողություն չի կատարել և տեղյակ էլ չէ, թե ով է կատարել, և ինչ են գողացել: Պայուսակով ապրանքն ինքն է հանել տանից, սակայն չի իմացել, որ դա գողացված ապրանք է, Արայիկն իրեն ասել է, որ դրանք Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյանները շնորհակալության փոխարեն են տվել: Հափշտակված բջջային հեռախոս Արայիկի մոտ չի տեսել: Մերսում կատարելիս Ելենայի ականջօղերն իրեն չեն խանգարել, տուժողն է կանչել ամուսնուն, ականջօղերը հանել և տվել է նրան: Առաջին անգամ է, որ Արայիկն իրեն առաջարկել է մերսման ծառայություններ մատուցել հաճախորդներին: Նախկինում Արայիկին ասել էր, որ կարողանում է մերսում կատարել, սակայն պրոֆեսիոնալ չէ: Ինքը գողություն չի կատարել և չի էլ կարող ասել, թե ով է եղել ենթադրյալ գողություն կատարած անձը:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանն ի սկզբանե իրեն մեղավոր չճանաչեց, սակայն հետագայում ընդունեց մեղքը մասնակի և տվեց հետևյալ ցուցմունքը.
Տաքսի է վարում և իր կայանման մշտական վայրում հաճախ է հանդիպում տուժողներ Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյաններին:Դեպքի օրը հանդիպել է նրանց, զրուցել են և Ելենա Ավանեսյանը պատմել է իր ունեցած առողջական խնդիրների մասին:Ինքն էլ ասել է, որ ճանաչում է մի մարդու, ով կարող է իրեն օգնել: Տուժողները թղթի վրա գրել են իրենց բնակության հասցեն և տվել իրեն: Մոտավորապես 4 ժամ անց ինքը զանգահարել է տուժողներին և հայտնել, որ այդ մարդը կարող է գալ: Գնացել է տուժողների բնակարան: Նրանք իրեն հյուրասիրել են, մեկ շիշ օղի է խմել Մաքսիմ Ավանեսյանի հետ, ինչից հետո երկրորդ շիշն է բերել պահոցից, որը նույնպես խմել են: Մինչ այդ զանգահարել է Արտակին, ով եկել է: Ելենա Ավանեսյանը բացել է բնակարանի դուռը և դիմավորել Արտակ Գրիգորյանին: Գալուց հետո Արտակն զբաղվել է մերսմամբ: Երկու շիշ օղի խմելուց հետո՝ Մաքսիմ Ավանեսյանին ասել է, որ այնպես չլինի, որ բժշկի գումարը չտան: Մաքսիմ Ավանեսյանը գնացել է գումարը բերել և տվել է իրեն: Ինքը գումարը պահել է իր մոտ և օղի խմելուց հետո հեռացել են: Արտակ Գրիգորյանն իրենց հետ չի խմել, նա թեյ է խմել և գնացել է Ելենա Ավանեսյանին մերսելու: Արտակ Գրիգորյանի կողմից Ելենա Ավանեսյանին մերսելու գործընթացը տևել է մոտ 20-25 րոպե: Երբ Մաքսիմն իրեն գումար է տվել, ինքը չի հաշվել, թե այն ինչքան է, երկուսն էլ հարբած են եղել: Հետագայում նկատել է, որ գումարը եղել է դոլարի և ռուսական ռուբլու տեսքով, այն փոխանակել է ՀՀ դրամով, որը կազմել է 340 կամ 360 հազար: Արտակ Գրիգորյանը մերսում կատարելուց հետո իրենց հետ չի նստել սեղան: Ինքն Արտակին ոչինչ չի ասել դռան մոտ եղած տոպրակը վերցնելու մասին: Մաքսիմ Ավանեսյանն իրեն երկու շիշ օղի է տվել, որ դրված է եղել բնակարանի դռան մոտ, սակայն չգիտի, թե այն ով է վերցրել և ինչի համար է վերցրել: Ինչ վերաբերում է բջջային հեռախոսին, ապա լավ չի հիշում՝ այն Մաքսիմը թողել է իր մեքենայում, երբ մոտեցել էր, որպեսզի ինքը նրան գրիչ տար հասցեն գրելու համար, թե այն տոպրակում էր եղել` օղու հետ միասին: Մի քանի օր անց բջջային հեռախոսը գտել է մեքենայի միջից: Հետ չի վերադարձրել, քանի որ չի իմացել, թե այդ հեռախոսնում է պատկանել: Քանի որ երկար ժամանակ հեռախոսն իր մոտ է գտնվել, ինքն էլ գյուղի տղա, իմացել է, թե այն խաղալիք է և նվեր է տվել երեխային: Ինքը ոչ ականջօղ է տեսել և ոչ էլ այն վերցրել է: Մաքսիմ Ավանեսյանը հարբած, օրորվելով իր հետևից փակել է բնակարանի դուռը և ինքը հեռացել է: Մաքսիմի տված գումարներից Արտակին գումար չի տվել:
Պատասխանելով դատավարական կողմերի և Դատարանի հարցերին՝ ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը մանրամասնեց, որ Արտակի հետ ծանոթանալուց հետո վերջինս ասել է, որ կարողանում է մերսումներ կատարել և եթե նման աշխատանք լինի, ապա իրեն այդ մասին տեղյակ պահի: Արտակ Գրիգորյանին զանգահարել է այն ժամանակ, երբ արդեն գտնվել է տուժողների տանը, մոտավորապես այնտեղ գտնվելուց հետո մեկ ժամ անց: Իր մեքենայի բանալիները եղել է սեղանին դրված, Արտակը դրանք վերցրել է, քանի որ գիտեր, որ իր մեքենայի մեջ միշտ էլ լիկյոր է լինում: Չի հիշում Արտակը մերսում կատարելուց հետո իրենց հետ սեղանի շուրջ նստած եղել է, թե` ոչ, այդ ժամանակ լավ հարբած է եղել: Չի կարող ասել, թե ով է Մաքսիմի տված օղին տեղափոխել իր մեքենան, հնարավոր է, որ ինքը տարած լինի, սակայն չի հիշում: Եթե Արտակն ասում է, որ ինքն է նրան ասել, որ տոպրակը վերցնի գնա, երևի այդպես է եղել: Արտակի հետ պայմանավորվածություն չի ունեցել, որ մերսման դիմաց վճարված գումարը պետք է ինքը վերցնի: Չգիտեր, թե ինչքան գումար պետք է պահանջեր Արտակը մերսման դիմաց: Լսել էր 50.000 կամ 30.000 ՀՀ դրամի չափով: Երբ Մաքսիմը բերել և այդ գումարը տվել է, ինքը եղել է հարբած և վերցրել ու հեռացել է: Չի կարող նկարագրել Արտակի կողմից Ելենա Ավանեսյանին գոլ ջուր խմելու առաջարկը, քանի որ եղել է լավ հարբած: Ելենա Ավանեսյանը գնացել է խոհանոցից բերել է բաժակով տաք ջուրը և տվել է Արտակին: Պաշտպան Լ.Ավետիսյանի հարցին ի պատասխան, թե Ելենա Ավանեսյանը խոհանոցից ջուրը բերել և տվել է Արտակին, ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանը պատասխանեց, որ չի կարող հստակ ասել, բայց գիտի, որ տաք ջուր են ուզել, ինչ իմանա, թե ում համար են ուզել, ինքն իր համարնստած օղի է խմել: Իրենք ոչ մի նպատակ չեն ունեցել, տուժողների բնակարանից ոչինչ չեն վերցրել և ոչ էլ նրանց ունեցած գումարի տեղն են իմացել: Տուժողների բնակարանից գողություն չի կատարել, ոչինչ այնտեղից չի վերցրել՝ բացառությամբ Մաքսիմի կողմից տրված գումարից: Արտակ Գրիգորյանը նույնպես ոչինչ այդ բնակարանից չի վերցրել, եթե իրենցից մեկն ինչ-որ բան գողանար, մյուսը տեղյակ կլիներ: Ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի հարցին ի պատասխան՝ ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը հայտնեց, որ որքանով հիշում է Արտակն ասել է, որպեսզի տուժող Ե.Ավանեսյանը գոլ ջուրը խմի և պառկի: Արտակը երբ ասել է գոլ ջուր բեր, Ե.Ավանեսյանը ջուրը բերել և իրենց մոտ` սենյակում, հենց այդ պահին խմել: Այդ օրը Արտակ Գրիգորյանին հանդիպել է մեկ անգամ, երբ զանգահարել և հրավիրել է տուժողների բնակարան:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչպես կբացատրիայն, որ առավոտյան Արտակ Գրիգորյանըհանդիպել է իրեն, ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանը պատասխանեց, որ հնարավոր է Արտակ Գրիգորյանը շատ բան է ասել, ինքը նրան չի հանդիպել: Այդ օրը Քանաքեռի տարածքից դուրս եկել է միայն Մասիվ և Զեյթուն:
Մեղադրողի հարցին ի պատասխան՝ հայտնեց, որ ինքը տուժողներին չի զանգահարել, վերջիններս իրեն տվել են իրենց բնակության հասցեն և ինքը գնացել է նրանց տուն: Մաքսիմ Ավանեսյանի կողմից իրեն գումար տալու ժամանակ ոչ ոք ներկա չի եղել, Ելենա Ավանեսյանը գտնվել է սենյակում, Արտակը նրան մերսում էր: Գումարը եղել է ռուբլու, եվրոյի տեսքով, ինչպես նաև մեկ հատ 100 ԱՄՆ դոլար է եղել: Ինքը գնացել է մեքենայի մեջ մի քիչ քնել է, արթնացել է, որ գնա, այդ ժամանակ նոր Արտակը մեքենայի դուռը բացել է: Չգիտի, թե իրենցից ով է առաջինը տուժողների տանից դուրս եկել:
Դատարանի այն հարցին`թե գումարը մանրելուց հետո, երբ նկատել է, որ գումարը բավականին մեծ է, ինչ պատճառով այն չի վերադարձրել տուժողներին, ամբաստանյալը պատասխանեց, որ գումարը տալու ժամանակ Մաքսիմ Ավանեսյանին ասել է, որ իր մեքենան փոխելու մտադրություն ունի, ուստի փոխելուց հետո՝ գումարը կտա, Մաքսիմն էլ իրեն ասել է, որ գումարը վերցնի և բարձրաձայն չխոսի: Երևացել է, որ այդ գումարը շատ է եղել: Արտակ Գրիգորյանից թաքցրել է, որ այդքան գումար է վերցրել, սակայն նպատակ ունեցել է նրան գումար տալու: Ինչ վերաբերում է իր հեռախոսահամարի վերծանումներին, թե իբր ինքը գտնվել է Էրեբունիում, ապա դա իրականությանը չի համապատասխանում:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ` Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներով, որոշում կայացրեց հրապարակել վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները:
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ վարում է տաքսի ավտոմեքենա և 2017 թվականի հունվարի 26-ին դուրս է եկել աշխատանքի և նստարանի վրա նստած է եղել, երբ մի կին գնացել և նստել է իր կողքին, զրուցել են, վերջինս ասել է, որ հիվանդ է և չի կարողանում երկար ման գալ, ցանկանում է բուժվել: Ինքն ասել է, որ բժիշկ կա, որին կարող է տանել նրանց տուն, վերջինս տվել է իր բնակության հասցեն: Գնացել է նրա տուն, որտեղ նրա ամուսինն իրեն տնական օղի է հյուրասիրել, միասին խմել են: Ելենա Ավանեսյանի հետ պայմանավորվելուց հետո զանգահարել էԱրտակին: Արտակը գնացել է իրենց մոտ, Ելենա Ավանեսյանին ասել է, որ նրան կբուժի և նրանք գնացել են կողքի սենյակ: Դրանից հետո իրեն լավ չի զգացել և դուրս է եկել տանից, գնացել է մեքենան, իսկ այդ ընթացքում Արտակը գտնվել է Ելենա Ավանեսյանի հետ: Մոտավորապես 10 րոպե անց Արտակը մոտեցել է մեքենային, ում ձեռքին առկա պայուսակում եղել են խմիչքներ, ինչպես նաև «Սամսունգ» մոդելի բբջային հեռախոս: Իր հարցին ի պատասխան, վերջինս պատասխանել է, որ պայուսակի մեջ ուտելիք և խմիչք է: Արտակն հեռախոսը տվել է իրեն` օգտագործելու նպատակով, իսկ ինքն էլ այն նվիրել է կնոջ քրոջ թոռնուհուն: Քանի որ գտնվել է խմիչքի ազդեցության տակ, չի հիշում, թե Մաքսիմ Ավանեսյանի բնակարանից ինչեր են գողացել և գողոնը ինչ են արել: Գողացված ապրանքների մասին ավելի մանրամասն տեղեկատվություն կարող է տալ Արտակը, քանի որ վերջինս խմած չի եղել: Ինքն ապրում է հանրակացարանում, որտեղ որ ապրել է Արտակը, վերջինս իրեն պատմել է, որ ինքը մերսումներ է կատարում:
Որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Արայիկ Հակոբյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2017 թվականի հունվար ամսին,օրը կոնկրետ չի հիշում, կանգնած է եղել իր մշտական աշխատանքի վայրում: Նշված վայրում առկա նստարանին նստել է մի տատիկ, ով հայտնել է, որ մեջքը և ոտքը ցավում է, ինչի պատճառով չի կարողանում քայլել: Ինքն ասել է, որ կարող է օգնել նրան և ողնաշարը մերսող բժշկի հասցե ասել: Տատիկը տվել է իր հասցեն և խնդրել է իրեն նույն օրը գնալ իր բնակարան: Մոտավորապես մեկ ժամ անց գնացել է տատիկի տված հասցե, որտեղ դուռը բացել է մի պապիկ, ով իրեն ներս է հրավիրել և ներս մտնելով հյուրասենյակում տեսել է այն նույն տատիկին, ով իրեն հրավիրել է: Նրանք իրեն հյուրասիրել են, սեղան են գցել և պապիկի հետ մեկ լիտր օղի է խմել: Այդ ժամանակ տատիկը հարցրել է, թե կարող է արդյոք ծանոթ մերսողին հրավիրել իրենց տուն, ինքը զանգահարել է Արտակին և վերջինս ասել է, որ իրեն հարմար է և կես ժամից կգա: Կես ժամ անց Արտակը գնացել է իրենց մոտ, ում դիմավորել է պապիկը: Այնուհետև տատիկը և Առտակն առանձնացել են, որպեսզի Առտակը նրան մերսի: Մոտ մեկ ժամ անց, քանի որ խմած է եղել և իրեն վատ է զգացել, դուրս է եկել տանից և գտնվել է մեքենայում: Մոտ 20 րոպե անց Արտակը գնացել և նստել է իր մեքենան և նկատել է, որ նրա ձեռքում պայուսակ կա: Իր հարցին ի պատասխան, Արտակը պատասխանել է, որ տատիկը ուտելիք և խմիչքներ է դրել: Դրանից հետո Արտակն իջել է մեքենայից և հեռացել: Հայտնել է, որ Ավանեսյանների բնակարանից կատարված գողության հետ որևէ առնչություն չունի:
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը հայտնեց, որ նախորդ նիստի ընթացում դատարանում ցուցմունք տալիս իրեն լավ չի զգացել, դեպքի հետ կապված ամեն ինչ հիշում է, ուստի ցանկանում է լրացուցիչ ցուցմունք տալ:
Ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տուժողներ Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյաններն են իրենց բնակության հասցեն իրեն տվել և ինքը գնացել է նրանց բնակարան, որտեղ միասին կերել խմել են: Այնուհետև, զանգահարել է Արատակին, ով եկել և տուժող Ելենա Ավանեսյանին մերսել է: Այնտեղ պայուսակ էր առկա, որում օղի է եղել, այն իրեն է տվել Մաքսիմ Ավանեսյանը: Երբ Արտակը տանից դուրս է եկել, նրան ասել է, որ այդ պայուսակը հետը վերցնի: Երբ ինքը Մաքսիմին հարցրել է, թե արդյոք գումար ունի և այնպես չստացվի, որ Արտակի գումարը չտան, վերջինս գնացել է ննջասենյակից գումար է բերել և դրել սեղանին, ինչից հետո սկսել են խմել: Դրանից հետո ինքը վերցրել է այդ գումարը, ինչի մասին Արտակին չի ասել: Գումարը եղել է սեղանի վրա դրված,ինքն այն վերցրել և հեռացել է: Մաքսիմի կողմից գումարը սեղանին դնելու նպատակը եղել է այն, որ տուժողը ցուցադրել է, որ ունի գումար և իր կնոջ մերսումից հետո կվճարի Արտակին: Ինքը գումարը վերցրել է, հենց այդ պահին է իր մոտ ցանկություն առաջացել այն վերցնելու: Հեռախոսնել է եղել դրված սեղանի վրա, որը նույնպես վերցրել և հեռացել է: Ականջօղեր չի նկատել և չի վերցրել: Այժմ հայտնում է իրականությունը: Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը պայմանավորված է եղել այն հանգամանքով, որ գտնվել է վատ վիճակում և իրեն ասել են, որ այդ կերպ գրելուց հետո կարող է տուն գնալ: Արտակ Գրիգորյանը տեղյակ չի եղել, որ ինքը գումար է վերցրել: Ընդունում է, որ գաղտնի վերցրել է գումարը և հեռախոսը: Մյուս գողացված ապրանքների մասին տեղեկություն չունի:
Ամբաստանյալների ցուցմունքները հերքվում են դատաքննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտված հետևյալ ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման արդյունքներով.
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Մաքսիմ Պողոսի Ավանեսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21ա շենքի 15-րդ բնակարանում, կնոջ՝ Ելենա Ավանեսյանի հետ միասին։ 2017թ. հունվարի 23-ին կնոջ՝ Ելենա Ավանեսյանի հետ միասին դուրս են եկել տանից կոմունալ վճարումներ և գնումներ կատարելու։ ժամը 15:00-ի սահմաններում Պ.Սևակի փողոցով քայլել են դեպի Դրոյի փողոց, որպեսզի վերադառնան տուն։ Ճանապարհին նստել են Պ.Սևակ և Դրոյի փողոցների խաչմերուկի մոտ տեղադրված նստարանին։ Այդ ընթացքում իրեն է մոտեցել ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը, ով հայտնել է, որ տաքսի է վարում և այդ պահին հաճախորդի է սպասում։ Վարորդն իր կնոջը հարցրել է, թե ինչու է նա այդ վիճակում, Ելենան պատասխանել է, որ երկու տարի առաջ ընկել և վնասել է ողնաշարը։ Տաքսու վարորդն ասել է, որ իր մայրն էլ է նույն խնդիրն ունեցել և ինքը մի բժշկի է ճանաչում, ով 50-60 հազար դրամով մերսումներ է կատարում և նրա մորն այդ կերպ բուժել է։ Այնուհետև նշել է, որ վարորդը սկսել է զրուցել իր կնոջ՝ Ելենայի հետ և ասել, որ իր մորը կբերի իրենց տուն, կխոսեն նրա հետ և կհամոզվեն, որ լավ բժիշկ է։ Նույն օրը՝ իրենց տուն է եկել ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը։ Ամբաստանյալը, ներս մտնելով, նստել է բազկաթոռին, ինքն էլ բազմոցին, այնուհետև հարցրել է, թե արդյոք թթի օղի ունեն։ Ելենան պատասխանել է, որ չունեն, սակայն ինքը նրան ասել է, որ հարևան Մհերը բերել է։ Ելենան պլաստմասե տարայով օղին բերել և հաց է դրել։ Երկու բաժակ օղի խմելուց հետո, ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը զանգահարել է ինչ-որ մեկի և նրան կանչել է։ Դրանից րոպեներ անց լսվել է իրենց մուտքի դռան զանգը և Արայիկն ասել է, որ բժիշկն է եկել։ Ելենան դուռը բացել է և վերադարձել՝ ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանի հետ, ով ներկայացել է որպես բժիշկ։ Ինքը բժշկին առաջարկել է օղի խմել, սակայն վերջինս հրաժարվել է և Ելենայից թեյ է խնդրել և խմել երկու բաժակ թեյ։ Դրանից հետո Արայիկ Հակոբյանի հետ օղի է խմել, իսկ Ելենան բժշկի հետ զրուցել է։ Մի պահ լսել է, որ բժիշկը Ելենայից գոլ ջուր է խնդրել, սակայն ինչի համար, չի իմացել։ Այդ ժամանակ ինքը և տաքսու վարորդը նստած են եղել հյուրասենյակում, իսկ բժիշկը Ելենային ասել է, որ գնան ննջասենյակ։ Այդ ընթացքում կնոջ ականջօղերը հագին են եղել: Դրանից հետո այլևս ոչինչ չի հիշում։ Լուսաբացին արթնացել է Ելենայի ձայնից, ով ասել է, որ ինքը գնա հանի նրան։ Մտնելով ննջասենյակ՝ տեսել է, որ Ելենան կողքի վրա պառկած է անկողնում, առանց ծածկվելու։ Քանի որ իր ուժը չի պատել նրան բարձրացնել, կանչել է հարևաններին և, քանի որ Ելենան այդ ժամանակ արդեն անգիտակից վիճակում է գտնվել, շտապօգնություն են կանչել և նրան տեղափոխել են «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոն։ Հաջորդ օրն արթնանալով իրեն ավելի լավ է զգացել և չնայած որ բնակարանի իրերը տեղաշարժված և թափթփված չեն եղել, ամեն դեպքում որոշել է ստուգել՝ արդյոք իրենց երեխաների ուղարկած գումարը տեղում է, թե` ոչ։ Բնակարանը ստուգելուց հետո, հասկացել են, որ իրենց կուտակած գումարները՝ 28.000 ՌԴ ռուբլին, 550 եվրոն, 100 ԱՄՆ դոլարը, 31.600 ՀՀ դրամը և 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կնոջ ոսկյա ականջօղերը, «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը, ինչպես նաև 69.300 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սննդամթերքը, ալկոհոլային խմիչքները, լապտերը, օպտիկական ակնոցը, մեղադրյալներ Ա.Գրիգորյանի և Ա.Հակոբյանի կողմից 23.01.2017թ. իրենց բնակարան այցելելուց գողացվել է։
- Դատաքննության ընթացքում տուժող Ելենա Միքայելի Ավանեսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21ա շենքի 15-րդ բնակարանում բնակվում է ամուսնու՝ Մաքսիմ Ավանեսյանի հետ միասին։ 2017թ. հունվարի 23-ին ամուսնու՝ Մաքսիմ Ավանեսյանի հետ միասին դուրս են եկել տանից կոմունալ վճարումներ և գնումներ կատարելու։ ժամը 15։00-ի սահմաններում Պ.Սևակի փողոցով քայլել են դեպի Դրոյի փողոց, որպեսզի վերադառնան տուն։ Ճանապարհին նստել են Պ.Սևակ և Դրոյի փողոցների խաչմերուկի մոտ տեղադրված նստարանին։ Այդ պահին նստարանի դիմաց՝ ճանապարհին առկա աղբամանների մոտ, կանգնել է մի ավտոմեքենա։ 50-55 տարեկան մի տղամարդ իջնելով մեքենայից մոտեցել է իրենց, կանգնել մոտ երկու մետր հեռավորության վրա և հայտնել, որ ավտոմեքենան իրենն է, տաքսի է վարում և այդ պահին հաճախորդի է սպասում։ Այնուհետև նա իրեն հարցրել է, թե ինչու է այդ վիճակում, ինքը պատասխանել է, որ երկու տարի առաջ ընկել է և վնասել ողնաշարը։ Տաքսու վարորդն ասել է, որ իր մայրն էլ է նույն խնդիրը ունեցել։ Ինքը մի բժշկի է ճանաչում, ով 50-60 հազար դրամով մերսումներ է կատարում և նրա մորն այդ կերպ բուժել է։ Ինքը ամբաստանյալին հայտնել է իրենց տան հասցեն և բացատրել, թե որտեղ է այն գտնվում։ Այնուհետև իրենք վերադարձել են տուն։ Որոշ ժամանակ անց, երբ իրենք արդեն տանն են եղել, դռան զանգի ձայնն է լսվել։ Մաքսիմ Ավանեսյանը բացել է դուռը և իրենք տեսել են այն նույն տաքսու վարորդին։ Տաքսու վարորդը ներս գալով նստել է բազկաթոռին, Մ.Ավանեսյանն էլ բազմոցին, այնուհետև վարորդը, որը հանդիսացել է Արայիկ Հակոբյանը, իրեն հարցրել է, թե արդյոք թթի օղի ունեն։ Ինքը ասել է, որ չունեն, սակայն Մաքսիմն ասել է, որ հարևան Մհերը բերել է։ Ինքը պլաստմասե տարայով օղին բերել է և հաց է դրել Ա.Հակոբյանի և Մ.Ավանեսյանի համար, քանի որ լավ տան տիրուհի է և համեղ ուտեստներ է ունեցել։ Երկու բաժակ խմելուց հետո տաքսու վարորդը զանգահարել է ինչ-որ մեկի և նրան կանչել է հացի գործարանի մոտ։ Դրանից րոպեներ անց լսվել է դռան զանգը և տաքսու վարորդն ասել է, որ բժիշկն է եկել։ Ինքը դուռը բացել է և դռան դիմաց կանգնած է եղել ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանը, ում ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը ներկայացրել է որպես բժիշկ։ Ամուսինը՝ Մաքսիմ Ավանեսյանը, բժշկին առաջարկել է օղի խմել, սակայն վերջինս հրաժարվել է և իրենից թեյ է խնդրել։ Դրանից հետո իր ամուսինը և տաքսու վարորդը միասին օղի են խմել, իսկ ինքը բժշկի հետ զրուցել է։ Զրույցի ընթացքում նա իրենից գոլ ջուր է ուզել և ինքը բերել է, որից հետո բժիշկ ներկայացած՝ Արտակ Գրիգորյանն իր գրպանից սպիտակ գույնի փոշի է հանել, լցրել է գոլ ջրի մեջ ու խառնելուց հետո առաջարկել է իրեն, որ խմի և ինքը խմել է այն։Այնուհետև ինքը բժիշկ հանդես եկող՝ Ա.Գրիգորյանի հետ մտել է ննջասենյակ և այդ ժամանակ նա ինչ որ մեկին է զանգահարել իր բջջային հեռախոսով և հեռախոսազրույցի ընթացքում իրենց տան տեղն է բացատրել և պարտքով դեղ է ուզել։ Հեռախոսազանգից հետո նա բնակարանից դուրս է եկել և կրկին վերադարձել բնակարան։ Դրանից հետո ինքը ոչինչ չի հիշում անգիտակից վիճակում է գտնվել: Ամբաստանյալներն իրենց թունավորել են, ինքը՝ ննջարանում մահճակալին է պառկած եղել, իսկ ամուսինը՝ հյուրասենյակում՝ բազմոցին:Ինքն արթնանալով «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոնում՝ նկատել է, որ իր ոսկյա ականջօղները բացակայում են, որը միշտ իր ականջներին է եղել և ինքը երբեք չի հանել։ Մի քանի օր հիվանդանոցում մնալուց հետո իր առողջական վիճակը լավացել է և 2017 թվականի հունվարի 27-ին դուրս է գրվել հիվանդանոցից ու գնացել տուն։ Բնակարանի իրերը թեկուզև տեղաշարժված և թափթփված չեն եղել, ինքը և ամուսինն ամեն դեպքում որոշել են ստուգել՝ արդյոք իրենց երեխաների ուղարկած գումարը տեղում է, թե՝ ոչ։ Բանկարանն ստուգելուց հետո հասկացել են, որ իրենց կուտակած գումարները՝ 28.000 ՌԴ ռուբլին, 550 եվրոն, 100 ԱՍՆ դոլարը, 31.600 ՀՀ դրամը և 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ իր ոսկյա ականջօղերը, «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը, ինչպես նաև 69.300 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սննդամթերքը, ալկոհոլային խմիչքները, օպտիկական ակնոցը, մեղադրյալներ Ա.Գրիգորյանի և Ա.Հակոբյանի կողմից 23.01.2017թ. իրենց բնակարան այցելելուց գողացվել է։
Շտապօգնություն է հրավիրել իրենց հարևան Լյուդան, իսկ հիվանդանոց է իրեն ուղեկցել հարևանի որդին, կարծել են, որ ինքն ինսուլտ է ստացել: Հարևանուհին Ռուսաստանի Դաշնությունից կանչել է իր որդուն, ում հիվանդանոցում նույնիսկ չի ճանաչել: Հիվանդանոցում մնացել է շուրջ 8 օր: Երբ տուն է վերադարձել, տեսել է, որ իր բնակարանից նույնիսկ սննդամթերքն են գողացել: Պահանջում է, որ ամբաստնյալներին պատժեն իրենց արարքի համար:
Մեղադրողի այն հարցին, թե որքան գումար պետք է վճարեր բժշկին, տուժող Ելենա Ավանեսյանը պատասխանեց, թե ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանն իրեն խոհանոցում առաջարկել է, եթե գումար չունի վճարելու բժշկին, ապա ինքը կարող է գումար տալ իրեն՝ բժշկին տալու համար, սակայն ինքն այդ առաջարկը կտրականապես մերժել է:
Պաշտպանի հարցին պատասխանելով տուժող Ելենա Ավանեսյանը հայտնեց, որ այն պահին, երբ ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանն իրեն է մոտեցել առաջին անգամ, ինքը միայնակ է եղել, իսկ ամուսինը՝ Մաքսիմ Ավանեսյանը քիչ հեռու՝ նստած է եղել նստարանին: Երբ հասել և նստել է ամուսնու կողքին, իրենց է մոտեցել ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը:
Այն հարցին՝ թե իրենց բնակարանի հարկը և համարն ինքն է հայտնել ամբաստանյալին, տուժողը պատասխանեց, որ ոչ, իսկ այն հարցին, թե այդ դեպքում, ինչպես է նա իմացել իրենց ճշգրիտ հասցեն, տուժողը պատասխանեց, որ ամբաստանյալը, հավանաբար, հետևել է իրենց:
Պաշտպանի այն հարցին, թե գոլ ջուրը խմելուց հետո ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանն իրեն մերսել է, թե՝ ոչ, տուժողը պատասխանեց, որ չգիտի, քանի որ չի հիշում, գնացել է ննջասենյակ և մի քանի օր հետո է ուշքի եկել:
Պաշտպանի այն հարցին, թե երբ է հասկացել, որ ականջօղերը չկան, տուժողը նշեց, որ հիվանդանոցում է դա հասկացել, իսկ մինչ այդ միայն մեկ անգամ, տարիներ առաջ է հանել իր ականջօղերը:
Պաշտպանի այն հարցին, թե տեսել է ինչպես է ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանն իր բաժակի մեջ ինչ-որ բան լցնում, տուժող Ելենա Ավանեսյանը պատասխանեց, որ իր աչքով է տեսել, թե ինչպես է ամբաստանյալն իր գրպանից սպիտակ թղթով փոշի հանում և լցնում իր բաժակի մեջ:
Պաշտպանի հարցին պատասխանեց, որ որևէ հիվանդությամբ չի տառապում:
Տուժողը ցուցմունք տվեց նաև այն մասին, որ իրեն է մոտեցել ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի քույրը և հայտնել, որ պատրաստակամ են հատուցելու հանցագործությամբ պատճառված վնասը և խնդրել է եղբոր հետ կապված «լավ» ցուցմունք տալ, սակայն ինքը մերժել է, քանի որ իրենցից գումար չի ցանկանում վերցնել և պահանջում է, որ ամբաստանյալները պատժվեն:
- Դատաքննության ընթացքում վկա Թագուհի Զաքարյանի ցուցմունքովայն մասին, որ աշխատում է որպես խոհարար, դատավարության մասնակիցներից ճանաչում է միայն ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանին, ով հանդիսանում է իր քեռու աղջկա ամուսինը: Իր երեքամյա թոռնիկին Արայիկ Հակոբյանը բջջային հեռախոս է նվիրել, որի մեջ տեղադրված է եղել իր անվամբ հաշվառված հեռախոսաքարտը: Այն որպես խաղալիք նվիրել է իր թոռնիկին: Տեղեկություն չունի, թե որտեղից և ինչ ձևով է ձեռք բերվել այդ հեռախոսը: Ինքն այդ հեռախոսը չի տեսել: Հեռախոսը նվիրելու ժամանակ թոռնիկը գտնվել է հարսի հայրական տանը, հեռախոսը տալու ամսաթիվ չի կարող հիշել, սակայն դա եղել է 2017 թվականին: Հարսն իր անվամբ հաշվառված հեռախոսաքարտը տեղադրել է այդ հեռախոսի մեջ, որպիսի պարզի սարքին լինելու հանգամանքը և նկատելով, որ աշխատում է, սկսել են օգտագործել: Տեղյակ չի եղել, որ հեռախոսը հափշտակված է: Երբ իրեն հրավիրել են ոստիկանություն, այդ ժամանակ է միայն տեղեկացել հեռախոսի հափշտակված լինելու մասին: Հեռախոսի հափշտակված լինելու մասին տեղեկանալուց հետո Արայիկ Հակոբյանին ընդհանրապես չի տեսել: Արայիկն իրենց ոչինչ այդ մասին չի ասել, ուղղակի ավտոմեքենայի մեջից բերել և նվիրել է թոռանը: Հեռախոսի մոդելի մասին տեղյակ չէ և այն երբևէ իր թոռան ձեռքում չի տեսել: Հեռախոսն իր թոռանը նվիրելու մասին տեղեկացել է ոստիկանությունում: Ինքը և թոռը բնակվում են տարբեր հասցեներում: Հեռախոս նվիրելու առիթ չի եղել: Եթե իրեն ոստիկանություն չհրավիրեին, ինքը չէր կարող պատկերացնել, որ Արայիկ Հակոբյանը կարող է նման բան անել: Նրա վարքագծում որևէ տարօրինակ բան չի նկատել:
- Դատաքննության ընթացքում Արաքսի Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանին, ով հանդիսանում է ամուսնու մորաքրոջ ամուսինը: Արայիկն իրենց տուն հյուր է գնացել և իր երեխային բջջային հեռախոս է նվիրել: Երբ իր հեռախոսը փչացել է, իր հեռախոսաքարտը տեղադրել է այդ հեռախոսի մեջ: Հստակ չի հիշում, թե երբ է Արայիկ Հակոբյանը գնացել իրենց տուն, սակայն կարող է ասել, որ ա եղել է 2017 թվականին՝Նոր տարուց մի քանի օր անց: Ունի երեք երեխա: Արայիկ Հակոբյանը գնացել է իրենց տուն մեծ երեխային տեսակցելու համար: Այդ ժամանակ հեռախոս չի ունեցել, քանի որ փոքր տղան իր հեռախոսը գցել էր ջրի մեջ և այն փչացել էր: Այդ պատճառով էլ իր հեռախոսաքարտը տեղադրել է Արայիկի նվիրած հեռախոսի մեջ, որը եղել է սև գույնի, «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոս: Իրեն հրավիրել են ոստիկանություն, որտեղ էլ անձամբ նախաքննության մարմնին ներկայացրել է այդ հեռախոսը: Արայիկ Հակոբյանը չի ասել, թե որտեղից է ձեռք բերել այդ հեռախոսը: Տեղյակ է, որ ինչ-որ գողություն է կատարվել, բայց մանրամասների մասին իրեն ոչինչ չեն ասել: Իրեն հայտնի չէ, թե ով է դա գողացել, ուղղակի այն հայտնվել էր իր մոտ: Հեռախոսը եղել է ոչ թանկարժեք, մոտավորապես 30.000 ՀՀ դրամ արժողության: Արայիկ Հակոբյանին ճանաչում է երեք տարի: Վերջինիս վարքագծում վատ բան չի նկատել: Հեռախոսը եղել է օգտագործված: Հեռախոսը նվիրելու հանգամանքն իր մոտ ոչ մի կասկած չի հարուցել: Այդ հեռախոսը եղել է երեխայի ձեռքում, որով վերջինս խաղացել է, անգամ չի էլ փորձել պարզել այն սարքին է, թե՝ ոչ: Ա. Հակոբյանի նվիրած հեռախոսի մեջ քարտ է տեղադրել, երբ իր հեռախոսի փչացել է, մոտավորապես այն նվիրելուց 15 օր հետո: Ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանին բնութագրում է դրական: Իր հեռախոսաքարտը գողացված հեռախոսի մեջ տեղադրելուց երկու օր հետո իրեն հրավիրել են ոստիկանություն:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վկա Արաքսի Գրիգորյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ` Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներով, որոշում կայացրեց հրապարակել վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները:
Նախաքննության ընթացքում վկա Արաքսի Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր հեռախոսահամարը 2017 թվականի հունվարի 27-28-ին, կոնկրետ օրը չի հիշում, տեղադրել է սկեսուրի` Թագուհի Զաքարյանի քեռու որդու` Արայիկի նվիրած «Սամսունգ GT-E1150i» մոդելի բջջային հեռախոսի մեջ, որը եղել է առանց տուփի:
Նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա հակասությունների կապակցությամբ վկա Արաքսի Գրիգորյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը ցուցմունք տվեց, որ հստակ չի հիշում հեռախոսի մոդելը, սակայն երբ հանձնել է հեռախոսը, հենց այդ պահին նայել և գրի են առել հեռախոսի մոդելը: Ոստիկանությունում իրենից հեռախոսը վերցրել են: Դրանից հետո Արայիկին չի զանգահարել:
- Դատաքննության ընթացքում Լյուդմիլա Գևորգյանը ցուցմունքով այն մասին, հանդիսանում է տուժողներ Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյանների դիմացի հարևանը: 2017 թվականի հունվարի 24-ին գտնվել է տանը, երբ դուռը թակել է Մաքսիմ Ավանեսյանը և օգնություն խնդրել՝ հայտնելով, որ Ելենա Ավանեսյանն իրեն լավ չի զգում: Գնացել է նրանց բնակարան, ննջասենյակում նկատել է Ելենա Ավանեսյանին անկողնու վրա՝ պատի և անկողնու արանքում: Փորձել է բարձրացնել, սակայն չի կարողացել, իրեն չի կարողացել օգնել նաև Մաքսիմ Ավանեսյանը: Դրանից հետո բարձրացել է շենքի երրորդ հարկ և մյուս հարևանից օգնություն խնդրել: Անահիտը եկել է և միասին Ելենա Ավանեսյանին բարձրացրել են այդ վիճակից, տեղափոխել են հյուրասենյակ և պառկացրել բազմոցին: Վերջինիս դեմքի վրա սուրճին նմանվող հետքեր են եղել: Նրա գիտակցություն ունեցել է, սակայն անհեթեթ բաներ է ասել, որոնք անհասկանալի են եղել: Այնուհետև, զանգահարել են շտապօգնության ծառայություն և վերջիններս նրան տեղափոխել են հիվանդանոց: Դրանից հետո Մաքսիմ Ավանեսյանն իրեն պատմել է, որ նախորդ օրն իրենց բնակարան երկու տղամարդ են գնացել, որոնցից մեկը եղել է մերսող, իսկ մյուսը տաքսու վարորդ: Այդ տեղեկությունն ստանալուց հետո զանգահարել է վերջինիս ազգականներին և հայտնել այդ մասին: Նախկինում Ելենա Ավանեսյանի ականջին ականջօղեր նկատել է, սակայն դեպքի օրը դրան ուշադրություն չի դարձրել: Մաքսիմ Ավանեսյանն իրեն պատմել է, որ խանութից տուն վերադառնալիս են եղել, երբ դրսում հանդիպել են երկու անձի, որոնցից մեկն ասել է, որ կարող է մերսում կատարել Ելենա Ավանեսյանին և վերջինիս մեջքի ցավերը կանցնի: Դրանից հետո տուժողները նրանց հրավիրել են իրենց բնակարան: Լսել է, որ նրանց բնակարանից հեռախոս, ականջօղեր, և բջջային հեռախոս են գողացել: Տեղյակ է, որ նաև գումար են գողացել, սակայն դրանց չափի մասին տեղյակ չէ: Տուժողներն առողջական խնդիրներ չեն ունեցել, դեղորայք չեն օգտագործել, բացառությամբ գլխացավերի դեմ դեղահաբերի: Երբևէ Ելենա Ավանեսյանին այդ վիճակում չի տեսել: Մաքսիմ Ավանեսյանը կասկածել է, որ իր բնակարանից կատարված գողությունը եղել է երկու տղամարդկանց կողմից:
- Դատաքննության ընթացքում վկա Անահիտ Աթոյանը ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է տուժողների հարևանուհին: Ինքը տանը գործ անելիս է եղել, երբ Լյուդմիլան գնացել է իր բնակարան և հայտնել է, որ Ելենա Ավանեսյանն ընկել է, չի կարողանում նրան բարձրացնել և առաջարկել է միասին օգնել: Գնացել է Ե.Ավանեսյանի բնակարան, վերջինս եղել է պատի և անկողնու արանքում պառկած՝ անգիտակից վիճակում: Վերջինիս բարձրացրել են, տեղափոխել են հյուրասենյակ և պառկացրել են բազմոցին: Վերջինիս դեմքին եղել են սուրճի նմանվող հետքեր: Իրենք կարծել են, թե վերջինս ինֆարկտ է ստացել: Նաև կարծել են, թետուժող Ելենա Ավանեսյանի ձեռքը եղել է կոտրված: Այնուհետև, զանգահարել են շտապօգնություն և շտապօգնության աշխատակիցների ժամանումից հետո վերջինիս տեղափոխել են հիվանդանոց: Այդ դեպքը տեղի է ունեցել 2017 թվականի հունվարի 24-ին: Հունվարի 26-ին Մաքսիմ Ավանեսյանը բարձրացել է իրենց բնակարան և հայտնել, որ խանութից վերադառնալիս հանդիպել են տաքսու վարորդի, ով ասել է, որ ծանոթ ունի, ով մերսման միջոցով կարող է բուժել Ելենա Ավանեսյանին: Վերջիններիս հրավիրել են իրենց բնակարան և իրենց բնակարանից գողություն են կատարել: Մինչ դեպքը միշտ Ելենա Ավանեսյանի ականջներին ականջօղեր են եղել, սակայն դեպքի օրը, երբ նրան օգնություն են ցուցաբերել, ականջօղերը բացակայել են: Նույնիսկ շտապօգնության աշխատակիցներն իրենց հրավիրել են, որպեսզի իրենք արձանագրեն, որ Ելենա Ավանեսյանը ոսկեղեն չի կրել: Մաքսիմ Ավանեսյանը դեպքից հետո պատմել է, որ գողություն կատարողները եղել են տաքսու վարորդը և բժիշկը: Վերջիններս գողացել են սննդամթերք, ոսկեղեն և գումար: Ելենա Ավանեսյանը հիվանդանոցում գտնվել է մոտավորապես չորս օր: Մերսման մանրամասների մասին տեղեկություն չունի: Տուժողների երեխաները միշտ նրանց գումարներ են ուղարկել: Երբևէ Մաքսիմ Ավանեսյանին խմիչք օգտագործելիս չի տեսել: Հիշում է, որ Մաքսիմ Ավանեսյանն իրեն ասել է, որ որդու հարսանեկան լուսանկարները միշտ եղել են ճամպրուկի ներքևի հատվածում, սակայն, երբ այն բացել է, լուսանկարները գտնվել են վերևի հատվածում: Դեպքից մոտավորապես երեք օր անց իրեն հայտնել են, որ գողացել են 550 եվրո, 100 ԱՄՆ դոլար 28.000 ռուսական ռուբլի գումար, որոշակի չափով ՀՀ դրամ, բջջային հեռախոս և ակնոց:
Դատարանը ամբաստանյալների մեղքը հիմնավորված է համարում հիմք ընդունելով նաևհետևյալ ապացույցները.
- Դատաապրանքագիտական փորձաքննության հմ. 124-ԱՊ-17 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը տրամադրված բջջային հեռախոսը «SAMSUNG» տեսակի, «GT-E1150i» մոդելի է և հեռախոսի միջին շուկայական արժեքը, 2017 թվականի հունվարի 23-ի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվում է 6000 (վեց հազար) ՀՀ դրամ։
- Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 16-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` Մաքսիմ Ավանեսյանը ճանաչել է Արայիկ Հակոբյանին և հայտարարել, որ 2017 թվականի հունվարի 23-ին իրենց պատկանող՝ Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21ա շենքի 115-րդ բնակարան հենց նա է եկել, բնակարանում իր հետ միասին օղի խմել և իրենց բնակարանից, որպես բժիշկ ներկայացած Արտակ Գրիգորյանի հետ միասին գողություն են կատարել։
- Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 16-ի արձանագրությունը, որի համաձայն՝ Ելենա Ավանեսյանը ճանաչել է Արայիկ Հակոբյանին և հայտարարել, որ 2017 թվականի հունվարի 23-ին իրենց պատկանող՝ Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21 ա շենքի 115-րդ բնակարան հենց նա է եկել, իր համար բժիշկ է կանչել և այդ բժշկի՝ Արտակ Գրիգորյանի հետ միասին իրենց բնակարանից գողություն են կատարել։
- Դեպքի վայրի զննության 2017 թվականի հունվարի 26-ի արձանագրությունն այն մասին, որ զննության մասնակից Մաքսիմ Պողոսի Ավանեսյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21ա շենքի 15-րդ բնակարանի այն տեղերը, որտեղից կատարվել է գողություն։
- Դեպքի վայրի զննության 2017 թվականի փետրվարի 17-ի արձանագրությունն այն մասին, որ զննության մասնակից Արայիկ Հակոբյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21ա շենքի 15-րդ բնակարանը և հայտարարել, որ նշված բնակարանը հանդիսանում է Ելենա Ավանեսյաի և Մաքսիմ Ավանեսյանի բնակարանը և, որ ինքը 2017 թվականի հունվարի 23-ին ժամը 16:00-ի սահմաններում գտնվել է նշված բնակարանում և Մաքսիմ Ավանեսյանի հետ օղի է խմել։
- Հանցագործության մասին Մաքսիմ Ավանեսյանի տված հաղորդման արձանագրությունը, որի համաձայն՝ 2017թ. հունվարի 23-ի ժամը 19:00-ից մինչև ժամը 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իրենց պատկանող՝ Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21 ա շենքի 15-րդ բնակարանից գողություն է կատարվել։
- Մեղադրյալներ Արայիկ Հակոբյանի և Արտակ Գրիգորյանի բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությունն այն մասին, որ Արայիկ Հակոբյանի 077-81-83-28 բջջային հեռախոսահամարը և Արտակ Գրիգորյանի 093-39-19-04 բջջային հեռախոսահամարը, 2017 թվականի հունվարի 23-ին ժամը 11:00-ից մինչև ժամը 22:16-ն ընկած ժամանակահատվածում, սպասարկվել են միևնույն իրավաբանական հասցեներում գտնվող ալեհավաք կայանների կողմից։ 2017 թվականի հունվարի 23-ին ժամը 11:00-ին 077-81-83-28 և 093-39-19-04 բջջային հեռախոսահամարներն սպասարկվել են ք. Երևան, 5-րդ Մասիվ, Գալշոյան 30 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից, իսկ նույն օրը ժամը 22:16-ին՝ քաղաք Աշտարակ, Սպանդարյան 35 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից:
- 2017 թվականի ապրիլի 17-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Ելենա Ավանեսյանին պատկանող «SAMSUNG» տեսակի, «GT-E1150i» մոդելի բջջային հեռախոսով։


Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալներ Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանին և Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքները, քննարկելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները, գնահատելով դրանք իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, Դատարանն ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալներԱրայիկ Արամայիսի Հակոբյանը և Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանը կատարել են հանցավոր արարք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, որը ճիշտ է որակված, հետևաբար` ամբաստանյալները քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա են այդ հոդվածով։
Դատարանը՝ ամբաստանյալներ Արայիկ Հակոբյանի և Արտակ Գրիգորյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով մեղավորության վերաբերյալ հետևության հանգեց նախապես քննարկելով նրանց արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին համապատասխանելու մասին պաշտպանական կողմի դիրքրոշումը։
Այսպես.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է [համապատասխան պատժով]:
(...)
3. Գողությունը, որը կատարվել է՝
(...)
1.1) բնակարան ապօրինի մուտք գործելով,
(...)
պատժվում է [համապատասխան պատժով]»:
Մեջբերված քրեաիրավական նորմի բովանդակությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով պատասխանատվություն է նախատեսված բնակարան ապօրինի մուտք գործելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու համար, այսինքն, բնակարան մուտք գործելով հափշտակությունը նախատեսված է գողության հանցակազմում որպես ծանրացնող հանգամանք:
Սույն քրեական գործի շրջանակներում քննարկման առարկա է հանդիսանում բնակարան ապօրինի մուտք գործելու եղանակը: Սովորաբար մուտք գործելը ենթադրում է ինչպես հանցավորի ֆիզիկական ներթափանցումը կամ ներխուժումը բնակարան, որը նա կարող է կատարել՝ ինչպես մարդկանց դիմադրությունը կոտրելով, այնպես էլ տեխնիկական միջոցներով ներթափանցումը՝ առանց բնակարանի ֆիզիկական առումով մուտք գործելու:
Արարքը քննարկվող ծանրացնող հանգամանքով որակելու համար անհրաժեշտ է, որ մուտք գործելը իրականացվի ապօրինի, այսինքն հանցավորը բնակարանում հայտնվի առանց դրա իրավունքն ունենալու, բնակարանի տիրոջ կամքին հակառակ՝ չստանալով նրա թույլտվությունը կամ համաձայնությունը: Դա կարող է իրականացվել ինչպես գաղտնի, այնպես էլ բռնություն գործադրելով, սպառնալիքով, խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու եղանակով բնակարանի տիրոջը մոլորության մեջ գցելով: Խաբեությամբ ապօրինի մուտք գործելու դեպքում հանցավորը բնակարանի տիրոջ «համաձայնությունն» է ձեռք բերում նրան մոլորության մեջ գցելով, նրա կամքի վրա խաբեությամբ ներազդդելով: Ընդորում այս դեպքում արարքի որակման համար էական նշանակություն է ունենում գույքի հափշտակության եղանակը, իսկ ապօրինի մուտք գործելն արարքը դարձնում է որակյալ:
Հանցավորը մուտք գործելիս ունենում է որոշակի նպատակ, այն է՝ հասնել ուրիշի գույքին և այն վերցնել: Եթե գույքը հափշտակելու դիտավորությունն առաջանում է մուտք գործելուց հետո, ապա քննարկվող ծանրացնող հանգամանքը բացակայում է: Սակայն գույքը հափշտակելու դիտավորության առաջացման պահըմիակչափանիշը չէ քննարկվող ծանրացնող հանգամանքի առկայության կամ բացակայության հարցը լուծելու համար: Ինչպես արդեն նշվեց կարևոր է նաև, որ բնակարան մուտք գործելն իրականացվի ապօրինի:
Վերոգրյալ դատողությունների լույսի ներքո գնահատելով սույն քրեական գործով հաստատված փաստական հանգամանքները՝ Դատարանն արձանագրում է՝
- ամբաստանյալներ Արայիկ Հակոբյանի և Արտակ Գրիգորյանի դիտավորությունը՝ հափշտակելու տուժողներ Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյանի գույքը ծագել է նախքան նրանց՝ Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21Ա շենքի 15 բնակարան մուտք գործելը,
- ամբաստանյալներ Արայիկ Հակոբյանը և Արտակ Գրիգորյանը տուժողներ Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյանի՝ Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 21Ա շենքի 15րդ բնակարան են մուտք գործել ապօրինի:
Դատարանը նման հետևության է հանգումսույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ հաստատված համարելով այն, որ ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը ծանոթացել է տուժողներ Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյանների հետ, այնուհետև, դիմելով խաբեության, հայտնել է, որ ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանը բժիշկ է, ով բուժել է իր մորը: Ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը գնացել է տուժողների նշված բնակարան, մուտք է գործել, իսկ այնուհետև, բնակարանի հասցեն հայտնել նաև մյուս ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանին, ովորոշ ժամանակ անց հայտնվել է տուժողների բնակարանում և,խաբեությամբ ներկայանալով բժիշկ, ևս ապօրինի մուտք է գործել բնակարան: Ամբաստանյալները Արայիկ Հակոբյանը և Արտակ Գրիգորյանը տուժողների բնակարան մուտք գործելու իրավունք են ձեռք բերել խաբեությամբ՝ հայտնելով, թե իբր ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանը բժիշկ է և կարող է բուժել տուժող Ելենա Ավանեսյանին, հակառակ պարագայումՄաքսիմ և Ելենա Ավանեսյանների«համաձայնությունը»՝մուտք գործելու իրենց բնակարան, ամբաստանյալները ձեռք բերել չէին կարող: Քննարկվող ծանրացնող հանգամանքի մասին խոսք գնալ չէր կարող միայն այն դեպքում, եթե ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանն իրականում հանդիսանար բժիշկ և մերսում կատարելու նպատակով հայտնվեր տուժողների բնակարանում: Մինչդեռ, սույն քրեական գործի քննությամբ ձեռք չբերվեց որևէ հավաստի տվյալ առ այն, որ Արտակ Գրիգորյանը բժիշկ է, կամ երբևէ մատուցել է մերսման ծառայություններ: Հետևաբար, թեև Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյանները թույլ են տվել, որ ամբաստանյալները մուտք գործեն իրենց բնակարան, սակայն նրանց կամքը ձևավորվել է բացառապես ամբաստանյալների խաբեության արդյունքում:
Անդրադառնալով ամբաստանյալների մեղավորության հարցին՝ Դատարանը նախ փաստում է, որ դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանն ի վերջո իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, նշելով,որ գաղտնի հափշտակել է տուժողների գումարը և բջջային հեռախոսը, սակայն հավելել է, որ ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանի հետ նախնական համաձայնություն ձեռք չի բերել տուժողներ Ելենա և Մաքսիմ Ավանեսյանների գույքը գաղտնի հափշտակելու շուրջ: Ըստ ամբաստանյալԱրայիկ Հակոբյանի՝ ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանն առհասարակ չի իմացել իր կողմից գաղտնի հափշտակություն կատարելու մասին:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի նման բովանդակությամբ ցուցմունքն անարժանահավատ է, մտացածին: Այդ կերպ ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը նպատակ է հետապնդում ոչ միայնզերծ պահել ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, այլ նաև մեղմացնել իր մեղադրանքը:
Հատկանշական է նաև, որ նախաքննության ընթացքումԱրայիկ Հակոբյանը տվել է Արտակ Գրիգորյանին մերկացնող ցուցմունքներ, մասնավորապես նշելով, որ Արտակը մոտեցել է իր մեքենային, ում ձեռքին առկա պայուսակում եղել են խմիչքներ, ինչպես նաև «Սամսունգ» մոդելի բբջային հեռախոս, իր հարցին Արտակը պատասխանել է, որ պայուսակի մեջ ուտելիք և խմիչք է: Արտակը հեռախոսը տվել է իրեն` օգտագործելու նպատակով: Իսկ դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը պարբերաբար փոխում էր ցուցմունքները՝ հարմարեցնելով դրանք հանցակցի վարկածին:
Ինչ վերաբերում է Արտակ Գրիգորյանի ցուցմունքներին, ապա դատարանը գտնում է, որ դրանք մտացածին են և անարժանահավատ, ամբաստանյալը նպատակ է հետապնդում այդ կերպ խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Դատարանը, անդրադառնալովամբաստանյալներԱրտակ Գրիգորյանի և Արայիկ Հակոբյանինկատմամբնշանակվողպատժիտեսակըևչափըորոշելուհարցին, արձանագրումէհետևյալը.
ՀՀքրեականօրենսգրքի 10-րդհոդվածիհամաձայն` «Հանցանքկատարածանձինկատմամբկիրառվողպատիժըևքրեաիրավականներգործությանայլմիջոցներըպետքէլինենարդարացի` համապատասխանենհանցանքիծանրությանը, դակատարելուհանգամանքներին, հանցավորիանձնավորությանը, անհրաժեշտևբավարարլինեննրանուղղելուևնորհանցագործություններըկանխելուհամար»:
ՀՀքրեականօրենսգրքի 48-րդհոդվածի 2-րդմասիհամաձայն`
«Պատժինպատակնէվերականգնելսոցիալականարդարությունը, ուղղելպատժիենթարկվածանձին, ինչպեսնաևկանխելհանցագործությունները»:
ՀՀքրեականօրենսգրքի 61-րդհոդվածիհամաձայն`
«1. Հանցագործությանհամարմեղավորճանաչվածանձինկատմամբնշանակվումէարդարացիպատիժ, որըորոշվումէսույնօրենսգրքիՀատուկմասիհամապատասխանհոդվածիսահմաններում` հաշվիառնելովսույնօրենսգրքիԸնդհանուրմասիդրույթները»:
2. Պատժիտեսակըևչափըորոշվումենհանցագործությանհանրությանհամարվտանգավորությանաստիճանովևբնույթով, հանցավորիանձըբնութագրողտվյալներով, այդթվում` պատասխանատվությունըևպատիժըմեղմացնողկամծանրացնողհանգամանքներով:
3. Հանցագործությանհամարնախատեսվածպատիժներիցառավելխիստընշանակվումէ, եթենվազխիստտեսակըչիկարողապահովելպատժիտեսակները»:
ՊատիժնշանակելուընդհանուրսկզբունքներինՎճռաբեկդատարաննանդրադարձելէՆարեկՍարգսյանիվերաբերյալ 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԿԴ/0042/01/11 գործովկայացվածորոշմանմեջ, որտեղիրավականդիրքորոշումէձևավորելայնմասին, որ «(...) [Պ]ատիժնշանակելուընդհանուրսկզբունքներըքրեականօրենքովնախատեսվածայնհիմնադրույթներնեն, որոնցովպետքէղեկավարվիդատարանըպատիժնշանակելիս: Այդսկզբունքներնեն`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժիանհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժնշանակելուվերոնշյալսկզբունքներըսահմանումենայնհիմնականդրույթները, որոնցովղեկավարվումէդատարանըյուրաքանչյուրքրեականգործովպատժիտեսակնուչափնընտրելիս:
(…) [Պ]ատժինշանակմանիրավականշրջանակներըսահմանվածենՀՀքրեականօրենսգրքով: Դրահետմեկտեղ, սակայն, վերոնշյալօրենքըդատարանինհնարավորությունէտվելորոշակիսկզբունքների (…) պահպանմամբ, իրներքինհամոզմանըևիրավագիտակցությանըհամապատասխան, ՀՀքրեականօրենսգրքիԸնդհանուրևՀատուկմասերովնախատեսվածսահմաններումորոշելպատժիտեսակնուչափը: Այլկերպ` ուրվագծելովկոնկրետհանցանքիհամարնշանակմանենթակապատժիառավելագույնևնվազագույնսահմանները` ՀՀքրեականօրենքըդատարանինտվելէայդշրջանակումհայեցողությունդրսևորելուհնարավորություն»։
Վճռաբեկդատարանիձևավորածկայուննախադեպայինիրավունքիհամաձայն՝պատժիարդարությունըդրսևորվումէհանցագործությանևքրեաիրավականներգործությանմիջոցների (պատժի) համաչափությանապահովմամբ, ինչիվերաբերյալՎճռաբեկդատարաննիրավականդիրքորոշումէձևավորելԱրարատԱվագյանիևՎահանՍահակյանիգործով 2014 թվականիհոկտեմբերի 31-իթիվԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39–րդկետումհայտնելէհետևյալը.
«(…)Պատիժնարդարացիէ, եթեհամաչափէկատարվածհանցագործությանը, ինչպեսնաևբավարարպատժինպատակներինհասնելուտեսանկյունից։Պատժիարդարությանպահանջներիցնահանջելըկարողէհանգեցնելչափազանցմեղմկամչափազանցխիստպատժինշանակման։Քրեականօրենքըհամընդհանուրբնույթունի, իսկարարքըևհանցավորիանձըկոնկրետեն։Հետևաբարկոնկրետգործովպատիժնշանակելիսդատարանիներքինհամոզմունքըձևավորվումէկատարվածարարքիհանրայինվտանգավորությանբնույթիուաստիճանի, հանցավորիանձի, պատիժըմեղմացնողևծանրացնողհանգամանքներիվերլուծությանհիմանվրա։ՆշվածհանգամանքներիգնահատմանժամանակդատարանըպետքէելնիՀՀքրեականօրենսգրքի 48-րդհոդվածովնախատեսված՝պատժինպատակներիիրացումնապահովելուանհրաժեշտությունից:
(…)
Այսպիսով, նշանակվողպատժիարդարացիությանհիմնականպահանջնայնէ, որպատիժըպետքէհամապատասխանիհանցագործությանհանրայինվտանգավորությանաստիճանինևբնույթին:
Հանցագործությանհանրայինվտանգավորությանտիպայինբնութագիրնարտացոլվումէօրենսդրիկողմիցսահմանվածսանկցիայում, իսկյուրաքանչյուրկոնկրետգործովարարքիհանրայինվտանգավորությանգնահատականըդատարանիկողմիցկարողէորոշվելկոնկրետհանցագործությանտարրերիառանձնահատկությունների, դրակատարմանհանգամանքների, հանցավորիանձնավորության, պատասխանատվություննուպատիժըմեղմացնողևծանրացնողհանգամանքներիհիմանվրա։
(…) Պատժիանհատականացմանսկզբունքիբովանդակությանհիմնականմասնէկազմումնաևհանցավորիանձըբնութագրողտվյալներիգնահատումը, որոնքիրենցամբողջությանմեջհնարավորությունենտալիսանձինդիտելոչմիայնորպեսհանցանքկատարող, որըպետքէպատասխանատվությունկրի, այլնաևորպեսկոնկրետանձ՝իրանհատականհատկանիշներով։Ընդորում՝անձիայնհատկանիշները, որոնքգտնվումենհանցակազմիցդուրս, նշանակությունենունենումդատարանիկողմիցպատժիտեսակըևչափըորոշելիս։Որպեսհանցավորիանձըբնութագրողհատկանիշներ՝գնահատվումեննրասոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրականհատկությունները՝վարքագիծնընտանիքումևկենցաղում, աշխատանքինկատմամբունեցածվերաբերմունքը, կրթությունը, առողջականվիճակը, տարիքը, ծառայությունըպետությանևհասարակությանառջևևայլն»։
Դատարանըգտնումէ, որամբաստանյալԱրտակ Գրիգորյանիանձըբնութագրողհանգամանքէհանդիսանումայն, որնա ունի առողջական խնդիրներ ( ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ի 2017 թվականի հուլիսի 26-ի գրությունը և կից տրմադրված տեղեկանքները, էպիկրիզը), նախկինումդատապարտվածչիեղել (հիմք՝ՀՀոստիկանությանինֆորմացիոնկենտրոնիտեղեկանքը):
Անդրադառնալով մեղադրողի այն դիրքորոշմանը, որ ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցագործությունների ռեցիդիվը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանը սույն քրեական գործով իրեն մեղսագրված հանցավոր արարքը կատարել է 2017 թվականի հունվարի 23-ին, այսինքն նախքան Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության 2017 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով դատապարտվելը:Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով արարքը կատարելու պահին ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանը դատվածություն չի ունեցել, հետևաբար հանցագործությունների ռեցիդիվ առկա չէ:
Դատարանը, հիմք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը, որպես ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանի պատիժնուպատասխանատվությունըմեղմացնողհանգամանք է դիտում նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի՝ 2010 թվականի ապրիլի 30-ին ծնված Լիլիա Արտակի Գրիգորյանի առկայությունը:
Ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք Դատարանը չի արձանագրում:
ՔննարկելովամբաստանյալԱրտակ Գրիգորյանինկատմամբպատժատեսակևպատժաչափնշանակելուհարցը՝Դատարաննարձանագրումէհետևյալը՝
ՀՀքրեականօրենսգրքի 177-րդհոդվածի3-րդմասըորպեսպատիժնախատեսումէորոշակի պատիժ` ազատազրկում չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
ՍույնդատավճռումշարադրվածիրավադրույթներիևՀՀվճռաբեկդատարանիիրավականդիրքորոշումներիլույսիներքոգնահատելովամբաստանյալԱրտակ Վարդգեսի Գրիգորյանիկատարածհանցավորարարքիբնույթըևհանրությանհամարվտանգավորությանաստիճանը, այդթվում` նրակատարածկոնկրետարարքը, նրամասնակցությունըդրակատարմանը, խախտվածհասարակականհարաբերությանսոցիալականնշանակությունը, դրանքհամադրելովամբաստանյալիանձըբնութագրող, ինչպես նաև պատիժնուպատասխանատվությունըմեղմացնող հանգմանքների հետ,ծանրացնողհանգամանքիբացակայությանպայմաններում, Դատարանըհանգումէայնհետևության, որամբաստանյալԱրտակ ԳրիգորյանինկատմամբՀՀքրեականօրենսգրքի 177-րդհոդվածի3-րդմասի 1.1-ինկետովանհրաժեշտէպատիժնշանակելազատազրկում5տարիժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ և 6-րդ մասերով սահմանված կանոնների կիրառմամբ ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին անհրաժեշտ է մասնակի գումարել Արտակ Գրիգորյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճռով նշանակված 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկումից 2 (երկու) տարին և Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատժին անհրաժեշտ է հաշվակցել 2017 թվականի փետրվարի 15-ից մինչև 2017 թվականի փետրվարի 18-ն Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանի փաստացի անազատության մեջ գտնված ժամկետը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում՝ 6 (տարի) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Դատարանն ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշանակելու հարցը լուծելիս, առաջնորդվում է պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման անհրաժեշտությամբ և գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշված լրացուցիչ պատժի նշանակման անհրաժեշտությունը բացակայում է, այն է՝ պատժի նպատակների իրագործումը հնարավոր է առանց գույքի բռնագրավում լրացուցիչ պատժի նշանակման:
Դատարանը, քննությանառնելովՀՀքրեականօրենսգրքի 70-րդհոդվածիկիրառմանհնարավորությանևՀՀքրեականօրենսգրքի 48-րդհոդվածովամրագրվածպատժինպատակներիիրացվելիությանհարցըևհաշվիառնելովամբաստանյալԱրտակ Գրիգորյանի մեղսագրվածարարքներիհանրայինվտանգավորությանբնույթնուաստիճանը, հանցավորիանձը, հանգումէհետևության, որտվյալդեպքումամբաստանյալինկատմամբազատազրկմանձևովնշանակվածպատիժըպայմանականորենչկիրառելըչիհամապատասխանիարդարությանևպատասխանատվությանանհատականացմանքրեաիրավականսկզբունքներին:
ԱնդրադառնալովամբաստանյալԱրտակ Գրիգորյանինկատմամբկիրառվածխափանմանմիջոցիհարցին` Դատարանը գտնում է, որ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են՝ պայմանավորված ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանին իրական պատժի՝ ազատազրկաման դատապարտելու և կայացված դատավճռի ի կատար ածումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ: Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2017 թվականի հունիսի 08-ից:
Դատարանըգտնումէ, որամբաստանյալԱրայիկ Հակոբյանիանձըբնութագրողհանգամանքէհանդիսանումայն, որնրախնամքին է գտնվում երկրորդ կարգի հաշմանդամ մայրը (հիմք՝ տեղեկանք թիվ 140425), ունիառողջականխնդիրներ, մասնավորապես, ՀՀ «Վաղարշապատի հիվանդանոց» ՊՓԲԸ-ի թիվ 1300 էպիկրիզի համաձայն ախտորոշվել է թրոմբոէմբոլիկ ինսուլտ:
ԱմբաստանյալԱրայիկ Հակոբյանիպատիժնուպատասխանատվությունըմեղմացնողև ծանրացնող հանգամանքներդատարանըչիարձանագրում:
Դատարաննանհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի՝ Ռուսաստանի Դաշնությունում դատապարտված լինելու ևդատվածություն ունենալու հանգամանքին՝ հիմքընդունելով այն, որ մեղադրական եզրակացության համաձայն՝ մեղադրանքի կողմը համարել է, որ ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի դատվածությունը մարված չէ, իսկ մեղադրական ճառում մեղադրողն ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին չի անդրադարձել:
Այսպես.
ՀՀքրեականօրենսգրքի 22-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայն՝հանցագործություններիռեցիդիվէհամարվումդիտավորությամբհանցանքկատարելնայնանձիկողմից, ովդատվածությունունինախկինումդիտավորությամբկատարվածհանցանքիհամար:
Նույն օրենսգրքի 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն՝
«2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում՝
(...)
2) ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի մասի համաձայն դատվածությունը մարվում է
4. Դատվածությունը մարվում է՝
(...)
4) ծանր հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց հինգ տարի անցնելուց հետո.
Այսպես, ամբաստանյալԱրայիկ Հակոբյանը Ռուսաստանի Դաշնության Սոչի քաղաքի շ/դ 2008 թվականի ապրիլի 08-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 159-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 159-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (երկու դրվագ) ազատազրկման է դատապարտվել երկու տարի երկու ամիս ժամկետով:Այնուհետև նույն դատարանի 2009 թվականի հունվարի 19-ի դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով: Պատժի կրումից ազատվել է 16.07.2010 թվականին:
Ռուսաստանի Դաշնության քրեական օրենսգրքի 159-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանցավոր արարքի համար, այընտրանքային պատիժներին զուգահեռ, նախատեսված է նաև ազատազրկում մինչև վեց տարի ժամկետով, հետևաբար, նշված հանցակազմը դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին (Նշված հանցակազմը ծանր հանցագործությունների շարքին է դասվում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի համաձայն): Ռուսաստանի Դաշնությունում կատարած հանցավոր արարքների համար նշանակված պատժի կրումից ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանն ազատվել է 2010 թվականի հուլիսի 16-ին, իսկսույն քրեական գործով իրեն մեղսագրված ծանր հանցագործության կատարել է 2017 թվականի հունվարի 23-ին, հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 4-րդ կետի ուժով, ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի Ռուսաստանի Դաշնությունում ունեցած դատվածությունները մարվել են դեռևս 2015 թվականի հուլիսի 16-ին:
ՔննարկելովամբաստանյալԱրայիկ Հակոբյանի նկատմամբպատժատեսակևպատժաչափնշանակելուհարցը՝Դատարաննարձանագրումէհետևյալը՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասը որպես պատիժ նախատեսում է որոշակի պատիժ` ազատազրկում չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
ՍույնդատավճռումշարադրվածիրավադրույթներիևՀՀվճռաբեկդատարանիիրավականդիրքորոշումներիլույսիներքոգնահատելովամբաստանյալԱրայիկ Արամայիսի Հակոբյանիկատարածհանցավորարարքիբնույթըևհանրությանհամարվտանգավորությանաստիճանը, այդթվում` նրակատարածկոնկրետարարքը, խախտվածհասարակականհարաբերությանսոցիալականնշանակությունը, դրանքհամադրելովամբաստանյալիանձըբնութագրող, նրապատիժնուպատասխանատվությունըմեղմացնող և ծանրացնողհանգամանքիբացակայության պայմաններում,Դատարանըհանգումէայնհետևության, որամբաստանյալ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով անհրաժեշտ է պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Դատարանն ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա առավել ակտիվ մասնակցությունը կատարված հանցավոր արարքին, մասնավորապես, այն, որ ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանը՝ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, սեփական նախաձեռնությամբ ծանոթացել է տարեց ամուսիններ Ելենա և Մաքսիմ Ավանեսյանների հետ, դիմել է խաբեության՝ տուժողների ներկայցնելով, թե իբր ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանը բուժել է իր մորը, այդ կերպ ձեռք բերելով տարեց ամուսինների վստահությունը՝ նպատակ ունենալով որոշ ժամանակ անց ապօրինի մուտք գործել տուժողների բնակարան:
Դատարանն ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշանակելու հարցը լուծելիս, առաջնորդվում է պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման անհրաժեշտությամբ և գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշված լրացուցիչ պատժի նշանակման անհրաժեշտությունը բացակայում է, այն է՝ պատժի նպատակների իրագործումը հնարավոր է առանց գույքի բռնագրավում լրացուցիչ պատժի նշանակման:
Դատարանը, քննությանառնելովՀՀքրեականօրենսգրքի 70-րդհոդվածիկիրառմանհնարավորությանևՀՀքրեականօրենսգրքի 48-րդհոդվածովամրագրվածպատժինպատակներիիրացվելիությանհարցըևհաշվիառնելովամբաստանյալԱրայիկ Հակոբյանիմեղսագրվածարարքիհանրայինվտանգավորությանբնույթնուաստիճանը, հանցավորիանձը, հանգումէհետևության, որտվյալդեպքումամբաստանյալինկատմամբազատազրկմանձևովնշանակվածպատիժըպայմանականորենչկիրառելըչիհամապատասխանիարդարությանևպատասխանատվությանանհատականացմանքրեաիրավականսկզբունքներին:
Անդրադառնալովամբաստանյալինկատմամբկիրառվածխափանմանմիջոցիհարցին` Դատարանըգտնումէ, որխափանմանմիջոցըվերացնելուկամփոփոխելուհիմքերըբացակայումեն՝պայմանավորվածամբաստանյալԱրայիկ Հակոբյանիիրականպատժի՝ազատազրկամանդատապարտելուևկայացվածդատավճռիիկատարածումնապահովելուանհրաժեշտությամբ: Հետևաբար, ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի միջնորդությունն իր նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ կիրառելու մասին ենթակա է մերժման:
Միևնույնժամանակ, Դատարանըգտնումէ, որամբաստանյալԱրայիկ Հակոբյանինկատմամբնշանակվածպատժիկրմանսկիզբըպետք էհաշվելնրանփաստացիարգելանքիվերցնելուօրվանից՝ 2017 թվականիմարտի 31-ից:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ն.Մկրտչյանի 2017 թվականի ապրիլի 17-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «SAMSUNG» տեսակի, «GT-E1150i» մոդելի բջջային հեռախոսն անհրաժեշտ է վերադարձնել տուժողներ Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյաններին:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի կարգավորումները՝ Դատարանաը գտնում է, որ անհրաժեշտ է ամբաստանյալներ Արայիկ Հակոբյանի և Արտակ Գրիգորյանի անձնական խուզարկություններով հայտնաբերված և դատարանում գտնվող իրերը հանձնել ամբաստանյալներին կամ նրանց կողմից լիազորված անձանց:
Սույն քրեական գործով քաղաքացիական հայց ներկայացված չէ, ուստի այդ հարցը Դատարանը համարում է լուծված:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործում բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները, ամբաստանյալների գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատժին հաշվակցել 2017 թվականի փետրվարի 15-ից մինչև 2017 թվականի փետրվարի 18-ն Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանի փաստացի անազատության մեջ գտնված ժամկետը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Ամբաստանյալ Արայիկ Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված կալանավորում խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2017 թվականի մարտի 31-ից:
Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ և 6-րդ մասերով սահմանված կանոններով ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին մասնակի գումարել Արտակ Գրիգորյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 29-ի դատավճռով նշանակված 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկումից 2 (երկու) տարին և Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատժին հաշվակցել 2017 թվականի փետրվարի 15-ից մինչև 2017 թվականի փետրվարի 18-ն Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանի փաստացի անազատության մեջ գտնված ժամկետը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում՝ 6 (տարի) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Ամբաստանյալ Արտակ Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված կալանավորում խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2017 թվականի հունիսի 08-ից:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ն.Մկրտչյանի 2017 թվականի ապրիլի 17-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «SAMSUNG» տեսակի, «GT-E1150i» մոդելի բջջային հեռախոսը վերադարձնել տուժողներ Մաքսիմ և Ելենա Ավանեսյաններին:
Ամբաստանյալներ Արայիկ Հակոբյանի և Արտակ Գրիգորյանի անձնական խուզարկություններով հայտնաբերված և դատարանում գտնվող իրերը հանձնել ամբաստանյալներին կամ նրանց կողմից լիազորված անձանց:
Ամբաստանյալներ Արայիկ Արամայիսի Հակոբյանին և Արտակ Վարդգեսի Գրիգորյանին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված կարգով բացատրել ներման խնդրագիր ներկայացնելու իրենց իրավունքը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ: