Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0048/01/17
Վիճակագրական տողի համար :
3.4
Պատասխանող
Վահե Սահակյան
Վահե Սահակյան Մհեր
Վահե Սահակյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Կարինե Ղազարյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Վճռաբեկ
Արթուր Պողոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Կարինե Ղազարյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Վճռաբեկ
Արթուր Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-10-27 | 12:00 | 4 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-10-12 | 12:00 | 4 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-08-16 | 15:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2017-07-24 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-06-15 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-06-07 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-05-20 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-05-04 | 12:00 | 5 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԱՔԴ/0048/01/17
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Ա.Մկրտչյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 հոկտեմբերի 2017թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Գ.Աղաջանյանի
պաշտպան` Ն.Սարգսյանի
ամբաստանյալ` Վ.Սահակյանի
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. օգոստոսի 16-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 26109416 քրեական գործը հարուցվել է 11.10.2016թ. Արարատի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Զոհրաբյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. Նախաքննության մարմնի 24.10.2016թ. որոշմամբ Վ.Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
3. Նույն մարմնի 31.10.2016թ. որոշմամբ Վ.Սահակյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
4. ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ -Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Հարությունյանի 25.11.2016թ. որոշմամբ թիվ 26109416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
5. ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ -Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանի 20.12.2016թ. որոշմամբ թիվ 26109416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
6. ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Հարությունյանի 06.02.2017թ. որոշմամբ թիվ 26109416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
7. 07.04.2017թ. Վ.Սահակյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
8. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Մկրտչյանի 12.04.2017թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ընդունվել է վարույթ, իսկ 25.04.2017թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
9. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. օգոստոսի 16-ի դատավճռով ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 4/չորս/ տարի ժամկետով:
Վ.Սահակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
10. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 13.09.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը:
11. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 25.09.2017թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2017թ. հոկտեմբերի 12-ին:
12. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ 10.10.2017թ. պատասխան է ներկայացրել տուժող Թ.Օհանյանի օրինական ներկայացուցիչ Հ.Օհանյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
13. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով 21 տարին լրացած անձ, 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի <<Սասունցի Դավիթ>> կայարանին հարակից տարածքում հանդիպել է իր ծանոթ, ակնհայտ 16 տարին չլրացած` 11.08.2002թ. ծնված Թամարա Վլադիկի Օհանյանին, որից հետո միասին գնացել են Երևան քաղաքի <<Հաղթանակ>> զբոսայգի, որտեղ Վ.Սահակյանը սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը, վերաքննիչ բողոքի պատասխանը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
14. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 126-րդ և 127-րդ հոդվածի պահանջները։
Չի կատարել բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննություն, ապացույցները ճիշտ չի գնահատել, հիմնվել է միայն մեղադրական կողմի ներկայացված հորինված և թերի ապացույցների վրա, որի արդյունքում թույլ է տվել դատական սխալ՝ կայացնելով մեղադրական դատավճիռ։
Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը հիմք է ընդունել հետևյալ ապացույցները.
-անչափահաս տւժող Թամարա Օհանյանի ցուցմունքը,
-վկա Հասմիկ Օհանյանի ցուցմունքը,
-վկա Ռուզան Մանուկյանի ցուցմունքը,
-անչափահաս վկա Գայանե Սարգսյանի ցուցմունքը,
-դատաբժշկական փորձագետի թիվ 0159 եզրակացությունը/Թ.Օհանյանի մարմնական վնասվածքները առողջությանը թեթե վնաս պատճառելու հատկանիշներ չեն պարունակում։ Թ.Օհանյանի կուսաթաղանթի ամբողջականությունը խախտված է, կույս չէ և ելնելով վերջինիս մեծ վաղեմությունից ներկայումս խախտման կոնկրետ ժամանակը հնարավոր չէ ասել։/
Դատարանը գործը քննելիս և դատավճիռ կայացնելիս հիմնվել է միայն մեղադրող կողմի ներկայացրած փաստերին։ Բացարձակ հաշվի չի առել Վ.Սահակյանի տված ցուցմունքը, այն որ նա իրականում չի իմացել տուժողի տարիքը, և նրա արտաքին տեսքը և ֆիզիոլոգիական հատկությունները չեն համապատասխանել նրա տարիքին։
Դատարանը հանգել է այն եզրակացությանը որ հաստատված է համարել ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի անօրինական լինելը, և այդ պարագայում բավականին խիստ պատժաչափ է սահմանել` հաշվի չառնելով մի շարք մեղմացուցիչ հանգամանքներ։
Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցին Վճռաբեկ դատարանը անդրադարձել է թիվ վՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07 ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 և այլ որոշումներում։
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի դրույթների` բողոքաբերը խնդրում է հաշվի առնել այն բոլոր մեղմացուցիչ հանգամանքները, որը ներկայացնում է,այն որ նա համայնքի բնակիչների կողմից բնութագրվում է բացառապես դրականորեն, ունի մշտական բնակության վայր, համատեղ բնակվում է հոր` Մհեր Խաչիկի Սահակյանի/թոշակառու է, հիվանդ է և համաձայն 05.09.2017թ տրված տեղեկանքի` հաշվառված և դիսպանսեր հսկողության տակ է գտնվում շաքարային դիաբետ երկրորդ դիաբետիկ ռետինոպատիա հիվանդության կապակցությամբ/, մոր` Անգին Կիրակոսի Սահակյանի /թոշակառու է,համաձայն 05.09.2017թ տրված տեղեկանքի` հաշվառված և դիսպանսեր հսկողության տակ է գտնվում զարկերակային հիպերտենզիա և ողնաշարի օստեոխոնդրոզ հիվանդության կապակցությամբ/, եղբոր` Էդգար Սահակյանի/վատառողջ, հիվանդ տուբերկուլյոզ ախտորոշմամբ/ հետ։ Տան միակ աշխատողն է և բոլորի խնամակալը: Դատապարտված երբևէ չի եղել: Շատ սիրված և հարգված է բոլոր հարևանների և բարեկամների կողմից, հանգիստ և պարկեշտ տղա է, Լեռնարոտ համայնքի համայնքապետը երաշխավորում է, որ <<Վ.Սահակյանը մշտապես բնակվելով համայնքում` երբևէ չի բացակայել և չի բացակայի համայնքից>>, 2011թ հոկտեմբերի 10-ին տուժել է ավտովթարից, համաձայն էպիկրիզի` ունեցել է գանգոսկրի բազմաթիվ կոտվածքներ, քունքային կոտրվածքներ, բուժումներից հետո նրան խորհուրդ է տրվել մշտապես նյարդաբանի ամբուլատոր հսկողության տակ գտնվել։
Ընտանիքն անապահով է, զբաղվելով անասնապահությամբ` մի կերպ նա կարողանում է հոգալ իր ընտանիքի անդամների կարիքները, քանզի բոլորն էլ վատառողջ են, խնամքի կարիք ունեն թե հոգեպես, թե ֆիզիկապես, և թե նյութապես>>։
Դատարանին խնդրում է ուշադրության արժանացնել այս բոլոր հանգամանքները, քանզի նրան ազատությունիվ զրկելով` ամբողջ ընտանիքը ծանր կացության մեջ կհայտնվի և անդառնալի հետևանքներ կլինեն թե իր և թե ընտանիքի անդամների համար և միաժամանակ խնդրում է հաշվի առնել այն հանգամանքը որ ինքը միտումնավոր ոչ մի անօրինական քայլի չի գնացել։
Պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքների առկայության դեպքում և միաժամանակ խստացնող հանգամանքների բացակայության պարագայում դատարանը չի պատճառաբանել, թե ինչու ավելի մեղմ պատիժը չէր կարող ծառայել պատժի նպատակներին։
Գտնում է, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է` ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում իրեն մեղսագրվող հանցագործության ծանրությանը և նրա անձին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածին համապատասխան, նշված հանգամանքն առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու հիմք է։ Պատասխանստվությունը ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքների առկայության դեպքում և միաժամանակ խստացնող հանգամանքների բացակայության պարագայում դատարանը չի պատճառաբանել թե ինչու ավելի մեղմ պատիժը չէր կարող ծառայել պատժի նպատակներին։
15. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 376-381-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը հանցադեպի բացակայության հիմքով բեկանել, քրեական գործի վարույթը կարճել, կայացնել նոր դատական ակտ` դադարեցնելով քրեական հետապնդումը: Եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Վ.Սահակյանի նկատմամբ կայացված մեղադրական դատավճիռը օրինական է, ապա խնդրում է բեկանել և փոփոխել, նշանակված պատիժը մեղմացնել, պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված փորձաշրջան:
16. Տուժողի ներկայացուցիչ Թ.Օհանյանն իր ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի պատասխանում նշում է, որ չի առարկում ներկայացրած բողոքին, իրականում գտնում է, որ դատարանը խիստ մոտեցում է ցուցաբերել Վ.Սահակյանի նկատմամբ: Տեղեկացված է նրա և ընտանիքի անդամների կարգավիճակին: Ներկայումս ոչ մի պարտք ու պահանջ չունեն Վ.Սահակյանից:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաբերյալ դատական ակտը բեկանելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու, կամ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` պատիժ նշանակելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
I. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաբերյալ դատական ակտը հանցադեպի բացակայության հիմքով բեկանելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասով.
17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում քսանմեկ տարին լրացած անձի կողմից ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած անձի հետ սեռական հարաբերության կամ ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած անձի նկատմամբ սեքսուալ բնույթի գործողություններ կատարելու համար` նույն օրենսգրքի 138-րդ կամ 139-րդ հոդվածներով կամ 140-րդ հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված հանցանքների հատկանիշների բացակայության դեպքում:
18. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Թամարա Օհանյանի հետ ծանոթացել է 2016թ. սեպտեմբեր ամսին` <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով, հետագա շփումը շարունակել են հեռախոսով և վերջինիս հետ խոսել է իր 094-25-53-88 հեռախոսահամարով, իսկ Թ.Օհանյանն օգտագործել է 098-10-89-82 և 093-08-62-72 հեոախոսահամարները: Շփվելու ընթացքում Թամարան ներկայացել է որպես 17 տարեկան, իրեն պատմել է, որ ապրում է տատիկի հետ, իսկ մայրը բնակվում է Ռուսաստանում, ասել է նաև, որ կույս չէ: Հետագայում նաև փոխանակվել են նկարներով, այնուհետև պայմանավորվել են հանդիպել և 02.10.2016թ. ժամը 11:30-ի սահմաններում հանդիպել են Երևանի <<Սասունցի Դավիթ>> կայարանի մոտ: Որոշ ժամանակ քայլել ու զրուցել են, որից հետո ինքն առաջարկել է գնալ <<Հաղթանակի>> զբոսայգի: Թ.Օհանյանը համաձայնվել է և երթուղային մեքենայով գնացել են <<Հաղթանակի>> զբոսայգի, որտեղ զբոսնել են, պաղպաղակ կերել, հյութ խմել: Որոշ ժամանակ զբոսնելուց հետո, առանձնացել են մի ամայի ծառաշատ վայրում, որտեղ փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել մեկ անգամ: Այնուհետև, Թամարայի խնդրանքով ինքը նրան ուղեկցել է <<Կիլիկիա>> թաղամասում գտնվող ավտոկայան, որտեղից Թ.Օհանյանին նստացրել է Արմավիր գնացող երթուղային, քանի որ վերջինս հայտնել է, որ ցանկանում է գնալ իր խորթ եղբոր` Դավիթի մոտ: Երեկոյան զանգահարել է Թ.Օհանյանին և վերջինս ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, իրեն դիմավորել են: Հետագայում տեղեկացել է, որ Թ.Օհանյանը անհետ կորել է:
Ամբաստանյալը պնդել է, որ Թամարա Օհանյանի հետ շփվելիս չի իմացել, որ նա 14 տարեկան է:
19. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներով կայացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն և ամբաստանյալ Վ.Սահակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Անչափահաս տուժող Թամարա Օհանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<2016թ. օգոստոս ամսին <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով ծանոթացել է Վահե Սահակյանի հետ, ով այդ ժամանակ ներկայացել է Նարեկ անունով: Իր կայքերում նշված է եղել, որ 14 տարեկան է: Հետագայում Վահեի հետ շփումը շարունակել են հեռախոսով: Շփման ընթացքում Վահեին ասել է, որ իր 14 տարին երկու օր առաջ է լրացել, ասել է նաև, որ կույս չի: 01.10.2016թ. Վահեն ասել է, որ գտնվում է Երևան քաղաքում ու պայմանավորվել են հանդիպել: Հաջորդ օրը` 02.10.2016թ. ժամը 11:00-ի սահմաններում, երբ տատիկը գտնվել է աշխատանքի վայրում, ինքը տնից դուրս է եկել ու գնացել Երևան, որտեղ`<<Սասունցի Դավիթ>> կայարանում, իրեն դիմավորել է Վահե Սահակյանը: Որոշ ժամանակ զբոսնել են այդ տարածքում, այնուհետև Վ.Սահակյանն առաջարկել է գնալ զբոսայգի: Երթուղային մեքենայով գնացել են Երևանի <<Հաղթանակի>> զբոսայգի, որտեղ իր տված գումարով Վահեն գնել է պաղպաղակ ու հյութ: Այնուհետև, Վահեն առաջարկել է առանձնանալ, միասին գնացել են մի ամայի վայր, որտեղ նստել են խոտերի մեջ: Այնտեղ Վահեն սկսել է իրեն համբուրել, հանել է իր շորերը և փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել 1 անգամ, ինչը տևել է մոտ 30 րոպե: Այնուհետև հագնվել են ու դուրս եկել զբոսայգուց: Ինքը չի ցանկացել տուն վերադառնալ, մտածելով, որ իր բացակայության պատճառով տանը կզայրանան, և որոշել է գնալ Արմավիր քաղաք, որտեղ ունի ծանոթ: Վահեն ավտոկայանից իրեն նստեցրել է Արմավիր քաղաք գնացող երթուղային մեքենա: Ժամը 16:00-ի սահմաններում ինքը հասել է Արմավիր, որտեղ ծանոթացել է Սերոբ անունով մի տղայի հետ և նրա հետ անցկացրել մնացած 4 օրերը, որից հետո 06.10.2016թ. Երևանում`<<Սասունցի Դավիթ>> կայարանում, հանդիպել է մայրիկին` Հասմիկ Օհանյանին: Որպեսզի մայրը չզայրանա, նրան պատմել է, թե իբր իրեն բռնաբարել են, սակայն հետագայում, հասկանալով իր սխալը, պատմել է իրականությունը: Տուժողը միաժամանակ ավելացրել է, որ առաջին հանդիպման ժամանակ Վահեն իրեն հարցրել է, արդյոք ինքն իրականում 14 տարեկան է, ինքն ասել է` այո>>:
Վկա Հասմիկ Օհանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<դուստրը` Թամարա Օհանյանը, պատմել է, որ վերջինս 2016թ. <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով ծանոթացել է Վահե անունով մի տղայի հետ, որոշ ժամանակ շփվել են համացանցով, այնուհետև` հեռախոսով: Հետագայում որոշել են հանդիպել: 02.10.2016թ. հանդիպել են Երևանի <<Սասունցի Դավիթ>> կայարանի մոտ, որտեղից երթուղային մեքենայով գնացել են Հաղթանակի զբոսայգի: Թ.Օհանյանը Վահեին նախապես հայտնել է, որ 14 տարեկան է, սակայն, հաշվի չառնելով նշված հանգամանքը, <<Հաղթանակի>> զբոսայգում Վահեն առաջարկել է սեռական հարաբերություն ունենալ, որից հետո փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել>>:
Վկա Ռուզան Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<2015թ. հոկտեմբեր ամսից իր անչափահաս թոռնիկը` Թամարա Օհանյանը բնակվել է իր հետ` Արարատի մարզի Արալեզ գյուղում, իսկ նրա մայրը` Հասմիկ Օհանյանը, բնակվել է ՌԴ-ում: 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին առավոտյան տնից դուրս է եկել և գնացել է օրավարձով դաշտում աշխատելու, իսկ երբ ժամը 17:00-ի սահմաններում վերադարձել է տուն, Թամարա Օհանյանը տանը չի եղել: Մտածել է, որ նա բարեկամներից մեկի տուն է գնացել, սակայն հաջորդ օրը Թամարան այդպես էլ չի վերադարձել տուն, որի կապակցությամբ ինքը հաղորդում է տվել ոստիկանության Արարատի բաժնում: Չորս օր անց Թամարան հայտնաբերվել է և վերադարձել տուն, և նրանից տեղեկացել է, որ 02.10.2016թ. վերջինս գնացել է Երևան, որտեղ հանդիպել է Նարեկ անունով տղայի հետ և նրա հետ գնացել <<Հաղթանակի>> զբոսայգի>>:
Անչափահաս վկա Գայանե Սարգսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Թամարա Օհանյանի հետ ծանոթացել են 2015թ. աշնանը և սկսել են շփվել հեռախոսով, իսկ 2016թ-ից նաև <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով: Թամարայի հետ սկզբից շփվել է նրա անգլերեն տառերով <<Tamara Ohanyan>> անվանումով կայքով, այնուհետև շփվել է նաև ռուսերեն տառերով գրված <<Армянка Армянка>> կայքով: Այդ երկու կայքերում էլ մինչև 2016թ. օգոստոս ամիսը նշված է եղել, որ Թամարա Օհանյանը 13 տարեկան է, իսկ ծննդյան օրվանից հետո նշված է եղել 14 տարեկան և այդ տարիքը չի փոխվել:
14.03.2017թ. Թամարա Օհանյանի և Վահե Սահակյանի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` <<Թամարա Օհանյանը առերես պնդել է, որ 02.10.2016թ. Երևանի Հաղթանակի զբոսայգում Վահե Սահակյանի հետ սեռական հարաբերություն է ունեցել, վերջինս տեղյակ է եղել, որ ինքը 14 տարեկան է>>:
Գայանե Սարգսյանի <<Համադասարանցիներ>> կայքէջի զննության արձանագրության համաձայն` <<Գ.Սարգսյանը հայտարարել է, որ Թամարա Օհանյանի հետ շփվել է <<Tamara Ohanyan>> և <<Армянка Армянка>> կայքերով: Զննությամբ պարզվել է, որ նշված երկու կայքերում տարիքը գրված է 14 տարեկան և <<Tamara Ohanyan>> կայքում առկա են Թ.Օհանյանի 298 հատ իրական նկարները>>:
17.10.2016թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` <<Թամարա Օհանյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի <<Հաղթանակի>> զբոսայգում գտնվող վայրը, որտեղ 02.10.2016թ. սեռական հարաբերություն է ունեցել Վահե Սահակյանի հետ>>:
17.01.2017թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` <<Վահե Սահակյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի <<Հաղթանակի>> զբոսայգում գտնվող վայրը, որտեղ 02.10.2016թ. սեռական հարաբերություն է ունեցել Թամարա Օհանյանի հետ>>:
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 0159 եզրակացության համաձայն` <<Թ.Օհանյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախ նախաբազուկ դաստակային հոդի շրջանի թվով 3 հատ, ձախ թիակի անկյան շրջանի թվով 5 հատ, աջ թիակի անկյան շրջանի թվով 2 հատ, ձախ թիակի ակրոմեալ ելունի շրջանի, պարանոցի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, գոտկային ձախ շրջանի, աջ սրբանային շրջանի մեկական քերծվածքների ձևով, պատճառվել են բութ, կոշտ առարկաներով, չի բացառվում դեպքի հանգամանքներում և ժամանակին, որոնք առողջությանը թեթև վնաս պատճառելու հատկանիշներ չեն պարունակում: Թ.Օհանյանի կուսաթաղանթի ամբողջականությունը խախտված է, կույս չէ, և ելնելով վերջինիս մեծ վաղեմությունից` ներկայումս խախտման կոնկրետ ժամանակը հնարավոր չէ ասել>>:
30.03.2017թ. որոշմամբ որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված լազերային սկավառակի և <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների զննության և զննությանը կից հավելվածների համաձայն` <<Թամարա Օհանյանի 098-10-89-82 հեռախոսահամարը 02.10.2016թ. ժամը 14:00-14:17-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևանի Բաբայան 6 և Բաբայան 16 Ա հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Թ.Օհանյանի 098-10-89-82, 093-08-62-72 և Վահե Սահակյանի 094-25-53-88 համարներից միմյանց հետ հեռախոսակապ է հաստատվել 10.09.2016թ-ից մինչև 04.10.2016թ. ընկած ժամանակահատվածում>>:
30.03.2017թ. որոշմամբ որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված լազերային սկավառակի և <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների զննության և զննությանը կից հավելվածների համաձայն` <<Վահե Սահակյանի 094-25-53-88 հեռախոսահամարը 02.10.2016թ. ժամը 09:34-15:39 ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևան քաղաքի տարբեր հասցեներից, մասնավորապես` ժամը 14:09-ին Բաբայան 6 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից>>:
30.03.2017թ. որոշմամբ որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված Թամարա Օհանյանի ՄԱ 376092 համարի ծննդյան վկայականի և AK 0688054 սերիա-համարի անձնագրի համաձայն` Թամարա Օհանյանը ծնվել է 11.08.2002թ-ին:
20. Վերաքննիչ դատարանը, առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցների հիման վրա հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի պատճառաբանությունները, որ տուժող Թամարա Օհանյանի հետ շփվելիս չի իմացել, որ նա 14 տարեկան է, անհիմն են, մտացածին, վերջինս 2016թ. օգոստոս ամսին <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով ծանոթացել է տուժողի հետ և վերջինիս էջում նշված է եղել, որ նա 14 տարեկան է: Բացի այդ, տուժող Թ.Օհանյանը ամբաստանյալի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ պնդել է, որ ինքը վերջինիս հետ հանդիպման ժամանակ հայտնել է, որ ինքն իրականում 14 տարեկան է:
21. Հիմնվելով առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հաստատված փաստական հանգամանքների վրա և վերոնշյալ իրավական հիմնավորումներով Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, նրա մեղավորությունն այդ արարքի կատարման մեջ ապացուցված է, իսկ վերջինիս վերաբերյալ դատական ակտը բեկանելու, հանցադեպի բացակայության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հիմքերը բացակայում են:
22. Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման հիման վրա հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը հանդիսանալով 21 տարին լրացած անձ, 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի <<Սասունցի Դավիթ>> կայարանին հարակից տարածքում հանդիպել է իր ծանոթ, ակնհայտ 16 տարին չլրացած` 11.08.2002թ. ծնված Թամարա Վլադիկի Օհանյանին, որից հետո միասին գնացել են Երևան քաղաքի <<Հաղթանակ>> զբոսայգի, որտեղ Վ.Սահակյանը սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ։ Այսինքն, կատարել է հանցագործություն՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
II. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ինչպես նաև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասով.
23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նան կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում` չորսից տասը տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
…8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>:
24. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությամբ, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
/.../ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նան հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին>> /Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը/։
Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Դ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն՝ <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նան քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> /տե՛ս, Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը/։
25. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի պետք է առնի նան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։
26. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը ծանր հանցագործություն է/, հանցավորի անձը` նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի առնելով հանրօգուտ աշխատանքով` անասնապահությամբ զբաղված լինելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկման ձևով նվազագույն պատժաչափը: Այսինքն, տվյալ հոդվածով, առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման, ավելի մեղմ պատիժ նշանակել հնարավոր չէ:
27. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /փաստացի 14 տարեկան անձի հետ սեռական հարաբերություն ունենալը/, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքները /ծնողները և եղբայրը վատառողջ են, տան միակ աշխատողն է/, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքը, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալները բավարար չեն գալու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, և նրա նկատմամբ իրեն վերագրվող հանցագործության համար նախատեսված նվազագույն պատժաչափ նշանակելու միջոցով կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
28. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և վերջինիս վերաբերյալ դատական ակտը հանցադեպի բացակայության հիմքով բեկանելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու, կամ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս` թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. օգոստոսի 16-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԱՔԴ/0048/01/17
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Ա.Մկրտչյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 հոկտեմբերի 2017թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Գ.Աղաջանյանի
պաշտպան` Ն.Սարգսյանի
ամբաստանյալ` Վ.Սահակյանի
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. օգոստոսի 16-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 26109416 քրեական գործը հարուցվել է 11.10.2016թ. Արարատի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Զոհրաբյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. Նախաքննության մարմնի 24.10.2016թ. որոշմամբ Վ.Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
3. Նույն մարմնի 31.10.2016թ. որոշմամբ Վ.Սահակյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
4. ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ -Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Հարությունյանի 25.11.2016թ. որոշմամբ թիվ 26109416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
5. ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ -Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանի 20.12.2016թ. որոշմամբ թիվ 26109416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
6. ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Հարությունյանի 06.02.2017թ. որոշմամբ թիվ 26109416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
7. 07.04.2017թ. Վ.Սահակյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
8. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Մկրտչյանի 12.04.2017թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ընդունվել է վարույթ, իսկ 25.04.2017թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
9. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. օգոստոսի 16-ի դատավճռով ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 4/չորս/ տարի ժամկետով:
Վ.Սահակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
10. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 13.09.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը:
11. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 25.09.2017թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2017թ. հոկտեմբերի 12-ին:
12. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ 10.10.2017թ. պատասխան է ներկայացրել տուժող Թ.Օհանյանի օրինական ներկայացուցիչ Հ.Օհանյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
13. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով 21 տարին լրացած անձ, 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի <<Սասունցի Դավիթ>> կայարանին հարակից տարածքում հանդիպել է իր ծանոթ, ակնհայտ 16 տարին չլրացած` 11.08.2002թ. ծնված Թամարա Վլադիկի Օհանյանին, որից հետո միասին գնացել են Երևան քաղաքի <<Հաղթանակ>> զբոսայգի, որտեղ Վ.Սահակյանը սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը, վերաքննիչ բողոքի պատասխանը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
14. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 126-րդ և 127-րդ հոդվածի պահանջները։
Չի կատարել բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննություն, ապացույցները ճիշտ չի գնահատել, հիմնվել է միայն մեղադրական կողմի ներկայացված հորինված և թերի ապացույցների վրա, որի արդյունքում թույլ է տվել դատական սխալ՝ կայացնելով մեղադրական դատավճիռ։
Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը հիմք է ընդունել հետևյալ ապացույցները.
-անչափահաս տւժող Թամարա Օհանյանի ցուցմունքը,
-վկա Հասմիկ Օհանյանի ցուցմունքը,
-վկա Ռուզան Մանուկյանի ցուցմունքը,
-անչափահաս վկա Գայանե Սարգսյանի ցուցմունքը,
-դատաբժշկական փորձագետի թիվ 0159 եզրակացությունը/Թ.Օհանյանի մարմնական վնասվածքները առողջությանը թեթե վնաս պատճառելու հատկանիշներ չեն պարունակում։ Թ.Օհանյանի կուսաթաղանթի ամբողջականությունը խախտված է, կույս չէ և ելնելով վերջինիս մեծ վաղեմությունից ներկայումս խախտման կոնկրետ ժամանակը հնարավոր չէ ասել։/
Դատարանը գործը քննելիս և դատավճիռ կայացնելիս հիմնվել է միայն մեղադրող կողմի ներկայացրած փաստերին։ Բացարձակ հաշվի չի առել Վ.Սահակյանի տված ցուցմունքը, այն որ նա իրականում չի իմացել տուժողի տարիքը, և նրա արտաքին տեսքը և ֆիզիոլոգիական հատկությունները չեն համապատասխանել նրա տարիքին։
Դատարանը հանգել է այն եզրակացությանը որ հաստատված է համարել ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի անօրինական լինելը, և այդ պարագայում բավականին խիստ պատժաչափ է սահմանել` հաշվի չառնելով մի շարք մեղմացուցիչ հանգամանքներ։
Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցին Վճռաբեկ դատարանը անդրադարձել է թիվ վՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07 ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 և այլ որոշումներում։
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի դրույթների` բողոքաբերը խնդրում է հաշվի առնել այն բոլոր մեղմացուցիչ հանգամանքները, որը ներկայացնում է,այն որ նա համայնքի բնակիչների կողմից բնութագրվում է բացառապես դրականորեն, ունի մշտական բնակության վայր, համատեղ բնակվում է հոր` Մհեր Խաչիկի Սահակյանի/թոշակառու է, հիվանդ է և համաձայն 05.09.2017թ տրված տեղեկանքի` հաշվառված և դիսպանսեր հսկողության տակ է գտնվում շաքարային դիաբետ երկրորդ դիաբետիկ ռետինոպատիա հիվանդության կապակցությամբ/, մոր` Անգին Կիրակոսի Սահակյանի /թոշակառու է,համաձայն 05.09.2017թ տրված տեղեկանքի` հաշվառված և դիսպանսեր հսկողության տակ է գտնվում զարկերակային հիպերտենզիա և ողնաշարի օստեոխոնդրոզ հիվանդության կապակցությամբ/, եղբոր` Էդգար Սահակյանի/վատառողջ, հիվանդ տուբերկուլյոզ ախտորոշմամբ/ հետ։ Տան միակ աշխատողն է և բոլորի խնամակալը: Դատապարտված երբևէ չի եղել: Շատ սիրված և հարգված է բոլոր հարևանների և բարեկամների կողմից, հանգիստ և պարկեշտ տղա է, Լեռնարոտ համայնքի համայնքապետը երաշխավորում է, որ <<Վ.Սահակյանը մշտապես բնակվելով համայնքում` երբևէ չի բացակայել և չի բացակայի համայնքից>>, 2011թ հոկտեմբերի 10-ին տուժել է ավտովթարից, համաձայն էպիկրիզի` ունեցել է գանգոսկրի բազմաթիվ կոտվածքներ, քունքային կոտրվածքներ, բուժումներից հետո նրան խորհուրդ է տրվել մշտապես նյարդաբանի ամբուլատոր հսկողության տակ գտնվել։
Ընտանիքն անապահով է, զբաղվելով անասնապահությամբ` մի կերպ նա կարողանում է հոգալ իր ընտանիքի անդամների կարիքները, քանզի բոլորն էլ վատառողջ են, խնամքի կարիք ունեն թե հոգեպես, թե ֆիզիկապես, և թե նյութապես>>։
Դատարանին խնդրում է ուշադրության արժանացնել այս բոլոր հանգամանքները, քանզի նրան ազատությունիվ զրկելով` ամբողջ ընտանիքը ծանր կացության մեջ կհայտնվի և անդառնալի հետևանքներ կլինեն թե իր և թե ընտանիքի անդամների համար և միաժամանակ խնդրում է հաշվի առնել այն հանգամանքը որ ինքը միտումնավոր ոչ մի անօրինական քայլի չի գնացել։
Պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքների առկայության դեպքում և միաժամանակ խստացնող հանգամանքների բացակայության պարագայում դատարանը չի պատճառաբանել, թե ինչու ավելի մեղմ պատիժը չէր կարող ծառայել պատժի նպատակներին։
Գտնում է, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է` ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում իրեն մեղսագրվող հանցագործության ծանրությանը և նրա անձին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածին համապատասխան, նշված հանգամանքն առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու հիմք է։ Պատասխանստվությունը ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքների առկայության դեպքում և միաժամանակ խստացնող հանգամանքների բացակայության պարագայում դատարանը չի պատճառաբանել թե ինչու ավելի մեղմ պատիժը չէր կարող ծառայել պատժի նպատակներին։
15. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 376-381-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը հանցադեպի բացակայության հիմքով բեկանել, քրեական գործի վարույթը կարճել, կայացնել նոր դատական ակտ` դադարեցնելով քրեական հետապնդումը: Եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Վ.Սահակյանի նկատմամբ կայացված մեղադրական դատավճիռը օրինական է, ապա խնդրում է բեկանել և փոփոխել, նշանակված պատիժը մեղմացնել, պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված փորձաշրջան:
16. Տուժողի ներկայացուցիչ Թ.Օհանյանն իր ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի պատասխանում նշում է, որ չի առարկում ներկայացրած բողոքին, իրականում գտնում է, որ դատարանը խիստ մոտեցում է ցուցաբերել Վ.Սահակյանի նկատմամբ: Տեղեկացված է նրա և ընտանիքի անդամների կարգավիճակին: Ներկայումս ոչ մի պարտք ու պահանջ չունեն Վ.Սահակյանից:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաբերյալ դատական ակտը բեկանելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու, կամ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` պատիժ նշանակելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
I. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաբերյալ դատական ակտը հանցադեպի բացակայության հիմքով բեկանելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասով.
17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում քսանմեկ տարին լրացած անձի կողմից ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած անձի հետ սեռական հարաբերության կամ ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած անձի նկատմամբ սեքսուալ բնույթի գործողություններ կատարելու համար` նույն օրենսգրքի 138-րդ կամ 139-րդ հոդվածներով կամ 140-րդ հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված հանցանքների հատկանիշների բացակայության դեպքում:
18. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Թամարա Օհանյանի հետ ծանոթացել է 2016թ. սեպտեմբեր ամսին` <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով, հետագա շփումը շարունակել են հեռախոսով և վերջինիս հետ խոսել է իր 094-25-53-88 հեռախոսահամարով, իսկ Թ.Օհանյանն օգտագործել է 098-10-89-82 և 093-08-62-72 հեոախոսահամարները: Շփվելու ընթացքում Թամարան ներկայացել է որպես 17 տարեկան, իրեն պատմել է, որ ապրում է տատիկի հետ, իսկ մայրը բնակվում է Ռուսաստանում, ասել է նաև, որ կույս չէ: Հետագայում նաև փոխանակվել են նկարներով, այնուհետև պայմանավորվել են հանդիպել և 02.10.2016թ. ժամը 11:30-ի սահմաններում հանդիպել են Երևանի <<Սասունցի Դավիթ>> կայարանի մոտ: Որոշ ժամանակ քայլել ու զրուցել են, որից հետո ինքն առաջարկել է գնալ <<Հաղթանակի>> զբոսայգի: Թ.Օհանյանը համաձայնվել է և երթուղային մեքենայով գնացել են <<Հաղթանակի>> զբոսայգի, որտեղ զբոսնել են, պաղպաղակ կերել, հյութ խմել: Որոշ ժամանակ զբոսնելուց հետո, առանձնացել են մի ամայի ծառաշատ վայրում, որտեղ փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել մեկ անգամ: Այնուհետև, Թամարայի խնդրանքով ինքը նրան ուղեկցել է <<Կիլիկիա>> թաղամասում գտնվող ավտոկայան, որտեղից Թ.Օհանյանին նստացրել է Արմավիր գնացող երթուղային, քանի որ վերջինս հայտնել է, որ ցանկանում է գնալ իր խորթ եղբոր` Դավիթի մոտ: Երեկոյան զանգահարել է Թ.Օհանյանին և վերջինս ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, իրեն դիմավորել են: Հետագայում տեղեկացել է, որ Թ.Օհանյանը անհետ կորել է:
Ամբաստանյալը պնդել է, որ Թամարա Օհանյանի հետ շփվելիս չի իմացել, որ նա 14 տարեկան է:
19. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներով կայացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն և ամբաստանյալ Վ.Սահակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Անչափահաս տուժող Թամարա Օհանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<2016թ. օգոստոս ամսին <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով ծանոթացել է Վահե Սահակյանի հետ, ով այդ ժամանակ ներկայացել է Նարեկ անունով: Իր կայքերում նշված է եղել, որ 14 տարեկան է: Հետագայում Վահեի հետ շփումը շարունակել են հեռախոսով: Շփման ընթացքում Վահեին ասել է, որ իր 14 տարին երկու օր առաջ է լրացել, ասել է նաև, որ կույս չի: 01.10.2016թ. Վահեն ասել է, որ գտնվում է Երևան քաղաքում ու պայմանավորվել են հանդիպել: Հաջորդ օրը` 02.10.2016թ. ժամը 11:00-ի սահմաններում, երբ տատիկը գտնվել է աշխատանքի վայրում, ինքը տնից դուրս է եկել ու գնացել Երևան, որտեղ`<<Սասունցի Դավիթ>> կայարանում, իրեն դիմավորել է Վահե Սահակյանը: Որոշ ժամանակ զբոսնել են այդ տարածքում, այնուհետև Վ.Սահակյանն առաջարկել է գնալ զբոսայգի: Երթուղային մեքենայով գնացել են Երևանի <<Հաղթանակի>> զբոսայգի, որտեղ իր տված գումարով Վահեն գնել է պաղպաղակ ու հյութ: Այնուհետև, Վահեն առաջարկել է առանձնանալ, միասին գնացել են մի ամայի վայր, որտեղ նստել են խոտերի մեջ: Այնտեղ Վահեն սկսել է իրեն համբուրել, հանել է իր շորերը և փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել 1 անգամ, ինչը տևել է մոտ 30 րոպե: Այնուհետև հագնվել են ու դուրս եկել զբոսայգուց: Ինքը չի ցանկացել տուն վերադառնալ, մտածելով, որ իր բացակայության պատճառով տանը կզայրանան, և որոշել է գնալ Արմավիր քաղաք, որտեղ ունի ծանոթ: Վահեն ավտոկայանից իրեն նստեցրել է Արմավիր քաղաք գնացող երթուղային մեքենա: Ժամը 16:00-ի սահմաններում ինքը հասել է Արմավիր, որտեղ ծանոթացել է Սերոբ անունով մի տղայի հետ և նրա հետ անցկացրել մնացած 4 օրերը, որից հետո 06.10.2016թ. Երևանում`<<Սասունցի Դավիթ>> կայարանում, հանդիպել է մայրիկին` Հասմիկ Օհանյանին: Որպեսզի մայրը չզայրանա, նրան պատմել է, թե իբր իրեն բռնաբարել են, սակայն հետագայում, հասկանալով իր սխալը, պատմել է իրականությունը: Տուժողը միաժամանակ ավելացրել է, որ առաջին հանդիպման ժամանակ Վահեն իրեն հարցրել է, արդյոք ինքն իրականում 14 տարեկան է, ինքն ասել է` այո>>:
Վկա Հասմիկ Օհանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<դուստրը` Թամարա Օհանյանը, պատմել է, որ վերջինս 2016թ. <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով ծանոթացել է Վահե անունով մի տղայի հետ, որոշ ժամանակ շփվել են համացանցով, այնուհետև` հեռախոսով: Հետագայում որոշել են հանդիպել: 02.10.2016թ. հանդիպել են Երևանի <<Սասունցի Դավիթ>> կայարանի մոտ, որտեղից երթուղային մեքենայով գնացել են Հաղթանակի զբոսայգի: Թ.Օհանյանը Վահեին նախապես հայտնել է, որ 14 տարեկան է, սակայն, հաշվի չառնելով նշված հանգամանքը, <<Հաղթանակի>> զբոսայգում Վահեն առաջարկել է սեռական հարաբերություն ունենալ, որից հետո փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել>>:
Վկա Ռուզան Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<2015թ. հոկտեմբեր ամսից իր անչափահաս թոռնիկը` Թամարա Օհանյանը բնակվել է իր հետ` Արարատի մարզի Արալեզ գյուղում, իսկ նրա մայրը` Հասմիկ Օհանյանը, բնակվել է ՌԴ-ում: 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին առավոտյան տնից դուրս է եկել և գնացել է օրավարձով դաշտում աշխատելու, իսկ երբ ժամը 17:00-ի սահմաններում վերադարձել է տուն, Թամարա Օհանյանը տանը չի եղել: Մտածել է, որ նա բարեկամներից մեկի տուն է գնացել, սակայն հաջորդ օրը Թամարան այդպես էլ չի վերադարձել տուն, որի կապակցությամբ ինքը հաղորդում է տվել ոստիկանության Արարատի բաժնում: Չորս օր անց Թամարան հայտնաբերվել է և վերադարձել տուն, և նրանից տեղեկացել է, որ 02.10.2016թ. վերջինս գնացել է Երևան, որտեղ հանդիպել է Նարեկ անունով տղայի հետ և նրա հետ գնացել <<Հաղթանակի>> զբոսայգի>>:
Անչափահաս վկա Գայանե Սարգսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Թամարա Օհանյանի հետ ծանոթացել են 2015թ. աշնանը և սկսել են շփվել հեռախոսով, իսկ 2016թ-ից նաև <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով: Թամարայի հետ սկզբից շփվել է նրա անգլերեն տառերով <<Tamara Ohanyan>> անվանումով կայքով, այնուհետև շփվել է նաև ռուսերեն տառերով գրված <<Армянка Армянка>> կայքով: Այդ երկու կայքերում էլ մինչև 2016թ. օգոստոս ամիսը նշված է եղել, որ Թամարա Օհանյանը 13 տարեկան է, իսկ ծննդյան օրվանից հետո նշված է եղել 14 տարեկան և այդ տարիքը չի փոխվել:
14.03.2017թ. Թամարա Օհանյանի և Վահե Սահակյանի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` <<Թամարա Օհանյանը առերես պնդել է, որ 02.10.2016թ. Երևանի Հաղթանակի զբոսայգում Վահե Սահակյանի հետ սեռական հարաբերություն է ունեցել, վերջինս տեղյակ է եղել, որ ինքը 14 տարեկան է>>:
Գայանե Սարգսյանի <<Համադասարանցիներ>> կայքէջի զննության արձանագրության համաձայն` <<Գ.Սարգսյանը հայտարարել է, որ Թամարա Օհանյանի հետ շփվել է <<Tamara Ohanyan>> և <<Армянка Армянка>> կայքերով: Զննությամբ պարզվել է, որ նշված երկու կայքերում տարիքը գրված է 14 տարեկան և <<Tamara Ohanyan>> կայքում առկա են Թ.Օհանյանի 298 հատ իրական նկարները>>:
17.10.2016թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` <<Թամարա Օհանյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի <<Հաղթանակի>> զբոսայգում գտնվող վայրը, որտեղ 02.10.2016թ. սեռական հարաբերություն է ունեցել Վահե Սահակյանի հետ>>:
17.01.2017թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` <<Վահե Սահակյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի <<Հաղթանակի>> զբոսայգում գտնվող վայրը, որտեղ 02.10.2016թ. սեռական հարաբերություն է ունեցել Թամարա Օհանյանի հետ>>:
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 0159 եզրակացության համաձայն` <<Թ.Օհանյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախ նախաբազուկ դաստակային հոդի շրջանի թվով 3 հատ, ձախ թիակի անկյան շրջանի թվով 5 հատ, աջ թիակի անկյան շրջանի թվով 2 հատ, ձախ թիակի ակրոմեալ ելունի շրջանի, պարանոցի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, գոտկային ձախ շրջանի, աջ սրբանային շրջանի մեկական քերծվածքների ձևով, պատճառվել են բութ, կոշտ առարկաներով, չի բացառվում դեպքի հանգամանքներում և ժամանակին, որոնք առողջությանը թեթև վնաս պատճառելու հատկանիշներ չեն պարունակում: Թ.Օհանյանի կուսաթաղանթի ամբողջականությունը խախտված է, կույս չէ, և ելնելով վերջինիս մեծ վաղեմությունից` ներկայումս խախտման կոնկրետ ժամանակը հնարավոր չէ ասել>>:
30.03.2017թ. որոշմամբ որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված լազերային սկավառակի և <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների զննության և զննությանը կից հավելվածների համաձայն` <<Թամարա Օհանյանի 098-10-89-82 հեռախոսահամարը 02.10.2016թ. ժամը 14:00-14:17-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևանի Բաբայան 6 և Բաբայան 16 Ա հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Թ.Օհանյանի 098-10-89-82, 093-08-62-72 և Վահե Սահակյանի 094-25-53-88 համարներից միմյանց հետ հեռախոսակապ է հաստատվել 10.09.2016թ-ից մինչև 04.10.2016թ. ընկած ժամանակահատվածում>>:
30.03.2017թ. որոշմամբ որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված լազերային սկավառակի և <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների զննության և զննությանը կից հավելվածների համաձայն` <<Վահե Սահակյանի 094-25-53-88 հեռախոսահամարը 02.10.2016թ. ժամը 09:34-15:39 ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևան քաղաքի տարբեր հասցեներից, մասնավորապես` ժամը 14:09-ին Բաբայան 6 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից>>:
30.03.2017թ. որոշմամբ որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված Թամարա Օհանյանի ՄԱ 376092 համարի ծննդյան վկայականի և AK 0688054 սերիա-համարի անձնագրի համաձայն` Թամարա Օհանյանը ծնվել է 11.08.2002թ-ին:
20. Վերաքննիչ դատարանը, առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցների հիման վրա հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի պատճառաբանությունները, որ տուժող Թամարա Օհանյանի հետ շփվելիս չի իմացել, որ նա 14 տարեկան է, անհիմն են, մտացածին, վերջինս 2016թ. օգոստոս ամսին <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով ծանոթացել է տուժողի հետ և վերջինիս էջում նշված է եղել, որ նա 14 տարեկան է: Բացի այդ, տուժող Թ.Օհանյանը ամբաստանյալի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ պնդել է, որ ինքը վերջինիս հետ հանդիպման ժամանակ հայտնել է, որ ինքն իրականում 14 տարեկան է:
21. Հիմնվելով առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հաստատված փաստական հանգամանքների վրա և վերոնշյալ իրավական հիմնավորումներով Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, նրա մեղավորությունն այդ արարքի կատարման մեջ ապացուցված է, իսկ վերջինիս վերաբերյալ դատական ակտը բեկանելու, հանցադեպի բացակայության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հիմքերը բացակայում են:
22. Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման հիման վրա հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը հանդիսանալով 21 տարին լրացած անձ, 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի <<Սասունցի Դավիթ>> կայարանին հարակից տարածքում հանդիպել է իր ծանոթ, ակնհայտ 16 տարին չլրացած` 11.08.2002թ. ծնված Թամարա Վլադիկի Օհանյանին, որից հետո միասին գնացել են Երևան քաղաքի <<Հաղթանակ>> զբոսայգի, որտեղ Վ.Սահակյանը սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ։ Այսինքն, կատարել է հանցագործություն՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
II. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ինչպես նաև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասով.
23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նան կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում` չորսից տասը տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
…8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>:
24. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությամբ, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
/.../ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նան հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին>> /Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը/։
Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Դ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն՝ <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նան քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> /տե՛ս, Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը/։
25. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի պետք է առնի նան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։
26. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը ծանր հանցագործություն է/, հանցավորի անձը` նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի առնելով հանրօգուտ աշխատանքով` անասնապահությամբ զբաղված լինելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկման ձևով նվազագույն պատժաչափը: Այսինքն, տվյալ հոդվածով, առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման, ավելի մեղմ պատիժ նշանակել հնարավոր չէ:
27. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /փաստացի 14 տարեկան անձի հետ սեռական հարաբերություն ունենալը/, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքները /ծնողները և եղբայրը վատառողջ են, տան միակ աշխատողն է/, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքը, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալները բավարար չեն գալու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, և նրա նկատմամբ իրեն վերագրվող հանցագործության համար նախատեսված նվազագույն պատժաչափ նշանակելու միջոցով կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
28. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և վերջինիս վերաբերյալ դատական ակտը հանցադեպի բացակայության հիմքով բեկանելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու, կամ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս` թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. օգոստոսի 16-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Գործ No ԵԱՔԴ/0048/01/17
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՙ16՚ օգոստոսի 2017 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
Շուշան Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Նելլի Աշրաֆյանի
պաշտպան Մարինե Ֆարմանյանի
տուժող Թամարա Օհանյանի
տուժողի օրինական
ներկայացուցիչ Հասմիկ Օհանյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի /ծնված 1987 թվականի մայիսի 12-ին` Արագածոտնի մարզի Լեռնարոտ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, զբաղվում է անասնապահությամբ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող Արագածոտնի մարզ, գյուղ Լեռնարոտ/ մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Արարատի մարզային քննչական վարչության Արարատի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 26109416 քրեական գործը:
2016 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Վահե Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2016 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Վահե Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2016 թվականի նոյեմբերի 23-ին թիվ 26109416 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին:
2017 թվականի ապրիլի 07-ին թիվ 26109416 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Վահե Սահակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա, հանդիսանալով 21 տարին լրացած անձ, 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին` ժամը 12:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանին հարակից տարածքում հանդիպել է իր ծանոթ, ակնհայտ 16 տարին չլրացած` 11.08.202թ. ծնված Թամարա Վլադիկի Օհանյանին, որից հետո միասին գնացել են Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի, որտեղ Վ.Սահակյանը սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ:՚:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Վահե Մհերի Սահակյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Թամարա Օհանյանի հետ ծանոթացել է 2016թ. սեպտեմբեր ամսին ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքի միջոցով, հետագա շփումը շարունակել են հեռախոսով և վերջինիս հետ խոսել է իր 094-25-53-88 հեռախոսահամարով, իսկ Թ.Օհանյանն օգտագործել է 098-10-89-82 և 093-08-62-72 հեոախոսահամարները: Շփվելու ընթացքում Թամարան ներկայացել է որպես 17 տարեկան, իրեն պատմել է, որ ապրում է տատիկի հետ, իսկ մայրը բնակվում է Ռուսաստանում, ասել է նաև, որ կույս չէ: Հետագայում նաև փոխանակվել են նկարներով, այնուհետև պայմանավորվել են հանդիպել և 02.10.2016թ. ժամը 11:30-ի սահմաններում հանդիպել են Երևանի ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանի մոտ: Որոշ ժամանակ քայլել ու զրուցել են, որից հետո ինքն առաջարկել է գնալ ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգի: Թ.Օհանյանը համաձայնվել է և երթուղային մեքենայով գնացել են ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգի, որտեղ զբոսնել են, պաղպաղակ կերել, հյութ խմել: Որոշ ժամանակ զբոսնելուց հետո, առանձնացել են մի ամայի ծառաշատ վայրում, որտեղ փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել մեկ անգամ: Այնուհետև, Թամարայի խնդրանքով ինքը նրան ուղեկցել է ՙԿիլիկիա՚ թաղամասում գտնվող ավտոկայան, որտեղից Թ.Օհանյանին նստացրել է Արմավիր գնացող երթուղային, քանի որ վերջինս հայտնել է, որ ցանկանում է գնալ իր խորթ եղբոր` Դավիթի մոտ: Երեկոյան զանգահարել է Թ.Օհանյանին և վերջինս ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, իրեն դիմավորել են: Հետագայում տեղեկացել է, որ Թ.Օհանյանը անհետ կորել է:
Ամբաստանյալը պնդել է, որ Թամարա Օհանյանի հետ շփվելիս չի իմացել, որ նա 14 տարեկան է:
Անչափահաս տուժող Թամարա Օհանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2016թ. օգոստոս ամսին ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքի միջոցով ծանոթացել է Վահե Սահակյանի հետ, ով այդ ժամանակ ներկայացել է Նարեկ անունով: Իր կայքերում նշված է եղել, որ 14 տարեկան է: Հետագայում Վահեի հետ շփումը շարունակել են հեռախոսով: Շփման ընթացքում Վահեին ասել է, որ իր 14 տարին երկու օր առաջ է լրացել, ասել է նաև, որ կույս չի: 01.10.2016թ. Վահեն ասել է, որ գտնվում է Երևան քաղաքում ու պայմանավորվել են հանդիպել: Հաջորդ օրը` 02.10.2016թ. ժամը 11:00-ի սահմաններում, երբ տատիկը գտնվել է աշխատանքի վայրում, ինքը տնից դուրս է եկել ու գնացել Երևան, որտեղ` ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանում, իրեն դիմավորել է Վահե Սահակյանը: Որոշ ժամանակ զբոսնել են այդ տարածքում, այնուհետև Վ.Սահակյանն առաջարկել է գնալ զբոսայգի: Երթուղային մեքենայով գնացել են Երևանի ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգի, որտեղ իր տված գումարով Վահեն գնել է պաղպաղակ ու հյութ: Այնուհետև, Վահեն առաջարկել է առանձնանալ, միասին գնացել են մի ամայի վայր, որտեղ նստել են խոտերի մեջ: Այնտեղ Վահեն սկսել է իրեն համբուրել, հանել է իր շորերը և փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել 1 անգամ, ինչը տևել է մոտ 30 րոպե: Այնուհետև հագնվել են ու դուրս եկել զբոսայգուց: Ինքը չի ցանկացել տուն վերադառնալ, մտածելով, որ իր բացակայության պատճառով տանը կզայրանան, և որոշել է գնալ Արմավիր քաղաք, որտեղ ունի ծանոթ: Վահեն ավտոկայանից իրեն նստեցրել է Արմավիր քաղաք գնացող երթուղային մեքենա: Ժամը 16:00-ի սահմաններում ինքը հասել է Արմավիր, որտեղ ծանոթացել է Սերոբ անունով մի տղայի հետ և նրա հետ անցկացրել մնացած 4 օրերը, որից հետո 06.10.2016թ. Երևանում` ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանում, հանդիպել է մայրիկին` Հասմիկ Օհանյանին: Որպեսզի մայրը չզայրանա, նրան պատմել է, թե իբր իրեն բռնաբարել են, սակայն հետագայում, հասկանալով իր սխալը, պատմել է իրականությունը: Տուժողը միաժամանակ ավելացրել է, որ առաջին հանդիպման ժամանակ Վահեն իրեն հարցրել է, արդյոք ինքն իրականում 14 տարեկան է, ինքն ասել է այո:
Վկա Հասմիկ Սուրենի Օհանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ դուստրը` Թամարա Օհանյանը, պատմել է, որ վերջինս 2016թ. ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքի միջոցով ծանոթացել է Վահե անունով մի տղայի հետ, որոշ ժամանակ շփվել են համացանցով, այնուհետև` հեռախոսով: Հետագայում որոշել են հանդիպել: 02.10.2016թ. հանդիպել են Երևանի ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանի մոտ, որտեղից երթուղային մեքենայով գնացել են Հաղթանակի զբոսայգի: Թ.Օհանյանը Վահեին նախապես հայտնել է, որ 14 տարեկան է, սակայն, հաշվի չառնելով նշված հանգամանքը, Հաղթանակի զբոսայգում Վահեն առաջարկել է սեռական հարաբերություն ունենալ, որից հետո փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել:
Վկա Ռուզան Բալոյի Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հոկտեմբեր ամսից իր անչափահաս թոռնիկը` Թամարա Օհանյանը բնակվել է իր հետ` Արարատի մարզի Արալեզ գյուղում, իսկ նրա մայրը` Հասմիկ Օհանյանը, բնակվել է ՌԴ-ում: 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին առավոտյան տնից դուրս է եկել և գնացել է օրավարձով դաշտում աշխատելու, իսկ երբ ժամը 17:00-ի սահմաններում վերադարձել է տուն, Թամարա Օհանյանը տանը չի եղել: Մտածել է, որ նա բարեկամներից մեկի տուն է գնացել, սակայն հաջորդ օրը Թամարան այդպես էլ չի վերադարձել տուն, որի կապակցությամբ ինքը հաղորդում է տվել ոստիկանության Արարատի բաժնում: Չորս օր անց Թամարան հւսյտնաբերվել է և վերադարձել տուն, և նրանից տեղեկացել է, որ 02.10.2016թ. վերջինս գնացել է Երևան, որտեղ հանդիպել է Նարեկ անունով տղայի հետ և նրա հետ գնացել ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգի:
Անչափահաս վկա Գայանե Կամոյի Սարգսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Թամարա Օհանյանի հետ ծանոթացել են 2015թ. աշնանը և սկսել են շփվել հեռախոսով, իսկ 2016թ-ից նաև ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքի միջոցով: Թամարայի հետ սկզբից շփվել է նրա անգլերեն տառերով ՙTamara Ohanyan՚ անվանումով կայքով, այնուհետև շփվել է նաև ռուսերեն տառերով գրված ՙАрмянка Армянка՚ կայքով: Այդ երկու կայքերում էլ մինչև 2016թ. օգոստոս ամիսը նշված է եղել, որ Թամարա Օհանյանը 13 տարեկան է, իսկ ծննդյան օրվանից հետո նշված է եղել 14 տարեկան և այդ տարիքը չի փոխվել:
14.03.2017թ. Թամարա Օհանյանի և Վահե Սահակյանի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Թամարա Օհանյանը առերես պնդել է, որ 02.10.2016թ. Երևանի Հաղթանակի զբոսայգում Վահե Սահակյանի հետ սեռական հարաբերություն է ունեցել, վերջինս տեղյակ է եղել, որ ինքը 14 տարեկան է:
Հատոր 2 գ.թ. 194-198
Գայանե Կամոյի Սարգսյանի ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքէջի զննության արձանագրության համաձայն` Գ.Սարգսյանը հայտարարել է, որ Թամարա Օհանյանի հետ շփվել է ՙTamara Ohanyan՚ և ՙАрмянка Армянка՚ կայքերով: Զննությամբ պարզվել է, որ նշված երկու կայքերում տարիքը գրված է 14 տարեկան և ՙTamara Ohanyan՚ կայքում առկա են Թ.Օհանյանի 298 հատ իրական նկարները:
Հատոր 2 գ.թ. 86-92
17.10.2016թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` Թամարա Օհանյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգում գտնվող վայրը, որտեղ 02.10.2016թ. սեռական հարաբերություն է ունեցել Վահե Սահակյանի հետ:
Հատոր 1 գ.թ. 64-74
17.01.2017թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` Վահե Սահակյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգում գտնվող վայրը, որտեղ 02.10.2016թ. սեռական հարաբերություն է ունեցել Թամարա Օհանյանի հետ:
Հատոր 2 գ.թ. 5-8
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 0159 եզրակացության համաձայն` Թ.Օհանյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախ նախաբազուկ դաստակային հոդի շրջանի թվով 3 հատ, ձախ թիակի անկյան շրջանի թվով 5 հատ, աջ թիակի անկյան շրջանի թվով 2 հատ, ձախ թիակի ակրոմեալ ելունի շրջանի, պարանոցի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, գոտկային ձախ շրջանի, աջ սրբանային շրջանի մեկական քերծվածքների ձևով, պատճառվել են բութ, կոշտ առարկաներով, չի բացառվում դեպքի հանգամանքներում և ժամանակին, որոնք առողջությանը թեթև վնաս պատճառելու հատկանիշներ չեն պարունակում: Թ.Օհանյանի կուսաթաղանթի ամբողջականությունը խախտված է, կույս չէ և ելնելով վերջինիս մեծ վաղեմությունից ներկայումս խախտման կոնկրետ ժամանակը հնարավոր չէ ասել:
Հատոր 1 գ.թ. 106-107
30.03.2017թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակի և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների զննության և զննությանը կից հավելվածների համաձայն` Թամարա Օհանյանի 098-10-89-82 հեռախոսահամարը 02.10.2016թ. ժամը 14:00-14:17-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևանի Բաբայան 6 և Բաբայան 16 Ա հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Թ.Օհանյանի 098-10-89-82, 093-08-62-72 և Վահե Սահակյանի 094-25-53-88 համարներից միմյանց հետ հեռախոսակապ է հաստատվել 10.09.2016թ-ից մինչև 04.10.2016թ. ընկած ժամանակահատվածում:
Հատոր 1 գ.թ. 160,161-215,
հատոր 2 գ.թ. 247-248
30.03.2017թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակի և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների զննության և զննությանը կից հավելվածների համաձայն` Վահե Սահակյանի 094-25-53-88 հեռախոսահամարը 02.10.2016թ. ժամը 09:34-15:39 ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևան քաղաքի տարբեր հասցեներից, մասնավորապես ժամը 14:09-ին Բաբայան 6 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից:
Հատոր 2 գ.թ. 39, 40-68, 247-248
30.03.2017թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված Թամարա Օհանյանի ՄԱ 376092 համարի ծննդյան վկայականի և AK 0688054 սերիա-համարի անձնագրի համաձայն` Թամարա Օհանյանը ծնվել է 11.08.2002թ-ին:
Հատոր 2 գ.թ. 249, փաթեթ 1
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի մեղավորությունը` քսանմեկ տարին լրացած անձի կողմից ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած անձի հետ սեռական հարաբերություն ունենալու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա զբաղված է հանրօգուտ աշխատանքով` անասնապահությամբ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունըե (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Վահե Սահակյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով Վահե Սահակյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում Վ.Սահակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին:
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Վահե Սահակյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ չկան:
Անդրադառնալով խափանման միջոցին` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Վահե Մհերի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
Վահե Մհերի Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՙ16՚ օգոստոսի 2017 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
Շուշան Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Նելլի Աշրաֆյանի
պաշտպան Մարինե Ֆարմանյանի
տուժող Թամարա Օհանյանի
տուժողի օրինական
ներկայացուցիչ Հասմիկ Օհանյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի /ծնված 1987 թվականի մայիսի 12-ին` Արագածոտնի մարզի Լեռնարոտ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, զբաղվում է անասնապահությամբ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող Արագածոտնի մարզ, գյուղ Լեռնարոտ/ մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Արարատի մարզային քննչական վարչության Արարատի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 26109416 քրեական գործը:
2016 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Վահե Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2016 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Վահե Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2016 թվականի նոյեմբերի 23-ին թիվ 26109416 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին:
2017 թվականի ապրիլի 07-ին թիվ 26109416 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Վահե Սահակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա, հանդիսանալով 21 տարին լրացած անձ, 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին` ժամը 12:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանին հարակից տարածքում հանդիպել է իր ծանոթ, ակնհայտ 16 տարին չլրացած` 11.08.202թ. ծնված Թամարա Վլադիկի Օհանյանին, որից հետո միասին գնացել են Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի, որտեղ Վ.Սահակյանը սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ:՚:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Վահե Մհերի Սահակյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Թամարա Օհանյանի հետ ծանոթացել է 2016թ. սեպտեմբեր ամսին ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքի միջոցով, հետագա շփումը շարունակել են հեռախոսով և վերջինիս հետ խոսել է իր 094-25-53-88 հեռախոսահամարով, իսկ Թ.Օհանյանն օգտագործել է 098-10-89-82 և 093-08-62-72 հեոախոսահամարները: Շփվելու ընթացքում Թամարան ներկայացել է որպես 17 տարեկան, իրեն պատմել է, որ ապրում է տատիկի հետ, իսկ մայրը բնակվում է Ռուսաստանում, ասել է նաև, որ կույս չէ: Հետագայում նաև փոխանակվել են նկարներով, այնուհետև պայմանավորվել են հանդիպել և 02.10.2016թ. ժամը 11:30-ի սահմաններում հանդիպել են Երևանի ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանի մոտ: Որոշ ժամանակ քայլել ու զրուցել են, որից հետո ինքն առաջարկել է գնալ ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգի: Թ.Օհանյանը համաձայնվել է և երթուղային մեքենայով գնացել են ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգի, որտեղ զբոսնել են, պաղպաղակ կերել, հյութ խմել: Որոշ ժամանակ զբոսնելուց հետո, առանձնացել են մի ամայի ծառաշատ վայրում, որտեղ փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել մեկ անգամ: Այնուհետև, Թամարայի խնդրանքով ինքը նրան ուղեկցել է ՙԿիլիկիա՚ թաղամասում գտնվող ավտոկայան, որտեղից Թ.Օհանյանին նստացրել է Արմավիր գնացող երթուղային, քանի որ վերջինս հայտնել է, որ ցանկանում է գնալ իր խորթ եղբոր` Դավիթի մոտ: Երեկոյան զանգահարել է Թ.Օհանյանին և վերջինս ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, իրեն դիմավորել են: Հետագայում տեղեկացել է, որ Թ.Օհանյանը անհետ կորել է:
Ամբաստանյալը պնդել է, որ Թամարա Օհանյանի հետ շփվելիս չի իմացել, որ նա 14 տարեկան է:
Անչափահաս տուժող Թամարա Օհանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2016թ. օգոստոս ամսին ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքի միջոցով ծանոթացել է Վահե Սահակյանի հետ, ով այդ ժամանակ ներկայացել է Նարեկ անունով: Իր կայքերում նշված է եղել, որ 14 տարեկան է: Հետագայում Վահեի հետ շփումը շարունակել են հեռախոսով: Շփման ընթացքում Վահեին ասել է, որ իր 14 տարին երկու օր առաջ է լրացել, ասել է նաև, որ կույս չի: 01.10.2016թ. Վահեն ասել է, որ գտնվում է Երևան քաղաքում ու պայմանավորվել են հանդիպել: Հաջորդ օրը` 02.10.2016թ. ժամը 11:00-ի սահմաններում, երբ տատիկը գտնվել է աշխատանքի վայրում, ինքը տնից դուրս է եկել ու գնացել Երևան, որտեղ` ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանում, իրեն դիմավորել է Վահե Սահակյանը: Որոշ ժամանակ զբոսնել են այդ տարածքում, այնուհետև Վ.Սահակյանն առաջարկել է գնալ զբոսայգի: Երթուղային մեքենայով գնացել են Երևանի ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգի, որտեղ իր տված գումարով Վահեն գնել է պաղպաղակ ու հյութ: Այնուհետև, Վահեն առաջարկել է առանձնանալ, միասին գնացել են մի ամայի վայր, որտեղ նստել են խոտերի մեջ: Այնտեղ Վահեն սկսել է իրեն համբուրել, հանել է իր շորերը և փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել 1 անգամ, ինչը տևել է մոտ 30 րոպե: Այնուհետև հագնվել են ու դուրս եկել զբոսայգուց: Ինքը չի ցանկացել տուն վերադառնալ, մտածելով, որ իր բացակայության պատճառով տանը կզայրանան, և որոշել է գնալ Արմավիր քաղաք, որտեղ ունի ծանոթ: Վահեն ավտոկայանից իրեն նստեցրել է Արմավիր քաղաք գնացող երթուղային մեքենա: Ժամը 16:00-ի սահմաններում ինքը հասել է Արմավիր, որտեղ ծանոթացել է Սերոբ անունով մի տղայի հետ և նրա հետ անցկացրել մնացած 4 օրերը, որից հետո 06.10.2016թ. Երևանում` ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանում, հանդիպել է մայրիկին` Հասմիկ Օհանյանին: Որպեսզի մայրը չզայրանա, նրան պատմել է, թե իբր իրեն բռնաբարել են, սակայն հետագայում, հասկանալով իր սխալը, պատմել է իրականությունը: Տուժողը միաժամանակ ավելացրել է, որ առաջին հանդիպման ժամանակ Վահեն իրեն հարցրել է, արդյոք ինքն իրականում 14 տարեկան է, ինքն ասել է այո:
Վկա Հասմիկ Սուրենի Օհանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ դուստրը` Թամարա Օհանյանը, պատմել է, որ վերջինս 2016թ. ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքի միջոցով ծանոթացել է Վահե անունով մի տղայի հետ, որոշ ժամանակ շփվել են համացանցով, այնուհետև` հեռախոսով: Հետագայում որոշել են հանդիպել: 02.10.2016թ. հանդիպել են Երևանի ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանի մոտ, որտեղից երթուղային մեքենայով գնացել են Հաղթանակի զբոսայգի: Թ.Օհանյանը Վահեին նախապես հայտնել է, որ 14 տարեկան է, սակայն, հաշվի չառնելով նշված հանգամանքը, Հաղթանակի զբոսայգում Վահեն առաջարկել է սեռական հարաբերություն ունենալ, որից հետո փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել:
Վկա Ռուզան Բալոյի Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հոկտեմբեր ամսից իր անչափահաս թոռնիկը` Թամարա Օհանյանը բնակվել է իր հետ` Արարատի մարզի Արալեզ գյուղում, իսկ նրա մայրը` Հասմիկ Օհանյանը, բնակվել է ՌԴ-ում: 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին առավոտյան տնից դուրս է եկել և գնացել է օրավարձով դաշտում աշխատելու, իսկ երբ ժամը 17:00-ի սահմաններում վերադարձել է տուն, Թամարա Օհանյանը տանը չի եղել: Մտածել է, որ նա բարեկամներից մեկի տուն է գնացել, սակայն հաջորդ օրը Թամարան այդպես էլ չի վերադարձել տուն, որի կապակցությամբ ինքը հաղորդում է տվել ոստիկանության Արարատի բաժնում: Չորս օր անց Թամարան հւսյտնաբերվել է և վերադարձել տուն, և նրանից տեղեկացել է, որ 02.10.2016թ. վերջինս գնացել է Երևան, որտեղ հանդիպել է Նարեկ անունով տղայի հետ և նրա հետ գնացել ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգի:
Անչափահաս վկա Գայանե Կամոյի Սարգսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Թամարա Օհանյանի հետ ծանոթացել են 2015թ. աշնանը և սկսել են շփվել հեռախոսով, իսկ 2016թ-ից նաև ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքի միջոցով: Թամարայի հետ սկզբից շփվել է նրա անգլերեն տառերով ՙTamara Ohanyan՚ անվանումով կայքով, այնուհետև շփվել է նաև ռուսերեն տառերով գրված ՙАрмянка Армянка՚ կայքով: Այդ երկու կայքերում էլ մինչև 2016թ. օգոստոս ամիսը նշված է եղել, որ Թամարա Օհանյանը 13 տարեկան է, իսկ ծննդյան օրվանից հետո նշված է եղել 14 տարեկան և այդ տարիքը չի փոխվել:
14.03.2017թ. Թամարա Օհանյանի և Վահե Սահակյանի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Թամարա Օհանյանը առերես պնդել է, որ 02.10.2016թ. Երևանի Հաղթանակի զբոսայգում Վահե Սահակյանի հետ սեռական հարաբերություն է ունեցել, վերջինս տեղյակ է եղել, որ ինքը 14 տարեկան է:
Հատոր 2 գ.թ. 194-198
Գայանե Կամոյի Սարգսյանի ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքէջի զննության արձանագրության համաձայն` Գ.Սարգսյանը հայտարարել է, որ Թամարա Օհանյանի հետ շփվել է ՙTamara Ohanyan՚ և ՙАрмянка Армянка՚ կայքերով: Զննությամբ պարզվել է, որ նշված երկու կայքերում տարիքը գրված է 14 տարեկան և ՙTamara Ohanyan՚ կայքում առկա են Թ.Օհանյանի 298 հատ իրական նկարները:
Հատոր 2 գ.թ. 86-92
17.10.2016թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` Թամարա Օհանյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգում գտնվող վայրը, որտեղ 02.10.2016թ. սեռական հարաբերություն է ունեցել Վահե Սահակյանի հետ:
Հատոր 1 գ.թ. 64-74
17.01.2017թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` Վահե Սահակյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգում գտնվող վայրը, որտեղ 02.10.2016թ. սեռական հարաբերություն է ունեցել Թամարա Օհանյանի հետ:
Հատոր 2 գ.թ. 5-8
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 0159 եզրակացության համաձայն` Թ.Օհանյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախ նախաբազուկ դաստակային հոդի շրջանի թվով 3 հատ, ձախ թիակի անկյան շրջանի թվով 5 հատ, աջ թիակի անկյան շրջանի թվով 2 հատ, ձախ թիակի ակրոմեալ ելունի շրջանի, պարանոցի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, գոտկային ձախ շրջանի, աջ սրբանային շրջանի մեկական քերծվածքների ձևով, պատճառվել են բութ, կոշտ առարկաներով, չի բացառվում դեպքի հանգամանքներում և ժամանակին, որոնք առողջությանը թեթև վնաս պատճառելու հատկանիշներ չեն պարունակում: Թ.Օհանյանի կուսաթաղանթի ամբողջականությունը խախտված է, կույս չէ և ելնելով վերջինիս մեծ վաղեմությունից ներկայումս խախտման կոնկրետ ժամանակը հնարավոր չէ ասել:
Հատոր 1 գ.թ. 106-107
30.03.2017թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակի և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների զննության և զննությանը կից հավելվածների համաձայն` Թամարա Օհանյանի 098-10-89-82 հեռախոսահամարը 02.10.2016թ. ժամը 14:00-14:17-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևանի Բաբայան 6 և Բաբայան 16 Ա հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Թ.Օհանյանի 098-10-89-82, 093-08-62-72 և Վահե Սահակյանի 094-25-53-88 համարներից միմյանց հետ հեռախոսակապ է հաստատվել 10.09.2016թ-ից մինչև 04.10.2016թ. ընկած ժամանակահատվածում:
Հատոր 1 գ.թ. 160,161-215,
հատոր 2 գ.թ. 247-248
30.03.2017թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակի և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների զննության և զննությանը կից հավելվածների համաձայն` Վահե Սահակյանի 094-25-53-88 հեռախոսահամարը 02.10.2016թ. ժամը 09:34-15:39 ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևան քաղաքի տարբեր հասցեներից, մասնավորապես ժամը 14:09-ին Բաբայան 6 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից:
Հատոր 2 գ.թ. 39, 40-68, 247-248
30.03.2017թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված Թամարա Օհանյանի ՄԱ 376092 համարի ծննդյան վկայականի և AK 0688054 սերիա-համարի անձնագրի համաձայն` Թամարա Օհանյանը ծնվել է 11.08.2002թ-ին:
Հատոր 2 գ.թ. 249, փաթեթ 1
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի մեղավորությունը` քսանմեկ տարին լրացած անձի կողմից ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած անձի հետ սեռական հարաբերություն ունենալու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա զբաղված է հանրօգուտ աշխատանքով` անասնապահությամբ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունըե (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Վահե Սահակյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով Վահե Սահակյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում Վ.Սահակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին:
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Վահե Սահակյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ չկան:
Անդրադառնալով խափանման միջոցին` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Վահե Մհերի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
Վահե Մհերի Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0048/01/17
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 11-04-2017 |
|---|---|
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 26109416 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Վահե Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով 21 տարին լրացած անձ, 02.10.2016թ. հանդիպել է իր ծանոթ 16 տարին չլրացած Թամարա Օհանյանին, միասին գնացել են <Հաղթանակ> զբոսայգի, որտեղ Վ.Սահակյանը սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հայրանուն | Մհեր |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Վահե Սահակյանի անձնագիրը և Թամարա Օհանյանի ծննդյան վկայականը և անձնագիրը` կցված քրեական գործի 2-րդ հատորին |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 141 Մաս 2 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 3.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 11-04-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 12-04-2017 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 13-04-2017 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-05-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մարինե |
| Ազգանուն | Ֆարմանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Թամարա |
| Ազգանուն | Օհանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արծրուն |
| Ազգանուն | Առաքելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | դատավոր Ա. Մկրտչյանի՝ ազգականի հուղարկավորությանը մասնակցելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-07-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-08-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 16-08-2017 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 16-08-2017 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0048/01/17 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՙ16՚ օգոստոսի 2017 թվական քաղաք Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի Շուշան Վանոյանի մասնակցությամբ` մեղադրող Նելլի Աշրաֆյանի պաշտպան Մարինե Ֆարմանյանի տուժող Թամարա Օհանյանի տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Հասմիկ Օհանյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի /ծնված 1987 թվականի մայիսի 12-ին` Արագածոտնի մարզի Լեռնարոտ գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, զբաղվում է անասնապահությամբ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող Արագածոտնի մարզ, գյուղ Լեռնարոտ/ մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Գործի դատավարական նախապատմությունը 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Արարատի մարզային քննչական վարչության Արարատի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 26109416 քրեական գործը: 2016 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Վահե Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին: 2016 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Վահե Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 2016 թվականի նոյեմբերի 23-ին թիվ 26109416 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին: 2017 թվականի ապրիլի 07-ին թիվ 26109416 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Վահե Սահակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա, հանդիսանալով 21 տարին լրացած անձ, 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին` ժամը 12:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանին հարակից տարածքում հանդիպել է իր ծանոթ, ակնհայտ 16 տարին չլրացած` 11.08.202թ. ծնված Թամարա Վլադիկի Օհանյանին, որից հետո միասին գնացել են Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի, որտեղ Վ.Սահակյանը սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ:՚: Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Ամբաստանյալ Վահե Մհերի Սահակյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Թամարա Օհանյանի հետ ծանոթացել է 2016թ. սեպտեմբեր ամսին ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքի միջոցով, հետագա շփումը շարունակել են հեռախոսով և վերջինիս հետ խոսել է իր 094-25-53-88 հեռախոսահամարով, իսկ Թ.Օհանյանն օգտագործել է 098-10-89-82 և 093-08-62-72 հեոախոսահամարները: Շփվելու ընթացքում Թամարան ներկայացել է որպես 17 տարեկան, իրեն պատմել է, որ ապրում է տատիկի հետ, իսկ մայրը բնակվում է Ռուսաստանում, ասել է նաև, որ կույս չէ: Հետագայում նաև փոխանակվել են նկարներով, այնուհետև պայմանավորվել են հանդիպել և 02.10.2016թ. ժամը 11:30-ի սահմաններում հանդիպել են Երևանի ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանի մոտ: Որոշ ժամանակ քայլել ու զրուցել են, որից հետո ինքն առաջարկել է գնալ ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգի: Թ.Օհանյանը համաձայնվել է և երթուղային մեքենայով գնացել են ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգի, որտեղ զբոսնել են, պաղպաղակ կերել, հյութ խմել: Որոշ ժամանակ զբոսնելուց հետո, առանձնացել են մի ամայի ծառաշատ վայրում, որտեղ փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել մեկ անգամ: Այնուհետև, Թամարայի խնդրանքով ինքը նրան ուղեկցել է ՙԿիլիկիա՚ թաղամասում գտնվող ավտոկայան, որտեղից Թ.Օհանյանին նստացրել է Արմավիր գնացող երթուղային, քանի որ վերջինս հայտնել է, որ ցանկանում է գնալ իր խորթ եղբոր` Դավիթի մոտ: Երեկոյան զանգահարել է Թ.Օհանյանին և վերջինս ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, իրեն դիմավորել են: Հետագայում տեղեկացել է, որ Թ.Օհանյանը անհետ կորել է: Ամբաստանյալը պնդել է, որ Թամարա Օհանյանի հետ շփվելիս չի իմացել, որ նա 14 տարեկան է: Անչափահաս տուժող Թամարա Օհանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2016թ. օգոստոս ամսին ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքի միջոցով ծանոթացել է Վահե Սահակյանի հետ, ով այդ ժամանակ ներկայացել է Նարեկ անունով: Իր կայքերում նշված է եղել, որ 14 տարեկան է: Հետագայում Վահեի հետ շփումը շարունակել են հեռախոսով: Շփման ընթացքում Վահեին ասել է, որ իր 14 տարին երկու օր առաջ է լրացել, ասել է նաև, որ կույս չի: 01.10.2016թ. Վահեն ասել է, որ գտնվում է Երևան քաղաքում ու պայմանավորվել են հանդիպել: Հաջորդ օրը` 02.10.2016թ. ժամը 11:00-ի սահմաններում, երբ տատիկը գտնվել է աշխատանքի վայրում, ինքը տնից դուրս է եկել ու գնացել Երևան, որտեղ` ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանում, իրեն դիմավորել է Վահե Սահակյանը: Որոշ ժամանակ զբոսնել են այդ տարածքում, այնուհետև Վ.Սահակյանն առաջարկել է գնալ զբոսայգի: Երթուղային մեքենայով գնացել են Երևանի ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգի, որտեղ իր տված գումարով Վահեն գնել է պաղպաղակ ու հյութ: Այնուհետև, Վահեն առաջարկել է առանձնանալ, միասին գնացել են մի ամայի վայր, որտեղ նստել են խոտերի մեջ: Այնտեղ Վահեն սկսել է իրեն համբուրել, հանել է իր շորերը և փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել 1 անգամ, ինչը տևել է մոտ 30 րոպե: Այնուհետև հագնվել են ու դուրս եկել զբոսայգուց: Ինքը չի ցանկացել տուն վերադառնալ, մտածելով, որ իր բացակայության պատճառով տանը կզայրանան, և որոշել է գնալ Արմավիր քաղաք, որտեղ ունի ծանոթ: Վահեն ավտոկայանից իրեն նստեցրել է Արմավիր քաղաք գնացող երթուղային մեքենա: Ժամը 16:00-ի սահմաններում ինքը հասել է Արմավիր, որտեղ ծանոթացել է Սերոբ անունով մի տղայի հետ և նրա հետ անցկացրել մնացած 4 օրերը, որից հետո 06.10.2016թ. Երևանում` ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանում, հանդիպել է մայրիկին` Հասմիկ Օհանյանին: Որպեսզի մայրը չզայրանա, նրան պատմել է, թե իբր իրեն բռնաբարել են, սակայն հետագայում, հասկանալով իր սխալը, պատմել է իրականությունը: Տուժողը միաժամանակ ավելացրել է, որ առաջին հանդիպման ժամանակ Վահեն իրեն հարցրել է, արդյոք ինքն իրականում 14 տարեկան է, ինքն ասել է այո: Վկա Հասմիկ Սուրենի Օհանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ դուստրը` Թամարա Օհանյանը, պատմել է, որ վերջինս 2016թ. ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքի միջոցով ծանոթացել է Վահե անունով մի տղայի հետ, որոշ ժամանակ շփվել են համացանցով, այնուհետև` հեռախոսով: Հետագայում որոշել են հանդիպել: 02.10.2016թ. հանդիպել են Երևանի ՙՍասունցի Դավիթ՚ կայարանի մոտ, որտեղից երթուղային մեքենայով գնացել են Հաղթանակի զբոսայգի: Թ.Օհանյանը Վահեին նախապես հայտնել է, որ 14 տարեկան է, սակայն, հաշվի չառնելով նշված հանգամանքը, Հաղթանակի զբոսայգում Վահեն առաջարկել է սեռական հարաբերություն ունենալ, որից հետո փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել: Վկա Ռուզան Բալոյի Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հոկտեմբեր ամսից իր անչափահաս թոռնիկը` Թամարա Օհանյանը բնակվել է իր հետ` Արարատի մարզի Արալեզ գյուղում, իսկ նրա մայրը` Հասմիկ Օհանյանը, բնակվել է ՌԴ-ում: 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին առավոտյան տնից դուրս է եկել և գնացել է օրավարձով դաշտում աշխատելու, իսկ երբ ժամը 17:00-ի սահմաններում վերադարձել է տուն, Թամարա Օհանյանը տանը չի եղել: Մտածել է, որ նա բարեկամներից մեկի տուն է գնացել, սակայն հաջորդ օրը Թամարան այդպես էլ չի վերադարձել տուն, որի կապակցությամբ ինքը հաղորդում է տվել ոստիկանության Արարատի բաժնում: Չորս օր անց Թամարան հւսյտնաբերվել է և վերադարձել տուն, և նրանից տեղեկացել է, որ 02.10.2016թ. վերջինս գնացել է Երևան, որտեղ հանդիպել է Նարեկ անունով տղայի հետ և նրա հետ գնացել ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգի: Անչափահաս վկա Գայանե Կամոյի Սարգսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Թամարա Օհանյանի հետ ծանոթացել են 2015թ. աշնանը և սկսել են շփվել հեռախոսով, իսկ 2016թ-ից նաև ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքի միջոցով: Թամարայի հետ սկզբից շփվել է նրա անգլերեն տառերով ՙTamara Ohanyan՚ անվանումով կայքով, այնուհետև շփվել է նաև ռուսերեն տառերով գրված ՙАрмянка Армянка՚ կայքով: Այդ երկու կայքերում էլ մինչև 2016թ. օգոստոս ամիսը նշված է եղել, որ Թամարա Օհանյանը 13 տարեկան է, իսկ ծննդյան օրվանից հետո նշված է եղել 14 տարեկան և այդ տարիքը չի փոխվել: 14.03.2017թ. Թամարա Օհանյանի և Վահե Սահակյանի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Թամարա Օհանյանը առերես պնդել է, որ 02.10.2016թ. Երևանի Հաղթանակի զբոսայգում Վահե Սահակյանի հետ սեռական հարաբերություն է ունեցել, վերջինս տեղյակ է եղել, որ ինքը 14 տարեկան է: Հատոր 2 գ.թ. 194-198 Գայանե Կամոյի Սարգսյանի ՙՀամադասարանցիներ՚ կայքէջի զննության արձանագրության համաձայն` Գ.Սարգսյանը հայտարարել է, որ Թամարա Օհանյանի հետ շփվել է ՙTamara Ohanyan՚ և ՙАрмянка Армянка՚ կայքերով: Զննությամբ պարզվել է, որ նշված երկու կայքերում տարիքը գրված է 14 տարեկան և ՙTamara Ohanyan՚ կայքում առկա են Թ.Օհանյանի 298 հատ իրական նկարները: Հատոր 2 գ.թ. 86-92 17.10.2016թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` Թամարա Օհանյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգում գտնվող վայրը, որտեղ 02.10.2016թ. սեռական հարաբերություն է ունեցել Վահե Սահակյանի հետ: Հատոր 1 գ.թ. 64-74 17.01.2017թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` Վահե Սահակյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակի՚ զբոսայգում գտնվող վայրը, որտեղ 02.10.2016թ. սեռական հարաբերություն է ունեցել Թամարա Օհանյանի հետ: Հատոր 2 գ.թ. 5-8 Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 0159 եզրակացության համաձայն` Թ.Օհանյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախ նախաբազուկ դաստակային հոդի շրջանի թվով 3 հատ, ձախ թիակի անկյան շրջանի թվով 5 հատ, աջ թիակի անկյան շրջանի թվով 2 հատ, ձախ թիակի ակրոմեալ ելունի շրջանի, պարանոցի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, գոտկային ձախ շրջանի, աջ սրբանային շրջանի մեկական քերծվածքների ձևով, պատճառվել են բութ, կոշտ առարկաներով, չի բացառվում դեպքի հանգամանքներում և ժամանակին, որոնք առողջությանը թեթև վնաս պատճառելու հատկանիշներ չեն պարունակում: Թ.Օհանյանի կուսաթաղանթի ամբողջականությունը խախտված է, կույս չէ և ելնելով վերջինիս մեծ վաղեմությունից ներկայումս խախտման կոնկրետ ժամանակը հնարավոր չէ ասել: Հատոր 1 գ.թ. 106-107 30.03.2017թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակի և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների զննության և զննությանը կից հավելվածների համաձայն` Թամարա Օհանյանի 098-10-89-82 հեռախոսահամարը 02.10.2016թ. ժամը 14:00-14:17-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևանի Բաբայան 6 և Բաբայան 16 Ա հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Թ.Օհանյանի 098-10-89-82, 093-08-62-72 և Վահե Սահակյանի 094-25-53-88 համարներից միմյանց հետ հեռախոսակապ է հաստատվել 10.09.2016թ-ից մինչև 04.10.2016թ. ընկած ժամանակահատվածում: Հատոր 1 գ.թ. 160,161-215, հատոր 2 գ.թ. 247-248 30.03.2017թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակի և ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների զննության և զննությանը կից հավելվածների համաձայն` Վահե Սահակյանի 094-25-53-88 հեռախոսահամարը 02.10.2016թ. ժամը 09:34-15:39 ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևան քաղաքի տարբեր հասցեներից, մասնավորապես ժամը 14:09-ին Բաբայան 6 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից: Հատոր 2 գ.թ. 39, 40-68, 247-248 30.03.2017թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչված Թամարա Օհանյանի ՄԱ 376092 համարի ծննդյան վկայականի և AK 0688054 սերիա-համարի անձնագրի համաձայն` Թամարա Օհանյանը ծնվել է 11.08.2002թ-ին: Հատոր 2 գ.թ. 249, փաթեթ 1 Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի մեղավորությունը` քսանմեկ տարին լրացած անձի կողմից ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած անձի հետ սեռական հարաբերություն ունենալու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ապացուցված է: Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: (…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚: Ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա զբաղված է հանրօգուտ աշխատանքով` անասնապահությամբ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունըե (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը): Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Վահե Սահակյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով: Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով Վահե Սահակյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում Վ.Սահակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին: Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Վահե Սահակյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ չկան: Անդրադառնալով խափանման միջոցին` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը` ՎՃՌԵՑ Վահե Մհերի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով: Վահե Մհերի Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 16-08-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-09-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 3 հատոր. 1-ինը՝ 252, 2-րդը՝ 264, 3-րդը՝ 79 թերթից: |
| Գործին կից նյութերը | 2-րդ հատորին կցված է ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի անձնագիրը տուժող Թամարա Օհանյանի անձնագիրը և ծննդյան վկայականը |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 20-09-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր՝ 252, 264, 79 |
| Գործին կից նյութերը | Ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի անձնագիրը, տուժող Թամարա Օհանյանի անձնագիրը և ծննդյան վկայականը կցված 2-րդ հատորին |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-09-2017 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 20-09-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր՝ 252, 264, 79 |
| Գործին կից նյութերը | Ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի անձնագիրը, տուժող Թամարա Օհանյանի անձնագիրը և ծննդյան վկայականը կցված 2-րդ հատորին |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-18283/17 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 13-03-2018 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 16-03-2018 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 20-04-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 4 հատոր. 1-ինը՝ 252,264,155, 48 թերթից: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 26-04-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատոր. 1-ինը՝ 252,264,155, 48 թերթից: |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0048/01/17
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 13-09-2017 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-09-2017 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վահե Սահակյան Բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Վահե Մհերի Սահակյանի /ՀՀ քր. օր-ի 141 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով - ազատազրկում 4 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 16.08.2017թ. դատավճիռը , հանցադեպի բացակայության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճել , կայացնել նոր դատական ակտ` դադարեցնելով քրեական հետապնդումը : Մեղադրական դատավճիռը օրինական գտնելու դեպքում բեկանել և փոփոխել`նշանակված պատիժը մեղմացնել , պայմանականորեն չկիրառելով պատիժը և սահմանելով ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածով նախատեսված փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 23-09-2017 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 23-09-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 26-09-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 27-10-2017 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԱՔԴ/0048/01/17 Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Ա.Մկրտչյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 27 հոկտեմբերի 2017թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Գ.Աղաջանյանի պաշտպան` Ն.Սարգսյանի ամբաստանյալ` Վ.Սահակյանի դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. օգոստոսի 16-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. Թիվ 26109416 քրեական գործը հարուցվել է 11.10.2016թ. Արարատի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Վ.Զոհրաբյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2. Նախաքննության մարմնի 24.10.2016թ. որոշմամբ Վ.Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 3. Նույն մարմնի 31.10.2016թ. որոշմամբ Վ.Սահակյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 4. ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ -Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Հարությունյանի 25.11.2016թ. որոշմամբ թիվ 26109416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 5. ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ -Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանի 20.12.2016թ. որոշմամբ թիվ 26109416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 6. ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Հարությունյանի 06.02.2017թ. որոշմամբ թիվ 26109416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 7. 07.04.2017թ. Վ.Սահակյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 8. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Մկրտչյանի 12.04.2017թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ընդունվել է վարույթ, իսկ 25.04.2017թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: 9. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. օգոստոսի 16-ի դատավճռով ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 4/չորս/ տարի ժամկետով: Վ.Սահակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 10. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 13.09.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը: 11. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 25.09.2017թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2017թ. հոկտեմբերի 12-ին: 12. Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ 10.10.2017թ. պատասխան է ներկայացրել տուժող Թ.Օհանյանի օրինական ներկայացուցիչ Հ.Օհանյանը: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. 13. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով 21 տարին լրացած անձ, 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի <<Սասունցի Դավիթ>> կայարանին հարակից տարածքում հանդիպել է իր ծանոթ, ակնհայտ 16 տարին չլրացած` 11.08.2002թ. ծնված Թամարա Վլադիկի Օհանյանին, որից հետո միասին գնացել են Երևան քաղաքի <<Հաղթանակ>> զբոսայգի, որտեղ Վ.Սահակյանը սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը, վերաքննիչ բողոքի պատասխանը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: 14. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 126-րդ և 127-րդ հոդվածի պահանջները։ Չի կատարել բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննություն, ապացույցները ճիշտ չի գնահատել, հիմնվել է միայն մեղադրական կողմի ներկայացված հորինված և թերի ապացույցների վրա, որի արդյունքում թույլ է տվել դատական սխալ՝ կայացնելով մեղադրական դատավճիռ։ Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը հիմք է ընդունել հետևյալ ապացույցները. -անչափահաս տւժող Թամարա Օհանյանի ցուցմունքը, -վկա Հասմիկ Օհանյանի ցուցմունքը, -վկա Ռուզան Մանուկյանի ցուցմունքը, -անչափահաս վկա Գայանե Սարգսյանի ցուցմունքը, -դատաբժշկական փորձագետի թիվ 0159 եզրակացությունը/Թ.Օհանյանի մարմնական վնասվածքները առողջությանը թեթե վնաս պատճառելու հատկանիշներ չեն պարունակում։ Թ.Օհանյանի կուսաթաղանթի ամբողջականությունը խախտված է, կույս չէ և ելնելով վերջինիս մեծ վաղեմությունից ներկայումս խախտման կոնկրետ ժամանակը հնարավոր չէ ասել։/ Դատարանը գործը քննելիս և դատավճիռ կայացնելիս հիմնվել է միայն մեղադրող կողմի ներկայացրած փաստերին։ Բացարձակ հաշվի չի առել Վ.Սահակյանի տված ցուցմունքը, այն որ նա իրականում չի իմացել տուժողի տարիքը, և նրա արտաքին տեսքը և ֆիզիոլոգիական հատկությունները չեն համապատասխանել նրա տարիքին։ Դատարանը հանգել է այն եզրակացությանը որ հաստատված է համարել ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի անօրինական լինելը, և այդ պարագայում բավականին խիստ պատժաչափ է սահմանել` հաշվի չառնելով մի շարք մեղմացուցիչ հանգամանքներ։ Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցին Վճռաբեկ դատարանը անդրադարձել է թիվ վՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07 ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 և այլ որոշումներում։ Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի դրույթների` բողոքաբերը խնդրում է հաշվի առնել այն բոլոր մեղմացուցիչ հանգամանքները, որը ներկայացնում է,այն որ նա համայնքի բնակիչների կողմից բնութագրվում է բացառապես դրականորեն, ունի մշտական բնակության վայր, համատեղ բնակվում է հոր` Մհեր Խաչիկի Սահակյանի/թոշակառու է, հիվանդ է և համաձայն 05.09.2017թ տրված տեղեկանքի` հաշվառված և դիսպանսեր հսկողության տակ է գտնվում շաքարային դիաբետ երկրորդ դիաբետիկ ռետինոպատիա հիվանդության կապակցությամբ/, մոր` Անգին Կիրակոսի Սահակյանի /թոշակառու է,համաձայն 05.09.2017թ տրված տեղեկանքի` հաշվառված և դիսպանսեր հսկողության տակ է գտնվում զարկերակային հիպերտենզիա և ողնաշարի օստեոխոնդրոզ հիվանդության կապակցությամբ/, եղբոր` Էդգար Սահակյանի/վատառողջ, հիվանդ տուբերկուլյոզ ախտորոշմամբ/ հետ։ Տան միակ աշխատողն է և բոլորի խնամակալը: Դատապարտված երբևէ չի եղել: Շատ սիրված և հարգված է բոլոր հարևանների և բարեկամների կողմից, հանգիստ և պարկեշտ տղա է, Լեռնարոտ համայնքի համայնքապետը երաշխավորում է, որ <<Վ.Սահակյանը մշտապես բնակվելով համայնքում` երբևէ չի բացակայել և չի բացակայի համայնքից>>, 2011թ հոկտեմբերի 10-ին տուժել է ավտովթարից, համաձայն էպիկրիզի` ունեցել է գանգոսկրի բազմաթիվ կոտվածքներ, քունքային կոտրվածքներ, բուժումներից հետո նրան խորհուրդ է տրվել մշտապես նյարդաբանի ամբուլատոր հսկողության տակ գտնվել։ Ընտանիքն անապահով է, զբաղվելով անասնապահությամբ` մի կերպ նա կարողանում է հոգալ իր ընտանիքի անդամների կարիքները, քանզի բոլորն էլ վատառողջ են, խնամքի կարիք ունեն թե հոգեպես, թե ֆիզիկապես, և թե նյութապես>>։ Դատարանին խնդրում է ուշադրության արժանացնել այս բոլոր հանգամանքները, քանզի նրան ազատությունիվ զրկելով` ամբողջ ընտանիքը ծանր կացության մեջ կհայտնվի և անդառնալի հետևանքներ կլինեն թե իր և թե ընտանիքի անդամների համար և միաժամանակ խնդրում է հաշվի առնել այն հանգամանքը որ ինքը միտումնավոր ոչ մի անօրինական քայլի չի գնացել։ Պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքների առկայության դեպքում և միաժամանակ խստացնող հանգամանքների բացակայության պարագայում դատարանը չի պատճառաբանել, թե ինչու ավելի մեղմ պատիժը չէր կարող ծառայել պատժի նպատակներին։ Գտնում է, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է` ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում իրեն մեղսագրվող հանցագործության ծանրությանը և նրա անձին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածին համապատասխան, նշված հանգամանքն առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու հիմք է։ Պատասխանստվությունը ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքների առկայության դեպքում և միաժամանակ խստացնող հանգամանքների բացակայության պարագայում դատարանը չի պատճառաբանել թե ինչու ավելի մեղմ պատիժը չէր կարող ծառայել պատժի նպատակներին։ 15. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 376-381-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը հանցադեպի բացակայության հիմքով բեկանել, քրեական գործի վարույթը կարճել, կայացնել նոր դատական ակտ` դադարեցնելով քրեական հետապնդումը: Եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Վ.Սահակյանի նկատմամբ կայացված մեղադրական դատավճիռը օրինական է, ապա խնդրում է բեկանել և փոփոխել, նշանակված պատիժը մեղմացնել, պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված փորձաշրջան: 16. Տուժողի ներկայացուցիչ Թ.Օհանյանն իր ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի պատասխանում նշում է, որ չի առարկում ներկայացրած բողոքին, իրականում գտնում է, որ դատարանը խիստ մոտեցում է ցուցաբերել Վ.Սահակյանի նկատմամբ: Տեղեկացված է նրա և ընտանիքի անդամների կարգավիճակին: Ներկայումս ոչ մի պարտք ու պահանջ չունեն Վ.Սահակյանից: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաբերյալ դատական ակտը բեկանելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու, կամ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` պատիժ նշանակելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ: I. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաբերյալ դատական ակտը հանցադեպի բացակայության հիմքով բեկանելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասով. 17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում քսանմեկ տարին լրացած անձի կողմից ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած անձի հետ սեռական հարաբերության կամ ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած անձի նկատմամբ սեքսուալ բնույթի գործողություններ կատարելու համար` նույն օրենսգրքի 138-րդ կամ 139-րդ հոդվածներով կամ 140-րդ հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված հանցանքների հատկանիշների բացակայության դեպքում: 18. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Թամարա Օհանյանի հետ ծանոթացել է 2016թ. սեպտեմբեր ամսին` <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով, հետագա շփումը շարունակել են հեռախոսով և վերջինիս հետ խոսել է իր 094-25-53-88 հեռախոսահամարով, իսկ Թ.Օհանյանն օգտագործել է 098-10-89-82 և 093-08-62-72 հեոախոսահամարները: Շփվելու ընթացքում Թամարան ներկայացել է որպես 17 տարեկան, իրեն պատմել է, որ ապրում է տատիկի հետ, իսկ մայրը բնակվում է Ռուսաստանում, ասել է նաև, որ կույս չէ: Հետագայում նաև փոխանակվել են նկարներով, այնուհետև պայմանավորվել են հանդիպել և 02.10.2016թ. ժամը 11:30-ի սահմաններում հանդիպել են Երևանի <<Սասունցի Դավիթ>> կայարանի մոտ: Որոշ ժամանակ քայլել ու զրուցել են, որից հետո ինքն առաջարկել է գնալ <<Հաղթանակի>> զբոսայգի: Թ.Օհանյանը համաձայնվել է և երթուղային մեքենայով գնացել են <<Հաղթանակի>> զբոսայգի, որտեղ զբոսնել են, պաղպաղակ կերել, հյութ խմել: Որոշ ժամանակ զբոսնելուց հետո, առանձնացել են մի ամայի ծառաշատ վայրում, որտեղ փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել մեկ անգամ: Այնուհետև, Թամարայի խնդրանքով ինքը նրան ուղեկցել է <<Կիլիկիա>> թաղամասում գտնվող ավտոկայան, որտեղից Թ.Օհանյանին նստացրել է Արմավիր գնացող երթուղային, քանի որ վերջինս հայտնել է, որ ցանկանում է գնալ իր խորթ եղբոր` Դավիթի մոտ: Երեկոյան զանգահարել է Թ.Օհանյանին և վերջինս ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, իրեն դիմավորել են: Հետագայում տեղեկացել է, որ Թ.Օհանյանը անհետ կորել է: Ամբաստանյալը պնդել է, որ Թամարա Օհանյանի հետ շփվելիս չի իմացել, որ նա 14 տարեկան է: 19. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներով կայացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն և ամբաստանյալ Վ.Սահակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով: Անչափահաս տուժող Թամարա Օհանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<2016թ. օգոստոս ամսին <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով ծանոթացել է Վահե Սահակյանի հետ, ով այդ ժամանակ ներկայացել է Նարեկ անունով: Իր կայքերում նշված է եղել, որ 14 տարեկան է: Հետագայում Վահեի հետ շփումը շարունակել են հեռախոսով: Շփման ընթացքում Վահեին ասել է, որ իր 14 տարին երկու օր առաջ է լրացել, ասել է նաև, որ կույս չի: 01.10.2016թ. Վահեն ասել է, որ գտնվում է Երևան քաղաքում ու պայմանավորվել են հանդիպել: Հաջորդ օրը` 02.10.2016թ. ժամը 11:00-ի սահմաններում, երբ տատիկը գտնվել է աշխատանքի վայրում, ինքը տնից դուրս է եկել ու գնացել Երևան, որտեղ`<<Սասունցի Դավիթ>> կայարանում, իրեն դիմավորել է Վահե Սահակյանը: Որոշ ժամանակ զբոսնել են այդ տարածքում, այնուհետև Վ.Սահակյանն առաջարկել է գնալ զբոսայգի: Երթուղային մեքենայով գնացել են Երևանի <<Հաղթանակի>> զբոսայգի, որտեղ իր տված գումարով Վահեն գնել է պաղպաղակ ու հյութ: Այնուհետև, Վահեն առաջարկել է առանձնանալ, միասին գնացել են մի ամայի վայր, որտեղ նստել են խոտերի մեջ: Այնտեղ Վահեն սկսել է իրեն համբուրել, հանել է իր շորերը և փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել 1 անգամ, ինչը տևել է մոտ 30 րոպե: Այնուհետև հագնվել են ու դուրս եկել զբոսայգուց: Ինքը չի ցանկացել տուն վերադառնալ, մտածելով, որ իր բացակայության պատճառով տանը կզայրանան, և որոշել է գնալ Արմավիր քաղաք, որտեղ ունի ծանոթ: Վահեն ավտոկայանից իրեն նստեցրել է Արմավիր քաղաք գնացող երթուղային մեքենա: Ժամը 16:00-ի սահմաններում ինքը հասել է Արմավիր, որտեղ ծանոթացել է Սերոբ անունով մի տղայի հետ և նրա հետ անցկացրել մնացած 4 օրերը, որից հետո 06.10.2016թ. Երևանում`<<Սասունցի Դավիթ>> կայարանում, հանդիպել է մայրիկին` Հասմիկ Օհանյանին: Որպեսզի մայրը չզայրանա, նրան պատմել է, թե իբր իրեն բռնաբարել են, սակայն հետագայում, հասկանալով իր սխալը, պատմել է իրականությունը: Տուժողը միաժամանակ ավելացրել է, որ առաջին հանդիպման ժամանակ Վահեն իրեն հարցրել է, արդյոք ինքն իրականում 14 տարեկան է, ինքն ասել է` այո>>: Վկա Հասմիկ Օհանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<դուստրը` Թամարա Օհանյանը, պատմել է, որ վերջինս 2016թ. <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով ծանոթացել է Վահե անունով մի տղայի հետ, որոշ ժամանակ շփվել են համացանցով, այնուհետև` հեռախոսով: Հետագայում որոշել են հանդիպել: 02.10.2016թ. հանդիպել են Երևանի <<Սասունցի Դավիթ>> կայարանի մոտ, որտեղից երթուղային մեքենայով գնացել են Հաղթանակի զբոսայգի: Թ.Օհանյանը Վահեին նախապես հայտնել է, որ 14 տարեկան է, սակայն, հաշվի չառնելով նշված հանգամանքը, <<Հաղթանակի>> զբոսայգում Վահեն առաջարկել է սեռական հարաբերություն ունենալ, որից հետո փոխադարձ համաձայնությամբ սեռական հարաբերություն են ունեցել>>: Վկա Ռուզան Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<2015թ. հոկտեմբեր ամսից իր անչափահաս թոռնիկը` Թամարա Օհանյանը բնակվել է իր հետ` Արարատի մարզի Արալեզ գյուղում, իսկ նրա մայրը` Հասմիկ Օհանյանը, բնակվել է ՌԴ-ում: 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին առավոտյան տնից դուրս է եկել և գնացել է օրավարձով դաշտում աշխատելու, իսկ երբ ժամը 17:00-ի սահմաններում վերադարձել է տուն, Թամարա Օհանյանը տանը չի եղել: Մտածել է, որ նա բարեկամներից մեկի տուն է գնացել, սակայն հաջորդ օրը Թամարան այդպես էլ չի վերադարձել տուն, որի կապակցությամբ ինքը հաղորդում է տվել ոստիկանության Արարատի բաժնում: Չորս օր անց Թամարան հայտնաբերվել է և վերադարձել տուն, և նրանից տեղեկացել է, որ 02.10.2016թ. վերջինս գնացել է Երևան, որտեղ հանդիպել է Նարեկ անունով տղայի հետ և նրա հետ գնացել <<Հաղթանակի>> զբոսայգի>>: Անչափահաս վկա Գայանե Սարգսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Թամարա Օհանյանի հետ ծանոթացել են 2015թ. աշնանը և սկսել են շփվել հեռախոսով, իսկ 2016թ-ից նաև <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով: Թամարայի հետ սկզբից շփվել է նրա անգլերեն տառերով <<Tamara Ohanyan>> անվանումով կայքով, այնուհետև շփվել է նաև ռուսերեն տառերով գրված <<Армянка Армянка>> կայքով: Այդ երկու կայքերում էլ մինչև 2016թ. օգոստոս ամիսը նշված է եղել, որ Թամարա Օհանյանը 13 տարեկան է, իսկ ծննդյան օրվանից հետո նշված է եղել 14 տարեկան և այդ տարիքը չի փոխվել: 14.03.2017թ. Թամարա Օհանյանի և Վահե Սահակյանի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` <<Թամարա Օհանյանը առերես պնդել է, որ 02.10.2016թ. Երևանի Հաղթանակի զբոսայգում Վահե Սահակյանի հետ սեռական հարաբերություն է ունեցել, վերջինս տեղյակ է եղել, որ ինքը 14 տարեկան է>>: Գայանե Սարգսյանի <<Համադասարանցիներ>> կայքէջի զննության արձանագրության համաձայն` <<Գ.Սարգսյանը հայտարարել է, որ Թամարա Օհանյանի հետ շփվել է <<Tamara Ohanyan>> և <<Армянка Армянка>> կայքերով: Զննությամբ պարզվել է, որ նշված երկու կայքերում տարիքը գրված է 14 տարեկան և <<Tamara Ohanyan>> կայքում առկա են Թ.Օհանյանի 298 հատ իրական նկարները>>: 17.10.2016թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` <<Թամարա Օհանյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի <<Հաղթանակի>> զբոսայգում գտնվող վայրը, որտեղ 02.10.2016թ. սեռական հարաբերություն է ունեցել Վահե Սահակյանի հետ>>: 17.01.2017թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` <<Վահե Սահակյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի <<Հաղթանակի>> զբոսայգում գտնվող վայրը, որտեղ 02.10.2016թ. սեռական հարաբերություն է ունեցել Թամարա Օհանյանի հետ>>: Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 0159 եզրակացության համաձայն` <<Թ.Օհանյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախ նախաբազուկ դաստակային հոդի շրջանի թվով 3 հատ, ձախ թիակի անկյան շրջանի թվով 5 հատ, աջ թիակի անկյան շրջանի թվով 2 հատ, ձախ թիակի ակրոմեալ ելունի շրջանի, պարանոցի ստորին երրորդի հետին մակերեսի, գոտկային ձախ շրջանի, աջ սրբանային շրջանի մեկական քերծվածքների ձևով, պատճառվել են բութ, կոշտ առարկաներով, չի բացառվում դեպքի հանգամանքներում և ժամանակին, որոնք առողջությանը թեթև վնաս պատճառելու հատկանիշներ չեն պարունակում: Թ.Օհանյանի կուսաթաղանթի ամբողջականությունը խախտված է, կույս չէ, և ելնելով վերջինիս մեծ վաղեմությունից` ներկայումս խախտման կոնկրետ ժամանակը հնարավոր չէ ասել>>: 30.03.2017թ. որոշմամբ որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված լազերային սկավառակի և <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների զննության և զննությանը կից հավելվածների համաձայն` <<Թամարա Օհանյանի 098-10-89-82 հեռախոսահամարը 02.10.2016թ. ժամը 14:00-14:17-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևանի Բաբայան 6 և Բաբայան 16 Ա հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Թ.Օհանյանի 098-10-89-82, 093-08-62-72 և Վահե Սահակյանի 094-25-53-88 համարներից միմյանց հետ հեռախոսակապ է հաստատվել 10.09.2016թ-ից մինչև 04.10.2016թ. ընկած ժամանակահատվածում>>: 30.03.2017թ. որոշմամբ որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված լազերային սկավառակի և <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների զննության և զննությանը կից հավելվածների համաձայն` <<Վահե Սահակյանի 094-25-53-88 հեռախոսահամարը 02.10.2016թ. ժամը 09:34-15:39 ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է Երևան քաղաքի տարբեր հասցեներից, մասնավորապես` ժամը 14:09-ին Բաբայան 6 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից>>: 30.03.2017թ. որոշմամբ որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված Թամարա Օհանյանի ՄԱ 376092 համարի ծննդյան վկայականի և AK 0688054 սերիա-համարի անձնագրի համաձայն` Թամարա Օհանյանը ծնվել է 11.08.2002թ-ին: 20. Վերաքննիչ դատարանը, առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցների հիման վրա հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի պատճառաբանությունները, որ տուժող Թամարա Օհանյանի հետ շփվելիս չի իմացել, որ նա 14 տարեկան է, անհիմն են, մտացածին, վերջինս 2016թ. օգոստոս ամսին <<Համադասարանցիներ>> կայքի միջոցով ծանոթացել է տուժողի հետ և վերջինիս էջում նշված է եղել, որ նա 14 տարեկան է: Բացի այդ, տուժող Թ.Օհանյանը ամբաստանյալի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ պնդել է, որ ինքը վերջինիս հետ հանդիպման ժամանակ հայտնել է, որ ինքն իրականում 14 տարեկան է: 21. Հիմնվելով առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հաստատված փաստական հանգամանքների վրա և վերոնշյալ իրավական հիմնավորումներով Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, նրա մեղավորությունն այդ արարքի կատարման մեջ ապացուցված է, իսկ վերջինիս վերաբերյալ դատական ակտը բեկանելու, հանցադեպի բացակայության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հիմքերը բացակայում են: 22. Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման հիման վրա հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը հանդիսանալով 21 տարին լրացած անձ, 2016թ. հոկտեմբերի 2-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի <<Սասունցի Դավիթ>> կայարանին հարակից տարածքում հանդիպել է իր ծանոթ, ակնհայտ 16 տարին չլրացած` 11.08.2002թ. ծնված Թամարա Վլադիկի Օհանյանին, որից հետո միասին գնացել են Երևան քաղաքի <<Հաղթանակ>> զբոսայգի, որտեղ Վ.Սահակյանը սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ։ Այսինքն, կատարել է հանցագործություն՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ II. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ինչպես նաև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասով. 23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նան կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում` չորսից տասը տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն` <<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` …8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>: 24. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությամբ, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ /.../ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նան հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին>> /Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը/։ Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Դ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն՝ <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նան քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> /տե՛ս, Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը/։ 25. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի պետք է առնի նան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ 26. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը ծանր հանցագործություն է/, հանցավորի անձը` նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի առնելով հանրօգուտ աշխատանքով` անասնապահությամբ զբաղված լինելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկման ձևով նվազագույն պատժաչափը: Այսինքն, տվյալ հոդվածով, առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման, ավելի մեղմ պատիժ նշանակել հնարավոր չէ: 27. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /փաստացի 14 տարեկան անձի հետ սեռական հարաբերություն ունենալը/, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքները /ծնողները և եղբայրը վատառողջ են, տան միակ աշխատողն է/, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքը, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալները բավարար չեն գալու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, և նրա նկատմամբ իրեն վերագրվող հանցագործության համար նախատեսված նվազագույն պատժաչափ նշանակելու միջոցով կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: 28. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և վերջինիս վերաբերյալ դատական ակտը հանցադեպի բացակայության հիմքով բեկանելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու, կամ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս` թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. օգոստոսի 16-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վահե Մհերի Սահակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` թողնել օրինական ուժի մեջ: 2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-10-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 30-11-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատորից. 252, 264, 155 թերթերից |
| Գործին կից նյութեր | Կից` տուժող Թամարա Օհանյանի անձնագիրը և ծննդյան վկայականը , ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի անձնագիրը կցված 2-րդ հատորին: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 30-11-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատորից. 252, 264, 155 թերթերից |
| Գործին կից նյութերը | Կից` տուժող Թամարա Օհանյանի անձնագիրը և ծննդյան վկայականը , ամբաստանյալ Վահե Սահակյանի անձնագիրը կցված 2-րդ հատորին: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-35379/17 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0048/01/17
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 27-11-2017 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 05-12-2017 |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Որոշման ամսաթիվ | 12-02-2018 |
| Մակագրվել է | 08-12-2017 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԱՔԴ/0048/01/17 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 12 փետրվարի 2018 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Վահե Մհերի Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի հոկտեմբերի 27-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2017 թվականի օգոստոսի 16-ի դատավճռով ամբաստանյալ Վահե Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 4 տարի ժամկետով։ Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2017 թվականի հոկտեմբերի 27-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2017 թվականի օգոստոսի 16-ի դատավճիռը` օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Վ.Սահակյանը՝ խնդրելով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի հոկտեմբերի 27-ի որոշումը և գործն ուղարկել նույն դատարան՝ նոր քննության։ Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է ընդունվի քննության, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Բողոքաբերի պնդմամբ՝ վերանայվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի՝ նախկինում ընդունված թիվ ԵԷԴ/0044/01/11, թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 և թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումներին։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է նաև, որ ստորադաս դատարանները առերևույթ թույլ են տվել դատական սխալ, այն է՝ խախտել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածների պահանջները, ինչն ազդել է գործի ելքի վրա։ Բողոքաբերի փաստարկների, նրա կողմից վկայակոչված գործով Վճռաբեկ դատարանի որոշումների, սույն գործի նյութերի և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքարկված դատական ակտում որևէ նորմի մեկնաբանությունը հակասում է հիշատակված որոշումների մեջ դրան տրված մեկնաբանությանը։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով և նույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու նաև, որ առերևույթ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Վահե Մհերի Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի հոկտեմբերի 27-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վ.Սահակյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 15-02-2018 |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 26-02-2018 |
|---|---|
| Դատարան | Երևան քաղաքի դատարան |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` 252, 264, 155, 40 /4-րդ հատորը կազմված է ՀՀ վճռաբեկ դատարանում/ թերթ, կից` Վահե Սահակյանի անձնագիրը, Թամարա Օհանյանի անձնագիրը և ծննդյան վկայականը |