Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0261/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
6.5
Պատասխանող
Միշա Վարդանյան
Կոնստանտին Կոստանյան Ասլան
Միշա Վարդանյան Համլետ
Կոնստանտին Կոստանյան
Միշա Վարդանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մնացական Հարությունյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մնացական Հարությունյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2019-02-06 | 12:00 | 6 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2019-01-18 | 11:00 | 6 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-12-14 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-11-26 | 16:00 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-11-05 | 15:00 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-10-01 | 15:00 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2018-09-07 | 14:00 | 2 | |||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-09-05 | 15:00 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2018-08-21 | 15:00 | 5 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-07-09 | 15:00 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-06-11 | 15:00 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-05-18 | 12:00 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-04-13 | 16:00 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-03-16 | 15:00 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-02-06 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2018-01-16 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-12-15 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-11-20 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-11-13 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-10-10 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-09-19 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-08-22 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-07-31 | 14:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-07-03 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-06-13 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-05-22 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-04-19 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-04-07 | 14:30 | 5 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-03-20 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-02-21 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ |
ԵԱՔԴ/0261/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
<<07>> սեպտեմբերի 2018թ. ք. Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)
նախագահությամբ` դատավոր Մ.Հարությունյանի,
քարտուղարությամբ` Հ.Հակոբյանի,
մասնակցությամբ`
դատախազ` Ա.Բարսեղյանի,
պաշտպան` Ա.Ֆանյանի,
ամբաստանյալ` Մ.Վարդանյանի,
դռնբաց դատական նիստում, ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2018 թվականի հուլիսի 09-ի <<Ամբաստանյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին>> թիվ ԵԱՔԴ/0261/01/16 քրեական գործով կայացված որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը.
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը
1. 2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության հատկապես կարևոր գործերով քննության վարչությունում կայացված <<Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին>> որոշմամբ` հաստատվել է թիվ 69104016 քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի` Միշա Համլետի Վարդանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Կոստանտին Ասլանի Կոստանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով 2016 թվականի դեկտեմբերի 26-ին կազմված մեղադրական եզրակացությունը և քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2016 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի /դատավոր Ա.Մկրտչյան/ <<Քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին>> որոշմամբ` վերը նշված քրեական գործն` ընդունվել է վարույթ:
2017 թվականի հունվարի 16-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի <<Քրեական գործը դատական քննության նշանակելու և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը քննելու մասին>> որոշմամբ` վերը նշված քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության, իսկ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ: Սույն որոշման պատճառաբանական մասի համաձայն Առաջին ատյանի դատարանը նշել է, որ. <<գտնում եմ, որ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ, քանի որ դառևս չի վերացել նշված խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը>>:
2017 թվականի մարտի 20-ի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի <<Քրեական գործից մաս անջատելու և առանձին վարույթում քննելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է Կոստանտին Ասլանի Կոստանյանի և Միշա Համլետի Վարդանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0261/01/16 քրեական գործի վարույթից անջատել ամբաստանյալ Կոստանտին Ասլանի Կոստանյանի մասը և այն քննել առանձին վարույթում:
2018 թվականի հունիսի 11-ին ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի պաշտպան Արմինե Ֆանյանը միջնորդություն է ներկայացրել Առաջին ատյանի դատարան ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի խափանման միջոց` կալանքը գրավով փոխարինելու մասին:
2018 թվականի հուլիսի 09-ին Առաջին ատյանի դատարանի <<Ամբաստանյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին>> որոշմամբ վերը նշված միջնորդությունը բավարարվել է: Ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավ և գրավի չափ սահմանվել է նվազագույն աշխատավարձի երկուհազարապատիկը` 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամը:
Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանը, որը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2018 թվականի հուլիսի 30-ին, իսկ վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ նյութերը ստացվել են 2018 թվականի օգոստոսի 06-ին:
Վերաքննիչ դատարանի` 2018 թվականի օգոստոսի 06-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել դատական նիստում քննության:
Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
2. 2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին կազմված մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասի համաձայն` Միշա Համլետի Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, բովանդակային հետևյալ ձևակերպմամբ. <<(…) նա 2014-2015թթ. ընթացքում աշխատելով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կոմերցիոն բաժնում որպես մեծածախ վաճառքի մենեջեր և հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերով ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամին համարժեք` 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր և 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար:
Այսպես, Միշա Վարդանյանը <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականին կնքված աշխատանքային պայմանագրի հիման վրա ընդունվել է աշխատանքի ընկերությունում որպես կոմերցիոն բաժնի մեծածախ վաճառքի մենեջեր և <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականի կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրի համաձայն` հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, այնուհետև շարունակելով աշխատել նույն պաշտոնում ընկերության իրավահաջորդ` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում, առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելու միասնական դիտավորությամբ, շարունակաբար` 2014-2015թթ. ընթացքում <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կողմից ՀՀ տարածքում ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացրել է ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, անվահեծեր, անտիֆրիզ, որոնց դիմաց <<Վահե Մելիքսեթյան>>, <<Արտաշ Գևորգյան>>, <<Ռեգնում>> ՍՊ ընկերություններից, <<ՌԱՖ>> արտադրական կոոպերատիվից, անհատ ձեռնարկատերեր Դավիթ Բոբոխյանից, Բագրատ Մկրտչյանից, Արթուր Մարկոսյանից, Գևորգ Ալեքսանյանից, Գևորգ Բոյախչյանից, Սուրեն Գրիգորյանից, Գարեգին Ասատրյանից, Հրայր Գրիգորյանից, Արսեն Ավետյանից, Հովհաննես Հովհաննիսյանից, Տիգրան Գյուլխասյանից, Արմոնդ Թուրյանից, Կարապետ Ռեզյանից, Խաչատուր Գասպարյանից, Հարություն Մենեջյանից, Արտավազդ Հովհաննիսյանից, Սայադ Սայադյանից, Սամվել Հովհաննիսյանից, Գոռ Հակոբյանից, Արմեն Առաքելյանից, Անդրանիկ Գրիգորյանից, Վալերի Բալյանից, Գագիկ Աղեկյանից, Արթուր Ղազարյանից, Արթուր Գալստյանից, Անանիկ Վարդանյանից, Արտակ Առաքելյանից, Արա Մարտիրոսյանից, Էդուարդ Լևոնյանից, Արմեն Դանիելյանից պարբերաբար կանխիկ ստացել է ընդհանուր 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության դրամարկղ կամ բանկային հաշվին մուտքագրելու համար, սակայն իրեն վստահված գումարները չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է:
Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում <<ԳԱԳ Մոթորս>>, <<Քառբատ>>, <<ՄՌՄ Մոթորս>>, <<Ա.Գ.Շահբազյան>>, <<Մանաս>> ՍՊ ընկերություններից, <<Ջավախք>>, <<ՌԱՖ>> արտադրական կոոպերատիվներից, անհատ ձեռնարկատերեր Ալեքսան Գրիգորյանից, Արմեն Եսայանից, Ստեփան Մանասյանից, Զոհրաբ Մարգարյանից, Էդգար Մարտիրոսյանից, Հովսեփ Մարգարյանից, Արտուր Ոսկանյանից, Արամ Պողոսյանից, Ռոբերտ Սարգսյանից, Ռուստամ Մովսիսյանից, Վահան Նավոյանից, Գրիգոր Ասլանյանից, Կամելա Մարտիրոսյանից, Էդիկ Կարապետյանից, Ռադի Աբրահամյանից, Անուշ Սիրեկանյանից, Արթուր Հակոբյանից, Արթուր Յազչյանից, Աշոտ Գևորգյանից ետ է ստացել նրանց մատակարարված իրեն վստահված ընդհանուր 20.873.152 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, օդի և յուղի զտիչներ, կցորդման կոմլեկտներ, փոկեր, անտիֆրիզ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, սակայն <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության պահեստ չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է:
Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում անհատ ձեռնարկատերեր Ռոբերտ Կարապետյանի, Տիգրան Գևորգյանի, Աշոտ Գևորգյանի և Ռուբեն Գրիգորյանի անվամբ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ելքագրել ու չի մատակարարել իրեն վստահված ընդհանուր 1.654.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, յուղի և օդի զտիչներ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, որոնք յուրացման եղանակով հափշտակել է:
Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ստացել է իրեն վստահված ևս 2.321.500 դրամի ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, շարժիչի յուղ, անվահեծեր և յուրացման եղանակով հափշտակել:
Այսպիսով. Միշա Վարդանյանը նշված տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացված իրեն վստահված գումարները դրամարկղ կամ բանկային հաշվին չմուտքագրելով, ետ ստացած ավտոպահեստամասերը պահեստ չմուտքագրելու, մատակարարելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությունից ապրանքներ ելքագրելու միջոցով յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար և 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` ընկերությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերով` ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամ գույքային վնաս:(…)>>:
3. Ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի պաշտպան Արմինե Ֆանյանի կողմից ներկայացված ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի խափանման միոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին 2018 թվականի հունիսի 11-ի վերը նշված միջնորդությամբ մասնավորապես նշված է, որ <<(…) 01.05.2016թ. Ա.Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
01.05.2016թ. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառվել է:
(…)
Համաձայն ՀՀ Կոտայքի մարզի համատիրության նախագահի կողմից տրված տեղեկանքի` Մ.Վարդանյանը ունի մշտական բնակության վայր, նա [բնակվում] է ք.Հրազդան Միկրոշրջան թաղամասի 44 շենքի թիվ 02 բնակարանում:
Ըստ նույն համատիրության նախագահի կողմից հաստատված բնութագրի և վերջինիս կողմից տրված բնութագրի` Մ.Վարդանյանը բնութագրվում է բացառապես դրական:
Մ.Վարդանյանն ունի բարձրագույն կրթություն, ուսման գործընթացում պարգևատրվել է մի շարք գովասանագրերով, նախկինում դատապարտված կամ որևէ կերպ արատավորված չէ:
Միշա Վարդանյանն ունի առողջական լուրջ խնդիրներ և նրան անհրաժեշտ է բուժում ստացիոնար պայմաններում:
Այսպես.
14.02.2017թ. <<Էրեբունի բժշկական կենտրոնի>> տրված տեղեկանքի համաձայն` Միշա Վարդանյանի մոտ ախտորոշվել է գլխացավեր չճշտված էթոլոգիայի տեղաշարժով: Ցուցաբերվել է օգնություն, մասնավորապես կատարվել է կլ. լաբ. էսգ հետազոտություններ, գլխուղեղի ԿՏ, նյարդաբանի կոնսուլտացիա, խորհուրդ է տրվել ռեմոտոլոգի կոնսուլտացիա և գլխի ՄՌՏ հետազոտություն:
12.05.2017թ. <<Նաիրի>> ԲԿ տրված մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտի քաղվածքի Միշա Վարդանյանի մոտ ախտորոշվել է ասթենո-նևրոտիկ համախտանիշ, դեմքի մկանների տիկեր:
05.05.2017թ. ստացվել է նյարդաբանի կոնսուլտացիա: Տրվել է խորհուրդ` կրկնակի այց 06.06.2017թ.:
22.08.2017թ. գրությանս համապատասխան` Մ.Վարդանյանին տեղափոխել են <<Նաիրի>> ԲԿ կրկնակի հետազոտության նպատակով:
Ըստ պաշտպանյալիս կողմից հայտնած տեղեկությունների <<Նաիրի>> ԲԿ-ում կատարված հետազոտության արդյունքներով իր մոտ հայտնաբերվել է 2.2 սմ մեծությամբ կիստա, ինչպես նաև արյան հեմոգլոբինի բարձրացում:
<<Դատապարտյալների հիվանդանոց>> ՔԿՀ-ում կատարված հետազոտությունների արդյունքում Մ.Վարդանյանի մոտ հայտնաբերվել է պոչուկի կիստա, որի վիրահատությունը հետաձգվել է նյարդաբանի ցուցումով, քանի որ ըստ վերջինի` պոչուկի վիրահատությունը պետք է կատարվի գլխում հայտնաբերված կիստայի խնդիրը վերցնելուց հետո միայն:
Պաշտպանյալս արդեն իսկ 10 ամիս շարունակ ստանում է դեղորայքային բուժում, սակայն վերջինիս վիճակը դինամիկ վատթարանում է, քանի որ Մ.Վարդանյանին անհրաժեշտ է մասնագիտացված բուժօգնություն:
Ըստ 08.06.2018թ. <<Նաիրի>> ԲԿ անգիոնևրոլոգիայի կլինիկայի ղեկավարի կողմից տրված տեղեկանքի Մ.Վարդանյանի մոտ ախտորոշվել է նևրոզ` վեգետո-անոթային դրսևորումներով: Արախնոիդալ կիստա` աջ միջին գանգափոսում: Բուժման արդունավետության համար անհրաժեշտ է բուժումն անցկացնել ստացիոնար պայմաններում:
(…)
Ակնհայտ է, որ Միշա Վարդանյանի անձը բնութագրող հատկանիշները, նրա առողջական կրիտիկական վատթարացումը և նրա ստացիոնար պայմաններում բուժման անհրաժեշտությունը վկայում են այն մասին, որ նրա պատշաճ վարքագիծը կարող է ապահովվել դատարանի կողմից գրավի չափ սահմանելով: Նա ունի ամուր սոցիալական կապեր և գտնում ենք, որ այդ հատկանիշները լավագույնս կարող են կանխորոշել նրա ապագա պատշաճ վարքագիծը:(…)>>: Վերոգրյալի արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանին խնդրել է Մ.Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված կալանավորում խափանման միջոցը փոխարինել գրավով:
4. Առաջին ատյանի դատարանի` 2018 թվականի հուլիսի 09-ի որոշմամբ մասնավորապես նշված է, որ <<(…) Լսելով կողմերին, ուսումնասիրելով միջնորդությունը և քրեական գործի նյութերը, դատարանը գտնում է, որ պաշտպան Ա.Ֆանյանի միջնորդությունը ենթակա է բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
(…)
Դատարանն արձանագրում է, որ Միշա Վարդանյանը շուրջ 2 տարի 2 ամիս է` գտնվում է շարունակական կալանքի տակ, քրեական գործի դատաքննության փուլում հարցաքննվել է վկաների հիմնական մասը, ուստի նշված պայմաններում դատական քննության ներկա փուլում ցածր է ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի կողմից քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը:
Ինչ վերաբերվում է դատարան ներկայանալուց խուսափելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականությանը, ապա դատարանի համոզմամբ` գրավը կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ ամբաստանյալ Մ.Վարդանյանի թաքնվելու վտանգը չեզոքացնելու և իրավաչափ վարքագիծը կանխորոշելու հարցում:
Բացի այդ, դատարանը փաստում է, որ Միշա Վարդանյանի անձը հայտնի է, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ։
Գրավի կիրառման թույլատրելիության հարցը քննարկելիս, դատարանը հաշվի է առնում նաև ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի հիվանդությունների առկայությունը և առողջական վիճակը։
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանին կալանքից գրավով ազատելը պետք է ճանաչել թույլատրելի և գրավի գումար պետք է սահմանել նվազագույն աշխատավարձի երկուհազարապատիկը՝ 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամը:(…)>>:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
5. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Իր վերաքննիչ բողոքում ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանը մասնավորապես նշել է, որ. <<(…) <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մեծածախ վաճառքի և կորպորատիվ հաճախորդների բաժինների մի խումբ աշխատակիցների կողմից 2014-2015թթ. ընթացքում առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում և առանձնապես խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու փաստի առթիվ 2016թ. ապրիլի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69104016 քրեական գործը և կատարվել նախաքննություն:
(…)
Գտնում եմ, որ դատարանի 09.07.2018թ. որոշումը՝ ամբաստանյալ Ա.Վարդանյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ կիրառելու վերաբերյալ անհիմն է հետևյալ պատճառաբանություններով.
Դատարանը, վկայակոչելով օրենսդրական (այդ թվում միջազգային) ընդհանուր ակտեր, ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներով արտահայտված դիրքորոշումներ, որոշման պատճառաբանական մասում, յուրովի մեկնաբանելով դրանց պահանջները:
(…)
Նախ, դատարանը, ըստ էության, ինքն էլ է փաստել, որ ազատության մեջ մնալու պարագայում առկա է ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի կողմից քննությանը խոչընդոտելու, թեկուզև ցածր, հավանականություն։
Երկրորդ, պարզ չէ, թե ինչ երաշխիք կա, որ ազատության մեջ մնալով Մ.Վարդանյանը չի խոչընդոտի գործի քննությանը՝ մասնավորապես, քննությամբ դեռևս չհարցաքննված վկաների վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու կամ այլ ճանապարհով։
Դատարանը, փորձելով հիմնավորել ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ կիրառելը, միաժամանակ արձանագրել է, որ <<...Միշա Վարդանյանի անձը հայտնի է, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ>>։
Թեև իրոք, հայտնի է մեղադրյալի անձը, վերջինս ունի մշտական բնակության վայր, նախկինում դատված չի եղել, սակայն դժվար է համաձայնվել դատարանի բերված այն փաստարկին, որ ներկա փուլում նրա նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը կարող է կանխորոշել Մ.Վարդանյանի իրավաչափ վարքագիծը։
Միաժամանակ հարկ եմ համարում նշել, որ դատարանի կողմից վկայակոչված մեղմացուցիչ հանգամանքների առկայությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` ընդամենը պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են և, բնականաբար, չեն կարող դրվել խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու որոշման հիմքում, այլ ընդամենը կարող է հաշվի առնվել պատիժ նշանակելիս։
Դատարանի վերը նշված փաստարկներն անհիմն են, չեն կարող դրվել մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելը թույլատրելի ճանաչելու հիմքում, քանի որ բարձր է հավանականությունը, որ ազատության մեջ մնալով Մ.Վարդանյանը չի խոչընդոտի մինչդատական վարույթում և դատարանում գործի քնությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով, չի թաքնվի քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից, չի կատարի քրեական օրենքով չթույլատրված արարք և չի խուսափի քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց։
Դատարանը, Միշա Վարդանյանի խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելիս, հաշվի չի առել վերջինիս մեղսագրվող արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ վերջինս յուրացրել է իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերով՝ շուրջ 39.712.050 ՀՀ դրամ և որևէ գումար չի փոխհատուցել։
Այսպիսով, գտնում եմ, որ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից բերված պատճառաբանությունները հիմնավոր չեն, այդպիսիք համահունչ չեն կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու և գրավի կիրառումն անթույլատրելի ճանաչելու իրավաչափության վերաբերյալ վկայակոչված միջպետական և ներպետական քրեաիրավական նորմերին, հետևաբար ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը անթույլատրելի և անհիմն է, չի բխում քրեական գործի և արդարադատության արդյունավետության շահերից:(…)>>։
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է բեկանել ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018թ. հուլիսի 9-ի որոշումը, կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել անթույլատրելի և մերժել ամբաստանյալ Մ.Վարդանյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին պաշտպան Արմինե Ֆանյանի միջնորդությունը:
Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում արձանագրված դիրքորոշումները.
6. ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանը պնդել է վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի պաշտպան Արմինե Ֆանյանը առարկել է վերաքննիչ բողոքի դեմ և հայտնել է, որ վերաքննիչ բողոքը անհիմն է և ենթակա է մերժման: Միաժամանակ Վերաքննիչ դատարանի ուշադրությունն է հրավիրել նաև ամբաստանյալի առողջական վիճակի վրա, ներկայացրել է արդեն իսկ Առաջին ատյանի դատարանի ներկայացրած բժշկական փաստաթղթերը և Առաջին ատյանի դատարանի որոշումից հետո կատարված հետազոտության արդյունքում պարզված նաև այլ հիվանդությունների վերաբերյալ փաստաթղթեր և ի թիվս այլնի հայտնել է, որ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում իր պաշտպանյալի առողջական վիճակը ժամանակի ընթացքում վատացել է, իսկ ազատության մեջ գտնվելուց հետո նկատվում է կայունություն և համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկները չունեն բավարար տեխնիկական միջոցներ իր պաշտպանյալի բուժումը պատշաճ կազմակերպելու ուղղությամբ:
Ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանը միացել է պաշտպանի դիրքորոշմանը և խնդրել է վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
7. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>:
Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 5-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում պետք է պատասխանել այն հարցին, թե հիմնավո՞ր է արդյոք ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը:
Այսպես.
8. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն.
<<Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(…)
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով (…)>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
<<Ոչ ոք չի կարող արգելանքի վերցվել և պահվել անազատության մեջ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով նախատեսված հիմքերով և կարգով>>¦:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Կալանավորումը, գրավը կիրառվում են միայն դատարանի որոշմամբ` քննիչի կամ դատախազի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ` դատարանում քրեական գործը քննելիս: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն`
«(...) 6. Դատարանում գործի քննության ընթացքում մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետ չի սահմանվում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Դատարանը, դատական քննության ժամանակ, լսելով ամբաստանյալի բացատրությունները, կողմերի կարծիքները, իրավունք ունի ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրել, փոխել կամ վերացնել խափանման միջոցը»:
Նախ, ինչպես հետևում է մեջբերված քրեադատավարական դրույթների համադրված վերլուծությունից, մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետի երկարացում և կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված է միայն մինչդատական վարույթի ընթացքում: Այլ կերպ` ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությունը դատական քննության փուլում մեղադրյալին (ամբաստանյալին) կալանքի տակ պահելու ժամկետային սահմանափակումներ չի նախատեսում: Դրա հետ մեկտեղ սակայն, օրենսդիրը նախատեսել է այնպիսի ընթացակարգեր ու գործիքակազմ, որոնք երաշխավորում են ինչպես դատական քննության նախապատրաստական փուլում, այնպես էլ դատական քննության ընթացքում անձի` իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի, այդ թվում նաև` կալանավորման և դրա այլընտրանքի հիմնավոր լինելու կամ չլինելու հարցը դատարանի կողմից վերանայվելու հնարավորությունը:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
(…)
գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար,
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կետի «գ» ենթակետի դրույթներին համապատասխան ձերբակալված կամ կալանավորված յուրաքանչյուր ոք անհապաղ տարվում է դատավորի կամ այլ պաշտոնատար անձի մոտ, որն օրենքով լիազորված է իրականացնելու դատական իշխանություն և ունի ողջամիտ ժամկետում դատաքննության իրավունք կամ մինչև դատաքննությունն ազատ արձակելու իրավունք: Ազատ արձակումը կարող է պայմանավորվել դատաքննության ներկայանալու երաշխիքներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատարանը, (…) խափանման միջոց կարող [է] կիրառել միայն այն դեպքում, երբ քրեական գործով ձեռք բերված նյութերը բավարար հիմք են տալիս ենթադրելու, որ կասկածյալը կամ մեղադրյալը կարող է՝
1) թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից,
2) խոչընդոտել մինչդատական վարույթում կամ դատարանում գործի քննությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու, գործի համար նշանակություն ունեցող նյութերը թաքցնելու կամ կեղծելու, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով առանց հարգելի պատճառի չներկայանալու կամ այլ ճանապարհով,
3) կատարել քրեական օրենքով չթույլատրված արարք,
4) խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց,
5) խոչընդոտել դատարանի դատավճռի կատարմանը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Կալանավորումը մեղադրյալի նկատմամբ կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ կա հիմնավոր կասկած, որ նա կատարել է այնպիսի հանցանք, որի համար նախատեսվող ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը մեկ տարուց ավելի է, և կան բավարար հիմքեր ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է կատարել սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված որևէ գործողություն>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն՝
<<Խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտության և կասկածյալի կամ մեղադրյալի նկատմամբ դրա տեսակն ընտրելու հարցը լուծելիս հաշվի [է] առնվում 1) վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, 2) կասկածյալի կամ մեղադրյալի անձը, 3) տարիքը և առողջական վիճակը, 4) սեռը, 5) զբաղմունքի տեսակը, 6) ընտանեկան դրությունը և խնամարկյալների առկայությունը, 7) գույքային դրությունը, 8) բնակության մշտական վայրի առկայությունը, 9) այլ էական հանգամանքներ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
<<Նույնանման փաստերով այլ գործով վճռաբեկ դատարանի կողմից իրավական նորմի մեկնաբանությունից տարբերվող մեկնաբանության դեպքում դատարանը պետք է հիմնավորի օրենքի և այլ նորմատիվ իրավական ակտի՝ վճռաբեկ դատարանի մեկնաբանությունից շեղվելը>>:
Մեջբերված վերջին քրեադատավարական դրույթը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Վ.Պողոսյանի գործով որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) [Մ]եղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև գրավի թույլատրելիության հարցը լուծելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ նույնանման իրավական դիրքորոշում բազմիցս իր նախադեպային նշանակության վճիռներում հայտնել է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը ¥ի թիվս այլնի, տե՛ս Mamedova v. Russia, 2006 թվականի հունիսի 1-ի վճիռը, գանգատ թիվ 7064/05, կետ 74, Panchenko v. Russia 2005 թվականի փետրվարի 8-ի վճիռը, գանգատ թիվ 45100/98, կետ 102, Ilijkov v. Bulgaria, 2001 թվականի հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33977/96, կետ 81¤: (…)>> (տե՛ս Վահագն Հակոբի Պողոսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ ԿԴ1/0062/06/12 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից մի շարք գործերով (տե°ս Ա.Ճուղուրյանի վերաբերյալ 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-132/07 որոշումը, Ա. Հովսեփյանի վերաբերյալ 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0633/06/09 որոշման 10-րդ կետը և այլն) արտահայտած իրավական դիրքորոշումների ընդհանրական վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանավորումը մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում է քրեական գործի քննության ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը (այն գործողությունները, որոնք ուղղված են քննությունից և դատից թաքնվելուն, գործով ճշմարտության բացահայտմանը խոչընդոտելուն, ինչպես նաև հանցավոր գործունեությունը շարունակելուն) կանխելու նպատակով: Այսինքն, կալանավորման կիրառումը նպատակ է հետապնդում քրեական գործով վարույթի ընթացքում կանխել անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը:
Կալանավորումը նաև խափանման բացառիկ միջոց է, քանի որ դրա կիրառման հետևանքով ազատությունից զրկվում է դատարանի դատավճռով դեռևս մեղավոր չճանաչված անձը: Ուստի, վերոնշյալ բացառիկության չափանիշից բխում է, որ անձը պետք է ենթարկվի նախնական կալանքի հետևյալ երկու պայմանների միաժամանակյա առկայության դեպքում.
1/ առկա է ողջամիտ կասկած, որ անձը կատարել է իրավախախտում, և
2/առկա են հիմնավոր պատճառներ կարծելու, որ ազատության մեջ գտնվելով նա կարող է.
ա) դիմել փախուստի, կամ
բ) կատարել նոր հանցագործություն, կամ
գ) խոչընդոտել արդարադատության իրականացմանը, կամ
դ) լուրջ վտանգ ներկայացնել հանրային կարգին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն. «(...) Գրավը համարվում է կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց և կիրառվում է միայն այն դեպքում, երբ ստացվել է դատարանի որոշումը մեղադրյալին կալանավորելու մասին»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Գրավը ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործության համար մեղադրվողին կալանքից ազատելու համար դրամի, արժեթղթերի, այլ արժեքների ձևով դատարանի դեպոզիտ մեկ կամ մի քանի անձանց կատարած ներդրումն է` քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ մեղադրյալի գտնվելն ապահովելու նպատակով: Դատարանի թույլտվությամբ որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույքը: 2. Դատարանը, համապատասխան շարժառիթները շարադրելով, իրավունք ունի մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել անթույլատրելի առանձին դեպքերում, մասնավորապես, եթե հայտնի չէ մեղադրյալի անձը, նա չունի մշտական բնակության վայր կամ փորձել է թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից։(…)>>։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Ա.Ավետիսյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով գրավի կիրառելիության հարցին, իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ. <<[Ա]նձին կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտության հիմնավորումը կարող է դրվել գրավի կիրառումը մերժելու պատճառաբանության հիմքում` պայմանով, որ այդ պատճառաբանությունը հիմնված լինի գործով առկա փաստական տվյալների վրա (…)։
(…) Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջի վերաբերյալ արված իրավական մեկնաբանություններում չի արգելվում չնշված առանձին դեպքերում անձին երաշխիքով ազատ արձակելը ճանաչել անթույլատրելի. մասնավորապես, երբ առկա է անձի կողմից թաքնվելու կամ գործով ճշմարտությունը բացահայտելու ընթացքին միջամտելու վտանգ, կամ երբ դա անհրաժեշտ է հանցագործությունը կանխելու կամ հասարակական կարգի պահպանությունն իրականացնելու համար։
(…) Այդ առումով Եվրոպական կոնվենցիային չի հակասում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 2-րդ մասի այն դրույթը, որ դատարանը, համապատասխան շարժառիթները շարադրելով, իրավունք ունի մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելն առանձին դեպքերում ճանաչել անթույլատրելի։
(…) [Գ]րավի կիրառման անթույլատրելիության հարցը պետք է քննարկվի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի համատեքստում, որտեղ նշված են խափանման միջոց կիրառելու այլ հիմքեր, այդ թվում նաև` մինչդատական վարույթում կամ դատարանում գործի քննությանը խոչընդոտելու հիմքը>> (տե՛ս Ա.Ավետիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԱՎԴ/0022/06/08 որոշման 34-36-րդ կետերը)։
Կալանքը գրավով փոխարինելու հարցը լուծելիս անձին մեղսագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը պատշաճ գնահատման ենթարկելու անհրաժեշտության հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ս.Մարգարյանի գործով որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ <<(…) [Գ]րավի թույլատրելիության հարցի լուծման ժամանակ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով սահմանված՝ մեղադրյալին վերագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը գնահատելիս դատարանը պետք է գործով ներկայացված տվյալների հիման վրա պարզի մեղադրյալին վերագրվող հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, իսկ հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ Այլ խոսքով՝ (…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների կատարման հավանականությունը գնահատելիս և, հետևաբար, դրա հիման վրա մեղադրյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելիս դատարանը, ի թիվս այլոց, պետք է պատշաճ գնահատման ենթարկի մեղսագրվող արարքի կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը բնութագրող այլ հանգամանքները։
[Վ]երոնշյալ հանգամանքներն էական նշանակություն ունեն մեղադրյալի անձի մասին ճիշտ պատկերացում կազմելու համար։ Ուստի, առանց դրանք գործի նյութերից բխող մյուս տվյալների հետ համադրված վերլուծության և գնահատման ենթարկելու, հնարավոր չէ հիմնավորված ենթադրություն անել մեղադրյալի հետագա վարքագծի վերաբերյալ, հետևաբար հնարավոր չէ նաև օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում կայացնել անձի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ (…)>> (տե՛ս Ս.Մարգարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշման 14-րդ կետը)։
Զարգացնելով գրավի թույլատրելիության վերաբերյալ իր նախադեպային իրավունքը՝ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Վարդանյանի գործով որոշմամբ արձանագրել է. <<(...) [Մ]եղադրյալին կալանքից գրավով ազատելու հարցը քննարկելիս դատարանները հատուկ ուշադրություն պետք է դարձնեն այն հանգամանքին, թե մեղադրյալի նկատմամբ ինչ հիմքով է կալանավորումը կիրառվել որպես խափանման միջոց, և արդյոք տվյալ դեպքում գրավը՝ որպես կալանավորման այլընտրանք, կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ տվյալ հիմքի չեզոքացման համար։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը վկայում է, որ Եվրոպական դատարանը մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 15), վտանգը, որ մեղադրյալն ազատ արձակվելու դեպքում կխոչընդոտի արդարադատության իրականացմանը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, ¢ 14) կամ կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, ¢ 51)։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասում ըստ էության նախատեսված են նշված հիմքերը, որոնցից յուրաքանչյուրի առկայությունը կալանավորման պայմանների հետ միասին ինքնին հիմք է անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար։
Միևնույն ժամանակ <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասում ամրագրված իրավանորմի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ անձի կալանավորման հարցը լուծելիս իրավասու դատարանները լիազորված են քննարկել դատաքննությանը մեղադրյալի ներկայանալը երաշխավորող այլընտրանքային միջոցների կիրառման հնարավորությունը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիման վրա այդպիսի միջոց է գրավը։
(…)
[Գ]րավը քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից մեղադրյալի թաքնվելու վտանգը չեզոքացնելու երաշխիք է, և համապատասխան հիմքերի առկայության դեպքում իրավասու դատարանի կողմից կարող է կիրառվել վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ մեղադրյալի գտնվելն ապահովելու նպատակով (տե՛ս Դ.Վարդանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԱՔԴ/0056/06/14 որոշման 16-րդ կետը)։
9. Սույն որոշման նախորդ կետում նշված իրավակարգավորումները, իրավական վերլուծությունները և դիրքորոշումները կիրառելով սույն որոշման 1-4-րդ կետերում նշված փաստական տվյալների նկատմամբ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները իրավաչափ են և բխում են վերը նշված կետերում շարադրված փաստական տվյալներից: Մասնավորապես, սույն որոշման 1-4-րդ կետերում նշված փաստական տվյալները վկայում են այն մասին, որ գրավի կիրառումը տվյալ դեպքում կարող է բավարար երաշխիք հանդիսանալ ազատության մեջ մնալու դեպքում ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի ոչ իրավաչափ վարքագիծը կանխելու և անհրաժեշտության դեպքում վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ նրա գտնվելը ապահովելու համար, հետևաբար Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավոր են: Այսպես, սույն որոշմամբ շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի առնելով սույն որոշման նախորդ կետերում նշված քրեական գործի առանձնահատկությունները, ամբաստանյալի ենթադրյալ վարքագծի դրսևորումները, ամբաստանյալին վերագրվող արարքների բնույթը ու վտանգավորության աստիճանը և սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը, կալանքի համար հիմք հանդիսացած հանգամանքը, ամբաստանյալի անձին վերաբերվող փաստական տվյալները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գրավի կիրառման միջոցով ողջամտորեն հնարավոր է ապահովել ամբաստանյալի հետագա պատշաճ վարքագիծը` գործի դատական քննության ընթացքում և տվյալ դեպքում գրավը, որպես կալանավորման այլընտրանք, կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ կալանավորման համապատասխան հիմքի չեզոքացման համար:
Ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանը շուրջ 2 տարի 2 ամիս գտնվել է շարունակական կալանքի տակ, Առաջին ատյանի դատարանի որոշման համաձայն` քրեական գործի դատաքննության փուլում հարցաքննվել է վկաների հիմնական մասը, և նշված պայմաններում դատական քննության ներկա փուլում ցածր է ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի կողմից քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը: Տվյալ դեպքում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալին ընդհանուր առմամբ անորոշ ժամկետով շարունակական կալանքի տակ պահելը, առանց այլընտրանքային գործուն երաշխիքի նախատեսման, պայմանավորված միայն քրեական գործի քննության ծավալով և բարդությամբ, այն էլ այն պայմաններում, երբ կատարված դատավարական գործողությունների արդյունքում ցածր է ամբաստանյալի կողմից քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը, արդարացված չէ և չի ապահովում անձի իրավունքի սահմանափակման և հատապնդվող արդյունքի միջև անհրաժեշտ և ողջամիտ հավասարակշռություն: Հետևաբար Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները իրավաչափ են:
Վերոգրյալի լույսի ներքո իրավաչափ է նաև Առաջին ատյանի դատարանի այն հետևությունը, որ. <<Ինչ վերաբերվում է դատարան ներկայանալուց խուսափելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականությանը, ապա դատարանի համոզմամբ` գրավը կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ ամբաստանյալ Մ.Վարդանյանի թաքնվելու վտանգը չեզոքացնելու և իրավաչափ վարքագիծը կանխորոշելու հարցում>>: Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը համապատասխան հետևության հիմքում դրել է նաև այն, որ Միշա Վարդանյանի անձը հայտնի է, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ և համապատասխան հիվանդությունների առկայությունը և առողջական վիճակը։ Այս շրջանակներում ուշադրության է արժանի նաև այն, որ ամբաստանյալի մոտ, ի թիվս այլնի, արձանագրվել է նևրոզ` վեգետո-անոթային դրսևորումներով և աջ միջին գանգափոսում արախնոիդալ կիստա հիվանդությունները:
Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքում նշված այն փաստարկին, որ Առաջին ատյանի դատարանը համապատասխան որոշում կայացնելիս հաշվի չի առել ամբաստանյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, ապա Վերաքննիչ դատարանը այդ մասով իր համաձայնությունն է հայտնում վերաքննիչ բողոքի հետ և գտնում, որ այդ հանգամանքը, մյուս հանգամանքների հետ համակցության մեջ, նույնպես պետք է գնահատվի համապատասխան հետևության հանգելու համար: Սակայն, ինչպես վերը նշվեց, այդ հանգամանքի գնահատումը մյուս հանգամանքների և փաստական տվյալների հետ համակցության մեջ, բավարար չէ հանգելու այն հետևության, որ գրավի կիրառումը չի կարող գործուն երաշխիք հանդիսանալ ամբաստանյալի պատշաճ վարքագիծը գործի դատական քննության ընթացքում ապահովելու համար: Այսինքն, թեև այդ հանգամանքը Առաջին ատյանի դատարանը ըստ էության չի դրել իր հետևությունների հիմքում, այնուհանդերձ ըստ էության կայացրել է հարցը ճիշտ լուծող դատական ակտ: Եվ այդ հանգամանքը ինքնին չի կարող բացառել կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառումը և չի կարող բավարար պայման հանդիսանալ գրավի կիրառումը անթույլատրելի ճանաչելու համար:
Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքում նշված այն փաստարկին, որ անձին վերաբերվող փաստական տվյալները, այդ թվում` մշտական բնակության վայր ունենալը դրական բնութագրվելը, նախկինում դատված չլինելը, չի կարող գնահատվել ամբաստանյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման կամ փոփոխման շրջանակներում և գնահատման է ենթական միայն պատիժ նշանակելիս, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է և չի բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի և 143-րդ հոդվածի վերը նշված իրավակարգավորումներից և այդ փաստական տվյալները նույնպես պետք է հաշվի առնվեն անձի հետագա վարքագծի դրսևորման հավանականությունը գնահատելիս:
10. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքում ներկայացված մյուս փաստարկներին ու դատողություններին (մանրամասն տե'ս սույն որոշման 5-րդ կետը), ապա հարկ է արձանագրել, որ սույն որոշմամբ վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողություններն իրենց համակցության մեջ արդեն իսկ ամբողջությամբ ներառում են դրանց վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի մոտեցումներն ու բարձրացված հարցերի պատասխանները, ուստի լրացուցիչ առանձին-առանձին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
11.Ամփոփելով սույն որոշման նախորդ կետերում արձանագրված դատողություններն ու եզրահանգումները` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները համապատասխանում են գործի փաստական հանգամանքներին, Առաջին ատյանի դատարանը ըստ էության կայացրել է իրավաչափ դատական ակտ:
Այսինքն, ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը գրավով փոխարինելիս և նրա նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու մասին որոշում կայացնելիս, Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ և ըստ էության կայացրել է ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բեկանելու իրավաչափ հիմքեր չկան, ուստի, հիմք ընդունելով Վերաքննիչ դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունները, այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
12. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 288-րդ, 393-394-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Վերաքննիչ բողոքը մերժել:
ՀՀ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի հուլիսի 09-ի <<Ամբաստանյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին>> թիվ ԵԱՔԴ/0261/01/16 որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
<<07>> սեպտեմբերի 2018թ. ք. Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)
նախագահությամբ` դատավոր Մ.Հարությունյանի,
քարտուղարությամբ` Հ.Հակոբյանի,
մասնակցությամբ`
դատախազ` Ա.Բարսեղյանի,
պաշտպան` Ա.Ֆանյանի,
ամբաստանյալ` Մ.Վարդանյանի,
դռնբաց դատական նիստում, ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2018 թվականի հուլիսի 09-ի <<Ամբաստանյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին>> թիվ ԵԱՔԴ/0261/01/16 քրեական գործով կայացված որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը.
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը
1. 2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության հատկապես կարևոր գործերով քննության վարչությունում կայացված <<Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին>> որոշմամբ` հաստատվել է թիվ 69104016 քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի` Միշա Համլետի Վարդանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Կոստանտին Ասլանի Կոստանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով 2016 թվականի դեկտեմբերի 26-ին կազմված մեղադրական եզրակացությունը և քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2016 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի /դատավոր Ա.Մկրտչյան/ <<Քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին>> որոշմամբ` վերը նշված քրեական գործն` ընդունվել է վարույթ:
2017 թվականի հունվարի 16-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի <<Քրեական գործը դատական քննության նշանակելու և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը քննելու մասին>> որոշմամբ` վերը նշված քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության, իսկ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ: Սույն որոշման պատճառաբանական մասի համաձայն Առաջին ատյանի դատարանը նշել է, որ. <<գտնում եմ, որ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ, քանի որ դառևս չի վերացել նշված խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը>>:
2017 թվականի մարտի 20-ի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի <<Քրեական գործից մաս անջատելու և առանձին վարույթում քննելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է Կոստանտին Ասլանի Կոստանյանի և Միշա Համլետի Վարդանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0261/01/16 քրեական գործի վարույթից անջատել ամբաստանյալ Կոստանտին Ասլանի Կոստանյանի մասը և այն քննել առանձին վարույթում:
2018 թվականի հունիսի 11-ին ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի պաշտպան Արմինե Ֆանյանը միջնորդություն է ներկայացրել Առաջին ատյանի դատարան ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի խափանման միջոց` կալանքը գրավով փոխարինելու մասին:
2018 թվականի հուլիսի 09-ին Առաջին ատյանի դատարանի <<Ամբաստանյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին>> որոշմամբ վերը նշված միջնորդությունը բավարարվել է: Ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավ և գրավի չափ սահմանվել է նվազագույն աշխատավարձի երկուհազարապատիկը` 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամը:
Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանը, որը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2018 թվականի հուլիսի 30-ին, իսկ վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ նյութերը ստացվել են 2018 թվականի օգոստոսի 06-ին:
Վերաքննիչ դատարանի` 2018 թվականի օգոստոսի 06-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել դատական նիստում քննության:
Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
2. 2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին կազմված մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասի համաձայն` Միշա Համլետի Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, բովանդակային հետևյալ ձևակերպմամբ. <<(…) նա 2014-2015թթ. ընթացքում աշխատելով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կոմերցիոն բաժնում որպես մեծածախ վաճառքի մենեջեր և հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերով ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամին համարժեք` 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր և 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար:
Այսպես, Միշա Վարդանյանը <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականին կնքված աշխատանքային պայմանագրի հիման վրա ընդունվել է աշխատանքի ընկերությունում որպես կոմերցիոն բաժնի մեծածախ վաճառքի մենեջեր և <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականի կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրի համաձայն` հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, այնուհետև շարունակելով աշխատել նույն պաշտոնում ընկերության իրավահաջորդ` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում, առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելու միասնական դիտավորությամբ, շարունակաբար` 2014-2015թթ. ընթացքում <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կողմից ՀՀ տարածքում ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացրել է ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, անվահեծեր, անտիֆրիզ, որոնց դիմաց <<Վահե Մելիքսեթյան>>, <<Արտաշ Գևորգյան>>, <<Ռեգնում>> ՍՊ ընկերություններից, <<ՌԱՖ>> արտադրական կոոպերատիվից, անհատ ձեռնարկատերեր Դավիթ Բոբոխյանից, Բագրատ Մկրտչյանից, Արթուր Մարկոսյանից, Գևորգ Ալեքսանյանից, Գևորգ Բոյախչյանից, Սուրեն Գրիգորյանից, Գարեգին Ասատրյանից, Հրայր Գրիգորյանից, Արսեն Ավետյանից, Հովհաննես Հովհաննիսյանից, Տիգրան Գյուլխասյանից, Արմոնդ Թուրյանից, Կարապետ Ռեզյանից, Խաչատուր Գասպարյանից, Հարություն Մենեջյանից, Արտավազդ Հովհաննիսյանից, Սայադ Սայադյանից, Սամվել Հովհաննիսյանից, Գոռ Հակոբյանից, Արմեն Առաքելյանից, Անդրանիկ Գրիգորյանից, Վալերի Բալյանից, Գագիկ Աղեկյանից, Արթուր Ղազարյանից, Արթուր Գալստյանից, Անանիկ Վարդանյանից, Արտակ Առաքելյանից, Արա Մարտիրոսյանից, Էդուարդ Լևոնյանից, Արմեն Դանիելյանից պարբերաբար կանխիկ ստացել է ընդհանուր 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության դրամարկղ կամ բանկային հաշվին մուտքագրելու համար, սակայն իրեն վստահված գումարները չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է:
Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում <<ԳԱԳ Մոթորս>>, <<Քառբատ>>, <<ՄՌՄ Մոթորս>>, <<Ա.Գ.Շահբազյան>>, <<Մանաս>> ՍՊ ընկերություններից, <<Ջավախք>>, <<ՌԱՖ>> արտադրական կոոպերատիվներից, անհատ ձեռնարկատերեր Ալեքսան Գրիգորյանից, Արմեն Եսայանից, Ստեփան Մանասյանից, Զոհրաբ Մարգարյանից, Էդգար Մարտիրոսյանից, Հովսեփ Մարգարյանից, Արտուր Ոսկանյանից, Արամ Պողոսյանից, Ռոբերտ Սարգսյանից, Ռուստամ Մովսիսյանից, Վահան Նավոյանից, Գրիգոր Ասլանյանից, Կամելա Մարտիրոսյանից, Էդիկ Կարապետյանից, Ռադի Աբրահամյանից, Անուշ Սիրեկանյանից, Արթուր Հակոբյանից, Արթուր Յազչյանից, Աշոտ Գևորգյանից ետ է ստացել նրանց մատակարարված իրեն վստահված ընդհանուր 20.873.152 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, օդի և յուղի զտիչներ, կցորդման կոմլեկտներ, փոկեր, անտիֆրիզ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, սակայն <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության պահեստ չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է:
Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում անհատ ձեռնարկատերեր Ռոբերտ Կարապետյանի, Տիգրան Գևորգյանի, Աշոտ Գևորգյանի և Ռուբեն Գրիգորյանի անվամբ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ելքագրել ու չի մատակարարել իրեն վստահված ընդհանուր 1.654.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, յուղի և օդի զտիչներ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, որոնք յուրացման եղանակով հափշտակել է:
Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ստացել է իրեն վստահված ևս 2.321.500 դրամի ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, շարժիչի յուղ, անվահեծեր և յուրացման եղանակով հափշտակել:
Այսպիսով. Միշա Վարդանյանը նշված տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացված իրեն վստահված գումարները դրամարկղ կամ բանկային հաշվին չմուտքագրելով, ետ ստացած ավտոպահեստամասերը պահեստ չմուտքագրելու, մատակարարելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությունից ապրանքներ ելքագրելու միջոցով յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար և 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` ընկերությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերով` ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամ գույքային վնաս:(…)>>:
3. Ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի պաշտպան Արմինե Ֆանյանի կողմից ներկայացված ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի խափանման միոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին 2018 թվականի հունիսի 11-ի վերը նշված միջնորդությամբ մասնավորապես նշված է, որ <<(…) 01.05.2016թ. Ա.Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
01.05.2016թ. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառվել է:
(…)
Համաձայն ՀՀ Կոտայքի մարզի համատիրության նախագահի կողմից տրված տեղեկանքի` Մ.Վարդանյանը ունի մշտական բնակության վայր, նա [բնակվում] է ք.Հրազդան Միկրոշրջան թաղամասի 44 շենքի թիվ 02 բնակարանում:
Ըստ նույն համատիրության նախագահի կողմից հաստատված բնութագրի և վերջինիս կողմից տրված բնութագրի` Մ.Վարդանյանը բնութագրվում է բացառապես դրական:
Մ.Վարդանյանն ունի բարձրագույն կրթություն, ուսման գործընթացում պարգևատրվել է մի շարք գովասանագրերով, նախկինում դատապարտված կամ որևէ կերպ արատավորված չէ:
Միշա Վարդանյանն ունի առողջական լուրջ խնդիրներ և նրան անհրաժեշտ է բուժում ստացիոնար պայմաններում:
Այսպես.
14.02.2017թ. <<Էրեբունի բժշկական կենտրոնի>> տրված տեղեկանքի համաձայն` Միշա Վարդանյանի մոտ ախտորոշվել է գլխացավեր չճշտված էթոլոգիայի տեղաշարժով: Ցուցաբերվել է օգնություն, մասնավորապես կատարվել է կլ. լաբ. էսգ հետազոտություններ, գլխուղեղի ԿՏ, նյարդաբանի կոնսուլտացիա, խորհուրդ է տրվել ռեմոտոլոգի կոնսուլտացիա և գլխի ՄՌՏ հետազոտություն:
12.05.2017թ. <<Նաիրի>> ԲԿ տրված մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտի քաղվածքի Միշա Վարդանյանի մոտ ախտորոշվել է ասթենո-նևրոտիկ համախտանիշ, դեմքի մկանների տիկեր:
05.05.2017թ. ստացվել է նյարդաբանի կոնսուլտացիա: Տրվել է խորհուրդ` կրկնակի այց 06.06.2017թ.:
22.08.2017թ. գրությանս համապատասխան` Մ.Վարդանյանին տեղափոխել են <<Նաիրի>> ԲԿ կրկնակի հետազոտության նպատակով:
Ըստ պաշտպանյալիս կողմից հայտնած տեղեկությունների <<Նաիրի>> ԲԿ-ում կատարված հետազոտության արդյունքներով իր մոտ հայտնաբերվել է 2.2 սմ մեծությամբ կիստա, ինչպես նաև արյան հեմոգլոբինի բարձրացում:
<<Դատապարտյալների հիվանդանոց>> ՔԿՀ-ում կատարված հետազոտությունների արդյունքում Մ.Վարդանյանի մոտ հայտնաբերվել է պոչուկի կիստա, որի վիրահատությունը հետաձգվել է նյարդաբանի ցուցումով, քանի որ ըստ վերջինի` պոչուկի վիրահատությունը պետք է կատարվի գլխում հայտնաբերված կիստայի խնդիրը վերցնելուց հետո միայն:
Պաշտպանյալս արդեն իսկ 10 ամիս շարունակ ստանում է դեղորայքային բուժում, սակայն վերջինիս վիճակը դինամիկ վատթարանում է, քանի որ Մ.Վարդանյանին անհրաժեշտ է մասնագիտացված բուժօգնություն:
Ըստ 08.06.2018թ. <<Նաիրի>> ԲԿ անգիոնևրոլոգիայի կլինիկայի ղեկավարի կողմից տրված տեղեկանքի Մ.Վարդանյանի մոտ ախտորոշվել է նևրոզ` վեգետո-անոթային դրսևորումներով: Արախնոիդալ կիստա` աջ միջին գանգափոսում: Բուժման արդունավետության համար անհրաժեշտ է բուժումն անցկացնել ստացիոնար պայմաններում:
(…)
Ակնհայտ է, որ Միշա Վարդանյանի անձը բնութագրող հատկանիշները, նրա առողջական կրիտիկական վատթարացումը և նրա ստացիոնար պայմաններում բուժման անհրաժեշտությունը վկայում են այն մասին, որ նրա պատշաճ վարքագիծը կարող է ապահովվել դատարանի կողմից գրավի չափ սահմանելով: Նա ունի ամուր սոցիալական կապեր և գտնում ենք, որ այդ հատկանիշները լավագույնս կարող են կանխորոշել նրա ապագա պատշաճ վարքագիծը:(…)>>: Վերոգրյալի արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանին խնդրել է Մ.Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված կալանավորում խափանման միջոցը փոխարինել գրավով:
4. Առաջին ատյանի դատարանի` 2018 թվականի հուլիսի 09-ի որոշմամբ մասնավորապես նշված է, որ <<(…) Լսելով կողմերին, ուսումնասիրելով միջնորդությունը և քրեական գործի նյութերը, դատարանը գտնում է, որ պաշտպան Ա.Ֆանյանի միջնորդությունը ենթակա է բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
(…)
Դատարանն արձանագրում է, որ Միշա Վարդանյանը շուրջ 2 տարի 2 ամիս է` գտնվում է շարունակական կալանքի տակ, քրեական գործի դատաքննության փուլում հարցաքննվել է վկաների հիմնական մասը, ուստի նշված պայմաններում դատական քննության ներկա փուլում ցածր է ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի կողմից քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը:
Ինչ վերաբերվում է դատարան ներկայանալուց խուսափելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականությանը, ապա դատարանի համոզմամբ` գրավը կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ ամբաստանյալ Մ.Վարդանյանի թաքնվելու վտանգը չեզոքացնելու և իրավաչափ վարքագիծը կանխորոշելու հարցում:
Բացի այդ, դատարանը փաստում է, որ Միշա Վարդանյանի անձը հայտնի է, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ։
Գրավի կիրառման թույլատրելիության հարցը քննարկելիս, դատարանը հաշվի է առնում նաև ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի հիվանդությունների առկայությունը և առողջական վիճակը։
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանին կալանքից գրավով ազատելը պետք է ճանաչել թույլատրելի և գրավի գումար պետք է սահմանել նվազագույն աշխատավարձի երկուհազարապատիկը՝ 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամը:(…)>>:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
5. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Իր վերաքննիչ բողոքում ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանը մասնավորապես նշել է, որ. <<(…) <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մեծածախ վաճառքի և կորպորատիվ հաճախորդների բաժինների մի խումբ աշխատակիցների կողմից 2014-2015թթ. ընթացքում առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում և առանձնապես խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու փաստի առթիվ 2016թ. ապրիլի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69104016 քրեական գործը և կատարվել նախաքննություն:
(…)
Գտնում եմ, որ դատարանի 09.07.2018թ. որոշումը՝ ամբաստանյալ Ա.Վարդանյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ կիրառելու վերաբերյալ անհիմն է հետևյալ պատճառաբանություններով.
Դատարանը, վկայակոչելով օրենսդրական (այդ թվում միջազգային) ընդհանուր ակտեր, ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներով արտահայտված դիրքորոշումներ, որոշման պատճառաբանական մասում, յուրովի մեկնաբանելով դրանց պահանջները:
(…)
Նախ, դատարանը, ըստ էության, ինքն էլ է փաստել, որ ազատության մեջ մնալու պարագայում առկա է ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի կողմից քննությանը խոչընդոտելու, թեկուզև ցածր, հավանականություն։
Երկրորդ, պարզ չէ, թե ինչ երաշխիք կա, որ ազատության մեջ մնալով Մ.Վարդանյանը չի խոչընդոտի գործի քննությանը՝ մասնավորապես, քննությամբ դեռևս չհարցաքննված վկաների վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու կամ այլ ճանապարհով։
Դատարանը, փորձելով հիմնավորել ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ կիրառելը, միաժամանակ արձանագրել է, որ <<...Միշա Վարդանյանի անձը հայտնի է, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ>>։
Թեև իրոք, հայտնի է մեղադրյալի անձը, վերջինս ունի մշտական բնակության վայր, նախկինում դատված չի եղել, սակայն դժվար է համաձայնվել դատարանի բերված այն փաստարկին, որ ներկա փուլում նրա նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը կարող է կանխորոշել Մ.Վարդանյանի իրավաչափ վարքագիծը։
Միաժամանակ հարկ եմ համարում նշել, որ դատարանի կողմից վկայակոչված մեղմացուցիչ հանգամանքների առկայությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` ընդամենը պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են և, բնականաբար, չեն կարող դրվել խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու որոշման հիմքում, այլ ընդամենը կարող է հաշվի առնվել պատիժ նշանակելիս։
Դատարանի վերը նշված փաստարկներն անհիմն են, չեն կարող դրվել մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելը թույլատրելի ճանաչելու հիմքում, քանի որ բարձր է հավանականությունը, որ ազատության մեջ մնալով Մ.Վարդանյանը չի խոչընդոտի մինչդատական վարույթում և դատարանում գործի քնությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով, չի թաքնվի քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից, չի կատարի քրեական օրենքով չթույլատրված արարք և չի խուսափի քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց։
Դատարանը, Միշա Վարդանյանի խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելիս, հաշվի չի առել վերջինիս մեղսագրվող արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ վերջինս յուրացրել է իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերով՝ շուրջ 39.712.050 ՀՀ դրամ և որևէ գումար չի փոխհատուցել։
Այսպիսով, գտնում եմ, որ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից բերված պատճառաբանությունները հիմնավոր չեն, այդպիսիք համահունչ չեն կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու և գրավի կիրառումն անթույլատրելի ճանաչելու իրավաչափության վերաբերյալ վկայակոչված միջպետական և ներպետական քրեաիրավական նորմերին, հետևաբար ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը անթույլատրելի և անհիմն է, չի բխում քրեական գործի և արդարադատության արդյունավետության շահերից:(…)>>։
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է բեկանել ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018թ. հուլիսի 9-ի որոշումը, կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել անթույլատրելի և մերժել ամբաստանյալ Մ.Վարդանյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին պաշտպան Արմինե Ֆանյանի միջնորդությունը:
Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում արձանագրված դիրքորոշումները.
6. ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանը պնդել է վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի պաշտպան Արմինե Ֆանյանը առարկել է վերաքննիչ բողոքի դեմ և հայտնել է, որ վերաքննիչ բողոքը անհիմն է և ենթակա է մերժման: Միաժամանակ Վերաքննիչ դատարանի ուշադրությունն է հրավիրել նաև ամբաստանյալի առողջական վիճակի վրա, ներկայացրել է արդեն իսկ Առաջին ատյանի դատարանի ներկայացրած բժշկական փաստաթղթերը և Առաջին ատյանի դատարանի որոշումից հետո կատարված հետազոտության արդյունքում պարզված նաև այլ հիվանդությունների վերաբերյալ փաստաթղթեր և ի թիվս այլնի հայտնել է, որ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում իր պաշտպանյալի առողջական վիճակը ժամանակի ընթացքում վատացել է, իսկ ազատության մեջ գտնվելուց հետո նկատվում է կայունություն և համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկները չունեն բավարար տեխնիկական միջոցներ իր պաշտպանյալի բուժումը պատշաճ կազմակերպելու ուղղությամբ:
Ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանը միացել է պաշտպանի դիրքորոշմանը և խնդրել է վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
7. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>:
Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 5-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում պետք է պատասխանել այն հարցին, թե հիմնավո՞ր է արդյոք ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը:
Այսպես.
8. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն.
<<Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(…)
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով (…)>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
<<Ոչ ոք չի կարող արգելանքի վերցվել և պահվել անազատության մեջ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով նախատեսված հիմքերով և կարգով>>¦:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Կալանավորումը, գրավը կիրառվում են միայն դատարանի որոշմամբ` քննիչի կամ դատախազի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ` դատարանում քրեական գործը քննելիս: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն`
«(...) 6. Դատարանում գործի քննության ընթացքում մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետ չի սահմանվում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Դատարանը, դատական քննության ժամանակ, լսելով ամբաստանյալի բացատրությունները, կողմերի կարծիքները, իրավունք ունի ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրել, փոխել կամ վերացնել խափանման միջոցը»:
Նախ, ինչպես հետևում է մեջբերված քրեադատավարական դրույթների համադրված վերլուծությունից, մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետի երկարացում և կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված է միայն մինչդատական վարույթի ընթացքում: Այլ կերպ` ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությունը դատական քննության փուլում մեղադրյալին (ամբաստանյալին) կալանքի տակ պահելու ժամկետային սահմանափակումներ չի նախատեսում: Դրա հետ մեկտեղ սակայն, օրենսդիրը նախատեսել է այնպիսի ընթացակարգեր ու գործիքակազմ, որոնք երաշխավորում են ինչպես դատական քննության նախապատրաստական փուլում, այնպես էլ դատական քննության ընթացքում անձի` իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի, այդ թվում նաև` կալանավորման և դրա այլընտրանքի հիմնավոր լինելու կամ չլինելու հարցը դատարանի կողմից վերանայվելու հնարավորությունը:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով.
(…)
գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար,
(…)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կետի «գ» ենթակետի դրույթներին համապատասխան ձերբակալված կամ կալանավորված յուրաքանչյուր ոք անհապաղ տարվում է դատավորի կամ այլ պաշտոնատար անձի մոտ, որն օրենքով լիազորված է իրականացնելու դատական իշխանություն և ունի ողջամիտ ժամկետում դատաքննության իրավունք կամ մինչև դատաքննությունն ազատ արձակելու իրավունք: Ազատ արձակումը կարող է պայմանավորվել դատաքննության ներկայանալու երաշխիքներով:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատարանը, (…) խափանման միջոց կարող [է] կիրառել միայն այն դեպքում, երբ քրեական գործով ձեռք բերված նյութերը բավարար հիմք են տալիս ենթադրելու, որ կասկածյալը կամ մեղադրյալը կարող է՝
1) թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից,
2) խոչընդոտել մինչդատական վարույթում կամ դատարանում գործի քննությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու, գործի համար նշանակություն ունեցող նյութերը թաքցնելու կամ կեղծելու, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով առանց հարգելի պատճառի չներկայանալու կամ այլ ճանապարհով,
3) կատարել քրեական օրենքով չթույլատրված արարք,
4) խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց,
5) խոչընդոտել դատարանի դատավճռի կատարմանը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Կալանավորումը մեղադրյալի նկատմամբ կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ կա հիմնավոր կասկած, որ նա կատարել է այնպիսի հանցանք, որի համար նախատեսվող ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը մեկ տարուց ավելի է, և կան բավարար հիմքեր ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է կատարել սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված որևէ գործողություն>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն՝
<<Խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտության և կասկածյալի կամ մեղադրյալի նկատմամբ դրա տեսակն ընտրելու հարցը լուծելիս հաշվի [է] առնվում 1) վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, 2) կասկածյալի կամ մեղադրյալի անձը, 3) տարիքը և առողջական վիճակը, 4) սեռը, 5) զբաղմունքի տեսակը, 6) ընտանեկան դրությունը և խնամարկյալների առկայությունը, 7) գույքային դրությունը, 8) բնակության մշտական վայրի առկայությունը, 9) այլ էական հանգամանքներ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
<<Նույնանման փաստերով այլ գործով վճռաբեկ դատարանի կողմից իրավական նորմի մեկնաբանությունից տարբերվող մեկնաբանության դեպքում դատարանը պետք է հիմնավորի օրենքի և այլ նորմատիվ իրավական ակտի՝ վճռաբեկ դատարանի մեկնաբանությունից շեղվելը>>:
Մեջբերված վերջին քրեադատավարական դրույթը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Վ.Պողոսյանի գործով որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) [Մ]եղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև գրավի թույլատրելիության հարցը լուծելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ նույնանման իրավական դիրքորոշում բազմիցս իր նախադեպային նշանակության վճիռներում հայտնել է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը ¥ի թիվս այլնի, տե՛ս Mamedova v. Russia, 2006 թվականի հունիսի 1-ի վճիռը, գանգատ թիվ 7064/05, կետ 74, Panchenko v. Russia 2005 թվականի փետրվարի 8-ի վճիռը, գանգատ թիվ 45100/98, կետ 102, Ilijkov v. Bulgaria, 2001 թվականի հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33977/96, կետ 81¤: (…)>> (տե՛ս Վահագն Հակոբի Պողոսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ ԿԴ1/0062/06/12 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից մի շարք գործերով (տե°ս Ա.Ճուղուրյանի վերաբերյալ 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-132/07 որոշումը, Ա. Հովսեփյանի վերաբերյալ 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0633/06/09 որոշման 10-րդ կետը և այլն) արտահայտած իրավական դիրքորոշումների ընդհանրական վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանավորումը մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում է քրեական գործի քննության ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը (այն գործողությունները, որոնք ուղղված են քննությունից և դատից թաքնվելուն, գործով ճշմարտության բացահայտմանը խոչընդոտելուն, ինչպես նաև հանցավոր գործունեությունը շարունակելուն) կանխելու նպատակով: Այսինքն, կալանավորման կիրառումը նպատակ է հետապնդում քրեական գործով վարույթի ընթացքում կանխել անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը:
Կալանավորումը նաև խափանման բացառիկ միջոց է, քանի որ դրա կիրառման հետևանքով ազատությունից զրկվում է դատարանի դատավճռով դեռևս մեղավոր չճանաչված անձը: Ուստի, վերոնշյալ բացառիկության չափանիշից բխում է, որ անձը պետք է ենթարկվի նախնական կալանքի հետևյալ երկու պայմանների միաժամանակյա առկայության դեպքում.
1/ առկա է ողջամիտ կասկած, որ անձը կատարել է իրավախախտում, և
2/առկա են հիմնավոր պատճառներ կարծելու, որ ազատության մեջ գտնվելով նա կարող է.
ա) դիմել փախուստի, կամ
բ) կատարել նոր հանցագործություն, կամ
գ) խոչընդոտել արդարադատության իրականացմանը, կամ
դ) լուրջ վտանգ ներկայացնել հանրային կարգին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն. «(...) Գրավը համարվում է կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց և կիրառվում է միայն այն դեպքում, երբ ստացվել է դատարանի որոշումը մեղադրյալին կալանավորելու մասին»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Գրավը ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործության համար մեղադրվողին կալանքից ազատելու համար դրամի, արժեթղթերի, այլ արժեքների ձևով դատարանի դեպոզիտ մեկ կամ մի քանի անձանց կատարած ներդրումն է` քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ մեղադրյալի գտնվելն ապահովելու նպատակով: Դատարանի թույլտվությամբ որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույքը: 2. Դատարանը, համապատասխան շարժառիթները շարադրելով, իրավունք ունի մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել անթույլատրելի առանձին դեպքերում, մասնավորապես, եթե հայտնի չէ մեղադրյալի անձը, նա չունի մշտական բնակության վայր կամ փորձել է թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից։(…)>>։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Ա.Ավետիսյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով գրավի կիրառելիության հարցին, իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ. <<[Ա]նձին կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտության հիմնավորումը կարող է դրվել գրավի կիրառումը մերժելու պատճառաբանության հիմքում` պայմանով, որ այդ պատճառաբանությունը հիմնված լինի գործով առկա փաստական տվյալների վրա (…)։
(…) Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջի վերաբերյալ արված իրավական մեկնաբանություններում չի արգելվում չնշված առանձին դեպքերում անձին երաշխիքով ազատ արձակելը ճանաչել անթույլատրելի. մասնավորապես, երբ առկա է անձի կողմից թաքնվելու կամ գործով ճշմարտությունը բացահայտելու ընթացքին միջամտելու վտանգ, կամ երբ դա անհրաժեշտ է հանցագործությունը կանխելու կամ հասարակական կարգի պահպանությունն իրականացնելու համար։
(…) Այդ առումով Եվրոպական կոնվենցիային չի հակասում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 2-րդ մասի այն դրույթը, որ դատարանը, համապատասխան շարժառիթները շարադրելով, իրավունք ունի մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելն առանձին դեպքերում ճանաչել անթույլատրելի։
(…) [Գ]րավի կիրառման անթույլատրելիության հարցը պետք է քննարկվի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի համատեքստում, որտեղ նշված են խափանման միջոց կիրառելու այլ հիմքեր, այդ թվում նաև` մինչդատական վարույթում կամ դատարանում գործի քննությանը խոչընդոտելու հիմքը>> (տե՛ս Ա.Ավետիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԱՎԴ/0022/06/08 որոշման 34-36-րդ կետերը)։
Կալանքը գրավով փոխարինելու հարցը լուծելիս անձին մեղսագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը պատշաճ գնահատման ենթարկելու անհրաժեշտության հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ս.Մարգարյանի գործով որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ <<(…) [Գ]րավի թույլատրելիության հարցի լուծման ժամանակ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով սահմանված՝ մեղադրյալին վերագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը գնահատելիս դատարանը պետք է գործով ներկայացված տվյալների հիման վրա պարզի մեղադրյալին վերագրվող հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, իսկ հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ Այլ խոսքով՝ (…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների կատարման հավանականությունը գնահատելիս և, հետևաբար, դրա հիման վրա մեղադրյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելիս դատարանը, ի թիվս այլոց, պետք է պատշաճ գնահատման ենթարկի մեղսագրվող արարքի կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը բնութագրող այլ հանգամանքները։
[Վ]երոնշյալ հանգամանքներն էական նշանակություն ունեն մեղադրյալի անձի մասին ճիշտ պատկերացում կազմելու համար։ Ուստի, առանց դրանք գործի նյութերից բխող մյուս տվյալների հետ համադրված վերլուծության և գնահատման ենթարկելու, հնարավոր չէ հիմնավորված ենթադրություն անել մեղադրյալի հետագա վարքագծի վերաբերյալ, հետևաբար հնարավոր չէ նաև օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում կայացնել անձի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ (…)>> (տե՛ս Ս.Մարգարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշման 14-րդ կետը)։
Զարգացնելով գրավի թույլատրելիության վերաբերյալ իր նախադեպային իրավունքը՝ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Վարդանյանի գործով որոշմամբ արձանագրել է. <<(...) [Մ]եղադրյալին կալանքից գրավով ազատելու հարցը քննարկելիս դատարանները հատուկ ուշադրություն պետք է դարձնեն այն հանգամանքին, թե մեղադրյալի նկատմամբ ինչ հիմքով է կալանավորումը կիրառվել որպես խափանման միջոց, և արդյոք տվյալ դեպքում գրավը՝ որպես կալանավորման այլընտրանք, կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ տվյալ հիմքի չեզոքացման համար։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը վկայում է, որ Եվրոպական դատարանը մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 15), վտանգը, որ մեղադրյալն ազատ արձակվելու դեպքում կխոչընդոտի արդարադատության իրականացմանը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, ¢ 14) կամ կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, ¢ 51)։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասում ըստ էության նախատեսված են նշված հիմքերը, որոնցից յուրաքանչյուրի առկայությունը կալանավորման պայմանների հետ միասին ինքնին հիմք է անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար։
Միևնույն ժամանակ <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասում ամրագրված իրավանորմի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ անձի կալանավորման հարցը լուծելիս իրավասու դատարանները լիազորված են քննարկել դատաքննությանը մեղադրյալի ներկայանալը երաշխավորող այլընտրանքային միջոցների կիրառման հնարավորությունը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիման վրա այդպիսի միջոց է գրավը։
(…)
[Գ]րավը քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից մեղադրյալի թաքնվելու վտանգը չեզոքացնելու երաշխիք է, և համապատասխան հիմքերի առկայության դեպքում իրավասու դատարանի կողմից կարող է կիրառվել վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ մեղադրյալի գտնվելն ապահովելու նպատակով (տե՛ս Դ.Վարդանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԱՔԴ/0056/06/14 որոշման 16-րդ կետը)։
9. Սույն որոշման նախորդ կետում նշված իրավակարգավորումները, իրավական վերլուծությունները և դիրքորոշումները կիրառելով սույն որոշման 1-4-րդ կետերում նշված փաստական տվյալների նկատմամբ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները իրավաչափ են և բխում են վերը նշված կետերում շարադրված փաստական տվյալներից: Մասնավորապես, սույն որոշման 1-4-րդ կետերում նշված փաստական տվյալները վկայում են այն մասին, որ գրավի կիրառումը տվյալ դեպքում կարող է բավարար երաշխիք հանդիսանալ ազատության մեջ մնալու դեպքում ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի ոչ իրավաչափ վարքագիծը կանխելու և անհրաժեշտության դեպքում վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ նրա գտնվելը ապահովելու համար, հետևաբար Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավոր են: Այսպես, սույն որոշմամբ շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի առնելով սույն որոշման նախորդ կետերում նշված քրեական գործի առանձնահատկությունները, ամբաստանյալի ենթադրյալ վարքագծի դրսևորումները, ամբաստանյալին վերագրվող արարքների բնույթը ու վտանգավորության աստիճանը և սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը, կալանքի համար հիմք հանդիսացած հանգամանքը, ամբաստանյալի անձին վերաբերվող փաստական տվյալները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գրավի կիրառման միջոցով ողջամտորեն հնարավոր է ապահովել ամբաստանյալի հետագա պատշաճ վարքագիծը` գործի դատական քննության ընթացքում և տվյալ դեպքում գրավը, որպես կալանավորման այլընտրանք, կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ կալանավորման համապատասխան հիմքի չեզոքացման համար:
Ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանը շուրջ 2 տարի 2 ամիս գտնվել է շարունակական կալանքի տակ, Առաջին ատյանի դատարանի որոշման համաձայն` քրեական գործի դատաքննության փուլում հարցաքննվել է վկաների հիմնական մասը, և նշված պայմաններում դատական քննության ներկա փուլում ցածր է ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի կողմից քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը: Տվյալ դեպքում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալին ընդհանուր առմամբ անորոշ ժամկետով շարունակական կալանքի տակ պահելը, առանց այլընտրանքային գործուն երաշխիքի նախատեսման, պայմանավորված միայն քրեական գործի քննության ծավալով և բարդությամբ, այն էլ այն պայմաններում, երբ կատարված դատավարական գործողությունների արդյունքում ցածր է ամբաստանյալի կողմից քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը, արդարացված չէ և չի ապահովում անձի իրավունքի սահմանափակման և հատապնդվող արդյունքի միջև անհրաժեշտ և ողջամիտ հավասարակշռություն: Հետևաբար Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները իրավաչափ են:
Վերոգրյալի լույսի ներքո իրավաչափ է նաև Առաջին ատյանի դատարանի այն հետևությունը, որ. <<Ինչ վերաբերվում է դատարան ներկայանալուց խուսափելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականությանը, ապա դատարանի համոզմամբ` գրավը կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ ամբաստանյալ Մ.Վարդանյանի թաքնվելու վտանգը չեզոքացնելու և իրավաչափ վարքագիծը կանխորոշելու հարցում>>: Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը համապատասխան հետևության հիմքում դրել է նաև այն, որ Միշա Վարդանյանի անձը հայտնի է, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ և համապատասխան հիվանդությունների առկայությունը և առողջական վիճակը։ Այս շրջանակներում ուշադրության է արժանի նաև այն, որ ամբաստանյալի մոտ, ի թիվս այլնի, արձանագրվել է նևրոզ` վեգետո-անոթային դրսևորումներով և աջ միջին գանգափոսում արախնոիդալ կիստա հիվանդությունները:
Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքում նշված այն փաստարկին, որ Առաջին ատյանի դատարանը համապատասխան որոշում կայացնելիս հաշվի չի առել ամբաստանյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, ապա Վերաքննիչ դատարանը այդ մասով իր համաձայնությունն է հայտնում վերաքննիչ բողոքի հետ և գտնում, որ այդ հանգամանքը, մյուս հանգամանքների հետ համակցության մեջ, նույնպես պետք է գնահատվի համապատասխան հետևության հանգելու համար: Սակայն, ինչպես վերը նշվեց, այդ հանգամանքի գնահատումը մյուս հանգամանքների և փաստական տվյալների հետ համակցության մեջ, բավարար չէ հանգելու այն հետևության, որ գրավի կիրառումը չի կարող գործուն երաշխիք հանդիսանալ ամբաստանյալի պատշաճ վարքագիծը գործի դատական քննության ընթացքում ապահովելու համար: Այսինքն, թեև այդ հանգամանքը Առաջին ատյանի դատարանը ըստ էության չի դրել իր հետևությունների հիմքում, այնուհանդերձ ըստ էության կայացրել է հարցը ճիշտ լուծող դատական ակտ: Եվ այդ հանգամանքը ինքնին չի կարող բացառել կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառումը և չի կարող բավարար պայման հանդիսանալ գրավի կիրառումը անթույլատրելի ճանաչելու համար:
Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքում նշված այն փաստարկին, որ անձին վերաբերվող փաստական տվյալները, այդ թվում` մշտական բնակության վայր ունենալը դրական բնութագրվելը, նախկինում դատված չլինելը, չի կարող գնահատվել ամբաստանյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման կամ փոփոխման շրջանակներում և գնահատման է ենթական միայն պատիժ նշանակելիս, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է և չի բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի և 143-րդ հոդվածի վերը նշված իրավակարգավորումներից և այդ փաստական տվյալները նույնպես պետք է հաշվի առնվեն անձի հետագա վարքագծի դրսևորման հավանականությունը գնահատելիս:
10. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքում ներկայացված մյուս փաստարկներին ու դատողություններին (մանրամասն տե'ս սույն որոշման 5-րդ կետը), ապա հարկ է արձանագրել, որ սույն որոշմամբ վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողություններն իրենց համակցության մեջ արդեն իսկ ամբողջությամբ ներառում են դրանց վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի մոտեցումներն ու բարձրացված հարցերի պատասխանները, ուստի լրացուցիչ առանձին-առանձին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է:
11.Ամփոփելով սույն որոշման նախորդ կետերում արձանագրված դատողություններն ու եզրահանգումները` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները համապատասխանում են գործի փաստական հանգամանքներին, Առաջին ատյանի դատարանը ըստ էության կայացրել է իրավաչափ դատական ակտ:
Այսինքն, ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը գրավով փոխարինելիս և նրա նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու մասին որոշում կայացնելիս, Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ և ըստ էության կայացրել է ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բեկանելու իրավաչափ հիմքեր չկան, ուստի, հիմք ընդունելով Վերաքննիչ դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունները, այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
12. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 288-րդ, 393-394-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Վերաքննիչ բողոքը մերժել:
ՀՀ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի հուլիսի 09-ի <<Ամբաստանյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին>> թիվ ԵԱՔԴ/0261/01/16 որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
Գործ No ԵԱՔԴ/0261/01/16
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
<<06>> փետրվարի 2019 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Շ.Վանոյանի
Ն.Այվազյանի
Մ.Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Բարսեղյանի
պաշտպան Ա.Ֆանյանի
Կենտրոն նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Միշա Համլետի Վարդանյանի (ծնված 1989 թվականիօգոստոսի 23-ին,, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվող` քաղաք Հրազդան, Միկրոշրջան, 44-րդ շենք, 2-րդ բնակարան), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2016 թվականի ապրիլի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 69104016 քրեական գործը:
2016 թվականի ապրիլի 28-ին Միշա Վարդանյանը բերման է ենթարկվել:
2016 թվականի ապրիլի 29-ին Միշա Վարդանյանը ձերբակալվել է:
2016 թվականի մայիսի 01-ին Միշա Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2016 թվականի մայիսի 01-ին Միշա Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2016 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Միշա Վարդանանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին թիվ 69104016 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2018 թվականի հուլիսի 09-ին դատարանի որոշմամբ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել գրավը:
2018 թվականի հուլիսի 11-ին Միշա Վարդանյանն ազատ է արձակվել կալանքից:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ <<նա 2014-2015թթ. ընթացքում աշխատելով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կոմերցիոն բաժնում որպես մեծածախ վաճառքի մենեջեր և հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերով ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամին համարժեք` 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր և 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար։
Այսպես. Միշա Վարդանյանը <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականին կնքված աշխատանքային պայմանագրի հիման վրա ընդունվել է աշխատանքի ընկերությունում որպես կոմերցիոն բաժնի մեծածախ վաճառքի մենեջեր և <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականի կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրի համաձայն հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, այնուհետև շարունակելով աշխատել նույն պաշտոնում ընկերության իրավահաջորդ` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում, առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելու միասնական դիտավորությամբ, շարունակաբար` 2014-2015թթ. ընթացքում <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կողմից ՀՀ տարածքում ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացրել է ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, անվահեծեր, անտիֆրիզ, որոնց դիմաց <<Վահե Մելիքսեթյան>>, <<Արտաշ Գևորգյան>>, <<Ռեգնում>> ՍՊ ընկերություններից, <<ՌԱՖ>> արտադրական կոոպերատիվից, անհատ ձեռնարկատերեր Դավիթ Բոբոխյանից, Բագրատ Մկրտչյանից, Արթուր Մարկոսյանից, Գևորգ Ալեքսանյանից, Գևորգ Բոյախչյանից, Սուրեն Գրիգորյանից, Գարեգին Ասատրյանից, Հրայր Գրիգորյանից, Արսեն Ավետյանից, Հովհաննես Հովհաննիսյանից, Տիգրան Գյուլխասյանից, Արմոնդ Թուրյանից, Կարապետ Ռեզյանից, Խաչատուր Գասպարյանից, Հարություն Մենեջյանից, Արտավազդ Հովհաննիսյանից, Սայադ Սայադյանից, Սամվել Հովհաննիսյանից, Գոռ Հակոբյանից, Արմեն Առաքելյանից, Անդրանիկ Գրիգորյանից, Վալերի Բալյանից, Գագիկ Աղեկյանից, Արթուր Ղազարյանից, Արթուր Գալստյանից, Անանիկ Վարդանյանից, Արտակ Առաքելյանից, Արա Մարտիրոսյանից, Էդուարդ Լևոնյանից, Արմեն Դանիելյանից պարբերաբար կանխիկ ստացել է ընդհանուր 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության դրամարկղ կամ բանկային հաշվին մուտքագրելու համար, սակայն իրեն վստահված գումարները չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է։
Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում <<ԳԱԳ Մոթորս>>, <<Քառբատ>>, <<ՄՌՄ Մոթորս>>, <<Ա.Գ.Շահբազյան>>, <<Մանաս>> ՍՊ ընկերություններից, <<Ջավախք>>, <<ՌԱՖ>> արտադրական կոոպերատիվներից, անհատ ձեռնարկատերեր Ալեքսան Գրիգորյանից, Արմեն Եսայանից, Ստեփան Մանասյանից, Զոհրաբ Մարգարյանից, Էդգար Մարտիրոսյանից, Հովսեփ Մարգարյանից, Արտուր Ոսկանյանից, Արամ Պողոսյանից, Ռոբերտ Սարգսյանից, Ռուստամ Մովսիսյանից, Վահան Նավոյանից, Գրիգոր Ասլանյանից, Կամելա Մարտիրոսյանից, Էդիկ Կարապետյանից, Ռադի Աբրահամյանից, Անուշ Սիրեկանյանից, Արթուր Հակոբյանից, Արթուր Յազչյանից, Աշոտ Գևորգյանից ետ է ստացել նրանց մատակարարված իրեն վստահված ընդհանուր 20.873.152 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, օդի և յուղի զտիչներ, կցորդման կոմլեկտներ, փոկեր, անտիֆրիզ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, սակայն <<Ֆլեշ Մոտորսե ՍՊ ընկերության պահեստ չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է։
Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում անհատ ձեռնարկատերեր Ռոբերտ Կարապետյանի, Տիգրան Գևորգյանի, Աշոտ Գևորգյանի և Ռուբեն Գրիգորյանի անվամբ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ելքագրել ու չի մատակարարել իրեն վստահված ընդհանուր 1.654.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, յուղի և օդի զտիչներ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, որոնք յուրացման եղանակով հափշտակել է։
Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ստացել է իրեն վստահված ևս 2.321.500 դրամի ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, շարժիչի յուղ, անվահեծեր և յուրացման եղանակով հափշտակել։
Այսպիսով. Միշա Վարդանյանը նշված տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացված իրեն վստահված գումարները դրամարկղ կամ բանկային հաշվին չմուքագրելով, ետ ստացած ավտոպահեստամասերը պահեստ չմուտքագրելու, մատակարարելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությունից ապրանքներ ելքագրելու միջոցով յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար և 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` ընկերությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերով ` ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամ գույքային վնաս։>>:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
Նախաքննության փուլում Միշա Վարդանյանը ցուցմունք է տվել, որ իր պարտքը <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը կազմել է 8 միլիոն դրամ, որի դիմաց տվել է իր <<ԲՄՎ>> մակնիշի ավտոմեքենան, որը հաշվել է 6 միլիոն դրամ, իսկ մնացած 2 միլիոն դրամ պարտքը պարտավորվել է մարել։ Ինքը ընկերությունից յուրացման դիտավորությամբ որևէ գումար չի վերցրել, իսկ այդ 2 միլիոն դրամը վերցրել է իր կարիքները հոգալու համար և պարտավորվել է առաջին իսկ եկամտի դեպքում այն մարել։
Հատոր 1 գ.թ. 170-171, 198, 302-303,
Հատոր 2 գ.թ. 41,
Հատոր 4 գ.թ. 9,
Հատոր 7 գ.թ. 136,
Հատոր 8 գ.թ. 28
Վկա Նարեկ Բեգլարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականին հիմնադրել է <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունը, որը 2014 թվականից անվափոխվել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերություն, որի միակ մասնակիցը հանդիսանում է ինքը: Ընկերությունը զբաղվում է մարդատար ավտոմեքենաների ավտոպահեստամասերի, անվադողերի և անվահեծերի մեծածախ և մանրածախ վաճառքով, ինչպես նաև մատուցում է ավտոտեխսպասարկման ծառայություններ: Իր կողմից կատարվել են խոշոր չափերի ներդրումներ, ընկերության համար շրջանառու և հիմնական միջոցներ ձեռք բերելու և շահութաբեր գործունեություն իրականացնելու նպատակով: Ընկերությունը երբևէ չի ունեցել շրջանառու միջոցների պակաս, թեև հիմնադրման պահից մինչ օրս աշխատում է վնասով: 2016 թվականի փետրվարի կեսերին ընկերությունում իր ներկայացուցիչ Յաշա Խաչատրյանն իրեն հայտնել է, որ ընկերությունում խնդիրներ կան, կապված մենեջերների հետ։ Իր կողմից ընկերությունում կատարվել են որոշակի ուսումնասիրություններ, որոնց արդյունքում բացահայտել է յուրացման դեպքեր: 2014-2015թթ. ընթացքում ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանը տարբեր ընկերություններին և անհատ ձեռնարկատերերին վաճառված ապրանքների դիմաց այդ անձանցից կանխիկ ստացել է գումարներ` ընկերության բանկային հաշվին կամ դրամարկղ մուտքագրելու նպատակով, սակայն այդ գումարներն ընկերություն չի մուտքագրել, այլ ծախսել է իր անձնական կարիքների համար, իսկ ընկերությունում ներկայացրել է, որ վաճառված ապրանքների դիմաց վճարումներ չեն կատարվել կամ կատարվել են մասնակի: Ինքը պարզաբանումներ է պահանջել Միշա Վարդանյանից և նա խոստովանել է, որ վաճառքից առաջացած գումարի մի մասն ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու փոխարեն պարբերաբար ծախսել է իր անձնական կարիքների համար` պարտքեր է մարել, գնումներ կատարել` առանց մանրամասնելու, թե ում և ինչքան գումար է տվել կամ ինչ գնում է կատարել: Կատարած ուսումնասիրությունների արդյունքում պարզել է նաև, որ ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանը, ով աշխատել է ընկերությունում 31.05.2013թ. և նրա աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտել հաճախորդների ներգրավումը, բանակցությունների վարումը և պայմանագրերի կնքման վերաբերյալ տեղեկությունների ներկայացումը, 2014 թվականից սկսած ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական գրանցման գործակալությունում իր և իր հետ փոխկապակցված անձանց անվամբ գրանցել է առևտրային կազմակերպություններ, ապա այդ ընկերությունները ներկայացրել որպես պոտենցիալ հաճախորդների և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությանն առաջարկել է այդ ընկերություններին վաճառել ապրանքներ` տարաժամկետ վճարման պայմանով: Փաստացի Կ.Կոստանյանն ընկերության պահեստից նշված ընկերություններին վաճառված ապրանքը հանձնելու պատրվակով ստացել է այդ ապրանքները, դրանք վաճառել և յուրացրել այդ գումարները: Նշված ընկերությունները վաճառված ապրանքի դիմաց <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊԸ-ին մնացել են պարտք և այդ պարտքն ամբողջությամբ մինչ օրս մարված չէ: Այդ մասին իրեն ասել է Կոնստանտին Կոստանյանը և իր հարցին, թե ինչպես է տնօրինել այդ ապրանքների վաճառքից առաջացած գումարը, նա պատասխանել է, որ ծախսել է անձնական կարիքների համար: Այդ ընկերությունները Կ.Կոստանյանի կողմից հիմնադրվել են <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊԸ-ից գումարներ հափշտակելու նպատակով, որպիսի հանգամանքը չի հերքել, դեռ ավելին իր հետ զրույցի ընթացքում հաստատել է նաև Կոնստանտին Կոստանյանը:
Վկա Յաշա Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հիմնադիրն է հանդիսանում Նարեկ Բեգլարյանը և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ինքն ունի ընկերությունների ղեկավարման փորձ, ուստի նա իրեն խնդրել է օգնել <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության աշխատանքների ղեկավարման հարցում, լինել իր ներկայացուցիչն ընկերության կառավարման բոլոր հարցերում։ 2016 թվականի փետրվարի կեսերին Արաբկիրի հարկային տեսչությունից տեղեկացել են, որ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությունն ունի ավտոպահեստամասերի գնորդներ, որոնք հարկային հաշվետվություն չեն ներկայացնում։ Ինքն անմիջապես զանգահարել է ընկերության տնօրեն Սուրեն Մխիթարյանին և նա իրեն ասել է, որ իրոք ընկերության աշխատակիցներից մեկը խարդախություններ է արել և մեծ գումարներ է հափշտակել ընկերությունից։ Նշվածի մասին տեղեկացրել է հիմնադիրին, ով անձամբ ուսումնասիրել է ընկերության գործերի վիճակը, որից հետո էլ հանցագործության մասին հաղորդում ներկայացրել։
Վկա Սուրեն Մխիթարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2012 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2016 թվականի մայիս ամիսն աշխատել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում որպես տնօրեն: Ընկերությունը զբաղվում է ՀՀ պահեստամասեր ներկրմամբ ու մանրամեծածախ վաճառքով, ինչպես նաև ավտոմեքենաների տեխսպասարկմամբ: 2015 թվականի նոյեմբերի վերջերին ընկերության հաշվապահ Դիանա Քալաշյանն իրեն հայտնել է, որ ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանի հաճախորդներից որոշ ընկերություններ գրանցված են նույն հասցեով, որոնք գումարներ են պարտք ու չեն վերադարձնում, ինչը կասկածելի է։ Նույն տեղեկությունը միաժամանակ ունեցել է նաև ընկերության կոմերցիոն տնօրեն Արման Մկրտումյանը ու միասին կանչել են Կոնստանտին Կոստանյանին, նրանից պարզաբանում պահանջել և նա խոստովանել է, որ մի շարք նման ընկերություն ունի ստեղծված, որոնք նրա նախաձեռնությամբ են ստեղծվել` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությանից ավտոպահեստամասեր ձեռք բերելու և սև շուկայում վաճառելու նպատակով։ Փորձել են հասկանալ, թե որտեղ են իրենց կողմից մատակարարված ավտոպահեստամասերը, ինչպես կարելի է դրանք ետ բերել, սակայն արդյունքի չեն հասել, քանի որ Կոնստանտինն ասել է, որ այդ ավտոպահսետամասերը վաճառել է սև շուկայում, գումարներն ընկերություն չի մուտքագրվել և դրանք տանուլ է տվել խաղատներում, մի մասն էլ ծախսել է գիշերային ակումբներում։ Կոնստանտինի հետ կապված խնդիրների քննարկման ընթացքում ընկերության ներքին վերահսկող Ալիշան Սաֆարյանը հայտնել է, որ ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանի մոտ էլ խնդիրներ կան, նա որոշ տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացել է մատակարարաված ավտոպահեստամասերի գումարները, որոնք պետք է մուտքագրեր ընկերության դրամարկղ կամ հաշվեհամարին, սակայն չի մուտքագրել։ Միշա Վարդանյանը խոստովանել է, որ այդպիսի դեպքեր կան, սակայն չի կարողացել հայտնել գումարի չափը, միայն հայտնել է, թե որ հաճախորդների հետ նման խնդիր ունի։ Ստեղծել են հանձնաժողով, որում ընդգրկվել են ընկերության աշխատակիցներ և Միշա Վարդանյանը` որպես նյութական պատասխանատու։ Նրանք ստուգել են Միշա Վարդանյանի բոլոր հաճախորդներին մատակարարված ավտոպահեստամասերի մնացորդի առկայությունը և հայտնաբերել մոտ 42 միլիոն դրամի` ստացված ապրանքի, վճարված գումարի և առկա մնացորդի անհամապատասխանություն։ Ըստ Միշայի հայտարարության` նա այդ գումարը ծախսել է իր հարազատների առողջության վերականգնման վրա, մի մասն էլ ավտոմեքենայի ձեռք բերման համար։
Վկա Արման Մկրտումյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում` որպես կոմերցիոն տնօրեն և իրականացրել է մարքեթինգային վերլուծությունների պրոցեսի կազմակերպման, տնտեսական վերլուծությունների և գնագոյացման պրոցեսների ապահովման գործառույթներ, ղեկավարել ընկերության կոմերցիոն բաժնի աշխատանքները, որի գործառույթներն են հանդիսացել ավտոպահեստամասերրի պատվերը, ներմուծման կազմակերպումը, ապրանքների բաշխումը, վերաբաշխումը և վաճառքը։ 2015 թվականի դեկտեմբերին ընկերության ներքին վերահսկող Ալիշան Սաֆարյանն իրեն հայտնել է, որ ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանը խոստավանել է, որ շինծու ընկերություններ է ստեղծել, որոնց միջոցով ընկերությունից մոտ 66 միլիոն ՀՀ դրամի ավտոպահեստամասեր է ելքագրել ու դրանք վաճառել, իսկ գումարը ծախսել իր կարիքների համար։ Այդ մասին տեղեկացրել է ընկերության տնօրեն Սուրեն Մխիթարյանին և պարզաբանում պահանջել Կոնստանտին Կոստանյանից ու նա հայտնել է, որ ավտոպահեստամասերը նա է անձամբ դուրս գրել, դրանք վաճառել է անծանոթ մարդկանց ավելի ցածր գնով, իսկ գումարը տանուլ է տվել խաղատներում։ Ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանի գործընկերների հերթական ստուգումը պլանավորած է եղել իրականացնել 2016 թվականի հունվարին, սակայն հանձնարարել է Ալիշան Սաֆարյանին այն կատարել 2015 թվականի դեկտեմբերին, քանի որ Միշա Վարդանյանի մոտ գումարների հավաքագրման ցածր ցուցանիշներ են գրանցված եղել։ Որոշ ժամանակ անց Ալիշան Սաֆարյանն իրեն հայտնել է, որ Միշա Վարդանյանի մոտ ևս 35 միլիոն դրամի տարբերություն կա, այսինքն` նա գործընկերներից վերցրել է մատակարարված ավտոպահեստամասերի գումարն առձեռն, սակայն դրանք ընկերություն չի մուտքագրել։ Այդ մասին անմիջապես տեղեկացրել է ընկերության տնօրեն Սուրեն Մխիթարյանին և նրա հանձնարարությամբ ստեղծվել է հանձնաժողով, որում ընդգրկվել են ընկերության աշխատակիցներ Ալիշան Սաֆարյանը, Դիանա Քալաշյանը և Ավետիք Շահվերդյանը, ովքեր Միշա Վարդանյանի հետ միասին կատարել են նրա գործընկերների մոտ ապրանքային մնացորդի ստուգում, ինչի արդյունքում արձանագրվել է շուրջ 42 միլիոն դրամի տարբերություն։ Երբ Միշա Վարդանյանի արարքը բացահայտվել է ու սկսել են ստուգել նրա գործընկերներին, այդ ժամանակ Միշան հանձնաժողովին ասել է, որ որոշ կազմակերպությունների կամ անհատ ձեռնարկատերերի մոտ իմաստ չունի գնալու, քանի որ նրանք կամ փակվել են ու չեն աշխատում, կամ էլ նրանցից ապրանքները նա ետ է վերցրել, սակայն պահեստ չի բերել, այն վաճառել է այլ սուբյեկտների։ Այն, որ Միշա Վարդանյանը տնտեսվարող սուբյեկտներից կանխիկ գումարներ է ստացել, դա ընդունված պրակտիկա է, քանի որ գործընկերների մեծ մասը չի ցանկանում փոխանցումով աշխատել, դա նրանց անհարմարություն է պատճառում, ուստի մշակվել է մեխանիզմ, որպեսզի մենեջերը նրանցից գումարը կանխիկ ստանա ու գործընկերոջ անունից մուտքագրի ընկերության բանկային հաշվին։ Միշա Վարդանյանի գործընկերների ստուգմամբ եղել են դեպքեր, որ Ալիշան Սաֆարյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ գործընկերը Միշային գումար է տվել կանխիկ` վաճառված ապրանքի դիմաց, սակայն այն դեռ որպես պարտք է երևացել նրա ցանկում։ Անմիջապես զանգահարել է Միշային, պարզաբանել այդ հարցը և նա միշտ ասել է, որ նոր է վերցրել գումարը ու ինքը հրահանգել է, որ նա անմիջապես գումարը մուտք անի ընկերություն, ինչին հետևել է։ Կոնստանտին Կոստանյանը դեբիտորական պարտքերի մարումների ուշացումը պարզաբանել է նրանով, որ գործընկերներն աշխատում են պետպատվերով ու դեռ պետությունից չեն ստացել գումար, երբ ստանան, այն ժամանակ ընկերության պարտքերը կմարեն։ Երբևիցէ Կոնստանտին Կոստանյանի կողմից ներգրավվող ընկերությունները` նրանց հասցեները, տնօրեններին, վճարունակությունը, ստեղծման ժամանակահատավածը չի ստուգել, քանի որ չի մտածել, որ ընկերությունների հետ կապված կարող են խնդիրներ առաջանալ, բացի այդ չի դիտարկել մենեջերին որպես հիմնարկի թշնամի, չի մտածել, որ նա կարող է հիմնարկի շահերին հակառակ գործողություններ կատարել։
Վկա Լուսյա Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013 թվականից մինչ օրս աշխատում է ՀՀ պահեստամասերի ներկրմամբ ու մանրամեծածախ վաճառքով, ինչպես նաև ավտոմեքենաների տեխսպասարկմամբ զբաղվող <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում որպես գլխավոր հաշվապահ: <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կողմից ավտոպահեստամասերի վաճառքն իրականացվել է հետևյալ կերպ` անհատ ձեռնարկատերը մեծածախ վաճառքի մենեջերին պատվիրել է ապրանքը` տեսակով և քանակով, որից հետո մեծածախ վաճառքի մենեջերը համապատասխան ծրագրով պատրաստել է վաճառքի պատվեր-հայտը, որի մեջ ներառվել են անհատ ձեռնակարտիրոջ ռեկվիզիտները, ապրանքի քանակը, գինը և տեսակը: Կոմերցիոն տնօրեն Արման Մկրտումյանն էլեկտրոնային եղանակով հաստատել է վաճառքի պատվերը, դրանից հետո վաճառքի պատվերը տեսանելի է դարձել պահեստի հաշվապահին, ով պատրաստել է հաշիվ-ապրանքագիրը, դուրս գրել և ստորագրել հաշիվը, որը կրկին հաստատել է կոմերցիոն տնօրենը։ Նշված հաշիվ-ապրանքագրի հիման վրա պահեստապետն առանձնացրել է հիշյալ ապրանքը, որը քիչ քանակի դեպքում առաքել է մենեջերը, իսկ մեծ քանակի դեպքում` առաքվել է ընկերության մեքենայով, որից հետո պատվիրատուի կողմից ստորագրված հաշիվ-ապրանքագրի մեկ օրինակը վերադարձվել է հաշվապահություն: Մատակարարված ավտոպահեստամասերի դիմաց վճարումը կատարվել է ինչպես փոխանցումով, այնպես էլ` կանխիկ: 2015 թվականի դեկտեմբերին ընկերության հաշվապահ Դիանա Քալաշյանը զանգահարել է <<Ալ Մաքսա>> ընկերություն և պարզել, որ թեև իրենց ընկերությունից այդ ընկերության անվամբ հաշիվ է դուրս գրվել, սակայն իրականում այդ ընկերությունն իրենցից ապրանք ձեռք չի բերել: Պարզվել է, որ ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանը խաբեությամբ իրենց ընկերությունից ապրանքներ է դուրս գրել: Դրանից հետո Դիանա Քալաշյանը ստուգել է Կոնստանտինի հետ համագործակցած ընկերությունները և պարզել, որ դրանք հիմնադրելուց հետո շատ կարճ ժամանակահատվածում նրանց անվամբ դուրս է գրվել 66 միլիոն դրամի չափով հաշիվներ և ելքագրվել համապատասխան պահեստամասեր: Հետագայում պարզվել է, որ խնդիրներ կան նաև ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջր Միշա Վարդանյանի հետ կապված և տնօրենի հանձնարարությամբ կազմվել է հանձնաժողով, հանձնաժողովի անդամները այցելել են Միշա Վարդանյանի հետ համագործակցած բոլոր տնտեսվարող սուբյեկտներին, որի ընթացքում պարզվել է նաև, որ նա մատակարարված ապրանքների դիմաց տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացած գումարներից ստուգման ժամանակահատվածի դրությամբ ընկերություն չի մուտքագրել 39.000.000 ՀՀ դրամ գումար: 2015 թվականի ընթացքում Միշա Վարդանյանն իր գործընկերներից մի քանի տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ 2.321.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասերի պատվերներ է տվել և ապրանքը դուրս է գրվել, հետագայում հաշիվ-ապրանքագիր դուրս գրելու նպատակով, ինչն աշխատանքային նորմալ ընթացք է, բայց երբ արդեն Միշայի խնդիրներն ի հայտ են եկել, կատարելիս են եղել գույքագրում, այդ փաստը նույնպես արձանագրվել է։ Պարզվել է, որ այդ ապրանքները գնորդին չեն հասել ու այն Միշան է տարել, սակայն ում է տվել, չի ասել, գույքագրողներին ասել է, որ դա իր պարտքն է։ Երբ Միշա Վարդանյանի արարքները բացահայտվել են, սկսել են ստուգել նրա գործընկերներին, այդ ժամանակ Միշան հանձնաժողովին ասել է, որ մոտ 20 կազմակերպություն իմաստ չունի գնալու, քանի որ նրանք կամ փակ են ու չեն աշխատում, կամ էլ նրանցից ապրանքները ինքն է ետ վերցրել, սակայն պահեստ չի բերել։
Վկա Դիանա Քալաշյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականից աշխատում է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում որպես տնտեսագետ-հաշվապահ: 2015 թվականի հունվար-փետրվարին կատարելով համապատասխան վերլուծություն, հասկացել է, որ ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանի կողմից կատարված իրացումների դիմաց վճարումները քիչ են, ինչն իր համար կասկածելի և անտրամաբանական է եղել: Ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանի հետ համագործակցող <<Նոռկո>> ընկերությունն ունեցել է որոշակի դեբիտորական պարտք, սակայն պարտքը չի մարել և ավելին` կրկին այդ ընկերության անվամբ ապրանք է դուրս գրվել պահեստից: Ընդհանուր պարտքի չափը հասել է մոտ 5.000.000 դրամի և դա իր մոտ որոշակի կասկածներ է առաջացրել: Իր կասկածների մասին ասել է Կոնստանտին, սակայն նա իրեն պատասխանել է, որ լավ չի պատկերացնում ավտոպահեստամասերի վաճառքի բնագավառը, քանի որ ընկերությունները շինարարություն են իրականացնում, նրանց պետք է ապրանքը ամբողջությամբ տաս, նրանք հետո պետությունից ստանան իրենց գումարները և վճարեն պարտքը: 2015 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին գլխավոր հաշվապահ Լուսյա Հովհաննիսյանին հայտնել է, որ Կոնստանտինը ներգրավում է նոր ընկերություններ, որոնք իրենց հետ չունեն աշխատանքային պատմություն, չեն ստորագրում էլեկտրոնային հաշիվ-ապրանքագրերը, ստացման մասին գրավոր որևէ հաստատում չեն կատարում, դուրս են գրվում խոշոր արժեքով նյութական միջոցներ, վճարում բացարձակապես չի կատարվում և այդ գործարքները կասկածելի էին: Գլխավոր հաշվապահն այդ հարցը բարձրացրել է կոմերցիոն տնօրեն Արման Մկրտումյանի մոտ, ստացել է պատասխան` տպել հաշիվ-ապրանքագրերը, Կոնստանտինը կգա, կվերցնի դրանք և կտա ստորագրման: Այդ ժամանակ արդեն իսկ Կոնստանտինը կատարած է եղել ընդհանուր առմամբ մոտ 20.000.000 ՀՀ դրամի կասկածելի գործարք, <<Մարլին>>, <<Մոնշին>>, <<Սլավքառ>> և <<Էմ Գրուպ>> ՍՊ ընկերությունների հետ: Այդ դեպքից երկու ամիս անց իր կասկածներն ավելի են հիմնավորվել, ինչի հիմքում դրել է այն, որ չի կարող պատահել այնպես, որ 25 կոմպլեկտ բեռնատար ավտոմեքենաների անիվներ ձեռք բերող ընկերությունը չունենա առնվազն 5 բեռնատար, այդ պայմաններում չէր կարող այդ ընկերության շրջանառությունը չգերազանցեր փոքր և միջին բիզնեսի համար նախատեսված շեմը և այդ ընկերությունը պետք է հարկվեր ԱԱՀ-ով, ուստի տրամաբանորեն հաշվում առկա ստորագրությունը պետք է լիներ էլեկտրոնային, բայց հաշիվներում եղել են գրիչով կատարված ստորագրություններ: Իր կասկածների մասին ասել է Արման Մկրտումյանին և Կոնստանտին Կոստանյանին, նրանք պարզաբանել են, որ դա իր գործը չէ, թե ով ինչքան շրջանառություն ունի, հաշիվներում կնիքը կա, ստորագրությունը կա, Կոնստանտինն ասել է, որ գումարները կտան: 2015 թվականի դեկտեմբերին, որոշել է զանգահարել Կոնստանտինի բոլոր դեբիտորներին և պարզել իրենց ընկերությանն ունեցած պարտքերի չափը: Զանգահարել է <<Ալ Մաքսա>> ընկերություն, խոսել հաշվապահի հետ, սակայն նա ասել է, որ իրենց ընկերությանը պարտքեր չունեն: Պարզաբանել է, որ 2015 թվականի սեպտեմբերին իրենց ընկերությունից ձեռք են բերել 3.640.000 ՀՀ դրամի անվադողեր, հայտնել, որ իր մոտ առկա են նրանց ընկերության կնիքով կնքված հաշիվ-ապրանքագիր, խնդրել է էլեկտրոնային հասցեն և հաշվի օրինակի էլեկտրոնային տարբերակը ուղարկել նրան: Քիչ անց նա զանգահարել է իրեն և ասել, որ դա իրենց ընկերությունը չի, քանի որ ՀՎՀՀ-ն չի համապատասխանում: Դրանից հետո սկսել է առանձնացնել Կոնստանտինի հետ աշխատած բոլոր մատակարարներին, ստուգել նրանց տվյալները ռեգիստրով և պարզել, որ դրանց մեծ մասի իրավաբանական հասցեները Կոնստանտինի հաշվառման` Երևան քաղաքի Նաիրի Զարյան 15 շենքի 13 բնակարանն է: Այդ տվյալները ներկայացրել է Արման Մկրտումյանին, նա հասկացել է, որ խարդախություն է կատարվել։ Ստուգել է Կոնստանտինի հետ աշխատած բոլոր կազմակերպությունները և պարզել, որ 2014-2015թթ ընթացքում Կոնստանտին Կոստանյանը մտերիմների և հարազատների անվամբ բացել է կազմակերպություններ, ինչպես նաև այլ կեղծ տվյալներով ընկերությունից դուրս է գրել ընդհանուր 66.000.000 ՀՀ դրամի ավտոպահեստամասեր, որոնց համար վճարումներ չեն կատարվել: Այդ տվյալները ներկայացրել է Արման Մկրտումյանին և նա կանչել է Կոնստանտինին, պարզաբանում պահանջել: Դրանից հետո տնօրինությանն ասել է, որ ունեն երկրորդ խնդիրը, որը վերաբերում է մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանին, նա էլ է ունեցել իրացումների հետ կապված բավականին խոշոր դեբիտորական պարտքեր: Տնօրենը հանձնարարել է ամանորյա տոներն անցնելուց հետո ստեղծել հանձնաժողով և այցելել Միշա Վարդանյանի հետ համագործակցած բոլոր տնտեսվարող սուբյեկտներին: Դրանից օրեր անց Միշա Վարդանյանն ընկերությունում խոստովանել է, որ նրա կողմից մատակարարված ապրանքների դիմաց տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացած գումարներից ընկերություն չի մուտքագրել 39.000.000 ՀՀ դրամի չափով գումար: 2016 թվականի հունվարի 9-ից ինքը, ընկերության աշխատակիցներ Ալիշան Սաֆարյանը, Ավետիք Շահվերդյանը Միշա Վարդանյանի հետ շրջել են նրա կողմից ապրանքներ իրացրած բոլոր խանութներում, կատարել են խանութներում առկա ապրանքային մնացորդի գույքագրում, պարտքերի համեմատում, որի արդյունքում համոզվել են, որ իրականում Միշա Վարդանյանը <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերության կողմից շուրջ 80 տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտների մատակարարած ապրանքի դիմաց ստացված գումարներից 39.000.000 ՀՀ դրամի չափով ստացած կանխիկ գումարը չի մուտքագրել ընկերություն, այլ ծախսել է իր կարիքների համար:
Հատոր 1 գ.թ. 152-163,
Հատոր 5, գ.թ. 252-253
Վկա Ալիշան Սաֆարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ որպես ներքին վերահսկող իր պարտականություններն են եղել վերահսկել` ընկերության պահեստամասերի խանութների ցանցը, տեխսպասարկման կետերի պահեստի մնացորդները, կորպորոտիվ և մեծածախ մենեջերների գործունեությունը: Վերահսկողությունն իրականացրել է հետևյալ եղանակներով` հեռախոսազանգով ճշտել է դեբիտորական պարտքի համապատասխանությունը հաշվապահական տվյալների հետ, բացի այդ անձամբ այցելել է գործընկեր տնտեսվարողին, որի ժամանակ տեսողական ընկալմամբ պարզել է ընկերության ապրանքի առկայությունը և դեբիտորական պարտքի համապատասխանությունն ընկերությունում առկա հաշվապահական մնացորդին: Միշա Վարդանյանի գործընկերների ընթացիկ ստուգումներ իրականացրել է և յուրաքանչյուր անգամ գումարային անհամապատասխանություն է եղել` գործընկերը հայտնել է, որ մնացորդ ապրանքի անհամապատասխանությունը` գումարը, տվել է Միշային վաղուց, ինչի մասին անմիջապես զեկուցել է կոմերցիոն տնօրեն Արման Մկրտումյանին, նա էլ իր հերթին զանգել է Միշային, վերջինս հաստատել է, որ գործընկերոջից վերցրել է գումարը, այն իր մոտ է։ Արմանը Միշային ասել է, որ այդ գումարները, որոնք միջինը 200-300 հազար դրամ են եղել, մուտք անի ընկերություն։ Ինքն Արմանին ասել է, որ Միշա Վարդանյանն ամեն անգամ գումարները վերցնում է գործընկերներից իր հայտանբերումից բավականին շուտ, որոնք չի մուտքագրում և դրանից հետևություն է պետք անել։ Ինչ վերաբերվում է Կոնստանտին Կոստանյանի գործընկերներին ստուգելուն, ապա 2015 թվականի սկզբներին և կեսերին կատարել է ստուգումներ հեռախոսազանգերի և այցելությունների միջոցով, հիմնականում խնդրահարույց ընկերություների, ըստ Արման Մկրտումյանի տված ցանկի։ 2015 թվականի հոկտեմբերին Արման Մկրտումյանը հանձնարարել է ստուգել Կոնստատնտին Կոստանյանի գործընկերներին և պարզել, ինչու չեն վճարում ստացած ապրանքի դիմաց, ինչպես նաև պարտքերն իրականությանը համապատասխանում են, թե` ոչ: Այդ ժամանակ Կոնստանտինն ունեցել է 36 գործընկեր ու նրան ասել է, որ միասին պետք է գնան ընկերություններ ստուգման և գնացել են մի քանի ընկերության հասցեներ: Չի կարող ասել, թե դրանք բոլորը իրական ընկերությունների հասցեներ են եղել, թե Կոնստանտինի կողմից կեղծ ստեղծված ընկերություններից որևէ մեկինը, քանի որ այդ ժամանակ դեռ կեղծ ընկերությունների հանգամանքը պարզված չի եղել։ Գնացել են հասցեներով և հանդիպել Կոնստանտինի կողմից ներկայացրած անձանց, որոնք խոստավանել են, որ ընկերության տնօրեններ են և պարտքը շուտով կմարեն: Կոնստանտինն իր գործընկերների ցանկում այդ կեղծ ընկերությունների հասցեները, ինչպես նաև հեռախոսահամարները սխալ է տված եղել, հետագայում նա ասել է իրական համարները, սակայն դրանք էլ, ինչպես պարզվել է հետագայում, իրական չեն եղել ու ինքը մի քանի ընկերություն էլ ստուգել է զանգելով, ընկերությունների տնօրեններն ասել են, որ կարճ ժամանակ անց կվճարեն ընկերության պարտքերը: 2015 թվականի հոկտեմբերին իրականացրած Կոնստանտին Կոստանյանի դեբիտորների ստուգումներն ընդհատվել է և ավարտին չի հասցրել, քանի որ Արման Մկրտումյանի հանձնարարությամբ զբաղվել է այլ ստուգումներով։ 2015 թվականի դեկտեմբերին, Արման Մկրտումյանն իրեն հայտնել է, որ հաշվապահությունից տեղեկացել է, որ նրանք կապ են հաստատել Կոնստանտին Կոստանյանի հետ աշխատած գնորդներից մեկի հետ և նա ասել է, որ պարտք չէ ընկերությանը, հանձնարարել է ստուգել այդ հանգամանքը: Սյդ ընկերությունը <<Ալ Մաքսա>>-ն է եղել ու ինքը կապվել է Կոնստանտինի հետ և ասել, որ պետք է գնան իր բոլոր դեբիտոր ընկերություններ և անձամբ համոզվեն ապրանքի գնման հանգամանքի մասին` այն տեսնելով և զննելով ապրանքը: Կոնստանտինն ասել է, որ կգնան, սակայն տարբեր պատճառաբանությամբ ձգձգել է և մի քանի օր անց ինքը պնդել է, որ պետք է գնան և Կոնստանտինը հասկանալով, որ իրենց այցելությունը դեբիտորներին անխուսափելի է, խոստովանել է, որ իմաստ չունի որևէ տեղ գնալ և ասել, որ ինքն է այդ կազմակերպությունները հիմնադրել, նախկինում իր հետ հանդիպած մարդիկ որևէ առնչություն չունեն այդ ընկերությունների հետ, իրականում տնօրենները չեն եղել, այլ այդպես են ներկայացել նրա խնդրանքով, իսկ իր հեռախոսազանգերին ընկերությունների իրական տնօրենների փոխարեն պատասխանել է նույնպես նա` ձայնը փոխելով և նրանց անունից խոսելով։ Կոնստանտինի արարքները բացահայտելուց հետո անմիջապես զեկուցել է իր ղեկավար Արման Մկրտումյանին։ Կոնստանտինի կողմից կատարած խարդախությունը բացահայտելուց օրեր անց որդին ասել է, որ ընկերության աշխատակից Միշա Վարդանյանը վաճառում է իր <<ԲՄՎ>> մակնիշի ավտոմեքենան ու իր մոտ այդ հարցի վերաբերյալ որոշակի կասկածներ են առաջացել, քանի որ գիտեր, որ Միշան իր մեքենան շատ է սիրում և զարմանալի է, որ նա այն կարող է վաճառել: Հաջորդ օրն այդ մասին ասել է Արման Մկրտումյանին և կասկածներ հայտնել, որ հնարավոր է Միշան էլ չարաշահումներ կատարած լինի, քանի որ վաճառում է մեքենան, հնարավոր է նրան գումար է անհրաժեշտ յուրացումը <<ծածկելու>> համար: Դրանից օրեր անց Միշային կանչել է զրույցի և ասել, որ նրա հետ համագործակցող ընկերություններում էլ պետք է գույքագրում կատարի, որից հետո նա շփոթվել է և հասկացել, որ նա էլ խնդիրներ ունի և Միշան խոստովանել է, որ 35 միլիոն դրամի չափով գումար է վերցրել մատակարարած ապրանքների դիմաց և չի մուտքագրել ընկերություն, պարտքերն է տվել, վճարել է հոր բուժման ծախսերը և այլն: Միշային ասել է, որ ինքնակամ այդ մասին զեկուցի ընկերության ղեկավարությանը և հաջորդ օրը, Արման Մկրտումյանն իրեն հայտնել է, որ տեղեկացվել է նաև Միշայի կողմից յուրացումներ կատարելու մասին։ Միշա Վարդանյանի և Կոնստանտին Կոստանյանի չարաշահումների մասին տեղեկացվել է նաև ընկերության տնօրեն Սուրեն Մխիթարյանը։
Վկա Զինաիդա Խաչատրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Մարլին>> ընկերության գործունեության միակ ուղղությունը շինարարական աշխատանքների իրականացումն է, մասնավորապես` ջեռուցման համակարգի մոնտաժումը: <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ գործարք չի կատարել, անվադողեր ձեռք չի բերել, հաշիվներում <<ստացող>> տողում կատարված ստորագրություններն իր կողմից չեն կատարվել:
Հատոր 1 գ.թ. 117-119
Վկա Արտակ Առաքելյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով: <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր-առաքիչ ու առաջարկել է մատակարարել ավտոմեքենայի տարբեր հզորության մարտկոցներ` հետվճարային կարգով: Ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն` Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով իր խանութ է առաքել մարտկոցներ, որոնց քանակը չի հիշում, դրանց մի մասը վաճառել է և վաճառքից առաջացած գումարները կանխիկ տվել Միշային, մի մասը ետ է վերադարձրել խոտան լինելու, իսկ մնացած մասը` չվաճառվելու պատճառով։ Վաճառված ապրանքների գումարները կանխիկ տվել է Միշային, այլ անձի տվել, ընկերությանը փոխանցում չի կատարել։
Վկա Արտավազդ Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011-2015թթ. հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Հրազդան քաղաքի Միկրոշրջան 4-րդ փողոցի 12 հասցեում վարձակալած խանութում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով առաջարկել է մատակարարել ավտոմեքենայի տարբեր հզորության մարտկոցներ` հետվճարային կարգով: Ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով տարբեր ժամանակներում իր խանութ է առաքել մարտկոցներ, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 4.822.500 դրամ: Մարտկոցների մի մասի համար Միշան ուղարկել է հաշիվ-ապրանքագրեր, մի մասի համար չի ուղարկել: Մարտկոցների մի մասը վաճառել է և վաճառքից առաջացած գումարների մի մասն իր բանկային հաշվից փոխանցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությանը: Հաճախ պատահել են դեպքեր, որ վաճառքից ստացված գումարը Միշայի նախաձեռնությամբ նրան տվել է կանխիկ։ Եղել են նաև դեպքեր, որ մարտկոցների մի մասը խոտան լինելու պատճառով ետ է վերադարձրել նրան, իսկ մնացած մասն էլ գործունեությունը դադարեցնելուց հետո` փոխանցել է իր գործունեության հասցեում գործունեություն իրականացնող անհատ ձեռնարկատեր Արսեն Այվազյանին, որպեսզի նա վաճառի և տա գումարը, ինքն էլ փոխանցի <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությանը: Մնացորդ ապրանքի արժեքը կազմել է 1.019.500 դրամ, որը պարզվել է ապրանքների գույքագրման միջոցով` Միշայի և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության այլ աշխատակիցների մասնակցությամբ։
Վկա Սայադ Սայադյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ցուցմունքով այն մասին, որ 2002 թվականից անհատ ձեռնարկատեր է և Հրազդան քաղաքի Անդրանիկի պողոտա 1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով: <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցելով ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով: Նա <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով տարբեր հզորության մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով դիմել է իրեն 2014 թվականին: Ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով պարբերաբար առաքել է մարտկոցներ, որոնք վաճառել է և վճարել գումարը։ Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան երկու անգամ տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր, սակայն մարտկոցների գերակշիռ մասը ստացել է առանց հաշիվ-ապրանքագրի: Այն մարտկոցների համար, որոնք ստացել է հաշիվ-ապրանքագրով, վճարումը կատարել է բանկային փոխանցմամբ` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության բանկային հաշվին, իսկ առանց հաշիվ-ապրանքագրի ստացած մարտկոցների դիմաց վճարումները` 4.470.000 ՀՀ դրամ գումարն առձեռն տվել է Միշա Վարդանյանին: Եղել են նաև դեպքեր, որ մարտկոցների մի մասը խոտան լինելու պատճառով ետ է վերադարձրել Միշային, իսկ մնացած մասը, որը Միշայի և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության այլ աշխատակիցների մասնակցությամբ 21.01.2016թ կատարված գույքարման ժամանակ եղել է 986.500 դրամի չափով, գտնվում է իր խանութում: Գույքագրումից հետո իրենց միջև կազմվել է համապատասխան փաստաթուղթ և ֆիքսվել մնացորդի ու պարտքի չափը։
Հատոր 1 գ.թ. 141-144
Վկա Անդրանիկ Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականից անհատ ձեռնարկատեր է, սակայն ներկայումս գործունեությունը դադարեցրել է, իսկ մինչ այդ գործունեություն է ծավալել Աբովյան քաղաքի Սևանի 1 հասցեում, որտեղ զբաղվել է անվադողերի վաճառքով, ինչպես նաև անվադողերի տեխսպասարկմամբ։ 2014 թվականի օգոստոսին ծանոթների միջոցով իրեն է դիմել <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանը, ով առաջարկել է տարբեր տեսակների և չափսերի անվադողեր մատակարարել հետվճարայաին կարգով։ Հիշյալ ընկերությունն ի դեմս Միշայի մատակարարել են ավտոմեքենայի տարբեր չափսերի և տարբեր տեսակների անվադողեր և սկզբնական շրջանում վաճառված ապրանքի գումարն ամբողջությամբ առձեռն տվել է Միշային, իսկ հետագայում նա ասել է, որ անհրաժեշտ է այդ գումարները փոխանցումով վճարել ու դրանք վճարել է նրա կողմից տրված` նրանց ընկերության հաշվեհամարին։ Ընդհանուր առմամբ Միշան մատակարարել է մոտ 21 միլիոն դրամի անվադողեր, որից վաճառվածների գումարները սկզբնական շրջանում առձեռն է տվել նրան, իսկ հետագայում` փոխանցումով, սակայն կոնկրետ որքան` չի հիշում։ Համագործակցել են մինչև 2015 թվականի վերջերը, որից հետո դադարեցրել է գործունեությունը։ 2016 թվականի սկզբներին, ընկերությունից Միշայի հետ եկել են երկու անձինք, ովքեր հարցրել են, թե իր մոտ Միշայից մնացած ապրանք ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի, գումար էլ նրան պարտք չէ, քանի որ բոլոր գումարները փոխանցել է, միայն 47.000 դրամ է պարտք մնացել, որը հետագայում նույնպես մարել է։ Այդ ժամանակ մոտ 1,3 միլիոն դրամի ապրանք է մնացորդ ունեցել։ Միշան իր ասածները հաստատել է, որից հետո նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Դրանից հետո իր մոտ մնացած ապրանքն ընկերությունից տարել են։
Վկա Աշոտ Գևորգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականից մինչև 2014 թվականի վերջերը հանդիսացել է անհատ ձեռնակատեր և Աբովյան քաղաքի Երևանյան 1/62 հասցեում գտնվող խանութում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով դիմել է իրեն: Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնան մի քանի ամիսներին, քանի որ դրանից հետո դադարեցրել է գործունեությունը։ Որքան հիշում է` Միշան իր խանութ է բերել մոտավորապես 300.000 դրամի մարտկոցներ, որոնք վաճառել է և գումարն առձեռն տվել Միշային։ Գործունեությունը դադարեցնելու պատճառով իր մոտ մնացած մոտ 5 մարտկոցները ետ է տվել Միշային։ Ինչ վերաբերվում է իրեն 1.780.000 դրամի մարտկոցներ և այլ ավտոպահեստամասեր մատակարարելուն, ապա այդ չափի ավտոպահեստամասեր իրեն չի մատկարարվել և չի բացառում, որ Միշան իրենից հետո այլ անձի մատկարարած լինի ու այդ ամբողջն ապրանքի չափն իրեն վերագրած լինի։
Վկա Աստղիկ Մանասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ամուսինը` Ստեփան Իշխանի Մանասյանը, ով մահացել է 2015 թվականի օգոստոսին, անհատ ձեռնարկատեր է եղել և Երևան քաղաքի Աթոյան փողոցի 39 հասցեում ունեցել է ավտոմեքենաների անվադողերի սպասարկման կետ։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ հանգուցյալ ամուսինն իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով: 2014 թվականի սեպտեմբերին Միշան ամուսնու հետ խոսել է և առաջարկել հետվճարային կարգով մատակարարել տարբեր չափսերի անվադողեր։ Պայմանավորվածության համաձայն Միշան բերել է անվադողերը, որոնք ամուսինը վաճառել է ու վաճառքից գոյացած գումարն ամբողջությամբ առձեռն տվել է Միշային, ընկերությանը փոխանցում չի կատարել, քանի որ ամուսինը երբեք որևէ մեկի հետ փոխանցումով չի աշխատել։ Ներկայումս չի կարող ասել, թե կոնկրետ որքան գումարի անավդողեր է Միշան բերել, սակայն 2015 թվականի մայիս կամ հունիս ամսին Միշան եկել է ու ամուսնու մոտ մնացած բոլոր ապրանքները տարել, քանի որ ամուսինն այլևս չի ցանկացել աշխատել` ապրանքների վատ վաճառքի պատճառով, բացի այդ էլ, անվադողեր է ապառիկ տվել 1.650.000 դրամի, որոնց գումարը չէր կարողանում հավաքել։ Ամուսնու մահից հետո այդ գործով զբաղվել է նրա եղբայրը` Արամը։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ եկել են ընկերությունից երկու անձինք, ովքեր հարցրել են` իրենց մոտ Միշայից մնացած ապրանք կա, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք են, թե` ոչ։ Արամը նրանց ասել է, որ ապրանք չունեն, քանի որ Միշան եկել տարել է մնացորդը, իսկ գումար նրան պարտք են, որը Արամը պարտավորվել է մինչև 2016 թվականի հոկտեմբեր մարել։
Վկա Արա Մարտիրոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականին հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և մոտ 6 ամիս Երևան քաղաքի Տիչինայի փողոցում գտնվող խանութում զբաղվել է անվադողերի վաճառքով ու տեխսպասարկմամբ։ Անվադողերը ձեռք է բերել <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից հետվճարային կարգով, ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ Միշան առաքել է մոտ 1.130.000 դրամի տարբեր չափսերի և տարբեր տեսակների անվադողեր, որոնք վաճառել է ու իր մոտ մնացել է մոտ 230.000 դրամի անվադողեր, սակայն այդ ժամանակ գործունեությունը դադարեցրել է, այն եկամտաբեր չլինելու պատճառով։ Վաճառված անվադողերի գումարները պարտք է մնացել, քանի որ ֆինանսական խնդիրներ է ունեցել և 2016 թվականի սկզբներին իր մոտ մնացած անվադողերը ետ է տվել ընկերությանը, իսկ պարտք գումարներից 260.000 դրամ առձեռն տվել է Միշային, բացի այդ, 200.000 դրամ փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, որից հետո էլ մյուս մենեջերին` Էրիկին, ով փոխարինել է Միշային, տվել է իր պարտքերից 500.000 դրամ ու ներկայումս ընկերության հետ պարտք-պահանջ չունի։
Հատոր 5 գ.թ. 10-12
Վկա Արամ Պողոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 20 տարուց ավելի է` ինչ անհատ ձեռնարկատեր է և Էջմիածին քաղաքի Վազգեն Առաջին 1բ հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2015 թվականին <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշայի հետ, ով առաջարկել է հետվճարային կարգով մատակարարել մարտկոցներ։ Միշան մատակարարել է ընդհանուր մոտ 1 միլիոն դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> ֆիրմայի մարտկոցներ, որոնիցից վաճառել է մոտ 600.000 դրամի և գումարները մաս-մաս առձեռն տվել Միշային։ <<Սպուտնիկ>> մարտկոցներից մի քանիսը խոտան են եղել, որոնք Միշան ետ է վերցրել։ Միշան ասել է, որ նոր ապրանքներ են ստանալու և իր մոտ եղած մոտ 500.000 դրամի մարտկոցներն ամբողջությամբ տարել է, որից հետո չի եկել։ Վաճառած ապրանքի գումարներից ընկերության հաշվեհամարին գումար չի փոխանցել, այլ ամբողջ գումարն առձեռն տվել է Միշային։
Վկա Արամ Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է հոր` անհատ ձեռնարկատեր Անանիկ Վարդանյանին պատկանող Աբովյան քաղաքի Երևանյան փողոցի 1/20 հասցեում գտնվող ավտոպահեստամասերի խանութում` որպես վաճառող։ Խանութի գործունեությունը կարգավորում է ինքը։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2015 թվականի գարնանը, տևել է մոտ 6-7 ամիս: Միշան պարբերաբար խանութ է առաքել մարտկոցներ, որոնց համար հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, վաճառված մարտկոցների գումարներն առձեռն տվել է Միշային: Չի հիշում, թե Միշայից որքան գումարի ապրանք է վերցրել։ Համագործակցությունը դադարեցրել է ինքը, քանի որ մարտկոցների որակից հաճախորդները բողոքել են։ Այդ ժամանակ Միշային է տվել իր մոտ մնացած ապրանքը, բացի այդ, նրան առձեռն տվել է վաճառված մարտկոցների գումարներն ամբողջությամբ։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, որոնք հարցրել են իր մոտ Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան մատակարարված ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ ապրանք մնացած չունի, գումար էլ պարտք չէ, ամբողջ գումարները տվել է Միշային, ինչը վերջինս հաստատել է։
Հատոր 4 գ.թ. 129-132
Վկա Արթուր Գալստյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2 տարի է` ինչ անհատ ձեռնարկատեր է, և Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 11 փողոցի 38 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերություն մենեջեր ու առաջրկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Համագործակցությունը եղել է 2015 թվականից սկսած և Միշան մատակարարել է ընդհանուր առամամբ 863.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, իսկ վաճառված մարտկոցների գումարներն առձեռն տվել է Միշային: 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայից մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, ցույց է տվել դրանք, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 420.000 դրամ, իսկ գումար նրան պարտք չէ, քանի որ վաճառված ապրանքների գումարները պարբերաբար առձեռն տվել է Միշային, ով այդ հանգամանքը հաստատել է։
Հատոր 5, գ.թ. 7-9
Վկա Արթուր Ղազարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի կամրջի հարևանությամբ իրեն պատկանող խանութում զբաղվում է ավտոմեքենաների յուղի և մարտկոցների վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության տարբեր մենեջերների հետ, այդ թվում նաև մենեջեր Միշա Վարդանյանի: Ընկերությունը հետվճարային կարգով իրեն մատակարարում է տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տըեսակի մարտկոցներ։ Միշան որպես մենեջեր աշխատած ժամանակահատվածում իրեն մատակարարել է մոտ 2,5 միլիոն դրամի մարտկոցներ, որոնք վաճառել է ու վաճառված մարտկոցների գումարները պարբերաբար առձեռն տվել է նրան։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ մոտ 300.000 դրամի ունի, իսկ գումար նրան պարտք չէ, քանի որ վաճառված ապրանքների գումարները պարբերաբար առձեռն տվել է Միշային, ով այդ հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Արթուր Մարկոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Արշակունյաց 75ա/4 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով դիմել է իրեն: Կոնկրետ Միշայի հետ համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2015 թվականի վերջերը: Միշան մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Տինաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց համար հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, վճարումները կատարել է կանխիկ, գումարը տվել է առձեռն նրան, երբ որ վաճառել է, զանգել է նրան, նա եկել է ու գումարը տարել: Միշան ասել է, որ փոխանցումով վճարումը կատարի, սակայն ինքը չի համաձայնվել, պատճառաբանելով, որ այդքան ժամանակ չունի, առաջարկել է, որ Միշան իր անունից փոխանցումը կատարի։ Միշայից ընդհանուր առմամբ ձեռք է բերել մոտ 1.300.000 դրամի մարտկոցներ, որոնցից իր մոտ 700.000 դրամի մնացել է։ 2016 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց ասել է, որ ունի մնացորդ, ներկայացրել է դրանք, սակայն գումար պարտք չէ, քանի որ վաճառված մարտկոցների գումարները տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է։
Վկա Արթուր Յազչյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013 թվականից մինչև 2016 թվականի օգոստոս ամիսը հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Երևան քաղաքի Տիչինա 34 հասցեում զբաղվել է ավտոմեքենաների օգտագործված պահեստամասերի վաճառքով։ Ընկերություններից միայն համագործակցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ, մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով։ Նա 2015 թվականի ամռանը եկել է իր խանութ և առաջարկել հետվաճրայաին կարգով մարտկոցներ մատակարարել, որից հետո, համաձայն պայմանավորվածության` մատակարարել է տարբեր հզորության մարտկոցներ` <<Սպուտնիկ>> և <<Տենաքս>> տեսակի, 10-12 հատ։ Մատակարարված մարտկոցներից վաճառել է 4 հատ` 110.000 դրամի, որն ամբողջությամբ առձեռն տվել է Միշային։ Միշայի կողմից իրեն առաքված մարտկոցները խանութում մնացել են մոտ 1-1,5 ամիս, իսկ դրանից հետո խանութը փակել է և մնացորդը վերադարձրել Միշային։
Հատոր 7 գ.թ. 205-208
Վկա Արտուր Ոսկանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աբովյան քաղաքի Սահմանադրության 8/3 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի և ավտոյուղերի վաճառքով։ 2015 թվականին <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով պայմանվորվածության համաձայն հետվճարային կարգով մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, տարբեր անվադողեր, ինչպես նաև արգելակման կոճղակներ: Վաճառված ապրանքների գումարը տվել է Միշային առձեռն, սակայն հետագայում որոշել է չհամագործակցել, քանի որ ապրանքը լավ չի վաճառվել։ Ապրանքները Միշան բերել է առանց հաշիվ-ապրանքագրերի։ Հետագայում, արդեն 2015 թվականի վերջերին, Միշան եկել է և իր մոտ մնացած 216.000 դրամի ապրանքները տարել։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ ընկերությունից երկու անձինք են եկել, որոնք հարցրել Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած չունի, գումար էլ նրան պարտք չէ, քանի որ վաճառած ապրանքների գումարն ամբողջությամբ տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 4 գ.թ. 205-207
Վկա Արմեն Եսայանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Դիլիջան քաղաքի Կալինինի 175ա հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն 2015 թվականին և համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշայի միջոցով, ով առաջարկել է հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատկարարել ու պայմանվորվածության համաձայն իր խանութ է բերել տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> տեսակի մարտկոցներ մոտ 300.000 դրամի, որոնց դիմաց տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Բերելուց հետո Միշան մի քանի ամիս չի եկել, որից հետո մեկ օր եկել է, սակայն այդ ընթացքում ինքը վաճառած է եղել ընդհամենը 1 մարտկոց` 25.000 դրամ արժողությամբ ու գումարն առձեռն տվել է նրան։ Միշային ասել է, որ ապրանքը չի վաճառվում ու նա այն իր մոտից վերցրել ու տարել է։
Հատոր 7 գ.թ. 193-195
Վկա Արմենակ Մուրադյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<ՌԱՖ>> արտադարական կոոպերատիվը մինչև 2015 թվականի մայիս ամիսը Երևան քաղաքի Չարենցի 115 հասցեում զբաղվել է ավտոմեքենաների մարտկոցների վաճառքով։ 2014 թվականի կեսերից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատկարարելու առաջարկով դիմել է իրեն և պայմանվորվածության համաձայն մատակարարել է <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի տարբեր հզորության մարտկոցներ, որոնք վաճառել է և գումարը պարբերաբար, պայմանավորվածության համաձայն, առձեռն տվել Միշային։ 2014 թվականի դեկտեմբերին վիրահատվել է ու դրանից հետո Միշան այլևս ապրանք չի բերել։ 2015 թվականի մայիսին, երբ խանութը փակել է, Միշան եկել է ու վերջնահաշվարկ են արել։ Այդ ժամանակ ինքը նրան վաճառված մարտկոցների 500.000 դրամ գումարն է կանխիկ տվել, բացի այդ 606.500 ՀՀ դրամի էլ մնացորդ ապրանքն է հանձնել նրան։ 2016 թվականի փետրվարին ընկերությունից Միշայի հետ անձինք են եկել իր խանութ, հարցրել Միշայի մատկարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ խանութը չի աշխատում, մնացորդ ապրանք չունի, գումար էլ պարտք չէ, քանի որ վաճառված ապրանքների ամբողջ գումարը տվել է Միշային, ինչը վերջինս հաստատել է, անգամ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Արմոնդ Թուրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար 27/56 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով եկել է խանութ ու դիմել իրեն: Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2015 թվականի ամռան ամիսները, որի ընթացքում Միշան մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տինաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, վճարումները կատարել է կանխիկ, գումարը տվել է նրան պարբերաբար` առձեռն։ 2016 թվականի հունվարին Միշայի հետ խանութ եկել ընկերությունից երկու անձինք և հարցրել Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ մանցորդ ունի, գումար էլ պարտք չէ, ամբողջ գումարները տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հ 4, գ.թ. 154-157
Վկա Արսեն Ավետյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիր քաղաքի Երևանյան 15 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի` ավտոյուղի, անտիֆրիզի, մարտկոցների և անվադողերի վաճառքով։ 2015 թվականի կեսերից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել և մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն։ Սկզբում համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ և ընկերության անունից առաջարկել հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանավորվածության համաձայն Միշան մատակարարել է ընդհանուր 508.500 դրամ արժողությամբ ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, սակայն հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել: Վաճառված ապրանքների գումարը պարբերաբար վճարել է անձամբ Միշային առձեռն, նա եկել է ու խանութից տարել գումարը: Ընդհանուր առմամբ Միշային առձեռն տվել է նրա կողմից մատակարարված մարտկոցների վաճառքից գոյացած 240.500 ՀՀ դրամ գումար։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել, թե Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի` 267.500 դրամի, պարտք է 500 դրամ, բացի այդ ասել է, որ վաճառված ապրանքների բոլոր գումարներն առձեռն տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է։ Մնացորդի ու իր պարտքի վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 8 գ.թ. 54-57
Վկա Արսեն Մարտիրոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է անհատ ձեռնարակատեր Գագիկ Աղեկյանի` Էջմիածին քաղաքի Երևան-Էջմիածին մայրուղի 46 հասցեում գտնվող ավտոպահեստամասերի խանութում` որպես վաճառող։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով և համագործակցության հարցերով զբաղվել է ինքը։ Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով 2015 թվականի աշնանը եկել է խանութ, որից հետո իրենց պայմանավորվածության համաձայն ընկերության ավտոմեքենայով մատակարարել է ավտոմեքենաների տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ, որոնցից վաճառել է և գումարն առձեռն տվել Միշային, ընկերության հաշվեհամարին փոխանցում չեն կատարել։ Ապրանքների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է և նա ընդհանուր առմամբ մատակարարել է մոտ 500.000 դրամի մարտկոցներ։ 2016 թվականի փետրվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի` 221.000 դրամի, գումար էլ պարտք է` 141.000 դրամ, որից 90.000 դրամն այդ ժամանակ տվել է նրանց ու մնացել է պարտք 51.000 դրամ, որը հետագայում մարել է Միշայից հետո աշխատած մենեջերին, իսկ մնացած գումարներ էլ տվել է Միշային` առձեռն։ Միշան հաստատել է այդ հանգամանքը և նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 4 գ.թ. 215-218
Վկա Հովհաննես Օսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ անհատ ձեռնարկատեր Վահան Նավոյանի բիզնեսում, ով Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 1-ին նրբանցք 10 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով, ունի կատարած ներդրում։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով առաջարկել է հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Համագործակցությունը եղել է 2014 կամ 2015 թվականին, այն փաստաթղթերով ամրագրվել է Միշայի կողմից Վահան Նավոյանի անվամբ, սակայն ինքն է նրա հետ պայմանվորվածությունը ձեռք բերել։ Միշան իրենց խանութ է մատակարարել ընդհանուր մոտ 1 միլիոն դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց ձեռքբերման համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Մատակարարված մարտկոցներից վաճառվել է ընդհամնեը մեկ հատ, որի արժեքը չի հիշում, և դրա գումարն առձեռն տվել է Միշային։ Մարտկոցները չեն վաճառվել, ինչի պատճառով էլ զանգահարել է Միշային ու ասել, որ դրանք տանի, և նա եկել տարել է։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք և հարցրել` Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ չունի, գումար էլ պարտք չէ, և Միշան այդ հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Բագրատ Մկրտչյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Չարենցի 48 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի` մարտկոցների և անվադողերի վաճառքով։ 2014 թվականի աշնանից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով տարբեր մարտկոցներ մատակարարելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան իրեն մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, ընդհանուր մոտ 1 միլիոն դրամ արժողությամբ, որից շատ քիչ է վաճառել ու վաճառված ապրանքի գումարն անձամբ առձեռն տվել է Միշային։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, որոնք հարցրել են Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը պատասխանել է, որ մնացորդ ունի մոտ 900.000 դրամի, իսկ մնացած գումարները տվել է Միշային առձեռն, և վերջինս այդ հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Անհատ ձեռնարկատեր Խաչատուր Խաչատրյանի հետ համագործակցությունը նույնպես իրականացրել է ինքը, քանի որ դա իր ընկերոջ խանութն է եղել Չարենցի 115 հասցեում, որը չի գործում։ Այնտեղ նույն սկզբունքով Միշան մատակարարել է նույն մարտկոցներից` 1.400.000 դրամի չափով, որից վաճառվել է շատ քիչ, մոտ 100.000 դրամի և վաճառված մարտկոցների գումարը նույնպես առձեռն տվել է Միշային, քանի որ իր միջոցով է ապրանքն այնտեղ առաքվել, պայմանավորվածությունը նրա հետ ինքն է ձեռք բերել։
Հատոր 4, գ.թ. 201-204
Վկա Գարեգին Ասատրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիր քաղաքի Ջիվանու 20 հասցեում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2014 թվականի աշնանից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ և առաջարկել հետվճարային կարգով տարբեր մարտկոցներ մատակարարել։ Ընկերությունն ի դեմս Միշայի իրեն մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց վաճառքից առաջացած գումարի մի մասը վճարել է անձամբ Միշային` առձեռն, մի մասն էլ փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին: Միշայից ընդհանուր առմամբ վերցրել է մոտ 4.800.000 դրամի մարտկոց, որից վաճառածների համար փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին մոտ 2,8 միլիոն դրամ, բացի այդ, նաև եղել են ապրանքային մնացորդներ ու գումար է պարտք մնացել։ Եղել է նաև, որ Միշային առձեռն գումար է տվել, մոտ 140.000 դրամի չափով։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ մնացորդ ունի` մոտ 1 միլիոն դրամի, պարտք է` մոտ 850.000 դրամ, քանի որ այդ ժամանակ մարտկոցներ է վաճառել, Միշան գումարի ետևից չի եկել, ասել է, որ հետագայում կտա այդ գումարը։ Ասել է նաև, որ Միշային առձեռն էլ է գումար տվել և նա նշված հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 4, գ.թ. 198-200
Վկա Գարեգին Բադալյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատել է Աբովյան քաղաքի Հանրապետության 1/95 հասցեում ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղված անհատ ձեռնարկատեր Արմեն Առաքելյանի խանութում` որպես վաճառող։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իրենց խանութ և հետվաճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկ արել, ինչին համաձայնվել են։ Միշայի հետ պայմանավորվածությունը ինքն է ձեռք բերել, Արմեն Առաքելյանը կոնկրետ այդ գործընթացին չի միջամտել։ Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2016 թվականի փետրվար, որի ընթացքում Միշան պարբերաբար <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տինաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ։ Մարտկոցների վաճառքից առաջացած գումարները վճարել է փոխանցումով, եղել է նաև որ կանխիկ տվել է առձեռն Միշային` մոտ 700.000 դրամ գումար: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է, սակայն եղել է, որ առանց հաշիվ-ապրանքագրերի էլ է բերել: Միշայից ընդհանուր առմամբ վերցրել է մոտ 4,5 միլիոն դրամի մարտկոցներ։ 2016 թվականի փետրավարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, գումար էլ պարտք չէ, ամբողջ գումարները կամ փոխանցել է կամ էլ տվել Միշային առձեռն, ինչը նա հաստատել է, և նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հետագայում ընբկերությունից եկել են ու իր մոտ եղած մարտկոցների մնացորդը տարել։
Վկա Գևորգ Ալեքսանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Սեբաստիա 26 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2014 թվականից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով ընկերության անունից առաջարկել է հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> ֆիրմայի մարտկոցներ: Վաճառված մարտկոցների գումարը վճարել է Միշային` առձեռն: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է, մոտ 500.000 դրամ ապրանքի, սակայն դրանից հետո էլ` մոտ 250.000 դրամի ապրանք է բերել, սակայն հաշիվ-ապրանքագիր չի տվել: 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, մոտ 570.000 դրամի, պարտք է` 77.000 դրամ։ Այդ ժամանակ պարտքից առձեռն տվել է 62.000 դրամ և մնացել պարտք 15.000 դրամ, որը հետագայում տվել է ընկերության աշխատակցին, ինչպես նաև` մնացած ապրանքներն է ետ վերադարձրել։ Նրանց ասել է, որ վաճառված ապրանքների մնացած գումարներն էլ ժամանակ առ ժամանակ տվել է Միշային և նա նշված հանգամանքը հաստատել է, անգամ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Գևորգ Բոյախչյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աշտարակ քաղաքի Վ.Պետրոսյան 22/1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2015 թվականի սկզբներից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել և մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն։ Սկզբնական շրջանում համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատկարարելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Պայմանավորվածության համաձայն Միշան իր աշխատած ժամանակահատվածում մատակարարել է ընդհանուր առմամբ 1.334.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է և վաճառված մարտկոցների գումարներն առձեռն պարբերաբար տվել է նրան։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, ովքեր հարցրել են` Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի մոտ 370.000 դրամի, բացի այդ էլ ապրանք ունի վաճառած` մոտ 300.000 դրամի, որի գումարը կտա մի փոքր ուշ, իսկ մնացած վաճառված ապրանքների գումարներն առձեռն տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է։ Նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 5, գ.թ. 87-90
Վկա Գոռ Հակոբյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աբովյան քաղաքի 3-րդ միկրոշրջանի <<Աբովյան>> սուպերմարկետի հարևանությամբ գտնվող ավտոտեխսպսարկման կենտրոնում ունի ավտոպահեստամասերի խանութ, որտեղ զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2014 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2015 թվականի աշուն <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Պայմանվորվածության համաձայն ընկերությունն ի դեմս Միշայի` տարբեր ժամանակահատվածներում իրեն է մատակարարել ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների վաճառքից գոյացած գումարներն առձեռն տվել է Միշային: 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, նաև 2 հատ խոտան ունի, սակայն գումար պարտք չէ, քանի որ ամբողջ գումարները տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, և դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 4, գ.թ. 150-153
Վկա Դավիթ Բոբոխյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Գայի պողոտայի 34/1 հասցեում ունի ավտոմեքենաների յուղման կետ, որտեղ զբաղվում է նաև ավտոմեքենաների յուղի և մարտկոցների վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն դեռ 2013 թվականից, իսկ 2014 թվականից համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով: Նշված ընկերության հետ իր պայմանվորվածությունը եղել է այնպիսին, որ ապրանքը վաճառելուց հետո նոր դրա գումարը փոխանցի։ Ընկերությունն ի դեմս Միշայի` իրեն մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Վաճառված ապրանքների գումարի մի մասը տվել է անձամբ Միշային` առձեռն, մի մասն էլ փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին: Միշայից ընդհանուր առմամբ վերցրել է մոտ 2.600.000 դրամի մարտկոցներ, որից վաճառածների համար փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին մոտ 2 միլիոն դրամ, բացի այդ, եղել են նաև ապրանքային մնացորդներ։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից անձինք, հարցրել` իր մոտ ապրանքի մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի` մոտ 400.000 դրամի, պարտք էլ ունի, քանի որ այդ ժամանակ մարտկոցներ է վաճառած եղել, Միշան գումարի հետևից չի եկել ու այն մանցել էր։ Այդ ժամանակ այդքան գումար իր մոտ առձեռն չի եղել և պարտքից տվել է 174.000 դրամ և մնացել պարտք 145.500 դրամ, որը հետագայում մարել է մյուս մենեջերին։ Միշան նշված հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 4, գ.թ. 181-184
Վկա Զամիզար Գևորգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընկերությունը Կոտայքի մարզի Վերին Պտղնի գյուղի 4-րդ փողոցի 7-րդ տուն հասցեում` Երևան-Աբովյան ավտաճանապարհին կից ունի անվադողերի վաճառքի կետ, որտեղ զբաղվում է հիմնականում հնամաշ անվադողերի վաճառքով, ինչպես նաև` անվադողերի տեխսպասարկմամբ։ 2014 թվականից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվճարայաին կարգով անվադողեր մատակարարելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Պայմանվորվածության համաձայն` Միշան մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր չափսերի և տարբեր ֆիրմաների անվադողեր, որոնց դիմաց տվել է հաշիվ-ապրանքագիր։ Վաճառված ապրանքների դիմաց գումարը նա մաս-մաս եկել տարել է, տվել է նրան առձեռն, ինչի համար նա նույն տված հաշիվ-ապրանքագրի ետևի մասում ստորագրել է։ Ընդհանուր առմամբ Միշան բերել է մոտ 500.000 դրամի անվադողեր, որոնց վաճառքից առաջացած գումարներն առձեռն տվել է նրան ու մնացել է պարտք 145.000 դրամ, որից էլ հետագայում կատարել է մարումներ Միշայից հետո աշխատած մենեջերին, ու ներկայումս 45.000 դրամ է պարտք։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ եկել են ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակարարած անվադողերից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, մոտ 145.000 դրամի, սակայն գումար Միշային պարտք չէ, ինչը նա հաստատել է, դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Էդգար Մարտիրոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Հրազդան քաղաքի Զ.Անդրանիկի 106 հասցեում զբաղվում է անվադողերի և մարտկոցների վաճառքով։ 2015 թվականի հունիս ամսից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել և մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն։ Սկզբնական շրջանում համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով դիմել է իրեն հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարելու առաջարկով։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան իր աշխատած ժամանակահատվածում մատակարարել ընդհանուր առմամբ 393.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> ֆիրմայի մարտկոցներ, որոնց համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Վաճառված մարտկոցների գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, բացի այդ մեկ մարտկոց Միշան եկել տարել է, ասել որ դրա փոխարեն այլ մարկոց կբերի, սակայն չի բերել։ 2016 թվականի հունվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի մոտ 300.000 դրամի, բացի այդ էլ ապրանք ունի վաճառած մոտ 50.000 դրամի, որի գումարը կփոխանցի մոտ ժամանկներում, ու այդպես էլ արել է։ Նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 5, գ.թ. 84-86
Վկա Խաչատուր Գասպարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան 46/5 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2015 թվականից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով մինչ այդ իրենց խանութից ավտոպահեստամասեր է ձեռք բերել, իսկ հետագայում հայտնել, թե որտեղ է աշխատում, առաջարկել է հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանավորվածության համաձայն ընկերությունն ի դեմս Միշայի, իրեն մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ` 10 հատ, 450.000 դրամի, որից վաճառվել է 2-ը, որոնց գումարն առձեռն տվել է Միշային` 90.000 դրամ։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից անձինք, ովքեր հարցրել են` Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, ցույց է տվել այն, հայտնել է, որ գումար պարտք չէ, վաճառած ապրանքի գումարը տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, բացի այդ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Հարություն Մենեջյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 31/19 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցելով ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի հետ 2014 թվականի կեսերից։ Միշան եկել է խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր ու առաջարկել հետվճարայաին կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Միշան իր աշխատած ժամանակահատվածում, պայմանվորվածության համաձայն, մատակարարել է ընդհանուր առմամբ 713.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր և վաճառված ապրանքների գումարներն առձեռն պարբերաբար տվել է Միշային, որպեսզի այն փոխանցի իրենց ընկերության հաշվեհամարին։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից անձինք, հարցրել իր մոտ Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, ցույց է տվել, որի արժեքը կազմել է 181.000 դրամ, բացի այդ ասել է, որ ապրանք ունի ապառիկ վաճառած, որի գումարը դեռևս չեն տվել ու այն ընդհանուր կազմել է 169.000 դրամ, խոստացել է այդ պարտքը մարել։ Նրանց ասել է, որ մնացած վաճառված ապրանքների գումարներն առձեռն տվել է Միշային, որպեսզի այն փոխանցի ընկերության հաշվեհամարին, ինչը Միշան հաստատել է, և նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 5, գ.թ. 115-118
Վկա Հովհաննես Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիրի մարզի Սարդարապատ գյուղի Սարդարապատ 8 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2015 թվականի գարնանը <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով դիմել է իրեն և առաջարկել հետվճարային կարգով մատկարարել մարտկոցներ։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան բերել է <<Սպուտնիկ>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ` մոտ 160.000 դրամի, որից 3 հատ վաճառել է, իսկ 2 հատ մնացել է: Մարտկոցների համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, վճարումները կատարել է կանխիկ, գումարը տվել է Միշային` մարտկոցները վաճառելուց հետո` առձեռն: 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակրարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ ապրանք ունի մնացած, սակայն գումար պարտք չէ, ամբողջ գումարները տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, դրա վերաբերյալ կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Նրանք մնացորդ ապրանքը վերցրել են ու տարել։
Վկա Հրայր Գրիգորյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիր քաղաքի Չարենցի 61 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ համագործակցությունն սկսվել է դեռ 2014 թվականի կեսերից։ Մինչև 2016 թվականի հունվար համագործակցել է մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է խանութ, առաջարկել է հետվճարային կարգով տարբեր հզորության մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան պարբերաբար առաքել է <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի տարբեր հզորության մարտկոցներ։ Վաճառված մարտկոցների գումարները կամ փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին` ընդհանուր մոտ 200 հազար դրամ, իսկ մյուս գումարներն առձեռն տվել է Միշային ու նա իր մոտ տետրում ստորագրել է իր կողմից կանխիկ ստացած գումարների համար։ Ընդհանուր առմամբ Միշան առաքել է մոտ 2,4 միլիոն դրամի մարտկոց, որից վաճառել է ընդհանուր առմամբ 1,3 միլիոն դրամի։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ եկել են ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` իր մոտ Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի` 396.000 դրամի, գումար էլ նրան պարտք է` 92.000 դրամ, իսկ մնացած վաճառված ապրանքների գումարներն էլ կամ փոխանցել է կամ առձեռն տվել Միշային։ Միշան իր ասածները հաստատել է, որից հետո կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 7, գ.թ. 154-156
Վկա Հրանտ Գյուլխասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է Էջմիածին քաղաքի Տերյան 1 հասցեում գործող անհատ ձեռնարկատեր Տիգրան Գյուլխասյանի ավտոտեխսպասրկման կետում գտնվող ավտոպահեստամասերի խանութում` որպես վաճառող։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել են ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ում հետ համագործակցության հարցերով զբաղվել է ինքը։ Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ և անվադողեր վաճառելու առաջարկով եկել է խանութ: Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2015 թվականի վերջերը: Պայմանավորվածության համաձայն Միշան մատակարարել ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ, ինչպես նաև <<Հանկուկ>>, <<Գուդրիդ>>, <<Անտառես>>, <<Վեստլաք>> և այլ տեսակի անվադողեր և անվահեծեր: Ընդհանուր առմամբ Միշան մատակարարել է մոտ 4.200.000 դրամի ապրանքներ, որից մոտ 3 միլիոն գումարը վճարել են ընկերությանը փոխանցումով, մոտ 700.000 դրամ էլ Միշային տվել է առձեռն։ 2016 թվականի հունվարին Միշայի հետ եկել են ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատկարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ ապրանք ունի մնացորդ 500.000 դրամի, գումար էլ պարտք չէ, ամբողջ վաճառված ապրանքների գումարները կամ տվել է Միշային առձեռն, կամ էլ վճարել են փոխանցումով, ինչը Միշան հաստատել է, որից հետո կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Ղազար Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է որպես վաճառող ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող հոր` անհատ ձեռնարկատեր Զոհրաբ Մարգարյանի Աշտարակ քաղաքի Ա.Մանուկյան 7 հասցեում գտնվող խանութում։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել և մինչ օրս էլ իրականցնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն, սկզբից համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով 2014 թվականի սեպտեմբերին եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերություն մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ 2014 թվականի նոյեմբերին Միշան իր խանութ է մատակարարել ընդհանուր առամամբ 1.762.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Ընդհանուր առմամբ նրա բերած ապրանքներից վաճառել է մոտ 800.000 դրամի և այդ գումարը հիմնականում փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, իսկ մոտ 200.000 դրամը առձեռն տվել է Միշային։ Հետագայում ապրանքը չի վաճարվել, բացի այդ ապրանքի պահպանության ժամկետներն անցնելիս են եղել, այդ պատճառով Միշային ասել է, որ մնացած ապրանքը տանի իր մոտից։ 2015 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին, նա ապրանքը տարել է, սակայն 117.000 դրամի թողել է, դրանք ռուսական արտադրության մարտկոցներն են եղել, ասել է` թող մնա, կարող է վաճառվի։ 2016 թվականի փետվրարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, ովքեր հարցրել են` Միշայից մնացած ապրանք ունի իր մոտ, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի, ցույց է տվել դրանք, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 117.000 դրամ, բացի այդ էլ 8.500 դրամ գումար է պարտք, որը պարտավորվել է վճարել, ու հետագայում այդպես էլ արել է։ Միշան այդ հանգամանքը հաստատել է, և դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 5, գ.թ. 254-257
Վկա Մանուկ Միրիջանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<ՄՌՄ Մոթորս>> ՍՊ ընկերությունը զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով Երևան քաղաքի Արտաշիսյան 2/1 հասցեում։ Ընկերության հիմնադիրը և տնօրենն է հանդիսանում հայրը` Ռաֆայել Միրիջանյանը, սակայն ընկերության ամբողջ գործունեությունը կարգավորում է ինքը։ <<Ֆլեշ Մոթորս>> ՍՊ ընկերության հետ 2014 թվականից մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն, նրանք իրենց մատակարարում են մարտկոցներ։ Մատակարարման համար պայմանավորվածություն է ձեռք բերել ընկերության ղեկավարության հետ, ապրանքները նրանցից ստացել է հաշիվ-ապրանքագրերով, ապրանքի դիմաց էլ բոլոր վճարումները կատարել է փոխանցումով, կանխիկ գումար որևէ մեկին, այդ թվում` նաև մենեջերին չի տվել։ Մինչև 2015 թվականի վերջերը <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>>, <<Բեռգա>> ֆիրմայի մարտկոցներ իրեն մատկարարել է մենեջեր Միշա Վարդանյանը, որի հետ անմիջական շփում չի ունեցել, քանի որ ապրանքները բերել է առաքիչը, սակայն Միշան ուղղակի ընկերության կողմից կցված է եղել իր խանութին` որպես մենեջեր։ Մինչ նշված ժամանակահատվածը ընկերությունից մատակարարել են 1.367.000 դրամի ապրանքներ, որոնք վաճառելուց հետո գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ միասին ընկերությունից եկել են և ստուգել ապրանքի մնացորդը, որն այն ժամանակ 388.000 դրամի է եղել, բացի այդ էլ 490.000 դրամ իրենց վաճառված ապրանքի գումար է պարտք եղել։ Այդ ժամանակ պարզվել է նաև, որ հաշիվ-ապրանքագրերը դուրս գրելու ժամանակ ավելացված արժեքի հարկը երկու անգամ են հաշվել, ինչի արդյունքում 130.000 դրամ ավել է հաշվարկվել և այդ գումարի դիմաց պետք է մարտկոցներ տային, այդ եղանակով կատարվեր հաշվանցում, սակայն չեն արել։ Բացի այդ մեկ մարտկոց խոտանված է եղել, պետք է բերեին փոխեին, բայց չեն բերել և ընդհանուր առաջացել է 159.000 դրամի տարբերություն և Միշան ասել է, որ դա իր վրա գրանցեն որպես պարտք։
Վկա Ռոբերտ Կարապետյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2005 թվականից մինչև 2015 թվականը հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Ստեփանակերտ քաղաքի Կամո 26 հասցեում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր և առաջարկել հետվճարային կարգով մատակարարել ավոտպահեստամասեր։ Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի վերջերից մինչև 2015 թվականի մայիս-հունիս ամիսները: Պայմանվորվածության համաձայն ընկերությունն ի դեմս Միշայի տարբեր ժամանակներում մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> և <<Բերգա>> տեսակի մարտկոցներ, բացի այդ նաև տարբեր չափսերի և տարբեր տեսակների անվադողեր: Վաճառված ապրանքի գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, Միշային առձեռն գումարներ չի տվել: Միշան ընդհանուր առմամբ մատակարարել է 16.806.000 ՀՀ դրամի պահեստամասեր, որից վաճառել և ընկերությանը պարբերաբար փոխանցել է ընդհանուր 7.428.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած ապրանքը ետ է վերադարձել ընկերությանը, քանի որ նրանք չեն համաձայնվել շարունակել համագործակցությունը։ Երբ ապրանքները ետ է ուղարկել, Միշան զանգել է ու ասել, որ 4 անվադող պակաս է` 314.000 դրամի, սակայն նրան հիշեցրել է, որ նա դրանք ներառել էր հաշիվ-ապրանքագրում, սակայն չէր ուղարկել, խոստացել էր հետագայում ուղարկել։ 2016 թվականի հունիսին <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությունից եկել են խանութ, հարցրել` ապրանք ունի մնացած, թե` ոչ, ինքն ասել է, որ ամբողջ մնացորդը ետ է ուղարկել, գումար էլ պարտք չէ, քանի որ վաճառված ապրանքների գումարներն ամբողջությամբ փոխանցել է։ Նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ, որում նշել են, որ պարտք ու պահանջ միմյանց նկատմամբ չունեն։
Վկա Ռոբերտ Սարգսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականից մինչև 2016 թվականի փետրվար ամիսը հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Վանաձոր քաղաքի Պրոմեթևս տնակային ավանում գտնվող ավտոտեխսպասրակման կետում զբաղվել է ավտոմեքենաների տեխսպասարկմամբ և ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ Ընկերություններից միայն համագործակցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ, մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով։ Նրա հետ ծանոթացել է պատահական` 2014 թվականի վերջերին, երբ նա եկած է եղել իրենց տեխսպասարկման կետ, նորոգել է ավոտմեքենան։ Նա ասել է, որ հանդիսանում է ընկերության մենեջերը և տեսնելով, որ տեխսապասարկման կետում խանութ էլ ունեն, առաջարկել հետվճարային կարգով տարբեր ավտոպահեստամասեր մատակարարել։ Դրանից հետո, պայմանվորվածության համաձայն` նա մատակարարել է տարբեր չափսերի անվադողեր և տարբեր հզորության մարտկոցներ <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի, ընդհանուր առմամբ 2.875.000 դրամի, որից վաճառել է 275.000 դրամի ապրանք և այդ գումարի մի մասն առձեռն է տվել Միշային, իսկ մի մասն էլ երթոիւղային տաքսու միջոցով ուղարկել է նրան։ Դրանից հետո, արդեն 2015 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին բացակայել է հանրապետությունից և այդ ժամանակ իրեն է զանգահարել աշխատողը և ասել, որ Միշան եկել է, հարցնում է, թե ոնց անեն ապրանքների հետ կապված, այն չի վաճառվում։ Ինքն ասել է, որ չի վաճառվում, թող տանի ու նա ամբողջ մնացորդ ապրանքը հավաքել ու տարել է, որը 2.600.000 դրամի է եղել։
Հատոր 7, գ.թ. 201-204
Վկա Ռուստամ Մովսիսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ մինչև 2016 թվականի հունվար հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Չարենցավան քաղաքի Քոչարի 16 հասցեում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոթորս>> ՍՊ ընկերության հետ 2015 թվականի ընթացքում իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, նրանք իրեն հետվաճրային կարգով մատակարարել են տարբեր ավտոպահեստամասեր` մարկոտկոցներ, անվադողեր և այլ պահեստամասեր։ Մատակարարման համար պայմանավորվածություն է ձեռք բերել ընկերության ղեկավարության հետ, ապրանքները նրանցից ստացել է հաշիվ-ապրանքագրերով, եղել է նաև` առանց հաշիվ-ապրանքագրերի, որոնց դիմաց էլ վճարումները կատարել է փոխանցումով, կանխիկ գումարներն էլ տվել է մենեջերին` Միշա Վարդանյանին առձեռն, նա եկել է և տարել խանութից, սակայն կոնկրետ որ օրը որքան գումար չի հիշում։ Ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի հետ անմիջական շփումը եղել է այն, որ նա եկել է գումարը տանելու, իսկ ապրանքները բերել է առաքիչը, կամ ինքն է տարել իր մեքենայով ընկերության պահեստից։ Միշային իրեն ներկայացրել են ընկերության կողմից որպես իր խանութին կցված մենեջեր։ Ընդհանուր առմամբ ընկերությունից մատակարարել են 1.907.000 դրամի ապրանքներ հաշիվ-ապրանքագրերով, որոնք վաճառելուց հետո գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, բացի այդ նաև մոտ 600.000 դրամի ապրանք առաքվել է առանց հաշիվ ապրանքների, որոնց գումարը առձեռն տվել է Միշային ու քանի որ խանութը փակելիս է եղել, մեկ հատ մարտկոց է մնացած եղել` 40.000 դրամ արժողությամբ, որը Միշան եկել ու տարել է։
Հատոր 7, գ.թ. 167-170
Վկա Սամվել Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Չարենցավան քաղաքի Շահումյան 17 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացննելիս սկզբում համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերություն մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանավորվածության համաձայն` 2014 թվականից սկսած Միշան իր խանութ է մատակարարել ընդհանուր առամամբ 2.380.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց համար հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, իսկ վաճառված ապրանքների գումարները պարբերաբար տվել է առձեռն Միշային: 2016 թվականի փետրվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, ովքեր հարցրել են` Միշայի կողմից մատկարարված ապրանքի մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի` 392.000 դրամի, բացի այդ, ունի վաճառած 383.000 դրամի ապրանք, որը դեռ չի տվել, իսկ դրանից բացի, ինչ վաճառել է, գումարները տվել է Միշային։ Միշան այդ հանգամանքը հաստատել է, կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Սուրեն Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աշտարակ քաղաքի Տիգրան Մեծի 66/1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2014 թվականից մինչև օրս <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն, սկսզբնական շրջանում համագործակցել է մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ և առաջարկել հետվճարային կարգով տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ մատկարարել: Պայմանվորվածության համաձայն Միշան իրեն ընդհանուր առմամբ մատակարարել է 1.941.000 դրամի մարտկոցներ, որոնց վաճառքից առաջացած գումարն առձեռն տվել է Միշային։ 2016 թվականի փետրվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` իր մոտ Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց հայտնել է, որ մնացորդ ունի 280.000 դրամի, բացի այդ էլ 220.000 դրամ գումար է պարտք, որը խոստացել է մարել, իսկ դրանից բացի, բոլոր վաճառած ապրանքների գումարներն առձեռն տվել է Միշային։ Միշան նշված հանգամանքը հաստատել է, կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Վալերի Բալյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Դիլիջան քաղաքի Կալինինի 60 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով և աշխատանքում իրեն օգնում է նաև հայրը` Լավրենտ Բալյանը։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն 2015 թվականից, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշայի միջոցով, ում հետ պայմանավորվածությունը ձեռք է բերել հայրը։ Միշան եկել է իրենց խանութ և հետվճարային կարգով տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի մարտկոցներ մատկարարելու առաջարկ արել։ Պայմանավորվածության համաձայն նա ընդհանուր առմամբ մոտ 2 միլիոն դրամի մարտկոց է մատակարարել, որոնց դիմաց մի մասի համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր, մի մասի համար` ոչ։ Մարտկոցները վաճառել են և գումարը փուլերով առձեռն տվել են Միշային, որից հետո նա նորից մարտկոց է բերել։ Մեկ անգամ էլ Միշայի ասելով 106.000 դրամի փոխանցում կատարել են ընկերության հաշվեհամարին։ 2016 թվականի սկզբներին ընկերությունից երկու անձինք են եկել իրենց խանութ և հարցրել` Միշայից մնացած ապրանք ունեն, թե` ոչ, նրան գումար պարտք են, թե` ոչ։ Իրենք ասել են, որ մանցորդ ունեն` 651.500 դրամի, գումար էլ` 115.500 դրամ պարտք են։ Այդ ժամանակ Միշան ասել է, որ ինքը ՌԴ է գնում ու նրա փոխարեն այլ մենեջեր է աշխատելու, դրա համար են եկել, որ գույքագրում անեն։ Այդ ժամանակ 115.500 դրամ գումար պարտքն առձեռն տվել են, ինչի կապակցությամբ էլ փոխադարձ հաշվարկի ակտ է կազմվել։
Վկա Վահե Մելիքսեթյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընկերությունը Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար 44/2 հասցեում զբաղվում է անվադողերի և անվահեծերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն մոտավորապես 2012 թվականից սկսած մինչև 2015 թվականի կեսերը։ Համագործակցության համար պայմանավորվածությունը ձեռք է բերել ընկերության ղեկավարության հետ, սակայն իրեն կցված է եղել մենեջեր, սկզբում մեկ այլ տղա, իսկ հետո` Միշա Վարդանյանը։ Ընդհանուր առմամբ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից հաշիվ-ապրանքագրերով իրեն մատակարարվել է մոտ 18 միլոին դրամի տարբեր չափսի և տեսակի անվադողեր ու, պայմանավորվածության համաձայն` վաճառելուց անմիջապես հետո գումարը փոխանցել է նրանց հաշվեհամարին։ Մեկ անգամ ընդհամենը եղել է դեպք, որ երբ ապրանքը բերել են, հենց այդ ժամանակ այն տեղում վաճառվել է ու գումարն առձեռն տվել է մենեջեր Միշային, որպեսզի նա այն մուտքագրի իր անունից ընկերության հաշվեկշիռ կամ փոխանցում կատարի։ Դա մոտ 80.000 դրամ է եղել, սակայն երբ է դա կոնկրետ եղել, չի հիշում։ Միշան ինքն է ասել, որ գումարը մուտք կանի, այդ պատճառով էլ այն առձեռն տվել է նրան, սակայն տեղյակ չէ` նա գումարը մուտք է արել, թե` ոչ, քանի որ այդ կապակցությամբ ընկերությունից իրեն չեն անհանգստացրել։
Հատոր 5, գ.թ. 65-67
Վկա Վահե Սուքիասյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է <<ԳԱԳ Մոթորս>> ՍՊ ընկերությունում` որպես վաճառող։ Ընկերությունը Երևան քաղաքի Գ.Չաուշի 10/5 հասցեում ունի խանութ և զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ Ընկերության հիմնադիրը և տնօրենն է հանդիսանում եղբայրը` Գագիկ Սուքիասյանը։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն` ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իրենց խանութ ու առաջրակել հետվճարային կարգով <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ մատակարարել։ 2015 թվականի սկզբներին պայմանավորվածությունից հետո Միշան բերել է ընդհանուր մոտ 1.400.000 դրամի մարտկոց, որից մոտ 210.000 դրամի վաճառել են և այդ գումարն առձեռն տվել Միշային, փոխանցում չեն կատարել։ Համագործակցությունը տևել է մոտ մեկ ամիս, քանի որ Միշայի առաջարկած գները բարձր են եղել, նշված ապրանքատեսակները շուկայում ավելի էժան են եղել, ուստի նրան ասել է, որ գա ապրանքը ետ տանի, ու նա այդպես էլ արել է։
Հատոր 5 գ.թ. 1-3
Վկա Վարդգես Գաբրիելյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող անհատ ձեռնարկատեր Կարապետ Ռեզյանի` Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցում գտվող տոնավաճառի հարևանությամբ գործող խանութում` որպես վաճառող։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն, որով զբաղվել է կոնկրետ ինքը, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով 2014 թվականի աշնանից մինչև 2016 թվականի փետրվար։ Միշան եկել է խանութ և առաջարկել հետվճարային կարգով մատակարարել տարբեր հզորության <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ։ Պայմանավորվածության համաձայն Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով տարբեր ժամանակ խանութ է առաքել մարտկոցներ, որոնք վաճառել է և գումարի մի մասը փոխանցումով, մի մասն էլ կանխիկ` առձեռն տվել է Միշային` մոտ 800.000 դրամի չափով: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է, սակայն եղել են նաև դեպքեր, որ առանց հաշիվ-ապրանքագրերի է բերել: Միշայից ընդհանուր առմամբ վերցրել է մոտ 2 միլիոն դրամի մարտկոց, եղել են նաև դեպքեր, որ մարտկոցներից խոտան է եղել, որը ետ է վերադարձրել և փոխարենը նորը վերցրել։ 2016 թվականի փետրավարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի կողմից մատկարարված մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի մոտ 700.000 դրամի և 219.000 դրամ գումար էլ պարտք է։ Այդ ժամանակ 100.000 դրամ պարտք գումարից վճարել է, ասել, որ այլ գումար պարտք չէ, ամբողջ գումարները կամ փոխանցել է, կամ էլ տվել է Միշային առձեռն, ինչը նա հաստատել է և նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Տիգրան Բրսոյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Ջավախք>> արտադրական կոոպերատիվը Հրազդան քաղաքի Միկրոշրջան թաղամասի 4-րդ փողոցի 1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով 2014 թվականի վերջերին եկել է իրենց խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Ինքը չի համաձայնվել, քանի որ նա <<Սպուտնիկ>> տեսակի մարտկոցներ է առաջարկել, որոնցից ինքը նախկինում վաճառել է և դրանց մեջ խոտանը շատ է լինում, դրանից բացի, նրա առաջարկած արժեքը ձեռնտու չի եղել։ Դրանից հետո նա մի քանի անգամ էլ է եկել, կրկին առաջարկել, ասելով, որ արժեքն իջել է և դա արդեն 2015 թվականի վերջերին է եղել։ Այդ ժամանակ Միշան առաջարկել է նաև <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի մարտկոցներ ևս, սակայն դրանց արժեքը բարձր է եղել, Միշան ասել է, որ եթե չվաճառվի, ետ կտանի և ինքը համաձայնվել է։ Նա իր խանութ է մատակարարել <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի տարբեր հզորության մարտկոցներ, ընդհանուր 684.000 դրամի, որոնք վաճառել է և գումարը պարբերաբար փոխանցել ընկերության հաշվեհամարին։ Մատակարարված ապրանքների համար նա տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Ընդհանուր առմամբ վաճառված ապրանքներից մինչև 2016 թվականի հունվար փոխանցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը 177.500 դրամ, իսկ Միշային առձեռն գումարներ չի տվել։ Ապրանքները բերելուց հետո, մոտ մեկ ամիս անց, Միշային ասել է, որ <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի մարտկոցները ետ տանի, քանի որ դրանք չեն վաճառվել: Նա ընկերության մեքենայով եկել է և մնացած ապրանքը ետ տարել։ 2016 թվականի հունվար ամսին ընկերությունից Միշայի հետ անձինք են եկել իր խանութ, հարցրել` Միշայից մնացած ապրանք ունի, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ ունի և նրանց ցույց է տվել մնացորդ ապրանքը, որը 93.000 դրամի է եղել, բացի այդ էլ 42.500 դրամ պարտք ունի, որը պարտավորվել է սեղմ ժամկետում փոխանցել, ու այդպես էլ արել է։ Նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ, իսկ հետագայում վաճառել է նաև իր մոտ առկա 93.000 դրամի ապրանքը և գումարը փոխանցել ընկերությանը։
Վկա Տիգրան Գևորգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աբովյան քաղաքի Հանրապետության 1/80/1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով։ 2014 թվականի ամռանը Միշան եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես նշված ընկերության մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ, անվադողեր և ընթացային մասեր մատակարարել։ Պայմանավորվածության համաձայն` Միշան իր աշխատած ժամանակահատվածում մատակարարել է ընդհանուր առմամբ 2.309.850 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր պահեստամասեր, որոնց ձեռքբերման համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Վաճառված ապրանքների գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, Միշային առձեռն գումարներ չի տվել: Մեկ անգամ Միշան բերել է հաշիվ-ապրանքագրով 10 հատ արգելակման կոճղակ, սակայն փաստացի բերած է եղել 9 հատ, խոստացել, որ այդ մեկն էլ կբերի, սակայն այդպես էլ չի բերել։ 2016 թվականի փետրվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, որոնք հարցրել են` Միշայից մնացած ապրանք ունի, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի` 1.414.850 դրամ ընդհանուր արժողությամբ, ցույց է տվել դրանք և կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Միշան նրանց ներկայությամբ հաստատել է, որ մեկ հատ արգելակման կոճկակ պակաս է բերել, որի արժեքը 10.000 դրամ է կազմել։
Վկա Տիգրան Ջիլավյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015 թվականի փետրվարին հիմնադրել է <<Քառբատ>> ՍՊ ընկերությունը և մոտ 2-3 ամիս Երևան քաղաքի Ֆուչիկի 48/3 հասցեում զբաղվել անվադողերի և մարտկոցների վաճառքով, այնուհետև ընկերության գործունեությունը կասեցրել է։ Գործունեության ընթացքում <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, նրանք իրեն մատակարարել են մարտկոցներ և անվադողեր։ Իրեն դիմել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանը, ով առաջարկել է հետվճարային կարգով մատակարարել մարտկոցները և, պայմանավորվածության համաձայն` Միշան իր խանութ է առաքել տարբեր հզորության մարտկոցներ, ինչպես նաև անվադողեր, ընդհանուր 516.000 դրամի, որից վաճառել է 200.000 դրամի ապրանք, իսկ մնացած 316.000 դրամի ապրանքները Միշան եկել ետ է տարել, քանի որ ինքը դադարեցրել է գործունեությունը։ Նշված 200.000 դրամը փոխանցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հաշվեհամարին, առձեռն Միշային գումար չի տվել։
Հատոր 5, գ.թ. 59-61
Վկա Ալեքսան Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիրի մարզի Ջրարբի գյուղի Մեծարենցի փողոցում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն 2014 թվականին, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես նշված ընկերության մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Իրենց պայմանվորվածության համաձայն Միշան մատակարարել է 320.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց ձեռքբերման համար հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել։ Ընդհանուր նրա բերած մարտկոցներից վաճառվել է 2 հատ <<Սպուտնիկ>> տեսակի, 40.000 դրամի ու այդ գումարն անձամբ տվել է Միշային առձեռն։ Քանի որ նրա մատակարարած ապրանքի որակը լավը չի եղել, ինքը Միշային ասել է, որ մնացած ապրանքը ետ տանի ու էլ ապրանք չբերի։ Միշան մնացած ապրանքները եկել ետ է տարել ու այդպիսով իրենց համագործակցությունը վերջացել է։
Վկա Հովսեփ Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Նար-Դոս 77/5 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ Մոտ երկու տարի առաջ իր խանութ է եկել Միշա անունով մի տղա ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել, և պայմանվորվածության համաձայն` իր խանութ է բերել տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցները մոտ երկու ամիս իր խանութում մնալուց հետո չեն վաճառվել, ու ինքը Միշային ասել է, որ գա տանի, ու նա այդպես էլ արել է։ Միշան իրեն ներկայացրել է, որ այդ մարտկոցներն իրենն են, նա չի ասել, որ ինքը <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջերն է։
Հատոր 5, գ.թ. 56-58
Վկա` Մելիք Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015 թվականի կեսերին մայրը` Անուշ Էմիլի Սիրեկանյանը գրանցվել է որպես անհատ ձեռնարկատեր, սակայն նա որևէ անմիջական մասնակցություն չի ունեցել գործունեությանը, այն փաստացի իրականացրել է ինքը` Հրազդան քաղաքի իրենց շենքի հարևանությամբ գտնվող իրենց կրպակում։ Հորեղբոր տղայի` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի հետ զրույցի ընթացքում, նա առաջարկել է նրանց ընկերությունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել, որպեսզի ինքը դրանք վաճառի։ 2015 թվականի հոկտեմբեր ամսին Միշան ընկերության ավտոմեքենայով առաքել է տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի 1.429.500 դրամ ընդհանուր արժողությամբ մարտկոցներ, սակայն այդ մարտկոցներից ոչ մի հատ չի վաճառվել, անգամ հարցնողներ էլ չեն եղել։ Մարտկոցներն իր մոտ մնացել են մոտ մեկ ամիս ու քանի որ չեն վաճառվել, Միշային ասել է, որ ետ տանի դրանք ու Միշան դրանք տարել է։
Հատոր 8, գ.թ. 1-3
Ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև.
<<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից առգրավված, Միշա Վարդանյանի հետ համագործակցած տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ դուրս գրված հաշվապահական փաստաթղթերի` պարտքերի մարումների վերաբերյալ ցուցակի, հավելվածների, նրանց անվամբ դուրս գրված հաշիվ-ապրանքագրերի, տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ դրամարկղի մուտքի օրդերների և բանկի քաղվածքների, տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ստացված ավտոպահեստամասերի նախնական հայտերի, Կոնստանտին Կոստանյանի կողմից հիմնադրված ընկերություներին առնչված հաշվապահական փաստաղթղերի` դուրս գրված հարկային հաշիվների, կատարված վաճառքների վերաբերյալ գույքագրման տեղեկանքի զննության արձանագրությամբ։
Հատոր 8 գ.թ. 66-68
Որպես այլ փաստաթղթեր ապացույց ճանաչված` <<Գրանդ Լոջիստիկ>>, <<Մ-Մայնինգ Քոմպանի>>, <<Նյու Էյջ>>, <<Ալ-Մաքսա>>, <<Բիտեք>>, <<Գրիգշին>>, <<Հակոբյանշին>>, <<Հազարաշեն-1>>, <<Նորաճ Քոնսթաքշն>>, <<Նոռկո>>, <<Արմոտրանս>>, <<Վոլֆ Գրուպ>>, <<Մոնշին>>, <<Սլավքառ>>, <<Էմ Գրուպ>> և <<Հակշինմոնտաժ>> ՍՊ ընկերությունների ռեգսիտրային գործերով, Միշա Վարդանյանի հետ համագործակացած տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ դուրս գրված հաշվապահական փաստաթղթերով` պարքերի մարումների վերաբերյալ ցուցակով և հավելվածներով, նրանց անվամբ դուրս գրված հաշիվ-ապրանքագրերով, տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ դրամարկղի մուտքի օրդերներով և բանկի քաղվածքներով, տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ստացված ավտոպահեստամասերի նախնական հայտերով, Կոնստանտին Կոստանյանի կողմից հիմնադրված շինծու ընկերություներին առնչված հաշվապահական փաստաղթղերը` դուրս գրված հարկային հաշիվները, կատարված վաճառքների վերաբերյալ գույքագրման տեղեկանքը, Միշա Վարդանյանի և <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014թ. կնքված աշխատանքային և 16.06.2014թ. կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրերի պատճեներով, <<Հույս և Օրենք>> ՍՊ ընկերության կողմից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում կատարած հաշվապահական-մասնագիտական ստուգման ակտով, <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության աշխատակիցների կողմից 2016 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին Միշա Վարդանյանի մասնակցությամբ իրականացված վերջինիս գործընկերների ստուգման փոխադարձ հաշվարկների ակտերով, Կոնստանտին Կոստանյանի և <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 31.05.2013թ. կնքված աշխատանքային և 01.06.2013թ. կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրերի պատճեներով:
Հատոր 8 գ.թ. 99-102
Դատահաշվապահական փորձագետի թիվ 30211609 եզրակացության համաձայն` ելնելով փորձաքննությանը տրամադրված թիվ 69104016 քրեական գործում առկա փաստական և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ու գնորդ ընկերությունների անալիտիկ ու սինթետիկ հաշվառման փաստաթղթերում արտացոլված տվյալներից, <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կողմից 2014-2015թթ. ընթացքում Կոնստանտին Ասլանի Կոստանյանի կողմից տարբեր անձանց անուններով հիմնադրած ընկերություններին մատակարարված ավտոպահեստամասերի դիմաց չվճարված գումարների և դրա հետևանքով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը պատճառված վնասի չափը կազմում է 65.617.500 դրամ:
Փորձաքննությանը տրամադրված թիվ 69104016 քրեական գործի նյութերում առկա փաստական և ընկերության ստուգվող ժամանակաշրջանի ու մասնագիտական ստուգմանն առաջադրված հարցերին վերաբերող անալիտիկ և սինթետիկ հաշվառման փաստաթղթերում արտացոլված տվյալներից, Միշա Վարդանյանի կողմից, 2014-2015թթ. ընթացքում ՀՀ տարածքում գործող տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացված ավտոպահեստամասերի դիմաց ստացված, սակայն մատակարար, այսինքն <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության դրամարկղ և հաշվարկային հաշիվ չմուտքագրված գումարի չափը կազմում է` 46.794.452 դրամ, որով և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը պատճառվել է վնաս։
Հատոր 6, գ.թ. 37-164
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի մեղավորությունը` առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե’ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)>>:
Ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի անձը բնութագող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ, ֆիզիկապես վատառողջ է: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նամասնակիորեն հատուցել է հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունըե (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Միշա Վարդանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով` նշված հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի նվազագույն չափով:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Միշա Վարդանյանը 2016 թվականի ապրիլի 28-ից մինչև 2018 թվականի հուլիսի 11-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը:
Դատարանը փաստում է, որ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը, որի կատարումը նույն օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ կետի 5-րդ մասի համաձայն` վերապահված է ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկի պետին:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, դատարանը գտնում է, որ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցման և քաղաքացիական հայցի հարցին, ապա դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Վահագն Թորոսյանի կողմից դիմում է ներկայացվել` քաղաքացիական հայցից հրաժարվելու վերաբերյալ, ուստի դատարանը գտնում է, որ տուժող <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը պետք է վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը քաղաքացիական դատավարության կարգով լուծելու համար:
Անդրադառնալով Միշա Վարդանյանի գույքի վրա դրված կալանք դրված կալանքին, դատարանը փաստում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 232-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Գույքի վրա կալանք դնելը կիրառվում է քաղաքացիական հայցը, գույքի հնարավոր բռնագրավումը, բռնագանձումը և դատական ծախսերն ապահովելու համար>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Գույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերագրվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը:
2. Քաղաքացիական հայցվորի կամ այլ շահագրգիռ անձանց միջնորդությամբ դատարանն իրավունք ունի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում:>>:
Հաշվի առնելով, որ քրեական գործով առկա է քաղաքացիական հայց, ապա դատարանը գտնում է, որ Միշա Վարդանյանի շարժական ու անշարժ գույքի վրա 02.05.2016թ. որոշմամբ դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննության առարկա դարձնելով դատական ծախսերի հարցը, դատարանն արձանագրում է, որ որպես ապացույց մեղադրանքի հիմքում դրված` դատահաշվապահական փորձաքննության համար կատաված ծախսը կազմել է բռնագանձել 100.800 /հարյուր հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Դատական ծախսերը բաղկացած են` /.../
3) մասնագետի, փորձագետի, թարգմանչի վարձատրության գումարներից. /.../>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Սույն օրենսգրքի 168 հոդվածի առաջին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա: /.../>>:
Հաշվի առնելով, որ դատական ծախսերի մասով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 1-ին մասը չի պարտադրում դատապարտյալից դրա բռնագանձումը, ուստի դատարանը գտնում է, որ Միշա Վարդանյանից դատական ծախսեր չպետք է բռնագանձել և դատական ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 367-րդ, 369-374-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Միշա Համլետի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանններով` պատժի ժամկետները հաշվարկելու և պատիժը հաշվակցելու միջոցով, նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օրը և Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 9 /ինն/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օր:
Պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի` 900013298014 դեպոզիտ հաշվին որպես գրավ մուծված 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամը վերադարձնել գրավատուին:
Միշա Համլետի Վարդանյանի անշարժ ու շարժական գույքի վրա 2016 թվականի մայիսի 02-ի որոշմամբ դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահագն Թորոսյանին վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը քաղաքացիական դատավարության կարգով լուծելու համար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
<<06>> փետրվարի 2019 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Շ.Վանոյանի
Ն.Այվազյանի
Մ.Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Բարսեղյանի
պաշտպան Ա.Ֆանյանի
Կենտրոն նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Միշա Համլետի Վարդանյանի (ծնված 1989 թվականիօգոստոսի 23-ին,, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվող` քաղաք Հրազդան, Միկրոշրջան, 44-րդ շենք, 2-րդ բնակարան), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2016 թվականի ապրիլի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 69104016 քրեական գործը:
2016 թվականի ապրիլի 28-ին Միշա Վարդանյանը բերման է ենթարկվել:
2016 թվականի ապրիլի 29-ին Միշա Վարդանյանը ձերբակալվել է:
2016 թվականի մայիսի 01-ին Միշա Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2016 թվականի մայիսի 01-ին Միշա Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2016 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Միշա Վարդանանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին թիվ 69104016 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2018 թվականի հուլիսի 09-ին դատարանի որոշմամբ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել գրավը:
2018 թվականի հուլիսի 11-ին Միշա Վարդանյանն ազատ է արձակվել կալանքից:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ <<նա 2014-2015թթ. ընթացքում աշխատելով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կոմերցիոն բաժնում որպես մեծածախ վաճառքի մենեջեր և հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերով ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամին համարժեք` 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր և 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար։
Այսպես. Միշա Վարդանյանը <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականին կնքված աշխատանքային պայմանագրի հիման վրա ընդունվել է աշխատանքի ընկերությունում որպես կոմերցիոն բաժնի մեծածախ վաճառքի մենեջեր և <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականի կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրի համաձայն հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, այնուհետև շարունակելով աշխատել նույն պաշտոնում ընկերության իրավահաջորդ` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում, առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելու միասնական դիտավորությամբ, շարունակաբար` 2014-2015թթ. ընթացքում <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կողմից ՀՀ տարածքում ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացրել է ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, անվահեծեր, անտիֆրիզ, որոնց դիմաց <<Վահե Մելիքսեթյան>>, <<Արտաշ Գևորգյան>>, <<Ռեգնում>> ՍՊ ընկերություններից, <<ՌԱՖ>> արտադրական կոոպերատիվից, անհատ ձեռնարկատերեր Դավիթ Բոբոխյանից, Բագրատ Մկրտչյանից, Արթուր Մարկոսյանից, Գևորգ Ալեքսանյանից, Գևորգ Բոյախչյանից, Սուրեն Գրիգորյանից, Գարեգին Ասատրյանից, Հրայր Գրիգորյանից, Արսեն Ավետյանից, Հովհաննես Հովհաննիսյանից, Տիգրան Գյուլխասյանից, Արմոնդ Թուրյանից, Կարապետ Ռեզյանից, Խաչատուր Գասպարյանից, Հարություն Մենեջյանից, Արտավազդ Հովհաննիսյանից, Սայադ Սայադյանից, Սամվել Հովհաննիսյանից, Գոռ Հակոբյանից, Արմեն Առաքելյանից, Անդրանիկ Գրիգորյանից, Վալերի Բալյանից, Գագիկ Աղեկյանից, Արթուր Ղազարյանից, Արթուր Գալստյանից, Անանիկ Վարդանյանից, Արտակ Առաքելյանից, Արա Մարտիրոսյանից, Էդուարդ Լևոնյանից, Արմեն Դանիելյանից պարբերաբար կանխիկ ստացել է ընդհանուր 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության դրամարկղ կամ բանկային հաշվին մուտքագրելու համար, սակայն իրեն վստահված գումարները չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է։
Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում <<ԳԱԳ Մոթորս>>, <<Քառբատ>>, <<ՄՌՄ Մոթորս>>, <<Ա.Գ.Շահբազյան>>, <<Մանաս>> ՍՊ ընկերություններից, <<Ջավախք>>, <<ՌԱՖ>> արտադրական կոոպերատիվներից, անհատ ձեռնարկատերեր Ալեքսան Գրիգորյանից, Արմեն Եսայանից, Ստեփան Մանասյանից, Զոհրաբ Մարգարյանից, Էդգար Մարտիրոսյանից, Հովսեփ Մարգարյանից, Արտուր Ոսկանյանից, Արամ Պողոսյանից, Ռոբերտ Սարգսյանից, Ռուստամ Մովսիսյանից, Վահան Նավոյանից, Գրիգոր Ասլանյանից, Կամելա Մարտիրոսյանից, Էդիկ Կարապետյանից, Ռադի Աբրահամյանից, Անուշ Սիրեկանյանից, Արթուր Հակոբյանից, Արթուր Յազչյանից, Աշոտ Գևորգյանից ետ է ստացել նրանց մատակարարված իրեն վստահված ընդհանուր 20.873.152 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, օդի և յուղի զտիչներ, կցորդման կոմլեկտներ, փոկեր, անտիֆրիզ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, սակայն <<Ֆլեշ Մոտորսե ՍՊ ընկերության պահեստ չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է։
Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում անհատ ձեռնարկատերեր Ռոբերտ Կարապետյանի, Տիգրան Գևորգյանի, Աշոտ Գևորգյանի և Ռուբեն Գրիգորյանի անվամբ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ելքագրել ու չի մատակարարել իրեն վստահված ընդհանուր 1.654.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, յուղի և օդի զտիչներ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, որոնք յուրացման եղանակով հափշտակել է։
Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ստացել է իրեն վստահված ևս 2.321.500 դրամի ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, շարժիչի յուղ, անվահեծեր և յուրացման եղանակով հափշտակել։
Այսպիսով. Միշա Վարդանյանը նշված տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացված իրեն վստահված գումարները դրամարկղ կամ բանկային հաշվին չմուքագրելով, ետ ստացած ավտոպահեստամասերը պահեստ չմուտքագրելու, մատակարարելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությունից ապրանքներ ելքագրելու միջոցով յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար և 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` ընկերությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերով ` ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամ գույքային վնաս։>>:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
Նախաքննության փուլում Միշա Վարդանյանը ցուցմունք է տվել, որ իր պարտքը <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը կազմել է 8 միլիոն դրամ, որի դիմաց տվել է իր <<ԲՄՎ>> մակնիշի ավտոմեքենան, որը հաշվել է 6 միլիոն դրամ, իսկ մնացած 2 միլիոն դրամ պարտքը պարտավորվել է մարել։ Ինքը ընկերությունից յուրացման դիտավորությամբ որևէ գումար չի վերցրել, իսկ այդ 2 միլիոն դրամը վերցրել է իր կարիքները հոգալու համար և պարտավորվել է առաջին իսկ եկամտի դեպքում այն մարել։
Հատոր 1 գ.թ. 170-171, 198, 302-303,
Հատոր 2 գ.թ. 41,
Հատոր 4 գ.թ. 9,
Հատոր 7 գ.թ. 136,
Հատոր 8 գ.թ. 28
Վկա Նարեկ Բեգլարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականին հիմնադրել է <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունը, որը 2014 թվականից անվափոխվել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերություն, որի միակ մասնակիցը հանդիսանում է ինքը: Ընկերությունը զբաղվում է մարդատար ավտոմեքենաների ավտոպահեստամասերի, անվադողերի և անվահեծերի մեծածախ և մանրածախ վաճառքով, ինչպես նաև մատուցում է ավտոտեխսպասարկման ծառայություններ: Իր կողմից կատարվել են խոշոր չափերի ներդրումներ, ընկերության համար շրջանառու և հիմնական միջոցներ ձեռք բերելու և շահութաբեր գործունեություն իրականացնելու նպատակով: Ընկերությունը երբևէ չի ունեցել շրջանառու միջոցների պակաս, թեև հիմնադրման պահից մինչ օրս աշխատում է վնասով: 2016 թվականի փետրվարի կեսերին ընկերությունում իր ներկայացուցիչ Յաշա Խաչատրյանն իրեն հայտնել է, որ ընկերությունում խնդիրներ կան, կապված մենեջերների հետ։ Իր կողմից ընկերությունում կատարվել են որոշակի ուսումնասիրություններ, որոնց արդյունքում բացահայտել է յուրացման դեպքեր: 2014-2015թթ. ընթացքում ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանը տարբեր ընկերություններին և անհատ ձեռնարկատերերին վաճառված ապրանքների դիմաց այդ անձանցից կանխիկ ստացել է գումարներ` ընկերության բանկային հաշվին կամ դրամարկղ մուտքագրելու նպատակով, սակայն այդ գումարներն ընկերություն չի մուտքագրել, այլ ծախսել է իր անձնական կարիքների համար, իսկ ընկերությունում ներկայացրել է, որ վաճառված ապրանքների դիմաց վճարումներ չեն կատարվել կամ կատարվել են մասնակի: Ինքը պարզաբանումներ է պահանջել Միշա Վարդանյանից և նա խոստովանել է, որ վաճառքից առաջացած գումարի մի մասն ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու փոխարեն պարբերաբար ծախսել է իր անձնական կարիքների համար` պարտքեր է մարել, գնումներ կատարել` առանց մանրամասնելու, թե ում և ինչքան գումար է տվել կամ ինչ գնում է կատարել: Կատարած ուսումնասիրությունների արդյունքում պարզել է նաև, որ ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանը, ով աշխատել է ընկերությունում 31.05.2013թ. և նրա աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտել հաճախորդների ներգրավումը, բանակցությունների վարումը և պայմանագրերի կնքման վերաբերյալ տեղեկությունների ներկայացումը, 2014 թվականից սկսած ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական գրանցման գործակալությունում իր և իր հետ փոխկապակցված անձանց անվամբ գրանցել է առևտրային կազմակերպություններ, ապա այդ ընկերությունները ներկայացրել որպես պոտենցիալ հաճախորդների և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությանն առաջարկել է այդ ընկերություններին վաճառել ապրանքներ` տարաժամկետ վճարման պայմանով: Փաստացի Կ.Կոստանյանն ընկերության պահեստից նշված ընկերություններին վաճառված ապրանքը հանձնելու պատրվակով ստացել է այդ ապրանքները, դրանք վաճառել և յուրացրել այդ գումարները: Նշված ընկերությունները վաճառված ապրանքի դիմաց <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊԸ-ին մնացել են պարտք և այդ պարտքն ամբողջությամբ մինչ օրս մարված չէ: Այդ մասին իրեն ասել է Կոնստանտին Կոստանյանը և իր հարցին, թե ինչպես է տնօրինել այդ ապրանքների վաճառքից առաջացած գումարը, նա պատասխանել է, որ ծախսել է անձնական կարիքների համար: Այդ ընկերությունները Կ.Կոստանյանի կողմից հիմնադրվել են <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊԸ-ից գումարներ հափշտակելու նպատակով, որպիսի հանգամանքը չի հերքել, դեռ ավելին իր հետ զրույցի ընթացքում հաստատել է նաև Կոնստանտին Կոստանյանը:
Վկա Յաշա Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հիմնադիրն է հանդիսանում Նարեկ Բեգլարյանը և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ինքն ունի ընկերությունների ղեկավարման փորձ, ուստի նա իրեն խնդրել է օգնել <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության աշխատանքների ղեկավարման հարցում, լինել իր ներկայացուցիչն ընկերության կառավարման բոլոր հարցերում։ 2016 թվականի փետրվարի կեսերին Արաբկիրի հարկային տեսչությունից տեղեկացել են, որ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությունն ունի ավտոպահեստամասերի գնորդներ, որոնք հարկային հաշվետվություն չեն ներկայացնում։ Ինքն անմիջապես զանգահարել է ընկերության տնօրեն Սուրեն Մխիթարյանին և նա իրեն ասել է, որ իրոք ընկերության աշխատակիցներից մեկը խարդախություններ է արել և մեծ գումարներ է հափշտակել ընկերությունից։ Նշվածի մասին տեղեկացրել է հիմնադիրին, ով անձամբ ուսումնասիրել է ընկերության գործերի վիճակը, որից հետո էլ հանցագործության մասին հաղորդում ներկայացրել։
Վկա Սուրեն Մխիթարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2012 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2016 թվականի մայիս ամիսն աշխատել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում որպես տնօրեն: Ընկերությունը զբաղվում է ՀՀ պահեստամասեր ներկրմամբ ու մանրամեծածախ վաճառքով, ինչպես նաև ավտոմեքենաների տեխսպասարկմամբ: 2015 թվականի նոյեմբերի վերջերին ընկերության հաշվապահ Դիանա Քալաշյանն իրեն հայտնել է, որ ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանի հաճախորդներից որոշ ընկերություններ գրանցված են նույն հասցեով, որոնք գումարներ են պարտք ու չեն վերադարձնում, ինչը կասկածելի է։ Նույն տեղեկությունը միաժամանակ ունեցել է նաև ընկերության կոմերցիոն տնօրեն Արման Մկրտումյանը ու միասին կանչել են Կոնստանտին Կոստանյանին, նրանից պարզաբանում պահանջել և նա խոստովանել է, որ մի շարք նման ընկերություն ունի ստեղծված, որոնք նրա նախաձեռնությամբ են ստեղծվել` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությանից ավտոպահեստամասեր ձեռք բերելու և սև շուկայում վաճառելու նպատակով։ Փորձել են հասկանալ, թե որտեղ են իրենց կողմից մատակարարված ավտոպահեստամասերը, ինչպես կարելի է դրանք ետ բերել, սակայն արդյունքի չեն հասել, քանի որ Կոնստանտինն ասել է, որ այդ ավտոպահսետամասերը վաճառել է սև շուկայում, գումարներն ընկերություն չի մուտքագրվել և դրանք տանուլ է տվել խաղատներում, մի մասն էլ ծախսել է գիշերային ակումբներում։ Կոնստանտինի հետ կապված խնդիրների քննարկման ընթացքում ընկերության ներքին վերահսկող Ալիշան Սաֆարյանը հայտնել է, որ ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանի մոտ էլ խնդիրներ կան, նա որոշ տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացել է մատակարարաված ավտոպահեստամասերի գումարները, որոնք պետք է մուտքագրեր ընկերության դրամարկղ կամ հաշվեհամարին, սակայն չի մուտքագրել։ Միշա Վարդանյանը խոստովանել է, որ այդպիսի դեպքեր կան, սակայն չի կարողացել հայտնել գումարի չափը, միայն հայտնել է, թե որ հաճախորդների հետ նման խնդիր ունի։ Ստեղծել են հանձնաժողով, որում ընդգրկվել են ընկերության աշխատակիցներ և Միշա Վարդանյանը` որպես նյութական պատասխանատու։ Նրանք ստուգել են Միշա Վարդանյանի բոլոր հաճախորդներին մատակարարված ավտոպահեստամասերի մնացորդի առկայությունը և հայտնաբերել մոտ 42 միլիոն դրամի` ստացված ապրանքի, վճարված գումարի և առկա մնացորդի անհամապատասխանություն։ Ըստ Միշայի հայտարարության` նա այդ գումարը ծախսել է իր հարազատների առողջության վերականգնման վրա, մի մասն էլ ավտոմեքենայի ձեռք բերման համար։
Վկա Արման Մկրտումյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում` որպես կոմերցիոն տնօրեն և իրականացրել է մարքեթինգային վերլուծությունների պրոցեսի կազմակերպման, տնտեսական վերլուծությունների և գնագոյացման պրոցեսների ապահովման գործառույթներ, ղեկավարել ընկերության կոմերցիոն բաժնի աշխատանքները, որի գործառույթներն են հանդիսացել ավտոպահեստամասերրի պատվերը, ներմուծման կազմակերպումը, ապրանքների բաշխումը, վերաբաշխումը և վաճառքը։ 2015 թվականի դեկտեմբերին ընկերության ներքին վերահսկող Ալիշան Սաֆարյանն իրեն հայտնել է, որ ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանը խոստավանել է, որ շինծու ընկերություններ է ստեղծել, որոնց միջոցով ընկերությունից մոտ 66 միլիոն ՀՀ դրամի ավտոպահեստամասեր է ելքագրել ու դրանք վաճառել, իսկ գումարը ծախսել իր կարիքների համար։ Այդ մասին տեղեկացրել է ընկերության տնօրեն Սուրեն Մխիթարյանին և պարզաբանում պահանջել Կոնստանտին Կոստանյանից ու նա հայտնել է, որ ավտոպահեստամասերը նա է անձամբ դուրս գրել, դրանք վաճառել է անծանոթ մարդկանց ավելի ցածր գնով, իսկ գումարը տանուլ է տվել խաղատներում։ Ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանի գործընկերների հերթական ստուգումը պլանավորած է եղել իրականացնել 2016 թվականի հունվարին, սակայն հանձնարարել է Ալիշան Սաֆարյանին այն կատարել 2015 թվականի դեկտեմբերին, քանի որ Միշա Վարդանյանի մոտ գումարների հավաքագրման ցածր ցուցանիշներ են գրանցված եղել։ Որոշ ժամանակ անց Ալիշան Սաֆարյանն իրեն հայտնել է, որ Միշա Վարդանյանի մոտ ևս 35 միլիոն դրամի տարբերություն կա, այսինքն` նա գործընկերներից վերցրել է մատակարարված ավտոպահեստամասերի գումարն առձեռն, սակայն դրանք ընկերություն չի մուտքագրել։ Այդ մասին անմիջապես տեղեկացրել է ընկերության տնօրեն Սուրեն Մխիթարյանին և նրա հանձնարարությամբ ստեղծվել է հանձնաժողով, որում ընդգրկվել են ընկերության աշխատակիցներ Ալիշան Սաֆարյանը, Դիանա Քալաշյանը և Ավետիք Շահվերդյանը, ովքեր Միշա Վարդանյանի հետ միասին կատարել են նրա գործընկերների մոտ ապրանքային մնացորդի ստուգում, ինչի արդյունքում արձանագրվել է շուրջ 42 միլիոն դրամի տարբերություն։ Երբ Միշա Վարդանյանի արարքը բացահայտվել է ու սկսել են ստուգել նրա գործընկերներին, այդ ժամանակ Միշան հանձնաժողովին ասել է, որ որոշ կազմակերպությունների կամ անհատ ձեռնարկատերերի մոտ իմաստ չունի գնալու, քանի որ նրանք կամ փակվել են ու չեն աշխատում, կամ էլ նրանցից ապրանքները նա ետ է վերցրել, սակայն պահեստ չի բերել, այն վաճառել է այլ սուբյեկտների։ Այն, որ Միշա Վարդանյանը տնտեսվարող սուբյեկտներից կանխիկ գումարներ է ստացել, դա ընդունված պրակտիկա է, քանի որ գործընկերների մեծ մասը չի ցանկանում փոխանցումով աշխատել, դա նրանց անհարմարություն է պատճառում, ուստի մշակվել է մեխանիզմ, որպեսզի մենեջերը նրանցից գումարը կանխիկ ստանա ու գործընկերոջ անունից մուտքագրի ընկերության բանկային հաշվին։ Միշա Վարդանյանի գործընկերների ստուգմամբ եղել են դեպքեր, որ Ալիշան Սաֆարյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ գործընկերը Միշային գումար է տվել կանխիկ` վաճառված ապրանքի դիմաց, սակայն այն դեռ որպես պարտք է երևացել նրա ցանկում։ Անմիջապես զանգահարել է Միշային, պարզաբանել այդ հարցը և նա միշտ ասել է, որ նոր է վերցրել գումարը ու ինքը հրահանգել է, որ նա անմիջապես գումարը մուտք անի ընկերություն, ինչին հետևել է։ Կոնստանտին Կոստանյանը դեբիտորական պարտքերի մարումների ուշացումը պարզաբանել է նրանով, որ գործընկերներն աշխատում են պետպատվերով ու դեռ պետությունից չեն ստացել գումար, երբ ստանան, այն ժամանակ ընկերության պարտքերը կմարեն։ Երբևիցէ Կոնստանտին Կոստանյանի կողմից ներգրավվող ընկերությունները` նրանց հասցեները, տնօրեններին, վճարունակությունը, ստեղծման ժամանակահատավածը չի ստուգել, քանի որ չի մտածել, որ ընկերությունների հետ կապված կարող են խնդիրներ առաջանալ, բացի այդ չի դիտարկել մենեջերին որպես հիմնարկի թշնամի, չի մտածել, որ նա կարող է հիմնարկի շահերին հակառակ գործողություններ կատարել։
Վկա Լուսյա Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013 թվականից մինչ օրս աշխատում է ՀՀ պահեստամասերի ներկրմամբ ու մանրամեծածախ վաճառքով, ինչպես նաև ավտոմեքենաների տեխսպասարկմամբ զբաղվող <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում որպես գլխավոր հաշվապահ: <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կողմից ավտոպահեստամասերի վաճառքն իրականացվել է հետևյալ կերպ` անհատ ձեռնարկատերը մեծածախ վաճառքի մենեջերին պատվիրել է ապրանքը` տեսակով և քանակով, որից հետո մեծածախ վաճառքի մենեջերը համապատասխան ծրագրով պատրաստել է վաճառքի պատվեր-հայտը, որի մեջ ներառվել են անհատ ձեռնակարտիրոջ ռեկվիզիտները, ապրանքի քանակը, գինը և տեսակը: Կոմերցիոն տնօրեն Արման Մկրտումյանն էլեկտրոնային եղանակով հաստատել է վաճառքի պատվերը, դրանից հետո վաճառքի պատվերը տեսանելի է դարձել պահեստի հաշվապահին, ով պատրաստել է հաշիվ-ապրանքագիրը, դուրս գրել և ստորագրել հաշիվը, որը կրկին հաստատել է կոմերցիոն տնօրենը։ Նշված հաշիվ-ապրանքագրի հիման վրա պահեստապետն առանձնացրել է հիշյալ ապրանքը, որը քիչ քանակի դեպքում առաքել է մենեջերը, իսկ մեծ քանակի դեպքում` առաքվել է ընկերության մեքենայով, որից հետո պատվիրատուի կողմից ստորագրված հաշիվ-ապրանքագրի մեկ օրինակը վերադարձվել է հաշվապահություն: Մատակարարված ավտոպահեստամասերի դիմաց վճարումը կատարվել է ինչպես փոխանցումով, այնպես էլ` կանխիկ: 2015 թվականի դեկտեմբերին ընկերության հաշվապահ Դիանա Քալաշյանը զանգահարել է <<Ալ Մաքսա>> ընկերություն և պարզել, որ թեև իրենց ընկերությունից այդ ընկերության անվամբ հաշիվ է դուրս գրվել, սակայն իրականում այդ ընկերությունն իրենցից ապրանք ձեռք չի բերել: Պարզվել է, որ ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանը խաբեությամբ իրենց ընկերությունից ապրանքներ է դուրս գրել: Դրանից հետո Դիանա Քալաշյանը ստուգել է Կոնստանտինի հետ համագործակցած ընկերությունները և պարզել, որ դրանք հիմնադրելուց հետո շատ կարճ ժամանակահատվածում նրանց անվամբ դուրս է գրվել 66 միլիոն դրամի չափով հաշիվներ և ելքագրվել համապատասխան պահեստամասեր: Հետագայում պարզվել է, որ խնդիրներ կան նաև ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջր Միշա Վարդանյանի հետ կապված և տնօրենի հանձնարարությամբ կազմվել է հանձնաժողով, հանձնաժողովի անդամները այցելել են Միշա Վարդանյանի հետ համագործակցած բոլոր տնտեսվարող սուբյեկտներին, որի ընթացքում պարզվել է նաև, որ նա մատակարարված ապրանքների դիմաց տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացած գումարներից ստուգման ժամանակահատվածի դրությամբ ընկերություն չի մուտքագրել 39.000.000 ՀՀ դրամ գումար: 2015 թվականի ընթացքում Միշա Վարդանյանն իր գործընկերներից մի քանի տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ 2.321.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասերի պատվերներ է տվել և ապրանքը դուրս է գրվել, հետագայում հաշիվ-ապրանքագիր դուրս գրելու նպատակով, ինչն աշխատանքային նորմալ ընթացք է, բայց երբ արդեն Միշայի խնդիրներն ի հայտ են եկել, կատարելիս են եղել գույքագրում, այդ փաստը նույնպես արձանագրվել է։ Պարզվել է, որ այդ ապրանքները գնորդին չեն հասել ու այն Միշան է տարել, սակայն ում է տվել, չի ասել, գույքագրողներին ասել է, որ դա իր պարտքն է։ Երբ Միշա Վարդանյանի արարքները բացահայտվել են, սկսել են ստուգել նրա գործընկերներին, այդ ժամանակ Միշան հանձնաժողովին ասել է, որ մոտ 20 կազմակերպություն իմաստ չունի գնալու, քանի որ նրանք կամ փակ են ու չեն աշխատում, կամ էլ նրանցից ապրանքները ինքն է ետ վերցրել, սակայն պահեստ չի բերել։
Վկա Դիանա Քալաշյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականից աշխատում է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում որպես տնտեսագետ-հաշվապահ: 2015 թվականի հունվար-փետրվարին կատարելով համապատասխան վերլուծություն, հասկացել է, որ ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանի կողմից կատարված իրացումների դիմաց վճարումները քիչ են, ինչն իր համար կասկածելի և անտրամաբանական է եղել: Ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանի հետ համագործակցող <<Նոռկո>> ընկերությունն ունեցել է որոշակի դեբիտորական պարտք, սակայն պարտքը չի մարել և ավելին` կրկին այդ ընկերության անվամբ ապրանք է դուրս գրվել պահեստից: Ընդհանուր պարտքի չափը հասել է մոտ 5.000.000 դրամի և դա իր մոտ որոշակի կասկածներ է առաջացրել: Իր կասկածների մասին ասել է Կոնստանտին, սակայն նա իրեն պատասխանել է, որ լավ չի պատկերացնում ավտոպահեստամասերի վաճառքի բնագավառը, քանի որ ընկերությունները շինարարություն են իրականացնում, նրանց պետք է ապրանքը ամբողջությամբ տաս, նրանք հետո պետությունից ստանան իրենց գումարները և վճարեն պարտքը: 2015 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին գլխավոր հաշվապահ Լուսյա Հովհաննիսյանին հայտնել է, որ Կոնստանտինը ներգրավում է նոր ընկերություններ, որոնք իրենց հետ չունեն աշխատանքային պատմություն, չեն ստորագրում էլեկտրոնային հաշիվ-ապրանքագրերը, ստացման մասին գրավոր որևէ հաստատում չեն կատարում, դուրս են գրվում խոշոր արժեքով նյութական միջոցներ, վճարում բացարձակապես չի կատարվում և այդ գործարքները կասկածելի էին: Գլխավոր հաշվապահն այդ հարցը բարձրացրել է կոմերցիոն տնօրեն Արման Մկրտումյանի մոտ, ստացել է պատասխան` տպել հաշիվ-ապրանքագրերը, Կոնստանտինը կգա, կվերցնի դրանք և կտա ստորագրման: Այդ ժամանակ արդեն իսկ Կոնստանտինը կատարած է եղել ընդհանուր առմամբ մոտ 20.000.000 ՀՀ դրամի կասկածելի գործարք, <<Մարլին>>, <<Մոնշին>>, <<Սլավքառ>> և <<Էմ Գրուպ>> ՍՊ ընկերությունների հետ: Այդ դեպքից երկու ամիս անց իր կասկածներն ավելի են հիմնավորվել, ինչի հիմքում դրել է այն, որ չի կարող պատահել այնպես, որ 25 կոմպլեկտ բեռնատար ավտոմեքենաների անիվներ ձեռք բերող ընկերությունը չունենա առնվազն 5 բեռնատար, այդ պայմաններում չէր կարող այդ ընկերության շրջանառությունը չգերազանցեր փոքր և միջին բիզնեսի համար նախատեսված շեմը և այդ ընկերությունը պետք է հարկվեր ԱԱՀ-ով, ուստի տրամաբանորեն հաշվում առկա ստորագրությունը պետք է լիներ էլեկտրոնային, բայց հաշիվներում եղել են գրիչով կատարված ստորագրություններ: Իր կասկածների մասին ասել է Արման Մկրտումյանին և Կոնստանտին Կոստանյանին, նրանք պարզաբանել են, որ դա իր գործը չէ, թե ով ինչքան շրջանառություն ունի, հաշիվներում կնիքը կա, ստորագրությունը կա, Կոնստանտինն ասել է, որ գումարները կտան: 2015 թվականի դեկտեմբերին, որոշել է զանգահարել Կոնստանտինի բոլոր դեբիտորներին և պարզել իրենց ընկերությանն ունեցած պարտքերի չափը: Զանգահարել է <<Ալ Մաքսա>> ընկերություն, խոսել հաշվապահի հետ, սակայն նա ասել է, որ իրենց ընկերությանը պարտքեր չունեն: Պարզաբանել է, որ 2015 թվականի սեպտեմբերին իրենց ընկերությունից ձեռք են բերել 3.640.000 ՀՀ դրամի անվադողեր, հայտնել, որ իր մոտ առկա են նրանց ընկերության կնիքով կնքված հաշիվ-ապրանքագիր, խնդրել է էլեկտրոնային հասցեն և հաշվի օրինակի էլեկտրոնային տարբերակը ուղարկել նրան: Քիչ անց նա զանգահարել է իրեն և ասել, որ դա իրենց ընկերությունը չի, քանի որ ՀՎՀՀ-ն չի համապատասխանում: Դրանից հետո սկսել է առանձնացնել Կոնստանտինի հետ աշխատած բոլոր մատակարարներին, ստուգել նրանց տվյալները ռեգիստրով և պարզել, որ դրանց մեծ մասի իրավաբանական հասցեները Կոնստանտինի հաշվառման` Երևան քաղաքի Նաիրի Զարյան 15 շենքի 13 բնակարանն է: Այդ տվյալները ներկայացրել է Արման Մկրտումյանին, նա հասկացել է, որ խարդախություն է կատարվել։ Ստուգել է Կոնստանտինի հետ աշխատած բոլոր կազմակերպությունները և պարզել, որ 2014-2015թթ ընթացքում Կոնստանտին Կոստանյանը մտերիմների և հարազատների անվամբ բացել է կազմակերպություններ, ինչպես նաև այլ կեղծ տվյալներով ընկերությունից դուրս է գրել ընդհանուր 66.000.000 ՀՀ դրամի ավտոպահեստամասեր, որոնց համար վճարումներ չեն կատարվել: Այդ տվյալները ներկայացրել է Արման Մկրտումյանին և նա կանչել է Կոնստանտինին, պարզաբանում պահանջել: Դրանից հետո տնօրինությանն ասել է, որ ունեն երկրորդ խնդիրը, որը վերաբերում է մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանին, նա էլ է ունեցել իրացումների հետ կապված բավականին խոշոր դեբիտորական պարտքեր: Տնօրենը հանձնարարել է ամանորյա տոներն անցնելուց հետո ստեղծել հանձնաժողով և այցելել Միշա Վարդանյանի հետ համագործակցած բոլոր տնտեսվարող սուբյեկտներին: Դրանից օրեր անց Միշա Վարդանյանն ընկերությունում խոստովանել է, որ նրա կողմից մատակարարված ապրանքների դիմաց տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացած գումարներից ընկերություն չի մուտքագրել 39.000.000 ՀՀ դրամի չափով գումար: 2016 թվականի հունվարի 9-ից ինքը, ընկերության աշխատակիցներ Ալիշան Սաֆարյանը, Ավետիք Շահվերդյանը Միշա Վարդանյանի հետ շրջել են նրա կողմից ապրանքներ իրացրած բոլոր խանութներում, կատարել են խանութներում առկա ապրանքային մնացորդի գույքագրում, պարտքերի համեմատում, որի արդյունքում համոզվել են, որ իրականում Միշա Վարդանյանը <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերության կողմից շուրջ 80 տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտների մատակարարած ապրանքի դիմաց ստացված գումարներից 39.000.000 ՀՀ դրամի չափով ստացած կանխիկ գումարը չի մուտքագրել ընկերություն, այլ ծախսել է իր կարիքների համար:
Հատոր 1 գ.թ. 152-163,
Հատոր 5, գ.թ. 252-253
Վկա Ալիշան Սաֆարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ որպես ներքին վերահսկող իր պարտականություններն են եղել վերահսկել` ընկերության պահեստամասերի խանութների ցանցը, տեխսպասարկման կետերի պահեստի մնացորդները, կորպորոտիվ և մեծածախ մենեջերների գործունեությունը: Վերահսկողությունն իրականացրել է հետևյալ եղանակներով` հեռախոսազանգով ճշտել է դեբիտորական պարտքի համապատասխանությունը հաշվապահական տվյալների հետ, բացի այդ անձամբ այցելել է գործընկեր տնտեսվարողին, որի ժամանակ տեսողական ընկալմամբ պարզել է ընկերության ապրանքի առկայությունը և դեբիտորական պարտքի համապատասխանությունն ընկերությունում առկա հաշվապահական մնացորդին: Միշա Վարդանյանի գործընկերների ընթացիկ ստուգումներ իրականացրել է և յուրաքանչյուր անգամ գումարային անհամապատասխանություն է եղել` գործընկերը հայտնել է, որ մնացորդ ապրանքի անհամապատասխանությունը` գումարը, տվել է Միշային վաղուց, ինչի մասին անմիջապես զեկուցել է կոմերցիոն տնօրեն Արման Մկրտումյանին, նա էլ իր հերթին զանգել է Միշային, վերջինս հաստատել է, որ գործընկերոջից վերցրել է գումարը, այն իր մոտ է։ Արմանը Միշային ասել է, որ այդ գումարները, որոնք միջինը 200-300 հազար դրամ են եղել, մուտք անի ընկերություն։ Ինքն Արմանին ասել է, որ Միշա Վարդանյանն ամեն անգամ գումարները վերցնում է գործընկերներից իր հայտանբերումից բավականին շուտ, որոնք չի մուտքագրում և դրանից հետևություն է պետք անել։ Ինչ վերաբերվում է Կոնստանտին Կոստանյանի գործընկերներին ստուգելուն, ապա 2015 թվականի սկզբներին և կեսերին կատարել է ստուգումներ հեռախոսազանգերի և այցելությունների միջոցով, հիմնականում խնդրահարույց ընկերություների, ըստ Արման Մկրտումյանի տված ցանկի։ 2015 թվականի հոկտեմբերին Արման Մկրտումյանը հանձնարարել է ստուգել Կոնստատնտին Կոստանյանի գործընկերներին և պարզել, ինչու չեն վճարում ստացած ապրանքի դիմաց, ինչպես նաև պարտքերն իրականությանը համապատասխանում են, թե` ոչ: Այդ ժամանակ Կոնստանտինն ունեցել է 36 գործընկեր ու նրան ասել է, որ միասին պետք է գնան ընկերություններ ստուգման և գնացել են մի քանի ընկերության հասցեներ: Չի կարող ասել, թե դրանք բոլորը իրական ընկերությունների հասցեներ են եղել, թե Կոնստանտինի կողմից կեղծ ստեղծված ընկերություններից որևէ մեկինը, քանի որ այդ ժամանակ դեռ կեղծ ընկերությունների հանգամանքը պարզված չի եղել։ Գնացել են հասցեներով և հանդիպել Կոնստանտինի կողմից ներկայացրած անձանց, որոնք խոստավանել են, որ ընկերության տնօրեններ են և պարտքը շուտով կմարեն: Կոնստանտինն իր գործընկերների ցանկում այդ կեղծ ընկերությունների հասցեները, ինչպես նաև հեռախոսահամարները սխալ է տված եղել, հետագայում նա ասել է իրական համարները, սակայն դրանք էլ, ինչպես պարզվել է հետագայում, իրական չեն եղել ու ինքը մի քանի ընկերություն էլ ստուգել է զանգելով, ընկերությունների տնօրեններն ասել են, որ կարճ ժամանակ անց կվճարեն ընկերության պարտքերը: 2015 թվականի հոկտեմբերին իրականացրած Կոնստանտին Կոստանյանի դեբիտորների ստուգումներն ընդհատվել է և ավարտին չի հասցրել, քանի որ Արման Մկրտումյանի հանձնարարությամբ զբաղվել է այլ ստուգումներով։ 2015 թվականի դեկտեմբերին, Արման Մկրտումյանն իրեն հայտնել է, որ հաշվապահությունից տեղեկացել է, որ նրանք կապ են հաստատել Կոնստանտին Կոստանյանի հետ աշխատած գնորդներից մեկի հետ և նա ասել է, որ պարտք չէ ընկերությանը, հանձնարարել է ստուգել այդ հանգամանքը: Սյդ ընկերությունը <<Ալ Մաքսա>>-ն է եղել ու ինքը կապվել է Կոնստանտինի հետ և ասել, որ պետք է գնան իր բոլոր դեբիտոր ընկերություններ և անձամբ համոզվեն ապրանքի գնման հանգամանքի մասին` այն տեսնելով և զննելով ապրանքը: Կոնստանտինն ասել է, որ կգնան, սակայն տարբեր պատճառաբանությամբ ձգձգել է և մի քանի օր անց ինքը պնդել է, որ պետք է գնան և Կոնստանտինը հասկանալով, որ իրենց այցելությունը դեբիտորներին անխուսափելի է, խոստովանել է, որ իմաստ չունի որևէ տեղ գնալ և ասել, որ ինքն է այդ կազմակերպությունները հիմնադրել, նախկինում իր հետ հանդիպած մարդիկ որևէ առնչություն չունեն այդ ընկերությունների հետ, իրականում տնօրենները չեն եղել, այլ այդպես են ներկայացել նրա խնդրանքով, իսկ իր հեռախոսազանգերին ընկերությունների իրական տնօրենների փոխարեն պատասխանել է նույնպես նա` ձայնը փոխելով և նրանց անունից խոսելով։ Կոնստանտինի արարքները բացահայտելուց հետո անմիջապես զեկուցել է իր ղեկավար Արման Մկրտումյանին։ Կոնստանտինի կողմից կատարած խարդախությունը բացահայտելուց օրեր անց որդին ասել է, որ ընկերության աշխատակից Միշա Վարդանյանը վաճառում է իր <<ԲՄՎ>> մակնիշի ավտոմեքենան ու իր մոտ այդ հարցի վերաբերյալ որոշակի կասկածներ են առաջացել, քանի որ գիտեր, որ Միշան իր մեքենան շատ է սիրում և զարմանալի է, որ նա այն կարող է վաճառել: Հաջորդ օրն այդ մասին ասել է Արման Մկրտումյանին և կասկածներ հայտնել, որ հնարավոր է Միշան էլ չարաշահումներ կատարած լինի, քանի որ վաճառում է մեքենան, հնարավոր է նրան գումար է անհրաժեշտ յուրացումը <<ծածկելու>> համար: Դրանից օրեր անց Միշային կանչել է զրույցի և ասել, որ նրա հետ համագործակցող ընկերություններում էլ պետք է գույքագրում կատարի, որից հետո նա շփոթվել է և հասկացել, որ նա էլ խնդիրներ ունի և Միշան խոստովանել է, որ 35 միլիոն դրամի չափով գումար է վերցրել մատակարարած ապրանքների դիմաց և չի մուտքագրել ընկերություն, պարտքերն է տվել, վճարել է հոր բուժման ծախսերը և այլն: Միշային ասել է, որ ինքնակամ այդ մասին զեկուցի ընկերության ղեկավարությանը և հաջորդ օրը, Արման Մկրտումյանն իրեն հայտնել է, որ տեղեկացվել է նաև Միշայի կողմից յուրացումներ կատարելու մասին։ Միշա Վարդանյանի և Կոնստանտին Կոստանյանի չարաշահումների մասին տեղեկացվել է նաև ընկերության տնօրեն Սուրեն Մխիթարյանը։
Վկա Զինաիդա Խաչատրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Մարլին>> ընկերության գործունեության միակ ուղղությունը շինարարական աշխատանքների իրականացումն է, մասնավորապես` ջեռուցման համակարգի մոնտաժումը: <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ գործարք չի կատարել, անվադողեր ձեռք չի բերել, հաշիվներում <<ստացող>> տողում կատարված ստորագրություններն իր կողմից չեն կատարվել:
Հատոր 1 գ.թ. 117-119
Վկա Արտակ Առաքելյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով: <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր-առաքիչ ու առաջարկել է մատակարարել ավտոմեքենայի տարբեր հզորության մարտկոցներ` հետվճարային կարգով: Ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն` Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով իր խանութ է առաքել մարտկոցներ, որոնց քանակը չի հիշում, դրանց մի մասը վաճառել է և վաճառքից առաջացած գումարները կանխիկ տվել Միշային, մի մասը ետ է վերադարձրել խոտան լինելու, իսկ մնացած մասը` չվաճառվելու պատճառով։ Վաճառված ապրանքների գումարները կանխիկ տվել է Միշային, այլ անձի տվել, ընկերությանը փոխանցում չի կատարել։
Վկա Արտավազդ Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011-2015թթ. հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Հրազդան քաղաքի Միկրոշրջան 4-րդ փողոցի 12 հասցեում վարձակալած խանութում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով առաջարկել է մատակարարել ավտոմեքենայի տարբեր հզորության մարտկոցներ` հետվճարային կարգով: Ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով տարբեր ժամանակներում իր խանութ է առաքել մարտկոցներ, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 4.822.500 դրամ: Մարտկոցների մի մասի համար Միշան ուղարկել է հաշիվ-ապրանքագրեր, մի մասի համար չի ուղարկել: Մարտկոցների մի մասը վաճառել է և վաճառքից առաջացած գումարների մի մասն իր բանկային հաշվից փոխանցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությանը: Հաճախ պատահել են դեպքեր, որ վաճառքից ստացված գումարը Միշայի նախաձեռնությամբ նրան տվել է կանխիկ։ Եղել են նաև դեպքեր, որ մարտկոցների մի մասը խոտան լինելու պատճառով ետ է վերադարձրել նրան, իսկ մնացած մասն էլ գործունեությունը դադարեցնելուց հետո` փոխանցել է իր գործունեության հասցեում գործունեություն իրականացնող անհատ ձեռնարկատեր Արսեն Այվազյանին, որպեսզի նա վաճառի և տա գումարը, ինքն էլ փոխանցի <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությանը: Մնացորդ ապրանքի արժեքը կազմել է 1.019.500 դրամ, որը պարզվել է ապրանքների գույքագրման միջոցով` Միշայի և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության այլ աշխատակիցների մասնակցությամբ։
Վկա Սայադ Սայադյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ցուցմունքով այն մասին, որ 2002 թվականից անհատ ձեռնարկատեր է և Հրազդան քաղաքի Անդրանիկի պողոտա 1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով: <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցելով ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով: Նա <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով տարբեր հզորության մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով դիմել է իրեն 2014 թվականին: Ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով պարբերաբար առաքել է մարտկոցներ, որոնք վաճառել է և վճարել գումարը։ Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան երկու անգամ տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր, սակայն մարտկոցների գերակշիռ մասը ստացել է առանց հաշիվ-ապրանքագրի: Այն մարտկոցների համար, որոնք ստացել է հաշիվ-ապրանքագրով, վճարումը կատարել է բանկային փոխանցմամբ` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության բանկային հաշվին, իսկ առանց հաշիվ-ապրանքագրի ստացած մարտկոցների դիմաց վճարումները` 4.470.000 ՀՀ դրամ գումարն առձեռն տվել է Միշա Վարդանյանին: Եղել են նաև դեպքեր, որ մարտկոցների մի մասը խոտան լինելու պատճառով ետ է վերադարձրել Միշային, իսկ մնացած մասը, որը Միշայի և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության այլ աշխատակիցների մասնակցությամբ 21.01.2016թ կատարված գույքարման ժամանակ եղել է 986.500 դրամի չափով, գտնվում է իր խանութում: Գույքագրումից հետո իրենց միջև կազմվել է համապատասխան փաստաթուղթ և ֆիքսվել մնացորդի ու պարտքի չափը։
Հատոր 1 գ.թ. 141-144
Վկա Անդրանիկ Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականից անհատ ձեռնարկատեր է, սակայն ներկայումս գործունեությունը դադարեցրել է, իսկ մինչ այդ գործունեություն է ծավալել Աբովյան քաղաքի Սևանի 1 հասցեում, որտեղ զբաղվել է անվադողերի վաճառքով, ինչպես նաև անվադողերի տեխսպասարկմամբ։ 2014 թվականի օգոստոսին ծանոթների միջոցով իրեն է դիմել <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանը, ով առաջարկել է տարբեր տեսակների և չափսերի անվադողեր մատակարարել հետվճարայաին կարգով։ Հիշյալ ընկերությունն ի դեմս Միշայի մատակարարել են ավտոմեքենայի տարբեր չափսերի և տարբեր տեսակների անվադողեր և սկզբնական շրջանում վաճառված ապրանքի գումարն ամբողջությամբ առձեռն տվել է Միշային, իսկ հետագայում նա ասել է, որ անհրաժեշտ է այդ գումարները փոխանցումով վճարել ու դրանք վճարել է նրա կողմից տրված` նրանց ընկերության հաշվեհամարին։ Ընդհանուր առմամբ Միշան մատակարարել է մոտ 21 միլիոն դրամի անվադողեր, որից վաճառվածների գումարները սկզբնական շրջանում առձեռն է տվել նրան, իսկ հետագայում` փոխանցումով, սակայն կոնկրետ որքան` չի հիշում։ Համագործակցել են մինչև 2015 թվականի վերջերը, որից հետո դադարեցրել է գործունեությունը։ 2016 թվականի սկզբներին, ընկերությունից Միշայի հետ եկել են երկու անձինք, ովքեր հարցրել են, թե իր մոտ Միշայից մնացած ապրանք ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի, գումար էլ նրան պարտք չէ, քանի որ բոլոր գումարները փոխանցել է, միայն 47.000 դրամ է պարտք մնացել, որը հետագայում նույնպես մարել է։ Այդ ժամանակ մոտ 1,3 միլիոն դրամի ապրանք է մնացորդ ունեցել։ Միշան իր ասածները հաստատել է, որից հետո նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Դրանից հետո իր մոտ մնացած ապրանքն ընկերությունից տարել են։
Վկա Աշոտ Գևորգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականից մինչև 2014 թվականի վերջերը հանդիսացել է անհատ ձեռնակատեր և Աբովյան քաղաքի Երևանյան 1/62 հասցեում գտնվող խանութում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով դիմել է իրեն: Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնան մի քանի ամիսներին, քանի որ դրանից հետո դադարեցրել է գործունեությունը։ Որքան հիշում է` Միշան իր խանութ է բերել մոտավորապես 300.000 դրամի մարտկոցներ, որոնք վաճառել է և գումարն առձեռն տվել Միշային։ Գործունեությունը դադարեցնելու պատճառով իր մոտ մնացած մոտ 5 մարտկոցները ետ է տվել Միշային։ Ինչ վերաբերվում է իրեն 1.780.000 դրամի մարտկոցներ և այլ ավտոպահեստամասեր մատակարարելուն, ապա այդ չափի ավտոպահեստամասեր իրեն չի մատկարարվել և չի բացառում, որ Միշան իրենից հետո այլ անձի մատկարարած լինի ու այդ ամբողջն ապրանքի չափն իրեն վերագրած լինի։
Վկա Աստղիկ Մանասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ամուսինը` Ստեփան Իշխանի Մանասյանը, ով մահացել է 2015 թվականի օգոստոսին, անհատ ձեռնարկատեր է եղել և Երևան քաղաքի Աթոյան փողոցի 39 հասցեում ունեցել է ավտոմեքենաների անվադողերի սպասարկման կետ։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ հանգուցյալ ամուսինն իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով: 2014 թվականի սեպտեմբերին Միշան ամուսնու հետ խոսել է և առաջարկել հետվճարային կարգով մատակարարել տարբեր չափսերի անվադողեր։ Պայմանավորվածության համաձայն Միշան բերել է անվադողերը, որոնք ամուսինը վաճառել է ու վաճառքից գոյացած գումարն ամբողջությամբ առձեռն տվել է Միշային, ընկերությանը փոխանցում չի կատարել, քանի որ ամուսինը երբեք որևէ մեկի հետ փոխանցումով չի աշխատել։ Ներկայումս չի կարող ասել, թե կոնկրետ որքան գումարի անավդողեր է Միշան բերել, սակայն 2015 թվականի մայիս կամ հունիս ամսին Միշան եկել է ու ամուսնու մոտ մնացած բոլոր ապրանքները տարել, քանի որ ամուսինն այլևս չի ցանկացել աշխատել` ապրանքների վատ վաճառքի պատճառով, բացի այդ էլ, անվադողեր է ապառիկ տվել 1.650.000 դրամի, որոնց գումարը չէր կարողանում հավաքել։ Ամուսնու մահից հետո այդ գործով զբաղվել է նրա եղբայրը` Արամը։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ եկել են ընկերությունից երկու անձինք, ովքեր հարցրել են` իրենց մոտ Միշայից մնացած ապրանք կա, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք են, թե` ոչ։ Արամը նրանց ասել է, որ ապրանք չունեն, քանի որ Միշան եկել տարել է մնացորդը, իսկ գումար նրան պարտք են, որը Արամը պարտավորվել է մինչև 2016 թվականի հոկտեմբեր մարել։
Վկա Արա Մարտիրոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականին հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և մոտ 6 ամիս Երևան քաղաքի Տիչինայի փողոցում գտնվող խանութում զբաղվել է անվադողերի վաճառքով ու տեխսպասարկմամբ։ Անվադողերը ձեռք է բերել <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից հետվճարային կարգով, ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ Միշան առաքել է մոտ 1.130.000 դրամի տարբեր չափսերի և տարբեր տեսակների անվադողեր, որոնք վաճառել է ու իր մոտ մնացել է մոտ 230.000 դրամի անվադողեր, սակայն այդ ժամանակ գործունեությունը դադարեցրել է, այն եկամտաբեր չլինելու պատճառով։ Վաճառված անվադողերի գումարները պարտք է մնացել, քանի որ ֆինանսական խնդիրներ է ունեցել և 2016 թվականի սկզբներին իր մոտ մնացած անվադողերը ետ է տվել ընկերությանը, իսկ պարտք գումարներից 260.000 դրամ առձեռն տվել է Միշային, բացի այդ, 200.000 դրամ փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, որից հետո էլ մյուս մենեջերին` Էրիկին, ով փոխարինել է Միշային, տվել է իր պարտքերից 500.000 դրամ ու ներկայումս ընկերության հետ պարտք-պահանջ չունի։
Հատոր 5 գ.թ. 10-12
Վկա Արամ Պողոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 20 տարուց ավելի է` ինչ անհատ ձեռնարկատեր է և Էջմիածին քաղաքի Վազգեն Առաջին 1բ հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2015 թվականին <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշայի հետ, ով առաջարկել է հետվճարային կարգով մատակարարել մարտկոցներ։ Միշան մատակարարել է ընդհանուր մոտ 1 միլիոն դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> ֆիրմայի մարտկոցներ, որոնիցից վաճառել է մոտ 600.000 դրամի և գումարները մաս-մաս առձեռն տվել Միշային։ <<Սպուտնիկ>> մարտկոցներից մի քանիսը խոտան են եղել, որոնք Միշան ետ է վերցրել։ Միշան ասել է, որ նոր ապրանքներ են ստանալու և իր մոտ եղած մոտ 500.000 դրամի մարտկոցներն ամբողջությամբ տարել է, որից հետո չի եկել։ Վաճառած ապրանքի գումարներից ընկերության հաշվեհամարին գումար չի փոխանցել, այլ ամբողջ գումարն առձեռն տվել է Միշային։
Վկա Արամ Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է հոր` անհատ ձեռնարկատեր Անանիկ Վարդանյանին պատկանող Աբովյան քաղաքի Երևանյան փողոցի 1/20 հասցեում գտնվող ավտոպահեստամասերի խանութում` որպես վաճառող։ Խանութի գործունեությունը կարգավորում է ինքը։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2015 թվականի գարնանը, տևել է մոտ 6-7 ամիս: Միշան պարբերաբար խանութ է առաքել մարտկոցներ, որոնց համար հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, վաճառված մարտկոցների գումարներն առձեռն տվել է Միշային: Չի հիշում, թե Միշայից որքան գումարի ապրանք է վերցրել։ Համագործակցությունը դադարեցրել է ինքը, քանի որ մարտկոցների որակից հաճախորդները բողոքել են։ Այդ ժամանակ Միշային է տվել իր մոտ մնացած ապրանքը, բացի այդ, նրան առձեռն տվել է վաճառված մարտկոցների գումարներն ամբողջությամբ։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, որոնք հարցրել են իր մոտ Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան մատակարարված ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ ապրանք մնացած չունի, գումար էլ պարտք չէ, ամբողջ գումարները տվել է Միշային, ինչը վերջինս հաստատել է։
Հատոր 4 գ.թ. 129-132
Վկա Արթուր Գալստյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2 տարի է` ինչ անհատ ձեռնարկատեր է, և Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 11 փողոցի 38 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերություն մենեջեր ու առաջրկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Համագործակցությունը եղել է 2015 թվականից սկսած և Միշան մատակարարել է ընդհանուր առամամբ 863.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, իսկ վաճառված մարտկոցների գումարներն առձեռն տվել է Միշային: 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայից մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, ցույց է տվել դրանք, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 420.000 դրամ, իսկ գումար նրան պարտք չէ, քանի որ վաճառված ապրանքների գումարները պարբերաբար առձեռն տվել է Միշային, ով այդ հանգամանքը հաստատել է։
Հատոր 5, գ.թ. 7-9
Վկա Արթուր Ղազարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի կամրջի հարևանությամբ իրեն պատկանող խանութում զբաղվում է ավտոմեքենաների յուղի և մարտկոցների վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության տարբեր մենեջերների հետ, այդ թվում նաև մենեջեր Միշա Վարդանյանի: Ընկերությունը հետվճարային կարգով իրեն մատակարարում է տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տըեսակի մարտկոցներ։ Միշան որպես մենեջեր աշխատած ժամանակահատվածում իրեն մատակարարել է մոտ 2,5 միլիոն դրամի մարտկոցներ, որոնք վաճառել է ու վաճառված մարտկոցների գումարները պարբերաբար առձեռն տվել է նրան։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ մոտ 300.000 դրամի ունի, իսկ գումար նրան պարտք չէ, քանի որ վաճառված ապրանքների գումարները պարբերաբար առձեռն տվել է Միշային, ով այդ հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Արթուր Մարկոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Արշակունյաց 75ա/4 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով դիմել է իրեն: Կոնկրետ Միշայի հետ համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2015 թվականի վերջերը: Միշան մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Տինաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց համար հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, վճարումները կատարել է կանխիկ, գումարը տվել է առձեռն նրան, երբ որ վաճառել է, զանգել է նրան, նա եկել է ու գումարը տարել: Միշան ասել է, որ փոխանցումով վճարումը կատարի, սակայն ինքը չի համաձայնվել, պատճառաբանելով, որ այդքան ժամանակ չունի, առաջարկել է, որ Միշան իր անունից փոխանցումը կատարի։ Միշայից ընդհանուր առմամբ ձեռք է բերել մոտ 1.300.000 դրամի մարտկոցներ, որոնցից իր մոտ 700.000 դրամի մնացել է։ 2016 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց ասել է, որ ունի մնացորդ, ներկայացրել է դրանք, սակայն գումար պարտք չէ, քանի որ վաճառված մարտկոցների գումարները տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է։
Վկա Արթուր Յազչյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013 թվականից մինչև 2016 թվականի օգոստոս ամիսը հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Երևան քաղաքի Տիչինա 34 հասցեում զբաղվել է ավտոմեքենաների օգտագործված պահեստամասերի վաճառքով։ Ընկերություններից միայն համագործակցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ, մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով։ Նա 2015 թվականի ամռանը եկել է իր խանութ և առաջարկել հետվաճրայաին կարգով մարտկոցներ մատակարարել, որից հետո, համաձայն պայմանավորվածության` մատակարարել է տարբեր հզորության մարտկոցներ` <<Սպուտնիկ>> և <<Տենաքս>> տեսակի, 10-12 հատ։ Մատակարարված մարտկոցներից վաճառել է 4 հատ` 110.000 դրամի, որն ամբողջությամբ առձեռն տվել է Միշային։ Միշայի կողմից իրեն առաքված մարտկոցները խանութում մնացել են մոտ 1-1,5 ամիս, իսկ դրանից հետո խանութը փակել է և մնացորդը վերադարձրել Միշային։
Հատոր 7 գ.թ. 205-208
Վկա Արտուր Ոսկանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աբովյան քաղաքի Սահմանադրության 8/3 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի և ավտոյուղերի վաճառքով։ 2015 թվականին <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով պայմանվորվածության համաձայն հետվճարային կարգով մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, տարբեր անվադողեր, ինչպես նաև արգելակման կոճղակներ: Վաճառված ապրանքների գումարը տվել է Միշային առձեռն, սակայն հետագայում որոշել է չհամագործակցել, քանի որ ապրանքը լավ չի վաճառվել։ Ապրանքները Միշան բերել է առանց հաշիվ-ապրանքագրերի։ Հետագայում, արդեն 2015 թվականի վերջերին, Միշան եկել է և իր մոտ մնացած 216.000 դրամի ապրանքները տարել։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ ընկերությունից երկու անձինք են եկել, որոնք հարցրել Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած չունի, գումար էլ նրան պարտք չէ, քանի որ վաճառած ապրանքների գումարն ամբողջությամբ տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 4 գ.թ. 205-207
Վկա Արմեն Եսայանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Դիլիջան քաղաքի Կալինինի 175ա հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն 2015 թվականին և համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշայի միջոցով, ով առաջարկել է հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատկարարել ու պայմանվորվածության համաձայն իր խանութ է բերել տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> տեսակի մարտկոցներ մոտ 300.000 դրամի, որոնց դիմաց տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Բերելուց հետո Միշան մի քանի ամիս չի եկել, որից հետո մեկ օր եկել է, սակայն այդ ընթացքում ինքը վաճառած է եղել ընդհամենը 1 մարտկոց` 25.000 դրամ արժողությամբ ու գումարն առձեռն տվել է նրան։ Միշային ասել է, որ ապրանքը չի վաճառվում ու նա այն իր մոտից վերցրել ու տարել է։
Հատոր 7 գ.թ. 193-195
Վկա Արմենակ Մուրադյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<ՌԱՖ>> արտադարական կոոպերատիվը մինչև 2015 թվականի մայիս ամիսը Երևան քաղաքի Չարենցի 115 հասցեում զբաղվել է ավտոմեքենաների մարտկոցների վաճառքով։ 2014 թվականի կեսերից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատկարարելու առաջարկով դիմել է իրեն և պայմանվորվածության համաձայն մատակարարել է <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի տարբեր հզորության մարտկոցներ, որոնք վաճառել է և գումարը պարբերաբար, պայմանավորվածության համաձայն, առձեռն տվել Միշային։ 2014 թվականի դեկտեմբերին վիրահատվել է ու դրանից հետո Միշան այլևս ապրանք չի բերել։ 2015 թվականի մայիսին, երբ խանութը փակել է, Միշան եկել է ու վերջնահաշվարկ են արել։ Այդ ժամանակ ինքը նրան վաճառված մարտկոցների 500.000 դրամ գումարն է կանխիկ տվել, բացի այդ 606.500 ՀՀ դրամի էլ մնացորդ ապրանքն է հանձնել նրան։ 2016 թվականի փետրվարին ընկերությունից Միշայի հետ անձինք են եկել իր խանութ, հարցրել Միշայի մատկարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ խանութը չի աշխատում, մնացորդ ապրանք չունի, գումար էլ պարտք չէ, քանի որ վաճառված ապրանքների ամբողջ գումարը տվել է Միշային, ինչը վերջինս հաստատել է, անգամ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Արմոնդ Թուրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար 27/56 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով եկել է խանութ ու դիմել իրեն: Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2015 թվականի ամռան ամիսները, որի ընթացքում Միշան մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տինաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, վճարումները կատարել է կանխիկ, գումարը տվել է նրան պարբերաբար` առձեռն։ 2016 թվականի հունվարին Միշայի հետ խանութ եկել ընկերությունից երկու անձինք և հարցրել Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ մանցորդ ունի, գումար էլ պարտք չէ, ամբողջ գումարները տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հ 4, գ.թ. 154-157
Վկա Արսեն Ավետյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիր քաղաքի Երևանյան 15 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի` ավտոյուղի, անտիֆրիզի, մարտկոցների և անվադողերի վաճառքով։ 2015 թվականի կեսերից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել և մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն։ Սկզբում համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ և ընկերության անունից առաջարկել հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանավորվածության համաձայն Միշան մատակարարել է ընդհանուր 508.500 դրամ արժողությամբ ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, սակայն հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել: Վաճառված ապրանքների գումարը պարբերաբար վճարել է անձամբ Միշային առձեռն, նա եկել է ու խանութից տարել գումարը: Ընդհանուր առմամբ Միշային առձեռն տվել է նրա կողմից մատակարարված մարտկոցների վաճառքից գոյացած 240.500 ՀՀ դրամ գումար։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել, թե Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի` 267.500 դրամի, պարտք է 500 դրամ, բացի այդ ասել է, որ վաճառված ապրանքների բոլոր գումարներն առձեռն տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է։ Մնացորդի ու իր պարտքի վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 8 գ.թ. 54-57
Վկա Արսեն Մարտիրոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է անհատ ձեռնարակատեր Գագիկ Աղեկյանի` Էջմիածին քաղաքի Երևան-Էջմիածին մայրուղի 46 հասցեում գտնվող ավտոպահեստամասերի խանութում` որպես վաճառող։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով և համագործակցության հարցերով զբաղվել է ինքը։ Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով 2015 թվականի աշնանը եկել է խանութ, որից հետո իրենց պայմանավորվածության համաձայն ընկերության ավտոմեքենայով մատակարարել է ավտոմեքենաների տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ, որոնցից վաճառել է և գումարն առձեռն տվել Միշային, ընկերության հաշվեհամարին փոխանցում չեն կատարել։ Ապրանքների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է և նա ընդհանուր առմամբ մատակարարել է մոտ 500.000 դրամի մարտկոցներ։ 2016 թվականի փետրվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի` 221.000 դրամի, գումար էլ պարտք է` 141.000 դրամ, որից 90.000 դրամն այդ ժամանակ տվել է նրանց ու մնացել է պարտք 51.000 դրամ, որը հետագայում մարել է Միշայից հետո աշխատած մենեջերին, իսկ մնացած գումարներ էլ տվել է Միշային` առձեռն։ Միշան հաստատել է այդ հանգամանքը և նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 4 գ.թ. 215-218
Վկա Հովհաննես Օսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ անհատ ձեռնարկատեր Վահան Նավոյանի բիզնեսում, ով Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 1-ին նրբանցք 10 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով, ունի կատարած ներդրում։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով առաջարկել է հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Համագործակցությունը եղել է 2014 կամ 2015 թվականին, այն փաստաթղթերով ամրագրվել է Միշայի կողմից Վահան Նավոյանի անվամբ, սակայն ինքն է նրա հետ պայմանվորվածությունը ձեռք բերել։ Միշան իրենց խանութ է մատակարարել ընդհանուր մոտ 1 միլիոն դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց ձեռքբերման համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Մատակարարված մարտկոցներից վաճառվել է ընդհամնեը մեկ հատ, որի արժեքը չի հիշում, և դրա գումարն առձեռն տվել է Միշային։ Մարտկոցները չեն վաճառվել, ինչի պատճառով էլ զանգահարել է Միշային ու ասել, որ դրանք տանի, և նա եկել տարել է։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք և հարցրել` Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ չունի, գումար էլ պարտք չէ, և Միշան այդ հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Բագրատ Մկրտչյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Չարենցի 48 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի` մարտկոցների և անվադողերի վաճառքով։ 2014 թվականի աշնանից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով տարբեր մարտկոցներ մատակարարելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան իրեն մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, ընդհանուր մոտ 1 միլիոն դրամ արժողությամբ, որից շատ քիչ է վաճառել ու վաճառված ապրանքի գումարն անձամբ առձեռն տվել է Միշային։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, որոնք հարցրել են Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը պատասխանել է, որ մնացորդ ունի մոտ 900.000 դրամի, իսկ մնացած գումարները տվել է Միշային առձեռն, և վերջինս այդ հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Անհատ ձեռնարկատեր Խաչատուր Խաչատրյանի հետ համագործակցությունը նույնպես իրականացրել է ինքը, քանի որ դա իր ընկերոջ խանութն է եղել Չարենցի 115 հասցեում, որը չի գործում։ Այնտեղ նույն սկզբունքով Միշան մատակարարել է նույն մարտկոցներից` 1.400.000 դրամի չափով, որից վաճառվել է շատ քիչ, մոտ 100.000 դրամի և վաճառված մարտկոցների գումարը նույնպես առձեռն տվել է Միշային, քանի որ իր միջոցով է ապրանքն այնտեղ առաքվել, պայմանավորվածությունը նրա հետ ինքն է ձեռք բերել։
Հատոր 4, գ.թ. 201-204
Վկա Գարեգին Ասատրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիր քաղաքի Ջիվանու 20 հասցեում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2014 թվականի աշնանից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ և առաջարկել հետվճարային կարգով տարբեր մարտկոցներ մատակարարել։ Ընկերությունն ի դեմս Միշայի իրեն մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց վաճառքից առաջացած գումարի մի մասը վճարել է անձամբ Միշային` առձեռն, մի մասն էլ փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին: Միշայից ընդհանուր առմամբ վերցրել է մոտ 4.800.000 դրամի մարտկոց, որից վաճառածների համար փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին մոտ 2,8 միլիոն դրամ, բացի այդ, նաև եղել են ապրանքային մնացորդներ ու գումար է պարտք մնացել։ Եղել է նաև, որ Միշային առձեռն գումար է տվել, մոտ 140.000 դրամի չափով։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ մնացորդ ունի` մոտ 1 միլիոն դրամի, պարտք է` մոտ 850.000 դրամ, քանի որ այդ ժամանակ մարտկոցներ է վաճառել, Միշան գումարի ետևից չի եկել, ասել է, որ հետագայում կտա այդ գումարը։ Ասել է նաև, որ Միշային առձեռն էլ է գումար տվել և նա նշված հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 4, գ.թ. 198-200
Վկա Գարեգին Բադալյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատել է Աբովյան քաղաքի Հանրապետության 1/95 հասցեում ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղված անհատ ձեռնարկատեր Արմեն Առաքելյանի խանութում` որպես վաճառող։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իրենց խանութ և հետվաճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկ արել, ինչին համաձայնվել են։ Միշայի հետ պայմանավորվածությունը ինքն է ձեռք բերել, Արմեն Առաքելյանը կոնկրետ այդ գործընթացին չի միջամտել։ Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2016 թվականի փետրվար, որի ընթացքում Միշան պարբերաբար <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տինաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ։ Մարտկոցների վաճառքից առաջացած գումարները վճարել է փոխանցումով, եղել է նաև որ կանխիկ տվել է առձեռն Միշային` մոտ 700.000 դրամ գումար: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է, սակայն եղել է, որ առանց հաշիվ-ապրանքագրերի էլ է բերել: Միշայից ընդհանուր առմամբ վերցրել է մոտ 4,5 միլիոն դրամի մարտկոցներ։ 2016 թվականի փետրավարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, գումար էլ պարտք չէ, ամբողջ գումարները կամ փոխանցել է կամ էլ տվել Միշային առձեռն, ինչը նա հաստատել է, և նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հետագայում ընբկերությունից եկել են ու իր մոտ եղած մարտկոցների մնացորդը տարել։
Վկա Գևորգ Ալեքսանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Սեբաստիա 26 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2014 թվականից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով ընկերության անունից առաջարկել է հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> ֆիրմայի մարտկոցներ: Վաճառված մարտկոցների գումարը վճարել է Միշային` առձեռն: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է, մոտ 500.000 դրամ ապրանքի, սակայն դրանից հետո էլ` մոտ 250.000 դրամի ապրանք է բերել, սակայն հաշիվ-ապրանքագիր չի տվել: 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, մոտ 570.000 դրամի, պարտք է` 77.000 դրամ։ Այդ ժամանակ պարտքից առձեռն տվել է 62.000 դրամ և մնացել պարտք 15.000 դրամ, որը հետագայում տվել է ընկերության աշխատակցին, ինչպես նաև` մնացած ապրանքներն է ետ վերադարձրել։ Նրանց ասել է, որ վաճառված ապրանքների մնացած գումարներն էլ ժամանակ առ ժամանակ տվել է Միշային և նա նշված հանգամանքը հաստատել է, անգամ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Գևորգ Բոյախչյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աշտարակ քաղաքի Վ.Պետրոսյան 22/1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2015 թվականի սկզբներից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել և մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն։ Սկզբնական շրջանում համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատկարարելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Պայմանավորվածության համաձայն Միշան իր աշխատած ժամանակահատվածում մատակարարել է ընդհանուր առմամբ 1.334.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է և վաճառված մարտկոցների գումարներն առձեռն պարբերաբար տվել է նրան։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, ովքեր հարցրել են` Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի մոտ 370.000 դրամի, բացի այդ էլ ապրանք ունի վաճառած` մոտ 300.000 դրամի, որի գումարը կտա մի փոքր ուշ, իսկ մնացած վաճառված ապրանքների գումարներն առձեռն տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է։ Նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 5, գ.թ. 87-90
Վկա Գոռ Հակոբյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աբովյան քաղաքի 3-րդ միկրոշրջանի <<Աբովյան>> սուպերմարկետի հարևանությամբ գտնվող ավտոտեխսպսարկման կենտրոնում ունի ավտոպահեստամասերի խանութ, որտեղ զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2014 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2015 թվականի աշուն <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Պայմանվորվածության համաձայն ընկերությունն ի դեմս Միշայի` տարբեր ժամանակահատվածներում իրեն է մատակարարել ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների վաճառքից գոյացած գումարներն առձեռն տվել է Միշային: 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, նաև 2 հատ խոտան ունի, սակայն գումար պարտք չէ, քանի որ ամբողջ գումարները տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, և դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 4, գ.թ. 150-153
Վկա Դավիթ Բոբոխյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Գայի պողոտայի 34/1 հասցեում ունի ավտոմեքենաների յուղման կետ, որտեղ զբաղվում է նաև ավտոմեքենաների յուղի և մարտկոցների վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն դեռ 2013 թվականից, իսկ 2014 թվականից համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով: Նշված ընկերության հետ իր պայմանվորվածությունը եղել է այնպիսին, որ ապրանքը վաճառելուց հետո նոր դրա գումարը փոխանցի։ Ընկերությունն ի դեմս Միշայի` իրեն մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Վաճառված ապրանքների գումարի մի մասը տվել է անձամբ Միշային` առձեռն, մի մասն էլ փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին: Միշայից ընդհանուր առմամբ վերցրել է մոտ 2.600.000 դրամի մարտկոցներ, որից վաճառածների համար փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին մոտ 2 միլիոն դրամ, բացի այդ, եղել են նաև ապրանքային մնացորդներ։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից անձինք, հարցրել` իր մոտ ապրանքի մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի` մոտ 400.000 դրամի, պարտք էլ ունի, քանի որ այդ ժամանակ մարտկոցներ է վաճառած եղել, Միշան գումարի հետևից չի եկել ու այն մանցել էր։ Այդ ժամանակ այդքան գումար իր մոտ առձեռն չի եղել և պարտքից տվել է 174.000 դրամ և մնացել պարտք 145.500 դրամ, որը հետագայում մարել է մյուս մենեջերին։ Միշան նշված հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 4, գ.թ. 181-184
Վկա Զամիզար Գևորգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընկերությունը Կոտայքի մարզի Վերին Պտղնի գյուղի 4-րդ փողոցի 7-րդ տուն հասցեում` Երևան-Աբովյան ավտաճանապարհին կից ունի անվադողերի վաճառքի կետ, որտեղ զբաղվում է հիմնականում հնամաշ անվադողերի վաճառքով, ինչպես նաև` անվադողերի տեխսպասարկմամբ։ 2014 թվականից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվճարայաին կարգով անվադողեր մատակարարելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Պայմանվորվածության համաձայն` Միշան մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր չափսերի և տարբեր ֆիրմաների անվադողեր, որոնց դիմաց տվել է հաշիվ-ապրանքագիր։ Վաճառված ապրանքների դիմաց գումարը նա մաս-մաս եկել տարել է, տվել է նրան առձեռն, ինչի համար նա նույն տված հաշիվ-ապրանքագրի ետևի մասում ստորագրել է։ Ընդհանուր առմամբ Միշան բերել է մոտ 500.000 դրամի անվադողեր, որոնց վաճառքից առաջացած գումարներն առձեռն տվել է նրան ու մնացել է պարտք 145.000 դրամ, որից էլ հետագայում կատարել է մարումներ Միշայից հետո աշխատած մենեջերին, ու ներկայումս 45.000 դրամ է պարտք։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ եկել են ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակարարած անվադողերից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, մոտ 145.000 դրամի, սակայն գումար Միշային պարտք չէ, ինչը նա հաստատել է, դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Էդգար Մարտիրոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Հրազդան քաղաքի Զ.Անդրանիկի 106 հասցեում զբաղվում է անվադողերի և մարտկոցների վաճառքով։ 2015 թվականի հունիս ամսից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել և մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն։ Սկզբնական շրջանում համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով դիմել է իրեն հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարելու առաջարկով։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան իր աշխատած ժամանակահատվածում մատակարարել ընդհանուր առմամբ 393.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> ֆիրմայի մարտկոցներ, որոնց համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Վաճառված մարտկոցների գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, բացի այդ մեկ մարտկոց Միշան եկել տարել է, ասել որ դրա փոխարեն այլ մարկոց կբերի, սակայն չի բերել։ 2016 թվականի հունվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի մոտ 300.000 դրամի, բացի այդ էլ ապրանք ունի վաճառած մոտ 50.000 դրամի, որի գումարը կփոխանցի մոտ ժամանկներում, ու այդպես էլ արել է։ Նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 5, գ.թ. 84-86
Վկա Խաչատուր Գասպարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան 46/5 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2015 թվականից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով մինչ այդ իրենց խանութից ավտոպահեստամասեր է ձեռք բերել, իսկ հետագայում հայտնել, թե որտեղ է աշխատում, առաջարկել է հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանավորվածության համաձայն ընկերությունն ի դեմս Միշայի, իրեն մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ` 10 հատ, 450.000 դրամի, որից վաճառվել է 2-ը, որոնց գումարն առձեռն տվել է Միշային` 90.000 դրամ։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից անձինք, ովքեր հարցրել են` Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, ցույց է տվել այն, հայտնել է, որ գումար պարտք չէ, վաճառած ապրանքի գումարը տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, բացի այդ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Հարություն Մենեջյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 31/19 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցելով ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի հետ 2014 թվականի կեսերից։ Միշան եկել է խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր ու առաջարկել հետվճարայաին կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Միշան իր աշխատած ժամանակահատվածում, պայմանվորվածության համաձայն, մատակարարել է ընդհանուր առմամբ 713.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր և վաճառված ապրանքների գումարներն առձեռն պարբերաբար տվել է Միշային, որպեսզի այն փոխանցի իրենց ընկերության հաշվեհամարին։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից անձինք, հարցրել իր մոտ Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, ցույց է տվել, որի արժեքը կազմել է 181.000 դրամ, բացի այդ ասել է, որ ապրանք ունի ապառիկ վաճառած, որի գումարը դեռևս չեն տվել ու այն ընդհանուր կազմել է 169.000 դրամ, խոստացել է այդ պարտքը մարել։ Նրանց ասել է, որ մնացած վաճառված ապրանքների գումարներն առձեռն տվել է Միշային, որպեսզի այն փոխանցի ընկերության հաշվեհամարին, ինչը Միշան հաստատել է, և նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 5, գ.թ. 115-118
Վկա Հովհաննես Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիրի մարզի Սարդարապատ գյուղի Սարդարապատ 8 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2015 թվականի գարնանը <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով դիմել է իրեն և առաջարկել հետվճարային կարգով մատկարարել մարտկոցներ։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան բերել է <<Սպուտնիկ>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ` մոտ 160.000 դրամի, որից 3 հատ վաճառել է, իսկ 2 հատ մնացել է: Մարտկոցների համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, վճարումները կատարել է կանխիկ, գումարը տվել է Միշային` մարտկոցները վաճառելուց հետո` առձեռն: 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակրարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ ապրանք ունի մնացած, սակայն գումար պարտք չէ, ամբողջ գումարները տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, դրա վերաբերյալ կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Նրանք մնացորդ ապրանքը վերցրել են ու տարել։
Վկա Հրայր Գրիգորյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիր քաղաքի Չարենցի 61 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ համագործակցությունն սկսվել է դեռ 2014 թվականի կեսերից։ Մինչև 2016 թվականի հունվար համագործակցել է մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է խանութ, առաջարկել է հետվճարային կարգով տարբեր հզորության մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան պարբերաբար առաքել է <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի տարբեր հզորության մարտկոցներ։ Վաճառված մարտկոցների գումարները կամ փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին` ընդհանուր մոտ 200 հազար դրամ, իսկ մյուս գումարներն առձեռն տվել է Միշային ու նա իր մոտ տետրում ստորագրել է իր կողմից կանխիկ ստացած գումարների համար։ Ընդհանուր առմամբ Միշան առաքել է մոտ 2,4 միլիոն դրամի մարտկոց, որից վաճառել է ընդհանուր առմամբ 1,3 միլիոն դրամի։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ եկել են ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` իր մոտ Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի` 396.000 դրամի, գումար էլ նրան պարտք է` 92.000 դրամ, իսկ մնացած վաճառված ապրանքների գումարներն էլ կամ փոխանցել է կամ առձեռն տվել Միշային։ Միշան իր ասածները հաստատել է, որից հետո կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 7, գ.թ. 154-156
Վկա Հրանտ Գյուլխասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է Էջմիածին քաղաքի Տերյան 1 հասցեում գործող անհատ ձեռնարկատեր Տիգրան Գյուլխասյանի ավտոտեխսպասրկման կետում գտնվող ավտոպահեստամասերի խանութում` որպես վաճառող։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել են ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ում հետ համագործակցության հարցերով զբաղվել է ինքը։ Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ և անվադողեր վաճառելու առաջարկով եկել է խանութ: Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2015 թվականի վերջերը: Պայմանավորվածության համաձայն Միշան մատակարարել ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ, ինչպես նաև <<Հանկուկ>>, <<Գուդրիդ>>, <<Անտառես>>, <<Վեստլաք>> և այլ տեսակի անվադողեր և անվահեծեր: Ընդհանուր առմամբ Միշան մատակարարել է մոտ 4.200.000 դրամի ապրանքներ, որից մոտ 3 միլիոն գումարը վճարել են ընկերությանը փոխանցումով, մոտ 700.000 դրամ էլ Միշային տվել է առձեռն։ 2016 թվականի հունվարին Միշայի հետ եկել են ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատկարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ ապրանք ունի մնացորդ 500.000 դրամի, գումար էլ պարտք չէ, ամբողջ վաճառված ապրանքների գումարները կամ տվել է Միշային առձեռն, կամ էլ վճարել են փոխանցումով, ինչը Միշան հաստատել է, որից հետո կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Ղազար Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է որպես վաճառող ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող հոր` անհատ ձեռնարկատեր Զոհրաբ Մարգարյանի Աշտարակ քաղաքի Ա.Մանուկյան 7 հասցեում գտնվող խանութում։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել և մինչ օրս էլ իրականցնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն, սկզբից համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով 2014 թվականի սեպտեմբերին եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերություն մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ 2014 թվականի նոյեմբերին Միշան իր խանութ է մատակարարել ընդհանուր առամամբ 1.762.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Ընդհանուր առմամբ նրա բերած ապրանքներից վաճառել է մոտ 800.000 դրամի և այդ գումարը հիմնականում փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, իսկ մոտ 200.000 դրամը առձեռն տվել է Միշային։ Հետագայում ապրանքը չի վաճարվել, բացի այդ ապրանքի պահպանության ժամկետներն անցնելիս են եղել, այդ պատճառով Միշային ասել է, որ մնացած ապրանքը տանի իր մոտից։ 2015 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին, նա ապրանքը տարել է, սակայն 117.000 դրամի թողել է, դրանք ռուսական արտադրության մարտկոցներն են եղել, ասել է` թող մնա, կարող է վաճառվի։ 2016 թվականի փետվրարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, ովքեր հարցրել են` Միշայից մնացած ապրանք ունի իր մոտ, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի, ցույց է տվել դրանք, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 117.000 դրամ, բացի այդ էլ 8.500 դրամ գումար է պարտք, որը պարտավորվել է վճարել, ու հետագայում այդպես էլ արել է։ Միշան այդ հանգամանքը հաստատել է, և դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Հատոր 5, գ.թ. 254-257
Վկա Մանուկ Միրիջանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<ՄՌՄ Մոթորս>> ՍՊ ընկերությունը զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով Երևան քաղաքի Արտաշիսյան 2/1 հասցեում։ Ընկերության հիմնադիրը և տնօրենն է հանդիսանում հայրը` Ռաֆայել Միրիջանյանը, սակայն ընկերության ամբողջ գործունեությունը կարգավորում է ինքը։ <<Ֆլեշ Մոթորս>> ՍՊ ընկերության հետ 2014 թվականից մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն, նրանք իրենց մատակարարում են մարտկոցներ։ Մատակարարման համար պայմանավորվածություն է ձեռք բերել ընկերության ղեկավարության հետ, ապրանքները նրանցից ստացել է հաշիվ-ապրանքագրերով, ապրանքի դիմաց էլ բոլոր վճարումները կատարել է փոխանցումով, կանխիկ գումար որևէ մեկին, այդ թվում` նաև մենեջերին չի տվել։ Մինչև 2015 թվականի վերջերը <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>>, <<Բեռգա>> ֆիրմայի մարտկոցներ իրեն մատկարարել է մենեջեր Միշա Վարդանյանը, որի հետ անմիջական շփում չի ունեցել, քանի որ ապրանքները բերել է առաքիչը, սակայն Միշան ուղղակի ընկերության կողմից կցված է եղել իր խանութին` որպես մենեջեր։ Մինչ նշված ժամանակահատվածը ընկերությունից մատակարարել են 1.367.000 դրամի ապրանքներ, որոնք վաճառելուց հետո գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ միասին ընկերությունից եկել են և ստուգել ապրանքի մնացորդը, որն այն ժամանակ 388.000 դրամի է եղել, բացի այդ էլ 490.000 դրամ իրենց վաճառված ապրանքի գումար է պարտք եղել։ Այդ ժամանակ պարզվել է նաև, որ հաշիվ-ապրանքագրերը դուրս գրելու ժամանակ ավելացված արժեքի հարկը երկու անգամ են հաշվել, ինչի արդյունքում 130.000 դրամ ավել է հաշվարկվել և այդ գումարի դիմաց պետք է մարտկոցներ տային, այդ եղանակով կատարվեր հաշվանցում, սակայն չեն արել։ Բացի այդ մեկ մարտկոց խոտանված է եղել, պետք է բերեին փոխեին, բայց չեն բերել և ընդհանուր առաջացել է 159.000 դրամի տարբերություն և Միշան ասել է, որ դա իր վրա գրանցեն որպես պարտք։
Վկա Ռոբերտ Կարապետյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2005 թվականից մինչև 2015 թվականը հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Ստեփանակերտ քաղաքի Կամո 26 հասցեում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր և առաջարկել հետվճարային կարգով մատակարարել ավոտպահեստամասեր։ Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի վերջերից մինչև 2015 թվականի մայիս-հունիս ամիսները: Պայմանվորվածության համաձայն ընկերությունն ի դեմս Միշայի տարբեր ժամանակներում մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> և <<Բերգա>> տեսակի մարտկոցներ, բացի այդ նաև տարբեր չափսերի և տարբեր տեսակների անվադողեր: Վաճառված ապրանքի գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, Միշային առձեռն գումարներ չի տվել: Միշան ընդհանուր առմամբ մատակարարել է 16.806.000 ՀՀ դրամի պահեստամասեր, որից վաճառել և ընկերությանը պարբերաբար փոխանցել է ընդհանուր 7.428.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած ապրանքը ետ է վերադարձել ընկերությանը, քանի որ նրանք չեն համաձայնվել շարունակել համագործակցությունը։ Երբ ապրանքները ետ է ուղարկել, Միշան զանգել է ու ասել, որ 4 անվադող պակաս է` 314.000 դրամի, սակայն նրան հիշեցրել է, որ նա դրանք ներառել էր հաշիվ-ապրանքագրում, սակայն չէր ուղարկել, խոստացել էր հետագայում ուղարկել։ 2016 թվականի հունիսին <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությունից եկել են խանութ, հարցրել` ապրանք ունի մնացած, թե` ոչ, ինքն ասել է, որ ամբողջ մնացորդը ետ է ուղարկել, գումար էլ պարտք չէ, քանի որ վաճառված ապրանքների գումարներն ամբողջությամբ փոխանցել է։ Նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ, որում նշել են, որ պարտք ու պահանջ միմյանց նկատմամբ չունեն։
Վկա Ռոբերտ Սարգսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականից մինչև 2016 թվականի փետրվար ամիսը հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Վանաձոր քաղաքի Պրոմեթևս տնակային ավանում գտնվող ավտոտեխսպասրակման կետում զբաղվել է ավտոմեքենաների տեխսպասարկմամբ և ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ Ընկերություններից միայն համագործակցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ, մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով։ Նրա հետ ծանոթացել է պատահական` 2014 թվականի վերջերին, երբ նա եկած է եղել իրենց տեխսպասարկման կետ, նորոգել է ավոտմեքենան։ Նա ասել է, որ հանդիսանում է ընկերության մենեջերը և տեսնելով, որ տեխսապասարկման կետում խանութ էլ ունեն, առաջարկել հետվճարային կարգով տարբեր ավտոպահեստամասեր մատակարարել։ Դրանից հետո, պայմանվորվածության համաձայն` նա մատակարարել է տարբեր չափսերի անվադողեր և տարբեր հզորության մարտկոցներ <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի, ընդհանուր առմամբ 2.875.000 դրամի, որից վաճառել է 275.000 դրամի ապրանք և այդ գումարի մի մասն առձեռն է տվել Միշային, իսկ մի մասն էլ երթոիւղային տաքսու միջոցով ուղարկել է նրան։ Դրանից հետո, արդեն 2015 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին բացակայել է հանրապետությունից և այդ ժամանակ իրեն է զանգահարել աշխատողը և ասել, որ Միշան եկել է, հարցնում է, թե ոնց անեն ապրանքների հետ կապված, այն չի վաճառվում։ Ինքն ասել է, որ չի վաճառվում, թող տանի ու նա ամբողջ մնացորդ ապրանքը հավաքել ու տարել է, որը 2.600.000 դրամի է եղել։
Հատոր 7, գ.թ. 201-204
Վկա Ռուստամ Մովսիսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ մինչև 2016 թվականի հունվար հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Չարենցավան քաղաքի Քոչարի 16 հասցեում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոթորս>> ՍՊ ընկերության հետ 2015 թվականի ընթացքում իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, նրանք իրեն հետվաճրային կարգով մատակարարել են տարբեր ավտոպահեստամասեր` մարկոտկոցներ, անվադողեր և այլ պահեստամասեր։ Մատակարարման համար պայմանավորվածություն է ձեռք բերել ընկերության ղեկավարության հետ, ապրանքները նրանցից ստացել է հաշիվ-ապրանքագրերով, եղել է նաև` առանց հաշիվ-ապրանքագրերի, որոնց դիմաց էլ վճարումները կատարել է փոխանցումով, կանխիկ գումարներն էլ տվել է մենեջերին` Միշա Վարդանյանին առձեռն, նա եկել է և տարել խանութից, սակայն կոնկրետ որ օրը որքան գումար չի հիշում։ Ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի հետ անմիջական շփումը եղել է այն, որ նա եկել է գումարը տանելու, իսկ ապրանքները բերել է առաքիչը, կամ ինքն է տարել իր մեքենայով ընկերության պահեստից։ Միշային իրեն ներկայացրել են ընկերության կողմից որպես իր խանութին կցված մենեջեր։ Ընդհանուր առմամբ ընկերությունից մատակարարել են 1.907.000 դրամի ապրանքներ հաշիվ-ապրանքագրերով, որոնք վաճառելուց հետո գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, բացի այդ նաև մոտ 600.000 դրամի ապրանք առաքվել է առանց հաշիվ ապրանքների, որոնց գումարը առձեռն տվել է Միշային ու քանի որ խանութը փակելիս է եղել, մեկ հատ մարտկոց է մնացած եղել` 40.000 դրամ արժողությամբ, որը Միշան եկել ու տարել է։
Հատոր 7, գ.թ. 167-170
Վկա Սամվել Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Չարենցավան քաղաքի Շահումյան 17 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացննելիս սկզբում համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերություն մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանավորվածության համաձայն` 2014 թվականից սկսած Միշան իր խանութ է մատակարարել ընդհանուր առամամբ 2.380.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց համար հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, իսկ վաճառված ապրանքների գումարները պարբերաբար տվել է առձեռն Միշային: 2016 թվականի փետրվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, ովքեր հարցրել են` Միշայի կողմից մատկարարված ապրանքի մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի` 392.000 դրամի, բացի այդ, ունի վաճառած 383.000 դրամի ապրանք, որը դեռ չի տվել, իսկ դրանից բացի, ինչ վաճառել է, գումարները տվել է Միշային։ Միշան այդ հանգամանքը հաստատել է, կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Սուրեն Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աշտարակ քաղաքի Տիգրան Մեծի 66/1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2014 թվականից մինչև օրս <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն, սկսզբնական շրջանում համագործակցել է մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ և առաջարկել հետվճարային կարգով տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ մատկարարել: Պայմանվորվածության համաձայն Միշան իրեն ընդհանուր առմամբ մատակարարել է 1.941.000 դրամի մարտկոցներ, որոնց վաճառքից առաջացած գումարն առձեռն տվել է Միշային։ 2016 թվականի փետրվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` իր մոտ Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց հայտնել է, որ մնացորդ ունի 280.000 դրամի, բացի այդ էլ 220.000 դրամ գումար է պարտք, որը խոստացել է մարել, իսկ դրանից բացի, բոլոր վաճառած ապրանքների գումարներն առձեռն տվել է Միշային։ Միշան նշված հանգամանքը հաստատել է, կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Վալերի Բալյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Դիլիջան քաղաքի Կալինինի 60 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով և աշխատանքում իրեն օգնում է նաև հայրը` Լավրենտ Բալյանը։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն 2015 թվականից, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշայի միջոցով, ում հետ պայմանավորվածությունը ձեռք է բերել հայրը։ Միշան եկել է իրենց խանութ և հետվճարային կարգով տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի մարտկոցներ մատկարարելու առաջարկ արել։ Պայմանավորվածության համաձայն նա ընդհանուր առմամբ մոտ 2 միլիոն դրամի մարտկոց է մատակարարել, որոնց դիմաց մի մասի համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր, մի մասի համար` ոչ։ Մարտկոցները վաճառել են և գումարը փուլերով առձեռն տվել են Միշային, որից հետո նա նորից մարտկոց է բերել։ Մեկ անգամ էլ Միշայի ասելով 106.000 դրամի փոխանցում կատարել են ընկերության հաշվեհամարին։ 2016 թվականի սկզբներին ընկերությունից երկու անձինք են եկել իրենց խանութ և հարցրել` Միշայից մնացած ապրանք ունեն, թե` ոչ, նրան գումար պարտք են, թե` ոչ։ Իրենք ասել են, որ մանցորդ ունեն` 651.500 դրամի, գումար էլ` 115.500 դրամ պարտք են։ Այդ ժամանակ Միշան ասել է, որ ինքը ՌԴ է գնում ու նրա փոխարեն այլ մենեջեր է աշխատելու, դրա համար են եկել, որ գույքագրում անեն։ Այդ ժամանակ 115.500 դրամ գումար պարտքն առձեռն տվել են, ինչի կապակցությամբ էլ փոխադարձ հաշվարկի ակտ է կազմվել։
Վկա Վահե Մելիքսեթյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընկերությունը Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար 44/2 հասցեում զբաղվում է անվադողերի և անվահեծերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն մոտավորապես 2012 թվականից սկսած մինչև 2015 թվականի կեսերը։ Համագործակցության համար պայմանավորվածությունը ձեռք է բերել ընկերության ղեկավարության հետ, սակայն իրեն կցված է եղել մենեջեր, սկզբում մեկ այլ տղա, իսկ հետո` Միշա Վարդանյանը։ Ընդհանուր առմամբ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից հաշիվ-ապրանքագրերով իրեն մատակարարվել է մոտ 18 միլոին դրամի տարբեր չափսի և տեսակի անվադողեր ու, պայմանավորվածության համաձայն` վաճառելուց անմիջապես հետո գումարը փոխանցել է նրանց հաշվեհամարին։ Մեկ անգամ ընդհամենը եղել է դեպք, որ երբ ապրանքը բերել են, հենց այդ ժամանակ այն տեղում վաճառվել է ու գումարն առձեռն տվել է մենեջեր Միշային, որպեսզի նա այն մուտքագրի իր անունից ընկերության հաշվեկշիռ կամ փոխանցում կատարի։ Դա մոտ 80.000 դրամ է եղել, սակայն երբ է դա կոնկրետ եղել, չի հիշում։ Միշան ինքն է ասել, որ գումարը մուտք կանի, այդ պատճառով էլ այն առձեռն տվել է նրան, սակայն տեղյակ չէ` նա գումարը մուտք է արել, թե` ոչ, քանի որ այդ կապակցությամբ ընկերությունից իրեն չեն անհանգստացրել։
Հատոր 5, գ.թ. 65-67
Վկա Վահե Սուքիասյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է <<ԳԱԳ Մոթորս>> ՍՊ ընկերությունում` որպես վաճառող։ Ընկերությունը Երևան քաղաքի Գ.Չաուշի 10/5 հասցեում ունի խանութ և զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ Ընկերության հիմնադիրը և տնօրենն է հանդիսանում եղբայրը` Գագիկ Սուքիասյանը։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն` ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իրենց խանութ ու առաջրակել հետվճարային կարգով <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ մատակարարել։ 2015 թվականի սկզբներին պայմանավորվածությունից հետո Միշան բերել է ընդհանուր մոտ 1.400.000 դրամի մարտկոց, որից մոտ 210.000 դրամի վաճառել են և այդ գումարն առձեռն տվել Միշային, փոխանցում չեն կատարել։ Համագործակցությունը տևել է մոտ մեկ ամիս, քանի որ Միշայի առաջարկած գները բարձր են եղել, նշված ապրանքատեսակները շուկայում ավելի էժան են եղել, ուստի նրան ասել է, որ գա ապրանքը ետ տանի, ու նա այդպես էլ արել է։
Հատոր 5 գ.թ. 1-3
Վկա Վարդգես Գաբրիելյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող անհատ ձեռնարկատեր Կարապետ Ռեզյանի` Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցում գտվող տոնավաճառի հարևանությամբ գործող խանութում` որպես վաճառող։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն, որով զբաղվել է կոնկրետ ինքը, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով 2014 թվականի աշնանից մինչև 2016 թվականի փետրվար։ Միշան եկել է խանութ և առաջարկել հետվճարային կարգով մատակարարել տարբեր հզորության <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ։ Պայմանավորվածության համաձայն Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով տարբեր ժամանակ խանութ է առաքել մարտկոցներ, որոնք վաճառել է և գումարի մի մասը փոխանցումով, մի մասն էլ կանխիկ` առձեռն տվել է Միշային` մոտ 800.000 դրամի չափով: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է, սակայն եղել են նաև դեպքեր, որ առանց հաշիվ-ապրանքագրերի է բերել: Միշայից ընդհանուր առմամբ վերցրել է մոտ 2 միլիոն դրամի մարտկոց, եղել են նաև դեպքեր, որ մարտկոցներից խոտան է եղել, որը ետ է վերադարձրել և փոխարենը նորը վերցրել։ 2016 թվականի փետրավարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի կողմից մատկարարված մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի մոտ 700.000 դրամի և 219.000 դրամ գումար էլ պարտք է։ Այդ ժամանակ 100.000 դրամ պարտք գումարից վճարել է, ասել, որ այլ գումար պարտք չէ, ամբողջ գումարները կամ փոխանցել է, կամ էլ տվել է Միշային առձեռն, ինչը նա հաստատել է և նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։
Վկա Տիգրան Բրսոյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Ջավախք>> արտադրական կոոպերատիվը Հրազդան քաղաքի Միկրոշրջան թաղամասի 4-րդ փողոցի 1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով 2014 թվականի վերջերին եկել է իրենց խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Ինքը չի համաձայնվել, քանի որ նա <<Սպուտնիկ>> տեսակի մարտկոցներ է առաջարկել, որոնցից ինքը նախկինում վաճառել է և դրանց մեջ խոտանը շատ է լինում, դրանից բացի, նրա առաջարկած արժեքը ձեռնտու չի եղել։ Դրանից հետո նա մի քանի անգամ էլ է եկել, կրկին առաջարկել, ասելով, որ արժեքն իջել է և դա արդեն 2015 թվականի վերջերին է եղել։ Այդ ժամանակ Միշան առաջարկել է նաև <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի մարտկոցներ ևս, սակայն դրանց արժեքը բարձր է եղել, Միշան ասել է, որ եթե չվաճառվի, ետ կտանի և ինքը համաձայնվել է։ Նա իր խանութ է մատակարարել <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի տարբեր հզորության մարտկոցներ, ընդհանուր 684.000 դրամի, որոնք վաճառել է և գումարը պարբերաբար փոխանցել ընկերության հաշվեհամարին։ Մատակարարված ապրանքների համար նա տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Ընդհանուր առմամբ վաճառված ապրանքներից մինչև 2016 թվականի հունվար փոխանցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը 177.500 դրամ, իսկ Միշային առձեռն գումարներ չի տվել։ Ապրանքները բերելուց հետո, մոտ մեկ ամիս անց, Միշային ասել է, որ <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի մարտկոցները ետ տանի, քանի որ դրանք չեն վաճառվել: Նա ընկերության մեքենայով եկել է և մնացած ապրանքը ետ տարել։ 2016 թվականի հունվար ամսին ընկերությունից Միշայի հետ անձինք են եկել իր խանութ, հարցրել` Միշայից մնացած ապրանք ունի, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ ունի և նրանց ցույց է տվել մնացորդ ապրանքը, որը 93.000 դրամի է եղել, բացի այդ էլ 42.500 դրամ պարտք ունի, որը պարտավորվել է սեղմ ժամկետում փոխանցել, ու այդպես էլ արել է։ Նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ, իսկ հետագայում վաճառել է նաև իր մոտ առկա 93.000 դրամի ապրանքը և գումարը փոխանցել ընկերությանը։
Վկա Տիգրան Գևորգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աբովյան քաղաքի Հանրապետության 1/80/1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով։ 2014 թվականի ամռանը Միշան եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես նշված ընկերության մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ, անվադողեր և ընթացային մասեր մատակարարել։ Պայմանավորվածության համաձայն` Միշան իր աշխատած ժամանակահատվածում մատակարարել է ընդհանուր առմամբ 2.309.850 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր պահեստամասեր, որոնց ձեռքբերման համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Վաճառված ապրանքների գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, Միշային առձեռն գումարներ չի տվել: Մեկ անգամ Միշան բերել է հաշիվ-ապրանքագրով 10 հատ արգելակման կոճղակ, սակայն փաստացի բերած է եղել 9 հատ, խոստացել, որ այդ մեկն էլ կբերի, սակայն այդպես էլ չի բերել։ 2016 թվականի փետրվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, որոնք հարցրել են` Միշայից մնացած ապրանք ունի, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի` 1.414.850 դրամ ընդհանուր արժողությամբ, ցույց է տվել դրանք և կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Միշան նրանց ներկայությամբ հաստատել է, որ մեկ հատ արգելակման կոճկակ պակաս է բերել, որի արժեքը 10.000 դրամ է կազմել։
Վկա Տիգրան Ջիլավյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015 թվականի փետրվարին հիմնադրել է <<Քառբատ>> ՍՊ ընկերությունը և մոտ 2-3 ամիս Երևան քաղաքի Ֆուչիկի 48/3 հասցեում զբաղվել անվադողերի և մարտկոցների վաճառքով, այնուհետև ընկերության գործունեությունը կասեցրել է։ Գործունեության ընթացքում <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, նրանք իրեն մատակարարել են մարտկոցներ և անվադողեր։ Իրեն դիմել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանը, ով առաջարկել է հետվճարային կարգով մատակարարել մարտկոցները և, պայմանավորվածության համաձայն` Միշան իր խանութ է առաքել տարբեր հզորության մարտկոցներ, ինչպես նաև անվադողեր, ընդհանուր 516.000 դրամի, որից վաճառել է 200.000 դրամի ապրանք, իսկ մնացած 316.000 դրամի ապրանքները Միշան եկել ետ է տարել, քանի որ ինքը դադարեցրել է գործունեությունը։ Նշված 200.000 դրամը փոխանցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հաշվեհամարին, առձեռն Միշային գումար չի տվել։
Հատոր 5, գ.թ. 59-61
Վկա Ալեքսան Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիրի մարզի Ջրարբի գյուղի Մեծարենցի փողոցում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն 2014 թվականին, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես նշված ընկերության մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Իրենց պայմանվորվածության համաձայն Միշան մատակարարել է 320.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց ձեռքբերման համար հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել։ Ընդհանուր նրա բերած մարտկոցներից վաճառվել է 2 հատ <<Սպուտնիկ>> տեսակի, 40.000 դրամի ու այդ գումարն անձամբ տվել է Միշային առձեռն։ Քանի որ նրա մատակարարած ապրանքի որակը լավը չի եղել, ինքը Միշային ասել է, որ մնացած ապրանքը ետ տանի ու էլ ապրանք չբերի։ Միշան մնացած ապրանքները եկել ետ է տարել ու այդպիսով իրենց համագործակցությունը վերջացել է։
Վկա Հովսեփ Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Նար-Դոս 77/5 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ Մոտ երկու տարի առաջ իր խանութ է եկել Միշա անունով մի տղա ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել, և պայմանվորվածության համաձայն` իր խանութ է բերել տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցները մոտ երկու ամիս իր խանութում մնալուց հետո չեն վաճառվել, ու ինքը Միշային ասել է, որ գա տանի, ու նա այդպես էլ արել է։ Միշան իրեն ներկայացրել է, որ այդ մարտկոցներն իրենն են, նա չի ասել, որ ինքը <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջերն է։
Հատոր 5, գ.թ. 56-58
Վկա` Մելիք Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015 թվականի կեսերին մայրը` Անուշ Էմիլի Սիրեկանյանը գրանցվել է որպես անհատ ձեռնարկատեր, սակայն նա որևէ անմիջական մասնակցություն չի ունեցել գործունեությանը, այն փաստացի իրականացրել է ինքը` Հրազդան քաղաքի իրենց շենքի հարևանությամբ գտնվող իրենց կրպակում։ Հորեղբոր տղայի` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի հետ զրույցի ընթացքում, նա առաջարկել է նրանց ընկերությունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել, որպեսզի ինքը դրանք վաճառի։ 2015 թվականի հոկտեմբեր ամսին Միշան ընկերության ավտոմեքենայով առաքել է տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի 1.429.500 դրամ ընդհանուր արժողությամբ մարտկոցներ, սակայն այդ մարտկոցներից ոչ մի հատ չի վաճառվել, անգամ հարցնողներ էլ չեն եղել։ Մարտկոցներն իր մոտ մնացել են մոտ մեկ ամիս ու քանի որ չեն վաճառվել, Միշային ասել է, որ ետ տանի դրանք ու Միշան դրանք տարել է։
Հատոր 8, գ.թ. 1-3
Ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև.
<<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից առգրավված, Միշա Վարդանյանի հետ համագործակցած տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ դուրս գրված հաշվապահական փաստաթղթերի` պարտքերի մարումների վերաբերյալ ցուցակի, հավելվածների, նրանց անվամբ դուրս գրված հաշիվ-ապրանքագրերի, տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ դրամարկղի մուտքի օրդերների և բանկի քաղվածքների, տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ստացված ավտոպահեստամասերի նախնական հայտերի, Կոնստանտին Կոստանյանի կողմից հիմնադրված ընկերություներին առնչված հաշվապահական փաստաղթղերի` դուրս գրված հարկային հաշիվների, կատարված վաճառքների վերաբերյալ գույքագրման տեղեկանքի զննության արձանագրությամբ։
Հատոր 8 գ.թ. 66-68
Որպես այլ փաստաթղթեր ապացույց ճանաչված` <<Գրանդ Լոջիստիկ>>, <<Մ-Մայնինգ Քոմպանի>>, <<Նյու Էյջ>>, <<Ալ-Մաքսա>>, <<Բիտեք>>, <<Գրիգշին>>, <<Հակոբյանշին>>, <<Հազարաշեն-1>>, <<Նորաճ Քոնսթաքշն>>, <<Նոռկո>>, <<Արմոտրանս>>, <<Վոլֆ Գրուպ>>, <<Մոնշին>>, <<Սլավքառ>>, <<Էմ Գրուպ>> և <<Հակշինմոնտաժ>> ՍՊ ընկերությունների ռեգսիտրային գործերով, Միշա Վարդանյանի հետ համագործակացած տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ դուրս գրված հաշվապահական փաստաթղթերով` պարքերի մարումների վերաբերյալ ցուցակով և հավելվածներով, նրանց անվամբ դուրս գրված հաշիվ-ապրանքագրերով, տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ դրամարկղի մուտքի օրդերներով և բանկի քաղվածքներով, տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ստացված ավտոպահեստամասերի նախնական հայտերով, Կոնստանտին Կոստանյանի կողմից հիմնադրված շինծու ընկերություներին առնչված հաշվապահական փաստաղթղերը` դուրս գրված հարկային հաշիվները, կատարված վաճառքների վերաբերյալ գույքագրման տեղեկանքը, Միշա Վարդանյանի և <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014թ. կնքված աշխատանքային և 16.06.2014թ. կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրերի պատճեներով, <<Հույս և Օրենք>> ՍՊ ընկերության կողմից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում կատարած հաշվապահական-մասնագիտական ստուգման ակտով, <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության աշխատակիցների կողմից 2016 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին Միշա Վարդանյանի մասնակցությամբ իրականացված վերջինիս գործընկերների ստուգման փոխադարձ հաշվարկների ակտերով, Կոնստանտին Կոստանյանի և <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 31.05.2013թ. կնքված աշխատանքային և 01.06.2013թ. կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրերի պատճեներով:
Հատոր 8 գ.թ. 99-102
Դատահաշվապահական փորձագետի թիվ 30211609 եզրակացության համաձայն` ելնելով փորձաքննությանը տրամադրված թիվ 69104016 քրեական գործում առկա փաստական և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ու գնորդ ընկերությունների անալիտիկ ու սինթետիկ հաշվառման փաստաթղթերում արտացոլված տվյալներից, <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կողմից 2014-2015թթ. ընթացքում Կոնստանտին Ասլանի Կոստանյանի կողմից տարբեր անձանց անուններով հիմնադրած ընկերություններին մատակարարված ավտոպահեստամասերի դիմաց չվճարված գումարների և դրա հետևանքով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը պատճառված վնասի չափը կազմում է 65.617.500 դրամ:
Փորձաքննությանը տրամադրված թիվ 69104016 քրեական գործի նյութերում առկա փաստական և ընկերության ստուգվող ժամանակաշրջանի ու մասնագիտական ստուգմանն առաջադրված հարցերին վերաբերող անալիտիկ և սինթետիկ հաշվառման փաստաթղթերում արտացոլված տվյալներից, Միշա Վարդանյանի կողմից, 2014-2015թթ. ընթացքում ՀՀ տարածքում գործող տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացված ավտոպահեստամասերի դիմաց ստացված, սակայն մատակարար, այսինքն <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության դրամարկղ և հաշվարկային հաշիվ չմուտքագրված գումարի չափը կազմում է` 46.794.452 դրամ, որով և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը պատճառվել է վնաս։
Հատոր 6, գ.թ. 37-164
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի մեղավորությունը` առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե’ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)>>:
Ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի անձը բնութագող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ, ֆիզիկապես վատառողջ է: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նամասնակիորեն հատուցել է հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունըե (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Միշա Վարդանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով` նշված հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի նվազագույն չափով:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Միշա Վարդանյանը 2016 թվականի ապրիլի 28-ից մինչև 2018 թվականի հուլիսի 11-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը:
Դատարանը փաստում է, որ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը, որի կատարումը նույն օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ կետի 5-րդ մասի համաձայն` վերապահված է ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկի պետին:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, դատարանը գտնում է, որ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցման և քաղաքացիական հայցի հարցին, ապա դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Վահագն Թորոսյանի կողմից դիմում է ներկայացվել` քաղաքացիական հայցից հրաժարվելու վերաբերյալ, ուստի դատարանը գտնում է, որ տուժող <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը պետք է վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը քաղաքացիական դատավարության կարգով լուծելու համար:
Անդրադառնալով Միշա Վարդանյանի գույքի վրա դրված կալանք դրված կալանքին, դատարանը փաստում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 232-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Գույքի վրա կալանք դնելը կիրառվում է քաղաքացիական հայցը, գույքի հնարավոր բռնագրավումը, բռնագանձումը և դատական ծախսերն ապահովելու համար>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Գույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերագրվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը:
2. Քաղաքացիական հայցվորի կամ այլ շահագրգիռ անձանց միջնորդությամբ դատարանն իրավունք ունի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում:>>:
Հաշվի առնելով, որ քրեական գործով առկա է քաղաքացիական հայց, ապա դատարանը գտնում է, որ Միշա Վարդանյանի շարժական ու անշարժ գույքի վրա 02.05.2016թ. որոշմամբ դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննության առարկա դարձնելով դատական ծախսերի հարցը, դատարանն արձանագրում է, որ որպես ապացույց մեղադրանքի հիմքում դրված` դատահաշվապահական փորձաքննության համար կատաված ծախսը կազմել է բռնագանձել 100.800 /հարյուր հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Դատական ծախսերը բաղկացած են` /.../
3) մասնագետի, փորձագետի, թարգմանչի վարձատրության գումարներից. /.../>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Սույն օրենսգրքի 168 հոդվածի առաջին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա: /.../>>:
Հաշվի առնելով, որ դատական ծախսերի մասով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 1-ին մասը չի պարտադրում դատապարտյալից դրա բռնագանձումը, ուստի դատարանը գտնում է, որ Միշա Վարդանյանից դատական ծախսեր չպետք է բռնագանձել և դատական ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 367-րդ, 369-374-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Միշա Համլետի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանններով` պատժի ժամկետները հաշվարկելու և պատիժը հաշվակցելու միջոցով, նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օրը և Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 9 /ինն/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օր:
Պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի` 900013298014 դեպոզիտ հաշվին որպես գրավ մուծված 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամը վերադարձնել գրավատուին:
Միշա Համլետի Վարդանյանի անշարժ ու շարժական գույքի վրա 2016 թվականի մայիսի 02-ի որոշմամբ դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահագն Թորոսյանին վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը քաղաքացիական դատավարության կարգով լուծելու համար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0261/01/16
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 29-12-2016 |
|---|---|
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 69104016 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Կոնստանտին Կոստանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014-2015թթ. ընթացքում աշխատելով <Ֆլեշ Մոտորս> ՍՊԸ-ի կոմերցիոն բաժնում որպես կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր և հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, խարդախությամբ ընկերությունից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերով` 65.617.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր տեսակի ավտոպահեստամասեր: |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Միշա Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014-2015թթ. ընթացքում աշխատելով <Ֆլեշ Մոտորս> ՍՊԸ-ի կոմերցիոն բաժնում որպես մեծածախ վաճառքի մենեջեր և հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերով ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամին համարժեք` 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր և 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Կոնստանտին |
| Ազգանուն | Կոստանյան |
| Հայրանուն | Ասլան |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ներկայումս` ՀՀ ԱՆ <Վարդաշեն> ՔԿՀ-ի կալանավոր |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 178 Մաս 3 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Միշա |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հայրանուն | Համլետ |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ներկայումս ՀՀ ԱՆ <Նուբարաշեն> ՔԿՀ-ի կալանավոր |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.5 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 29-12-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 30-12-2016 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 10-01-2017 |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2017թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-01-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կոնստանտին |
| Ազգանուն | Կոստանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Միշա |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Թամարա |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ՀՀ ՓՊ հանրային պաշտպանի գրասենյակ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմինե |
| Ազգանուն | Ֆանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ՀՀ ՓՊ հանրային պաշտպանի գրասենյակ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Թորոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Տուժող Ֆլեշ Մոտորս ՍՊԸ ներկայացուցիչ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործից անջատվել է նոր գործ
| Երբ | 20-03-2017 |
|---|---|
| Քր. օր. հոդված | |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Կոնստանտին |
| Ազգանուն | Կոստանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ներկայումս` ՀՀ ԱՆ <Վարդաշեն> ՔԿՀ-ի կալանավոր |
| Որոշման համառոտ բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0261/01/16 ՈՐՈՇՈՒՄ քրեական գործից մաս անջատելու և առանձին վարույթում քննելու մասին ՙ20՚ մարտի 2017 թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Մ.Սարգսյանի մասնակցությամբ` մեղադրող Ա.Բարսեղյանի պաշտպաններ Լ.Ավետիսյանի Ա.Ֆանյանի Դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կոնստանտին Ասլանի Կոստանյանի /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով/ և Միշա Համլետի Վարդանյանի /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով/, ՊԱՐԶԵՑ 19.01.2017թ. թիվ ԵԱՔԴ/0261/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալ Կ.Կոստանյանի պաշտպանը թիվ ԵԱՔԴ/0261/01/16 քրեական գործից Կ.Կոստանյանի մասն անջատելու և առանձին վարույթում քննելու վերաբերյալ միջնորդություն է ներկայացրել, հաշվի առնելով մեծածավալ գործը, բազմաթիվ վկաների առկայությունը, օրենքով նախատեսված բարենպաստ նորմից օգտվելու անհնարինությունը, ակնկալվող երկարատև դատաքննությունը, Կ.Կոստանյանի իրավունքների սահմանափակումները, ինչպես նաև այն, որ Կ.Կոստանյանի մասով գործն ամբողջ քրեական գործից անջատելը չի կարող անդրադառնալ քրեական գործի վարույթի լրիվության և օբյեկտիվության վրա: Միջնորդության մեջ պաշտպանը նշել է, որ Կ.Կոստանյանը նախաքննության փուլից ամբողջությամբ ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը և զղջացել կատարածի համար, սակայն գործով մյուս մեղադրյալը` Մ.Վարդանյանը չի ընդունել իրեն առաջադրված մեղադրանքը, ինչի պատճառով էլ, հավանաբար, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս մեղադրող դատախազն առարկել է գործի քննության արագացված կարգ կիրառելուն: Սույն գործով Կ.Կոստանյանը պատրաստվում է գործի քննության արագացված կարգ կիրառելու միջնորդությամբ հանդես գալ, սակայն մյուս մեղադրյալն իրեն առաջադրված մեղադրանքը չի ընդունել, ինչը կարևոր նախապայման է արագացված կարգ կիրառելու համար, և միևնույն ժամանակ Կ.Կոստանյանի միջնորդության մերժման հիմք կարող է հանդիսանալ, ինչը նրան կզրկի իր համար բարենպաստ նորմից օգտվելու հնարավորությունից և ստիպված կլինի մասնակցել տևական ժամանակով դատաքննություններին թվով 70-ից ավելի վկաների հարցաքննությանը, որոնց ծանրակշիռ մասը որևէ առնչություն չունի Կ.Կոստանյանին և նրան մեղսագրվող արարքին: Դատական նիստում Կ.Կոստանյանի շահերի պաշտպան Լ.Ավետիսյանը պնդեց միջնորդությունը: Ամբաստանյալ Կ.Կոստանյանը միացավ միջնորդությանը: Ամբաստանյալ Մ.Վարդանյանը և նրա շահերի պաշտպան Ա.Ֆանյանը չառարկեցին միջնորդության դեմ: Մեղադրող Ա.Բարսեղյանը նույնպես չառարկեց միջնորդության դեմ: Ուսումնասիրելով միջնորդությունը և լսելով կողմերին, դատարանը գտնում է, որ միջնորդությունը ենթակա է բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Նախաքննության մարմինը Կոնստանտին Ասլանի Կոստանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա 2014-2015թթ. ընթացքում աշխատելով ՙՖլեշ Մոտորս՚ ՍՊ ընկերության կոմերցիոն բաժնում որպես կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր և հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, խարդախությամբ ընկերությունից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերով` 65.617.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր տեսակի ավտոպահեստամասեր: Այսպես. Կոնստանտին Կոստանյանը ՙՖլեշ Թեգետա Մոտորս՚ ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 31.05.2013 թվականին կնքված աշխատանքային պայմանագրի հիման վրա ընդունվել է աշխատանքի ընկերությունում որպես կոմերցիոն բաժնի կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր և ՙՖլեշ Թեգետա Մոտորս՚ ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 01.06.2013 թվականի կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրի համաձայն հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, այնուհետև աշխատելով նույն պաշտոնում ընկերության իրավահաջորդ ՙՖլեշ Մոտորս՚ ՍՊ ընկերությունում, խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու միասնական դիտավորությամբ, շարունակաբար` 2014-2015թթ. ընթացքում իր և տարբեր անձանց տվյալներով առանց ձեռնարկատիրական գործունեություն ծավալելու մտադրության հիմնադրել է ՙԳրանդ Լոջիստիկ՚, ՙՄ-Մայնինգ Քոմպանի՚, ՙՆյու Էյջ՚, ՙԱլ-Մաքսա՚, ՙԲիտեք՚, ՙՍկորին գրուպ՚, ՙԳրիգշին՚, ՙՀակոբյանշին՚, ՙՀազարաշեն-1՚, ՙՆորաճ Քոնսթաքշն՚, ՙՆոռկո՚, ՙԱրմոտրանս՚, ՙՎոլֆ Գրուպ՚, ՙՄոնշին՚, ՙՍլավքար՚, ՙԷմ Գրուպ՚ և ՙՀակշինմոնտաժ՚ ՍՊ ընկերությունները, բացի այդ տեղեկատվական համակարգերից իմանալով ՙՋեռմաքս ԱՌԱ՚ և ՙՄառլին՚ ՍՊ ընկերությունների տվյալները, խաբեությամբ ընկերությունում նրանց ներկայացրել է որպես գնորդների, որոնց միջոցով իրականացրել է ՙՖլեշ Մոտորս՚ ՍՊ ընկերության ավտոպահեստամասերի ձևական ձեռքբերում` հիշյալ ընկերությունների անվամբ համապատասխան հաշիվ ապրանքագրերի հիման վրա դուրս է գրել առանձնապես խոշոր չափերով` ընդհանուր 65.617.500 ՀՀ դրամ գումար արժողությամբ տարբեր տեսակի ավտոպահեստամասեր` անվադողեր, անվահեծեր, շարժիչի յուղ, զտիչ և մարտկոցներ որոնք խարդախությամբ հափշտակել է: Հափշտակության հանգամանքը քողարկելու նպատակով, Կոնստանտին Կոստանյանը հետագայում մատակարարված ավտոպահեստամասերի հաշիվ ապրանքագրերն իր մոտ գտնվող հիշյալ ընկերությունների իրական կնիքներով հաստատելով և ստորագրելով, ներկայացրել է մատակարարված ապրանքների դիմաց նշված ընկերությունների կողմից վճարման ենթակա գումարը որպես ՙՖլեշ Մոտորս՚ ՍՊ ընկերության հանդեպ ունեցած դեբիտորական պարտք: Հափշտակված ավտոպահեստամասերը Կոնստանտին Կոստանյանը վաճառել է, իսկ վաճառքից ստացված միջոցները տնօրինել իր հայեցողությամբ:՚: Միշա Համլետի Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2014-2015թթ. ընթացքում աշխատելով ՙՖլեշ Մոտորս՚ ՍՊ ընկերության կոմերցիոն բաժնում որպես մեծածախ վաճառքի մենեջեր և հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերով ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամին համարժեք` 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր և 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար: Այսպես. Միշա Վարդանյանը ՙՖլեշ Թեգետա Մոտորս՚ ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականին կնքված աշխատանքային պայմանագրի հիման վրա ընդունվել է աշխատանքի ընկերությունում որպես կոմերցիոն բաժնի մեծածախ վաճառքի մենեջեր և ՙՖլեշ Թեգետա Մոտորս՚ ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականի կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրի համաձայն հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, այնուհետև շարունակելով աշխատել նույն պաշտոնում ընկերության իրավահաջորդ` ՙՖլեշ Մոտորս՚ ՍՊ ընկերությունում, առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելու միասնական դիտավորությամբ, շարունակաբար` 2014-2015թթ. ընթացքում ՙՖլեշ Մոտորս՚ ՍՊ ընկերության կողմից ՀՀ տարածքում ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացրել է ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, անվահեծեր, անտիֆրիզ, որոնց դիմաց ՙՎահե Մելիքսեթյան՚, ՙԱրտաշ Գևորգյան՚, ՙՌեգնում՚ ՍՊ ընկերություններից, ՙՌԱՖ՚ արտադրական կոոպերատիվից, անհատ ձեռնարկատերեր Դավիթ Բոբոխյանից, Բագրատ Մկրտչյանից, Արթուր Մարկոսյանից, Գևորգ Ալեքսանյանից, Գևորգ Բոյախչյանից, Սուրեն Գրիգորյանից, Գարեգին Ասատրյանից, Հրայր Գրիգորյանից, Արսեն Ավետյանից, Հովհաննես Հովհաննիսյանից, Տիգրան Գյուլխասյանից, Արմոնդ Թուրյանից, Կարապետ Ռեզյանից, Խաչատուր Գասպարյանից, Հարություն Մենեջյանից, Արտավազդ Հովհաննիսյանից, Սայադ Սայադյանից, Սամվել Հովհաննիսյանից, Գոռ Հակոբյանից, Արմեն Առաքելյանից, Անդրանիկ Գրիգորյանից, Վալերի Բալյանից, Գագիկ Աղեկյանից, Արթուր Ղազարյանից, Արթուր Գալստյանից, Անանիկ Վարդանյանից, Արտակ Առաքելյանից, Արա Մարտիրոսյանից, Էդուարդ Լևոնյանից, Արմեն Դանիելյանից պարբերաբար կանխիկ ստացել է ընդհանուր 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար ՙՖլեշ Մոտորս՚ ՍՊ ընկերության դրամարկղ կամ բանկային հաշվին մուտքագրելու համար, սակայն իրեն վստահված գումարները չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է: Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում ՙԳԱԳ Մոթորս՚, ՙՔառբատ՚, ՙՄՌՄ Մոթորս՚, ՙԱ.Գ.Շահբազյան՚, ՙՄանաս՚ ՍՊ ընկերություններից, ՙՋավախք՚, ՙՌԱՖ՚ արտադրական կոոպերատիվներից, անհատ ձեռնարկատերեր Ալեքսան Գրիգորյանից, Արմեն Եսայանից, Ստեփան Մանասյանից, Զոհրաբ Մարգարյանից, Էդգար Մարտիրոսյանից, Հովսեփ Մարգարյանից, Արտուր Ոսկանյանից, Արամ Պողոսյանից, Ռոբերտ Սարգսյանից, Ռուստամ Մովսիսյանից, Վահան Նավոյանից, Գրիգոր Ասլանյանից, Կամելա Մարտիրոսյանից, Էդիկ Կարապետյանից, Ռադի Աբրահամյանից, Անուշ Սիրեկանյանից, Արթուր Հակոբյանից, Արթուր Յազչյանից, Աշոտ Գևորգյանից ետ է ստացել նրանց մատակարարված իրեն վստահված ընդհանուր 20.873.152 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, օդի և յուղի զտիչներ, կցորդման կոմլեկտներ, փոկեր, անտիֆրիզ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, սակայն ՙՖլեշ Մոտորս՚ ՍՊ ընկերության պահեստ չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է: Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում անհատ ձեռնարկատերեր Ռոբերտ Կարապետյանի, Տիգրան Գևորգյանի, Աշոտ Գևորգյանի և Ռուբեն Գրիգորյանի անվամբ ՙՖլեշ Մոտորս՚ ՍՊ ընկերությունից ելքագրել ու չի մատակարարել իրեն վստահված ընդհանուր 1.654.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, յուղի և օդի զտիչներ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, որոնք յուրացման եղանակով հափշտակել է: Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով ՙՖլեշ Մոտորս՚ ՍՊ ընկերությունից ստացել է իրեն վստահված ևս 2.321.500 դրամի ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, շարժիչի յուղ, անվահեծեր և յուրացման եղանակով հափշտակել: Այսպիսով. Միշա Վարդանյանը նշված տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացված իրեն վստահված գումարները դրամարկղ կամ բանկային հաշվին չմուքագրելով, ետ ստացած ավտոպահեստամասերը պահեստ չմուտքագրելու, մատակարարելու նպատակով ՙՖլեշ Մոտորս՚ ընկերությունից ապրանքներ ելքագրելու միջոցով յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար և 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` ընկերությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերով` ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամ գույքային վնաս:՚ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ հոդվածի համաձայն` ՙ1. Քննիչի, դատախազի կամ դատարանի կողմից մեկ վարույթում կարող են միացվել մեկ կամ մի քանի հանցագործությունների կատարմանը մասնակցելու մեջ մեղադրվող մի քանի անձանց գործերը կամ մի անձի կողմից կատարված մի քանի հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը: 2. Մեկ կամ մի քանի հանցագործությունների կատարմանը մասնակից անձանց նկատմամբ գործն անջատվում է քննիչի, դատախազի կամ դատարանի որոշմամբ, եթե դա անհրաժեշտ է գործի հանգամանքներից ելնելով և չի կարող անդրադառնալ գործի վարույթի լրիվության և օբյեկտիվության վրա:՚: Դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննության մարմնի կողմից Կոնստանտին Կոստանյանին և Միշա Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքները վերաբերում են միմյանց հետ առնչություն չունեցող, տարբեր անձանց կողմից տարբեր հանցագործությունների կատարմանը: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Կ.Կոստանյանն ընդունել է իրեն մեղսագրվող արարքը և առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, բացի այդ, դատական քննության նախապատրաստական փուլում հայտարարել է, որ ցանկանում է հանդես գալ դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին միջնորդությամբ: Հաշվի առնելով քրեական գործի մեծածավալ լինելը, դատակոչված վկաների մեծ քանակությունը /71 վկա/, դատարանը գտնում է, որ նշված պայմաններում, ելնելով գործը ողջամիտ ժամկետում քննելու անհրաժեշտությունից, պետք է Կ.Կոստանյանի մասով գործն անջատել և այն քննել առանձին վարույթում, որը նաև չի անդրադառնա գործի քննության լրիվության, օբյեկտիվության և բազմակողմանիության վրա: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ, 313-րդ և 379-րդ հոդվածով, դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Կոնստանտին Ասլանի Կոստանյանի /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով/ և Միշա Համլետի Վարդանյանի /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով/ վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0261/01/16 քրեական գործի վարույթից անջատել ամբաստանյալ Կոնստանտին Ասլանի Կոստանյանի մասը և այն քննել առանձին վարույթում: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 21-03-2017 |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-04-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Միշա |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ներկայումս ՀՀ ԱՆ <Նուբարաշեն> ՔԿՀ-ի կալանավոր |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմինե |
| Ազգանուն | Ֆանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ՀՀ ՓՊ հանրային պաշտպանի գրասենյակ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Թորոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Տուժող Ֆլեշ Մոտորս ՍՊԸ ներկայացուցիչ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-07-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-07-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-08-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-09-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-11-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-11-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-01-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2018թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-02-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-03-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-04-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-05-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-06-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-07-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-08-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-09-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-10-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-11-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-11-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-12-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2019թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-01-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | դատավոր Ա.Մկրտչյանի խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-02-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 06-02-2019 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Միշա |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 06-02-2019 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 06-02-2019 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Ոչ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0261/01/16 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ <<06>> փետրվարի 2019 թվական քաղաք Երևան Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Շ.Վանոյանի Ն.Այվազյանի Մ.Սարգսյանի մասնակցությամբ` մեղադրող Ա.Բարսեղյանի պաշտպան Ա.Ֆանյանի Կենտրոն նստավայրում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Միշա Համլետի Վարդանյանի (ծնված 1989 թվականիօգոստոսի 23-ին,, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվող` քաղաք Հրազդան, Միկրոշրջան, 44-րդ շենք, 2-րդ բնակարան), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Գործի դատավարական նախապատմությունը 2016 թվականի ապրիլի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 69104016 քրեական գործը: 2016 թվականի ապրիլի 28-ին Միշա Վարդանյանը բերման է ենթարկվել: 2016 թվականի ապրիլի 29-ին Միշա Վարդանյանը ձերբակալվել է: 2016 թվականի մայիսի 01-ին Միշա Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: 2016 թվականի մայիսի 01-ին Միշա Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը: 2016 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Միշա Վարդանանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ: 2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին թիվ 69104016 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 2018 թվականի հուլիսի 09-ին դատարանի որոշմամբ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել գրավը: 2018 թվականի հուլիսի 11-ին Միշա Վարդանյանն ազատ է արձակվել կալանքից: Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ <<նա 2014-2015թթ. ընթացքում աշխատելով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կոմերցիոն բաժնում որպես մեծածախ վաճառքի մենեջեր և հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերով ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամին համարժեք` 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր և 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար։ Այսպես. Միշա Վարդանյանը <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականին կնքված աշխատանքային պայմանագրի հիման վրա ընդունվել է աշխատանքի ընկերությունում որպես կոմերցիոն բաժնի մեծածախ վաճառքի մենեջեր և <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականի կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրի համաձայն հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, այնուհետև շարունակելով աշխատել նույն պաշտոնում ընկերության իրավահաջորդ` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում, առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելու միասնական դիտավորությամբ, շարունակաբար` 2014-2015թթ. ընթացքում <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կողմից ՀՀ տարածքում ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացրել է ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, անվահեծեր, անտիֆրիզ, որոնց դիմաց <<Վահե Մելիքսեթյան>>, <<Արտաշ Գևորգյան>>, <<Ռեգնում>> ՍՊ ընկերություններից, <<ՌԱՖ>> արտադրական կոոպերատիվից, անհատ ձեռնարկատերեր Դավիթ Բոբոխյանից, Բագրատ Մկրտչյանից, Արթուր Մարկոսյանից, Գևորգ Ալեքսանյանից, Գևորգ Բոյախչյանից, Սուրեն Գրիգորյանից, Գարեգին Ասատրյանից, Հրայր Գրիգորյանից, Արսեն Ավետյանից, Հովհաննես Հովհաննիսյանից, Տիգրան Գյուլխասյանից, Արմոնդ Թուրյանից, Կարապետ Ռեզյանից, Խաչատուր Գասպարյանից, Հարություն Մենեջյանից, Արտավազդ Հովհաննիսյանից, Սայադ Սայադյանից, Սամվել Հովհաննիսյանից, Գոռ Հակոբյանից, Արմեն Առաքելյանից, Անդրանիկ Գրիգորյանից, Վալերի Բալյանից, Գագիկ Աղեկյանից, Արթուր Ղազարյանից, Արթուր Գալստյանից, Անանիկ Վարդանյանից, Արտակ Առաքելյանից, Արա Մարտիրոսյանից, Էդուարդ Լևոնյանից, Արմեն Դանիելյանից պարբերաբար կանխիկ ստացել է ընդհանուր 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության դրամարկղ կամ բանկային հաշվին մուտքագրելու համար, սակայն իրեն վստահված գումարները չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է։ Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում <<ԳԱԳ Մոթորս>>, <<Քառբատ>>, <<ՄՌՄ Մոթորս>>, <<Ա.Գ.Շահբազյան>>, <<Մանաս>> ՍՊ ընկերություններից, <<Ջավախք>>, <<ՌԱՖ>> արտադրական կոոպերատիվներից, անհատ ձեռնարկատերեր Ալեքսան Գրիգորյանից, Արմեն Եսայանից, Ստեփան Մանասյանից, Զոհրաբ Մարգարյանից, Էդգար Մարտիրոսյանից, Հովսեփ Մարգարյանից, Արտուր Ոսկանյանից, Արամ Պողոսյանից, Ռոբերտ Սարգսյանից, Ռուստամ Մովսիսյանից, Վահան Նավոյանից, Գրիգոր Ասլանյանից, Կամելա Մարտիրոսյանից, Էդիկ Կարապետյանից, Ռադի Աբրահամյանից, Անուշ Սիրեկանյանից, Արթուր Հակոբյանից, Արթուր Յազչյանից, Աշոտ Գևորգյանից ետ է ստացել նրանց մատակարարված իրեն վստահված ընդհանուր 20.873.152 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, օդի և յուղի զտիչներ, կցորդման կոմլեկտներ, փոկեր, անտիֆրիզ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, սակայն <<Ֆլեշ Մոտորսե ՍՊ ընկերության պահեստ չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է։ Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում անհատ ձեռնարկատերեր Ռոբերտ Կարապետյանի, Տիգրան Գևորգյանի, Աշոտ Գևորգյանի և Ռուբեն Գրիգորյանի անվամբ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ելքագրել ու չի մատակարարել իրեն վստահված ընդհանուր 1.654.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, յուղի և օդի զտիչներ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, որոնք յուրացման եղանակով հափշտակել է։ Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ստացել է իրեն վստահված ևս 2.321.500 դրամի ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, շարժիչի յուղ, անվահեծեր և յուրացման եղանակով հափշտակել։ Այսպիսով. Միշա Վարդանյանը նշված տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացված իրեն վստահված գումարները դրամարկղ կամ բանկային հաշվին չմուքագրելով, ետ ստացած ավտոպահեստամասերը պահեստ չմուտքագրելու, մատակարարելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությունից ապրանքներ ելքագրելու միջոցով յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար և 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` ընկերությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերով ` ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամ գույքային վնաս։>>: Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց: Նախաքննության փուլում Միշա Վարդանյանը ցուցմունք է տվել, որ իր պարտքը <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը կազմել է 8 միլիոն դրամ, որի դիմաց տվել է իր <<ԲՄՎ>> մակնիշի ավտոմեքենան, որը հաշվել է 6 միլիոն դրամ, իսկ մնացած 2 միլիոն դրամ պարտքը պարտավորվել է մարել։ Ինքը ընկերությունից յուրացման դիտավորությամբ որևէ գումար չի վերցրել, իսկ այդ 2 միլիոն դրամը վերցրել է իր կարիքները հոգալու համար և պարտավորվել է առաջին իսկ եկամտի դեպքում այն մարել։ Հատոր 1 գ.թ. 170-171, 198, 302-303, Հատոր 2 գ.թ. 41, Հատոր 4 գ.թ. 9, Հատոր 7 գ.թ. 136, Հատոր 8 գ.թ. 28 Վկա Նարեկ Բեգլարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականին հիմնադրել է <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունը, որը 2014 թվականից անվափոխվել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերություն, որի միակ մասնակիցը հանդիսանում է ինքը: Ընկերությունը զբաղվում է մարդատար ավտոմեքենաների ավտոպահեստամասերի, անվադողերի և անվահեծերի մեծածախ և մանրածախ վաճառքով, ինչպես նաև մատուցում է ավտոտեխսպասարկման ծառայություններ: Իր կողմից կատարվել են խոշոր չափերի ներդրումներ, ընկերության համար շրջանառու և հիմնական միջոցներ ձեռք բերելու և շահութաբեր գործունեություն իրականացնելու նպատակով: Ընկերությունը երբևէ չի ունեցել շրջանառու միջոցների պակաս, թեև հիմնադրման պահից մինչ օրս աշխատում է վնասով: 2016 թվականի փետրվարի կեսերին ընկերությունում իր ներկայացուցիչ Յաշա Խաչատրյանն իրեն հայտնել է, որ ընկերությունում խնդիրներ կան, կապված մենեջերների հետ։ Իր կողմից ընկերությունում կատարվել են որոշակի ուսումնասիրություններ, որոնց արդյունքում բացահայտել է յուրացման դեպքեր: 2014-2015թթ. ընթացքում ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանը տարբեր ընկերություններին և անհատ ձեռնարկատերերին վաճառված ապրանքների դիմաց այդ անձանցից կանխիկ ստացել է գումարներ` ընկերության բանկային հաշվին կամ դրամարկղ մուտքագրելու նպատակով, սակայն այդ գումարներն ընկերություն չի մուտքագրել, այլ ծախսել է իր անձնական կարիքների համար, իսկ ընկերությունում ներկայացրել է, որ վաճառված ապրանքների դիմաց վճարումներ չեն կատարվել կամ կատարվել են մասնակի: Ինքը պարզաբանումներ է պահանջել Միշա Վարդանյանից և նա խոստովանել է, որ վաճառքից առաջացած գումարի մի մասն ընկերության դրամարկղ մուտքագրելու փոխարեն պարբերաբար ծախսել է իր անձնական կարիքների համար` պարտքեր է մարել, գնումներ կատարել` առանց մանրամասնելու, թե ում և ինչքան գումար է տվել կամ ինչ գնում է կատարել: Կատարած ուսումնասիրությունների արդյունքում պարզել է նաև, որ ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանը, ով աշխատել է ընկերությունում 31.05.2013թ. և նրա աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտել հաճախորդների ներգրավումը, բանակցությունների վարումը և պայմանագրերի կնքման վերաբերյալ տեղեկությունների ներկայացումը, 2014 թվականից սկսած ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական գրանցման գործակալությունում իր և իր հետ փոխկապակցված անձանց անվամբ գրանցել է առևտրային կազմակերպություններ, ապա այդ ընկերությունները ներկայացրել որպես պոտենցիալ հաճախորդների և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությանն առաջարկել է այդ ընկերություններին վաճառել ապրանքներ` տարաժամկետ վճարման պայմանով: Փաստացի Կ.Կոստանյանն ընկերության պահեստից նշված ընկերություններին վաճառված ապրանքը հանձնելու պատրվակով ստացել է այդ ապրանքները, դրանք վաճառել և յուրացրել այդ գումարները: Նշված ընկերությունները վաճառված ապրանքի դիմաց <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊԸ-ին մնացել են պարտք և այդ պարտքն ամբողջությամբ մինչ օրս մարված չէ: Այդ մասին իրեն ասել է Կոնստանտին Կոստանյանը և իր հարցին, թե ինչպես է տնօրինել այդ ապրանքների վաճառքից առաջացած գումարը, նա պատասխանել է, որ ծախսել է անձնական կարիքների համար: Այդ ընկերությունները Կ.Կոստանյանի կողմից հիմնադրվել են <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊԸ-ից գումարներ հափշտակելու նպատակով, որպիսի հանգամանքը չի հերքել, դեռ ավելին իր հետ զրույցի ընթացքում հաստատել է նաև Կոնստանտին Կոստանյանը: Վկա Յաշա Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հիմնադիրն է հանդիսանում Նարեկ Բեգլարյանը և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ինքն ունի ընկերությունների ղեկավարման փորձ, ուստի նա իրեն խնդրել է օգնել <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության աշխատանքների ղեկավարման հարցում, լինել իր ներկայացուցիչն ընկերության կառավարման բոլոր հարցերում։ 2016 թվականի փետրվարի կեսերին Արաբկիրի հարկային տեսչությունից տեղեկացել են, որ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությունն ունի ավտոպահեստամասերի գնորդներ, որոնք հարկային հաշվետվություն չեն ներկայացնում։ Ինքն անմիջապես զանգահարել է ընկերության տնօրեն Սուրեն Մխիթարյանին և նա իրեն ասել է, որ իրոք ընկերության աշխատակիցներից մեկը խարդախություններ է արել և մեծ գումարներ է հափշտակել ընկերությունից։ Նշվածի մասին տեղեկացրել է հիմնադիրին, ով անձամբ ուսումնասիրել է ընկերության գործերի վիճակը, որից հետո էլ հանցագործության մասին հաղորդում ներկայացրել։ Վկա Սուրեն Մխիթարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2012 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2016 թվականի մայիս ամիսն աշխատել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում որպես տնօրեն: Ընկերությունը զբաղվում է ՀՀ պահեստամասեր ներկրմամբ ու մանրամեծածախ վաճառքով, ինչպես նաև ավտոմեքենաների տեխսպասարկմամբ: 2015 թվականի նոյեմբերի վերջերին ընկերության հաշվապահ Դիանա Քալաշյանն իրեն հայտնել է, որ ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանի հաճախորդներից որոշ ընկերություններ գրանցված են նույն հասցեով, որոնք գումարներ են պարտք ու չեն վերադարձնում, ինչը կասկածելի է։ Նույն տեղեկությունը միաժամանակ ունեցել է նաև ընկերության կոմերցիոն տնօրեն Արման Մկրտումյանը ու միասին կանչել են Կոնստանտին Կոստանյանին, նրանից պարզաբանում պահանջել և նա խոստովանել է, որ մի շարք նման ընկերություն ունի ստեղծված, որոնք նրա նախաձեռնությամբ են ստեղծվել` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությանից ավտոպահեստամասեր ձեռք բերելու և սև շուկայում վաճառելու նպատակով։ Փորձել են հասկանալ, թե որտեղ են իրենց կողմից մատակարարված ավտոպահեստամասերը, ինչպես կարելի է դրանք ետ բերել, սակայն արդյունքի չեն հասել, քանի որ Կոնստանտինն ասել է, որ այդ ավտոպահսետամասերը վաճառել է սև շուկայում, գումարներն ընկերություն չի մուտքագրվել և դրանք տանուլ է տվել խաղատներում, մի մասն էլ ծախսել է գիշերային ակումբներում։ Կոնստանտինի հետ կապված խնդիրների քննարկման ընթացքում ընկերության ներքին վերահսկող Ալիշան Սաֆարյանը հայտնել է, որ ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանի մոտ էլ խնդիրներ կան, նա որոշ տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացել է մատակարարաված ավտոպահեստամասերի գումարները, որոնք պետք է մուտքագրեր ընկերության դրամարկղ կամ հաշվեհամարին, սակայն չի մուտքագրել։ Միշա Վարդանյանը խոստովանել է, որ այդպիսի դեպքեր կան, սակայն չի կարողացել հայտնել գումարի չափը, միայն հայտնել է, թե որ հաճախորդների հետ նման խնդիր ունի։ Ստեղծել են հանձնաժողով, որում ընդգրկվել են ընկերության աշխատակիցներ և Միշա Վարդանյանը` որպես նյութական պատասխանատու։ Նրանք ստուգել են Միշա Վարդանյանի բոլոր հաճախորդներին մատակարարված ավտոպահեստամասերի մնացորդի առկայությունը և հայտնաբերել մոտ 42 միլիոն դրամի` ստացված ապրանքի, վճարված գումարի և առկա մնացորդի անհամապատասխանություն։ Ըստ Միշայի հայտարարության` նա այդ գումարը ծախսել է իր հարազատների առողջության վերականգնման վրա, մի մասն էլ ավտոմեքենայի ձեռք բերման համար։ Վկա Արման Մկրտումյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում` որպես կոմերցիոն տնօրեն և իրականացրել է մարքեթինգային վերլուծությունների պրոցեսի կազմակերպման, տնտեսական վերլուծությունների և գնագոյացման պրոցեսների ապահովման գործառույթներ, ղեկավարել ընկերության կոմերցիոն բաժնի աշխատանքները, որի գործառույթներն են հանդիսացել ավտոպահեստամասերրի պատվերը, ներմուծման կազմակերպումը, ապրանքների բաշխումը, վերաբաշխումը և վաճառքը։ 2015 թվականի դեկտեմբերին ընկերության ներքին վերահսկող Ալիշան Սաֆարյանն իրեն հայտնել է, որ ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանը խոստավանել է, որ շինծու ընկերություններ է ստեղծել, որոնց միջոցով ընկերությունից մոտ 66 միլիոն ՀՀ դրամի ավտոպահեստամասեր է ելքագրել ու դրանք վաճառել, իսկ գումարը ծախսել իր կարիքների համար։ Այդ մասին տեղեկացրել է ընկերության տնօրեն Սուրեն Մխիթարյանին և պարզաբանում պահանջել Կոնստանտին Կոստանյանից ու նա հայտնել է, որ ավտոպահեստամասերը նա է անձամբ դուրս գրել, դրանք վաճառել է անծանոթ մարդկանց ավելի ցածր գնով, իսկ գումարը տանուլ է տվել խաղատներում։ Ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանի գործընկերների հերթական ստուգումը պլանավորած է եղել իրականացնել 2016 թվականի հունվարին, սակայն հանձնարարել է Ալիշան Սաֆարյանին այն կատարել 2015 թվականի դեկտեմբերին, քանի որ Միշա Վարդանյանի մոտ գումարների հավաքագրման ցածր ցուցանիշներ են գրանցված եղել։ Որոշ ժամանակ անց Ալիշան Սաֆարյանն իրեն հայտնել է, որ Միշա Վարդանյանի մոտ ևս 35 միլիոն դրամի տարբերություն կա, այսինքն` նա գործընկերներից վերցրել է մատակարարված ավտոպահեստամասերի գումարն առձեռն, սակայն դրանք ընկերություն չի մուտքագրել։ Այդ մասին անմիջապես տեղեկացրել է ընկերության տնօրեն Սուրեն Մխիթարյանին և նրա հանձնարարությամբ ստեղծվել է հանձնաժողով, որում ընդգրկվել են ընկերության աշխատակիցներ Ալիշան Սաֆարյանը, Դիանա Քալաշյանը և Ավետիք Շահվերդյանը, ովքեր Միշա Վարդանյանի հետ միասին կատարել են նրա գործընկերների մոտ ապրանքային մնացորդի ստուգում, ինչի արդյունքում արձանագրվել է շուրջ 42 միլիոն դրամի տարբերություն։ Երբ Միշա Վարդանյանի արարքը բացահայտվել է ու սկսել են ստուգել նրա գործընկերներին, այդ ժամանակ Միշան հանձնաժողովին ասել է, որ որոշ կազմակերպությունների կամ անհատ ձեռնարկատերերի մոտ իմաստ չունի գնալու, քանի որ նրանք կամ փակվել են ու չեն աշխատում, կամ էլ նրանցից ապրանքները նա ետ է վերցրել, սակայն պահեստ չի բերել, այն վաճառել է այլ սուբյեկտների։ Այն, որ Միշա Վարդանյանը տնտեսվարող սուբյեկտներից կանխիկ գումարներ է ստացել, դա ընդունված պրակտիկա է, քանի որ գործընկերների մեծ մասը չի ցանկանում փոխանցումով աշխատել, դա նրանց անհարմարություն է պատճառում, ուստի մշակվել է մեխանիզմ, որպեսզի մենեջերը նրանցից գումարը կանխիկ ստանա ու գործընկերոջ անունից մուտքագրի ընկերության բանկային հաշվին։ Միշա Վարդանյանի գործընկերների ստուգմամբ եղել են դեպքեր, որ Ալիշան Սաֆարյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ գործընկերը Միշային գումար է տվել կանխիկ` վաճառված ապրանքի դիմաց, սակայն այն դեռ որպես պարտք է երևացել նրա ցանկում։ Անմիջապես զանգահարել է Միշային, պարզաբանել այդ հարցը և նա միշտ ասել է, որ նոր է վերցրել գումարը ու ինքը հրահանգել է, որ նա անմիջապես գումարը մուտք անի ընկերություն, ինչին հետևել է։ Կոնստանտին Կոստանյանը դեբիտորական պարտքերի մարումների ուշացումը պարզաբանել է նրանով, որ գործընկերներն աշխատում են պետպատվերով ու դեռ պետությունից չեն ստացել գումար, երբ ստանան, այն ժամանակ ընկերության պարտքերը կմարեն։ Երբևիցէ Կոնստանտին Կոստանյանի կողմից ներգրավվող ընկերությունները` նրանց հասցեները, տնօրեններին, վճարունակությունը, ստեղծման ժամանակահատավածը չի ստուգել, քանի որ չի մտածել, որ ընկերությունների հետ կապված կարող են խնդիրներ առաջանալ, բացի այդ չի դիտարկել մենեջերին որպես հիմնարկի թշնամի, չի մտածել, որ նա կարող է հիմնարկի շահերին հակառակ գործողություններ կատարել։ Վկա Լուսյա Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013 թվականից մինչ օրս աշխատում է ՀՀ պահեստամասերի ներկրմամբ ու մանրամեծածախ վաճառքով, ինչպես նաև ավտոմեքենաների տեխսպասարկմամբ զբաղվող <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում որպես գլխավոր հաշվապահ: <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կողմից ավտոպահեստամասերի վաճառքն իրականացվել է հետևյալ կերպ` անհատ ձեռնարկատերը մեծածախ վաճառքի մենեջերին պատվիրել է ապրանքը` տեսակով և քանակով, որից հետո մեծածախ վաճառքի մենեջերը համապատասխան ծրագրով պատրաստել է վաճառքի պատվեր-հայտը, որի մեջ ներառվել են անհատ ձեռնակարտիրոջ ռեկվիզիտները, ապրանքի քանակը, գինը և տեսակը: Կոմերցիոն տնօրեն Արման Մկրտումյանն էլեկտրոնային եղանակով հաստատել է վաճառքի պատվերը, դրանից հետո վաճառքի պատվերը տեսանելի է դարձել պահեստի հաշվապահին, ով պատրաստել է հաշիվ-ապրանքագիրը, դուրս գրել և ստորագրել հաշիվը, որը կրկին հաստատել է կոմերցիոն տնօրենը։ Նշված հաշիվ-ապրանքագրի հիման վրա պահեստապետն առանձնացրել է հիշյալ ապրանքը, որը քիչ քանակի դեպքում առաքել է մենեջերը, իսկ մեծ քանակի դեպքում` առաքվել է ընկերության մեքենայով, որից հետո պատվիրատուի կողմից ստորագրված հաշիվ-ապրանքագրի մեկ օրինակը վերադարձվել է հաշվապահություն: Մատակարարված ավտոպահեստամասերի դիմաց վճարումը կատարվել է ինչպես փոխանցումով, այնպես էլ` կանխիկ: 2015 թվականի դեկտեմբերին ընկերության հաշվապահ Դիանա Քալաշյանը զանգահարել է <<Ալ Մաքսա>> ընկերություն և պարզել, որ թեև իրենց ընկերությունից այդ ընկերության անվամբ հաշիվ է դուրս գրվել, սակայն իրականում այդ ընկերությունն իրենցից ապրանք ձեռք չի բերել: Պարզվել է, որ ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանը խաբեությամբ իրենց ընկերությունից ապրանքներ է դուրս գրել: Դրանից հետո Դիանա Քալաշյանը ստուգել է Կոնստանտինի հետ համագործակցած ընկերությունները և պարզել, որ դրանք հիմնադրելուց հետո շատ կարճ ժամանակահատվածում նրանց անվամբ դուրս է գրվել 66 միլիոն դրամի չափով հաշիվներ և ելքագրվել համապատասխան պահեստամասեր: Հետագայում պարզվել է, որ խնդիրներ կան նաև ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջր Միշա Վարդանյանի հետ կապված և տնօրենի հանձնարարությամբ կազմվել է հանձնաժողով, հանձնաժողովի անդամները այցելել են Միշա Վարդանյանի հետ համագործակցած բոլոր տնտեսվարող սուբյեկտներին, որի ընթացքում պարզվել է նաև, որ նա մատակարարված ապրանքների դիմաց տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացած գումարներից ստուգման ժամանակահատվածի դրությամբ ընկերություն չի մուտքագրել 39.000.000 ՀՀ դրամ գումար: 2015 թվականի ընթացքում Միշա Վարդանյանն իր գործընկերներից մի քանի տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ 2.321.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասերի պատվերներ է տվել և ապրանքը դուրս է գրվել, հետագայում հաշիվ-ապրանքագիր դուրս գրելու նպատակով, ինչն աշխատանքային նորմալ ընթացք է, բայց երբ արդեն Միշայի խնդիրներն ի հայտ են եկել, կատարելիս են եղել գույքագրում, այդ փաստը նույնպես արձանագրվել է։ Պարզվել է, որ այդ ապրանքները գնորդին չեն հասել ու այն Միշան է տարել, սակայն ում է տվել, չի ասել, գույքագրողներին ասել է, որ դա իր պարտքն է։ Երբ Միշա Վարդանյանի արարքները բացահայտվել են, սկսել են ստուգել նրա գործընկերներին, այդ ժամանակ Միշան հանձնաժողովին ասել է, որ մոտ 20 կազմակերպություն իմաստ չունի գնալու, քանի որ նրանք կամ փակ են ու չեն աշխատում, կամ էլ նրանցից ապրանքները ինքն է ետ վերցրել, սակայն պահեստ չի բերել։ Վկա Դիանա Քալաշյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականից աշխատում է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում որպես տնտեսագետ-հաշվապահ: 2015 թվականի հունվար-փետրվարին կատարելով համապատասխան վերլուծություն, հասկացել է, որ ընկերության մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանի կողմից կատարված իրացումների դիմաց վճարումները քիչ են, ինչն իր համար կասկածելի և անտրամաբանական է եղել: Ընկերության կորպորատիվ հաճախորդների մենեջեր Կոնստանտին Կոստանյանի հետ համագործակցող <<Նոռկո>> ընկերությունն ունեցել է որոշակի դեբիտորական պարտք, սակայն պարտքը չի մարել և ավելին` կրկին այդ ընկերության անվամբ ապրանք է դուրս գրվել պահեստից: Ընդհանուր պարտքի չափը հասել է մոտ 5.000.000 դրամի և դա իր մոտ որոշակի կասկածներ է առաջացրել: Իր կասկածների մասին ասել է Կոնստանտին, սակայն նա իրեն պատասխանել է, որ լավ չի պատկերացնում ավտոպահեստամասերի վաճառքի բնագավառը, քանի որ ընկերությունները շինարարություն են իրականացնում, նրանց պետք է ապրանքը ամբողջությամբ տաս, նրանք հետո պետությունից ստանան իրենց գումարները և վճարեն պարտքը: 2015 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին գլխավոր հաշվապահ Լուսյա Հովհաննիսյանին հայտնել է, որ Կոնստանտինը ներգրավում է նոր ընկերություններ, որոնք իրենց հետ չունեն աշխատանքային պատմություն, չեն ստորագրում էլեկտրոնային հաշիվ-ապրանքագրերը, ստացման մասին գրավոր որևէ հաստատում չեն կատարում, դուրս են գրվում խոշոր արժեքով նյութական միջոցներ, վճարում բացարձակապես չի կատարվում և այդ գործարքները կասկածելի էին: Գլխավոր հաշվապահն այդ հարցը բարձրացրել է կոմերցիոն տնօրեն Արման Մկրտումյանի մոտ, ստացել է պատասխան` տպել հաշիվ-ապրանքագրերը, Կոնստանտինը կգա, կվերցնի դրանք և կտա ստորագրման: Այդ ժամանակ արդեն իսկ Կոնստանտինը կատարած է եղել ընդհանուր առմամբ մոտ 20.000.000 ՀՀ դրամի կասկածելի գործարք, <<Մարլին>>, <<Մոնշին>>, <<Սլավքառ>> և <<Էմ Գրուպ>> ՍՊ ընկերությունների հետ: Այդ դեպքից երկու ամիս անց իր կասկածներն ավելի են հիմնավորվել, ինչի հիմքում դրել է այն, որ չի կարող պատահել այնպես, որ 25 կոմպլեկտ բեռնատար ավտոմեքենաների անիվներ ձեռք բերող ընկերությունը չունենա առնվազն 5 բեռնատար, այդ պայմաններում չէր կարող այդ ընկերության շրջանառությունը չգերազանցեր փոքր և միջին բիզնեսի համար նախատեսված շեմը և այդ ընկերությունը պետք է հարկվեր ԱԱՀ-ով, ուստի տրամաբանորեն հաշվում առկա ստորագրությունը պետք է լիներ էլեկտրոնային, բայց հաշիվներում եղել են գրիչով կատարված ստորագրություններ: Իր կասկածների մասին ասել է Արման Մկրտումյանին և Կոնստանտին Կոստանյանին, նրանք պարզաբանել են, որ դա իր գործը չէ, թե ով ինչքան շրջանառություն ունի, հաշիվներում կնիքը կա, ստորագրությունը կա, Կոնստանտինն ասել է, որ գումարները կտան: 2015 թվականի դեկտեմբերին, որոշել է զանգահարել Կոնստանտինի բոլոր դեբիտորներին և պարզել իրենց ընկերությանն ունեցած պարտքերի չափը: Զանգահարել է <<Ալ Մաքսա>> ընկերություն, խոսել հաշվապահի հետ, սակայն նա ասել է, որ իրենց ընկերությանը պարտքեր չունեն: Պարզաբանել է, որ 2015 թվականի սեպտեմբերին իրենց ընկերությունից ձեռք են բերել 3.640.000 ՀՀ դրամի անվադողեր, հայտնել, որ իր մոտ առկա են նրանց ընկերության կնիքով կնքված հաշիվ-ապրանքագիր, խնդրել է էլեկտրոնային հասցեն և հաշվի օրինակի էլեկտրոնային տարբերակը ուղարկել նրան: Քիչ անց նա զանգահարել է իրեն և ասել, որ դա իրենց ընկերությունը չի, քանի որ ՀՎՀՀ-ն չի համապատասխանում: Դրանից հետո սկսել է առանձնացնել Կոնստանտինի հետ աշխատած բոլոր մատակարարներին, ստուգել նրանց տվյալները ռեգիստրով և պարզել, որ դրանց մեծ մասի իրավաբանական հասցեները Կոնստանտինի հաշվառման` Երևան քաղաքի Նաիրի Զարյան 15 շենքի 13 բնակարանն է: Այդ տվյալները ներկայացրել է Արման Մկրտումյանին, նա հասկացել է, որ խարդախություն է կատարվել։ Ստուգել է Կոնստանտինի հետ աշխատած բոլոր կազմակերպությունները և պարզել, որ 2014-2015թթ ընթացքում Կոնստանտին Կոստանյանը մտերիմների և հարազատների անվամբ բացել է կազմակերպություններ, ինչպես նաև այլ կեղծ տվյալներով ընկերությունից դուրս է գրել ընդհանուր 66.000.000 ՀՀ դրամի ավտոպահեստամասեր, որոնց համար վճարումներ չեն կատարվել: Այդ տվյալները ներկայացրել է Արման Մկրտումյանին և նա կանչել է Կոնստանտինին, պարզաբանում պահանջել: Դրանից հետո տնօրինությանն ասել է, որ ունեն երկրորդ խնդիրը, որը վերաբերում է մեծածախ վաճառքի մենեջեր Միշա Վարդանյանին, նա էլ է ունեցել իրացումների հետ կապված բավականին խոշոր դեբիտորական պարտքեր: Տնօրենը հանձնարարել է ամանորյա տոներն անցնելուց հետո ստեղծել հանձնաժողով և այցելել Միշա Վարդանյանի հետ համագործակցած բոլոր տնտեսվարող սուբյեկտներին: Դրանից օրեր անց Միշա Վարդանյանն ընկերությունում խոստովանել է, որ նրա կողմից մատակարարված ապրանքների դիմաց տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացած գումարներից ընկերություն չի մուտքագրել 39.000.000 ՀՀ դրամի չափով գումար: 2016 թվականի հունվարի 9-ից ինքը, ընկերության աշխատակիցներ Ալիշան Սաֆարյանը, Ավետիք Շահվերդյանը Միշա Վարդանյանի հետ շրջել են նրա կողմից ապրանքներ իրացրած բոլոր խանութներում, կատարել են խանութներում առկա ապրանքային մնացորդի գույքագրում, պարտքերի համեմատում, որի արդյունքում համոզվել են, որ իրականում Միշա Վարդանյանը <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերության կողմից շուրջ 80 տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտների մատակարարած ապրանքի դիմաց ստացված գումարներից 39.000.000 ՀՀ դրամի չափով ստացած կանխիկ գումարը չի մուտքագրել ընկերություն, այլ ծախսել է իր կարիքների համար: Հատոր 1 գ.թ. 152-163, Հատոր 5, գ.թ. 252-253 Վկա Ալիշան Սաֆարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ որպես ներքին վերահսկող իր պարտականություններն են եղել վերահսկել` ընկերության պահեստամասերի խանութների ցանցը, տեխսպասարկման կետերի պահեստի մնացորդները, կորպորոտիվ և մեծածախ մենեջերների գործունեությունը: Վերահսկողությունն իրականացրել է հետևյալ եղանակներով` հեռախոսազանգով ճշտել է դեբիտորական պարտքի համապատասխանությունը հաշվապահական տվյալների հետ, բացի այդ անձամբ այցելել է գործընկեր տնտեսվարողին, որի ժամանակ տեսողական ընկալմամբ պարզել է ընկերության ապրանքի առկայությունը և դեբիտորական պարտքի համապատասխանությունն ընկերությունում առկա հաշվապահական մնացորդին: Միշա Վարդանյանի գործընկերների ընթացիկ ստուգումներ իրականացրել է և յուրաքանչյուր անգամ գումարային անհամապատասխանություն է եղել` գործընկերը հայտնել է, որ մնացորդ ապրանքի անհամապատասխանությունը` գումարը, տվել է Միշային վաղուց, ինչի մասին անմիջապես զեկուցել է կոմերցիոն տնօրեն Արման Մկրտումյանին, նա էլ իր հերթին զանգել է Միշային, վերջինս հաստատել է, որ գործընկերոջից վերցրել է գումարը, այն իր մոտ է։ Արմանը Միշային ասել է, որ այդ գումարները, որոնք միջինը 200-300 հազար դրամ են եղել, մուտք անի ընկերություն։ Ինքն Արմանին ասել է, որ Միշա Վարդանյանն ամեն անգամ գումարները վերցնում է գործընկերներից իր հայտանբերումից բավականին շուտ, որոնք չի մուտքագրում և դրանից հետևություն է պետք անել։ Ինչ վերաբերվում է Կոնստանտին Կոստանյանի գործընկերներին ստուգելուն, ապա 2015 թվականի սկզբներին և կեսերին կատարել է ստուգումներ հեռախոսազանգերի և այցելությունների միջոցով, հիմնականում խնդրահարույց ընկերություների, ըստ Արման Մկրտումյանի տված ցանկի։ 2015 թվականի հոկտեմբերին Արման Մկրտումյանը հանձնարարել է ստուգել Կոնստատնտին Կոստանյանի գործընկերներին և պարզել, ինչու չեն վճարում ստացած ապրանքի դիմաց, ինչպես նաև պարտքերն իրականությանը համապատասխանում են, թե` ոչ: Այդ ժամանակ Կոնստանտինն ունեցել է 36 գործընկեր ու նրան ասել է, որ միասին պետք է գնան ընկերություններ ստուգման և գնացել են մի քանի ընկերության հասցեներ: Չի կարող ասել, թե դրանք բոլորը իրական ընկերությունների հասցեներ են եղել, թե Կոնստանտինի կողմից կեղծ ստեղծված ընկերություններից որևէ մեկինը, քանի որ այդ ժամանակ դեռ կեղծ ընկերությունների հանգամանքը պարզված չի եղել։ Գնացել են հասցեներով և հանդիպել Կոնստանտինի կողմից ներկայացրած անձանց, որոնք խոստավանել են, որ ընկերության տնօրեններ են և պարտքը շուտով կմարեն: Կոնստանտինն իր գործընկերների ցանկում այդ կեղծ ընկերությունների հասցեները, ինչպես նաև հեռախոսահամարները սխալ է տված եղել, հետագայում նա ասել է իրական համարները, սակայն դրանք էլ, ինչպես պարզվել է հետագայում, իրական չեն եղել ու ինքը մի քանի ընկերություն էլ ստուգել է զանգելով, ընկերությունների տնօրեններն ասել են, որ կարճ ժամանակ անց կվճարեն ընկերության պարտքերը: 2015 թվականի հոկտեմբերին իրականացրած Կոնստանտին Կոստանյանի դեբիտորների ստուգումներն ընդհատվել է և ավարտին չի հասցրել, քանի որ Արման Մկրտումյանի հանձնարարությամբ զբաղվել է այլ ստուգումներով։ 2015 թվականի դեկտեմբերին, Արման Մկրտումյանն իրեն հայտնել է, որ հաշվապահությունից տեղեկացել է, որ նրանք կապ են հաստատել Կոնստանտին Կոստանյանի հետ աշխատած գնորդներից մեկի հետ և նա ասել է, որ պարտք չէ ընկերությանը, հանձնարարել է ստուգել այդ հանգամանքը: Սյդ ընկերությունը <<Ալ Մաքսա>>-ն է եղել ու ինքը կապվել է Կոնստանտինի հետ և ասել, որ պետք է գնան իր բոլոր դեբիտոր ընկերություններ և անձամբ համոզվեն ապրանքի գնման հանգամանքի մասին` այն տեսնելով և զննելով ապրանքը: Կոնստանտինն ասել է, որ կգնան, սակայն տարբեր պատճառաբանությամբ ձգձգել է և մի քանի օր անց ինքը պնդել է, որ պետք է գնան և Կոնստանտինը հասկանալով, որ իրենց այցելությունը դեբիտորներին անխուսափելի է, խոստովանել է, որ իմաստ չունի որևէ տեղ գնալ և ասել, որ ինքն է այդ կազմակերպությունները հիմնադրել, նախկինում իր հետ հանդիպած մարդիկ որևէ առնչություն չունեն այդ ընկերությունների հետ, իրականում տնօրենները չեն եղել, այլ այդպես են ներկայացել նրա խնդրանքով, իսկ իր հեռախոսազանգերին ընկերությունների իրական տնօրենների փոխարեն պատասխանել է նույնպես նա` ձայնը փոխելով և նրանց անունից խոսելով։ Կոնստանտինի արարքները բացահայտելուց հետո անմիջապես զեկուցել է իր ղեկավար Արման Մկրտումյանին։ Կոնստանտինի կողմից կատարած խարդախությունը բացահայտելուց օրեր անց որդին ասել է, որ ընկերության աշխատակից Միշա Վարդանյանը վաճառում է իր <<ԲՄՎ>> մակնիշի ավտոմեքենան ու իր մոտ այդ հարցի վերաբերյալ որոշակի կասկածներ են առաջացել, քանի որ գիտեր, որ Միշան իր մեքենան շատ է սիրում և զարմանալի է, որ նա այն կարող է վաճառել: Հաջորդ օրն այդ մասին ասել է Արման Մկրտումյանին և կասկածներ հայտնել, որ հնարավոր է Միշան էլ չարաշահումներ կատարած լինի, քանի որ վաճառում է մեքենան, հնարավոր է նրան գումար է անհրաժեշտ յուրացումը <<ծածկելու>> համար: Դրանից օրեր անց Միշային կանչել է զրույցի և ասել, որ նրա հետ համագործակցող ընկերություններում էլ պետք է գույքագրում կատարի, որից հետո նա շփոթվել է և հասկացել, որ նա էլ խնդիրներ ունի և Միշան խոստովանել է, որ 35 միլիոն դրամի չափով գումար է վերցրել մատակարարած ապրանքների դիմաց և չի մուտքագրել ընկերություն, պարտքերն է տվել, վճարել է հոր բուժման ծախսերը և այլն: Միշային ասել է, որ ինքնակամ այդ մասին զեկուցի ընկերության ղեկավարությանը և հաջորդ օրը, Արման Մկրտումյանն իրեն հայտնել է, որ տեղեկացվել է նաև Միշայի կողմից յուրացումներ կատարելու մասին։ Միշա Վարդանյանի և Կոնստանտին Կոստանյանի չարաշահումների մասին տեղեկացվել է նաև ընկերության տնօրեն Սուրեն Մխիթարյանը։ Վկա Զինաիդա Խաչատրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Մարլին>> ընկերության գործունեության միակ ուղղությունը շինարարական աշխատանքների իրականացումն է, մասնավորապես` ջեռուցման համակարգի մոնտաժումը: <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ գործարք չի կատարել, անվադողեր ձեռք չի բերել, հաշիվներում <<ստացող>> տողում կատարված ստորագրություններն իր կողմից չեն կատարվել: Հատոր 1 գ.թ. 117-119 Վկա Արտակ Առաքելյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով: <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր-առաքիչ ու առաջարկել է մատակարարել ավտոմեքենայի տարբեր հզորության մարտկոցներ` հետվճարային կարգով: Ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն` Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով իր խանութ է առաքել մարտկոցներ, որոնց քանակը չի հիշում, դրանց մի մասը վաճառել է և վաճառքից առաջացած գումարները կանխիկ տվել Միշային, մի մասը ետ է վերադարձրել խոտան լինելու, իսկ մնացած մասը` չվաճառվելու պատճառով։ Վաճառված ապրանքների գումարները կանխիկ տվել է Միշային, այլ անձի տվել, ընկերությանը փոխանցում չի կատարել։ Վկա Արտավազդ Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011-2015թթ. հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Հրազդան քաղաքի Միկրոշրջան 4-րդ փողոցի 12 հասցեում վարձակալած խանութում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով առաջարկել է մատակարարել ավտոմեքենայի տարբեր հզորության մարտկոցներ` հետվճարային կարգով: Ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով տարբեր ժամանակներում իր խանութ է առաքել մարտկոցներ, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 4.822.500 դրամ: Մարտկոցների մի մասի համար Միշան ուղարկել է հաշիվ-ապրանքագրեր, մի մասի համար չի ուղարկել: Մարտկոցների մի մասը վաճառել է և վաճառքից առաջացած գումարների մի մասն իր բանկային հաշվից փոխանցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությանը: Հաճախ պատահել են դեպքեր, որ վաճառքից ստացված գումարը Միշայի նախաձեռնությամբ նրան տվել է կանխիկ։ Եղել են նաև դեպքեր, որ մարտկոցների մի մասը խոտան լինելու պատճառով ետ է վերադարձրել նրան, իսկ մնացած մասն էլ գործունեությունը դադարեցնելուց հետո` փոխանցել է իր գործունեության հասցեում գործունեություն իրականացնող անհատ ձեռնարկատեր Արսեն Այվազյանին, որպեսզի նա վաճառի և տա գումարը, ինքն էլ փոխանցի <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությանը: Մնացորդ ապրանքի արժեքը կազմել է 1.019.500 դրամ, որը պարզվել է ապրանքների գույքագրման միջոցով` Միշայի և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության այլ աշխատակիցների մասնակցությամբ։ Վկա Սայադ Սայադյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ցուցմունքով այն մասին, որ 2002 թվականից անհատ ձեռնարկատեր է և Հրազդան քաղաքի Անդրանիկի պողոտա 1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով: <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցելով ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով: Նա <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով տարբեր հզորության մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով դիմել է իրեն 2014 թվականին: Ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով պարբերաբար առաքել է մարտկոցներ, որոնք վաճառել է և վճարել գումարը։ Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան երկու անգամ տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր, սակայն մարտկոցների գերակշիռ մասը ստացել է առանց հաշիվ-ապրանքագրի: Այն մարտկոցների համար, որոնք ստացել է հաշիվ-ապրանքագրով, վճարումը կատարել է բանկային փոխանցմամբ` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության բանկային հաշվին, իսկ առանց հաշիվ-ապրանքագրի ստացած մարտկոցների դիմաց վճարումները` 4.470.000 ՀՀ դրամ գումարն առձեռն տվել է Միշա Վարդանյանին: Եղել են նաև դեպքեր, որ մարտկոցների մի մասը խոտան լինելու պատճառով ետ է վերադարձրել Միշային, իսկ մնացած մասը, որը Միշայի և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության այլ աշխատակիցների մասնակցությամբ 21.01.2016թ կատարված գույքարման ժամանակ եղել է 986.500 դրամի չափով, գտնվում է իր խանութում: Գույքագրումից հետո իրենց միջև կազմվել է համապատասխան փաստաթուղթ և ֆիքսվել մնացորդի ու պարտքի չափը։ Հատոր 1 գ.թ. 141-144 Վկա Անդրանիկ Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականից անհատ ձեռնարկատեր է, սակայն ներկայումս գործունեությունը դադարեցրել է, իսկ մինչ այդ գործունեություն է ծավալել Աբովյան քաղաքի Սևանի 1 հասցեում, որտեղ զբաղվել է անվադողերի վաճառքով, ինչպես նաև անվադողերի տեխսպասարկմամբ։ 2014 թվականի օգոստոսին ծանոթների միջոցով իրեն է դիմել <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանը, ով առաջարկել է տարբեր տեսակների և չափսերի անվադողեր մատակարարել հետվճարայաին կարգով։ Հիշյալ ընկերությունն ի դեմս Միշայի մատակարարել են ավտոմեքենայի տարբեր չափսերի և տարբեր տեսակների անվադողեր և սկզբնական շրջանում վաճառված ապրանքի գումարն ամբողջությամբ առձեռն տվել է Միշային, իսկ հետագայում նա ասել է, որ անհրաժեշտ է այդ գումարները փոխանցումով վճարել ու դրանք վճարել է նրա կողմից տրված` նրանց ընկերության հաշվեհամարին։ Ընդհանուր առմամբ Միշան մատակարարել է մոտ 21 միլիոն դրամի անվադողեր, որից վաճառվածների գումարները սկզբնական շրջանում առձեռն է տվել նրան, իսկ հետագայում` փոխանցումով, սակայն կոնկրետ որքան` չի հիշում։ Համագործակցել են մինչև 2015 թվականի վերջերը, որից հետո դադարեցրել է գործունեությունը։ 2016 թվականի սկզբներին, ընկերությունից Միշայի հետ եկել են երկու անձինք, ովքեր հարցրել են, թե իր մոտ Միշայից մնացած ապրանք ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի, գումար էլ նրան պարտք չէ, քանի որ բոլոր գումարները փոխանցել է, միայն 47.000 դրամ է պարտք մնացել, որը հետագայում նույնպես մարել է։ Այդ ժամանակ մոտ 1,3 միլիոն դրամի ապրանք է մնացորդ ունեցել։ Միշան իր ասածները հաստատել է, որից հետո նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Դրանից հետո իր մոտ մնացած ապրանքն ընկերությունից տարել են։ Վկա Աշոտ Գևորգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականից մինչև 2014 թվականի վերջերը հանդիսացել է անհատ ձեռնակատեր և Աբովյան քաղաքի Երևանյան 1/62 հասցեում գտնվող խանութում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով դիմել է իրեն: Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնան մի քանի ամիսներին, քանի որ դրանից հետո դադարեցրել է գործունեությունը։ Որքան հիշում է` Միշան իր խանութ է բերել մոտավորապես 300.000 դրամի մարտկոցներ, որոնք վաճառել է և գումարն առձեռն տվել Միշային։ Գործունեությունը դադարեցնելու պատճառով իր մոտ մնացած մոտ 5 մարտկոցները ետ է տվել Միշային։ Ինչ վերաբերվում է իրեն 1.780.000 դրամի մարտկոցներ և այլ ավտոպահեստամասեր մատակարարելուն, ապա այդ չափի ավտոպահեստամասեր իրեն չի մատկարարվել և չի բացառում, որ Միշան իրենից հետո այլ անձի մատկարարած լինի ու այդ ամբողջն ապրանքի չափն իրեն վերագրած լինի։ Վկա Աստղիկ Մանասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ամուսինը` Ստեփան Իշխանի Մանասյանը, ով մահացել է 2015 թվականի օգոստոսին, անհատ ձեռնարկատեր է եղել և Երևան քաղաքի Աթոյան փողոցի 39 հասցեում ունեցել է ավտոմեքենաների անվադողերի սպասարկման կետ։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ հանգուցյալ ամուսինն իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով: 2014 թվականի սեպտեմբերին Միշան ամուսնու հետ խոսել է և առաջարկել հետվճարային կարգով մատակարարել տարբեր չափսերի անվադողեր։ Պայմանավորվածության համաձայն Միշան բերել է անվադողերը, որոնք ամուսինը վաճառել է ու վաճառքից գոյացած գումարն ամբողջությամբ առձեռն տվել է Միշային, ընկերությանը փոխանցում չի կատարել, քանի որ ամուսինը երբեք որևէ մեկի հետ փոխանցումով չի աշխատել։ Ներկայումս չի կարող ասել, թե կոնկրետ որքան գումարի անավդողեր է Միշան բերել, սակայն 2015 թվականի մայիս կամ հունիս ամսին Միշան եկել է ու ամուսնու մոտ մնացած բոլոր ապրանքները տարել, քանի որ ամուսինն այլևս չի ցանկացել աշխատել` ապրանքների վատ վաճառքի պատճառով, բացի այդ էլ, անվադողեր է ապառիկ տվել 1.650.000 դրամի, որոնց գումարը չէր կարողանում հավաքել։ Ամուսնու մահից հետո այդ գործով զբաղվել է նրա եղբայրը` Արամը։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ եկել են ընկերությունից երկու անձինք, ովքեր հարցրել են` իրենց մոտ Միշայից մնացած ապրանք կա, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք են, թե` ոչ։ Արամը նրանց ասել է, որ ապրանք չունեն, քանի որ Միշան եկել տարել է մնացորդը, իսկ գումար նրան պարտք են, որը Արամը պարտավորվել է մինչև 2016 թվականի հոկտեմբեր մարել։ Վկա Արա Մարտիրոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014 թվականին հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և մոտ 6 ամիս Երևան քաղաքի Տիչինայի փողոցում գտնվող խանութում զբաղվել է անվադողերի վաճառքով ու տեխսպասարկմամբ։ Անվադողերը ձեռք է բերել <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից հետվճարային կարգով, ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ Միշան առաքել է մոտ 1.130.000 դրամի տարբեր չափսերի և տարբեր տեսակների անվադողեր, որոնք վաճառել է ու իր մոտ մնացել է մոտ 230.000 դրամի անվադողեր, սակայն այդ ժամանակ գործունեությունը դադարեցրել է, այն եկամտաբեր չլինելու պատճառով։ Վաճառված անվադողերի գումարները պարտք է մնացել, քանի որ ֆինանսական խնդիրներ է ունեցել և 2016 թվականի սկզբներին իր մոտ մնացած անվադողերը ետ է տվել ընկերությանը, իսկ պարտք գումարներից 260.000 դրամ առձեռն տվել է Միշային, բացի այդ, 200.000 դրամ փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, որից հետո էլ մյուս մենեջերին` Էրիկին, ով փոխարինել է Միշային, տվել է իր պարտքերից 500.000 դրամ ու ներկայումս ընկերության հետ պարտք-պահանջ չունի։ Հատոր 5 գ.թ. 10-12 Վկա Արամ Պողոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 20 տարուց ավելի է` ինչ անհատ ձեռնարկատեր է և Էջմիածին քաղաքի Վազգեն Առաջին 1բ հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2015 թվականին <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշայի հետ, ով առաջարկել է հետվճարային կարգով մատակարարել մարտկոցներ։ Միշան մատակարարել է ընդհանուր մոտ 1 միլիոն դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> ֆիրմայի մարտկոցներ, որոնիցից վաճառել է մոտ 600.000 դրամի և գումարները մաս-մաս առձեռն տվել Միշային։ <<Սպուտնիկ>> մարտկոցներից մի քանիսը խոտան են եղել, որոնք Միշան ետ է վերցրել։ Միշան ասել է, որ նոր ապրանքներ են ստանալու և իր մոտ եղած մոտ 500.000 դրամի մարտկոցներն ամբողջությամբ տարել է, որից հետո չի եկել։ Վաճառած ապրանքի գումարներից ընկերության հաշվեհամարին գումար չի փոխանցել, այլ ամբողջ գումարն առձեռն տվել է Միշային։ Վկա Արամ Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է հոր` անհատ ձեռնարկատեր Անանիկ Վարդանյանին պատկանող Աբովյան քաղաքի Երևանյան փողոցի 1/20 հասցեում գտնվող ավտոպահեստամասերի խանութում` որպես վաճառող։ Խանութի գործունեությունը կարգավորում է ինքը։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2015 թվականի գարնանը, տևել է մոտ 6-7 ամիս: Միշան պարբերաբար խանութ է առաքել մարտկոցներ, որոնց համար հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, վաճառված մարտկոցների գումարներն առձեռն տվել է Միշային: Չի հիշում, թե Միշայից որքան գումարի ապրանք է վերցրել։ Համագործակցությունը դադարեցրել է ինքը, քանի որ մարտկոցների որակից հաճախորդները բողոքել են։ Այդ ժամանակ Միշային է տվել իր մոտ մնացած ապրանքը, բացի այդ, նրան առձեռն տվել է վաճառված մարտկոցների գումարներն ամբողջությամբ։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, որոնք հարցրել են իր մոտ Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան մատակարարված ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ ապրանք մնացած չունի, գումար էլ պարտք չէ, ամբողջ գումարները տվել է Միշային, ինչը վերջինս հաստատել է։ Հատոր 4 գ.թ. 129-132 Վկա Արթուր Գալստյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2 տարի է` ինչ անհատ ձեռնարկատեր է, և Երևան քաղաքի Նոր Արեշ 11 փողոցի 38 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերություն մենեջեր ու առաջրկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Համագործակցությունը եղել է 2015 թվականից սկսած և Միշան մատակարարել է ընդհանուր առամամբ 863.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, իսկ վաճառված մարտկոցների գումարներն առձեռն տվել է Միշային: 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայից մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, ցույց է տվել դրանք, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 420.000 դրամ, իսկ գումար նրան պարտք չէ, քանի որ վաճառված ապրանքների գումարները պարբերաբար առձեռն տվել է Միշային, ով այդ հանգամանքը հաստատել է։ Հատոր 5, գ.թ. 7-9 Վկա Արթուր Ղազարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցի կամրջի հարևանությամբ իրեն պատկանող խանութում զբաղվում է ավտոմեքենաների յուղի և մարտկոցների վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության տարբեր մենեջերների հետ, այդ թվում նաև մենեջեր Միշա Վարդանյանի: Ընկերությունը հետվճարային կարգով իրեն մատակարարում է տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տըեսակի մարտկոցներ։ Միշան որպես մենեջեր աշխատած ժամանակահատվածում իրեն մատակարարել է մոտ 2,5 միլիոն դրամի մարտկոցներ, որոնք վաճառել է ու վաճառված մարտկոցների գումարները պարբերաբար առձեռն տվել է նրան։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ մոտ 300.000 դրամի ունի, իսկ գումար նրան պարտք չէ, քանի որ վաճառված ապրանքների գումարները պարբերաբար առձեռն տվել է Միշային, ով այդ հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Վկա Արթուր Մարկոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Արշակունյաց 75ա/4 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով դիմել է իրեն: Կոնկրետ Միշայի հետ համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2015 թվականի վերջերը: Միշան մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Տինաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց համար հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, վճարումները կատարել է կանխիկ, գումարը տվել է առձեռն նրան, երբ որ վաճառել է, զանգել է նրան, նա եկել է ու գումարը տարել: Միշան ասել է, որ փոխանցումով վճարումը կատարի, սակայն ինքը չի համաձայնվել, պատճառաբանելով, որ այդքան ժամանակ չունի, առաջարկել է, որ Միշան իր անունից փոխանցումը կատարի։ Միշայից ընդհանուր առմամբ ձեռք է բերել մոտ 1.300.000 դրամի մարտկոցներ, որոնցից իր մոտ 700.000 դրամի մնացել է։ 2016 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց ասել է, որ ունի մնացորդ, ներկայացրել է դրանք, սակայն գումար պարտք չէ, քանի որ վաճառված մարտկոցների գումարները տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է։ Վկա Արթուր Յազչյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013 թվականից մինչև 2016 թվականի օգոստոս ամիսը հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Երևան քաղաքի Տիչինա 34 հասցեում զբաղվել է ավտոմեքենաների օգտագործված պահեստամասերի վաճառքով։ Ընկերություններից միայն համագործակցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ, մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով։ Նա 2015 թվականի ամռանը եկել է իր խանութ և առաջարկել հետվաճրայաին կարգով մարտկոցներ մատակարարել, որից հետո, համաձայն պայմանավորվածության` մատակարարել է տարբեր հզորության մարտկոցներ` <<Սպուտնիկ>> և <<Տենաքս>> տեսակի, 10-12 հատ։ Մատակարարված մարտկոցներից վաճառել է 4 հատ` 110.000 դրամի, որն ամբողջությամբ առձեռն տվել է Միշային։ Միշայի կողմից իրեն առաքված մարտկոցները խանութում մնացել են մոտ 1-1,5 ամիս, իսկ դրանից հետո խանութը փակել է և մնացորդը վերադարձրել Միշային։ Հատոր 7 գ.թ. 205-208 Վկա Արտուր Ոսկանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աբովյան քաղաքի Սահմանադրության 8/3 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի և ավտոյուղերի վաճառքով։ 2015 թվականին <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով պայմանվորվածության համաձայն հետվճարային կարգով մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, տարբեր անվադողեր, ինչպես նաև արգելակման կոճղակներ: Վաճառված ապրանքների գումարը տվել է Միշային առձեռն, սակայն հետագայում որոշել է չհամագործակցել, քանի որ ապրանքը լավ չի վաճառվել։ Ապրանքները Միշան բերել է առանց հաշիվ-ապրանքագրերի։ Հետագայում, արդեն 2015 թվականի վերջերին, Միշան եկել է և իր մոտ մնացած 216.000 դրամի ապրանքները տարել։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ ընկերությունից երկու անձինք են եկել, որոնք հարցրել Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած չունի, գումար էլ նրան պարտք չէ, քանի որ վաճառած ապրանքների գումարն ամբողջությամբ տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հատոր 4 գ.թ. 205-207 Վկա Արմեն Եսայանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Դիլիջան քաղաքի Կալինինի 175ա հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն 2015 թվականին և համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշայի միջոցով, ով առաջարկել է հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատկարարել ու պայմանվորվածության համաձայն իր խանութ է բերել տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> տեսակի մարտկոցներ մոտ 300.000 դրամի, որոնց դիմաց տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Բերելուց հետո Միշան մի քանի ամիս չի եկել, որից հետո մեկ օր եկել է, սակայն այդ ընթացքում ինքը վաճառած է եղել ընդհամենը 1 մարտկոց` 25.000 դրամ արժողությամբ ու գումարն առձեռն տվել է նրան։ Միշային ասել է, որ ապրանքը չի վաճառվում ու նա այն իր մոտից վերցրել ու տարել է։ Հատոր 7 գ.թ. 193-195 Վկա Արմենակ Մուրադյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<ՌԱՖ>> արտադարական կոոպերատիվը մինչև 2015 թվականի մայիս ամիսը Երևան քաղաքի Չարենցի 115 հասցեում զբաղվել է ավտոմեքենաների մարտկոցների վաճառքով։ 2014 թվականի կեսերից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատկարարելու առաջարկով դիմել է իրեն և պայմանվորվածության համաձայն մատակարարել է <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի տարբեր հզորության մարտկոցներ, որոնք վաճառել է և գումարը պարբերաբար, պայմանավորվածության համաձայն, առձեռն տվել Միշային։ 2014 թվականի դեկտեմբերին վիրահատվել է ու դրանից հետո Միշան այլևս ապրանք չի բերել։ 2015 թվականի մայիսին, երբ խանութը փակել է, Միշան եկել է ու վերջնահաշվարկ են արել։ Այդ ժամանակ ինքը նրան վաճառված մարտկոցների 500.000 դրամ գումարն է կանխիկ տվել, բացի այդ 606.500 ՀՀ դրամի էլ մնացորդ ապրանքն է հանձնել նրան։ 2016 թվականի փետրվարին ընկերությունից Միշայի հետ անձինք են եկել իր խանութ, հարցրել Միշայի մատկարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ խանութը չի աշխատում, մնացորդ ապրանք չունի, գումար էլ պարտք չէ, քանի որ վաճառված ապրանքների ամբողջ գումարը տվել է Միշային, ինչը վերջինս հաստատել է, անգամ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Վկա Արմոնդ Թուրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար 27/56 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով եկել է խանութ ու դիմել իրեն: Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2015 թվականի ամռան ամիսները, որի ընթացքում Միշան մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տինաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, վճարումները կատարել է կանխիկ, գումարը տվել է նրան պարբերաբար` առձեռն։ 2016 թվականի հունվարին Միշայի հետ խանութ եկել ընկերությունից երկու անձինք և հարցրել Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ մանցորդ ունի, գումար էլ պարտք չէ, ամբողջ գումարները տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հ 4, գ.թ. 154-157 Վկա Արսեն Ավետյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիր քաղաքի Երևանյան 15 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի` ավտոյուղի, անտիֆրիզի, մարտկոցների և անվադողերի վաճառքով։ 2015 թվականի կեսերից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել և մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն։ Սկզբում համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ և ընկերության անունից առաջարկել հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանավորվածության համաձայն Միշան մատակարարել է ընդհանուր 508.500 դրամ արժողությամբ ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, սակայն հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել: Վաճառված ապրանքների գումարը պարբերաբար վճարել է անձամբ Միշային առձեռն, նա եկել է ու խանութից տարել գումարը: Ընդհանուր առմամբ Միշային առձեռն տվել է նրա կողմից մատակարարված մարտկոցների վաճառքից գոյացած 240.500 ՀՀ դրամ գումար։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել, թե Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի` 267.500 դրամի, պարտք է 500 դրամ, բացի այդ ասել է, որ վաճառված ապրանքների բոլոր գումարներն առձեռն տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է։ Մնացորդի ու իր պարտքի վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հատոր 8 գ.թ. 54-57 Վկա Արսեն Մարտիրոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է անհատ ձեռնարակատեր Գագիկ Աղեկյանի` Էջմիածին քաղաքի Երևան-Էջմիածին մայրուղի 46 հասցեում գտնվող ավտոպահեստամասերի խանութում` որպես վաճառող։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով և համագործակցության հարցերով զբաղվել է ինքը։ Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկով 2015 թվականի աշնանը եկել է խանութ, որից հետո իրենց պայմանավորվածության համաձայն ընկերության ավտոմեքենայով մատակարարել է ավտոմեքենաների տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ, որոնցից վաճառել է և գումարն առձեռն տվել Միշային, ընկերության հաշվեհամարին փոխանցում չեն կատարել։ Ապրանքների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է և նա ընդհանուր առմամբ մատակարարել է մոտ 500.000 դրամի մարտկոցներ։ 2016 թվականի փետրվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի` 221.000 դրամի, գումար էլ պարտք է` 141.000 դրամ, որից 90.000 դրամն այդ ժամանակ տվել է նրանց ու մնացել է պարտք 51.000 դրամ, որը հետագայում մարել է Միշայից հետո աշխատած մենեջերին, իսկ մնացած գումարներ էլ տվել է Միշային` առձեռն։ Միշան հաստատել է այդ հանգամանքը և նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հատոր 4 գ.թ. 215-218 Վկա Հովհաննես Օսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ անհատ ձեռնարկատեր Վահան Նավոյանի բիզնեսում, ով Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 1-ին նրբանցք 10 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով, ունի կատարած ներդրում։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով առաջարկել է հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Համագործակցությունը եղել է 2014 կամ 2015 թվականին, այն փաստաթղթերով ամրագրվել է Միշայի կողմից Վահան Նավոյանի անվամբ, սակայն ինքն է նրա հետ պայմանվորվածությունը ձեռք բերել։ Միշան իրենց խանութ է մատակարարել ընդհանուր մոտ 1 միլիոն դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց ձեռքբերման համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Մատակարարված մարտկոցներից վաճառվել է ընդհամնեը մեկ հատ, որի արժեքը չի հիշում, և դրա գումարն առձեռն տվել է Միշային։ Մարտկոցները չեն վաճառվել, ինչի պատճառով էլ զանգահարել է Միշային ու ասել, որ դրանք տանի, և նա եկել տարել է։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք և հարցրել` Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ չունի, գումար էլ պարտք չէ, և Միշան այդ հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Վկա Բագրատ Մկրտչյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Չարենցի 48 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի` մարտկոցների և անվադողերի վաճառքով։ 2014 թվականի աշնանից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով տարբեր մարտկոցներ մատակարարելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան իրեն մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, ընդհանուր մոտ 1 միլիոն դրամ արժողությամբ, որից շատ քիչ է վաճառել ու վաճառված ապրանքի գումարն անձամբ առձեռն տվել է Միշային։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, որոնք հարցրել են Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը պատասխանել է, որ մնացորդ ունի մոտ 900.000 դրամի, իսկ մնացած գումարները տվել է Միշային առձեռն, և վերջինս այդ հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Անհատ ձեռնարկատեր Խաչատուր Խաչատրյանի հետ համագործակցությունը նույնպես իրականացրել է ինքը, քանի որ դա իր ընկերոջ խանութն է եղել Չարենցի 115 հասցեում, որը չի գործում։ Այնտեղ նույն սկզբունքով Միշան մատակարարել է նույն մարտկոցներից` 1.400.000 դրամի չափով, որից վաճառվել է շատ քիչ, մոտ 100.000 դրամի և վաճառված մարտկոցների գումարը նույնպես առձեռն տվել է Միշային, քանի որ իր միջոցով է ապրանքն այնտեղ առաքվել, պայմանավորվածությունը նրա հետ ինքն է ձեռք բերել։ Հատոր 4, գ.թ. 201-204 Վկա Գարեգին Ասատրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիր քաղաքի Ջիվանու 20 հասցեում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2014 թվականի աշնանից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ և առաջարկել հետվճարային կարգով տարբեր մարտկոցներ մատակարարել։ Ընկերությունն ի դեմս Միշայի իրեն մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց վաճառքից առաջացած գումարի մի մասը վճարել է անձամբ Միշային` առձեռն, մի մասն էլ փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին: Միշայից ընդհանուր առմամբ վերցրել է մոտ 4.800.000 դրամի մարտկոց, որից վաճառածների համար փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին մոտ 2,8 միլիոն դրամ, բացի այդ, նաև եղել են ապրանքային մնացորդներ ու գումար է պարտք մնացել։ Եղել է նաև, որ Միշային առձեռն գումար է տվել, մոտ 140.000 դրամի չափով։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ մնացորդ ունի` մոտ 1 միլիոն դրամի, պարտք է` մոտ 850.000 դրամ, քանի որ այդ ժամանակ մարտկոցներ է վաճառել, Միշան գումարի ետևից չի եկել, ասել է, որ հետագայում կտա այդ գումարը։ Ասել է նաև, որ Միշային առձեռն էլ է գումար տվել և նա նշված հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հատոր 4, գ.թ. 198-200 Վկա Գարեգին Բադալյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատել է Աբովյան քաղաքի Հանրապետության 1/95 հասցեում ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղված անհատ ձեռնարկատեր Արմեն Առաքելյանի խանութում` որպես վաճառող։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իրենց խանութ և հետվաճարային կարգով մարտկոցներ վաճառելու առաջարկ արել, ինչին համաձայնվել են։ Միշայի հետ պայմանավորվածությունը ինքն է ձեռք բերել, Արմեն Առաքելյանը կոնկրետ այդ գործընթացին չի միջամտել։ Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2016 թվականի փետրվար, որի ընթացքում Միշան պարբերաբար <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տինաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ։ Մարտկոցների վաճառքից առաջացած գումարները վճարել է փոխանցումով, եղել է նաև որ կանխիկ տվել է առձեռն Միշային` մոտ 700.000 դրամ գումար: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է, սակայն եղել է, որ առանց հաշիվ-ապրանքագրերի էլ է բերել: Միշայից ընդհանուր առմամբ վերցրել է մոտ 4,5 միլիոն դրամի մարտկոցներ։ 2016 թվականի փետրավարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, գումար էլ պարտք չէ, ամբողջ գումարները կամ փոխանցել է կամ էլ տվել Միշային առձեռն, ինչը նա հաստատել է, և նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հետագայում ընբկերությունից եկել են ու իր մոտ եղած մարտկոցների մնացորդը տարել։ Վկա Գևորգ Ալեքսանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Սեբաստիա 26 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2014 թվականից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով ընկերության անունից առաջարկել է հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> ֆիրմայի մարտկոցներ: Վաճառված մարտկոցների գումարը վճարել է Միշային` առձեռն: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է, մոտ 500.000 դրամ ապրանքի, սակայն դրանից հետո էլ` մոտ 250.000 դրամի ապրանք է բերել, սակայն հաշիվ-ապրանքագիր չի տվել: 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, մոտ 570.000 դրամի, պարտք է` 77.000 դրամ։ Այդ ժամանակ պարտքից առձեռն տվել է 62.000 դրամ և մնացել պարտք 15.000 դրամ, որը հետագայում տվել է ընկերության աշխատակցին, ինչպես նաև` մնացած ապրանքներն է ետ վերադարձրել։ Նրանց ասել է, որ վաճառված ապրանքների մնացած գումարներն էլ ժամանակ առ ժամանակ տվել է Միշային և նա նշված հանգամանքը հաստատել է, անգամ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Վկա Գևորգ Բոյախչյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աշտարակ քաղաքի Վ.Պետրոսյան 22/1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2015 թվականի սկզբներից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել և մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն։ Սկզբնական շրջանում համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատկարարելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Պայմանավորվածության համաձայն Միշան իր աշխատած ժամանակահատվածում մատակարարել է ընդհանուր առմամբ 1.334.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է և վաճառված մարտկոցների գումարներն առձեռն պարբերաբար տվել է նրան։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, ովքեր հարցրել են` Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի մոտ 370.000 դրամի, բացի այդ էլ ապրանք ունի վաճառած` մոտ 300.000 դրամի, որի գումարը կտա մի փոքր ուշ, իսկ մնացած վաճառված ապրանքների գումարներն առձեռն տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է։ Նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հատոր 5, գ.թ. 87-90 Վկա Գոռ Հակոբյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աբովյան քաղաքի 3-րդ միկրոշրջանի <<Աբովյան>> սուպերմարկետի հարևանությամբ գտնվող ավտոտեխսպսարկման կենտրոնում ունի ավտոպահեստամասերի խանութ, որտեղ զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2014 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2015 թվականի աշուն <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Պայմանվորվածության համաձայն ընկերությունն ի դեմս Միշայի` տարբեր ժամանակահատվածներում իրեն է մատակարարել ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների վաճառքից գոյացած գումարներն առձեռն տվել է Միշային: 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, նաև 2 հատ խոտան ունի, սակայն գումար պարտք չէ, քանի որ ամբողջ գումարները տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, և դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հատոր 4, գ.թ. 150-153 Վկա Դավիթ Բոբոխյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Գայի պողոտայի 34/1 հասցեում ունի ավտոմեքենաների յուղման կետ, որտեղ զբաղվում է նաև ավտոմեքենաների յուղի և մարտկոցների վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն դեռ 2013 թվականից, իսկ 2014 թվականից համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով: Նշված ընկերության հետ իր պայմանվորվածությունը եղել է այնպիսին, որ ապրանքը վաճառելուց հետո նոր դրա գումարը փոխանցի։ Ընկերությունն ի դեմս Միշայի` իրեն մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Վաճառված ապրանքների գումարի մի մասը տվել է անձամբ Միշային` առձեռն, մի մասն էլ փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին: Միշայից ընդհանուր առմամբ վերցրել է մոտ 2.600.000 դրամի մարտկոցներ, որից վաճառածների համար փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին մոտ 2 միլիոն դրամ, բացի այդ, եղել են նաև ապրանքային մնացորդներ։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից անձինք, հարցրել` իր մոտ ապրանքի մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի` մոտ 400.000 դրամի, պարտք էլ ունի, քանի որ այդ ժամանակ մարտկոցներ է վաճառած եղել, Միշան գումարի հետևից չի եկել ու այն մանցել էր։ Այդ ժամանակ այդքան գումար իր մոտ առձեռն չի եղել և պարտքից տվել է 174.000 դրամ և մնացել պարտք 145.500 դրամ, որը հետագայում մարել է մյուս մենեջերին։ Միշան նշված հանգամանքը հաստատել է, անգամ դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հատոր 4, գ.թ. 181-184 Վկա Զամիզար Գևորգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընկերությունը Կոտայքի մարզի Վերին Պտղնի գյուղի 4-րդ փողոցի 7-րդ տուն հասցեում` Երևան-Աբովյան ավտաճանապարհին կից ունի անվադողերի վաճառքի կետ, որտեղ զբաղվում է հիմնականում հնամաշ անվադողերի վաճառքով, ինչպես նաև` անվադողերի տեխսպասարկմամբ։ 2014 թվականից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով հետվճարայաին կարգով անվադողեր մատակարարելու առաջարկով դիմել է իրեն։ Պայմանվորվածության համաձայն` Միշան մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր չափսերի և տարբեր ֆիրմաների անվադողեր, որոնց դիմաց տվել է հաշիվ-ապրանքագիր։ Վաճառված ապրանքների դիմաց գումարը նա մաս-մաս եկել տարել է, տվել է նրան առձեռն, ինչի համար նա նույն տված հաշիվ-ապրանքագրի ետևի մասում ստորագրել է։ Ընդհանուր առմամբ Միշան բերել է մոտ 500.000 դրամի անվադողեր, որոնց վաճառքից առաջացած գումարներն առձեռն տվել է նրան ու մնացել է պարտք 145.000 դրամ, որից էլ հետագայում կատարել է մարումներ Միշայից հետո աշխատած մենեջերին, ու ներկայումս 45.000 դրամ է պարտք։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ եկել են ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակարարած անվադողերից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, մոտ 145.000 դրամի, սակայն գումար Միշային պարտք չէ, ինչը նա հաստատել է, դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Վկա Էդգար Մարտիրոսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Հրազդան քաղաքի Զ.Անդրանիկի 106 հասցեում զբաղվում է անվադողերի և մարտկոցների վաճառքով։ 2015 թվականի հունիս ամսից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել և մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն։ Սկզբնական շրջանում համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով դիմել է իրեն հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարելու առաջարկով։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան իր աշխատած ժամանակահատվածում մատակարարել ընդհանուր առմամբ 393.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> ֆիրմայի մարտկոցներ, որոնց համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Վաճառված մարտկոցների գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, բացի այդ մեկ մարտկոց Միշան եկել տարել է, ասել որ դրա փոխարեն այլ մարկոց կբերի, սակայն չի բերել։ 2016 թվականի հունվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի մոտ 300.000 դրամի, բացի այդ էլ ապրանք ունի վաճառած մոտ 50.000 դրամի, որի գումարը կփոխանցի մոտ ժամանկներում, ու այդպես էլ արել է։ Նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հատոր 5, գ.թ. 84-86 Վկա Խաչատուր Գասպարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան 46/5 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2015 թվականից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն և համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով մինչ այդ իրենց խանութից ավտոպահեստամասեր է ձեռք բերել, իսկ հետագայում հայտնել, թե որտեղ է աշխատում, առաջարկել է հետվաճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանավորվածության համաձայն ընկերությունն ի դեմս Միշայի, իրեն մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ` 10 հատ, 450.000 դրամի, որից վաճառվել է 2-ը, որոնց գումարն առձեռն տվել է Միշային` 90.000 դրամ։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից անձինք, ովքեր հարցրել են` Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, ցույց է տվել այն, հայտնել է, որ գումար պարտք չէ, վաճառած ապրանքի գումարը տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, բացի այդ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Վկա Հարություն Մենեջյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 31/19 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցելով ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի հետ 2014 թվականի կեսերից։ Միշան եկել է խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր ու առաջարկել հետվճարայաին կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Միշան իր աշխատած ժամանակահատվածում, պայմանվորվածության համաձայն, մատակարարել է ընդհանուր առմամբ 713.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր և վաճառված ապրանքների գումարներն առձեռն պարբերաբար տվել է Միշային, որպեսզի այն փոխանցի իրենց ընկերության հաշվեհամարին։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից անձինք, հարցրել իր մոտ Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի, ցույց է տվել, որի արժեքը կազմել է 181.000 դրամ, բացի այդ ասել է, որ ապրանք ունի ապառիկ վաճառած, որի գումարը դեռևս չեն տվել ու այն ընդհանուր կազմել է 169.000 դրամ, խոստացել է այդ պարտքը մարել։ Նրանց ասել է, որ մնացած վաճառված ապրանքների գումարներն առձեռն տվել է Միշային, որպեսզի այն փոխանցի ընկերության հաշվեհամարին, ինչը Միշան հաստատել է, և նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հատոր 5, գ.թ. 115-118 Վկա Հովհաննես Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիրի մարզի Սարդարապատ գյուղի Սարդարապատ 8 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2015 թվականի գարնանը <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով դիմել է իրեն և առաջարկել հետվճարային կարգով մատկարարել մարտկոցներ։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան բերել է <<Սպուտնիկ>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ` մոտ 160.000 դրամի, որից 3 հատ վաճառել է, իսկ 2 հատ մնացել է: Մարտկոցների համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, վճարումները կատարել է կանխիկ, գումարը տվել է Միշային` մարտկոցները վաճառելուց հետո` առձեռն: 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատակրարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ ապրանք ունի մնացած, սակայն գումար պարտք չէ, ամբողջ գումարները տվել է Միշային, ինչը նա հաստատել է, դրա վերաբերյալ կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Նրանք մնացորդ ապրանքը վերցրել են ու տարել։ Վկա Հրայր Գրիգորյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիր քաղաքի Չարենցի 61 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ համագործակցությունն սկսվել է դեռ 2014 թվականի կեսերից։ Մինչև 2016 թվականի հունվար համագործակցել է մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է խանութ, առաջարկել է հետվճարային կարգով տարբեր հզորության մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանվորվածության համաձայն Միշան պարբերաբար առաքել է <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի տարբեր հզորության մարտկոցներ։ Վաճառված մարտկոցների գումարները կամ փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին` ընդհանուր մոտ 200 հազար դրամ, իսկ մյուս գումարներն առձեռն տվել է Միշային ու նա իր մոտ տետրում ստորագրել է իր կողմից կանխիկ ստացած գումարների համար։ Ընդհանուր առմամբ Միշան առաքել է մոտ 2,4 միլիոն դրամի մարտկոց, որից վաճառել է ընդհանուր առմամբ 1,3 միլիոն դրամի։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ եկել են ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` իր մոտ Միշայի մատակարարած մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի` 396.000 դրամի, գումար էլ նրան պարտք է` 92.000 դրամ, իսկ մնացած վաճառված ապրանքների գումարներն էլ կամ փոխանցել է կամ առձեռն տվել Միշային։ Միշան իր ասածները հաստատել է, որից հետո կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հատոր 7, գ.թ. 154-156 Վկա Հրանտ Գյուլխասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է Էջմիածին քաղաքի Տերյան 1 հասցեում գործող անհատ ձեռնարկատեր Տիգրան Գյուլխասյանի ավտոտեխսպասրկման կետում գտնվող ավտոպահեստամասերի խանութում` որպես վաճառող։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել են ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ում հետ համագործակցության հարցերով զբաղվել է ինքը։ Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության անունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ և անվադողեր վաճառելու առաջարկով եկել է խանութ: Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի աշնանից մինչև 2015 թվականի վերջերը: Պայմանավորվածության համաձայն Միշան մատակարարել ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ, ինչպես նաև <<Հանկուկ>>, <<Գուդրիդ>>, <<Անտառես>>, <<Վեստլաք>> և այլ տեսակի անվադողեր և անվահեծեր: Ընդհանուր առմամբ Միշան մատակարարել է մոտ 4.200.000 դրամի ապրանքներ, որից մոտ 3 միլիոն գումարը վճարել են ընկերությանը փոխանցումով, մոտ 700.000 դրամ էլ Միշային տվել է առձեռն։ 2016 թվականի հունվարին Միշայի հետ եկել են ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` Միշայի մատկարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ ապրանք ունի մնացորդ 500.000 դրամի, գումար էլ պարտք չէ, ամբողջ վաճառված ապրանքների գումարները կամ տվել է Միշային առձեռն, կամ էլ վճարել են փոխանցումով, ինչը Միշան հաստատել է, որից հետո կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Վկա Ղազար Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է որպես վաճառող ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող հոր` անհատ ձեռնարկատեր Զոհրաբ Մարգարյանի Աշտարակ քաղաքի Ա.Մանուկյան 7 հասցեում գտնվող խանութում։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել և մինչ օրս էլ իրականցնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն, սկզբից համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով 2014 թվականի սեպտեմբերին եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերություն մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ 2014 թվականի նոյեմբերին Միշան իր խանութ է մատակարարել ընդհանուր առամամբ 1.762.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Ընդհանուր առմամբ նրա բերած ապրանքներից վաճառել է մոտ 800.000 դրամի և այդ գումարը հիմնականում փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, իսկ մոտ 200.000 դրամը առձեռն տվել է Միշային։ Հետագայում ապրանքը չի վաճարվել, բացի այդ ապրանքի պահպանության ժամկետներն անցնելիս են եղել, այդ պատճառով Միշային ասել է, որ մնացած ապրանքը տանի իր մոտից։ 2015 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին, նա ապրանքը տարել է, սակայն 117.000 դրամի թողել է, դրանք ռուսական արտադրության մարտկոցներն են եղել, ասել է` թող մնա, կարող է վաճառվի։ 2016 թվականի փետվրարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, ովքեր հարցրել են` Միշայից մնացած ապրանք ունի իր մոտ, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի, ցույց է տվել դրանք, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 117.000 դրամ, բացի այդ էլ 8.500 դրամ գումար է պարտք, որը պարտավորվել է վճարել, ու հետագայում այդպես էլ արել է։ Միշան այդ հանգամանքը հաստատել է, և դրա վերաբերյալ կազմվել է փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Հատոր 5, գ.թ. 254-257 Վկա Մանուկ Միրիջանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<ՄՌՄ Մոթորս>> ՍՊ ընկերությունը զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով Երևան քաղաքի Արտաշիսյան 2/1 հասցեում։ Ընկերության հիմնադիրը և տնօրենն է հանդիսանում հայրը` Ռաֆայել Միրիջանյանը, սակայն ընկերության ամբողջ գործունեությունը կարգավորում է ինքը։ <<Ֆլեշ Մոթորս>> ՍՊ ընկերության հետ 2014 թվականից մինչ օրս իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն, նրանք իրենց մատակարարում են մարտկոցներ։ Մատակարարման համար պայմանավորվածություն է ձեռք բերել ընկերության ղեկավարության հետ, ապրանքները նրանցից ստացել է հաշիվ-ապրանքագրերով, ապրանքի դիմաց էլ բոլոր վճարումները կատարել է փոխանցումով, կանխիկ գումար որևէ մեկին, այդ թվում` նաև մենեջերին չի տվել։ Մինչև 2015 թվականի վերջերը <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>>, <<Բեռգա>> ֆիրմայի մարտկոցներ իրեն մատկարարել է մենեջեր Միշա Վարդանյանը, որի հետ անմիջական շփում չի ունեցել, քանի որ ապրանքները բերել է առաքիչը, սակայն Միշան ուղղակի ընկերության կողմից կցված է եղել իր խանութին` որպես մենեջեր։ Մինչ նշված ժամանակահատվածը ընկերությունից մատակարարել են 1.367.000 դրամի ապրանքներ, որոնք վաճառելուց հետո գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին։ 2016 թվականի սկզբներին Միշայի հետ միասին ընկերությունից եկել են և ստուգել ապրանքի մնացորդը, որն այն ժամանակ 388.000 դրամի է եղել, բացի այդ էլ 490.000 դրամ իրենց վաճառված ապրանքի գումար է պարտք եղել։ Այդ ժամանակ պարզվել է նաև, որ հաշիվ-ապրանքագրերը դուրս գրելու ժամանակ ավելացված արժեքի հարկը երկու անգամ են հաշվել, ինչի արդյունքում 130.000 դրամ ավել է հաշվարկվել և այդ գումարի դիմաց պետք է մարտկոցներ տային, այդ եղանակով կատարվեր հաշվանցում, սակայն չեն արել։ Բացի այդ մեկ մարտկոց խոտանված է եղել, պետք է բերեին փոխեին, բայց չեն բերել և ընդհանուր առաջացել է 159.000 դրամի տարբերություն և Միշան ասել է, որ դա իր վրա գրանցեն որպես պարտք։ Վկա Ռոբերտ Կարապետյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2005 թվականից մինչև 2015 թվականը հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Ստեփանակերտ քաղաքի Կամո 26 հասցեում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր և առաջարկել հետվճարային կարգով մատակարարել ավոտպահեստամասեր։ Համագործակցությունը եղել է 2014 թվականի վերջերից մինչև 2015 թվականի մայիս-հունիս ամիսները: Պայմանվորվածության համաձայն ընկերությունն ի դեմս Միշայի տարբեր ժամանակներում մատակարարել է ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>> և <<Բերգա>> տեսակի մարտկոցներ, բացի այդ նաև տարբեր չափսերի և տարբեր տեսակների անվադողեր: Վաճառված ապրանքի գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, Միշային առձեռն գումարներ չի տվել: Միշան ընդհանուր առմամբ մատակարարել է 16.806.000 ՀՀ դրամի պահեստամասեր, որից վաճառել և ընկերությանը պարբերաբար փոխանցել է ընդհանուր 7.428.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած ապրանքը ետ է վերադարձել ընկերությանը, քանի որ նրանք չեն համաձայնվել շարունակել համագործակցությունը։ Երբ ապրանքները ետ է ուղարկել, Միշան զանգել է ու ասել, որ 4 անվադող պակաս է` 314.000 դրամի, սակայն նրան հիշեցրել է, որ նա դրանք ներառել էր հաշիվ-ապրանքագրում, սակայն չէր ուղարկել, խոստացել էր հետագայում ուղարկել։ 2016 թվականի հունիսին <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությունից եկել են խանութ, հարցրել` ապրանք ունի մնացած, թե` ոչ, ինքն ասել է, որ ամբողջ մնացորդը ետ է ուղարկել, գումար էլ պարտք չէ, քանի որ վաճառված ապրանքների գումարներն ամբողջությամբ փոխանցել է։ Նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ, որում նշել են, որ պարտք ու պահանջ միմյանց նկատմամբ չունեն։ Վկա Ռոբերտ Սարգսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2011 թվականից մինչև 2016 թվականի փետրվար ամիսը հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Վանաձոր քաղաքի Պրոմեթևս տնակային ավանում գտնվող ավտոտեխսպասրակման կետում զբաղվել է ավտոմեքենաների տեխսպասարկմամբ և ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ Ընկերություններից միայն համագործակցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ, մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով։ Նրա հետ ծանոթացել է պատահական` 2014 թվականի վերջերին, երբ նա եկած է եղել իրենց տեխսպասարկման կետ, նորոգել է ավոտմեքենան։ Նա ասել է, որ հանդիսանում է ընկերության մենեջերը և տեսնելով, որ տեխսապասարկման կետում խանութ էլ ունեն, առաջարկել հետվճարային կարգով տարբեր ավտոպահեստամասեր մատակարարել։ Դրանից հետո, պայմանվորվածության համաձայն` նա մատակարարել է տարբեր չափսերի անվադողեր և տարբեր հզորության մարտկոցներ <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի, ընդհանուր առմամբ 2.875.000 դրամի, որից վաճառել է 275.000 դրամի ապրանք և այդ գումարի մի մասն առձեռն է տվել Միշային, իսկ մի մասն էլ երթոիւղային տաքսու միջոցով ուղարկել է նրան։ Դրանից հետո, արդեն 2015 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին բացակայել է հանրապետությունից և այդ ժամանակ իրեն է զանգահարել աշխատողը և ասել, որ Միշան եկել է, հարցնում է, թե ոնց անեն ապրանքների հետ կապված, այն չի վաճառվում։ Ինքն ասել է, որ չի վաճառվում, թող տանի ու նա ամբողջ մնացորդ ապրանքը հավաքել ու տարել է, որը 2.600.000 դրամի է եղել։ Հատոր 7, գ.թ. 201-204 Վկա Ռուստամ Մովսիսյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ մինչև 2016 թվականի հունվար հանդիսացել է անհատ ձեռնարկատեր և Չարենցավան քաղաքի Քոչարի 16 հասցեում զբաղվել է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոթորս>> ՍՊ ընկերության հետ 2015 թվականի ընթացքում իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, նրանք իրեն հետվաճրային կարգով մատակարարել են տարբեր ավտոպահեստամասեր` մարկոտկոցներ, անվադողեր և այլ պահեստամասեր։ Մատակարարման համար պայմանավորվածություն է ձեռք բերել ընկերության ղեկավարության հետ, ապրանքները նրանցից ստացել է հաշիվ-ապրանքագրերով, եղել է նաև` առանց հաշիվ-ապրանքագրերի, որոնց դիմաց էլ վճարումները կատարել է փոխանցումով, կանխիկ գումարներն էլ տվել է մենեջերին` Միշա Վարդանյանին առձեռն, նա եկել է և տարել խանութից, սակայն կոնկրետ որ օրը որքան գումար չի հիշում։ Ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի հետ անմիջական շփումը եղել է այն, որ նա եկել է գումարը տանելու, իսկ ապրանքները բերել է առաքիչը, կամ ինքն է տարել իր մեքենայով ընկերության պահեստից։ Միշային իրեն ներկայացրել են ընկերության կողմից որպես իր խանութին կցված մենեջեր։ Ընդհանուր առմամբ ընկերությունից մատակարարել են 1.907.000 դրամի ապրանքներ հաշիվ-ապրանքագրերով, որոնք վաճառելուց հետո գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, բացի այդ նաև մոտ 600.000 դրամի ապրանք առաքվել է առանց հաշիվ ապրանքների, որոնց գումարը առձեռն տվել է Միշային ու քանի որ խանութը փակելիս է եղել, մեկ հատ մարտկոց է մնացած եղել` 40.000 դրամ արժողությամբ, որը Միշան եկել ու տարել է։ Հատոր 7, գ.թ. 167-170 Վկա Սամվել Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Չարենցավան քաղաքի Շահումյան 17 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացննելիս սկզբում համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերություն մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Պայմանավորվածության համաձայն` 2014 թվականից սկսած Միշան իր խանութ է մատակարարել ընդհանուր առամամբ 2.380.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց համար հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել, իսկ վաճառված ապրանքների գումարները պարբերաբար տվել է առձեռն Միշային: 2016 թվականի փետրվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, ովքեր հարցրել են` Միշայի կողմից մատկարարված ապրանքի մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի` 392.000 դրամի, բացի այդ, ունի վաճառած 383.000 դրամի ապրանք, որը դեռ չի տվել, իսկ դրանից բացի, ինչ վաճառել է, գումարները տվել է Միշային։ Միշան այդ հանգամանքը հաստատել է, կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Վկա Սուրեն Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աշտարակ քաղաքի Տիգրան Մեծի 66/1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ 2014 թվականից մինչև օրս <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացնում է ձեռնարկատիրական գործունեություն, սկսզբնական շրջանում համագործակցել է մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ և առաջարկել հետվճարային կարգով տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ մատկարարել: Պայմանվորվածության համաձայն Միշան իրեն ընդհանուր առմամբ մատակարարել է 1.941.000 դրամի մարտկոցներ, որոնց վաճառքից առաջացած գումարն առձեռն տվել է Միշային։ 2016 թվականի փետրվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել` իր մոտ Միշայի մատակարարած ապրանքներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Նրանց հայտնել է, որ մնացորդ ունի 280.000 դրամի, բացի այդ էլ 220.000 դրամ գումար է պարտք, որը խոստացել է մարել, իսկ դրանից բացի, բոլոր վաճառած ապրանքների գումարներն առձեռն տվել է Միշային։ Միշան նշված հանգամանքը հաստատել է, կազմվել է նաև փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Վկա Վալերի Բալյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Դիլիջան քաղաքի Կալինինի 60 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով և աշխատանքում իրեն օգնում է նաև հայրը` Լավրենտ Բալյանը։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն 2015 թվականից, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշայի միջոցով, ում հետ պայմանավորվածությունը ձեռք է բերել հայրը։ Միշան եկել է իրենց խանութ և հետվճարային կարգով տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի մարտկոցներ մատկարարելու առաջարկ արել։ Պայմանավորվածության համաձայն նա ընդհանուր առմամբ մոտ 2 միլիոն դրամի մարտկոց է մատակարարել, որոնց դիմաց մի մասի համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր, մի մասի համար` ոչ։ Մարտկոցները վաճառել են և գումարը փուլերով առձեռն տվել են Միշային, որից հետո նա նորից մարտկոց է բերել։ Մեկ անգամ էլ Միշայի ասելով 106.000 դրամի փոխանցում կատարել են ընկերության հաշվեհամարին։ 2016 թվականի սկզբներին ընկերությունից երկու անձինք են եկել իրենց խանութ և հարցրել` Միշայից մնացած ապրանք ունեն, թե` ոչ, նրան գումար պարտք են, թե` ոչ։ Իրենք ասել են, որ մանցորդ ունեն` 651.500 դրամի, գումար էլ` 115.500 դրամ պարտք են։ Այդ ժամանակ Միշան ասել է, որ ինքը ՌԴ է գնում ու նրա փոխարեն այլ մենեջեր է աշխատելու, դրա համար են եկել, որ գույքագրում անեն։ Այդ ժամանակ 115.500 դրամ գումար պարտքն առձեռն տվել են, ինչի կապակցությամբ էլ փոխադարձ հաշվարկի ակտ է կազմվել։ Վկա Վահե Մելիքսեթյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ընկերությունը Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար 44/2 հասցեում զբաղվում է անվադողերի և անվահեծերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն մոտավորապես 2012 թվականից սկսած մինչև 2015 թվականի կեսերը։ Համագործակցության համար պայմանավորվածությունը ձեռք է բերել ընկերության ղեկավարության հետ, սակայն իրեն կցված է եղել մենեջեր, սկզբում մեկ այլ տղա, իսկ հետո` Միշա Վարդանյանը։ Ընդհանուր առմամբ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից հաշիվ-ապրանքագրերով իրեն մատակարարվել է մոտ 18 միլոին դրամի տարբեր չափսի և տեսակի անվադողեր ու, պայմանավորվածության համաձայն` վաճառելուց անմիջապես հետո գումարը փոխանցել է նրանց հաշվեհամարին։ Մեկ անգամ ընդհամենը եղել է դեպք, որ երբ ապրանքը բերել են, հենց այդ ժամանակ այն տեղում վաճառվել է ու գումարն առձեռն տվել է մենեջեր Միշային, որպեսզի նա այն մուտքագրի իր անունից ընկերության հաշվեկշիռ կամ փոխանցում կատարի։ Դա մոտ 80.000 դրամ է եղել, սակայն երբ է դա կոնկրետ եղել, չի հիշում։ Միշան ինքն է ասել, որ գումարը մուտք կանի, այդ պատճառով էլ այն առձեռն տվել է նրան, սակայն տեղյակ չէ` նա գումարը մուտք է արել, թե` ոչ, քանի որ այդ կապակցությամբ ընկերությունից իրեն չեն անհանգստացրել։ Հատոր 5, գ.թ. 65-67 Վկա Վահե Սուքիասյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է <<ԳԱԳ Մոթորս>> ՍՊ ընկերությունում` որպես վաճառող։ Ընկերությունը Երևան քաղաքի Գ.Չաուշի 10/5 հասցեում ունի խանութ և զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ Ընկերության հիմնադիրը և տնօրենն է հանդիսանում եղբայրը` Գագիկ Սուքիասյանը։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն` ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իրենց խանութ ու առաջրակել հետվճարային կարգով <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ մատակարարել։ 2015 թվականի սկզբներին պայմանավորվածությունից հետո Միշան բերել է ընդհանուր մոտ 1.400.000 դրամի մարտկոց, որից մոտ 210.000 դրամի վաճառել են և այդ գումարն առձեռն տվել Միշային, փոխանցում չեն կատարել։ Համագործակցությունը տևել է մոտ մեկ ամիս, քանի որ Միշայի առաջարկած գները բարձր են եղել, նշված ապրանքատեսակները շուկայում ավելի էժան են եղել, ուստի նրան ասել է, որ գա ապրանքը ետ տանի, ու նա այդպես էլ արել է։ Հատոր 5 գ.թ. 1-3 Վկա Վարդգես Գաբրիելյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող անհատ ձեռնարկատեր Կարապետ Ռեզյանի` Երևան քաղաքի Հրաչյա Քոչար փողոցում գտվող տոնավաճառի հարևանությամբ գործող խանութում` որպես վաճառող։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել են ձեռնարկատիրական գործունեություն, որով զբաղվել է կոնկրետ ինքը, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով 2014 թվականի աշնանից մինչև 2016 թվականի փետրվար։ Միշան եկել է խանութ և առաջարկել հետվճարային կարգով մատակարարել տարբեր հզորության <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի մարտկոցներ։ Պայմանավորվածության համաձայն Միշան <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ավտոմեքենայով տարբեր ժամանակ խանութ է առաքել մարտկոցներ, որոնք վաճառել է և գումարի մի մասը փոխանցումով, մի մասն էլ կանխիկ` առձեռն տվել է Միշային` մոտ 800.000 դրամի չափով: Մարտկոցների ձեռքբերման համար Միշան հաշիվ-ապրանքագրեր տվել է, սակայն եղել են նաև դեպքեր, որ առանց հաշիվ-ապրանքագրերի է բերել: Միշայից ընդհանուր առմամբ վերցրել է մոտ 2 միլիոն դրամի մարտկոց, եղել են նաև դեպքեր, որ մարտկոցներից խոտան է եղել, որը ետ է վերադարձրել և փոխարենը նորը վերցրել։ 2016 թվականի փետրավարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, հարցրել Միշայի կողմից մատկարարված մարտկոցներից մնացորդ ունի, թե` ոչ, նրան ապրանքի դիմաց գումար պարտք է, թե` ոչ։ Ինքը նրանց պատասխանել է, որ մնացորդ ունի մոտ 700.000 դրամի և 219.000 դրամ գումար էլ պարտք է։ Այդ ժամանակ 100.000 դրամ պարտք գումարից վճարել է, ասել, որ այլ գումար պարտք չէ, ամբողջ գումարները կամ փոխանցել է, կամ էլ տվել է Միշային առձեռն, ինչը նա հաստատել է և նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Վկա Տիգրան Բրսոյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ <<Ջավախք>> արտադրական կոոպերատիվը Հրազդան քաղաքի Միկրոշրջան թաղամասի 4-րդ փողոցի 1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով 2014 թվականի վերջերին եկել է իրենց խանութ, ներկայացել որպես <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Ինքը չի համաձայնվել, քանի որ նա <<Սպուտնիկ>> տեսակի մարտկոցներ է առաջարկել, որոնցից ինքը նախկինում վաճառել է և դրանց մեջ խոտանը շատ է լինում, դրանից բացի, նրա առաջարկած արժեքը ձեռնտու չի եղել։ Դրանից հետո նա մի քանի անգամ էլ է եկել, կրկին առաջարկել, ասելով, որ արժեքն իջել է և դա արդեն 2015 թվականի վերջերին է եղել։ Այդ ժամանակ Միշան առաջարկել է նաև <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի մարտկոցներ ևս, սակայն դրանց արժեքը բարձր է եղել, Միշան ասել է, որ եթե չվաճառվի, ետ կտանի և ինքը համաձայնվել է։ Նա իր խանութ է մատակարարել <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի տարբեր հզորության մարտկոցներ, ընդհանուր 684.000 դրամի, որոնք վաճառել է և գումարը պարբերաբար փոխանցել ընկերության հաշվեհամարին։ Մատակարարված ապրանքների համար նա տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Ընդհանուր առմամբ վաճառված ապրանքներից մինչև 2016 թվականի հունվար փոխանցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը 177.500 դրամ, իսկ Միշային առձեռն գումարներ չի տվել։ Ապրանքները բերելուց հետո, մոտ մեկ ամիս անց, Միշային ասել է, որ <<Տենաքս>> և <<Բերգա>> տեսակի մարտկոցները ետ տանի, քանի որ դրանք չեն վաճառվել: Նա ընկերության մեքենայով եկել է և մնացած ապրանքը ետ տարել։ 2016 թվականի հունվար ամսին ընկերությունից Միշայի հետ անձինք են եկել իր խանութ, հարցրել` Միշայից մնացած ապրանք ունի, թե` ոչ, ինչին պատասխանել է, որ ունի և նրանց ցույց է տվել մնացորդ ապրանքը, որը 93.000 դրամի է եղել, բացի այդ էլ 42.500 դրամ պարտք ունի, որը պարտավորվել է սեղմ ժամկետում փոխանցել, ու այդպես էլ արել է։ Նրանք կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ, իսկ հետագայում վաճառել է նաև իր մոտ առկա 93.000 դրամի ապրանքը և գումարը փոխանցել ընկերությանը։ Վկա Տիգրան Գևորգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Աբովյան քաղաքի Հանրապետության 1/80/1 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով։ 2014 թվականի ամռանը Միշան եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես նշված ընկերության մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ, անվադողեր և ընթացային մասեր մատակարարել։ Պայմանավորվածության համաձայն` Միշան իր աշխատած ժամանակահատվածում մատակարարել է ընդհանուր առմամբ 2.309.850 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր պահեստամասեր, որոնց ձեռքբերման համար տվել է հաշիվ-ապրանքագրեր։ Վաճառված ապրանքների գումարները փոխանցել է ընկերության հաշվեհամարին, Միշային առձեռն գումարներ չի տվել: Մեկ անգամ Միշան բերել է հաշիվ-ապրանքագրով 10 հատ արգելակման կոճղակ, սակայն փաստացի բերած է եղել 9 հատ, խոստացել, որ այդ մեկն էլ կբերի, սակայն այդպես էլ չի բերել։ 2016 թվականի փետրվարին Միշայի հետ խանութ են եկել ընկերությունից երկու անձինք, որոնք հարցրել են` Միշայից մնացած ապրանք ունի, թե` ոչ։ Նրանց պատասխանել է, որ ապրանք մնացած ունի` 1.414.850 դրամ ընդհանուր արժողությամբ, ցույց է տվել դրանք և կազմել են փոխադարձ հաշվարկի ակտ։ Միշան նրանց ներկայությամբ հաստատել է, որ մեկ հատ արգելակման կոճկակ պակաս է բերել, որի արժեքը 10.000 դրամ է կազմել։ Վկա Տիգրան Ջիլավյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015 թվականի փետրվարին հիմնադրել է <<Քառբատ>> ՍՊ ընկերությունը և մոտ 2-3 ամիս Երևան քաղաքի Ֆուչիկի 48/3 հասցեում զբաղվել անվադողերի և մարտկոցների վաճառքով, այնուհետև ընկերության գործունեությունը կասեցրել է։ Գործունեության ընթացքում <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն, նրանք իրեն մատակարարել են մարտկոցներ և անվադողեր։ Իրեն դիմել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանը, ով առաջարկել է հետվճարային կարգով մատակարարել մարտկոցները և, պայմանավորվածության համաձայն` Միշան իր խանութ է առաքել տարբեր հզորության մարտկոցներ, ինչպես նաև անվադողեր, ընդհանուր 516.000 դրամի, որից վաճառել է 200.000 դրամի ապրանք, իսկ մնացած 316.000 դրամի ապրանքները Միշան եկել ետ է տարել, քանի որ ինքը դադարեցրել է գործունեությունը։ Նշված 200.000 դրամը փոխանցել է <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հաշվեհամարին, առձեռն Միշային գումար չի տվել։ Հատոր 5, գ.թ. 59-61 Վկա Ալեքսան Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արմավիրի մարզի Ջրարբի գյուղի Մեծարենցի փողոցում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության հետ իրականացրել է ձեռնարկատիրական գործունեություն 2014 թվականին, համագործակցել է ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի միջոցով, ով եկել է իր խանութ, ներկայացել որպես նշված ընկերության մենեջեր ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել։ Իրենց պայմանվորվածության համաձայն Միշան մատակարարել է 320.000 դրամի ավտոմեքենայի տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ, որոնց ձեռքբերման համար հաշիվ-ապրանքագրեր չի տվել։ Ընդհանուր նրա բերած մարտկոցներից վաճառվել է 2 հատ <<Սպուտնիկ>> տեսակի, 40.000 դրամի ու այդ գումարն անձամբ տվել է Միշային առձեռն։ Քանի որ նրա մատակարարած ապրանքի որակը լավը չի եղել, ինքը Միշային ասել է, որ մնացած ապրանքը ետ տանի ու էլ ապրանք չբերի։ Միշան մնացած ապրանքները եկել ետ է տարել ու այդպիսով իրենց համագործակցությունը վերջացել է։ Վկա Հովսեփ Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Նար-Դոս 77/5 հասցեում զբաղվում է ավտոպահեստամասերի վաճառքով։ Մոտ երկու տարի առաջ իր խանութ է եկել Միշա անունով մի տղա ու առաջարկել հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել, և պայմանվորվածության համաձայն` իր խանութ է բերել տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Բերգա>> և <<Տենաքս>> տեսակի մարտկոցներ: Մարտկոցները մոտ երկու ամիս իր խանութում մնալուց հետո չեն վաճառվել, ու ինքը Միշային ասել է, որ գա տանի, ու նա այդպես էլ արել է։ Միշան իրեն ներկայացրել է, որ այդ մարտկոցներն իրենն են, նա չի ասել, որ ինքը <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջերն է։ Հատոր 5, գ.թ. 56-58 Վկա` Մելիք Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015 թվականի կեսերին մայրը` Անուշ Էմիլի Սիրեկանյանը գրանցվել է որպես անհատ ձեռնարկատեր, սակայն նա որևէ անմիջական մասնակցություն չի ունեցել գործունեությանը, այն փաստացի իրականացրել է ինքը` Հրազդան քաղաքի իրենց շենքի հարևանությամբ գտնվող իրենց կրպակում։ Հորեղբոր տղայի` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մենեջեր Միշա Վարդանյանի հետ զրույցի ընթացքում, նա առաջարկել է նրանց ընկերությունից հետվճարային կարգով մարտկոցներ մատակարարել, որպեսզի ինքը դրանք վաճառի։ 2015 թվականի հոկտեմբեր ամսին Միշան ընկերության ավտոմեքենայով առաքել է տարբեր հզորության <<Սպուտնիկ>>, <<Տենաքս>> և <<Բեռգա>> տեսակի 1.429.500 դրամ ընդհանուր արժողությամբ մարտկոցներ, սակայն այդ մարտկոցներից ոչ մի հատ չի վաճառվել, անգամ հարցնողներ էլ չեն եղել։ Մարտկոցներն իր մոտ մնացել են մոտ մեկ ամիս ու քանի որ չեն վաճառվել, Միշային ասել է, որ ետ տանի դրանք ու Միշան դրանք տարել է։ Հատոր 8, գ.թ. 1-3 Ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև. <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից առգրավված, Միշա Վարդանյանի հետ համագործակցած տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ դուրս գրված հաշվապահական փաստաթղթերի` պարտքերի մարումների վերաբերյալ ցուցակի, հավելվածների, նրանց անվամբ դուրս գրված հաշիվ-ապրանքագրերի, տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ դրամարկղի մուտքի օրդերների և բանկի քաղվածքների, տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ստացված ավտոպահեստամասերի նախնական հայտերի, Կոնստանտին Կոստանյանի կողմից հիմնադրված ընկերություներին առնչված հաշվապահական փաստաղթղերի` դուրս գրված հարկային հաշիվների, կատարված վաճառքների վերաբերյալ գույքագրման տեղեկանքի զննության արձանագրությամբ։ Հատոր 8 գ.թ. 66-68 Որպես այլ փաստաթղթեր ապացույց ճանաչված` <<Գրանդ Լոջիստիկ>>, <<Մ-Մայնինգ Քոմպանի>>, <<Նյու Էյջ>>, <<Ալ-Մաքսա>>, <<Բիտեք>>, <<Գրիգշին>>, <<Հակոբյանշին>>, <<Հազարաշեն-1>>, <<Նորաճ Քոնսթաքշն>>, <<Նոռկո>>, <<Արմոտրանս>>, <<Վոլֆ Գրուպ>>, <<Մոնշին>>, <<Սլավքառ>>, <<Էմ Գրուպ>> և <<Հակշինմոնտաժ>> ՍՊ ընկերությունների ռեգսիտրային գործերով, Միշա Վարդանյանի հետ համագործակացած տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ դուրս գրված հաշվապահական փաստաթղթերով` պարքերի մարումների վերաբերյալ ցուցակով և հավելվածներով, նրանց անվամբ դուրս գրված հաշիվ-ապրանքագրերով, տնտեսվարող սուբյեկտների անվամբ դրամարկղի մուտքի օրդերներով և բանկի քաղվածքներով, տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ստացված ավտոպահեստամասերի նախնական հայտերով, Կոնստանտին Կոստանյանի կողմից հիմնադրված շինծու ընկերություներին առնչված հաշվապահական փաստաղթղերը` դուրս գրված հարկային հաշիվները, կատարված վաճառքների վերաբերյալ գույքագրման տեղեկանքը, Միշա Վարդանյանի և <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014թ. կնքված աշխատանքային և 16.06.2014թ. կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրերի պատճեներով, <<Հույս և Օրենք>> ՍՊ ընկերության կողմից <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում կատարած հաշվապահական-մասնագիտական ստուգման ակտով, <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության աշխատակիցների կողմից 2016 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին Միշա Վարդանյանի մասնակցությամբ իրականացված վերջինիս գործընկերների ստուգման փոխադարձ հաշվարկների ակտերով, Կոնստանտին Կոստանյանի և <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 31.05.2013թ. կնքված աշխատանքային և 01.06.2013թ. կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրերի պատճեներով: Հատոր 8 գ.թ. 99-102 Դատահաշվապահական փորձագետի թիվ 30211609 եզրակացության համաձայն` ելնելով փորձաքննությանը տրամադրված թիվ 69104016 քրեական գործում առկա փաստական և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ու գնորդ ընկերությունների անալիտիկ ու սինթետիկ հաշվառման փաստաթղթերում արտացոլված տվյալներից, <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կողմից 2014-2015թթ. ընթացքում Կոնստանտին Ասլանի Կոստանյանի կողմից տարբեր անձանց անուններով հիմնադրած ընկերություններին մատակարարված ավտոպահեստամասերի դիմաց չվճարված գումարների և դրա հետևանքով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը պատճառված վնասի չափը կազմում է 65.617.500 դրամ: Փորձաքննությանը տրամադրված թիվ 69104016 քրեական գործի նյութերում առկա փաստական և ընկերության ստուգվող ժամանակաշրջանի ու մասնագիտական ստուգմանն առաջադրված հարցերին վերաբերող անալիտիկ և սինթետիկ հաշվառման փաստաթղթերում արտացոլված տվյալներից, Միշա Վարդանյանի կողմից, 2014-2015թթ. ընթացքում ՀՀ տարածքում գործող տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացված ավտոպահեստամասերի դիմաց ստացված, սակայն մատակարար, այսինքն <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության դրամարկղ և հաշվարկային հաշիվ չմուտքագրված գումարի չափը կազմում է` 46.794.452 դրամ, որով և <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը պատճառվել է վնաս։ Հատոր 6, գ.թ. 37-164 Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի մեղավորությունը` առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ապացուցված է: Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: (…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե’ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)>>: Ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի անձը բնութագող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ, ֆիզիկապես վատառողջ է: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նամասնակիորեն հատուցել է հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունըե (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը): Հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Միշա Վարդանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով` նշված հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի նվազագույն չափով: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Միշա Վարդանյանը 2016 թվականի ապրիլի 28-ից մինչև 2018 թվականի հուլիսի 11-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը: Դատարանը փաստում է, որ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի` <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը, որի կատարումը նույն օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ կետի 5-րդ մասի համաձայն` վերապահված է ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկի պետին: Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, դատարանը գտնում է, որ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Անդրադառնալով հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցման և քաղաքացիական հայցի հարցին, ապա դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Վահագն Թորոսյանի կողմից դիմում է ներկայացվել` քաղաքացիական հայցից հրաժարվելու վերաբերյալ, ուստի դատարանը գտնում է, որ տուժող <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությանը պետք է վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը քաղաքացիական դատավարության կարգով լուծելու համար: Անդրադառնալով Միշա Վարդանյանի գույքի վրա դրված կալանք դրված կալանքին, դատարանը փաստում է հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 232-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Գույքի վրա կալանք դնելը կիրառվում է քաղաքացիական հայցը, գույքի հնարավոր բռնագրավումը, բռնագանձումը և դատական ծախսերն ապահովելու համար>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Գույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերագրվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը: 2. Քաղաքացիական հայցվորի կամ այլ շահագրգիռ անձանց միջնորդությամբ դատարանն իրավունք ունի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում:>>: Հաշվի առնելով, որ քրեական գործով առկա է քաղաքացիական հայց, ապա դատարանը գտնում է, որ Միշա Վարդանյանի շարժական ու անշարժ գույքի վրա 02.05.2016թ. որոշմամբ դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Քննության առարկա դարձնելով դատական ծախսերի հարցը, դատարանն արձանագրում է, որ որպես ապացույց մեղադրանքի հիմքում դրված` դատահաշվապահական փորձաքննության համար կատաված ծախսը կազմել է բռնագանձել 100.800 /հարյուր հազար ութ հարյուր/ ՀՀ դրամ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Դատական ծախսերը բաղկացած են` /.../ 3) մասնագետի, փորձագետի, թարգմանչի վարձատրության գումարներից. /.../>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Սույն օրենսգրքի 168 հոդվածի առաջին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա: /.../>>: Հաշվի առնելով, որ դատական ծախսերի մասով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 1-ին մասը չի պարտադրում դատապարտյալից դրա բռնագանձումը, ուստի դատարանը գտնում է, որ Միշա Վարդանյանից դատական ծախսեր չպետք է բռնագանձել և դատական ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 367-րդ, 369-374-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը` ՎՃՌԵՑ Միշա Համլետի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանններով` պատժի ժամկետները հաշվարկելու և պատիժը հաշվակցելու միջոցով, նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 2 /երկու/ տարի 2 /երկու/ ամիս 13 /տասներեք/ օրը և Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 9 /ինն/ ամիս 17 /տասնյոթ/ օր: Պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի` 900013298014 դեպոզիտ հաշվին որպես գրավ մուծված 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամը վերադարձնել գրավատուին: Միշա Համլետի Վարդանյանի անշարժ ու շարժական գույքի վրա 2016 թվականի մայիսի 02-ի որոշմամբ դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժող <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Վահագն Թորոսյանին վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը քաղաքացիական դատավարության կարգով լուծելու համար: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 06-02-2019 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 15-03-2019 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 28-06-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 14 հատոր.328,280,248,249,260,260,250,225,145,163,137,187,160,164 թերթից, քրեական գործի հավելվածը՝ 2 հատոր.110, 81 թերթից: |
| Գործին կից նյութերը | Որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված ՍՊ ընկերությունների ռեգիստրային գործերը և <Ֆլեշ Մոթորս> ՍՊ ընկերություններից առգրավված հաշվապահական փաստաթղթերը` 2 փաթեթում կնիքված վիճակում |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 04-07-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 14 հատոր.328,280,248,249,260,260,250,225,145,163,137,187,160,164 թերթից, քրեական գործի հավելվածը՝ 2 հատոր.110, 81 թերթից: |
| Գործին կից նյութերը | Որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչված ՍՊ ընկերությունների ռեգիստրային գործերը և <Ֆլեշ Մոթորս> ՍՊ ընկերություններից առգրավված հաշվապահական փաստաթղթերը` 2 փաթեթում կնիքված վիճակում |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0261/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 30-07-2018 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 27-07-2018 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Միշա Վարդանյան մյուսը` Կոնստանտին Կոստանյան Կոնստանտին Ասլանի Կոստանյան Բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի /Ավան/`ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի /ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով / նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին 09.07.2018թ. որոշումը , կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել անթույլատրելի և մերժել ամբաստանյալ Մ.Վարդանյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին պաշտպան Արմինե Ֆանյանի միջնորդությունը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 06-08-2018 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Այլ միջնորդություններով դատական ակտի դեմ
| Բողոքարկվող դատական ակտի ամսաթիվը | 09-07-2018 |
|---|---|
| Բողոքարկվող դատական ակտի անվանումը | Ամբաստանյալի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին |
Մակագրվել է (դատարանի նախագահի կողմից)
| Ամսաթիվ | 31-07-2018 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 06-08-2018 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-08-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-09-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 07-09-2018 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Միշա |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԱՔԴ/0261/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ <<07>> սեպտեմբերի 2018թ. ք. Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) նախագահությամբ` դատավոր Մ.Հարությունյանի, քարտուղարությամբ` Հ.Հակոբյանի, մասնակցությամբ` դատախազ` Ա.Բարսեղյանի, պաշտպան` Ա.Ֆանյանի, ամբաստանյալ` Մ.Վարդանյանի, դռնբաց դատական նիստում, ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական ստուգման ենթարկելով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2018 թվականի հուլիսի 09-ի <<Ամբաստանյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին>> թիվ ԵԱՔԴ/0261/01/16 քրեական գործով կայացված որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը. ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը 1. 2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության հատկապես կարևոր գործերով քննության վարչությունում կայացված <<Մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին>> որոշմամբ` հաստատվել է թիվ 69104016 քրեական գործով` ըստ մեղադրանքի` Միշա Համլետի Վարդանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Կոստանտին Ասլանի Կոստանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով 2016 թվականի դեկտեմբերի 26-ին կազմված մեղադրական եզրակացությունը և քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: 2016 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի /դատավոր Ա.Մկրտչյան/ <<Քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին>> որոշմամբ` վերը նշված քրեական գործն` ընդունվել է վարույթ: 2017 թվականի հունվարի 16-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի <<Քրեական գործը դատական քննության նշանակելու և մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը քննելու մասին>> որոշմամբ` վերը նշված քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության, իսկ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ: Սույն որոշման պատճառաբանական մասի համաձայն Առաջին ատյանի դատարանը նշել է, որ. <<գտնում եմ, որ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը պետք է թողնել անփոփոխ, քանի որ դառևս չի վերացել նշված խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտությունը>>: 2017 թվականի մարտի 20-ի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի <<Քրեական գործից մաս անջատելու և առանձին վարույթում քննելու մասին>> որոշմամբ որոշվել է Կոստանտին Ասլանի Կոստանյանի և Միշա Համլետի Վարդանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0261/01/16 քրեական գործի վարույթից անջատել ամբաստանյալ Կոստանտին Ասլանի Կոստանյանի մասը և այն քննել առանձին վարույթում: 2018 թվականի հունիսի 11-ին ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի պաշտպան Արմինե Ֆանյանը միջնորդություն է ներկայացրել Առաջին ատյանի դատարան ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի խափանման միջոց` կալանքը գրավով փոխարինելու մասին: 2018 թվականի հուլիսի 09-ին Առաջին ատյանի դատարանի <<Ամբաստանյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին>> որոշմամբ վերը նշված միջնորդությունը բավարարվել է: Ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավ և գրավի չափ սահմանվել է նվազագույն աշխատավարձի երկուհազարապատիկը` 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամը: Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանը, որը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2018 թվականի հուլիսի 30-ին, իսկ վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ նյութերը ստացվել են 2018 թվականի օգոստոսի 06-ին: Վերաքննիչ դատարանի` 2018 թվականի օգոստոսի 06-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել դատական նիստում քննության: Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. 2. 2016 թվականի դեկտեմբերի 28-ին կազմված մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասի համաձայն` Միշա Համլետի Վարդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, բովանդակային հետևյալ ձևակերպմամբ. <<(…) նա 2014-2015թթ. ընթացքում աշխատելով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կոմերցիոն բաժնում որպես մեծածախ վաճառքի մենեջեր և հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերով ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամին համարժեք` 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր և 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար: Այսպես, Միշա Վարդանյանը <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականին կնքված աշխատանքային պայմանագրի հիման վրա ընդունվել է աշխատանքի ընկերությունում որպես կոմերցիոն բաժնի մեծածախ վաճառքի մենեջեր և <<Ֆլեշ Թեգետա Մոտորս>> ՍՊ ընկերության տնօրենի հետ 11.06.2014 թվականի կնքված լիակատար նյութական պատասխանատվության մասին պայմանագրի համաձայն` հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ, այնուհետև շարունակելով աշխատել նույն պաշտոնում ընկերության իրավահաջորդ` <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունում, առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելու միասնական դիտավորությամբ, շարունակաբար` 2014-2015թթ. ընթացքում <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության կողմից ՀՀ տարածքում ավտոպահեստամասերի վաճառքով զբաղվող տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացրել է ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, անվահեծեր, անտիֆրիզ, որոնց դիմաց <<Վահե Մելիքսեթյան>>, <<Արտաշ Գևորգյան>>, <<Ռեգնում>> ՍՊ ընկերություններից, <<ՌԱՖ>> արտադրական կոոպերատիվից, անհատ ձեռնարկատերեր Դավիթ Բոբոխյանից, Բագրատ Մկրտչյանից, Արթուր Մարկոսյանից, Գևորգ Ալեքսանյանից, Գևորգ Բոյախչյանից, Սուրեն Գրիգորյանից, Գարեգին Ասատրյանից, Հրայր Գրիգորյանից, Արսեն Ավետյանից, Հովհաննես Հովհաննիսյանից, Տիգրան Գյուլխասյանից, Արմոնդ Թուրյանից, Կարապետ Ռեզյանից, Խաչատուր Գասպարյանից, Հարություն Մենեջյանից, Արտավազդ Հովհաննիսյանից, Սայադ Սայադյանից, Սամվել Հովհաննիսյանից, Գոռ Հակոբյանից, Արմեն Առաքելյանից, Անդրանիկ Գրիգորյանից, Վալերի Բալյանից, Գագիկ Աղեկյանից, Արթուր Ղազարյանից, Արթուր Գալստյանից, Անանիկ Վարդանյանից, Արտակ Առաքելյանից, Արա Մարտիրոսյանից, Էդուարդ Լևոնյանից, Արմեն Դանիելյանից պարբերաբար կանխիկ ստացել է ընդհանուր 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության դրամարկղ կամ բանկային հաշվին մուտքագրելու համար, սակայն իրեն վստահված գումարները չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է: Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում <<ԳԱԳ Մոթորս>>, <<Քառբատ>>, <<ՄՌՄ Մոթորս>>, <<Ա.Գ.Շահբազյան>>, <<Մանաս>> ՍՊ ընկերություններից, <<Ջավախք>>, <<ՌԱՖ>> արտադրական կոոպերատիվներից, անհատ ձեռնարկատերեր Ալեքսան Գրիգորյանից, Արմեն Եսայանից, Ստեփան Մանասյանից, Զոհրաբ Մարգարյանից, Էդգար Մարտիրոսյանից, Հովսեփ Մարգարյանից, Արտուր Ոսկանյանից, Արամ Պողոսյանից, Ռոբերտ Սարգսյանից, Ռուստամ Մովսիսյանից, Վահան Նավոյանից, Գրիգոր Ասլանյանից, Կամելա Մարտիրոսյանից, Էդիկ Կարապետյանից, Ռադի Աբրահամյանից, Անուշ Սիրեկանյանից, Արթուր Հակոբյանից, Արթուր Յազչյանից, Աշոտ Գևորգյանից ետ է ստացել նրանց մատակարարված իրեն վստահված ընդհանուր 20.873.152 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, օդի և յուղի զտիչներ, կցորդման կոմլեկտներ, փոկեր, անտիֆրիզ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, սակայն <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության պահեստ չի մուտքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել է: Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում անհատ ձեռնարկատերեր Ռոբերտ Կարապետյանի, Տիգրան Գևորգյանի, Աշոտ Գևորգյանի և Ռուբեն Գրիգորյանի անվամբ <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ելքագրել ու չի մատակարարել իրեն վստահված ընդհանուր 1.654.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ տարբեր ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, յուղի և օդի զտիչներ, ղեկի կառավարման մասեր, արգելակման կոճղակներ, որոնք յուրացման եղանակով հափշտակել է: Բացի այդ, Միշա Վարդանյանը նույն ժամանակահատվածում տարբեր տնտեսվարող սուբյեկտներին իրացնելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերությունից ստացել է իրեն վստահված ևս 2.321.500 դրամի ավտոպահեստամասեր` մարտկոցներ, անվադողեր, շարժիչի յուղ, անվահեծեր և յուրացման եղանակով հափշտակել: Այսպիսով. Միշա Վարդանյանը նշված տնտեսվարող սուբյեկտներից ստացված իրեն վստահված գումարները դրամարկղ կամ բանկային հաշվին չմուտքագրելով, ետ ստացած ավտոպահեստամասերը պահեստ չմուտքագրելու, մատակարարելու նպատակով <<Ֆլեշ Մոտորս>> ընկերությունից ապրանքներ ելքագրելու միջոցով յուրացման եղանակով ընկերությունից հափշտակել է իրեն վստահված 21.897.700 ՀՀ դրամ գումար և 24.896.752 ՀՀ դրամ արժողությամբ ավտոպահեստամասեր` ընկերությանը պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերով` ընդհանուր 46.794.452 ՀՀ դրամ գույքային վնաս:(…)>>: 3. Ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի պաշտպան Արմինե Ֆանյանի կողմից ներկայացված ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի խափանման միոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին 2018 թվականի հունիսի 11-ի վերը նշված միջնորդությամբ մասնավորապես նշված է, որ <<(…) 01.05.2016թ. Ա.Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: 01.05.2016թ. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառվել է: (…) Համաձայն ՀՀ Կոտայքի մարզի համատիրության նախագահի կողմից տրված տեղեկանքի` Մ.Վարդանյանը ունի մշտական բնակության վայր, նա [բնակվում] է ք.Հրազդան Միկրոշրջան թաղամասի 44 շենքի թիվ 02 բնակարանում: Ըստ նույն համատիրության նախագահի կողմից հաստատված բնութագրի և վերջինիս կողմից տրված բնութագրի` Մ.Վարդանյանը բնութագրվում է բացառապես դրական: Մ.Վարդանյանն ունի բարձրագույն կրթություն, ուսման գործընթացում պարգևատրվել է մի շարք գովասանագրերով, նախկինում դատապարտված կամ որևէ կերպ արատավորված չէ: Միշա Վարդանյանն ունի առողջական լուրջ խնդիրներ և նրան անհրաժեշտ է բուժում ստացիոնար պայմաններում: Այսպես. 14.02.2017թ. <<Էրեբունի բժշկական կենտրոնի>> տրված տեղեկանքի համաձայն` Միշա Վարդանյանի մոտ ախտորոշվել է գլխացավեր չճշտված էթոլոգիայի տեղաշարժով: Ցուցաբերվել է օգնություն, մասնավորապես կատարվել է կլ. լաբ. էսգ հետազոտություններ, գլխուղեղի ԿՏ, նյարդաբանի կոնսուլտացիա, խորհուրդ է տրվել ռեմոտոլոգի կոնսուլտացիա և գլխի ՄՌՏ հետազոտություն: 12.05.2017թ. <<Նաիրի>> ԲԿ տրված մեծահասակի ամբուլատոր բժշկական քարտի քաղվածքի Միշա Վարդանյանի մոտ ախտորոշվել է ասթենո-նևրոտիկ համախտանիշ, դեմքի մկանների տիկեր: 05.05.2017թ. ստացվել է նյարդաբանի կոնսուլտացիա: Տրվել է խորհուրդ` կրկնակի այց 06.06.2017թ.: 22.08.2017թ. գրությանս համապատասխան` Մ.Վարդանյանին տեղափոխել են <<Նաիրի>> ԲԿ կրկնակի հետազոտության նպատակով: Ըստ պաշտպանյալիս կողմից հայտնած տեղեկությունների <<Նաիրի>> ԲԿ-ում կատարված հետազոտության արդյունքներով իր մոտ հայտնաբերվել է 2.2 սմ մեծությամբ կիստա, ինչպես նաև արյան հեմոգլոբինի բարձրացում: <<Դատապարտյալների հիվանդանոց>> ՔԿՀ-ում կատարված հետազոտությունների արդյունքում Մ.Վարդանյանի մոտ հայտնաբերվել է պոչուկի կիստա, որի վիրահատությունը հետաձգվել է նյարդաբանի ցուցումով, քանի որ ըստ վերջինի` պոչուկի վիրահատությունը պետք է կատարվի գլխում հայտնաբերված կիստայի խնդիրը վերցնելուց հետո միայն: Պաշտպանյալս արդեն իսկ 10 ամիս շարունակ ստանում է դեղորայքային բուժում, սակայն վերջինիս վիճակը դինամիկ վատթարանում է, քանի որ Մ.Վարդանյանին անհրաժեշտ է մասնագիտացված բուժօգնություն: Ըստ 08.06.2018թ. <<Նաիրի>> ԲԿ անգիոնևրոլոգիայի կլինիկայի ղեկավարի կողմից տրված տեղեկանքի Մ.Վարդանյանի մոտ ախտորոշվել է նևրոզ` վեգետո-անոթային դրսևորումներով: Արախնոիդալ կիստա` աջ միջին գանգափոսում: Բուժման արդունավետության համար անհրաժեշտ է բուժումն անցկացնել ստացիոնար պայմաններում: (…) Ակնհայտ է, որ Միշա Վարդանյանի անձը բնութագրող հատկանիշները, նրա առողջական կրիտիկական վատթարացումը և նրա ստացիոնար պայմաններում բուժման անհրաժեշտությունը վկայում են այն մասին, որ նրա պատշաճ վարքագիծը կարող է ապահովվել դատարանի կողմից գրավի չափ սահմանելով: Նա ունի ամուր սոցիալական կապեր և գտնում ենք, որ այդ հատկանիշները լավագույնս կարող են կանխորոշել նրա ապագա պատշաճ վարքագիծը:(…)>>: Վերոգրյալի արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանին խնդրել է Մ.Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված կալանավորում խափանման միջոցը փոխարինել գրավով: 4. Առաջին ատյանի դատարանի` 2018 թվականի հուլիսի 09-ի որոշմամբ մասնավորապես նշված է, որ <<(…) Լսելով կողմերին, ուսումնասիրելով միջնորդությունը և քրեական գործի նյութերը, դատարանը գտնում է, որ պաշտպան Ա.Ֆանյանի միջնորդությունը ենթակա է բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ. (…) Դատարանն արձանագրում է, որ Միշա Վարդանյանը շուրջ 2 տարի 2 ամիս է` գտնվում է շարունակական կալանքի տակ, քրեական գործի դատաքննության փուլում հարցաքննվել է վկաների հիմնական մասը, ուստի նշված պայմաններում դատական քննության ներկա փուլում ցածր է ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի կողմից քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը: Ինչ վերաբերվում է դատարան ներկայանալուց խուսափելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականությանը, ապա դատարանի համոզմամբ` գրավը կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ ամբաստանյալ Մ.Վարդանյանի թաքնվելու վտանգը չեզոքացնելու և իրավաչափ վարքագիծը կանխորոշելու հարցում: Բացի այդ, դատարանը փաստում է, որ Միշա Վարդանյանի անձը հայտնի է, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ։ Գրավի կիրառման թույլատրելիության հարցը քննարկելիս, դատարանը հաշվի է առնում նաև ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի հիվանդությունների առկայությունը և առողջական վիճակը։ Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանին կալանքից գրավով ազատելը պետք է ճանաչել թույլատրելի և գրավի գումար պետք է սահմանել նվազագույն աշխատավարձի երկուհազարապատիկը՝ 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամը:(…)>>: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. 5. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Իր վերաքննիչ բողոքում ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանը մասնավորապես նշել է, որ. <<(…) <<Ֆլեշ Մոտորս>> ՍՊ ընկերության մեծածախ վաճառքի և կորպորատիվ հաճախորդների բաժինների մի խումբ աշխատակիցների կողմից 2014-2015թթ. ընթացքում առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում և առանձնապես խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու փաստի առթիվ 2016թ. ապրիլի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ՀԿԳ քննության գլխավոր վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 69104016 քրեական գործը և կատարվել նախաքննություն: (…) Գտնում եմ, որ դատարանի 09.07.2018թ. որոշումը՝ ամբաստանյալ Ա.Վարդանյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ կիրառելու վերաբերյալ անհիմն է հետևյալ պատճառաբանություններով. Դատարանը, վկայակոչելով օրենսդրական (այդ թվում միջազգային) ընդհանուր ակտեր, ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներով արտահայտված դիրքորոշումներ, որոշման պատճառաբանական մասում, յուրովի մեկնաբանելով դրանց պահանջները: (…) Նախ, դատարանը, ըստ էության, ինքն էլ է փաստել, որ ազատության մեջ մնալու պարագայում առկա է ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի կողմից քննությանը խոչընդոտելու, թեկուզև ցածր, հավանականություն։ Երկրորդ, պարզ չէ, թե ինչ երաշխիք կա, որ ազատության մեջ մնալով Մ.Վարդանյանը չի խոչընդոտի գործի քննությանը՝ մասնավորապես, քննությամբ դեռևս չհարցաքննված վկաների վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու կամ այլ ճանապարհով։ Դատարանը, փորձելով հիմնավորել ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ կիրառելը, միաժամանակ արձանագրել է, որ <<...Միշա Վարդանյանի անձը հայտնի է, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ>>։ Թեև իրոք, հայտնի է մեղադրյալի անձը, վերջինս ունի մշտական բնակության վայր, նախկինում դատված չի եղել, սակայն դժվար է համաձայնվել դատարանի բերված այն փաստարկին, որ ներկա փուլում նրա նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը կարող է կանխորոշել Մ.Վարդանյանի իրավաչափ վարքագիծը։ Միաժամանակ հարկ եմ համարում նշել, որ դատարանի կողմից վկայակոչված մեղմացուցիչ հանգամանքների առկայությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` ընդամենը պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են և, բնականաբար, չեն կարող դրվել խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու որոշման հիմքում, այլ ընդամենը կարող է հաշվի առնվել պատիժ նշանակելիս։ Դատարանի վերը նշված փաստարկներն անհիմն են, չեն կարող դրվել մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելը թույլատրելի ճանաչելու հիմքում, քանի որ բարձր է հավանականությունը, որ ազատության մեջ մնալով Մ.Վարդանյանը չի խոչընդոտի մինչդատական վարույթում և դատարանում գործի քնությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու ճանապարհով, չի թաքնվի քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից, չի կատարի քրեական օրենքով չթույլատրված արարք և չի խուսափի քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց։ Դատարանը, Միշա Վարդանյանի խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելիս, հաշվի չի առել վերջինիս մեղսագրվող արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ վերջինս յուրացրել է իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերով՝ շուրջ 39.712.050 ՀՀ դրամ և որևէ գումար չի փոխհատուցել։ Այսպիսով, գտնում եմ, որ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից բերված պատճառաբանությունները հիմնավոր չեն, այդպիսիք համահունչ չեն կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու և գրավի կիրառումն անթույլատրելի ճանաչելու իրավաչափության վերաբերյալ վկայակոչված միջպետական և ներպետական քրեաիրավական նորմերին, հետևաբար ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց գրավը անթույլատրելի և անհիմն է, չի բխում քրեական գործի և արդարադատության արդյունավետության շահերից:(…)>>։ Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է բեկանել ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018թ. հուլիսի 9-ի որոշումը, կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել անթույլատրելի և մերժել ամբաստանյալ Մ.Վարդանյանի նկատմամբ խափանման միջոց կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին պաշտպան Արմինե Ֆանյանի միջնորդությունը: Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում արձանագրված դիրքորոշումները. 6. ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանը պնդել է վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել: Ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի պաշտպան Արմինե Ֆանյանը առարկել է վերաքննիչ բողոքի դեմ և հայտնել է, որ վերաքննիչ բողոքը անհիմն է և ենթակա է մերժման: Միաժամանակ Վերաքննիչ դատարանի ուշադրությունն է հրավիրել նաև ամբաստանյալի առողջական վիճակի վրա, ներկայացրել է արդեն իսկ Առաջին ատյանի դատարանի ներկայացրած բժշկական փաստաթղթերը և Առաջին ատյանի դատարանի որոշումից հետո կատարված հետազոտության արդյունքում պարզված նաև այլ հիվանդությունների վերաբերյալ փաստաթղթեր և ի թիվս այլնի հայտնել է, որ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում իր պաշտպանյալի առողջական վիճակը ժամանակի ընթացքում վատացել է, իսկ ազատության մեջ գտնվելուց հետո նկատվում է կայունություն և համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկները չունեն բավարար տեխնիկական միջոցներ իր պաշտպանյալի բուժումը պատշաճ կազմակերպելու ուղղությամբ: Ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանը միացել է պաշտպանի դիրքորոշմանը և խնդրել է վերաքննիչ բողոքը մերժել: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. 7. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` <<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>: Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 5-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում պետք է պատասխանել այն հարցին, թե հիմնավո՞ր է արդյոք ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը: Այսպես. 8. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն. <<Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (…) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով (…)>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ <<Ոչ ոք չի կարող արգելանքի վերցվել և պահվել անազատության մեջ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով նախատեսված հիմքերով և կարգով>>¦: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 136-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Կալանավորումը, գրավը կիրառվում են միայն դատարանի որոշմամբ` քննիչի կամ դատախազի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ` դատարանում քրեական գործը քննելիս: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` «(...) 6. Դատարանում գործի քննության ընթացքում մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետ չի սահմանվում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատարանը, դատական քննության ժամանակ, լսելով ամբաստանյալի բացատրությունները, կողմերի կարծիքները, իրավունք ունի ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրել, փոխել կամ վերացնել խափանման միջոցը»: Նախ, ինչպես հետևում է մեջբերված քրեադատավարական դրույթների համադրված վերլուծությունից, մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետի երկարացում և կալանքի տակ պահելու առավելագույն ժամկետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված է միայն մինչդատական վարույթի ընթացքում: Այլ կերպ` ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությունը դատական քննության փուլում մեղադրյալին (ամբաստանյալին) կալանքի տակ պահելու ժամկետային սահմանափակումներ չի նախատեսում: Դրա հետ մեկտեղ սակայն, օրենսդիրը նախատեսել է այնպիսի ընթացակարգեր ու գործիքակազմ, որոնք երաշխավորում են ինչպես դատական քննության նախապատրաստական փուլում, այնպես էլ դատական քննության ընթացքում անձի` իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի, այդ թվում նաև` կալանավորման և դրա այլընտրանքի հիմնավոր լինելու կամ չլինելու հարցը դատարանի կողմից վերանայվելու հնարավորությունը: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) գ) անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար, (…) 3. Սույն հոդվածի 1-ին կետի «գ» ենթակետի դրույթներին համապատասխան ձերբակալված կամ կալանավորված յուրաքանչյուր ոք անհապաղ տարվում է դատավորի կամ այլ պաշտոնատար անձի մոտ, որն օրենքով լիազորված է իրականացնելու դատական իշխանություն և ունի ողջամիտ ժամկետում դատաքննության իրավունք կամ մինչև դատաքննությունն ազատ արձակելու իրավունք: Ազատ արձակումը կարող է պայմանավորվել դատաքննության ներկայանալու երաշխիքներով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Դատարանը, (…) խափանման միջոց կարող [է] կիրառել միայն այն դեպքում, երբ քրեական գործով ձեռք բերված նյութերը բավարար հիմք են տալիս ենթադրելու, որ կասկածյալը կամ մեղադրյալը կարող է՝ 1) թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից, 2) խոչընդոտել մինչդատական վարույթում կամ դատարանում գործի քննությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու, գործի համար նշանակություն ունեցող նյութերը թաքցնելու կամ կեղծելու, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով առանց հարգելի պատճառի չներկայանալու կամ այլ ճանապարհով, 3) կատարել քրեական օրենքով չթույլատրված արարք, 4) խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց, 5) խոչընդոտել դատարանի դատավճռի կատարմանը>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Կալանավորումը մեղադրյալի նկատմամբ կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ կա հիմնավոր կասկած, որ նա կատարել է այնպիսի հանցանք, որի համար նախատեսվող ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը մեկ տարուց ավելի է, և կան բավարար հիմքեր ենթադրելու, որ մեղադրյալը կարող է կատարել սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված որևէ գործողություն>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն՝ <<Խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտության և կասկածյալի կամ մեղադրյալի նկատմամբ դրա տեսակն ընտրելու հարցը լուծելիս հաշվի [է] առնվում 1) վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, 2) կասկածյալի կամ մեղադրյալի անձը, 3) տարիքը և առողջական վիճակը, 4) սեռը, 5) զբաղմունքի տեսակը, 6) ընտանեկան դրությունը և խնամարկյալների առկայությունը, 7) գույքային դրությունը, 8) բնակության մշտական վայրի առկայությունը, 9) այլ էական հանգամանքներ>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` <<Նույնանման փաստերով այլ գործով վճռաբեկ դատարանի կողմից իրավական նորմի մեկնաբանությունից տարբերվող մեկնաբանության դեպքում դատարանը պետք է հիմնավորի օրենքի և այլ նորմատիվ իրավական ակտի՝ վճռաբեկ դատարանի մեկնաբանությունից շեղվելը>>: Մեջբերված վերջին քրեադատավարական դրույթը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Վ.Պողոսյանի գործով որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) [Մ]եղադրյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը թեև չեն կարող գնահատվել որպես կալանավորման հիմնավորվածությունը հաստատելու ինքնուրույն հիմք, այնուամենայնիվ դրանք էական նշանակություն ունեն խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս, ինչպես նաև գրավի թույլատրելիության հարցը լուծելիս: Մեղսագրվող հանցանքի ծանրությունը և հետևաբար նաև ակնկալվող պատժի խստությունը հանդիսանում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու կամ գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը գնահատելու կարևոր տարրեր և գործի նյութերից բխող մյուս հանգամանքների հետ միասին հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել անձի ազատության հիմնարար իրավունքը սահմանափակելու հիմքերի առկայության կամ բացակայության մասին: Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ նույնանման իրավական դիրքորոշում բազմիցս իր նախադեպային նշանակության վճիռներում հայտնել է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը ¥ի թիվս այլնի, տե՛ս Mamedova v. Russia, 2006 թվականի հունիսի 1-ի վճիռը, գանգատ թիվ 7064/05, կետ 74, Panchenko v. Russia 2005 թվականի փետրվարի 8-ի վճիռը, գանգատ թիվ 45100/98, կետ 102, Ilijkov v. Bulgaria, 2001 թվականի հուլիսի 26-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33977/96, կետ 81¤: (…)>> (տե՛ս Վահագն Հակոբի Պողոսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի փետրվարի 15-ի թիվ ԿԴ1/0062/06/12 որոշումը): ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից մի շարք գործերով (տե°ս Ա.Ճուղուրյանի վերաբերյալ 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-132/07 որոշումը, Ա. Հովսեփյանի վերաբերյալ 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0633/06/09 որոշման 10-րդ կետը և այլն) արտահայտած իրավական դիրքորոշումների ընդհանրական վերլուծությունից հետևում է, որ ինչպես ցանկացած այլ խափանման միջոց, կալանավորումը մեղադրյալի նկատմամբ կիրառվում է քրեական գործի քննության ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը (այն գործողությունները, որոնք ուղղված են քննությունից և դատից թաքնվելուն, գործով ճշմարտության բացահայտմանը խոչընդոտելուն, ինչպես նաև հանցավոր գործունեությունը շարունակելուն) կանխելու նպատակով: Այսինքն, կալանավորման կիրառումը նպատակ է հետապնդում քրեական գործով վարույթի ընթացքում կանխել անձի ոչ իրավաչափ վարքագիծը: Կալանավորումը նաև խափանման բացառիկ միջոց է, քանի որ դրա կիրառման հետևանքով ազատությունից զրկվում է դատարանի դատավճռով դեռևս մեղավոր չճանաչված անձը: Ուստի, վերոնշյալ բացառիկության չափանիշից բխում է, որ անձը պետք է ենթարկվի նախնական կալանքի հետևյալ երկու պայմանների միաժամանակյա առկայության դեպքում. 1/ առկա է ողջամիտ կասկած, որ անձը կատարել է իրավախախտում, և 2/առկա են հիմնավոր պատճառներ կարծելու, որ ազատության մեջ գտնվելով նա կարող է. ա) դիմել փախուստի, կամ բ) կատարել նոր հանցագործություն, կամ գ) խոչընդոտել արդարադատության իրականացմանը, կամ դ) լուրջ վտանգ ներկայացնել հանրային կարգին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն. «(...) Գրավը համարվում է կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց և կիրառվում է միայն այն դեպքում, երբ ստացվել է դատարանի որոշումը մեղադրյալին կալանավորելու մասին»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Գրավը ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործության համար մեղադրվողին կալանքից ազատելու համար դրամի, արժեթղթերի, այլ արժեքների ձևով դատարանի դեպոզիտ մեկ կամ մի քանի անձանց կատարած ներդրումն է` քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ մեղադրյալի գտնվելն ապահովելու նպատակով: Դատարանի թույլտվությամբ որպես գրավ կարող է ընդունվել անշարժ գույքը: 2. Դատարանը, համապատասխան շարժառիթները շարադրելով, իրավունք ունի մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչել անթույլատրելի առանձին դեպքերում, մասնավորապես, եթե հայտնի չէ մեղադրյալի անձը, նա չունի մշտական բնակության վայր կամ փորձել է թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից։(…)>>։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Ա.Ավետիսյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով գրավի կիրառելիության հարցին, իրավական դիրքորոշում է արտահայտել առ այն, որ. <<[Ա]նձին կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտության հիմնավորումը կարող է դրվել գրավի կիրառումը մերժելու պատճառաբանության հիմքում` պայմանով, որ այդ պատճառաբանությունը հիմնված լինի գործով առկա փաստական տվյալների վրա (…)։ (…) Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջի վերաբերյալ արված իրավական մեկնաբանություններում չի արգելվում չնշված առանձին դեպքերում անձին երաշխիքով ազատ արձակելը ճանաչել անթույլատրելի. մասնավորապես, երբ առկա է անձի կողմից թաքնվելու կամ գործով ճշմարտությունը բացահայտելու ընթացքին միջամտելու վտանգ, կամ երբ դա անհրաժեշտ է հանցագործությունը կանխելու կամ հասարակական կարգի պահպանությունն իրականացնելու համար։ (…) Այդ առումով Եվրոպական կոնվենցիային չի հակասում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 2-րդ մասի այն դրույթը, որ դատարանը, համապատասխան շարժառիթները շարադրելով, իրավունք ունի մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելն առանձին դեպքերում ճանաչել անթույլատրելի։ (…) [Գ]րավի կիրառման անթույլատրելիության հարցը պետք է քննարկվի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի համատեքստում, որտեղ նշված են խափանման միջոց կիրառելու այլ հիմքեր, այդ թվում նաև` մինչդատական վարույթում կամ դատարանում գործի քննությանը խոչընդոտելու հիմքը>> (տե՛ս Ա.Ավետիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԱՎԴ/0022/06/08 որոշման 34-36-րդ կետերը)։ Կալանքը գրավով փոխարինելու հարցը լուծելիս անձին մեղսագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը պատշաճ գնահատման ենթարկելու անհրաժեշտության հարցին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ս.Մարգարյանի գործով որոշման մեջ և իրավական դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ <<(…) [Գ]րավի թույլատրելիության հարցի լուծման ժամանակ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով սահմանված՝ մեղադրյալին վերագրվող արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը գնահատելիս դատարանը պետք է գործով ներկայացված տվյալների հիման վրա պարզի մեղադրյալին վերագրվող հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, իսկ հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ Այլ խոսքով՝ (…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների կատարման հավանականությունը գնահատելիս և, հետևաբար, դրա հիման վրա մեղադրյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելիս դատարանը, ի թիվս այլոց, պետք է պատշաճ գնահատման ենթարկի մեղսագրվող արարքի կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը բնութագրող այլ հանգամանքները։ [Վ]երոնշյալ հանգամանքներն էական նշանակություն ունեն մեղադրյալի անձի մասին ճիշտ պատկերացում կազմելու համար։ Ուստի, առանց դրանք գործի նյութերից բխող մյուս տվյալների հետ համադրված վերլուծության և գնահատման ենթարկելու, հնարավոր չէ հիմնավորված ենթադրություն անել մեղադրյալի հետագա վարքագծի վերաբերյալ, հետևաբար հնարավոր չէ նաև օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում կայացնել անձի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ (…)>> (տե՛ս Ս.Մարգարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵԷԴ/0138/06/13 որոշման 14-րդ կետը)։ Զարգացնելով գրավի թույլատրելիության վերաբերյալ իր նախադեպային իրավունքը՝ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Վարդանյանի գործով որոշմամբ արձանագրել է. <<(...) [Մ]եղադրյալին կալանքից գրավով ազատելու հարցը քննարկելիս դատարանները հատուկ ուշադրություն պետք է դարձնեն այն հանգամանքին, թե մեղադրյալի նկատմամբ ինչ հիմքով է կալանավորումը կիրառվել որպես խափանման միջոց, և արդյոք տվյալ դեպքում գրավը՝ որպես կալանավորման այլընտրանք, կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ տվյալ հիմքի չեզոքացման համար։ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը վկայում է, որ Եվրոպական դատարանը մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. մեղադրյալի՝ դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե՛ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 15), վտանգը, որ մեղադրյալն ազատ արձակվելու դեպքում կխոչընդոտի արդարադատության իրականացմանը (տե՛ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, ¢ 14) կամ կկատարի նոր հանցանքներ (տե՛ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե՛ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, ¢ 51)։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասում ըստ էության նախատեսված են նշված հիմքերը, որոնցից յուրաքանչյուրի առկայությունը կալանավորման պայմանների հետ միասին ինքնին հիմք է անձի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու համար։ Միևնույն ժամանակ <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մասում ամրագրված իրավանորմի ուսումնասիրությունից հետևում է, որ անձի կալանավորման հարցը լուծելիս իրավասու դատարանները լիազորված են քննարկել դատաքննությանը մեղադրյալի ներկայանալը երաշխավորող այլընտրանքային միջոցների կիրառման հնարավորությունը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 143-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիման վրա այդպիսի միջոց է գրավը։ (…) [Գ]րավը քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից մեղադրյալի թաքնվելու վտանգը չեզոքացնելու երաշխիք է, և համապատասխան հիմքերի առկայության դեպքում իրավասու դատարանի կողմից կարող է կիրառվել վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ մեղադրյալի գտնվելն ապահովելու նպատակով (տե՛ս Դ.Վարդանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԱՔԴ/0056/06/14 որոշման 16-րդ կետը)։ 9. Սույն որոշման նախորդ կետում նշված իրավակարգավորումները, իրավական վերլուծությունները և դիրքորոշումները կիրառելով սույն որոշման 1-4-րդ կետերում նշված փաստական տվյալների նկատմամբ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները իրավաչափ են և բխում են վերը նշված կետերում շարադրված փաստական տվյալներից: Մասնավորապես, սույն որոշման 1-4-րդ կետերում նշված փաստական տվյալները վկայում են այն մասին, որ գրավի կիրառումը տվյալ դեպքում կարող է բավարար երաշխիք հանդիսանալ ազատության մեջ մնալու դեպքում ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի ոչ իրավաչափ վարքագիծը կանխելու և անհրաժեշտության դեպքում վարույթն իրականացնող մարմնի տրամադրության տակ նրա գտնվելը ապահովելու համար, հետևաբար Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավոր են: Այսպես, սույն որոշմամբ շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի առնելով սույն որոշման նախորդ կետերում նշված քրեական գործի առանձնահատկությունները, ամբաստանյալի ենթադրյալ վարքագծի դրսևորումները, ամբաստանյալին վերագրվող արարքների բնույթը ու վտանգավորության աստիճանը և սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը, կալանքի համար հիմք հանդիսացած հանգամանքը, ամբաստանյալի անձին վերաբերվող փաստական տվյալները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գրավի կիրառման միջոցով ողջամտորեն հնարավոր է ապահովել ամբաստանյալի հետագա պատշաճ վարքագիծը` գործի դատական քննության ընթացքում և տվյալ դեպքում գրավը, որպես կալանավորման այլընտրանք, կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ կալանավորման համապատասխան հիմքի չեզոքացման համար: Ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանը շուրջ 2 տարի 2 ամիս գտնվել է շարունակական կալանքի տակ, Առաջին ատյանի դատարանի որոշման համաձայն` քրեական գործի դատաքննության փուլում հարցաքննվել է վկաների հիմնական մասը, և նշված պայմաններում դատական քննության ներկա փուլում ցածր է ամբաստանյալ Միշա Վարդանյանի կողմից քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը: Տվյալ դեպքում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալին ընդհանուր առմամբ անորոշ ժամկետով շարունակական կալանքի տակ պահելը, առանց այլընտրանքային գործուն երաշխիքի նախատեսման, պայմանավորված միայն քրեական գործի քննության ծավալով և բարդությամբ, այն էլ այն պայմաններում, երբ կատարված դատավարական գործողությունների արդյունքում ցածր է ամբաստանյալի կողմից քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը, արդարացված չէ և չի ապահովում անձի իրավունքի սահմանափակման և հատապնդվող արդյունքի միջև անհրաժեշտ և ողջամիտ հավասարակշռություն: Հետևաբար Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները իրավաչափ են: Վերոգրյալի լույսի ներքո իրավաչափ է նաև Առաջին ատյանի դատարանի այն հետևությունը, որ. <<Ինչ վերաբերվում է դատարան ներկայանալուց խուսափելու և վարույթն իրականացնող մարմնից թաքնվելու հավանականությանը, ապա դատարանի համոզմամբ` գրավը կարող է գործուն երաշխիք հանդիսանալ ամբաստանյալ Մ.Վարդանյանի թաքնվելու վտանգը չեզոքացնելու և իրավաչափ վարքագիծը կանխորոշելու հարցում>>: Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը համապատասխան հետևության հիմքում դրել է նաև այն, որ Միշա Վարդանյանի անձը հայտնի է, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չէ և համապատասխան հիվանդությունների առկայությունը և առողջական վիճակը։ Այս շրջանակներում ուշադրության է արժանի նաև այն, որ ամբաստանյալի մոտ, ի թիվս այլնի, արձանագրվել է նևրոզ` վեգետո-անոթային դրսևորումներով և աջ միջին գանգափոսում արախնոիդալ կիստա հիվանդությունները: Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքում նշված այն փաստարկին, որ Առաջին ատյանի դատարանը համապատասխան որոշում կայացնելիս հաշվի չի առել ամբաստանյալին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, ապա Վերաքննիչ դատարանը այդ մասով իր համաձայնությունն է հայտնում վերաքննիչ բողոքի հետ և գտնում, որ այդ հանգամանքը, մյուս հանգամանքների հետ համակցության մեջ, նույնպես պետք է գնահատվի համապատասխան հետևության հանգելու համար: Սակայն, ինչպես վերը նշվեց, այդ հանգամանքի գնահատումը մյուս հանգամանքների և փաստական տվյալների հետ համակցության մեջ, բավարար չէ հանգելու այն հետևության, որ գրավի կիրառումը չի կարող գործուն երաշխիք հանդիսանալ ամբաստանյալի պատշաճ վարքագիծը գործի դատական քննության ընթացքում ապահովելու համար: Այսինքն, թեև այդ հանգամանքը Առաջին ատյանի դատարանը ըստ էության չի դրել իր հետևությունների հիմքում, այնուհանդերձ ըստ էության կայացրել է հարցը ճիշտ լուծող դատական ակտ: Եվ այդ հանգամանքը ինքնին չի կարող բացառել կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոցի կիրառումը և չի կարող բավարար պայման հանդիսանալ գրավի կիրառումը անթույլատրելի ճանաչելու համար: Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքում նշված այն փաստարկին, որ անձին վերաբերվող փաստական տվյալները, այդ թվում` մշտական բնակության վայր ունենալը դրական բնութագրվելը, նախկինում դատված չլինելը, չի կարող գնահատվել ամբաստանյալի նկատմամբ խափանման միջոցի կիրառման կամ փոփոխման շրջանակներում և գնահատման է ենթական միայն պատիժ նշանակելիս, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է և չի բխում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 3-րդ մասի և 143-րդ հոդվածի վերը նշված իրավակարգավորումներից և այդ փաստական տվյալները նույնպես պետք է հաշվի առնվեն անձի հետագա վարքագծի դրսևորման հավանականությունը գնահատելիս: 10. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքում ներկայացված մյուս փաստարկներին ու դատողություններին (մանրամասն տե'ս սույն որոշման 5-րդ կետը), ապա հարկ է արձանագրել, որ սույն որոշմամբ վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումները, վերլուծություններն ու դատողություններն իրենց համակցության մեջ արդեն իսկ ամբողջությամբ ներառում են դրանց վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի մոտեցումներն ու բարձրացված հարցերի պատասխանները, ուստի լրացուցիչ առանձին-առանձին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը բացակայում է: 11.Ամփոփելով սույն որոշման նախորդ կետերում արձանագրված դատողություններն ու եզրահանգումները` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները համապատասխանում են գործի փաստական հանգամանքներին, Առաջին ատյանի դատարանը ըստ էության կայացրել է իրավաչափ դատական ակտ: Այսինքն, ամբաստանյալ Միշա Համլետի Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը գրավով փոխարինելիս և նրա նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու մասին որոշում կայացնելիս, Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ և ըստ էության կայացրել է ճիշտ լուծող դատական ակտ, որը բեկանելու իրավաչափ հիմքեր չկան, ուստի, հիմք ընդունելով Վերաքննիչ դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունները, այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության ավագ դատախազ Ա.Բարսեղյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել: 12. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 288-րդ, 393-394-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Վերաքննիչ բողոքը մերժել: ՀՀ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի հուլիսի 09-ի <<Ամբաստանյալի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելի ճանաչելու միջնորդությունը քննության առնելու մասին>> թիվ ԵԱՔԴ/0261/01/16 որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից 15-օրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-09-2018 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 17-10-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 110, 79 թերթերից |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 17-10-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 110, 79 թերթերից: |
| Ուր | Երևան քաղաքի դատարան |
| Գրության համարը | Ե-35558/18 |