N - ԵԱՔԴ/0005/01/17

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

՚31ՙ օ•ոստոսի 2017թ. ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Ժ.ԿՈԾԻՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Հ.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Ռ.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՕՐԻՆԱԿԱՆ ՆԵՐԿ. Գ.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Հունան Գալուստի Մկրտչյանի` ծնված 01.12.1995թվականին, Արմավիրի մարզ, քաղաք Էջմիածին, ազ•ությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, սովորում է
՚Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտՙ-ի 4-րդ կուրսում,նախկինում
չդատված, ֆիզիկապես առողջ, հաշվառված էԱրմավիրի մարզ,•. Երասխահուն,3-րդ փողոց,
11տուն հասցեում, բնակվում է Արմավիրի մարզ, քաղաք Էջմիածին, Մաշտոցի 18շենք 47
բնակարան հասցեում, 09.11.2016թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա-
•ըրություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-131հոդվածի 1-ին մասով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործով ամբաստանյալ Հունան Գալուստի Մկրտչյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա չարաշահելով Ռուզան Գևոր•ի Հովակիմյանի վստահությունը փորձել է բացահայտ առևան•ել վերջինիս. Այսպես, Հունան Գալուստի Մկրտչյանը, 2016թվականի հոկտեմբերի 24-ին ժամը 14:00-ի սահմաններում, Ռուզան Հոկակիմյանին բացահայտ հափշտակելու դիտավորությամբ, •նացել է Երևան քաղաքի ՚Միքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտՙ, որտեղ հիշյալ օրը Ռուզան Հովակիմյանը դասաժամ է ունեցել: Դասաժամի ավարտից հետո Ռուզան Հովակիմյանը համակուրսեցիներª Կարինե Հարությունյանի, Լիդիա Մկրտչյանի և Միլենա Մովսիսյանի հետ միասին դուրս է եկել հիշյալ հիվանդանոցի բակից և քայլելով •նացել դեպի փողոցի վրա •տնվող կան•առ, որտեղ իրենց է մոտեցել Հունան Մկրտչյանը, որը փորձելով բացահայտ առևան•ել Ռուզան Հովակիմյանին, քաշել է վերջինիս ձեռքից, սակայն հանդիպելով Կարինե Հարությունյանի, Լիդիա Մկրտչյանի և Միլենա Մովսիսյանի դիմադրությանը, չի կարողացել հանցա•ործությունն ավարտին հասցնել իր կամքից անկախ հան•ամանքներում:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Հունան Գալուստի Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-131հոդվածի 1-ին մասով:
18.01.2017թվականին քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Հունան Գալուստի Մկրտչյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-131հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Հունան Գալուստի Մկրտչյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2014թվականին ծանոթացել է Ռուզան Հովակիմյանի հետ և •տնվել են մտերիմ ընկերական հարաբերությունների մեջ մինչև 2016թվականի հուլիս ամիսը, որից հետո նրա հետ չի շփվել: 2016թվականի հոկտեմբերի 24-ին իր ընկերներ Յուրայի և Արմենի հետ, Արմենին պատկանող ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի մեքենայով, որի համարանիշերը չի հիշում եկել են Երևան քաղաք: Նշում է, որ ինքը ոտքով է եղել, այդ պատճառով խնդրել է Արմենին, որ իրեն տանի այնտեղ: Ժամը 02.00-ի սահմաններում Ռուզանը իր համակուրսեցիների հետ, որոնց անունները չ•իտի և միայն դեմքով է ճանաչում, դուրս են եկել հիվանդանոցից և մայթեզրով քայլել են դեպի մոտոկա կան•առ: Այդ ժամանակ ինքը միայնակ մոտեցել է նրանց և խնդրել է Ռուզանի հետ խոսելու նպատակով իրենց մի քանի րոպե առանձին թողնեն, այսինքն մի փոքր իրենցից հեռու կան•նենª խոսակցությանը ներկա չ•տնվելու համար: Ռուզանը չի ցանկացել իր հետ խոսել և անընդհատ իրեն զ•ուշացրել է, որ իրենից հեռու մնա, սակայն իր համառության պատճառով նա սկսել է արտասվել, որը նկատել է իր ընկեր Յուրան, ով այդ ժամանակ մեքենայից իջնելուց հետո մոտեցել է իրենց և Ռուզանին առաջարկել է մի քանի րոպե իր հետ զրուցել, որին համաձայնելուց հետո նրանք մի փոքր հեռացել են, իսկ ինքն այդ ժամանակ վերադարձել է Արմենի մեքենայի մոտ, որը ՚Մերսեդես C280ՙ մակնիշի մեքենա է, որի պետհամարանիշը չ•իտի: Մեքենայից վերցրել է ծխախոտը և քայլել է Ռուզանի կուրսեցիների մոտ, իսկ Արմենն այդ ժամանակ մեքենան հանել է բակից և կան•նել է կան•առից 5-7մ հեռավորության վրա, որպեսզի չխան•արի մեքենաներին: Մոտենալով նրանց Յուրան առանձնացել է, իսկ ինքն ու Ռուզանը մնացել են մենակ: Ռուզանը անընդհատ բարձր •ոռացել է ՚հեռու մնա ինձնիցՙ, ինքը ձեռքով բռնել է նրա ձեռքը, թևերի տակից և փորձել է նրան հան•ստացնել, սակայն նա շարունակել է բարձրաձայն ասել, որ իրեն հան•իստ թողնի: Ձեռքով բռնել է նաև նրա բերանը, քանի որ ուշադրություն է •րավել, իսկ ինքը չի ցանակցել, որ բոլորն իմանան իրենց հարաբերությունների մասին: Դրանից հետո ինքը Ռուզանին հան•իստ է թողել և իր նպատակը եղել է, որ Ռուզանին հան•ստացնի, որպեսզի նա իրեն հան•իստ պահի և կարողանան զրուցել: Բռնել է նրա բերանից, որպեսզի նրան բացատրի, որ չի •նացել նրան առևան•ելու, բայց նա չի հասկացել այդ ամենը: Դրանից հետո ինքը թողել է նրան, նա իր ՚հոժար կամքովՙ նստել է •ետնին, որից հետո իր ՚հոժար կամքովՙ վեր է կացել և պայուսակը •ետնին •ցելով վազել է դեպի հիվանդանոց: Ինքը դրանից հետո վերցրել է Ռուզանի պայուսակը, դրել մեքենան, որպեսզի ինչ-որ մեկը չ•ողանա այն: Դրանից հետո ինքը •նացել է հիվանդանոց, որպեսզի նրան բացատրի, որ ինքը չի ցանկացել և չի էլ ցանկանում նրան առևան•ել: Հիվանդանոցում Ռուզանին չ•տնելուց հետո •նացել է, մեքենայից պայուսակը վերցնելուց հետո տվել է կուրսեցիներից մեկին, որի անունը չ•իտի: Այն, որ բռնել էր Ռուզանի թևերի տակից, այդ պահը տեսել է իր ընկեր Յուրան, որը կան•նած է եղել քիչ հեռու, իսկ Արմենը եղել է մեքենայի մեջ նստած: Ինքը Ռուզանին առևան•ելու նպատակ չի ունեցել, եթե նման նպատակ ունենար, ապա կառևան•եր նրան, քանի որ ունենցել է այդ հնարավորությունը: Ցանկացել է նրա հետ զրուցել, միմյանց հասկանալ, նա եղել է մոտ իր երկու տարվա ընկերուհին, իրենք վիճել էին և ինքը •նացել էր նրա հետ բարիշելու: Ներկույս նրա հետ որևէ կապ չունի: Ամբաստանյալը նաև հայտնեց, որ ինքը չի ցանկացել առևան•ել Ռ.Հովակիմյանին, սակայն եթե իր •ործողություններով նեղացրել է Ռուզանին, ապա ներողություն է խնդրում նրանից և զղջում է կատարվածի համար /•.թ.39-40, 118, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը, բացի նրանց մասնակի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Ռուզան Հովակիմյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ սովորում է Երևանի պետական հենակետային բժշկական քոլեջի 3-րդ կուրսում: Իր համակուրսեցիներն են հանդիսանում Լիդիա Մկրտչյանը, Կարինե Հարությունյանը, Միլենա Մովսիսյանը: 2014թվականին քոլեջում ծանոթացել է Հունան Մկրտչյանի հետ և իրենց միջև եղել են ընկերական հարաբերություններ: Հետա•այում իրենց հարաբերությունները լարվել են և իրենք չեն շփվել: Ինքը նրան չի զան•ահարել, սակայն Հունանը զան•ել է իրեն, սակայն ինքը չի պատասխանել նրա զան•երին, եղել են դեպքեր, որ նա եկել է իր հետ զրուցելու, սակայն ինքը հրաժարվել է, դեպքից մոտ 4ամիս առաջ իրենք վերջանական զրուցել էին և վերջ էին դրել իրենց հարաբերություններին: Նշում է, որ իրենց հարաբերությունների մասին իրենց տան անդամները տեղյակ չեն եղել, իսկ ընկերուհիներից շատ քչերն են տեղյակ եղել: Իրեն առևան•ելու փորձը տեղի է ունեցել 2016թվականի հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 09-ի սահմաններում •նացել է ՚Միքայելյանի անվան վիրաբուժական ինստիտուտՙ, որտեղ պետք է լիներ իր դասերը, այնտեղ •նացել են իրենց ամբողջ կուրսով: Ժամը 13.00-14.00-ի սահմաններում իրենց կուրսի երեխաներով դուրս են •ալուց եղել ինստիտուտից և հիվանդանոցի դարպասների մոտ իրեն ընդհառաջ է եկել Հունանը և ասել, որ կան•նի խոսեն, սակայն ինքը չի կան•նել, այդ ժամանակ իրեն է մոտեցել Հունանի ընկերը, որին տեսել է առաջին ան•ամ և ասել է, որ եթե Հունանին դրական պատասխան չտա, ապա իրեն կփախցնի: Այդ ժամանակ նա հեռացել է և Հունանը մոտեցել է իրեն: Երբ Հունանը իրենից հեռացել է, նա մոտեցել է կան•առում կան•նած մեքենային, որի մակնիշը և համարանիշը չի հիշում, բացել է մեքենայի հետևի դուռը և վերադարձել է իր կողմ, իսկ մեքենան •տնվել է իրենից 1-2մ հեռավորության վրա: Մոտենալով իրեն ձեռքից վերցրել է պայուսակը, դրել է մեքենայի մեջ, հետո վերադարձել է իր մոտ, մի ձեռքով փակել է բերանը, մյուս ձեռքով ամուր բռնել է ձեռքերը, այնպես, որ ինքը չի կարողացել շարժվել, ապա քաշելով տարել է դեպի մեքենան, որի հետևի դուռը բաց է եղել: Այդ ժամանակ •ոռացել է և օ•նություն խնդրել և ասել է, որ իրեն բաց թողնի, սակայն նա չի լսել իրեն և քաշ է տվել դեպի մեքենան: Այդ ժամանակ իրեն են մոտեցել իր ընկերուհիներըª Լիդիա Մկրտչյանը և Կարինե Հարությունյանը, Միլենա Մովսիսյանը և Հունանին ասում էին, որ իրեն բաց թողնի, սակայն նա իրեն չի թողել, նրանք երեքով իրեն քաշել են Հունանի ձեռքից, որ իրեն բաց թողնի և այդ ժամանակ, երբ ընկերուհիները փորձել են իրեն օ•նել, ոտքով հարվածել է նրա ոտքին և կարողացել է փախչել հիվանդանոց և բարձրացել է հիվանդանոցի 3-րդ հարկ, նա եկել էր մինչև առաջին հարկ և իրեն չի •տել: Մոտ 2-3րոպե անց եկել է Լիդիան և բերել պայուսակը և ասել, որ պայուսակը իրեն տվել է Կարինեն, ում էլ տվել էր Հունանը: Դրանից հետո Հունանին չի տեսել, նա իրեն զան•ահարել է երեք ան•ամª հոկտեմբերի 30-ին, նոյեմբերի 3-ին, 5-ին: Հունանը իր հասցեին սպառնալիքներ չի հնչեցրել, երբ փորձել է իրեն առևան•ել մարմնական վնասվածքներ չի պատճառել: Նա այդ ժամանակ միայնակ է եղել, իսկ նրա ընկերը, որը մոտեցել էր իրեն, այդ ժամանակ կան•նած է եղել հեռվում, իսկ մեքենայի մեջի վարորդին չի տեսել: Եթե իր ընկերուհիները իրեն չօ•նեին, Հունանն իրեն կառևան•եր, քանի որ նա իրեն քաշ տալով տարել է դեպի մեքենան, այդ ժամանակ այլ քաղաքացիներ չեն միջամտել և բաժանել իրենց: Միջադեպը ընդհանուր տևել է մոտ 15րոպե /•.թ. 27-29, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Արմեն Ավետիսյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչում է Հունան Մկրտչյանին, նա հանդիսանում է իր քեռու թոռը, նրա հետ •տնվեում է բարեկամական հարաբերությունների մեջ: Վարում է ՚Մերսեդես Բենցՙ մակնիշի մոխրա•ույն մետալիկ •ույնի 34 645հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա: Նշված մեքենան վարում է արդեն շուրջ 4տարի: Նշված մեքենան հաշվառված է նախկին սեփականատիրոջª Սար•սյան Թադևոսի անվամբ: Հունանի հետ Երևան է եկել 2016թվականի հոկտեմբերի 24-ին, իրենց հետ է եղել նաև իրենց ընդհանուր ընկեր Յուրա Գալստյանը: Երևան եկել են իր վերը նշված ավտոմեքենայով , իսկ Երևան •ալու նպատակը եղել է այն, որ պետք է Յուրոյի համար կոշիկ •նեն: Սկզբում եղել է Յուրոյի հետ, և Երևան •ալու ճանապարհին, իրենց •յուղում պատահական հանդիպել են Հունանին, երբ կան•նել են, նա հարցրել է, թե ուր են •նում, իսկ ինքը պատասխանել է, որ •նում են կոշիկ •նելու: Ինքը խնդրել է իրեն Երևան տանեն, քանի որ ոտքով է եղել: Գալով Երևան քաղաք, Հունանը խնդրել է իրեն իջեցնեն իր ընկերուհու մոտª հիվանդանոցի մոտ: Ցանկանում է նշել, որ Երևան քաղաքը և փողոցները անվանումով չ•իտի, թաղամասերը նույնպես, քանի որ ուշ-ուշ է •ալիս Երևան: Հունանն իրենց ասել է, որ սպասեն իրեն, ինքը իջնի ընկերուհուն տեսնի և վերադառնա ու բոլորով •նան: Մեքենան կան•նացրել է այդ հիվանդանոցի մուտքի մոտ, Հունանն իջել է մեքենայից, որից հետո մոտ մի քանի րոպե անց մեքենայից իջել է նաև Յուրան, սակայն իջնելուց առաջ ոչինչ չի ասել: Ինքը մնացել է մեքենայի մեջ նստած, քիչ անց վերադարձել է Հունանը և ասել, որ ծխախոտի հետևից է եկել, ապա վերցնելով այն •նացել է: Այդ ժամանակ իրեն ասել է, որ մեքենան խան•արում է ճանապարհի անցուդարձին և ասել է, որ հանի այնեղից: Մեքենան վարելով •նացել է և կան•նել փողոցի վրա •տնվող կան•առի մոտ: Դրանից հետո մոտավորապես 30րոպե կան•նել է այնտեղ, իսկ Յուրային և Հունանին չի տեսել: 30րոպե անց երկուսով վերադարձել են և իրենք հեռացել են այնտեղից: Ռուզան Հովակիմյանին չի ճանաչում, սակայն տեղյակ է, որ նա Հունանի ընկերուհին է եղել, նրան Հունանը իրեն ցույց է տվել սոցիալական կայքով, սակայն Ռուզանի հետ անձամբ չի հանդիպել և չի ճանաչում: Երբ Հունան Մկրտչյանի և Յուրա Գալստյանի հետ •նացել է ՚Միքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտՙ, այնտեղ որևիցե մեկին չի տեսել, նույնիսկ տեղյակ չի, թե Հունանը հանդիպել է Ռուզանին, թե ոչ, քանի որ չի տեսել: Իր մեքենայով Յուրա Գալստյանի և Հունան Մկրտչյանի հետ միասին •նացել են ՚Միքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտՙ, սակայն չեն փորձել առևան•ել Ռուզան Հովակիմյանին, նման բան չի եղել, նման պայմանավորվածություն չի եղել, իրենք ուղղակի •նացել են այնտեղ այն նպատակով, որ Հունանը հանդիպի իր ընկերուհուն: Հունան Մկրտչյանն իրեն չի ասել, որ մեքենան մոտեցնի նրան, իսկ նա էլ ձեռքերով չի բռնել Ռուզան Հովակիմյանի ձեռքերից և բերանիցª վերջինիս քարշ տալով փորձել նստեցնել իր ավտոմեքենանª նախապես բացելով մեքենայի հետևի դուռը, իսկ ինչ վերաբերվում է Ռուզանի պայուսակին, ապա նշում է, որ հնարավոր է պայուսակը դրած լինի, ինքն ուշադիր չի եղել: Երբ •նացել են վերը նշված վայր, սկզբում կան•նած է եղել հիվանդանոցի դարպասների մոտ, որից հետո, երբ Հունանը ասել է, որ մեքենան խան•արում է, •նացել և կան•նել է կան•առում, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ որտեղ, քանի որ ուշադիր չի եղել:Մեքենայից որևէ մեկին չի նկատել, քան որ մեքենայի մեջ նստած ծխել է և ուշադիր չի եղել, իսկ սպասելուց հետո, երբ Հունանն ու Յուրան եկել են, •նացել են տուն: Կրկին նշում է, որ իրենք առևան•ելու նպատակ չեն ունեցել, այնտեղ •նացել են ուղղակի այն պատճառով, որ Հունանը տեսնի ընկերուհուն: Տեղյակ չէ, թե Հունան Մկրտչյանն ու Ռուզան Հովակիմյանը ինչ հարաբերությունների մեջ են •տնվել /•.թ.43-48, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Յուրա Գալստյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Հունան Մկրտչյանին ճանաչում է ծնված օրվանից, նրա հետ •տնվում է ընկերական հարաբերությունների մեջ, նույնիսկ բարեկամ են հանդիսանում միմյանց: Վարում է ՚Վազ 2016ՙ մակնիշի 28 ՍՍ 567հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա: 2016թվականի հոկտեմբերի 24-ին Արմեն Ավետիսյանի հետ, վերջինիս պատկանող ՚Մերսեդես Բենցՙ մականիշի ավտոմեքենայով •նալուց են եղել Երևան քաղաքª իր համար կոշիկ •նելու, ճանապարհինª իրենց •յուղում, պատահական հանդիպել են Հունանին, երբ կան•նել են, նա հարցրել է, թե ուր են •նում, իսկ իրենք պատասխանել են, որ •նում են կոշիկ •նելու: Նա խնդրել է իրեն Երևան տանեն, քանի որ ոտքով էր: Գալով Երևան քաղաք, Հունանը խնդրել է իրեն իջեցնեն իր ընկերուհու մոտª հիվանդանոցի մոտ: Ցանկանում է նշել, որ Երևան քաղաքը և փողոցները անվանումով չ•իտի, թաղամասերը նույնպես, քանի որ ուշ-ուշ է •ալիս Երևան: Հասնելով Հունանի նշված վայրը, Արմենը մեքենան կան•նեցրել է հիվանդանոցի մուտքի մոտ, որից հետո Հունանը իջել է միջից: Իջնելով մեքենայից, Հունանը •նացել է դեպի կան•առի մոտ, որ ուղղությամբ քայլել է Հունանի ընկերուհի Ռուզանը, որին ճանաչել է և տեղյակ է եղել, որ Հունանի ընկերուհին է: Մոտենալով Ռուզանին Հունանը զրուցել է նրա հետ մոտավորապես մի քանի րոպե, ապա տեսել է, թե ինչպես է Հունանը քաշում Ռուզանի ձախ ձեռքից: Հենց այդ ժամանակ իջել է մեքենայից և մոտենալով նրանց, Հունանին ասել է, որ հեռու •նա նրանից, իսկ ինքը Ռուզանին խնդրել է առանձնանալ և զրուցել: Ռուզանին ասել է, որ ինչ եղել է այդ պահին իրենց մեջ թող անցած լինի, իսկ նա խնդրել է, որ տանի Հունանին այդտեղից: Քիչ անց իրենց մոտ է վերադարձել է նաև Հունանը, իսկ ինքը հեռացել և առանձնացել է նրանցից: Նրանցից կան•նած է եղել մոտավորապես 10մետր հեռավորության վրա և չի տեսել, թե ինչ են զրուցում: Քիչ անց տեսել է, թե ինչպես է Ռուզանը վազելով հեռանում այնտեղից, սակայն մինչ այդ չի տեսել, թե ինչ է կատարվել: Դրանից հետո տեսել է, թե ինչպես է Հունանը Ռուզանի պայուսակը տալիս ինչ-որ մի աղջկա, որը որքանով հասկացել է եղել է Ռուզանի համակուրսեցին: Ինքը Արմեն Ավետիսյանին պատկանող մեքենայով վերջինիս և Հունան Մկրտչյանի հետ միասին •նացել են ՚Միքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտՙ, սակայն այնտեղ չեն փորձել առևան•ել Ռուզան Հովակիմյանին, նման բան չի եղել, նման պայմանավորվածություն չի եղել, ուղղակի •նացել են այնտեղ այն նպատակով, որ Հունանը հանդիպի իր ընկերուհուն: Ինքը Ռուզան Հովակիմյանին չի ասել, որպեսզի վերջինս զրուցի Հունան Մկրտչյանի հետ, այլապես նրան կառևան•են, այլ մոտեցել է նրան և ասել է, որ խոսի Հունանի հետ, սակայն չի ասել, եթե չխոսի կառևան•են: Երբ Հունան Մկրտչյանը զրուցել է Ռուզան Հովակիմյանի հետ, ինքը կան•նած է եղել նրանցից հեռուª կան•առից մոտավորապես 10մետր հեռավորության վրա: Տեղյակ չէ, թե ինչ հարաբերությունների մեջ են •տնվել Հունան Մկրտչյանն ու Ռուզան Հովակիմյանը /•.թ. 50-54, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Լիդիա Մկրտչյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ սովորում է Երևանի պետական հենակետային բժշկական քոլեջի 3-րդ կուրսի քույրական բաժնում: Իր համակուրսեցիներն են Ռուզան Հովակիմյանը, Կարինե Հարությունյանը և Միլենա Մովսիսյանը: Հունան Մկրտչյանին ճանաչում է որպես Ռուզանին հավանող տղայի և նրան հաճախակի տեսել է իրենց քոլեջի դիմաց կան•նած, սակայն երբևէ չի տեսել, որ Հունանը և Ռուզանը քոլեջի մոտ զրուցեն միմյանց հետ: Ռուզանի և Հունանի հարաբերությունների մասին իրեն որևէ բան հայտնի չէ, քանի որ չի հետաքրքրել: 2016թվականի հոկտեմբերի 24-ին •տնվել են ՚Միքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտՙ-ում, որտեղ դասընթաց են անցկացրել ողջ կուրսով: Ժամը 14:00-ից 15:00-ի սահմաններում, ինքը, Միլենան, Կարինեն և Ռուզանը դուրս են •ալուց եղել այդ հիվանդանոցի բակից և հասնելով հիվանդանոցի դիմացի կան•առ, իրենց է մոտեցել Հունանը, որը առաջացել է դեպի Ռուզանի կողմ: Նշում է, որ այդ պահին ինքը քայլել է նրանցից փոքր-ինչ հետ և չի լսել, թե ինչ են խոսել: Տեսել է, որ Հունանը հեռացել է Ռուզանից, իսկ նրա հեռանալուց հետո Ռուզանին մոտեցել է մեկ ուրիշ երիտասարդ, որը եկել էր Հունանի հետ: Այդ երիտասարդի հետ Ռուզանը առանձնացել է, իսկ իրենքª ինքը, Միլենան և Կարինեն առանձնացել են, և այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել Հունանը և իրենք նրան ասել են, որ Ռուզանը չի ցանկանում նրա հետ զրուցել և շփվել, իսկ նա իրենց ասել է, որ չխառնվեն, նա ցանկանում է զրուցել: Քիչ անց Ռուզանը մոտեցել է իրենց, նրա հետ միասին նաև մոտեցել է Հունանը, որը սկսել է զրուցել Ռուզանի հետ: Նշում է, որ իրենք այդ ժամանակ արդեն •տնվել են հիվանդանոցի դիմացի կան•առի մոտ, որտեղ նաև Հունանի կողքին փողոցի վրա կան•նած էր արտասահմանյան արտադրության ավտոմեքենա, իսկ Հունանը այդ ժամանակ մոտենալով Ռուզանին փորձել է զրուցել նրա հետ, իսկ վերջինս կրկին հրաժարվել է և չի ցանկացել, այդ ժամանակ Հունանը քաշել է նրա թևից և փորձում էր առանձին զրուցել նրա հետ, սակայն ինքն ու Կարինեն ասում էին, որ պետք չէ, եթե նա չի ցանկանում թող չզրուցի: Այդ քաշքշուկի ժամանակ Ռուզանի ոտքը ոլորվեց և նա ընկավ •ետնին, սակայն անմիջապես վեր կացավ և վազելով •նաց դեպի հիվանդանոցի բակ: Այդ ժամանակ նրա պայուսակը ընկավ •ետնին, որից հետո Հունանը վերցրեց և դրեց մեքենան: Քիչ անց մեքենայից Կարինեն վերցրեց պայուսակը և բերեց ու իրեն տվեց: Ռուզանի •նալուց հետո նրա հետևից •նացել է հիվանդանոց, իսկ Հունանը չի եկել իր հետևից: Հիվանդանոցում Ռուզանին է տվել նրա պայուսակը, որը մինչ այդ իրեն էր տվել Կարինեն: Ինչ վերաբերվում է Միլենային, ապա նշում է, որ ինքը այդ քաշքշուկի ժամանակ այդտեղ չի •տնվել, նա այդտեղից •նացել է այն ժամանակ, երբ կան•նել էին կան•առում: Չի տեսել, որ Հունանը ցանկանա առևան•ել Ռուզանին, ճիշտ է կան•առում այդ քաշքշուկի ժամանակ Հունանի կողքին կան•նած է եղել ավտոմեքենա, որի հետևի դուռը բաց է եղել, սակայն Հունանը որքանով հասկացել է, ցանկանում էր նրա հետ զրուցել, իր կարծիքով, եթե ցանկանար առևան•ել, ապա նա կարող էր, քանի որ ունեցել է այդ հնարավորությունը: Իր ներկայությամբ Հունան Մկրտչյանը Ռուզան Հովակիմյանին չի ասել, որ եթե վերջինս չխոսի նրա հետ, ապա նա կփախցնի նրան: Այդ դեպքից հետո Հունանին չի տեսել, թե իրենց քոլեջում, թե հիվանդանոցում /•.թ.87-89, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Կարինե Հարությունյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ սովորում է Երևանի պետական հենակետային բժշկական քոլեջի 3-րդ կուրսի քույրական բաժնում: Իր համակուրսեցիներն են Ռուզան Հովակիմյանը, Լիդիա Մկրտչյանը և Միլենա Մովսիսյանը: Հունան Մկրտչյանին ճանաչում է, տեղյակ է, որ նա Ռուզանի հետ ընկերական հարաբերությունների մեջ է •տնվում, որքանով տեղյակ է շուրջ մեկ տարի: Հունանը •րեթե միշտ եկել է քոլեջª Ռուզանի հետևից, սակայն որքանով իրեն հայտնի է սույն թվականի սեպտեմբեր ամսից նրանք չեն շփվում միմյանց հետ, իսկ թե ինչ պատճառով իրեն հայտնի չէ: 2016թվականի հոկտեմբերի 24-ին •տնվել են Միքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտում, որտեղ դասընթաց են անցել ողջ կուրսով: Ժամը 14:00-ից 15:00-ի սահմաններում ինքը, Միլենան և Ռուզանը դուրս են •ալուց եղել այդ հիվանդանոցի բակից և հասնելով հիվանդանոցի դիմացի կան•առ, Հունանը մոտեցել է իրենց, որին մինչ այդ չէին տեսել, և Ռուզանին ասել է, որ առանձնանան, որպեսզի զրուցեն, իսկ Ռուզանը նրան պատասխանել է, որ չի ցանկանում նրա հետ զրուցի, իսկ Հունանը իրենց խնդրել է, որ •նան, իսկ ինքը Ռուզանի հետ զրուցի: Տեսնելով, որ Ռուզանը չի ցանկանում առանձնանալ, Հունանը սկսել է նրա թևերից քաշքշել և իրենցից առանձնացնել: Այդ ընթացքում խնդրել է Հունանին, որ Ռուզանին չտանի, սակայն Հունանը քաշքշել և փորձել է տանել Ռուզանին մի կողմ և պարբերաբար ասել, որ ցանկանում է Ռուզանի հետ առանձին զրուցել, սակայն Ռուզանը չի համաձայնվել: Այդ ժամանակ Հունանը հեռացել է և Ռուզանին է մոտեցել իր հասկանալով Հունանի եղբայրը, որին առաջին ան•ամ է տեսել: Նրանք երկուսով առանձնացել են, սակայն նրանց խոսակցությունը չի լսել և տեղյակ չի, թե ինչ են զրուցել: Նշում է, որ Հունանը պարբերաբար ասել է, որ իրեն մոտենա ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի ավտոմեքենան, որով իրենք եկել էին: Այդ մեքենայի համարանիշները չի հիշում: Դրանից հետո Հունանը մոտենալով Ռուզանին, բերանը փակել և •րկել է, սակայն Ռուզանը խփել է նրա ոտքին և կարողացել է ազատվել, սակայն Հունանը քաշել է է նրա թևից և տարել մեքենայի ուղղությամբ: Հստակ մանրամասները չի հիշում, միայն կարող է ասել, որ Ռուզանը ընկել է •ետնին, իսկ Հունանի եղբայրը եկել և Հունանին տարել է մի կողմ, մինչ այդ էլ ինքը քաշել է Հունանի թևերից, որպեսզի Ռուզանին չտանի մեքենան: Դրանից հետո տեսել է, թե ինչպես է Ռուզանը վազելով •նացել դեպի հիվանդանոցի կողմ, իսկ Հունանը այդ ժամանակ իրեն է տվել Ռուզանի պայուսակը, որը հանել է մեքենայի միջից: Որքանով հիշում է, Հունանը Ռուզանի հետևից չի •նացել: Որքանով հիշում է, Հունանը չի ասել, որ Ռուզանին կփախցնի, նա անընդհատ ասել է, որ ցանկանում է Ռուզանի հետ զրուցել: Հունանը, թե իրեն, թե իր ընկերուհիներին չի հարվածել և մարմնական վնասվածք չի պատճառել, ինքը նույնպես նրան չի հարվածել և մարմնական վնասվածք չի պատճառել /•.թ. 66-68, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Միլենա Մովսիսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ սովորում է Երևանի պետական հենակետային բժշկական քոլեջի 3-րդ կուրսի քույրական բաժնում: Իր համակուրսեցիներն են Ռուզան Հովակիմյանը, Լիդիա Մկրտչյանը և Հարությունյանը: Հունան Մկրտչյանին ճանաչում է, տեղյակ է եղել, որ նա Ռուզանի հետ ընկերական հարաբերությունների մեջ է •տնվում: Այդ մասին տեղեկացել է շուրջ մեկ ամիս առաջ: Հունանին հաճախակի է տեսել իրենց քոլեջի դիմաց, սակայն Ռուզանի հետ զրուցելուց չի տեսել նրան: Նրանց հարաբերությունների մասին, սակայն իրեն որևէ բան հայտնի չէ, մանրամասներից տեղեկություն չունի: 2016թվականի հոկտեմբերի 24-ին իրենք •տնվել են ՚Միքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտՙ-ում, որտեղ դասընթաց են անցել ողջ կուրսով: Ժամը 13:00-ից մինչև 13:30-ի սահմաններում, ինքը, Կարինեն, Լիդիան և Ռուզանը ցանկացել են դուրս •ալ այդ հիվանդանոցի բակից և հասնելով հիվանդանոցի դիմացի կան•առ, իրենց է մոտեցել Հունանը, որին մինչ այդ չեն տեսել, և Ռուզանին ասաց, որ առանձնանա, որպեսզի զրուցեն, իսկ Ռուզանը նրան պատասխանում էր, որ չի ցանկանում նրա հետ զրուցի: Այդ ժամանակ Հունանը խնդրում էր, որ իրենք •նան, որպեսզի ինքը Ռուզանի հետ զրուցի: Տեսնելով, որ Ռուզանը չի ցանկանում զրուցել, Հունանը հեռացել է: Նշում է, որ ինքն այդ ժամանակ արդեն փոքր-ինչ առանձնացել էր ընկերուհիներից և քայլել է դեպի կան•առից վերև: Երբ նստել է իր ՚33ՙ համարի երթուղային տաքսին և այն շարժվել է, երթուղայինի միջից տեսել է, որ կան•առում, որտեղ կան•նած էին Ռուզանը, Լիդիան և Կարինեն, ինչ-որ խառնաշփոթ իրավիճակ է, տեսել է, թե ինչպես են Ռուզանը և Հունանը քաշքշում իրար, այդ ժամանակ տեսել է նաև, որ •ետնին ընկած է Ռուզանի պայուսակը, նրանց կողքին կան•նած էր նաև մոխրա•ույն ՚Մերսեդեսՙ մակնիշի ավտոմեքենա, որի հաշվառման համարանիշները չի հիշում: Այդ քաշքշուկի ժամանակ տեսել է, որ Կարինեն և Լիդիան կարծես, թե օ•նում են Ռուզանին, որ Հունանը նրան չփախցնի, քանի որ ի սկզրանե Հունանը ցանկանում էր խոսել Ռուզանի հետ, իսկ Ռուզանը չէր ցանկանում: Այդ ժամանակ սպառնալիքներ, հայհոյանքներ չի լսել, թե Հունանի և, թե Ռուզանի կողմից: Երթուղայինի միջից ընդամենը այդքանն է տեսել, դրանից ավել բան չի տեսել և իրեն հայտնի չէ: Հետա•այում չի հետաքրքրվել և չի հարցրել, թե ինչ է պատահել, քանի որ իրեն չի հետաքրքրել: Հիշյալ օրը չի տեսել, որ Հունան Մկրտչյանը Ռուզան Հովակիմյանի կամքին հակառակ վերջինիս ցանկանա նստեցնել մեքենան: Իր ներկայությամբ Հունան Մկրտչյանը Ռուզան Հովակիմյանին չի ասել, որ եթե վերջինս չխոսի նրա հետ, ապա նա կփախցնի նրան /•.թ.78-80/:
Գործով տուժող Ռուզան Հովակիմյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանա•րությամբ, համաձայն որի •ործով տուժող Ռուզան Հովակիմյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Հասրաթյան 9հասցեում •տնվող մոտ ՚Միքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտՙ ՓԲԸ-ի դիմացի երթուղայինի կան•առի աջակողմյան հատվածը և հայտարարել, որ 2016թվականի հոկտեմբերի 24-ին Հունան Մկրտչյանը նշված վայրում է փորձել իրեն առևան•ել, սակայն հանդիպելով ընկերուհիների դիմադրությունը, չի կարողացել այն ավարտին հասցնել /•.թ. 105-109/:
Հունան Մկրտչյանի և Ռուզան Հովակիմյանի միջև կատարված առերեսման արձանա•րությամբ այն մասին, որ վերջինս Հունան Մկրտչյանին առերես պնդել է իր վերը շարադրված ցուցմունքը /•.թ. 41-42/:
Հունան Մկրտչյանի և Կարինե Հարությունյանի միջև կատարված առերեսման արձանա•րությամբ այն մասին, որ վերջինս Հունան Մկրտչյանին առերես պնդել է իր վերը շարադրված ցուցմունքը /•.թ. 92-93/:
Հունան Մկրտչյանի և Լիդիա Մկրտչյանի միջև կատարված առերեսման արձանա•րությամբ այն մասին, որ վերջինս Հունան Մկրտչյանին առերես պնդել է իր վերը շարադրված ցուցմունքը /•.թ. 96-97/:
Հունան Մկրտչյանի և Միլենա Մովսիսյանի միջև կատարված առերեսման արձանա•րությամբ այն մասին, որ վերջինս Հունան Մկրտչյանին առերես պնդել է իր վերը շարադրված ցուցմունքը /•.թ. 94-95/:
Մեղադրյալ Արմեն Միքայելյանի և տուժող Ռուզան Հովակիմյանի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի 2016թվականի հոկտեմբերի 24-ի դրությամբ դրանք սպասարկած կայանների հասցեների վերաբերյալ տվյալների զննության արձանա•րությամբ /•.թ. 98-104/:
Այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու և քրեական •ործին կցելու մասին որոշմամբ այն մասին, որ 2016թվականի հոկտեմբերի 31-ին Հունան Մկրտչյանն անձի առևան•ում կատարելու կասկածանքով բերման է ենթարկվել ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանա•րություն /•.թ. 123-124/:
2016թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ռուզան Հովակիմյանի կողմից ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հանցա•ործության վերաբերյալ տված հաղորդման արձանա•րությամբ /•.թ. 2/:
Դատարանը վերլուծելով և •նահատելով դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցները իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Հունան Գալուստի Մկրտչյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-131հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, հետևաբար նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Հունան Գալուստի Մկրտչյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք է համարում այն, որ զղջացել է կատարածի համար, տվել է մասնակի խոստովանական ցուցմունքներ, հայցել է տուժողի ներողամտությունը, նախկինում դատապարտված չի եղել, 17.07.2017թվականին ՀՀ ՊՆ Արմավիրի զինվորական կոմիսար Ս.Համբարձումյանի կողմից դատարան ուղարկված •րության համաձայնª Հ.Մկրտչյանը Կենտրոնական բժշկական հանձնաժողովի որոշմամբ ճանաչվել է պիտանի զինվորական ծառայությանը և ենթակա է զորակոչման: Տուժողը որևէ բողոք կամ պահանջ չունի:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 65հոդվածի 3-րդ մասի համաձայնª հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող •երազանցել սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելա•ույն ժամկետի երեք քառորդը:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 360հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թեª ոչ£
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հան•ում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին£ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում
հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալները,պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող
հան•ամանքները:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007թվականի ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ ՚վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցա•ործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտան•ավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվելՙ£ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՚ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է£ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հան•ամանորեն քննության առնի ինչպես հանցա•ործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հան•ամանքները£ Կարևորն այն է, որ հան•ի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելուՙ:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլª 2008թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ ՚պատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածի 2-րդ մասով ամրա•րված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքնª պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժիª սոցիալական արդարության վերական•նման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցըՙ£ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՚սոցիալական արդարությունը վերական•նելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցա•ործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքա•իծը, մասնավորապեսª տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելըՙ:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածի կիրառման կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել նաև մի շարք այլ որոշումներում: Մասնավորապես,Հ.Բաղդասարյանի վերաբերյալ •ործով որոշմամբ արձանա•րվել է, որ ՚/.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հան•ում է միայն օբյեկտիվ •ոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութա•րում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին /…/ՙ: Մեկ այլª Դ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ •ործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ՚ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ Քրեական օրենս•իրքը ինչպես հանցա•ործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 61հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցա•ործությանª հանրության համար վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցա•ործության վտան•ավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցա•ործության կատարման հան•ամանքները, եղանակը, •ործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցա•ործության հանրորեն վտան•ավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը /…/ՙ: Թ.Տեր-Գրի•որյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ՚Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս •տնվելով դրանք բնութա•րում են ինչպես կատարված հանցա•ործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց •նահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ •ործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: Նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցա•ործության, դրա առանձնահատկությունների, •ործի կոնկրետ հան•ամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքների բազմակողմանի •նահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրա•ործման հնարավորությունըՙ /Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԱՎԴ2/0059/01/08, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ՎԲ-192/07, թիվ ՎԲ-50/07, թիվ ՎԲ-55/07 , թիվ ՎԲ-201/07, թիվ ՎԲ-124/07, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԵԱՔԴ/0120/01/09 և մի շարք այլ որոշումներ/:
Այսպիսով, վերը նշված օրենսդրական կար•ավորումներից և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար անհրաժեշտ է դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատժատեսակն իրական կրելու: Ընդ որում, այդ համոզվածությունը պետք է հիմնված լինի •ործի օբյեկտիվ տվյալների վրա, և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հան•ամանորեն քննության առնի ինչպես հանցա•ործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները: Հիմք ընդունելով վկայակոչված որոշումներում շարադրված իրավական դիրքորոշումներըª դատարանն արձանա•րում է, որ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ •ործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հան•ամանքները վերաբերում են ինչպես հանցա•ործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ միաժամանակ բնութա•րում են հանցա•ործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը: Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցակազմի սահմաններից դուրս հան•ամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցա•ործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտան•ավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա: Դրանց •նահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ •ործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Միաժամանակ դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 05.11.2010թվականի թիվ /ԵԷԴ/0032/01/10 որոշումը, որում զար•ացնելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ իր իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը •տնում է, որ հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան•ամանքների կոնկրետ համակցությունը կարող է բավարար լինել հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար` անկախ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հան•ամանքի առկայությունից: Այլ կերպ` պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հան•ամանքի առկայությունն ինքնին չի բացառում ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածի կիրառումը, եթե դատարանը հան•ում է հիմնավոր եզրակացության, որ հանցանք կատարած անձի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Վերլուծելով և •նահատելով վերը նշված հան•ամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հունան Գալուստի Մկրտչյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան•ամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորած վարքա•իծը` մասնավորապես այն, որ 10ամիս •տնվելով ազատության մեջ •իտակցել է կատարած հանցանքի վտան•ավորությունը և մինչ օրս զերծ է մնացել այլ հակաօրինական արարքներ կատարելուց, տվել է մասնակի խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, տուժողը բողոք կամ պահանջ չունի, ենթակա է զորակոչման, դատարանը •տնում է, որ թվարկված հան•ամանքներն էականորեն նվազեցնում են հանցա•ործության հանրության համար վտան•ավորության աստիճանն ու իրենց համակցությամբ հնարավորություն են տալիս հան•ելու հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով տվյալ •ործով հնարավոր է հասնել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը ու հանցա•ործությունների կանխմանը: Տվյալ դեպքում դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 10 և 61հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Միաժամանակ դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալի արարքին համապատասխան պատժելիության սահմանումը կնպաստի նաև քրեական օրենքի ընդհանուր կանխար•ելիչ ազդեցությանը, դատարանը նման հետևության է հան•ել ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից, սոցիալական արդարության վերական•նման և պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, հիմնվելով կատարված հանցա•ործության, դրա առանձնահատկությունների, •ործի կոնկրետ հան•ամանքների բազմակողմանի և օբյեկտիվ •նահատման վրա:
Ամբաստանյալ Հունան Գալուստի Մկրտչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Ամբաստանյալ Հունան Մկրտչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հունան Գալուստի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-131հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Հունան Գալուստի Մկրտչյանի վարքա•ծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ Պրոբացիայի պետական ծառայության բնակության վայրի համապատասխան բաժնի վրա:
Խափանման միջոցըª ստորա•րություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ