ԵԱՔԴ/0026/01/17

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

«21» մարտի 2019թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) հետևյալ կազմով՝

նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Մաթևոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Հ.Արտաշեսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.Պետրոսյանի,
տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Ստեփանյանի,
ամբաստանյալներ Ա.Օսեյանի, Ս.Սիմոնյանի,
պաշտպաններ Ս.Ջաղինյանի, Կ.Աղաջանյանի,
թարգմանիչներ Ա.Մինասյանի, Ա.Հովհաննիսյանի,
Զ.Ստեփանյանի

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի՝ ծնված 1991 թվականի ապրիլի 25-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, բնակվող` ք.Երևան, Գյուլբենկյան փողոց, 36 շենք, բնակարան 10, որպես խափանման միջոց է ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,
2. Արթուր Գնելի Օսեյանի` ծնված 1990 թվականի հուլիսի 19-ին Գեղարքունիքի մարզում, ազգությամբ հայ, ՌԴ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, բնակվող` ք.Երևան, Ա.Խաչատրյան փողոց, 1-ին շենք, բնակարան 10, որպես խափանման միջոց է ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2016 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է 14824316 քրեական գործը:
Նույն օրը 14824316 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովսեփյանի վարույթ:
Քննիչ Հ.Հովսեփյանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 16-ի որոշմամբ «ՎՏԲ Հայաստան Բանկ» ՓԲ ընկերությունը 14124316 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետ Ա.Պողոսյանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ 14824316 քրեական գործով նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի ղեկավար է նշանակվել քննիչ Հ.Հովսեփյանը, ով նույն օրը քրեական գործն ընդունել է վարույթ:
2016 թվականի դեկտեմբերի 27-ին 14824316 քրեական գործով Արթուր Գնելի Օսեյանի և Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Քննիչի 2017 թվականի հունվարի 02-ի որոշումներով Արթուր Գնելի Օսեյանը և Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանը 14824316 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ներգրավվել են որպես մեղադրյալ:
2017 թվականի հունվարի 12-ին 14824316 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ քննիչ Ա.Այվազյանի վարույթ:
Քննիչ Ա.Այվազյանի 2017 թվականի փետրվարի 22-ի որոշումներով մեղադրյալներ Արթուր Օսեյանին և Սիմոն Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել են և նրանց կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի փետրվարի 24-ի որոշումներով Արթուր Գնելի Օսեյանի և Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` մեկ ամիս ժամկետով:
Քննիչի 2017 թվականի մարտի 01-ի որոշումներով մեղադրյալ Արթուր Օսեյանին առաջադրված մեղադրանքի մասը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, վերացվել է, վերջինս ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ.
[Արթուր Գնելի Օսեյանը] Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի բանկոմատը պայթեցնելու եղանակով ուրիշի գույքի` բանկոմատում առկա առանձնապես խոշոր չափի` 29.904.000 ՀՀ դրամ գումարը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնություն ձեռք բերելով մի խումբ անձանց` ընկերների` Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի և Էրիկ Սևադայի Հակոբյանի հետ, իրենց անձը և արտաքին հագուստը քողարկելու նկատառումներով հանցանքը կատարելու պահին հագնելու համար, 2016թ. դեկտեմբերի 12-ից 15-ն ընկած ժամանակահատվածում Էրիկ Սևադայի Հակոբյանի հետ Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում գտնվող «Երևան Սիթի» առևտրի կենտրոնից ձեռք են բերել սև գույնի պոլիէթիլենային տոպրակներ: Այնուհետև, 2016թ. դեկտեմբերի 16-ին` ժամը 04:00-ի սահմաններում, Էրիկ Հակոբյանի և Սիմոն Սիմոնյանի հետ միասին տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի բանկոմատի մոտ` իրենց հետ պայուսակով տանելով պայթեցման համար նախատեսված գործիքները: Այնուհետև, 04:23-ից 04:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արթուր Օսեյանը և Սիմոն Սիմոնյանը երկաթյա լինգի գործադրմամբ լայնացրել են նշված բանկոմատի գումար տրամադրելու համար նախատեսված պատուհանը և ռետինե խողովակները մալուխի հետ միասին մտցրել բանկոմատի պատուհանից ներս, որից հետո, բացելով ռետինե խողովակների մյուս ծայրերին միացրած ամիակի և գազի բալոնները, առաջացրել են գազի արտահոսք բանկոմատի մեջ: Այդ ժամանակ Էրիկ Հակոբյանը, մալուխի երկու ծայրերը միացնելով մարտկոցի դրական և բացասական լիցքերին, փորձել է պայթեցնել բանկոմատը և գաղտնի հափշտակել այդ պահին բանկոմատում առկա, առանձնապես խոշոր չափ հանդիսացող 29.904.000 ՀՀ դրամ գումարը, սակայն մի քանի անգամ փորձելուց հետո, տեսնելով, որ պայթյուն չի առաջանում, չբացահայտվելու և չբռնվելու նպատակով վերը նշված գործիքները թողել են դեպքի վայրում և հեռացել` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:(...)»:
Քննիչի 2017 թվականի մարտի 03-ի որոշմամբ մեղադրյալ Սիմոն Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքի մասը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, վերացվել է, վերջինս ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ.
[Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանը] Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի բանկոմատը պայթեցնելու եղանակով ուրիշի գույքի` բանկոմատում առկա առանձնապես խոշոր չափի` 29.904.000 ՀՀ դրամ գումարը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել մի խումբ անձանց` Էրիկ Սևադայի Հակոբյանի և Արթուր Գնելի Օսեյանի հետ: Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով 2016թ. դեկտեմբերի սկզբին, չպարզված օրերին, Էրիկ Հակոբյանի հետ Երևան քաղաքի «Փեթակ» և «Գնունի» առևտրի կենտրոններից ձեռք են բերել գազի և ամիակի բալոններ, էլեկտրական մարտկոց, ռետինե խողովակներ և մալուխ: 2016թ. դեկտեմբերի 16-ին` ժամը 04:00-ի սահմաններում, Էրիկ Հակոբյանի և Արթուր Օսեյանի հետ միասին տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի բանկոմատի մոտ` իրենց հետ պայուսակով տանելով բանկոմատի պայթեցման համար նախատեսված գործիքները, ինչպես նաև 2016թ. դեկտեմբերի 12-ից 15-ն ընկած ժամանակահատվածում Էրիկ Հակոբյանի և Արթուր Օսեյանի կողմից Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում գտնվող «Երևան Սիթի» առևտրի կենտրոնից գնված, իրենց անձը և արտաքին հագուստը քողարկելու նկատառումներով հանցանքը կատարելու պահին հագնելու համար նախատեսված պոլիէթիլենային տոպրակները: Այնուհետև` ժամը 04:23-ից 04:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արթուր Օսեյանի հետ երկաթյա լինգի գործադրմամբ լայնացրել են նշված բանկոմատի գումար տրամադրելու համար նախատեսված պատուհանը և ռետինե խողովակները մալուխի հետ միասին մտցրել բանկոմատի պատուհանից ներս, որից հետո, բացելով ռետինե խողովակների մյուս ծայրերին միացրած ամիակի և գազի բալոնները, առաջացրել են գազի արտահոսք բանկոմատի մեջ: Այդ ժամանակ Էրիկ Հակոբյանը, մալուխի երկու ծայրերը միացնելով մարտկոցի դրական և բացասական լիցքերին, փորձել է պայթեցնել բանկոմատը և գաղտնի հափշտակել այդ պահին բանկոմատում առկա, առանձնապես խոշոր չափ հանդիսացող 29.904.000 ՀՀ դրամ գումարը, սակայն մի քանի անգամ փորձելուց հետո, տեսնելով, որ պայթյուն չի առաջանում, չբացահայտվելու և չբռնվելու նպատակով վերը նշված գործիքները թողել են դեպքի վայրում և հեռացել` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:(...)»:
ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչ Ա.Այվազյանի 2017 թվականի մարտի 02-ի որոշմամբ 14824316 քրեական գործից մեղադրյալներ Էրիկ Սևադայի Հակոբյանի, Արթուր Գնելի Օսեյանի և Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի վերաբերյալ գործն անջատվել է առանձին վարույթում՝ որին շնորհվել է 62204817 համարը:
ՀՀ գլխավոր դատախազության հատկապես կարևոր գործերով քննության վարչության դատախազ Վ.Մկրտչյանը 2017 թվականի մարտի 09-ին հաստատել է 62204817 քրեական գործի մեղադրական եզրակացությունը և քրեական գործը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որտեղ ստացվել է 2017 թվականի մարտի 10-ին:
Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով քրեական գործը ԵԱՔԴ/0026/01/17 համարի ներքո մակագրվել և 2017 թվականի մարտի 13-ին հանձնվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին:
Դատավոր Ա.Մաթևոսյանի 2017 թվականի մարտի 13-ի որոշմամբ ԵԱՔԴ/0026/01/17 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի մարտի 28-ի որոշմամբ նշանակվել դատական քննության:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2017 թվականի մարտի 13-ի որոշումներով Արթուր Գնելի Օսեյանի և Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումն ընտրելու մասին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի փետրվարի 24-ի որոշումները բեկանվել են, մեղադրյալներ Արթուր Օսեյանի և Սիմոն Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացվել է և վերջիններս անհապաղ ազատվել են կալանքից:
2017 թվականի ապրիլի 07-ին Դատարանը Արթուր Օսեյանի և Սիմոն Սիմոնյանի նկատմամբ ԵԱՔԴ/0026/01/17 քրեական գործով խափանման միջոց է ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2019 թվականի մարտի 21-ի որոշմամբ «Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին ընդունված օրենքի 2-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 2-րդ կետի հիման վրա ԵԱՔԴ/0026/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ Էրիկ Սևադայի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է:


Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները և դրանց գնահատումը.
Ամբաստանյալներ Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանը և Արթուր Գնելի Օսեյանը նախաքննության ընթացքում իրենց մեղավոր չեն ճանաչել:
Սակայն դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Սիմոն Սիմոնյանը հայտարարեց, որ ընդունում է իրեն առաջադրված մեղադրանքը: Նշեց, որ հանցանքը կատարել են երեք ամբաստանյալներով: Իրենք կամավոր հրաժարվել են գործն ավարտին հասցնել, մինչդեռ այդպիսի հնարավորություն ունեցել են և խոչընդոտող հանգամանք ևս առկա չի եղել: Ըստ ամբաստանյալի`իրենց արարքը եղել է անմիտ, կատարել են պահի ազդեցության տակ: Ամբաստանյալ Ս.Սիմոնյանը նշեց նաև, որ զղջում է կատարած արարքի համար:
Դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Արթուր Օսեյանը ևս հայտարարեց, որ ընդունում է իրեն առաջադրված մեղադրանքը: Նշեց, որ հանցանքը կատարել են երեք ամբաստանյալներով: Ունեցել են նաև բենզինի միջոցով բանկոմատը պայթեցնելու տարբերակ, սակայն նման քայլի չեն դիմել: Նշեց, որ զղջում է կատարած արարքի համար և խնդրեց իր նկատմամբ մեղմ վարվել: Հայտարարեց, որ հրաժարվում է դեպքի վերաբերյալ մանրամասնություններ ներկայացնելուց և չի ցանկանում պատասխանել առաջադրվող հարցերին:
Ամբաստանյալներն օգտվելով իրենց իրավունքից` հրաժարվեցին ցուցմունք տալ:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներով, որի համաձայն՝ նախաքննության ընթացքում մեղադրյալի տված ցուցմունքների (...) հրապարակումը (...) թույլատրվում է, եթե ամբաստանյալը հրաժարվում է դատական քննության ժամանակ ցուցմունքներ տալ մեղադրանքի էության մասին, որոշում կայացրեց հրապարակելու ամբաստանյալներ Սիմոն Սիմոնյանի և Արթուր Օսեյանի նախաքննական ցուցմունքները:
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Սիմոն Սիմոնյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ գողության փորձի հետ որևէ առնչություն չունի: Կոնկրետ չի կարող վերհիշել, թե 2016 թվականի դեկտեմբերի 16-ին որտեղ է եղել, սակայն այդ օրը սովորականի պես զբաղվել է առօրյա գործերով: Նաև չի կարող վերհիշել, թե այդ օրն իր ծանոթներից ում է հանդիպել: Չի հիշել, թե որտեղ է գտնվել 2016 թվականի դեկտեմբերի 15-ի երեկոյան: Պետք է կամ տանը եղած լինի, կամ քաղաքի ժամանցի վայրերից մեկում կամ էլ Երևան քաղաքի Մերգելյան փողոցում գտնվող իր գրասենյակում: Պայթուցիկ սարքերից գլուխ չի հանում և չգիտի, թե իր ծանոթներից ով ունի այդպիսի սարք: Որևէ պայթուցիկ սարքի մասին գաղափար չունի: Քանի որ չի հիշում 2016 թվականի դեկտեմբերի 16-ի առօրյան, չի բացառում, որ այդ օրը Բաղրամյան փողոցով անցած լինի, սակայն կոնկրետ այդ հասցեում լինելու որևէ պատճառ չի ունեցել: Առհասարակ որևէ բանկոմատ չի պայթեցրել և դրա կարիքն էլ չի ունեցել, պատկերացում չունի, թե ով է պայթեցրել Բաղրամյան 56 հասցեում գտնվող բանկոմատը: Հայտնել է, որ Էրիկ Հակոբյանի հայտնած տեղեկությունները` կապված բանկոմատից հափշտակություն կատարելու հետ իր առնչության մասին, սուտ են, վերջինս իրեն զրպարտում է: Ինքը ոչ նրա և ոչ էլ որևէ անձի հետ երբեք պայմանավորվածություն չի ունեցել բանկոմատից հափշտակություն կատարելու շուրջ և դրա հետ կապված իր կողմից նախապատրաստական քայլեր չեն կատարվել և երբեք բանկոմատից հափշտակություն կատարելու համար որևէ արարք չի կատարել: Երբեք որևէ մեկի հետ նախնական համաձայնության չի եկել և գողություն կամ գողության փորձ չի կատարել:
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արթուր Օսեյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2016 թվականի դեկտեմբերի 27-ին իրեն տանից բերման են ենթարկել և ժամեր շարունակ պահել ոստիկանությունում, որից հետո քրեական գործով տվել են կասկածյալի կարգավիճակ` չներկայացնելով կասկածանքի վերաբերյալ որևէ փաստական հանգամանք: Նաև անհասկանալի է, թե ինչ փաստական հանգամանքների հիման վրա է իրեն առաջադրվել մեղադրանք նախնական համաձայնություն ձեռք բերելու համար, երբ ինքը Հայաստանի Հանրապետություն է եկել 2016 թվականի դեկտեմբերի 12-ին` ծնողի մահվան տարելիցի առթիվ: Ընտանիքի հետ չի եկել, քանի որ շտապ պետք է հետ վերադառնար Մոսկվա: Անհասկանալի է, թե երբ, որտեղ և ինչ հանգամանքների շուրջ է նախնական համաձայնություն ձեռք բերել Սիմոն Սիմոնյանի և Էրիկ Հակոբյանի հետ: 2016 թվականի դեկտեմբերի 12-ին բացակայել է Երևանից, եղել է Գեղարքունիքի մարզում, որպիսի պայմաններում 2016 թվականի դեկտեմբերի 12-ին տեղի ունեցած դեպքին իր առնչությունը չի կարող իրականություն լինել: Իրեն մեղսագրվել է արարք, որը չի կատարել:
Դատական նիստի ընթացքում վկա Արթուր Վրույրի Խաչատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանում է «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի Հյուսիսային պողոտայի մասնաճյուղի կառավարիչ: Նախկինում հանդիսացել է Երևանի Բաղրամյան պողոտայի 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի մասնաճյուղի կառավարիչ: Ամբաստանյալներին չի ճանաչում: Առավոտյան ժամը 08:30-ին աշխատանքի գնալու ժամանակ նկատել է բանկոմատին ամրացված բալոններ, ռետինե խողովակներ, մտածել է, որ հնարավոր է դա կատարված լինի իրենց տեխնիկական բաժնի աշխատակիցների կողմից: Չիմանալով հանցագործության դեպքի մասին, զանգահարել է բանկի տեխնիկական բաժին, ովքեր որ սպասարկում են բանկոմատը, հարցնելու համար, թե ովքեր են աշխատանքներ իրականացնում, պարզվել է, որ վերջիններս արդեն տեղյակ են և իրեն տեղեկացրել են, որ գողության փորձ է տեղի ունեցել: Դրանից հետո դիմել է ոստիկանություն: Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը եղել է ճշմարտացի, իր վրա ազդեցություն չի գործադրվել: Հետագայում լուրերից է տեղեկացել, թե ովքեր են կատարել հանցագործությունը: Կոնկրետ չի կարող հիշել, թե դեպքից քանի օր առաջ է վերջին անգամ լիցքավորվել բանկոմատը, կարծում է՝ ամենաշատը 10 օր առաջ:
Դատական նիստի ընթացքում Գագիկ Գեորգիի Վարդանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալներ Արթուր Օսեյանին և Սիմոն Սիմոնյանին չի ճանաչում: Աշխատել է «Մետրո» տաքսի ծառայությունում` որպես վարորդ: Օրն ու ժամ չի կարող հիշել, երբ ծառայության կարգավարը խնդրել է 5 րոպեով ներկայանալ օֆիս: Երբ գնացել է օֆիս` երեքից չորս անձ իրեն նստեցրել են ավտոմեքենան և տեղափոխել ոստիկանություն: Հարցրել են, թե դեպքի ժամանակահատվածում որտեղ է եղել և ինչ է արել: Պատասխանել է, որ թոշակառու մարդ է և հիշողությունը լավ չէ: Չի կարող ամեն մի պատվիրատուի հիշել: Դրանից հետո սպառնացել են պոկել ձեռքն ու ոտքը: Այնուհետև բաց են թողել: Որոշ ժամանակ անց հրավիրել են ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն: Իր նկատմամբ բռնության սպառնալիքները կապված են եղել իրենից ցուցմունք վերցնելու հետ: Իրեն ասել են, որ մատնացույց անի անձանց, որոնց ինքը չի ճանաչել: Որպեսզի իր նկատմամբ բռնություն չգործադրեն, մատնացույց է արել նրանց, սակայն մտածել է` հետագայում, երբ գործը կգնա դատարան, դատարանում կպատմի ճշմարտությունը: Նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում, սակայն չի հիշում, որ գրավոր ցուցմունք տված լինի: Գրավոր ցուցմունք չի տվել, միայն ստորագրել է ցուցմունքի տակ, մտածել է, որ ավելի լավ կլինի, որ նախաքննության մարմինը գրի առնի իր փոխարեն: Ինքը չի առաջարկել, որ անձամբ գրի ցուցմունքը: Իրեն անհրաժեշտ է եղել, որպեսզի քննիչը գրի առներ: Իրեն սպառնացել է 3-4 անձ, ովքեր չեն ներկայացել, ինքն էլ չի պահանջել, որպեսզի նրանք ներկայանան: Հատուկ քննչական ծառայությունում ցուցմունք տալու ժամանակ եղել են ինքն ու քննիչը: Չգիտի, թե ինչ ցուցմունք է տվել, այն չի կարդացել, առանց կարդալու ստորագրել է դրա տակ: Իրեն ասել են, որ ստորագրի, ինքը հարցրել է, թե ինչի համար է ստորագրում, ասել են, որ ստորագրի հետո կիմանա: Վախեցնելով, ֆիզիկական ուժ գործադրելով ստիպել են ստորագրել: ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության քննիչն իրեն հարվածել է, որպեսզի ինքը ստորագրի: Ինքը չի ցանկացել ստորագրել: Այնուհետև ստորագրել է, մտածել է, որ դատաքննության ընթացքում կասի, որ ոչինչ չգիտի, ոչինչ չի տեսել և ոչինչ չի լսել: Նախկինում իրավապահ մարմինների հետ առնչվել է, նախկինում դատապարտված է եղել: Քննիչի կողմից իրեն հարցաքննելու կարգը չի պարզաբանվել: Իրեն անհրաժեշտ է եղել, որ անվնաս քննիչի մոտից դուրս գա: Ցուցմունքում իր միտքը շարադրված չէ, այժմ դատարանում հայտնում է ճշմարտությունը, ամբաստանյալներին ոչ տեսել և ոչ էլ նրանց մասին լսել է: Իրեն ուղղորդել են 3-4 անձ, որոնցից մեկը եղել է քննիչը, իրեն ոչ ոք չի ներկայացել: Պնդում է, որ ոստիկաններն ու քննիչն ուղղորդել և բռնություն են կիրառել իր նկատմամբ: Չի հիշում, որ ՌԴ-ում պատիժ կրելու մասին իր որևէ ուղևորի պատմած լինի: Չի կարող ասել, թե որտեղից է պաշտպանական կողմին հայտնի դարձել այդ մասին: Հիշում է, որ իրեն ասել են, թե Արամ Խաչատրյան 1 հասցեից ինչ-որ անձանց տարել է Զեյթուն թաղամաս, որտեղ միացել է ևս մեկ անձ և նրանց տեղափոխել է Դավթաշեն: Սակայն, քանի որ օրական ունենում է 30-40 պատվեր, չի կարող հիշել այդ դեպքի մասին: Իրեն ասել են, որ սև պայուսակով երկու անձ են եղել: Չգիտի, թե իր նախաքննական ցուցմունքում ինչ է գրված:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վկա Գագիկ Վարդանյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ` Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներով, որոշում կայացրեց հրապարակել վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները:
Նախաքննության ընթացքում վկա Գագիկ Վարդանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Մետրո» տաքսի ծառայությունում` որպես վարորդ: 2016 թվականի դեկտեմբեր ամսվա կեսերին, կոնկրետ օրը չի հիշել, սակայն գիշերը ժամը 03:00-ի սահմաններում տաքսի ծառայության կարգավարը ավտոմեքենայում առկա կապի միջոցով տեղեկացրել է, որ առկա է պատվեր և պետք է մոտենա Ա.Խաչատրյան փողոցի թիվ 1 հասցե: Մի քանի րոպե անց հասնելով նշված հասցե` հանդիպել է փողոցում կանգնած 25 տարեկան մի երիտասարդի, ով նստելով մեքենայի առջևի հատվածում` պատվիրել է շարժվել դեպի Երևանի Զեյթուն թաղամաս: Երբ ցանկացել է շարժվել, պատվիրատուն ասել է, որ այլ նստող էլ կա, ետ է շրջվել և տեսել, որ ավտոմեքենայի հետնամասում նստել է գրեթե նույն տարիքի, առաջինից համեմատաբար ցածրահասակ երիտասարդ մի այլ տղա, ով սափրված չի եղել և ձեռքին ունեցել է սև գույնի, երկարավուն սպորտային պայուսակ: Պայուսակի պարունակությունը չի տեսել, սակայն հասկացել է, որ դրանում առկա են եղել ծանր առարկաներ: Երկրորդ երիտասարդի նստելուց հետո ընթացել է դեպի Զեյթուն թաղամաս: Ճանապարհին պատվիրատուները միմյանց հետ զրուցել են անհիմն ռիսկով կատարված խաղադրույքներից: Ինքը նրանց հետ զրույցի չի բռնկվել: Հասնելով «Լամբադա» կամրջի մոտ` հարցրել է, թե Զեյթուն թաղամասի կոնկրետ որ հատվածն է անհրաժեշտ գնալ, ինչին պատասխանել են, որ ընթանա Զեյթունի «14-ի կռուգ» կոչվող տարածք: Մինչ կհասներ երիտասարդների կողմից նշված տարածք` չհասած գրեթե 500 մետր հեռավորության վրա, ետևի նստատեղին նստած երիտասարդը զանգահարել է մեկ այլ անձի ու ասել. «Ախպեր ստեղ ենք, դե արի»: Տեղ հասնելուն պես 1-2 րոպե սպասելուց հետո իրենց է մոտեցել նրանց տարիքի մեկ այլ անձ, ով ևս նստել է ավտոմեքենայի հետևի նստատեղին, որից հետո իր կողքին նստած տղան, ինչպես նաև հետևի նստատեղին նստած թրաշով տղան պատվիրել են գնալ Դավթաշեն: Կոմիտասի պողոտայում մի պահ պատվիրել են, որպեսզի ավտոմեքենան վարի դեպի օդանավակայան, ինքն էլ ասել է, որ այդ դեպքում պետք չի թեքվել դեպի Դավթաշեն, այլ ուղիղ ճանապարհով շարունակեն, սակայն վերջիններս ասել են, որ դեռ շուտ է և սկզբից մեքենան վարի դեպի Դավթաշեն: Դավթաշենի կամուրջն անցնելուց հետո պահանջել են, որ թեքվի դեպքի աջ` Եղվարդի խճուղի` Զովունի գյուղի ուղղությամբ: «Պալկովնիկի օբյեկտ» կոչվող հացատունը գրեթե 500-600 մետր անցնելուց հետո իր կողքի նստած տղան պահանջել է թեքվել դեպի ձախ` Դավթաշենի բնակելի շենքերի ուղղությամբ: Այդ ընթացքում երիտասարդները միմյանց հետ զրուցել են, որ դեռ շուտ է օդանավակայան գնալու համար, իրենց հետևից նոր մեքենա պետք է գա, որով էլ պետք է գնան օդանավակայան: Չհասած բնակելի շենքերի բակ` տղաների պահանջով կանգնեցրել է մեքենան, իր կողքին նստած երիտասարդը վճարել է գումարն ու բոլորն իջել են ավտոմեքենայից: Ինքը հեռացել է ու այլևս այդ երիտասարդներին չի տեսել: Հայտնել է նաև, որ աշխատում է ոչ թե ամեն օր, այլ` օրը մեջ: Գիշերները պատվերներ շատ քիչ են լինում` 3-4-ը: Պատվերի մանրամասնությունները մտաբերել է այն պատճառով, քանի որ գիշերվա ուշ ժամերին պատվերներ շատ քիչ են լինում, բացի այդ, հետևի նստատեղին նստած թրաշով տղայի հեգնական ու գողական խոսելաձևը տպավորվել է իր մոտ: Հայտնել է նաև, որ նշված պատվերի ժամանակ իր կողքի նստատեղին նստած պատվիրատուն եղել է 2-րդ անգամ անձի ճանաչում քննչական գործողության ժամանակ իր կողմից նշված անձը:
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վկա Գագիկ Վարդանյանը հայտնեց, որ քրեական գործում առկա գրավոր ցուցմունքների ձեռագիրը, հավանաբար, իրենն է: Այդ ցուցմունքներն իրականությանը չեն համապատասխանում: Նախաքննության ընթացքում ինքն ասել է, որ ոչինչ չի հիշում, սակայն քննիչն սկսել է իրեն թելադրել:
Անդրադառնալով վկա Գագիկ Վարդանյանի դատաքննական ցուցմունքին՝ դատարանը գտնում է, որ այն արժանահավատ չէ: Դատարանի գնահատմամբ՝ վկա Գագիկ Վարդանյանի կողմից նման ցուցմունք տալը պայմանավորված է ոչ միայն սույն քրեական գործով ամբաստանյալներին քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից ազատելու ցանկությամբ, այլ նաև պայմանավորված վերջինիս անձով, նաև՝ իրավապահ համակարգի նկատմամբ ունեցած ոչ բարյացակամ վերաբերմունքով:
Վկա Արտակ Պետրոսյանը դատական նիստի ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ մասնագիտությամբ ստոմատոլոգ է: Ամբաստանյալներին չի ճանաչում: Հայրը զբաղվում է ամիակի բալոնների (թթվածին) լիցքավորմամբ: Գործի քննությունից տեղեկացել է, որ իրենց մոտից ձեռք է բերվել թթվածին: Քանի որ հայրը տարիքն առած է, ինքը պարբերաբար օգնում է նրան: Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանը, պնդում է այն: 099-16-19-99, 094-48-44-04 և 096-00-00-21 հեռախոսահամարներից իր հեռախոսահամարին հեռախոսազանգ ունենալը պայմամավորում է այն հանգամանքով, որ համացանցի «Լիստ.ամ» կայքում թթվածնի լիցքավորման վերաբերյալ տվել է համապատասխան հայտարարություն և չի բացառում, որ այդ հեռախոսահամարներից ունեցած հեռախոսազանգերը կապված լինեն այդ հայտարարության հետ: Հայտարարության մեջ նշված է իր 099-04-84-04 հեռախոսահամարը: Կոնկրետ այս դեպքի առնչությամբ լիցքավորման փաստ չի կարող հիշել, պատահում է, որ բալոնը թողնում են լիցքավորման համար և հետո գալիս վերցնում են, հաճախորդի հետ շփում չեն ունենում: Օրական սպասարկում են մոտ 10-15 անձի: Ամբաստանյալներին լիցքավորման հետ կապված չի տեսել, սակայն չի բացառում, որ իրենք ամբաստանյալներին ծառայություն մատուցած լինեն:
Դատական նիստի ընթացքում վկա Կարեն Սևադայի Հակոբյանը հայտարարեց, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Էրիկ Սևադայի Հակոբյանի եղբայրը և օգտվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածով նախատեսված իր իրավունքից` հրաժարվեց ցուցմունք տալ իր եղբոր դեմ:
Դատարանում հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Կ.Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքը:
Նախաքննության ընթացքում վկա Կարեն Սևադայի Հակոբյանին պարզաբանված է եղել, որ իրավունք ունի ցուցմունք չտալ իր, ամուսնու և մերձավոր ազգականի դեմ: Վկա Կ.Հակոբյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2016 թվականի դեկտեմբերի 15-ի լույս 16-ի գիշերը, երբ տանը քնած է եղել, զգացել է, որ եղբայրը` Էրիկ Հակոբյանը, առանց որևէ խոսք ասելու տանից դուրս է եկել: Իր 098-44-54-44 հեռախոսահամրից զանգահարել է եղբոր 094-48-44-04 հեռախոսահամարին, որպեսզի պարզի, թե այդ ուշ ժամին ուր է գնում: Էրիկը հայտնել է, որ գնում է օդանավակայան` ինչ որ մեկին ճանապարհելու նպատակով: Որևէ այլ խոսակցություն իրենց միջև չի եղել: Առավոտյան, երբ արթնացել է, որ գնա աշխատանքի, Էրիկը տանը քնած է եղել: Երևանի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի բանկոմատից պայթեցման եղանակով գումար հափշտակելու փորձի վերաբերյալ տեղեկություններ չունի:
Ամբաստանյալ Էրիկ Հակոբյանը դատաքննության ընթացքում հայտարարեց, որ պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքը, միաժամանակ դատաքննության ընթացքում խուսափեց դեպքի մանրամասները պատմելուց:
Դատարանում հրապարակվեց և հետազոտվեց ամբաստանյալ Էրիկ Սևադայի Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ Սիմոն Սիմոնյանը և Արթուր Օսեյանը, ում բոլորը Նարեկ են անվանում, հանդիսացել են կնոջ քեռու որդու` Ռաֆիկ Կոգանյանի ընկերները, որոնց հետ ինքը ևս գտնվել է ընկերական հարաբերությունների մեջ։ 2016թ. նոյեմբերի վերջին կամ դեկտեմբերի սկզբին հերթական հանգամ հանդիպել է Սիմոն Սիմոնյանին, ում հետ զրուցել են բանկերի բանկոմատներից պայթեցման եղանակով հափշտակություններ կատարելու թեմայով։ Սկզբում ունեցել են ընդհանրական զրույց, ապա պայմանավորվել են հետաքրքրվել բանկոմատներից հափշտակություն կատարելու մեխանիզմների վերաբերյալ, որպեսզի իրենք էլ կատարեն հափշտակություն ու այդ ճանապարհով կարողանան գումար ձեռք բերել։ Ինքն ու Սիմոն Սիմոնյանը եկել են եզրակացության, որ բանկոմատից հափշտակություն կատարելու ամենալավ եղանակը դրա պայթեցումն է։ Հանդիպմանը հաջորդած մեկ-երկու օրերի ընթացքում Սիմոնի հետ իրենց բջջային հեռախոսներով մուտք են գործել համացանցի «Յութուբ» կայք, որտեղ համապատասխան տողում նշել են իրենց անհրաժեշտ տեղեկության հարցումը, մասնավորապես, ռուսերեն լեզվով և լատինատառ գրել են. «ինչպես պայթեցնել բանկոմատը» և նմանատիպ այլ ձևակերպումներ, որոնց արդյունքում բացվել են տեսանյութեր, որոնցում պարզ տեսանելի է եղել, թե ինչ մեխանիզմներով են կատարվում պայթեցման եղանակով բանկերի բանկոմատներից գումարների հափշտակությունները։ Տեսահոլովակները դիտել է ինչպես Ս.Սիմոնյանի հետ, այնպես էլ առանձին եղած ժամանակ։ Դրանք դիտել է հետագայում ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իր մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված «Ասուս» ֆիրմայի բջջային հեռախոսով։ Նշել է, որ այդ բջջային հեռախոսը երկքարտանի է, որում շզտագործել է 094-48-44-04 և 099-16-19-90 հեռախոսահամարները։ Տեսահոլովակները դիտելով ինքն ու Սիմոնը որոշակի գիտելիքներ են ձեռք բերել բանկի բանկոմատները պայթեցնելու մասին, սովորել են պայթեցումն իրականացնելու համար բոլոր անհրաժեշտ գործողությունների հերթականությունն ու նկարագրությունը, հասկացել են, որ այդ ամենն իրականացնելու համար իրենց անհրաժեշտ են գազի և ամիակի բալոններ, ռետինե խողովակներ, մալուխ, էլեկտրական մարտկոց։ Հասկացել են նաև, որ ամիակի և գազի բալոններին անհրաժեշտ է ամրացնել ռետինե խողովակների մեկական ծայրերը, որոնց մյուս ծայրերը պետք է մտցվեն բանկոմատի մեջ։ Դրանց պետք է ամրացվեն նաև երկլարանի մալուխի մետաղական երկու ծայրերը, որոնց մյուս ծայրերը պետք է միացվեն հեռվում գտնվող էլեկտրական մարտկոցի դրական և բացասական լիցքերի ելուստներին, որի արդյունքում առաջացած էներգիայից մալուխի՝ բանկոմատում գտնվող մետաղական ծայրերին պետք է առաջանա կայծ, ինչի հետևանքով բանկոմատում լցված գազի շնորհիվ պիտի առաջանա պայթյուն։ Նկատել են, որ բանկոմատի մեջ մտցված ռետինե խողովակների ծայրերը պետք է փաթաթվեին կտորով, որպեսզի բանկոմատից գազի արտահոսք տեղի չունենա։ Նշված մեխանիզմով պայթեցման հանգամանքը մի քանի անգամ քննարկել է Սիմոնի հետ, որպեսզի իրենց կողմից որևէ վրիպում թույլ չտրվի։ Հետո որոշել են ձեռք բերել անհրաժեշտ առարկաները, բայց, քանի որ իր մոտ գումար չի եղել, որոշել են, որ գնումների ծախսերը պետք է կատարի Սիմոնը։ 2016թ. դեկտեմբերի սկզբին, հստակ օրը չի հիշել, ժամը 14.00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է տանը, իրեն է զանգահարել Սիմոնը և հայտնել, որ գալիս է իր հետևից, որպեսզի գնան և միասին գնեն անհրաժեշտ պարագաները։ Իր հիշելով՝ Սիմոնն իրեն զանգահարել է 077-30-90-80 հեռախոսահամարից։ Մոտ 30 րոպեից իրենց բակից Սիմոնի «Վոլկսվագեն» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևանի Վարդանանց փողոցում գտնվող «Գնունի» շուկա: Միասին իջել են ավտոմեքենայից ու մոտ 30 րոպեի ընթացքում շուկայի տարբեր վաճառողներից գնել են ամիակի բալոնը, ռետինե խողովակն ու մալուխը։ Գնած ապրանքը տեղավորել են Սիմոնի ավտոմեքենայի բեռնախցիկում, որից հետո միասին գնացել են Երևանի «Փեթակ» առևտրի կենտրոն, որտեղից Սիմոնը գնել է էլեկտրական մարտկոց, որը նույնպես դրել են նրա ավտոմեքենայի բեռնախցիկում։ Գնումներից մեկ կամ երկու օր անց ինքն ու Սիմոնը մտել են համացանցի «Լիստ.ամ» կայք, որտեղից ամիակի գազաբալոն լիցքավորող անձի տվյալներ գտնելուց հետո, իր 094-48-44-04 հեռախոսահամարով զանգել է վերջինիս։ Պատասխանել է մի տղամարդ, ով բացատրել է, թե որտեղ է կատարում լիցքավորումը։ Սիմոնի հետ գնացել է բացատրած հասցե՝ Երևան քաղաքի Շիրակի փողոցում՝ Լենինգրադյան փողոցի սկզբնամասից հաշված առաջին լուսացույցով խաչմերուկից դեպի ձախ կողմն ընկած փողոցի աջ հատված։ Սակայն պարզվել է, որ այդ օրը լիցքավորողը տանը չէ։ Իր հեռախոսահամարից կրկին զանգահարել է նրան, ով հայտնել է, որ կարող է մոտենալ 30 րոպեից և առաջարկել է սպասել, սակայն իրենք, մտածելով, որ դա վատ նշան է՝ չեն սպասել, որոշել են հեռանալ ու այլևս զերծ մնալ բանկոմատից հափշտակություն կատարելու մտադրությունից։ Տեղյակ չէ, թե ինչ հանգամանքներում է Սիմոնը ձեռք բերել նաև գազի բալոնը, որը ևս պահվել է ավտոմեքենայի բեռնախցիկում։
2016թ. դեկտեմբերի 10-ից 12-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռուսաստանի Դաշնությունից Հայաստան է վերադարձել Ռաֆայել Կոգանյանի մյուս ընկերը՝ Արթուր Օսեյանը, ով ժամանակ առ ժամանակ բնակվել է Հայաստանում և Ռուսաստանում։ Վերջինս այդ ժամանակ Հայաստան է ժամանել հոր մահվան տարելիցի կապակցությամբ։ Արթուր Օսեյանի ժամանելու հաջորդ օրն ինքը, Սիմոնը և Արթուրը հանդիպել են Երևանի Կոմիտասի պողոտայում գտնվող «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի «Կաֆե Շոթ» սրճարանում, որտեղ զրույցի ընթացքում Արթուրին պատմել են պայթեցման եղանակով բանկոմատներից հափշտակություն կատարելու նախկինում ունեցած իրենց մտադրության մասին։ Զրույցի ընթացքում կրկին որոշել են ի կատար ածել իրենց մտադրությունը, որին ցանկացել է մասնակից լինել նաև Արթուր Օսեյանը։ Վերջինիս հետ ևս «Յութուբ» կայքով դիտել են բանկոմատներից պայթեցման եղանակով հափշտակություններ կատարելու վերաբերյալ տեսանյութեր։ Դրանից մեկ-երկու օր անց, ժամը 18.00-ի սահմաններում, ինքն ու Սիմոնը վերջինիս ավտոմեքենայով, որի բեռնախցիկում դեռ մնացած են եղել նախկինում գնված վերը նշված առարկաները, կրկին գնացել են ամիակի գազ լիցքավորողի մոտ, ով կրկին տանը չի եղել։ Զանգահարել է նրան, ով ասել է, որ բալոնը թողնեն տանը և 30 րոպեից վերադառնան՝ լիցքավորված վերցնելու համար։ Մոտ երկու ժամ անց գնացել ու վերցրել են լիցքավորված գազաբալոնը՝ վճարելով մոտ 1.000 ՀՀ դրամ։ Այդ կամ հաջորդ օրը Սիմոնի հետ գնացել են նաև Երևանի Ադոնցի փողոցում գտնվող գազի լիցքավորման կետ, որտեղ փողոցում կայանված բեռանատար ավտոմեքենայից բալոնը լիցքավորել, դրա դիմաց վճարել են 2.000 ՀՀ դրամի չափով։ 2016թ. դեկտեմբերի 15-ին Սիմոնի և Արթուրի հետ որոշել են հանդիպել Երևանի Կոմիտասի պողոտայում գտնվող «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի մոտ՝ հետագա անելիքները պլանավորելու համար։ Նշված օրը՝ ժամը 19.30-ի սահմաններում, ինքն առաջինն է հասել պայմանավորված վայր, հետո մոտեցել են Սիմոնն ու Արթուրը, վերջինս եղել է «Լեքսուս» մակնիշի ավտոմեքենայով, որը կայանել է հենց սուպերմարկետի մայթին, նստել են ավտոմեքենայի մեջ ու զրուցել։ Որոշել են, որ հենց այդ գիշեր էլ կատարեն հափշտակությունը և պայթեցնեն Երևանի Բաղրամյան պողոտայում գտնվող «ՎՏԲ- Հայաստան Բանկ»-ի բանկոմատը, որի ընտրությունը նախապես կատարված է եղել իր ու Սիմոնի կողմից պատահականորեն, Երբ դեռ Արթուր Օսեյանը դեռևս ժամանած չէր եղել Հայաստան։ Այնուհետև, ինքն ու Արթուրը մտել են «Երևան Սիթի» սուպերմարկետ, ուր տնտեսական ապրանքների վաճառքի բաժնում գտել են իրենց անհրաժեշտ սև գույնի պոլիէթիլենային տոպրակների փաթեթ։ Փաթեթը բացել, չափել են իրենց մարմնի վրա ու հանցագործությունը կատարելու պահին տեսախցիկներից քողարկվելու նկատառումով դրանից անհրաժեշտ քանակի գնել են, հետո նստել են Արթուր Օսեյանի ավտոմեքենան և Երևանի փողոցներով շուրջ 2 ժամ շրջելու ընթացքում զրուցել են կատարվելիք գործողությունների շուրջ։ Ապա Արթուրն իրեն իջեցրել է Երևանի Մամիկոնյանց փողոցում ու Սիմոնի հետ հեռացել։ Զրույցի ընթացքում պայմանավորվել են, որ Սիմոնն ու Արթուրը գիշերը ժամը 03.00-ի սահմաններում պատահական տաքսի ավտոմեքենայով անհրաժեշտ ապրանքներով հանդերձ կգնան իր հետևից, որտեղից կիջնեն Երևանի Բաղրամյան պողոտայի «ՎՏԲ-Հայաստան բանկի» մոտ՝ բանկոմատը պայթեցնելու եղանակով դրանում եղած ողջ գումարը հափշտակելու համար։ 2016թ. դեկետմեբրի 15֊ի լույս 16-ի գիշերը՝ ժամը 03.00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է տանը, իրեն է զանգահարել որքան հիշում է Սիմոնը՝ 077-30-90-80 համարից և տեղեկացրել, որ Արթուր Օսեյանի հետ է ու մոտ 30 րոպեից կլինեն իրենց բակում։ Ինքը հագնվել և իջել է բակ։ Քիչ անց նրանք մոտեցել են արտասահմանյան մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայով։ Ինքը նստել է վարորդի անմիջապես հետևի նստատեղին, Արթուրը նստած է եղել իր կողքին, իսկ Սիմոնը՝ վարորդի կողքի նստատեղին։ Իր և Արթուրի միջև է գտնվել սև գույնի պայուսակը, որի մեջ էլ գտնվել են իրենց գնած հիշյալ բոլոր ապրանքները։ Ավտոմեքենայում միմյանց հետ առանձնապես չեն խոսել, ընդամենը, վարորդին շեղելու համար, ընդհանրական զրուցել են, թե գնում են Դավթաշեն, որտեղից մեկ այլ ընկերոջ ավտոմեքենայով պետք է գնան օդանավակայան։ Հայտնել է, որ երբ դուրս է եկել տանից, իրեն է զանգահարել եղբայրը՝ Կարենը, ով հարցրել է, թե այդ ուշ ժամին ուր է գնում, ինչին ի պատասխան հայտնել է, որ գնում է օդանավակայան՝ ինչ-որ մտերիմ անձի Ռուսաստան ճանապարհելու համար։ Անցնելով Դավթաշենի կամրջով՝ բարձրացել են Զովունի գյուղի ուղղությամբ և հասնելով գազալցակայանի մոտ՝ իջել են ավտոմեքենայից ու վճարել ուղեվարձը, որից հետո տաքսի ավտոմեքենան հեռացել է։ Այդպես են արել հետքը կորցնելու նպատակով։ ժամը 3.45-ի սահմաններում նկատել են, որ Զովունի գյուղից իրենց է մոտենում «ԳԱԶ 3110» մակնիշի, տանիքին տաքսու դեղին գույնի տարբերանշանով մի ավտոմեքենա, որի համարները չի հիշել։ Իրենք կանգնեցրել ու նստել են այդ տաքսի ավտոմեքենան՝ վարորդին պատվիրելով երթևեկել դեպի Կոմիտասի պողոտա՝ կրկին նշելով, որ իրենց մարդ է դիմավորելու՝ այնտեղից օդանավակայան տանելու համար։ Դեպի Ամերիկյան համալսարան տանող ճանապարհով հասնելով իրենց կողմից նախապես որոշված բանկի մոտակայք՝ վճարել են տաքսու վարորդին, իջել ու քայլելով մտել են բանկի հարևանությամբ գտնվող անցուղի, պայուսակից հանել են իրենց ապրանքները, նախապատրաստել դրանք, որից հետո Սիմոնն ու Արթուրը հագել են նախապես իրենց կողմից թևերի և գլխի հատվածներում կտրված և հագնելու համար հարմարեցված պոլիէթիլենային տոպրակները, որպեսզի քողարկեն իրենց արտաքին տեսքը տեսախցիկ¬ներից, իսկ դեմքները փակել են ձմեռային գլխարկներով։ Ինքը պոլիէթիլենային տոպրակ չի հագել, բայց մյուսների նման դեմքը փակել է գլխարկով։ Անցուղու տակ կատարել են նախապատրաստական անհրաժեշտ գործողություններն ու համապատասխան միացումները տալուց հետո Սիմոնն ու Արթուրը, տոպրակները հագած վիճակում, բալոններով, մալուխներով և ռետինե խողովակներով մոտեցել են բանկոմատին, իսկ նրանց ետևից ինքը մոտեցրել է էլեկտրական մարտկոցը։ Սիմոնն ու Արթուրը նրանց մոտ եղած մետաղյա լինգով ֆիզիկական ուժի գործադրմամբ բացել են բանկոմատի գումարների տրամադրման մետաղական վարագույրը, ապա համացանցում եղած տեսանյութերի նույն մեխանիզմով պատուհանից բանկոմատի մեջ են մտցրել գազաբալոններին և մարտկոցին միացված ռետինե խողովակներն ու մալուխը, որից հետո վերադարձել են անցուղի, որտեղ ինքն անձամբ մի քանի անգամ մալուխները միացրել է էլեկտրական մարտկոցի հոսանքատու երկու ելուստներին, սակայն պայթյուն տեղի չի ունեցել։ Տեսնելով, որ չեն կարողանում պայթյուն առաջացնել՝ դուրս են եկել անցուղու հակառակ կողմով ու հեռացել են՝ գնված առարկաներն ամբողջությամբ թողնելով դեպքի վայրում։ Հեռացել են, որպեսզի ապրանքները հավաքելիս չնկատվեն որևէ մեկի կողմից։ Քայլել են տարբեր շենքերի բակերով, որի ընթացքում ինքն առանձնացել է Սիմոնից և Արթուրից, ոտքով հասել է Երևանի մետրոպոլիտենի կենտրոնական շենքին հարակից փողոց, որտեղից նստել է արտասահմանյան տաքսի ավտոմեքենա, որից ոչ մի տվյալ չի մտապահել, ու պատվիրել է երթևեկել Երևանի Զեյթուն թաղամասի «14-ի կռուգ» կոչվող հատված, որտեղ իջել է, վճարել է 1.000 ՀՀ դրամ գումար և 200 մետր ոտքով քայլելուց հետո հասել է իրենց բակ ու ժամը 05-ի ահմաններում մտել է տուն։ Նշել է, որ պատկերացում չեն ունեցել, թե բանկոմատում ինչ չափի գումար է եղել, ուստի Սիմոնի և Արթուրի հետ պլանավորած են եղել պայթեցնելուց հետո հափշտակել բանկոմատում առկա ողջ գումարը՝ որքան էլ որ այն լիներ։
Հայտնել է նաև, որ գազի և ամիակի բալոնները եղել են կապույտ գույնի, արտաքին կառուցվածքով երկուսն էլ եղել են փոքր չափերի, ամիակի բալոնն ունեցել է նեղ, երկարավուն տեսք, իսկ գազինը՝ կարճ, կլոր ու մի փոքր ուռուցիկ։ Պայուսակը եղել է սև գույնի, որի վրա եղել են շղթաներով տարբեր գրպանիկներ, իսկ տոպրակները, որոնք հագած են եղել Սիմոնն ու Արթուրը, ունեցել են կտրվածքներ գլխի և թևերի հատվածներում։
էրիկ Սևադայի Հակոբյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի և Արթուր Գնելի Օսեյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են և մեղադրանքի հիմքում են դրվել նաև հետևյալ ապացույցները.
- մեղադրյալ Արթուր Գնելի Օսեյանին վկա Գագիկ Վարդանյանին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 22-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` Գագիկ Վարդանյանն իրեն ճանաչման ներկայացկած անձանցից ճանաչել է Արթուր Գնելի Օսեյանին ու հայտարարել, որ հենց նա է հանդիսացել 2016թ. դեկտեմբերին պատվիրատուներից հետևի նստարանին նստածը, ով պատվերի օրը համեմատաբար եղել է ավելի աշխույժ:
- մեղադրյալ Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանին վկա Գագիկ Վարդանյանին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 22-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` ճանաչման արդյունքում Գագիկ Վարդանյանն իրեն ճանաչման ներկայացկած անձանցից ճանաչել է Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանին ու հայտարարել, որ հենց նա է հանդիսացել 2016 թվականի դեկտեմբերին Երևանի Ա.Խաչատրյան փողոցի թիվ 1 հասցեի պատվիրատուներից մեկը, որի պատվերով ավտոմեքենան վարել է Երևանի Զեյթուն թաղամասի «14-ի կրուգ» կոչվող հատված, որից հետո կրկին նրա պատվերով գնացել է Դավթաշեն։ Գագիկ Վարդանյանը հայտնել է, որ Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանին ճանաչել է նրա կանգնելու կեցվածքից, քանի որ պատվերի օրը, մինչ իր ավտոմեքենան նստելը, վերջինս նույն կեցվածքով է կանգնած եղել։ Ճանաչել է նաև նրա դեմքի արտահայտությունից և մազերի մեջ եղած սպիտակ մազերից:
- դեպքի վայրի զննության մասին 2016 թվականի դեկտեմբերի 16-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` դեպքի վայր հանդիսացած Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի բանկոմատի շրջակա տարածքի զննությամբ հայտնաբերվել են կապույտ գույնի գազի և ամիակի բալոններ, որոնց միացված են եղել սև գույնի ռետինե խողովակներ, իսկ ռետինե խողովակների մյուս ծայրերն իրար միացված ձևով մտցված են եղել բանկոմատի՝ գումար տրամադրելու պատուհանի մեջ։ Ռետինե խողովակների այդ ծայրին ամրացված է եղել նաև սպիտակ գույնի մեկուսիչով մալուխի ծայրը, որի մյուս ծայրը հայտնաբերվել է այդ հատվածում՝ գազի և ամիակի բալոնների մոտ դրված սև գույնի իրանով էլեկտրական մարտկոցի մոտ։ Նշված վայրում հայտնաբերվել է նաև սև գույնի սպորտային պայուսակ, իսկ հարակից՝ Երևանի Բարեկամության 2-րդ փակուղու մոտից հայտնաբերվել են թվով երկու սև գույնի պոլիէթիլենային տոպրակներ:
- մեղադրյալ էրիկ Սևադայի Հակոբյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության մասին 2017 թվականի փետրվարի 17-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` դեպքի վայրի զննության ժամանակ մեղադրյալ է.Հակոբյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղը և դրա մուտքի մոտ տեղադրված բանկոմատը և հայտարարել, որ այդ բանկոմատի պայթեցման եղանակով 2016թ. դեկտեմբերի 16-ին՝ ժամը 04.23-ից 04.30-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինքը, Արթուր Գնելի Օսեյանն ու Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանը, ունենալով նախնական համաձայնություն, ցանկացել են գաղտնի հափշտակել դրանում առկա ողջ գումարը։ Զննության ընթացքում էրիկ Հակոբյանը մատնացույց է արել բանկին հարակից դալանը, որտեղ սկզբում հավաքվել ու բանկոմատի պայթեցման համար նախապատրաստել են իրենց հետ այդ վայր բերած գործիքներն ու սարքավորումները, այնուհետև հերթականությամբ հայտարարել ու մատնացույց է արել բանկոմատին մոտ այն վայրերը, որտեղ իրենց անձն ու հագուստները քողարկելու նպատակով պոլիէթիլենային տոպրակներ հագած Արթուր Օսեյանն ու Սիմոն Սիմոնյանը տեղադրել են գազի և ամիակի բալոնները՝ դրանց ամրացված ռետինե խողովակներով, իսկ ինքը՝ էլեկտրական մարտկոցը՝ միացված մալուխով։ էրիկ Հակոբյանը զննության ժամանակ հայտարարել է, որ մի քանի անգամ մալուխի ծայրերը միացրել է էլեկտրական մարտկոցին, սակայն տեսնելով, որ պայթյուն չի առաջանում, հեռացել են` չբացահայտվելու և չբռնվելու համար իրենց հետ տարած նշված առարկաները թողնելով դեպքի վայրում:
- մեղադրյալ էրիկ Սևադայի Հակոբյանի մասնակցությամբ կատարված տեղանքի զննության մասին 2017 թվականի փետրվարի 17-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` կատարված տեղանքի զննության ժամանակ մեղադրյալ էրիկ Հակոբյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի «Գնունի» առևտրի կենտրոնը և այդ կենտրոնի տարբեր տաղավարներ ու հայտարարել, որ 2016 թվականի դեկտեմբերի 16-ին՝ ժամը 04.23-ից 04.30-նն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի բանկոմատում առկա գումարը գաղտնի հափշտակելու փորձ կատարած ժամանակ պայթյուն առաջացնելու նպատակով իրենց կողմից օգտագործված ամիակի բալոնը, ռետինե խողովակը և մալուխն ինքը և Սիմոն Սիմոնյանը նախապես՝ 2016 թվականի դեկտեմբեր ամսվա սկզբին գնել են այդ առևտրի կենտրոնից։ Բացի այդ, զննության ընթացքում մեղադրյալ էրիկ Հակոբյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Քրիստափորի փողոցում գտնվող «Փեթակ» առևտրի կենտրոնը և հայտարարել, որ բանկոմատը պայթեցնելու նպատակով օգտագործելու համար նույն օրն այդ առևտրի կենտրոնից ինքը և Սիմոն Սիմոնյանը գնել են նաև էլեկտրական մարտկոց։ Այնուհետև մեղադրյալ էրիկ Հակոբյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Մարտիրոսյան փողոցին հարակից տունը, որտեղ ինքը և Սիմոն Սիմոնյանը լիցքավորել են գնված ամիակի բալոնը, որից հետո մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Ադոնցի փողոցի թիվ 21/1 հասցեում գտնվող գազի լիցքավորման կետը, որտեղ էլ ինքը և Սիմոն Սիմոնյանը լիցքավորել են վերջինիս կողմից ձեռք բերված գազի բալոնը:
- մեղադրյալ էրիկ Սևադայի Հակոբյանի մասնակցությամբ Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում գտնվող «Երևան Սիթի» սուպերմարկետում գտնվող տնտեսական բաժնի տաղավարները զննելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 25-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` զննության ընթացքում մասնակից էրիկ Հակոբյանը Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում գտնվող «Երևան Սիթի» սուպերմարկետում մատնացույց է արել տնտեսական բաժնում դրված պոլիէթիլենային տոպրակները ու հայտարարել, որ հենց այդ դարակներում շարված պոլիէթիլենային տոպրակներից են ինքն ու Արթուր Օսեյանը գնել, որպեսզի հափշտակության պահին հագնեն ու կարողանան քողարկել իրենց անձն ու արտաքին հագուստը:
- մեղադրյալ էրիկ Սևադայի Հակոբյանի մասնակցությամբ համացանցի «List.am» կայքը զննելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 27-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` զննության ընթացքում մասնակից Էրիկ Հակոբյանը «List.am» կայքի փնտրվող պատուհանում լրացնելով լատինատառ «kislarodi balon» արտահայտությունը՝ մուտք գործելով բացել է տարատեսակ բալոնների վաճառքի ու լիցքավորման վերաբերյալ հայտարարությունների էջը։ Այնուհետև մուտք գործելով կոնկրետ «Ածխաթթու գազ, CO2, ազոտ, թթվածին, հելիում, գազ՝ լիցքավորում տարբեր ծավալի բալոններում» վերտառությամբ հայտարարության `էջը, դրա աջ կողմում ցույց է տվել հայտարարություն տված անձի հեռախոսահամարը՝ 099-04-84-04, որը, ըստ գործի նյութերի, հանդիսանում է վկա, բալոններ լիցքավորող Արտակ Ղազարյանի հեռախոսահամարը:
- մեղադրյալ Էրիկ Սևադայի Հակոբյանի մասնակցությամբ համացանցի «www.youtube.com» կայքը զննելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 21-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` զննության ընթացքում մասնակից Էրիկ Հակոբյանն իր «AՏՍՏ» տեսակի բջջային հեռախոսով, ինչպես նաև համակարգչի միջոցով մուտք գործելով համացանցի «www.youtube.com» կայք, փնտրվող պատուհանում լրացնելով լատինատառ «kak vzlomat bankomat» արտահայտությունը, բացել է տարատեսակ տեսանյութերի ընտրանի, որոնք ուսուցանում են, թե ինչպիսի, այդ թվում գազի և ամիակի բալոնների, էլեկտրական մարտկոցի, ռետինե խողովակի ու մալուխի գործադրմամբ պայթյուն իրականացնելու եղանակներով, մեխանիզմներով ու առարկաների գործադրմամբ կարելի Է իրականացնել բանկի բանկոմատից գումարի գաղտնի հափշտակությունը:
- մեղադրյալ Էրիկ Սևադայի Հակոբյանի մասնակցությամբ Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի կողմից տրամադրված տեսանյութերը զննելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 17-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` զննության ընթացքում մասնակից Էրիկ Հակոբյանը տեսանյութում մատնացույց անելով մանրամասնել է դեպքի ժամանակ իր, Արթուր Գնելի Օսեյանի և Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի գործողությունները:
- ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնից 2017 թվականի հունվարի 14-ի 29/2-207 գրությամբ ներկայացված երկու սկավառակների զննության մասին 2017 թվականի հունվարի 23-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` նշված սկավառակների զննությամբ պարզվել են մեղադրյալներ Արթուր Գնելի Օսեյանի, Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի և էրիկ Սևադայի Հակոբյանի գործողությունները 2016թ. դեկտեմբերի 16-ին՝ ժամը 04.23-ից 04.30-ն ընկած ժամանակահատվածում, երբ վերջիններս իրենց հետ դեպքի վայր տարած առարկաներով փորձել են պայթեցման եղանակով գաղտնի հափշտակել Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի բանկոմատում առկա գումարը:
- «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից 06.02.2017թ. ստացված վերծանումները մեղադրյալ էրիկ Սևադայի Հակոբյանի մասնակցությամբ զննելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 15-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` զննության ընթացքում մասնակից էրիկ Հակոբյանը նշել է, որ զննվող 094-48-44-04 հեռախոսահամարը, որը գրանցված է իր անունով, դեպքի օրն օգտագործվել է իր կողմից։ էրիկ Հակոբյանը հայտնել է, որ 16.12.2016թ., ժամը 03.48-ին, իր այդ համարին մուտքային զանգ կատարած 098-44-54-44 համարը պատկանում է եղբորը՝ Կարեն Հակոբյանին, ով դեպքի օրը տանից իր դուրս գալուց անմիջապես հետո զանգել է իրեն ու հարցրել, թե ուր է գնում այդ ուշ ժամին, ինչին ինքը պատասխանել է, որ գնում է օդանավակայան։ Տվյալ հեռախոսազանգն սպասարկվել է Երևանի Ռուբինյանց թիվ 28 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից։ Բացի այդ, զննության մասնակից էրիկ Հակոբյանը հայտնել է, որ 05.12.2016թ. իր այդ համարից երեք անգամ՝ ժամը 18.04-ին, 18.14-ին և 18.17-ին կատարվել են ելքային զանգեր 099-04-84-04 համարին, որը հանդիսացել է ամիակի բալոնը լիցքավորած անձի՝ ոմն Արտակի հեռախոսահամարը:
- «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ից 12.01.2017թ., «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից 30.12.2016թ. և «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից 06.02.2017թ. ստացված վերծանումները զննելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 22-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` զննությամբ հաստատվել են ամիակի բալոնը լիցքավորելու նպատակով 05.12.2016թ. և 11.12.2016թ. մեղադրյալներ էրիկ Սևադայի Հակոբյանի և Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի միասին լինելու և վկա, ամիակի բալոն լիցքավորող Արտակ Սահակի Պետրոսյանի մոտ գնալու հանգամանքները։ Զննությամբ հաստատվել է նաև վկա Կարեն Սևադայի Հակոբյանի 098-44-54-44 հեռախոսահամարից 16.12.2016թ. ժամը 03.48-ին մեղադրյալ էրիկ Սևադայի Հակոբյանի 094-48-44-04 համարին զանգելու հանգամանքը։ Զննությամբ հաստատվել է նաև մեղադրյալ Արթուր Գնելի Օսեյանի կողմից օգտագործված 094-094-888 հեռախոսահամարից «Տաքսի Դե Լյուքս Սիթի» ՍՊԸ-ին պատկանող «Մետրո» տաքսի ծառայությանը 16.12.2016թ.՝ ժամը 03.41-ին զանգահարելու հանգամանքը։
- «Տաքսի Դե Լյուքս Սիթի» ՍՊԸ-ին պատկանող «Մետրո» տաքսի ծառայության պատվերների արխիվն ու վարորդների ամրակցման թերթիկը զննելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 20-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` զննության ընթացքում պարզվել է, որ 16.12.2016թ.՝ ժամը 03.41-ին, Երևան քաղաքի Ա.Խաչատրյան փողոցի թիվ 1 հասցեից գրանցվել է պատվեր 094-094-888 հեռախոսահամարից, որը, ըստ գործի նյութերի, հանդիսանում է մեղադրյալ Արթուր Գնելի Օսեյանի հեռախոսահամարը։ Վարորդը պատվիրատուին մոտեցել է Կոմիտասի պողոտայից, պատվերն ավարտվել է Երևան քաղաքի Զեյթուն թաղամասում` ժամը 04.14-ին, վարել է 19 կիլոմետր, գումարը կազմել է 1.900 ՀՀ դրամ։ «Մետրո» տաքսի ծառայության վարորդների ամրակցման 2016թ. դեկտեմբերի 15-ից 16-ը ժամանակագրությամբ թերթիկի զննությամբ պարզվել է, որ տվյալ գիշերվա վարորդների ցանկում՝ 1-ին համարի ներքո, գրանցված է վարորդ Գագիկ Վարդանյանը, որը վարել է տաքսի ծառայության 760 OF 61 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան:
- Դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 231 եզրակացությունը, որի համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված էրիկ Հակոբյանի արյան նմուշից ԴՆԹ անջատվել է։ Համեմատական մոլեկուլային գենետիկական փորձաքննության արդյունքները ցույց են տվել, որ փորձագետի թիվ 217 և 218 փորձաքննություններով ստացված՝ «Բարեկամության 2-րդ փակուղու երթևեկելի հատվածից վերցված սև պոլիէթիլենային տոպրակ» կենցաղային սև պոլիէթիլենային պարկի մակերեսների քրտնաճարպային հետքերից ԴՆԹ անջատվել է հետազոտված ինը գենետիկական լոկուսներից ութով, խառնուրդի ձևով, որն առաջացել է առնվազն երկու տարբեր անձանցից։ Նշված ԴՆԹ-ների խառնուրդի մեջ տեսականորեն բոլոր ութ գենետիկական լոկուսներում դիտվում են էրիկ Հակոբյանին բնորոշ ԴՆԹ-ի համապատասխան լոկուսները:
- մեղադրյալ էրիկ Սևադայի Հակոբյանի մասնակցությամբ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված իրերը՝ ամիակի և գազի բալոնները, ռետինե խողովակը, մալուխը, էլեկտրական մարտկոցը և սպորտային պայուսակը զննելու մասին 2017 թվականի փետրվարի 25-ի արձանագրությունը, որի համաձայն` զննության ընթացքում Է.Հակոբյանը ևս մեկ անգամ հայտարարել է, որ հենց այդ զննվող առարկաներն է ինքը և Սիմոն Սիմոնյանը ձեռք բերել Երևանի Գնունի և Փեթակ առևտրի կենտրոններից, որպեսզի դրանց գործադրմամբ իրականացնեն Երևանի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի բանկոմատի պայթեցումը:
- ապացույց ճանաչված` «Մետրո» տաքսի ծառայության վարորդների ամրակցման 2016թ.-ի դեկտեմբերի 15-ից 16-ն ընկած ժամանակահատվածի թերթիկի պատճենը, ինչպես նաև 01,03,2017թ. «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի կողմից ներկայացված 640-17 գրությունը, որի համաձայն` 2016 թվականի դեկտեմբերի 15-ի լույս 16-ի գիշերը Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի բանկոմատի պայթեցման փորձ կատարելու պահին տվյալ բանկոմատում առկա գումարը կազմել է 29.904.000 ՀՀ դրամ:
Դատարանում հետազոտվեցին նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի ռետինե խողովակները և սպիտակ գույնի մալուխը, կապույտ գույնի գազաբալոնը, կապույտ գույնի ամիակի բալոնը, սև գույնի խորհանարդաձև մարտկոցը, երկու կապույտ գույնի մետաղյա լինգերը, սպիտակ, դեղին և վարդագույն գծերով սրբիչը, սև և կանաչ գույներով սպորտային պայուսակը, Նոյ գրառմամբ պլաստմասե տարան, պտուտակահանը, սև գույնի պոլիէթիլենային տոպրակները, դեղահաբերով տուփը, մասնագետի կողմից բանկոմատի` գումարի տրման հատվածի ռետինե խողովակների, կպչուն ժապավենների, լինգերի և սպիտակ մալուխի վերցված նմուշները, կանաչ գույնի սրբիչը, Գառնի մակագրությամբ սիգարետի տուփը:
Բացի այդ, հետազոտվել են նաև «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի կողմից քննությանը ներկայացված տեսախցիկների կողմից դեպքի պահին ֆիքսված տեսանյութերը, ինչպես նաև 14.01.2017թ. ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնից ստացված թիվ 29/2-207 գրությամբ տրամադրված տեսանյութերը պարունակող կրիչները:


Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալներ Սիմոն Սիմոնյանին և Արթուր Օսեյանին առաջադրված մեղադրանքները, հաշվի առնելով վերջիններիս խոստովանական ցուցմունքները, հետազոտելով վերոգրյալ ապացույցները, գնահատելով դրանք իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալներ Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանը և Արթուր Գնելի Օսեյանը Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի բանկոմատը պայթեցնելու եղանակով ուրիշի գույքի` բանկոմատում առկա առանձնապես խոշոր չափի` 29.904.000 ՀՀ դրամ գումարը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնություն ձեռք բերելով Էրիկ Սևադայի Հակոբյանի հետ, 2016թ. դեկտեմբերի 16-ին` ժամը 04:00-ի սահմաններում, Էրիկ Հակոբյանի հետ միասին տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Բաղրամյան պողոտայի թիվ 56 հասցեում գտնվող «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի 4-րդ մասնաճյուղի բանկոմատի մոտ` իրենց հետ պայուսակով տանելով պայթեցման համար նախատեսված գործիքները: Այնուհետև, 04:23-ից 04:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Արթուր Օսեյանը և Սիմոն Սիմոնյանը երկաթյա լինգի գործադրմամբ լայնացրել են նշված բանկոմատի գումար տրամադրելու համար նախատեսված պատուհանը և ռետինե խողովակները մալուխի հետ միասին մտցրել բանկոմատի պատուհանից ներս, որից հետո, բացելով ռետինե խողովակների մյուս ծայրերին միացրած ամիակի և գազի բալոնները, առաջացրել են գազի արտահոսք բանկոմատի մեջ: Այդ ժամանակ Էրիկ Հակոբյանը, մալուխի երկու ծայրերը միացնելով մարտկոցի դրական և բացասական լիցքերին, փորձել է պայթեցնել բանկոմատը և գաղտնի հափշտակել այդ պահին բանկոմատում առկա, առանձնապես խոշոր չափ հանդիսացող 29.904.000 ՀՀ դրամ գումարը, սակայն մի քանի անգամ փորձելուց հետո, տեսնելով, որ պայթյուն չի առաջանում, չբացահայտվելու և չբռնվելու նպատակով վերը նշված գործիքները թողել են դեպքի վայրում և հեռացել` հանցագործությունն ավարտին չհասցնելով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սիմոն Սիմոնյանին ու Արթուր Օսեյանին մեղսագրված հանցավոր արարքները որակված են ճիշտ, համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար` ամբաստանյալները քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա են այդ հոդվածով։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները»:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի տեսակները»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ, ինչի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39–րդ կետում հայտնել է հետևյալը.
«(…)Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
(…)
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին:
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
(…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն»։
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, որպես Սիմոն Սիմոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ ամբաստանյալն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալ Սիմոն Սիմոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրում:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով սահմանված հանցանքի համար նախատեսված է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածը սահմանում է, որ հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով, իսկ նույն օրենսգրքի 65-րդ հոդվածը նախատեսում է, որ հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը, այսինքն ամբաստանյալներ Սիմոն Սիմոնյանի և Արթուր Օսեյանի նկատմամբ կարող է հիմնական պատիժ նշանակվել ազատազրկում` չորսից վեց տարի ժամկետով:
Սույն դատավճռում շարադրված իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով ամբաստանյալ Սիմոն Սիմոնյանի կատարած հանցավոր արարքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում` նրա կատարած կոնկրետ արարքը, նրա մասնակցությունը դրա կատարմանը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, դրանք համադրելով ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգմանքների հետ, ծանրացնող հանգամանքի բացակայության պայմաններում, Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Սիմոն Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով անհրաժեշտ է պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատժին անհրաժեշտ է հաշվակցել 2017 թվականի փետրվարի 24-ից մինչև 2017 թվականի մարտի 13-ը Սիմոն Սիմոնյանի փաստացի անազատության մեջ գտնված ժամկետը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 12 (տասներկու) օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Դատարանն ամբաստանյալ Սիմոն Սիմոնյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշանակելու հարցը լուծելիս, առաջնորդվում է պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման անհրաժեշտությամբ և գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն, որ Սիմոն Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել հանցափորձի մեջ, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշված լրացուցիչ պատժի նշանակման անհրաժեշտությունը բացակայում է, այն է՝ պատժի նպատակների իրագործումը հնարավոր է առանց գույքի բռնագրավում լրացուցիչ պատժի նշանակման:
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, որպես Արթուր Օսեյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում այն, որ ամբաստանյալն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, տվել է խոստովանական ցուցմունք, զղջացել է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալ Արթուր Օսեյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրում:
Քննարկելով ամբաստանյալ Արթուր Օսեյանի նկատմամբ պատժատեսակ և պատժաչափ նշանակելու հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասը որպես պատիժ նախատեսում է բացառապես ազատազրկում՝ չորսից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
Շարադրված իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով ամբաստանյալ Արթուր Օսեյանի կատարած հանցավոր արարքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում` նրա կատարած կոնկրետ արարքը, նրա մասնակցությունը դրա կատարմանը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, դրանք համադրելով ամբաստանյալի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգմանքների հետ, ծանրացնող հանգամանքի բացակայության պայմաններում, Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արթուր Օսեյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով անհրաժեշտ է պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատժին անհրաժեշտ է հաշվակցել 2017 թվականի փետրվարի 24-ից մինչև 2017 թվականի մարտի 13-ն Արթուր Օսեյանի փաստացի անազատության մեջ գտնված ժամկետը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 12 (տասներկու) օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Դատարանն ամբաստանյալ Արթուր Օսեյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշանակելու հարցը լուծելիս, առաջնորդվում է պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման անհրաժեշտությամբ և գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն, որ Արթուր Օսեյանը մեղավոր է ճանաչվել հանցափորձի մեջ, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշված լրացուցիչ պատժի նշանակման անհրաժեշտությունը բացակայում է, այն է՝ պատժի նպատակների իրագործումը հնարավոր է առանց գույքի բռնագրավում լրացուցիչ պատժի նշանակման:
2018 թվականի նոյեմբերի 6-ին ուժի մեջ է մտել «Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին ընդունված օրենքը (այսուհետ նաև` Համաներման մասին օրենք), համաձայն որի` այն կարգավորում է 2018 թվականի հոկտեմբերի 21-ը ներառյալ հանցագործություն կատարելու մեջ կասկածվող, մեղադրվող կամ հանցագործություն կատարած անձանց նկատմամբ համաներում հայտարարելու հետ կապված հարաբերությունները:
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի և Արթուր Գնելի Օսեյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը նրանց կողմից կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հանցանքը նրանք կատարել են մինչև 2018 թվականի հոկտեմբերի 21-ը, վերջին տասը տարվա ընթացքում նրանց նկատմամբ Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի` ներում շնորհելու մասին հրամանագիր կամ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի` համաներում հայտարարելու մասին որոշում չի կիրառվել, նախկինում կատարած հանցագործության համար չմարված դատվածություն չունեն (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2018 թվականի նոյեմբերի 14-ի տեղեկանքները):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը»:
Համաներման մասին օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 1-ին կետի (ա) ենթակետի համաձայն` այդ օրենքի կատարումը` այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը ՀՀ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարանում են, սակայն մինչև Համաներման մասին օրենքի ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել, վերապահվել է ՀՀ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարաններին:
«Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին ընդունված օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով օրենսդիրը սահմանել է` համաներում հայտարարելով` պատժից ազատել` առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց:
Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 5-րդ կետում թվարկվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածներն ու հոդվածի մասերը, որոնցով նախատեսված արարքների համար Համաներման մասին օրենքի կիրառումը բացառվել է: Դրանց շարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասը բացակայում է ու այդ հոդվածով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը չի բացառվում:
Դրա հետ մեկտեղ, Սիմոն Սիմոնյանի և Արթուր Օսեյանի վերաբերյալ քրեական գործի նյութերում բացակայում են նաև Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի մյուս կետերով նախատեսված սահմանափակումները, որոնք կարող էին արգելք հանդիսանալ նրանց նկատմամբ Համաներման մասին օրենքի կիրառման համար:
Հետևաբար` «Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին ընդունված օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կիրառմամբ` Սիմոն ԱԱշոտի Սիմոնյանը և Արթուր Գնելի Օսեյանը ենթակա են ազատման` սույն դատավճռով նշանակված պատժից:
Անդրադառնալով ամբաստանյալների խափանման միջոցի հարցին՝ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սիմոն Սիմոնյանի և Արթուր Օսեյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին` Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ սև գույնի ռետինե խողովակները և սպիտակ գույնի մալուխը, կապույտ գույնի գազաբալոնը, կապույտ գույնի ամիակի բալոնը, սև գույնի խորհանարդաձև մարտկոցը, երկու կապույտ գույնի մետաղյա լինգերը, սպիտակ, դեղին և վարդագույն գծերով սրբիչը, սև և կանաչ գույներով սպորտային պայուսակը, նոյ գրառմամբ պլաստմասե տարան, պտուտակահանը, սև գույնի պոլիէթիլենային տոպրակները, դեղահաբերով տուփը, մասնագետի կողմից բանկոմատի` գումարի տրման հատվածի ռետինե խողովակների, կպչուն ժապավենների, լինգերի և սպիտակ մալուխի վերցված նմուշները, կանաչ գույնի սրբիչը, Գառնի մակագրությամբ սիգարետի տուփը պետք է հանձնել ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությանը` 14824316 քրեական գործին կցելու նպատակով, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված` Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանից և Արթուր Գնելի Օսեյանից SPA քարտերի վրա ստացված արյան նմուշները ոչնչացնել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալներ Ս.Սիմոնյանի և Ա.Օսեյանի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, քրեական գործում բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները, քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 374-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատժին հաշվակցել 2017 թվականի փետրվարի 24-ից մինչև 2017 թվականի մարտի 13-ը Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի փաստացի անազատության մեջ գտնված ժամկետը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 12 (տասներկու) օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
«Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին ընդունված օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կիրառմամբ` Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանին ազատել սույն դատավճռով նշանակված պատժից:
Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արթուր Գնելի Օսեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատժին հաշվակցել 2017 թվականի փետրվարի 24-ից մինչև 2017 թվականի մարտի 13-ն Արթուր Գնելի Օսեյանի փաստացի անազատության մեջ գտնված ժամկետը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 12 (տասներկու) օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
«Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին ընդունված օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կիրառմամբ` Արթուր Գնելի Օսեյանին ազատել սույն դատավճռով նշանակված պատժից:
Արթուր Գնելի Օսեյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նախաքննության մարմնի 2016 թվականի դեկտեմբերի 27-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` սև գույնի ռետինե խողովակներ և սպիտակ գույնի մալուխը, կապույտ գույնի գազաբալոնը, կապույտ գույնի ամիակի բալոնը, սև գույնի խորհանարդաձև մարտկոցը, երկու կապույտ գույնի մետաղյա լինգերը, սպիտակ, դեղին և վարդագույն գծերով սրբիչը, սև և կանաչ գույներով սպորտային պայուսակը, նոյ գրառմամբ պլաստմասե տարան, պտուտակահանը, սև գույնի պոլիէթիլենային տոպրակները, դեղահաբերով տուփը, մասնագետի կողմից բանկոմատի` գումարի տրման հատվածի ռետինե խողովակների, կպչուն ժապավենների, լինգերի և սպիտակ մալուխի վերցված նմուշները, կանաչ գույնի սրբիչը, Գառնի մակագրությամբ սիգարետի տուփը հանձնել ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությանը` 14824316 քրեական գործին կցելու նպատակով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված` Սիմոն Աշոտի Սիմոնյանից և Արթուր Գնելի Օսեյանից SPA քարտերի վրա ստացված արյան նմուշները ոչնչացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ