ԵԱՔԴ/0028/01/17

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

Նախագահող դատավոր` Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Հ.Դաջունցի,
Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Շահգալդյանի
պաշտպաններ` Կ.Հակոբյանի
Վ.Դանիելյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2017թ. օգոստոսի 15-ին Երևան քաղաքում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի, ծնված 1983 թվականի ապրիլի 23-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին հինգ անչափահաս երեխա, նախկինում չդատված, հաշվառված և փաստացի բնակվում է ք.Երևան, Արտաշիսյան 62 շենք, բնակարան 10:
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /8 դրվագ/ և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով /4 դրվագ/, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին:

Լևոն Գագիկի Մհերյանի, ծնված 1985 թվականի փետրվարի 10-ին Եղեգնաձոր քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, նախկինում չդատված, հաշվառված է ք.Երևան, Անդրանիկի 3 շենք, բնակարան 19, փաստացի բնակվում է ք.Երևան, Վ.Շենգավիթ, 2-րդ փողոց, 5 շենք, բնակարան 52:
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին:

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Կարապետյանցի 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ի որոշմամբ Հ.Սաֆարյանի կողմից իր լիազորությունները չարաշահելու և <<ՎՏԲ Հայաստան Բանկ>> ՓԲԸ-ից առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 09132116 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից 2017 թվականի մարտի 6-ին Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 214-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ութ դրվագ, 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 214-րդ հոդվածի 1-ին մասով` չորս դրվագ, այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ք.Երևան, Զ.Քանաքեռցու 123 հասցեում գտնվող և առևտրային կազմակերպություն հանդիսացող «ՎՏԲ Հայաստան բանկ>> ՓԲԸ-ի թիվ 14 մասնաճյուղում, որպես կառավարիչ օժտված լինելով աշխատանքային գործունեության իրականացման համար իրեն վստահված Բանկի դրամարկղի գումարային միջոցներից յուրացման եղանակով, համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ, հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 29.683.909.50 ՀՀ դրամ:
Այսպես.
Հակոբ Սաֆարյանը 2009թ. մայիսի 7-ից մինչև 2016 թ. դեկտեմբերի 8-ն աշխատել Է «ՎՏԲ Հայաստան բանկ>> ՓԲԸ-ի Զ.Քանաքեռցու 123 հասցեում գտնվող թիվ 14 մասնաճյուղում: 2016թ. ապրիլի 5-ից մինչև 2016թ. նոյեմբերի 23-ը հանդիսանալով հիշյալ մասնաճյուղի կառավարիչ, օգտվելով իր աշխատանքային գործունեության տևական ժամանակահատվածում ձեռք բերած մասնագիտական գիտելիքներն ու հմտությունները, յուրացման եղանակով յուրաքնաչյուր օր Բանկի դրամարկղային համապատասխան գրքույկով հանձնվող և աշխատանքային օրվա ընթացքում ձևավորվող իրեն վստահված դրամարկղի դրամական միջոցներից 2016թ. ապրիլի 5-ից մինչև 2016թ. նոյեմբերի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում 12 անգամ հափշտակել է ընդհանուր 29.683.909.50 ՀՀ դրամ գումար:
Հ.Սաֆարյանն իրեն վստահված հիշյալ գումարի հափշտակության հանգամանքը Բանկի տնօրինությունից գաղտնի պահելու, ինչպես նաև հանցագործության կատարումը հեշտացնելու նպատակով յուրաքանչյուր դեպքով օգտվելով հիշյալ մասնաճյուղի ավագ մասնագետներ Նիկոլայ Հովհաննիսյանի և Սվետլաննա Հարությունյանի բացակայությունից, նրանց համակարգիչներով և նրանց աշխատանքային պարտականությունների կատարման համար նրանց տրված ավտոմատ բանկային համակարգում (ԱԲՀ) պայմանագրեր կնքելու ծրագրի միջոցով թվով 12 դեպքերում՝ 05.04.2016թ. 1.926.000, 07.04.2016թ. 1.763.508, 23.08.2016թ. 1.620.000, 28.10.2016թ. 1.184.000, 02.11.2016թ. 3.960.000, 07.11.2016թ. 5.355.000, 08.11.2016թ. 1.755.000, 11.11.2016թ. 1.074.015, 14.11.2016թ. 3.150.000, 18.11.2016թ. 2.565.000, 22.11.2016թ. 5.355.000, 23.11.2016թ. 1.739.104.20 ՀՀ դրամ գումարներ՝ հաճախորդներ Մարինա Խարազանյանի, Սպարտակ Հովհաննիսյանի, Շահեն Շուշանյանի, Կամո Բաղդասարյանի և Վահանե Մելիքյանի անվամբ կնքված կեղծ ավանդի պայմանագրեր ձևակերպելով և նշված պայմանագրերը խզելով՝ <<Գործառնական օր>> ծրագրում <<% նվազեցվող գումարի վրա>> վանդակում իր կողմից մուտքագրել է թիվ, իրականացրել է փաստաթղթի <<Կատարում>> գործողությունը, որից հետո ծրագրով խզել է ավանդը և խզված թիվը /գումարը/ ծրագրով ճանաչվել է, որպես տոկոսային ծախս և ձևավորել գումարի 10 %-ը, որպես եկամտային հարկ, 90 %֊-ը որպես դրամական միջոցներ և համակարգչային տեխնիկայի միջոցով 8 դրվագ խոշոր, 4 դրվագ առանձնապես խոշոր չափերով հափշտակել է իրեն վստահված Բանկի դրամական միջոցները, որով բանկին պատճառվել է ընդհանուր 29.683.909.50 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
22.11.2016թ. համակարգչային տեխնիկայի միջոցով յուրացված 5.355.000 ՀՀ դրամի հափշտակությունը Հ.Սաֆարյանը կատարել է տվյալ մասնաճյուղի նախկին աշխատակից Լևոն Մհերյանի կողմից, ներկայացված նույն մեխանիզմով՝ համակարգչային տեխնիկայի միջոցով նրա անվամբ կնքված ավանդի կեղծ պայմանագիր ձևակերպելուց հետո, երբ վերջինս իր կամքից անկախ հանգամնանքներում չի կարողացել ավանդի կեղծ պայմանագրով իր և Ա.Պետրոսյանի անվամբ ձևակերպված 5.355.000 ՀՀ դրամ գումարը հափշտակել, որից հետո Հ.Սաֆարյանը կատարել է գործողություններ և կանխիկացնելով գումարն այն հափշտակել:
Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի նկատմամբ 2016 թվականի դեկտեմբերի 10-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Նախաքննության մարմնի կողմից Լևոն Գագիկի Մհերյանին 2017 թվականի փետրվարի 15-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա 22.11.2016թ. ք.Երևանի Զ.Քանաքեռցու 123 հասցեում գտնվող և առևտրային կազմակերպություն հանդիսացող <<ՎՏԲ Հայաստան բանկ>> ՓԲԸ-ի թիվ 14 մասնաճյուղում համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ փորձել է հափշտակել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 5.355.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել:
Այսպես.
Լևոն Մհերյանը, լինելով Երևան քաղաքի Զ.Քանաքեռցու 123 հասցեում գտնվող <<ՎՏԲ Հայաստան բանկ>> ՓԲԸ-ի թիվ 14 մասնաճյուղի նախկին ֆինանսական խորհրդատու և տվյալ մասնաճյուղի կառավարիչ Հակոբ Սաֆարյանի ընկերը, 2016թ. հուլիսի 1-ին աշխատանքից ազատվելուց հետո հաճախ է այցելել տվյալ մասնաճյուղ: 22.11.2016թ. ժամը 16:48-ին, օգտագործելով իր աշխատանքային գործունեության տևական ժամանակահատվածում ձեռք բերած մասնագիտական գիտելիքներն ու հմտությունները և Հ.Սաֆարյանի կողմից իրեն հայտնված` ավանդի կեղծ պայմանագիր կնքելու և խզելու գործարքի կատարման մեխանիզմը՝ մասնաճյուղի ավագ մասնագետ Սվետլաննա Հարությունյանի ԱԲՀ մուտք գործելու ծածկագրով և ֆինանսական խորհրդատուի համակարգչով, իր անվամբ <<Գործառնական օր>> ծրագրում <<% նվազեցվող գումարի վրա>> մուտքագրել է թիվ, իրականացրել է փաստաթղթի <<Կատարում>> գործողությունը, որից հետո ԱԲՀ ծրագրով Հ.Սաֆարյանի համակարգչով սկզբից այն հաստատել է, այնուհետև խզել է ավանդը և խզված թիվը /գումարը/ ծրագրով ճանաչվել է որպես տոկոսային ծախս և ձևավորել գումարի 10 %-ը, որպես եկամտային հարկ, 90 %-ը՝ որպես դրամական միջոցներ՝ ցանկանալով առանձնապես խոշոր չափերով 5.355.000 ՀՀ դրամ գումարը հափշտակել: Գումարի մեծության և դրա հափշտակությունը Բանկի տնօրինությունից գաղտնի պահելու նպատակով իր անվամբ կնքած կեղծ ավանդի պայմանագրից առաջացած նշված գումարի մի մասը փոխանցել է իր, իսկ մյուս մասը՝ թիվ 14 մասնաճյուղի ոսկերիչ Արման Պետրոսյանի հաշվեհամարին, առանց վերջինիս գիտության, սակայն Հակոբ Սաֆարյանի կողմից տվյալ գործարքի մասին իմանալուց հետո, վիճաբանել են միմյանց հետ և իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել:
Լևոն Գագիկի Մհերյանի նկատմամբ 2016 թվականի դեկտեմբերի 15-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2017 թվականի մարտի 13-ին Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի և Լևոն Գագիկի Մհերյանի վերաբերյալ թիվ 09132116 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0028/01/17 համարը:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի օգոստոսի 15-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0028/01/17 քրեական գործով մեղադրող Ա.Շահգալդյանի միջնորդությունը բավարարվել է և ամբաստանյալ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214-րդ հոդվածի 1-ին մասով /12 դրվագ/ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` մեղադրողի կողմից մեղադրանքից հրաժարվելու` հանցակազմի բացակայության հիմքով:

2. Արագացված դատական քննություն

Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալներ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանը, Լևոն Գագիկի Մհերյանը և նրանց պաշտպաններ Կ.Հակոբյանը, Վ.Դանիելյանը դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու վերաբերյալ միջնորդություն ներկայացրեցին, միաժամանակ պաշտպանները հայտնեցին, որ ամբաստանյալները միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, խորհրդակցել են իրենց հետ, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը նրանց պարզ է և նրանք համաձայն են մեղադրանքի հետ, որպիսի հանգամանքը հաստատեցին նաև Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանը և Լևոն Գագիկի Մհերյանը:
Մեղադրող Մ.Շահգալդյանը մեղադրական եզրակացությամբ չի առարկել արագացված կարգով դատական քննություն կիրառելու դեմ:
Տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Ստեփանյանը դիմումով խնդրել է դատական նիստն անցկացնել իր բացակայությամբ` նշելով, որ բողոք, պահանջ չունի, չի առարկում արագացված կարգով դատական քննություն կիրառելու դեմ և խնդրել է նշանակել հնարավորինս մեղմ պատիժ: Միաժամանակ դատարան ներկայացված դիքորոշման համաձայն Հակոբ Սաֆարյանը <<ՎՏԲ-Հայաստան բանկ>> ՓԲԸ-ին պատճառված վնասը մասնակի` 19.957.209 (տասնինը միլիոն ինը հարյուր հիսունյոթ հազար երկու հարյուր ինը) ՀՀ դրամը հատուցել է, իսկ մնացած և դեռևս չհատուցված` 9.726.000 (ինը միլիոն յոթ հարյուր քսանվեց հազար) ՀՀ դրամի հատուցման համար տրամադրվել է յոթ տարի վճարման անտոկոս ժամանակացույց:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1-րդ և 375.2-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշել է քրեական գործով դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանը, Լևոն Գագիկի Մհերյանը կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքները:

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ութ դրվագով համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ ուրիշի գույքի խոշոր չափերով հափշտակությունը, ինչպես նաև չորս դրվագով համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափերով հափշտակությունն ապացուցված է, նրա արարքները ճիշտ են որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /8 դրվագ/ և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով /4 դրվագ/ նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, որոնցով էլ նա ենթակա է պատասխանատվության և պատժի:
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Մհերյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Մհերյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափերով հափշտակության փորձն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը):
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանը նախկինում դատված չէ, կատարել է միջին ծանրության և ծանր հանցանքներ, որոնցից ծանրի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետն ութ տարի է, Վարդանանց նորարարական բժշկության կենտրոնի տնօրեն Հ.Մանգոյանի կողմից տրված Ե-061-2017 գրության համաձայն Հակոբ Սաֆարյանի մոտ ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ, ճարպային հեպատոզ, հեպատոմեգալիա, ենթաստամոքսային գեղձի լիպոմատոզ, զարկերակային հեպերտենզիա, վահանագեղձի դիֆուզ փոփոխություններ, ձախ բլթի հանգույց, հիպերտրոֆիկ ռինիտ, քթի միջնապատի դեֆորմացիա, միոպիկ աստիգմատիզ: Հ.Սաֆարյանը բնութագրվում է դրական` զինվորի անհատական գրքույկում կատարված գրառումների համաձայն Հ.Սաֆարյանը ծառայության ընթացքում իրեն դրսևորել է որպես բարեխիղճ և կարգապահ զինվոր, տրված առաջադրանքները կատարել է ժամանակին և անթերի, տիրապետում է ՀՀ ԶՈւ կանոնադրությանը, լավ ծառայության համար արժանացել է <<Հայոց բանակի գերազանցիկ>> կրծքանշանի: Հարևանների կողմից տրված և <<3-րդ մաս>> համատիրության կնիքով հաստատված բնութագրի համաձայն Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանը ծնվել է 23.04.1983 թվականին Երևան քաղաքում և բնակվում է Երևան քաղաքի Արտաշիսյան փողոցի 62-րդ շենքի 10-րդ բնակարանում: 1989-1998 թթ. սովորել է Երևանի Դ. Դեմիրճյանի անվան No 27 միջնակարգ դպրոցում, 1998-1999 թթ. ուսումը շարունակել է Երևանի No 46 միջնակարգ դպրոցում: 1999-2004 թթ. սովորել է Երևանի պետական տնտեսագիտական ինստիտուտում: Ուսումն ավարտելուց հետո զորակոչվել է ՀՀ ԶՈՒ` ծառայության, որտեղ ծառայել է 2004-2005 թթ.: Ծառայությունից վերադառնալուց հետո սկսել է աշխատել և հոգալ ընտանիքի կարիքները:
Ներկայումս կնոջ և իր անչափահաս երեխաների հետ բնակվում է վերը նշված հասցեում, դրսևորել է հարգալից վերաբերմունք հարևանների նկատմամբ, միշտ ակտիվ մասնակցություն է ունեցել շենքի բարեկարգման աշխատանքներին: Իրեն լավ է դրսևորել նաև դպրոցական տարիներին, վայելել է ուսուցիչների և դասընկերների հարգանքը: Հակոբ Սաֆարյանն իր որակներով կենցաղում, ամենատարբեր հարաբերություններում` անձնական, հասարակական, ճանաչված և վստահելի անձնավորություն է: Բնավորության ընդգծված հատկանիշներից են սերը դեպի մարդը, ընկերությունը:
Հուզական է և էմոցիոնալ, միշտ խուսափում է կոնֆլիկտային իրավիճակներից, հաշտարար է: Հակոբ Սաֆարյանը նաև լավ զավակ է, ամուսին և ընտանիքի լավ հայր, վայելում է ինչպես հարևանների, այնպես էլ շրջապատի հարգանքը:
Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի խնամքի տակ են գտնվում երեք անչափահաս երեխաները` Գոռ Հակոբի Սաֆարյանը` ծնված 27.08.2005թ., Վահե Հակոբի Սաֆարյանը` ծնված 31.07.2004թ. և Վահան Հակոբի Սաֆարյանը` ծնված 16.12.2009թ.: Բացի այդ, համաձայն Երևան քաղաքի Շիրակի 33-րդ շենքի բնակիչների և համատիրության նախագահի կողմից տրված հայտարարագրի Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի խնամքի տակ են գտնվում նաև հանգուցյալ եղբոր երեխաները` Մանե Վահանի Սաֆարյանը` ծնված 2001թ. և Երվանդ Վահանի Սաֆարյանը` ծնված 2003թ.:
Ամբաստանյալ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով դիտվում է պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխաների առկայությունը:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասով դատարանն որպես այդպիսին դիտում է նրա անկեղծորեն զղջալը:
Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Ամբաստանյալ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի պատժատեսակը և պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, մասնավորապես այն, որ նա կատարել է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություններ, սակայն միևնույն ժամանակ հաշվի է առնում նաև Հ.Սաֆարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրական բնութագիրը և գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի /8 դրվագ/ և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի /4 դրվագ/ սանկցիայով նախատեսված` յուրաքանչյուր դրվագով ազատազրկման ձևով պատժատեսակի նվազագույնը նշանակելու պայմաններում:
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք ամբաստանյալ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքների բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, սակայն միևնույն ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում նաև Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրական բնութագիրը, նախկինում դատված չլինելը, առողջական վիճակը, ինչպես նաև այն, որ տուժողի ներկայացուցիչ Գարիկ Ստեփանյանն ամբաստանյալ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի նկատմամբ բողոք, պահանջ չունի և խնդրել է վերջինիս նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել, որպիսի պայմաններում դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներից մեկը՝ սոցիալական արդարության սկզբունքն իրացված է: Վերոնշյալ հանգամանքներից ելնելով դատարանը գտնում է, որ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի անձի և նրա կողմից կատարած հանցագործությունների հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հանգում է հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու, և հնարավոր է համարում ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածի կանոններով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Քննարկելով ամբաստանյալ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է թողնել անփոփոխ:
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Մհերյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Մհերյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Լևոն Գագիկի Մհերյանը նախկինում դատված չէ, կատարել է ծանր հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետն ութ տարի է: Հարևանների կողմից տրված բնութագրի համաձայն Լևոն Գագիկի Մհերյանը ծնվել և մեծացել է շրջապատում հարգանք վայելող ընտանիքում: Լևոն Մհերյանը վայելում է հարևանների, ընկերների սերն ու հարգանքը, քանի որ նա բարի, ուշադիր, հոգատար է ինչպես կնոջ, 2 մանկահասակ զավակների, այնպես էլ հարևանների նկատմամաբ: Նա իր վարքագծով մշտապես օրինակ է ծառայել շրջապատում: Փոքրերի հետ եղել է որպես հոգատար ավագ ընկեր, իսկ տարեցների նկատմամբ միշտ դրսևորել է հարգալից վարքագիծ: Լ.Մհերյանը միշտ հաճույքով օգնել է հարևաններին տարբեր հարցերով, ակտիվորեն մասնակցել է շենքում կատարվող շաբաթօրյակներին, հասարակական միջոցառումներին: Լևոն Մհերյանը մշտապես հոգացել է ընտանիքի հոգսը, օգնել թոշակառու ծնողներին, դժբախտ դեպքերի ժամանակ հարևաններին:
Լևոն Գագիկի Մհերյանի խնամքի տակ են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները` Հասմիկ Մհերյանը` ծնված 08.09.2011թ., Լյուսի Մհերյանը` ծնված 28.03.2013թ.:
Ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Մհերյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով դիտվում է պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասով դատարանը որպես այդպիսին դիտում է նրա անկեղծորեն զղջալը:
Լևոն Գագիկի Մհերյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Մհերյանի պատժաչափը որոշելիս, հաշվի առնելով վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրական բնութագիրը, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Մհերյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժատեսակի նվազագույնը նշանակելու պայմաններում:
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Մհերյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, սակայն միևնույն ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում նաև Լևոն Գագիկի Մհերյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրական բնութագիրը, նախկինում դատված չլինելը, ինչպես նաև այն, որ տուժողի ներկայացուցիչ Գարիկ Ստեփանյանը նշել է, որ բողոք, պահանջ չունի և խնդրել է վերջինիս նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել, որպիսի պայմաններում դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներից մեկը՝ սոցիալական արդարության սկզբունքն իրացված է: Վերոնշյալ հանգամանքներից ելնելով դատարանը գտնում է, որ Լևոն Գագիկի Մհերյանի անձի և նրա կողմից կատարած հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հանգում է հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու, և հնարավոր է համարում ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածի կանոններով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն, եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
Քննարկելով ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Մհերյանի խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված /կիրառվելիք/ արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին:
Տվյալ խնդրին անդրադառնալով դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ չկան:
Անդրադառնալով քաղաքացիական հայցի հարցին, Դատարանն արձանագրում է, որ <<ՎՏԲ-Հայաստան բանկ>> ՓԲԸ-ին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված 29.683.909.50 (քսանինը միլիոն վեց հարյուր ութսուներեք հազար հազար ինքը հարյուր ինը դրամ հիսուն լումա) ՀՀ դրամ վնասից Հ.Սաֆարյանն արդեն իսկ հատուցել է 19.957.209 (տասնինը միլիոն ինը հարյուր հիսունյոթ հազար երկու հարյուր ինը) ՀՀ դրամը, իսկ մնացած և դեռևս չհատուցված 9.726.000 (ինը միլիոն յոթ հարյուր քսանվեց հազար) ՀՀ դրամի հատուցման վերաբերյալ համաձայնագիր է կնքվել և Հ.Սաֆարյանին տրամադրվել 7 տարի վճարման անտոկոս ժամանակացույց, ուստի դատարանը նման պայմաններում քաղ. հայցի հարցը համարում է լուծված:
Վերը հիշատակված հանգամանքը հաշվի առնելով, Դատարան գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի և Լևոն Գագիկի Մհերյանի գույքի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալներ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանից և Լևոն Գագիկի Մհերյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /8 դրվագ/ և 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով /4 դրվագ/ նախատեսված հանցագործություններ կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել.
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ խոշոր չափի` 1.926.000 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ խոշոր չափի` 1.763.508 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ խոշոր չափի` 1.620.000 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ խոշոր չափի` 1.184.000 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ խոշոր չափի` 1.755.000 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ խոշոր չափի` 1.074.015 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ խոշոր չափի` 2.565.000 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ խոշոր չափի` 1.739.104.20 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 3.960.000 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 5.355.000 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 3.150.000 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` համակարգչային տեխնիկայի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 5.355.000 ՀՀ դրամ հափշտակելու դրվագով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոնների համաձայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 3 (երեք) տարի ժամկետով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Հակոբ Երվանդի Սաֆարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ:
Լևոն Գագիկի Մհերյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-181-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոնների համաձայն ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Լևոն Գագիկի Մհերյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Լևոն Գագիկի Մհերյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ:
Քաղ. հայցի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտնում այն հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:




ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ