ԵԱՔԴ/0213/01/16


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Առաքելյանի
պաշտպան` Լ.Ավետիսյանի
ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ` Ռ.Էվոյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2017 թվականի փետրվարի 3-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Դավիթ Մուշեղի Երանյանի, ծնված 1998 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Արարատի մարզ, ք.Վեդի, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է Արարատի մարզ, գյուղ Վանաշեն, Ս.Ճիրոյանի փողոց, 39 տուն, փաստացի բնակվում է Երևանի Օլիմպիական հերթափոխի պետական մարզական քոլեջի 54բ սենյակում:
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին:
Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի, ծնված 2000 թվականի օգոստոսի 17-ին Լոռու մարզ, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է Լոռու մարզ, գյուղ Արջուտ, 9-րդ փողոց, տուն 7, փաստացի բնակվում է Երևանի Օլիմպիական հերթափոխի պետական մարզական քոլեջի 56բ սենյակում:
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին:
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Կարախանյանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09128016 քրեական գործը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Կարախանյանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 18-ի որոշմամբ Դավիթ Մուշեղի Երանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար, որ նա, գործով չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում, ձեռք է բերել և ապօրինի կերպով կրել է հարվածող-փշրող սառը զենք հանդիսացող մետաղյա մահակ, որը հայտնաբերվել է 2016թ-ի սեպտեմբերի 29-ին` ժամը 15:20-ի սահմաններում, Դավիթ Մուշեղի Երանյանին Երևան քաղաքի <<Հաղթանակ>> զբոսայգում` <<Արագիլ>> սրճարանի մոտից ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկելուց հետո նրա անձնական խուզարկությամբ:
Դավիթ Մուշեղի Երանյանի նկատմամբ 2016 թվականի հոկտեմբերի 14-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Կարախանյանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ Էրիկ Ռուբենի Էվոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն բանի համար, որ նա գործով չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում, ձեռք է բերել և ապօրինի կերպով կրել է հարվածող-փշրող սառը զենք հանդիսացող մետաղյա կռփազենք, որը հայտնաբերվել է 2016թ-ի սեպտեմբերի 29-ին` ժամը 15:20-ի սահմաններում, Էրիկ Ռուբենի Էվոյանին` Երևան քաղաքի <<Հաղթանակ>> զբոսայգում` <<Արագիլ>> սրճարանի մոտից ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին բերման ենթարկելուց հետո նրա անձնական խուզարկությամբ:
2016 թվականի հոկտեմբերի 14-ի որոշմամբ Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ծնողի հսկողությանը հանձնելը:
2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին Դավիթ Մուշեղի Երանյանի և Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի վերաբերյալ թիվ 09128016 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0213/01/16 համարը:

2. Արագացված դատական քննություն

Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալներ Դավիթ Մուշեղի Երանյանը, Էրիկ Ռուբենի Էվոյանը և նրանց պաշտպան Լ.Ավետիսյանը դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու վերաբերյալ միջնորդություն ներկայացրեցին, միաժամանակ պաշտպանը հայտնեց, որ ամբաստանյալները միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, խորհրդակցել են իր հետ, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը նրանց պարզ է և նրանք համաձայն են մեղադրանքի հետ, որպիսի հանգամանքը հաստատեցին նաև Դ.Երանյանը և Է.Էվոյանը:
Մեղադրող Ա.Առաքելյանը հայտնեց, որ չի առարկում, որպեսզի դատական քննությունն անցկացվի արագացված կարգով:
Ամբաստանյալ Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի օրինական ներկայացուցիչ Ռուբեն Էվոյանը նշեց, որ չի առարկում արագացված կարգով դատական քննություն կիրառելու դեմ:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1-րդ և 375.2-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, ամբաստանյալներ Դավիթ Մուշեղի Երանյանի և Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի միջնորդությունը 2017 թվականի փետրվարի 2-ի որոշմամբ բավարարել է:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ Մուշեղի Երանյանը և Էրիկ Ռուբենի Էվոյանը կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքները:

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Դավիթ Մուշեղի Երանյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Մուշեղի Երանյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ ապօրինի կերպով սառը զենք կրելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է պատասխանատվության և պատժի:
Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ ապօրինի կերպով սառը զենք կրելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը):
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Դավիթ Մուշեղի Երանյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Դավիթ Մուշեղի Երանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Դավիթ Մուշեղի Երանյանը կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետն երկու տարի է, նախկինում դատված չէ, սպորտային մրցաշարերին մասնակցելու և բարձր ցուցանիշներ արձանագրելու կապակցությամբ արժանացել է պատվոգրերի, հավաստագրերի և դիպլոմների, բնութագրվում է դրական.
Վանաշեն համայնքի ղեկավար Ա.Գրիգորյանի կողմից տրված բնութագրի համաձայն Դավիթ Երանյանը 2005-2011թթ. սովորել և ավարտել է Վանաշենի միջնակարգ դպրոցը: 2011թ-ից սովորում է Երևանի Օլիմպիական հերթափոխի պետական մարզական քոլեջում: Բնավորությամբ զուսպ է, բարոյապես կայուն և խելացի: Հարգված է շրջապատում, գործունյա անձնավորություն է: Աշխատասեր է, ընկերասեր, վայելում է ընկերների սերն ու համակրանքը:
Վանաշեն համայնքի դպրոցի տնօրեն Հ.Նահապետյանի և դասղեկ Ե.Ավագյանի կողմից տրված բնութագրի համաձայն Դավիթ Մուշեղի Երանյանը ծնվել է 1998թ. սեպտեմբերի 9-ին ՀՀ Արարատի մարզի Վանաշեն գյուղում` աշխատավորի ընտանիքում: 2005թ. ընդունվել և մինչև 7-րդ դասարանը սովորել է Վանաշենի միջնակարգ դպրոցում: 2011թ. ընդունվել է Երևանի օլիմպիական հերթափոխի պետական մարզական քոլեջի 7-րդ դասարան:
Ուսումնառության ընթացքում ցուցաբերել է բավարար առաջադիմություն, սակայն դա նրան չի խանգարել սիրված լինել իր ընկերների, շրջապատի և ուսուցիչների կողմից:
Դավիթ Երանյանը հատկապես մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել սպորտի նկատմամբ:
Այդ ասպարաեզում նա հասցրել է դառնալ բազմաթիվ մրցույթների մրցանակակիր: Նա ակտիվորեն է մասնակցել նաև հասարակական աշխատանքներին, իր գեղեցիկ ասմունքելու շնորհիվ մասնակցել է դպրոցական բոլոր միջոցառումներին:
Դավիթ Երանյանի հետ սովորելն աշակերտների համար հետաքրքիր է եղել, իսկ ուսուցիչների համար` հաճելի: Դավիթ Երանյանը ուշիմ է, կազմակերպված, խելացի ու նպատակասլաց:
ԵՕՀՊՄՔ-ի տնօրեն Ա.Գաբրիելյանի և կուրսղեկ Ա.Մելքումյանի կողմից տրված բնութագրի համաձայն Դավիթ Մուշեղի Երանյանը` նախնական կրթությունը ստացել է Վանաշենի միջնակարգ դպրոցում:
2011 թվականին ընդունվել է Երևանի օլիմպիական հերթափոխի պետական մարզական քոլեջի 7-րդ դասարան: Այնուհետև 12-րդ դասարանն ավարտելուց հետո 2016թ. ուսումը շարունակել է նույն քոլեջի 1-ին կուրսում: Մանկուց զբաղվել է սպորտով` ընտրելով ըմբշամարտ մարզաձևը: Քոլեջում ուսանելու վերջին 5 տարիների ընթացրում Դ.Երանյանը իրեն դրսևորել է որպես ուշիմ ու համառ սովորողի: Աշխատասեր է, հարգված է ընկերական միջավայրում: Մեծերի նկատմամբ վերաբերվում է ակնածանքով ու հարգանքով: Ուսանելու ընթացքում Դ.Երանյանը բնութագրվել է դրական կողմերով, առանց տույժերի: Դ.Երանյանը ակտիվորեն մասնակցում է տարբեր միջոցառումների կազմակերպմանը, աջակցում հասարակական աշխատանքներին, ունի բնավորության լավ գծեր: Ուսումնական պարապմունքներին միշտ ներկայանում է պատրաստ, ուշադիր է քոլեջի տնօրինության և դասախոսների հանձնարարությունների նկատմամբ:
Ամբաստանյալ Դավիթ Մուշեղի Երանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասով դատարանն որպես այդպիսին դիտում է նրա անկեղծորեն զղջալը:
Դավիթ Մուշեղի Երանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով` չկան:
Ամբաստանյալ Դավիթ Մուշեղի Երանյանի պատժատեսակը, պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությանը աստիճանը, սակայն միևնույն ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրական բնութագիրը, նախկինում դատված չլինելը: Վերը հիշյալ հանգամանքներից ելնելով դատարանը գտնում, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Դավիթ Մուշեղի Երանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված մեղմ` տուգանքի ձևով պատժատեսակի նվազագույնը նշանակելու պայմաններում: Բացի այդ, հաշվի առնելով, որ Դ.Երանյանը միջնորդել է դատարանի կողմից տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում այն տարաժամկետել, ինչպես նաև վերջինիս գույքային դրությունը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, դատարանը գտնում է, որ պետք սահմանել վճարման ժամկետ 10 ամիս ժամկետով և թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս:
Քննարկելով ամբաստանյալ Դավիթ Մուշեղի Երանյանի խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 443-րդ հոդվածի համաձայն դատարանը, դատավճիռ կայացնելիս, գալով այն եզրակացության, որ անչափահասը կարող է ուղղվել առանց քրեական պատժի միջոցներ կիրառելու, կարող է անչափահասին ազատել պատժից և նրա նկատմամբ կիրառել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 91-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անչափահասը դատարանի կողմից կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե դատարանը գտնի, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ:
2. Անչափահասի նկատմամբ դատարանը կարող է նշանակել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի հետևյալ միջոցները.
1) նախազգուշացում.
2) ծնողների կամ նրանց փոխարինող անձանց կամ տեղական ինքնակառավարման կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողությանը հանձնելն առավելագույնը վեց ամիս ժամկետով.
3) պատճառված վնասը հարթելու պարտականություն դնելը՝ դատարանի սահմանած ժամկետում.
4) ժամանցի ազատության սահմանափակումը և վարքագծի նկատմամբ հատուկ պահանջների սահմանումն առավելագույնը վեց ամիս ժամկետով:
3. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ դատարանն անչափահասի նկատմամբ կարող է նշանակել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի այլ միջոցներ:
4. Անչափահասի նկատմամբ կարող է միաժամանակ նշանակվել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի մի քանի միջոց:
5. Եթե անչափահասը դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցից պարբերաբար խուսափում է, ապա տեղական ինքնակառավարման մարմնի կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ նյութերն ուղարկվում են դատարան՝ նշանակված միջոցը վերացնելու և անչափահասին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցը լուծելու համար:
6. Նոր հանցանք կատարելիս անչափահասը քրեական պատասխանատվության ենթակա չէ նախկին հանցագործության համար, եթե վերջինիս կապակցությամբ նրա նկատմամբ կիրառվել է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոց:
Անդրադառնալով Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի անձը բնութագրող տվյալներին դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Արջուտ համայնքի ղեկավարի կողմից տրված՝ հարևանների ստորագրությամբ հավաստված բնութագրի համաձայն Էրիկ Ռուբենի Էվոյանը մեծացել է իրենց աչքի առջև: Է.Էվոյանի մոտ չի նկատվել որևէ վատ արարքի դրսևորում: Նրա մոտ միշտ նկատվել է ընտանիքի անդամների, հարևանների, մեծերի ու փոքրերի հանդեպ հարգալից վերաբերմունք, ամոթխածության զգացում, տեսանելի ինքնամփոփ օրինակելի բնավորություն, ինչը շատ հաճախ չի կարելի ասել իր հասակակիցներից շատերի հասցեին: Իր ազնիվ ու բարի կամքով օժտված լինելու համար սիրված է բոլորի կողմից: Նրա մոտ առկա են դրական ու օգտակար մարդկային շատ հատկանիշներ, որոնք իրեն տանելու են մարդուն վայել ձևով իր տեղը զբաղեցնելու հասարակական ճշմարիտ կյանքի ոլորտներում: Է.Էվոյանն ունի լավ մարդ դառնալու համար բավարար ցանկություններ, ունի պատկերացում ճշմարիտ կյանքի բուն էությունն ու իմաստը կյանքի կոչելու բարի մտադրություն: Ծնողասեր է, ընկերասեր, օժտված մարդուն հակիր առաքինությամբ:
ԵՕՀՊՄՔ-ի տնօրեն Ա.Գաբրիելյանի կողմից տրված բնութագրի համաձայն Էրիկ Ռուբենի Էվոյանը ծնվել է 2000 թվականի օգոստոսի 17-ին Լոռու մարզի Արջուտ գյուղում` աշխատավորի ընտանիքում: 2013 թվականի սեպտեմբերին ընդունվել է Երևանի Օլիմպիական հերթափոխի պետական մարզական քոլեջի 8-րդ դասարան` բռնցքամարտի բաժանմունք: 2015թ. տեղափոխվել է քոլեջի 1-ին կուրս:
Մանուկ հասակից զբաղվել է բռնցքամարտով, մասնակցել է բազմաթիվ մրցաշարերի: Այժմ էլ շարունակում է սովորել ու մարզվել քոլեջում: Սովորելու ընթացքում ցուցաբերել է բավարար առաջադիմություն: Հարգված է ընկերների շրջանում: Բնավորությամբ ակտիվ է, նախաձեռնող, ընկերասեր և պատրաստ է սատարել ընկերներին` նրանց օգնելու նպատակով: Ունի բնավորության լավ գծեր, ուսումնական պարապմունքներին հաճախում է նորմալ, ուշադիր է քոլեջի տնօրինության և դասախոսների հանձնարարությունների նկատմամբ:
Արջուտ համայնքի ղեկավար Վ.Մկրտչյանի կողմից տրված բնութագրի համաձայն Է.Էվոյանը հաշվառված է Լոռու մարզի Արջուտ համայնքում, մինչև 8-րդ դասարան` 2013 թվականը հաճախել է Արջուտի միջնակարգ դպրոց, որտեղ աչքի է ընկել իր առաջադիմությամբ և կարգապահությամբ, այնուհետև տեղափոխվել է Երևանի Օլիմպիական հերթափոխի քոլեջ` շարունակելու ուսումը: Արջուտ համայնքում բնակության ընթացքում Էրիկ Էվոյանն իրեն դրսևորել է որպես դաստիարակված, մեծահասակներին հարգող, ծնողներին օգնող, ընկերասեր և բարի մարդ: Ուսումնական արձակուրդների ժամանակ այցելում է գյուղ, որտեղ ընկերների և հասակակիցների մասնակցությամբ կամակերպում և անց է կացնում մի շարք հետաքրքիր սպորտային և այլ բնույթի միջոցառումներ, սիրված է հարևանների, բարեկամների և համագյուղացիների կողմից: Համայնքի ղեկավարության կողմից բնութագրվում է որպես դրական անձնավորություն:
Ամբաստանյալ Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով դիտվում է հանցանքն կատարելու պահին վերջինիս անչափահաս լինելը:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասով դատարանը որպես այդպիսին դիտում է նրա անկեղծորեն զղջալը:
Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Այսպիսով, դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես` դրական բնութագիրը, սպորտային մրցաշարերին մասնակցելու և բարձր ցուցանիշներ արձանագրելու կապակցությամբ պատվոգրերով, հավաստագրերով և դիպլոմներով պարգևատրվելը, նախկինում դատված չլինելը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը` հանցանքն անչափահաս տարիքում կատարելը և անկեղծորեն զղջալը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև ամբաստանյալ Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ Էրիկ Ռուբենի Էվոյանն առաջին անգամ կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետն երկու տարի է, գալիս է այն եզրակացության, որ վերը նշված պայմաններում Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի ուղղվելը հնարավոր է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ, ուստի դատարանը գտնում է, որ վերը հիշատակված իրավակարգավորումների ուժով պետք է Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի նկատմամբ դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելով վերջինիս ազատել քրեական պատասխանատվությունից:
Քննարկելով ամբաստանյալ Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված` ծնողի հսկողության հանձնելը մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված /կիրառվելիք/ արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին: Տվյալ խնդրին անդրադառնալով դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ Մուշեղի Երանյանի և Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նրանց գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում պահվող սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը և արհեստագործական եղանակով փոխագուցավոր մահակների նմանողությամբ մետաղյա մահակը պետք է ոչնչացնել:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալներ Դավիթ Մուշեղի Երանյանից և Էրիկ Ռուբենի Էվոյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց
Դավիթ Մուշեղի Երանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 200 (երկու հարյուր)-ապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով, տուգանքի վճարման ժամկետ սահմանել 10 (տաս) ամիս և թույլատրել տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում` ամիսը 20.000 (քսան հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Դավիթ Մուշեղի Երանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 91-րդ հոդվածի կիրառմամբ անչափահաս Էրիկ Ռուբենի Էվոյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և վերջինիս նկատմամբ նշանակել` նախազգուշացում դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցը, նրան պարզաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանցանքների կրկնակի կատարման հետևանքների մասին:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելն անչափահաս Էրիկ Ռուբենի Էվոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված ծնողի հսկողության հանձնելը թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում պահվող սառը զենք հանդիսացող կռփազենքը և արհեստագործական եղանակով փոխագուցավոր մահակների նմանողությամբ մետաղյա մահակը ոչնչացնել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտնում այն հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ