N - ԵԱՔԴ/0053/01/17

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

<<03>> մայիսի 2019թ. ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Լ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂՆԵՐ Բ.ՂԱԶԻՆՅԱՆԻ
Գ.ԱՄԻՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ Մ.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ
Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Լ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ Գ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
Շ.ՉԱԹՈԵՎԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մհեր Կարենի Մնացականյանի` ծնված 22.02.1988թվականին, քաղաք Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ
քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված՝ 09.09.2010թվականին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4/չորս/տարի ժամկետով, 30.08.2013թվակա- նին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի կրումից, ունեցել է 2/երկու/ամիս 8/ութ/օր պատժի չկրած մաս, հաշվառված է քաղաք Երևան, Զ.Սարկավագի փողոց 32տնակ հասցեում, թիվ 09102217քրեկան գործով /թիվ 09120716մայր քրեական գործ/ 15.12.2016թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, թիվ 09165917քրեական գործով անազատության մեջ է գտնվել 30.05.2017թվականից, 02.06.2017թվականին դատարանի որոշման հիման վրա ազատ է արձակվել արգելանքից, 14.07.2016թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը, 19.07.2017թվականից գտնվել է անազատության մեջ, 09.04.2018թվականին կալանքը վերացվել է և նույն օրը որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով,258հոդվածի 1-ին մասով:
Արթուր Կարենի Մնացականյանի` ծնված 18.02.2000թվականին, քաղաք Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, վեցամյա կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, 15.12.2016թվականին թիվ 09120716քրեական գործով և 30.05.2017թվականին թիվ 09165917քրեական գործերով որպես խափանման միջոց է ընտրվել հսկողության հանձնելը, հաշվառված է և փաստացի բնակվում է քաղաք Երևան, Զ.Սարկավագի փողոց 32տնակ հասցեում:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով,258հոդվածի 1-ին մասով:
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով դատարանը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

Գործով ամբաստանյալ Մհեր Կարենի Մնացականյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2016թվականի օգոստոսի 08-ին ժամը 20:00-ի սահմաններում, իր կողմից վարվող »ՎԱԶ 2101« մակնիշի 34 MC 994 համարանիշի ավտոմեքենայով, եղբոր՝ Արթուր Կարենի Մնացականյանի հետ Երևան քաղաքի Ֆանարջյան և Զ.Սարկավագի փողոցներով երթևեկել են դեպի մոտակա կանգառի կողմը, որի ընթացքում նկատելով այդ հատվածով քայլող իրենց անծանոթ Սոնա Մուրադի Ղարիբյանին և անչափահաս Սուսաննա Կարենի Կազարյանին, ճանապարհի բանուկ հատվածում, դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով, հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելություններն ընդգծելու մոլուցքով տարված, կատարել է խուլիգանություն, այն է՝ ավտոմեքենայով երթևեկելու ընթացքում շարունակաբար հետապնդել է Սոնա Մուրադի Ղարիբյանին և Սուսաննա Կարենի Կազարյանին, աղմկել է՝ բարձրաձայն հնչեցնելով սեռական բնույթի հայհոյանքներ:
Գործով ամբաստանյալ Արթուր Կարենի Մնացականյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2016թվականի օգոստոսի 08-ին ժամը 20:00-ի սահմաններում, եղբոր՝ Մհեր Կարենի Մնացականյանի կողմից վարվող »ՎԱԶ 2101« մակնիշի 34MC994համարանիշի ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Ֆանարջյան և Զ.Սարկավագի փողոցներով երթևեկել են դեպի մոտակա կանգառի կողմը, որի ընթացքում նկատելով այդ հատվածով քայլող իրենց անծանոթ Սոնա Մուրադի Ղարիբյանին և անչափահաս Սուսաննա Կարենի Կազարյանին, ճանապարհի բանուկ հատվածում, դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով, հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելություններն ընդգծելու մոլուցքով տարված, կատարել է խուլիգանություն, այն է՝ ավտոմեքենայով երթևեկելու ընթացքում շարունակաբար հետապնդել է Սոնա Մուրադի Ղարիբյանին և Սուսաննա Կարենի Կազարյանին, աղմկել է՝ բարձրաձայն հնչեցնելով սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բացի այդ, ավտոմեքենայի միջից մարմնով կիսով դուրս գալով՝ ձեռքերով քաշքշել է Սոնա Ղարիբյանին:
Նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից Մհեր Մնացականյանի նկատմամբ 15.12.2016թվականի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, Արթուր Մնացականյանի նկատմամբ 15.12.2016թվականի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել հսկողության հանձնելը:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Մհեր Մնացականյանին և Արթուր Մնացականյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով և 12.04.2017թվականին թիվ 09102217քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մհեր Մնացականյանի 258հոդվածի 1-ին մասով և Արթուր Մնացականյանի ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0053/01/17հերթական համարը և մակագրվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին:

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից 01.09.2017թվականին, թիվ 09165917քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մհեր Մնացականյանի 258հոդվածի 4-րդ մասով և Արթուր Մնացականյանի ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով, ուղարկվում է ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան և մակագրվում է դատավոր Ա.Նիկողոսյանին:
Գործով ամբաստանյալ Մհեր Կարենի Մնացականյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա, խմբի կազմում, եղբոր՝ Արթուր Մնացականյանի հետ, 2017թվականի մայիսի 8-ին ժամը 00:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32տան բակում, դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով, հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելություններն ընդգծելու մոլուցքով տարված, տևական ժամանակ հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ և վիճաբանել է նույն բակի բնակիչ Գոռ Կարապետյանի հետ, այնուհետև ձեռքերով և ոտքերով հարվածել է վերջինիս, որից հետո Արթուր Մնացականյանը քարերով հարվածներ է հասցրել Գոռ Կարապետյանի գլխի շրջանին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ՝ գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի և որովայնի շրջանի արյունազեղումների ձևով: Վիճաբանությանը միջամտել են նույն բակի բնակիչներ՝ Գոռ Կարապետյանի եղբոր կինը՝ Շամամ Չաթոևը և մայրը՝ Հռիփսիմե Վարդևարյանը, ինչից հետո Մհեր և Արթուր Մնացականյանները շարունակելով իրենց խուլիգանական գործողությունները, վերջինս որպես զենք օգտագործվող կացինը նետել է Գոռ Կարապետյանի ուղղությամբ, որի փայտյա բռնակը դիպել է Շամամ Չաթոևի գլխի շրջանին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ՝ ճակատի և կրծքավանդակի ձախ կեսերի շրջանում արյունազեղումների և քերծվածքների ձևով: Այնուհետև, Մհեր և Արթուր Մնացականյանները քարերով և երկաթյա անկյունակով հարվածել են Շամամ Չաթոևի »DEWOO NEXIA GL 1.5« մակնիշի 15ՍՍ 249 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, կոտրել են ավտոմեքենայի ապակիները, վնասել թափքը՝ Շամամ Չաթոևին պատճառելով 183.000դրամի գույքային վնաս, քարեր են նետել նաև Շամամ Չաթոևի տան ուղղությամբ՝ վախի և տագնապի մթնոլորտ ստեղծելով Շամամ Չաթոևի, նրա ընտանիքի անդամների և մանկահասակ երեխաների մոտ՝ միաժամանակ հնչեցնելով սեռական բնույթի հայհոյանքներ:
Գործով ամբաստանյալ Արթուր Կարենի Մնացականյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա, խմբի կազմում, եղբոր՝ Մհեր Մնացականյանի հետ, 2017թվականի մայիսի 8-ին ժամը 00:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32տան բակում, դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով, հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելություններն ընդգծելու մոլուցքով տարված, տևական ժամանակ հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ և վիճաբանել է նույն բակի բնակիչ Գոռ Կարապետյանի հետ, այնուհետև ձեռքերով և ոտքերով հարվածել է վերջինիս, որից հետո Արթուր Մնացականյանը քարերով հարվածներ է հասցրել Գոռ Կարապետյանի գլխի շրջանին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ՝ գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի և որովայնի շրջանի արյունազեղումների ձևով: Վիճաբանությանը միջամտել են նույն բակի բնակիչներ՝ Գոռ Կարապետյանի եղբոր կինը՝ Շամամ Չաթոևը և մայրը՝ Հռիփսիմե Վարդևարյանը, ինչից հետո Մհեր և Արթուր Մնացականյանները շարունակելով իրենց խուլիգանական գործողությունները, վերջինս որպես զենք օգտագործվող կացինը նետել է Գոռ Կարապետյանի ուղղությամբ, որի փայտյա բռնակը դիպել է Շամամ Չաթոևի գլխի շրջանին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ՝ ճակատի և կրծքավանդակի ձախ կեսերի շրջանում արյունազեղումների և քերծվածքների ձևով: Այնուհետև, Մհեր և Արթուր Մնացականյանները քարերով և երկաթյա անկյունակով հարվածել են Շամամ Չաթոևի »DEWOO NEXIA GL 1.5« մակնիշի 15ՍՍ249 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, կոտրել են ավտոմեքենայի ապակիները, վնասել թափքը՝ Շամամ Չաթոևին պատճառելով 183.000դրամի գույքային վնաս, քարեր են նետել նաև Շամամ Չաթոևի տան ուղղությամբ՝ վախի և տագնապի մթնոլորտ ստեղծելով Շամամ Չաթոևի, նրա ընտանիքի անդամների և մանկահասակ երեխաների մոտ՝ միաժամանակ հնչեցնելով սեռական բնույթի հայհոյանքներ:
Նախաքննության ընթացքում թիվ 09165917քրեական գործով Մհեր Մնացականյանն անազատության մեջ է գտնվել 30.05.2017թվականից և 02.06.2017թվականին դատարանի որոշման հիման վրա ազատ է արձակվել արգելանքից, 14.07.2016թվականին ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը, 19.07.2017թվականից գտնվել է անազատության մեջ, 09.04.2018թվականին գործն ըստ էության քննող դատարանի կողմից կալանքը վերացվել է և նույն օրը որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: Արթուր Մնացականյանի նկատմամբ 30.05.2017թվականի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել հսկողության հանձնելը:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Մհեր Մնացականյանին և Արթուր Մնացականյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով և 01.09.2017թվականին թիվ 09165917քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մհեր Մնացականյանի 258հոդվածի 4-րդ մասով և Արթուր Մնացականյանի ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0140/01/17հերթական համարը և մակագրվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին:
Դատավոր Մ.Մելքոնյանի կողմից թիվ ԵԱՔԴ/0140/17քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 04.10.2017թվականին »Քրեական գործերը մեկ վարությում միացնելու մասին« որոշում է կայացվել, որի համաձայն` Մհեր Կարենի Մնացականյանի, Արթուր Կարենի Մնացականյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0053/01/17 և թիվ ԵԱՔԴ/0140/01/17 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում և գործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0053/01/17համարով:

2.Գործի փաստական հանգամանքները.

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանք.

Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Մհեր Մնացականյանը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և օգտվելով իրեն վերապահված իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց /դատական նիստի արձանագրություն/:
Նախաքննությամբ սույն քրեական գործով 15.12.2016թվականին որպես մեղադրյալի Մհեր Մնացականյանը հայտնել է, որ իր իրավուքներն ու պարտականությունները իրեն պարզ են ու հասկանալի: Իրեն պարզաբանվել է առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը, հոդվածը և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, այդ ամենը սուտ է և ներկա դրությամբ օգտվելով իր իրավունքից չի ցանկանում ցուցմունք տալ, ցանկության դեպքում կհայտնի լրացուցիչ /հատոր 1 գ.թ.149, դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Արթուր Մնացականյանը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և օգտվելով իրեն վերապահված իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց /դատական նիստի արձանագրություն/:
Նախաքննությամբ սույն քրեական գործով 15.12.2016թվականին որպես անչափահաս մեղադրյալի Արթուր Մնացականյանը հայտնել է, որ իրեն պարզաբանվել է իր իրավուքներն ու պարտականությունները, որոնք իրեն պարզ են ու հասկանալի: Իրեն պաարզաբանվել է առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը, հոդվածը և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, այդ ամենը սուտ է և օգտվելով իր իրավունքից չի ցանկանում ցուցմունք տալ, ցանկության դեպքում կհայտնի լրացուցիչ, հրաժարվում է պատասխանել հարցերին /հատոր 1 գ.թ.153, դատական նիստի արձանագրություն/:
Ամբաստանյալներ Մհեր Կարենի Մնացականյանի և Արթուր Կարենի Մնացականյանի պատճառաբանությունները մտացածին են և անհիմն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում, նրանց կատարած արարքը՝ նախատեսված ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով, հիմնավորվել է քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով վկա Սոնա Ղարիբյանը դատաքննությամբ պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները և հայտնեց, որ ամբաստանյալներին ճանաչում է դեպքի հետ կապված, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքից շատ ժամանակ է անցել, մանրամասն չի հիշում, սակայն կարող է ասել, որ մորքուրի թոռնիկը՝ Սուսաննա Կազարյանն էր եկել Մոսկվայից և միասին դուրս էին եկել քայլելու՝ 17.30 - 20.00-ի սահմաններում, իսկ ամբաստանյալներն այդ ժամանակ մեքենայով կանգնած են եղել դպրոցի մոտ և տարիքով փոքր ամբաստանյալը՝ Արթուր Մնացականյանը բենզին էր լցնում մեքենան, հետո երբ իրենց տեսել են սկսել են մեքենայով իրենց հավասար ընթանալ և իրենց »խոսացնել«: Մորքուրի թոռնիկը հայերեն չի հասկանում, իսկ ինքը նրան ասել է, որ այդ տղաներին ուշադրություն չդարձնի և քայլի: Հետո երիտասարդները բորբոքվել են, որ չեն պատասխանել իրենց հարցերին և սկսել են իրենց հասցեին հնչեցնել հայհոյանքներ, հարցրել են ռուս են, թե ոչ, ապա ամենավերջի հայհոյանքները հնչեցնելով ասել են, թե ինչու չեն իրենց հարցերին պատասխանում: Դրանցից հետո մեքենան կանգնեցրել են հենց իրենց դիմաց և տարիքով փոքր ամբաստանյալ Արթուր Մնացականյանը կիսով չափ դուրս է եկել մեքենայի պատուհանից և սկսել է իրեն քաշքշել, տալով ամենավերջի հայհոյանքները: Իրենց հարևան Գագիկ Հովհաննիսյանը այդ ամենը տեսել է և գոռալով ասել է՝ »էտ ինչ եք անում«, որից հետո ինքը մի կերպ դուրս է պրծել նրա ձեռքից, նրանք գնացել են այնտեղից, իսկ իրենք գնացել են տուն: Սուսաննա Կազարյանն այստեղ չի բնակվում, չգիտի նա այս ամառ գալու է ՀՀ, թե ոչ: Ամբաստանյալների մեքենան կանաչ կամ մուգ կապույտ գույնի էր, կոնկրետ չի հիշում մեքենայի վրա քանի գույն էր, սակայն իր հիշելով մեքենայի հետևի մասը »զամասկա« արած էր: Դեպքից հետո զանգահարել է եղբորը և ասել է դեպքի մասին, հետո ինքը տուն է գնացել և չգիտի, թե ինչ է տեղի ունեցել: Ամբաստանյալներին նախկինում որևէ կերպ չի ճանաչել և չի տեսել, իսկ հայհոյանքները կոնկրետ ուղղված են եղել իրենց, իսկ նրանց արարքից վախ է զգացել, տագնապ, նոխկանք: Բացի Գագիկ Հովհաննիսյանից և նրա կնոջից այլ մարդ այնտեղ չի նկատել, սակայն հնարավոր է եղած լինեն, բանուկ հատված է՝ տներ, մարդիկ և երթևեկություն կա այնտեղ: Ինչքանով, որ ճանաչում է մեքենաները, այն »06« էր: Գագիկը եղել է իր տան մոտ կանգնած՝ իրենց դիմացի մայթում: Ինքը դեպքի ժամանակ Գագիկին չէր էլ տեսել, միայն լսել է, որ նա գոռացել է, թե ինչ եք անում: Իր կարծիքով այդ խոսակցությունները Գագիկին լսելի են եղել, քանի որ շատ բարձր էին խոսում: Չի կարող ասել, թե ամբաստանյալների նպատակն ինչն է եղել դեպքի հետ կապված: Արթուր Մնացականյանին կոնկրետ հիշում է, նրա դեմքն իր մոտ տպավորվել է, երկուսն էլ շատ վատ բաներ էին ասում, իսկ ավելի վատ բնույթի վարորդն էր ասում /հատոր 1 գ.թ. 47-50, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Գագիկ Հովհաննիսյանը դատաքննությամբ հայտնեց, որ մինչև դեպքը ամբաստանյալներին չի ճանաչել, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Երբ Սոնան և նրա հետի աղջիկը քայլել են իրենց փողոցով, ամբաստանյալների մեքենան ընթացել է նրանց հավասար, հետո նկատել է, որ ամբաստանյալներից տարիքով ավելի փոքրը՝ Արթուր Մնացականյանը քաշել է Սոնայի ձեռքից, ինքը դա տեսնելով գոռացել է և ասել, »ինչ ես անում«, որից հետո նա բաց է թողել Սոնայի ձեռքը և մեքենան վարելով գնացել են դեպի խաչմերուկ: Ինքը ամբաստանյալների կողմից աղջիկներին ուղղված սեռական բնույթի հայհոյանքներ կամ վիրավորական արտահայտություններ չի լսել, նրանք եղել են փողոցի մյուս կողմը: Դեպքին ականատես է եղել նաև իր կինը, ով այդ ժամանակ եղել է իր մոտ: Ամբաստանյալների մեքենան աչքի ընկնող էր, այն »ջորի« էր կամ »01«՝ երկու գույնով՝ մոխրագույն և պեռլամուտր կանաչ, նման ներկած մեքենա չկար, եթե չի սխալվում կապոտն ու բագաժնիկն էր ներկած: Աղջկան քաշքշած տղայի դեմքը հաստատ հիշում է, »100տոկոս« ինքը Արթուր Մնացականյանն էր, ամբաստանյալներից տարիքով փոքրը, իսկ մյուս ամբաստանյալն էլ վարորդն էր: Նրանք այդ ժամանակ շատ դանդաղ են գնացել: Վկայի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ սեռական բնույթի հայհոյանքներ չի լսել, սակայն տեսել է, որ աղջիկները նրանց ասածներից նեղված են, եթե աղջկան լավ բան ասեր, ապա նա չէր նեղվի, նշանակում է վատ բաներ են ասել, ամբողջությամբ պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները: Մեքենայի լուսամուտները ամբողջությամբ բացված են եղել, հնարավոր է դեպքի ժամանակ այլ մարդ եղած լինի, չի կարող ասել: Որպես քաղաքացի ամբաստանյալների արարքը շատ վատ է բնութագրում, Սոնայի փոխարեն կարող էր լինել նաև իր աղջիկը, դեմ է նման վարքագծին: Մեքենան շատ դանդաղ է գնացել, երբ Արթուրը պատուհանից դուրս է եկել մեքենայից և քաշել է Սոնայի ձեռքը: Նրանց մեքենան և իրենց տունը եղել են մոտ 10մետր հեռավորության վրա /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Գագիկ Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2016թվականի օգոստոս ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, երեկոյան ժամին, ինքն ու կինը կանգնած են եղել իրենց տան դիմաց, տեսել է, որ իրենց թաղամասի բնակիչ Մուրադի աղջիկ Սոնան, ով շատ պարկեշտ աղջիկ է, իրենից ավելի փոքր աղջկա հետ քայլելով անցել են իրենց տան դիմացով: Այդ ժամանակ »ջորի« մակնիշի տարբեր գույներով մեքենա է անցել, որի համարները չի հիշում, եկել է հավասարվել է Սոնայենց և երթևեկել է նրանց հավասար: Նշում է, որ մեքենայի մեջ նստած են եղել երկու տղա, քանի որ ամառ էր մեքենայի պատուհանները բաց էին: Վարորդին նայելով հասկացել է, որ նա բարձրահասակ է և մյուսից տարիքով մեծ, իսկ վարորդի կողքին նստած տղան փոքրամարմին էր և տարիքով փոքր: Նկատել է, որ նրանք հավասարվել են Սոնայենց և հասկացել է, որ ինչ-որ բարձր վիրավորական արտահայտություններ են անում Սոնայենց հասցեին, քանի որ Սոնայի և նրա հետ եղած աղջկա պահվածքից նկատել է, որ նրանք նեղված են ու վախեցած, բացի այդ, նշված մեքենայի մոտենալուն պես նրանք սկսել են ավելի արագ քայլել, իսկ մեքենան շարունակել է հետապնդել նրանց: Հետո նկատել է, որ վարորդի կողքի նստած տղան մեքենայի մեջից մարմնով կիսով չափ դուրս է եկել և երկու ձեռքով բռնել է Սոնայի ձեռքից և ինչ-որ բաներ է ասել, ապա սկսել է քաշքշել Սոնայի ձեռքից, տղաներն իրենց ցինիկ ու գռեհիկ են պահել, զայրանալով նրանց վրա բղավելով ասել է. »ինչ ես անում արա«, որի ժամանակ վարորդն իր կողմը թեքվելով և իրեն նկատելով մեքենան արագ վարելով հեռացել են դեպի »ինտերպեոլի« խաչմերուկի՝ Զ.Սարկավագի փողոցի կողմ, իսկ Սոնայենք նեղված և վախեցած գնացել են տուն: Կինը նույնպես ականատես է եղել այդ դեպքին և նա նույնպես բորբոքված էր տեղի ունեցածից: Իր կարծիքով նշված տղաները բոշեքից էին, քանի որ նրանք են այդպիսի մեքենաներ վարում: Նրանց այդ ժամանակ առաջին անգամ էր տեսնում: Այդ ժամանակ այլ անձանց չի նկատել, սակայն այնտեղ կանգառ կա և հնարավոր է այնտեղ մարդիկ եղած լինեին և նկատեին տեղի ունեցածը /հատոր 1 գ.թ.158-160, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Աննա Հովհաննիսյանը դատաքննությամբ պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները և հայտնեց, որ ամբաստանյալներին չի ճանաչում: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ դրսում կանգնած է եղել, տեսել է Սոնային՝ մեկ այլ աղջիկ երեխայի հետ: Հետո տեսել է մեքենա, որի մեջ նստած տղաներին չի տեսել, միայն նկատել է, որ վարորդի կողքի նստածը քաշքշում է Սոնային, որից ամուսինը գոռացել է. »ինչ եք անում«: Ամուսնու գոռալուց հետո նրանք հեռացել են, իսկ Սոնան այդ աղջկա հետ գնացել է: Քաշքշելու պահերը տեսել է, քանի որ հենց իրենց դիմացն է եղել, սակայն նրանց դեմքերը չի տեսել: Մեքենան սովետական մակնիշի էր՝ »ժիգուլի« գունավոր, այդ մեքենան երբևէ չէր տեսել: Քանի որ Սոնային ճանաչել է և տեսել է, որ նրան քաշքշում են, ամուսինն ուղղակի գոռացել է, թեպետ ցանկացած աղջկա համար էլ կարող էր միջամտել: Նախկինում ամբաստանյալներին երբևէ չի տեսել: Մեքենան գույնզգույն էր, կանաչավուն, չի հիշում: Վարորդի կողքի նստած տղայից լսել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ՝ աղջիկներին ուղղված, աղջիկները եղել են վախեցած, իսկ իր մոտ տհաճ զգացողություն էր առաջացել դեպքի հետ կապված և իր կարծիքով նման իրավիճակը պետք է դատապարտելի լինի: Մեքենայի մեջ նստած տղաների դեմքերը չի տեսել, միայն կարող է ասել, որ վարորդի նստատեղին նստած էր բոյով, իսկ վարորդի կողքին՝ ավելի ցածր հասակով տղա, մեքենայի ապակիները իջեցված էին, աղջիկները քայլում էին դեպի կանգառ, իսկ մեքենան ընթանում էր նրանց համընթաց՝ դանդաղ: Նշված դեպքը տևել է մոտ 5-10րոպե, իսկ նրանց կողմից հնչեցված հայհոյանքները սեռական բնույթի են եղել: Այնտեղ այլ անձանց չի նկատել, սակայն հնարավոր է, որ տներից կամ բակերից լսած լինեն մարդիկ, քանի որ նրանք բարձր էին խոսում, բացի այդ քիչ այն կողմ կանգառ կա, որտեղ հնարավոր է մարդիկ եղած լինեն: Նշում է, որ այդ տղաների պահվածքից իրենք շատ զայրացել էին և բանը հասավ նրան, որ հենց սկսել են քաշքշել, ամուսինը բղավել է /հատոր 1 գ.թ.161-162, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Սևակ Ղարիբյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 08.08.2016թվականին ժամը 19.30-ի սահմաններում իր /094/00-18-14բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է քույրը՝ Սոնա Ղարիբյանը և ասել է, որ »շուտ գա կանգառ«, քանի որ իրեն անհանգստացնում են: Ինքն անմիջապես վազելով գնացել է Զ.Սարկավագի փողոցի վրա գտնվող »ինտերպոլի« շենքի մոտ գտնվող կանգառ, որտեղ հանդիպել է քրոջը, ով հայտնել է, որ դեպի կանգառի ճանապարհին իրենց զուգահեռ սկսել է ընթանալ ավտոմեքենա, որի մեջ եղել են երկու երիտասարդներ, ովքեր փորձել են խոսեցնել իրենց, նաև հարցրել են հայ են, թե ռուս, սակայն նրանք արհամարհել են և առանց որևէ բան ասելու շարունակել են ճանապարհը: Այդ ընթացքում ավտոմեքենայում նստած երիտասարդ տղաներից մեկը երկարել է ձեռքն ու քաշել Սոնայի թևից, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ և այդտեղ ապրող Գագոյի գոռալուց հետո նրանք դիմել են փախուստի: Սոնան նաև հայտնել է, որ այդ երկու երիտասարդները եղել են »Վազ 21-01« ջորի ավտոմեքենայով, որի հաշվառման համարանիշն է՝ 34-994: Քույրն ասել է, որ նրանք գնացել են Զեյթունի ուղղությամբ, ոտքով վազելով գնացել է այդ ուղղությամբ, սակայն մեքենան չի գտել և վերադարձել է: Այդ պահին արծաթագույն »Մերսեդես 6320« մակնիշի 77LC777հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով իրեն է մոտեցել իր բարեկամ Հովհաննես Հովհաննիսյանը, ով հետաքրքրվել է, թե ինչ խնդիր է առաջացել, որից հետո առաջարկել է նստել մեքենան՝ այդ երիտասարդներին գտնելու և պարզաբանումներ ստանալու համար: Կանգառում հավաքված անձինք մատնանշել են »Վազ 21 01« ավտոմեքենան, որը կանգնած է եղել »Հայք« խանութի դիմաց: Հովհաննեսի ավտոմեքենայով իրենք մոտեցել են այդ խանութին, որտեղ իրենց է միացել նաև իր ընկեր Տիգրան Ավագյանը: »Հայք« խանութի դիմաց փորձել են զրուցել այդ երկու երիտասարդ տղաների հետ, սակայն վերջիններս նստել են մեքենան և շարժվել դեպի Քանաքեռի գերեզմանների կողմը: Հովհաննեսի մեքենայով ինքը, Տիգրանը և Հովհաննեսը գնացել են նշված ավտոմեքենայի հետևից և կանգնել այդ երիտասարդների տան դիմաց: Տնից դուրս են եկել Արթուր և Մհեր Մնացականյանները՝ բահերով և քարով: Տնից դուրս է եկել նաև նրանց մայրը՝ Անժելա Գևորգյանը: Այդ ընթացքում սկսել են միմյանց հասցեին հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, հասցրել են փոխադարձ վիրավորանքներ ու հասկանալով, որ նշված երիտասարդների հետ չի ստացվում խոսակցություն վարել, ինչպես նաև նկատելով, որ եղբայրների մոտ առկա են բահեր ու քար, նաև մտավախություն ունենալով, որ նրանք կարող են վնասել ավտոմեքենան, նստել են »Մերսեդես« մակնիշի մեքենան և հեռացել այդտեղից: Ինքը գնացել է տուն, հագել է սև գույնի դեղին ծաղիկներով կիսաթև վերնաշապիկ, կապույտ գույնի ջինս և դուրս է եկել տանից: Այնուհետև զանգահարել է իր ընկերոջ՝ Նորայր Գրիգորյանի հեռախոսահամարին՝ /093/67-23-53, հայտնել կատարվածի մասին և առաջարկել գնալ կրկին հանդիպել Արթուր և Մհեր Մնացականյաններին: Նորայրը եկել է իրենց տուն ժամը 20:45-ի սահմաններում և նրա »BMW 523« մակնիշի 60NN909հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Սուրբ Հակոբ եկեղեցու մոտ, որտեղ նկատել են Արթուր և Մհեր Մնացականյաններին: Մոտենալով վերջիններիս՝ փորձել են զրուցել նրանց հետ կատարվածի մասին: Այդ տղաներից ավագը, ով կլիներ մոտ 30տարեկան, ասել է, որ իրենք չեն նեղացրել իր քրոջը, մի քանի րոպե փորձել է արդարանալ: Ինքը բռունցքով հարվածել է նրա որովայնին, ևս մի քանի հարված է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին, սակայն այդ տղան շարժվել է, և հարվածները ուժեղ չեն դիպել: Այդ ընթացքում նրանց միացել է նաև Հովհաննես Հովհաննիսյանը՝ քեռու՝ Կարեն Աղաջանյանի հետ միասին, նրանց հետ եղել են նաև մոտավորապես 10հոգի, որոնց ինքը չի ճանաչել: Երբ ինքը թեքվել է դեպի ամբոխը, նկատել է խառը ծեծկռտուք, թե ով, ում է հարվածել, չի կարող ասել, լսել է միայն հայհոյանքի ձայներ: Այդ պահին նկատել է, որ Արթուր Մնացականյանը նստել է »Վազ 21-01« մակնիշի ավտոմեքենան և քշել ամբոխի միջով, հենց այդ պահին լսել է կրակոցի 2-3ձայներ, սակայն չի հասկացել, թե ով է կրակում, քանի որ ոչ մեկի ձեռքում զենք չի տեսել: Այդպես էլ ծեծկռտուքը դադարել է, քանի որ հավաքված բնակիչները բղավել են, որ ոստիկաններն են գալիս /հատոր 1 գ.թ. 35-40, 194-195, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Հովհաննես Հովհաննիսյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 08.08.2016թվականին ժամը 19:00-ի սահմաններում իրեն պատկանող »Մերսեդես« մակնիշի 77LC777հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է »Ինտերպոլի« մոտով, երբ նկատել է փողոցով միայնակ վազող Սևակ Ղարիբյանին, ով իր մոր հորեղբոր թոռան ամուսինն է: Ինքը Սևակին հարցրել է, թե ինչ է պատահել, վերջինս էլ պատասխանել է, որ քրոջն են նեղացրել: Այդ ժամանակ կանգառում մարդիկ են հավաքված եղել, որոնցից մեկը մատնացույց է արել »Վազ 21 01« մակնիշի ավտոմեքենան և ասել, որ նրանք են եղել: Սևակի հետ նստել են իր ավտոմեքենան և գնացել »Հայք« խանութի մոտ, որտեղ իրենց է միացել նաև Սևակի ընկեր Տիգրան Ավագյանը: Իրենք մեքենայով գնացել են »Վազ 21-01« ավտոմեքենայի հետևից, որը կանգնել է ինչ-որ տան դիմաց՝ Քանաքեռի գերեզմանների հատվածում: Այդ տնից դուրս է եկել մի կին և երկու երիտասարդ տղաներ՝ բահերով և քարով: Սկսել են միմյանց հայհոյել և վիրավորել: Ինքը վախեցել է, որ կարող է մեքենան վնասեն, ուստի բեռնախցիկից հանել է արծաթագույն ատրճանակը և պահել է դեպի վերև՝ երկու երիտասարդ տղաներին հանգստացնելու համար, որպեսզի վերջիններս չմոտենան իրենց ու չվնասեն իր ավտոմեքենան: Տեսնելով, որ այդ տղաների հետ զրուցել չի ստացվում, երեքով նստել են ավտոմեքենան ու հեռացել այդտեղից: Նշված տանից հեռանալու պահին ինքն արագ հետ է տվել մեքենան ու դրա ետևի մասով բախվել գերեզմանատան պարսպին: Դրանից հետո գնացել է Քանաքեռում գտնվող իր քեռու՝ Կարեն Աղաջանյանի տուն, որտեղ նրան պատմել է կատարածի մասին: Այնուհետև, զանգահարել է Սևակ Ղարիբյանին, ով հայտնել է, որ գտնվում է »Սուրբ Հակոբ« եկեղեցու մոտ՝ այդ տղաների հետ զրուցելու նպատակով: Այդ ժամանակ քեռու հետ դուրս են եկել տանից՝ վերջինիս պատկանող »Մերսեդես C180« մակնիշի 70 OA 070 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով և շարժվել են դեպի »Սուրբ Հակոբ« եկեղեցի, որտեղ հավաքված են եղել բազմաթիվ մարդիկ: Ինքը ներկաներից նկատել է միայն Սևակ Ղարիբյանին: Հրմշտոցի ընթացքում քեռին բռնել է իր ձեռքից ու ասել, որ գնա նստի մեքենան: Այդ ժամանակ նկատել է, որ ամբոխի միջով անցնում է »Վազ 21-01« մակնիշի ավտոմեքենան, ու հենց այդ պահին լսել է կրակոցի ձայներ: Քեռու հետ արագ հեռացել են այդտեղից, գնացել են նրա տուն, որտեղից էլ ինքը տաքսի մեքենայով հեռացել է Քանաքեռից: Ծեծկռտուքին մասնակից անձանց չի ճանաչում ու չի հիշում /հատոր 1 գ.թ. 66-70, 189-190, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Կարեն Աղաջանյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին՝ քաղմասում է տեսել: Սոնա Ղարիբյանի հետ կապված դեպքին ներկա չի եղել, նրանք Հովհաննիսյան Հովոյի հետ էին վիճաբանել, ինչի առիթով էլ ինքը նրանց տեսել է: Սոնա Ղարիբյանի հետ կապված վիճաբանությանն անձամբ ներկա չի եղել, կողքի խոսակցություններ է լսել միայն, որ ամբաստանյալները մոտեցել են նրանց, քաշքշել են: »Սուրբ Հակոբ« եկեղեցու մոտ այդ օրը տեղի ունեցած դեպքին ինքը ներկա է եղել, ամբաստանյալներին այնտեղ տեսել է /դատական նիստի արձանագրություն/:
Նախաքննության ընթացքում Կարեն Աղաջանյանը նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 08.08.2016թվականին, իր հիշելով 20.00-ից 21.00-ի սահմաններում, եղել է տանը, երբ իր երեխաներից մեկը եկել է տուն և ասել, որ Հովհաննես Հովհաննիսյանը՝ իր քրոջ տղան, Քանաքեռի իրենց փողոցում է, ինքը հարցրել է, թե նա ինչու տուն չի գալիս և զանգահարել է Հովոյի հեռախոսահամարին, նրան հարցրել է, թե նա որտեղ է, իսկ նա ասել է, որ տան դիմաց է: Քանի որ Հովոյին շատ լավ է ճանաչում, նրա ձայնից անհանգստություն է զգացել, որից հետո դուրս է եկել տանից: Տանից դուրս գալուց հետո Հովոյին հարցրել է, թե ինչ է պատահել, որտեղ է նրա մեքենան, իսկ նա ասել է, որ մեքենան մի փոքր վերևում է կանգնած և խոդ չի ընկնում: Հովոն իրեն պատմել է, որ Սևոյի, ով հանդիսանում է իր հորեղբոր տղայի փեսան, քրոջը »բոշի մայլի« երկու տղա են նեղացրել, ինքը Սևոյին հանդիպել էր վազելուց, հետո միասին իր մեքենայով գնացել էին նրանց հանդիպելու, սակայն »բոշի մայլի« այդ տղաները բահերով և քարերով հարձակվել են իրենց վրա, հայհոյել են, ցանկացել են իր մեքենան ջարդել և ինքն էլ ստիպված՝ վախեցնելու համար, հանել է իր գազային ատրճանակը, որը միայն ձայն է հանում, պահել է օդի մեջ, սակայն այդ տղաները շարունակել են հարձակվել, իսկ ինքն էլ հազիվ փախել է՝ մեքենայի հետևն ու տակը կոտրելով: Հովոն իրեն այսքանն է պատմել և ինքն էլ իմանալով, որ բոշեքի հավաքատեղին »սուրբ Հակոբ« եղեկեցու մոտ է, իր մեքենայով գնացել են այնտեղ, պարզելու համար, թե Հովոյի վրա ովքեր են հարձակվել և ինչի համար: Եկեղեցու մոտ հասնելուց հետո տեսել է, որ մարդիկ են հավաքված, սակայն կռիվ չի եղել: Ինքն այդ ժամանակ զայրացած է եղել և հարցրել է, թե ով է եղել Հովոյի վրա հարձակվողը և նրանցից մի բարձրահասակ տղա կծկտուր ասել է, որ ինքն է եղել և ինքը զայրութից մեկ անգամ ապտակել է նրան, որից հետո իրարանցում է սկսվել: Դրանից հետո նկատել է, որ մեկը տարբեր գույնի »ջորի« մեքենան վարել է հավաքված մարդկանց վրա, որից հետո բոլորը ցրվել են, իսկ ինքն ու Հովոն իր մեքենայով վերադարձել են իրենց տուն /հատոր 1 գ.թ. 91-94, 186-187, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Տիգրան Ավագյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին՝ Քանաքեռ թաղամասից, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Սոնա Ղարիբյանի հետ կապված դեպքով ինչ-որ բաներ իրեն հայտնի եղել են, սակայն շատ վաղ է դեպքը տեղի ունեցել և չի հիշում, միայն հիշում է, որ վիճաբանություն է տեղի ունեցել: Սոնա Ղարիբյանին ճանաչում է, նա իր ընկեր Սևակի քույրն է, ումից էլ իմացել էր, որ նրան նեղացրել են: Սևակն իրեն չէր ասել, թե ովքեր են նեղացրել: Դրա հետ կապված միջադեպին չի մասնակցել, միայն ներկա է եղել, սակայն որևէ բան չի տեսել: Դեպքի օրը Հովհաննես Հովհաննիսյանի և Սևակ Ղարիբյանի հետ միասին եղել է »Միքայելյան« հիվանդանոցի մոտ, այդ օրը որևէ բան իր մոտ չի տպավորվել, որի մասին ներկայումս հայտնի, իր մասնակցությամբ որևէ մեկի հետ քաշքշուկ տեղի չի ունեցել, չի հիշում նաև Սևակին այդ օրն ինչպես է հանդիպել, չի հիշում այդ օրը ամբաստանյալներին տեսել է, թե ոչ, չի տպավորվել իր մոտ /դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 342հոդվածի 1-ին մասով, հրապարակել է վկա Սուսաննա Կազարյանի, Նորայր Գրիգորյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները:
Գործով անչափահաս վկա Սուսաննա Կազարյանը 11.08.2016թվականին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ եկել է Հայաստան հանգստանալու և ծննդյան օրը Հայաստանում անց կացնելու նպատակով: Երևան քաղաքում է բնակվում տատիկի եղբոր՝ Մուրադ Ղարիբյանի ընտանիքը, ով բնակվում է աղջկա՝ Սոնա Ղարիբյանի և որդու՝ Սևակ Ղարիբյանի հետ մասին, նրանց էլ այցելել է և բնակվել է նրանց տանը: Երևան քաղաքում փողոցներ և հասցեներ չգիտի, ուստի չի կարող հայտնել նաև բարեկամների տան հասցեն: 08.08.2016թվականին ժամը 20.00-ի սահմաններում, քրոջ՝ Սոնայի հետ քայլելով գնում էին փողոցով, հասել էին ինչ-որ դպրոցի մոտ, որտեղ »Ժիգուլի« մակնիշի մեքենա է եղել կանգնած, որին իրենք անցել են, իսկ մի տղա շշով բենզին էր լցնում մեքենայի մեջ: Մեկ այլ տղամարդ էր նստած էր մեքենայի ղեկին, որից հետո նրանք մեքենան հանգիստ վարել են իրենց ետևից և հասնելով իրենց հայերեն ինչ-որ խոսքեր են ասել, որը ինքը չէր հասկանում: Իրենք ուշադրություն չեն դարձրել նրանց, ապա նրանք կանգնել են իրենց մոտ և նրանցից փոքրն իջեցնելով վարորդի կողքի նստատեղի պատուհանը՝ մինչև գոտկատեղը դուրս է եկել մեքենայից և սկսել է ագրեսիվ քաշել Սոնայի թևից և էլի ինչ-որ հայերեն խոսքեր էր ասում: Սոնան դիմադրում էր նշված տղային, բայց այդ տղան շարունակում էր քաշել, մոտ 1-2րոպեի չափով քաշքշել է, սակայն Սոնան կարողացել է ազատվել նրա ձեռքից և քաշել է իր թևը: Երբ դրանից հետո այդ տղաները հայերեն կրկին ինչ-որ խոսքեր էին ասում, Սոնան զանգել է եղբորը՝ Սևակին, որից հետո մեքենան վարելով նրանք հեռացել են: Մի քանի րոպե անց Սևակը միայնակ եկել է իրենց մոտ, չգիտի ոտքով է նա եկել, թե մեքենայով, Սոնան հայերեն խոսել է Սևակի հետ և ցույց է տվել այն կողմը, որտեղով հեռացել էին այդ տղաները: Իր հասկանալով Սևակն ասել է, որ իրենք տուն գնան, իսկ թե դրանից հետո ինչ է եղել, ինքը չգիտի: Այդ մեքենան սպիտակ կրիշ է ունեցել, իսկ մնացած մասերը մուգ գույնի էին, իսկ համարանիշերը չի հիշում: Սոնան իրեն չի թարգմանել, թե այդ տղաներն ինչ էին ասում, սակայն նրանց տոնայնությունից և էմոցիոնալ ձևից, հասկացել է, որ նրանք լավ բառեր չեն ասել, վիրավորել են իրենց և չգիտի, թե ինչու էին չարացած: Սոնան կամ Սևակը իրեն չեն պատմել, թե ինչ է տեղի ունեցել, միայն այսօր ասել են, որ պետք է ներկայանան քննիչի մոտ: Այդ տղաներից մեքենայի ղեկին նստածն ավելի տարիքով էր և մարմնի հասակով բարձր, քանի որ նստած վիճակում նրա գլուխը հասնում էր մեքենայի սրահի առաստաղին, նրա դիմագծերին այդքան էլ ուշադիր չի եղել: Մյուսը փոքրահասակ էր, մոտ 15 տարեկան, ուներ թուխ մաշկ, աչքերը մուգ գույն էին, թափթփված և ոչ խնամված տեսք ուներ, հագին եղել է սպիտակ գույնի կարճաթև մայկա և մուգ կապույտ գույնի ջինսե տաբատ /հատոր 1 գ.թ. 81-83, դատական նիստի արձանագրություն/:
Նախաքննության ընթացքում Նորայր Գրիգորյանը 09.08.2016թվականին թիվ 09120716քրեական գործով որպես կասկածյալի, այնուհետև 28.03.2017թվականին թիվ 09102217քրեական գործով որպես վկայի նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Անժելա Գևորգյանին, Արթուր Մնացականյանին չի ճանաչում, ճանաչում է Մհեր Մնացականյանին՝ մանուկ հասակից, մի բակում են խաղացել, գտնվել են նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ, չգիտի, թե ինչով է զբաղվում: 08.08.2016թվականին ժամը 20:30-ի սահմաններում, տանից դուրս է եկել և գնում էր դեպի իր խանութ՝ սեփականության իրավունքով իրեն պատկանող »ԲՄՎ 523« մակնիշի 60 NN 909համարանիշի ավտոմեքենայով: Երբ հասել էր Հասրաթյան և Սարկավագի փողոցների խաչմերուկ, իր կողմից օգտազործվող 096-67-76-77 կամ 093-67-23-53բջջային հեռախոսահամարներից մեկին, այժմ կոնկրետ չի հիշում որին, իրեն պատկանող /091/66-66-28 կամ /094/00-18-74բջջային հեոախոսահամարից զանգահարել է իր ընկերը՝ Սևակ Ղարիբյանը, զայրացած և անհանգիստ տոնով ասել է, որ նեղացրել են իր քրոջը՝ Սոնա Ղարիբյանին, »բոշի մայլից« երկու տղա, երբ իր քույրը և վերջինիս ընկերուհին անցնելիս են եղել այդտեղով, հայհոյանքներ են տվել և ռեպլիկներ թողել նրանց հետևից: Սևակն այդ տղաներին չէր ճանաչում, ինքը հարցրել է, թե որտեղ է, որպեսզի գնա նրա մոտ, Սևակն էլ ասել է, որ Ֆանարջյան փողոցի վրա է գտնվում՝ ռենտգեն ինստիտուտի մոտակայքում: Ինքն անմիջապես գնացել է Սևակի մոտ, նա միայնակ էր, այլ մարդ չկար, Սևակը նստել է իր ավտոմեքենան, նույն հանգամանքները պատմել է իրեն և ավելացրել, որ իրեն քույրն է զանգահարել և պատմել տեղի ունեցածի մասին: Ինքն առաջարկել է ուղևորվեն այդ թաղամաս՝ »բոշի մայլա«, տեսնեն, թե թաղամասում ինչպես է իրադրությունը, այսինքն հասկանան, թե ովքեր կան, ինչ մարդիկ են, ինչ տրամադրվածությամբ գնան և խոսակցությունն ինչպես վարեն, Սևակն էլ համաձայնվել է: Իրենք հասել են »բոշի մայլի« »Սուրբ Հակոբ« եկեղեցու մոտ, Սևակը մատնացույց է արել, որ այն երկուսն են եղել, սակայն չի հարցրել նրան և տեղյակ չի, թե որտեղից գիտեր, որ հենց նրա մատնանշած երկու հոգին են եղել հայհոյանքներ տվողները և ռեպլիկներ թողնողները: Այդ երկուսից ճանաչել է Մհեր Մնացականյանին, որի հետ էր նաև մի կրտսեր տղա: Ճանաչելով Մհերին, մեքենան կայանել է և ինքն ու Սևակն իջել են մեքենայից: Մոտենալով Մհերին, հարցրել է, թե արդյոք նա է եղել Սևակի քրոջը նեղացնողը, ու Մհերը պատմեց, որ իր հետի տղան եղբայրն է, որի հետ, թե մեքենայով գնալիս են եղել, թե եղբոր կողմից մեքենան վարելու համար է զայրացել նրա վրա ու հայհոյանք տվել եղբորը, որը լսվել է Սևակի քրոջ կողմից: Իր կարծիքով Սևակն ու Մհերը միմյանց չէին ճանաչում: Մինչ Մհերը պատմում էր, նկատել է, որ »բոշի մայլից« մոտ 50հոգի տարբեր սեռի և տարիքի մարդիկ են հավաքվել իրենց շուրջը, սակայն լսողի դերում էին և կանգնած էին իրենց կողքերը: Մարդկանց քանակը գնալով շատանում էր, էլի մարդիկ էին գալիս, որի ժամանակ իր կողմից օգտագործվող /096/67-76-77 հեռախոսահամարին ինտերնետային կապով զանգ է ստացել, ընկերն է եղել Վրաստանից և ինքն առանձնացել է մոտ 5-7մետր հեռանալով, որ պատասխանի, մի քանի բառ էր խոսել, երբ լսել է գոռգոռոցներ, շրջվել է և նկատել, որ այն տեղում, որտեղ կանգնած էին, խառը ծեծկռտուք էր տեղի ունենում, մասնակիցները միմյանց ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ էին հասցնում, Սևակին և Մհերին չի նկատել, ծեծկռտուքի մասնակիցների դեմքերն իր մոտ չի տպավորվել, սակայն պնդում է, որ խառը ծեծկռտուք էր տեղի ունենում: Մոտ 2րոպեի չափով ծեծկռտուքը շարունակվում էր, ինքը տեղից չի շարժվել, փորձում էր հասկանալ, թե ինչ է տեղի ունենում, կանայք բղավում էին, որ ոստիկանություն են զանգել, հիմա կգան ոստիկանները և հանկարծ իր հիշելով 2-3 կրակոցի ձայներ է լսել, սակայն կրակողին չի տեսել, չի նկատել, թե որ ուղղությամբ էր կրակոցը, այդ կրակոցից բոլորը դես ու դեն են փախել, Սևակին և Մհերին էլ չի նկատել: Ինքը վազել է դեպի իր մեքենայի կողմը, նստել և վարել է դեպի իր խանութ: Վարելու ընթացքում իր կողմից օգտագործվող /096/67-76-77հեռախոսահամարից զանգահարել է Սևակի /091/66-66-28 հեռախոսահամարին, որպեսզի իմանա, թե նա ինչպես է և որտեղ է գտնվում: Սևակը հեռախոսազանգին անհանգիստ տոնով է պատասխանել, իր կարծիքով նա վախեցած էր, նա ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, ավելի ուշ կգա խանութ: Դրանից հետո ևս մի քանի անգամ նույն հեռախոսահամարից Սևակի նույն հեռախոսահամարին է զանգահարել, նա պատասխանել է, որ կգա, արդեն 09.08.2016թվականին ժամը 02:00-ի սահմաններում, կրկին զանգահարել է Սևակին, ասել է, որ խանութը փակում է, ոտեղ հանդիպեն, Սևակը պատասխանել է, որ Ֆանարջյան փողոցում է՝ ռենտգեն ինստիտուտի բակում, իրենց մյուս ընկեր՝ Տիգրան Ավագյանի հետ: Դրանից հետո իր մեքենայով գնացել է դեպի Սևակի նշած վայրը, որտեղ հանդիպել է նրան և Տիգրանին, նրանք երկուսով էին, այլ մարդ չկար, նստել են իր ավտոմեքենան, իսկ ինքը մեքենան վարել է դեպի իրենց թաղամաս, որպեսզի այնտեղ հարմար տեղ կանգնեն և իրեն պատմեն, հասկանան ինչ է եղել: Երբ հասել են իրենց շենքի բակ և ինքը մեքենան կայանել է, 10վայրկյան անց ավտոմեքենայի դռները բացել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրենց երեքին բերման են ենթարկել ոստիկանության Քանաքեռ Զեյթունի բաժին /հատոր 1 գ.թ. 41-45, 46, 192, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Սոնա Ղարիբյանի և մեղադրյալ Արթուր Մնացականյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունով, որի ժամանակ Ս.Ղարիբյանը պնդել իր նախաքննական ցուցմունքները /հատոր 1 գ.թ. 51-52, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Գագիկ Հովհաննիսյանի և մեղադրյալ Մհեր Մնացականյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունով, որի ժամանակ Գագիկ Հովհաննիսյանը պնդել իր նախաքննական ցուցմունքները /հատոր 1 գ.թ. 169-170, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Գագիկ Հովհաննիսյանի և մեղադրյալ Արթուր Մնացականյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունով, որի ժամանակ Գագիկ Հովհաննիսյանը պնդել իր նախաքննական ցուցմունքները /հատոր 1 գ.թ. 173-174, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Աննա Հովհաննիսյանի և մեղադրյալ Մհեր Մնացականյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունով, որի ժամանակ Աննա Հովհաննիսյանը պնդել իր նախաքննական ցուցմունքները /հատոր 1 գ.թ. 171-172, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Աննա Հովհաննիսյանի և մեղադրյալ Արթուր Մնացականյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունով, որի ժամանակ Աննա Հովհաննիսյանը պնդել իր նախաքննական ցուցմունքները /հատոր 1 գ.թ. 175-176, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Հովհաննես Հովհաննիսյանի և մեղադրյալ Մհեր Մնացականյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունով, որի ժամանակ Հովհաննես Հովհաննիսյանը պնդել իր նախաքննական ցուցմունքները /հատոր 1 գ.թ. 108-112, դատական նիստի արձանագրություն/:
11.08.2016թվականի Սոնա Ղարիբյանի մասնակցությամբ կատարված տեղանքի զննությամբ և կից լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի՝ Ս.Ղարիբյանը մանրամասն նկարագրել և մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Ֆանարջյան փողոցում իր և Սուսաննա Կազարյանի և »Վազ 2101« մակնիշի 34MC994համարանիշի ավտոմեքենայի, դրա ուղևորներ Մհեր և Արթուր Մնացականյանների գտնվելու վայրերը, այդ վայրերում վերջիններիս և իրենց գործողությունները /հատոր 1 գ.թ. 53-65, դատական նիստի արաձանգրություն/:
28.03.2017թվականի որոշմամբ՝ որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված՝ 15.12.2016թվականի ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության կողմից հանձնարարականին ի պատասխան ուղարկված գրությունը՝ զետեղված 2/երկու/ թերթի /թղթային կրիչների/ վրա /հատոր 1 գ.թ. 154-156, 196-197, դատական նիստի արձանագրություն/:

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանք.

Նախաքննության ընթացքում Մհեր Մնացականյանը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և 31.05.2017թվականին որպես կասկածյալի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն ու փոքր եղբայրը՝ Արթուր Մնացականյանը աշխատում են Քանաքեռի գերեզմանոցում և կատարում են տարբեր աշխատանքներ: Իրենց հարևան Շամամը գերեզմանների վրայից հավաքում է ծաղիկներ, ծաղկեպսակներ, զամբյուղներ և հետո դրանք վաճառում է: Քանի որ իրեն և եղբորը բոլոր գերեզմանատերերը ճանաչում են՝ գիտեն, որ իրենք են զբաղվում գերեզմաններում առաջացած տարբեր հարցերով, նրանք դիմել են իրեն և եղբորը, որպեսզի իմանան, թե ով է և ինչի համար է գերեզմանների վրայից հավաքում ծաղկեպսակները և ծաղիկները: Ինքն իմացել է, որ այդ ամենը հավաքում է Շամամը, ինքը նրան և նրա ամուսնուն՝ Լոլոյին, որի անունը Լևոն է, զգուշացրել է, որ առանց գերեզմանատերերին տեղյակ պահելու միանգամից չհավաքեն այդ ամենը և, որ սպասեն մինչև գերեզմանի տերերը թույլ տան դրանք հավաքել: Վերջին անգամ Լևոնին ասելուց հետո, վերջինս ասաց, որ իր կնոջը՝ Շամամին կզգուշացնի այդ մասին: Մոտավորապես 20օր առաջ՝ մայիս ամսվա սկզբներին, ինքը և եղբայրը գերեզմանոցներում գերեզմանափոս էին փորում, ժամը 22:00-ի սահմաններում ավարտելով աշխատանքները, Արթուրի հետ միասին գնացել են տուն և կնոջ՝ Արփինեին ասել են, որ իրենց համար հաց պատրաստի, որ ուտեն: Արփինեն հաց է պատրաստել և թավայով պատրաստած ճաշը դրել է սեղանին՝ ուտելու համար: Դեռ չէին ավարտել հաց ուտելը, իրենց տուն է գնացել իրենց հարևան Լոլոն և մտնելով , իրենք նրան հրավիրել են հաց ուտելու, սակայն նա հրաժարվել է, ապա նստելով հարց է ուղղել իրեն, թե արդյոք իրենց միջև ինչ-որ հարց կա, թե ոչ, ինքը պատասխանել է, որ իրենց միջև որևէ հարց չկա: Այդ պահին ներս են մտել Լոլոյի կինը և եղբայրը՝ Շամամը և Գոռը: Մտնելով տուն հայհոյանքներ տալով, ասել է, որ »լավ եմ անում տանում եմ, ով չի ուզում երեխեքիս լավը, թող իրա երեխեն չապրի«: Նա այդ ամենն ասել է բարձր ձայնով և հայհոյանքներ տալով, իսկ Գոռն այդ ժամանակ ձեռքին եղած դանակով հարվածեց Արթուրի ձախ թևին, տեղից վեր կացավ Լոլոն և ասաց՝ »արա ես ինչ եք անում«: Սյդ պահին Գոռը սեղանի վրայից վերցրել է թավան և հարվածել իր գլխին: Այդ ընթացքում նրանց կողմից հայհոյանքները շարունակվում էին և ինքն ու Արթուրը նրանց դուրս են հանել իրենց տանից: Ինքը Գոռին ասել է, թե ինչի համար է հայհոյում, սակայն Գոռը խմած լինելով իրեն ասել է , որ լավ է անում և շարունակել է հայհոյել: Իրենց տան բակից Լոլոն և Շամամը Գոռին տարել են տուն, իսկ ինքը և Արթուրը վիճաբանությունից խուսափելու համար գնացել են դեպի գերեզմանները, քանի որ կանայք կային, նաև չէին ցանկանում վիճաբանությունը վերածվեր կռվի: Գերեզմաններում մոտ 20-25րոպե մնալով, սպասել են, որ մի քիչ հանդարտվի և վերադարձել են տուն: Հասնելով բակ նկատել են, որ իր »ջորի« 34MC994 հ/հ-ի ավտոմեքենան ամբողջովին վնասված է: Տեսնելով այդ ամենը, կնոջից հարցրել է, թե ով է այն արել, իսկ կինն ասել է, որ ավտոմեքենան կոտրել են Շամամը և նրա եղբայր Ռոմանը: Լսելով և տեսնելով այդ ամենը, Արթուրը վազելով մոտեցել է Շամամենց բակում կայանված Շամամի »դեյվու նեքսի« մակնիշի ավտոմեքենային, ինչից հետո լսվել է ավտոմեքենայի ապակիների կոտրվելու ձայները, ինչից հետո եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրենց տարել են ոստիկանության բաժին: Ավելի ուշ Արփինեից իմացել է, որ մինչ իրենց ավտոմեքենայի կոտրելը, իրենց տուն են գնացել Շամամը և նրա եղբայր Ռոմանը, որի ժամանակ վերջինս հարվածել է կնոջ կրծքավանդակին և կապտացրել էր ձախ ձեռքը: Օգտվելով կասկածյալի իր իրավունքից, Մ.Մնացականյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և քննիչի հարցերին պատասխանելուց /հատոր 1 գ.թ. 206-208, դատական նիստի արձանագրություն/:
02.06.2017թվականին և 29.08.2017թվականին որպես մեղադրյալի Մհեր Մնացականյանը հայտնել է, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, առաջադրված մեղադրանքն իրեն ամբողջովին պարզ է և հասկանալի, պարզ է նաև դրա բովանդակությունը: Ֆիզիկապես առողջ է, սակայն ունի հոգեկան խնդիրներ, սակայն որպես կասկածյալ հարցաքննության ժամանակ հայտնել էր, որ հոգեպես առողջ է: Իրականում ունի հոգեկան խնդիր և հաշվառված է հոգեբուժարանում, նախկինում հոգեկան հիվանդության հետ կապված ունեցել է 2-րդ կարգի հաշմանդամություն: Օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և քննիչի հարցերին պատասխանելուց /հատոր 2 գ.թ. 238-239, հատոր 3 գ.թ. 222, դատական նիստի արձանանգրություն/:
Նախաքննության ընթացքում Արթուր Մնացականյանը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և 31.05.2017թվականին որպես կասկածյալի հայտնել է, որ իրեն պարզաբանվել է իր իրավուքներն ու պարտականությունները, ֆիզիկապես և հոգեպես առողջ է: Ինքն ու եղբայրը՝ Մհեր Մնացականյանը, աշխատում է Քանաքեռի գերեզմաններում և իրականացնում են տարբեր աշխատանքներ: Իրենց հարևան շամամը գերեզմանների վրայից հավաքում է ծաղկեպսակներ. զամբյուղներ, որից հետո դրանք վաճառում է, իսկ գերեզմանատերերն էլ, քանի որ իրեն և եղբորը ճանաչում են, և գիտեն, որ իրենք են զբաղվում գերեզմաններում առաջացած տարբեր հարցերով, դիմել են իրենց և հարցրել, թե ով և ինչու է գերեզմանների վրայից հավաքում ծաղիկները և ծաղկեպսակները: Դրանից հետո Մհերը մշտապես Շամամին և նրա ամուսնուն՝ Լոլոյին, ում անունը Լևոն է, զգուշացրել է, որ մարդկանց գերեզմանների վրայից ծաղիկները և ծաղկեպսակները միանգամից չհավաքեն տանեն, այլ սպասեն, որ գերեզմանատերերը դրանք մի կողմ նետեն՝ հետո տանեն, իսկ Լևոն ասել է, որ կնոջը կզգուշացնի այդ մասին: Դրանից հետո էլ Շամամը շարունակել է ծաղկեպսակները հավաքել, իսկ գերեզմանատերերը բողոքել են իրենց: Մոտ 20-25օր առաջ, օրը կոնկրետ չի հիշում, գերեզմանոցում գերեզմանափոս են փորելիս եղել Մհերի հետ և արդեն ժամը 22.00-ի սահմաններում ավարտել էին աշխատանքը և գնացել տուն: Տանը եղել են հարսը՝ Արփինե Ազիզյանը և նրա փոքր երեխան: Տուն գնալուց հետո Արփինեին ասել են, որ հաց պատրաստի և պատրաստված ճաշը Արփինեն թավայով դրել էր սեղանին, որպեսզի ուտեն: Հաց ուտելու ժամանակ իրենց տուն է գնացել իրենց հարևան Լոլոն, իրենք նրան հրավիրել են իրենց հետ հաց ուտելու և սուրճ խմելու: Նա նստելուց հետո Մհերին հարցրել է,թե արդյոք նրա հետ հարց ունի և հենց այդ պահին իրենց տուն են մտել Լոլոյի կինը և եղբայրը՝ Շամամը և Գոռը: Տուն մտնելուց հետո Շամամն ասել է, որ »ով չի ուզում իմ երեխեքը ապրեն, նրա երեխեքի մերը, նրա երեխեքը չապրեն«, ապա սկսել է իրենց հասցեին հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, իսկ Գոռը դանակը ձեռքին մոտեցել է իրեն և դրանով հարվածել է իր ձախ թևի վերևի հատվածին: Այդ ժամանակ Լոլոն Գոռին մի կողմ է քաշել, իսկ Գոռն էլ սեղանի վրայից վերցրել է թավան և դրանով հարվածել Մհերի գլխին: Գոռից պաշտպանվելու համար նրան քաշքշելով դուրս է հանել տանից, իսկ նա այդ ընթացքում շարունակում էր սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնել իրենց ընտանիքի հասցեին: Երբ ինքն ու Մհերը Գոռին հանել են դուրս, իրենց է մոտեցել Գոռի մայրը՝ Հռիփսիմեն և ասել, որ զանգելու է ոստիկանություն, ապա Շամամը, Լոլոն և Հռիփսիմեն Գոռին տարել են տուն: Որպեսզի կռիվը շարունակություն չունենա, ինքն ու Մհերը գնացել են գերեզմաններ: Մոտ 15-20րոպե անց գնացել են տուն և տեսել են, որ իրենց »Վազ 2101« մակնիշի 34MC994հ/հ-ի մեքենայի ապակիները և դռները ջարդել են: Այդ տեսնելուց հետո ինքը կոտրել է Շամամի բակում կայանված »Դեյու նեքսիա« մակնիշի մեքենան, սակայն այս պահին չի հիշում, թե ինչով և ինչպես է այն կոտրել: Դրանից հետո եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրենց տարել են բաժին: Ցանկանում է նաև հայտնել, որ երբ Գոռը գնացել է իրենց տուն և կռվի բռնկվել իրենց հետ, տանից դուրս հանելուց նրա հողաթափերից մեկ թայը մնացել է իրենց տանը: Այս ամենից հետո Արփինեից տեղեկացել է, որ գերեզմանոց գնալուց հետո իրենց տուն է գնացել Շամամի եղբայրը՝ Ռոմանը, տան մեջ հարվածել է Արփինեին, այնուհետև դուրս են եկել և ջարդել իրենց մեքենան: Ինքն ու Մհերը ոչ ոքի չեն հարվածել, սակայն Գոռը երբ դուրս է եկել տանից, վազելով գնացել է, որ քար վերցնի, սակայն խմած լինելու պատճառով ընկել է՝ սայթաքել է կամ ոտքն է դիպել քարին: Բացի նշված անձանցից այլ անձ ներկա չի գտնվել և չեն միջամտել միջադեպին: Ինքը փայտյա կոթով կացին չի նետել Գոռ Կարապետյանի ուղղությամբ, փայտյա առարկայով չի հարվածել Շամամին, ինքն է միայն կոտրել Շամամի մեքենան, քանի որ նրանք էլ ջարդել էին իրենց մեքենան, իրենք նրանց տան ուղղությամբ քարեր չեն շպրտել, երկկողմանի հայհոյանքներ չեն հնչել, Շամամի տան հոսանքը չեն կտրել: Իրենց տուն գալուց հետո իրենք Շամամենց տանից դուրս են հանել և այդ ամենը շատ կարճ է տևել, իսկ դրանից հետո նրանք գնացել են տուն, իսկ ինքն ու Մհերը գնացել են գերեզմաններ, որի ժամանակ արդեն խոսակցությունը դադարել էր: Դրանից 15-20րոպե հետո վերադարձել են և տեսնելով իրենց կոտրված մեքենան, կոտրել են Շամամի ավտոմեքենան, որը ևս շատ կարճ ժամանակ է տևել, իսկ դրանից անմիջապես հետո եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրենց տարել են բաժին: Հայտնում է, որ իրենք հարևաններով հաշտվել են, միմյանցից որևէ բողոք կամ պահանջ չունեն /հատոր 2 գ.թ. 194-199, դատական նիստի արձանագրություն/:
06.06.2017թվականին որպես մեղադրյալ, 29.08.2017թվականին որպես անչափահաս մեղադրյալի Արթուր Մնացականյանը հայտնել է, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, առաջադրված մեղադրանքն իրեն ամբողջովին պարզ է և հասկանալի, պարզ է նաև դրա բովանդակությունը: Նախկինում որպես կասկածյալի հարցաքննվելիս դեպքի վերաբերյալ տվել է մանրամասն ցուցմունքներ, որոնք այժմ պնդում է և ավելացնելու ոչինչ չունի: Օգտնելով մեղադրյալի իր իրավունքից հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և քննիչի հարցերին պատասխանելուց /հատոր 3 գ.թ 49-50, 215, դատական նիստի արձանագրություն/:

Նախաքննության մարմինը մեղադրյալներ Մհեր Կարենի Մնացականյանին և Արթուր Կարենի Մնացականյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով:
* Տուժողներ Շամամ Չաթոևի /հատոր 2 գ.թ. 85-91, 213-221, հատոր 3 գ.թ. 25-29, 130-135, 154, 189-190/, Գոռ Կարապետյանի/հատոր 2 գ.թ. 98-103, հատոր 3 գ.թ. 136-139, 141-142, 153, 179-180/, վկաներ Հռիփսիմե Վարդևանյանի/հատոր 2 գ.թ. 105-109/, Արփինե Ազիզյանի/հատոր 2 գ.թ. 144-149, հատոր 3 գ.թ. 130-135,136-139, 166-167/, Ռոման Չաթոևի/հատոր 2 գ.թ. 117-120, հատոր 3 գ.թ. 143-144, 166-167/, Լևոն Չաթոյանի/հատոր 2 գ.թ. 111-115, հատոր 3 գ.թ. 152/, Արտյոմ Գևորգյանի ցուցմունքներով/հատոր 2 գ.թ. 131-134/:
* Տուժող Շամամ Չաթոևի և մեղադրյալ Մհեր Մնացականյանի միջև առերես հարցաքննությամբ /հատոր 2 գ.թ. 213-221/:
* Տուժող Շամամ Չաթոևի և մեղադրյալ Արթուր Մնացականյանի միջև առերես հարցաքննությամբ /հատոր 3 գ.թ. 25-29/:
* Տուժող Շամամ Չաթոևի և վկա Արփինե Ազիզյանի միջև առերես հարցաքննությամբ /հատոր 3 գ.թ. 130-135/:
* Տուժող Գոռ Կարապետյանի և մեղադրյալ Մհեր Մնացականյանի միջև առերես հարցաքննությամբ /հատոր 2 գ.թ. 222-225/:
* Տուժող Գոռ Կարապետյանի և մեղադրյալ Արթուր Մնացականյանի միջև առերես հարցաքննությամբ /հատոր 3 գ.թ. 30-33/:
* Տուժող Գոռ Կարապետյանի և վկա Արփինե Ազիզյանի միջև առերես հարցաքննությամբ /հատոր 3 գ.թ. 136-139/:
* Վկա Լևոն Չաթոյանի և մեղադրյալ Մհեր Մնացականյանի միջև առերես հարցաքննությամբ /հատոր 2 գ.թ. 230-232/:
* Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0995եզրակացությամբ, որի համաձայն՝ Շ.Չաթոևի ստացած մարմնական վնասվածքները ճակատի և կրծքավանդակի ձախ կեսերի շրջանում արյունազեղումների և քերծվածքների ձևով հետևանք են բութ առարկաների ազդեցությանը, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում /հատոր 2 գ.թ.73-74/:
* Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0996եզրակացությամբ, որի համաձայն՝ Գոռ Կարապետյանի առկա վնասվածքները՝ գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի և որովայնի շրջանի արյունազեղումների ձևով, հետևանք են բութ առարկաների ազդեցությունը, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցրած առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում /հատոր 2 գ.թ. 201-202/:
* Դատաապրանքագիտական փորձաքննության հմ. 376-Ապ-17եզրակացությամբ, որի համաձայն՝ »DAEWOO NEXIA GL 1.5« մակնիշի, 15ՍՍ249հ/հ-ի ավտոմեքենան վնասելու հետևանքով պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 08.05.2017թվականի դրությամբ, գնահատվում է 183.000 /մեկ հարյուր ութսուներեք հազար/ դրամ /հատոր 2 գ.թ. 76-78/:
* 08.05.2017թվականին Շամամ Արայիկի Չաթոևի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի՝ դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32հասցեում տեղակայված Շ.Չաթոևին պատկանող տան բակային հատվածում հայտնաբերվել է վերջինիս պատկանող »Դեու Նեքսիա« մակնիշի 15ՍՍ249հ/հ-ի ավտոմեքենան՝ վնասված վիճակում, ավտոմեքենայի շրջակայքում և տան տանիքին առկա են եղել տարբեր չափսերի քարի կտորներ, իսկ ավտոմեքենայի առջևի հատվածում հայտնաբերվել է երկաթյա անկյունակ, որի վրա առկա են եղել երկու կլորավուն անցքեր, տեղ-տեղ ծռված, երկաթյա անկյունակն ունեցել է 2,20մետր երկարություն: Ըստ մասնակից Շամամ Չաթոևի հայտարարության՝ 2017թվականի մայիսի 08-ին ժամը 00:30-ից 01:20-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր հարևաններ՝ Արթուր և Մհեր Մնացականյանները քարերով և նշված երկաթյա անկյունակով հարվածել և վնասել են իրեն պատկանող »Դեու Նեքսիա« մակնիշի, 15ՍՍ249հ/հ-ի ավտոմեքենան/հատոր 1 գ.թ. 29-34/:
* 08.05.2017թվականին ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում Շամամ Արայիկի Չաթոևի կողմից հանցագործության մասին հաղորդմամբ, համաձայն որի՝ Շ.Չաթոևը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 08.05.2017թվականին ժամը 00:30-ի սահմաններում իրենց հարևաններ Մհեր և Արթուր Մնացականյանները իրենց տան բակում վիճաբանել են ամուսնու եղբոր՝ Գոռ Ռուբիկի Կարապետյանի հետ, որի ժամանակ ձեռքերով ու ոտքերով ծեծի են ենթարկել նրան, իսկ Արթուր Մնացականյանը կացինը նետել է Գոռ Կարապետյանի ուղղությամբ, որի փայտե կոթը դիպչել է իր գլխին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք, Արթուր Մնացականյանը փայտե առարկայով հարվածել է ձախ կողային հատվածին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք: Հետո Արթուր և Մհեր Մնացականյանները քարերով կոտրել են բակում կայանված իր »Դեու Նեքսիա« մակնիշի 15ՍՍ249հ/հ-ի ավտոմեքենայի ապակիները և ծռել-վնասել թափքը, քարեր են նետել իրենց տանիքի ուղղությամբ, այդ ամբողջ ընթացքում շուրջ 1ժամ իր և իր ընտանիքի հասցեին տվել են սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ, որից հետո էլեկտրական սյան վրայից կտրել են իրենց տունը սնուցող հոսանքի մալուխը: Նշված արարքների համար ինքը բողոքում է Արթուր և Մհեր Մնացականյանների դեմ /հատոր 2 գ.թ. 1ա/:
* 08.05.2017թվականին այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի օպեր. հերթապահ, ոստիկանության մայոր Ա.Աբրահամյանի զեկուցագրով, համաձայն որի՝ 08.05.2017թվականին ժամը 01:20-ին, ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ օպերատիվ կառավարման կենտրոնից ահազանգ է ստացվել այն մասին, որ իրենց է ահազանգել անհայտ քաղաքացուհին և հայտնել, որ խնդրում է շտապ ոստիկան ուղարկել Քանաքեռ 32տուն, հարևանը հարձակվել է իր տան վրա, քարերով ջարդում է տունը, տան տանիքը և մեքենան /հատոր 2 գ.թ. 2/:
* 08.05.2017թվականին այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՊՊԾ գնդի 6-րդ վաշտի 1-ին դասակի ջոկի հրամանատար Հ.Հայրապետյանի զեկուցագրով, որի համաձայն՝ 08.05.2017թվականին թիվ 63 պարեկային ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացրել Քանաքեռ-Զեյթունի վարչական տարածքում, ժամը 01:20-ին ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ օպերատիվ կառավարման կենտրոնի կարգադրությամբ մոտեցել են Սարկավագի փողոցի 32տուն, այնտեղ իրենց է մոտեցել Շամամ Արայիկի Չաթոևը և հայտարարել, որ հարևանը հարձակվել է իր տան վրա, քարերով ջարդել է տունը և մեքենան/հատոր 2 գ.թ. 4/:
* 08.05.2017թվականին այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ- Զեյթունի բաժնի ՔՀԲ-ի օ/լ, ոստիկանության լեյտենանտ Գ.Ստեփանյանի զեկուցագրով, որի համաձայն՝ 08.05.2017թվականին ժամը 01:20-ին, ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ օպերատիվ կառավարման կենտրոնից ահազանգ է ստացվել այն մասին, որ Շամամ Արայիկ Չաթոևը խնդրել է շտապ ոստիկան ուղարկել, հարևանը հարձակվել է իր տան վրա, քարերով ջարդում է տունը, տան տանիքը և մեքենան: Այնուհետև, ժամը 02:20-ին Շ.Չաթոևը հայտնել է, որ ժամը 00:30-ի սահմաններում Մհեր Կարենի Մնացականյանը և նրա եղբայր՝ Արթուր Կարենի Մնացականյանն իր տան բակում վիճաբանել են ամուսնու եղբոր՝ Գոռ Ռուբիկի Կարապետյանի հետ և ծեծի են ենթարկել նրան, որից հետո Ա.Մնացականյանը կացինը նետել է Գ.Կարապետյանի ուղղությամբ, այնուհետև, Մհեր և Արթուր Մնացականյանները քարերով հարվածել են և կոտրել բակում կայանված »Դեու Նեքսիա« մակնիշի 15ՍՍ249հ/հ-ի ավտոմեքենայի ապակիները և ծռել, վնասել թափքը և այդ ընթացքում և այդ ընթացքում շուրջ մեկ ժամ շարունակ Շ.Չաթոևի և ընտանիքի անդամների հասցեին տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Մեկնելով դեպքի վայր, այնտեղից ոստիկանության բաժին են բերման ենթարկել Արթուր և Մհեր Մնացականյաններին /հատոր 2 գ.թ. 5/:
* 12.08.2017թվականին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32 տան բակային հատվածում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված և Շամամ Չաթոևի մոտից առգրավված անկյունակով՝ փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված »ՀՀ ՔԿ N371« կնիքի դրոշմով /հատոր 3 գ.թ. 164-165/:

Ամբաստանյալներ Մհեր Կարենի Մնացականյանին և Արթուր Կարենի Մնացականյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքների մասով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներ:

Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Մհեր Մնացականյանը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և օգտվելով իրեն վերապահված իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց /դատական նիստի արձանագրություն/:
Նախաքննությամբ սույն քրեական գործով 31.05.2017թվականին որպես կասկածյալի Մհեր Մնացականյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն ու փոքր եղբայրը՝ Արթուր Մնացականյանը աշխատում են Քանաքեռի գերեզմանոցում և կատարում են տարբեր աշխատանքներ: Իրենց հարևան Շամամը գերեզմանների վրայից հավաքում է ծաղիկներ, ծաղկեպսակներ, զամբյուղներ և հետո դրանք վաճառում է: Քանի որ իրեն և եղբորը բոլոր գերեզմանատերերը ճանաչում են՝ գիտեն, որ իրենք են զբաղվում գերեզմաններում առաջացած տարբեր հարցերով, նրանք դիմել են իրեն և եղբորը, որպեսզի իմանան, թե ով է և ինչի համար է գերեզմանների վրայից հավաքում ծաղկեպսակները և ծաղիկները: Ինքն իմացել է, որ այդ ամենը հավաքում է Շամամը, ինքը նրան և նրա ամուսնուն՝ Լոլոյին, որի անունը Լևոն է, զգուշացրել է, որ առանց գերեզմանատերերին տեղյակ պահելու միանգամից չհավաքեն այդ ամենը և, որ սպասեն մինչև գերեզմանի տերերը թույլ տան դրանք հավաքել: Վերջին անգամ Լևոնին ասելուց հետո, վերջինս ասաց, որ իր կնոջը՝ Շամամին կզգուշացնի այդ մասին: Մոտավորապես 20օր առաջ՝ մայիս ամսվա սկզբներին, ինքը և եղբայրը գերեզմանոցներում գերեզմանափոս էին փորում, ժամը 22:00-ի սահմաններում ավարտելով աշխատանքները, Արթուրի հետ միասին գնացել են տուն և կնոջ՝ Արփինեին ասել են, որ իրենց համար հաց պատրաստի, որ ուտեն: Արփինեն հաց է պատրաստել և թավայով պատրաստած ճաշը դրել է սեղանին՝ ուտելու համար: Դեռ չէին ավարտել հաց ուտելը, իրենց տուն է գնացել իրենց հարևան Լոլոն և մտնելով , իրենք նրան հրավիրել են հաց ուտելու, սակայն նա հրաժարվել է, ապա նստելով հարց է ուղղել իրեն, թե արդյոք իրենց միջև ինչ-որ հարց կա, թե ոչ, ինքը պատասխանել է, որ իրենց միջև որևէ հարց չկա: Այդ պահին ներս են մտել Լոլոյի կինը և եղբայրը՝ Շամամը և Գոռը: Մտնելով տուն հայհոյանքներ տալով, ասել է, որ »լավ եմ անում տանում եմ, ով չի ուզում երեխեքիս լավը, թող իրա երեխեն չապրի«: Նա այդ ամենն ասել է բարձր ձայնով և հայհոյանքներ տալով, իսկ Գոռն այդ ժամանակ ձեռքին եղած դանակով հարվածեց Արթուրի ձախ թևին, տեղից վեր կացավ Լոլոն և ասաց՝ »արա ես ինչ եք անում«: Սյդ պահին Գոռը սեղանի վրայից վերցրել է թավան և հարվածել իր գլխին: Այդ ընթացքում նրանց կողմից հայհոյանքները շարունակվում էին և ինքն ու Արթուրը նրանց դուրս են հանել իրենց տանից: Ինքը Գոռին ասել է, թե ինչի համար է հայհոյում, սակայն Գոռը խմած լինելով իրեն ասել է , որ լավ է անում և շարունակել է հայհոյել: Իրենց տան բակից Լոլոն և Շամամը Գոռին տարել են տուն, իսկ ինքը և Արթուրը վիճաբանությունից խուսափելու համար գնացել են դեպի գերեզմանները, քանի որ կանայք կային, նաև չէին ցանկանում վիճաբանությունը վերածվեր կռվի: Գերեզմաններում մոտ 20-25րոպե մնալով, սպասել են, որ մի քիչ հանդարտվի և վերադարձել են տուն: Հասնելով բակ նկատել են, որ իր »ջորի« 34MC994 հ/հ-ի ավտոմեքենան ամբողջովին վնասված է: Տեսնելով այդ ամենը, կնոջից հարցրել է, թե ով է այն արել, իսկ կինն ասել է, որ ավտոմեքենան կոտրել են Շամամը և նրա եղբայր Ռոմանը: Լսելով և տեսնելով այդ ամենը, Արթուրը վազելով մոտեցել է Շամամենց բակում կայանված Շամամի »դեյվու նեքսի« մակնիշի ավտոմեքենային, ինչից հետո լսվել է ավտոմեքենայի ապակիների կոտրվելու ձայները, ինչից հետո եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրենց տարել են ոստիկանության բաժին: Ավելի ուշ Արփինեից իմացել է, որ մինչ իրենց ավտոմեքենայի կոտրելը, իրենց տուն են գնացել Շամամը և նրա եղբայր Ռոմանը, որի ժամանակ վերջինս հարվածել է կնոջ կրծքավանդակին և կապտացրել էր ձախ ձեռքը: Օգտվելով կասկածյալի իր իրավունքից, Մ.Մնացականյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և քննիչի հարցերին պատասխանելուց /հատոր 1 գ.թ. 206-208, դատական նիստի արձանագրություն/:
02.06.2017թվականին և 29.08.2017թվականին որպես մեղադրյալի Մհեր Մնացականյանը հայտնել է, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, առաջադրված մեղադրանքն իրեն ամբողջովին պարզ է և հասկանալի, պարզ է նաև դրա բովանդակությունը: Ֆիզիկապես առողջ է, սակայն ունի հոգեկան խնդիրներ, սակայն որպես կասկածյալ հարցաքննության ժամանակ հայտնել էր, որ հոգեպես առողջ է: Իրականում ունի հոգեկան խնդիր և հաշվառված է հոգեբուժարանում, նախկինում հոգեկան հիվանդության հետ կապված ունեցել է 2-րդ կարգի հաշմանդամություն: Օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և քննիչի հարցերին պատասխանելուց /հատոր 2 գ.թ. 238-239, հատոր 3 գ.թ. 222, դատական նիստի արձանանգրություն/:
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Արթուր Մնացականյանը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և օգտվելով իրեն վերապահված իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց /դատական նիստի արձանագրություն/:
Նախաքննությամբ սույն քրեական գործով 31.05.2017թվականին որպես կասկածյալի Արթուր Մնացականյանը հայտնել է, որ իրեն պարզաբանվել է իր իրավուքներն ու պարտականությունները, ֆիզիկապես և հոգեպես առողջ է: Ինքն ու եղբայրը՝ Մհեր Մնացականյանը, աշխատում է Քանաքեռի գերեզմաններում և իրականացնում են տարբեր աշխատանքներ: Իրենց հարևան շամամը գերեզմանների վրայից հավաքում է ծաղկեպսակներ. զամբյուղներ, որից հետո դրանք վաճառում է, իսկ գերեզմանատերերն էլ, քանի որ իրեն և եղբորը ճանաչում են, և գիտեն, որ իրենք են զբաղվում գերեզմաններում առաջացած տարբեր հարցերով, դիմել են իրենց և հարցրել, թե ով և ինչու է գերեզմանների վրայից հավաքում ծաղիկները և ծաղկեպսակները: Դրանից հետո Մհերը մշտապես Շամամին և նրա ամուսնուն՝ Լոլոյին, ում անունը Լևոն է, զգուշացրել է, որ մարդկանց գերեզմանների վրայից ծաղիկները և ծաղկեպսակները միանգամից չհավաքեն տանեն, այլ սպասեն, որ գերեզմանատերերը դրանք մի կողմ նետեն՝ հետո տանեն, իսկ Լևոն ասել է, որ կնոջը կզգուշացնի այդ մասին: Դրանից հետո էլ Շամամը շարունակել է ծաղկեպսակները հավաքել, իսկ գերեզմանատերերը բողոքել են իրենց: Մոտ 20-25օր առաջ, օրը կոնկրետ չի հիշում, գերեզմանոցում գերեզմանափոս են փորելիս եղել Մհերի հետ և արդեն ժամը 22.00-ի սահմաններում ավարտել էին աշխատանքը և գնացել տուն: Տանը եղել են հարսը՝ Արփինե Ազիզյանը և նրա փոքր երեխան: Տուն գնալուց հետո Արփինեին ասել են, որ հաց պատրաստի և պատրաստված ճաշը Արփինեն թավայով դրել էր սեղանին, որպեսզի ուտեն: Հաց ուտելու ժամանակ իրենց տուն է գնացել իրենց հարևան Լոլոն, իրենք նրան հրավիրել են իրենց հետ հաց ուտելու և սուրճ խմելու: Նա նստելուց հետո Մհերին հարցրել է,թե արդյոք նրա հետ հարց ունի և հենց այդ պահին իրենց տուն են մտել Լոլոյի կինը և եղբայրը՝ Շամամը և Գոռը: Տուն մտնելուց հետո Շամամն ասել է, որ »ով չի ուզում իմ երեխեքը ապրեն, նրա երեխեքի մերը, նրա երեխեքը չապրեն«, ապա սկսել է իրենց հասցեին հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ, իսկ Գոռը դանակը ձեռքին մոտեցել է իրեն և դրանով հարվածել է իր ձախ թևի վերևի հատվածին: Այդ ժամանակ Լոլոն Գոռին մի կողմ է քաշել, իսկ Գոռն էլ սեղանի վրայից վերցրել է թավան և դրանով հարվածել Մհերի գլխին: Գոռից պաշտպանվելու համար նրան քաշքշելով դուրս է հանել տանից, իսկ նա այդ ընթացքում շարունակում էր սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնել իրենց ընտանիքի հասցեին: Երբ ինքն ու Մհերը Գոռին հանել են դուրս, իրենց է մոտեցել Գոռի մայրը՝ Հռիփսիմեն և ասել, որ զանգելու է ոստիկանություն, ապա Շամամը, Լոլոն և Հռիփսիմեն Գոռին տարել են տուն: Որպեսզի կռիվը շարունակություն չունենա, ինքն ու Մհերը գնացել են գերեզմաններ: Մոտ 15-20րոպե անց գնացել են տուն և տեսել են, որ իրենց »Վազ 2101« մակնիշի 34MC994հ/հ-ի մեքենայի ապակիները և դռները ջարդել են: Այդ տեսնելուց հետո ինքը կոտրել է Շամամի բակում կայանված »Դեյու նեքսիա« մակնիշի մեքենան, սակայն այս պահին չի հիշում, թե ինչով և ինչպես է այն կոտրել: Դրանից հետո եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրենց տարել են բաժին: Ցանկանում է նաև հայտնել, որ երբ Գոռը գնացել է իրենց տուն և կռվի բռնկվել իրենց հետ, տանից դուրս հանելուց նրա հողաթափերից մեկ թայը մնացել է իրենց տանը: Այս ամենից հետո Արփինեից տեղեկացել է, որ գերեզմանոց գնալուց հետո իրենց տուն է գնացել Շամամի եղբայրը՝ Ռոմանը, տան մեջ հարվածել է Արփինեին, այնուհետև դուրս են եկել և ջարդել իրենց մեքենան: Ինքն ու Մհերը ոչ ոքի չեն հարվածել, սակայն Գոռը երբ դուրս է եկել տանից, վազելով գնացել է, որ քար վերցնի, սակայն խմած լինելու պատճառով ընկել է՝ սայթաքել է կամ ոտքն է դիպել քարին: Բացի նշված անձանցից այլ անձ ներկա չի գտնվել և չեն միջամտել միջադեպին: Ինքը փայտյա կոթով կացին չի նետել Գոռ Կարապետյանի ուղղությամբ, փայտյա առարկայով չի հարվածել Շամամին, ինքն է միայն կոտրել Շամամի մեքենան, քանի որ նրանք էլ ջարդել էին իրենց մեքենան, իրենք նրանց տան ուղղությամբ քարեր չեն շպրտել, երկկողմանի հայհոյանքներ չեն հնչել, Շամամի տան հոսանքը չեն կտրել: Իրենց տուն գալուց հետո իրենք Շամամենց տանից դուրս են հանել և այդ ամենը շատ կարճ է տևել, իսկ դրանից հետո նրանք գնացել են տուն, իսկ ինքն ու Մհերը գնացել են գերեզմաններ, որի ժամանակ արդեն խոսակցությունը դադարել էր: Դրանից 15-20րոպե հետո վերադարձել են և տեսնելով իրենց կոտրված մեքենան, կոտրել են Շամամի ավտոմեքենան, որը ևս շատ կարճ ժամանակ է տևել, իսկ դրանից անմիջապես հետո եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրենց տարել են բաժին: Հայտնում է, որ իրենք հարևաններով հաշտվել են, միմյանցից որևէ բողոք կամ պահանջ չունեն /հատոր 2 գ.թ. 194-199, դատական նիստի արձանագրություն/:
06.06.2017թվականին որպես մեղադրյալ, 29.08.2017թվականին որպես անչափահաս մեղադրյալի Արթուր Մնացականյանը հայտնել է, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, առաջադրված մեղադրանքն իրեն ամբողջովին պարզ է և հասկանալի, պարզ է նաև դրա բովանդակությունը: Նախկինում որպես կասկածյալի հարցաքննվելիս դեպքի վերաբերյալ տվել է մանրամասն ցուցմունքներ, որոնք այժմ պնդում է և ավելացնելու ոչինչ չունի: Օգտնելով մեղադրյալի իր իրավունքից հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և քննիչի հարցերին պատասխանելուց /հատոր 3 գ.թ 49-50, 215, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Շամամ Չաթոևը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունեն: Դեպքից երկար ժամանակ է անցել և շատ բան չի հիշում: Դեպքի վերաբերյալ միայն կարող է հայտնել, որ ամիսն ու օրը կոնկրետ չի հիշում, եղել են տանը, իսկ այդ օրը Մհերը մի քիչ խմած է եղել և իրենց բակում նա խոսում էր և այդ ձայներից իրենք տանից դուրս են եկել, հետո լսել է, որ Մհերը Արթուրի հետ կանգնած հայհոյում էր, սակայն այդ ժամանակ դեռևս իրենց ուղղված որևէ բան չի եղել: Հետո գնացել է ներս, որպեսզի լվացքը վերցնի փռելու համար, երբ դուրս է եկել Մհերը հայհոյում էր իրեն և ասում, որ »օդերդ կփակեմ«: Ինքը ձայն չի հանել և երեխաներին վերցնելով մտել է տուն, որից հետո Արթուրն ու Մհերը գնացել են, ապա նրանց տեսել է արդեն տուն մտնելու ժամանակ՝ գարեջուրը ձեռքներին: Կեսգիշերին, ժամը կոնկրետ չի հիշում երբ, իրենց տանը եղել է սկեսուրի հետ, այդ ժամանակ Լևոնը տանը չի եղել, այդ ընթացքում մի քանի անգամ ամուսնու եղբայրը՝ Գոռն է եկել իրենց տուն և հարցրել մորը արդյոք տուն չի գնում քնելու, իսկ մայրն ասել է, որ սպասում է Լևոնին: Դրանից հետո գոռգոռոց է լսել դրսից, դուրս է եկել և տեսել, որ Մհերը կռիվ է անում և տեսնելով, որ կռիվ է վազելով ինքն ու սկեսուրը գնացել են և բաժանել նրանց: Հետո Արթուրիկին է տեսել, ում ձեռքին կացին է եղել կամ դրա նման ինչ-որ առարկա և երբ նա վազելով եկել է ու ինքը գնացել է նրան ընդառաջ, նրան բռնելու ժամանակ այդ առարկայի փայտյա մասը դիպել է իր ճակատին, ապա թափահարել է նրա ձեռքը և կացինն ընկել է նրա ձեռքից: Հետո նա նույնպես հարձակվել է Գոռի վրա և ինքն ու սկեսուրը բաժանել են նրանց, ապա Գոռին տարել են տուն, իրենք նույնպես մտել են տուն և փակել դուռը, ինչից հետո նրանք սկսել են քարերով խփել, ապա մեքենան են ջարդել, սակայն չի տեսել, թե նրանցից ով է դա արել, սակայն այդ քարերը նետելու պահին են ջարդել: Հետո տեսնելով, որ նրանք քարերն արդեն նետում են դեպի իրենց լուսամուտը, իսկ երեխան այնտեղ է քնում, բացել է մյուս լուսամուտը և գոռալով ասել է, որ զանգահարում է ոստիկանություն և այդ պահին էլ զանգահարել է, նրանք դա լսելով դադարել են քարերով հարվածել: Այդ ժամանակ իրենց լույսերն էլ են անջատվել: Լույսերն անջատվելուց հետո նրանք հանդարտվել են և այդ ժամանակ ինքն է գնացել դեպի նրանց տուն և գոռալով ասել է, որ դուրս գան, ինքը բացել է դուռը և տեսել է, որ Մհերի կինն ու երեխան են տանը, ով ասել է, որ Մհերը տանը չի, որից հետո նրանց տանից դուրս գալուց զայրացած խփել է նրանց մեքենային: Այս դեպքից ավելի շատ վիրավորվել էր նրանցից, որ իր հասցեին այդքան հայհոյանքներ են տվել: Հիմնական աշխատանք չունի, միայն գերեզմանատերերի ցանկությամբ գերեզմաններ է մաքրում, հավաքում է նաև պսակներ, որոնք տուն է բերում, սարքում, մաքրում և վաճառում է, պսակների բաղկացուցիչ մասեր երբեք չի վաճառել: Մհերի հետ խոսակցություն եղել է, նա գոռալով իրենց վրա ասել է, որ գիշերով բակից ապրանք եք վաճառում: Մինչ այդ նման խոսակցություն իրենց միջև չէր եղել, նրանք նույնպես ապրանք էին հավաքում և շատ անգամ հենց Մհերն է իրեն ասել, որ գնա այդ ապրանքը տանի: Այդ խոսակցության ժամանակ է, որ Մհերն ասել է »օդերդ կփակեմ«, նկատի ունենալով, որ ծաղկի պսակների ոտերը ինքը այլևս չէր կարող հավաքել: Բացի այս խոսակցությունը, դրանից առաջ նման խոսակցություն չէր եղել: Դեպքի ժամանակ ի սկզբանե ինքը Մհերի հայհոյանքների ձայնից է դուրս եկել և չգիտի, թե դրանք ում են ուղղված եղել, այդ ժամանակ իր անունը չի շոշափվել: Հետո իրենց տուն Արփինեն է եկել և ներողություն է խնդրել միջադեպի կապակցությամբ: Մհերն ու Արթուրը քարերը նետել են իր մեքենայի և տան ուղղությամբ, չգիտի, թե նրանք ինչի համար էին ցանկանում իրենց վնասել: Մի քանի անգամ լուսամուտից նրանց ասել է, որ քարեր չնետեն, սակայն տեսնելով, որ նրանք շարունակում են, ինքն է սկսել քարեր նետել նրանց ուղղությամբ, որպեսզի հեռանան, նրանք հետ են գնացել, սակայն կրկին վերադարձել են, սակայն այս անգամ ոչ թե քարերով հարվածելու, այլ բռունցքներով և այդ ժամանակ ինքը հատակը մաքրելու համար նախատեսված փայտով հարվածել է Արթուրին: Այդ միջադեպի ժամանակ տանը եղել են ինքը, սկեսուրը և տեքրը՝ Գոռ Կարապետյանը, իրենք նրան չեն թողել դուրս գա: Գոռը դուրս է եկել արդեն այն ժամանակ, երբ ոստիկանությունն է եկել: Այնպիսի նպատակ է եղել, որ Արթուրի թիրախն ինքն է եղել, նա փայտով հարվածել է իր մեջքին, որից ինքը ստացել է մարմնական վնասվածք: Քարերով հարվածելու արդյունքում իր մեքենայից »բան չէր մնացել«: Իրենք հարևաններ գրեթե չունեն: Կռվի ավարտին այլ վնաս իրենց չի պատճառվել, տան հետ ամեն ինչ նորմալ է եղել: Իրենց հոսանքը նրանց տան մոտից է գալիս և մտածել են, որ նրանք են անջատել, քանի որ այդ ժամանակ քամի կամ այլ բան չի եղել, սակայն կոնկրետ կտրելուց չի տեսել, չի հիշում նրանց տանը հոսանք եղել է, թե ոչ: Գերեզմանների շրջակայքում ով կա, գերեզմաններ մաքրելով են ապրում, գերեզմաններն իրենց մեջ բաժանված չէ, թե ով որը պետք է մաքրի, ուղղակի հարցնում են գերեզմանատիրոջը: Իրենց միջև նախկինում թշնամություն կամ խոսակցություն չի եղել, միայն այդ անգամն է եղել, որը թյուրիմացության արդյունք էր: Իրենց տնակները շատ մոտ են գերեզմաններին, իսկ իրենց և Մհերենց տների միջև հեռավորությունը մոտ 20մետր է: Մոտակայքում հիմնարկություն չկա, միայն մոտ 20մետր հեռավորության վրա մեկ հարևան ունեն, այլ հարևաններ չկան: Չի նկատել դեպքի ժամանակ նա այնտեղ է եղել, թե ոչ: Ոստիկանություն կանչելուց հետո է գնացել Մհերենց տուն, այն ժամանակ, երբ հեռվից տեսել է լույսերը և հենց այդ պահին է գնացել, սակայն Արփինեն ասել է, որ Մհերը տանը չի, մինչև ոստիկանների գալը տանից դուրս չի եղել: Միջադեպի ժամանակ իր ամուսինն ու եղբայրը չեն եղել, իսկ Մհերի տանը միայն ինքն է եղել, տեքրը չի եղել: Չի կարող ասել, թե ինչպես է իր տեքոր լաթը հայտնաբերվել Մնացականյանների տանը: Տեքոր կողմից միջադեպի ժամանակ Մնացականյաններին սպառնալիք չի հասցվել, նա չէր կարող դա անել, քանի որ ուժեղ չէ: Ամբաստանյալներից որևէ բողոք կամ պահանջ չունի, հաշտվել են նրանց հետ: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ ամբողջությամբ պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները: Ինքն է խնդրել, որ իր ցուցմունքը համակարգչի միջոցով գրվի, այն իր խոսքերից է գրված, որը վերջում կարդացել և ստորագրել է: Չի իմացել, թե նրանք ինչի համար էին հայհոյում և ինչ նպատակ է հետապնդել: »Սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով տարված...« արտահայտությունն ինքը չի հիշում, հնարավոր է նախաքննական ցուցմունքներով ինքն ինչ-որ նման բան է ասել և նման ձև է շարադրվել: Կացին եղել է, Արթուրն այն չի նետել, ուղղակի ինքը նրա ձեռքը թափահարել է և այն ընկել է: Իրենց ընտանիքների միջև ընդհանրապես գերեզմանները մաքրելու, մեկը մյուսի տարածք ներխուժելու վերաբերյալ խոսակցություն, դժգոհություն չի եղել: Վիճաբանությանը որևէ մեկը չի միջամտել, չի բաժանել, մարդիկ չեն եղել, չեն լսել, որևէ մեկը չի եղել, իրենց մի կողմը գերեզմաններն են, մյուս կողմը ոչ ոք չի ապրում, գերեզմաններում մարդ չի եղել, քանի որ գիշեր էր: Մհերն իրեն առանց պատճառի է հայհոյել, միայն դրանից մոտ երեք օր առաջ նկատել է, որ իր նկատմամբ լարված է: Մհերի մայրն իրեն ասել է, որ գերեզմանների վրայից չհավաքի ծաղկեպսակների փայտերը, քանի որ այն իր տղաներն են հավաքելու, որից հետո էլ Մհերը լարված է եղել իրենց հետ, որից հետո էլ վեճ է առաջացել /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Շամամ Չաթոևը նախաքննությամբ նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2017թվականի հունվար ամսին իրենց հարևանությամբ գտնվող տնակ բնակվելու են տեղափոխվել Մհեր Մնացականյանն իր կնոջ՝ Արփինեի և երեխայի հետ միասին: Մի փոքր իրենից հեռու է գտնվում նրանց մյուս տնակը, որտեղ բնակվում են Մհերի մայրը՝ Անժիկը և եղբայրը՝ Արթուր Մնացականյանը: Ինքը մշտական աշխատանք չունի: Քանի որ իրենց տունը գտնվում է գերեզմանների հարևանությամբ, գերեզմաններ է մաքրում: Այնտեղ գտնվող ծաղկեպսակների մնացորդ փայտերը հավաքում է, տանում և հանձնում է ծաղկի խանութներին, որի դիմաց իրեն որոշակի գումար են վճարում: Մհեր ու Արթուր Մնացականյանները գերեզմանների վրա գործ են անում՝ սարքում են ու մաքրում: Վերջին ժամանակահատվածում Մհերի մայրը՝ Անժիկն իրեն զգուշացնում էր, որ այլևս գերեզման մաքրելուց ծաղկեպսակի փայտերը չհավաքի, որ դա իր տղաները պետք է հավաքեն: Դրանից հետո զգացվում էր, որ Մհերն իրենց նկատմամբ թշնամաբար է տրամադրված, քանի որ հաճախ հարբած գալիս էր տուն, ճանապարհին իրեն տեսնելիս հայհոյում էր, անպատվում: Նա ասում էր՝ »Ձեր օդերը փակելու եմ, սրանից հետո տանից դուրս չգաք, սոված սատկեք, որ զգաք դուք ով եք, ես ով եմ«: Մի խոսքով, նա իր անձը կարևորելու նպատակ ունի: Երբ նա խմած է լինում, »ծովը ծնկներից է լինում«, նրան թվում է, որ կարող է ուրիշի կնոջը՝ հայհոյել: 2017թվականի մայիսի 7-ին երեխաների հետ գտնվել է տանը, ժամը 15:00-ի սահմաններում տանից երեխաների հետ դուրս է եկել, որ լվացքը փռի, իսկ Մհերն այդ ժամանակ կանգնած է եղել իրենց ավտոտնակի առջև: Նա իրեն տեսնելով սկսել է սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ հնչեցնել իր հասցեին՝ երեխաների ներկայությամբ: Նրան ճանաչելով՝ ոչինչ չի պատասխանել ու մտել է ներս, որպեսզի չլսի նրա հայհոյանքները, բայց նա շարունակում էր գոռգռալ և հայհոյել, քանի որ այդ ամենը պարզ լսվում էր տանից: Զգացվում էր, որ նա կրկին հարբած վիճակում էր, իսկ այդ ամենը տևել է մոտ 15րոպե: Դրանից հետո մեքենայի ձայն է լսել և բացելով դուռը տեսել է, որ Մհերն իր եղբոր՝ Արթուրի հետ մեքենայով եկել իրենց բակ: Տղան՝ ութամյա Կարենն իրեն ասել է, որ իրեն դուրս են կանչում, սակայն ինքը դուրս չի եկել և երեխային ասել է փոխանցի, որ դուրս չի գալու: Մոտ կես ժամ հետո Մհերը և Արթուրը մեքենայով վերադարձել են՝ գարեջուրը ձեռքներին, Մհերն էլ ասել է՝ »հեսա տեսեք ձեր օդերը ոնց եմ փակելու«: Դրանից հետո նրանք հեռացել են, բայց անընդհատ գարեջուրը ձեռքներին գնում գալիս էին: Կեսգիշերն անց էր, ժամը մոտավորապես 00:30-ի սահմաններում երեխաների և ամուսնուս մոր՝ Հռիփսիմեի հետ գտնվել են տանը, ամուսինը՝ Լևոնը դեռևս տուն չէր եկել: Այդ պահին եկել է Գոռը, հարցրել է, թե Լևոնն ուր է, իսկ ինքն ասել է, որ նա տանը չէ: Գոռը Հռիփսիմեին հարցրել արդյոք նա չի գնում քնելու, իսկ Հռիփսիմեն ասել է, որ դեռևս ոչ, որից հետո Գոռը դուրս է եկել բակ: Այդ պահին լսվել է Մհերի ձայնը, նա դիմելով Գոռին ասել է՝ »էտ ովա ըտե, արի ստե հլը արա« ու հայհոյել է, Գոռն ասել է՝ »էդ ում հետ ես, արա«, ինքը դուրս է եկել բակ և տեսել, որ Մհերը վազելով մոտեցել ու բռունցքով հարվածել է Գոռին, վերջինս ընկել է գետնին: Մհերը շարունակել է ընկած ժամանակ բռունցքներով հարվածներ հասցնել Գոռին: Այդ պահին նկատել է, թե ինչպես իրենց տան դիմաց գտնվող տնակից Մհերի եղբայրը՝ Արթուրը, կացինը ձեռքին վազելով մոտեցել է ու կացինը նետել Գոռի ուղղությամբ: Ինքը կանգնած է եղել Գոռից առաջ և կացնի փայտյա կոթը դիպել է իր գլխին, որից ինքը ստացել է մարմնական վնասվածք՝ ճակատի հատվածն ուռել և այտուցվել էր: Արթուրը շարունակում էր հարվածներ հասցնել Գոռին, ձեռքերով, ոտքերով և քարով, ինչի արդյունքում Գոռի գլուխը վնասվել էր, արյուն էր հոսում: Գոռը գոռում էր, որ բաց թողնեն ու չհարվածեն, սակայն նրանք շարունակում էին հարվածել: Ինքը փորձում էր բաժանել և հնարավորինս չէր թողում, որ հարվածեն Գոռին: Այդ ամբողջ ժամանակահատվածում Արթուրը և Մհերը շարունակում էին բարձր ձայնով բղավել և սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ հնչեցնել իր հասցեին: Գոռն ընկած էր գետնին ու չէր կարողանում բարձրանալ, նրան շարունակ հարվածում էին: Սկեսուրը՝ Հռիփսիմեն նույնպես դուրս է եկել ու սկսել բաժանել տղաներին: Ինքն ու Հռիփսիմեն մի կերպ Գոռին քաշելով տարել են դեպի տան կողմը, իսկ ինքը Մհերին ասել է, որ եղբորը վերցնի և գնան այնտեղից: Այդ ժամանակ Մհերն ասել է՝ »Արթուր վրա տուր, ջարդի« և միասին սկսել են քարերով հարվածել: Հետո Արթուրը վերցրել է ինչ-որ ձող, որը չգիտի փայտյա էր, թե երկաթյա և հարձակվելով խփել է իր կողային հատվածին, որի հետևանքով ստացել է մարմնական վնասվածք, որից հետո հատակը մաքրելու փայտով մեկ անգամ հարվածել է Արթուրին: Նրանք մի փոքր հետ գնացին, որ քարեր հավաքեն, իսկ իրենք էլ մտել են տուն, որ ոստիկանություն զանգեն: Դրանից հետո նրանք հարձակվել են և սկսել քարերով և երկաթյա կտորով կոտրել բակում կայանված իր »Դեվյու Նեքսիա« մակնիշի 15ՍՍ246հ/հ-ի ավտոմեքենայի ապակիները: Նրանք հարվածում էին մեքենային, որի հետևանքով բացի ապակիներից ծռվել-վնասվել է նաև տանիքը: Քարերն այնքան շատ էին նետում, որ նույնիսկ հասնում էր տան տանիքին:Այդ ամբողջ ընթացքում՝ շուրջ մեկ ժամ, նրանք բարձրաձայն իր ու ընտանիքի, նույնիսկ մանկահասակ երեխաների հասցեին տալիս էին լկտի սեռական բնույթի ամենատարբեր հայհոյանքներ: Մհերն ասում էր՝ »երեխաներիտ ըսենց անեմ, ընենց անեմ«, մի խոսքով բարձրաձայն հայհոյում էին ամենատարբեր բնույթի, ոնց կարողանում էին սեռական բնույթի հայհոյանքներ էին հնչեցնում: Տեսնելով, որ նրանք շարունակ հայհոյում ու քարերով հարվածում են, ինքը Հռիփսիմեի հեռախոսով զանգահարել է ոստիկանություն, պատուհանը բացել և հետո է բարձրաձայն խոսել, որ Արթուրն ու Մհերը լսեին և դադարեին քարերով հարվածել: Նրանք տեսնելով, որ ոստիկանություն է զանգում՝ հեռացել են, սակայն գնալուց առաջ էլեկտրասյունից կտրել են իրենց տունը սնուցող հոսանքի մալուխը: Հետո կրկին վերադարձել են ու կրկին սկսել քարերով հարվածել մեքենային, տան պատին, պատուհանի կողքի քարերին: Ինքն անհանգստացել է, որ քարերը կդիպեն պատուհանին, իսկ երեխան այդ սենյակում քնած էր ու կարող էր ապակին կոտրվելու դեպքում վնասվել: Այդ պահին եկել են ոստիկանության աշխատակիցները: Նշում է, որ կոտրված են ավտոմեքենայի առջևի, հետևի, կողային ապակիները, վնասվել է թափքը, սակայն հստակ նշել չի կարող, թե որքան գույքային վնաս են պատճառել իրեն: Այնուամենայնիվ բողոքում է նրանց դեմ, ցանկանում է, որ պատժվեն: Երբ ինքն ու սկեսուրը դուրս են եկել և խնդրել, որ չհարվածեն Գոռին ու չհայհոյեն, նրանք իրենց էլ են սկսել հայհոյել: Ինքն Արթուրի հարվածներից ստացել է վնասվածքներ գլխի և ձախ կողի շրջանում, որի կապակցությամբ հայտնում է իր բողոքը: Արթուրը և Մհերը սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով տարված սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ են հնչեցրել, հարվածներ հասցրել իրեն և Գոռին, ինչի հետևանքով երեխաները վախեցել են: Իր ամուսինը՝ Լևոնը տուն է վերադարձել արդեն ոստիկանություն զանգահարելուց հետո, երբ դեռ քարերով հարվածում էին, նա վեճին չի մասնակցել: Ուրիշ ոչ ոք չի միջամտել այդ ամենին: Մոտակայքում կողմնակի անձանց չի նկատել: Հենց սկզբից Մհերն է հարվածել Գոռին, նա ընկած էր գետնին, նրան անընդհատ հարվածում էին և նա նույնիսկ չէր կարողանում պաշտպանվել, ինչպես կարող էր հարվածել նրանց: Մհերի տան անդամները նույնպես ներկա էին այդ ամեին, նրանք բոլորն էլ դրսում էին, Մհերի կինը՝ Արփինեն նույնպես երեխայի հետ դրսում էր, սակայն նա չէր խառնվում: Միջադեպի ընթացքում մեկ անգամ կացնի պոչը կպել է իր գլխին, իսկ հետո Արթուրը նաև ինչ-որ փողով հարվածել է ձախ կողքին ու պատճառել մարմնական վնասվածքներ: Հետո Գոռին բաժանելու ժամանակ, Արթուրը մի քանի անգամ ոտքով հարվածել է իր ոտքերին: Կոնկրետ Մհերն իրեն չի հարվածել, իրեն հարվածներ է հասցրել միայն Արթուրը: Նրանք Գոռին էին հարվածում, բազմաթիվ հարվածներ են հասցրել Գոռին ու շարունակ հայհոյում էին իրենց: Ինքը հատակը մաքրելու փայտով հարվածել է Արթուրին, Մհերի »ժիգուլի« ավտոմեքենայի կողային երկու ապակիներն է կոտրել, որքանով որ հիշում է: Իրենց ավտոմեքենան 2-3օր առաջ վաճառել է՝ »Լիստ.ամ« կայքով է գնորդ գտել, նրանք եկել են և տարել են մեքենան, սակայն տվյալ գնորդի անունը, հասցեն կամ որևէ այլ տվյալ չգիտի: Հայհոյանքները և գոռգոռոցը բավականին երկար ժամանակ էր շարունակվում՝ մեկ ու կես ժամից հաստատ ավելի, իսկ սեռական բնույթի հայհոյանքները շատ բարձր լսվում էին իրենց տանը: Ինքն ու Գոռը մեկ-երկու անգամ բարկացած պատասխանել են նրանց գոռգոռոցին, բայց Արթուրը և Մհերն անդադար սեռական բնույթի ամենատարբեր լկտի հայհոյանքներ են հնչեցրել: Իր սկեսուրը՝ Հռիփսիմեն ընդհանրապես չի խառնվել վիճաբանությանը, նրան չեն հարվածել, նա էլ չի հարվածել, նա միայն Գոռին է տուն տարել: Ինքն ու Գոռը Մհեր Մնացականյանի տուն չեն գնացել, Արփինեին ոչ ոք չի հարվածել: Մհերի մեքենայի ապակին ինքն է կոտրել, իսկ եղբայրը՝ Ռոմանն ընդհանրապես այդ օրը այնտեղ չի եղել, որքանով գիտի նա ընկերների հետ այդ օրը գնացել էր »Պողոս-Պետրոս« եկեղեցի, որքանով գիտի գնացել էր Բալահովիտ /հատոր 2 գ.թ. 85-91, 154, 189-190, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Գոռ Կարապետյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի, հարևաններ են: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ այդ օրը գյուղից է եկել, օղի է վերցրել և գնացել տուն, հաց կերել և խմել, իսկ մայրը տանը չի եղել, եղել է եղբոր տանը: Տեսնելով, որ արդեն ուշ է գնացել է մորը հարցնելու արդյոք տուն չի գալիս, իսկ մայրն ասել է, որ սպասում է եղբորը: Այդ ժամանակ հայհոյանքներ է լսել և մոտեցել է իմանալու, թե ինչու է հայհոյում, որից հետո տեղի է ունեցել վիճաբանություն: Քանի որ ինքն այդ ժամանակ խմած է եղել, իրեն հարվածել են և ինքն ընկել է, իսկ Արթուրիկը քարով գլխին է հարվածել: Վեճ չի եղել, ուղղակի ինքը մոտեցել է, որ ասի չհայհոյեն, ինչից էլ իր, Մհերի և Արթուրի միջև վեճ է առաջացել: Տարածքում, որտեղ իրենք բնակվում են գերեզմաններ է, որտեղ երկու տնակներ են, այլ բան չկա: Բացի իրենցից և Մհերենցից մեկ հարևան ունեն, ովքեր տանը չեն լինում, այդ տնակի մեջ ապրել չի լինի, նրանց գրեթե չի էլ ճանաչում: Այնտեղ որևէ մեկի հետ չի շփվում, միայն բարևում է և անցնում, չի կարող ասել, թե նրանք իրենց ինչպես են դրսևորում, որպես հարևան վատ բան չի տեսել նրանցից: Դեպքը կիրակի օրն է եղել, սակայն ամսաթիվը չի կարող ասել,գիշերը ժամը 11-ի սահմաններում, մի քանի անգամ գնացել է եղբոր՝ Լևոնի տուն, մորը տուն կանչելու նպատակով, սակայն մայրն ասել է, որ մինչև եղբայրը տուն չգա, չի գալու: Հետո Մհերի և Արթուրի կողմից իրենց հասցեին ուղղված հայհոյանքներ է լսել և դուրս է եկել իմանալու, թե ինչու են հայհոյում, ասել է, որ չհայհոյեն, որից էլ վեճ է առաջացել: Չգիտի, թե առիթն ինչն է եղել, որ նա հայհոյել է: Չի կարող ասել, թե նա ինչ է պատասխանել իր դիտողությանը՝ չհայհոյելու վերաբերյալ, սակայն ասել է »լավ եմ անում«-ի նման մի բան, որից հետո իրեն խփել է Մհերը, որից հետո ինքն ընկել է, իսկ հետո էլ Արթուրն է քարերով հարվածել: Ինքը մեկ կամ երկու անգամ խփել է Մհերին, Արթուրին չի հարվածել: Հետո հարսն ու մայրը իրեն տուն են տարել: Բացի այդ հարսը՝ Շամամն իրեն ասել է, որ Արթուրը տապոռ է իրենց վրա ուղղել, սակայն ինքն այդ պահը չի տեսել, չգիտի դրանից հարսին վնաս պատճառվել է, թե ոչ: Ինքը դեպքի ժամանակ հողաթափերով է եղել, իր հիշելով դեպքից հետո հողաթափերն իր հագին չեն եղել: Ինքն անձամբ Մնացականյանների հետ որևէ խնդիր չունի, չի կարող ասել եղբոր ընտանիքն ունի, թե ոչ: Թե դեպքն ինչ պատճառով է եղել, չի կարող ասել: Ինքը աշխատում է որպես բանվոր, գերեզմանատանը չի աշխատում: Մինչև այս դեպքն իրենց ընտանիքների միջև վիճաբանություն չի եղել, ոստիկանություն չեն գնացել: Կացինը նետելու պահը չի տեսել, ինքը հակառակ է կանգնած եղել: Իրենց և Մհերենց տան միջև կա մոտ 20մետր հեռավորություն և այնտեղ կա նաև ազատ տարածք, որը շատ մոտիկ է և կռիվը հենց այդ ազատ տարածքում է եղել, որտեղ կանգնած է նաև հարսի մեքենան: Մնացականյանների հետ վեճի ժամանակ նրանց տնակում չի եղել, հարսի հետ նրանց տնակ չի մտել, չի տեսել, որ Ռոման Չաթոևին նույնպես նրանց տնակում կամ դեպքի վայրում չի տեսել: Մնացականյանների մեքենան ջարդելու ժամանակ ինքը ներսում է եղել և չի տեսել այդ պահը: Քանի որ բակ էր գնացել հողաթափերով, հնարավոր է կռվի ժամանակ է այն իր հագից դուրս եկել, չի կարող ասել, թե այն ինչպես է հայտնաբերվել Մնացականյանների տնակում: Ինքն առանց հողաթափերի է գնացել տուն, սակայն հետո ոստիկանության գալուց հետո հագել է կոշիկները: Չի կարող ասել, թե կացինը դեպքից հետո ինչ է եղել: Իր և եղբոր տնակի լույսը չի կարող ասել, թե ինչ պատճառով է մարել, ինքն այդ ժամանակ տանն է եղել: Իրենց տունը սնուցող հոսանքի լարը հենասյան վրա է, լարը մեկ ամբողջական չէ, կտրտված էլ կա, քամու տատանումից այն լինոմ է, որ անջատվում է: Չգիտի լարը կտրել են, թե ոչ, ինքը չի տեսել: Այդ օրը շատ էր խմել՝ 7-8բաժակ, սակայն քննիչին ասել էր, որ 2-3բաժակ է խմել, խմելուց հետո քնում է և որևէ մեկին նեղություն չի տալիս, իսկ խմած ժամանակ հնարավոր է բաներ լինի չհիշի: Չգիտի, թե Մհերն ինչի է հայհոյել և հարվածել: Իր ընտանիքի անդամների նկատմամբ ճնշում չի եղել, սակայն վախեցել է նրանց անվտանգության համար, քանի որ ամեն ինչ էլ պատահում է, սակայն այդ վախը չի կարող ազդել իր գործողությունների վրա, ինքն իր բնույթով միշտ էլ զգուշավոր է եղել, չի կարող ասել, թե իրենց միջև թշնամություն լինելու դեպքում Մհերն ինչ կարող էր անել: Չգիտի, թե նրանք ինչու են հայհոյել, սակայն իմացել է, որ դեպքից առաջ գերեզմանոցի ծաղկեպսակների հետ կապված ինչ-որ միջադեպ է տեղի ունեցել կապված այն բանի հետ, թե ով պետք է այն տաներ՝ հարսը, թե նրանք: Խոսակցությունը եղել է Արթուրի և Շամամի միջև, Արթուրն է Շամամին ասել, որ նա չպետք է տանի, իսկ Շամամը չգիտի, թե ինչ է ասել, սակայն այս խոսակցությունը դեպքի հետ կապ չունի և չգիտի, թե դա դեպքից քանի օր առաջ է եղել: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում որևէ մեկը կամ քննիչն իրեն չի ճնշել, ինչ ասել է և գրել է իր կամքով է եղել, պնդում է իր ցուցմունքները, մասնավորապես պնդում է իր վերջին ցուցմունքը: Մհերի հարվածից է ինքն ընկել: Արթուրը երկու և ավելի անգամ է հարվածել իր գլխին, ինքը կացինը տեսել է, այն կացինին շատ նման է եղել: Ցուցմունքներում նշել է, որ Մնացականյաններն իրենց վրա »շառ են արել«, նկատի ունենալով այն, որ նրանք նշել էին, թե իբր իր եղբայրն էլ է այնտեղ եղել, սակայն նման բան չի եղել: Դեպքի ժամանակ մարդիկ, հասարակություն չի հավաքվել, այնտեղ մարդ չի եղել, իրենք հարևան չունեն ընդհանրապես, մեկ հարևան է, այն էլ իր իմանալով դեպքի ժամանակ տանը չի եղել, չգիտի նա հարցաքննվել է, թե ոչ: Ոստիկանական համազգեստով աշխատակիցներն իրեն տարել են ոստիկանություն, չգիտի, թե ում մոտ, որից հետո իրեն հարցրեր են տվել և ինքը պատասխանել է, քննիչին ուղղված դիմումն ինքն է գրել, իրեն հարցեր են տվել և պատասխաններն ինքը գրել է այդ դիմումի մեջ, իրականությունն է գրել: Դիմումից հետո չի հիշում, թե քննիչն իրեն երբ է կանչել: Չգիտի իր մայրը Մնացականյանների մոր վերաբերյալ քրեական գործով դատարանում ցուցմունք է տվել, թե ոչ: Քննիչին ուղղված դիմումը գրել է առերեսվելուց հետո՝ քննիչի մոտ, այդ դիմումը գրելու համար իրեն որևէ մեկը չի տարել, ինքն է գնացել և գրել՝ Մհերի կնոջ հետ առերեսումից հետո, երբ նա ասել է, որ իբր իր եղբայրն էլ է այնտեղ եղել: Իրեն որևէ մեկը չի վախեցրել, ինքն է ուղղակի վախեցել, ինքը դա առերեսումից հետո է գրել, որ իր եղբոր վրա ուրիշ բան չգրեն, քանի որ իր եղբայրը մեղավոր չէ: Դիմումը գրելուց հետո ընտանիքի անվտանգության համար քննիչը որևէ միջոց չի ձեռնարկել: Մհերը տան մեջ է հայհոյել, որոնք լսելի են եղել նաև իրենց տանը, իսկ դրանք ուղղված են եղել իր ընտանիքին, ինչի համար էլ գնացել է և նրան դուրս է կանչել: Կացինը տեսել է, այն հաստատ կացին էր, այն շրջվել է և տեսել, որը շպրտել էր, Շամամն էր քաշել իրեն և այն նրան էր կպել: Այն, որ վերը նշեց, որ ոստիկանության աշխատակիցները եկել են իրեն տարել են, հարցեր են տվել և ինքը դրանց պատասխանները գրել է, դա տեղի է ունեցել դեպքի հաջորդ օրը, այսինքն լուսանալուց հետո: Վախեցել է Մհերի ընտանիքից, չգիտի, թե ով պետք է իրեն գար ծեծեր, ուղղակի այդ վախը եղել է իր մեջ: Շամամի հետ Մհերենց տուն չի մտել, Մհերին և Արթուրին չի խփել, եղբայրն այնտեղ ընդհանրապես չի եղել, եթե նա այնտեղ լիներ, իրեն ընդհանրապես չէին խփի /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Գոռ Կարապետյանը նախաքննությամբ 22.05.2017թվականին որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է մայրիկի՝ Հռիփսիմե Վարդևանյանի հետ, նույն հասցեում, սակայն առանձին մուտքում է բնակվում նաև եղբայրը՝ Լևոն Չաթոյանը կնոջ՝ Շամամ Չաթոևի ու իրենց երեք մանկահասակ երեխաների հետ միասին: 2017թվականի հունվար ամսին իրենց հարևանությամբ գտնվող տնակ բնակվելու են տեղափոխվել Մհեր Մնացականյանը կնոջ՝ Արփինեի և երեխայի հետ միասին: Մի փոքր իրենցից հեռու է գտնվում նրանց մյուս տնակը, որտեղ բնակվում են Մհերի մայրը՝ Անժիկը և եղբայրը՝ Արթուր Մնացականյանը: Ինքը մշտական աշխատանք չունի, վաստակում է բանվորական աշխատանք կատարելով: Աշխատում է ամեն օր, իսկ կիրակի օրն իր հանգստյան օրն է: 2017թվականի մայիսի 7-ին անձնական գործերով Թալին էր գնացել և տուն է վերադարձել ժամը 20:00-ից 20:30-ի սահմաններում, իսկ այդ ժամանակ տանը ոչ ոք չի եղել: Մայրը գնացել էր Զեյթուն թաղամասում բնակվող քույրիկի՝ Արուսյակին այցելության: Մինչև նրա գալը ինքը հաց է կերել, մեկ բաժակ օղի խմել և, քանի որ ծխախոտը վերջացել էր, որոշել է գնալ խանութ ծխախոտ գնելու: Քանի որ ինչպես արդեն նշեց, եղբոր ընտանիքը բնակվում է նույն հասցեում՝ առանձին մուտքով, դռան մոտից եղբոր կնոջը՝ Շամամին հարցրել է արդյոք մայրը չի եկել, նա պատասխանել է, որ ոչ: Գնացել է խանութ և վերադարձել, որը տևել է մոտ 5-7րոպե: Վերադառնալիս լսել է, որ Մհերը բարձրաձայն հայհոյում է, սակայն, քանի որ դա նրանց մոտ սովորություն է, գրեթե ամեն օր նույն վիճակն է, մտել է եղբոր՝ Լևոնի տուն և տեսել է, որ մայրն արդեն եկել է, նրան հարցրել է արդյոք տուն չի գնում քնելու, իսկ նա ասել է, որ Լևոնին է սպասում: Դրանից հետո ինքը գնացել է իր տուն, միացրել հեռուստացույցը և նստել հեռուստացույց նայելու: Կեսգիշերն անց հեռուստացույց նայելիս, երբ պատուհանի մոտից լսել է Մհերի հայհոյանքները՝ ուղղված ինչպես մորը, այնպես էլ նաև իրենց ընտանիքին, դուրս է եկել բակ և գնացել դեպի նրանց բակ, ձայն տվել, որ Մհերը դուրս գա և պարզաբանեն, թե նա ինչ խնդիր ունի իրենց հետ: Նա դուրս գալով իրեն նույնպես հայհոյել է ու հարձակվել, սկսել է ձեռքերով ու ոտքերով սեռական բնութի լկտի հայհոյանքներ տալով հարվածներ հասցնել իրեն և հրել է, ինչի հետևանքով վայր է ընկել: Այդ պահին Մհերի փոքր եղբայրը՝ Արթուրը նույնպես հարձակվել է իր վրա ու սկսել հարվածներ հասցնել: Մի քանի անգամ քարով հարվածներ է հասցրել գլխին, իսկ ինքն էլ պաշտպանվելու համար 1-2անգամ Մհերին է հարվածել՝ ձեռքերով, որքանով կարողացել է: Մայրը՝ Հռիփսիմեն, և Շամամը նույնպես դուրս էին եկել, որ բաժանեն իրենց: Գլխից ուժեղ արնահոսում էր, իրեն շատ վատ էր զգում, ձեռքով պահել էր գլուխը, իսկ մայրը և Շամամը մոտեցել էին և փորձում էին իրեն տուն տանել: Այդ պահին ինքը թույլ էր, ոտքի վրա հազիվ էր կանգնում: Այդ ողջ ժամանակահատվածում Արթուրն ու Մհերը անդադար սեռական բնույթի լկտի և անպարկեշտ հայհոյանքներ էին հնչեցնում: Մի պահ գլուխը թեքել է և Արթուրի ձեռքին կացին է նկատել: Նա այդ կացինը նետել է իր ուղղությամբ, սակայն ինքը մի կողմ է քաշվել ու այն իրեն չի կպել, սակայն Շամամն ասել է, որ կացնի կոթը կպել է իր գլխին: Այնուհետև Շամամն ու մայրն իրեն քաշելով տարել են տուն: Այդ ժամանակ Արթուրը և Մհերը գտնվում էին իրենց տնակների միջանցիկ հատվածում և շարունակում էին հայհոյել: Ինքը տան ներսից լսում էր, թե ինչպես են երկու եղբայր քարերով հարվածում բակում կայանված Շամամի ավտոմեքենային, կոտրում ավտոմեքենայի պատուհանները, բարձրաձայն հայհոյում, քարերով հարվածում էին տանը, սակայն մեր տան պատուհանները չեն վնասվել: Տեսնելով այդ ամենը, Շամամը զանգահարել է ոստիկանություն: Իրենք գտնվում էին տանը, երբ եկան ոստիկաններ: Մինչ նրանց հասնելը Արթուրը և Մհերը էլեկտրական սյան վրայից կտրել են իրենց տունը սնուցող հոսանքի մալուխը ու լույսերն անջատվել է: Այնուհետև շարունակել են քարերով հարվածել մեքենային, որը լուրջ վնասվել էր: Բողոքում է Արթուրի և Մհերի դեմ, ցանկանում է, որ ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության՝ իրեն մարմնական վնասվածքներ հասցնելու, իր ու ընտանիքի հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելու համար: Արթուրին չի հարվածել, իսկ Մհերին միայն ձեռքերով է 1-2անգամ հարվածել՝ իրեն ծեծելու ժամանակ պաշտպանվելու նպատակով, իր ձեռքին որևէ առարկա կամ քար չի եղել: Հենց վիճաբանության սկզբում ինքը Մհերի հարվածից ու հրելուց վայր է ընկել: Ընկած տեղը նրանք շարունակում էին իրեն ձեռքերով և ոտքերով հարվածել: Արթուրն էլ մի քանի անգամ քարով հարվածել էր գլխին, ուժեղ արյուն էր հոսում և, քանի որ իրեն շատ վատ էր զգում, չի նկատել: Շամամի ձեռքին հատակ մաքրելու փայտ կար, Մհերի ավտոմեքենայի ապակիները Շամամը կոտրել է, կարծում է փայտով Մհերին կամ Արթուրին էլ հարվածած կլինի, սակայն չի տեսել ու չի կարող հստակ պնդել: Իրեն թույլ չէր տա մոր ներկայությամբ հայհոյել, Շամամն էլ նման սովորություն չունի, պատասխանել է մեկ անգամ, բայց չի կարող ասել, որ դա հայհոյանք է, իսկ Արթուրը և Մհերը անդադար սեռական բնույթի ամենատարբեր լկտի հայհոյանքներ են հնչեցրել: Այդ օրը Լևոնը տուն է վերադարձել արդեն ոստիկանության գալուց հետո, նա վեճին չի մասնակցել, ուրիշ ոչ ոք չի միջամտել այդ ամենին: Մոտակայքում կողմնակի անձանց չի նկատել: Մհերի կինն ու մայրը դրսում կանգնած էին միջադեպի ժամանակ, սակայն նրանք որքանով հիշում է չեն միջամտել: Ստացել է մարմնական վնասվածքներ գլխի շրջանում, աջ կողային շրջանում ցավեր ունի, հավանաբար ոտքով են հարվածել ընկած ժամանակ, թեև երկուսով էլ բազմաթիվ հարվածներ են հասցրել, իսկ գլխի վնասվածքը պատճառել է Արթուրը՝ քարով է հարվածել: Մհերն իրեն հարվածել և հրել է, իսկ վայր ընկնելուց հետո երկուսով բազմաթիվ հարվածներ են հասցրել: Իր իմանալով Շամամն ավտոմեքենան վաճառել է: Հայհոյանքները և գոռգոռոցը տևել է բավականին երկար՝ մոտ մեկ ժամ: Մայրը վիճաբանությանն ընդհանրապես չի խառնվել, նրան չեն հարվածել, նա էլ չի հարվածել, նա միայն իրեն է տուն տարել: Արթուրը կացինը նպատակային շպրտել իր վրա, բայց չի կպել, քանի որ ինքը մի կողմ է քաշվել, բայց Շամամի ասելով կացնի պոչը դիպել էր իր գլխին ու իրոք ճակատային հատվածում ուռել էր և այտուցվել, իսկ երբ ընկած ժամանակ հարվածում էր, Շամամին ասում էր »մի բաժանի, թող պիտի սպանեմ սրան«, նկատի ունենալով իրեն: Իրենք Մհեր Մնացականյանի տուն չեն գնացել, Արփինեին կամ որևէ մեկին չի հարվածել, իսկ Մհերի մեքենայի ապակին Շամամն է կոտրել, իսկ նրա եղբայրը՝ Ռոմանը, ընդհանրապես այդ օրը այնտեղ չի եղել /հատոր 1 գ.թ. 98-103, դատական նիստի արձանագրություն/:
31.07.2017թվականին, 12.08.2017թվայանին որպես վկայի լրացուցիչ, 28.08.2017թվականին որպես տուժողի Գոռ Կարապետյանը նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2017թվականի մայիսի 7-ի երեկոյան տեղի ունեցած դեպքի վերաբերյալ պնդում է իր առաջին ցուցմունքը, հայտնել է իրականությունն ու ճշմարտությունը, սակայն հետագայում որոշ հանգամամքների մասին լռել է և չի ասել, քանի որ վախեցել է Մհեր և Արթուր Մնացականյանների, նրանց ընտանիքի կողմից եղբոր ընտանիքի նկատմամբ հնարավոր նոր հարձակումից: Արփինե Ազիզյանի հետ առերեսումից հետո հասկանալով, որ նրանք օգտվում են իրենց լռելուց և »շառ« են անում իրենց վրա, ինչի պատճառով էլ որոշել է, որ պետք է ճիշտն ասի և ներկայացնի իրականությունը: Մասնավորապես իր առաջին ցուցմունքում հայտնել է և ներկայումս էլ պնդում է, որ 2017թվականի մայիսի 7-ին երեկոյան, լույս 8-ին, լսել է Մհերի բարձրաձայն հայհոյանքները, սակայն ուշադրություն չի դարձրել և մտել է եղբոր տուն, որտեղ եղել է նաև մայրը: Ինքը մորը հարցրել է արդյոք տուն չի գալիս քնելու, իսկ նա ասել է, որ Լևոնին է սպասում, որից հետո ինքը գնացել է տուն: Կեսգիշերն անց, երբ տանը հեռուստացույց է նայելիս եղել, լսել է Մհերի բարձրաձայն հայհոյանքերը, որից հետո ինքը դուրս է եկել իրենց տանից և գնացել է դեպի Մհերենց տան բակի կողմ, որպեսզի հասկանա, թե նա ինչու համար է հայհոյանքներ տալիս: Մհերն իրեն տեսնելով շարունակել է ամենալկտի հայհոյանքներ տալ, ապա հարձակվել է իր վրա, սկսել է ձեռքերով և ոտքերով հարվարծել իրեն, ինչից ինքը վայր է ընկել: Իր վայր ընկնելուց հետո Մհերի եղբայրը՝ Արթուրը նույնպես հարձակվել է իր վրա և սկսել են միասին իրեն հարվածներ հասցնել: Նրանք հարվածել էին նաև քարերով՝ գլխին, իսկ ինքն էլ մեկ կամ երկու անգամ Մհերին է հարվածել՝ պաշտպանվելու համար: Դուրս էին եկել մայրն ու հարսը՝ Շամամը, որպեսզի իրենց բաժանին, որի ժամանակ տեսել էին, որ գլխից ուժեղ արյունէ գալիս, իսկ այդ ողջ ընթացքում Մհերն ու Արթուրն անդադար տվել են սեռական բնույթի լկտի և անպարկեշտ հայհոյանքներ: Մի պահ գլուխը թեքել է և տեսել, որ Արթուրի ձեռքին կացին կա, որը նա նետել է իր ուղղությամբ, իսկ ինքը մի կերպ կարողացել է մի կողմ քաշվել և այն իրեն չի կպել, սակայն Շամամն ասել է, որ կացնի կոթն իրեն է կպել: Մայրն ու հարսը իրեն մի կերպ փախցրել են Մհերի և Արթուրի ձեռքերից և տարել են տուն, իսկ Արթուրը և Մհերը շարունակում էին հայհոյանքները: Իրենք տանից լսել են, թե ինչպես են երկու եղբայրներով քարերով ջարդում հարսի մեքենան՝ տալով բարձրաձայն հայհոյանքներ: Քարեր են նետել իրենց տան վրա, ինչից վախենալով իրենք տանից դուրս չեն եկել, ապա Շամամը զանգել է ոստիկանություն և մինչև կժամաներ ոստիկանությունը, Արթուրը և Մհերը էլեկտրասյան վրայից կտրել են իրենց տան հոսանքի լարը: Այս է եղել ողջ իրականությունը և պնդում է իր ցուցմունքները: Արթուրն ու Մհերը մոտ մեկ ժամ տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ծեծի ենթարկել, ջարդել իրենց գույքը: Նրանք այդ ձևով ցույց են տվել, թե իբր իրենցից առավել են, ուժեղ և կարողանում են ամեն ինչ անել: Անկեղծ է ասում, որ այդ օրը եղբորը՝ Լևոնին և հարսի եղբորը՝ Ռոմանին չի տեել: Արթուրին չի հարվածել, հնարավոր է Մհերին ձեռքով մեկ կամ երկու անգամ հարվածած լինի՝ պաշտպանվելու համար, ինքը հայհոյանք չի տվել: Խնդրում է նրանց հետ իրենց չառերեսել, քանի որ վախենում է, որ կգազազեն և կրկին կհարձակվեն իրենց վրա, նրանց ոչինչ չի հետաքրքրում: Հասկանալով, որ Մհերենք օգտվում են իրենց լռելուց և »շառ« են անում իրենց վրա, ինչից էլ եկել է եզրակացության, որ իրենց լռելը սխալ է, սակայն վախենում է ճիշտն ասել նրանց դիմաց: Դատաբժիշկն իրեն ուղեգիր է տվել 8-րդ հիվանդանոցի մոտ գտնվող պոլիկլինիկա գնալու համար, սակայն գրանցում չունենալու պատճառով իրեն չեն հետազոտել: Քննիչի կողմից իրեն ներկայացված հողաթափերն իրեն են պատկանում, դա դեպքի օրը եղել է իր հագին, սակայն Մհերի և Արթորի կողմից իրեն ծեծելու ժամանակ դուրս են եկել, իսկ այն, որ իր հողաթափերը գտել են նրանց բնակարանից, վստահ է, որ այդ նրանք են վերցրել դեպքի վայրից և իր վրա »շառ« անելու համար տարել են և գցել իրենց տանը /հատոր 2 գ.թ.141-142, 153, 179-180, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Հռիփսիմե Վարդանյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է ասել, որ այդ օրը և իր տղան և ամբաստանյալները խմած էին, դրսում շատ վատ հայհոյանքներ էին տալիս: Կռվի ժամանակ Արթուրիկը քարով հարվածել է որդուն և նրա դեմքով արյուն էր հոսում, որից հետո ինքն ու հարսը նրան մի կերպ տուն են բերել և իրենց հետևից քարեր էին շպրտում իրենց տան վրա, մեքենան էին ջարդում: Նշված հասցեում բնակվում է 13տարի, որտեղ բացի իրենցից և Մնացականյանների ընտանիքից կա ևս մեկ տնակ: Ամբաստանյալներից 13տարի է վատ բան չի տեսել: Մհերն ապրում է կնոջ հետ միասին: Դեպքից առաջ տանը թոռնիկներին է նայել, հետո գյուղից մյուս տղան՝ Գոռն է եկել և իրեն ասել է, որ տուն գնա, սակայն ինքը ասել է, որ սպասում է տղային՝ Լևոնին: Ինքն ու տղան՝ Գոռը միասին են ապրում, իսկ Լևոնն ու կինը, երեխաներն առանձին, սակայն մեկ ընդհանուր տնակ է՝ տարբեր մուտքերով: Հետո Գոռն իրեն ասել է, որ հայհոյանքներ են տալիս իրենց հասցեին, որը լսել էր նաև ինքը: Չգիտի, թե նրանք ինչու համար էին հայհոյում, հնարավոր է խմածության արդյունք է եղել: Հայհոյանքներն ուղղված էին իրենց, այդ թվում նաև իր մահացած որդուն: Հետո Գոռը դուրս է եկել և որոշ ժամանակ անց հարսն ասել է, որ Գոռի ձայն է գալիս, կարծես կռվում են և դուրս է եկել տանից, հետո տեսնելով, որ ավելի թեժ կռիվ է ընթանում, դուրս է եկել նաև ինքը: Այդ ժամանակ տեսել է, որ Արթուրիկը քարով հարվածել է Գոռի գլխին, նա գետնին ընկած էր, գլխից արյուն էր գալիս, իսկ Մհերը բրդում էր: Ինքն ու հարսը մի կերպ են տղային տուն տարել, նա շատ վատ էր զգում իրեն, ինքը փորձել է նրանց սաստել, դրան իրեն պատասխան չեն տվել: Արթուրը քարով է խփել, այլ բան չի եղել նրա ձեռքին, իրեն վնասվածք չեն հասցրել: Արթուրիկը տապոռ է շպրտել, որը կպել էր հարսին: Գոռին տուն տանելուց հետո իրենց տան դուռը փակել են, իսկ նրանք քարերով են շպրտել դեպի իրենց տուն: Դրանից հետո իրենք տանն են եղել և լույսերն անջատվել են, չի կարող ասել, թե ինչի արդյունքում է դա տեղի ունեցել, ներսն են եղել: Իրենց միջև լարվածություն չի եղել, իր կարծիքով նրանք խմած են եղել, ինչի պատճառով էլ կռիվ է առաջացել: Իրենք գերեզմաններից թարմ պսակներ և ծաղիկներ չեն հավաքել, իրենք մաքրում են, որի դիմաց տերերը գումար են տալիս: Կռիվը եղել է իրենց տների մեջտեղում: Կռվի ժամանակ մարդիկ, հասարակություն չի եղել, որևէ մեկը ներկա չի եղել: Իր որդին՝ Լևոնը տանը չի եղել, իսկ մինչև վեճը չի կարող ասել նա Մհերի տանը եղել է, թե ոչ, նա տուն է եկել, երբ օրենքի աշխատողներն այնտեղ են եղել արդեն՝ դեպքից հետո: Հարսի եղբայրը՝ Ռոման Չաթոևը նույնպես ներկա չի եղել դեպքին, նա դեպքի ավարտից հետո է եկել, երբ բոլորին արդեն տարել էին ոստիկանություն: Մնացականյանները ջարդել էին հարսի մեքենան, իսկ հարսն էլ ջարդել է նրանց մեքենան: Իրենց տունը կպած է գերեզմաններին, տերերը գալիս են իրենց՝ նաև հարսին, ասում են, որ հավաքեն, որից հետո էլ իրենք հավաքում են, այդ թվում նաև ծաղկեպսակները: Այդտեղ ապրողները բոլորն էլ զբաղվում են այդ գործով: Վկայի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքում բոլորը ճիշտ է ասել, պնդում է, որևէ մեկն իրեն չի ստիպել, ինչ-որ ասել է դա եղել է իրականությունը, սակայն որևէ բողոք չունի ամբաստանյալներից: Մինչև դեպքը իրենց միջև հարաբերությունները լարված չեն եղել, սակայն եղել է դեպք, որ նրանք հարսին ասել են, որ պսակները չհավաքի, իրենք պետք է հավաքեն և հայհոյել են, իսկ հարսն էլ հավաքել է, որից էլ կոնֆլիկտ է եղել: Սա եղել է դեպքից երեք օր առաջ, երեք օր այդ խոսակցությունը եղել է՝ ծաղիկների հետ կապված և հայհոյանքներ են տվել: Մհեր Մնացականյանի նախկին դատվածության մասին տեղյակ է, դա շուտ է եղել, իսկ դեպքը իրենց հարևանի ոտքին դանակով հարվածել են, որի կապակցությամբ քննիչներն իրենից վկայություն են վերցրել և ինքը հաստատել է, որ նա այդպիսի արարք է կատարել, դատարանում ցուցմունք է տվել, իսկ դրանից հետո իրենց հարաբերությունները լավ են եղել: Չի տեսել, որ Մհերը և Արթուրը կտրել են իրենց տունը սնուցող հոսանքի լարը, որի մասին նաև ասել է քննիչին, ասել է, որ դուրս են եկել և տեսել են, որ լարը պոկված է, իր ցուցմունքը անձամբ կարդացել է քննիչի մոտ /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Հռիփսիմե Վարդանյանը նախաքննության ընթացքում 22.05.2017թվականին որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է որդու՝ Գոռ Կարապետյանի հետ, նույն հասցեում, սակայն առանձին մուտքում է բնակվում նաև մյուս որդին՝ Լևոն Չաթոյանը կնոջ՝ Շամամ Չաթոևի ու իրենց երեք մանկահասակ երեխաների հետ միասին: 2017թվականի հունվար ամսից իրենց հարևանությամբ գտնվող տնակում բնավում են Մնացականյանը, նրա կինը՝ Արփինեն և երեխան: Իրենց մյուս կողմում է գտնվում նրանց մայրիկի տնակը, որտեղ բնակվում են Մհերի մայրը՝ Անժիկը և եղբայրը՝ Արթուր Մնացականյանը: Ինքը և հարսը՝ Շամամը, գերեզմաններ են մաքրում, Շամամը ծաղկեպսակների համար նախատեսված փայտերը հավաքում, տանում և հանձնում է ծաղկի խանութներին, ինչի համար նրան վճարում են: Մհերը և Արթուրը գերեզմաններում աշխատում են, իսկ նրանց մայրը՝ Անժիկը Շամամին ասել էր, որ ծաղկեպսակների փայտերը չհավաքի, քանի որ իր տղաները պիտի հավաքեն, դրանից հետո նրանք մի տեսակ լարված էին, քանի անգամ հարսին զգուշացրել են, ամենավերջին խոսքերով հայհոյել և վիրավորել: Բացի այդ նրանք ամեն օր հարբում են, սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ հնչեցնում և անհանգստություն պատճառում իրենց: 2017թվականի մայիսի 7-ին որդին՝ Գոռը, անձնական գործերով Թալին էր գնացել, իսկ Լևոնը նույնպես տանը չէր: Ինքը գնացել էր Զեյթուն թաղամասում բնակվող աղջկա՝ Արուսյակին այցելության: Ժամը 23:00-ի սահմաններում վերադարձել է, միանգամից առանց տուն մտնելու մտել է Լևոնի տուն և Շամամը սուրճ է դրել: Այդ ընթացքում Գոռը մի քանի անգամ եկել է իրեն տուն կանչելու:Ինքը դեռ գտնվում էր Լևոնենց տանը՝ Շամամի հետ, երբ հանկարծ բակից լսվել է Մհերի ձայնը, նա սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ էր հնչեցնում: Շամամը դուրս վազեց տանից, իսկ ինքն էլ նրա հետևից դուրս է եկել: Երբ դուրս է եկել, տեսել է, որ Մհերը Գոռին գցել էր գետնին, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ էր հասցնում, իսկ նրա եղբայրը՝ Արթուրը, քարով հարվածներ էր հասցնում Գոռի գլխին: Որդու գլխից շատ ուժեղ արյուն էր հոսում, որն ինքը տեսնելով կորցրել է իրեն: Այդ ողջ ընթացքում Մհերը և Արթուրը սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ տալով հարվածներ էին հասցնում Գոռին: Ինքն ու Շամամը փորձում էին բաժանեն նրանց, մոտեցել են և փորձել Գոռին տուն տանել, սակայն նա թույլ էր, ոտքի վրա հազիվ էր կանգնում: Երբ արդեն հասնում էին իրենց ցանկապատի մոտ, Արթուրը ձեռքի կացինը նետել է Գոռի ուղղությամբ, սակայն նա մի կողմ քաշվեց և դրա կոթը կպավ Շամամի գլխին: Այնուհետև իրենք Գոռին քաշելով տարել են տուն: Այդ ժամանակ Արթուրը և Մհերը գտնվում էին իրենց տնակների միջանցիկ հատվածում և շարունակում էին սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ հնչեցնել: Իրենց տան ներսից լսվում էր, թե ինչպես են երկու եղբայր քարերով հարվածում բակում կայանված Շամամի ավտոմեքենային, կոտրում ավտոմեքենայի պատուհանները, բարձրաձայն հայհոյում, քարերով հարվածում տանը: Տեսնելով այդ ամենը, Շամամը զանգահարել է ոստիկանություն: Արթուրը և Մհերը էլեկտրական սյան վրայից կտրել են իրենց տունը սնուցող հոսանքի մալուխը ու լույսերն անջատվել է: Այնուհետև շարունակել են քարերով հարվածել մեքենային: Բողոքում է Արթուրի և Մհերի դեմ, ցանկանում է, որ ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության՝ որդուն և հարսին մարմնական վնասվածքներ հասցնելու, իր ու ընտանիքի հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելու համար: Գոռն Արթուրի և Մհերին չի հարվածել, այդ նրանք էին Գոռին գցել գետնին, Մհերը ձեռքերով և ոտքերով էր հարվածում, իսկ Արթուրը քարով հարվածներ էր հասցնում գլխին: Ինքը Արթուրին կամ Մհերին ընդհանրապես չի հարվածել, միայն երբ Արթուրը կացինը նետեց և այն կպավ Շամամի գլխին, նա էլ բարկացած հատակ մաքրելու փայտով մեկ անգամ հարվածել է Արթուրին: Ինքը, Գոռը, կամ Շամամը նրանց հասցեին հայհոյանքներ չեն հնչեցրել, իրենց նման բան թույլ չէին տա: Արթուրը և Մհերն էին անդադար սեռական բնույթի ամենատարբեր լկտի հայհոյանքներ հնչեցնում: Լևոնը տուն վերադարձավ արդեն ոստիկանության գալուց հետո, նա վեճին չի մասնակցել, ուրիշ ոչ ոք չի միջամտել այդ ամենին, մոտակայքում կողմնակի անձանց չի նկատել: Մհերի տան անդամները միջադեպի ժամանակ չեն եկել և չեն միջամտել: Մհերը և Արթուը կոնկրետ իրեն չեն հարվածել, միայն սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ են հնչեցրել, նույնիսկ վաղամեռիկ որդու հասցեին, նրանք Գոռին և Շամամին են հարվածներ հասցրել: Քանի որ Շամամի ավտոմեքենան այնպես էին ջարդել, որ բանի պիտանի չէր, այն Շամամը վաճառել է: Հայհոյանքները և գոռգոռոցը բավականին երկար ժամանակ է տևել, մոտ երկու ժամ: Արթուրը կացինը նպատակային շպրտել որդու ուղղությամբ, որպեսզի նրան վնասեր, բայց այն չի կպել որդուն, քանի որ նա մի կողմ քաշվեց, բայց Շամամի գլխին կպավ ու իրոք ճակատային հատվածում ուռել, այտուցվել էր: Բացի այդ Արթուրը Գոռին գետնին ընկած ժամանակ հարվածում էր, Շամամին էլ ասում էր »մի բաժանի, թող պիտի սպանեմ սրան«, նկատի ունենալով Գոռին: Մայիսի 8-ին կեսգիշերն անց Գոռը և Շամամը չեն գնացել Մհերենց տուն, Գոռը Մհերին և Արթուրին չի հարվածել, Արփինեին նույնպես ոչ ոք չի հարվածել: Վեճը եղել է փողոցում: Մհերի մեքենայի ապակին Շամամն է կոտրել՝ իր մեքենան ջարդուփշուր անելուց հետո, իսկ նրա եղբայրը՝ Ռոմանը, ընդհանրապես այդ օրն այնտեղ չի եղել: Լևոնն էլ եկել է արդեն ոստիկանության գալուց հետո: Գոռն օգտագործում է /077/15-65-09, Շամամը՝ /098/240-643, իսկ Լևոնը՝ /094/240-643բջջային հեռախոսահամարները: Ռոմանի հեռախոսահամարը չգիտի /հատոր 2 գ.թ. 105-109, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Ռոման Չաթոևը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ չի ճանաչում ամբաստանյալներին, իսկ տուժողը՝ Շամամ Չաթոևն իր քույրն է: Դեպքը չի հիշում, թե ինչ է եղել, որևէ բանից տեղյակ չի եղել, այնտեղ շատ ուշ է գնացել, երբ այնտեղ արդեն մարդ չի եղել: Գնացել էր, որպեսզի տեսներ, թե ինչ է պատահել, քանի որ քույր էր, որ նրանց միջև խոսակցություն է եղել և ինքն էլ իջել է Զեյթուն: Երբ ինքն այնտեղ է հասել, արդեն բոլորին տարել էին, մարդ չի եղել, որ հետաքրքրվեր, թե ինչ է պատահել, հետո էլ քրոջը չի հարցրել, թե ինչ է պատահել, իրեն հետաքրքիր չի եղել: Քրոջը հաճախակի չի տեսնում, քանի որ աշխատանքի մեջ է լինում, իսկ հեռախոսով խոսում է ժամանակ լինելու դեպքում: Դեպքի օրն իրենց զանգել է և ասել, որ խոսակցություն է եղել իրենց և Մհերի միջև, նա կոնկրետ չի ասել, թե ինչ է եղել, ասել է, որ գա այդ ժամանակ կհայտնի, իսկ ինքն այդ ժամանակ այնպիսի տեղ է եղել, որ չէր կարող գնալ: Այդ զանգի ժամանակ քրոջ ձայնից չի զգացվել, որ նա ահաբեկված է կամ անհանգիստ: Թե խոսակցության ժամանակ Մհերն ինչ վիճակում է եղել և, թե նա ինչ է արել, քույրը հեռախոսով խոսելու ժամանակ չի հայտնել: Այդ օրը գնացել է քրոջ տուն, երբ գործերն արդեն ավարտել էր, որպեսզի իմանա, թե ինչ իրավիճակ է, սակայն տեսել է, որ այնտեղ արդեն մարդ չկա, բոլորը եղել են բաժնում, տանը միայն երեխաներն են եղել: Այդ օրը քրոջը չի հանդիպել, հետը չի խոսել: Քրոջը մի քանի օր հետո է հանդիպել, նա ասել է, որ Գոռը ոստիկանություն է ընկել, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ինչ է պատմել, իրենց պատճառված վնասի մասին նույնպես չի ասել: Ամբաստանյալներին չի ճանաչում, նրանց ուղղակի ճանապարհին է տեսել, նրանց ընտանիքի անդամների հետ ծանոթ չեն, չգիտի նրանք ինչ մեքենա են վարում: Քրոջ տուն չի գնում և չգիտի նրանք ինչ հարևան ունեն, հարևաններ ունեն, թե ոչ: Իր հարցաքննության ժամանակ բացի իրենից և քննիչից այլ մարդ ներկա չի եղել, ինքը հայերեն չգիտի, ինքն ասել է և քննիչը գրել է, հետո վերջում մարդ են բերել ով կարդացել է իր հայտնած ցուցմունքը, ինքը լսել է, որ դրա հետ համաձայն է: Ինքը դեպքի վայր է հասել ժամը 01.30-ի սահմաններում, այնտեղ մնացել է մոտ 10րոպե: Երբևէ չի նորոգել քրոջ տունը սնուցող էլեկտրալարը, դրա մանրամասները չի նայել, թե ինչպես է քրոջ տուն հասնում հոսանքի լարը, միայն տեսել է, որ հենասյուների վրայով լարը գալիս է դեպի տուն: Երբ ինքը գնացել է դեպքի վայր, ուշադիր չի եղել քրոջ տանը լույս եղել է, թե ոչ: Պնդում է, որ մինչև դեպքը Մնացականյանների տնակում չի եղել և նրանց մեքենան չի ջարդել: Շամամի և Մհերի կռվի ժամանակ ինքը ներկա չի եղել: Հայերեն կարդալ չգիտի: Վկայի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում ճիշտն է հայտնել, որևէ մեկի կողմից իր նկատմամբ ճնշում չի գործադրվել, իր բառերից է արձանագրվել ցուցմունքը՝ ընթերակայի ներկայությամբ, պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները: Հանգամանքներից ելնելով առաջին ցուցմունքում չի հայտնել, որ դեպքի օրը գնացել է դեպքի վայր: Դեպքի օրը քույրն իր հիշելով մեկ կամ երկու անգամ է զանգահարել: Երբ քույրը զանգել է իրեն և ասել, որ շուտ գնա, այդ ժամանակ արդեն 12.00-12.30-ի սահմաններն է եղել: Երբ ինքը գնացել է դեպքի վայր, այնտեղ մնացել է 10-15րոպե՝ երեխաների մոտ, իսկ երեխաները եղել են քրոջ սկեսուրի հետ: Մեկ անգամ ևս կրկնում է, որ դեպքի վայր է գնացել ժամը 1.30-ից 2-ի սահմաններում, կռիվ չի արել և կռվին չի մասնակցել: Քրոջ տուն միայնակ է գնացել: Հետո էլ չի իմացել, թե քրոջն ինչի համար են հարվածել, քանի որ այդ գործում արդեն օրենքի մարդ կար, իրեն այլևս հետաքրքիր չի եղել /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Ռոման Չաթոևը նախաքննության ընթացքում 24.05.2017թվականին որպես վկայի ցուցմունք տալու ժամանակ հայտնել է, որ տիրապետում է հայերեն բանավոր լեզվին, սակայն չի տիրապետում հայերեն գրավոր լեզվին, այլ լեզվի նույնպես չի տիրապետում, հայերեն և այլ լեզվով չի կարողանում գրել և կարդալ՝ անգրագետ է: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Ռոման Չաթոևը անգրագետ է, չի կարողանում հայերեն գրել և կարդալ, այդ իսկ պատճառով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ցուցմունքն արձանագրվել է ընթերակա Գագիկ Սոսի Համբարձումյանի ներկայությամբ: Ռ.Չաթոևը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ քույրը՝ Շամամ Չաթոևն իր ամուսնու և երեխաների հետ միասին բնակվում է Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում գտնվող գերեզմանների հարևանությամբ: Քրոջ հարևանությամբ բնակվում է Մհեր անունով մի երիտասարդ տղա, սակայն թե նա ում հետ է բնակվում որևէ տեղեկություն չգիտի, տեղյակ չի նաև, թե նրանք քրոջ և նրա ընտանիքի անդամների հետ ինչ հարաբերությունների մեջ են գտնվում: 2017թվականի մայիսի 7-ին ժամը 18:00-ի սահմաններում իր ընկերներ՝ Ալիկ Քալաշյանի, Վահան Հակոբյանի, Արթուրի, Վանոյի հետ միասին գնացել է Կոտայքի մարզի Ակունք գյուղում գտնվող »Պողոս-Պետրոս« եկեղեցի: Ժամը 19:00-ի սահմաններում իր /043/79-80-08բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է քույրը՝ Շամամը և ասել, որ Մհերի և իր միջև վեճ է եղել, չասելով թե կոնկրետ ինչ է տեղի ունեցել, ինքն էլ նրան չի հարցրել: Շամամն ասել է, որ եթե կարող է գնա այնտեղ, միաժամանակ ասելով, որ Մհերը խմած է, իսկ ինքն էլ ասել է, որ եթե Մհերը խմած է, այդ պատճառով չի ցանկանում այդ օրը նրա հետ խոսել, ասելով, որ վաղը կգա հետը կխոսի, ինչից հետո քույրն անջատել է հեռախոսը: Ընկերների հետ մինչև ժամը 24:00-ն գտնվել է »Պողոս-Պետրոս« եկեղեցու տարածքում, դրանից հետո գնացել է Բալահովիտ գյուղում գտնվող իրենց տուն: Տանը եղել է ծնողների, կնոջ և երեխաների հետ: Հաջորդ օրը մայրը և հայրը գնացել են Շամամի տուն և վերադառնալով ասել են, որ Շամամն իր ընտանիքի անդամների հետ կռվել է Մհերի հետ և այդ կռվի մասին հայտնել են ոստիկանությանը: Քանի որ տեղեկացել է, որ ոստիկանություն են դիմել, այլևս չի հետաքրքրվել այդ ամենով, մտածելով, որ ոստիկանությունը կպարզի, թե ինչ է տեղի ունեցել: Դեպքի վերաբերյալ այլ մանրամասն հանգամանքներ չգիտի և չի հետաքրքրվել: Միայն գիտի, որ 2017թվականի մայիսի 8-ին ժամը 00:30-ի սահմաններում Շամամի տան բակում կռիվ է տեղի ունեցել քրոջ և նրանց հարևան Մհերի հետ, սակայն թե կոնկրետ ինչ է տեղի ունեցել և ովքեր են մասնակից եղել այդ կռվին՝ չգիտի և չի կարող հայտնել: Որևէ տեղեկություն չունի այն մասին, թե Շամամը, Գոռը և Լևոնը արդյոք գնացել են Մհերի տուն, կռվել են նրանց հետ թե, ոչ, սակայն հստակ կարող է ասել, որ այդ օրը Երևան քաղաք ընդհանրապես չի եկել, հետևաբար չէր կարող մասնակցել այդ կռվին: Ինչպես սովորաբար, այնպես էլ այդ օրն օգտագործել է /043/79-80-08բջջային հեռախոսահամարը: Վարում է »Նիվա« մակնիշի 35FN929հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա /հատոր 3 գ.թ. 117-120, դատական նիստ արձանագրություն/:
31.07.2017թվականին որպես վկայի լրացուցիչ Ռոման Չաթոևը ընթերակայի մասնակցությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ /094/79-80-08հեռախոսահամարն օգտագործում է ինքը: Ցանկանում է նշել, որ ուզում է ճիշտը հայտնել, որ իր ցուցմունքներում սխալներ չլինեն, քանի որ Մհերենք դրանից օգտվում են և սուտ բաներ են հորինում իր վերաբերյալ: Իրականում չի ժխտում, որ 2017թվականի մայիսի 07-ին լույսի 8-ի գիշերը գնացել է Քանաքեռ, երբ քույրը՝ Շամամ Չաթոևը զանգել է իրեն և ասել, որ Մհերենք վւճել են իրենց հետ, հայհոյանքներ տվել և ծեծի ենթարկել Գոռին և իրեն, այդ ժամանակ եղել է Կոտայքի մարզի Ակունք գյուղի »Պողոս-Պետրոս« եկեղեցու մոտ և, քանի որ քույն ասել է, որ Մհերը խմած է, անախորժություն չլինելու պատճառով չի հետաքրքրվել մանրամասներից և քրոջն ասել է, որ հաջորդ օրը կգնա, ապա անջատել է հեռախոսը, սակայն հետո վախենալով, որ Մհերենք հնարավոր է կրկին վնասեին քրոջը և նրա ընտանիքին, որոշել է գնալ և հաշտեցնել նրանց: Նույն գիշերը, իր հիշելով ժամը 01.30-ից 02-ի սահմաններում միայնակ, իր կողմից վարվող »Նիվա« մակնիշի 35-929հ/հ-ի մեքենայով գնացել է Քանաքեռ, բակում խոսել է քրոջ հետ և այն ժամանակ է այնտեղ հասել, երբ ոստիկանները նույնպես այնտեղ են եղել, տեսնելով, որ օրենքի մարդիկ այնտեղ են և ինքն անելիք չունի, ոչինչ չասելով հեռացել է: Որևէ մեկին, այդ թվում նաև Մհերի կնոջը չի տեսել, նույնիսկ նրան չի ճանաչում: Քույրն է իրեն պատմել, որ Մհերը և նրա եղբայր Արթուրը ծեծել են իրեն և Գոռին, լկտի հայհոյանքներ են տվել և ջարդել քրոջ մեքենան: Հետագայում էլ Մհերենց չի հանդիպել և դեպքի շուրջ զրույց չի ունեցել, հասկանալով, որ նրանք ընտանիքով »շառ են, իր գլխին էլ կսարքեն«, ինչպես ներկայումս ցանկանում է անել նրա կինը՝ Արփինեն, իբր նրանց տուն է մտել, նրան հարվածել, մեքենան ջարդել: Այդ ամենը սուտ է, ինչպես արդեն նշեց նրանց նույնիսկ չի ճանաչում, իր գալուց հետո օրենքի մարդիկ են եկել և չէր կարող նրանց ներկայությամբ նման բաներ անել: Իր այնտեղ լինելու մասին մինչ օրս լռել է, քանի որ վախեցել է, որ իր »գլխին էլ կսարքեն« և տեսնելով, որ նրանք այդպես էլ անում են, որոշել է հայտնել իրականությունը, այնպես ինչպես եղել է /հատոր 3 գ.թ. 143-144, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Լևոն Չաթոյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ իր ցուցմունքներում էլ է հայտնել, որ այնտեղ չի եղել, հետո իմացել է, որ վեճ է տեղի ունեցել, իմացել է, որ եղբոր, կնոջ և ամբաստանյալների միջև վեճ է տեղի ունեցել, միմյանց քաշքշել են և հարվածել: Թե կոնկրետ բովանդակային ինչ է տեղի ունեցել չի հիշում: Վեճի ժամանակ իրենց մեքենայի ապակին է կոտրվել, իսկ կինը ինչ-որ քերծվածքներ է ստացել և եղբոր գլուխն է վնասվել: Մանրամասները չի իմացել, թե վեճն ինչից է առաջացել, երբ ինքը տուն է գնացել, տեսել է, որ բաժնի մեքենաները կանգնած են և կնոջը տանում են բաժին, ինքն էլ գնացել է նրանց հետ: Կինը չի ասել, թե վեճն ինչից է տեղի ունեցել, իսկ մինչև դեպքը իրենց միջև լարվածություն չի եղել: Կինը գերեզմանոցում մաքրություն է անում և ծաղկեպսակների կարկասներն է այնտեղից հավաքում ու վաճառում: Հասցեն, որտեղ բնակվում են իրենք, միայն իրենց տնակն է և Մհերենցը, մոտակայքում այլ տնակներ չկան, իսկ առկա տներն իրենցից հեռու են: Դեպքի օրը չի այցելել Մհերենց տուն, իսկ առհասարակ միմյանց տուն շատ են գնացել: Մհերի հետ որևէ խնդիր մինչ այդ օրը չի ունեցել, նրան կարող է բնութագրել որպես լավ անձնավորություն: Տեղեկացվել է, որ դեպքի օրն իրենց տան առջև հնչեցվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ինքն անձամբ չի լսել: Իմացել է, որ հայհոյանքներն ուղղված են եղել կնոջը, թե եղբորը, պատճառն իր իմանալով գերեզմանի կոնֆլիկտ է եղել, կարկասի հետ կապված, կինը ասել է, որ ինքն է տանելու, իսկ Մհերն ասել է, որ չպետք է տանի: Դեպքից հետո է ամբաստանյալի հետ խոսակցություն ունեցել՝ բաժնից դուրս գալուց հետո: Իրենց տանը վնաս չի պատճառվել, իսկ ինչ վերաբերվում է իրենց տունը նրանց կողմից հոսանքազրկելուն, նրանք ասել են, որ դա իրենք չեն արել, քամուց է եղել, դա ուղղակի զուգադիպություն է եղել: Տեղյակ է, որ կռվի ընթացքում իրենց մեքենային Արթուրն ու Մհերն են խփել, իսկ կինն էլ խփել է նրանց մեքենային: Երբ ինքը դեպքի օրը գնացել է արդեն կռիվն ավարտված է եղել, այնտեղ են եղել միայն բաժնի աշխատողները, այնտեղ հավաքված քաղաքացի չի տեսել, շենքերն իրենց տնակներից հեռու են գտնվում: Մինչ այս դեպքն իրենց միջև լարված հարաբերություններ չեն եղել, հաշտ են եղել և այս մարդուց որևէ վատ բան չի տեսել: Մհերին ճանաչում է իրենց թաղամասից, մինչ այդ նրան Զեյթուն թաղամասից չի ճանաչել: Վկայի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ ի սկզբանե հայտնեց, որ վեճի պատճառը պսակների կարկասն է եղել, Մհերն ասել է, որ չհավաքի: Նախաքննական ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը, որևէ մեկն իրեն չի սպառնացել, ինչ ասել է իրականությունն է: Իր նախաքննական վերջին ցուցմունքն իր ձեռքով է գրել: Մինչև դեպքը ամբաստանյալի տուն չի գնացել, հնարավոր է օրվա ընթացքում իրար տեսած լինեն: Իրենք մեկ տան նման են եղել և նրանից չի սպասել, որ իր ընտանիքի հանդեպ նման ձև կլինի: Եթե նախաքննական ցուցմունքում նշել է, որ մինչև դեպքը եղել է Մհերենց տանը, դա թյուրիմացություն է եղել, նման բան չկա: Եղել է դեպք, որ Մհերն իրեն ասել է, որ կնոջը փոխանցի, որ մինչև պսակները չթափեն նա չվերցնի դրանք, եղել է նաև դեպք, որ Մհերն իրեն ասել է, որ պսակներ կան թափված կինը կարող է գնա հավաքի: Պսակները հավաքելու հետ կապված մինչև դեպքն իրենց միջև միայն խոսակցություն է եղել, սակայն ոչ կռվի տեսքով, նորմալ հարաբերությունների մեջ են եղել: Մհերն ասել է, որ կնոջն ասի, որ պսակները թափելուց հետո հավաքի, սակայն այնպես չի, որ այնտեղ միայն իր կինն է հավաքում կամ միայն նրանք են հավաքում, շատ մարդիկ են պսակները հավաքում: Հնարավոր է Մհերն իրենց է ասել, որ իրենք գնան պսակները հավաքեն, քանի որ գնորդ չի ունեցել: Չի տեսել Մհերի մայրը պսակ հավաքում է, թե ոչ, ինքը չի տեսել /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Լևոն Չաթոյանը նախաքննության ընթացքում 23.05.2017թվականին որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է կնոջ՝ Շամամ Չաթոևի ու երեք մանկահասակ երեխաների հետ միասին: Նույն հասցեում, սակայն առանձին մուտքում բնակվում է մայրը՝ Հռիփսիմե Վարդևարյանը և եղբայրը՝ Գոռ Կարապետյանը: 2017թվականի հունվար ամսից իրենց հարևանությամբ գտնվող տնակում բնավում են Մհեր Մնացականյանը, նրա կինը՝ Ափինեն և երեխան: Իրենց տան մյուս կողմում է գտնվում նրանց մոր՝ Անժիկի տնակը, որտեղ բնակվում են Անժիկը և նրա մյուս որդին՝ Արթուր Մնացականյանը: Մայրը և կինը՝ Շամամը, գերեզմաններն են մաքրում, Շամամը ծաղկեպսակների համար նախատեսված փայտերը հավաքում, տանում և հանձնում է ծաղկի խանութներին, ինչի համար նրան վճարում են: Մհերը և Արթուրը գերեզմաններում աշխատում են: Անժիկը Շամամին ասել էր, որ ծաղկեպսակների փայտերը չհավաքի, քանի որ իր տղաները պիտի հավաքեն, դրանից հետո նրանք լարված էին: Բացի այդ նրանք ամեն օր հարբում են, սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ հնչեցնում և անհանգստություն պատճառում իրենց: 2017թվականի մայիսի 7-ին գտնվել է իրենց տան տարածքում, երեկոյան ժամը 20:00-ի սահմաններում գտնվել է Զեյթուն թաղամասի Ուլնեցի 51 շենքի բակում գտնվող ավտոտնակում՝ ընկերների հետ միասին, որը գտնվում է Զեյթունի գերեզմանների դիմացի մայթին, որտեղից իրենց տուն ոտքով 5-7րոպեի ճանապարհ է: Ժամը 00:30-ից 01:30-ի սահմաններում վերադարձել է տուն, երբ մոտեցել է տանը, նկատել է, որ իրենց բակում 3ոստիկանական մեքենաներ են կանգնած, ոստիկանները և իր ընտանիքի անդամները նստում էին ավտոմեքենաները: Նրանց հարցրել է ինչ է պատահել, կարող է ինքն էլ նրանց հետ գնալ, ապա գնացել են ոստիկանություն, որտեղ էլ իմացել է, որ Մհեր և Արթուր Մնացականյանները վիճաբանել են եղբոր՝ Գոռի հետ, Մհերը ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ է հասցրել, իսկ Արթուրը քարով հարվածներ է հասցրել Գոռի գլխին՝ պատճառելով վնասվածքներ: Այդ ողջ ընթացքում Մհերը և Արթուրը սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ են հնչեցրել իրենց ընտանիքի անդամների հասցեին: Նրանք հարվածել են նաև կնոջը: Արթուրը ձեռքի կացինը նետել է Գոռի ուղղությամբ, սակայն դրա կոթը դիպել է Շամամի գլխին: Այնուհետև նրանք սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ հնչեցնեով հարվածել են բակում կայանված Շամամի ավտոմեքենային, կոտրել ավտոմեքենայի պատուհանները, բարձրաձայն հայհոյել, քարերով հարվածել տանը, էլեկտրական սյան վրայից կտրել են իրենց տունը սնուցող հոսանքի մալուխը ու լույսերն անջատվել է: Մնացած մանրամասներին տեղյակ չէ, քանի որ ներկա չի գտնվել: Իր իմանալով իր եղբայր Գոռը Արթուրին և Մհերին հարվածներ չի հասցրել, այդ նրանք են Գոռին գցել գետնին, Մհերը ձեռքերով և ոտքերով է հարվածել, իսկ Արթուրը քարով հարվածներ է հասցրել գլխին: Իր իմանալով իր մայրը և Շամամն Արթուրին կամ Մհերին չեն հարվածել: Այդ օրը տուն է վերադարձել ոստիկանության գալուց հետո, վեճին չի մասնակցել: Ուրիշ ոչ ոք իր իմանալով դեպքին չի միջամտել: Մհերը և Արթուրը իր մայրիկին և կնոջը չեն հարվածել, միայն սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ են հնչեցրել, նույնիսկ վաղամեռիկ եղբոր հասցեին: Քանի Շամամի ավտոմեքնան այնպես էին ջարդել, որ բանի պիտանի չէր, ինքն այն վաճառել է և կնոջ համար նոր մեքենա է գնել: Տեղյակ չէ, թե որքան ժամանակ է տևել հայհոյանքները և գոռգոռոցը: Սուտ է այն հանգամանքը, թե իբր կեսգիշերն անց Գոռը և Շամամը գնացել են Մհերենց տնակ և առանց որևէ բան ասելու Գոռը հարձակվել է Արթուրի վրա, սպիտակ պոչով կենցաղային դանակով հարվածել Արթուրի աջ բազկին, իսկ հետո վերցնելով սեղանին դրված կարտոֆիլի մետաղյա թավան դրանով հարվածել է Մհերի գլխին, որից վերջինս գլխի ու ականջի շրջանում մարմնական վնասվածք է ստացել, նման բան չի եղել: Ինքը Մհերենց տանը չի եղել, այլ գտնվել է ընկերոջ ավտոտնակում: Գոռը և Շամամը նրանց տուն չեն գնացել, Գոռը Մհերին և Արթուրին չի հարվածել, Արփինեին նույնպես ոչ ոք չի հարվածել, վեճը եղել է փողոցում: Մհերի մեքենայի ապակին Շամամն է կոտրել՝ իր մեքենան ջարդուփշուր անելուց հետո, իսկ Շամամի եղբայրը՝ Ռոմանը, ընդհանրապես այդ օրը, ոչ էլ հետագայում այնտեղ չի եղել: Ինքն օգտագործում է /094/240-643, Գոռը՝ /077/15-65-09, իսկ Շամամը՝ /098/240-643բջջային հեռախոսահամարները /հատոր 1 գ.թ.111-115, դատական նիստի արձանագրություն/:
12.08.2017թվականին որպես վկայի լրացուցիչ Լևոն Չաթոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Մհերն ու նրա ընտանիքի անդամներն իրենց մոլորության մեջ էին գցել, ասել են, որ չեն դատվի, եթե շատ բան չասեն, որոնց մասին նշել էին Գոռն ու իր կինը ցուցմունքներում, բայց հասկացել են, որ իրենց խաբելով նրանք իրենց դեմ պնդում են ցուցմունքները, օրինակ, թե իբր Գոռը դանակով հարվածել է Արթուրին և թավայով Մհերի գլխին: Պարզ է, որ նրանց կողմից հայտնած այս տվյալները իրականությանը չեն համապատասխանում, քանի որ մարդու գլխին թավայով հարվածելու դեպքում նա լուրջ վնասվածքներ կարող էր ստանալ, կամ էլ դանակով հարվածելու դեպքում միայն քերծվածք չէր առաջանա: Չի հերքում, որ մինչև դեպքը գնացել է նրանց տուն՝ հանգիստ զրուցելու, սակայն Մհերն ու Արթուրն իր հետ ագրեսիվ են խոսել, մի պահ կինն է եկել և նրանք սկսել են ավելի կոպիտ խոսել կնոջ ներկայությամբ և նրանց հետ վեճի մեջ չընկնելու պատճառով, քանի որ նրանք սովորություն ունեին կռիվ սարքելու, հետո անմեղ ձևանան և »շառ« անեն, ինքը դրանից ելնելով կնոջ հետ միասին հեռացել է նրանց տանից և գնացել է ընկերների մոտ, ինչից հետո էլ եղել է այնպես, ինչպես պնդել է իր ցուցմունքում, որոնք պնդում է: Ինքը կռիվ չի բաժանել, գնացել է այն ժամանակ, երբ ոստիկանները եկել էին, Արթուրն ու Մհերը այդ ժամանակ այս ու այն կողմ էին վազում և ոստիկանները նրանց տարել են բաժին: Հենց այդ ժամանակ էլ իրեն պատմել են դեպքի մանրամասները /հատոր 2 գ.թ.152, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Արտյոմ Գևորգյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, նրանց հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ ինչ գրված է իր ցուցմունքում չի համապատասխանում իրականությանը, քանի որ այդ օրը չի եղել տանը, ինքն այդ տարածքում չի բնակվում, բնակվում է վարձակալական հիմունքներով: Այդ օրը գնալուց է եղել Հռիփսիմեի տուն՝ սուրճ խմելու նպատակով: Նախաքննությամբ ցուցմունք տվել է և այն տվել է այն հիմքով, որ այդ ժամանակ վիճված է եղել Մհերի հետ, Հռիփսիկենց տուն գնալիս է եղել և նա է իրեն պատմել, թե ինչ է կատարվել այդ օրը, ինչի հիման վրա էլ գրել է այդ ամեն ինչը: Մհերին և Արթուրին երկար ժամանակ է ինչ ճանաչում է, իսկ Մհերենց տնակի կողքը գտնվում է նաև իրենց տնակը, որտեղ բնակվում են իր ծնողները, սակայն նրանք էլ ոչ հաճախ են լինում այնտեղ: Այդ օրը գնացել է սուպեր-մարկետ և երբ տուն է վերադառնալիս եղել արդեն մութն ընկնում էր, չի կարող ժամն ասել: Երբ արդեն վերադարձել է տեսել է, որ այնտեղ ոստիկաններ են ու իրենց հարևանները: Գնացել է Հռիփսիկենց տուն, նա սկզբում դրսում էր, խոսում էր ոստիկանների հետ, հետո, երբ տեսել է, որ նա գնում է տուն, գնացել է նրանց տուն սուրճ խմելու և հարցրել, թե ինչ է պատահել, իսկ նա ասել է, որ գնացել են, նրանք հարձակվել են, ինչ-որ պսակի վիճաբանություն է եղել, Շամամն ուրիշ բան է ասել, երբ գնացել են նրանք ճաշելիս են եղել, հետո Գոռն է գնացել, որից հետո էլ վիճաբանություն է սկսվել: Ինքն այնտեղ Մհերին և Արթուրին չի տեսել: Երբ ինքը գնացել է ոստիկաններն այնտեղ են եղել և արդեն խոսակցություն է եղել, որ նրանք այնտեղից հեռացել են: Իր և Մհերի միջև խոսակցությունը ձմեռվա համար նախատեսված վառելափայտն է եղել, այնպես էին պայմանավորվածություն ձեռք բերել, որ պետք է հավասար բաժանեին, սակայն Մհերը շատ էր վերցրել, ինչի պատճառով էլ իրենք վիճաբանել են: Մինչ ոստիկանների գնալն ինքը չի մոտեցել, մոտեցել է ոստիկանների գնալուց հետո, այնտեղ բացի Հռիփսիկից, ով խոսում էր ոստիկանների հետ, նկատել է նաև Շամամին, Լևոնին, Գոռին, երեխաներին, Մհերին և Արթուրին չի տեսել: Ոստիկանների գնալուց հետո ինքը Հռիփսիկի հետ գնացել է նրա տուն, նա այդ ժամանակ եղել է զայրացած, պատմել է, որ վիճաբանություն է եղել իրենց և Մհերի, Արթուրի միջև՝ պսակների հետ կապված: Իր ցուցմունքներում ինքը նշել է, որ Արթուրն ու Մհերը կռվարար են, սիրում են անտեղի մարդկանց կպնել, սակայն նրանք իր հանդեպ նման բան չեն արել, սակայն տղա է, ընդհանրապես հնարավոր է, որ հայհոյի: Հռիփսիկը պատմել է, որ Լոլոն գնացել է նրանց տուն, հետո գնացել է Գոռը և պսակի հետ կապված խոսակցություն է գնացել, որից հետո նրանք սկսել են կռվել Մհերի հետ, նրա վրա ինչ-որ բաներ շպրտել: Շամամը »տղավարի« է, նրանից շատ է հայհոյանքներ լսել: Իր նախաքննական ցուցմունքները մանրամասն չի հիշում, միայն հիշում է, որ այնտեղ նշել է, որ դեպքի օրը տանից է դուրս եկել, սակայն իրականում տանից չի դուրս եկել, այլ խանութից է տուն վերադառնալուց եղել: Նախաքննական ցուցմունքներում բաներ կան, որ թելադրել են և դրանք ինքը չի ասել: Վիճաբանությանն ինքը ներկա չի եղել, իսկ իրենց տնակը Մհերենց տնակից շատ հեռու չէ, այնտեղ հարևաններ չկան, երեք հարևան են, միայն Մհերենց, Հռիփսիկենց և իրենց տնակն է: Շատ անգամներ է տեսել, որ գերեզմանատերերը ճնշել են Մհերին՝ պսակների պատճառով, սակայն այդ գործով Շամամն է զբաղվում: Մհերի բակում ոչ մի անգամ պսակ չի տեսել, միայն տեսել է, որ նա գերեզմանի վրա է գործ անում: Վկայի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ ցուցմունքում բաներ կան, որ թելադրել են, սակայն երկար ժամանակ է անցել և ինքը չի հիշում, իսկ մնացածն ինչ հիշում է, գրված է Հռիփսիկի պատմածով: Խանութից գալուց հետո մտել է իրենց տուն, սպասել է մինչև ոստիկանները գնան և հետո դուրս է եկել իմանալու, թե ինչ է պատահել: Քննչն իր հետ վատ չի վերաբերվել, չի ճնշել, սակայն իրեն »զոռով են տարել«: Քննիչն է իրեն թելադրել ցուցմունքը: Մինչև վարձով բնակվելը այդ տնակում հաճախակի չի բնակվել, բնակվել է ընկերոջ տանը: Մհերենց մասին վատ բան չի կարող ասել, նորմալ մարդիկ են, ուղղակի իր և Մհերի միջև եղած փայտի պատմության հետ կապված ցանկացել է նրանից »մուռ« հանել, վատություն անել և նման ցուցմունք է տվել: Տնակում բնակվում են նաև իր ծնողները, սակայն այդ օրը իր քույրը հիվանդանոցում է եղել և տանը մարդ չի եղել /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Արտյոմ Գևորգյանը նախաքննության ընթացքում 24.05.2017թվականին որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ անմիջապես իրենց տնակի հարևանությամբ բնակվում է Մհեր Մնացականյանը՝ իր ընտանիքի հետ մասին, իսկ տնակից քիչ այն կողմ բնակվում է Արթուրը՝ ծնողների հետ մասին: Իրենց հարևանությամբ բնակվում են նաև Շամամը և նրա ընտանիքը: Ցանկանում է հայտնել, որ Մհերը և Արթուրը կոնֆլիկտային անձնավորություններ են, նրանք սովորություն ունեն խմած ժամանակ մարդկանց վիրավորելու, հայհոյելու, վեճ հրահրելու և տեղի, անտեղի մարդկանց հետ վիճաբանելու: 2017թվականի մայիսի 7-ին, կեսգիշերն անց, այսինքն մայիսի 8-ին, միայնակ գտնվել է տանը, դրսից լսել է Մհերի և Արթուրի հայհոյանքներ ձայները, քանի որ հասկացել է, որ ինչ-որ մեկի հետ վիճաբանում են, անհանգսատանալով դուրս է եկել բակ: Տանից դուրս գալուց հետո տեսել է, որ Մհերն ու Արթուրը իրենց տնակի դիմաց վիճաբանում են Շամամի ամուսնու եղբոր՝ Գոռի հետ, հայհոյում և քարերով հարվածում նրան, տեսել է նաև, որ Արթուրի ձեռքին կացին է եղել, սակայն չի տեսել այդ կացինն ինչ է արել: Հետո, երբ Շամամը և Գոռի մայրը՝ Հռիփսիմեն, Գոռին տարել են տուն, Մհերն ու Արթուրը սկսել են քարեր նետել բակում կայանված Շամամի մեքենայի վրա, այնուհետև քարեր են նետել նաև նրանց տան ուղղությամբ: Քարերի ձայնը լսվում էր, թե ինչպես են հարվածում նրանց տան տանիքին: Այնուհետև Մհերն Արթուրին ասել է »գնա, գնա դրանց տան լույսերն անջատի«, Արթուրն էլեկտրասյան վրայից կտրել է Շամամենց տան լույսերը, որից հետո Շամամը դուրս է եկել և ջարդել բակում կանգնած Մհերի մեքենան, ապա եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, ինչից հետո ինքը գնացել է տուն: Բացի իր կողմից նշված անձանցից որևէ մեկը ներկա չի եղել և չի մասնակցել կռվին, միայն վերջում տեսել է Լևոնին, ով բաժանում էր կռիվը, սակայն Մհերն ու Արթուրը մոտ մեկ ու կես ժամ հնչեցնում էին սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Շամամը և Հռիփսիմեն նրանց հարցնում էին, թե ինչու են իրենց հայհոյում, քանի որ իրենց բան չեն արել, իսկ Արթուրը և Մհերը շարունակում էին հայհոյանքներ հնչեցնել: Գոռի կողմից հայհոյանք չի լսել: Ինքը կռվին չի մոտեցել և չի մասնակցել, այլ իրենց տնակից կանգնած է հետևել այդ ամենին՝ մինչև եկել են ոստիկանության աշխատակիցները: Այլ անձանց ինքը չի տեսել, Մհերն ու Արթուրն անդադար հայհոյում էին, ինչի հետևանքով խանգարել են իր հանգիստը: Ճանաչում է Շամամի եղբորը, չնայած նրա անունը չգիտի, սակայն դեմքով ճանաչում է, տեսել է նաև նրա »նիվա« մակնիշի մեքենան: Ոչ Շամամի եղբորը և ոչ էլ նրա մեքենան կռվի ժամանակ չի տեսել /հատոր 2 գ.թ. 131-134, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Արփինե Ազիզյանը դատաքննությամբ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Մհեր Մնացականյանը հանդիսանում է իր ամուսինը և ցանկանում է ցուցմունք տալ: Դեպքի օրը, երեկոյան Մհերն ու Արթուրը աշխատանքից վերադարձել են տուն, նրանք նստած ճաշում էին, երբ մոտ 5րոպե անց Լևոնն է եկել իրենց տուն և Մհերին հարցրել է արդյոք իր հետ ինչ-որ հարց կա չպարզաբանված, իսկ Մհերը նրան հրավիրել է իրենց հետ ճաշելու և ասել է, որ հետո կխոսեն դրա մասին, իսկ Լևոնն էլ ասել է, որ հաց չի ուզում ուտել և սուրճ է խնդրել: Նրանք նորմալ նստած էին, իսկ ինքը Լևոնի համար սուրճ էր պատրաստում, երբ հանկարծ Լևոնի կինը և Գոռը խուճապահար, առանց որևէ բան ասելու մտել են իրենց տուն: Նրանք հնարավոր է մտածել են, որ կռիվ են անում, սակայն նման բան չի եղել, Գոռը միանգամից հարձակվել է Արթուրի վրա, Արթուրն ընկել է հատակին, ցանկանում է նշել նաև, որ նրա ձեռքին նաև սուր դանակ է եղել, ծակել էր Արթուրի թևը, հետո Շամամը Գոռին մի կողմ է քաշել, որից հետո Գոռը սեղանի վրայից վերցրել է թավան և դրանով միանգամից հարվածել է Մհերի գլխին, որից հետո էլ վեճ է սկսվել, քաշքշոց է առաջացել, այդ ժամանակ Մհերն ամբողջովին արյան մեջ է եղել և ինքը փորձել է նրան ինչ-որ բանով օգնել: Դրանից հետո իրենց է միացել Հռիփսիմեն՝ գոռգոռոցներով, հայհոյանքներով և ահավոր իրավիճակ է եղել: Հետո տանից դուրս են եկել և Արթուրն ու Գոռը դրսում շարունակել են վեճը, իսկ ինքը տանը Մհերին օգնություն է ցուցաբերել, քանի որ գլուխը, ականջն ամբողջությամբ կտրված էր և արյուն էր գալիս: Գոռն ու Արթուրը դրսում իրար ծեծել են, հետո Հռիփսիմեն է եկել հայհոյանքներով, գոռգոռոցներով, ապա Շամամն ու Հռիփսիմեն Գոռին տարել են տուն: Դրանից հետո Մհերն ու Արթուրն առանձնացել են, գնացել են լրիվ այլ տեղ, որպեսզի կռիվն ավելի չբորբոքվի, իսկ Շամամն իրենց տան մոտ կանգնած հեռախոսով զանգել է եղբորը՝ Ռոմանին և ասել, որ հարձակվել են իրենց վրա, ծեծում են, ջարդում են, »արի սրա հարցերը լուծի, արդեն շատ մեզ նեղացրեց«: Հետո Ռոմանն ու Շամամն են գնացել իրենց տուն և Ռոմանն իրեն հարցրել է, թե »մարդդ ու էտ փիչխեն ուրա«, իսկ ինքն ասել է, որ տանը մարդ չկա, իսկ նա իրեն հայհոյելով ասել է, որ խաբում է, իսկ ինքն էլ ասել է, որ չի խաբում և նրանք տանը չեն, սակայն նա ձեռքով հարվածել է իր կրծքավանդակին, որ մտնի տունը նայի: Իրենց տանը կացին չկա, ինքն ընդհանրապես նրանց տան կացինից է օգտվել և դա բոլորը գիտեն, կացին ընդհանրապես չի եղել: Շամամենց մեքենան Արթուրն է կոտրել, իսկ իրենց մեքենան Շամամն ու նրա եղբայրը: Ոստիկանություն Շամամն է կանչել:Մհերը գերեզմաններում է աշխատում, գերեզմանատերերի հետ շփվում է և միշտ խնդիրներ են առաջանում ծաղկեպսակների կարկասների հետ կապված, քանի որ տերերը մտածում են, որ ինքն է վերցնում, սակայն Շամամն է հավաքում և Լևոնի հետ միշտ դրա հետ կապված խոսակցություն է եղել, Մհերը Լևոնին քանի անգամ ասել է, որ այդ կարկասները ոչ ոք չի տանելու, թող սպասեն այդ մարդկանց գործողությունները կվերջանան, հետո կտանեն, քանի որ ինքն է կոնֆլիկտի մեջ ընկնում գերեզմանատերերի հետ: Լևոնն այդ օրը եկել էր, որ ևս մեկ անգամ ճշտի արդյոք իր հետ ինչ-որ հարց ու պատասխան կա, թե ոչ, իսկ Մհերն էլ հոգնած է եղել, ասել է, որ սպասի հացն ուտի, հետո կխոսեն, Լևոնն էլ ասել է, որ հաց չի ցանկանում ուտել և սուրճ է խնդրել: Լևոնն իրեն հարցրել է, թե ինչու է կնոջն ասել, որ այդ ծաղկեպսակները չհավաքի, սակայն Մհերն ասել է, որ դրանք իրեն պետք չի, անգամ տեսնելու դեպքում ինքն է ասում, որ գնա հավաքի, իրենց դա պետք չի, իրենք այդ գործը չեն անում և պարզաբանել է, որ սպասի այդ մարդկանց արարողությունը վերջանա հետո տանեն, սակայն Լևոնն ասել է, որ նա չպետք է ասի իր կինը հավաքի, թե ոչ և նա չի որոշողը, իսկ Մհերն էլ ասել է, որ այնքանով պետք է ինքը նրան ասի, որովհետև այդ իր աշխատանքի վայրն է, դրանով է իր երեխաների հացի գումարը վաստակում և դրա պատճառով անընդհատ վեճերի մեջ է ընկնում: Լևոնը եկել է Մհերի հետ խոսելու, քանի որ Մհերը քանի անգամ և Շամամին, և Լևոնին զգուշացրել էր, որ չավիրեն, չպղծեն մարդկանց գերեզմանները, քանի որ հուղարկավորությունից հետո մինչև երեկո նրանք ծաղիկները տանում էին, իսկ ամուսնինն ամբողջ օրը գերեզմաններում էր լինում և տերերի հետ կոնֆլիկտ էր ունենում: Շամամը չի էլ տեսել արդյոք կռիվ կա իրենց տանը, թե ոչ, հետո ներս մտնի, այլ Գոռի հետ, ով եղել է հարբած, եկել են իրենց տուն, մտածելով, որ կռիվ է: Գոռը դանակը ձեռքին հարվածել է Արթուրին, իսկ Լևոնը բաժանել է, որ չշարունակվի վեճը: Իր ուշադրությունն այդ պահին Մհերի վրա է եղել, քանի որ ամբողջությամբ արյան մեջ էր և չի նկատել, թե ով, ում և ինչպես է դուրս տարել: Իրենք Լևոնի հետ հանգիստ նստած են եղել, Շամամն ու Գոռը մտել են իրենց տուն և առանց որևէ բան ասելու վեճ են սկսել: Նրանց դուրս գալուց հետո Մհերը դուրս չի եկել տանից, դուրս է եկել այն ժամանակ, երբ իրեն արդեն մի փոքր սկսել է լավ զգալ, իսկ այդ ընթացքում Արթուրը դրսում է եղել, հնարավոր է վիճել են, ինքը չի տեսել: Այս դեպքից առաջ որևէ խոսակցություն չի եղել, տեղյակ չի իր սկեսուրը Շամամի հետ խոսել է, թե ոչ: Հռիփսիմեն իր տուն չի մտել, նա դրսում է Արթուրին և Գոռին բաժանել, դրսում Հռիփսիմեն, Գոռը, Շամամը, Լևոնը բարձրաձայն հայհոյել են: Շամամի եղբորը՝ Ռոմանին ճանաչում է, նա գալիս գնում է նրանց տուն: Ռամանն իրեն հարվածել է՝ կրծքավանդակին, քանի որ մտածել է, որ թաքցրել է Մհերին ու Արթուրին: Չգիտի ինչի համար է Շամամը ջարդել Մհերի մեքենան, հնարավոր է զայրացած է եղել, առաջինը Շամամն է ջարդել Մհերի մեքենան, որից հետո էլ Արթուրն է ջարդել, իսկ Ռոմանը եկել էր իր »Նիվա« մակնիշի մեքենայով՝ 4-5տղաների հետ միասին: Տեղյակ չէ Շամամենց տունը վնասվել է, թե ոչ: Իրենց հատվածում հոսանքի լարն այդքան էլ լավ վիճակում չի գտնվում և անգամ թեթև քամու դեպքում հոսանքազրկվում է և այդ օրը որևէ մեկը չի կտրել այն: Նախաքննությամբ իր հետ առերեսել են Գոռին, Շամամին և Ռոմանին: Լևոն Չաթոյանը եղել է իրենց տանը հենց սկզբում և սուտ է, որ դեպքից հետո է եկել, անգամ իրենց տանից փախնելուց հետո ոստիկանները գնացել են նրա հետևից, որպեսզի ճշտեն մեքենայի համարները: Դեպքից հետո Գոռի հողաթափերը հայտնաբերել են իրենց տանը, որն ինքը առավոտյան է նկատել /դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Արփինե Ազիզյանը 26.05.2017թվականին որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է ամուսնու՝ Մհեր Մնացականյանի և երեխայի հետ միասին՝ Քանաքեռի գերեզմանների հարևանությամբ: 2017թվականի մայիսի 7-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում տուն են եկել ամուսինը և նրա եղբայրը՝ Արթուրը: Նրանք ճաշում էին, երբ իրենց տուն է գնացել իրենց հարևան Լևոնը, ով եկել էր Մհերի հետ հանգիստ զրուցելու, քանի որ մինչ այդ Մհերի և Լևոնի միջև քաշքշուկ էր եղել և Մհերը Լևոնին ասել էր, որ կնոջը փոխանցի, որ գերեզմանների վրայից ծաղիկները շուտ չհավաքի, քաի որ գերեզմանատերերի հետ ծաղիկները ժամանակից շուտ հավաքելու համար անընդհատ խոսակցություններ էին տեղի ունենում Մհերի հետ: Լևոնն իրենց տանը նստած զրուցելիս է եղել Մհերի հետ, հանկարծ իրենց տուն են մտել Լևոնի եղբայր Գոռը՝ դանակը ձեռքին, ապա հարձակվել է Գոռի վրա և ձեռքով խփել է, ինչից Արթուրը վայր է ընկել: Շամամը տեսնելով, որ Լևոնը հանգիստ զրուցում է, փորձել է թույլ չտալ, որ Գոռը շարունակի հարվածել Արթուրին, Գոռին հրել է մի կողմ, իսկ Գոռն այդ ժամանակ սեղանի վրային վերցրել է թավան և դրանով հարվածել է Մհերի գլխին: Ցանկանում է ավելացնել, որ մինչ Գոռը Արթուրին բռունցքով հարվածելը, իր ձեռքի դանակով հարվածել է Արթուրի աջ ձեռքին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք: Մհերի գլխին թավայով հարվածելու հետևանքով Մհերը ստացել է մարմնական վնասվածք՝ գլխի և ականջի շրջանում: Դրանից հետո Արթուրը և Գոռը միմյանց քաշքշելով դուրս են եկել, որի ժամանակ Գոռի հողաթափից մեկ թայը մնացել է իրենց տանը, որը հետագայում հետաքննիչն արձանագրել է և վերցրել: Ցանկանում է ավելացնել նաև, որ Գոռն այդ ժամանակ եղել է խմած: Դրսում Մհերը, Գոռը և Արթուրը հայհոյել և միմյանց խառը հարվածել են, իսկ Լևոնը և Շամամը փորձում էին նրանց բաժանել և թույլ չտալ, որպեսզի վերջիններս հարվածեն իրար, նրանք միմյանց նաև քարերով էին հարվածում: Այդ կռվին միջամտել է նաև Գոռի մայրը՝ Հռիփսիմեն, ով Շամամի հետ միասին Գոռին մի կերպ տարել են տուն: Այդ ընթացքում Լևոնը նույնպես բաժանում էր նրանց, նա Մհերին և Արթուրին չի հարվածել, վերջիններս նրան նույնպես չեն հարվածել: Գոռին տուն տանելուց հետո Շամամը զանգահարել է իր եղբորը՝ Ռոմանին և կանչել, որից 10-15րոպե անց նա եկել է իր սպիտակ գույնի »Նիվա« մակնիշի մեքենայով, ում հետ եղել են նաև 3-4հոգի երիտասարդ տղաներ: Ռոմանը և Շամամը եկել են իրենց տուն, որից հետո Ռոմանն իրեն հարցրել է, որ որտեղ են Մհերը և Արթուրը, իսկ այդ ժամանակ նրանք տանը չեն եղել, որի մասին հայտնել է նրան, ինչից հետո նա ձեռքով հարվածել է իր կրծքավանդակին և քաշել է թևից, որից հետո Շամամը Ռոմանին ասել է, որ տանը չեն և գնան: Նրանք տանից դուրս գալուց հետո սկսել են քարերով կոտրել իրենց բակում կայանված Մհերի »Ժիգուլի« մակնիշի մեքենան, որից հետո Ռոմանը հեռացել է, իսկ Շամամը զանգել է ոստիկանություն: Մհերն ու Արթուրը տուն գալով և տեսնելով, որ կոտրել են իրենց մեքենան, նրանք էլ քարերով կոտրել են Շամամի մեքենան: Ցանկանում է ավելացնել, որ Ռոմանի հետ միասին իրենց բակ եկած տղաները ոչնչի չեն խառնվել և մասնակցել, հետո Ռոմանի հետ միասին նույն մեքենայով հեռացել են: Այդ ամբողջ կռիվը տևել է մոտ մեկ ժամ: Բացի իր կողմից նշված անձանցից ոչ ոք ներկա չի եղել և չի մասնակցել այդ կռվին: Կռվի ընթացքում Արթուրի ձեռքին կացին չի եղել և նա որևէ մեկի ուղղությամբ կացին չի նետել: Ոչ Մհերը և ոչ էլ Արթուրը, Շամամենց տունը սնուցող մալուխը չեն կտրել և նրանց տունը չեն հոսանքազրկել: Արթուրը, ինչպես նաև Մհերը Շամամին չեն հարվածել: Նրանք քարերով կոտրել են Շամամի մեքենան, բայց դա այն ժամանակ, երբ Շամամը և նրա եղբայրը կոտրել են իրենց մեքենայի ապակիները և վնասել թիթեղյա հատվածը, իսկ այդ ամբողջ ընթացքում երկողմանի հնչել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Ինքը որևէ մեկին չի հարվածել, բացի Ռոմանից իրեն որևէ մեկը չի հարվածել և ինքն այդ կռվին ընդհանրապես չի մասնակցել: Իրենք չեն սկզբում Շամամի մեքենան վնասել, այլ Շամամն է սկզբում վնասել իրենց մեքենան: Ցանկանում է նաև հայտնել, որ իրենք հաշտվել են Շամամի և նրա ընտանիքի բոլոր անդամների հետ, նրանց դեմ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի /հատոր 3 գ.թ. 144-149, դատական նիստի արձանագրություն/:

Դատաքննությամբ հետազոտվել են.

* Տուժող Շամամ Չաթոևի և մեղադրյալ Մհեր Մնացականյանի միջև առերես հարցաքննության արձանագրությունը /հատոր 2 գ.թ. 213-221, դատական նիստի արձանագրություն/:
* Տուժող Շամամ Չաթոևի և մեղադրյալ Արթուր Մնացականյանի միջև առերես հարցաքննության արձանագրությունը /հատոր 3 գ.թ. 25-29, դատական նիստի արձանագրություն/:
* Տուժող Շամամ Չաթոևի և վկա Արփինե Ազիզյանի միջև առերես հարցաքննության արձանագրությունը /հատոր 3 գ.թ. 130-135, դատական նիստի արձանագրություն/:
* Տուժող Գոռ Կարապետյանի և մեղադրյալ Մհեր Մնացականյանի միջև առերես հարցաքննության արձանագրությունը /հատոր 2 գ.թ. 222-225, դատական նիստի արձանագրություն/:
* Տուժող Գոռ Կարապետյանի և մեղադրյալ Արթուր Մնացականյանի միջև առերես հարցաքննության արձանագրությունը /հատոր 3 գ.թ. 30-33, դատական նիստի արձանագրություն/:
* Տուժող Գոռ Կարապետյանի և վկա Արփինե Ազիզյանի միջև առերես հարցաքննության արձանագրությունը /հատոր 3 գ.թ. 136-139, դատական նիստի արձանագրություն/:
* Վկա Լևոն Չաթոյանի և մեղադրյալ Մհեր Մնացականյանի միջև առերես հարցաքննության արձանագրությունը /հատոր 2 գ.թ. 230-232, դատական նիստի արձանագրություն/:
* Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0995եզրակացությունը, որի համաձայն՝ Շ.Չաթոևի ստացած մարմնական վնասվածքները ճակատի և կրծքավանդակի ձախ կեսերի շրջանում արյունազեղումների և քերծվածքների ձևով հետևանք են բութ առարկաների ազդեցությանը, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում /հատոր 2 գ.թ.73-74, դատական նիստի արձանագրություն/:
* Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0996եզրակացությունը, որի համաձայն՝ Գոռ Կարապետյանի առկա վնասվածքները՝ գլխի շրջանի սալջարդ վերքերի և որովայնի շրջանի արյունազեղումների ձևով, հետևանք են բութ առարկաների ազդեցությունը, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցրած առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում /հատոր 2 գ.թ. 201-202, դատական նիստի արձանագրություն/:
* Դատաապրանքագիտական փորձաքննության հմ. 376-Ապ-17եզրակացությունը, որի համաձայն՝ »DAEWOO NEXIA GL 1.5« մակնիշի, 15ՍՍ249հ/հ-ի ավտոմեքենան վնասելու հետևանքով պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը, 08.05.2017թվականի դրությամբ, գնահատվում է 183.000 /մեկ հարյուր ութսուներեք հազար/ դրամ /հատոր 2 գ.թ. 76-78, դատական նիստի արձանագրություն/:
* 08.05.2017թվականին Շամամ Արայիկի Չաթոևի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը և դրան կից լուսանկարչական հավելվածը, համաձայն որի՝ դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32հասցեում տեղակայված Շ.Չաթոևին պատկանող տան բակային հատվածում հայտնաբերվել է վերջինիս պատկանող »Դեու Նեքսիա« մակնիշի 15ՍՍ249հ/հ-ի ավտոմեքենան՝ վնասված վիճակում, ավտոմեքենայի շրջակայքում և տան տանիքին առկա են եղել տարբեր չափսերի քարի կտորներ, իսկ ավտոմեքենայի առջևի հատվածում հայտնաբերվել է երկաթյա անկյունակ, որի վրա առկա են եղել երկու կլորավուն անցքեր, տեղ-տեղ ծռված, երկաթյա անկյունակն ունեցել է 2,20մետր երկարություն: Ըստ մասնակից Շամամ Չաթոևի հայտարարության՝ 2017թվականի մայիսի 08-ին ժամը 00:30-ից 01:20-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր հարևաններ՝ Արթուր և Մհեր Մնացականյանները քարերով և նշված երկաթյա անկյունակով հարվածել և վնասել են իրեն պատկանող »Դեու Նեքսիա« մակնիշի, 15ՍՍ249հ/հ-ի ավտոմեքենան/հատոր 1 գ.թ. 29-34, դատական նիստի արձանագրություն/:
* 08.05.2017թվականին ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում Շամամ Արայիկի Չաթոևի կողմից հանցագործության մասին հաղորդումը, համաձայն որի՝ Շ.Չաթոևը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 08.05.2017թվականին ժամը 00:30-ի սահմաններում իրենց հարևաններ Մհեր և Արթուր Մնացականյանները իրենց տան բակում վիճաբանել են ամուսնու եղբոր՝ Գոռ Ռուբիկի Կարապետյանի հետ, որի ժամանակ ձեռքերով ու ոտքերով ծեծի են ենթարկել նրան, իսկ Արթուր Մնացականյանը կացինը նետել է Գոռ Կարապետյանի ուղղությամբ, որի փայտե կոթը դիպչել է իր գլխին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք, Արթուր Մնացականյանը փայտե առարկայով հարվածել է ձախ կողային հատվածին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք: Հետո Արթուր և Մհեր Մնացականյանները քարերով կոտրել են բակում կայանված իր »Դեու Նեքսիա« մակնիշի 15ՍՍ249հ/հ-ի ավտոմեքենայի ապակիները և ծռել-վնասել թափքը, քարեր են նետել իրենց տանիքի ուղղությամբ, այդ ամբողջ ընթացքում շուրջ 1ժամ իր և իր ընտանիքի հասցեին տվել են սեռական բնույթի լկտի հայհոյանքներ, որից հետո էլեկտրական սյան վրայից կտրել են իրենց տունը սնուցող հոսանքի մալուխը: Նշված արարքների համար ինքը բողոքում է Արթուր և Մհեր Մնացականյանների դեմ /հատոր 2 գ.թ. 1ա, դատական նիստի արձանագրություն/:
* 08.05.2017թվականին այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի օպեր. հերթապահ, ոստիկանության մայոր Ա.Աբրահամյանի զեկուցագիրը, համաձայն որի՝ 08.05.2017թվականին ժամը 01:20-ին, ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ օպերատիվ կառավարման կենտրոնից ահազանգ է ստացվել այն մասին, որ իրենց է ահազանգել անհայտ քաղաքացուհին և հայտնել, որ խնդրում է շտապ ոստիկան ուղարկել Քանաքեռ 32տուն, հարևանը հարձակվել է իր տան վրա, քարերով ջարդում է տունը, տան տանիքը և մեքենան /հատոր 2 գ.թ. 2, դատական նիստի արձանագրություն/:
* 08.05.2017թվականին այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՊՊԾ գնդի 6-րդ վաշտի 1-ին դասակի ջոկի հրամանատար Հ.Հայրապետյանի զեկուցագիրը, որի համաձայն՝ 08.05.2017թվականին թիվ 63 պարեկային ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացրել Քանաքեռ-Զեյթունի վարչական տարածքում, ժամը 01:20-ին ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ օպերատիվ կառավարման կենտրոնի կարգադրությամբ մոտեցել են Սարկավագի փողոցի 32տուն, այնտեղ իրենց է մոտեցել Շամամ Արայիկի Չաթոևը և հայտարարել, որ հարևանը հարձակվել է իր տան վրա, քարերով ջարդել է տունը և մեքենան/հատոր 2 գ.թ. 4, դատական նիստի արձանագրություն/:
* 08.05.2017թվականին այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ- Զեյթունի բաժնի ՔՀԲ-ի օ/լ, ոստիկանության լեյտենանտ Գ.Ստեփանյանի զեկուցագիրը, որի համաձայն՝ 08.05.2017թվականին ժամը 01:20-ին, ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ օպերատիվ կառավարման կենտրոնից ահազանգ է ստացվել այն մասին, որ Շամամ Արայիկ Չաթոևը խնդրել է շտապ ոստիկան ուղարկել, հարևանը հարձակվել է իր տան վրա, քարերով ջարդում է տունը, տան տանիքը և մեքենան: Այնուհետև, ժամը 02:20-ին Շ.Չաթոևը հայտնել է, որ ժամը 00:30-ի սահմաններում Մհեր Կարենի Մնացականյանը և նրա եղբայր՝ Արթուր Կարենի Մնացականյանն իր տան բակում վիճաբանել են ամուսնու եղբոր՝ Գոռ Ռուբիկի Կարապետյանի հետ և ծեծի են ենթարկել նրան, որից հետո Ա.Մնացականյանը կացինը նետել է Գ.Կարապետյանի ուղղությամբ, այնուհետև, Մհեր և Արթուր Մնացականյանները քարերով հարվածել են և կոտրել բակում կայանված »Դեու Նեքսիա« մակնիշի 15ՍՍ249հ/հ-ի ավտոմեքենայի ապակիները և ծռել, վնասել թափքը և այդ ընթացքում շուրջ մեկ ժամ շարունակ Շ.Չաթոևի և ընտանիքի անդամների հասցեին տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Մեկնելով դեպքի վայր, այնտեղից ոստիկանության բաժին են բերման ենթարկել Արթուր և Մհեր Մնացականյաններին /հատոր 2 գ.թ. 5, դատական նիստի արձանագրություն/:
* 12.08.2017թվականին իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32 տան բակային հատվածում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված և Շամամ Չաթոևի մոտից առգրավված անկյունակը՝ փաթեթավորված մեկ փաթեթում և կնիքված »ՀՀ ՔԿ N371« կնիքի դրոշմով /հատոր 3 գ.թ. 164-165, դատական նիստի արձանագրություն/:

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ՝ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալներ Մհեր Կարենի Մնացականյանը և Արթուր Կարենի Մնացականյանը կատարել են արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, այն է՝ խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, իսկ Մհեր Կարենի Մնացականյանին և Արթուր Կարենի Մնացականյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը, այն է՝ խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ, դատարանում չապացուցվեց, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հանգում է հետևության, որ նման պայմաններում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում պետք է ճանաչել Մհեր Կարենի Մնացականյանի ու Արթուր Կարենի Մնացականյանի անմեղությունը և նրանց նկատմամբ կայացնել արդարացման դատավճիռ՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Դատարանի գնահատմամբ սույն գործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպեսզի դրանք ապահովեն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշների ապացուցվածության վերաբերյալ դատարանի հետևությունների արժանահավատությունը, այլ ոչ թե՝ ենթադրությունը՝ ինչպես ներկայացված է մեղադրական եզրակացությունում, ինչպես նաև անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար:
Դատաքննությամբ հաստատվեց, որ Մնացականյանների և տուժողների միջև տեղի է ունեցել կենցաղային հողի վրա անձնական դրդապատճառներով առաջացած վիճաբանություն՝ կապված գերեզմանոցի պսակների հետ, որն ուղեկցվել է փոխադարձ հարվածներով և գույքային վնասներ պատճառելով: Հասցեն, որտեղ բնակվում են, միայն Շամամ Չաթոևի ու Մնացականյանների տնակներն են և գերեզմանոցն է, մոտակայքում այլ տնակներ չկան, իսկ առկա տներն իրենցից հեռու են, վիճաբանությանը բացի իրենցից այլ անձ ներկա չի եղել:
Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարության հարցին անդրադարձել է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 2014թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13որոշմամբ, որում արձանագրել է հետևյալը.
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 18հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 25հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 107հոդվածի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 127հոդվածի համաձայն` 1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: 2.Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 365հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 371հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն՝ դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները:
»Ապացույցների բավարարություն« հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10քրեական գործով 22.12.2011թվականին կայացրած որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով »ապացուցման առարկա« և »ապացույցների բավարարություն« հասկացությունները, նշել է. (…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար: Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վերահաստատելով և զարգացնելով Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ »ապացույցների բավարարությունը« որոշելու չափանիշներն են.
1. անմեղության կանխավարկածը,
2. վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3. դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը:
Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին` Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն՝ որոշակի հանգամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կարգով չի ապացուցվել հակառակը: Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է, որն ամրագրված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով: Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում: Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ: Այլ խոսքով՝ քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության:
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրագրող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև՝ դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12որոշման մեջ շեշտել է. »(…) ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 107հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը: Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով 2011թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշմամբ:
Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ / Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, գանգատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, գանգատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ/:
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար:
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին՝ ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ »(…) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը«:
Այսպիսով, »ներքին համոզմունքը« սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատեգորիա է: Այն ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի գիտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ): Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ): Ելնելով այն հանգամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զգացմունքներից: Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա: Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, գիտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա: Ներքին համոզմունքի՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական գործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է: Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են գնահատման:
Ապացույցների թույլատրելիության հատկանիշը վերաբերում է դրանց ձևական կողմին: Դրա էությունը կազմում է ապացույցները ձեռք բերելիս օրենքով նախատեսված դատավարական պահանջների պահպանվածությունը և ենթադրում է.
- աղբյուրի օրինականություն՝ ապացույցը պետք է ձեռք բերվի միայն օրենքով սահմանված աղբյուրներից /ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 104հոդվածի 2-րդ մաս/,
- ձեռքբերման միջոցների օրինականություն՝ պետք է պահպանված լինեն ապացույցների ձեռքբերմանն ուղղված գործողություններ կատարելուն օրենքով առաջադրված պահանջները,
- դատավարական ձևակերպում՝ ապացույցը, դրա ձեռքբերման գործընթացը պետք է օրենքով սահմանված կարգով ենթարկվեն դատավարական ձևակերպման,
- լիազորված սուբյեկտ՝ այն պետք է ստացված լինի ապացույց ձեռք բերելու լիազորությամբ օժտված սուբյեկտի կողմից:
Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքերը հստակ սահմանված են ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 105հոդվածով:
Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքները, գործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն: Այլ խոսքով՝ ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և գործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքների միջև կապը: Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի գործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին:
Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա. ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ՝ փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ. ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ՝ վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ. ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ. ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե. նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ՝ բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում: Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1. գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2. եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3. այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի »հիմնավոր կասկածից վեր« ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, »հիմնավոր կասկածից վեր« ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Նախքան ամբաստանյալներ Մհեր Կարենի Մնացականյանի և Արթուր Կարենի Մնացականյանի արարքներում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հանցակազմի առկայության կամ բացակայության հարցին անդրադառնալը` դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ նախաքննության մարմնի կողմից նրանց ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքների և որպես մեղավորությունը հաստատող ապացույցներ` մեղադրական եզրակացության մեջ ներկայացված ապացույցների բավարարության հարցին:
Դատարանը վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները կիրառելով՝ իրավական վերլուծության ենթարկելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները՝ փաստում է, որ նշված ապացույցները Մհեր Կարենի Մնացականյանի և Արթուր Կարենի Մնացականյանի՝ նրանց մեղսագրված արարքներին առնչության և մեղավորության մասին անմիջական, ուղղակի փաստական տվյալներ չեն բովանդակում, դրանք չեն հիմնավորում ամբաստանյալների մեղավորությունը:
Սույն` թիվ 09165917նախաքննական համարով քրեական գործով կազմված և հաստատված մեղադրական եզրակացության համաձայն, որպես Մհեր Կարենի Մնացականյանի և Արթուր Կարենի Մնացականյանի ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող ապացույցներ նշվել են՝ տուժողներ Շամամ Չաթոևի, Գոռ Կարապետյանի, վկաներ Հռիփսիմե Վարդևանյանի, Արփինե Ազիզյանի, Ռոման Չաթոևի, Լևոն Չաթոյանի, Արտյոմ Գևորգյանի ցուցմունքները, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0995 և 0996եզրակացությունները, դատաապրանքագիտական փորձաքննության հմ. 376-Ապ-17եզրակացությունը,դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, Շամամ Չաթոևի կողմից հանցագործության մասին հաղորդումը, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող զեկուցագրերը, իրեղեն ապացույցը:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել են տուժողներ Շամամ Չաթոևի, Գոռ Կարապետյանի, վկաներ Հռիփսիմե Վարդևանյանի, Արփինե Ազիզյանի, Ռոման Չաթոևի, Լևոն Չաթոյանի, Արտյոմ Գևորգյանի ցուցմունքները: Դատարանն արձանագրում է, որ տուժողների և վկաների ցուցմունքներում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման վերաբերյալ, ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող որևէ փաստական հանգամանք չկա, այլ նրանց ցուցմունքներով հիմնավորվում է, որ վիճաբանությունն առաջացել է կենցաղային հողի վրա առաջացած անձնական դրդապատճառներով՝ կապված գերեզմանոցի պսակների հետ: Հասցեն, որտեղ բնակվում են, միայն Շամամ Չաթոևի ու Մնացականյանների տնակներն են և գերեզմանոցն է, մոտակայքում այլ տնակներ չկան, իսկ առկա տներն իրենցից հեռու են, վիճաբանությանը բացի իրենցից այլ անձ ներկա չի եղել:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել են փորձաքննությունների եզրակացությունները: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցները որևէ փաստական տվյալ չեն պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը և կից լուսանկարչական հավելվածը: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցները որևէ փաստական տվյալ չեն պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել են հանցագործության մասին հաղորդումը, զեկուցագրերը, իրեղեն ապացույցը, որոնք նույնպես որևէ փաստական տվյալ չեն պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն, այն է՝ խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ:
Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ գործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսին է` հասարակական կարգի կոպիտ կերպով խախտելու և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու դեպքին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց մեղսագրված արարքները կատարելու մեջ, հետևաբար այն ենթադրություն է, վարկած, գնահատողական դատողություն, կարծիք, քանի որ այն չի հաստատվում գործում առկա և դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի հետազոտված փոխկապակցված թույլատրելի, վերաբերելի և հավաստի ապացույցների բավարար համակցությամբ: Վերը նշված փաստական հանգամանքները գնահատելով դատարանն արձանագրում է, որ Մհեր Կարենի Մնացականյանի և Արթուր Կարենի Մնացականյանի մեղադրանքների հիմքում դրված ապացույցների շարքում առկա չէ որևէ փաստական տվյալ, որով կհիմնավորվեր, որ Մհեր Կարենի Մնացականյանի և Արթուր Կարենի Մնացականյանի սուբյեկտիվ դիտավորությունն ուղղված է եղել հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելուն և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելուն։
Վերոշարադրյալ ապացույցների, ցուցմունքների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ գործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին է` Մհեր Կարենի Մնացականյանի և Արթուր Կարենի Մնացականյանի առնչությունը դեպքին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց մեղսագրված արարքը կատարելու մեջ: Դատարանն արձանագրում է, որ այլ ապացույցներ ամբաստանյալներ Մհեր Կարենի Մնացականյանին և Արթուր Կարենի Մնացականյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում չեն դրվել և մեղադրական եզրակացության մեջ չեն վկայակոչվել:
Անդրադառնալով Մհեր Կարենի Մնացականյանի, Արթուր Կարենի Մնացականյանի արարքներում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հանցակազմի առկայության կամ բացակայության հարցին` դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 3հոդվածի համաձայն` քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները, իսկ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված՝ հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքով:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 13.07.2007թվականի թիվ ՎԲ-107/07 որոշմամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ արարքը ճանաչվում է հանցավոր միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեսված բոլոր հատկանիշները: Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է` օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ: Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունը անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը խուլիգանության հանցակազմը իրավական վերլուծության է ենթարկել 24.10.2006թվականի թիվ ՎԲ-223/06, 30.03.2012 թվականի թիվ ԱՎԴ/0014/01/11, 15.11.2017թվականի թիվ ԵԿԴ/0235/01/16որոշումներում՝ արտահայտելով հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. »ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելն է, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով: Իսկ այդ հոդվածի 2-րդ մասը պատասխանատվություն է սահմանում նույն արարքի համար, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով: Վճռաբեկ դատարանը Արման Խաչատրյանի վերաբերյալ որոշմամբ վերլուծության է ենթարկել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածը՝ նշյալ հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի վերաբերյալ արտահայտելով հետևյալ իրավական դիրքորոշումները. »Խուլիգանությունը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ: Դա նշանակում է, որ մեղավոր անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորում հանրության հանդեպ, այլև ցանկանում է կատարել այդ գործողությունները: Խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով: Իսկ արարքը համարվում է խուլիգանական մղումներով կատարված, եթե այն կատարվում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, երբ մեղավոր անձի վարքը հանդիսանում է բացահայտ մարտահրավեր` ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված է լինում շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ: Հետևաբար, եթե մեղավոր անձի գործողությունները կատարվել են ոչ խուլիգանական մղումներով և չեն զուգորդվել հասարակական կարգի կոպիտ խախտմամբ, դրանք չեն կարող որակվել որպես խուլիգանություն: Մեղադրյալի կողմից տուժողին վիրավորանքներ, մարմնական վնասվածքներ հասցվելու կամ նման այլ բռնարարքների կատարման դեպքում խուլիգանական մղումները և խուլիգանության հանցակազմը կարող է բացակայել, եթե նշված գործողությունները կատարվել են կենցաղային հողի վրա առաջացած վիճաբանության, քիչ թե շատ երկարատև ժամանակահատվածի ընթացքում ձևավորված հակակրանքի արդյունքում: Խուլիգանական մղումների առկայությունը գնահատելու համար էական նշանակություն կարող է ունենալ նաև տուժողի վարքագիծը« /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 24.10.2006թվականի թիվ ՎԲ-223/06 որոշում/: Վերահաստատելով և զարգացնելով վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Շահեն Հախվերդյանի գործով որոշման շրջանակներում փաստել է. » ... Խուլիգանություն կատարող անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք է դրսևորում հասարակության նկատմամբ, այլև ցանկանում է դա: Այլ խոսքով` խուլիգանության օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքները կատարող անձը ցանկանում է կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել, այլ ոչ թե գիտակցաբար թույլ է տալիս վերոնշյալ հետևանքների՝ հասարակական կարգի խախտման և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման հնարավորությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ոչ բոլոր դեպքերում է, որ այլ հանցակազմի հատկանիշներ պարունակող արարք կատարելը, որն իրենում բովանդակում է նաև հասարակական կարգի կոպիտ խախտման և հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման տարրեր (օրինակ՝ կենցաղային հողի վրա, անձնական դրդապատճառներով հասարակական վայրերում առաջացած ծեծկռտուքն ու վիճաբանությունը, որոնք արտաքնապես ընկալվում են որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք) կարող է որակվել խուլիգանություն: Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը խուլիգանություն որակելու համար էական նշանակություն ունի դրա բնույթն ու կատարման շարժառիթը: Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ խուլիգանությունը կարող է կատարվել խուլիգանական դրդումներով, որը դրսևորվում է հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու ձգտմամբ: Խուլիգանական դրդումների հիմքում ընկած են նաև անձի անզուսպ եսամոլությունը, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու միջոցով ներքին բավականություն ստանալու, զվարճանալու ձգտումը: Խուլիգանություն կատարող անձն ինքնահաստատվում է, ձգտում հակահասարակական վարքագծով ապացուցել իր անկախությունը հասարակության մեջ ընդունված վարքագծի կանոններից, իր անձը հակադրելով հասարակությանը՝ ցույց տալ իր գերակայությունը և այլն: Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ խուլիգանական դրդումներն անհրաժեշտ է սահմանազատել արարքը կատարելու պահին անձի մոտ առկա հուզական վիճակից, որն անձի մոտ առաջացնում է լարվածություն, էմոցիոնալ բռնկվածություն և այլն: Մասնավորապես, եթե արարքն սկսվել է կենցաղային հողի վրա առաջացած վեճի կամ տուժողի հակաօրինական կամ հակաբարոյական վարքագծի հետևանքով, ապա անհրաժեշտ է պարզել՝ արդյոք անձի արարքը (հայհոյանքներ տալը կամ այլ վարքագիծը) ստեղծված իրավիճակին համարժեք հուզական դրսևորում է, թե ուղղված է դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելուն, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով: Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ այն դեպքում, երբ հանցավորի վարքագիծն ուղղված է կոնկրետ անձի, պայմանավորված է նրա հակաօրինական կամ հակաբարոյական վարքագծով և հանդիսանում է հանցավորի հուզական վիճակի արտահայտություն, խուլիգանության հանցակազմը բացակայում է: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ արարքը խուլիգանություն կարող է որակվել այն դեպքում, երբ անձի մոտ առկա են խուլիգանական դրդումներ: Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ արարքը խուլիգանություն կարող է որակվել նաև այն դեպքերում, երբ անձի մոտ առկա են հանցանքի կատարման այլ դրդումներ, սակայն հանցանքի կատարման ընթացքում ձևավորվում են խուլիգանական դրդումներ, այլ խոսքով՝ արարքը կվերաճի խուլիգանության՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման, որը դրսևորվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով: Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ այն դեպքում, երբ խուլիգանական գործողությունները կատարվել են կենցաղային հողի վրա առաջացած վեճի արդյունքում, ապա նախ անհրաժեշտ է պարզել, թե ով է հանդիսացել վեճը նախաձեռնողը: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը չի կարող որակվել որպես խուլիգանություն, եթե վիճաբանությունն առաջանում է տուժողի ոչ իրավաչափ վարքագծի հետևանքով և, հետևաբար, հանցանք կատարած անձի մոտ բացակայում են խուլիգանական դրդումները: Նման պարագայում արարքը կարող է խուլիգանություն որակվել միայն այն դեպքում, երբ խուլիգանական դրդումներն առաջանան հետագայում և արարքը վերաճի խուլիգանության /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 30.03.2012թվականի թիվ ԱՎԴ/0014/01/11որոշում/: Խուլիգանության հանցակազմի հատկանիշների ամբողջական վերլուծության հիման վրա Շահեն Հախվերդյանի թիվ ԱՎԴ/0014/01/11գործով որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ընդգծվել է, որ. »Արարքը չի կարող որակվել որպես խուլիգանություն (ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդված) այն դեպքերում, երբ`
գ ա) արարքը կատարվում է ոչ հասարակական վայրում և (կամ) հասարակության անդամների բացակայությամբ,
գ բ) արարքի հետևանքով հասարակությանը լուրջ անհանգստություն չի պատճառվել,
գ գ) հանցավորի գործողությունները պայմանավորված են տուժողի հակաօրինական, հակաբարոյական վարքագծով և ուղղված են նրա, այլ ոչ թե հասարակության դեմ,
գ դ) բացակայում են խուլիգանական դրդումները, իսկ անձի արարքները պայմանավորված են նրա հուզական վիճակով,
գ ե) հասարակական կարգի կոպիտ խախտման նկատմամբ դրսևորվել է անզգուշություն,
գ զ) հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտող արարքը համընկնում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված այլ հանցակազմի հատկանիշների հետ, սակայն դրա կատարմամբ հանցավորը հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու նպատակ չունի,
գ է) այլ դրդումներով կատարված հանցանքը չի վերաճել հասարակական կարգի կոպիտ խախտման, որը դրսևորվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 15.11.2017թվականի թիվ ԵԿԴ/0235/01/16 որոշում/«:

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի համաձայն՝
1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելն է,որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով:
2. Նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով։
3. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը՝
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից,
2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով,
4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով,
5) զուգորդվել է բացառիկ ցինիզմով։
4. Սույն հոդվածի երկրորդ կամ երրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ։
ՀՀ Քրեական օրենսգիրքի 258հոդվածով նախատեսված հանցագործության համար չորս պարտադիր տարրերն են.
գ Օբյեկտ է հանդիսանում հասարակական կարգը, նաև օրենքով պահպանվող քաղաքացիների իրավունքներն ու շահերը
գ Օբյեկտիվ կողմից արարքը բնութագրվում է ակտիվ գործողություններով
գ Սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ 14տարին լրացած մեղսունակ անձը
գ Սուբյեկտիվ կողմից հանցագործությունը կարող է դրսևորվել ուղղակի դիտավորությամբ:
Սույն հանցագործության համար պարտադիր տարրերի թվարկմամբ փաստվում է, որ արարքը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածով որակելու համար անհրաժեշտ է, որ այն կատարվի դիտավորությամբ, մասնավորապես` ուղղակի դիտավորությամբ: Իսկ արարքը ուղղակի դիտավորությամբ կատարված է համարվում, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության /անգործության/ հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար դրա վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել է դրանց վրա հասնելը, այսինքն` նյութական հանցակազմերով հանցագործություններին վերաբերելիության տեսակետից ուղղակի դիտավությունն ընդգրկում է հանրության համար վտանգավոր հետևանքների նախատեսում և դրանց վրա հասնելու ցանկություն: Տվյալ դեպքում` անձը պետք է գիտակցի և ցանկանա կատարել գործողություններ, որոնցով կխախտվի հասարակական կարգը և կդրսևորվի բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հանրության նկատմամբ: Արարքն անմիջականորեն ուղղված է հասարակական հարաբերությունների դեմ, ենթադրում է հասարակական կարգի, այսինքն` իրավական, սոցիալական, բարոյական, հոգեբանական, էթիկական, համակեցության, սովորույթների և ավանդույթների նորմերի ուժով հասարակության մեջ ձևավորված հասարակական հարաբերությունների համակարգի խախտում: Ուստի անձանց միջև տևական ժամանակաընթացքում առաջացած հակակրանքի, կենցաղային հողի շուրջ ծագած վիճաբանության արդյունքում կատարված գործողությունները չեն կարող դիտվել հասարակական կարգի դեմ ուղղված և առավելապես խուլիգանական մղումներով կատարված: Հաջորդ պարտադիր հատկանիշը հասարակական կարգի կոպիտ խախտումն է, ինչպիսին պետք է համարել հանրության շահերին էական վնաս հասցնելը` պայմանավորված գործողությունների տևականությամբ և համառությամբ, երբ հաշվի չեն առնվում դրանք կանխելու ուղղությամբ ձեռնարկված միջոցները: Որպեսզի արարքը դիտվի խուլիգանական մղումներով կատարված, պետք է հստակեցվի, թե որն է եղել հասարակական կարգի կոպիտ խախտումը, որ հանգամանքներն են վկայում հանրության նկատմամբ մեղավորի բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի մասին: Բացահայտ ասելով պետք է հասկանալ հանրության համար ակնհայտ մեղավոր անձի կողմից գիտակցական գործողությունների կատարումը: Եվ վերջապես բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքը հանրության նկատմամբ դրսևորվում է մեղավոր անձի կողմից շրջապատին հակադրվելու ձգտումով, հանրության նկատմամբ արհամարհական վերաբերմունքով: Քանի որ խուլիգանության սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորումը հասարակության նկատմամբ, որն ի դեպ, խուլիգանության իմաստն է, ապա անձնական դրդումներով նույնիսկ հասարակական վայրերում ծեծկռտուքն ու վիճաբանությունը միշտ չէ, որ կարող են որակվել որպես խուլիգանություն:
Սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները իրենց համակցությամբ թույլ են տալիս հանգելու հետևության, որ արարքը կատարվել է ոչ հասարակական վայրում և հասարակության անդամների բացակայությամբ, արարքի հետևանքով հասարակությանը անհանգստություն չի պատճառվել, հանցավորների գործողությունները ուղղված են եղել տուժողների, այլ ոչ թե հասարակության դեմ, և դատարանը փաստում է, որ քրեական գործի փաստական հանգամանքներից չեն բխում վարույթն իրականացնող մարմնի եզրահանգումներն այն մասին, որ ամբաստանյալները դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարարական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ:
Դատարանն հաստատված է համարում, որ Մնացականյանների և տուժողների միջև տեղի է ունեցել կենցաղային հողի վրա անձնական դրդապատճառներով առաջացած վիճաբանություն՝ կապված գերեզմանոցի պսակների հետ, որն ուղեկցվել է փոխադարձ հարվածներով և գույքային վնասներ պատճառելով: Հասցեն, որտեղ բնակվում են, միայն Շամամ Չաթոևի ու Մնացականյանների տնակներն են և գերեզմանոցն է, մոտակայքում այլ տնակներ չկան, իսկ առկա տներն իրենցից հեռու են, վիճաբանությանը բացի իրենցից այլ անձ ներկա չի եղել: Դատարանի գնահատմամբ ամբաստանյալների վարքագիծը պայմանավորված չի եղել հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով, այլ նրանց գործողությունն անմիջականորեն ուղղված է եղել, ոչ թե հասարակական կարգի, այլ տուժողների դեմ։ Այսինքն՝ ամբաստանյալների վարքագիծն ուղղված է կոնկրետ անձանց և դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործում առկա փաստական տվյալները բավարար հիմք չեն տալիս գալու այն եզրահանգման, որ ամբաստանյալների սուբյեկտիվ դիտավորությունն ուղղված է եղել հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելուն և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելուն։
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նաև փաստել, որ քրեական գործում առկա է 28.08.2017թվականին կայացված »Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին« որոշում, որում արձանագրված է, որ կողմերը հաշտվել են և որևէ բողոք կամ պահանջ չունեն /հատոր 3 գ.թ. 195-199/: Այդ մասին հայտնել են նաև դատաքննությամբ:
Վերը նշված փաստական հանգամանքները գնահատելով դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալների արարքում բացակայում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածով նախատեսված խուլիգանության հանցակազմը:
Սույն գործի փաստերը գնահատելով և վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումների կիրառմամբ՝ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք: Մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Մհեր Կարենի Մնացականյանին և Արթուր Կարենի Մնացականյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած, իսկ հանցագործության համար դատապարտումը չի կարող պայմանավորված լինել անձի հավանական մեղավորության վերաբերյալ հետևություններով կամ ենթադրություններով, այլ պետք է բխի նրա կողմից տվյալ արարքը կատարելու հարցում դատարանի համոզմունքից, որպիսին սույն քրեական գործով ձեռք բերված և պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման արդյունքում դատարանի մոտ չի ձևավորվել: Հետևաբար բավարար է փաստելու, որ բացակայում են ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար լինի մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար, այսինքն՝ սույն գործով ապացույցների բավարար համակցություն չի ձևավորվել, որը հիմք կտա հանգելու այն հետևության, որ անձը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցագործությունը: Այլ կերպ՝ սույն գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորված չէ Մհեր Կարենի Մնացականյանի և Արթուր Կարենի Մնացականյանի արարքներում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հանցակազմի օբյեկտի և սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը: Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ հիմնավոր չեն նախաքննության մարմնի հետևություններն այն մասին, որ Մհեր Կարենի Մնացականյանի և Արթուր Կարենի Մնացականյանի արարքներում առկա են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի հանցակազմի հատկանիշներ, իսկ հանցագործության որակումը կոնկրետ հանրորեն վտանգավոր արարքի մեջ հանցակազմի առկայության հավաստումն է, իսկ հանցակազմի տարրերից նույնիսկ մեկի բացակայությունը, հակառակը, նշանակում է, որ կատարված արարքը հանցագործություն չէ, ուստի և բացակայում է քրեական պատասխանատվության հիմքը: Դատարանն արձանագրում է, որ այդպիսի ապացույց քրեական գործում առկա չէ և մեղադրանքի կողմը այդպիսի ապացույց դատարանին չի ներկայացրել։ Դատարանը գտնում է, որ Մհեր Կարենի Մնացականյանի և Արթուր Կարենի Մնացականյանի կողմից վերը նշված արարքը կատարելը զուտ մեղադրանքի կողմի ենթադրություն է, վարկած, գնահատողական դատողություն, կարծիք, քանի որ այն չի հաստատվում գործում առկա և դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի հետազոտված փոխկապակցված թույլատրելի, վերաբերելի և հավաստի ապացույցների բավարար համակցությամբ: Այլ կերպ ասած՝ Մհեր Կարենի Մնացականյանի և Արթուր Կարենի Մնացականյանի կողմից խուլիգանություն կատարելու վերաբերյալ դատարանի մոտ առկա է չփարատված կասկած, ուստի ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 18հոդվածի հիման վրա և »չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու« (in dubio pro reo¤ կանոնի կիրառմամբ այն պետք է մեկնաբանվի հօգուտ ամբաստանյալի: Ինչ վերաբերում է մեղադրական եզրակացության մեջ նշված ապացույցներին, ապա դատարանը կրկին փաստում է, որ հիշյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են` Մհեր Կարենի Մնացականյանի և Արթուր Կարենի Մնացականյանի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց մեղսագրված արարքները կատարելու մեջ: Հետևաբար բավարար է փաստելու, որ բացակայում են ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար լինի մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար, այսինքն՝ սույն գործով ապացույցների բավարար համակցություն չի ձևավորվել, որը հիմք կտա հանգելու այն հետևության, որ անձը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցագործությունները: Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ սույն գործով առկա են արդարացման դատավճիռ կայացնելու առնվազն երկու ինքնուրույն հիմքեր, այն է՝ արարքում հանցակազմի բացակայությունը և ապացույցների անբավարարությունը:

Դատարանի վերլուծությունները ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով.

Դատարանը վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալներ Մհեր Կարենի Մնացականյանը և Արթուր Կարենի Մնացականյանը կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, այն է՝ խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով:
Վերլուծելով և համադրելով քրեական գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալների այն հայտարարությունները, որ իրենք առաջադրված մեղադրանքի հետ կապ չունեն, իրականությանը չի համապատասխանում, արժանահավատ չէ, քրեական պատասխանատվությունից և սպասվող պատժից խուսափելու, ինչպես նաև քրեական գործով պարզված փաստական հանգամանքները խեղաթյուրելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով վերը նշված ապացույցներով:
Անդրադառնալով պաշտպանի կողմից բերված այն դատողություններին, որ վկաներ Սուսաննա Կազարյանը և Նորայր Գրիգորյանը դատարանում չեն հարցաքննվել, և պաշտպանության կողմը զրկված է եղել նրանց հակընդդեմ հարցման ենթարկելու իրավունքից, ուստի նրանց նախաքննական ցուցմունքներն անթույլատրելի ապացույցներ են և չեն կարող դրվել դատավճռի հիմքում, ապա հարկ է ընդգծել, որ վկաների ցուցմունքները՝ որպես ապացույցներ, միակը և վճռորոշը չեն՝ ամբաստանյալների մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում, ուստի այն մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու դեպքում դատարանը թույլ չի տա »Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին« եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի և ՀՀ Սահմանադրության 67հոդվածի խախտում և այն չի կարող հանգեցնել ամբաստանյալների` արդար դատաքննության և մեղադրանքից պաշտպանվելու իրավունքի չեզոքացմանը: Դատարանի հիշյալ դիրքորոշումն ուղիղ համեմատական է նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ Հ.Սահակյանի գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշման հետ առ այն, որ հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 20.10.2011թվականի թիվ ԼԴ/0212/01/10 որոշում/, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ վկաներ Սուսաննա Կազարյանի և Նորայր Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքներն արժանահավատ են, հավաստի, դրանց ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում, ուստի այն պետք է դնել դատավճռի հիմքում, արձանագրելով, որ Սուսաննա Կազարյանի և Նորայր Գրիգորյանի ցուցմունքները՝ որպես ապացույց, միակը և վճռորոշը չեն՝ ամբաստանյալների մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում:
Այսպիսով, շարադրված փաստերը գնահատելով վերևում մեջբերված իրավական վերլուծությունների ու դատողությունների համատեքստում՝ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ 2016թվականի օգոստոսի 08-ին ժամը 20:00-ի սահմաններում, Արթուր Կարենի Մնացականյանը Մհեր Մնացականյանի կողմից վարվող »ՎԱԶ 2101« մակնիշի 34MC994համարանիշի ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Ֆանարջյան և Զ.Սարկավագի փողոցներով երթևեկել են դեպի մոտակա կանգառի կողմը, որի ընթացքում նկատելով այդ հատվածով քայլող իրենց անծանոթ Սոնա Մուրադի Ղարիբյանին և անչափահաս Սուսաննա Կարենի Կազարյանին, ճանապարհի բանուկ հատվածում, դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով, հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելություններն ընդգծելու մոլուցքով տարված, կատարել են խուլիգանություն, այն է՝ ավտոմեքենայով երթևեկելու ընթացքում շարունակաբար հետապնդել են Սոնա Մուրադի Ղարիբյանին և Սուսաննա Կարենի Կազարյանին, աղմկել են՝ բարձրաձայն հնչեցնելով սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բացի այդ, Արթուր Մնացականյանն ավտոմեքենայի միջից մարմնով կիսով դուրս գալով՝ ձեռքերով քաշքշել է Սոնա Ղարիբյանին, այսինքն` կատարել են հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար քրեական գործով նշված դրվագով արդարացման դատավճիռ կայացնելու հիմքեր չկան, և այդ մասին պաշտպանի միջնորդությունը ենթակա է մերժման:

Ամբաստանյալներ Մհեր Մնացականյանի և Արթուր Մնացականյանի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակելու հարցի քննարկում.

Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցագործության հասարակական վտանգավորության լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին ուղղելու ամենակարճ ճանապարհ, ինչպես ամբաստանյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից նոր հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մհեր Մնացականյանին և Արթուր Մնացականյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով պետք է ազատել քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն՝ (...) քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` անցել են վաղեմության ժամկետները:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 75հոդվածի համաձայն՝
1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2) հինգ տարի՝ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
3) տասը տարի՝ ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
4) տասնհինգ տարի՝ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից:
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից:
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 19հոդվածի համաձայն՝
1.Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են՝ ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների:
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը:
3. Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը:
4. Ծանր հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը:
5. Առանձնապես ծանր հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված է առավելագույն պատիժ՝ ազատազրկում տասը տարուց ավելի ժամկետով կամ ցմահ ազատազրկում:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով կատարված հանցագործության համար պատիժ է նախատեսվում տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը հիսնապատիկի չափով, կամ կալանք՝ մինչև մեկ ամիս ժամկետով:
Վերը շարադրված իրավադրույթների վերլուծությունից ակնհայտ է, որ քրեական օրենսդրությամբ, կապված արարքի բնույթից և հանրության համար վտանգավորության աստիճանից, նախատեսված են քրեական պատասխանատվության ենթարկելու տարբեր ժամկետներ, որոնց անցնելու դեպքում կատարված արարքը կորցնում է իր վտանգավորությունը, և անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից: Վերոգրյալի հիման վրա քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելը դիտում է որպես քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք` սահմանելով, որ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները: Միևնույն ժամանակ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով: Վերլուծելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի պահանջները, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ համաներման ակտ ընդունվելու և վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքերով քրեական գործի վարույթի կարճման և քրեական հետապնդման դադարեցման հիմքերը դասվում են »ոչ արդարացնող« հիմքերի շարքին: Հետևաբար, նման հիմքերով քրեական հետապնդման դադարեցման պարագայում նախապես անձի համաձայնությունն ստանալու օրենսդրական պահանջը նպատակ է հետապնդում պարզելու իր նկատմամբ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով քրեական հետապնդում կիրառելու կամ չկիրառելու վերաբերյալ անձի դիրքորոշումը: Այսինքն` այն դեպքում, երբ անձը համաձայն չէ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական գործի հարուցումը մերժելու, իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և գործի վարույթը կարճելու հետ, նրան պետք է հնարավորություն ընձեռվի դատական քննության միջոցով հասնելու իր անմեղության ապացուցման, սակայն դատավճիռ կայացնելիս պետք է ազատի քրեական պատասխանատվությունից՝ վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը վերոնշյալ իրավական նորմերը վերլուծության է ենթարկել Ա.Սաղաթելյանի վերաբերյալ 20.10.2011թվականի թիվ ԳԴ5/0022/01/10 և Ս.Ղամբարյանի վերաբերյալ 28.03.2014թվականի թիվ ԵՇԴ/0055/01/11 որոշումներում՝ հայտնելով հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. »…Քրեական օրենսդրությամբ, կապված արարքի բնույթից և հանրության համար վտանգավորության աստիճանից, նախատեսված են քրեական պատասխանատվության ենթարկելու տարբեր ժամկետներ, որոնց անցնելու դեպքում կատարված արարքը կորցնում է իր վտանգավորությունը, և անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից: Վերոգրյալի հիման վրա քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելը դիտում է որպես քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք` սահմանելով, որ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները: … Միևնույն ժամանակ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով: Ինչպես երևում է նշված արգելքը սահմանող իրավանորմի վերլուծությունից, ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի կիրառման համար ենթադրյալ իրավախախտում կատարած անձի համաձայնությունն անհրաժեշտ է միայն այն դեպքում, երբ քրեական գործն արդեն իսկ հարուցված է, և անձը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, այսինքն` նրա նկատմամբ սկսվել է քրեական հետապնդում: …« /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 20.10.2011թվականի թիվ ԳԴ5/0022/01/10որոշում/:
Թիվ ԵՇԴ/0055/01/11 որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշման համաձայն. » … Նոր կատարված հանցագործությունն ընդհատում է նախկին հանցագործության վաղեմության ժամկետի ընթացքը հետևյալ պայմանների առկայության դեպքում`
1.նախկին հանցագործությունն ավարտվել է և օրենքով դրա համար սահմանված
վաղեմության ժամկետը դեռևս չի անցել,
2.նոր կատարվածը միջին ծանրության,ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործություն է:
Վաղեմության ժամկետի ընդհատվելու դեպքում նախորդ հանցանքի համար ընթացող ժամկետը չեղյալ է համարվում, և հաշվարկը վերսկսվում է նոր հանցագործության ավարտման պահից: Այլ կերպ ասած` նոր հանցանքի կատարմամբ նախկին հանցագործության համար նախատեսված վաղեմության ժամկետը չի վերանում, իսկ ինչպես նոր հանցանքի, այնպես էլ նախկին հանցանքի համար օրենքով սահմանված վաղեմության ժամկետները սկսվում են հաշվարկվել նոր հանցանքի ավարտման պահից` յուրաքանչյուր հանցագործության համար ինքնուրույն: … Եթե անձը միաժամանակ կատարում է երկու կամ ավելի հանցագործություն, դրանցից յուրաքանչյուրի համար վաղեմության ժամկետը պետք է հաշվարկվի առանձին: Հետևաբար, հանցագործություններից մեկի համար վաղեմության ժամկետի ավարտի դեպքում՝ անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից այդ հանցագործության համար, սակայն մյուսների համար, որոնց վաղեմության ժամկետները չեն անցել, անձը պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության ընդհանուր կարգով: …« /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 28.03.2014 թվականի թիվ ԵՇԴ/0055/01/11որոշում/:
Այսպիսով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով նկարագրված արարքը դիտավորյալ հանցագործություն է, որի համար առավելագույն պատիժ է նախատեսված կալանք մեկ ամիս ժամկետով, հետևաբար այն համարվում են ոչ մեծ ծանրության հանցանք, հետևաբար ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 75հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ վերոնշյալ արարքը կատարած անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է երկու տարի և այդ ընթացքում վերջինս քրեական օրենսգրքով նախատեսված որևէ այլ արարք չի կատարել, այսինքն` վաղեմության ժամկետի ընթացքը չի ընդհատվել, իսկ եթե վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, այդ դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից: Միևնույն ժամանակ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով և քանի որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի համաձայնությունն առկա չէր, հետևաբար վարույթը շարունակվել է ընդհանուր կարգով:
Վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները սույն գործի փաստերի նկատմամբ կիրառելով՝ դատարանն արձանագրում է՝ դատաքննությամբ հաստատվեց, որ ամբաստանյալ Մհեր և Արթուր Մնացականյանները կատարել են հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությանը: ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագրի համաձայն՝ նրանց վերաբերյալ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնում սույն քրեական գործից հետո այլ քրեական գործով տեղեկատվություն առկա չէ և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտ առկա չէ, այսինքն` վաղեմության ժամկետի ընթացքը չի ընդհատվել 08.08.2016թվականի արարքից հետո, իսկ հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է երկու տարուց ավելի ժամանակ, հետևաբար, վաղեմության ժամկետը օրենքով սահմանված կարգով հաշվարկելով հանցանքի ավարտման պահից: Նկատի ունենալով, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով հանցավոր արարքի համար քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցել է, դատարանը գտնում է, որ ամբաuտանյալներ Մհեր Մնացականյանին և Արթուր Մնացականյանին պետք է մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով և ազատել քրեական պատասխանատվությունից՝ վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով:

ՀՀ Սահմանադրության 63հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք:
»Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին« Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 3հոդվածի համաձայն` քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն՝ այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 17հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 18հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված՝ հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 18հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոպկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
Սահմանադրության 21հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 23հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` դատարանը հանդես չի գալիս մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և արտահայտում է իրավունքի շահերը:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե արարքի մեջ հանցակազմ չկա:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 358հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե` դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար, դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 366հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Հիմք ընդունելով վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները՝ գնահատության ենթարկելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները՝ դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով` Դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն Մհեր Կարենի Մնացականյանին և Արթուր Կարենի Մնացականյանին առաջադրված մեղադրանքները ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով հաստատված և կատարված հանցագործությանը նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, և որպեսզի անձը քրեական պատասխանատվության ենթարկվի նրա արարքը պետք է որակվի հանրորեն վտանգավոր՝ որում առկա են քրեական օրենսգրքով նախատեսված կոնկրետ արարքի բոլոր հատկանիշները: Այսպիսով Մհեր Կարենի Մնացականյանի, Արթուր Կարենի Մնացականյանի արարքները չի բնորոշվում որպես ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հատկանիշներ պարունակող հանրորեն վտանգավոր արարք՝ հանցագործություն, այսինքն բացակայում են հանցագործության հատկանիշները` հետևաբար նաև հանցակազմը, ինչը հիմք է տալիս ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում նրանց ճանաչել անպարտ և արդարացնել, իսկ ամբաuտանյալներ Մհեր Մնացականյանին և Արթուր Մնացականյանին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով պետք է մեղավոր ճանաչել և ազատել քրեական պատասխանատվությունից՝ վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 360հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև խափանման միջոցի հարցը:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 151հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ խափանման միջոցը վերացվում է, երբ վերանում է դրա անհրաժեշտությունը:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորումները, գտնում է, որ նրանց նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունն ու պայմանները վերացել են, ուստի ամբաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը պետք է վերացնել:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32տան բակային հատվածում դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված և Շամամ Չաթոևի մոտից առգրավված անկյունակը պետք է ոչնչացնել:
Գույքի նկատմամբ սահմանափակումներ չեն կիրառվել։
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 360հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև դատական ծախսերի հարցը:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վերը նշված հիմնավորումներով ճանաչվելու և հռչակվելու է ամբաստանյալների անմեղությունը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում դատական ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 168հոդվածով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու պատճառով նրանցից ենթակա չեն բռնագանձման, իսկ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով դատական ծախսեր առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով, 357-360, 366, 369-375հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Մհեր Կարենի Մնացականյանի անմեղությունը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքով և արդարացնել հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Մհեր Կարենի Մնացականյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով և ազատել քրեական պատասխանատվությունից՝ վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով:
Մհեր Կարենի Մնացականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Արթուր Կարենի Մնացականյանի անմեղությունը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքով և արդարացնել հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Արթուր Կարենի Մնացականյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258հոդվածի 1-ին մասով և ազատել քրեական պատասխանատվությունից՝ վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով:
Արթուր Կարենի Մնացականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հսկողության հանձնելը, վերացնել:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 32տան բակային հատվածում դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված և Շամամ Չաթոևի մոտից առգրավված անկյունակը՝ ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստացման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ


Դատավճիռը չի բողոքարկվել, մտել է օրինական ուժի մեջ

«--------» ------------------------- 2019թ.


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ