ԵԱՔԴ/0010/01/17

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ԱՆՁԻՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ԵՎ ՊԱՏԺԻՑ ԱԶԱՏԵԼՈՒ,
ՆՐԱ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԲԺՇԿԱԿԱՆ ԲՆՈՒՅԹԻ ՀԱՐԿԱԴՐԱԿԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

<<20>> սեպտեմբերի 2017թ. ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահող դատավոր` Դ.Գրիգորյան
քատուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
դատախազ` Բ.Ղազինյանի
պաշտպան` Մ.Ալավերդյանի
քրեական օրենքով արգելված արարք կատարած
անձի օրինական ներկայացուցիչ` Ա.Սարգսյանի
տուժողի օրինական ներկայացուցիչ` Գ.Մկրտչյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով անմեղսունակության վիճակում քրեական օրենքով չթույլատրված արարք կատարած Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանի (ծնված 1955թ. փետրվարի 1-ին, Ուկրաինայի Հանրապետությունում, ազգությամբ ուկրաինացի, ամուսնացած, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, բնակ. է ք.Երևան Կ.Ուլնեցու 2-րդ փակուղի 3-րդ շենք, բնակարան 26, ներկայումս գտնվում է <<Ավան>> հոգեկան առողջության կենտրոն ՓԲԸ-ում) նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ վարույթը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժի հետաքննության բաժանմունքի ավագ տեսուչ Ա.Գրիգորյանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 15-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09175716 քրեական գործը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Գրիգորյանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 15-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցված թիվ 09175716 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Գրիգորյանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 20-ի որոշմամբ Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Նախաքննության մարմնի կողմից Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այն բանի համար, որ նա, 2016 թվականիի դեկտեմբերի 10-ին ժամը 16:10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու 2-րդ փակուղի 3-րդ շենքի շքամուտքում տեսնելով նույն շենքի թիվ 30 բնակարանի բնակիչ՝ 2007թ.-ին ծնված Գրիգոր Համբարձումի Ավագովին, սպանության սպառնալիքներ հնչեցնելով վերջինիս հասցեին դանակը ձեռքում պահած վիճակում վազել է նրա հետևից:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Գրիգորյանի 2017 թվականի հունվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 09175716 քրեական գործով անմեղսունակության վիճակում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարած Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանի նկատմամբ հարուցվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ:
2017 թվականի հունվարի 20-ի որոշումներով անմեղսունակության վիճակում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարած Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանի նկատմամբ նախկինում կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է, վերջինիս նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց է կիրառվել ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում տեղավորելը, ըստ բնակավայրի:
Նկատի ունենալով, որ Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանը ճանաչվել է անմեղսունակ իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ, նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել <<Բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու համար գործը դատարան ուղարկելու մասին>> և 02.02.2017 թվականին Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանի վերաբերյալ գործը ուղարկել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Դատաքննությամբ հետազոտվեց կողմերի ներկայացրած ներքոհիշյալ ապացույցները.
Գործով անչափահաս տուժող Գրիգոր Համբարձումի Ավագովի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի Կ.Ուլնեցու 2-րդ փակուղի 3-րդ շենքի թիվ 30 բնակարանում բնակվում է մայրիկի՝ Էռնա Եղիազարյանի, տատիկի՝ Գոհար Մկրտչյանի և քրոջ՝ Գոհար Ավագովի հետ միասին: Իրենց բնակարանը գտվում է 3-րդ շենքի 2-րդ հարկում: Իրենց մուտքի նկուղային հարկում բնակվել է Լյուդմիլա Սիմոնյան անունով մի գիժ կին: Ինքը նրանից միշտ վախեցել է, քանի որ նա իրեն նորմալ չի պահել, մի անգամ ամռանն իրեն տեսնելիս իր վրա փողոցում քարեր է շպրտել, որոնք իրեն չեն դիպչել: Ինքն անմիջապես դիմել է փախուստի: Դրանից հետո աշխատել է, որ նրա հետ չհանդիպի: 2016 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ժամը 16:00-ին տանից միայնակ դուրս է եկել, որ գնա թիվ 127-րդ դպրոցում կարատեի պարապմունքի: Մեկ աստիճան դեռ չի հասցրել ներքև իջնել, երբ տեսել է հենց աստիճանների ներքևում նստած Լյուդմիլա Սիմոնյանին, ում ձեռքին եղել է դանակ: Վախեցած գոռալով հետ է վերադարձել տուն, մայրը դեռ չի հասցրել մուտքի դուռը փակել, նրան ասել է, որ այդ գիժը այնտեղ է և ներս է մտել: Մայրը դուրս է եկել մուտք: Ինքը լսել է, որ մայրը Լյուդմիլա Սիմոնյանին ասել է, որ իրեն ճանապարհ տա: Սակայն Լյուդմիլա Սիմոնյանը գոռալով ասել է. <<տղայիտ սպանելու եմ>> և եկել է դեպի իրենց բնակարան: Մայրն անմիջապես մուտքի դուռը փակել է: Դրսից Լյուդմիլա Սիմոնյանը գոռացել և հարվածել է իրենց բնակարանի մուտքի դռանը: Լյուդմիլա Սիմոնյանը ռուսերեն ասել է.<<բացի դուռը ես քո տղուն պիտի սպանեմ>>: Ինքը նրա ասած խոսքերից շատ է վախեցել, քանի որ հաճախում է ռուսական դպրոց և գերազանց տրապետում է ռուսերեն լեզվին: Դրանից հետո դռան հետևում կանգնած լսել են, թե իրենց հարևանուհի Դարինե Բեգլարյանն ինչպես է փորձել հեռացնել Լյուդմիլա Սիմոնյանին, սակայն վերջինս չի գնացել: Այդ ժամանակ իր մայրը զանգահարել է ոստիկանություն, որից հետո Լյուդմիլա Սիմոնյանը շպրտելով իր ձեռքին գտնվող դանակը, հեռացել է:
(Դատական նիստի արձանագրություն)

Վկա Էռնա Գրիգորի Եղիազարյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատական նիստի ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և հայտնեց, որ վերը նշված հասցեում բնակվում է սկեսուրի՝ Գոհար Մկրտչյանի, երեխաներ՝ 9 տարեկան որդու՝ Գրիգոր Ավագովի և 12 տարեկան աղջկա՝ Գոհար Ավագովի հետ միասին: 2016 թվականի դեկտեմբերի 10-ին տղան՝ Գրիգոր Ավագովը տանից դուրս է եկել թիվ 127-րդ դպրոցում կարատեի պարապմունքի գնալու համար: Ինքը դեռ չի հասցրել բնակարանի դուռը փակել, երբ Գրիգոր Ավագովը գոռալով և վազելով հետ է եկել տուն: Այդ պահին տեսել է, որ իրենց շենքի ներքևում բնակվող կինը՝ Լյուդմիլա Սիմոնյանը խոհանոցային դանակը ձեռքին ընկել է որդու հետևից և քայլելով, օրորվելով եկել է իրենց բնակարանի դռան կողմը՝ ասելով. <<ես պետք է տղայիդ սպանեմ>>: Ինքը վախից փակել է դուռը: Քանի որ Լյուդմիլա Սիմոնյանն ագրեսիվ է եղել, և հնարավոր է եղել, որ իրենց վնասի: Լյուդմիլա Սիմոնյանը նստել է իրենց դռան դիմաց ու ձեռքերով հավածել դռանը՝ անընդհատ կրկնելով. <<դուռը բաց, ես պետք է տղայիդ սպանեմ>>: Վախենալով, զանգահարել է ոստիկանություն: Լյուդմիլա Սիմոնյանն իր բնակարանի դռան դիմաց նստած անընդհատ ռուսերեն լեզվով ասել է. <<ես նրան կսպանեմ>>: Նրա ձայների վրա դուրս է եկել իրենց հարևան Դարինե Բեգլարյանը, ով այդ ամբողջ ընթացքը նկարահանել է հեռախոսով, հետո վերևից իջել է մեկ այլ հարևան՝ Նազիկ Կարապետյանը, ովքեր Լյուդմիլա Սիմոնյանին համոզել են , որ հեռանա, երեխան փոքր է, ինչ է ուզում նրանից: Թե Լյուդմիլա Սիմոնյանն երբ է հեռացել, ինքը չի նկատել: Երբ դուռը բացել է, տեսել է, որ այնտեղ կանգնած են հարևանները և ոստիկաններ, Լյուդմիլա Սիմոնյանը գտնվել է աստիճանահարթակի ներքևի մասում կանգնած, դանակը գցված է եղել իրենց դռան մոտ: Դանակն եղել է խոհանոցային, դեղին գույնի պլաստմասե բռնակով: Լյուդմիլա Սիմոնյանը երբ իրեն տեսել է, փորձել է կրկին բարձրանալ, ինքը վախեցած ներս է գնացել, սակայն ոստիկանները վերջինիս կարգի են հրավիրել:

(Դատական նիստի արձանագրություն)

Վկա Նազիկ Խաչիկի Կարապետյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատական նիստի ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և հայտնեց, որ վերը նշված հասցեում ընտանիքի հետ միասին բնակվում է 36 տարի: Իրենց մուտքի նկուղային հարկում բնակվել է Լյուդմիլա Սիմոնյանը, ով խելագար, հոգեկան հիվանդ կին է եղել: Ամբողջ օրը խմել է և վախեցրել շենքի բնակիչներին՝ հատկապես երեխաներին: Նա հարձակվել է երեխաների վրա, քարեր է շպրտել նրանց վրա: 2016 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ժամը 16:00-ի սահմաններում ինքը գտնվել է տանը, երբ դրսից ձայներ է լսել: Դուրս է եկել շքամուտք, որ տեսնի, թե ինչ է կատարվում: Իջել է երկրորդ հարկ, տեսել, որ Լյուդմիլա Սիմոնյանը նստել է իրենց շենքի 30-րդ բնակարանի մուտքի դռան դիմաց, որտեղ բնակվել են Էռնա Եղիազարյանն սկեսուրի և 2 անչափահաս երեխաների հետ միասին: Լյուդմիլա Սիմոնյանի ձեռքին եղել է նարնջագույն պլաստմասե բռնակով խոհանոցային դանակ, որով հարվածել է բնակարանի մուտքի դռանը և գոռալով՝ ասել. <<տղայիդ սպանելու եմ, դուռը բաց>>: Այդ ժամանակ նրա ձայնի վրա դուրս է եկել հարևանուհիներից Դարինե Բեգլարյանը, ով նկարահանել է այդ ամենը: Լյուդմիլա Սիմոնյանն իրեն պահել է ոչ ադեկվատ, միայն անընդհատ կրկնել է <<դուրս արի, տղայիդ սպանելու եմ>>: Ինքը, Դարինե Բեգլարյանը և Էռնա Եղիազարյանը դռան հետևից հորդորել են, որ նա հեռանա, հանգիստ թողնի երեխային, սակայն Լյուդմիլա Սիմոնյանը չի հեռացել: Դարինե Բեգլարյանը Էռնա Եղիազարյանին ասել է, որ նա զանգի ոստիկանություն: Երբ Լյուդմիլա Սիմոնյանն իմացել է, որ ոստիկաններ են գալու, դանակը գցել է դռան մոտ և հեռացել: Երբ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները, Էռնա Եղիազարյանը բացել է բնակարանի դուռը, Լյուդմիլա Սիմոնյանը փորձել է վերև բարձրանալ, սակայն ոստիկանության աշխատակիցները չեն թողել:

(Դատական նիստի արձանագրություն)

Վկա Դարինե Համլետի Բեգլարյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատական նիստի ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը և հայտնեց, որ վերը նշված հասցեում բնակվում է 1992 թվականից՝ ընտանիքի հետ միասին: Իրենց բնակարանը գտնվում է 3-րդ շենքի 3-րդ մուտքի 2-րդ հարկում: Ճանաչում է իրենց շենքի 30 բնակարանի բնակչուհի Էռնա Եղիազարյանին և նրա ընտանիքի անդամներին: Նրանց հետ գտնվում են շատ լավ հարևանական հարաբերություններ մեջ: Իրենց մուտքի նկուղային հարկում բնակվել է Լյուդմիլա Սիմոնյանը, ով խելագար, հոգեկան հիվանդ կին է: Նա ապրել է միայնակ, հարազատներ չի ունեցել, եղել է <<բոմժ>>: Ամբողջ օրը խմել է և վախեցրել շենքի բնակիչներին, հատկապես երեխաներին: Նա հարձակվել է երեխաների վրա, քարեր շպրտել նրանց վրա: 2016 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ժամը 16:00-ի սահմաններում ինքը գտնվել է տանը, երբ դրսից` շքամուտքից ձայներ է լսել: Հասկացել է, որ Լյուդմիլա Սիմոնյանը <<ջարդում է>> Էռնա Եղիազարյանի բնակարանի մուտքի դուռը: Իրեն թվացել է, թե Էռնա Եղիազարյանը տանը չէ և երեխաները մենակ են այդ տանը: Ինքն անմիջապես զանգել է վերջինիս բջջային հեռախոսի վրա: Էռնա Եղիազարյանը լացելով և գոռալով ասել է, որ տանն է, Լյուդմիլա Սիմոնյանը վազել է Գրիգոր Ավագովի հետևից՝ դանակը ձեռքին, փորձել է սպանել, նա էլ մի կերպ նրա վրա փակել է դուռը: Ինքը Էռնա Եղիազարյանի հետ խոսալով դուրս է եկել շքամուտք և տեսել, որ Լյուդմիլա Սիմոնյանը նստած է եղել Էռնա Եղիազարյանի դռան տակ, նարնջագույն բռնակով խոհանոցային դանակը ձեռքին հարվածել է Էռնա Եղիազարյանի դռանը և բղավել է <<բացի դուռը, ես պետք է սպանեմ քո տղուն>>: Նա դա ասել է ռուսերեն լեզվով, քանի որ ռուսախոս է: Ինքն Էռնա Եղիազարյանին ասել, որ նա զանգի 1-02: Հետո հեռախոսն անջատել է և միացրել հեռախոսի վիդեո հավելվածը և նկարահանել է այդ տեսարանը: Փորձել է սթափեցնել Լյուդմիլա Սիմոնյանին, բացատրել է, որ այնտեղ անչափահաս երեխաներ կան, որ նրանց վախեցնում է, սակայն նա շարունակել է բղավել, հայհոյել, նաև իրեն, ասել, թե <<ինչու է նա իջել մեր տուն և ձեռքս դանակ դրել>>: <<Նա>> ասելով ի նկատի ուներ 9 տարեկան երեխային, ով նրանից հաստատ վախեցել է, նրան երբեք մոտ չի գնացել կամ իջել նկուղային հարկ, քանի որ այնտեղից գարշահոտ է եկել: Լյուդմիլա Սիմոնյանն ասել է, որ դա նրա դանակը չէ, ինքն էլ հարցրել է, թե ինչպես թե նրանը չէ, նրա ձեռքում է: Այդ պահին նա ձեռքից շպրտել է դանակը, սակայն շարունակել է հայհոյել և դռանը ձեռքով հարվածել՝ երեխայի հասցեին տալով սպանության սպառնալիքներ: Լյուդմիլա Սիմոնյանն իրեն պահել է ոչ ադեկտվատ, վտանգավոր, եթե երեխան տուն չմտներ հաստատ նրան վնաս կպատճառեր:
Նշել է նաև, որ հետագայում անչափահաս տուժող Գրիգոր Համբարձումի Ավագովն իրեն հայտնել է, որ 2016 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ժամը 16:00-ին տանից միայնակ դուրս է եկել, որ գնա թիվ 127-րդ դպրոցում կարատեի պարապմունքի, սակայն երբ մեկ աստիճան դեռ չէր հասցրել ներքև իջնել, աստիճանների ներքևում նստած տեսել է իրենց մուտքի նկուղային հարկում բնակվող Լյուդմիլա Սիմոնյանին, ում ձեռքին դանակ է եղել: Տեսնելով այդ, վախեցած գոռալով հետ է վերադարձել տուն և հայտնել մորը, որ Լ.Սիմոնյանն ընկել է իր հետևից և սպառնում է սպանել իրեն:

(Դատական նիստի արձանագրություն)

Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 1 եզրակացությունը, համաձայն որի Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանի մոտ հայտնաբերվում է <<Թուլամտություն, Հենտինգտոնի հիվանդության ժամանակ>>: Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա չէր կարող և չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ:
Ներկա հոգեվիճակով նա չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, սոցիալապես վտանգավոր է, իր և շրջապատի համար, կարիք ունի մշտական խնամքի, մեկուսացման և հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում ըստ բնակավայրի:

(Դատական նիստի արձանագրություն)


Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի Կ.Ուլնեցի 2-րդ փակուղի 3-րդ շենքի 30 բնակարանի դռան դիմացից վերցված նարնջագույն բռնակով խոհանոցային դանակը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց:

(Դատական նիստի արձանագրություն)

Այլ ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի լազերային սկավառակում առկա տեսաձայանգրությամբ երևում է, թե ինչպես է Լյուդմիլա Սիմոնյանը խոհանոցային դանակով սպառնում տուժող Գրիգոր Ավագովին:

(Դատական նիստի արձանագրություն)

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 462-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Դատաքննությունն սկսվում է քրեական օրենքով չթույլատրված արարք կատարած անձի նկատմամբ` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու անհրաժեշտության մասին դատախազի զեկույցով: Այնուհետև` դատարանը հետազոտում է կողմերի ներկայացրած ապացույցները և լսում է այն անձին, որի նկատմամբ իրականացվում է վարույթը, նրա պաշտպանին և օրինական ներկայացուցչին, ինչպես նաև դատախազի կարծիքը:
2. Այնուհետև դատարանը հեռանում է խորհրդակցական սենյակ` որոշում կայացնելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական պատասխանատվության ենթակա չէ այն անձը, ով հանրության համար վտանգավոր արարք կատարելու պահին գտնվել է անմեղսունակության վիճակում, այսինքն` քրոնիկ հոգեկան հիվանդության, հոգեկան գործունեության ժամանակավոր խանգարման, տկարամտության կամ հոգեկան այլ հիվանդագին վիճակի հետևանքով չէր կարող գիտակցել իր գործողության /անգործության/ վտանգավորությունը կամ ղեկավարել դա: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` հանրության համար վտանգավոր արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարած անձի նկատմամբ դատարանը կարող է նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածով նախատեսված արարքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցները սույն հոդվածի առաջին մասում նշված անձանց նկատմամբ նշանակվում են միայն այն դեպքերում, երբ հոգեկան խանգարումները կապված են այդ անձանց կողմից այլ էական վնաս պատճառելու հնարավորության կամ իր կամ այլ անձանց համար վտանգավորության հետ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 98-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
1. Բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ են՝
(…)
2) հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժումը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում անձի հոգեկան հիվանդությունը, նրա կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գտնելով, որ ամբաuտանյալը արարքը կատարելու պահին եղել է անմեղuունակ վիճակում, կամ հանցագործությունը կատարելուց հետո հիվանդացել է հոգեկան հիվանդությամբ, որը զրկել է նրան իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալու կամ այդ գործողությունները ղեկավարելու հնարավորությունից, դատարանն ընդունում է համապատաuխան որոշում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 450-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցները դատարանը կիրառում է այն անձանց նկատմամբ, ովքեր քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարել են անմեղսունակ վիճակում, եթե այդ անձինք շարունակում են վտանգավոր լինել հասարակության համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի համաձայն` գործով որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է լուծի հետևյալ հարցերը`
1) կատարվել է արդյոք հանրորեն վտանգավոր արարք.
2) արարքը կատարել է արդյոք այն անձը, որի նկատմամբ իրականացվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ.
3) արարքը կատարվել է արդյոք անմեղսունակության վիճակում, անձը գտնվում է արդյոք տվյալ վիճակում դատական քննության պահին.
4) անձը կարիք ունի արդյոք իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու և հատկապես ինչպիսի միջոցներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անձի կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարելն ապացուցված համարելով` դատարանը որոշում է կայացնում անձին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու ու նրա նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին:
Դատարանը լսելով Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու անհրաժեշտության մասին դատախազի զեկույցը, հետազոտելով ներկայացված ապացույցները, լսելով պաշտպանի, քրեական օրենքով չթույլատրված արարք կատարած անձի և տուժողի օրինական ներկայացուցիչների կարծիքը, հանգում է հետևության, որ Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված չթույլատրված արարք, սակայն այն կատարելու պահին գտնվել է անմեղսունակության վիճակում, իր ներկա հոգեկան վիճակով չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին և կարիք ունի հարկադրական բուժման` հոգեբուժական հիվանդանոցի ընդհանուր տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում, ըստ բնակավայրի:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացվել, դատական ծախսեր չկան:
Դատարանը գտնում է, որ որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված նարնջագույն բռնակով խոհանոցային դանակը պետք է ոչնչացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 450-րդ, 462-րդ, 463-րդ, 464-րդ հոդվածներով, դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով չթույլատրված արարք կատարելու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Ամեղսունակության վիճակում վերոհիշյալ արարքը կատարած և դատական քննության պահին նույն վիճակում գտնվող Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակել հարկադիր բուժում` հոգեբուժական հիվանդանոցի ընդհանուր տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում, ըստ բնակավայրի:
Լյուդմիլա Իվանի Սիմոնյանի նկատմամբ կիրառված անվտանգության միջոցը հոգեբուժական հիվանդանոցում տեղավորելը, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված նարնջագույն բռնակով խոհանոցային դանակն ոչնչացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ