N - ԵԱՔԴ/0029/01/17

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

՚06ՙ նոյեմբերի 2017թ. ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Ա.ԱՍԼԱՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ Ս.ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆԻ
Մ.ՄԻՆԱՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐª Ա.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆԻ
Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ Գ.ԲԱԼՈՒԶՅԱՆԻ
Ռ.ԲԱԼՈԻԶՅԱՆԻ
Հ.ԲԱԼՈՒԶՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Սուրեն Համլետի Կիրակոսյանի` ծնված 29.06.1993թվականին, քաղաք Երևան, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
միջնակար• կրթությամբ,չամուսնացած,ֆիզիկապես առողջ,նախկինում 2ան•ամ դատվածª
1.28.02.2013թվականին Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ
Քրեական օրենս•րքի 359հոդվածի 1-ին մասով`2դրվա•, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվա-
ծի 2-րդ մասի կանոններով դատապարտվել է կալանքի 2ամիս 15օր ժամկետով /մարված/
2.22.07.2015թվականին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհա-
նուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ Քրեական օրենս•րքի176հոդվածի 1-ին մասով
դատապարտվել է ազատազրկման 1/մեկ/տարի 6/վեց/ամիս ժամկետով, պատժի կրումից
ազատվել է 19.08.2016թվականին
դատվածությունը չմարված, չի աշխատում, բնակվում է քաղաք Երևան, Նիզամի փողոց
2-րդ շենք 39բնակարան հասցեում, անազատության մեջ է •տնվել 24.11.2016թվականից,
27.11.2016թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 175հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով:
Միքայել Գևոր•ի Մինասյանի` ծնված 27.06.1997թվականին, Ռուսաստանի Դաշնություն,
քաղաք Տամբով, ազ•ությամբ հայ,ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ,չամուսնացած,
ֆիզիկապես առողջ, նախկինում 1ան•ամ դատվածª 15.12.2016թվականին Երևան քաղաքի
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա-
րանի կողմից ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 176հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազա-
տազրկման 6/վեց/ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 24.11.2016թվականից
դատվածությունը չմարված, չի աշխատում, բնակվում է քաղաք Երևան, Էրեբունի փողոց
33-րդ շենք 3բնակարան հասցեում, անազատության մեջ է •տնվել 24.11.2016թվականից,
26.11.2016թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 175հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործով ամբաստանյալ Սուրեն Համլետի Կիրակոսյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, բնակարան ապօրինի մուտք •ործելով և որպես զենք օ•տա•ործվող առարկաների •ործադրմամբ կատարել է ավազակություն: Այսպես` Սուրեն Համլետի Կիրակոսյանը, ավազակությամբ ուրիշի •ույքի հաշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության •ալով Միքայել Գևոր•ի Մինասյանի հետ, 2016թվականի նոյեմբերի 23-ին ժամը 20.40-ի սահմաններում, դիմակավորված, բաց դռնից ապօրինի մուտք են •ործել Երևան քաղաքի Արաբկիր 53 փողոցի 5-րդ տուն, որտեղ Ս.Կիրակոսյանը իր մոտ •տնվող որպես զենք օ•տա•ործվող կրակայրիչ ատրճանակի •ործադրմամբ, իսկ Մ.Մինասյանը իր մոտ •տնվող որպես զենք օ•տա•ործվող ծալովի դանակի •ործադրմամբ, տան նախասրահում, առողջության համար վտան•ավոր բռնություն •ործադրելու սպառնալիքով հարձակվել են նշված տան բնակչուհի Գայանե Գրի•որի Բալուզյանի վրա, որի ընթացքում Ս.Կիրակոսյանը փակել է վերջինիս բերանը և իր մոտ •տնվող կրակայրիչ ատրճանակը պահել նրա քունքի հատվածում, իսկ Մ.Մինասյանը իր մոտ •տնվող ծալովի դանակը պահել է նրա պարանոցի հատվածում, որից հետո Գ.Բալուզյանին հրելով մտցրել են տան ննջասենյակ, որտեղ Ս.Կիրակոսյանը, շարունակելով իր հանցավոր •ործողությունները, ատրճանակը պահել է ննջասենյակում •տնվող Գ.Բալուզյանի և վերջինիս մոր` Ռեջինա Փանոսի Բալուզյանի ուղղությամբ, հրամայել ձայն չհանել, հակառակ դեպքում սպառնալով սպանել նրանց, իսկ Մ.Մինասյանը հարձակվել է ննջասենյակի մահճակալի վրա պառկած Գ.Բալուզյանի եղբոր` Հովհաննես Բալյուզյանի վրա, և փորձել կպչուն ժապավենով և պոլիէթիլենային ամրակներով կապել վերջինիս ձեռքերը: Հանդիպելով նրա դիմադրությանը, այն կոտրելու նպատակով, առողջության համար վտան•ավոր բռնություն է •ործադրել վերջինիս նկատմամբ` իր մոտ •տնվող ծալովի դանակով հարվածելով նրա ձախ ոտքին: Այդ ընթացքում` Գայանե Բալուզյանը ազատվել է Ս.Կիրակոսյանի ձեռքերից և բարձրանալով ննջասենյակի պատուհանի տակ դրված բազմոցի վրա բարձրաձայն օ•նություն է կանչել: Ս.Կիրակոսյանը և Մ.Մինասյանը օ•նության կանչերի հետևանքով բռնվելուց և բացահայտվելուց վախենալով` ոչինչ չհափշտակելով դիմել են փախուստի` չկարողանալով մինչև վերջ հասցնել իրենց հանցավոր մտադրությունը:
Գործով ամբաստանյալ Միքայել Գևոր•ի Մինասյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, բնակարան ապօրինի մուտք •ործելով և որպես զենք օ•տա•ործվող առարկաների •ործադրմամբ կատարել է ավազակություն: Այսպես` Միքայել Գևոր•ի Մինասյանը, ավազակությամբ ուրիշի •ույքի հաշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության •ալով Սուրեն Համլետի Կիրակոսյանի հետ, 2016թվականի նոյեմբերի 23-ին ժամը 20.40-ի սահմաններում, դիմակավորված, բաց դռնից ապօրինի մուտք են •ործել Երևան քաղաքի Արաբկիր 53փողոցի 5-րդ տուն, որտեղ Ս.Կիրակոսյանը իր մոտ •տնվող որպես զենք օ•տա•ործվող կրակայրիչ ատրճանակի •ործադրմամբ, իսկ Մ.Մինասյանը իր մոտ •տնվող որպես զենք օ•տա•ործվող ծալովի դանակի •ործադրմամբ, տան նախասրահում, առողջության համար վտան•ավոր բռնություն •ործադրելու սպառնալիքով հարձակվել են նշված տան բնակչուհի Գայանե Գրի•որի Բալուզյանի վրա, որի ընթացքում Ս.Կիրակոսյանը փակել է վերջինիս բերանը և իր մոտ •տնվող կրակայրիչ ատրճանակը պահել նրա քունքի հատվածում, իսկ Մ.Մինասյանը իր մոտ •տնվող ծալովի դանակը պահել է նրա պարանոցի հատվածում, որից հետո Գ.Բալուզյանին հրելով մտցրել են տան ննջասենյակ, որտեղ Ս.Կիրակոսյանը, շարունակելով իր հանցավոր •ործողությունները, ատրճանակը պահել է ննջասենյակում •տնվող Գ.Բալուզյանի և վերջինիս մոր` Ռեջինա Փանոսի Բալուզյանի ուղղությամբ, հրամայել ձայն չհանել, հակառակ դեպքում սպառնալով սպանել նրանց, իսկ Մ.Մինասյանը հարձակվել է ննջասենյակի մահճակալի վրա պառկած Գ.Բալուզյանի եղբոր` Հովհաննես Բալյուզյանի վրա, և փորձել կպչուն ժապավենով և պոլիէթիլենային ամրակներով կապել վերջինիս ձեռքերը: Հանդիպելով նրա դիմադրությանը, այն կոտրելու նպատակով, առողջության համար վտան•ավոր բռնություն է •ործադրել վերջինիս նկատմամբ` իր մոտ •տնվող ծալովի դանակով հարվածելով նրա ձախ ոտքին: Այդ ընթացքում` Գայանե Բալուզյանը ազատվել է Ս.Կիրակոսյանի ձեռքերից և բարձրանալով ննջասենյակի պատուհանի տակ դրված բազմոցի վրա բարձրաձայն օ•նություն է կանչել: Ս.Կիրակոսյանը և Մ.Մինասյանը օ•նության կանչերի հետևանքով բռնվելուց և բացահայտվելուց վախենալով` ոչինչ չհափշտակելով դիմել են փախուստի` չկարողանալով մինչև վերջ հասցնել իրենց հանցավոր մտադրությունը:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Համլետի Կիրակոսյանին և Միքայել Գևոր•ի Մինասյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 175հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով:
Քրեական •ործը 14.03.2017թվականին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Սուրեն Կիրակոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ քաղմասում ցուցմունք տալու ժամանակ իրեն առերեսում չեն արել ում հետ ինքը կատարել է այդ արարքը, իրեն հարցրել են ով է եղել իր հետ եղած մարդը, ինքն անուն ազ•անունը չի իմացել, իմացել է միայն մականունը և անունը: Ասել են, որ ՚այսինչ մարդն էՙ, նա իր անունը քեզ խաբել է, նրա իրական անուն ազ•անունը Միքայել Մինասյան է և ինքը ցուցմունք է տվել, որ այդ մարդն է, սակայն իրականում այդ մարդու հետ հանդիպել է խցերում և լրիվ ուրիշ մարդ է, իր հետ եղած մարդը չի եղել: Դեպքի վերաբերյալ կարող է ասել, որ իր մեղքը ընդունում է, ինքը նման բան կատարել է, սակայն ինչ վերաբերվում է նրան, որ այդ մարդը իր հետ է եղել, ապա դա այդպես չէ: Ում հետ հանցանքը կատարել է նրա անունը Էդ•ար է եղել, իսկ մականունը ՚Յախշաՙ: Երբ •նացել են նշված հասցե դարպասը բաց է եղել, դուռը հրել են և այն բացվել է, հետևից դուռը փակել են, հետո առաջ են •նացել և տեսել են, որ տան դուռն էլ է բաց, նույն ձև մտել են տուն, դուռը փակել են, հետո Գայանեն ձայներից եկել է, որպեսզի տեսնի, թե ով է դուռը բացում, ինքը հետևի կողմից բերանը փակել է, մտել են այդ սենյակ և այդ ամեն ինչը կատարվել է: Նախաքննության ժամանակ Միքայել անունը տալու նկատի չի ունեցել ներկայումս դատական նիստերի դահլիճում •տնվող իր կողքի նստած անձին, իրեն քաղմասում են ասել, որ նա անունը խաբել է, նրա իրական անուն ազ•անունը Միքայել Մինասյան է և իր հետ առերեսում չեն կատարել: Ինքը քաղմասում նշել է Էդ•ար և ՚Յաշխՙ անունները, սակայն իրեն ասել են, որ նրա իսկական անուն ազ•անունը Միքայել Մինասյան է և ասել են, որ այդպես •րի: Ցուցմունքներն իր ձեռքով է •րել, Միքայել, Միքո անունները •րելիս քննչականում իր նկատմամբ որևէ հարկադրական •ործողություն չի եղել, ուղղակի ասել են, որ անունը խաբել է և ինքը դրանից ելնելով էլ այդպես է •րել: Իրականում ով իր հետ եղել է այդ մարդուն երկար ժամանակ չի ճանաչել, իսկ Մ.Մինասյանին ընդհանրապես չի ճանաչել, նրա հետ բերդում է ծանոթացել: Էդ•արին ճանաչել է դեպքից մոտ երկու ամիս առաջ ՚•ուդվինիցՙ, նա ներկայացել է որպես Էդ•ար, իսկ մականունն էլ ՚Յախշՙ: Երկուսով են եկել համաձայնության, որ պատահական հան•իստ փողոցում ինչ-որ տուն մտնեն: Միքայելին ճանաչել է բերդի բոքսերից, միասին չեն ՚նստածՙ, առանձին բոքսեր են իրենց տանում և այդ առանձին բոքսերից, երբ իրենց հանում են և դատի են բերում, այդ ժամանակ իրար տեսել են: Ձերբակալելուց հետո, խափանման միջոց ընտրելուց էլ իրար չեն տեսել: Մինչ այդ չի ասել, որ իր հետ եղած անձը և Միքայելը նույն մարդ չեն, քանի որ սպասել է, որպեսզի այս պահը •ա, իր խոսքի իրավունքը լինի և ասի, անցած դատին էլ է ցանկացել խոսել, երբ տուժողներն են խոսել, սակայն դատարանն ասել է, որ իր հերթը չէ, երբ իր հերթը կլինի կխոսի: Երբ տուն են մտել կրակայրիչ-ատրճանակը իր մոտ է եղել, հետևից բռնել է տիկին Գայանեին, մտել են սենյակ, ասել է, որ չշարժվեն, կկրակի, հետո այդ աղմուկի ժամանակ հասել է տուժող տղամարդու վրա, ով եղել է պառկած, տիկին Գայանեն էլ պատուհանից է •ոռացել, ինքն էլ իր հետինին ասել է ՚արա• թռանքՙ և փախուստի են դիմել այնտեղից: Իրենք բղավոցների հետևանքով են փախել, տան կողքի դքով •նացել են դեպի մանումենտի այ•ի: Ավազակային հարձակում կատարելու համար պատահական են մտել այդ տուն, քանի որ ՚խախանդՙ փողոց է, որևէ մեկն իրենց չի ասել, որ այդ տուն մտնեն: Նպատակը եղել է, որ այդ տանից •ումար ու ոսկի տանեն: Դիմակներն ինքն է սարքել սվիտրի թևերից, որոնք •ցել է: Այդ տան մոտ հասնելուց հետո են դիմակները հա•ել, որից հետո մտել են տուն, իսկ տանից դուրս •ալուց հետո հանել են դիմակները, ձեռնոցները և դեն են նետել այնտեղ, որտեղ ինքը ցույց է տվել: Դեպքի օրը հանդիպել են Էրեբունի թան•արանի դիմաց` պատահական, իր իմանալով նա ապրել է Էրեբունի թաղամասում: Նախկինում դատվածություն ունի, դատվել է կողոպուտի համար` 2015թվականին: Ամբաստանյալի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ Միքայել Մինասյանին ինքը չի ճանաչում, իրենց առերեսում չեն արել քաղմասում, եթե անեին ինքը կասեր, որ չի ճանաչում նրան: Նախաքննությամբ •րել է, որ Մ.Մինասյանին ճանաչում է 2տարի, երևի տարին և ամիսը շփոթել է, ճանաչել է 2ամիս, իսկ Միքայել ասելով նկատի է ունեցել Էդ•արին, ում հետ կատարել է արարքը, քանի որ քննիչը իրեն ասել է, որ Էդ•արը Միքայել Մինասյանն է, նա իր անունը խաբել է, սակայն Միքայելին չի ճանաչել: Ինքն ու Էդ•արը միասին են որոշել ավազակային հարձակում կատարել, միտքը ինքն է առաջարկել, սակայն հետա•այում ընդհանուր հայտարարի են եկել: Նախաքննությամբ Միքայելի հասցեն քննիչի ասելով է նշել և նա է ասել, որ Միքայելն այդ հասցեում է բնակվում /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Նախաքննությամբ Սուրեն Կիրակոսյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և 24.11.2016թվականին որպես կասկածյալի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մոտ 2տարի առաջ ծանոթացել է Մ.Մինասյանի հետ` ՚Գուդվինՙ խաղասրահում, ով նույնպես •նացել է այնտեղ խաղադրույք կատարելու: Ծանոթանալուց հետո Միքոյի հետ մտերմացել են և ընկերացել: Ժամանակ առ ժամանակ հանդիպել է Միքայելին, նաև նրան զան•ահարել է հեռախոսով: Միքոյի համարը ան•իր չի հիշում, սակայն կա պահպանված հեռախոսի մեջ: Գիտի, որ Միքոն բնակվում է Էրեբունի` ավտոդպրոցի մոտ •տնվող շենքերից մեկում: Նրանց տանը չի եղել, այդ պատճառով էլ շենքի տեղը և համարը չ•իտի: Մոտ մեկ շաբաթ առաջ ֆինանսական խնդիրներ է ունեցել, քանի որ չի աշխատում և չի կարողանում ընտանիքը պահել, որոշել է ավազակային հարձակում կատարել: Նախկինում անցել էր Արաբկիր 53փողոցով, որը հան•իստ թաղամաս է, շարժը քիչ է և որոշել է այնտեղի տներից մեկից ավազակային հարձակում կատարել: Այդ նպատակով հանդիպել է Էրեբունի թաղամասում Միքոյին, նրան պատմել է իր մտադրության մասին, առաջարկել է իր հետ •նալ և նա համաձայնվել է: Պայմանավորվել են երկու օրից հանդիպել և ավելի մանրամասն պլանավորել հանցա•ործությունը: Այդ օրը պայմանավորվել են, որ կհանդիպեն 2օրից ժամը 18.00-ի սահմաններում Էրեբունի թան•արանի դիմաց: Նաև պայմանավորվել են միմյանց չզան•ել, որպեսզի հետա•այում կասկածներ լինելու դեպքում վերծանումներով իրենց կապը չերևա: Պայմանավորված օրն ու ժամին հանդիպել են Էրեբունի թան•արանի մոտ և վերջնական որոշել են նոյեմբերի 23-ին երեկոյան ավազակային հարձակում կատարել: Ինքը Միքոյին ասել է, որ պետք չէ հետը ինչ-որ բան վերցնել, ինքը հետն ամեն ինչ կբերի: Կրկին որոշել են հանդիպել նոյեմբերի 23-ին ժամը 18.00-ի սահմաններում` Էրեբունի թան•արանի դիմաց և որոշել են այդ օրը իրենց հետ բջջային հեռախոս չվերցնել: Մոտ 4տարի է տանն ուներ կրակայրիչ-ատրճանակ, որն արտաքինից նման է իրական ատրճանակի: Նոյեմբերի 23-ին ժամը 13.00-ի սահմաններում իրենց տանը իր սև •ույնի սվիտրի երկու թևերը մկրատով կտրել է և դրել ծոցա•րպանը, բացի այդ վերցրել է սպիտակ, կարմիր սրտերով պոլիէթիլենային տոպրակ, նշված ատրճանակը, ծալովի փայտից պոչով դանակը և մկրատը, դրել է հետևի •ոտկատեղում և դուրս է եկել տանից: Ցանկանում է նաև նշել, որ նախորդ հանդիպման ժամանակ Միքոյին ասել է, որ կրակայրիչ-ատրճանակ ունի և այն իր հետ վերցնելու է: Տանից դուրս •ալուց հետո ժամը 14.00-ի սահմաններում ոտքով •նացել է Արշակունյաց փողոց, կինո ՚Հայրենիքՙ •նալուց 1-ին մասի ՚կալցեվոյՙ չհասած աջ կողմի շինանյութի խանութից հատը 60դրամով •նել է 7հատ պլաստմասե սպիտակ •ույնի խամուտ, որոնցով պետք է կապեր տանը •տնվող անձանց ձեռքերը: Խամուտները լցրել է իր մոտ •տնվող տոպրակի մեջ և •նացել է քաղաքի կենտրոն, ոտքով շրջել է կենտրոնում: Ժամը 18.00-ի սահմաններում ըստ պայմանավորվածության 58համարի ենթուղայինով •նացել է Էրեբունի թան•արանի դիմաց, որտեղ հանդիպել է Միքոյին: Այդ օրը հա•ել էր մու• կապույտ •ույնի շալվար, սև •ույնի ջինսատիպ կտորից շուզեր, սև բաճկոն, որի վրա եղել է ամրացված մոխրա•ույն •լխարկ: Միքոն հա•ել էր սև •ույնի բաճկոն, մնացած շորերը չի կարող նկարա•րել: Միքոյին հանդիպելուց հետո •նացել են Էրեբունի թան•արանի կողքը` դեպի ավտոշուկա տանող ճանապարհի հարակից ծառերի տակ, որտեղ սև •ույնի սվիտրի թևերի վրա իր մոտ եղած մկրատով աչքերի տեղ են բացել, մի թևը դրել է իր ծոցա•րպանում, մյուսը տվել է Միքոյին, իսկ նա էլ պահել է իր ծոցա•րպանում: Դրանից հետո մկրատը նետել է ծառերի տակ, Միքոյի հետ •նացել են դեպի Վարդաշեն տանող ճանապարհի վրա •տնվող խանութ, Միքոն մնացել է դրսում, իսկ ինքը խանութից մեկ հատ թափանցիկ կպչուն ժապավեն է •նել, որը տվել է Միքոյին և նա այն դրել է խամուտների տոպրակի մեջ: Դրանից հետո ոտքով •նացել են Էրեբունի թան•արանի դիմացի փողոցով դեպի Արեշի շուկա` թան•արանից մոտ 200մետր ներքև •տնվող ձախ թևի շենքի տակ •տնվող դեղատուն: Միքոն մնացել է դրսում, իսկ ինքը դեղատնից •նել է 4զույ• բժշկական ձեռնոցներ, որից հետո 45համարի երթուղայինով •նացել են դեպի մանումենտ և այնտեղ •տնվող ՚ՀայՓոստՙ-ի մոտ իջել են: Անցել են Ազատության փողոցը և շենքերի արանքներով քայլել են դեպի Արաբկիր 53փողոց: Այդ ժամանակ եղել է 21.00-ի սահմանները, փողոցի լուսավորվող հատվածներում խամուտների ծայրերը միացրել են, սկոչը, խամուտները և դանակը վերցրել է Միքոն, իսկ ատրճանակը եղել է իր մոտ: Մեկ երկու ան•ամ շրջել են փողոցում` հարմար տուն փնտրելու համար, որից հետո որոշել են մտնել փողոցի ծայրում •տնվող մու• կարմիր դարպասներով տունը, որտեղից անհրաժեշտության դեպքում հեշտ կլիներ փախուստի դիմելը: Դարպասի դուռը բաց է եղել, տանը հարակից բակ է եղել, որտեղ ծառ է եղել, նշված ծառի տակ կան•նել են` դիմակները հա•նելու նպատակով, հա•ել են նաև բժշկական ձեռնոցները, ատրճանակը վերցրել է ինքը, իսկ դանակը եղել է Միքոյի ձեռքում: Տան դիմացի հատվածում •տնվող աստիճաններով բարձրացել են վերև, սենյակներից մեկի լույսը վառվում էր, պատուհանից ներս է նայել, տեսել է, որ սենյակում կան երեք հո•ի` 2կին և մեկ տղամարդ: Տան մուտքի դուռը եղել է շա•անակա•ույն, երկաթյա բռնակով, դրսի կողմից սեղմել է դուռը, որը կողպած չի եղել և Միքոյի հետ մտել են ներս, դուռը փակել են, իր հիշելով ներսի կողմից բանալի չկար, դուռը չեն կողպել, մուտքի դռնից ներս ձախ կողմում սենյակ է եղել, որի մուտքի դուռը բաց էր, սակայն լույս չի եղել վառած: Միքոյի հետ մտել են նշված սենյակ և մի քանի վայրկյան հետո այնտեղ •տնվող միջին տարիքի կինը դուրս է եկել սենյակից, բացել է տան մուտքի դուռը և դուրս է նայել, հավանաբար ձայներ էր լսել, ինքը հետևից մոտեցել է նրան, ձեռքով բռնել է բերանից, հետ է քայլել հետևի դռան կողքի պատին, այդ կինը փորձել է •ոռալ, սակայն ինքը մյուս ձեռքով ատրճանակը դրել է նրա •լխին, ասել է, որ լռի: Դրանից հետո կան•նել է նրա հետևում, մի ձեռքով բռնել է նրա բերանը, մյուս ձեռքով ատրճանակը պահել է նրա •լխին, Միքոն դանակը պահել է նրա պարանոցին և նրան հրելով մտցրել են մյուս սենյակ: Սենյակում •տնվող տարեց կինը նստած է եղել բազկաթոռին, տղամարդը պառկած է եղել բազմոցին, հեռուստացույցը միացված է եղել բարձր ձայնով և նրանք հեռուստացույց են դիտել: Իրենց տեսնելուց հետո տղամարդը սկսել է բղավել, փորձել է կան•նել, բայց Միքոն հարձակվել է նրա վրա, հետ է հրել բազմոցին և պառկել վրան, ապա փորձել է բռնել նրա ձեռքերից, քանի որ տղամարդը փորձում էր վերցնել բջջային հեռախոսը, որը դրված էր բազմոցի մոտ: Նրանք բազմոցի վրա միմյանց քաշքշել են, իրար հարվածել: Իր ուշադրությունը շեղվել է նրանց ուղղությամբ, որից հետո երիտասարդ կինը փախել է իր ձեռքից, կան•նել է պատուհանի տակ •տնվող բազմոցի վրա և սկսել է օ•նություն կանչել: Ինքն ատրճանակը պահել է նրա ուղղությամբ, •ոռացել և պահանջել է, որ ձայն չհանի, հակառակ դեպքում սպառնացել է, որ կկրակի նրա վրա, սակայն նա իրեն չի լսել, շարունակել է բղավել և օ•նություն կանչել: Տարեց կինը նույնպես •ոռ•ոռացել է, ինքը ատրճանակը նրա ուղղությամբ էլ է պահել, որպեսզի նա լռի: Քանի որ աղմուկը շատ է եղել, մտածել է, որ հարևանները կ•ան օ•նության և կբռնվեն, Միքոյին •ոռացել է ՚արա թռանքՙ և միասին վազելով դուրս են եկել տանից, տան աստիճանների վրա հանել են դիմակները, դրել են ծոցա•րպանները, մոտ 200-300մետր վազել են, նայել են հետ և տեսել են, որ իրենց հետապնդող չկա, որից հետո դանդաղեցրել են քայլերը: Նշում է, որ տանից դուրս •ալուց հետո վազել են ձախ դիքով, իջել են ներքև դեպի փողոցի վերջնամաս, որից հետո թեքվել են ձախ, անցել են ՚արմոբիլիՙ դիմացի հատվածով ուղիղ իջել են քարքարոտ ճանապարհով, որտեղ ինքը Միքոյին հարցրել է տանը արդյոք բան չի թողել, իսկ նա նայել է •րպանները և ասել, որ սկոչ և խամուտները չկան, սակայն չի նկատել տանն է թողել, թե վազելու ընթացքում է •րպաններից ընկել: Դրանից հետո ճանապարհի ձախ կողմում ավտոտնակներ են եղել, քայլել են դրանց դիմացով, նախավերջի ավտոտնակի կողքով դուրս են եկել մյուս փողոց, որտեղ սեփական տներ են եղել, մինչ այդ ավտոտնակների մոտ հասնելը հանել են ձեռնոցները, ինքն իր ձեռնոցները դրել է •րպանը, իսկ Միքոն իր ձեռնոցները դեն է նետել, կոնկրետ որ հատվածում է եղել չի կարող ասել: Նույն հատվածում դեռ սեփական տներին չհասած Միքոն նետել է նաև դանակը և դիմակը, այդ պահը ինքը կոնկրետ չի տեսել, բայց տների սկզբնամասում Միքայելին հարցրել է ինչ կա շպրտել է և նա ասել է, որ այո: Դրանից հետո Միքոյի հետ իջել են ՚ՀայՓոստիՙ մոտով մանումենտի այ•ու վերևի մուտքի աստիճանների մոտ և այնտեղ •տնվող աղբարկղի մեջ է նետել իր ձեռնոցները, որից հետո •նացել են այ•ու միջով, լճով քայլել են դեպ ձախ, այնուհետև աջ դեպի •լխավոր մուտք և աջ թեքվելուց հետո մի փոքր ներքև իր դիմակը շպրտել է աջ կողմի ծառերի ուղղությամբ: Դրանից հետո կասկադի աստիճաններով իջել են ներքև, որտեղից Միքոն •նացել է տուն, իսկ նրա •նալուց հետո ինքը երթուղայինով •նացել է և ՚Մայամիՙ ռեստորանի կան•առում իջել է, քայլել է դեպի Երևանյան լճի ափին •տնվող ՚Ծովակՙ ռեստորանի կողմը: Իջել է լճի ափ և իր ատրճանակը նետել է ջրի մեջ, որից հետո •նացել է տուն, որից հետո ոստիկաններն իրեն բերման են ենթարկել: Օ•տա•ործում է /077/09-30-69բջջային հեռախոսահամարը և մեկ հատ էլ ՚Օրանժՙ-ի համար ունի, որը չի հիշում, այն հայտնաբերվել է իր անձնական խուզարկության ժամանակ: Սվիտրի մնացած հատվածը, որի թևերից դիմակ էր սարքել, տանից դուրս •ալուց նետել է աղբարկղը: Դանակը եղել է շա•անակա•ույն փայտյա պոչով, ծալովի, բացված վիճակում մոտ 20սմ երկարությամբ, նեղ շեղբով: Կրակայրիչ-ատրճանակը արծաթափայլ է եղել, բռնակի հատվածում սև, վրան ան•լերեն տառերով ինչ-որ բան է եղել •րված, սեղմակը քաշելուց դիմացի հատվածում ֆարսոնկա է վառվել կարմիր և կապույտ •ույնի: Իսկ թափանցիկ ժապավենը եղել է սովորական ՚սկոչՙ: Ցանկանում է նաև նշել, որ խամուտների ծայրերը իրար մեջ մտցնելու ժամանակ, սկոչի ծայրը նույնպես բացել և ծալված է թողել, որպեսզի հեշտ լիներ բացելը: Տունը պատահակ են ընտրել, բնակիչներից որևէ մեկին չի ճանաչում և իրենց որևէ մեկը չի ուղղորդել այնտեղ •նալ: Ցանկացել են ավազակությամբ •ումար և ոսկեղեն հափշտակել, այդ նպատակով հարձակվել են այդ մարդկանց վրա, ցանկացել են նրանց կապկպել, անշարժացնել, որից հետո սպառնալիքով կամ փնտրելով կվերցնեին •ումարը և ոսկեղենը, սակայն չի ստացվել, տան անդամները իրենց դիմադրել են, օ•նություն են կանչել, որից հետո իրենք դիմել են փախուստի: Ինքը որևէ մեկին չի հարվածել, Միքոն տղամարդու հետ միմյանց խառը քաշքշել են, ձեռքերով հարվածել, ինքը չի տեսել, որ նա որևէ մեկին դանակով հարվածի, դանակը միշտ եղել է Միքոյի մոտ, իր մոտ դանակ չի եղել: Միայնակ կամ Միքայել Մինասյանի հետ այլ հանցա•ործություններ չի կատարել: Դեպքի վայրը հաստատ հիշում է, մնացածի տեղը կփորձի ցույց տալ: 7հատ խամուտից դեպքի վայրի զննությամբ թե ինչու է հայտնաբերվել 4-ը, կարող է ասել, որ հնարավոր է փախնելու ընթացքում մնացած 3-ը ընկած լինեն: Ավազակային հարձակման կամ դրա նախապատրաստության մասին որևէ մեկին չի պատմել /հարցաքննությունն ավարտված է յուրաքանչյուր էջը ստորա•րված, ՚Ցուցմունքս •րեցի անձամբ, ճիշտ է, որի համար ստորա•րություն, Կիրակոսյանՙ նշումով, հատոր 1 •.թ.84-89/:
26.11.2016թվականին որպես մեղադրյալի Սուրեն Կիրակոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հրաժարվում է պաշտպանի ծառայություններից, •տնվում է հո•եկան և ֆիզիկական նորմալ վիճակում և իր շահերը կպաշտպանի անձամբ: Իրեն պարզաբանվել է մեղադրանքի էությունը, այն իրեն պարզ է և հասկանալի: Բացատրվել է, որ մեղադրվում է ՀՀ Քրեակն օրենս•րքի 175հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ ինքն ու Միքայելը միասին պլանավորել էին ավազակային հարձակում կատարել, դրա համար իրենց հետ վերցրել էին ինքըª կրակայրիչ ատրճանակ, իսկ Միքայելըª ծալովի դանակ, վերցրել էին կպչուն ժապավեններ և պլաստմասե ամրակներ և 2016թվականի նոյեմբերի 23-ին ժամը 20.40-ի սահմաններում դիմակավորված մտել են Արաբկիր 53փողոցի 5-րդ տուն, որտեղ տան տիրուհուն բռնելով, ինքն ու Միքայելը ատրճանակով ու դանակով վախեցնելով նրանց, հրել, մտցրել են փոքրիկ սենյակ, որտեղ ինքը ատրճանակը դրել է նրա •լխին և ասել, որ ձայն չհանեն, ատրճանակը պահել է նաև տարեց կնոջ վրա, որ ձայն չհանի: Հետո Միքայելը •նացել է, որ իր մոտի սկոչով և պլաստմասյա ամրակով կապի այնտեղ պառկած տղամարդուն, սակայն նա դիմադրություն է ցույց տվել և տան տիրուհին իր ձեռքից փախել է, կան•նել դիվանին և օ•նություն է կանչել, ինքը վախեցել է, որ կբռնվեն, Միքայելին ասել է ՚թռանքՙ և միասին փախուստի են դիմել: Ինքն ու Միքայելը որոշել էին այդ տանից հափշտակել •ումար, ոսկյա զարդեր, արժեքավոր իրեր: Կատարվածի համար զղջում է և խնդրում է իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել, դա կատարել է կարիքից դրդված և ֆինանսական ծանր վիճակից ելնելով: Այդ տանից ինքն ու Միքայելը ոչինիչ չեն հափշտակել և դիմել են փախուստի, որ չբացահայտվեն /հարցաքննությունն ավարտված է յուրաքանչյուր էջը ստորա•րված, ՚Ցուցմունքը •րված է իմ ձեռքով, իմ բառերից, ճիշտ է, որի համար ստորա•րություն, Կիրակոսյանՙ նշումով, հատոր 1 •.թ. 174-175/:
Այսպիսով նախաքննության սկզբում ամբաստանյալ Սուրեն Կիրակոսյանը երկու ան•ամ տարբեր օրերի ինքնամերկացնող ցուցմունքներ է տվել, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին, մանրամասն նկարա•րել դեպքը, հայնտել, թե ինչպես է Մ.Մինասյանի հետ նախապատրաստվել հանցանքը կատարելուն, իր 24.11.2016թվականի որպես կասկածյալի ցուցմունքում հայտնել է, որ •իտի, որ Միքոն բնակվում է Էրեբունիում` ավտոդպրոցի մոտի շենքերից մեկում, այնուհետև դատաքննությամբ ամբաստանյալը հայտարարում է, որ ինքը Մ.Մինասյանի հետ չի արարքը կատարել, այլ կատարել է ոմն Էդ•արի հետ` ՚Յախշՙ մականունով, որի մասին ասել է նաև նախաքննության ժամանակ քննիչին, սակայն քննիչն իրեն ասել է, որ Էդ•արն իր անունը խաբել է, նրա անուն ազ•անունը Միքայել Մինասյան է, որից ելնելով էլ ցուցմունքներում Էդ•արի փոխարեն Միքայել Մինասյանի անուն ազ•անունն է նշել, իրեն առերեսում չեն կատարել նախաքննության ընթացքում և չի տեսել Միքայելին, նրա հետ ՚բերդի բոքսերումՙ է ծանոթացել, իսկ մինչև հիմա այդ մասին չի հայտնել, քանի որ սպասել է դատական նիստի ժամանակ հայտնի: Վերո•րյալը դատարանին բերում է այն համոզման, որ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները մտացածին են, ընկերոջն օ•նելու նպատակ են հետապնդում, ամբաստանյալ Սուրեն Կիրակոսյանը ողջ նախաքննության ընթացքում իր ձեռքով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ է •րել, մանրամասն նկարա•րել է դեպքը, հայտնել է ՚Միքոյիՙ բնակության վայրը և նախաքննությամբ վարույթն իրականացնող մարմնին այնպիսի մանրամասներ է հայտնել, որոնք կարող էին միայն իրեն հայտնի լինել, այսինքն դրանց մասին նախաքննական մարմինն այդ պահին տեղյակ չէր կարող լինել: Հետևաբար ամբաստանյալ Սուրեն Կիրակոսյանի դատաքննական ցուցմունքը հիմնազուրկ է և անարժանահավատ, իսկ նախաքննական ցուցմունքները հիմնավոր, քանի որ դրանց համադրումը •ործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների և տվյալների հետ դատարանին բերում են այն համոզման, որ այդպիսիք լրացնում են ամբաստանյալների հանցավոր արարքի ամբողջական պատկերը:
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Միքայել Մինասյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ այսքան ժամանակ դատարան է •նում •ալիս, անորոշ վիճակ է, նույն ձևով այս տղայի հետ ծանոթացել է դատարանի բոքսերում: Չի ճանաչել Սուրեն Կիրակոսյանին, նրա հետ որևէ տեղ չի •նացել, որևէ ավազակային հարձակում չի կատարել, մեղադրական եզրակացությունում ինչ նշված է, նման դեպք չի եղել, ուղղակի քննչականում իրեն ներկայացրել են թուղթ, որտեղ •րված է եղել, որ ՚սենց-սենցՙ հանցա•ործություն է կատարվել և ասել են, որ ինքն է մեղավոր, հետո իրեն տարել են բանտ, այսինքն, քննչականում իրեն հարցաքննելու ժամանակ ներկայացրել են, որ իր դեմ ցուցմունք տվող կա: Քննիչը իրեն թելադրել է, ինքը •րել է, ասել է, որ իր անմեղությունն ապացուցվի իրեն բաց են թողնելու: Մինչև իր ցուցմունք տալն իրեն ասել են, որ իր վրա ինչ-որ մեկը ցուցմունք է տվել, դրանից հետո քննիչի թելադրանքով ինչ-որ բան է •րել: Նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալու ժամանակ մեղադրանքի որոշումը չի ընթերցել, իմացել է,որ ավազակային հարձակման մեջ է մեղադրվում: Մեղադրանքին ծանոթանալուց հետո չի •րել, որ իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչում, իր ցուցմունքը ինքն է իր ձեռքով •րել, թելադրել են ինքն էլ •րել է, ուղղակի հիմա լավ չի հիշում, թե ինչ է •րված: Իրեն երբ բռնել են ինքն արդեն դատական պրոցեսի մեջ է եղել, պատիժ է նշանակվել 6ամիս ազատազրկում: Ամբաստանյալի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ չի ընդունել իր մեղքը, ուղղակի ստիպողաբար այն աստիճան են հասցրել, թե վախեցնելով և, թե այնպես, որ 15տարի իբր տանելու են նստացնեն և ինչ ցուցմունք կա նրանք թելադրել են և ինքը •րել է, պաշտպանն էլ ներկա է եղել: Փորձաքննություն են նշանակել, իրենից արյուն են վերցրել, ինքն ասել է, որ մեկ ան•ամ էլ նշանակեն, հետո իրեն ասել են, որ •ենետիկականով իր արյունը համընկնում է: Իրեն չեն ծեծել, չեն խոշտան•ել, մի քանի ան•ամ քաղմաս է ընկել, դուրս եկել, չի կարող ասել, թե այս պահը ինչպես ստացվեց, իրեն ասել են, որ ուղղակի այսքանը •րում է, հետո իր անմեղությունն ապացուցվում է և իրեն բաց են թողնելու ու մինչև այսօր այս վիճակն է: Գրել է, համոզված է եղել, որ իր վրա ոչ մի բան չկա, ինքը չի ցանկացել, որ •րի այդ ամենը, չի կարող բացատրել, թե ինչ իրավիճակ է եղել, ուղղակի ստացվել է: Երեք ան•ամ էլ ցուցմունք է տվել և երեք ան•ամն էլ պաշտպանը ներկա է եղել, պաշտպանի մասնակցությամբ իրեն չեն ստիպել, ուղղակի մարդկայնորեն իրեն ասել են, որ այդ երեք տողը •րի /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Նախաքննությամբ, պաշտպանի ներկայությամբ 25.11.2016թվականին որպես կասկածյալ Միքայել Մինասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ քննիչի կողմից իրեն պարզաբանվել է կասկածյալի իր իրավունքներն ու պարտականությունները, դրանք իրեն պարզ են, ցանկանում է, որ իր շահերը պաշտպանի Սիրանուշ Հարությունյանը, ունի առողջական խնդիրներ կապված ողնաշարի, մաշկի, սրտի հետ, խնամքին ունի 3հո•ի` մայրը, քույրը և պապիկը: Իրեն առաջադրված կասկածանքի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ 2016թվականի նոյեմբերի 23-ին ժամը 21.00-ի սահմաններում Արաբկիր 53փողոցի 5-րդ տանից կատարել է ավազակային հարձակման փորձ, քանի որ որևէ բան չի հափշտակել: Դեպքի մյուս մանրամասների շուրջ ներկայումս չի ցանկանում ցուցմունք տալ և հարցերին պատասխանել /հարցաքննությունն ավարտված է յուրաքանչյուր էջը ստորա•րված, ՚Ցուցմունքս •րեցի անձամբ, ճիշտ է, որի համար ստորա•րում եմ, ստորա•րություն, Մինասյանՙ նշումով, հատոր 1 •.թ. 141/:
Պաշտպանի ներկայությամբ 26.11.2016թվականին որպես մեղադրյալ Միքայել Մինասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ քննիչի կողմից իրեն պարզաբանվել է մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները, ցանկանում է, որ իրեն պաշտպանի Սիրանուշ Հարությունյանը, իրեն պարզաբանվել է մեղադրանքի էությունը, դրանում իրեն մեղավոր է ճանաչում և հայտնում է, որ 2016թվականի նոյեմբերի 23-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր 53փողոցի 5-րդ տանից կատարել է ավազակային հարձակման փորձ, որի ժամանակ իր մոտ եղել է ծալովի դանակ, սակայն այդ դանակով տանը •տնվող երկու կանանց և տղամարդուն չի հարվածել, նման դիտավորություն չի ունեցել: Չի հիշում, թե որտեղ է նետել իր մոտ •տնվող դանակը, դիմակը, կպչուն ժապավենը և պլաստմասե խամուտները: Դեպքի վերաբերյալ այլ մանրամասներ չի հիշում, հիշելու դեպքում լրացուցիչ կպատմի, և քանի որ կատարվածի մյուս մանրամասները չի հիշում, այդ պատճառով չի կարող հարցերին պատասխանել: Կոնկրետ չի հիշում որքան ժամանակ է ճանաչում Սուրենին, ծանոթացել է հրապարակի ՚•ուդվինումՙ /հարցաքննությունն ավարտված է յուրաքանչյուր էջը ստորա•րված, ՚Ցուցմունքս •րեցի անձամբ, ճիշտ է, որի համար ստորա•րում եմ, ստորա•րություն, Մինասյանՙ նշումով, հատոր 1 •.թ. 161-162/:
Պաշտպանի ներկայությամբ 22.02.2017թվականին որպես մեղադրյալի լրացուցիչ Միքայել Մինասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի հետ որևէ կապ չունի, ավազակային հարձակում չի արել, հրաժարվում է հարցերին պատասխանելուց /հարցաքննությունն ավարտված է ստորա•րություն, Մինասյանՙ նշումով, հատոր 2 •.թ. 142/:
Այսպիսով նախաքննության սկզբում ամբաստանյալ Միքայել Մինասյանը երկու ան•ամª 25.11.2016թվականին և 26.11.2016թվականին, տարբեր օրերի, պաշտպանի մասնակցությամբ ինքնամերկացնող ցուցմունքներ է տվել, իրեն մեղավոր է ճանաչել, միայն նախաքննության վերջում և դատաքննությամբ հայտնել է, որ դեպքի հետ կապ չունի, ավազակային հարձակում չի կատարել, դատաքննությամբ նաև հայտնեց, որ չ•իտի, թե ինչու է նախաքննությամբ իրեն մեղավոր ճանաչել և նման ցուցմունքներ տվել, քննիչն իրեն ՚մարդկայնորենՙ խնդրել է և ինքն էլ •րել է: Վերո•րյալը դատարանին բերում է այն համոզման, որ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները մտացածին են ու քրեական պատասխանատվությունից ազատվելու նպատակ են հետապնդում, ամբաստանյալը ողջ նախաքննության ընթացքում պաշտպանի ներկայությամբ իր ձեռքով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ է •րել, նկարա•րել է դեպքը, հայտնել է, որ իր մոտ եղել է ծալովի դանակ, սակայն այդ դանակով տանը •տնվող երկու կանանց և տղամարդուն չի հարվածել, նման դիտավորություն չի ունեցել, չի հիշում, թե որտեղ է նետել իր մոտ •տնվող դանակը, դիմակը, կպչուն ժապավենը, պլաստմասե խամուտները: Այնուհետև նախաքննության վերջումª 22.02.2017թվականին, պաշտպանի ներկայությամբ իր ձեռքով ցուցմունք է •րել, որ դեպքի հետ որևէ կապ չունի: Դատարանն արձանա•րում է, որ ամբաստանյալ Միքայել Մինասյանի նախաքննական վերջին և դատաքննական ցուցմունքները հիմնազուրկ են և անարժանահավատ, իսկ նախաքննական սկզբնական ցուցմունքները հիմնավոր, քանի որ դրանց համադրումը •ործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների և տվյալների հետ դատարանին բերում են այն համոզման, որ այդպիսիք լրացնում են ամբաստանյալների հանցավոր արարքի ամբողջական պատկերը:
Ամբաստանյալների կատարած արարքը բացի նրանց խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Գայանե Բալյուզյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ նոյեմբերի 23-ին, ժամը 20:40-ից 20:45-ն ընկած ժամանակահատվածում •տնվել է տանը, տանն են եղել նաև եղբայրն ու մայրը: Տան ցանկապատի երկաթյա դուռը փակված էր ներսի կողմից` իր հետևի կողմի բռնակով, այն կողպված չէր: Տան բակի երկաթյա դարպասի դուռը բանալիով փակված չէր, այն փակված էր միայն փականով, որը հնարավոր է բացել միայն ներսի կողմից: Տան դուռը նույնպես բանալիով փակված չէր: Իրենք բոլորով •տնվել են տան մուտքի դռնից դեպի աջ կողմում •տնվող սենյակում, որտեղ դրված է փայտի վառարան և հեռուստացույց են դիտել: Այդ ժամանակ լսել է դռան ձայն, իրեն թվացել է, որ դուռը շատ կամաց բացվել է, սակայն ներս մտնող չի եղել, որևէ մեկը ձայն չի տվել և ինքը դուրս է եկել նշված սենյակից: Նշում է, որ այդ ժամանակ միայն վառված է եղել այդ սենյակի լույսը, որտեղ իրենք նստած են եղել, իսկ տան նախասրահի և մյուս սենյակների լույսերը անջատված վիճակում են եղել: Դուրս •ալով սենյակից` շարժվել են դեպի տան մուտքի դուռը, որը այդ ժամանակ •տնվել է ծածկված վիճակում և բացել է այն, որպեսզի տեսնի, թե ով կա դրսում կամ ով է դուռը բացել: Դուռը բացելուն պես փողոցի լույսը ներս է ընկել և այդ ժամանակ •լուխը դռնից դուրս հանելով ցանկացել է նայել դուրս, իսկ այդ պահին տան մուտքի դռան ձախակողմյան հատվածում •տնվող հյուրասենյակից մի երիտասարդ տղա արա•ությամբ դուրս եկավ, իրեն ներս է քաշել տուն և հրել տան դռան հետևի պատին, մի ձեռքով բերանը փակել և մի ձեռքով էլ պահել է զենքը և իրեն ասել է, որ ձայն չհանի, որ կսպանի եթե ձայն հանի: Այդ երիտասարդի •լխին եղել է սև •ույնի դիմակ` մասկա, երևացել է միայն աչքերն ու բերանը: Նա ունեցել է նիհարավուն կառուցվածք, ցածրահասակ և հա•ին որքան հիշում է եղել է սև •ույնի բաճկոն: Նրա ձեռքին •տնվել է սեռի •ույնի փայլուն ատրճանակ, իսկ ձեռքերին, որքան որ հիշում է ոչինչ հա•ած չի եղել: Երբ այդ անձնավորությունն իրեն հրել է պատին` բարձրաձայն •ոռացել է մայրիկին, որից հետո նա փակել է բերանը: Դրանից հետո ևս մեկ հո•ի նշված հյուրասենյակից դուրս եկավ և մոտեցել է իրեն և երկուսով սկսել են փակել բերանը: Այդ երկրորդը նույնպես դիմակով էր, նիհար կազմվածքով, որքան որ հիշում է հա•ին եղել է սև վերնազ•եստ: Այդ ժամանակ երկուսով իր բերանը փակած վիճակով և ատրճանակը •լխին պահած` իրեն հրելով ներս են տարել դեպի աջ կողմում •տնվող սենյակ, որտեղ •տնվել են նաև մայրը և եղբայրը: Նրանցից մեկը սենյակ տանելիս բռնել էր իր պարանոցից և ինքը չի կարողացել •լուխը շարժել, սակայն դիմադրել է նրանց: Երբ իրեն մտցրել են սենյակ` մայրիկը նստած է եղել բազմոցին, իսկ եղբայրը պառկած է եղել մահճակալին: Մայրիկն իրեն տեսնելով տեղից վեր է կացել, իսկ նրանցից մեկը մայրիկին հրել է, մայրն ընկել է բազմոցին և նա ասել է, որ ձայն չհանեն, թե չէ ՚երեքիդ էլ կփրթեմՙ: Այդ ժամանակ ինքը դուրս է պրծել մյուս երիտասարդի ձեռքից և վազել ու բարձրացել բազմոցի վրա, սկսել խփել պատուհանին և օ•նություն կանչել բարձր ձայնով: Մյուս դիմակավորված անձը, որի ձեռքերի մեջից ինքը դուրս էլ փախել, այդ ժամանակ վազել է դեպի եղբոր մոտ, ընկել նրա վրա և սկսել հարվածներ հասցնել եղբորը: Այդ ժամանակ մյուս անձնավորությունը զենքը ժամանակ առ ժամանակ պահել է իր և մոր ուղղությամբ և ասել, որ ձայն չհանեն: Այդ զենք պահած երիտասարդը եղբորը հարվածողին ասել է ՚թռանք, արա թռանքՙ: Այդ արտահայտությունները նա արել է մի քանի ան•ամ, որից հետո նրանք իրար հետևից վազելով դուրս են եկել սենյակից և դիմել են փախուստի: Այդ ժամանակ, երբ նրանք վազելով դուրս են եկել, եղբայրը մահճակալին նստած ասել է, որ ոտքը սրսկել են, որից հետո վազել է նրանց հետևից: Այդ ժամանակ ինքը դուրս չի եկել տանից, եղբայրը վազել է մինչև փողոց և ինքը նրան հետ է կանչել, որից հետո նա տուն է եկել, վախից տան դռները փակել է ու անմիջապես զան•ահարել ՀՀ ոստիկանության ՚1-02ՙ համարին և հայտնել կատարվածի մասին: Եղբոր հետևից երբ դուրս է եկել, այդ ժամանակ նա ասել է, որ նրանք փախել են դեպի ներքև: Նշում է, որ նրանց հեռանալուց հետո նշված սենյակի մահճակալի մոտ նկատել է թվով չորս հատ պոլիէթիլենային ամրակներ, որոնք դեպքի վայրի զննության ժամանակ վերցվել են: Այդ պահին լարված է եղել և չի հիշում իրեն հարված հասցնելու պահը, սակայն •լխի շրջանում ցավ է զ•ացել ձեռք տալու ժամանակ: Բացի նկարա•րված ատրճանակից այլ առարկա չի նկատել, սակայն իրեն թվում է, որ նրանցից մեկի ձեռքին ինչ-որ բան է եղել, քանի որ եղբոր ոտքը ծակել են, ինքը դա չի նկատել և չի կարող ասել, թե ինչ առարկա է եղել: Որևէ մեկի հետ պարտք ու պահանջի կամ լարված հարաբերությունների մեջ չեն •տնվում: Տանը մի քանի կտոր ոսկեղեն ունի, որը միշտ կրում է իր վրա և նմանատիպ այլ թանկարժեք իրեր չունի տանը պահած: Իրենց բնակարան մուտք •ործած անձանց ձայներն իրեն անծանոթ են եղել և նրանց որևէ մեկին չի նմանեցնում, սակայն ավելացնում է, որ եթե լսի ատրճանակով սպառնացող անձի ձայնը, ապա անպայման կճանաչի նրա ձայնը: Կրկնում է, նրանք այդ ողջ ընթացքում որևէ •ույքի պահանջ չեն ներկայացրել: Կարծում է, որ եղբոր և իր կողմից ցուցաբերած դիմադրությունը և իր •ոռոցները նրանց վախեցրել են և նրանք դիմել են փախուստի /հատոր 1 •.թ. 25-28, հատոր 2 •.թ.57-58, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով տուժող Ռիջինա Բալյուզյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թվականի նոյեմբերի 23-ին առավոտից •տնվել են տանը: Ժամը 20.00-ի սահմաններում իրենց բնակարանի աջ կողմում •տնվող սենյակի վառարանը վառել են և հեռուստացույց են դիտել: Որդինª Հովհաննեսը պառկած է եղել սենյակի աջ պատի տակ դրված մահճակալին և հեռուստացույց է դիտել, ինքը նստած է եղել մուտք դռան դիմաց դրված բազկաթոռին, իսկ Գայանեն նստած է եղել բազմոցին` վառարանի կողքը: Ժամը 20.40-ի սահմաններում Գայանեն ասել է, որ դռան ձայն է լսել և դուրս է եկել սենյակից, քիչ անց լսել է Գայանեի ձայնը, ով ՚մամա, մամաՙ է •ոռացել: Այդ պահին չի հասկացել, թե ինչ է կատարվում, քիչ անց տեսել է, որ երկու հո•ի Գայանեին իրենց առջև •ցած հրելով մտցրել են սենյակ, իսկ ինքը վախից քարացել էր: Այդ տղաների •լխին սև •ույնի դիմակ է եղել, նրանցից մեկը արծաթա•ույն ատրճանակը պահել էր Գայանեի •լխին, իսկ ձեռքով փակել էր բերանը: Մյուս դիմակավորված տղան, տեսնելով որդուն մահճակալին պառկած, հարձակվել է նրա վրա և փորձել է պլաստմասե ժապավենով կապել նրա ոտքերը և ձեռքերը: Իսկ ավելի ստույ•, երբ նրանք Գայանեին մտցրել են սենյակ, ինքը ոտքի է կան•նել, իսկ այդ տղաներից մեկը իրեն հրել է և •ցել բազմոցին, ապա հետո հարձակվել է որդու վրա և փորձել կապել նրան: Այդ ժամանակ Գայանեն դուրս է պրծել այդ երիտասարդի ձեռքից, որը իր վրա զենք էր պահել, Գայանեն բարձրացել է բազմոցի վրա և սկսել է հարվածել պատուհանին` բղավելով օ•նություն է կանչել: Այդ տղան զենքը պահել է Գայանեի վրա և և սպառնացել է, որ նա ձայն չհանի, հակառակ դեպքում երեքին էլ կմորթեն, կփրթեն: Դրանից հետո զենքը ձեռքին տղամարդը •ոռացել է ՚արա թռանքՙ և այդ ասելուց հետո նրանք երկուսը միասին վազելով դուրս են եկել սենյակից և փախուստի դիմել: Որդինª Հովհաննեսը վազել է նրանց հետևից, իսկ քիչ անց հետո եկել է և ասել, որ նրանք դարպասով դուրս են եկել և վազելով •նացել են դեպի ներքև: Ցանկանում է ավելացնել նաև, որ այն տղանը, որը փորձել է կապել որդուն, սենյակից դուրս •ալու ժամանակ իրեն հրել է և •ցել վառարանի կողքը, որից սեղանը շրջվել է և նա դիմել է փախուստի: Նշում է, որ երկու տղաներն էլ դիմակավորված են եղել, միայն աչքերի հատվածներն են կտրված եղել, միայն այն տղան, որը ատրճանակը պահել էր Գայանեին նկատել է, որ նա մեծ սև աչքեր ունի: Երկու տղաներն էլ նիհարավուն էին և երկուսն էլ մու• հա•ուստներով էին: Նրանց •նալուց հետո մահճակալի մոտ տեսել է 4հատ պլաստմասյա ժապավեններ: Ատրճանակի չափը չի կարող ասել, սակայն հստակ կարող է ասել, որ այն եղել է արծաթա•ույն, բացի ատրճանակը նրան ձեռքին այլ բան չի տեսել: Ինչպես արդեն նշեց, իրեն երկու ան•ամ հրել են և •ցել, որից ցավեր ունի մեջքի, ոտքի հատվածներում, իսկ ինչ վերաբերվում է աղջկան և որդուն, ապա ցանկանում է նշել, որ աղջիկը բողոքել է •լխի ցավերից, իսկ որդին ասել է, որ կտրող-ծակող •ործիքով հարվածել են իր ձախ ոտքին: Այդ տղաների ձայները իր մոտ չի տպավորվել: Նրանց կողմից որևէ •ույքային պահանջ չի եղել, միայն ասել են, որ ձայները կտրեն, չշարժվեն, իսկ այդ սպառնալիքները արտահայտել է ատրճանակով անձը /հատոր 1 •.թ. 38-40, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով տուժող Հովհաննես Բալուզյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թվականի նոյեմբերի 23-ին ժամը 20.00-ի սահմաններում, ինքը, մայրը և քույրը սենյակում հեռուստացույց են դիտել, ինքը պառկած է եղել սենյակի աջ կողմում •տնվող մահճակալին: Դրանից հետո երկու հո•ի` սև •ույնի դիմակներով Գայանեին հրելով մտցրել են սենյակ: Տեսել է, որ դիմակով տղաներից մեկը ատրճանակը դրել է քրոջ •լխին, իսկ քույրը օ•նություն է կանչել: Տղաներից մեկի ձեռքին եղել է սպիտակ տոպրակ, որը ձեռքին վազել է դեպի իրեն, տոպրակից ինչ-որ սպիտակ իր է հանել և ցանկացել է իրեն կապել: Ինքը թույլ չի տվել, որ նա իրեն կապի, իսկ նա ամբողջ ուժով ընկել է իր վրա, որից հետո նա տեսնելով, որ ինքը դիմադրում է և թույլ չի տալիս իրեն կապել, նա ինչ-որ սուր իրով հարվածել է իր ձախ ոտքին, սակայն ինքը չի հանձնվել և թույլ չի տվել, որ իրեն կապեն: Դրանից հետո ատրճանակով տղան ասել է ՚թռանքՙ և նա լսելով ընկերոջը միասին փախել են սենյակից, ինքը վազել է նրանց հետևից և տեսել է, որ նրանք դուրս են եկել տան մուտքի դռնից դեպի բակ և բակի դիմացի դռնից փախել են դեպի փողոցով ներքևի ձորի կողմը: Նշում է, որ այդ տղայի հարվածից վնասվածք է ստացել ձախ ոտքի հետևի շրջանում: Չի լսել, որ նրանք ինչ-որ բան պահանջեն, հնարավոր է պահանջած լինեն, սակայն ինքը լսած չլինի, քանի որ դիմադրել է մյուս տղային: Այդ տղաներին մանրամասն նկարա•րել չի կարող, միայն կարող է ասել, որ նրանք երկուսն էլ նիհարավուն են եղել: Հիշում է, որ նրանց երկուսի դիմակներին էլ սև •ույն է եղել, այլ բան չի հիշում: Մինչ այդ տղաների ներս •ալը, թե ինչպես է քույրը սենյակից դուրս եկել չի նկատել, քանի որ հեռուստացույց է նայել/հատոր 1 •.թ. 43-45, դատական նիստի արձանա•րություն/: Տուժող Գայանե Բալյուզյանի և մեղադրյալ Սուրեն Կիրակոսյանի առերես հարցաքննության մասին արձանա•րությամբ, որի ընթացքում Գ.Բալյուզյանը պնդել է նրանց տան վրա կատարված ավազակային հարձակման վերաբերյալ իր նախաքննական ցուցմունքները, իսկ Ս.Կիրակոսյանը ըստ էության ընդունել է ավազակային հարձակումը իր և Միքայել Մինասյանի կողմից կատարված լինելու հան•ամանքը /հատոր 1 •.թ. 198-200/:
Դեպքի վայրի զննության մասին արձանա•րություններով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր 53-րդ փողոցի 5-րդ տանից վերցվել են չորս հատ սպիտակ պոլիէթիլենային ամրակներ, իսկ տան հարակից ճանապարհից վերցվել է թափանցիկ կպչուն ժապավեն /հատոր 1 •.թ. 3-5, 54-55/:
Կասկածյալ Սուրեն Կիրակոսյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի լրացուցիչ զննության մասին արձանա•րությամբ այն մասին, որ Ս.Կիրակոսյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Արաբկիր 53-րդ փողոցի 5-րդ տունը և հատարարել, որ 23.11.2016թվականին Միքայել Մինասյանի հետ ավազակային հարձակման նպատակով մտել են նշված տուն: Ս.Կիրակոսյանը նաև մատնացույց է արել իրենց փախուստի ճանապարհը և ՚Հաղթանակիՙ զբոսայ•ում նրա մատնանշած հատվածներից հայտնաբերվել և վերցվել են սև •ույնի վերնազ•եստի թևի հատվածից պատրաստված դիմակ և ռետինե սպիտակ •ույնի բժշկական ձեռնոցներ /հատոր 1 •.թ. 90-92/:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3581եզրակացությամբ, այն մասին, որ Հովհաննես Բալյուզյանի մարմնական վնասվածքը` ձախ ազդրի միջին երրորդականի հետին մակերեսի կտրած-ծակած վերքի ձևով, պատճառվել է սուր կտրող-ծակող •ործիքով, հնարավոր է որոշմամբ և փորձաքննվողի կողմից նշված ժամկետում և հան•ամանքներում, որն առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում /հատոր 1 •.թ. 202-203/:
Դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 3151-16եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննության ներկայացված` Հովհաննես Բայլուզյանին պատկանող անդրավարտիքի և ներքնավարտիքի մակերեսներին հայտնաբերված մեկական վնասվածքները ծակած-կտրած բնույթի են, առաջացել են միաժամանակ` մեկ ներ•ործության արդյունքում և կարող էին պատճառվել ծակող-կտրող շեղբ ունեցող առարկայի կամ •ործիքի, հնարավոր է դանակի շեղբի ծակող-կտրող հատվածով հարվածելու արդյունքում / հատոր 2 •.թ. 102-103/:
Դատա•ենետիկական փորձաքննության թիվ 189 եզրակացությամբ այն մասին, որ ներկայացված` Սուրեն Կիրակոսյանի արյան նմուշից ԴՆԹ անջատվել է հետազոտված վեց •ենետիկական լոկուսներից վեցով: Ներկայացված Միքայել Մինասյանի արյան նմուշից ԴՆԹ անջատվել է հետազոտված վեց •ենետիկական լոկուսներից վեցով: Ներկայացված բրդյա վերնազ•եստի թևից պատրաստված դիմակի մակերեսի քսվածքի նմուշից ԴՆԹ անջատվել է հետազոտված վեց •ենետիկական լոկուսներից վեցով: Նշված ԴՆԹ-ն առաջացել է մեկ անձից և 99.99տոկոս հավանականությամբ համընկնում է Միքայել Մինասյանին բնորոշ ԴՆԹ-ի հետ: Ներկայացված ռետինե ձեռնոցի մակերեսից ԴՆԹ անջատվել է հետազոտված վեց •ենետիկական լոկուսներից վեցով: Նշված ԴՆԹ-ն առաջացել է մեկ անձից և 99.99 տոկոս հավանականությամբ համընկնում է Սուրեն Կիրակոսյանին բնորոշ ԴՆԹ-ի հետ /հատոր 2 •.թ. 52-55/:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված 4 հատ սպիտակ •ույնի պոլիէթիլենային ամրակներով, թափանցիկ կպչուն ժապավենով, սև •ույնի, վերնազ•եստի թևի հատվածից պատրաստված դիմակով, ռետինե սպիտակ •ույնի, բժշկական ձեռնոցներով և Հովհաննես Բալյուզյանի հա•ուստներով /հատոր 2 •.թ. 146-148/:
Դատարանը վերլուծելով և •նահատելով դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցները իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալներ Սուրեն Համլետի Կիրակոսյանը և Միքայել Գևոր•ի Մնասյանը կատարել են արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 175հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերի հատկանիշներին, հետևաբար նրանք պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվեն և պատիժ կրեն:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին): Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցա•ործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտան•ավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 61հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, որոշիչ հան•ամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցա•ործության, դրա առանձնահատկությունների, •ործի կոնկրետ հան•ամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքների բազմակողմանի •նահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրա•ործման հնարավորությունը:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Սուրեն Համլետի Կիրակոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք է համարում այն, որ նա իրեն մեղավոր է ճանաչել, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարածի համար:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 63հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով ամբաստանյալ Սուրեն Համլետի Կիրակոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանք է համարում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը:
Ամբաստանյալ Միքայել Գևոր•ի Մինասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 175հոդվածի 2-րդ մասով կատարված հանցա•ործության համար պատիժ է նախատեսվում ազատազրկումª վեցից տասը տարի ժամկետով:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի նշված հոդվածի սանկցիան հնարավորություն է տալիս դատարանին, ելնելով կոնկրետ հանցա•ործության հանրային վտան•ավորության բնույթից և աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակել արդարացի պատիժ` ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժաչափից:
Վճռաբեկ դատարանն իր 22.12.2011թվականի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11քրեական •ործով իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ՚(...) որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցա•ործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձա•անքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցա•ործության և քրեաիրավական ներ•ործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցա•ործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հան•եցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է նաև, որ արդարությանª որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդ•րկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հան•ամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցա•ործության հանրորեն վտան•ավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդ•ծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում: Պատժի անհատականացման սկզբունքի իմաստով դատարանի խնդիրն է հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կոնկրետ հանցակազմի սանկցիայի սահմաններում նշանակել կոնկրետ պատիժ: Կոնկրետ պատժի նշանակումը դատարանի համար խիստ կարևոր և պատասխանատու խնդիր է, որի լուծման համար մեծ նշանակություն ունի պատժի անհատականացման կար•ի և չափանիշների հարցը: Վերո•րյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ պատժի անհատականացումն անհրաժեշտ է դիտարկել երկու տեսանկյունից: 1) պատժի անհատականացում օրենքում: Վերջինս ենթադրում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի նորմերում արտահայտված ընդհանուր դրույթների առկայությունը, որոնք դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել հանցանք կատարած անձի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի սանկցիայի շրջանակներում պատիժ նշանակելիս: 2) պատժի անհատականացում դատարանում: Վերջինս ենթադրում է կոնկրետ անձի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս ՀՀ Քրեական օրենս•րքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերի դրույթների կիրառումª հաշվի առնելով հանցավորի անձի առանձնահատկությունները, հանցա•ործության կատարման հան•ամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները: ՀՀ Քրեական օրենս•իրքը չի բովանդակում բոլոր այն հան•ամանքների սպառիչ ցանկը, որոնք պետք է հաշվի առնվեն դատարանի կողմից կոնկրետ հանցա•ործության համար պատիժ նշանակելիս: Օրենս•իրքը, սակայն, դատարանին տալիս է պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներ, որոնց հիման վրա դատարանը կարող է նշանակել արդարության պահանջներին համապատասխանող պատիժ: Նշված չափանիշներն են` ա) հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը, ընդհանրապես, կոնկրետ հանցա•ործության կատարման հան•ամանքների տեսանկյունից մասնավորապես, բ) հանցավորի անձը, •) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները: Պատժի անհատականացման չափանիշներից առաջինինª հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանին ու բնույթին, Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ որոշման մեջ (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը, կետ 14): Սույն որոշման նախորդ կետում նշված և, համապատասխանաբար, Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ որոշման մեջ վերլուծվածª արարքի հանրային վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը սերտորեն կապված են պատժի անհատականացման երկրորդ չափանիշիª հանցավորի անձի հետ: Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ ՚Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտան•ավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութա•րող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հո•եբանական, սոցիալ-ժողովրդա•րական, քրեաբանական և քրեա-իրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ •նահատումը (ընտանեկան դրությունը, վարքա•իծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն)ՙ (տես Հազարապետ Ալբերտի Հարությունյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշումը): Զար•ացնելով մեջբերված դիրքորոշումըª Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ հանցանք կատարած անձի ուսումնասիրությունը մեծ դեր է խաղում պատիժ նշանակելու համար: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածի ¥՚Պատժի նպատակներըՙ) իմաստով պատժի նպատակը, սոցիալական արդարությունը վերական•նելուց բացի, դատապարտյալի ուղղումն է և նոր հանցա•ործությունների կանխումը, ուստի դատարանը պարտավոր է հան•ամանորեն հետազոտել անձի ինչպես կենսաբանական, այնպես էլ սոցիալական առանձնահատկությունները: Այս կապակացությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ շատ դեպքերում պատժի տեսակի և չափի վրա ազդում են հանցավորի սեռը, տարիքը, առողջական վիճակը: Պատժի անհատականացման երրորդ չափանիշը պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքներն են: Վերջիններիս Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07, Ռ.Խատոյանի վերաբերյալ 2007 թվականի մայիսի 4-ի թիվ ՎԲ-55/07, Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 1-ի թիվ ՎԲ-84/07, Դ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 և մի շարք այլ որոշումներում: Պատժի նշանակման մարդասիրության սկզբունքն ունի երկու կողմ, այն էª 1) մարդասիրություն հասարակության նկատմամբ, որի էությունը տուժողի, հասարակության և պետության շահերի պաշտպանությունն է: 2) մարդասիրություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ. դա նշանակում է մարդկային վերաբերմունք նրա անձի նկատմամբ, պատվի և արժանապատվության հար•ում, ֆիզիկական և բարոյական տանջանքների բացառում:Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի մարդասիրության սկզբունքի վերոնշյալ երկու կողմերը: Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքում ձևավորված, ինչպես նաև սույն որոշման 14-21-րդ կետերում շարադրված և զար•ացված իրավական դիրքորոշումների հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ Քրեական օրենս•րքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավա•իտակցությանը համապատասխան, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպª ուրվա•ծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելա•ույն և նվազա•ույն սահմաններըª ՀՀ Քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը •տնում է, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի Հատուկ մասի •րեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրա•րված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Վերո•րյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահան•ում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդ•ծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտան•ավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հան•ամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային •նահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածով նախատեսվածª պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (...)ՙ:
Վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները կիրառելովª Դատարանը հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալներին նպատակահարմար է պատժիչ դաստիարակչական ներ•ործության ենթարկել հասարակությունից մեկուսացնելու պայմաններում: Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ելնում է այն իրողությունից, որ օրենքի առաջնային պահանջը պատժի արդարացիությունն է, որըª որպես քրեական իրավունքի սկզբունք, ձևակերպված է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 10հոդվածում, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժը պետք է լինի արդարացի, անհրաժեշտ և բավարար նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունը կանխելու համար: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածի դրույթների համաձայն պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները: Դատարանը միաժամանակ հավաստում է, որ նշանակվող պատժի արդարացիության հարցը լուծելիս դատարանը ճիշտ է •նահատել •ործի բոլոր հան•ամանքները, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է տվյալ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Ընդ որում, պատիժ նշանակելիս դատարանն ուղեցույց է ընդունում նաև քրեական օրենքի դրույթն այն մասին, որ հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները /ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 61հոդվածի 3-րդ մաս/: Միաժամանակ նշված հան•ամանքների ամբողջությունը դատարանին հիմք է տալիս կիրառելու ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 175հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի ոչ խիստ տարբերակըª չափի իմաստով, արձանա•րելով, որ տվյալ պատժաչափը համաչափ է կատարած արարքին և բավարար պատժի նպատակներին հասնելու համար: Այդպիսի եզրակացության դատարանը •ալիս է հաշվի առնելով արարքի բոլոր փաստական ու քրեաիրավական բնութա•րերը:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 22հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª հանցա•ործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 67.1հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª հանցա•ործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելա•ույն պատժի կեսից:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին •ործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 15.12.2016թվականին Միքայել Գևոր•ի Մինասյանը ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 176հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6/վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 24.11.2016թվականից: 15.12.2016թվականի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք չի ներկայացվել /թիվ ԵԱՔԴ/0130/01/16 քրեական •ործ/:
Սույն քրեական •ործով հանցանքը ամբաստանյալ Միքայել Գևոր•ի Մինասյանը կատարել է նախքան իր նկատմամբ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 15.12.2016թվականին դատավճիռ կայացնելը: Հետևաբար առկա է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված վիճակ` հանցանքների համակցություն, ուստի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի կիրառմամբ պատիժը նշանակվում է պատիժների լրիվ կամ մասնակիորեն •ումարելու միջոցով:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2010թվականի օ•ոստոսի 27-ի ԵԷԴ/0124/01/09որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումըª ...ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցումը կարող է իրականացվել երկու եղանակովª 1.դատարանը, վերջնական պատիժ նշանակելով, նշանակված պատժից հանում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասըª պատժի սկիզբը հաշվելով այդ դատավճիռը կայացնելու օրվանից, 2.դատարանը, վերջնական պատիժ նշանակելով, հաշվակցում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասըª պատժի սկիզբը հաշվելով առաջին դատավճռով սահմանված ժամկետից: Թեև նշված երկու եղանակներից ցանկացածի ընտրության դեպքում նշանակված պատժի ժամկետները լրանալու առումով հետևանքները նույնն են` պատժի ժամկետները լրանալու օրերը համընկնում են, այնուհանդերձ, Վճռաբեկ դատարանը •տնում է, որ պատժի կրած մասը վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելու եղանակի ընտրությունը կարևորվում է նաև նրանով, որ կախված եղանակի ընտրությունից, կարող են վրա հասնել դատապարտյալի համար անբարենպաստ և նրա վիճակը վատթարացնող այլ իրավական հետևանքներ: Մասնավորապես, այն դեպքերում, երբ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի 6-րդ մասի կանոնները կիրառվում են այնպիսի անձի նկատմամբ, ով առաջին •ործով կայացված դատավճռից հետո անընդմեջ •տնվում է անազատության մեջ, ապա վերը նշված երկու եղանակներից առաջինի կիրառման դեպքում դատապարտյալի` պայմանական վաղաժամկետ ազատվելու իրավունքը ծա•ում է ավելի ուշ, քան այն դեպքում, երբ երկրորդ կանոնի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակված պատժի ժամկետի սկիզբը հաշվվում է առաջին դատավճռով սահմանված ժամկետից:
Ամբաստանյալ Սուրեն Համլետի Կիրակոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Միքայել Գևոր•ի Մնասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 169հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` սույն օրենս•րքի 168հոդվածի առաջին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա: Դատարանն իրավունք ունի դատապարտյալին լրիվ կամ մասնակի ազատել որպես պետության եկամուտ •անձվելիք դատական ծախսերը վճարելուց, եթե դատապարտյալն անվճարունակ է, կամ •ումարի •անձումը կարող է էապես ազդել դատապարտյալի խնամքի տակ •տնվող անձանց նյութական վիճակի վրա:
Քննության առնելով դատական ծախս հանդիսացող փորձա•ետների վարձատրության •ումարը ամբաստանյալներից բռնա•անձելու հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ դատապարտյալներին պետք է ազատել դատական ծախսերը վճարելուց, քանի որ նրանք անվճարունակ են:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված 4հատ սպիտակ •ույնի պոլիէթիլենային ամրակները, թափանցիկ կպչուն ժապավենը, սև •ույնի վերնազ•եստի թևի հատվածից պատրաստված դիմակը, ռետինե սպիտակ •ույնի բժշկական ձեռնոցները պետք է ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված Հովհաննես Բալյուզյանի հա•ուստները պետք է վերադարձնել վերջինիս տնօրինությանը:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սուրեն Համլետի Կիրակոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 175հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և դատապարտել ազատազրկման 6/վեց/տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 24.11.2016թվականից:
Խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Միքայել Գևոր•ի Մինասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 175հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և դատապարտել ազատազրկման 6/վեց/տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ •ումարել 15.12.2016թվականի ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0130/01/16 դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված 6/վեց/ամիս ժամկետով պատիժը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 7/յոթ/ տարի:
Պատժի սկիզբը հաշվել 24.11.2016թվականից:
Խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 4հատ սպիտակ •ույնի պոլիէթիլենային ամրակները, թափանցիկ կպչուն ժապավենը, սև •ույնի վերնազ•եստի թևի հատվածից պատրաստված դիմակը, ռետինե սպիտակ •ույնի բժշկական ձեռնոցները` ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված Հովհաննես Բալյուզյանի հա•ուստները` վերադարձնել վերջինիս տնօրինությանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ