Գործ No ԵԱՔԴ/0030/01/17

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

<<15>> հունիսի 2018 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Մ.Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Յու.Բաղյանի
Վ.Մկրտչյանի
պաշտպան Մ.Մանուկյանի
տուժողներ Գ.Թովմասյանի
Գ.Խաչատրյանի
Գ.Աղաբաբյանի

Ավան նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դանիել Արմենի Զաքարյանի /ծնված 1993 թվականի օգոստոսի 20-ին` Եղեգնաձոր քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, պայմանագրային զինծառայող, հաշվառված և բնակվող` քաղաք Եղեգնաձոր, Անդրանիկի փողոց 17-րդ շենք, 30-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2017 թվականի հունվարի 30-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 62201117 նքրեական գործը:
2017 թվականի մարտի 02-ին Դանիել Արմենի Զաքարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2017 թվականի մարտի 07-ին Դանիել Զաքարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2017 թվականի մարտի 13-ին թիվ 62201117 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Դանիել Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա գիտակցելով հաղորդմամբ իր տրամադրած տեղեկատվության կեղծ լինելը, կատարել է սուտ մատնություն:
Այսպես` Դանիել Արմենի Զաքարյանը 2016թ. նոյեմբերի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչությունում նախազգուշացված լինելով ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկությունները կեղծ են, չեն համապատասխանում իրականությանը, հաղորդում, իսկ հետագայում հստակեցնելով իր հաղորդմամբ նշված տեղեկությունները նաև ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2016թ. մայիսի 19-ին` ժամը 17.00-ից 18.00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժին, բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունում կեղծիք կատարելով նշել են, թե, իբր, իրեն բերման են ենթարկել ժամը 21.15-ին, որից հետո ոստիկանության մի քանի աշխատակիցներ, իրեն ծեծի ենթարկելով և իր արժանապատվությունը նսեմացնելով, ստիպել են իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունք տալ 2016թ. մայիսի 15-ին Եղեգնաձոր քաղաքի ՙԻվանի խաչմերուկ՚ կոչվող վայրում տեղի ունեցած վիճաբանության և սպանության մասնակիցների գործողությունների վերաբերյալ: Այնուհետև, իրեն տարել են ՀՀ ՔԿ ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Գևորգ Աղաբաբյանի մոտ, ում ինքը հայտնել է, որ նշված դեպքին ականատես չի եղել և որևէ տեղեկություն չունի, սակայն քննիչն արձանագրել է այլ բովանդակությամբ, իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունք, որն ինքը ստորագրել է առանց ընթերցելու:
Վերոգրյալ հաղորդմամբ Դանիել Զաքարյանը ՀՀ ոստիկանության պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող պաշտոնատար անձանց հանիրավի մեղադրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 341-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված առանձնապես ծանր հանցագործության, այն է` հետաքննության մարմնի աշխատակիցների կողմից խոշտանգմամբ զուգորդված ցուցմունք տալուն հարկադրելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության, այն է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու մեջ, իսկ ՀՀ ՔԿ ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Գևորգ Աղաբաբյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված ծանր հանցագործության, այն է` առանձնապես ծանր հանցագործության վերաբերյալ քրեական գործով քննիչի կողմից ապացույց կեղծելու մեջ:՚:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Դանիել Զաքարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է դատաքննության փուլում ցուցմունք տալուց, միաժամանակ նշել է, որ պնդում է նախաքննության փուլում որպես տուժող տված ցուցմունքը :
Նախաքննության փուլում որպես տուժող հարցաքննության ընթացքում Դ.Զաքարյանը ցուցմունք է տվել, որ 2016թ. մայիսի 19-ին` ցերեկային ժամի, իրեն է զանգահարել անծանոթ ինչ որ տղամարդ, ներկայացել ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի աշխատակից և հրավիրել է ոստիկանություն: Ինքն ասել է, որ գտնվում է Երևանում և վերադառնալուն պես կներկայանա: Նույն օրը` երեկոյան ժամը 17.00-ից 18.00-ի սահմաններում, երբ արդեն գտնվել է Եղեգնաձոր քաղաքի իրենց տանը, այնտեղ են գնացել ոստիկանության երկու անծանոթ աշխատակիցներ և իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանություն: Իրեն տարել են ինչ որ աշխատասենյակ և մի քանի անծանոթ ոստիկաններ հարցեր են տվել 15.05.2016թ. Եղեգնաձոր քաղաքում տեղի ունեցած սպանության դեպքի հանգամանքներից: Ինքը հայտնել է, որ տեղյակ չէ, քանի որ այդ ժամանակ եղել է ավտոմեքենայի մեջ և չի տեսել, թե դրսում ինչ է կատարվում, սակայն ոստիկանության աշխատակիցներն իրենից պահանջել են տալ իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունք, ասելով, որ լավ տեղյակ են, թե ինչ է տեղի ունեցել, դեպքի մասնակիցներից ում մոտ ինչ առարկա է եղել և ով ում է հարվածել, ապա պահանջել են իրենից այդ ամենի մասին ցուցմունք տալ որպես ականատես: Ինքը կրկին հրաժարվել է նման ցուցմունք տալուց, որից հետո ոստիկանները բռնություն են գործադրել իր նկատմամբ, հարվածել են մարմնի տարբեր մասերին, նսեմացրել են իր արժանապատվությունը, սպառնացել են էլեկտրական սարքի միջոցով: Այս ամենը շարունակվել է մի քանի ժամ, որից հետո իրեն ուղեկցել են քննիչ Գևորգ Աղաբաբյանի աշխատասենյակ, վերջինս իրեն հարցեր է տվել դեպքի հանգամանքներից, ինքը պատասխանել է, որ իրեն ոչինչ հայտնի չէ, որից հետո քննիչն առանց իրեն հարցեր տալու համակարգչի միջոցով արձանագրել է ցուցմունքը, որը վերջում ինքը ստորագրել է առանց այն ընթերցելու: Հարցաքննությանը ներկա է եղել նաև ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի ՔՀԲ պետ Հրազդանը, նա քննիչի հետ խորհրդակցել է, թե ինչ բովանդակության ցուցմունք գրեն: Իր նկատմամբ բռնություն գործադրած ոստիկանության աշխատակիցներին չի ճանաչում և չի կարող նկարագրել:
Գ.թ. 275-279

Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի ԱԳԽ ավագ օպերլիազոր Գագիկ Թովմասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2016թ. մայիսի 19-ին քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ Հրազդան Կոստանյանի հանձնարարությամբ ՔՀԲ ավագ օպերլիազոր Գևորգ Խաչատրյանի հետ այցելել են Եղեգնաձոր քաղաքի Անդրանիկի փողոցի 17 շենքի բակ, որտեղից 21.15-ի սահմաններում ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժին բերման են ենթարկել նույն շենքի բնակիչ Դանիել Արմենի Զաքարյանին: Նրան ուղեկցել են ՔՀԲ պետի աշխատասենյակ, որտեղ ինքը կազմել է անձին բերման ենթարկելու մասին արձանագրություն, որում նշվել է բերման ենթարկելու իրական ժամը: Պարզաբանել է բերման ենթարկվածի իրավունքներն ու պարտականությունները, ապա հրավիրված ընթերակաների մասնակցությամբ խուզարկել է Դ.Զաքարյանին և այդ մասին կազմել արձանագրություն: Բոլոր արձանագրությունները ընթերցել է բարձրաձայն, ապա դրանք ներկայացրել է մասնակիցներին ծանոթանալու և ստորագրելու նպատակով:
Նշված գործողությունները կատարելուց հետո ինքն ու Գ.Խաչատրյանը դուրս են եկել սենյակից, իսկ Դ.Զաքարյանը մնացել է Հ.Կոստանյանի հետ: Թեև ինքը մնացել է բաժնում, սակայն այդ օրը այլևս Դ.Զաքարյանին չի տեսել, նրա հետ առնչություն չի ունեցել: Դ.Զաքարյանի նկատմամբ ոչ ոք բռնություն չի գործադրել և ոչ ոք նրան չի սպառնացել ցուցմունք տալ: Իր աշխատասենյակը գտնվում է Հ.Կոստանյանի աշխատասենյակի հարևանությամբ և այդ ընթացքում ինքը որևէ բղավոց, հայհոյանք և արտառոց ձայն չի լսել: Բաժին բերվելուց հետո Դ.Զաքարյանը բացի Հ.Կոստանյանի աշխատասենյակից, այլ աշխատասենյակում չի գտնվել:

Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի ՔՀԲ ավագ օպերլիազոր Գևորգ Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2016թ. մայիսի 19-ին քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ Հրազդան Կոստանյանի հանձնարարությամբ ԱԳԽ ավագ օպերլիազոր Գագիկ Թովմասյանի հետ այցելել են Եղեգնաձոր քաղաքի Անդրանիկի փողոցի 17 շենքի բակ, որտեղից 21.00-ի սահմաններում ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժին բերման են ենթարկել Դանիել Արմենի Զաքարյանին: Նրան ուղեկցել են ՔՀԲ պետի աշխատասենյակ, որտեղ Գ.Թոմասյանը, իր մասնակցությամբ, կազմել է անձին բերման ենթարկելու մասին արձանագրություն, որում նշվել է բերման ենթարկելու իրական ժամը: Պարզաբանել է բերման ենթարկվածի իրավունքներն ու պարտականությունները, ապա հրավիրված ընթերակաների մասնակցությամբ կատարվել է Դ.Զաքարյանի անձնական խուզարկությունը: Կազմված արձանագրությունները ընթերցվել է բարձրաձայն, ապա դրանք ներկայացվել են մասնակիցներին ծանոթանալու և ստորագրելու նպատակով: Նշված գործողությունները կատարելուց հետո ինքն ու Գ.Թովմասյանը դուրս են եկել սենյակից, իսկ Դ.Զաքարյանը մնացել է Հ.Կոստանյանի հետ: Թեև ինքը մնացել է բաժնում, սակայն այդ օրը այլևս Դ.Զաքարյանին չի տեսել, նրա հետ առնչություն չի ունեցել: Դ.Զաքարյանի նկատմամբ ոչ ոք բռնություն չի գործադրել և ոչ ոք նրան չի սպառնացել ցուցմունք տալ: Իր աշխատասենյակը գտնվում է Հ.Կոստանյանի աշխատասենյակի հարևանությամբ և այդ ընթացքում ինքը որևէ բղավոց, հայհոյանք և արտառոց ձայն չի լսել:

Տուժող, ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Գևորգ Աղաբաբյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ իր վարույթում է քննվել Եղեգնաձոր քաղաքում 15.05.2016թ. տեղի ունեցած սպանության դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործը: Նախաքննության ընթացքում` 19.05.2016թ. որպես վկա հարցաքննել է նույն օրը բերման ենթարկված Դանիել Զաքարյանին: Վերջինս մանրակրկիտ ցուցմունք է տվել դեպքի հանգամանքների և մասնակիցների գործողությունների վերաբերյալ: Վկայի խնդրանքով ցուցմունքն արձանագրվել է իր կողմից համակարգչի միջոցով: Դ.Զաքարյանն իր հարցերին տվել է հստակ պատասխաններ, որոնք ինքը ներառել է արձանագրությունում:
Հարցաքննության ավարտից հետո ցուցմունքը տպագիր վիճակում ներկայացրել է Դ.Զաքարյանին ծանոթանալու, վերջինս անձամբ ընթերցել է այն, իր ձեռքով յուրաքանչյուր էջի տակ ստորագրել և ձեռագիր գրառում է կատարել, նույնիսկ արձանագրությունում երկու տեղ ձեռագիր լրացում է կատարել, մի տեղում տառի, իսկ մյուս տեղում բառի տեսքով, վերջում վկան իր ստորագրությամբ և ձեռագիր գրառումով հաստատել է ցուցումունքի բովանդակության իսկությունը:
Հարցաքննության ժամանակ Դ.Զաքարյանը ընկճված և ճնշված տեսք չի ունեցել, կիրառված բռնության մասին իրեն ոչինչ չի հայտնել: Նշված դեպքի վերաբերյալ շատ հանգամանքներ իրեն հայտնի են դարձել Դ.Զաքարյանի հարցաքննության ընթացքում, հետևաբար առանց վերջինիս կողմից դրանք ներկայացնելու ինքը չէր կարող դրանք ներառել հարցաքննության արձանագրությունում:

Վկա, ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ Հրազդան Կոստանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Դանիել Զաքարյանի հետ բնակվում են նույն շենքում: 19.05.2016թ. Դ.Զաքարյանը ոստիկանություն բերման ենթարկվելուց հետո իր աշխատասենյակում իրեն պատմել է 15.05.2016թ. տեղի ունեցած դեպքի հանգամանքները, մասնակիցների գործողությունները, նույնիսկ թղթի կտորի վրա նկարելու եղանակով ավելի մատչելի եղանակով փորձել է բացատրել, թե ով որտեղ է կանգնած եղել դեպքի ժամանակ և ինչ գործողություն է կատարել:
Դրանից հետո Դ.Զաքարյանին ինքն անձամբ ներկայացրել է քննիչ Գ.Աղաբաբյանին և այդ օրը այլևս նրա հետ առնչություն չի ունեցել, նրա հարցաքննությանը ներկա չի գտնվել: Դ.Զաքարյանի նկատմամբ ոչ ոք բռնություն չի գործադրել և սպառնալիքներ չի տվել: Բերման ենթարկվելուց հետո մինչև քննիչին ներկայացնելը Դ.Զաքարյանը մշտապես գտնվել է իր աշխատասենյակում:
Իր տեղեկություններով Դ.Զաքարյանը փոխել է իր ցուցմունքը և նման հաղորդում է ներկայացրել, քանի որ սպանության դեպքի առթիվ հարուցված գործով մեղադրյալներ Արթուր Վարդանյանը և Էդգար Բաբայանը հանդիսանում են Դ.Զաքարյանի հարևանները և վերջիններիս ազդեցությամբ է նա փոխել իր տված ցուցմունքը: Մասնավորապես` 2016թ. հուլիս-օգոստոս ամսիների ընթացքում ինքը պատահաբար լսել է Ա.Վարդանյանի և Է.Բաբայանի հոր` Կարապետ Բաբայանի խոսակցությունը Դանիել Զաքարյանի հոր` Արմեն Զաքարյանի հետ, որի ընթացքում Կ.Բաբայանը խնդրել է Ա.Զաքարյանին, որպեսզի նրա տղաները փոխեն իրենց տված ցուցմունքները:

Վկա, ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի նախկին պետ Գևորգ Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 19.05.2016թ` Դանիել Զաքարյանին բերման ենթարկելուց հետո, ՔՀԲ պետ Հ.Կոստանյանն իրեն զեկուցել է, որ վկան ներկայացնում է 15.05.2016թ. տեղի ունեցած դեպքի հանգամանքները, որից հետո ինքը անձամբ մտել է Հ.Կոստանյանի աշխատասենյակ, լսել է Դ.Զաքարյանին, ապա նրա վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերը ներկայացրել են վարույթն իրականացնող մարմնին: Դ.Զաքարյանին ոստիկանության բաժնում ոչ ոք չի խոշտանգել և ցուցմունք տալուն չի հարկադրել, բերման ենթարկվելուց հետո նրա հետ բացի Հ.Կոստանյանից ոչ ոք առնչություն չի ունեցել: Դ.Զաքարյանը ճնշված և ընկճված տեսք չի ունեցել: Բացառվում է, որ իր ղեկավարած հիմնարկում ինչ որ մեկը անձի նկատմամբ բռնություն գործադրեր:

Վկա, ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի պետի տեղակալ Սամվել Գալստյանը դատաքննության ցուցմունք է տվել, որ 19.05.2016թ. սահմանված գրաֆիկով ընդգրկված է եղել ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի օպերատիվ խմբում: Դանիել Զաքարյանին չի ճանաչում և երբևէ նրան ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնում չի տեսել: Հստակ չի հիշել, թե այդ օրը կոնկրետ ինչ գործողություններ է կատարել, սակայն բաժնում գտնվելու ընթացքում բղավոց, հայհոյանք և արտառոց ձայն չի լսել: Դ.Զաքարյանին խոշտանգելու և ցուցմունք տալուն հարկադրելու մասին իրեն ոչինչ հայտնի չէ:

Վկա, ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի ՊՊԾ հրամանատար Արթուր Վարդանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 19.05.2016թ. սահմանված գրաֆիկով ընդգրկված է եղել ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի օպերատիվ խմբում: Դանիել Զաքարյանին ճանաչում է որպես Եղեգնաձորի բնակչի, նրան ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնում երբևէ չի տեսել: Հստակ չի հիշել, թե այդ օրը կոնկրետ ինչ գործողություններ է կատարել, սակայն հաստատապես նշել է, որ նշված օրը բաժնում գտնվելու ընթացքում բղավոց, հայհոյանք և արտառոց ձայն չի լսել: Դ.Զաքարյանին խոշտանգելու և ցուցմունք տալուն հարկադրելու մասին իրենց ոչինչ հայտնի չէ:

Վկա, ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի համայնքային ոստիկանության տեսուչ Գարիկ Գրիգորյանը դատաքննության ցուցմունք է տվել, որ 19.05.2016թ. սահմանված գրաֆիկով ընդգրկված է եղել ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի օպերատիվ խմբում: Դանիել Զաքարյանին չի ճանաչում և չի կարող ասել, նրան երբևէ ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնում տեսել է, թե ոչ: Հստակ չի հիշել, թե այդ օրը կոնկրետ ինչ գործողություններ է կատարել, սակայն բաժնում գտնվելու ընթացքում բղավոց, հայհոյանք և արտառոց ձայն չի լսել: Դ.Զաքարյանին խոշտանգելու և ցուցմունք տալուն հարկադրելու մասին իրեն ոչինչ հայտնի չէ:

Վկա Ալիկ Վարդանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 19.05.2016թ. երեկոյան ժամի, հստակ ժամը չի կարողացել հիշել, իրեն հրավիրվել են ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժին և մասնակցել է Դ.Զաքարյանի անձնական խուզարկությանը: Իր ներկայությամբ Դ.Զաքարյանի նկատմամբ ոչ ոք բռնություն չի գործադրել, վերջինս որևէ գանգատ չի ներկայացրել, նրա մարմնին վնասվածքներ չի նկատել:

Վկա Հրաչիկ Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 19.05.2016թ. երեկոյան ժամի, հստակ ժամը չի կարողացել հիշել, իրեն հրավիրվել են ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժին, որտեղ մեկ այլ ընթերակայի հետ մասնակցել է Դ.Զաքարյանի անձնական խուզարկությանը, ում հետ անձամբ ծանոթ չէ, այլ ճանաչում է որպես Եղեգնաձորի բնակչի:
Իր ներկայությամբ Դ.Զաքարյանի նկատմամբ ոչ ոք բռնություն չի գործադրել, վերջինս որևէ գանգատ չի ներկայացրել, նրա մարմնին վնասվածքներ չի նկատել:

Վկա ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի օպերլիազոր Դավիթ Մխիթարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 19.05.2016թ. ՔՀԲ պետ Հրազդան Կոստանյանի հանձնարարությամբ միջոցներ է ձեռնարկել Դ.Զաքարյանին ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժին ներկայացնելու ուղությամբ: Այդ նպատակով նշված օրը` ցերեկային ժամի, զանգահարել է վերջինիս հեռախոսահամարին, նա ասել է, որ գտնվում է Երևանում և Եղեգնաձոր վերադառնալուն պես կներկայանա ոստիկանություն: Մի քանի ժամ անց կրկին զանգահարել է նրան, սակայն հստակ չի հիշել, թե վերջինս ինչ պատասխան է տվել: Նույն օրը ժամը 22.00-ի սահմաններում մտել է ՔՀԲ պետի աշխատասենյակ և Դ.Զաքարյանին տեսել է այնտեղ նստած, վերջինս ճնշված, ընկճված տեսք չի ունեցել, իր ներկայությամբ նրա նկատմամբ ոչ ոք բռնություն չի գործադրել: Իր աշխատասենյակը ՔՀԲ պետի աշխատասենյակին դեմ դիմաց է և եթե այնտեղ ինչ-որ բղավոցի, հայհոյանք կամ այլ արտառոց ձայն լիներ, ինքը այն կլսեր:

Ապացույց ճանաչված` ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչությունում 2016թ. նոյեմբերի 01-ին Դանիել Զաքարյանի տված հաղորդման և 08.11.2016թ. ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում 08.11.2016թ. որպես տուժող հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Դանիել Զաքարյանը նշել է, թե 2016թ. մայիսի 19-ին` ժամը 17.00-ից 18.00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժին, բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունում կեղծիք կատարելով նշել են, թե, իբր, իրեն բերման են ենթարկել ժամ 21.15-ին, որից հետո ոստիկանության մի քանի աշխատակիցներ, իրեն ծեծի ենթարկելով և իր արժանապատվությունը նսեմացնելով, ստիպել են իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունք տալ 2016թ. մայիսի 15-ին Եղեգնաձոր քաղաքի ՙԻվանի խաչմերուկ՚ կոչվող վայրում տեղի ունեցած վիճաբանության և սպանության մասնակիցների գործողությունների վերաբերյալ: Այնուհետև, իրեն տարել են ՀՀ ՔԿ ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Գևորգ Աղաբաբյանի մոտ, ում ինքը հայտնել է, որ նշված դեպքին ականատես չի եղել և որևէ տեղեկություն չունի, սակայն քննիչն արձանագրել է այլ բովանդակությամբ, իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունք, որն ինքը ստորագրել է առանց ընթերցելու:
Գ.թ. 269-280

Ապացույց ճանաչված` ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում Դանիել Զաքարյանի հաղորդման հիման վրա քննված և գործով վարույթը հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով կարճված թիվ 62229016 քրեական գործի նյութերի զննմամբ պարզվել է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության վարույթում քննվող թիվ 37102316 քրեական գործով վկա Դանիել Արմենի Զաքարյանը 2016թ. նոյեմբերի 01-ին հաղորդում է տվել այն մասին, որ 19.05.2016թ. ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժին, որտեղ ոստիկանության մի քանի աշխատակիցներ իր նկատմամբ բռնություն են գործադրել` ստիպելով իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունք տալ 2016թ. մայիսի 15-ին Եղեգնաձոր քաղաքի ՙԻվանի խաչմերուկ՚ կոչվող վայրում տեղի ունեցած վիճաբանության և սպանության մասնակիցների գործողությունների վերաբերյալ: Այնուհետև, իրեն տարել են քննիչ Գևորգ Աղաբաբյանի մոտ, ում ինքը հայտնել է, որ դեպքին ականատես չի եղել և որևէ տեղեկություն չունի, սակայն քննիչն արձանագրել է այլ բովանդակությամբ, իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունք, որն ինքը ստորագրել է առանց ընթերցելու:
Գ.թ.12-13

Թիվ 62229016 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք են բերվել ՀՀ քննչական կոմիտեի Վայոց Ձորի մարզային քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ, 34-104-րդ, 112-րդ և 258-րդ հոդվածների հատկանիշներով հարուցված թիվ 37102316 քրեական գործով Դանիել Զաքարյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների արձանագրությունների պատճենները, որոնք ճանաչվել են ապացույց և կցվել են քրեական գործին:
Նշված փաստաթղթերի զննությամբ պարզվել է, որ 19.05.2016թ.` ժամը 21.15-ին, Դանիել Արմենի Զաքարյանը ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի աշխատակիցներ Գևորգ Խաչատրյանի և Գագիկ Թովմասյանի կողմից բերման է ենթարկվել ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժին` վիճաբանություն կատարելու կասկածանքով/գ.թ.30/: Նույն օրը` ժամը 21.20-ին, նույն աշխատակիցների կողմից ընթերակաների մասնակցությամբ կատարվել է Դ.Զաքարյանի անձանական խուզարկությունը, վերջինիս պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որից հետո Դ.Զաքարյանը ներկայացվել է ՀՀ ՔԿ ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության քննիչին հարցաքննության նպատակով: Նույն վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Գևորգ Աղաբաբյանի կողմից 19.05.2016թ. ժամը 23.20-ից մինչև 20.05.2016թ. ժամը 03.00-ն կատարվել է Դ.Զաքարյանի որպես վկա հարցաքննությունը: Արձանագրությունը կազմվել է համակարգչի միջոցով:
Գ.թ. 31-33, 34-39

Թիվ 62229016 քրեական գործով նախաքննության ընթացքում կատարված զննությամբ պարզվել է, որ հարցաքննությունից առաջ Դ.Զաքարյանին պարզաբանվել է որպես վկայի իրավունքներն ու պարտականությունները, պարազաբանվել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով նախատեսված կասկածյալի իրավունքներն ու պարտականությունները: Դ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ չի ցանկանում օգտվել փաստաբանի ներկայությամբ հարցաքննվելու իր իրավունքից, որից հետո շարադրվել է ցուցմունքի բովանդակությունը: Ցուցմունքի սկզբնական հատվածում շարադրված է, թե որտեղ է գտնվել Դ.Զաքարյանը 15.05.2016թ, ով է զանգահարել նրան, ում է հանդիպել և ուր է գնացել, ապա նաև նույն օրը Եղեգնաձոր քաղաքում տեղի ունեցած վիճաբանության հանգամանքները, մասնակիցների գործողություններն ու արտահայտությունները: Շարադրված է նաև միջադեպից հետո Դ.Զաքարյանի և նրա ընկերների գործողությունները: Ցուցմունքը շարադրված է 6 թերթերի վրա, որոնցից 4-րդ թերթի ներքևից 10-րդ տողում և ներքևից 5-րդ տողում առկա բառերում կատարված են ձեռագիր լրացումներ: Յուրաքանչյուր էջի տակ առկա է ՙկարդացի ճիշտ է՚ ձեռագիր գրառումը և ստորագրություն: Արձանագրության վերջում առկա է ձեռագիր գրառում հետևյալ բովանդակությամբ` ՙցուցմունքս տպագրված է իմ խոսքերից իմ խնդրանքով քննիչի կողմից համակարգչով, կարդացի ճիշտ է՚, որից հետո առկա է ստորագրություն և ազգանուն:
Գ.թ. 34-39

Նույն գործով ստացված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0087 եզրակացության համաձայն` 20.05.2016թ. կատարված փորձաքննության ժամանակ Դ.Զաքարյանի մոտ մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել: Փորձաքննության ժամանակ Դ.Զաքարյանը հայտարարել է, որ 15.05.2016թ. տեղի ունեցած ծեծկռտուքի ժամանակ ինքը հեռու կանգնած է եղել և իրեն ոչ ոք չի հարվածել: Ոստիկանության բաժնում իր նկատմամբ կիրառված բռնության վերաբերյալ Դ.Զաքարյանը դատաբժիշկ փորձագետին ոչինչ չի հայտարարել:
Գ.թ. 45-46

31.10.2016թ. նույն քննիչի կողմից, փաստաբան Մամիկոն Մանուկյանի մասնակցությամբ, կատարվել է Դ.Զաքարյանի լրացուցիչ հարցաքննությունը, որի ընթացքում վերջինս հայտնել է, որ 19.05.2016թ. իր տված ցուցմունքը ճիշտ չէ և չի համապատասխանում իրականությանը: 15.05.2016թ. որևէ կռվի և վիճաբանության ականատես չի եղել և տեղյակ չէ, թե ինչ է տեղի ունեցել, քանի որ դեպքի պահին գտնվել է ավտոմեքենայի մեջ: Երբ 19.05.2016թ. ժամը 14.00-ին իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժին, այնտեղ մի քանի աշխատակիցներ ճնշումներ են գործադրել իր նկատմամբ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածել են իրեն` պահանջելով դեպքի կապակցությամբ տալ իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունք, այլապես սպառնացել են իրեն դատապարտել մի քանի տարի: Ոստիկանների սպառնալիքների ազդեցության տակ քննիչի մոտ տվել է իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունք և քանի որ դեպքին ականատես չի եղել, դեպքի մասնակիցների գործողությունները քննիչին պատմել է ոստիկանների սովորեցրածով: Իրականում ցուցմունքը չի կարդացել, սակայն այն թռուցիկ նայել է և նկատած վրիպակները ուղղել է իր ձեռքով: Պատասխանելով քննիչի այն հարցին, թե ինչպես կարող էին իրեն 19.05.2016թ. ժամը 14.00-ին բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին, երբ նրա բջջային հեռախոսահամարի զանգերը 19.05.2016թ. մինչև ժամը 15.05-ը սպասարկվել է Երևան քաղաքում տեղակայված կայանների կողմից, Դ.Զաքարյանը պատասխանել է, որ 14.00-ն մոտավարապես է նշել, ժամերը հստակ չի հիշում:
Գ.թ. 40-44

Հատուկ քննչական ծառայությունում հարցաքննության ընթացքում պատասխանելով իրեն առաջադրված այն հարցին, թե ինչու 31.10.2016թ. լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ քննիչ Գ.Աղաբաբյանին չի հայտնել, որ իրականում 19.05.2016թ. կատարված հարցաքննության ժամանակ ինքը քննիչին ոչինչ չի պատմել դեպքի հանգամանքների շուրջ և այն արձանագրել է քննիչն առանց իրեն հարցեր տալու, այլ նշել է, որ նման ցուցմունք է տվել ոստիկանների սպառնալիքների ազդեցության տակ, Դ.Զաքարյանը հայտնել է, որ 31.10.2016թ. հարցաքննվելիս շփոթված է եղել և նման ցուցմունք է տվել, իսկ քննիչ Գ.Աղաբաբյանին հայտնել է, որ ինքը դեպքի հանգամանքների շուրջ նրան ոչինչ չի պատմել, սակայն հետևողական չեն եղել, որպեսզի դա նշվի լրացուցիչ հարցաքննության արձանագրությունում:
Գ.թ. 63-66

Թիվ 62229016 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի աշխատակիցներ Գագիկ Թովմասյանը և Գևորգ Խաչատրյանը տվել են ընդհանուր առմամբ նույնաբովանդակ ցուցմունքներ այն մասին, որ ՔՀԲ պետ Հրազդան Կոստանյանի հանձնարարականով 19.05.2016թ. ժամը 21.00-ի սահմաններում ոստիկանության բաժին են բերման ենթարկել Դանիել Զաքարյանին: Կազմել են բերման ենթարկվածի վերաբերյալ համապատասխան արձանագրությունները, նրան ներկայացրել են Հ.Կոստանյանին և այլևս նրա հետ որևէ առնչություն չեն ունեցել: Դ.Զաքարյանի նկատմամբ ոչ ոք բռնություն չի գործադրել և սպառնալիքներ չի տվել:
Գ.թ. 52-57

Թիվ 62229016 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում Հրազդան Կոստանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Դանիել Զաքարյանի հետ բնակվում են նույն շենքում: Բերման ենթարկվելուց հետո Դ.Զաքարյանն իր աշխատասենյակում իրեն պատմել է 15.05.2016թ. տեղի ունեցած դեպքի հանգամանքները, մասնակիցների գործողությունները, նույնիսկ թղթի կտորի վրա նկարելու եղանակով ավելի մատչելի տարբերակով փորձել է բացատրել, թե ով որտեղ է կանգնած եղել դեպքի ժամանակ: Դրանից հետո Դ.Զաքարյանին ինքն անձամբ ներկայացրել է քննիչ Գ.Աղաբաբյանին և այդ օրը այլևս նրա հետ առնչություն չի ունեցել, նրա հարցաքննությանը ներկա չի գտնվել: Դ.Զաքարյանի նկատմամբ ոչ ոք բռնություն չի գործադրել և սպառնալիքներ չի տվել, մինչև քննիչին ներկայացնելը նա մշտապես գտնվել է իր աշխատասենյակում: Իր տեղեկություններով Դ.Զաքարյանը փոխել է իր ցուցմունքը և նման հաղորդում է ներկայացրել, քանի որ սպանության դեպքի առթիվ հարուցված գործով մեղադրյալներ Արթուր Վարդանյանը և Էդգար Բաբայանը հանդիսանում են Դ.Զաքարյանի հարևանները և վերջիններիս ազդեցությամբ է նա փոխել իր տված ցուցմունքը: Մասնավորապես ինքը լսել է Ա.Վարդանյանի և Է.Բաբայանի հոր` Կարապետ Բաբայանի խոսակցությունը Դանիել Զաքարյանի հոր` Արմեն Զաքարյանի հետ, որի ընթացքում Կ.Բաբայանը խնդրել է Ա.Զաքարյանին, որպեսզի նրա տղաները փոխեն իրենց տված ցուցմունքները: Այս մասին ինքը ցուցմունք է տվել նաև թիվ 37102316 քրեական գործով և առերես պնդել է Արմեն Զաքարյանին:
Գ.թ. 58-60

Թիվ 62229016 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանից ստացվել է թիվ 37102316 քրեական գործով վկա Արմեն Զաքարյանի հարցաքննության արձանագրության և վերջինիս ու Հրազդան Կոստանյանի միջև կատարված առերես հարցաքննության արձանագրության պատճենը և պարզվել է, որ Ա.Զաքարյանը 08.11.2016թ. որպես վկա հարցաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2016թ. հուլիս-օգոստոս ամիսների ընթացքում իրենց շենքի բնակիչ Կարապետ Բաբայանը, ով հանդիսանում է նույն գործով մեղադրյալներ Արթուր Վարդանյանի և Էդգար Բաբայանի հայրը, իրեն հարցրել է, թե իր տղաները ինչ ցուցմունք են գրել, ինքն էլ պատասխանել է, որ տեղյակ չէ: Ա.Զաքարյանի և Հրազդան Կոստանյանի միջև կատարված առերես հարցաքննության արձանագրության զննությամբ պարզվել է, որ Հ.Կոստանյանը Արմեն Զաքարյանին առերես պնդել է, որ իրենց շենքի բակում Կարապետ Բաբայանը Արմեն Զաքարյանին ասել է, որ վերջինիս որդու ցուցմունքներից է կախված նրա տղաների ազատության հարցը և որ նա փոխի իր տված ցուցմունքները, իսկ Ա.Զաքարյանը ասել է, որ իրենք փաստաբան ունեն, նա է զբաղվում է այդ հարցով: Նշված փաստաթղթերը ճանաչվել են այլ փաստաթուղթ:
Գ.թ. 120-129, 133

Թիվ 62229016 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել են առերես հարցաքննություններ Դանիել Զաքարյանի և ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի վերը նշված աշխատակիցների միջև, որոնց ընթացքում մասնակիցները պնդել են իրենց տված ցուցմունքները:
Գ.թ. 67-74

Թիվ 62229016 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել են 19.05.2016թ ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի օպերատիվ խմբում ընդգրկված աշխատակիցները: Վերջիններն ընդհանուր առմամբ նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ 19.05.2016թ. բերման ենթարկված Դ.Զաքարյանին բաժնում չեն տեսել, իրենց ներկայությամբ ոչ ոք նրա նկատմամբ բռնություն չի գործադրել:
Գ.թ. 97-103

Հարցաքննվել են Դ.Զաքարյանի անձնական խուզարկությանը որպես ընթերականեր մասնակցած Ալիկ Վարդանյանը և Հրաչիկ Մանուկյանը, վերջիններս ընդհանուր առմամբ նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ 19.05.2016թ. երեկոյան ժամի, հստակ ժամը չեն կարողացել հիշել, հրավիրվել են ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժին և մասնակցել են Դ.Զաքարյանի անձնական խուզարկությանը: Իրենց ներկայությամբ Դ.Զաքարյանի նկատմամբ ոչ ոք բռնություն չի գործադրել, վերջինս որևէ գանգատ չի ներկայացրել, նրա մարմնին վնասվածքներ չեն նկատել:
Գ.թ. 93-96

Թիվ 62229016 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Գևորգ Աղաբաբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր վարույթում է քննվել Եղեգնաձոր քաղաքում 15.05.2016թ. տեղի ունեցած սպանության դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործը: Նախաքննության ընթացքում` 19.05.2016թ. որպես վկա հարցաքննել է նույն օրը բերման ենթարկված Դանիել Զաքարյանին: Վերջինս մանրակրկիտ ցուցմունք է տվել դեպքի հանգամանքների և մասնակիցների գործողությունների վերաբերյալ: Վկայի խնդրանքով ցուցմունքն արձանագրվել է իր կողմից համակարգչի միջոցով: Դ.Զաքարյանն իր հարցերին տվել է հստակ պատասխաններ, որոնք ինքը ներառել է արձանագրությունում: Հարցաքննության ավարտից հետո ցուցմունքը տպված վիճակում ներկայացրել է Դ.Զաքարյանին ծանոթանալու, վերջինս անձամբ ընթերցել է այն, իր ձեռքով յուրաքանչյուր էջի տակ ստորագրել և ձեռագիր գրառում է կատարել, նույնիսկ արձանագրությունում երկու տեղ ձեռագիր լրացում է կատարել, մի տեղում տառի, իսկ մյուս տեղում բառի տեսքով, վերջում վկան իր ստորագրությամբ և ձեռագիր գրառումով հաստատել է ցուցումունքի բովանդակության իսկությունը: Դ.Զաքարյանին խոշտանգելու և սպառնալիքներ տալու մասին տեղեկացել է վերջինիս լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ, սակայն այդ ընթացքում վերջինս ոչինչ չի հայտնել այն մասին, որ 19.05.2016թ. հարցաքննության ժամանակ տված ցուցմունքը արձանագրել է քննիչը առանց իրեն հարցեր տալու:
Գ.թ. 104-106

Թիվ 62229016 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում քննչական հանձնարարություն է տրվել ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչություն և ստացվել պատասխան այն մասին, որ ձեռնարկված օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում պարզվել է, որ Դ.Զաքարյանը բերման է ենթարկվել ժամը 21.15-ին և ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնում պահվել է մինչև ժամը 23.20-ը, որից հետո ներկայացվել է վարույթն իրականացնող մարմնին: Դ.Զաքարյանը գտնվել է Եղեգնաձորի բաժնի ՔՀԲ պետ Հ.Կոստանյանի աշխատասենյակում, նրա հետ առնչություն են ունեցել նրան բերման ենթարկողները, Հ.Կոստանյանը և բաժնի նախկին պետ Գ.Գրիգորյանը: Պարզվել է նաև, որ ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնում գտնվելու ընթացքում որևէ ծառայողի կողմից Դ.Զաքարյանի նկատմամբ բռնություն չի գործադրվել, ինչպես նաև սպառնալիք, վատ վերաբերմունք և արժանապատվության նսեմացում չի դրսևորվել:
Գ.թ. 87

Թիվ 62229016 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել է ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի նախկին պետ Գևորգ Գրիգորյանը, վերջինս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 19.05.2016թ. Դ.Զաքարյանին բերման ենթարկելուց հետո ՔՀԲ պետ Հ.Կոստանյանն իրեն զեկուցել է, որ վկան ներկայացնում է 15.05.2016թ. տեղի ունեցած դեպքի հանգամանքները, որից հետո ինքը անձամբ մտել է Հ.Կոստանյանի աշխատասենյակ, լսել է Դ.Զաքարյանին, ապա նրա վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերը ներկայացրել են վարույթն իրականացնող մարմնին: Դ.Զաքարյանին ոստիկանության բաժնում ոչ ոք չի խոշտանգել և սպառնալիքներ չի տվել, նրա հետ, բացի Հ.Կոստանյանից, ոչ ոք առնչություն չի ունեցել:
Գ.թ. 115-117

Ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ Ալիկ Կարապետյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր կողմից է կազմվել 15.05.2016թ. Եղեգնաձոր քաղաքում տեղի ունեցած սպանության դեպքով օպերատիվ փնտրողական գործը, որի ընթացքում իրականացվել են բազմաթիվ օպերատիվ հետախուզական միջացառումներ հանցագործությունը բացահայտելու ուղղությամբ: 19.06.2016թ. ՕՀՄ իրականացնելու նպատակով գտնվել է Երևանում և ուշ երեկոյան վերադարձել է Եղեգնաձոր: Բաժնում տեղեկացել է, որ այդ օրը Դանիել Զաքարյանը բերման է ենթարկվել ոստիկանություն և բանավոր ներկայացրել է դեպքի հանգամանքները, որից հետո նրա վերաբերյալ նյութերը ներկայացրել են վարույթն իրականացնող մարմնին: Ինքը Դ.Զաքարյանին այդ օրը բաժնում չի տեսել և նրա հետ առնչություն չի ունեցել: Դ.Զաքարյանին խոշտանգելու և սպառնալիքներ տալու վերաբերյալ իրեն ոչինչ հայտնի չէ:
Գ.թ. 112-114

Թիվ 62229016 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք են բերվել Դ.Զաքարյանի բջջային հեռախոսահամարից 2016թ. մայիսի 19-ին կատարված ելքային և մուտքային զանգերի վերծանումները և զանգերը սպասարկած կայանների տեղակայման հասցեները, որոնց զննությամբ պարզվել է, որ 19.05.2016թ. ժամը 10.34-ից մինչև 15.05-ը զանգերը սպասարկվել են Երևան քաղաքում տեղակայված կայանների կողմից, ժամը 17.38-ին Եղեգնաձոր քաղաքում տեղադրված կայանների կողմից: Ժամը 18.58-ից մինչև 21.03-ը Դ.Զաքարյանի հեռախոսահամարին կատարվել են զրոյական մուտքային զանգեր, որից հետո այլևս զանգեր չեն կատարվել:
Գ.թ. 83,130-132,148

30.01.2017թ. որոշում է կայացվել ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի աշխատակիցների և ՀՀ ՔԿ ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Գևորգ Աղաբաբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով` նկատի ունենալով, որ բացակայում են հետաքննության մարմնի աշխատակիցների կողմից խոշտանգմամբ զուգորդված ցուցմունք տալուն հարկադրելու, պաշտոնատար անձի կողմից պաշտոնեական լիազորություններն չարաշահելու, ինչպես նաև ոստիկանության Եղեգնաձորի բաժնի աշխատակիցների կողմից, անձին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունում իրական ժամը չնշելով, պաշտոնեական կեղծիք կատարելու հանցագործությունների դեպքերը:
Գ.թ. 134-140, 144-145

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Դանիել Զաքարյանի մեղավորությունը Հանցագործության մասին սուտ մատնություն կատարելու մեջ, որը զուգորդվել է ծանր հանցագործության մեջ մեղադրելով մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե’ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:

Ամբաստանյալ Դանիել Զաքարյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա պայմանագրային զինծառայող է, սահմանամերձ տարածքում իրականացնում է մարտական հերթապահություն, խնամքին 2-րդ խմբի հաշմանդամ հայրը և մայրը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունըե (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):

Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Դանիել Զաքարյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Դանիել Զաքարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
Անդրադառնալով Դանիել Զաքարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի և չափի և դրա կրման հարցերին` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկման ձևով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ այն պայմանականորեն չկիրառել: Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դանիել Զաքարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելը և այն պայմանականորեն չկիրառելը համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների իրականացման տեսանկյունից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007թ. ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ ՙվկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՙՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ ՙպատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՙսոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել նաև մի շարք այլ որոշումներում: Մասնավորապես, Հ.Բաղդասարյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ արձանագրել է, որ ՙ/.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին /…/՚: Մեկ այլ` Դ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ՙՀՀ քրեական օրենսգրքի 70հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը /…/՚: Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ՙՊատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: Նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը՚ /Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԱՎԴ2/0059/01/08, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ՎԲ-192/07, թիվ ՎԲ-50/07, թիվ ՎԲ-55/07, թիվ ՎԲ-201/07, թիվ ՎԲ-124/07, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԵԱՔԴ/0120/01/09 և մի շարք այլ որոշումներ/:
Վերը նշված օրենսդրական կարգավորումներից և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար անհրաժեշտ է դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատժատեսակն իրական կրելու: Ընդ որում, այդ համոզվածությունը պետք է հիմնված լինի գործի օբյեկտիվ տվյալների վրա, և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Այսպիսով, դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը, վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով Դանիել Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով վերագրվող արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որոնք էականորեն ազդում են հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա, հանգում է հետևության, որ Դանիել Զաքարյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներն իրագործելու հնարավորությունը: Տվյալ դեպքում` դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի հանգամանքների, հանցանքը կատարելուց հետո ամբաստանյալ Դանիել Զաքարյանի դրսևորած վարքագծի, ինչպես նաև սույն քրեական գործով հաստատված մեղմացնող հանգամանքների պայմաններում, ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելը ռեալ կրելու պայմանով, նույնիսկ նվազագույն չափով, չի կարող արդարացի լինել` մարդասիրական տեսանկյունից: Այլ կերպ ասած` դատարանը գտնում է, որ ազատազրկում պատժատեսակը ռեալ կրելու պարագայում սույն գործի հանգամանքների պայմաններում արդարացի և մարդասիրական պատիժ չի կարող համարվել Դ.Զաքարյանի նկատմամբ:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, դատարանը գտնում է, որ Դանիել Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-374-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Դանիել Արմենի Զաքարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Դանիել Արմենի Զաքարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Դանիել Արմենի Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դանիել Արմենի Զաքարյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ պաշտպանության նախարարության 70179 զորամասի հրամանատարության վրա:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ