ԵԱՔԴ/0236/01/16


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ
մեղադրողներ` Ա.Առաքելյանի,
Վ.Ասատրյանի
պաշտպաններ` Ե.Վարոսյանի,
Լ.Սահակյանի
տուժողներ` Արման Խաչատրյանի
Արթուր Խաչատրյանի
Ռոզա Խաչատրյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ` Ռ.Սահակյանի


Դռնբաց դատական նիստում 2019 թվականի հունվարի 23-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի, ծնված 27.12.1991թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, նախկինում չդատված, բնակվում է ք.Երևան, Տիգրան Մեծի նրբանցք, 13-րդ շենք 5-րդ բնակարան:
Սույն գործով կալանքի տակ է 2016 թվականի սեպտեմբերի 22-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 118-րդ հոդվածով, իրեն մեղավոր չի ճանաչել:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Կարապետյանցի 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09123716 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանին 2016 թվականի նոյեմբերի 24-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 118-րդ հոդվածով այն բանի համար, որ նա 2016 թվականի սեպտեմբերի 08-ին` ժամը 20:00-ից 22:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել է Երևան քաղաքի նախկինում` Գործկոմի փողոցի, ներկայիս` Ազատության պողոտայի 10 շենքի թիվ 2 բնակարան, որտեղ որոշ ժամանակ գտնվելուց հետո կնոջ` Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանի հետ դուրս է եկել և դրսում վերջինիս հետ կենցաղային բնույթի հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ ծեծել է Ռ.Խաչատրյանին` հարվածներ հասցնելով վերջինիս դեմքին և որովայնին` պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Այնուհետև, 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին` ժամը 21:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի նախկինում` Գործկոմի փողոցի, ներկայիս` Ազատության պողոտայի 10 շենքի 2-րդ բնակարանին կից այգում Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի կողմից նախօրեին իր հղի կնոջը հարվածելու և աներորդիներ Արման և Արթուր Խաչատրյանների կողմից իր մորը հայհոյելու հարցերի շուրջ հիշյալ անձանց միջև տեղի ունեցած խոսակցությունը վեր է ածվել կենցաղային բնույթի վիճաբանության, որի ընթացքում Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը ձեռքով հարվածել է աներորդուն` Արման Խաչատրյանի դեմքին, ապա ապօրինաբար երկու անձանց` Արման Խաչատրյանին և նրա եղբորը` Արթուր Խաչատրյանին ուղղակի դիտավորությամբ կյանքից զրկելու` սպանելու նպատակով իր մոտ գտնվող սուր կտրող-ծակող առարկայով` 29,5 սմ երկարությամբ պտուտակահանով, հարվածել է Արման Խաչատրյանի` կենսական կարևոր նշանակություն ունեցող կրծքավանդակի ձախակողմյան հատվածին` պատճառելով մարմնական վնասվածք կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի <<քերծված պատռված>> վերքի ձևով, որից հետո նույն պտուտակահանով հարվածել է Արթուր Խաչատրյանի կենսական կարևոր նշանակություն ունեցող կրծքավանդակի ձախակողմյան հատվածին` պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի ծակված, թափանցող, ենթամաշկային էմֆիզեմայով, ձախ թոքի վնասումով, կրծքաօդաարյունահավաքով զուգորդված` վերքի ձևով, ապա տեսնելով, որ Ա.Խաչատրյանը դեռևս ոտքի վրա է հանցավոր մտադրությունը` սպանությունն ավարտին հասցնելու նպատակով փորձել է նույն գործիքով կրկին հարվածներ հասցնել վերջինիս և նրա եղբորը, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով` ներկաներից Արմեն Սիմոնյանի կողմից իր հանցավոր գործողությունները խափանելու` մի կողմ քաշելու և ձեռքից հանցագործության գործիք հանդիսացող պտուտակահանը վերցնելու, ինչպես նաև տուժողներին ժամանակին ցուցաբերված բուժօգնության պատճառով, հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Նույն դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետն երկարացվել է երկու ամիս ժամկետով:
2016 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի վերաբերյալ թիվ 09123716 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0236/01/16 համարը:
Մեղադրող Ա.Առաքելյանը մեղադրական ճառով հանդես գալիս հրաժարվեց Արսեն Մարտունի Խաչատրյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքից:


2. Նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Նախաքննական մարմինը Արսեն Մարտունի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 118-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա 2016 թվականի սեպտեմբերի 08-ին` ժամը 20:00-ից 22:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել է Երևան քաղաքի նախկինում` Գործկոմի փողոցի, ներկայիս` Ազատության պողոտայի 10 շենքի թիվ 2 բնակարան, որտեղ որոշ ժամանակ գտնվելուց հետո կնոջ` Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանի հետ դուրս է եկել և դրսում վերջինիս հետ կենցաղային բնույթի հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ ծեծել է Ռ.Խաչատրյանին` հարվածներ հասցնելով վերջինիս դեմքին և որովայնին` պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Այնուհետև, 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին` ժամը 21:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի նախկինում` Գործկոմի փողոցի, ներկայիս` Ազատության պողոտայի 10 շենքի 2-րդ բնակարանին կից այգում Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի կողմից նախօրեին իր հղի կնոջը հարվածելու և աներորդիներ Արման և Արթուր Խաչատրյանների կողմից իր մորը հայհոյելու հարցերի շուրջ հիշյալ անձանց միջև տեղի ունեցած խոսակցությունը վեր է ածվել կենցաղային բնույթի վիճաբանության, որի ընթացքում Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը ձեռքով հարվածել է աներորդուն` Արման Խաչատրյանի դեմքին, ապա ապօրինաբար երկու անձանց` Արման Խաչատրյանին և նրա եղբորը` Արթուր Խաչատրյանին ուղղակի դիտավորությամբ կյանքից զրկելու` սպանելու նպատակով իր մոտ գտնվող սուր կտրող-ծակող առարկայով` 29,5 սմ երկարությամբ պտուտակահանով, հարվածել է Արման Խաչատրյանի` կենսական կարևոր նշանակություն ունեցող կրծքավանդակի ձախակողմյան հատվածին` պատճառելով մարմնական վնասվածք կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի <<քերծված պատռված>> վերքի ձևով, որից հետո նույն պտուտակահանով հարվածել է Արթուր Խաչատրյանի կենսական կարևոր նշանակություն ունեցող կրծքավանդակի ձախակողմյան հատվածին` պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի ծակված, թափանցող, ենթամաշկային էմֆիզեմայով, ձախ թոքի վնասումով, կրծքաօդաարյունահավաքով զուգորդված` վերքի ձևով, ապա տեսնելով, որ Ա.Խաչատրյանը դեռևս ոտքի վրա է հանցավոր մտադրությունը` սպանությունն ավարտին հասցնելու նպատակով փորձել է նույն գործիքով կրկին հարվածներ հասցնել վերջինիս և նրա եղբորը, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով` ներկաներից Արմեն Սիմոնյանի կողմից իր հանցավոր գործողությունները խափանելու` մի կողմ քաշելու և ձեռքից հանցագործության գործիք հանդիսացող պտուտակահանը վերցնելու, ինչպես նաև տուժողներին ժամանակին ցուցաբերված բուժօգնության պատճառով, հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մեղադրանքի հիմքում նախաքննական մարմինը դրել և նրան առաջադրած մեղադրանքը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով.
-Տուժող Արթուր Մուկուչի Խաչատրյանի ցուցմունքով, այն մասին, որ 08.09.2016թ.-ին քրոջ՝ Ռոզա Խաչատրյանի ամուսին Արսեն Խաչատրյանը եկել է իրենց՝ Երևան քաղաքի Ազատության 10 շենքի թիվ 2 բնակարան, որի ընթացքում ինչ-որ բան նրան դուր չի եկել և նա դուրս է եկել բնակարանից: Նրա ետևից դուրս է եկել նաև Ռոզա Խաչատրյանը, ով րոպեներ անց վերադարձել է հուզված վիճակում և ասել, որ Արսեն Խաչատրյանը հարվածել է իրեն: Իր իմանալով եղբայրը՝ Արման Խաչատրյանը, զանգահարել է Արսեն Խաչատրյանին և պայմանավորվել են, որ հաջորդ օրը Արսեն Խաչատրյանը գա և խոսեն: 08.09.2016թ.-ին, իրենց քրոջը՝ Ռոզա Խաչատրյանին ծեծի ենթարկելու հարցի շուրջ զրուցելու նպատակով 09.09.2016թ. Երևան քաղաքի Ազատության 10 շենքի թիվ 2 բնակարանում հյուրընկալել են Ռ.Խաչատրյանի ամուսնուն՝ Արսեն Խաչատրյանին: Նույն օրը՝ ժամը 21:30-ի սահմաններում, Արսեն Խաչատրյանն իր եղբայրներ՝ Հարություն և Տիգրան Հայրապետյանների հետ եկել են նշված հասցե, որտեղ ինքը, եղբայրը՝ Արման Խաչատրյանը և իրենց ծանոթ Արշակ Արշակյանը նստած են եղել բակում՝ սեղանի շուրջ: Նշված հարցի շուրջ խոսակցության ժամանակ, երբ հարց է հնչել, թե ինչու է Արսեն Խաչատրյանը հարվածել Ռոզա Խաչատրյանին, այդ պահին Արսեն Խաչատրյանը կատաղած ձևով հարվածել է Արման Խաչատրյանի դեմքին և նրան գցել գետնին, որի ժամանակ էլ նկատել է, որ Արսեն Խաչատրյանն իր ձեռքին եղած պտուտակահանով հարվածել է եղբոր՝ Արման Խաչատրյանի կողքին: Այդ պահին, երբ ինքը գնացել է դեպի Արսեն Խաչատրյանի կողմը, վերջինս շրջվել է իր կողմը և ձեռքին եղած պտուտակահանով հարվածել է իր սրտի կողմը, որից հետո ինքը թուլացել է և ընկել: Պնդել է, որ տեսել է, թե ինչպես է Արսեն Խաչատրյանը հարվածել եղբոր՝ Արման Խաչատրյանի դեմքին և ձեռքին եղած պտուտակահանով նրա կողքին, նույն պտուտակահանով էլ հարվածել է իրեն, իսկ իրեն օգնության է հասել տանտեր Արմեն Սիմոնյանը: Արթուր Խաչատրյանը հայտնել է, որ օգտագործում է 094-58-66-62 բջջային հեռախոսահամարը:
-Տուժող Արման Մուկուչի Խաչատրյանի ցուցմունքով, այն մասին, որ 08.09.2016թ. ժամը 20-ից 21-ն ընկած ժամանակահատվածում քրոջ՝ Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանի ամուսինը՝ Արսեն Խաչատրյանը եկել է իրենց տուն՝ Երևան քաղաքի Ազատության 10 շենքի թիվ 2 բնակարան, միասին հաց են կերել, որից հետո Արսեն Խաչատրյանը Ռոզա Խաչատրյանի հետ դուրս են եկել տանից: Քիչ անց քույրը միայնակ վերադարձել է տուն և ասել, որ Արսեն Խաչատրյանը հարվածել է իր որովայնին և դեմքին՝ նրան Արշակ Արշակյանի հետ խանդելու պատճառով: Անմիջապես զանգահարել են Արսեն Խաչատրյանի 077-87-55-56 հեռախոսահամարին, սակայն նրա հեռախոսահամարն անջատված է եղել: Գիշերը զանգահարել է Արսեն Խաչատրյանի մորաքրոջ որդին՝ Տիգրան Հայրապետյանը, հարցրել է, թե ինչ է եղել, վերջինիս ասել է, որ հաջորդ օրը գան, խոսեն: 09.09.2016թ. ժամը 17-ից 18-ի սահմաններում Տ.Հայրապետյանը կրկին զանգահարել է, վերջինիս առաջարկել է գալ իրենց տուն, որտեղ էլ կզրուցեն: Ժամը 21:30-ից 22-ի սահմաններում Արսեն Խաչատրյանը, իր մորեղբոր որդիներ՝ Տիգրան և Հարություն Հայրապետյանների հետ եկել են իրենց տուն: Բոլորով միասին նստել են տան բակում, որտեղ գտնվել են նաև իր կրտսեր եղբայրը՝ Արթուր Խաչատրյանը և իրենց ընկերը՝ Արշակ Արշակյանը: Նրանց նորմալ դիմավորել են և ինքը սկսել է հանգիստ զրուցել Տ.Հայրապետյանի հետ, իսկ Արսեն Խաչատրյանն ագրեսիվ դեմքով նայել է, չի բարևել և չի խոսել: Իր, Ա.Արշակյանի ու Տ.Հայրապետյանի զրուցելու ընթացքում, երբ զրուցել են Արսեն Խաչատրյանի կողմից իրենց քրոջը՝ Ռոզա Խաչատրյանին հարվածելու մասին, այդ պահին հանկարծակի Արսեն Խաչատրյանը սկզբում բռունցքով հարվածել է իր դեմքին, ինքն ընկել է, Արսեն Խաչատրյանն էլ իր վրա և այդ պահին չի հասկացել, թե նրա ձեռքին ինչ է եղել, որով Արսեն Խաչատրյանը հարվածել է իր ձախ թևատակի հատվածում, որից ուժեղ ցավ է զգացել: Ապա՝ Արսեն Խաչատրյանը վեր է կացել տեղից, շրջվել է և ձեռքին եղած գործիքով հարվածել է իր աջ կողմում գտնվող Արթուր Խաչատրյանին, և ինքը լսել է եղբոր՝ Արթուր Խաչատրյանի գոռոցը և նայելով նրան՝ տեսել է, որ նրա սրտի կողմից արյուն է եկել: Այդ պահին իրենց քույրն է եկել, ով փորձել է հանգստացնել Արսեն Խաչատրյանին, սակայն վերջինս, չի հիշել, թե ոնց է գետնին գցել Ռոզա Խաչատրյանին ու փախել: Արսեն Խաչատրյանի եղբայրներն էլ գնացել են նրա ետևից, իսկ վիճաբանությանը և կռվին ներկա է գտնվել նաև տանտեր Արմեն Սիմոնյանը: Պնդել է, որ իրեն և եղբորը՝ Արթուր Խաչատրյանին ինչ-որ ծակող գործիքով հարվածներ է հասցրել իրենց փեսա՝ Արսեն Խաչատրյանը: Հայտնել է, որ օգտագործում է 041-60-60-22 բջջային հեռախոսահամարը:
- Տուժող Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանի ցուցմունքով, այն մասին, որ ամուսինն՝ Արսեն Խաչատրյանն իրեն չի հարվածել, աստիճաններից իջնելուց ինքն ընկել է և հարված է ստացել բազմոցի կողքին ընկնելուց, իսկ իր եղբայրներ՝ Արման և Արթուր Խաչատրյանների հետ տեղի ունեցածը եղել է կատակ, դիտավորյալ ոչ մի վնասվածք չի եղել, եղել է ընտանեկան խոսակցություն: Ամուսնու՝ Արսեն Խաչատրյանի հետ կապված ոչ մի բողոք չունի:
Նշվածը հայտնելուց հետո՝ տուժող Ռոզա Խաչատրյանը, օգտվելով իր սահմանադրական և քրեադատավարական նորմերով վերապահված իրավունքից, հրաժարվել է ամուսնու՝ Արսեն Խաչատրյանի դեմ վկայող ցուցմունքներ տալուց:
- Վկա Արմեն Բալագիրի Սիմոնյանի ցուցմունքներով, այն մասին, որ հանդիսանում է Երևան քաղաքի Գործկոմի 10 շենքի թիվ 2 բնակարանի սեփականատերը, որտեղ բնակվել են իր ընկեր՝ Արման Խաչատրյանը և նրա ընտանիքի անդամները: 08.09.2016թ.-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում, Արման Խաչատրյանի քրոջ՝ Ռոզա Խաչատրյանի ամուսինը՝ Արսեն Խաչատրյանն այցելել է իր բնակարան՝ տեսակցելու կնոջը և մյուսներին։ Ամեն ինչ նորմալ է եղել, հանգիստ նստել են, զրուցել, որից հետո Արսեն Խաչատրյանը կնոջ հետ միասին դուրս է եկել տանից: Սակայն րոպեներ չանցած տուն է վերադարձել Ռոզա Խաչատրյանը, ով լաց լինելով պատմել է, որ տանից դուրս գալուց հետո Արսեն Խաչատրյանը երկու անգամ ուժեղ հարվածել է իր դեմքին, թե իբր ինչի է <<պլեչիկավոր հագուստ հագել>>: Արման Խաչատրյանն իր 041-60-60-22 հեռախոսահամարից զանգահարել է Արսեն Խաչատրյանին և հարցրել, թե ինչի է քրոջ վրա ձեռք բարձրացրել, Արսեն Խաչատրյանն էլ, թե լավ է արել, պետք է իր վրա էլ կբարձրացնի, Արման Խաչատրյանն էլ ասել է, թե հղի կնոջ վրա է ձեռք բարձրացնում, նա էլ, թե վաղը կգա, կասի: Դրանից հետո Ռ.Խաչատրյանը զանգահարել է Արսեն Խաչատրյանի մորաքրոջ որդուն և ասել եղբոր արարքի մասին, Արսեն Խաչատրյանին ոչ ուզում է տեսնել, ոչ էլ խոսել նրա հետ: 09.09.2016թ.-ին, ժամը 19:00-ի սահմաններում, ինքը գտնվել է իր բնակարանի խոհանոցում և սուրճ է պատրաստել, Արթուր Խաչատրյանն աշխատանքից նոր է վերադարձել և հաց կերել, նրա ծնողները գտնվել են տան ներսում, իսկ Արման Խաչատրյանը և Արշակ Արշակյանը, բակում նստած են եղել: Լսել է, որ ինչ-որ տղաներ են մտել տան բակ, պատուհանից նայել է և տեսել Արսեն Խաչատրյանին ու երկու տղաների։ Արման Խաչատրյանն ասել է իրեն, որ սուրճ դնի Արսեն Խաչատրյանի և նրա հետ եկած տղաների համար, որոնց չի ճանաչել: Տան բակ մտնելուց հետո Արսեն Խաչատրյանը հարձակվել է այնտեղ նստած Արման Խաչատրյանի վրա և բռունցքով հարվածել նրա դեմքին, իրեն թվացել է, որ նրա ձեռքին ինչ-որ առարկա է եղել, բայց չի նկատել, թե ինչ է: Երբ Արսեն Խաչատրյանը հարվածել է, ինքը վազել է դուրս, տանը գտնվողներին ասել է, որ կռիվ են անում: Երբ Արսեն Խաչատրյանը բռունցքով հարվածել է Արման Խաչատրյանի դեմքին, ինքը վազելով դուրս է եկել տանից, բակում գտնվող սեղանի և բազմոցի վրայով թռել է դեպի Արսեն Խաչատրյանի կողմը և օդի մեջ բռնել է նրա ձեռքից, որում գտնվել է պտուտակահանը և նրան ետ է քաշել, որպեսզի չհարվածի Արման Խաչատրյանին, թույլ չտալ, որ որևէ մեկին վնասի, սակայն Արսեն Խաչատրյանը դիմադրել է և փորձել է հարձակվել Արթուր և Արման Խաչատրյանների վրա: Արսեն Խաչատրյանի հետ քաշքշոցի ընթացքում, երբ փորձել է խլել նրա ձեռքում եղած պտուտակահանը, վերջինս շարունակ դիմադրել է և ասել. <<թող պիտի խփեմ, սպանեմ>>: Երբ Արսեն Խաչատրյանի հետ պայքարել է և նրան բակում գտնվող պահարանին հրել է ու պահել, այդ ժամանակ նկատել է, որ իրենց է մոտեցել Արսեն Խաչատրյանի կինը՝ Ռոզա Խաչատրյանը, հղի վիճակում, և նա նույնպես փորձել է հանգստացնել Արսեն Խաչատրյանին: Սակայն վերջինս այդ անգամ հարձակվել է կնոջ վրա, որի ժամանակ քացով՝ ոտքով ուժգին հարված է հասցրել Ռոզա Խաչատրյանի որովայնին և շարունակել է հարձակվել ու փորձել է ձեռքին եղած պտուտակահանով հարվածել Ռոզա Խաչատրյանին, որի ժամանակ Արսեն Խաչատրյանը պտուտակահանը պտտել է և ցանկացել այն ուղղել դեպի Ռ.Խաչատրյանի որովայնի շրջանը, իսկ իրեն էլ ասել է. «թող պիտի խփեմ, սպանեմ>>: Սակայն ինքը շարունակ պայքարել է, որ Արսեն Խաչատրյանի ձեռքից վերցնի պտուտակահանը, որը նա ամեն կերպ փորձել է ուղղել դեպի Ռոզա Խաչատրյանի որովայնը և տեսնելով, որ Արսեն Խաչատրյանն իրեն դիմադրել է, ինքը քացով հարվածել է նրա ներքին օրգաններին՝ ամորձիներին, որից նա թուլացել է և ինքը կարողացել է պտուտակահանը վերցնել նրա ձեռքից, որն էլ ինքը ներկայացրել է դեպքի վայրի զննության ժամանակ: Արսեն Խաչատրյանի ձեռքից պտուտակահանը վերցնելուց հետո նա դիմել է փախուստի, վիճաբանության ողջ ընթացքում Արսեն Խաչատրյանը եղել է ագրեսիվ, Արթուր, Արման և Ռոզա Խաչատրյանների հասցեին տվել է հայհոյանքներ և սպանության սպառնալիքներ: Հղի վիճակում գտնվող Ռոզա Խաչատրյանը Արսեն Խաչատրյանի հարվածից հետո արնահոսել է և տեղափոխվել հիվանդանոց, իսկ Արսեն Խաչատրյանի կողմից փախուստի դիմելուց հետո ինքը օգնության է հասել կքանստած Արթուր Խաչատրյանին, ով ձեռքերը դրել է կրծքավանադակի ձախ կեսի շրջանում և իրեն ասել. <<փրկիր, Արսենն ինձ խփել ա, զանգի շտապօգնություն>>: Արթուր Խաչատրյանի կրծքավանդակի ձախ հատվածում՝ սրտի շրջանում նկատել է ծակած վերք, նույնպիսի վերք նկատել է նաև Արման Խաչատրյանի կրծքավանդակի ձախակողմյան հատվածում, վերջինիս էլ օգնության է հասել Արշակ Արշակյանը:
Վկա Արմեն Սիմոնյանը հայտնել է նաև, որ նախաքննության ընթացքում ինչպես ինքը, այնպես էլ Արման և Արթուր Խաչատրյանների, Արշակ Արշակյանի ներկայացրած դիմումները գրել են Մուկուչ Խաչատրյանի ցանկությամբ, որպեսզի փեսան՝ Արսեն Խաչատրյանը չդատապարտվի: Դիմումները գրելու օրը Մուկուչ Խաչատրյանը հավաքել է իրենց՝ իրեն, Արշակ Արշակյանին, որդիներին, ներկա են եղել նաև Ռոզա Խաչատրյանը և կինը՝ Սուսաննա Գևորգյանը, Մուկուչ Խաչատրյանը օղի է խմացրել իրենց, ինքը եղել է հարբած վիճակում, Մուկուչ Խաչատրյանն իր ավտոմեքենայով իրենց տարել է Մասիվ ինչ-որ իրավաբանի մոտ, ով 50 տարեկան տղամարդ է եղել, այնտեղ գտնվել են նաև երկու հոգի երիտասարդներ, որոնցից մեկն իրենց թելադրել է դիմումները: Դիմումները գրելուց հետո էլ Մուկուչ Խաչատրյանը դիմումները բերել է և հանձնել քննչական բաժնի քարտուղարություն: Նշել է, որ դիմումները գրել են այն ժամանակ, երբ Արսեն Խաչատրյանը գտնվել է հետախուզման մեջ, դիմումները գրելու պահին էլ այնտեղ է գտնվել նաև Արսեն Խաչատրյանը՝ մի կնոջ հետ, ինքն էլ նրան ասել է, որ ճիշտ կլինի շուտ հանձնվի:
-Վկա Արշակ Կարենի Արշակյանի ցուցմունքներով, այն մասին, որ 08.09.2016թ. գտնվել է Երևան քաղաքի Ազատության 10 շենքի թիվ 2 հասցեի բնակարանում: Այդ օրը երեկոյան ժամը 20-ից 22-ն ընկած ժամանակահատվածում նրանց տուն է եկել Արսեն Խաչատրյանը: Բոլորով միասին հաց են կերել, հեռուստացույց դիտել: Այդ ժամանակ Արսեն Խաչատրյանը դուրս է եկել տանից, իսկ կինը՝ Ռոզա Խաչատրյանը նրա հետևից: Րոպեներ անց Ռոզա Խաչատրյանը միայնակ և լացելով վերադարձել է ու ասել, որ Արսեն Խաչատրյանը հարվածել է իր որովայնին ու դեմքին: Դրանից հետո Ռոզա Խաչատրյանի եղբայրը՝ Արման Խաչատրյանը զանգահարել է Արսեն Խաչատրյանին, բայց նրա հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, որից հետո Արսեն Խաչատրյանի մորաքրոջ որդին՝ Տիգրան Հայրապետյանը զանգահարել է Արման Խաչատրյանին, հարցրել է, թե ինչ է եղել, Արման Խաչատրյանն էլ ասել է, որ Արսեն Խաչատրյանը հարվածել է Ռոզա Խաչատրյանին ու պայմանավորվել են, որ հաջորդ օրը գան, խոսեն այդ թեմայով:
Հաջորդ օրը, 09.09.2016թ. ժամը 21-ից 22-ի սահմաններում ինքը, Արման և Արթուր Խաչատրյանները, գտնվել են հիշյալ հասցեի այգում, տանը գտնվել են նաև Ռոզա Խաչատրյանը, նրանց ծնողները, տան տեր Արմեն Սիմոնյանը: Այդ ժամանակ այգու մուտքով ներս են եկել Արսեն Խաչատրյանը մորաքրոջ որդիների՝ Տիգրան և Հարություն Հայրապետյանների հետ միասին, որոնց հետ ծանոթացել են և անցել թեմային, որին ներկա է եղել նաև Արթուր Խաչատրյանը: Տիգրան Հայրապետյանի հետ խոսակցությունը սկսելու պահին նրան ուղղված հարցը մնացել է անպատասխան: Այդ պահին Արսեն Խաչատրյանը, առանց որևէ բան ասելու, հանկարծակի բռունցքով հարվածել է Արման Խաչատրյանին ու նրան գցել գետնին: Ինքն արագ տեղից վեր է կացել ու սկսել է բաժանել, փորձել է Արսեն Խաչատրյանին հետ քաշել, վերջինիս մորաքրոջ որդիները նույնպես նրան հետ են քաշել և ասել են. <<Մի արա, հանգստացի>>, սակայն Արսեն Խաչատրյանը բղավել է և սպառնացել: Բոլորով ցանկացել են բաժանել, ձայների վրա տանից դուրս են եկել Ռոզա Խաչատրյանը, նրա հայրն ու մայրը, տանտեր Արմեն Սիմոնյանը և նրանք նույնպես փորձել են բաժանել: Այդ պահին Արսեն Խաչատրյանը հարվածել է Արման Խաչատրյանին, Արսեն Խաչատրյանն ագրեսիվ է եղել, հարվածել է, բղավել և կռիվ արել, հնչեցրել է սպառնալիքներ: Ռոզա Խաչատրյանը նույնպես փորձել է հանգստացնել Արսեն Խաչատրյանին, բայց Արսեն Խաչատրյանը նրան երկու ձեռքերով՝ կրծքավանդակի հատվածից հետ է հրել, ինչից Ռոզա Խաչատրյանը վայր է ընկել: Արթուր Խաչատրյանին նրա հայրն ու մայրն են օգնել, տարել են ու պառկացրել, ում սրտի կողմից արնահոսել է, որտեղ հարվածել էր Արսեն Խաչատրյանը, Արթուր Խաչատրյանը չի կարողացել նորմալ խոսել, գտնվել է շոկային վիճակի մեջ:
Վկա Արշակ Արշակյանը հայտնել է նաև, որ նախաքննության ընթացքում Մուկուչ Լենդրուշի Խաչատրյանը և կինը՝ Սուսաննա Գրիշայի Գևորգյանն իրեն ասել են, որ իրենք հաշտվել են Արսեն Խաչատրյանի հետ և դիմումներ են գրել, թե իբր կատակ է եղել Արսեն Խաչատրյանի կողմից կատարածը, իրեն էլ խնդրել են, որ ինքն էլ նման բովանդակությամբ դիմում գրի, որպեսզի Արսեն Խաչատրյանը չդատապարտվի, իսկ իր դիմումն էլ բերել է և քննչական բաժնում մուտք է արել Մուկուչ Խաչատրյանը: Հետագայում հասկացել է, որ չպետք է թաքցնի իրականությունը և խնդրել է դիմումն առոչինչ համարել և հիմք ընդունել իր ցուցմունքները, որը տվել է սթափ ուղեղով, դեպքից անմիջապես հետո՝ հայտնելով այն բոլոր հանգամանքները, որոնք տեսել է իր աչքերով:
-Վկա Արշակ Արշակյանի և մեղադրյալ Արսեն Խաչատրյանի առերես հարցաքննությամբ, որի ժամանակ Ա.Արշակյանը պնդել է իր ցուցմունքները, իսկ Ա.Խաչատրյանը հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ:
- Վկա Հարություն Ստեփանի Հայրապետյանի ցուցմունքներով, այն մասին, որ հանդիսանում է Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի մորաքրոջ որդին: 09.09.2016թ.՝ ժամը 20:30-ի սահմաններում, գտնվել է եղբոր՝ Տիգրան Հայրապետյանի տանը, նրանց տեսակցելու նպատակով: Իր գնալու պահին Տ.Հայրապետյանը տանը չի եղել, իր կողմից օգտագործվող 098-43-86-66 հեռախոսահամարից զանգահարել է եղբոր կողմից օգտագործվող 098-20-07-18 հեռախոսահամարին, հարցրել է, թե որտեղ է, եղբայրն ասել է, որ դրսում է, Արսեն Խաչատրյանի հետ, հարցրել է, թե ինչ կա, Տ.Հայրապետյանը պատասխանել է, որ մարդ կա, խոսալու բան կա, հարցրել է, թե ուր են, ասել է, որ Կոմիտասի պողոտայի վրա գտնվող <<Սիթի>> սուպերմարկետի մոտ: Ինքը երթուղային տաքսիով գնացել է եղբոր և Արսեն Խաչատրյանի մոտ: Երբ ճանապարհից զանգահարել է Տիգրան Հայրապետյանին, վերջինս ասել է, որ <<Մոնումենտի>> այգիով վերև են քայլում, ինքն իջել է <<Մոնումենտի>> փողոցի վրա գտնվող <<Նոր Զովք>> խանութի մոտ, եղբայրը և Արսեն Խաչատրյանը դիմացի մայթում են գտնվել, անցել է այդ կողմը, նրանց հանդիպել, բարևել, նրանք նորմալ տրամադրությամբ են եղել: Երկուսին էլ հարցրել է, թե ինչ է եղել, Տիգրան Հայրապետյանն ասել է, որ Արսեն Խաչատրյանին մայր են հայհոյել, ավելի կոնկրետ աներորդին՝ Արման Խաչատրյանը, հեռախոսով նամակ է գրել այդ բովանդակության: Հարցրել է, թե ինչի համար է Արման Խաչատրյանը մայր հայհոյել, Արսեն Խաչատրյանը պատասխանել է, որ կնոջ՝ Ռոզա Խաչատրյանի հետ նախորդ օրը նրանց տանը լեզվակռիվ է ունեցել, չի մանրամասնել, թե ինչի համար և ինչ բովանդակության, որի ժամանակ Ռ.Խաչատրյանին ապտակել է և դուրս է եկել տանից: Արսեն Խաչատրյանի պատմելու ժամանակ Տիգրան Հայրապետյանն ասել է, որ նախորդ օրը Ռ.Խաչատրյանի հետ խոսել է, որի ժամանակ նա հրավիրել է իրենց տուն՝ սուրճ խմելու, ինքն էլ համաձայնվել է, այդ ընթացքում էլ Ռ.Խաչատրյանի եղբոր՝ Արման Խաչատրյանի հետ էլ է հեռախոսով խոսել, ով նույնպես հրավիրել է իրենց տուն՝ սուրճ խմելու, իրար հասկանալու, պատմել է Ռ.Խաչատրյանի և Արսեն Խաչատրյանի միջև տեղի ունեցածի մասին: Ինքը հասկանալով, թե ինչն ինչոց է, Արսեն Խաչատրյանի վրա զայրացել է՝ ասելով, թե <<հո դեբիլ չի>> նման բան է արել, մանավանդ՝ կինը հղի է, բա որ մի բան պատահեր: Արսեն Խաչատրյանը չի ասել, թե Ռ.Խաչատրյանին ապտակելու կոնկրետ պատճառն ինչն է եղել: Իրենք Ռ.Խաչատրյանինց տան տեղը չեն իմացել, Արսեն Խաչատրյանի հետ ոտքով քայլելով հասել են նրանց տան մոտ, որի ժամանակ մետաղյա ցանկապատով մուտքի դիմաց կանգնած է եղել Արման Խաչատրյանը, բարևել են, Արման Խաչատրյանը ջերմորեն հրավիրել է ներս: Երբ մետաղյա ցանկապատից մուտքով մտել են ներս, բակում երկար սեղան է եղել, Արման Խաչատրյանն առաջարկել է նստել, այնտեղ ներկա են եղել չորս հոգի: Ինքը հասկացել է, որ Ռ.Խաչատրյանից տուն են եկել, տան լույսը ներսից վառած է եղել և լսելի է եղել, որ տանը մարդիկ կան: Նստել են սեղանի շուրջը, ինքը նստել է սեղանի բակի մուտքի կողմից գլխամասում, իրենից ձախ՝ սեղանի կողքը նստել է եղբայրը՝ Տիգրան Հայրապետյանը, իրենից աջ՝ Արման Խաչատրյանը, իսկ Արսեն Խաչատրյանին Արման Խաչատրյանն առաջարկել է նստել, սակայն նա ասել է, որ կանգնած կմնա և կանգնել է բակի մուտքից ներս՝ իր մեջքի հետևում: Մեկը մյուսի գործերից են հարցրել, ինքն էլ, եղբայրն էլ նախկինում առիթ ունեցել են շփվել Արման Խաչատրյանի և նրա եղբոր՝ Արթուր Խաչատրյանի հետ: Խոսքը բացել է Արման Խաչատրյանը և նայելով իրեն ու եղբորը՝ ասել է, որ Արսեն Խաչատրյանի արած քայլը շատ սխալ է եղել, նրա խոսքին համաձայնվելով՝ իրենք էլ են կրկնել՝ ասելով, որ իրենք էլ գիտեն, որ սխալ է արել, նրան չեն արդարացնում: Արման Խաչատրյանն ասել է, որ իր քույրը հղի վիճակում է եղել, իսկ Արսեն Խաչատրյանն ապտակել է նրան, սակայն Արման Խաչատրյանը չի հասցրել խոսքը շարունակել, երբ Արսեն Խաչատրյանն իր աջ կողմից առաջ է եկել և բռունցքով հարվածել է Արման Խաչատրյանի դեմքին, հարվածելուց հետո նստարանը ընկել է, Արման Խաչատրյանն էլ է ընկել, նկատել է, որ նրա դեմքն ամբողջությամբ արյունոտված է եղել: Այդ ժամանակ Արսեն Խաչատրյանն Արման Խաչատրյանի վրայով անցել է և նրա ուղղությամբ սեղանի վրայով գնացել է դեպի մյուս կողմը: Նույն պահին ինքն է տեղից վեր կացել և Արման Խաչատրյանի կողքով գնացել է դեպի Արսեն Խաչատրյանի կողմը, նույն պահին էլ Ռոզա Խաչատրյանը և ընտանիքի անդամներն են իջել տան աստիճաններից, ընդհանուր խառնաշփոթ է եղել: Ռոզա Խաչատրյանի եղբայրներն ամեն կողմից ձեռք են գցել և ուզել հարվածել Արսեն Խաչատրյանին, իսկ ինքն ու իր եղբայրը չեն թողել, Ռոզա Խաչատրյանն էլ այդ ժամանակ կանգնած է եղել Արսեն Խաչատրյանի դիմաց: Երբ ինքն ու եղբայրը Ռ.Խաչատրյանի եղբայրներին ետ են պահել, որ չգնան Արսեն Խաչատրյանի կողմը, այդ ժամանակ ինքը շրջվել է դեպի Արսեն Խաչատրյանի կողմը և նկատել է, որ նրա ձեռքին երկարավուն, մոտ 30 սմ չափերի պտուտակահան է եղել, որի մետաղյա մասը՝ բռնակից առանձին, մոտ 20 սմ է եղել: Արսեն Խաչատրյանը երկու ձեռքով բռնել է պտուտակահանը, իսկ Ռոզա Խաչատրյանն այդ ժամանակ բռնել է նրա երկու ձեռքերից: Վայրկյանների տարբերությամբ տան տերը, ով երկար, խուճուճ մազերով է եղել, որի մասին հետագայում իմացել է Արսեն Խաչատրյանից, վազելով հասել է Արսեն Խաչատրյանի կողմը, տան տիրոջ գործողություններից հասկացել է, որ նա Ռոզա Խաչատրյանի եղբայրների նման չի ուզել հարվածել Արսեն Խաչատրյանին, այլ ցանկացել է հանգստացնել: Արսեն Խաչատրյանը, Ռոզա Խաչատրյանը և տան տերը գտնվել են տան բակի մյուս կողմում գտնվող պահարանների դիմաց, վերջիններս երկուսով փորձել են պտուտակահանը վերցնել Արսեն Խաչատրյանի ձեռքից: Ռոզա Խաչատրյանն Արսեն Խաչատրյանին ասել է, որ պտուտակահանը թողնի, նա էլ ասել է, որ հեռու գնա, դրա հետ մեկտեղ Արսեն Խաչատրյանն ասել է. <<թողեք, պիտի խփեմ սրանց>>՝ նկատի ունենալով Արման և Արթուր Խաչատրյաններին: Արման Խաչատրյանը, նրա հայրը և եղբայրը՝ Լենդրուշ Խաչատրյանը փորձել են առաջ գալ և իր կարծիքով ցանկացել են հարվածել Արսեն Խաչատրյանին, իրենք էլ նրանց ետ են պահել, իսկ այդ պահին լսել է, որ Ռոզա Խաչատրյանի մայրը, ով Արթուր Խաչատրյանի հետ կանգնած է եղել դեպի տուն բարձրացող աստիճանների վերևի հատվածում, բղավել է և ասել, որ Արթուր Խաչատրյանը վիրավոր է և շտապօգնություն կանչեն: Ինքը նայել է Ռ.Խաչատրյանի մոր ուղղությամբ և տեսել է, որ Արթուր Խաչատրյանն ինչ-որ շորի կտոր բռնած սրտի կողմը՝ թեք կանգնած է եղել: Այնպես է ստացվել, որ ինքը, Տիգրան Հայրապետյանը և տանտերը կարողացել են Արսեն Խաչատրյանին քաշել և հանել բակից ու նրան մուտքից դուրս հանելուց հետո նա քայլել է դեպի վերև: Այդ ժամանակ Տիգրան Հայրապետյանն ասել է, որ իր հեռախոսը կորել է, մտել են ներս և տանտիրոջ հետ ման են եկել բակում, որի ժամանակ տանից լսել են Ռոզա Խաչատրյանի բարձր լացի ձայնը, ով ասել է, որ ցավում է: Իրենք բակում նայել են, սակայն հեռախոսը չեն գտել, որի ժամանակ էլ շտապօգնությունն է հասել, Ռոզա Խաչատրյանին բոլորով իջեցրել են և նստեցրել շտապօգնության մեքենան, ինքն ու Տիգրան Հայրապետյանը դուրս են եկել և քայլել են դեպի փողոց, իսկ Արսեն Խաչատրյանը մի քիչ վերևում է եղել: Մոտեցել են նրան և կոպիտ ձևով զայրացել նրա վրա, թե ինչ արեց, Արսեն Խաչատրյանն էլ ասել է, որ ուրիշ բան չկար անելու, Արման և Արթուր Խաչատրյաններին պատժելու ձևը միայն դա էր, նա իր արած քայլերն իրեն մայր հայհոյելու դիմաց այդպես է արդարացրել, որից հետո միայնակ հեռացել է: Արսեն Խաչատրյանը քայլել է դեպի վերև, իրենք էլ հակառակ ուղղությամբ՝ դեպի ներքև: Դրանից հետո Արսեն Խաչատրյանին չի տեսել, այլ հաջորդ օրն առավոտյան իրեն անծանոթ հեռախոսահամարից զանգահարել է իրեն և հարցրել է, թե ինչ լուր ունեն Ռոզա Խաչատրյանից, ինքն էլ ասել է, որ կինը հիվանդանոցում է, երեխան կեսարյանով ծնվել է, պտուղը պոկվել է արգանդից, եթե ուշացնեին, ապա նրան և երեխային վնաս կլիներ: Արսեն Խաչատրյանին հարցրել է, թե ինչ է անելու, նա էլ ասել է, որ իր հարցերը կլուծի, բայց չի ասել է, թե որտեղ է: Դրանից հետո այլևս Արսեն Խաչատրյանի հետ չի զրուցել:
Վկա Հ.Հայրապետյանը նշել է, որ ինքն օգտագործում է 098-43-86-66 բջջային հեռախոսահամարը, եղբայրը՝ Տիգրան Հայրապետյանն օգտագործում է 098-20-07-18 հեռախոսահամարը, իսկ Արսեն Խաչատրյանն օգտագործել է 077-43-66-25 հեռախոսահամարը:
-Վկա Հարություն Հայրապետյանի և մեղադրյալ Արսեն Խաչատրյանի առերես հարցաքննությամբ, որի ժամանակ Հ.Հայրապետյանը պնդել է իր ցուցմունքները, իսկ Ա.Խաչատրյանը հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ:
-Վկա Տիգրան Ստեփանի Հայրապետյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի մորաքրոջ որդին: 2016թ.-ի սեպտեմբերի 8-ին, գտնվել է տանը, երբ իրեն պատկանող 098-20-07-18 հեռախոսահամարին զանգահարել է Արսեն Խաչատրյանն իր կողմից օգտագործվող 077-87-55-56 հեռախոսահամարից և ասել, որ գալիս է իր տուն: Հասնելով իրենց տուն՝ Արսեն Խաչատրյանն ասել է, որ վեճ է եղել իր և կնոջ միջև, ինքը կնոջը՝ Ռոզա Խաչատրյանին հարվածել է, որից հետո Ռոզա Խաչատրյանի եղբայրները զանգահարել են իրեն, չի պատասխանել, կարճ հաղորդագրություն են գրել և իրեն մայր հայհոյել, որի համար ինքն ուզում է գնար և հաշվեհարդար տեսներ նրանց հետ: Ռ.Խաչատրյանի եղբայրները երկրորդ հաղորդագրությունն էլ են ուղարկել Արսեն Խաչատրյանին, թե իբր իրեն չէին ուզում նախորդ հայհոյանքն ուղարկել, բայց Արսեն Խաչատրյանը մտածել է, որ հենց իրեն են ուղարկել ու ցանկացել է հաշվեհարդար տեսնել նրանց հետ: Ինքն Արսեն Խաչատրյանին հանգստացրել է և բացատրել, որ առաջին սխալ քայլն ինքն է արել, որ հղի վիճակում գտնվող Ռոզա Խաչատրյանին հարվածել է: Իր նշված հեռախոսահամարից զանգահարել է Ռոզա Խաչատրյանի եղբորը՝ Արման Խաչատրյանին, նրա հետ խոսել է և ասել, որ ոչ մի լուրջ բան չկա, իրենք պատրաստ են գալ և հանգիստ զրուցել իրենց հետ, որպեսզի հասկանան և հաշտվեն: Դրանից հետո խոսել է Ռոզա Խաչատրյանի հետ և բացատրել է, թե Արսեն Խաչատրյանի և թե իր եղբայրների հետ ամեն ինչ նորմալ է, որից հետո Ռ.Խաչատրյանը հրավիրել է հաջորդ օրը իրենց տուն՝ սուրճ խմելու: 09.09.2016թ.-ին, երբ ինքը վերադարձել է դասից, եղբայրը՝ Հարություն Հայրապետյանն իրենց տուն է եկել և դեռ տեղյակ չի եղել նշված պատմությունից: Նրան պատմել է, նա էլ հասկանալով, որ ոչ մի լուրջ բան չկա և պետք է գնան հաշտվելու, որոշել է իրենց հետ գալ սուրճ խմելու: Այդ ընթացքում Արսեն Խաչատրյանն իրենց պայմանավորվածության համաձայն եկել է իրենց տուն: Նույն օրը՝ ժամը 21-ի սահմաններում ինքը, Արսեն Խաչատրյանը և Հարություն Հայրապետյանը գնացել են Ռոզա Խաչատրյանենց տուն, որտեղ առաջին անգամ են գտնվել, իրենց ճանապարհը ցույց է տվել Արսեն Խաչատրյանը, տունը գտնվել է <<Մոնումենտում>>՝ զինկոմիսարիատի մոտակայքում: Բնակարանը շենքի առաջին հարկում է գտնվել, որին հարակից եղել է փոքրիկ բակ՝ սեղան աթոռով, իրենք բակի կողմից ներս են մտել, որը ցանկապատված է եղել: Այդ պահին այնտեղ նստած են եղել Ռոզա Խաչատրյանի եղբայր Արման Խաչատրյանը և մի բարձրահասակ երիտասարդ, ում անունը Արշակ է եղել: Բոլորով նստել են, նորմալ ձևով՝ առանց կոնֆլիկտի ու ագրեսիայի, իսկ Արսեն Խաչատրյանը չի նստել, ոչ մի բան չի ասել, հրաժարվել է Արման Խաչատրյանի նստելու առաջարկին և կանգնած է մնացել: Ինքն ու Արշակը նախ ծանոթանալու կարգով մի փոքր զրուցել են, որից հետո Արման Խաչատրյանն է զրույցին մասնակցել ու այդ պահին տանից դուրս է եկել և իրենց մոտեցել, ձեռքով բարևել Ռոզա Խաչատրյանի կրտսեր եղբայր Արթուր Խաչատրյանը: Դեռ զրույցի բուն թեմային չանցած՝ Արսեն Խաչատրյանը հանկարծակի՝ առանց որևէ բառ խոսելու, հարձակվել է ու հարվածել Արման Խաչատրյանին, ով ամենամոտն է եղել Արսեն Խաչատրյանին: Արսեն Խաչատրյանի կողմից Արման Խաչատրյանին հարվածելու պահին Արշակը ոտքի է կանգնել, ցանկացել է բաժանել, ինքն ու Հարություն Հայրապետյանն էլ իրենց հերթին մոտեցել են ու ցանկացել բաժանել: Նույն պահին տանից դուրս են եկել Ռոզա Խաչատրյանը, նրա հայրը՝ Մուկուչ Խաչատրյանը, մայրը և տան տեր՝ Արմեն Սիմոնյանը, և մի 30 տարեկան երիտասարդ, ում չի ճանաչել, իր կարծիքով վերջինս Ռոզա Խաչատրյանի ավագ եղբայրն է եղել: Նրանք շրջափակել են Արսեն Խաչատրյանին և բոլորն ուզել են բաժանել: Այդ պահին նկատել է, որ հղի վիճակում գտնվող Ռոզա Խաչատրյանն Արսեն Խաչատրյանի թևից քաշել է և բղավել՝ <<ատվյորկեն ձեռիցտ քից>>, ու բացի նրանից Ռոզա Խաչատրյանի հայրն ու մայրը նույնպես նույն բառերն են բղավել: Ինքն այդ պահին Արշակին ասել է, որ Արսեն Խաչատրյանի մոտից Ռոզա Խաչատրյանին տանի, որպեսզի նրա հետ ոչ մի բան չպատահի, որի ժամանակ բարկացած բղավել է Արսեն Խաչատրյանի վրա՝ ասելով, որ հանգստանա, ինչ է անում: Բոլորը մի պահ սթափվել են ու այդ պահին Արսեն Խաչատրյանն իրենց արանքներով փախել է: Վիճաբանությունը դրանով ավարտվել է: Ինքը, Արշակը, Ռոզա Խաչատրյանի ավագ եղբայրը՝ Լենդրուշ Խաչատրյանը, դուրս են եկել բակից, տեսել են, որ Արսեն Խաչատրյանը տարածքում և տեսադաշտում չի երևում, ցանկացել է զանգահարել նրան, բայց տեսել է, որ իր հեռախոսը մոտը չի ու հիշել է, որ այն թողել է սեղանին: Եղբոր և Ռոզա Խաչատրյանի եղբայրների հետ մտել են տան բակ և իր հեռախոսը փնտրել, սակայն չեն գտել: Այդ ժամանակ լսել է, որ Ռոզա Խաչատրյանը լավ չի, արնահոսում է, շտապօգնություն են կանչել և նրան տարել <<Հանրապետական>> հիվանդանոց: Արսեն Խաչատրյանի կողմից Արման և Արթուր Խաչատրյաններին պտուտակահանով հարվածելու վերաբերյալ տեղեկություններն իմացել է վիճաբանության վերջում և որ Արսեն Խաչատրյանի ձեռքից պտուտակահանը վերցրել է տանտեր Արմեն Սիմոնյանը:
Վկա Տ.Հայրապետյանը նշել է նաև, որ Արթուր և Արման Խաչատրյաններին Արսեն Խաչատրյանի կողմից պտուտակահանով հարվածելու պահը չի տեսել, բայց իր կարծիքով նրանց վնասվածքներ է հասցրել Արսեն Խաչատրյանը, քանի որ մի ընտանիքում դժվար թե մեկը մյուսին՝ եղբայրը եղբորը հարվածեր:
-Վկա Տիգրան Հայրապետյանի և մեղադրյալ Արսեն Խաչատրյանի առերես հարցաքննությամբ, որի ժամանակ Հ.Հայրապետյանը պնդել է իր ցուցմունքները, իսկ Ա.Խաչատրյանը հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ:
- Վկա Տիգրան Սարիմանի Խաչատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոնի կրծքային վիրաբույժը, Արթուր և Արման Խաչատրյաններին ինքն է վիրահատել, Արթուր Խաչատրյանի մոտ ախտորոշվել է <<կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վիրավորում՝ հեմոպնեվմոթորաքս, ենթամաշկային էմֆիզեմա ձախից>>, նա անհետաձգելի կարգով վիրահատվել է, քանի որ վերքի տեղակայումը և ռենտգեն պատկերը ենթադրել է կյանքին սպառնացող վնասվածք, որը սրտից և սրտից եկող աորտայից 4-5 սմ հեռավորության վրա է տեղակայված եղել: Իսկ Արման Խաչատրյանի մոտ առկա է եղել կրծքավանդակի ձախ կեսի չթափանցող վնասվածք:
- 27.09.2016թ. ստացված դատաբժշկական փորձագետի թիվ 2109/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Արման Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքը, ըստ բժշկական փաստաթղթերի տվյալների՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի <<քերծված պատռվածք>> վերքի ձևով, հասցվել է՝ սուր կամ արտացցված եզր ունեցող առարկայով կամ գործիքով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
- 25.10.2016թ. ստացված դատաբժշկական փորձագետի թիվ 2108/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Ռոզա Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքը, ըստ բժշկական փաստաթղթերի տվյալների՝ արյունահոսությամբ, արյունահավաքով զուգորդված՝ ընկերքի մասնակի շերտազատման ձևով, կարող էր առաջանալ՝ բութ առարկայի ներգործությամբ, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին, ինչը, տվյալ դեպքում, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
-28.10.2016թ. ստացված դատաբժշկական փորձագետի թիվ 2373/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Արթուր Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքը, ըստ բժշկական փաստաթղթերի տվյալների՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի ծակված, թափանցող, ենթամաշկային էմֆիզեմայով, ձախ թոքի վնասումով, կրծքաօդաարյունահավաքով զուգորդված՝ վերքի ձևով, պատճառվել է՝ սուր, ծակող առարկայով կամ գործիքով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին, որն առաջացրել է առողջությանը ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող: Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 2373/հ եզրակացության <<Իրեղեն ապացույցի նկարագրությունը>> բաժնում նկարագրվել է փորձաքննության ներկայացված և դեպքի վայրից վերցված պտուտակահանը, որի համաձայն՝ ներկայացվել է կանաչագորշագույն, պլաստամասսայե բռնակով, ուղիղ ծայրով՝ մետաղական ծայրակալով, 29,5 սմ ընդհանուր երկարությամբ, որից 20 սմ-ն կազմում է ծայրակալի, իսկ 9,5 սմ-ն՝ բռնակի երկարությունը, պտուտակահան:
- 28.10.2016թ. որոշմամբ՝ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ հանցագործության գործիք ծառայած՝ դեպքի վայրի զննությամբ Երևան քաղաքի Գործկոմի 10 հասցեից վերցված, կանաչագորշագույն, պլաստամասսայե բռնակով, ուղիղ ծայրով՝ մետաղական ծայրակալով, 29,5 սմ ընդհանուր երկարությամբ, որից 20 սմ-ն կազմում է ծայրակալի, իսկ 9,5 սմ-ն՝ բռնակի երկարությունը, պտուտակահանով, որը գտնվում է ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում՝ դատահետքաբան փորձագետների մոտ:
-23.11.2016թ. որոշմամբ՝ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Գործկոմի (Ազատության) 10 շենքի թիվ 2 հասցեում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված և վերցված՝ դատակենսաբանական փորձագետի թիվ 335 և թիվ 343 եզրակացություններում նշված, կանաչ <<սփռոցով>>, սպիտակ վերնաշապիկով, բաճկոնով, թվով 4 բինտե (մառլյայե) խծուծներով, տուժող Արթուր Մուկուչի Խաչատրյանի հագուստներով՝ մուգ կապույտ վերնաշապիկով, անդրավարտիքով և նրա արյան նմուշով, որոնք գտնվում են ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում՝ դատահետքաբան փորձագետների մոտ:
- 23.11.2016թ. ստացված դատակենսաբանական փորձաքննության փորձագետի թիվ 335 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված Ա.Խաչատրյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է ուղեկցող H հակածնով արյան A խմբին:
2. Փորձաքննության ներկայացված կանաչ <<սփռոցի>> /օբ.1-2/, սպիտակ վերնաշապիկի /օբ.3-5/, բաճկոնի /օբ.6-8/, Ա.Խաչատրյանի հագուստների՝ մուգ կապույտ վերնաշապիկի /օբ.9-11/, անդրավարտիքի /օբ.12/ վրա տեղակայված, դեպքի վայրից մառլյայե խծուծներով վերցված /օբ.16-18/ կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է ուղեկցող H հակածնով արյան A խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Ա.Խաչատրյանից:
3. Փորձաքննության ներկայացված Ա.Խաչատրյանի անդրավարտիքի /օբ.13-14/ վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որի խմբային պատկանելիությունը չորոշվեց՝ հետքերի չափազանց փոքր լինելու և ռեակցիայի արդյունքում դրանց սպառման հետևանքով:
4. Փորձաքննության ներկայացված մառլյայե խծուծով /օբ.15/ վերցված կասկածելի հետքում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որի խմբային պատկանելիությունը հնարավոր չեղավ որոշել՝ հետքը կրող առարկայի ազդեցությունը օգտագործված հակազդիչների վրա հանել չկարողանալու հետևանքով:
- 23.11.2016թ. ստացված դատակենսաբանական փորձաքննության փորձագետի թիվ 343 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ 1. Փորձաքննության ներկայացված պտուտակահանի մետաղե /օբ.1/ մասի և բռնակի /օբ.2/ վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որի տեսակային պատկանելիությունը հնարավոր չեղավ որոշել՝ հավանաբար հետքերում սպիտակուցի խտության 1:1000-ից նոսր լինելու պատճառով, որի հետևանքով էլ չանցանք հետքերի խմբային պատկանելիության որոշմանը:
-<<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից 15.09.2016թ. և 19.09.2016թ. ստացված, պահանջված բջջային հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերով, հեռախոսազանգերն սպասարկած ալեհավաք կայանների իրավաբանական /տեղակայման/ հասցեներով` վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակների զննության վերաբերյալ` 23.11.2016թ. կազմված զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ վերծանումների զննությամբ մասնավորապես հաստատվել է տուժողներ՝ Արթուր և Արման Խաչատրյանների, վկաներ՝ Տիգրան Հայրապետյանի, Արշակ Արշակյանի և Արմեն Սիմոնյանի ցուցմունքներում մատնանշված հանգամանքները, նրանց միջև հեռախոսակապերը և քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող այլ հեռախոսազանգեր, մասնավորապես՝ 2016 թվականի սեպտեմբերի 08-ին և լույս սեպտեմբերի 09-ի գիշերը, 2016 թվականի սեպտեմբերի 09-ին Արթուր, Արման Խաչատրյանների, Տիգրան Հայրապետյանի և Արսեն Խաչատրյանի միջև հեռախոսակապերը, այդ թվում՝ 2016 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ ժամը 01:33:33-ին և 01:53:31-ին Արման Խաչատրյանի կողմից շահագործվող 041-60-60-22 հեռախոսահամարից Արսեն Խաչատրյանի կողմից շահագործվող 077-87-55-56 բջջային հեռսախոսահամարին ուղարկված մուտքային SMS` կարճ հաղորդագրությունները, 2016 թվականի լույս սեպտեմբերի 09-ի գիշերը՝ ժամը 02:05:50-ին, 02:08:36-ին, 02:09:20-ին, 02:09:55-ին, և սեպտեմբերի 09-ին՝ ժամը 17:22:27-ին, 19:26:38-ին, 19:26:56-ին, Արման Խաչատրյանի կողմից շահագործվող 041-60-60-22 և Տիգրան Հայրապետյանի կողմից շահագործվող 098-20-07-18 բջջային հեռախոսահամարների միջև հեռախոսակապերը, ինչպես նաև՝ հաստատվել է Արսեն Խաչատրյանի կողմից շահագործվող 077-87-55-56 բջջային հեռախոսահամարը 2016 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ ժամը 21:12-ին, 21:17-ին, 21:18-ին, 21:19-ին, 21:20-ին, 21:24-ին, 21:25-ին, 21:26-ին, 21:27-ին, 21:28-ին, 21:30-ին, 21:31-ին, 21:32-ին, 21:33-ին, 21:34-ին, 21:42-ին, 21:43-ին, 21:47-ին, 21:48-ին, 21:51-ին, 21:52-ին, 21:54-ին և 21:55-ին <<Yerevan, Azatutyan 7 b>>, <<Yerevan, Arabkir 19, b.6>>, <<Yerevan, Babayan 16 a>>, <<Yerevan, Babayan 6>> և <<Yerevan, Nairi Zaryan 73>> ալեհավաք կայանների կողմից սպասարկվելու հանգամանքները:
- <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից 24.11.2016թ. ստացված Երևան քաղաքի Ազատության (Գործկոմի) 10 շենքի հասցեն սպասարկած ալեհավաք կայանների վերաբերյալ պարունակող լազերային սկավառակի զննության վերաբերյալ 24.11.2016թ. կազմված զննության արձանագրությամբ և դրան կից թվով 1 ֆայլ-A4 ձևաթուղթով, համաձայն որոնց՝ Երևան քաղաքի Ազատության (Գործկոմի) 10 շենքի հասցեն սպասարկել են «Yerevan, Azatutyan 7 bե, «Yerevan, Nairi Zaryan 73ե, «Yerevan, Babayan 6ե և «Karapet Ulnetsi 31/3ե հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանները:
- 24.11.2016թ. որոշմամբ՝ որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված՝ 15.09.2016թ. և 19.09.2016թ. <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲ ընկերությունից ստացված և 23.11.2016թ. զննության ենթարկված 041-60-60-22, 077-87-55-56, 094-58-66-62 և 098-20-07-18 բջջային հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի, հեռախոսազանգերն սպասարկած ալեհավաք կայանների տեղակայման հասցեներով վերծանումները՝ թվով երկու լազերային սկավառակների վրա զետեղված, 24.11.2016թ.՝ «Ղ-Տելեկոմե ՓԲ ընկերությունից ստացված ուղեկցական գրությունը և դրան կից <<1745e>> ֆայլը՝ թվով մեկ լազերային սկավառակի վրա զետեղված, և 24.11.2016թ. զննության արձանագրությանը կից <<1745e>> ֆայլում առկա տեղեկությունները պարունակող թվով 1 ֆայլ-A4 ձևաթուղթը, 11.11.2016թ. <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոն ՓԲԸ-ից առգրավված Արթուր և Արման Մուկուչի Խաչատրյանների վերաբերյալ <<N11155/1185>> և <<11467>> համարների <<Մեծահասակի հիվանդության պատմագրերը>>՝ համապատասխանաբար՝ <<33>> թերթ և <<12>> թերթ, և <<Վերարտադրողական առողջության, պերինատալոգիայի, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի հանրապետական ինստիտուտ>> ՓԲԸ-ից առգրավված Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանի վերաբերյալ <<N05473/3031>> համարի բժշկական քարտը:
- 11.11.2016թ. առգրավում կատարելու մասին որոշումներով և արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոն ՓԲԸ-ից առգրավվել են Արթուր և Արման Մուկուչի Խաչատրյանների վերաբերյալ <<N11155/1185>> և <<11467>> համարների <<Մեծահասակի հիվանդության պատմագրերը>>՝ համապատասխանաբար՝ «33ե թերթ և «12ե թերթ, իսկ <<Վերարտադրողական առողջության, պերինատալոգիայի, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի հանրապետական ինստիտուտ>> ՓԲԸ-ից առգրավվել են Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանի վերաբերյալ <<N05473/3031>> համարի բժշկական քարտը:
- 10.09.2016թ. առգրավում կատարելու մասին որոշմամբ և արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 10.09.2016թ. <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոն ՓԲԸ-ից առգրավվել են տուժող Արթուր Մուկուչի Խաչատրյանի հագուստները՝ կարմիր և կապույտ ծաղկավոր վերնաշապիկը, որի ձախ կողմի վերին հատվածում առկա է եղել անցք, իսկ շուրջն արնանման չորացած հետքեր, կապույտ ջինսե տաբատը, ինչպես նաև՝ մեկ զույգ կոշիկները և կտորե գործվածքով գոտին:
-09.09.2016թ.՝ Արման Մուկուչի Խաչատրյանի կողմից ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում տված հանցագործության մասին հաղորդմամբ, համաձայն որի՝ Արման Խաչատրյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 09.09.2016թ. ժամը 21:30-ի սահմաններում Գործկոմի 10 շենքի մոտ քրոջ՝ Ռոզա Խաչատրյանի ամուսինը՝ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանն ընտանեկան հարցերի շուրջ առաջացած վիճաբանության ընթացքում իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել է իրեն և եղբորը՝ Արթուր Խաչատրյանին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ:
- 09.09.2016թ.՝ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ և կից լուսանկարչական հավելվածով, մասնավորապես՝ Երևան քաղաքի Գործկոմի 10 հասցեում կատարված դեպքի վայրի զննության ընթացքում վերցվել են կանաչ գույնի ծաղկավոր սփռոց՝ արնանման հետքերով, սպիտակ գույնի երկարաթև վերնաշապիկ՝ արնանման հետքերով, մուգ կապույտ գույնի սպորտային բաճկոն՝ <<ADIDAS>> գրառմամբ՝ արնանման հետքերով և պտուտակահան, ինչպես նաև՝ դեպքի վայրի տարբեր հատվածներում հայտնաբերվել են արյան հետքեր, որոնցից բինտե խծուծների վրա վերցվել են նմուշներ: Ըստ դեպքի վայրի զննության մասնակից Արմեն Բալագիրի Սիմոնյանի հայտարարության Արսեն Խաչատրյանը ներկայացված պտուտակահանով մարմնական վնասվածք է պատճառել Արթուր Խաչատրյանին, ինչպես նաև՝ իր ներկայությամբ փորձել է հարվածել Արման և Ռոզա Խաչատրյաններին, սակայն ինքը պայքարել է և վերցրել Արսեն Խաչատրյանի ձեռքում եղած պտուտակահանը, որն էլ վերջինս վերցրել էր նշված հասցեի տան բակի մուտքի դռնից ներս ձախակողմյան հատվածում գտնվող սառնարանի վրայից: Զննության ընթացքում Արմեն Սիմոնյանի հայտարարություններն ու մատնանշումները լուսանկարահանվել են և կցվել զննության արձանագրությանը կից:
-09.09.2016թ.՝ այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի օպերատիվ հերթապահ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Տ.Խաչատրյանի զեկուցագրով, համաձայն որի՝ 2016 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ ժամը 21:50-ին <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոնից ահազանգ է ստացվել, որ կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած վերք ախտորոշմամբ իրենց մոտ է ընդունվել Արթուր Մուկուչի Խաչատրյանը՝ 17 տարեկան, բն. ք.Ծաղկաձոր, Կեչառիսի փ. 41/1 տուն, 094-58-66-62, ըստ հիվանդի՝ Ազատության 10 շենքի բակում ծանոթ անձի կողմից վիճաբանության ժամանակ վնասվածք է ստացել:
-09.09.2016թ.՝ այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի օպերատիվ հերթապահ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Տ.Խաչատրյանի զեկուցագրով, համաձայն որի՝ 2016 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ ժամը 22:25-ին, <<Հանրապետական ծննդատնից>> ահազանգ է ստացվել, որ հեմատոմա, արյունահոսություն ախտորոշմամբ շտապօգնության 03 բրիգադն իրենց մոտ է տեղափոխել Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանին՝ ծնված 10.12.1990թ., բն՝ Ազատության 10 շենքի 2 բնակարանում, 098-00-43-93, ըստ մայրիկի՝ ամուսինը հրել է:
- 09.09.2016թ.՝ <<Վերարտադրողական առողջության, պերինատալոգիայի, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի հանրապետական ինստիտուտ>> ՓԲԸ-ի կրիմինալ դեպքերի մատյանը զննելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2016 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ ժամը 22:15-ին, <<Վերարտադրողական առողջության, պերինատալոգիայի, մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի հանրապետական ինստիտուտ>> ՓԲԸ է տեղափոխվել Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանը՝ 26 տարեկան, 39 շաբաթ առաջնածին ընկերքի անջատում ախտորոշմամբ, ըստ հիվանդի մայրիկի հայտարարության ամուսինը հրել է, վայր է ընկել, որի հետևանքով առաջացել է արյունահոսություն:
- 09.09.2016թ.՝ <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոնի կրիմինալ մատյանը զննելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 09.09.2016թ.՝ ժամը 21:45-ին, բ/կ է ընդունվել Արթուր Մուկուչի Խաչատրյանը՝ 17 տարեկան, կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած վերքով: Հիվանդի եղբոր՝ Արման Խաչատրյանի հայտարարությամբ Ազատության 10 շենքի բակում վիճաբանության ժամանակ վնասվածք է ստացել:
-10.09.2016թ.՝ <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոն ՓԲԸ-ի կրիմինալ մատյանը զննելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 10.09.2016թ.՝ ժամը 00:20-ին, բ/կ է ընդունվել Արման Մուկուչի Խաչատրյանը՝ 22 տարեկան, ձախ անոթափոսի շրջանի ծակած վերքով: Հիվանդի հայտարարությամբ Ազատության 10 շենքի բակում քրոջ ամուսնու կողմից վնասվածք է ստացել:
- 10.09.2016թ.՝ այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի օպերատիվ հերթապահ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Տ.Խաչատրյանի զեկուցագրով, համաձայն որի՝ 2016 թվականի սեպտեմբերի 10-ին՝ ժամը 00:35-ին, <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոնից ահազանգ է ստացվել, որ ձախ անոթափոսի շրջանի ծակած վերք ախտորոշմամբ իրենց է դիմել Արման Մուկուչի Խաչատրյանը՝ 22 տարեկան, ըստ հիվանդի՝ Ազատության 10 շենքի բակում վիճաբանության ժամանակ փեսայի կողմից վնասվածք է ստացել:

3. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատում.

Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը դիտավորությամբ տուժող Արթուր Խաչատրյանի առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս, ինչպես նաև ծեծի է ենթարկել Արման Խաչատրյանին, որը չի առաջացրել սույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ, որպիսի գործողությունն արտահայտվել է հետևյալում.
Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը 2016 թվականի սեպտեմբերի 08-ին, ժամը 20:00-ից 22:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել է Երևան քաղաքի նախկինում` Գործկոմի փողոցի, ներկայիս` Ազատության պողոտայի 10 շենքի թիվ 2 բնակարան, որտեղ որոշ ժամանակ գտնվելուց հետո կնոջ` Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանի հետ դուրս է եկել և դրսում վերջինիս հետ կենցաղային բնույթի հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ ծեծել է Ռ.Խաչատրյանին` հարվածներ հասցնելով վերջինիս դեմքին և որովայնին` պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Այնուհետև, 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին, ժամը 21:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի նախկինում` Գործկոմի փողոցի, ներկայիս` Ազատության պողոտայի 10 շենքի 2-րդ բնակարանին կից այգում Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի կողմից նախօրեին իր հղի կնոջը հարվածելու և աներորդի Արման Խաչատրյանի կողմից իր մորը հայհոյելու հարցերի շուրջ տեղի ունեցած խոսակցության ընթացքում Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը ձեռքով հարվածել է աներորդու` Արման Խաչատրյանի դեմքին, ապա դեպքի վայրից վերցրած սուր կտրող-ծակող առարկայով` 29,5 սմ երկարությամբ պտուտակահանով դիտավորությամբ մեկ անգամ հարվածել է Արման Խաչատրյանի կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանին և վերջինիս առողջությանը պատճառել <<քերծված պատռվածք>> վերքի ձևով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև Արթուր Խաչատրյանի կողմից իր ուղղությամբ շարժվելու առիթով, վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ մարմնական վնասվածք հասցնելու նպատակով, նույն առարկայով մեկ անգամ հարվածել է Արթուր Խաչատրյանի կրծքավանդակի ձախակողմյան հատվածին` պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի ծակված, թափանցող, ենթամաշկային էմֆիզեմայով, ձախ թոքի վնասումով, կրծքաօդաարյունահավաքով զուգորդված` վերքի ձևով։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, վիճարկեց առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, ընդհանրացված կարգով` այդ ապացույցների հիման վրա մեղադրական եզրակացությունում մեղադրող կողմի ներկայացրած հետևությունները և գրավոր կերպով դատարանին ներկայացրեց իր ցուցմունքը, համաձայն որի 2016թ. սեպտեմբերի 8-ի երեկոյան Երևան քաղաքի Ագատության պողոտայի 10 շենքի 2-րդ բնակարանի մոտ, որտեղ բնակվում է աներոջ ընտանիքը, տհաճ խոսակցություն է ունեցել կնոջ` Ռոզա Խաչատրյանի հետ: Ռ.Խաչատրյանը ցանկանում էր, որ ինքը մնար նրա հետ, քանի որ խնամքի կարիք ուներ, իսկ ինքը ստիպված էր գիշերել տատիկի տանը, քանի որ նրան էլ միայնակ չէին թողնում և նա էլ խնամքի կարիք ուներ: Ռոզան նեղվել է, աչքերը լցրել և գնացել տուն, իսկ ինքը հեռացել է: Այղ գիշեր <<SMS>> հաղորդագրություններ է ստացել աներոջ որդու` Արման Խաչատրյանի համարից, դրանցից մեկում հայհոյանք էր պարունակում, մյուսը, որքան հիշում է ասում էր, թե սխալվել են: Մի խոսքով անհասկանալի բաներ էր: Հաջորդ օրն որոշել է գնալ և հասկանալ, թե ինչ է կատարվում: Մորաքրոջ երկու տղաների հետ գնացել են աներոջ տուն: Նստել են հենց բակում դրված սեղանի շուրջ:
Երբ նոր էին նստել սեղանի շուրջ, Արմանը, որ շատ մոտ էր իրեն նստած, իրեն ուղղված հայհոյանք է տվել ատամների արանքով: Ինքն անմիջապես բռնկվել է ու հարվածել Արմանին: Հարվածել է հայհոյանքի համար, նա ընկել է գետնին, որից հետո էլ կռիվ անելու նպատակ չուներ, քանի որ արդեն հարվածել էր: Արմանը ընկել է գետնին, այնուհետև վեր է կացել, ապա միանգամից իր վրա է հարձակվել Արմանի եղբայրը` Արթուրը ու նրա հետևից նաև Արմանը: Նրանց ձեռքին տեսել է <<կատանկայի>> կտոր և էլեկտրոշոկեր: Էլեկտրոշոկերը իր կարծիքով Արմանի ձեռքին էր: Արմանն իրեն նախկինում ցույց էր տվել այն և ասել էր, որ ըեկերն է նվիրել: Չի հիշում <<Կատանկայի>> կտորը կրկին Արմանի ձեռքին էր, թե Արթուրի: Նույն տեղից ինքը վերցրել է մի ծաղկաման, որ դրանով պաշտպանվի կատանկայի հարվածից: Հարվածը դիպել է ծաղկամանին, այն վայր է ընկել ձեռքից և կոտրվել: Մեկ ուրիշ ծաղկամանի միջից վերցրել է հողի մեջ խրված պտուտակահանը, ինչքան կարողացել է, հետ է գնացել և թափահարելով այն ասել է, <<չմոտենաք կխփեմ>>: Սակայն երկու եղբայրները համառորեն գալիս էին իր վրա և փորձում հարվածել: Սկգբից ներկա գտնվողները հանկարծակի են եկել և չէին միջամտում, սակայն քիչ անց նրանք ընկել են իրենց արանքը ու փորձում էին հետ պահել Արմանին ու Արթուրին, որ նրանք չխփեն իրեն: Բայց միշտ չէ, որ դա նրանց հաջողվում էր: Ընթացքում Արթուրը կամ Արմանը պոկվում էին իրենց պահողներից ու հարձակվում իր վրա: Ինքը պաշտպանվում էր թափահարելով պտուտակահանը և ասելով չմոտենան` կխփի:
Ըստ իր տրամաբանության, եթե ինքը ցանկություն և նպատակ ունենար վնասել, սպանել որևէ մեկին, ապա այդ ցանկությունը պետք է ուղղված լիներ Արմանին, քանի որ նա էր իրեն հայհոյել, բայց փաստորեև Արմանը քերծվածք է ստացել, իսկ Արթուրը ծանր վիրավորվել: Հենց այս փաստը վկայում է այն մասին, որ եթե անգամ նրանք վնասվածք ստացել են իր ձեռքի պտուտակահանով, ապա այն պատահաբար է դիպել նրանց, երբ ինքը պաշտպանվելով նրանց հարձակումից, թափահարել է այն և դա եղել է պատահաբար: Եթե ինքն ուզեր նրանց վնասել, սպանել, ապա նրանք այնքան մոտ էին իրեն կանգնած, որ ձեռքը պարզեր իրենց կողմը պտուտակահանով քանի անգամ ուզեր կհարվածեր, ինչը չի կատարել: Բացի այդ, թե Արմանի, թե Արթուրի հետ եղել են եղբոր նման:
Ինչ վերաբերում է իր կնոջը հարվածելուն, ապա ոչ նախորդ օրը, ոչ կռվի օրն ինքը նրան չի հարվածել: Ուզում է ասել նաև, որ Արմեն Սիմոնյանը սուտ է ասել, թե ինքը սպառնացել է սպանել, դիմադրել է ու նա մի կերպ է իր ձեոքից վերցրել պտուտակահանը: Նա շեղված մարդ է և իրենից նեղացած է, քանի որ նախկինում նրան ծեծել է անպարկեշտ պահվածքի համար:
Հայտնել է նաև, որ մորաքրոջ որդիները այդ դեպքից հետո իրոք շատ զայրացած էին իր վրա, որ իր պատճառով խնդիրներ են ունեցել, նրանցից մեկը ծառայում էր ոստիկանության ակադեմիայում:
Օգտվելով իր իրավունքից հրաժարվում է հարցերին պատասխանելուց:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի պատճառաբանություններն առ այն, որ տուժողներին մարմնական վնասվածքները պատճառել է վերջիններիս կողմից իր նկատմամբ հնարավոր կատարվող ոտնձգությունը կանխելու ընթացքում պտուտակահանն անկանոն թափահարելու արդյունքում, այլ խոսքով՝ պատահականորեն /անզգուշորեն/, և որ ինքը տուժողներին որևէ վնասվածք պատճառելու դիտավորություն չի ունեցել, անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու կամ իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը հնարավորինս մեղմելու նպատակ:
Ամբաստանյալի մեղավորության վերաբերյալ հետևության (դատաքննության արդյունքներով հաստատված (ապացուցված) հանգամանքների տեսանկյունով) Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգում դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով.
-Տուժող Արման Մուկուչի Խաչատրյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատարանում ըստ էության ցուցմունք տվեց և նշեց, որ դեպքի օրը հստակ չի հիշում, սակայն հիշում է, որ դեպքի նախորդ օրն ընտանիքով ճաշելիս քրոջ ամուսին՝ Արսեն Խաչատրյանը և քույրը՝ Ռոզա Խաչատրյանը դուրս են եկել բակ զրուցելու, ապա մի պահ անց Ռ.Խաչատրյանը տուն է վերադառձել՝ աչքերը թաց վիճակում։ Զանգահարել է Ա․Խաչատրյանին՝ պարզելու, թե ինչ է պատահել, ապա վերջինիս հետ պայմանավորվել են հաջորդ օրը հանդիպել իրենց տան այգում։ Պայմանավորվածության համաձայն հաջորդ օրը հանդիպել են իրենց տան այգում, որտեղ տեղի ունեցած խոսակցության ընթացքում ինքը հայհոյել է Արսեն Խաչատրյանին, որից հետո վերջինս հարվածել է իրեն։ Դրանից հետո իր մոտ եղած էլեկտրաշոկերով հարվածել է Արսեն Խաչատրյանին, իսկ իր հետևից ինչ որ ամաններ էին շպրտում, սակայն չգիտի, թե ով։ Այդ պահին Արսեն Խաչատրյանի ձեռքին պտուտակահան կար, որը վերջինս այդ ընթացքում թափահարում էր, սակայն տեղյակ չէ նաև, թե ինչպես է պտուտակահանը հայտնվել Արսեն Խաչատրյանի մոտ։ Երբ Արսեն Խաչատրյանի կողմից պտուտակահանը թափահարելու արդյունքում այն կպել է իր մարմնի կողքի հատվածին, որից հետո իր եղբայր Արթուրը թռել է Արսեն Խաչատրյանի վրա, որի ընթացքում էլ վնասվածք է ստացել։
Նշեց նաև, որ երբ առաջին անգամ զանգահարել է Արսեն Խաչատրյանին, նրա բջջայինը անջատված է եղել, այդ իսկ պատճառով նրան հաղորդագրություն է ուղարկել՝ վերջինիս ծնողի հասցեին հայոհանքի տեսքով։ Տիգրան Հայրապետյանը Արսեն Խաչատրյանի մորաքրոջ տղան է, դեպքի օրը վերջինիս հետ հեռախոսով է պայմանավորվել, որպեսզի հանդիպեն և զրուցեն։ Հարություն Հայրապետյանը հանդիսանում է Տ․Հայրապետյանի եղբայրը, չի հիշում նրա հետ էլ է բջջայինով խոսել, թե ոչ։ Դեպքի օրն իրենց տուն հանդիպման են եկել Ա․Խաչատրյանը, Տ․Հայրապետյանը և Հ․Հայրապետյանը։ Հանդիպման նպատակն եղել է այն, որպեսզի պարզեն, թե ինչու են Արսեն Խաչատրյանը և Ռոզա Խաչատրյանն իրար հետ վիճել։ Երբ Տիգրան և Հարություն Հայրապետյանների հետ զրուցելիս բորբոքված է եղել և հայհոյել է Արսեն Խաչատրյանին, և նույն պահին Ա․Խաչատրյանը բռունցքով հարվածել է իր դեմքին։ Իր մոտ էլեկտրաշոկեր է եղել, որը ձեռքին պահած գնացել է դեպի Ա․Խաչատրյանը, իսկ իր հետևից` Ա․Խաչատրյանի ուղղությամբ, ամաններ և ծաղկամաններ էին նետում։ Ա․Խաչատրյանին հարվածելու նպատակով ինքը և Արթուրը փորձում էին մոտենալ և իր ձեռքին էլեկտրաշոկեր կար, որի մասին նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքում չի նշել։ Այդ ընթացքում Խաչատրյանի ձեռքին պտուտակահան է եղել, որը չգիտի, թե ինչ պայմաններում է հայտնվել նրա ձեռքում։ Վերջինս սպառնացել է, որ եթե մոտենան կհարվածի, սակայն սպառնալիքները սպանելու նպատակով չեն եղել։ Երբ ինքը մոտենում էր Ա․Խաչատրյանին, վերջինս թափահարում էր պտուտակահանը, որի հետևանքով պտուտակահանը կպել է իր մարմնի կողքի հատվածին։ Այդ պահին եղբայրը՝ Արթուր Խաչատրյանը թռել է Ա․Խաչատրյանի վրա, որի արդյունքում վերջինս նույնպես վնասվածք է ստացել։ Անձամբ ստացել է ձախ կողքի հատվածում՝ թևատակի մասում քրեծվածքների տեսքով վնասվածք, ինչպես նաև մի քանի փոքր քերծվածքներ։ Երբ Ա․Խաչատրյանը թափահարում էր պտուտակահանը, եղբայրը թռել է նրա վրա և վնասվածք ստացել։ Իր հիշելով Արթուրը մի վնասվածք է ստացել՝ սրտից մի փոքր վերևի հատվածում։ Վիճաբանության ընթացքում չի հիշում Ռոզա Խաչատրյանը ներկա եղել է թե ոչ, սակայն հիշում է, որ այդ ընթացքում Ա․Խաչատրյանը Ռոզա Խաչատրյանին չի հարվածել, իսկ այլ անձանց գործողությունները չի հիշում։
Արսեն Խաչատրյանը ֆիզիկապես ուժեղ է և եթե նա ցանկանար իրեն կամ այդտեղ գտնվող որևէ մեկին սպաներ, կկարողանար, քանի որ որևէ մեկը Արսեն Խաչատրյանին չի բռնել, սակայն եթե նույնիսկ բռնեին, ապա նա կկարողանար կրկին ազատվել, քանի որ Ա․Խաչատրյանը նախկինում պարապել է սպորտով։
Հիվանդանոցում պառկել է մեկ օր և դուրս գրվել, քանի որ իր վնասվածքն աննշան էր և այդքան լուրջ չի եղել:
Մեկ անգամ ևս պնդեց, որ Արսենի կողմից իրեն բռունցքով հարվածելուց բացի ստացել է ևս մեկ հարված՝ արդեն իսկ պտուտակահանը թափահարելու հետևանքով։ Բացի իրենից Արսենի կողմից պտուտակահանով թափահարելու հետևանքով նաև վնասվածք է ստացել իր եղբայրը՝ Արթուրը:
Նախաքննության ընթացքում տված՝ քննիչի կողմից համակարգչային եղանակով արձանագրված ցուցմունքներից ընդամենը երկու տողն է կարդացել, իսկ մնացած մասը չի կարդացել, այն պնդում է մասսամբ, քանի որ դրանում նշված որորշ հանգամանքներ ինքը չի հայտնել։
Հրապարակվեց և հետազոտվեց տուժող Արման Խաչատրյանի նախաքննական` 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ի ցուցմունքը, համաձայն որի հոգեպես և ֆիզիկապես առողջ է, փաստացի բնակվում է Ազատության 10 շենքի 2-րդ բնակարանում` ընտանիքի հետ միասին: Ընտանիքի անդամներն են` հայրը Մուկուչ Խաչատրյանը, մայրը` Սուսաննա Գևորգյանը, քույրը` Ռոզա Խաչատրյանը, եղբայրը` Արթուր Խաչատրյանը: Բոլորով ապրում են նույն տանը` վարձակալական հիմունքներով, իրենց ծանոթ Արմենի տանը: Նշված բնակարանը գտնվում է շենքի առաջին հարկում, որը բակի կողմից ունի մուտք և դիմացի հատվածում առկա է հողամաս` ցանկապատված վիճակում: Նշեց, որ քույրը մոտ 1 տարի է ինչ ամուսնացած է Արսեն Խաչատրյանի հետ, ով Ուկրաինայի քաղաքացի է և մինչ վերջին ժամանակները, բնակվում էր իրենց հետ: Սակայն նրա ասելով տատիկի վատառողջ լինելու պատճառով գնացել և բնակվում էր նրա հետ մոտ 1 ամիս` Երևանի <<Պրոսպեկտ>> կոչվող վայրում` կոնկրետ հասցեն չգիտի: Փողոցի անունը հիշում է Իսրայելյան է, նախկին ոստիկանության շենքի կողքն է: Քույրը Արսենից երեխա է սպասում և գտնվում է 39 շաբաթական հղիության փուլում: Շուտով երեխան պետք է ծնվեր: Մոտ մեկ ամիս է իրենց տանն է ապրում իրենց ընտանիքի ընկեր Արշակ Արշակյանը: Նախորդ օրը` 08.09.2016թ. ժամը 20-ից 21-ն ընկած ժամանակահատվածում Արսենն եկել է իրենց տուն, միասին հաց են կերել: Նա ընթացքում քրոջ հետ դուրս է եկել բակ, որից հետո միայն քույրը վերադարձել է տուն, իսկ Արսենը գնացել էր: Քույրը վատ վիճակում էր գտնվում, ասել է, որ Արսենը հարվածել է իր փորին, դեմքին նրան Արշակի հետ խանդելու պատճառով: Իրենք անականկալի են եկել, անմիջապես իրենց համարներով զանգահարել են նրա 077-87-55-56 հեռախոսահամարին, սակայն նրա համարը անջատված էր: Քույրն այդ ժամանակ բուժ. օգնություն չի դիմել և իր համար պառկել է: Դրանից հետո, գիշերային ժամ էր, երբ Արսենի մորքուրի տղա Տիկոն իրեն զանգել է (համարը չի հիշում), հարցրել է, թե ինչ է եղել, ասել է վաղն առավոտ արի կխոսեն: 09.09.2016թ ժամը 17-18-ի սահմաններում նա զանգել է իրեն, ասել է, ոնց անեն իրար տեսնեն, խոսեն, ինքն էլ ասել է, որ տանն է կարան գան: Ժամը 21:30-ից 22-ն ընկած սահմաններում Արսեն Խաչատրյանը, մորեղբոր տղաներ Տիկոն, իսկ մյուսի անունը չի հիշում, երեքով եկել են իրենց տուն: Նրանք բակի հատվածից ներս են մտել հողամաս` այգի, որտեղ կա սեղան-աթոռ: Նստել են այդտեղ, իսկ իր հետ փոքր եղբայրը Արթուրը և իրենց ընկեր Արշակը: Նրանց նորմալ դիմավորել է և ինքը սկսել է նորմալ ակուրատնի խոսել Տիկոյի հետ: Արսենն ագրեսիվ դեմքով էր, ոչ բարևել է, ոչ էլ խոսել: Իր, Արշակի և Տիկոյի խոսալու ընթացքում, երբ զրուցում էին Արսենի կողմից Ռոզային խփելու մասին, այդ պահին հանկարծակի Արսենը դեմից բռունցքով խփել է դեմքի աջ հատվածին: Ինքը ընկել է, նա ընկել է վրան և այդ պահին չի հասկացել, թե նրա ձեռքին ինչ կար, որով նա հարվածել է ձախ թևատակի հատվածում, որից ուժեղ ցավ է զգացել: Այդ պահին Արսենը հելել է ընկած տեղից, ֆռացել է և նրա աջ կողմում գտնվող Արթուրին ձեռքին եղած գործիքով, որը կոնկրետ չի տեսել, թե ինչ էր, հարվածել է Արթուրին: Ինքը լսել է Արթուրի գոռոցը և նայելով Արթուրին տեսել է, որ նրա սրտի կողմից արյուն է գալիս: Այդ պահին քույրն եկել է, ով փորձում էր հանգստացնել նրան: Արսենը չի հիշում կոնկրետ ոնց է վայր գցել քրոջը գետնին ու փախել է, իրեն անհայտ ուղղությամբ: Տիկոն ու մյուս եղբայրն էլ գնացել են նրա հետևից:
Տիկոն և մյուս եղբայրը բաժանողի դերում էին, Արսենին ասում էին <<էս ինչ ես անում, մի արա, հանգստացի>>: Նրանք ոչ մեկին չեն խփել, մենակ Արսենն է իրենց խփել: Այդ պահին, երբ նրանք հեռացել են, նկատել է իրեն ծանոթ Արմենին, ով շտապ օգնություն էր կանչել:
Ծնողները կռվի ժամանակ տանն է եղել, տունը ուրիշ մարդ չի եղել: Չի հիշում նրանց գործողությունները:
Ավելացնելու բան չունի, ոնց ասել է իրեն և Արթուրին չգիտի կոնկրետ ինչով, բայց ծակող գործիքով հարվածներ է հասցրել իրենց փեսա Արսեն Խաչատրյանը:
Քրոջ վիճակը նույնպես վատ է, նրան տեղափոխել են Հանրապետական հիվանդանոց:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին տուժող Արման Խաչատրյանը ցուցմունք տվեց և նշեց, որ նախաքննության ընթացքում չի նշել հաղորդագրության մասին, սակայն դատարանում հաստատապես հիշելով հայտնում է, որ ինքն է Արսենին հաղորդագրություն ուղարկել: Բացի այդ, պնդում է, որ Ա.Խաչատրյանն իրեն հարվածել է դրան անմիջապես նախորդող պահին վերջինիս հասցեին իր կողմից հայհոյելու պատճառով։ Բացի այդ, պնդում է, որ Ա.Խաչատրյանը պտուտակահանով դիտավորյալ չի հարվածել եղբոր սրտին, այլ այդ պտուտակահանն անկանոն թափահարելու հետևանքն է, իսկ նշված հակասությունները պայմանավորված են նախաքննության ընթացքում հոգեպես ծանր և անհավասարակշռված վիճակում գտնվելու հանգամանքով, սակայն աժմ պնդում է դատարանում տված իր ցուցմունքը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Տուժող Արթուր Մուկուչի Խաչատրյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատարանում ըստ էության ցուցմունք տվեց և նշեց, որ դեպքի օրը հստակ չի հիշում, սակայն նշեց, որ դեպքի նախորդ օրը, երբ ընտանիքով ճաշում էին, եկել է Արսեն Խաչատրյանն՝ ով հանդիսանում է իր քրոջ ամուսինը և Ռոզա Խաչատրյանը դուրս են եկել բակ՝ զրուցելու համար։ Երբ Ռ․Խաչատրյանը տուն է եկել, վերջինիս աչքերը թաց են եղել։ Եղբայրը՝ Արման Մուկուչի Խաչատրյանը զանգահարել է Արսեն Խաչատրյանին՝ պարզելու, թե ինչ է պատահել, որից հետո պայմանավորվել են հանդիպել։ Հանդիպել են հաջորդ օրը, իրենց տան այգում։ Խոսակցության ժամանակ եղբայրը Արման Խաչատրյանը հայհոյել է Ա․Խաչատրյանին, որից հետո Ա․Խաչատրյանն հարվածել է եղբորը։ Դրանից հետո եղբայրը նրա մոտ եղած էլեկտրաշոկերով հարվածել է Արսեն Խաչատրյանին։ Այդ պահին Արսեն Խաչատրյանի ձեռքին պտուտակահան է եղել, որը Արսենը թափահարելով մեկ անգամ հարվածել է եղբորը, իսկ երբ ինքը թռել է Արսենի վրա, պտուտակահանը մտել է իր սրտի շրջանը, որից հետո ինքնազգացողությունը վատացել է և չի հիշում, թե ինչ է կատարվել:
Տեղյակ չէ, թե ինչպես է Արսեն Խաչատրյանի մոտ հայտնվել պտուտակահանը, սակայն վստահ է, որ եթե ինքը Ա.Խաչատրյանի կողմից պտուտակահանը թափահարելու ժամանակ չթռներ վերջինիս վրա, ապա չէր վնասվի: Ա.Խաչարյանն որևէ մեկին սպանելու նպատակ չի ունեցել: Ա.Խաչատրյանը ֆիզիկապես ուժեղ է և եթե ցանկանար սպանել որևէ մեկին, ապա կսպաներ:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց Արթուր Խաչատրյանի նախաքննական` 2016 թվականի սեպտեմբերի 10-ի ցուցմունքը, համաձայն որի բնակվում է Ազատության 10 շենքի 2-րդ բնակարանում`ընտանիքի հետ միասին: Ընտանիքի անդամներն են` հայրը` Մուկուչ Խաչատրյանը, մայրը` Սուսաննա Գևորգյանը, քույրը` Ռոզա Խաչատրյանը, եղբայրը` Արթուր Խաչատրյանը: Բոլորով ապրում են նույն տանը, որին կից այգի կա` ցանկապատված վիճակում: Քրոջ և նրա ամուսնու` Արսեն խաչատրյանի հարաբերությունները վերջին շրջանում լավ չեն և նրանք միմյանցից առանձին էին ապրում: Քույրը իրենց հետ էր ապրում և գտնվում էր հղիության 4-րդ ամսում: 2016թ. սեպտեմբերի 8-ին Արսենն եկել է իրենց տուն, իրենց հետ հաց է կերել: Այդ ժամանակ իրենց տանն էր իր ընկեր Արշակ Արշակյանը: Չգիտի, թե ինչը դուր չի եկել Արսենին, սակայն նա դուրս է եկել տնից, իսկ նրա հետևից էլ Ռոզան է դուրս եկել: Րոպեներ անց Ռոզան հուզված տուն է եկել, ապա իմացել է, որ Արսենը խփել է Ռոզային, ինչից բոլորը շատ են բարկացել: Այդ պահի հետ կապված գիտի, որ Արմանն է Արսենին զանգել, սակայն չգիտի, թե ինչ են խոսել: Միայն գիտի, որ հաջորդ օրը Արսենը պետք է գար և զրուցեին այդ թեմայով:
09.09.2016թ. ժամը 21:30-ի 22:00-ի սահմաններում, բայց դեռ ժամը 22-ն չկար, իրենց այգու կողմից եկել է Արսենն` իր բարեկամ երկու տղաների հետ, որոնցից մեկի անունը Տիկո է: Այդ ժամանակ այգու աթոռներին նստած էին ինքը, Արմանը և Արշակը: Մի երկու խոսք Արմանն ու Արշակը խոսել են, թե ինչու է Արսենը Ռոզային խփել, այդ պահին Արսենը կատաղած ձևով խփել է Արմանի դեմքին ու նրան գցել, Արսենի ձեռքին տեսել է երկար պտուտակահան, որով Արսենը հարվածել է Արմանին: Այդ պահին, երբ ինքը գնացել է Արսենի կողմը՝ վերջինս ֆռացել է և ձեռքի պտուտակահանը մտցրել սրտի շրջանում, որից ինքն անմիջապես թուլացել է և ընկել, ապա գտնվել է վատ վիճակում և այլ մանրամասներ չի հիշում: Մենակ հաստատ կասի, որ Արսենի կողմից եղբորը` Արմանին մեկ անգամ ձեռքով դեմքին, և մեկ անգամ էլ պտուտակահանով կողքին խփելն է տեսել, ու իրեն նույն պտուտակահանով է խփել: Նրա եղբայրներն ու Արշակը բաժանողի դերում էին: Հետո իմացել է, որ Արսենը Ռոզային խփել և գցել է, բայց դա չի տեսել, միայն Արմենին է հիշում, ով իրեն օգնության է եկել և օգնել: Արմենն այդ տան տերն է, որտեղ վարձով են ապրում:
Պնդում է դատարանում տված ցուցմունքը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Դատարանն անդրադառնալով տուժողներ Արման Մուկուչի Խաչատրյանի և Արթուր Մուկուչի Խաչատրյանի կողմից տրված նախաքննական և դատաքննական իրարամերժ և հակասական ցուցմունքներին առավել արժևորում է վերջիններիս նախաքննական ցուցմունքները և գտնում է, որ նրանց դատաքննական ցուցմունքներում նշված՝ մարմանական վնասվածքներ ստանալու վերաբերյալ հանգամանքնեը պայմանավորված են վերջիններիս կողմից ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես ազգականի ունեցած կարեկցանքի, խղճահարության զգացումով, որպիսի պայմաններում դատարանը արժանահավատ է համարում վերջիններիս նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, քանի որ դրանցում նշված փաստական տվյալները հաստատվում են դատաքննությամբ հետազոտված, գործին վերաբերող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
-Տուժող Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանը դատարանում ցուցմունք տվեց և նշեց, որ դեպքի նախորդ օրը, Արսենին ճանապարհելիս վերջինս ասել է, որ գնում է տատիկի մոտ, իսկ քանի որ տատը հիվանդ էր և նա հանդիսանում էր տատիկի խնամակալը, ապա հնարավոր է նրա մոտ գիշերի։ Ինքը դժգոհություն է հայտնել, որովհետև ծննդաբերության վերջին շաբաթն էր և ցանկանում էր, որպեսզի Արսենն իր կողքին լիներ: Չնայած դրան Արսենը գնացել է, իսկ ինքը հուզված մտել է բակ, որը եղբայրը՝ Արմանը տեսնելով մտածել է, որ Արսենը նեղացրել է իրեն: Հետո իմացել է, որ Արմանը զանգել է Արսենին, բայց Արսենը չի պատասխանել զանգերին, այնուհետև Արմանը տեսնելով, որ Արսենը չի պատասխանում զանգերին, <<SMS>> հաղորդագրություն է գրել նրան, որում հայհոյանք է գրել Արսենի մոր հասցեին:
Հաջորդ օրը, Արսենն ու մորաքրոջ տղաները` Տիգրանը և Հարությունը եկել և նստել էին տան բակում, որից մի փոքր անց աղմուկի ձայներ է լսել և դուրս գալով տեսել, որ եղբայրները հարձակվում էին Արսենի վրա և փորձում էին հարվածել նրան: Տեսել է նաև, որ Արսենի ձեռքին պտուտակահան կար, որը նա թափահարում էր այս ու այն կողմ և ասում էր, որ չմոտենան՝ կխփի: Արսենը թափահարելով պտուտակահանը խանգարում էր Արմանին ու Արթուրին, որպեսզի նրանք խփեն նրան: Այդ պտուտակահանը պատկանում էր տանտիրոջը` Արմենին, ով դրանով ծաղկամանների միջի հողն էր փխրեցնում և այն մշտապես տեսել է ծաղկամանների մեջ դրված վիճակում:
Արմանի մի ձեռքում տեսել է կատանկայի կտոր, իսկ մյուս ձեռքում էլեկտրաշոկեր, որը իրեն նվիրել էր նրա ընկերներից մեկը: Արմանը փորձում էր կատանկայով հարվածել Արսենին, բայց Արսենը <<ուխոդ>> էր անում ու թափահարում պտուտակահանն այս ու այն կողմ:
Ձայների վրա տանից դուրս են եկել մայրը, հայրը, որոնք ձեռքների տակ ընկածները` մոխրաման, ծաղկամաններ՝ ծաղիկներով և առանց ծաղիկների, նետում էին Արսենի վրա:
Տնից իջել էր նաև տան տեր Արմենը, որը նույնպես այդ քաշքշոցի մեջ էր մտել, սակայն չի կարող ասել, թե կոնկրետ ինչ էր անում: Նույն այդ ժամանակ Արսենի մորաքրոջ տղաները միջամտել էին և փորձում էին չթողնել, որ եղբայրները մոտենան և հարվածեն Արսենին: Քաշքշուկի ժամանակ ինքը գտնվում էր Արսենի ու աստիճանների մեջտեղում: Այդ ամբողջ ժամանակ, Արսենը թափահարելով պտուտակահանը փորձում էր պաշտպանվել, հետ-հետ գնալով ասում էր չմոտենան՝ թե չէ կխփի: Արսենն այնքան էր հետ-հետ գնացել, որ հայտնվել էր անկյունում ու չէր կարողանում ազատվել հարձակումներից: Ինչ որ պահի Արսենը կարողացել է ազատվել և փախել է դեպի փողոց, որից հետո այլևս նրան չի տեսել և չի իմացել, թե ուր է գնացել:
Արսենի գնալուց հետո պարզվել է, որ Արմանի թևատակը քերծվել էր պտուտակահանից, իսկ Արթուրի թոքն ավելի լուրջ էր վնասվել ու արյուն էր գալիս: Փաստորեն եղբայրները վնասվել էին Արսենի վրա հարձակվելու ժամանակ: Ինքը նույնպես ապրումներից ու ընկնելու պատճառով վատ է զգացել իրեն, ապա շտապ օգնություն են կանչել՝ իր ու եղբայրների համար։
Բացառված է, որ եղբայրները կամ Արսենը մեկը մյուսին սպանելու նպատակ ունենային, անկախ նրանից, թե ինչ կասեին մեկը մյուսին: Նման իրավիճակ չկար: Հետո էլ Արսենի հետ զրուցելիս, նա անընդհատ ասում էր, որ չի հասկանում, թե երբ է պտուտակահանը կպել եղբայրներին ու նույնիսկ մինչև հիմա չի հավատում, որ նրանք վնասվել են իր գործողությունների հետևանքով։
Հետո Արմանն իրեն պատմել է, որ Արսենի գալուց հետո, զրույցի ժամանակ ինքը մտովի վերհիշելով նախորդ օրվա իր լացակումած վիճակը մեխանիկորեն ցածրաձայն ասել է <<քո մերը>> և հայհոյանքով բառ է ասել: Արմանին թվացել է, որ Արսենը չի լսի իր հայհոյանքը: Բայց Արսենը լսել է ու հարվածել Արմանի դեմքին: Դրանից սկսվել է կռիվը: Արմանն ու Արթուրը վրա են տվել Արսենին և փորձել են հարվածել նրան, Արսենն էլ վերցրել է ծաղկամաններից մեկի մեջ դրված պտուտակահանը թափահարել է այն, որն էլ անզգուշորեն կպել է եղբայրներին: Իր եղբայրներն ասում էին, որ նրանք չեն զգացել, թե երբ են վնասվել: Ինքը համոզված է, որ Արսենը դիտավորյալ չի հարվածել եղբայրներին:
Արմանն է մեղավոր, քանի որ նրա ինչ գործն է, թե իր ու ամուսնու մեջ ինչ կլինի և ինչու է Արսենին մայր հայհոյել: Արսենն էլ լսելով հայհոյանքը բռունցքով հարվածել է Արմանի դեմքին: Արսենն եկել էր հաշտվելու և եթե Արմանը անզգուշորեն, տաքարյուն լինելով չհայհոյեր Արսենին կամ այնպես ասեր, որ Արսենը չլսեր, ապա այդ ամենը չէր լինի: Արմանի պատճառով երեխան մնացել է առանց հոր խնամքի: Խնդրում է հավատալ իրեն և օգնել իրեն ու բալիկին, որ երեխան որբ չմեծանա:
Եվ ծնողները և եղբայրները և ամուսնու հայրն ու մայրը շատ վատ ֆինանսական վիճակում են, նյութապես օգնող չկա: Խնդրում է հաշվի առնել իր ու երեխայի վիճակը և ամուսնուն արդարացնել:
Նշեց նաև, որ տանտերը` Արմեն Սիմոնյանն ունի սեռական այլ կողմնորոշում, իսկ Արսենը նման մարդկանց տանել չի կարողանում ու այդ հարցի վերաբերյալ նրանք մինչ դեպքը լուրջ վիճաբանել են, նույնիսկ թշնամացած են, այդ իսկ պատճառով էլ երբ իմացել են, որ Արմենը սուտ ցուցմունքներ է տվել, փորձել են պարզել, թե ինչու է նա սուտ ցուցմունքներ տվել, իսկ նա ասել է, որ լավ է արել: Այսինքն ընդունում էր, որ սուտ ցուցմունք է տվել ու դա բացատրում էր նրանով, որ Արսենը Արմանին վնասվածք է պատճառել: Իսկ Արմենը սիրում էր Արմանին:
Նշեց, որ Արմենն այդքան ֆիզիկական ուժ չունի, որպեսզի կարողանար դիմակայել ամուսնուն: Եթե Արսենը ցանկանար, նրան մի կողմ կշպրտեր, բայց նա դա չի ցանկացել և հանգիստ կանգնել է:
Չի լսել, որ Արսենն որևէ մեկի հասցեին սպանության սպառնալիքներ տա: Եղբայրներից մեկն ասում էր. <<այ տղա կսպանեմ քեզ>>, բայց իհարկե դա ընդամենը խոսք էր և ոչ այլ ինչ, ոնց որ միշտ մարդիկ ասում են կռվելու, ջղայանանալու ժամանակ, սակայն նման նպատակ չեն ունենում:
Եթե Արսենը նպատակ ունենար սպանել եղբայրներին, ապա կարող էր դա կատարել: Ընդհանուր քաշքշոց էր, մոտենում էին միմյանց, այնուհետև հեռանում էին, արանքում մարդիկ էին հայտնվում։ Այսինքն շատ դեպքերում Արսենի և եղբայրների մեջ մարդ չէր լինում և եթե Արսենը սպանելու նպատակ ունենար, ապա այդ պահին հանգիստ կարող էր սպանել։ Նախ Արսենը նման նպատակ ունենալ չեր կարող, բացի այդ, ինքը տեսնում էր, որ նա փորձում է գնալ դեպի փողոց տանող դուռը և երբ դա իրեն հաջողվել է, փախել և հեռացել է: Արսենն իր եղբայրների հետ եղբոր պես է եղել, նրանց սպանելու ցանկություն չեր կարող ունենար։
Այն տեղեկությունն, որ Արսենն իրեն հարվածել է և դա է եղել ընկնելու պատճառը, սուտ է, նման բան չի եղել, իր ոտքն աստիճանի վրա սայթաքել է և դրա պատճառով է ընկել:
Դատարանն անդրադառնալով Ռոզա Խաչատրյանի դատաքննական ցուցմունքի գնահատմանը, գտնում է, որ դրանում նշված՝ Արսեն Խաչատրյանի կողմից Արթուր և Արման Խաչատրյաններին մարմնական վնասվածքներ պատճառելու վերաբերյալ հանգամանքները արժանահավատ չեն, դրանք պայմանավորված են որպես մերձավոր ազգականի ունեցած կարեկցանքի, խղճահարության զգացումով:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Արշակ Կարենի Արշակյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և նշեց, որ տուժողներ` Արման և Արթուր Խաչատրյանների հետ գտնվում է ընկերական հարաբերությունների մեջ, իսկ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանին ընդամենը ճանաչում է և մի քանի անգամ է տեսել:
Դեպքի մանրամասնությունները չի հիշում, սակայն հիշում է, որ դեպքը տեղի է ունեցել Արման Խաչատրյանի կողմից Արսեն Խաչատրյանին հայհոյելու պատճառով, որից հետո Արսենը ձեռքով հարվածել է Արմանին, իսկ ինքը փորձել է բաժանել նրանց, այսինքն ինքն եղել է բաժանողի դերում և իրեն որևէ մեկը չի հարվածել և չեն հայհոյել:
Դեպքի վայրի հասցեն չի հիշում, սակայն հիշում է, որ այդ օրը աշխատանքից` ժամը 18:00-ից հետո այցելության էր գնացել տուժողներին:
Տեղեկացել է, որ դեպքի պատճառ է հանդիսացել Արման Խաչատրյանի կողմից Արսեն Խաչատրյանին հայհոյելը, սակայն դեպքի նախորդ օրը` Արսենի և Ռոզայի միջև տեղի ունեցած վեճին ներկա չի եղել:
Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը պնդում է, ցուցմունք տալու ժամանակ իրեն որևէ մեկը չի ուղղորդել և չի ստիպել ցուցմունք տալ:
Վիճաբանում էին Արմանը և Արսենը, իսկ շարժառիթը Արմանի հայհոյելն էր, իսկ Արթուրը չէր վիճաբանում: Ինքը բաժանողի կարգավիճակում է եղել: Իր ներկայությամբ Արմանը կամ Արթուրը մարմնական վնասվածք չեն ստացել: Վիճաբանության ժամանակ այլ անձանց չի նկատել, չի հիշում Ռոզան եղել է վիճաբանության ժամանակ, թե ոչ, բայց նրան ընկած չի տեսել: Արսենն Արմանին մեկ անգամ է հարվածել, երբ Արմանը նրան հայհոյել է։ Արմանը հարվածից ընկել է և վեր կացել: Արթուր Խաչատրյանին մարմնական վնասվածք ստացած չի տեսել:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Արշակ Արշակյանի նախաքննական` 10.09.2016թ. ցուցմունքը, համաձայն որի հանդիսանում է Արթուր և Արման Խաչատրյանների ընկերը: Նրանց ճանաչում է մոտ մեկ ամիս: Նրանց հետ ծանոթացել է նրանց տանտիրոջ` Արմենի միջոցով, ում տանը վարձով են բնակվում: Արմենն իր ընկերն է, նրա միջոցով ծանոթացել է Արմանից հետ և ընկերություն են անում: 4-5 օր է ինչ բնակվում է Ազատության 10 շենքի 2-րդ բնակարանում գտնվող Խաչատրյանների վարձակալած բնակարանում` Արմանից հետ միասին: Ծանոթացել է նրանց ընտանիքի անդամների` հոր Մուկուչի, մոր` Սուսաննայի և քրոջ` Ռոզայի հետ: Վերջինս ամուսանցած է Արսեն Խաչատրյան անունով տղայի հետ, ում երկու անգամ է տեսել` առաջին անգամ 08.09.2016թ., իսկ 2-րդ անգամ` 09.09.2016թ.: Նախ նշել է, որ 08.09.2016թ. ինչպես նշել է, գտնվում էր Արմանից տանը: Երեկոյան ժամը 20-ից 22-ն ընկած ժամանակահատվածում նրանց տուն է եկել Ռոզայի ամուսին Արսենը` մենակով: Իրենց հետ հաց է կերել, որի ընթացքում նաև հեռուստացույց էին նայում: Այդ ժամանակ Արսենը դուրս է եկել տանից, իսկ Ռոզան իր հետևից: Րոպեներ անց Ռոզան մենակով լացելով վերադարձել է ու նրանց ընտանիքից իմացել է, որ Արսենը նրա փորին ու դեմքին խփել է: Իսկ պատճառն ինչքանով հասկացել է կամ իրեն խանդելն է եղել, կամ Ռոզայի հագած դերյան: Այդ ժամանակ բոլորը զարմացել են, թե ինչպես կարող էր Արսենը խփել իր հղի կնոջը, ով շուտով պետք է ծննդաբերի: Արմանը զանգել է Արսենին, բայց նրա համարը անհասանելի էր: Դրանից հետո Արսենի մորքուրի կամ հորքուրի տղան Տիկոն է զանգել Արմանին, հարցրել է, թե ինչ է եղել, Արմանն էլ ասել է, որ Արսենը Ռոզային խփել է, ու պայմանավորվել է, որ հաջորդ օրը գան և խոսեն էտ թեմայով:
Հաջորդ օրը` 09.09.2016թ. ժամը 21-22-ի սահմաններում ինքը Արման և Արթուր Խաչատրյանները գտնվում էին նրանց այգում, որը ցանկապատված է, այսինքն` հենց տանը կպած է և բակից ցանկապատով կտրված: Տանն էին նաև Ռոզան և նրա ծնողները, տան տեր Արմենը: Այդ ժամանակ այգու մուտքով եկել են Արսենը, Տիկոյի և նրանց մյուս եղբոր հետ, ում անունը չգիտի: Սկզբից ծանոթացել են, նրանց սուրճ են առաջարկել ու անցել են բուն թեմային: Ինքը սկսել է խոսել, թե ինչու է Արսենը խփել Ռոզային, որին միջամտել է նաև Արմանը նույն հարցով: Հարցն ուղղել էին Տիկոյին, քանի որ նա էր առաջարկել խոսել այդ հարցի շուրջ: Իրենց հարցն անպատասխան է մնացել: Իրենց հետ գտնվող Արթուրն էլ չէր խոսում և լսողի դերում էր: Այդ պահին Արսենը առանց որևէ բան ասելու, հանկարծակի բռունցքով խփել է Արմանին ու նրան գցել է գետնին: Այդ պահին ինքը արագ տեղից վեր է կացել ու սկսել է բաժանել, փորձել է Արսենին հետ քաշել: Նրա եղբայրները նրան հետ էին քաշում, ասում էին <<մի արա, հանգստացի>>: Արսենը գոռում էր, սպառնում, կոնկրետ արտահայտություններ չի լսել: Այդ պահին բոլորով ցանկանում էին բաժանել, այդ ժամանակ ձայների վրա Ռոզան եկել է, նրա հայրն ու մայրը եկել են ու երևի Արմենն էլ է եկել, նրան լավ չի հիշում: Բոլորը ցանկանում էին բաժանել: Այդ պահին չի նկատել, թե ինչպես և ինչով է Արսենը խփել Արթուրին: Գալու ժամանակ Արսենի ձեռքին բան չի տեսել և ձեռները դատարկ են եղել: Բայց կարող է ասել, որ մենակ Արսենն էր ագրեսիվ, խփում էր, գոռում և ցանկանում էր կռիվ անել, սպառնալիքներ հնչեցնել: Ինքը կոնկրետ չի տեսել, որ Արսենն Արմանին ու Արթուրին խփել է, բայց հաստատ կարող է ասել, որ Արսենն է խփել նրանց, քանի որ բացի նրանցից ոչ ոք ագրեսիվ չէր և հակված չէր կռվելու ու որևէ մեկին խփելու, ու բացի նրանից ոչ ոք չէր խփում: Ռոզան նույնպես փորձում էր հանգստացնել, բայց Արսենը կրծքավանդակի հատվածից նրան երկու ձեռքերով հետ է հրել, ինչից Ռոզան հավանաբար վայր է ընկել: Նրա ընկնելու պահը նույնպես չի տեսել: Ընդհանուր առմամբ կռվի պահը շատ արագ է տևել` մոտ 1-2 րոպե, որից հետո Արսենը փախել է, իսկ ախպերներից Տիկոն հրմշտոցի ժամանակ հեռախոսն էր կորցրել ու փնտրում էր իր հեռախոսը: Մյուս եղբայրն էլ այգուց դուրս էր կանգնած: Արթուրին նրա մայրն և հայրն են օգնել, տարել ու պառկացրել, նրա սրտի կողմից` որտեղից որ խփել էր Արսենն արնահոսում էր: Արթուրն այդ պահին չէր կարող նորմալ խոսել և շոկային վիճակի մեջ էր: Արմանի վնասվածքի մասին ավելի ուշ է իմացել:
Ինքը հաստատ կարող է ասել, որ Արսենը խանդից կամ կնոջ հագած <<դերյայի>> պատճառով է կնոջը հարվածել, որից հետո ինչպես նշվել է հաջորդ օրն առաջացած վիճաբանության ժամանակ վնասվածքներ է հասցրել նրանց:
Սկզբից այգում եղել են ինքը, Արմանը և Արթուրը, այնուհետև եկել են Արսենը, Տիկոն և նրանց մյուս եղբայրը: Վիճաբանության ժամանակ եկել են Ռոզան, նրա ծնողները և հավանաբար Արմենը: Այլ անձ և հարևան չի եղել: Եթե վիճաբանությունն երկար տևեր հավանաբար կգային հարևաններ, սակայն կռիվը կարճ է տևել` ամենաշատը 1-2 րոպե, իսկ խոսակցության պահը նույնպես տևել է մոտ 1-2 րոպե:
Ինքը հստակ չի հիշում, սակայն եթե հայհոյանքներ հնչած լինեն, ապա միայն Արսենի կողմից: Իրեն Արսենը և որևէ մեկը վնաս չի պատճառել:
Արսենի ձեռքին որևէ բան չի նկատել, քանի որ խառնաշփոթ էր, սակայն Արմանի և Արթուրի վնասվածքները տեսնելով հասկացել է, որ դանակով կամ դրա նման ինչ-որ առարկայով է նրանց հարվածներ հասցրել, քանի որ վնասվաքները ծածկված էին:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Արշակ Արշակյանի նախաքննական` 12.10.2016թ. ցուցմունքը, համաձայն որի իր կողմից 20.09.2016թ. Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների քննչական բաժին 20.09.2016թ. դիմում է հասցեագրել այն մասին, որ իր կողմից 09123716 քրեական գործի շրջանակներում իր տված ցուցմունքի վերաբերյալ 09.09.2016թ. Արսեն Խաչատրյանի վիճաբանության վերաբերյալ որևէ բան չի հիշում և չի ցանկանում, որ ոչ արժանահավատ տվյալները հայտնեն իրավապահ մարմիններին: Նշեց, որ այս դիմումի հետ կապված ցանկանում է հայտնել, որ այդ ժամանակ Արթուր և Արման Խաչատրյանների ծնողները` Մուկուչ Խաչատրյանը և Սուսաննան, ում ազգանունը չգիտի, իրեն ասել են, որ Արսեն Խաչատրյանի հետ հաշտվել են և իրենք դիմումներ էին գրել, թե իբր կատակ է եղել Արսեն Խաչատրյանի կողմից կատարվածը և իրեն էլ խնդրել են, որ ինքն էլ նման բովանդակությամբ դիմում գրի, որպեսզի Արսեն Խաչատրյանը չդատվի: Իր դիմումը Մուկուչն է բերել բաժին և մուտք արել: Հետո ինքը հասկանալով, որ լինելով իրավապահ մարմինների աշխատող, չպետք է իրականությունը թաքցնի, խնդրել է, որ տվյալ դիմումն առոչինչ համարեն և հիմք ընդունեն ցուցմունքը, որը տվել է սթափ ուղեղով, տվյալ դեպքից անմիջապես հետո` հայտնելով այն բոլոր հանգամանքները, որոնք տեսել էր իր աչքով: Այլ բան չունի ավելացնելու, պնդում է նախորդ ցուցմունքը:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին, վկա Արշակ Արշակյանը ցուցմունք տվեց և նշեց, որ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները պնդում է, քանի որ հրապարակվելուց հետո դրանք հիշել է: Ինքն Արսենի ձեռքին որևէ բան չի տեսել, սակայն համոզված է, որ Արսենն է հարվածել, քանի որ Արմանը հայհոյել է Արսենին:
Իր կարծիքով Արսենի սպառնալիքները նրա կողմից գոռալով էր արտահայտվել, այլ բան չի հիշում: Սպառնալիքների բովանդակությունը չի հիշում, սակայն եթե Արսենը ցանկանար սպաներ Արթուրին կամ Արմանին` կկարողանար:
Նախաքննության ընթացքում և դատարանում տված ցուցմունքների մեջ առկա հակասությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ դեպքից բավականին երկար ժամանակ է անցել, որի պատճառով իրադարձությունները մոռացել է:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Արմեն Բալագիրի Սիմոնյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և նշեց, որ 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին եղել է տանը: Իր տանն են եղել Արշակ Արշակյանը, Արթուր և Արման Խաչատրյաններ եղբայրները, նրանց պետք է միանար նաև Խաչատրյաների փեսան` Արսեն Խաչատրյանը: Մինչ բոլորը կհավաքվեին, գնացել էր սուրճ պատրաստելու: Սուրճը պատրաստելիս բղավոցի ձայներ է լսել, գնացել է բակ, որտեղ հավաքված էին Արշակ Արշակյանը, Արթուր և Արման Խաչատրյանները։ Արսեն Խաչատրյանն այդ ժամանակ արդեն եկել էր, ում ձեռքին պտուտակահան կար, որը նա բռնած բղավում էր: Մոտեցել է Արսենին, հարցրել, թե ինչ է անում, Արսենն իրեն պատասխանել է, որ գործ չունի և հորդորել է մի կողմ գնալ, թե չէ իրեն էլ կհարվածի։ Չնայած դրան բռնել է Արսենի ձեռքը` ձեռքից վերցրել պտուտակահանը և նրան տնից դուրս գցել, որից հետո Արսենը, ինչպես նաև նրա հետ եկած երկու հոգին, որոնց առաջին անգամ էր տեսնում, փախել են: Հետո իմացել է, որ Արթուր Խաչատրյանը վնասվածք է ստացել, որից հետո ինքը զանգահարել է շտապօգնություն: Արսեն Խաչատրյանը պտուտակահանը ձեռքին ասում էր, որ չմոտենան՝ կխփի, նույնն իրեն է ասել, սակայն ինքը մոտեցել և Արսենի ձեռքից վերցրել է պտուտակահանը: Վիճաբանության ընթացքում չի տեսել, որ Արսենն կնոջը` Ռոզային հարվածի: Իր կարծիքով Արսենը վախեցած էր, այդ իսկ պատճառով անկյունում կանգնած թափահարում էր պտուտակահանը և ասում էր, որ չմոտենան՝ կխփի: Իր ներկայությամբ Արսենը որևէ մեկին չի հարվածել, մինչ ինքը խոհանոցից դուրս է եկել հարվածների պահը ավարտվել էր: Արսենն իր ներկայությամբ որևէ մեկին չի հարվածել, ինքն է հարվածել Արսենին: Արսենին մեկ անգամ ապտակել է, հետո հարվածել է ամորձիներին, որից հետո Արսենը թուլացել է և ինքը վերցրել է պտուտակահանը:
Նշել է, որ Արսենն որևէ մեկին չի սպառնացել, ապօրինաբար կյանքից զրկելու հետ կապված հայտարարություներ չի արել, միայն վախից ասել է, որ չմոտենան կխփի:
Հարվածից հետո Արսենը փախել է, իսկ Արթուրի կրծքավանդակին արդեն տեսել են արյուն և հասկացել են, որ վնասվածք է, իսկ Արմանի քթից արյուն էր հոսում: Արմանի ձեռքին էլեկտրաշոկեր է տեսել, իսկ Արթուրի ձեռքին որևէ բան չի տեսել: Արսենի ձեռքից պտուտակահանը վերցնելուց էլեկտրաշոկերը չի տեսել և միայն Արսենի հեռանալուց հետո է տեսել: Ռոզա Խաչատրյանը մոտեցել է իր և Արսեն Խաչատրյանի հրմշտոցի և պտուտակահանը վերցնելու ժամանակ, սակայն այդ ժամանակ Արսենը Ռոզային չի հարվածել: Հետագայում իմացել է, որ Ռոզան աստիճաններից է ընկել:
Իր կարծիքով եթե Արսենը ցանկանար որևէ մեկին սպանել` կսպաներ:
Արսենի հետ եկել էին նաև նրա մորաքրոջ տղաները, որնցից մեկը մի պահ մոտեցել և հարցրել է, թե Արսենն ինչ է անում, սակայն Արսենը նրանց հորդորել է մի կողմ գնալ և չխառնվել: Նրանց չի ասել չմոտենան, կխփի, նրանց միայն ասել է, որ չխառվեն և հեռու գնան:
Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը չի հիշում, ցուցմունքը չի կարդացել, քանի որ քննիչին վստահել է:
Արսեն Խաչատրյանի ձեռքին եղած պտուտակահանն իր այգում եղած պտուտակահանն է եղել:
Արման և Արթուր Խաչատրյանները հետագայում իրեն որևէ բան չեն ասել, թե ինչ պայմաններում, ում կողմից են ստացել այդ օրվա մարմնական վնասվածքները: Ինքը նույնպես որևէ բան չի հարցրել եղբայրներին: Սակայն ըստ իր ենթադրությունների վնասվածքները Արսեն Խաչատրյանի կողմից հարվածելու միջոցով են ստացել:
Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը հիմք չընդունելու վերաբերյալ դիմում չի գրել:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Արմեն Սիմոնյանի 10.09.2016թ. ցուցմունքը, համաձայն որի Երևան քաղաքի Ազատության 10 շենքի թիվ 2 բնակարանը սեփականության իրավունքով պատկանում է իրեն: Մոտ 3 ամիս առաջ պատահական ծանոթացել է Արման Խաչատրյանի հետ, որից հետո ընկերացել են: Արմանի հոր` Մուկուչ Խաչատրյանի, մոր` Սուսաննայի, քրոջ` Ռոզայի և կրտսեր եղբոր` Արթուրի հետ միասին բնակվում էին Ծաղկաձոր քաղաքում, որտեղից Արմանի խնդրնաքով նրանք 2016թ. սեպտեմբերի 4-ին տեղափոխվել են իրեն պատկանող նշված բնակարան` բնակվելու, քանի որ Ռոզան հղի էր և արդեն գտնվում էր ծննդաբերության շրջանում: Վերջինս ամուսնացած էր Արսեն անունով տղայի հետ, սակայն նրանք անհաշտ հարաբերությունների մեջ էին, որի պատճառը խանդն էր: 08.08.2016թ.-ին ժամը 23:00-ին սահմաններում, Արսենը կրկին եկել էր իր բնակարան, այցելելու իր կնոջը և մյուսներին, ամեն ինչ նորմալ էր, հանգիստ նստել, զրուցել են, հետո կնոջ հետ միասին դուրս են եկել, իրենք էլ մտածել են, որ հաշտվել են, սակայն րոպեներ չանցած Ռոզան տուն է վերադարձել, մտել է իր սենյակ և լաց լինելով իրեն պատմել է, որ տանից դուրս գալուց հետո Արսենն երկու անգամ ուժեղ հարվածել է դեմքին, թե իբր ինչու է <<պլեչիկավոր շոր>> հագել: Ռոզան խնդրել է, որ տանն ոչ ոք չիմանա, բայց քանի որ պատուհանը բաց էր, իսկ Արմանը պատշգամբում ծխում էր, լսել էր Ռոզայի պատմածը և գալով ներս ասել է. <<ոնց խփել է քեզ>>, Ռոզան ասել է, որ չխառնվեն, Արմանն էլ, թե ոնց չխառնվեն, այդ մասին իմացել են Ռոզայի ծնողները և Արթուրը: Արմանն, ով օգտագործում էր 041-60-60-22 հեռախոսահամարը, զանգահարել է Արսենին և ասել, թե ինչու է քրոջ վրա ձեռք բարձացրել, Արսենն էլ, թե լավ է արել, պետք է նրա վրա էլ կբարձրացնի, Արմանն էլ, թե հղի կնոջ վրա է ձեռք բարձրացրել, Արսենն էլ, թե վաղը կգա կասի: Դրանից հետո Ռոզան զանգել է Արսենի մորաքրոջ որդուն և ասել է, որ Արսենը սենց-սենց բաներ է անում, Ռոզան ասել է, որ Արսենին ոչ ուզում է տեսնել, ոչ էլ խոսել նրա հետ: 09.09.2016թ.-ին` ժամը 19:00-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվում էր իր տանը խոհանոցում և սուրճ էր պատրաստում Արթուրը նոր էր եկել աշխատանքից և հաց էր ուտում, ծնողները գտնվում էին տան ներսում, իսկ Արթուրն իր ընկեր Արշակի հետ բակում նստած էին, լսել է, որ ինչ-որ տղաներ մտել են բակ, պատուհանից նայել է` Արսենն էր` երկու տղաների հետ, որոնց չէր ճանաչում: Մտնելով իր տան բակ, Արսենը հարձակվել է նստած Արմանի վրա և բռունցքով հարվածել է նրա դեմքին, իրեն թվացել է նրա ձեռքին ինչ որ բան կա, բայց չի նկատել, թե ինչ էր: Երբ Արսենը հարվածել է, ինքը վազել է դուրս, իսկ տանը գտնվողներին ասել է, որ կռիվ են անում: Երբ դուրս է եկել տանից նկատել է, որ Արսենը ձեռքին բռնած պտուտակահանով փորձում էր հարված հասցնել Արմանին և Արթուրին, իսկ մյուս տղաները բաժանում էին: Ինքը տուն գնացող աստիճանների վրայով թռել է բակում գտնվող բազմոցի վրա և այդտեղից էլ սեղանի վրայով Արսենի կողմը, բռնել է նրա ձեռքը, որում գտնվում էր պտուտակահանը, սկսել է քաշքշել նրան, թույլ չտալ, որ որևէ մեկին վնասի, սակայն իրեն դիմադրում էր և փորձում էր հարձակվել Արթուրի կամ Արմանի վրա, հետագայում իմացել է, որ նա արդեն հարվածել էր Արթուրին: Երբ ինքը քաշքշում էր Արսենին, չի նկատել տան բակում գտնվող մյուսներին, թե ինչ են անում, քանի որ իր մեջքի հետևում էր և իր ուշքն ու միտքն Արսենն էր, որ ոչ ոքի չվնասի և կարողանար պտուտակահանը նրա ձեռքից խլել, սակայն նա շարունակ դիմադրում էր իրեն և չէր թողնում, որ վերցնի, իրեն ասում էր. <<թող պիտի խփեմ, սպանեմ>> և տարբեր սեռական հայհոյանքներ էր տալիս: Երբ ինքը Արսենի հետ պայքարում էր բակում գտնվող պահարանին հրած-պահած վիճակում, այդ ժամանակ նկատել է, որ իրենց է մոտեցել Արսենի կինը` Ռոզան, ով ինչպես նշել է` հղի վիճակում էր, և նա նույնպես փորձում էր հանգստացնել Արսենին: Սակայն այդ ժամանակ Արսենը հարձակվել է կնոջ վրա, որի ժամանակ քացով` ոտքով ուժգին հարվածել է Ռոզայի որովայնին և էլի շարունակում էր հարձակվել և փորձում էր ձեռքին եղած պտուտակահանով հարվածել Ռոզային, Արսենը պտուտակահանը պտտում էր և ուզում էր ուղղել դեպի Ռոզայի որովայնի շրջանը, իրեն էլ ասում էր թող պետք է խփի, սպանի, իրեն էլ ասում էր, <<թող, թե չէ քեզ էլ կխփեմ>>: Սակայն ինքն ամեն կերպ պայքարում էր, որ հափշտակի պտուտակահանը, որով ամեն կերպ փորձում էր ուղղել Ռոզայի որովայնը և տեսնելով, որ Արսենն իրեն դիմադրում է, ինքը քացով հարվածել է նրա ներքին օրգաններին` ձվարաններին, որից նա թուլացել է և ինքը կարողացել է վերցնել պտտուտակահանը նրա ձեռքից, որը ներկայացրել է դեպքի վայրի զննության ժամանակ: Երբ ինքը Արսենին խփել է և պտուտակահանը վերցրել, չգիտի թե ոնց և ով փախցրել է Արսենին, իր կարծիքով նրա հետ եկած տղաները: Նշել է նաև, որ ինքը պայքարում էր, որ պտուտակահանը վերցնի Արսենի ձեռքից, իսկ նա քացով խփել է Ռոզայի որովայնին, այդ ժամանակ այդ տղաններից մեկը բղավում էր և Արսենին հայհոյելով ասում, որ իրենք եկել էին հանգիստ զրուցելու և կնոջ հետ հաշտվելու, իսկ նա ինչպես է պահում: Նույնիսկ, երբ ինքը և Արսենը պայքարում էին, այդ ժամանակ դեպի իրենց կողմ նետվում էին ծաղկամաններ, որոնք կոտրվում էին, սակայն իրենց չեն դիպչել և չի նկատել, թե դրանց նետողն ով է: Արսենին տանելուց հետո, երբ շրջվել է, Արթուրին կքանստած նկատել է, ով ձեռքերը դրած կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանում իրեն ասել է. <<փրկիր, Արսենը ինձ խփելա, զանգի շտապօգնություն>>: Ինքը գրկելով Արթուրին, բարձացրել է տուն, երբ նա բացել էր հագուստը նրա կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանում տեսել է, որ ծակ կա` սրտի կողմում, իսկ արյունոտված դեմքով և հագուստներով Արմանին վերև էր բարձրացնում ընկերը` Արշակը: Երբ մտել են տուն, լսել է Ռոզայի ճիչը, ով զուգարանում էր և բղավում էր. <<մամա հասի, այունահոսություն է մոտս>>: Ինքն օգնել է Ռոզային և բերել է դիվանի վրա պառկացրել և տեսել, որ արյունահոսում էր, հագուստներն էլ էր արյունոտված ու զանգահարել են շտապօգնություն` Ռոզայի և Արթուրի համար: Շտապօգնությունն եկել է և Ռոզային տարել <<Արմենիա>> հիվանդանոց, իսկ Արթուրին տարել են Մասիվի հիվանդանոց: Ինքը գնացել է Ռոզայի հետ, այնտեղ ասել են, որ նրա վիճակը ծանր է և շտապ կեսարան վիրահատության են տարել:
Ինքը մոտ տաս տարի և ավել օգտագործում է 077-53-65-11 բջջային հեռախոսահամարը, որը գրանցված է իր անվամբ, Արմանի հեռախոսահամարն է` 041-60-60-22, Արթուրի և Ռոզայինը չունի ինչպես նաև` Արսենինը, ունի նաև Մուկուչի հեռախոսահամարը` 094-77-38-89:
Բացի պտուտակահանից, որը նա վերցրել է իր տան բակից, այլ ծակող կտրող առարկա կամ դանակ չի նկատել Արսենի ձեռքին, սակայն ինչպես նշել է, երբ Արսենը մտնելով բակ հարվածել է Արմանի դեմքին, որտեղից այսպես ասած ֆանտանի պես արյուն էր գալիս, Արսենի ձեռքին ինչ-որ իր կամ առարկա կար, սակայն չի կարող ասել, թե ինչ էր:
Բացի այդ, մեկ հարվածից այլ հարվածներ չի հասցրել Արսենին, Արսենն իրեն չի հարվածել, սակայն եթե ինքը Արսենին բաց թողներ նա այնքան կատաղած էր, որ իրեն էլ, մյուսներին էլ պտուտակահանով կվնասեր: Արսենին որևէ մեկը չի հարվածել, ինքը նրան բռնած պահած է եղել:
Վիճաբանությունը տևել է մոտ տաս րոպե, որի ընթացքում նկատել է Մուկուչին և Սուսաննային, ովքեր իր հետևից դուրս են եկել տանից, նրանք բաժանողի դերում էին, սակայն նրանց գործողությունները չի տեսել, իր ուշքն ու միտքը Արսենին պահելն է եղել:
Բացի Արսենից այդտեղ գտնվող անձինք Արմանին, Արթուրին և Ռոզային չեն խփել: Արսենը քացով հարվածել է իր ինն ամսեկան հղի կնոջը, բացի այդ ամեն կերպ ցանկանում էր ձեռքին եղած պտուտակահանով հարվածել է Ռոզայի որովայնին, եթե ինքը չլիներ ապա նա կհասներ նպատակին, նա այդպես էլ ասում էր. <<թող պիտի սրանց սաղին սպանեմ>> Արմանին և Արթուրին նույնպես հարված էր հասցրել ինչ-որ առարկայով կամ գործիքով, այդ թվում Արմանի դեմքին:
Վիճաբանության պատճառը վիճաբանությանը նախորդ օրվա Ռոզայի իբրև թե բաց շոր հագնելն էր` ըստ Արսենի, և դրա շուրջ աներորդիների հետ ունեցած տհաճ խոսակցությունները:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Արմեն Սիմոնյանի նախաքննական` 13.09.2016թ. ցուցմունքը, համաձայն որի ինչպես նախորդ ցուցմունքում նկատել է Արսենն իրեն անծանոթ երկու տղաների հետ մտել են տանը կից այգի, իրեն Արմանը ասել է, որ սուրճ դնի` Արսենին և երկու անծանոթներին հյուրասիրելու համար և ինքը սուրճ դնելու համար մտել է ներս: Նշել է նաև, որ իր կանգնած դիրքով տեսնում էր Արմանին, Արսենին և Արշակին, այդ ժամանակ չի լսել նրանց խոսակցությունները: Սակայն իր համար անսպասելի Արսենը հետևի կողմից աջ ձեռքով ամենայն հավանականությամբ պտուտակահանով հարվածել է նստաց դիրքում գտնվող Արմանի դեմքին: Այդ ամենը տեսնելով դուրս է եկել տնից և տեսել, որ Արսենը փորձում էր կրկին ձեռքում պահած պտուտակահանով հարվածել արդեն կանգնած Արմանի կրծքավանդակի ուղությամբ: Ինքը հարվածի կեսից կարողացել է օդի մեջ բռնել Արսենի ձեռքը և նրան քաշել, որ չհարվածի Արմանին: Նշել է, որ այդ ընթացքում Արմանի դեմքի աջ հատվածից արյուն էր ցայտում: Երբ ինքը բռնել էր Արսենի աջ ձեռքը, որում գտնվում էր պտուտակահանը, նա ամեն կերպ ցանկանում էր ազատվել բռնավածքից Արմանին և Արթուրին հարվածելու համար: Ինքը դրանում համոզված է, քանի որ երբ նրան բռնել էր, սպառնում էր, որ մորթելու է, ինչպես նաև իրեն ասել, որ եթե բաց չթողնի` կհարվածի: Այդ ընթացքում Արսենի հետ եկած երկու տղաներից մեկը մոտեցել է և հարվածելով Արսենին, ասել է, թե ինչ է անում, եկել էին հաշտվելու նպատակով, այդ հարվածից ինքը և Արսենը վայր են ընկել թռչունների վանդակի վրա: Պայքարելով ոտքի են ելել և կրկին փորձում էր հարվածներ հասցնել, պտուտակահանի սուր մասի ուղղությունն պահել էր Ռոզայի որովայնի հատվածին և փորձում էր հարվածել, որը ինքը պահել է և երկու ձեռքով թեքել է պտուտակահանի ուղղությունը: Այդ ժամանակ Արսենը հասկանալով, որ պտուտակահանով չի կարող հարվածել ոտքով հարվածել է Ռոզայի որովայնին, իսկ պտուտակահանի ուղությունը պահել էր իր որովայնին և ասել է, որ եթե բաց չթողնի իրեն կհարվածի, ինքը գիտակցելով, որ նա ընդունակ է դա անելու, ինքը մեկ անգամ ծնկով հարվածել է նրա ամորձիներին, որից նա թուլացել է և իրեն հաջողվել է նրա ձեռքից վերցնել պտուտակահանը, որից արդեն Արսենը հասկանալով որ որևէ բան չի կարող անել դիմել է փախուստի: Նշեց, որ այդ ողջ ընթացքում երկու ձեռքով բռնել էր Արսենի ձեռքը, որում գտնվում էր պտուտակահանը, որով ուզում էր խփել և ասում էր. <<թող պիտի էտ երկու ախպերներին խփեմ>>: Նույնիսկ իրեն էր ասում թող, թե չէ կխփի: Վստահ է, որ Արսենը կխփեր և կսպաներ Արմանին և Արթուրին, քանի որ արդեն մինչ այդ խփել էր և էլի փորձում էր արդեն իսկ կանգնած դիրքում գտնվող Արմանին կրծքավանդակի ուղղությամբ հարված հասցնել, որը ինքը բռնել էր հարվածի կեսից, այսինքը, եթե ինքը Արսենին և նրա ձեռքի պտուտակահանը չբռներ նա դրանով կհարվածեր Արմանին և Արթուրին, ինչպես նաև իրեն, նրա կնոջը` Ռոզային և սպաներ նրանցից մեկին կամ իրեն: Նշել է, որ երբ Արսենի ձեռքից վերցրել է պտուտակահանը և նա անհետացել է, այդ ժամանակ իր վրա է ընկել Արթուրը և գունատ ասել է. <<փրկի, Արսենը խփել է ինձ>> ու բռնել էր ձեռքերով սրտի հատվածը, որից հետո բարձրացնելով վերնաշապիկը տեսել է կրծքավանդակի մոտ անցք կար, փաթաթված նրան տարել են տուն:
Պտուտակահանը պատականում է իրեն, այն դրված է եղել իր տան բակի մուտքից ներս անմիջապես ձախ կողմում դրված սառնարանի վրա:
Արսենին այդ օրը կանչել էին Արթուրը, Արմանը և նրանց ծնողները, կանչել էին խոսելու և հաշտեցնելու համար, նույնիսկ տորթ էին առել, իսկ իրեն ասել էին, որ սուրճ պատրաստի, բոլորը նրա հանդեպ ջերմ էին տրամադրված:
Արսենն իրեն չի հարվածել, միայն պայքարելու ժամանակ ասում էր, որ բաց թողնի, թե չէ նրան էլ կխփի: Քերծվածքներ է ստացել միջնամատի հատվածում և արմուկների մասում, իսկ նրա հետ ընկնելու ժամանակ ճզմվել է ձախ ամորձին և այժմ ուժեղ ցավում է և ուռել է:
Նշել է, որ պայքարելու ժամանակ Արսենը պտուտակահանը պահել է իր որովայնին և վստահ է, որ իրեն կխփի: Նշեց, որ արդեն տանը Արմանն ասել է, որ Արսենն իր կրծքավանդակի հատվածին հարվածել է:
Իր և Արսենի փոխհարաբերությունները շատ ջերմ են եղել, երբևէ որևէ խնդիր և թշնամանք չի եղել իրենց միջև:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին, վկա Արմեն Սիմոնյանը ցուցմունք տվեց և նշեց, որ դատարանում տված ցուցմունքը պնդում է, իսկ էական հակասություների հետ կապված հայտնեց, որ Արսենի հետ դեպքից առաջ լարված հարաբերությունների մեջ է եղել և Արսենից նեղացած լինելով նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ տեսել է, թե ինչպես է Արսենը Ռոզային հարվածում, սակայն նման բան չի տեսել, ինքը շրջված վիճակում է եղել, նաև ծաղկամաներ են նետել իր և Արսենի կողմը:
Հայտնել է նաև, որ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը չի հիշում, քանի որ ալկոհոլի ազդեցության տակ է ցուցմունք տվել: Նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ Արսեն Խաչատրյանը հայտնել է կսպանի, կմոռթի, իսկ դատարանում նման բան չի հայտնել, պարզաբանել է, որ նման բան չի եղել և պնդում է դատարանում տված իր ցուցմունքը։ Կրկին նշում է, որ բոլոր հանգամանքները, որոնք հակասում են դատարանում տված ցուցմունքներին, պայմանավորված է ալկոհոլի ազդեցության տակ իր կողմից ցուցմունք տալու հետ:
Նախաքննության ընթացքում նշել է, որ Արսենը պտուտակահանով ամեն կերպ փորձում էր հարվածել Ռոզայի որովայնին, սակայն ներկայումս նշում է, որ ինքը այդ պահին բռնել էր Արսենին և չգիտի, թե եթե բաց թողներ Արսենին ինչ կաներ նա:
Նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների միջև առկա հակասությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալուց գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ և Արսենի հետ գժտված է եղել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Հարություն Ստեփանի Հայրապետյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և նշեց, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2016 թվականի սեպտեմբեր ամսին` սակայն օրը հստակ չի հիշում, երբ իր եղբայր Տիգրանը զանգահարել է և ասել, որ տեղ պետք է գնան: Ինքը, Տիգրանը և Արսենը գնացել են Մոնումենտի տարածքում գտնվող Արսեն Խաչատրյանի կնոջ` Ռոզա Խաչատրյանի և նրա ընտանիքի բնակարան և նստել բակում` այգում: Այնտեղ էին գտնվում Ռոզա Խաչատրյանի եղբայրները, որտեղ խոսակցության ընթացքում վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում Արսենի վրա են հարձակվել Ռոզայի եղբայրները և սկսել են Արսենին հարվածել, իսկ Արսենը պաշտպանվում էր: Վիճաբանության ժամանակ ինքը, եղբայրը, ինչպես նաև այդ տանը գտնվող այլ տղաներ փորձում էին բաժանել:
Երբ եղբայրը զանգահարել և ասել է, թե որտեղ է, պետք է տեղ գնան, հարցեր չի տվել, միայն երբ գնացել է և Տիգրանին ու Արսենին տեսել է, ասել են, որ Ռոզան հրավիրել է իրենց տուն` հաց ուտելու և սուրճ խմելու:
Գնացել և նստել են տանը հարակից բակում գտնվող այգում, ապա սուրճ են խմել: Այգում նստած էին ինքը, Տիգրանը, Ռոզայի եղբայրը` Արմանը: Վիճաբանությունն ակնթարթորեն է սկսվել: Տեսնելով, որ իրար քաշքշում են, ինքը և իր եղբայրը փորձում էին բաժանել, իսկ Ռոզայի եղբայրներն, ինչպես նաև տան մյուս անդամները տարբեր առարկաներով և իրերով փորձում էին վնասել Արսենին, սակայն թե ինչ առարկաներով և իրերով են փորձել վնասել` չի հիշում: Վիճաբանությունից հետո որևէ մեկի մոտ վնասվածք և արյուն չի նկատել: Վիճաբանությունից հետո երեքով` ինքը, Արսենը և Տիգրանը տնից դուրս են եկել և գնացել:
Միայն քաշքշուկ է նկատել, սակայն որևէ մեկի կողմից հարվածներ չի նկատել: Հետագայում երբ գնացել են, Արսենից իմացել է, որ Ռոզիկի եղբայր` Արմանը մարմնական վնասված է ստացել, սակայն, մինչև իրենց քննչական կանչելը չի իմացել, թե ինչ առարկայով:
Երբ գնացել են սուրճ խմելու Արմանը և Արթուրն որևէ միջադեպի մասին չեն խոսացել, Արսենի ձեռքին որևէ բան չի տեսել, իսկ Ռոզայի ընտանիքի անդամների ձեռքին արմատուրայի կտորներ, ծաղկաման և այլ իրեր կային, որոնցով փորձում էին Արսենին վնասել:
Հետագայում իմացել է, որ վիճաբանության պատճառը Արսենի և Ռոզայի միջև եղած վեճն է եղել, սակայն երբ գնացել են սուրճ խմելու այդ մասին չի իմացել, հետագայում իմացել է, որ նման խնդիր է եղել:
Քաշքշուկի ժամանակ Արսենի և Ռոզայի ընտանիքի անդամների միջև փոխադարձ սպառնալիքի խոսքեր չեն հնչել:
Դեպքից հետո իմացել է, որ Արմանը Արսենին հեռախոսով հայհոյանքի տեսքով հաղորդագրություն է գրել, սակայն իրենք գնացել են ոչ թե հաշիվներ պարզելու, այլ սրճելու և Արսենն երբևէ Արման Խաչատրյանի հասցեին սպառնալիքներ չի հնչեցրել:
Հրապարկվեց և հետազոտվեց վկա Հարություն Ստեփանի Հայրապետյանի նախաքննական` 14.09.2016թ. ցուցմունքը, համաձայն որի հանդիսանում է Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի մորաքրոջ որդին: 09.09.2016թ.՝ ժամը 20:30-ի սահմաններում, գտնվել է եղբոր՝ Տիգրան Հայրապետյանի տանը, նրանց տեսակցելու նպատակով: Իր գնալու պահին Տ.Հայրապետյանը տանը չի եղել, իր կողմից օգտագործվող 098-43-86-66 հեռախոսահամարից զանգահարել է եղբոր կողմից օգտագործվող 098-20-07-18 հեռախոսահամարին, հարցրել է, թե որտեղ է, եղբայրն ասել է, որ դրսում է, Արսեն Խաչատրյանի հետ, հարցրել է, թե ինչ կա, Տ.Հայրապետյանը պատասխանել է, որ մարդ կա, խոսալու բան կա, հարցրել է, թե ուր են, ասել է, որ Կոմիտասի պողոտայի վրա գտնվող <<Սիթի>> սուպերմարկետի մոտ: Ինքն երթուղային տաքսիով գնացել է եղբոր և Արսեն Խաչատրյանի մոտ: Երբ ճանապարհից զանգահարել է Տիգրան Հայրապետյանին, վերջինս ասել է, որ <<Մոնումենտի>> այգիով վերև են քայլում, ինքն իջել է <<Մոնումենտի>> փողոցի վրա գտնվող <<Նոր Զովք>> խանութի մոտ, եղբայրը և Արսեն Խաչատրյանը դիմացի մայթում են գտնվել, անցել է այդ կողմը, նրանց հանդիպել, բարևել, նրանք նորմալ տրամադրությամբ են եղել: Երկուսին էլ հարցրել է, թե ինչ է եղել, Տիգրան Հայրապետյանն ասել է, որ Արսեն Խաչատրյանին մայր են հայհոյել, ավելի կոնկրետ աներորդին՝ Արման Խաչատրյանը, հեռախոսով նամակ է գրել այդ բովանդակության: Հարցրել է, թե ինչի համար է Արման Խաչատրյանը մայր հայհոյել, Արսեն Խաչատրյանը պատասխանել է, որ կնոջ՝ Ռոզա Խաչատրյանի հետ նախորդ օրը նրանց տանը լեզվակռիվ է ունեցել, չի մանրամասնել, թե ինչի համար և ինչ բովանդակության, որի ժամանակ Ռ.Խաչատրյանին ապտակել է և դուրս է եկել տանից: Արսեն Խաչատրյանի պատմելու ժամանակ Տիգրան Հայրապետյանն ասել է, որ նախորդ օրը Ռ.Խաչատրյանի հետ խոսել է, որի ժամանակ նա հրավիրել է իրենց տուն՝ սուրճ խմելու, ինքն էլ համաձայնվել է, այդ ընթացքում էլ Ռ.Խաչատրյանի եղբոր՝ Արման Խաչատրյանի հետ էլ է հեռախոսով խոսել, ով նույնպես հրավիրել է իրենց տուն՝ սուրճ խմելու, իրար հասկանալու, պատմել է Ռ.Խաչատրյանի և Արսեն Խաչատրյանի միջև տեղի ունեցածի մասին: Ինքը հասկանալով, թե ինչն ինչոց է, Արսեն Խաչատրյանի վրա զայրացել է՝ ասելով, թե <<հո դեբիլ չի>> նման բան է արել, մանավանդ՝ կինը հղի է, բա որ մի բան պատահեր: Արսեն Խաչատրյանը չի ասել, թե Ռ.Խաչատրյանին ապտակելու կոնկրետ պատճառն ինչն է եղել: Իրենք Ռ.Խաչատրյանից տան տեղը չեն իմացել, Արսեն Խաչատրյանի հետ ոտքով քայլելով հասել են նրանց տան մոտ, որի ժամանակ մետաղյա ցանկապատով մուտքի դիմաց կանգնած է եղել Արման Խաչատրյանը, բարևել են, Արման Խաչատրյանը ջերմորեն հրավիրել է ներս: Երբ մետաղյա ցանկապատից մուտքով մտել են ներս, բակում երկար սեղան է եղել, Արման Խաչատրյանն առաջարկել է նստել, այնտեղ ներկա են եղել չորս հոգի: Ինքը հասկացել է, որ Ռ.Խաչատրյանից տուն են եկել, տան լույսը ներսից վառած է եղել և լսելի է եղել, որ տանը մարդիկ կան: Նստել են սեղանի շուրջը, ինքը նստել է սեղանի բակի մուտքի կողմի գլխամասում, իրենից ձախ՝ սեղանի կողքը նստել է եղբայրը՝ Տիգրան Հայրապետյանը, իրենից աջ՝ Արման Խաչատրյանը, իսկ Արսեն Խաչատրյանին Արման Խաչատրյանն առաջարկել է նստել, սակայն նա ասել է, որ կանգնած կմնա և կանգնել է բակի մուտքից ներս՝ իր մեջքի հետևում: Մեկը մյուսի գործերից են հարցրել, ինքն էլ, եղբայրն էլ նախկինում առիթ ունեցել են շփվել Արման Խաչատրյանի և նրա եղբոր՝ Արթուր Խաչատրյանի հետ: Խոսքը բացել է Արման Խաչատրյանը և նայելով իրեն ու եղբորը՝ ասել է, որ Արսեն Խաչատրյանի արած քայլը շատ սխալ է եղել, նրա խոսքին համաձայնվելով՝ իրենք էլ են կրկնել՝ ասելով, որ իրենք էլ գիտեն, որ սխալ է արել, նրան չեն արդարացնում: Արման Խաչատրյանն ասել է, որ իր քույրը հղի վիճակում է եղել, իսկ Արսեն Խաչատրյանն ապտակել է նրան, սակայն Արման Խաչատրյանը չի հասցրել խոսքը շարունակել, երբ Արսեն Խաչատրյանն իր աջ կողմից առաջ է եկել և բռունցքով հարվածել է Արման Խաչատրյանի դեմքին, հարվածելուց հետո նստարանը ընկել է, Արման Խաչատրյանն էլ է ընկել, նկատել է, որ նրա դեմքն ամբողջությամբ արյունոտված է: Այդ ժամանակ Արսեն Խաչատրյանն Արման Խաչատրյանի վրայով անցել է և նրա ուղղությամբ սեղանի վրայով գնացել է դեպի մյուս կողմը: Նույն պահին ինքն է տեղից վեր կացել և Արման Խաչատրյանի կողքով գնացել է դեպի Արսեն Խաչատրյանի կողմը, նույն պահին էլ Ռոզա Խաչատրյանը և ընտանիքի անդամներն են իջել են տան աստիճաններից, ընդհանուր խառնաշփոթ է եղել: Ռոզա Խաչատրյանի եղբայրներն ամեն կողմից ձեռք են գցել և ցանկացել են հարվածել Արսեն Խաչատրյանին, իսկ ինքն ու իր եղբայրը չեն թողել, Ռոզա Խաչատրյանն էլ այդ ժամանակ կանգնած է եղել Արսեն Խաչատրյանի դիմաց: Երբ ինքն ու եղբայրը Ռ.Խաչատրյանի եղբայրներին ետ են պահել, որ չգնան Արսեն Խաչատրյանի կողմը, այդ ժամանակ ինքը շրջվել է դեպի Արսեն Խաչատրյանի կողմը և նկատել է, որ նրա ձեռքին երկարավուն, մոտ 30 սմ չափերի պտուտակահան է եղել, որի մետաղյա մասը՝ բռնակից առանձին, մոտ 20 սմ է եղել: Արսեն Խաչատրյանն երկու ձեռքով բռնել է պտուտակահանը, իսկ Ռոզա Խաչատրյանն այդ ժամանակ բռնել է նրա երկու ձեռքերից: Վայրկյանների տարբերությամբ տան տերը, ով երկար, խուճուճ մազերով է եղել, որի մասին հետագայում իմացել է Արսեն Խաչատրյանից, վազելով հասել է Արսեն Խաչատրյանի կողմը և տանտիրոջ գործողություններից հասկացել է, որ նա Ռոզա Խաչատրյանի եղբայրների նման չի ուզել հարվածել Արսեն Խաչատրյանին, այլ ցանկացել է հանգստացնել: Արսեն Խաչատրյանը, Ռոզա Խաչատրյանը և տան տերը գտնվել են տան բակի մյուս կողմում գտնվող պահարանների դիմաց, վերջիններս երկուսով փորձել են պտուտակահանը վերցնել Արսեն Խաչատրյանի ձեռքից: Ռոզա Խաչատրյանն Արսեն Խաչատրյանին ասել է, որ պտուտակահանը թողնի, նա էլ ասել է, որ հեռու գնա, դրա հետ մեկտեղ Արսեն Խաչատրյանն ասել է. <<թողեք, պիտի խփեմ սրանց>>՝ նկատի ունենալով Արման և Արթուր Խաչատրյաններին: Արման Խաչատրյանը, նրա հայրը և եղբայրը՝ Լենդրուշ Խաչատրյանը փորձել են առաջ գալ և իր կարծիքով ցանկացել են հարվածել Արսեն Խաչատրյանին, իրենք էլ նրանց ետ են պահել, իսկ այդ պահին լսել է, որ Ռոզա Խաչատրյանի մայրը, ով Արթուր Խաչատրյանի հետ կանգնած է եղել դեպի տուն բարձրացող աստիճանների վերևի հատվածում, բղավել է և ասել, որ Արթուր Խաչատրյանը վիրավոր է և շտապօգնություն կանչեն: Ինքը նայել է Ռ.Խաչատրյանի մոր ուղղությամբ և տեսել է, որ Արթուր Խաչատրյանն ինչ-որ շորի կտոր բռնած սրտի կողմը՝ թեք կանգնած է եղել: Այնպես է ստացվել, որ ինքը, Տիգրան Հայրապետյանը և տանտերը կարողացել են Արսեն Խաչատրյանին քաշել և հանել բակից ու նրան մուտքից դուրս հանելուց հետո նա քայլել է դեպի վերև: Այդ ժամանակ Տիգրան Հայրապետյանն ասել է, որ իր հեռախոսը կորել է, մտնել են ներս և տանտիրոջ հետ ման են եկել բակում, որի ժամանակ տանից լսել են Ռոզա Խաչատրյանի բարձր լացի ձայնը, ով ասել է, որ ցավում է: Իրենք բակում նայել են, սակայն հեռախոսը չեն գտել, որի ժամանակ էլ շտապօգնությունն է հասել, Ռոզա Խաչատրյանին բոլորով իջեցրել են և նստեցրել շտապօգնության մեքենան, ինքն ու Տիգրան Հայրապետյանը դուրս են եկել և քայլել են դեպի փողոց, իսկ Արսեն Խաչատրյանը մի քիչ վերևում է եղել: Մոտեցել են նրան և կոպիտ ձևով զայրացել նրա վրա, թե ինչ արեց, Արսեն Խաչատրյանն էլ ասել է, որ ուրիշ բան չկար անելու, Արման և Արթուր Խաչատրյաններին պատժելու ձևը միայն դա էր, նա իր արած քայլերն իրեն մայր հայհոյելու դիմաց այդպես է արդարացրել, որից հետո միայնակ հեռացել է: Արսեն Խաչատրյանը քայլել է դեպի վերև, իրենք էլ հակառակ ուղղությամբ՝ դեպի ներքև: Դրանից հետո Արսեն Խաչատրյանին չի տեսել, այլ հաջորդ օրն առավոտյան իրեն անծանոթ հեռախոսահամարից զանգահարել է իրեն և հարցրել է, թե ինչ լուր ունեն Ռոզա Խաչատրյանից, ինքն էլ ասել է, որ կինը հիվանդանոցում է, երեխան կեսարյանով ծնվել է, պտուղը պոկվել է արգանդից, եթե ուշացնեին, ապա նրան և երեխային վնաս կլիներ: Արսեն Խաչատրյանին հարցրել է, թե ինչ է անելու, նա էլ ասել է, որ իր հարցերը կլուծի, բայց չի ասել է, թե որտեղ է: Դրանից հետո այլևս Արսեն Խաչատրյանի հետ չի զրուցել:
Մոտ երկու տարի ու կես օգտագործում է 098-43-86-66 բջջային հեռախոսահամարը, որը չի հիշում, թե ում անվաբ է գրանցված, Տիգրանը մոտ 4 տարի օգտագործում է 098-20-07-18 հեռախոսահամարը, Արսենի համարներից ունի միայն 077-43-66-25 բջջային հեռախոսահամարը։
Արսենը պտուտակահանը երկու ձեռքով պահած վիճակում, գազազած վիճակում բղավում էր և ասում․ էր. <<թողեք պիտի խփեմ սրանց>>՝ նկատի ունենալով Ռոզայի եղբայրներին, մասնվորապես՝ Արմանին, ով նրան մայր էր հայհոյել` հեռախոսով նամակ գրելիս։ Իսկ այդ ժամանակ Ռոզիկը և տանտերը նույնպես բռնել էին Արսենին և պտուտակահանից, պայքարում էին, որ ձեռքից վերցնեին, որ չվնասի որևէ մեկին։
Ռոզիկի և տանտիրոջ պայքարելու ընթացքում ինքն էլ է փորձել Արսենի ձեռքից վերցնել պտուտակահանը, քանի որ տեսնում էր, որ Ռոզիկի ու տանտիրոջ մոտ չէր ստացվում, հարմար տարբերակ էր փնտրում մոտենալ Արսենին և վերցներ պտուտակահանը, սակայն իր մոտ չի ստացվել, որովհետև այդ ժամանակ անընդհատ առաջ էին գալիս Ռոզիկի եղբայրները, նորից շրջվում էր նրանց կողմը, որ պահեր, եղբայրը նույնպես փորձում էր պահել նրանց, որ չմոտենային Արսենին։
Ինքը չի իմացել, որ դեպքի նախորդ օրն Արսենը հարվածել է Ռոզիկի որովայնին, Արսենն իրեն միայն ասել է, որ ապտակել է։ Արսենի կողմից Արմանի դեմքին հարվածելը տեսել է, բայց չի նկատել, թե ձեռքին ինչ-որ բան եղել է, թե ոչ, տեսել է, որ Արմանի դեմքը Արսենի հարվածից հետո ամբողջովին արյունոտված էր, Արթուրին հարվածելը չի տեսել, բայց դեպքի ժամանակ լսել է, որ մայրը բղավում էր, որ Արթուրը վիրավոր է և ինքը տեսել է, որ նա բռնել է կրծքավանդակի ձախ կողմը և կողքի թեքված, ոնց որ մի վնասվածքը ցավոտ էր։ Ռոզիկի որովայնին դեպքի ժամանակ Արսենի կողմից ոտքով հարվածելը կամ պտուտակահանը նրա որովայնի կողմը տանելու պահը չի տեսել, ինքը տեսել է, որ Ռոզիկը բռնել էր Արսենի ձեռքից։
Լսել է, որ Արսենն ասել է, <<թողեք պիտի խփեմ սրանց>>՝ նկատի ունենալով Ռոզայի եղբայրներին, մասնավորապես՝ Արմանին, սակայն սպանել բառը չի լսել, քանի որ ընդհանուր խառնաշփոթ և աղմուկ էր։
Իր Եղբայրը՝ Տիգրանը բղավում էր Արսենի վրա, սակայն չի հիշում, թե հայհոյում էր և ինչ էր ասում, հիշում էր, որ վիրավորական բառեր էր ասում, կարող է նաև հայհոյել է, ասում է, թե ինչ է արել, էս ինչ ձև է իրեն պահում։ Իսկ Ծաղկամաններ նետվել են դեպի Արսենի կողմը, քանի որ օդի մեջ տեսել է, բայց չի նկատել, թե ով էր նետել։
Կռիվը, վիճաբանությունը, այսինքն իր պատմած եղելությունը՝ սկսվել է Արսենի կողմից Արմանին հարվածելուց հետո և տևել է մոտ 10-15 րոպե, ինքը չի նկատել, որ այդ ընթացքում Արսենին որևէ մեկը հարվածած լինի, սակայն Ռոզիկի եղբայրներն անընդհատ փորձ էին անում հարվածել։ ինքը կամ իր եղբայրը որևէ մեկին, այդ թվում՝ Արսենին չեն հարվածել։
Ինչպես նշեց, կռվի պատճառը Արսենի կողմից դեպքի նախորդ օրը Ռոզիկին ապտակելն ու դրա համար Արմանի կողմից Արսենի հասցեին` մայր հայհոյելն էր, որից Արսենը շատ էր վիրավորվել և Արսենի ասելով Արմանին պատժելու ձևը միայն դա էր, նա իր արած քայլերը հայհոյանքի դիմաց այդպես էր արդարացնում։
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին վկա Հարություն Հայրապետյանը ցուցմունք տվեց և նշեց, որ նախաքննական ցուցմունքը պնդում է, սակայն դրանում որոշակի հակասություններ կան:
Այն հանգամանքը, որ նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալու ժամանակ Արսենն ասել է <<թողեք սրանց խփեմ>>, ապա <<սրանց խփելը>> ավելացրած և չափազանցված է:
Տուժողները ցուցմունք տալուց ճիշտ են նշել` ասելով, որ Արսենն ասել է <<չմոտենաք, թե չէ կխփեմ>>, այլ ոչ թե նշել է <<թողեք սրանց խփեմ>> և եթե Արսենը ցանկանար այդտեղ հավաքվածներից որևէ մեկին սպաներ, ապա կսպաներ:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Հարություն Հայրապետյանի և մեղադրյալ Արսեն Խաչատրյանի առերես ցուցմունքը, համաձայն որի վկա Հ.Հայրապետյանն առերես պնդեց, որ Արսենը, Ռոզիկը և տան տերը գտնվում են բակի մյուս կողմում գտնվող պահարանի դիմաց, երկուսով էլ փորձել են պտուտակահանը վերցնել Արսենի ձեռքից, տան տերն էլ, որի անունը Արմեն է եղել, բռնել էր պտուտակահանից և Արսենի ձեռքերից ու նա էլ փորձել է պտուտակահանը վերցնել Արսենի ձեռքից։ Այն ինչ քիչ առաջ նշեցին, որ դեպքի ժամանակ Արմենը մի ձեռքով պահել էր Արսենի ձեռքից։ Այն ինչ քիչ առաջ նշեց, որ դեպքի ժամանակ Արմենը մի ձեռքով պահել էր Արսենի ուսից, իսկ մյուս ձեռքով չէր թողնում, որ Արմանը խփի Արսենին։
Վկա Հ.Հայրապետյանը նշել է նաև, որ նախկին ցուցմունքը չէր հիշում, այն պնդում է, ճիշտ է, որ երբ Ռոզիկն Արսենին ասում էր պտուտակահանը թող, Արսենն էլ ասում էր, որ հեռու գնա, դրա հետ մեկտեղ Արսենն ասում էր, որ <<թողեն, պիտի խփի սրանց>>՝ ըստ նրա նկատի ունենալով Արմանին և Արթուրին, առաջինն Արմանին, որովհետև, նա էր <<քֆուր>> գրել Արսենին։
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակման կապակցության վկա Հ.Հայրապետյանը նշեց, որ չգիտի, թե ինչու է նախաքննության ժամանակ ցուցմունք տալուց, այդ թվում նաև առերեսման ժամանակ նշել` <<թողեք սրանց խփեմ>> արտահայտությունը:
Նշեց նաև, որ Արսենը պաշտպանվողի դերում է եղել և սպանելու նպատակ չի ունեցել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Տիգրան Ստեփանի Հայրապետյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և նշեց, որ 2016 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Արսենն եկել է իրենց տուն և պատմել է, որ կնոջ հետ վիճել է: Ինքը հանդարտացել է և փորձել ամեն ինչ մեղմել, որից հետո զանգել է Ռոզային և նրա եղբայրներին և զրուցել վերջիններիս հետ: Պայմանավորվել են հանդիպել և զրուցել հաշտվելու համար: Հաջորդ օրը, սեպտեմբերի 9-ին գնացել են Ռոզայից տուն, նստել և զրուցել են, հանկարծակի վիճաբանություն է սկսվել, որը փորձել են հանդարտացնել: Չի հիշում, թե վիճաբանությունն ինչպես է ավարտվել, որից հետո գնացել են: Դրանից հետո իմացել են, որ Ռոզան վատացել է և կարծել են, որ նա լինելով հղի վիճակում` վեճի պատճառով հուզվել և վատացել է, ապա նրան տարել են հիվանդանոց:
Վիճաբանության ընթացքում Արսենի ձեռքին պտուտակահան չի տեսել, վերջինս որևէ մեկին սպանելու նպատակ չի ունեցել և մինչ դեպքը երբևէ Ռոզային և նրա եղբայրներին չի ցանկացել սպանել: Դեպքի ժամանակ Ռոզայի եղբայրների ձեռքին եղել է երկաթի կտոր և էլեկտրաշոկեր, սակայն ինքը Արսենին մեջքով պահել է, որպեսզի չհարվածեն: Հստակ հիշում է, որ էլեկտրաշոկերը Արմանի ձեռքում է եղել, սակայն չի հիշում, թե երկաթն ում ձեռքում է եղել: Արսենի և իր եղբոր ձեռքին որևէ բան չի տեսել:
Չի հիշում, թե ով ում է առաջին անգամ հարվածել, իսկ սպառնալիքներն երկկողմանի են եղել և հստակ չի հիշում, թե ինչ արտահայտություններ են հնչեցրել:
Թե Արսենը և թե Ռոզայի եղբայրները չէին կարող իրար սպանել, անգամ ցանկության դեպքում, քանի որ ինքը, իր եղբայրը, տանտերը և էլի մի տղա բաժանում էին և չէին կարող միմյանց վնասել: Չի լսել, որ Ռոզան Արսենի թևից քաշելով ասել է, թե ձեռքինդ ցած նետիր: Նախաքննության ժամանակ էլ է ասել, որ Արսենը ցանկանում էր Ռոզայի եղբայրներին տեսնել և զրուցել, սակայն հաշվեհարդարի մասին որևէ տեղեկություն չի հայտնել:
Ա.Սիմոնյանի կողմից պտուտակահանը գտնելու վերաբերյալ իմացել է հեռախոսով, երբ Ռոզայի որպիսությունը տեսնելու նպատակով զանգահարել էր:
Նշել է նաև, որ երկկողմանի սպառնալիքներ հնչել են, սակայն չի կարող ասել, թե ինչքանով նշված սպառնալիքները կիրականանացվեին, եթե չբաժանեին:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Հրապարակված և հետազոտված վկա Տիգրան Սարիմանի Խաչատրյանի ցուցմունքով, համաձայն որի հանդիսանում է <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոնի կրծքային վիրաբույժը և Արթուր և Արման Խաչատրյաններին ինքն է վիրահատել: Արթուր Խաչատրյանի մոտ ախտորոշվել է <<կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վիրավորում՝ հեմոպնևմոթորաքս, ենթամաշկային էմֆիզեմա ձախից>>, նա անհետաձգելի կարգով վիրահատվել է, քանի որ վերքի տեղակայումը և ռենտգեն պատկերը ենթադրել է կյանքին սպառնացող վնասվածք, որը սրտից և սրտից եկող աորտայից 4-5 սմ հեռավորության վրա է տեղակայված եղել: Իսկ Արման Խաչատրյանի մոտ առկա է եղել կրծքավանդակի ձախ կեսի չթափանցող վնասվածք:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Թեև դատական քննության ընթացքում Դատարանին, մեղադրող և պաշտպանական կողմերին չհաջողվեց հարցաքննել վկա Տիգրան Սարիմանի Խաչատրյանին, այնուամենայնիվ դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նախաքննական ցուցմունքներն բովանդակային առումով՝ ընդհանրական ձևակերպումներով վերաբերում են բացառապես դեպքի իրադարձություններին` վնասվածքների բնույթին, բայց ոչ ուղղակիորեն ամբաստանյալին վերաբերելի՝ վերջինիս մեղսագրվող արարքներում նրան մերկացնող տեղեկություններին:
Ինչ վերաբերում է Դատարանում վկա Տիգրան Սարիմանի Խաչատրյանին հարցաքննելու անհնարինությանը, ապա դա տեղի է ունեցել օբյեկտիվ՝ Տ.Խաչատրյանի կողմից աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով, այն է՝ սպառվել են Դատարանի կողմից վկա Տիգրան Սարիմանի Խաչատրյանի մասնակցությունը դատական նիստին ապահովելու միջոցները, բացի այդ, ինչպես մեղադրող, այնպես էլ պաշտպանության կողմը միջնորդել և չեն առարկել հրապարակել վկա Տ.Խաչատրյանի ցուցմունքը: Ամեն դեպքում մեղսագրվող արարքներում ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգում է ոչ միայն Դատարանում հրապարակված ու հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքների, այլև դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների գնահատման արդյունքներով, ինչը բխում է նաև <<Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի>> գործով ՄԻԵԴ-ի` 2010թ. փետրվարի 23-ին արտահայտած իրավական դիրքորոշումների ոգուց:
ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ:
<<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> կոնվենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվա¬զագույն իրավունքները (….)
(d) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաներն ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հար¬ցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները,
<<Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի>> գանգատի քննարկման շրջանակներում 2010թ. փետրվարի 23-ին կայացրած դատական ակտում ՄԻԵԴ փաստել է, որ ապացույցի թույլատրելիության հարցն առաջին հերթին կարգավորվում է ներպետական օրենսդրությամբ և որպես կանոններ պետական դատարաններն են գնահատում ներկայացված ապացույցները, մինչդեռ Եվրոպական դատարանի խնդիրն է հավաստել, թե արդյո՞ք բոլոր ընթացակարգերն իրենց ամբողջութ¬յան մեջ (ներառյալ ապացույցների ձեռքբերումը) եղել են արդար: (21-րդկետ): Բոլոր ապացույցները, որպես կանոն, պետք է ներկայացվեն մեղադրյալի մասնակցությամբ իրականացվող հրապարակային դատաքննության ընթացքում, որպեսզի մեղադրյալը հնարավորություն ունենա հակափաստարկներ ներկայացնելու: Դա չի նշանակում, սակայն, որ որպես ապացույց օգտագործվելու համար վկաների ցուցմունքները միշտ պետք է տրվեն դատարանում` հրապարակային դատաքննության ընթացքում: Եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված նման ապացույցների կիրառումն ինքնին անհամապատասխան չէ Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 3-րդ մասի (d) կետին, որն սահմանում է պաշտպանության իրավունքի ապահովման անհրաժեշտությունը: Որպես կանոն, այդ իրավունքը պահանջում է, որպեսզի մեղադրյալին տրամադրվի համապատասխան և պատշաճ հնարավորություն հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված տուժողին և վկային և վիճարկելու նրանց ցուցմունքները` ցուցմունք տալու ժամանակ կամ վարույթի հետագա փուլերում:
Սույն գործով վկա Տիգրան Սարիմանի Խաչատրյանի վերը հիշատակված նախաքննական ցուցմունքը չի հանդիսանում այն միակ ապացույցը, որի հիման վրա Դատարանը հետևության է հանգել ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի մեղավորության վերաբերյալ: Վիճարկվող այդ ցուցմունքներում առկա փաստական տվյալները հաստատվել են գործով ձեռք բերված այլ ապացույցներով, այդ թվում՝ տուժողներ Արման Խաչատրյանի, Արթուր Խաչատրյանի, Ռոզա Խաչատրյանի, վկաներ Արշակ Արշակյանի, Արմեն Սիմոնյանի, Հարություն Հայրապետյանի և Տիգրան Հայրապետյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, որոնց հարցաքննելու հնարավորություն Դատարանում պաշտպանական կողմն ունեցել և այդ իրավունքից օգտվել է, ինչպես նաև հետազոտված այլ ապացույցներով: Հետևաբար` վկա Տիգրան Սարիմանի Խաչատրյանին Դատարանում հարցեր առաջադրելու և հարցաքննելու անհնարինությունը, Դատարանի համոզմամբ չի խախտել արդար դատաքննության իրավունքի էությունն ու բովանդակությունը կազմող` ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի նվազագույն իրավունքները և չի հանգեցրել Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի (d) կետի խախտման:
Այսպիսով, մինչդատական վարույթի ընթացքում Տիգրան Սարիմանի Խաչատրյանի տված և Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքները թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:
Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին 09.06.2016 թվականի արձանագրությամբ, համաձայն որի Արման Մուկուչի Խաչատրյանը /ծնված 25.04.1994թ./ հաղորդում է տվել այն մասին որ սույն թվականի սեպտեմբերի 9-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում Գործկոմի 10-րդ շենքի մոտ քրոջ Խաչատրյան Ռոզայի ամուսինը` Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը ընտանեկան հարցերի շուրջ առաջացած վիճաբանության ընթացքում իր մոտ եղած սուր կտրող-ծակող գործիքով հարվածել է իրեն և եղբորը` Արթուր Խաչարյանին, պատճառելով իրենց մարմնական վնասվածք:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի օպերատիվ հերթապահ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Տ.Խաչատրյանի 09.09.2016թ. զեկուցագրով, համաձայն որի 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին՝ ժամը 21:50-ին <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոնից ահազանգ է ստացվել, որ կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած վերք ախտորոշմամբ իրենց մոտ է ընդունվել Արթուր Մուկուչի Խաչատրյանը՝ /17 տարեկան, բն. է ք.Ծաղկաձոր, Կեչառիսի փ. 41/1 տուն, 094-58-66-62/ ըստ հիվանդի՝ Ազատության 10 շենքի բակում ծանոթ անձի կողմից վիճաբանության ժամանակ վնասվածք է ստացել:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված` ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի օպերատիվ հերթապահ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Տ.Խաչատրյանի զեկուցագրով, համաձայն որի 2016 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ ժամը 22:25-ին, <<Հանրապետական ծննդատնից>> ահազանգ է ստացվել, որ հեմատոմա, արյունահոսություն ախտորոշմամբ շտապօգնության 03 բրիգադը իրենց մոտ է տեղափոխել Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանին՝ /ծնված 10.12.1990թ., բն՝ Ազատության 10 շենքի 2 բնակարանում, 098-00-43-93/ ըստ մայրիկի՝ ամուսինը հրել է:
/դատական նիստի արձանագրություն/


Հրապարակված և հետազոտված` <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոնի կրիմինալ մատյանը զննելու մասին 09.09.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի 09.09.2016թ.՝ ժամը 21:45-ին, բ/կ է ընդունվել Արթուր Մուկուչի Խաչատրյանը՝ 17 տարեկան, կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած վերքով: Հիվանդի եղբոր՝ Արման Խաչատրյանի հայտարարությամբ Ազատության 10 շենքի բակում վիճաբանության ժամանակ վնասվածք է ստացել:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դեպքի վայրի զննության մասին 09.09.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի զննությունն կատարվել է արհեստական լուսավորության պայմաններում: Դեպքի վայրը գտնվում է Երևան քաղաքի Ն.Զեյթուն Գործկոմի թիվ 2-րդ բնակարանի բակային հատվածում: Նշված բնակարանի բակում, փողոցի կողմից առկա է մետաղյա ցանցով պատված ցանկապատ, որից ներս առկա է եռանկյունաձև տարածք, որտեղ առկա են շինարարական տարբեր ապրանքներ: Այդ հատվածից առաջ գնալով 4-5 ոտնաչափ քայլ, առկա է ևս մեկ ցանկապատ` մետաղյա ցանկապատած և նմանատիպ դռնակ` փայտյա կոնստրուկցիայով կազմված: Այդ դռնակից ներս գտնվում է հիշյալ բնակարանի բակային հատվածը, որի երկարությունը կազմում է 9 ոտնաչափ քայլ, լայնությունը` 4 ոտնաչափ քայլ: Իսկ բակային հատվածի աջակողմյա հատվածում առկա է ծաղկանոց, այդ եզրի ուղղությամբ թվով երեք աթոռներ, դրանց մեջտեղում երկուական սեղաներ` փոքր չափերի: Բակային հատվածի ձախ կողմում է տեղակայված հիշյալ բնակարանը, այդ ուղղությամբ սկզբնամասում առկա է աթոռ, այդ կողմից փայտյա կոնստրուկցիայով բարձրանում է դեպի հիշյալ բնակարանի աստիճանահարթակը, այդ ուղղությամբ դեպի առաջ առկա են պատի տակ փայտյա բազմոց` դրա դիմաց փայտյա 1.5 մետր երկարությամբ 80 սմ բարձրության սեղան, որի վրա առկա կանաչ գույնի նախշերով կտորից սփռոց: Այդ սեղանի շարունակությամբ առկա է ևս մեկ նմանատիպ սեղան, որի վրա բուրդ, հակառակ թեքված աթոռ և սև գույնի հեռուստացույց, երկաթյա շամփուր` սևացած վիճակում: Այդ սեղանի ձախ կողմում` բնակարանի պատի տակ առկա է թախտ, իսկ երկու սեղաների կողքին առկա է փայտյա երկուական նստարան /իշավոտնուկ/ որը գտնվում է բակային անցանելի հատվածի կենտրոնում: Նշվածից դեպի առաջ շարունակելով զննությունը` ձախ եզրում առկա են` պատին հարմարեցված և գետնին հենած 2.20 մետր բարձրության հնամաշ սպիտակ և դեղին գույնի պահարան` խոհանոցային կահույք, որի ներքևի հատվածում առկա լվացարանում առկա են հողի հետքեր, նշված պահարանի կողքին առկա է հին սառնարան, իսկ պահարանի դիմաց կլորավոր եզրերով քառակուսի սեղան, որի վրա կրկին առկա են հողի և ցեխի վերածված հողի հետքեր: Բակային հատվածի վերջում առկա է քարե պատ, որի դիմաց ցանցով փայտից պատրաստված թռչնի բույն է, որից աջ առկա է մուգ շագանակագույն պահարան, որի և թռչնի բնի միջև առկա է փոքր արանք` միջանցիկ հատված, իսկ պահարանի վրա առկա են թվով 3 ծաղկամաններ: Այդ պահարանի թռչնի բնի աջ եզրին փայտյա հատվածի վրա և պահարանի դիմաց` բետոնապատ գետնի վրա առկա են արնանման հետքերի կաթիլներ: Թռչնի բնի դիմաց առկա է ևս մեկ սև գույն <<SHVAKI>> ֆիրմայի հեռուստացույց և սպիտակ գույնի տարրա, որի վրա ծաղկաման, դրանց վրա առկա են ցեխի հետքեր, իսկ ծաղկամանի մեջ առկա հողը փորված է, հողածածկ է նաև բակում` աջ թևի վրա առկա աթոռներից մեկը: Իսկ հիշյալ նկարագրված սեղանի կտորի վրա առկա են արնանման հետքեր: Ըստ մասնակից Ա.Սիմոնյանի հայտարարության` 09.09.2016թ` ժամը 19:00-ի սահմաններում ինքը գտնվել է իր բնակարանի խոհանոցում, իսկ իր ընկերոջ մայրը և հայրը` Մուկուչը և Սուսանը, իրենց դուստրը` Ռուզաննան եղբայրը` Արմանը և նրանց կրտսեր Արմանը և իր ընկեր Արշակը նստած են եղել տան բակում, իսկ մյուսները գտնվել են բնակարանի ներսում: Այդ ժամին, երբ դեռ խոհանոցում է եղել, իսկ իր ընկերոջ մայրը և հայրը` Մուկուչը և Սուսանը, նրանց դուստրը` Ռոզան, ընկերոջ եղբայրը` Արթուրը, նույնպես տանն են եղել: Արմանը և իր ընկեր Արշակը նստած են եղել տան բակում, իսկ մյուսները գտնվել են բնակարանի ներսում: Այդ ժամանակ, երբ դեռ խոհանոցում էր, դրսից լսել է, որ տղերք են եկել բակ, պատուհանից նայելով` տեսել է, որ բակ են մտել Ռոուզաննայի ամուսին Արսենը և երկու տղաներ, որի ժամանակ իր ընկերը և Արմանը դեռ նստած էին բակի աթոռներին: Բակ մտնելուն պես Արսենը հարձակվել է աթոռին նստած Արմանի վրա և ձեռքով ուժգին հարվածել Արմանի դեմքին, որքանով նկատել է Արսենի ձեռքին ինչ-որ առարկա է եղել, սակայն չի նկատել, թե ինչ է եղել: Այդ ժամանակ ինքը բղավելով տան անդամներին, որ <<Փախեք, կռվում են>> վազել է դուրս: Բնակարանից դուրս գալով նկատել է, որ Արսենի, Արմանի և մյուսների հետ քաշքշոց է, սկսել են բաժանել և այդ ժամանակ Արսենի ձեռքին բռնած նկատել է մոխրագույն երկարավուն պտուտակահան: Հայտարարության հետ միաժամանակ Ա.Սիմոնյանը ներկայացրել է պտուտակահանը: Նկատել է, որ Արսենը բռնած պտուտակահանը հայհոյել է Արմանին և ցանկացել պտուտակահանով հարվածել, սակայն իր ընկեր Արշակը հրելով պահել է Արսենին, նրա հետ եկած տղաները նույնպես, որոնցից մեկը հարվածել է Արսենի դեմքին, ասելով, թե իրենք եկել էին, որ կնոջ հետ հաշտվեն, ինչ է անում, ինքը վազելով բազմոցի և սեղանի վրայով վազելով հասել է և բռնել Արսենի ձեռքից, որում եղել է պտուտակահանը և հրել է, չի նկատել, թե մյուսներն ինչ են արել, սակայն երբ Արսենին հրել և տարել է պահարանի կողմը, այդ ժամանակ լսել է հայհոյանքներ և իրենց կողմն են նետվել ծաղկամաններ, որոնց կտորները առկա էին բակում առկա պահարանի լվացարանում և դրան հարակից հատվածներում: Երբ փորձել է Արսենին հանգստացնել, այդ ժամանակ մոտեցել է նրա կինը` Ռուզաննան, ով նույնպես փորձել է հանգստացնել, այդ պահին Արսենը հարձակվել է հղի կնոջ վրա և իրեն ասել, որ թողնի ինքը հարվածի Ռուզանին և պտուտակահանն ուղղել է Ռուզանի որովայնի կողմը և ուժ գոծադրել, սակայն ինքը պայքարել նրա դեմ և քացով խփել նրա ներքին օրգաններին, որից նա թուլացել է, իսկ մինչ այդ, երբ մոտեցել է Ռուզանը, Արսենը քացով հարվածել է Ռուզանի որովայնին: Արսենի թուլանալուց հետո նրան տարել են, իսկ այդ ժամանակ մյուս կողմն կքանստած և մարմնի ձախ հատվածը ձեռքով բռնած Արթուրն իրեն ասել է <<փրկի, ինձ խփեց>>:
Ա.Սիմոնյանը շարունակեց հայտարարությունները` միաժամանակ մատնանշելով և նկարագրելով գործողությունների տեղակայումները և հայտնեց, որ ինքը Արթուրին գրկել է, տարել տուն և այդ ժամանակ, երբ բարձրացնելիս Արթուրը բացել է հագուստը, նրա կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանում նկատել է սրտի կողմում, ծակած վերքը: Երբ մտել են տուն տեսել է Ռուզաննայի ճչացող ձայնը, որը բղավում էր <<մամ հասի արնահոսում եմ>>, ինքը օգնել է նրան, պառկեցրել և տեսել, որ նրա` Ռուզաննան արյունահոսում էր և հագուստներն արյունոտված էին: Դրանից հետո եկել են շտապօգնությունը, նրան տարել են <<Արմենիա>> հիվանդանոց, իսկ Արթուրին Մասիվի հիվանդանոց: Ա.Սիմոնյանի հայտարարություններն ու մատնանշումները զննության ընթացքում լուսանկարահանվել են <<SONI XPERIA MS>> մոդելի բջջային հեռախոսով: Զննվել է Ա.Սիմոնյանի ներկայացված պտուտակահանը, որը 30սմ երկարության է, մետաղական հատվածը 20 սմ երկարության է` մինչև սուր ծայրը, իսկ բռնակի հատվածը` 10 սմ էր: Պտուտակահանի բռնակը մոխրագույն է` վրան սպիտակ հետքեր, իսկ մետաղական հատվածը փայլուն և արնակալված է, բռնակի հատվածից մետաղական հատվածը կլորավուն է ձգվում է մինչև պտուտակահանի ծայրը և որտեղ մոտ 3.5 սմ երկարության տափակ և սուր հատվածն է: Մասնակից Ա.Սիմոնյանի հայտարարության համաձայն պտուտակահանը պատկանում է իրեն և սույն մինչ դեպքը տեղի ունենալը դրված է եղել իր տան բակի ցանցապատ դռնից ներս ձախակողմյա հատվածում` դեպի բնակարան բարձրացող փայտյա կոնստրուկցիայով աստիճանահարթակներին կից, փոքր սառնարանի վրա: Զննության վայրում Ա.Սիմոնյանի մատնանշած փոքր սառնարանն առկա էր, և Ա.Սիմոնյանը նշել է, որ Արսենը սառնարանի վրայից է վերցրել: Դեպքի վայրի զննությամբ հիշյալ սեղանի վրա և տեղում առկա աթոռի վրա հայտնաբերվել և վերցվել են` <<ADDIDAS>> գրառմամբ սպորտային բաճկոն` մուգ գույնի, կանաչ գույնի ծաղկավոր սփռոց` արնանման հետքերով, սպիտակ գույնի երկարաթև վերնաշապիկը` արնանման հետքերով, ինչպես նաև դեպքի վայրի զննությամբ Ա.Սիմոնյանի կողմից ներկայացված պտուտակահանը, որոնք փաթեթավորվեցին մեկ առանձին փաթեթում և կնիքվեցին <<ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն ՎՇ քննչական բաժնի թիվ 371>> կնիքի դրոշմով: Դեպքի վայրի տարբեր հատվածներից թվով չորս թինզե խծուծների վրա մասնագետ Է.Հակոբյանի կողմից վերցված արնանման հետքերի նմուշները փաթեթավորվել են առանձին-առանձին շագանակագույն ծրարների մեջ և կնիքվել են <<ՀՀ ոստիկանության ԳՔՎ փորձագետ թիվ 25>> կնիքի դրոշմով: Զննությունը շարունկվել է հիշյալ բնակարանում, որտեղ փոքր նախասրահն է և սենյակները, խոհանցոը, լոգարան-սանհանգույցը: Մանրակրկիտ զննվել է բնակարանը, կից սենյակները, սակայն դրանցում առկա իրերը և առարկանները կանոնավոր էին դասավորված արտառոց խախտումներ չեն հայտնաբերվել: Քննությանը հետաքրքրող հետքեր չեն հայտնաբերվել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոն ՓԲԸ-ի կրիմինալ մատյանը զննելու մասին 10.09.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի 10.09.2016թ.՝ ժամը 00:20-ին, բ/կ է ընդունվել Արման Մուկուչի Խաչատրյանը՝ 22 տարեկան, ձախ անոթափոսի շրջանի ծակած վերքով: Հիվանդի հայտարարությամբ Ազատության 10 շենքի բակում քրոջ ամուսնու կողմից վնասվածք է ստացել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի օպերատիվ հերթապահ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Տ.Խաչատրյանի 10.09.2016թ. զեկուցագրով, համաձայն որի 2016 թվականի սեպտեմբերի 10-ին՝ ժամը 00:35-ին, <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոնից ահազանգ է ստացվել, որ ձախ անոթափոսի շրջանի ծակած վերք ախտորոշմամբ իրենց է դիմել Արման Մուկուչի Խաչատրյանը՝ 22 տարեկան, ըստ հիվանդի՝ Ազատության 10 շենքի բակում վիճաբանության ժամանակ փեսայի կողմից վնասվածք է ստացել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական թիվ 2109/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Ա.Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքը, ըստ բժշկական փաստաթղթերի տվյալների` կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի <<քերծված պատռված>> վերքի ձևով հասցվել է սուր՝ կամ արտացցված եզր ունեցող առարկայով կամ գործիքով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական թիվ 2373/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Ա.Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքը, համաձայն համապատասխան բժշկական փաստաթղթերի տվյալների` կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի ծածկված, թափանցող, ենթամաշկային էմֆիզեմայով, ձախ թոքի վնասումով, կրծքաօդաարյունահավաքով զուգորդված` վերքի ձևով, պատճառվել է` սուր, ծակող առարկայով կամ գործիքով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին, որն առաջացրել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգավոր սպառնացող:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատակենսաբանական թիվ 343 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված պտուտակահանի մետաղե /օբ.1/ մասի և բռնակի /օբ. 2/ վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որի տեսակային պատկանելիությունը հնարավոր չեղավ որոշել՝ հավանաբար հետքերում սպիտակուցի խտության 1:1000-ից նոսր լինելու պատճառով, որի հետևանքով էլ չեն անցել հետքերի խմբային պատկանելիության որոշմանը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատակենսաբանական թիվ 335 եզրակացությամբ, համաձայն որի`
1. փորձաքննության ներկայացված Ա.Խաչատրյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է ուղեկցող H հակածնով արյան A խմբին:
2. Փորձաքննության ներկայացված կանաչ <<սփռոցի>> /օբ.1-2/, սպիտակ վերնաշապիկի /օբ.3-5/, բաճկոնի /օբ.6-8/, Ա.Խաչատրյանի հագուստների՝ մուգ կապույտ վերնաշապիկի /օբ.9-11/, անդրավարտիքի /օբ.12/ վրա տեղակայված, դեպքի վայրից մառլյայե խծուծներով վերցված /օբ.16-18/ կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է ուղեկցող H հակածնով արյան A խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Ա.Խաչատրյանից:
3. Փորձաքննության ներկայացված Ա.Խաչատրյանի անդրավարտիքի /օբ.13-14/ վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որի խմբային պատկանելիությունը չորոշվեց՝ հետքերի չափազանց փոքր լինելու և ռեակցիայի արդյունքում դրանց սպառման հետևանքով:
4. Փորձաքննության ներկայացված մառլյայե խծուծով /օբ.15/ վերցված կասկածելի հետքում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որի խմբային պատկանելիությունը հնարավոր չեղավ որոշել՝ հետքը կրող առարկայի ազդեցությունը օգտագործված հակազդիչների վրա հանել չկարողանալու հետևանքով:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից 15.09.2016թ. և 19.09.2016թ. ստացված, պահանջված բջջային հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերով, հեռախոսազանգերն սպասարկած ալեհավաք կայանների իրավաբանական /տեղակայման/ հասցեներով` վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակների զննության վերաբերյալ 23.11.2016թ. կազմված զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի վերծանումների զննությամբ մասնավորապես հաստատվել է տուժողներ՝ Արթուր և Արման Խաչատրյանների, վկաներ՝ Տիգրան Հայրապետյանի, Արշակ Արշակյանի և Արմեն Սիմոնյանի ցուցմունքներում մատնանշված հանգամանքները, նրանց միջև հեռախոսակապերը և քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող այլ հեռախոսազանգեր, մասնավորապես՝ 2016 թվականի սեպտեմբերի 08-ին և լույս սեպտեմբերի 09-ի գիշերը, 2016 թվականի սեպտեմբերի 09-ին Արթուր, Արման Խաչատրյանների, Տիգրան Հայրապետյանի և Արսեն Խաչատրյանի միջև հեռախոսակապերը, այդ թվում՝ 2016 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ ժամը 01:33:33-ին և 01:53:31-ին Արման Խաչատրյանի կողմից շահագործվող 041-60-60-22 հեռախոսահամարից Արսեն Խաչատրյանի կողմից շահագործվող 077-87-55-56 բջջային հեռսախոսահամարին ուղարկված մուտքային SMS` կարճ հաղորդագրությունները, 2016 թվականի լույս սեպտեմբերի 09-ի գիշերը՝ ժամը 02:05:50-ին, 02:08:36-ին, 02:09:20-ին, 02:09:55-ին, և սեպտեմբերի 09-ին՝ ժամը 17:22:27-ին, 19:26:38-ին, 19:26:56-ին, Արման Խաչատրյանի կողմից շահագործվող 041-60-60-22 և Տիգրան Հայրապետյանի կողմից շահագործվող 098-20-07-18 բջջային հեռախոսահամարների միջև հեռախոսակապերը, ինչպես նաև՝ հաստատվել է Արսեն Խաչատրյանի կողմից շահագործվող 077-87-55-56 բջջային հեռախոսահամարը 2016 թվականի սեպտեմբերի 09-ին՝ ժամը 21:12-ին, 21:17-ին, 21:18-ին, 21:19-ին, 21:20-ին, 21:24-ին, 21:25-ին, 21:26-ին, 21:27-ին, 21:28-ին, 21:30-ին, 21:31-ին, 21:32-ին, 21:33-ին, 21:34-ին, 21:42-ին, 21:43-ին, 21:47-ին, 21:48-ին, 21:51-ին, 21:52-ին, 21:54-ին և 21:55-ին << Azatutyan 7 b>>, <<Yerevan, Arabkir 19, b.6>>, <<Yerevan, Babayan 16 a>>, <<Yerevan, Babayan 6>> և <<Yerevan, Nairi Zaryan 73>> ալեհավաք կայանների կողմից սպասարկվելու հանգամանքները:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված զննություն կատարելու մասին 24.11.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից 24.11.2016թ. ստացված Երևան քաղաքի Ազատության (Գործկոմի) 10 շենքի հասցեն սպասարկած ալեհավաք կայանների վերաբերյալ պարունակող լազերային սկավառակի զննության վերաբերյալ 24.11.2016թ. կազմված զննության արձանագրությամբ և դրան կից թվով 1 ֆայլ-A4 ձևաթղթով, համաձայն որոնց՝ Երևան քաղաքի Ազատության (Գործկոմի) 10 շենքի հասցեն սպասարկել են <<Yerevan, Azatutyan 7 b>>, <<Yerevan, Nairi Zaryan 73>>, <<Yerevan, Babayan 6>> և <<Karapet Ulnetsi 31/3>> հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանները:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև.
Փաստաթուղթն այլ ապացույց ճանաչելու մասին 24.11.2016թ. որոշումը, համաձայն որի` թիվ 09123716 քրեական գործով 15.09.2016թ. և 19.09.2016թ. <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲ ընկերությունից ստացված և 23.11.2016թ. զննության ենթարկված 041-60-60-22, 077-87-55-56, 094-58-66-62 և 098-20-07-18 բջջային հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի, հեռախոսազանգերն սպասարկած ալեհավաք կայանների տեղակայման հասցեներով վերծանումները՝ թվով երկու լազերային սկավառակների վրա զետեղված, 24.11.2016թ.՝ <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲ ընկերությունից ստացված ուղեկցական գրությունը և դրան կից <<1745e>> ֆայլը՝ թվով մեկ լազերային սկավառակի վրա զետեղված, և 24.11.2016թ. զննության արձանագրությանը կից <<1745e>> ֆայլում առկա տեղեկությունները պարունակող թվով 1 ֆայլ-A4 ձևաթուղթը, 11.11.2016թ. <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոն ՓԲԸ-ից առգրավված Արթուր և Արման Մուկուչի Խաչատրյանների վերաբերյալ <<N11155/1185>> և <<11467>> համարների <<Մեծահասակի հիվանդության պատմագրերը>>՝ համապատասխանաբար՝ <<33>> թերթ և <<12>> թերթ՝ որպես փաստաթղթեր ճանաչվել են ապացույցներ և պահվել քրեական գործի հետ:
-Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 28.10.2016թ որոշումը, համաձայն որի թիվ 09123716 քրեական գործով դեպքի վայրի զննությամբ Երևան քաղաքի Գործկոմի 10 հասցեից վերցված հանցագործության գործիք հանդիսացած` կանաչագորշագույն, պլաստմասսայե բռնակով, ուղիղ ծայրով` մետաղական ծայրակալով, 29.5 սմ ընդհանուր երկարությամբ, որից 20 սմ-ն կազմում է ծայրակալի, իսկ 9.5 սմ-ն` բռնակի երկարությունը, պտուտակահանը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և պահվել քրեական գործի հետ:
-Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 23.11.2016թ որոշումը, համաձայն որի Երևան քաղաքի Գործկոմի (Ազատության) 10 շենքի թիվ 2 հասցեում կատարված դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված և վերցված՝ դատակենսաբանական փորձագետի թիվ 335 և թիվ 343 եզրակացություններում նշված, կանաչ <<սփռոցը>>, սպիտակ վերնաշապիկը, բաճկոնը, թվով 4 բինտե (մառլյայե) խծուծները, տուժող Արթուր Մուկուչի Խաչատրյանի հագուստները՝ մուգ կապույտ վերնաշապիկը, անդրավարտիքը և նրա արյան նմուշը ճանաչվել իրեղեն ապացույց և պահել քրեական գործի հետ:
-Առգրավում կատարելու մասին 11.11.2016թ. որոշումը, համաձայն որի Երևան քաղաքի Գյուրջյան 10 հասցեում տեղակայված <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> բժշկական կենտրոն ՓԲԸ-ից առգրավվել են Արթուր Մուկուչի Խաչատրյանի և Արման Մուկուչի Խաչատրյանների վերաբերյալ <<N11155/1185>> և <<11467>> համարների <<Մեծահասակի հիվանդության պատմագրերը>>:
-Անձի ոստիկանության բաժին ինքնակամ ներկայանալու մասին 22.09.2016թ. արձանագրությունը, համաձայն որի 22.09.2016 թվականի ժամը 16:30-ին Արսեն Մարտունի Խաչատրյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժին:
-Առգրավում կատարելու մասին 10.09.2016թ. որոշումը, համաձայն որի թիվ 09123716 քրեական գործով Երևան քաղաքի Գյուրջյան փողոցի 10 հասցեում գտնվող <<Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ>> Բ/Կ-ի ընդունրանից առգրավվել է տուժող Արթուր Մուկուչի Խաչատրյանի հագուստը,
1. Զույգ կոշիկը,
2. Կարմիր և կապույտ ծաղիկներով վերնաշապիկը, որի ձախ կողմի վերին հատվածում առկա է անցք, իսկ շուրջը առկա են արնանման չորացած հետքեր,
3. Կապույտ ջինսե տաբատը, որի գրպաններում ոչինչ չկա,
4. Կտորե գործվածքով գոտին:
-ՀՀ առողջապահության նախարարության <<Ավան>> հոգեկան առողջության կենտրոն ՓԲԸ-ի տնօրենի պաշտոնակատար Լ.Խաչատրյանի 14.09.2016թ. թիվ 01-89-3844 գրությունը, համաձայն որի Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը, ծնված 27.12.1991թ., հաշվառված է ք.Երևան Տ.Մեծի նրբանցք, 13-5, ՀՀ ԱՆ <<Ավան>> հոգեկան առողջության կենտրոն ՓԲԸ-ում հաշվառված չէ:
-ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության պետ Մ.Բիչախչյանի 10.11.2016թ., թիվ 22-61927 գրությունը, համաձայն որի ըստ ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության տվյալների` քաղաքացի Արսեն Մարտունի Խաչատրյանին, ծնված` 27.12.1991թ., որպես Ուկրաինայի քաղաքացի ՀՀ նախագահի 19.11.2014թ. թիվ 182 կարգադրության համաձայն ԱՎ վարչության կողմից 17.12.2014թ. տրվել է AA սերիայի թիվ 0003523 ՀՀ-ում հատուկ կարգավիճակի անձնագիրը: Արսեն Խաչատրյանը ՀՀ քաղաքացիություն չի ստացել:
Հայտնվել է նաև, որ Արսեն Խաչատրյանի նկատմամբ ԱՎ վարչությունում 27.09.2016թ. սահմանվել է հատուկ հսկողություն:
-<<Մարտիկներ, վետերաններ և Ազատարարներ>> ՀԿ-ի նախագահ Ա.Առաքելյանի կողմից տրված պարտվոգիրը, համաձայն որի Շուշիի տոնական միջոցառումների և մայիսյան հաղթանակների կապակցությամբ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը պարգևատրվել է պատվոգրով:
-ՀՀ ՊՆ կենտրոնական զինկոմի կողմից Ջուլիետա Գյունաշյանի անվամբ տրված թոշակառուի Ա-14033 վկայականը:
-ՀՀ <<Միջազգային անվտանգության ասպետաց ակադեմիա>> ՀԿ <<Ղարաբաղյան պատերազմի վետերան>>-ի նախագահ Ա.ֆիդանյանյանի կողմից տրված պատվոգիրը, համաձայն որի Շուշիի ռազմահայրենասիրական միջոցառման մասնակցելու և հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը պարգևատրվել է պատվոգրով:
-ՀՀ <<Մարտիկներ, վետերաններ ազատարարներ և կանանց>> ՀԿ-ի նախագահ Ա.Առաքելյանի կողմից տրված շնորհակալագիրը, համաձայն որի Հայաստանի Հանրապետության անկախության 23-րդ տարեդարձի կապակցությամբ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը պարգևատրվել է շնորհակալագրով:
-ՀՀ Երևան քաղաքի կենտրոն վարչական շրջան <<Կենտրոն-1>> համատիրություն նախագահ Ս.Ներսիսյանի կողմից տրված տեղեկանքը, համաձայն որի Արսեն Խաչատրյանն առանց հաշվառման բնակվում է <<Կենտրոն-1>> համատիրության Իսրայելյան փողոցի 43-րդ շենքի 75 բնակարանում:
-ՀՀ <<Մարտիկներ, վետերաններ, ազատարարներ և կանանց>> ՀԿ-ի նախագահ Ա.Առաքելյանի կողմից 09.05.2015թ. տրված բնութագիրը, համաձայան որի Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը ծնվել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 27-ին: Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը 2013 թվականից գտնվել է Հայաստամի Հանրապետությունում և խնամել իր հերոսուհի տատիկին` Ջուլիետա Գյունաշյանին, որը ազգային ազատագրման առաջին կին զինվորն է եղել և ՀԱԲ-ի հազարապետը:
Ջուլիետա Գյունաշյանը մասնակցել է 1990թ-ին Երասխավանի և Սևակավանի պաշտպանության մարտերին, Քելբաջարի պաշտպանության մարտական գործողություններին: 1990թ.-ից ստեղծել է <<Հույս հայության>> իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպություն: Աշխատել է որպես <<Ազատամարտիկների միության>> սոց. բաժնի պետ: Ջուլիետա Գյունաշյանը հանդիսացել է նաև ՀԱԲ-ի հրամանատարի օգնական և իր լուման ներդրել հայրենիքին:
Նրա թոռը` Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը 2013-2015թթ. մասնակցել է մի շարք ռազմահայրենասիրական միջոցառումների, ռազմական միջոցառումների, ուխտագնացության Շուշի, Գանձասար, Նիկոլ Դումանի տուն թանգարան, Ստեփանակերտի պանթեոն հիշելով և հարգանքի տուրք մատուցելով ազատամարտում զոհված հերոսների հիշատակին:
Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը բարի, դրական անձնավորություն է, ամենուրեք լավագույնս դրսևորել է իր անձնական որակները, որի շնորհիվ արժանացել է շրջապատի հարգանքին և համակրանքին:
Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը մշտապես ձգտում է օգնել և աջակցել իր շրջապատի մարդկանց և անընդհատ ջանքեր է դնում այդ ուղղությամբ:
Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը իր եռանդով, պատասխանատվությամբ բարձր զգացումով և նվիրվածությամբ, հայրենասիրությամբ օրինակելի անձնավորություն է: Ստացել է խրախուսանքներ, պատվոգրեր:
Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի խնամալակալության տակ են գտնվում իր երկու ամսեկան տղան, կինը և տատիկը:
-Հարևանների կողմից տրված և կնիքով հաստատված բնութագրի համաձայն՝ Երևան քաղաքի Էրեբունու տարածքի Տիգրան Մեծի 13-րդ շենքի 5-րդ բնակարանում է բնակվում Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը: Նրան ճանաչում են երկար տարիներ, չափազանց բարեկիրթ, հոգատար և հավասարակշռված երիտասարդ է և վայելում է շրջապատի սերն ու համակրանքը: Արսենը առանձնահատուկ վերաբերմունք ունի իր խնամակալության տակ գտնվող տատիկի` Արցախյան պատերազմում գնդապետի կոչում վաստակած Ջուլիետա Գյունաշյանի նկատմամբ: Նրա խնամակալության տակ են նաև երիտասարդ կինը և նորածին երեխան: Նա լավ ամուսին է և լավ հայր: Արսենն երբեք ոչ մեկի խոսքը հենց այնպես չի անտեսել: Նա այդ խոսքի համար ունեցել է իր դրական վերաբերմունքը: Որդիական պատասխանատվությամբ և հոգատարությամբ արձագանքել է յուրաքանչուրի պահանջին:
-Մարտուն Արսենի Խաչատրյանի անվամբ տրված թիվ ԱԲ N0 517470 վկայականը, համաձայն որի Մարտուն Արսենի Խաչատրյանը ծնվել է 09.09.2016թ., որի մասին ծննդյան վերաբերյալ ակտերի գրանցման գրքում 15.09.2016թ. կատարվել է թիվ 1514 գրանցումը: Հայրը հանդիսանում է Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը, մայրը` Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանը:
-Հայրության ճանաչման թիվ ԱԲ N0 086642 վկայականը, համաձայն որի Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը ճանաչվել է Մարտուն Արսենի Խաչատրյանի հայրը, որի վերաբերյալ հայրության ճանաչման վերաբերյալ ակտերի գրանցման գրքում 15.09.2016 թվականին կատարվել է թիվ 314 գրանցումը:
-ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն առկա չէ:
Արսեն Մարոտունի Խաչատրյանի անձնագրային տվյալներ, համաձայն որի վերջինս ծնվել է 27.12.1991թ., հաշվառված է ՏիգրանՄեծ նրբանցք, 13-րդ շենք, բնակարան 5, անձնագիր` AA0003523։
Վկաներ Արմեն Բալագիրի Սիմոնյանի և Հարություն Ստեփանի Հայրապետյանի նախաքննական և դատաքննական իրարամերժ և հակասական ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելիս և վերլուծելիս, դրանց մի մասն ի հաշիվ մյուսի արժևորելիս` Դատարանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական դրույթներով և դատողություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ <<թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի>>: Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակասական ապացույցների առկայության պարագայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրականացնող մարմինը միայն ապացույցների հետազոտությունից և գնահատումից հետո կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ:
Միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելու, ստուգելու և գնահատելու արդյունքներով Դատարանը, ի հաշիվ վկաներ Արմեն Բալագիրի Սիմոնյանի և Հարություն Ստեփանի Հայրապետյանի նախաքննական ցուցմունքների առավել արժևորում է վերջիններիս դատաքննական ցուցմունքները, քանի որ դրանցում նշված փաստական տվյալները հաստատվում են դատաքննությամբ հետազոտված, գործին վերաբերող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, մասնավորապես.
-Հրապարակված և հետազոտված տուժող Արման Խաչատրյանի նախաքննական` 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ի ցուցմունքով, համաձայն որի 09.09.2016թ. ժամը 17-ից 18-ի սահմաններում Տ.Հայրապետյանը զանգահարել է, ապա վերջինիս առաջարկել է գալ իրենց տուն զրուցելու: Ժամը 21:30-ից 22-ի սահմաններում Արսեն Խաչատրյանը, իր մորեղբոր որդիներ՝ Տիգրան և Հարություն Հայրապետյանների հետ եկել են իրենց տուն: Բոլորով միասին նստել են տան բակում, որտեղ գտնվել են նաև իր կրտսեր եղբայրը՝ Արթուր Խաչատրյանը և իրենց ընկերը՝ Արշակ Արշակյանը: Նրանց նորմալ դիմավորել են և ինքն սկսել է հանգիստ զրուցել Տ.Հայրապետյանի հետ, իսկ Արսեն Խաչատրյանն ագրեսիվ դեմքով նայել է, չի բարևել և չի խոսել:
Իր, Արշակի և Տիկոյի խոսալու ընթացքում, երբ զրուցում էին Արսենի կողմից Ռոզային խփելու մասին, այդ պահին հանկարծակի Արսենը դեմից բռունցքով խփել է դեմքի աջ հատվածին: Ինքը ընկել է, նա ընկել է վրան և այդ պահին չի հասկացել, թե նրա ձեռքին ինչ կար, որով նա հարվածել է ձախ թևատակի հատվածում, որից ուժեղ ցավ է զգացել: Այդ պահին Արսենը հելել է ընկած տեղից, ֆռացել է և նրա աջ կողմում գտնվող Արթուրին ձեռքի եղած գործիքով, որը կոնկրետ չի տեսել, թե ինչ էր, հարվածել է Արթուրին: Ինքը լսել է Արթուրի գոռոցը և նայելով Արթուրին տեսել է, որ նրա սրտի կողմից արյուն է գալիս:
Տիկոն և մյուս եղբայրը բաժանողի դերում էին, Արսենին ասում էին <<էս ինչ ես անում, մի արա, հանգստացի>>: Նրանք ոչ մեկին չեն խփել, մենակ Արսենն է իրենց խփել: Ավելացնելու բան չունի, ոնց ասել է իրեն և Արթուրին չգիտի կոնկրետ ինչով, բայց ծակող գործիքով հարվածներ է հասցրել իրենց փեսա Արսեն Խաչատրյանը:
Հրապարակված և հետազոտված Արթուր Խաչատրյանի նախաքննական` 2016 թվականի սեպտեմբերի 10-ի ցուցմունքով, համաձայն որի 09.09.2016թ. ժամը 21:30-ի 22:00-ի սահմաններում, բայց դեռ ժամը 22-ն չկար, իրենց այգու կողմից եկել է Արսենն` իր բարեկամ երկու տղաների հետ, որոնցից մեկի անունը Տիկո է: Այդ ժամանակ այգու աթոռներին նստած էին ինքը, Արմանը և Արշակը: Մի երկու խոսք Արմանն ու Արշակը խոսել են, թե ինչու է Արսենը Ռոզային խփել, այդ պահին Արսենը կատաղած ձևով խփել է Արմանի դեմքին ու նրան գցել, Արսենի ձեռքին տեսել է երկար պտուտակահան, որով Արսենը հարվածել է Արմանին: Այդ պահին, երբ ինքը գնացել է Արսենի կողմը՝ վերջինս ֆռացել է և ձեռքի պտուտակահանը մտցրել սրտի շրջանում, որից ինքն անմիջապես թուլացել է և ընկել, ապա գտնվել է վատ վիճակում և այլ մանրամասներ չի հիշում: Մենակ հաստատ կասի, որ Արսենի կողմից եղբորը` Արմանին մեկ անգամ ձեռքով դեմքին, և մեկ անգամ էլ պտուտակահանով կողքին խփելն է տեսել, ու իրեն նույն պտուտակահանով է խփել:
Հրապարակված և հետազոտված վկա Արշակ Արշակյանի 10.09.2016թ., 12.10.2016թ նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց 08.09.2016թ. գտնվում էր Արմանից տանը: Երեկոյան ժամը 20-ից 22-ն ընկած ժամանակահատվածում նրանց տուն է եկել Ռոզայի ամուսին Արսենը` մենակով: Իրենց հետ հաց է կերել, որի ընթացքում նաև հեռուստացույց էին նայում: Այդ ժամանակ Արսենը դուրս է եկել տանից, իսկ Ռոզան իր հետևից: Րոպեներ անց Ռոզան մենակով լացելով վերադարձել է ու նրանց ընտանիքից իմացել է, որ Արսենը նրա փորին ու դեմքին խփել է: Իսկ պատճառն ինչքանով հասկացել է կամ իրեն խանդելն է եղել, կամ Ռոզայի հագած դերյան: Այդ ժամանակ բոլորը զարմացել են, թե ինչպես կարող էր Արսենը խփել իր հղի կնոջը, ով շուտով պետք է ծննդաբերի: Արմանը զանգել է Արսենին, բայց նրա համարը անհասանելի էր: Դրանից հետո Արսենի մորքուրի կամ հորքուրի տղան Տիկոն է զանգել Արմանին, հարցրել է, թե ինչ է եղել, Արմանն էլ ասել է, որ Արսենը Ռոզային խփել է, ու պայմանավորվել է, որ հաջորդ օրը գան և խոսեն էտ թեմայով:
Հաջորդ օրը` 09.09.2016թ. ժամը 21-22-ի սահմաններում ինքը Արման և Արթուր Խաչատրյանները գտնվում էին նրանց այգում, որը ցանկապատված է, այսինքն` հենց տանը կպած է և բակից ցանկապատով կտրված: Տանն էին նաև Ռոզան և նրա ծնողները, տանտեր Արմենը: Այդ ժամանակ այգու մուտքով եկել են Արսենը, Տիկոյի և նրանց մյուս եղբոր հետ, ում անունը չգիտի: Սկզբից ծանոթացել են, նրանց սուրճ են առաջարկել ու անցել են բուն թեմային: Ինքը սկսել է խոսել, թե ինչու է Արսենը խփել Ռոզային, որին միջամտել է նաև Արմանը նույն հարցով: Հարցն ուղղել էին Տիկոյին, քանի որ նա էր առաջարկել խոսել այդ հարցի շուրջ: Իրենց հարցն անպատասխան է մնացել: Իրենց հետ գտնվող Արթուրն էլ չէր խոսում և լսողի դերում էր: Այդ պահին Արսենն առանց որևէ բան ասելու, հանկարծակի բռունցքով խփել է Արմանին ու նրան գցել է գետնին: Այդ պահին ինքն արագ տեղից վեր է կացել ու սկսել է բաժանել, փորձել է Արսենին հետ քաշել: Նրա եղբայրները նրան հետ էին քաշում, ասում էին <<մի արա, հանգստացի>>: Արսենը գոռում էր, սպառնում, կոնկրետ արտահայտություններ չի լսել: Այդ պահին բոլորով ցանկանում էին բաժանել, այդ ժամանակ ձայների վրա Ռոզան եկել է, նրա հայրն ու մայրը եկել են ու երևի Արմենն էլ է եկել, նրան լավ չի հիշում: Բոլորը ցանկանում էին բաժանել: Այդ պահին չի նկատել, թե ինչպես և ինչով է Արսենը խփել Արթուրին: Գալու ժամանակ Արսենի ձեռքին բան չի տեսել և ձեռները դատարկ են եղել: Բայց կարող է ասել, որ մենակ Արսենն էր ագրեսիվ, խփում էր, գոռում և ցանկանում էր կռիվ անել, սպառնալիքներ հնչեցնել: Ինքը կոնկրետ չի տեսել, որ Արսենն Արմանին ու Արթուրին խփել է, բայց հաստատ կարող է ասել, որ Արսենն է խփել նրանց, քանի որ բացի նրանցից ոչ ոք ագրեսիվ չէր և հակված չէր կռվելու ու որևէ մեկին խփելու, ու բացի նրանից ոչ ոք չէր խփում: Արթուրին նրա մայրն և հայրն են օգնել, տարել ու պառկացրել, նրա սրտի կողմից` որտեղից որ խփել էր Արսենն արնահոսում էր: Արմանի վնասվածքի մասին ավելի ուշ է իմացել:
Ինքը հաստատ կարող է ասել, որ Արսենը խանդից կամ կնոջ հագած դերյայի պատճառով է կնոջը հարվածել, որից հետո ինչպես նշվել է հաջորդ օրն առաջացած վիճաբանության ժամանակ վնասվածքներ է հասցրել նրանց:
Արսենի ձեռքին որևէ բան չի նկատել, քանի որ խառնաշփոթ էր, սակայն Արմանի և Արթուրի վնասվածքներն տեսնելով հասկացել է, որ դանակով կամ դրա նման ինչ-որ առարկայով է նրանց հարվածներ հասցրել, քանի որ վնասվաքները ծածկված էին:
Նշել է նաև, որ ինքն Արսենի ձեռքին որևէ բան չի տեսել, սակայն համոզված է, որ Արսենն է հարվածել, քանի որ Արմանը հայհոյել է Արսենին:
Իր կարծիքով Արսենի սպառնալիքները նրա կողմից գոռալով էր արտահայտվել, այլ բան չի հիշում: Սպառնալիքների բովանդակությունը չի հիշում, սակայն եթե Արսենը ցանկանար սպաներ Արթուրին կամ Արմանին` կկարողանար:
Դատարանը գտնում է, որ հրապարակված և հետազոտված հիշատակված փաստաթղթերը, թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:

4. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.

Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրող Ա.Առաքելյանը մեղադրական ճառով հանդես գալով, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 306-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հրաժարվել է Ռոզա Խաչատրյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով Արսեն Մարտունի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքից:
ՀՀ քր. դատ. օր-ի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն դատարանում մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը մեղադրանքից հրաժարվելու դեպքում դատարանը այդ մասով կայացնում է արդարացնող դատավճիռ:
Դատարանը գտնում է, որ նման պայմաններում ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանին՝ Ռոզա Խաչատրյանին ծեծի ենթարկելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքով վերջինիս նկատմամբ պետք է կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությանը` դատարանը փաստում է, որ Ա.Խաչատրյանի կողմից` սպանության` ապօրինաբար երկու կամ ավելի անձանց դիտավորությամբ կյանքից զրկելու փորձ կատարելու վերաբերյալ մեղադրող կողմի վարկածը դատաքննության արդյունքներով չի հաստատվել (ապացուցվել), հետևաբար` ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա չէ:
Նման հետևության Դատարանը հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով նախադեպային որոշման մեջ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության արդյունքներով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած:
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու առաջին չափանիշը վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքն է: Վերջինիս Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցներն հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը:
Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի համոզմունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրաժեշտ հանգամանքները բացահայտված դիտելու համար:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է <<ապացույցների համակցություն>> հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում:
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երկրորդ չափանիշը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության պահանջն է:
Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոնցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուցվածության տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական որոշում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատավարական որոշում` մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում պահանջվում է այդ հանգամանքների հավաստի ապացուցվածություն:
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երրորդ չափանիշը անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն է (անմեղության կանխավարկածի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումն է արտահայտել Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետում):
Վճռաբեկ դատարանն Ա.Բաբայանի և Ս.Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) դատարանի կարգավիճակի բնութագրական կողմերից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դատարանը չի կարող հանդես գալ մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և պետք է արտահայտի միայն իրավունքի շահերը: Քրեական գործը քննող դատարանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ` դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հասնելով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը>>:
Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքը ապացուցելու կամ քրեական հետապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտականություն: Ապացուցմանը մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մեղադրանքը ապացուցելու պարտականությունը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդվածների ուժով, կրում են քրեական հետապնդման մարմինները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ իրավական համակարգի բաղկացուցիչ մասն հանդիսացող, բարձրագույն իրավաբանական ուժ ունեցող ՀՀ Սահմանադրության 66-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի: Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը, նրա անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը:
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ից 4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 20-րդ կետի համաձայն` մեղադրանքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով ներկայացված հիմնավորումն է` որոշակի անձի կողմից քրեական օրենսգրքով չթույլատրված կոնկրետ արարքի կատարման մասին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2012 թվականի օգոստոսի 24-ի թիվ ԵՇԴ/0002/01/11 որոշմամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ «մեղադրանքը հանդիսանում է քրեադատավարական այն ինստիտուտը, որի միջոցով ապահովվում է հանրային քրեական հետապնդման կառուցակարգի գործունեությունը: Մեղադրանքը հանցակազմը կոնկրետ հանցագործության հանգամանքների և այն կատարած անձի հետ կապող դատավարական միջոցն է և այդ պատճառով էլ մեղադրանքը կարելի է դիտարկել որպես հանցակազմի հատկանիշների դատավարական արտահայտություն, որից ածանցյալ է նաև քրեական արդարադատության իրականացման գործառույթը:
Քրեական դատավարությունում մեղադրանքը բնորոշվում է որպես կոնկրետ անձին մեղսագրվող հանցավոր գործողության կամ անգործության նկարագրություն դատավարական փաստաթղթերում: Կառուցվածքային առումով մեղադրանքը բաղկացած է գործով հաստատված՝ հանրության համար վտանգավոր և հակաիրավական արարքի կատարման հանգամանքների ամբողջությունից և քրեական օրենքի կոնկրետ նորմից, որի հատկանիշներին համապատասխանում է նշված փաստական հանգամանքների ամբողջությունը: Այլ խոսքով՝ մեղադրանքի տարրեր են կազմում մեղադրանքի ձևակերպումը և դրա իրավաբանական որակումը:
(...)
(...) համապատասխան դատավարական փաստաթղթերում (անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշում, մեղադրական եզրակացություն) մեղադրանքի ձևակերպման կարևորումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ դրա առկայությունը հնարավորություն է տալիս քրեական հետապնդման ենթարկվող անձին արդյունավետ կերպով իրականացնել իր պաշտպանության իրավունքը: Ավելին, մեղադրական եզրակացության մեջ շարադրվող առանձին հարցեր, մասնավորապես, արարքի փաստական նկարագրությունը, այդ նկարագրության հիմքում դրված ապացույցների շրջանակը, դրանց տրված գնահատականը, վճռորոշ նշանակություն ունեն անձի պաշտպանության իրավունքի պատշաճ իրականացման համար:
(...)
(...) գնահատելով մեղադրանքի ձևակերպմանը բովանդակային առումով ներկայացվող պահանջները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանում, բացի հանցավորի մասին տվյալներից, հանցագործության տեղից, ժամանակից և եղանակից, մանրամասնորեն և հստակ պետք է նշվեն արարքի քրեաիրավական որակման հիմքում ընկած փաստերը` հանցագործության դեպքի և դրա հետ կապված հանգամանքների մանրակրկիտ նկարագրությունը: Արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի իրացման առումով անընդունելի է, երբ իրավասու պաշտոնատար անձը համապատասխան դատավարական փաստաթղթերում մեղադրանքը ձևակերպելիս սահմանափակվի միայն քրեական օրենքով արգելված արարքի ընդհանրական նկարագրությամբ: Նույն կերպ անընդունելի է, երբ հանցանքը մի խումբ անձանց կողմից կատարված լինելու դեպքում հանցակիցներին ներկայացվում է միևնույն մեղադրանքը` առանց հստակեցնելու նրանցից յուրաքանչյուրի կոնկրետ գործողությունները, հանցագործությանը նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության բնույթն ու աստիճանը:
(...) նշված պահանջների պահպանմամբ մեղադրանքը ձևակերպելու դեպքում միայն առաջադրված մեղադրանքը հնարավորություն կտա մեղադրյալին պատշաճ կերպով իրականացնել իր պաշտպանության իրավունքը, ինչպես նաև կապահովվի կողմերի դատավարական իրավահավասարությունը` սեփական դիրքորոշումը հիմնավորելու և մյուս կողմի փաստարկները հերքելու համար: Նշված սկզբունքներից ցանկացած շեղում կհանգեցնի արդար դատաքննության հիմնարար արժեքի առարկայազրկմանե:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Ս.Հունիկյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11-08 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիքորոշում է հայտնել ՀՀ քր. օր-ի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քր. օր-ի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասի սահմանազատման և կիրառման վերաբերյալ, համաձայն որի հիշյալ բնույթի քրեական գործերով հանցավորի դիտավորության ուղղվածության մասին հարցը լուծելիս անհրաժեշտ է ելնել հանցագործության բոլոր հանգամանքների համակցությունից և հաշվի առնել, մասնավորապես, հանցագործության եղանակը և գործիքը, մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը (օրինակ` մարդու կենսականորեն կարևոր օրգանների վնասումը), ինչպես նաև հանցավորի և տուժողի վարքագիծը հանցագործությանը նախորդող և հաջորդող պահերին, նրանց փոխհարաբերությունները, հանցավորի կողմից հանցավոր գործողությունների դադարեցման պատճառները և այլն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի համաձայն`
1. դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝ զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում: /…/
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Սպանությունը՝ ապօրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելը՝
/…/
2. Սպանությունը՝
1) երկու կամ ավելի անձանց,
/…/
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով:
Սպանությունը օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է մեկ ուրիշին ապօրինաբար կյանքից զրկելու մեջ:
Սուբյեկտիվ կողմից սպանության փորձը բնութագրվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ։
Ուղղակի դիտավորության դեպքում հանցավորը գիտակցում է, որ ոտնձգում է այլ անձի կյանքի դեմ, նախատեսում է, որ իր գործողությունները պարունակում են մահվան իրական հնարավորություն կամ անխուսափելիություն և ցանկանում է դրա վրա հասնելը:
Դիտավորությամբ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը օբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է այնպիսի գործողությամբ կամ անգործությամբ, որի արդյունքում ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս է պատճառվում:
Սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել, ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի:
Տվյալ դեպքն անհրաժեշտ է սահմանազատել սպանության փորձից:
Հանցավորի արարքը ճիշտ որակելու համար անհրաժեշտ է հանցագործության սուբյեկտիվ կողմի` արարքի և դրա հետևանքների նկատմամբ նրա հոգեբանական վերաբերմունքի բնույթի ճիշտ գնահատումը, շարժառիթի և նպատակի պարզումը, դրսևորած հույզերը մանրակրկիտ պարզումն ու բացահայտումը, քանի որ այդ հանցագործության առանձնահատկությունն այս առումով այն է, որ կատարվում է մեղքի երկու ձևով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է հանցավորի դիտավորությամբ` ուղղակի կամ անուղղակի:
Առանձին բարդություն է ներկայացնում տուժողին վնասվածքներ հասցնելու պահին հանցավորի դիտավորության ուղղվածության բացահայտումը, դրա որոշման չափանիշները:
Հանցավորի մեղքի բնույթի մասին հարցը լուծելիս պետք է հիմնվել տվյալ հանցագործության բոլոր հանգամանքերի համակցության վրա և հաշվի առնել, մասնավորապես, հանցագործության եղանակի և գործիքի առանձնահատկությունները, մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթն ու տեղակայվածությունը, տուժողի և հանցավորի` հանցագործությանը նախորդող ու հաջորդող վարքագիծը, նրանց փոխհարաբերությունները և այլ հանգամանքեր:
Դրանց համադրման և ամբողջական վերլուծության արդյունքում հնարավոր է սահմանազատել հանցավորի դիտավորության ուղղվածությունը և նրա արարքին տալ ճիշտ քրեաիրավական գնահատական` արդյոք դա սպանության փորձ է, թե տուժողի առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելը:
Կողմերի փոխադարձ մասնակցությամբ առաջացած վեճը կամ կոնֆլիկտը լուծելու համար առաջացած կռվի ընթացքում անձի նպատակն է, ըստ էության, հակառակորդին ծեծի ենթարկելը, այլ ոչ թե սպանելու փորձը:
Արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածով կամ 112-րդ հոդվածով որակելու համար անհրաժեշտ է գործի բոլոր տվյալների բազմակողմանի, օբյեկտիվ և լրիվ վերլուծություն, իրական շարժառիթների վերհանում և ոչ երբեք, միայն փոխադարձ կռվի կամ գժտության փաստի առկայությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104 հոդվածի համաձայն ` քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալները, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակությունը ունեցող այլ հանգամանքներ:
ՀՀ ՎՃռաբեկ դատարանն Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 12.02.2010թ. ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշմամբ դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «/.../ ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահմանմամբ:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքերի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը:/.../:
Ապացույցների գնահատումը, որպես ապացուցման գործընթացի տարր, իրենից ներկայացնում է մտավոր, տրամաբանական գործունեություն, որի արդյունքում եզրահանգում է արվում ապացույցներից յուրաքանչյուրի թույլատրելիության, վերաբերելիության, հավաստիության և ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքերի բացահայտման համար ապացույցների համակցության բավարարության մասին:
Ապացույցների գնահատման քրեադատավարական սկզբունքի բնութագրիչ առանձնահատկությունն այն է, որ օրենքը, որպես կանոն, չի նշում, թե հատկապես, որ ապացույցներով պետք է հաստատվի այս կամ այն հանգամանքը, ինչպես նաև չի սահմանում ապացույցի որևէ տեսակի գերակայությունը մյուսի նկատմամբ, հետևաբար դատարանն ազատ է ապացույցների գնահատման գործում:
Կոնկրետ հանցանքի կատարման մեջ անձի մեղավորության կամ անմեղության մասին եզրահանգումների հիմնավորվածությունը կախված է նաև բացահայտված փաստերի վերաբերելիության ճիշտ գնահատականից: /.../
/.../ Յուրաքանչյուր ապացույցի վերաբերլիության ճիշտ որոշումը պետք է հանգեցնի օրինական և հիմնավոր որոշում կայացնելու համար անհրաժեշտ և բավարար ապացույցների հավաքմանը:
/.../ Ներքին համոզմամբ ապացույցների ազատ գնահատումը ենթադրում է, որ ապացույցը գնահատող անձը կաշկանդված չէ տվյալ ապացույցը դատավարության նախորդ փուլում կամ տվյալ փուլի շրջանակներում այլ անձանց կամ մարմինների գնահատականներով»:
Ապացույցները պետք է պարունակեն ոչ թե գնահատողական դատողություններ, կարծիքներ, այլ` կոնկրետ փաստական տվյալներ որոշակի գործողությունների, իրադարձությունների վերաբերյալ:
Դատարանը փաստում է, որ մեղադրող կողմին դատական վարույթում հաջողվել է հիմնավորել Արսեն Խաչատրյանի կողմից դիտավորությամբ տուժող Արթուր Խաչատրյանի առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, իսկ Արման Խաչատրյանին առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք պատճառելու փաստը, սակայն ոչ սպանության` ապօրինաբար երկու կամ ավելի անձանց դիտավորությամբ կյանքից զրկելու փորձը, քանի որ պատշաճ իրավական ընթացակարգում հետազոտված ապացույցներով հաստատված է համարում հետևյալը։
-Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը նախօրեին իր հղի կնոջը հարվածելու և աներորդի Արման Խաչատրյանի կողմից իր մորը հայհոյելու կապակցությամբ 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին հանդիպման գնալիս իր հետ նախապես որևէ սուր կտրող-ծակող առարկա չի վերցրել, պատկերացում անգամ չէր կարող ունենալ, որ պարզաբանման վերաբերյալ խոսակցությունը տեղի է ունենալու Ազատության պողոտայի 10 շենքի 2-րդ բնակարանին կից այգում, դեռ ավելին, որ այգում առկա ծաղկամանի մեջ կարող է անձին ապօրինաբար կյանքից զրկելու համար համապատասխան գործիք՝ տվյալ դեպքում պտուտակահան դրված լինի։ Բացի այդ, Արսեն Խաչատրյանը պտուտակահանով Արման և Արթուր Խաչատրյաններին մարմնական վնասվածքներ է հասցրել շատ կարճ ժամանակահատվածում և ըստ էության մինչ ականատես վկաների կողմից դեպքին միջամտելը վերջիններիս հաջորդող հարվածներ հասցնելու հնարավորություն է ունեցել, սակայն փաստացի նրանց մարմնական վնասվածքները հասցրել է մեկական հարվածի հետևանքով: Ընդ որում, առաջինի դեպքում Արման Խաչատրյանի կողմից իրեն հայհոյելու, իսկ երկրորդի դեպքում Արթուր Խաչատրյանի կողմից իր ուղղությամբ շարժվելուց հետո։ Դեռ ավելին, հիշյալ գործողությունների հետևանքով Արման Խաչատրյանի առողջությանը պատճառվել է ընդամենը <<քերծված պատռվածք>> վերքի ձևով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակում մարմնական վնասվածքը, իսկ Արթուր Խաչատրյանին՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի ծակված, թափանցող, ենթամաշկային էմֆիզեմայով, ձախ թոքի վնասումով, կրծքաօդաարյունահավաքով զուգորդված՝ վերքի ձևով առողջությանը ծանր վնաս։
Այսինքն, վերը շարադրվածի պայմաններում Արսեն Խաչատրյանի կողմից պտուտակահանով Արման Խաչատրյանի առողջությանն ընդամենը <<քերծված պատռվածք>> վերքի ձևով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակում մարմնական վնասվածք, իսկ Արթուր Խաչատրյանին՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի ծակված, թափանցող, ենթամաշկային էմֆիզեմայով, ձախ թոքի վնասումով, կրծքաօդաարյունահավաքով զուգորդված՝ վերքի ձևով առողջությանը ծանր վնաս պատճառելն ինքնին ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանի կողմից սպանության` ապօրինաբար երկու կամ ավելի անձանց դիտավորությամբ կյանքից զրկելու փորձի բավարար փաստարկ չէ, ենթադրություն է, որը դատաքննությամբ հետազոտված բավարար ապացույցով չի հիմնավորվել: Հետևաբար` ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի գործողություններում երկու կամ ավելի անձանց սպանության փորձի առկայությունը չհաստատված ենթադրություն է, որը ՀՀ Սահմանադրության և ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի վերոնշյալ հոդվածների ուժով պետք է մեկնաբանվի հօգուտ ամբաստանյալի:
Դատարանը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իր ներքին համոզմամբ, գալիս է այն եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված չէ, չի բխում գործի նյութերից:
Այսինքն, դատարանը հաստատված է համարում, որ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը 2016 թվականի սեպտեմբերի 08-ին, ժամը 20:00-ից 22:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել է Երևան քաղաքի նախկինում` Գործկոմի փողոցի, ներկայիս` Ազատության պողոտայի 10 շենքի թիվ 2 բնակարան, որտեղ որոշ ժամանակ գտնվելուց հետո կնոջ` Ռոզա Մուկուչի Խաչատրյանի հետ դուրս է եկել և դրսում վերջինիս հետ կենցաղային բնույթի հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ ծեծել է Ռ.Խաչատրյանին` հարվածներ հասցնելով վերջինիս դեմքին և որովայնին` պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Այնուհետև, 2016 թվականի սեպտեմբերի 9-ին, ժամը 21:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի նախկինում` Գործկոմի փողոցի, ներկայիս` Ազատության պողոտայի 10 շենքի 2-րդ բնակարանին կից այգում Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի կողմից նախօրեին իր հղի կնոջը հարվածելու և աներորդի Արման Խաչատրյանի կողմից իր մորը հայհոյելու հարցերի շուրջ հիշյալ անձանց միջև տեղի ունեցած խոսակցության ընթացքում Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը ձեռքով հարվածել է աներորդու` Արման Խաչատրյանի դեմքին, ապա դեպքի վայրից վերցրած սուր կտրող-ծակող առարկայով` 29,5 սմ երկարությամբ պտուտակահանով դիտավորությամբ մեկ անգամ հարվածել է Արման Խաչատրյանի կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանին և վերջինիս առողջությանը պատճառել <<քերծված պատռվածք>> վերքի ձևով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, այնուհետև Արթուր Խաչատրյանի կողմից իր ուղղությամբ շարժվելու առիթով, վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ մարմնական վնասվածք հասցնելու նպատակով, նույն առարկայով մեկ անգամ հարվածել է Արթուր Խաչատրյանի կրծքավանդակի ձախակողմյան հատվածին` պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի ծակված, թափանցող, ենթամաշկային էմֆիզեմայով, ձախ թոքի վնասումով, կրծքաօդաարյունահավաքով զուգորդված` վերքի ձևով։
Դատարանը ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանի դիտավորության ուղղվածության վերաբերյալ հետևության է գալիս հիմք ընդունելով նրա կողմից կատարած հանցագործության հանգամանքները, գնահատելով տվյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները, մասնավորապես այն հանգամանքը, որ միջադեպի առաջացման պատճառը հանդիսացել է տուժողի վարքագիծը` հայհոյելը:
Դեպքի պահին ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանի կողմից կատարված գործողությունները` տուժող Արման Խաչատրյանին բռունցքով մեկ անգամ հարվածելը, այնուհետև պտուտակահանով վերջինիս առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք պատճառելը, իսկ Արթուր Խաչատրյանի առողջությանը կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնասվածք պատճառելը բավարար չեն գալու եզրահանգման, որ նա սպանության դիտավորություն է ունեցել, որն ավարտին չի հասցվել նրա կամքից անկախ հանգամանքներով: Գործով ձեռք չեն բերվել բավարար տվյալներ հիմնավորելու, որ մինչև դեպքը տուժողները և ամբաստանյալը գտնվել են այնպիսի հարաբերությունների մեջ, որը կարող էր հանգեցնել սպանության: Ավելին` գործով ձեռք բերված տվյալներով հիմավորված է, որ վերջիններս գտնվել են բարեկամական հարաբերությունների մեջ:
Անդրադառնալով բուն դեպքի ժամանակ ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանի դրսևորած վարքագծին, հարկ է նկատել, որ ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանը տուժողների հետ հանդիպման ժամանակ նախապես իր հետ որևէ իր կամ առարկա չի վերցրել, իսկ հանցագործության գործիք հանդիսացող պտուտակահանը վերցրել է դեպքի վայրից: Այսինքն` պտուտակահանը նախապես վերցված չի եղել տուժողներին ապօրինաբար կյանքից զրկելու` սպանելու համար: Բացի այդ, չնայած այն հանգամանքին, որ Արմեն Սիմոնյանը և մյուսները բաժանում էին, այնուամենայնիվ Արսեն Խաչատրյանն ազատ գործելու հնարավորություն ունեցել է և սպանության դիտավորություն ունենալու պարագայում, կարող էր սպանել:
Ինչ վերաբերում է Արսեն Խաչատրյանի կողմից հնչեցրած <<չմոտենաք, թե չէ կխփեմ>> և նույնաբովանդակ այլ արտահայտություններին, ապա դատարանի գնահատմամբ Արսեն Խաչատրյանի նշված գործողությունը և արտահայտությունը ոչ այլ ինչ է, քան միջադեպով պայմանավորված չարդարացված վրդովմունքի դրսևորումներ, որոնք վերը նշված հանգամանքերի համատեքստում բավարար չեն սպանության դիտավորության մասին միանշանակ հետևության գալու համար:
Ինչ վերաբերում է մինչդատական վարույթում ձեռք բերված և մեղադրանքի կողմի դիտարկմամբ Արսեն Խաչատրյանի կողմից Արման և Արթուր Խաչատրյաններին միասնական՝ ուղղակի դիտավորությամբ ապօրինաբար կյանքից զրկելուն ուղղված և վկաների կողմից կանխված գործողությունների, ինչպես նաև սպանությունն իրագործելու կապակցությամբ տրված սպառնալիքների գնահատմանը, ապա այդպիսիք հերքվել են մինչդատական վարույթում վերոհիշյալ տեղեկություններ հայտնած վկաներ Ա.Սիմոնյանի և Հ.Հայրապետյանի դատաքննական ցուցմունքներով, որպիսի պայմաններում դատարանի գնահատմամբ դրանք որպես չփարատված կասկածներ պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ ամբաստանյալի։
Դատարանի համոզմամբ սպանության դիտավորության բացակայության մասին է վկայում նաև ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանի հետագա վարքագիծը, այն է` առանց որևէ միջամտության թողել ու հեռացել է, իսկ այնուհետև ներկայացել ոստիկանության բաժին: Այսինքն` ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանի գիտակցմամբ եղել է կռիվ, որի ժամանակ նա տուժողներին ծեծի է ենթարկել և ծանր վնասվածք պատճառել:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանի արարքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով որակելու համար հիմնավոր բավարար ապացույց ձեռք չի բերվել, գործով ձեռք բերված ապացույցները, ինքնին առանձին, ինչպես նաև իրենց համակցությամբ բավարար չեն ամբաստանյալին այդ հոդվածով մեղավոր ճանաչելու համար և ավելի քան բավարար են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով որակելու համար` նկատի ունենալով նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-րդ կետից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով փոփոխելը հնարավոր է։ Դատարանն ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքներում վերոնշյալ փոփոխությունները կատարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջը` այն, որ ամբաստանյալի վիճակը դրանով չի վատթարանում, ավելին` բարելավվում է և նրա պաշպանության իրավունքը չի խախտվում:
Դատարանը նաև փաստում է, որ թեև սույն դատական ակտով ամբաստանյալի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով որակելու պարագայում տվյալ հոդվածով նախկինում հարուցված մեղադրանքը հանրայինից վեր է ածվում մասնավոր մեղադրանքի գործի, սակայն այդ հոդվածով ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանի մեղավորության հարցը ենթակա է ևս քննարկման և լուծման սովորական կարգով` խորհրդակցական սենյակում գործն ըստ էության լուծելիս, որպիսի հետևության դատարանը հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի համաձայն` մասնավոր մեղադրանքի գործեր են հանդիսանում նույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածում նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը:
Ի թիվս ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածում թվարկվածների` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործերը ևս հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը:
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
- սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում բացակայում է դիմողի բողոքը (4-րդ կետ),
- ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքով հատկապես նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ (5-րդ կետ):
Առերևույթ վերոնշյալ հիմքերը միմյանց հետ մրցակցում են, սակայն միայն առաջին հայացքից: Դատարանը փաստում է, որ մասնավոր հետապնդման գործերով տուժող Արման Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանի հաշտությունը և այդ հիմքով քրեական հետապնդման դադարեցումը հնարավոր է միայն վարույթի հետագա փուլերում, երբ նախքան անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելն առկա էր հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ դիմողի բողոքը, սակայն դիմողը, որը վարույթի հետագա փուլում գլխավորապես հանդես է գալիս արդեն տուժողի կարգավիճակում, փոխում է իր սկզբնական դիրքորոշումը, իսկ ամբաստանյալն համաձայնում է հաշտության հիմքով իր նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հետ:
Բողոքի բացակայության հիմքով վարույթն ավարտվում է, որպես կանոն, քրեական գործի հարուցումը մերժելու որոշման կայացմամբ: Ինչ վերաբերում է այդ հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու դեպքերին, ապա նման իրավիճակ առաջանում է մեղադրյալին (ամբաստանյալին) վերագրված արարքը մինչդատական կամ դատական վարույթներում վերաորակելու պարագայում, երբ նրա նկատմամբ առաջադրված հանրային մեղադրանքը փոփոխվում է մասնավոր մեղադրանքով և մինչ այդ դատավարական գործողության կատարումը կամ դատական ակտի կայացումը տուժողն արդեն իսկ հայտնած է լինում իր դիրքորոշումը` մեղադրյալին (ամբաստանյալին) քրեական պատասխանատվության ենթարկելու բողոքի բացակայության մասին կամ նախկինում այդ հարցի շուրջ որևէ դիրքորոշում չի հայտնել և մեղադրյալի (ամբաստանյալին) հետ հաշտվում է մեղադրանքը մասնավորի փոփոխվելուց հետո:
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` նույն հոդվածի 6-րդ և 13-րդ կետերով նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այդ դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 36-րդ հոդվածի համաձայն` մասնավոր հետապնդման գործերի վարույթը կարճվում է և փաստվում է քրեական հետապնդում իրականացնելու հրաժարում, երբ տուժողն հաշտվում է մեղադրյալի հետ:
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրյալը, ում վերաբերյալ գործը նշանակված է դատական քննության, կոչվում է ամբաստանյալ, հետևաբար` ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի վերոնշյալ ինստիտուտի մեկնաբանություններն առերևույթ վերաբերելի են նաև սույն գործով ամբաստանյալի կարգավիճակ ունեցող Արսեն Խաչատրյանի նկատմամբ:
Դատաքննության արդյունքներով հաստատվեց, որ տուժող Արման Խաչատրյանը դեռևս մինչդատական վարույթի սկզբից չի ցանկացել, որ նրան մարմնական վնասվածք պատճառած ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանը, ենթարկվի քրեական պատասխանատվության, որպիսի դիրքորոշումը վերահաստատեց նաև դատարանում: Դրա վերաբերյալ տուժող Ա.Խաչատրյանը նշել է նախաքննական ցուցմունքներում, սակայն քրեական հետապնդումն ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցվել էր հանրային մեղադրանքի <<գործով>>` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որը հետագայում վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, հետևաբար` տուժող Արման Խաչատրյանի վերոնշյալ դիրքորոշումը` բողոքի բացակայությունը, քրեական գործի հետագա ընթացքի վրա առերևույթ էական ազդեցություն ունենալ չէր կարող:
Խորհրդակցական սենյակում հանգելով այն հետևության, որ ամբաստանյալին վերագրվող արարքը պետք է որակվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով, որոնցից վերջինը մասնավոր մեղադրանքի վերաբերյալ <<գործ>> է` դատարանը փաստում է, որ տվյալ հոդվածով ամբաստանյալի քրեական պատասխանատվության հարցը որոշելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել և հիմք ընդունել դեռևս քրեական գործի մինչդատական վարույթից, ինչպես նաև հետագայում դատարանում տուժող Արման Խաչատրյանի հայտնած դիրքորոշումը` գործով ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ բողոքի բացակայությունը:
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի վերոնշյալ հոդվածների համադրումից և վերլուծությունից կարելի է եզրակացնել, որ դիմողի (տուժողի) բողոքի բացակայության հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելիս ամբաստանյալի համաձայնությունն առերևույթ պարտադիր չէ (ի տարբերություն քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու կամ համաներման ակտի կիրառման հիմքերի), սակայն նման մոտեցում ցուցաբերելու դեպքում, դատարանի համոզմամբ, կխախտվի ՀՀ Սահմանադրության մի շարք հոդվածների պահանջներ, ինչպես նաև քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով ամրագրված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, քանի որ անձի նկատմամբ ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդումը կդադարեցվի առանց նրա մեղավորության հարցը հրապարակային դատաքննության պայմաններում քննելու և պարզելու, դրա շուրջ նրա վիճարկումները ստուգելու և հերքելու, այսինքն` կհանգեցնի անձի արդար դատաքննության իրավունքի, ինչպես նաև օրինականության սկզբունքի խախտման:
Տվյալ պարագայում ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանը մինչև դատարանի` խորհրդակցական սենյակ հեռանալը չի հայտարարել տուժող Ա.Խաչատրյանին մարմնական վնասվածքները դիտավորությամբ պատճառելու մասին: Ընդհակառակը, ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանը մինչև դատական քննության ավարտը վիճարկել է իր արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմի առկայությունը, դրա հիմնավորվածությունը` պնդելով, որ նրան վերագրված արարքն իրականում տեղի է ունեցել անզգուշությամբ:
Դատարանը փաստում է, որ մինչև խորհրդակցական սենյակ հեռանալն ամբաստանյալ Արսեն Խաչատրյանի դրական դիրքորոշման` համաձայնության կամ միջնորդության պայմաններում միայն նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հետապնդումը կարող էր դադարեցվել ոչ արդարացնող այդ հիմքով` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ, սակայն հաշվի առնելով ամբաստանյալի վերոնշյալ դիրքորոշման բացակայությունը, գտնում է, որ բացակայում է նաև այդ մեղադրանքով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքը (հիմքը), որի պայմաններում գործի քննությունը պետք է շարունակվի սովորական կարգով (ընդհանուր հիմունքներով):
Այսպիսով, պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի կողմից դիտավորությամբ Արթուր Խաչատրյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը և Արման Խաչատրյանին ծեծի ենթարկելը, որը չի առաջացրել սույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ՝ հաստատված և ապացուցված են, այսինքն` Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին և վերջինս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի (համապատասխան մասով), իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով ենթակա է ազատման քրեական պատասխանատվությունից` տուժող Արման Խաչատրյանի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Նման հետևության Դատարանը հանգեց, հաշվի առնելով տուժողների, վկաների ինչպես դատաքննական, այնպես էլ նախաքննական ցուցմունքները, դատարանում հրապարակված և հետազոտված մյուս ապացույցները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2015 թվականի օգոստոսի 28-ի Նարեկ Խաչատրյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0191/01/14 քրեական գործով իրավական դիրքորոշում է հայտնել, համաձայն որի (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ գնահատելու և որպես արդյունք հանցավորի նկատմամբ քրեաիրավական ներգործության համաչափ միջոց կիրառելու համար դատարանները հատուկ ուշադրություն պետք է դարձնեն արարքի կատարման եղանակին, օգտագործված գործիքներին, միջոցներին, մարմնական վնասվածքների քանակին, բնույթին ու տեղակայմանը։ Համապատասխան գնահատականի պետք է արժանացվի նաև կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքի և դրա հետևանքների նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգեբանական վերաբերմունքը։
Առանց նշված հանգամանքների գնահատման առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս պատճառելու վերաբերյալ գործերով հնարավոր չէ ճիշտ պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին։ Հետևաբար, նշանակված պատժով չի ապահովվի կատարված արարքի և կիրառված քրեաիրավական ներգործության միջոցի համաչափությունը, ինչպես նաև կխաթարվեն պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները» (տե՛ս Արմեն Շահբազյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 որոշման 15-17-րդ կետերը)։
Վերահաստատելով Ա.Շահբազյանի որոշմամբ արտահայտված և վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնասի պատճառումն առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքում իր վտանգավորության բնույթով առանձնանում է. այն ոչ միայն լուրջ, երբեմն նաև անդառնալի վնաս է պատճառում մարդու առողջությանը, այլև անմիջական սպառնալիքի տակ է դնում մարդկային կյանքը։ Դրանով պայմանավորված նշված գործերով պատիժ նշանակելիս դատարանները պետք է հատկապես ուշադրություն դարձնեն դիտավորության ձևին, հանցագործության գործիքներին ու միջոցներին, հասցված հարվածների քանակին և դրանց տեղակայմանը, փաստացի պատճառված վնասի բնույթին և այլ հանգամանքներին, որոնք ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա։
Կոնկրետ գործի փաստական հանգամանքների շրջանակներում վնաս պատճառելու համար օգտագործված տարատեսակ գործիքները, առարկաները կամ սարքավորումները, վնասվածքի տեղակայումը, հանցավորի պատրաստվածությունը, մեղքի դիտավորյալ ձևը (հատկապես` ուղղակի դիտավորությունը) իրենց ամբողջության մեջ անկանխելի են դարձնում հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացումը, մեծացնում հանցագործությունը հաջողությամբ ավարտին հասցնելու կամ ավելի մեծ վնաս պատճառելու հավանականությունը։ Հետևաբար նման դեպքերում օբյեկտիվորեն բարձրանում է նաև արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը (տե՛ս, mutatis mutandis, Սարգիս Խաչատրյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2015 թվականի մարտի 27-ի թիվ ՏԴ/0031/01/14 որոշման 14-րդ կետը)։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը կատարել է ծանր հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը յոթ տարի է, նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական:
Ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ և 7-րդ կետերով դիտվում է պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը և հանցագործությունը տուժող Արման Խաչատրյանի վարքագծի հակաբարոյականությամբ պայմանավորված լինելը:
Ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, մասնավորապես, որ վերջինս կատարել է կյանքի և առողջության դեմ ուղղված հանցագործություն, սակայն միևնույն ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում նաև Ա.Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրական բնութագիրը, տուժողների կողմից բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չլինելու հանգամանքը, որպիսի պայմաններում դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներից մեկը` սոցիալական արդարության սկզբունքն իրացված է: Վերը հիշատակված հիմնավորումներով և պատճառաբանություններով դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն` 4 /չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը նշանակելու պայմաններում:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանը սույն քրեական գործով 2016 թվականի սեպտեմբերի 22-ից մինչև 2019 թվականի հունվարի 23-ը գտնվել է կալանքի տակ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել վերջինիս կալանքի տակ պահելու ժամկետը` 2 (երկու) տարի 4 (չորս) ամիս 1 (մեկ) օրը:
<<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> 01.11.2018թ. ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն սույն օրենքը կարգավորում է 2018 թվականի հոկտեմբերի 21-ը ներառյալ հանցագործություն կատարելու մեջ կասկածվող, մեղադրվող կամ հանցագործություն կատարած անձանց նկատմամբ համաներում հայտարարելու հետ կապված հարաբերությունները։
Նույն օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` համաներում հայտարարելով՝ պատժից ազատել առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց:
Նույն օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 1-ին կետի <<ա>> ենթակետի համաձայն.
Սույն օրենքի կատարումը վերապահել՝
1) Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին`
ա. այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարանում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել:
Նկատի ունենալով, որ <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> 01.11.2018թ. ՀՀ օրենքը ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառելու սահմանափակումներ չկան, այն կիրառվում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարած անձանց վրա, հաշվի առնելով պատժատեսակը և ակնկալվող պատժաչափը, դատարանը գտնում է, որ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի նկատմամբ պետք է կիրառել <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> 01.11.2018թ. ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և նրան ազատել 4 /չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև քաղ. հայցի, դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված /կիրառվելիք/ արգելանքի հարցերին:
Տվյալ խնդրին անդրադառնալով, դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով դատական ծախսեր չկան, քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի գույքի վրա կալանք չի դրվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև իրեղեն ապացույցների հարցը:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված կանաչագորշագույն, պլաստամասե բռնակով, մետաղական ծայրակալով 29.5սմ ընդհանուր երկարությամբ պտուտակահանը, թվով 4 բինտե խծուծները, արյան նմուշն պետք է ոչնչացնել, իսկ կանաչ <<սփռոցը>> վերադարձնել Արմեն Սիմոնյանի, սպիտակ վերնաշապիկը, բաճկոնը տուժող Արման Խաչատրյանի, մուգ կապույտ վերնաշապիկը, անդրավարտիքը տուժող Արթուր Խաչատրյանի տնօրինությանը:
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 366-367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

-Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի անմեղությունը` Ռոզա Խաչատրյանին ծեծի ենթարկելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրան այդ մեղադրանքով արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
-Արսեն Մարտունի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից` տուժող Արման Խաչատրյանի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել Արսեն Մարտունի Խաչատրյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը` 2 (երկու) տարի 4 (չորս) ամիս 1 (մեկ) օրը, կիրառել <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և Արսեն Մարտունի Խաչատրյանին ազատել ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից:
Ամբաստանյալ Արսեն Մարտունի Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված կանաչագորշագույն, պլաստամասե բռնակով, մետաղական ծայրակալով 29.5սմ ընդհանուր երկարությամբ պտուտակահանը, թվով 4 բինտե խծուծները, արյան նմուշն ոչնչացնել, իսկ կանաչ <<սփռոցը>> վերադարձնել Արմեն Սիմոնյանի, սպիտակ վերնաշապիկը, բաճկոնը տուժող Արման Խաչատրյանի, մուգ կապույտ վերնաշապիկը, անդրավարտիքը տուժող Արթուր Խաչատրյանի տնօրինությանը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ