ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԱՔԴ/0212/01/16
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի դատավոր` Մ.Մելքոնյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

25 հուլիսի 2019թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՄԱՐԱԲՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
քրտուղարությամբ` Հ.Հակոբյանի
Մ.Հարությունյանի
Ռ.Դավոյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վ.Ասատրյանի
պաշտպան` Գ.Մելիքյանի
ամբաստանյալ` Լ.Ավետիսյանի

դռնբաց դատական նիստում Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազ Ս.Խաչատրյանի և պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա վերանայելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` նաև Առաջին ատյանի դատարան/ 2018թ. դեկտեմբերի 07-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Լևոն Մնացականի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 14122416 քրեական գործը հարուցվել է 14.04.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ս.Ռաֆայելյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
2. Նախաքննության մարմնի 26.04.2016թ. որոշմամբ 22.03.2016թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցված թիվ 14116116 քրեական գործի նյութերով 25.04.2016թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով հարուցված թիվ 14124416 քրեական գործը միացվել է թիվ 14122416 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է մեկ վարույթով:
3. Նախաքննության մարմնի 31.10.2016թ. որոշմամբ Լ.Մնացականյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով:
4. Նույն մարմնի 31.10.2016թ. որոշմամբ մեղադրյալ Լ.Մնացականյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
5. 14.11.2016թ. Լ.Ավետիսյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
6. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան դատավոր Մ.Մելքոնյանի 15.11.2016թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Լևոն Մնացականի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով` ընդունվել է վարույթ, իսկ 28.11.2016թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
7. Առաջին ատյանի դատարանի 2018թ. դեկտեմբերի 07-ի դատավճռով ամբաստանյալ Լևոն Մնացականի Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, նշանակվել է փորձաշրջան 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
Նրա նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
8. Առաջին ատյանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 04.04.2019թ. վերաքննիչ բողոք է բերել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազ Ս.Խաչատրյանը:
9. Վերոնշյալ դատավճռի դեմ 12.04.2019թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Գ.Մելիքյանը:
10. Վերաքննիչ քրեական դատարանի 06.05.2019թ. որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազ Ս.Խաչատրյանի և պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Լևոն Մնացականի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2019թ. մայիսի 21-ին:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.
11. Ամբաստանյալ Լ.Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2015թ. օգոստոս ամսից մինչև 2016թ. մայիսի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում նպաստել է Անի Սենիկի Անանյանի, Զարինա Սալավաթի Բաբայանի, Սոնա Սոսի Ավետիսյանի, Իրինա Ռուբիկի Ավանեսյանի, Նելլի Վաղինակի Այվազյանի, Նաիրա Ռաֆայելի Մարգարյանի, Լիլիթ Վարդանի Դալլաքյանի կողմից պոռնկությամբ զբաղվելուն` վերջիններիս պոռնկությամբ զբաղվելու համար պարբերաբար կացարան տրամադրելով:
Այսպես. 2015թ. օգոստոս ամսին վարձակալել է Երևան քաղաքի Կիևյան 5 հասցեում գտնվող տարածքը և պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծել հաստատություն` <<Լեդի>> մերսման սրահը, որտեղ որպես մերսուհիներ աշխատանքի է ընդունել Անի Սենիկի Անանյանին, Զարինա Սալավաթի Բաբայանին, Սոնա Սոսի Ավետիսյանին, Իրինա Ռուբիկի Ավանեսյանին, Նելլի Վաղինակի Այվազյանին, Նաիրա Ռաֆայելի Մարգարյանին, Լիլիթ Վարդանի Դալլաքյանին: Նշված մերսման սրահում հաճախորդներ ապահովելու նպատակով իր կողմից աշխատանքի ընդունած մերսուհիների հետ ձեռք է բերել համապատասխան պայմանավորվածություն` հաճախորդների ցանկության դեպքում մերսուհիների կողմից սեքսուալ բնույթի գործողություններ կատարելու վերաբերյալ և ստացված գումարը բաժանել միմյանց միջև՝ այդ կերպ 2015թ. սեպտեմբեր ամսից մինչև 2016թ. մայիսի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում ստանալով գույքային օգուտ՝ նպաստել է վերջիններիս պոռնկությամբ զբաղվելուն:

3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
12. Պաշտպան Գ.Մելիքյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատական ստուգման ենթարկելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, դատական ակտ կայացնելիս, յուրաքանչյուր ապացույց չի գնահատել վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դատավճիռը ամբողջովին հակասում է ինչպես ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներին, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից 28.08.2015թ. թիվ ԵՇԴ/0041/01/14 որոշմամբ իրավական նորմը վերլուծության ենթարկելու վերաբերյալ արտահայտված իրավական դիրքորոշմանը, որի արդյունքում կայացվել է ապօրինի դատական ակտ թույլ տալով նյութական և դատավարական իրավունքի էական խախտում։
Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանն առհասարակ անտեսել է Լևոն Ավետիսյանին մեղսագրվող սույն գործով մեղադրանքը նույնական է թիվ 1189915 քրեական գործով Լևոն Ավետիսյանին վերագրված մեղադրանքին, որով կայացվել է քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշումը, որի օրինականությունը հաստատվել է դատախությունում, փաստացի դրանով իսկ հաստատված է, որ դա սույն գործով Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք է, ուստի ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի պահանջներով դատարանը պարտավոր էր, այնինչ ապօրինի չի դադարեցրել քրեական հետապնդումը Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ նույն մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին, թիվ 11819915 քրեական գործով ՀՀ ՔԿ Շենգավիթի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Կ.Ներսիսյանի կողմից 14.11.2015թ. կայացված քրեական գործով վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին, դատախազի կողմից չվերացված որոշման առկայության հիմքով։
Վերոգրյալ նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի էական խախտումները՝ նախատեսված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-իե մասի 4-րդ կետով և 398-րդ հոդվածով, հանգեցրել են նույն օրենսգրքի 358-րդ հոդվածին ոչ համահունչ դատական ակտ կայացնելուն և ազդել են գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Ֆրունզիկ Գալսայանի վերաբերյալ 26.03.2010թ. կայացրած թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 ոբոշմամբ անդրադառնալով դատական ակտի պատճառաբանված լինելու հարցին, հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <</.../ <<18. Դատական ակտն օրինական է, եթե կայացվել է գործող օրենսդրության պահանջների պահպանմամբ, և հիմնավորված ՝ եթե դրանում արված հետևությունները հիմնված են դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների հիման վրա։ Դատական ակտի պատճառաբանվածությունը կոչված է պարզաբանելու, թե ինչու է դատարանը եկել այս կամ այն հետևության, որ իրավանորմերով է ղեկավարվել նման որոշում կայացնելիս և միևնույն ժամանակ հնարավորություն է ստեղծում վերադաս դատարանի կողմից դատական ակտի օրինականության և հիմնավորվածության ստուգման համար։
19. Պատճառաբանված որոշման բացակայությունն արդեն իսկ օբյեկտիվորեն սահմանափակում է վերադաս դատական ատյանի հնարավորությունը ՝ լիարժեք դատական ստուգման ենթարկելու բողոքարկվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը և կայացնելու արդարացի որոշում, հետևաբար դատական ակտի չպատճառաբաված լինելը հանգեցնում է քրեական դատավարության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի ՝ ՀՀ Սահմանադրությամբ և քրեադավարական օրենքով երաշխավորված արդար դատական քննության իրավունքների խախտման>>։
Փաստորեն, Առաջին ատյանի դատարանը պատճառաբանված և օրինական որոշում կայացնելու համար պարտավոր էր դատական ակտում բացահայտել և իրավական վերլուծության ենթարկել նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցները, դրանք գնահատել ապացույցների համակցության մեջ՝ բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրեն ներքին համոզմամբ, այնինչ իր ներքին համոզմունքը կառուցել է դատաքննության միակողմանիության շրջանակում ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին չմեկնաբանելով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին հաստատող պատասխաններ չտալով։
Առաջին ատյանի դատարանը մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս խեղաթյուրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի մեկնաբանությունը, որին ՀՀ վճռաբեկ դատարանը անդրադարձել է և միատեսակ կիրառաության տեսանկյունից կայուն իրավական դիրքրոշում է ձևավորել թիվ ԵՇԴ/0041/01/14 գործով նախադեպային որոշման մեջ։
Մասնավորապես, դատարանը հանգել է հետևության. <<ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետը պատասխանատվություն է նախատեսում երկու կամ ավելի անձանց օգտագործելով պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություն ստեղծելու, ղեկավարելու կամ պահելու կամ որևէ հանրային հաստատություն պոռնկությամբ զբաղվելու համար օգտագործելու կամ այլ անձի պոռնկությամբ զբաղվելու համար բնակարան կամ այլ կացարան պարբերաբար տրամաղրելու կամ գույքային օգուտ ստանալով պոռնկությամբ զբաղվելուն այլ ձևով նպաստելու համար, եթե բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ կամ 132.2-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշները։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը վերոնշյալ իրավական նորմը վերլուծության է ենթարկել Վարդան Հարությունյանի վերաբերյալ 28.08.2015թ. թիվ ԵՇԴ/0041/01/14որոշմամբ հայտնելով հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <<...ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցակազմը դասվում է բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին և բնութագրվում որպես հանցավոր արարք, որը ոտնձգում է հասարակության անդամների բարոյական զարգացման պաշտպանության դեմ։ Քննարկվող հանցակազմի օբյեկտ են հասարակության անդամների բարոյական բնականոն զարգացման պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները։ Հասարակության անդամների բարոյական բնականոն զարգացումը պետության հոգատարության տակ գտնվող արժեքներից է, իսկ դրա խախտումը հանգեցնում է հասարակությունում գոյություն ունեցող բարոյական կարգին վնաս պատճառելուն։ Բարոյական կարգ ասելով պետք է հասկանալ որոշակի զարգացման փուլում հասարակության մոտ ձևավորված արժեքների, կանոնների, ավանդույթների համակարգ, ինչն արտացոլվում է հասարակության անդամների պատկերացումներում և որոշում վերջիններիս վարքագծի մոդելը։ Պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելը խաթարում է սեռերի փոխհարաբերության և սեռական մշակույթի ձևավորման վերաբերյալ հասարակության անդամների բարոյական պատկերացումները։ Սուբյեկտիվ կողմից քննարկվող հանցակազմը դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն անձը գիտակցում է, որ իր գործողություններով նպաստում է այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելուն, նախատեսում է հանրության համար դրա վտանգավոր հետևանքները և ցանկանում դա։ Հանցագործության սուբյեկտ կարող է լինել հանցագործության կատարման պահին տասնվեց տարին լրացած ցանկացած մեղսունակ ֆիզիկական անձ։...>>:
Նախ և առաջ Առաջին ատյանի դատարանը խեղաթյուրել է Վճռաբեկ դատարանի որոշումը և բացառապես հիմք է ընդունել միայն օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմի հատկանիշներին վերաբերելի դիրքորոշումները, անտեսելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի պահանջը, համաձայն որի` քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։
Նույն օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով։
Փաստորեն Առաջին ատյանի դատարանը ի ցույց է դրել հանցակազմի տարրերի չիմացությունը, այլապես գոնե կմատնանշեր իր իսկ վկայակոչած Վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ հանցակազմի պարտադիր տարրերից օբյեկտիվ կողմին վերաբերելի իրավական դիրքորոշումը, որը հոդս էր ցնդեցնում դատարանի արված հետևություններից առնանդամի մերսման միջոցով սերմնաժայթքում առաջացնելը որպես պոռնկության օբյեկտիվ կողմի դրսևորում համարվելու դիրքորոշման հիմնավորվածությունը։
Դատարանը պարտավոր էր իմանալ, որ արարքը ճանաչվում է հանցավոր միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեսված բոլոր հատկանիշները։ Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է՝ օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ։ Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունը անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին։
Նույն Վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ հստակ, ակնհայտ, բառացի և տառացի իրավական դիրքորոշում է արտահայտվել կոնկրետ օբյեկտիվ կողմի վերաբերյալ, այն է` <<Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության օբյեկտիվ կողմը կազմող նշյալ գործողությունը կարող է դրսևորվել
1/ կավատության ձևով, այսինքն վարձատրության կամ այլ գույքային օգուտի դիմաց սեռական հարաբերության համար միջնորդելով, կամ
2/ նույն արարքը կատարելով, որը դրսևորվել է նաև բնակարան կամ այլ կացարան մեկ անգամ տրամադրելով, կամ
3/ առանց սեռական հարաբերության համար միջնորդություն իրականացնելու, սակայն գույքային օգուտի դիմաց ոչ պարբերաբար բնակարան կամ այլ կացարան տրամադրելով, կամ
4/ գույքային օգուտ ստանալով՝ պոռնկությամբ զբաղվելուն այլ եղանակներով նպաստելով։
15.1. Նախորդ կետում կատարված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության օբյեկտիվ կողմը կազմող քննարկվող գործողության համար պարտադիր է գույքային օգուտ ստանալու և պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու ընտրված եղանակի միջև փոխադարձ կապի առկայությունը։ Այլ կերպ գույքային օգուտը պետք է հանդիսանա պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու արդյունք։ Այդ առումով Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ համապատասխան հանգամանքը հաստատված համարելու համար վարույթն իրականացնող մարմինը պետք է առնվազն պարզի`
1/ ստացված գույքային օգուտի առաջացման աղբյուրը,
2/ դրա փոխկապակցվածությունը պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու ընտրված ձևի հետ,
3/ արդյոք ստացված գույքային օգուտը հանդիսանում է պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու համար վարձատրություն։
16. Հիմք ընդունելով վերոգրյալը ՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ որոշելու համար, թե անձի արարքում առկա է արդյոք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության օբյեկտիվ կողմը կազմող խնդրո առարկա գործողությունը /գույքային օգուտ ստանալով պոռնկությամբ զբաղվելուն այլ ձևով նպաստելը/, ի թիվս այլնի, անհրաժեշտ է պարզել արդյոք այդ անձը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ /այսինքն գիտակցել է, որ իր գործողություններով նպաստում է այլ անձանց պոռնկությամբ զբաղվելուն ցանկացել է դա/, արդյոք ստացված գույքային օգուտը եղել է պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու արդյունք>>։
Ըստ մեղադրանքի փաստական կողմի և դատարանի հետևության, Լևոն Ավետիսյանին վերագրվում է մերսուհիների կողմից սեքսուալ բնույթի գործողություններ կատարելու /մերսման ընթացքում առնանդամի ձեռնաշարժության և սերմնաժայթքում առաջացնել/ վերաբերյալ համապատասխան պայմանավորվածություն և վերջիններիս պոռնկությամբ զբաղվելու համար պարբերաբար կացարան տրամադրելու համար, այնինչ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը հստակ տառացի և բառացի ամրագրել է, որ պոռնկությամբ զբաղվելու օբյեկտիվ կողմի պարտադիր տարր է հանդիսանում և այն կարող է դրսևորվել բացառապես սեռական հարաբերության առկայությամբ, ընդ որում, դրա առկայությունը հանդիսանում է պոռնկությամբ զբաղվելու պարտադիր հատկանիշ, այլապես 4 կետերում կնախատեսվեր նաև սեռական բնույթի գործողությունների առկայությունը, որը չի կարող նույնական լինել սեռական հարաբերութան հետ և պոռնկությամբ զբաղվելու օբյետիվ կողմի տարր հանդիսանալ։
Փաստացի, դատարանը նախ պետք է հաստատված համարի, որ մերսուհիները զբաղվել են պոռնկությամբ, նրանք հանդիսանում են պոռնիկներ, որից հետո կարողանա գնահատական տալ Լ.Ավետիսյանի արարքին նրանց կողմից պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստել է, թե ոչ։
Դատարանը մերսուհիների արարքում պոռնկությամբ զբաղվելու հանգամանքը դիտարկել է սեքսուալ բնույթի գործողություններ կատարելու փաստի մատնանշմամբ, այնինչ թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածը, այն դեպքում երբ դա ենթակա չէր կիրառման, քանի որ պոռնկությունը կարող է դրսևորվել բացառապես վարձատրության դիմաց սեռական հարաբերության առկայության դեպքում։
ՀՀ քրեական իրավունքի տեսությունում սեռական հարաբերությունը և սեռական բնույթի գործողությունները դրանք բնութագրվում են որպես ինքնուրույն և տարբեր արարքներ և չեն կարող համարվել նույնական կամ իրար լրացնող։
Ընդ որում, ճիշտ մեկնաբանում տալու համար, նախ պետք է բացահայտենք պոռնկության լեզվաբանական իմաստը, այնուհետև դիմենք բժշկագիտության բնագավառին, բացահայտենք սեռական հարաբերության և սեռական բնույթի գործողությունների հասկացությունը։
Փաստորեն, պոռնկություն բառի բացատրական իմաստից ելնելով դրա պարտադիր հատկանիշ է համարվում ամեն տեսակ անօրինական սեռական հարաբերությունը, այլ ոչ թե սեռական բնույթի գործողությունները:
<<Վիքիպեդիայի>> կայքում տրվել է սեռական հարաբերության և սեռական բնույթի գործողությունների հասկացությունների բացատրությունը։
Վերոգրյալը ամփոփելով ՀՀ քրեական օրենսգրքում երկու հասկացությունների որպես ինքնուրույն գործողություն անձեռնմխելիության և սեռական ազատության դեմ ուղղված հանցագործությունները բնութագրող տարբեր հոդվածների համատեքստում պետք է փաստել, որ դրանք նախատեսված են որպես առանձին ինքնուրույն հանցակազմեր, որոնցից յուրաքանչյուրը սահմանում է իր առարկան, որոնք չեն նույնանում և չեն պայմանավորում միմյանց, բոլոր դեպքերում օրենսդիրը դրանք տարանջատում է որպես առանձին և ինքնուրույն տարրեր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ և 139-րդ հոդվածները իրարից տարբերվում են առաջինը` <<Բռնաբարությունը տղամարդու սեռական հարաբերությունը կնոջ հետ>>, այսինքն կամքին հակառակ սեռական հարաբերություն ունենալու, իսկ երկրորդում <<Սեքսուալ բնույթի, այդ թվում` համասեռական գործողությունները տուժողի կամքին հակառակ>>, այսինքն կամքին հակառակ սեքսուալ բնույթի գործողություններ կատարելու գործողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 140-րդ, 141-րդ, 142-րդ հոդվածեերում քննարկվող հասկացությունները օգտագործվում են
1. <<Անձին սեռական հարաբերության կամ սեքսուալ բնույթի, այդ թվում` համասեռական գործողություններ կատարելուն հարկադրելը>>, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 140-րդ հոդված։
2. <<Տասնութ տարին լրացած անձի կողմից սեռական հարաբերությունը ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած անձի հետ կամ սեքսուալ բնույթի գործողություններ կատարելն ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած անձի նկատմամբ>>, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդված։
3. <<Տասնութ տարին լրացած անձի կողմից ակնհայտ տասնվեց տարին չլրացած անձի նկատմամբ կամ տասնվեց տարին լրացած անձի կողմից տասնչորս տարին չլրացած անձի նկատմամբ անառակաբարո գործողություններ կատարելը>> ՀՀ քրեական օրենսգրքի 142-րդ հոդված։
Բոլոր դեպքերում օրենսդիրը սեռական հարաբերությունը հստակ տարանջատում է սեռական բնույթի գործողություններից <<կամ>> շաղկապով, որպես տարբեր և ինքնուրույն հասկացություններ։
Վերոգրյալը ամփոփելով պետք է փաստել, որ սեռական հարաբերությունը որպես պոռնկությամբ զբաղվելու պարտադիր արարք նույնական չէ սեռական բնույթի գործողության հետ, նույն հասկացությունը չի համարվում, ուստի վերջինիս առկայությունը պոռնկությամբ զբաղվելու արարքի օբյեկտիվ կողմը առաջացնել չի կարող, քանի որ դա բացառապես կարող է դրսևորվել սեռական հարաբերության առկայությամբ։
Դա փաստվում է նրանով, որ սույն գործով նշանակվել է դատաբժշկական- դատասեքսոլոզիական համալիր փորձաքննություն` պարզելու, թե առնանդամի ձեռնաշարժման միջոցով սերմնաժայթքում առաջացնելը արդյոք սեռական հարաբերություն հանդիսանում է, թե ոչ, արդյունքում պարզելու ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0041/01/14 գործով նախադեպային պաշմամբ հաստատված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության օբյեկտիվ կողմի տարրերի առկայությունը։
Դատարանը պարտավոր էր հաշվի առնել, որ օրենսդրական բացը անալոգիայով լրացնելը անթույլատրելի է և օրենսդիր ու գործադիր մարմինները պետք է հանդես գան օրենսդրական նախաձեռնությամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի դիսպոզիացիայում, հանցագործության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունը բնութագրող և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ճանաչված չորս եղանակներում ավելացնել.
1/ կավատության ձևով, այսինքն վարձատրության կամ այլ գույքային օգուտի դիմաց սեռական հարաբերության կամ սեքսուալ բնույթի գործողությունների համար միջնորդելով, կամ
2/ նույն արարքը սեռական հարաբերության կամ սեքսուալ բնույթի գործողություններ կատարելով, որը դրսևորվել է նաև բնակարան կամ այլ կացարան մեկ անգամ տրամադրելով, կամ
3/ առանց սեռական հարաբերության կամ սեքսուալ բնույթի գործողությունների համար միջնորդություն իրականացնելու, սակայն գույքային օգուտի դիմաց ոչ պարբերաբար բնակարան կամ այլ կացարան տրամադրելով, կամ
4/ գույքային օգուտ ստանալով՝ պոռնկությամբ զբաղվելուն այլ եղանակներով նպաստելով>>
Քանի դեռ նման օրենսդրական նախաձեռնություն առկա չէ և գործում է ներկայիս հոդվածի դիսպոզիցիան, որտեղ <<կամ սեքսուալ բնույթի գործողություններ>> ավելացված չէ, ակնհայտ է, որ մեղադրանքներն առաջադրված է անալոգիայի կիրառմամբ, ինչպես նաև իրենց կողմից նախկինում հանցակազմի տարրերը բացառող հիմնավորումներով, որն անթույլատրելի է։
<<Իրավական ակտերի մասին>> ՀՀ օրենքի 86-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<Իրավական ակտը մեկնաբանվում է դրանում պարունակվող բառերի և արտահայտությունների տառացի նշանակությամբ՝ հաշվի առնելով օրենքի պահանջները։ Իրավական ակտի մեկնաբանությամբ չպետք է փոփոխվի դրա իմաստը։ /.../>>:
<<Իրավական ակտերի մասին>> ՀՀ օրենքի 86-րդ հոդվածի կանոններով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածը, բողոք բերած անձը գտնում է, որ այն քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում
1/ կավատության ձևով, այսինքն վարձատրության կամ այլ գույքային օգուտի դիմաց սեռական հարաբերության համար միջնորդելով, կամ
2/ նույն արարքը կատարելով, որը դրսևորվել է նաև բնակարան կամ այլ կացարան մեկ անգամ տրամադրելով, կամ
3/ առանց սեռական հարաբերության համար միջնորդություն իրականացնելու, սակայն գույքային օգուտի դիմաց ոչ պարբերաբար բնակարան կամ այլ կացարան տրամադրելով, կամ
4/ գույքային օգուտ ստանալով՝ պոռնկությամբ զբաղվելուն այլ եղանակներով նպաստելով, այսինքն հանցագործության առարկաների շրջանակի մեջ ներառված է պոռնկությամբ զբաղվելու սեռական հարաբերության առկայության եղանակի դրսևորումը։ Քննարկվող հանցագործության առարկաների մեջ սեքսուալ բնույթի գործողությունները չի մտնում օրենքի ուղղակի մատնանշման ուժով։ Ընդ որում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի մնացած հոդվածներում /138, 139, 140, 141, 142-րդ հոդվածներում/ նույնպես սեռական հարաբերությունը և սեքսուալ բնույթի գործողությունները տարանջատված են կամ շաղկապով, ուստի մեկ անգամ ևս պետք է ընդգծել, որ քրեական օրենքն անալոգիայով կիրառելն արգելվում է:
Անալոգիայի կիրառման արգելքին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ե.Մելքոնյանի գործով որոշմամբ, ըստ որի <</.../14. Վերոգրյալ իրավանորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ անձին հանցագործություն կատարելու մեջ մեղավոր ճանաչելու միակ հիմքը կատարման պահին նրա արարքի՝ օրենքով սահմանված կարգով հանցագործություն համարվելն է։ Այսինքն ՝ արարքը կարող է որպես հանցագործություն նախատեսվել միայն քրեական օրենքով, և ոչ ոք չի կարող ենթարկվել քրեական պատասխանատվության և պատժի այլ կերպ, քան քրեական օրենքով ուղղակիորեն նախատեսված հանցանք կատարելու համար։ Այսպիսով՝ չկա հանցագործություն, չկա պատիժ, եթե արարքն իրավական որոշակիության չափանիշին բավարաբոդ եղանակով նախատեսված չէ գործող օրենքով /nullum crimen, nulla porna sine lege/։
Փաստորեն, քննարկվող մեղադրանքի դեպքում անտեսվում է օրենսդրորեն ամրագրված բացառության բառերի տառացի նշանակությունը, իսկ օրենքը մեկնաբանվում է դրանում պարունակվող բառերի տառացի նշանակությունից ավելի լայն, ուստի Առաջին ատյանի դատարանն ապօրինի Լ.Ավետիսյանին քրեական պատասխանատվության է ենթարկել քրեական օրենքով չնախատեսված հանցանքի համար։
Վերահաստելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի ԵՇԴ/0041/01/14 գործով նախադեպային որոշման 12-16-րդ կետերում արտահատված իրավական դիրքորոշումները` մասնավորապես 15-րդ կետում նշված չորս կետերում սեռական հարաբերության առկայությունը որպես պարտադիր հատկանիշ դիտարկելը, որը սույն գործով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի փաստական հանգամանքներում բացակայում է, բողոք բերած անձը գտնում է, որ մերսուհու կողմից սեռական բնույթի գործողություն կատարելով պոռնկությամբ զբաղվելու հատկանիշներ չի առաջացնում, իսկ դրա բացակայությունը բացառում է ամբաստանյալի արարքում պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու հանցագործության հանցակազմի տարրերից օբյեկտիվ կողմի աոկայությունը, ուստի Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական իրավունքի էական խախտում, Լևոն Ավետիսյանին ապօրինի մեղավոր է ճանաչել գործող քրեական օրենսգրքով հանցագործություն չճանաչված արարքի համար, ուստի դատական ակտը ենթակա է բեկանման, իսկ պաշտպանյալը` արդարացման։
Սուբյեկտիվ կողմից քննարկվող հանցագործությունը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, այնինչ Առաջին ատյանի դատարանին տրամադրվել է ՀՀ ՔԿ Շենգավիթի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Կ.Ներսիսյանի վարույթում քննության առնված թիվ 11819915 քրեական գործով Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը չիրականացնելու որոշումը, որով գնահատական է տրվել նաև Լևոն Ավետիսյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշների բացակայությանը և այդ մասով հանցակազմի տարրերի բացակայության հիմքով քրեական հետապնդում չի իրականացվել։
Փաստացի, եթե նույնիսկ պայմանականորեն ընդունենք, որ սեքսուալ բնույթի գործողությունները պոռնկության տարր են հանդիսանում, ապա Լևոն Ավետիսյանն իր նկատմամբ կայացված որոշումից տեղյակ լինելով, որ սեքսուալ բնույթի գործողությունները այն է` առնանդամի մերսումը, հանցագործություն չի համարվում, թույլատրել է դրա կատարումը, հետնաբար վերջինս սուբյեկտիվ կողմից չէր կարող գիտակցել և ընկալել:
ՀՀ ՔԿ Շենգավիթի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Կ.Ներսիսյանի վարույթում քննության առնված թիվ 11819915 քրեական գործով քննության է առնվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական գործը։ Նշված երկու հոդվածով Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը չի իրականացվել հաշվի առնելով այն, որ մերսուհի Լիլիթ Համամչյանը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ և մասնավոր հետապնդման գործերի կանոններին համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում է կայացվել։
Միաժամանակ, քննիչը հաշվի առնելով, որ Լիլիթ Համամչյանն իր ցուցմունքում մատնանշել է փաստական տվյալներ, որոնք իրենց մեջ պարունակել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցագործության ենթադրյալ արարքի հատկանիշներ, պարտավորված է եղել նաև գնահատական տալ այդ մասով Լևոն Ավետիսյանի արարքում հանցակազմի հատկանիշների առկայությանը կամ բացակայությանը։
Մասնավորապես` քննիչը գնահատական է տվել Լիլիթ Համամչյանի ցուցմունքի հետևյալ հատվածին, որը մեջ է բերվում նշված որոշումից. <<....տուժող Լիլիթ Յուրիկի Համամչյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ 4 ամիս աշխատել է Երևան քաղաքի Բայդուկովի փողոցի 1-ին հասցեում գտնվող <<Լեդի>> մերսման սրահում որպես մերսուհի: Հիշյալ սրահը պատկանել է Լևոն Ավետիսյանին, ով ղեկավարել է սրահը։ Սրահում կատարվել են հետևյալ մերսումները` կլասիկ, արևելյան, թուրքական, էռո, բոդի-բոդի և այլն։ Նշել է, որ մերսման սրահում հաճախորդների հանդեպ չի կատարել սեքսուալ բնույթի գործողություններ կամ նրանց հետո չի ունեցել սեռական հարաբերություն, այլ կատարել է տարբեր տեսակի մերսումներ և կան դրանց տեսակներ, որոնք վերաբերվում են ամբողջ մարմնին, որի ընթացքում մերսվում է ինչպես մարմնի բոլոր մկանային մասերը, այնպես էլ սեռական օրգանները, որոնք կազմում են մարմնի մաս։
Մերսման բոլոր տեսակների ժամանակ, բացի կլասիկ տեսակից, հիմնականում հաճախորդների մոտ տեղի է ունենում սերմնաժայթքում։ Իրեն արգելված է սեռական հարաբերություն ունենալ հաճախորդի հետ, որի վերաբերյալ աշխատանքային պայմանագրի մեջ առկա է համապատասխան կետ, որն էլ խախտելու դեպքում ենթարկվելու է կարգապահական պատասխանատվության>>:
Քննիչն այդ մասով որոշման մեջ իրավական գնահատական է տվել Լևոն Ավետիսյանի արարքին և նշել է հետևյալը. <<Նախաքննությամբ պարզվել է, որ նշված մերսման սրահում զբաղվում են տարբեր տեսակի մերսումներ կատարելով, այլ ոչ թե զբաղվում են պոռնկությամբ կամ դրան նպաստելով, ինչպես նաև նշված սրահում աշխատող անձանց կողմից սեռական հարաբերություն ունենալով կամ պոռնկությամբ զբաղվելով, բացի այդ սրահի տնօրեն Լևոն Ավետիսյանի կողմից ինչպես մերսուհի Լիլիթ Համամչյանին, այնպես էլ այլ անձանց սրահում պոռնկությամբ զբաղվելուն ներգրավվելու կամ ներգրավվելուն ուղղված գործողություններ կատարելու որևէ հատկանիշի առկայության վերաբերյալ որևէ տեղեկություն ձեռք չեն բերվել։ .... Անդրադառնալով պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու հանցակազմի քրեաիրավական բնութագրին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածով պատասխանատվություն է նախատեսվում պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություն ստեղծելու, ղեկավարելու կամ պահելու կամ որևէ հանրային հաստատություն պոռնկությամբ զբաղվելու համար բնակարան կամ այլ կացարան պարբերաբար տրամադրելու կամ գույքային օգուտ ստանալով պոռնկությամբ զբաղվելուն այլ ձևով նպաստելու համար։
Վերոհիշյալ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է միայն հոդվածի դիսպոզիցիայում մատնանշված արարքներից առնվազն մեկը կատարելով, այսինքն պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություն ստեղծելով, պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություն ղեկավարելով, պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություն պահելով, հանրային որևէ հաստատություն պոռնկությամբ զբաղվելու համար օգտագործելով, այլ կացարան պարբերաբար տարամադրելով, գույքային օգուտ ստանալով պոռնկությամբ զբաղվելուն այլ ձևով նպաստելով։
.... Թիվ 1189915 քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիութան, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, գտնում եմ տվյալ իրավիճակում Լևոն Ավետիսյանի գործողություններում բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 261-րդ, 262-րդ և 132-րդ հոդվածով նախտեսված հանցագործության հատկանիշները և այղ հանգամանքը գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ չի հաստատվել, և քրեական գործով իրականացված նախաքննության ընթացքում այս մասին որևէ այլ փաստական տվյալ ապացույց չի ստացվել և սպառվել են նոր ապացույցներ ձեոք բերելու հնարավորությունները>>։
Արդյունքում քննիչը Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ այդ դրվագով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում է կայացրել նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Համադրելով դատարանի վարույթում քննվող քրեական գործով առաջադրված մեղադրանքի փաստական հանգամանքները և իրավաբանական գնահատականը, պարզ է դառնում, որ երկու դեպքում փաստացի Լևոն Ավետիսյանին վերագրվել է նույն մեղադրանքը։
Թեև վկայակոչված թիվ 1189915 քրեական գործով Լևոն Ավետիսյանին մեղադրանք չի առաջադրվել, քննիչը հաստատել է մեղադրանք առաջադրելու անհնարինությունը, այդուհանդերձ, նույնիսկ վկայի կարգավիճակում, մինչև քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում կայացնելը, հիմք ընդունելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Լևիկ Պողոսյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0136/11/11 գործով 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի որոշման 27-29-րդ կետերում արձանագրված իրավական դիրքորոշումը, Լիլիթ Համամչյանի ցուցմունքում մատնանշված և քննիչի կողմից գնահատականի արժանացած փաստական տվյալները վկայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածով նախատեսված մեղադրանքի առկայության մասին: Այսինքն ՝ անձի նկատմամբ <<մեղադրանքի>> առկայության մասին կարող է վկայել նաև այնպիսի միջոցներ ձեռնարկելը, որոնք ենթադրում են հանցացործության մեջ կասկածանքի առկայություն, ինչպես նաև էականորեն ներգործում են կասկածվող անձի դրության վրա։
Տվյալ դեպքում երկու մեղադրանքների նույնականությունը հաստատվում է հետևյալ նույն փաստական տվյալների առկայությամբ.
1. թիվ 1189915 և թիվ 14113816 քրեական գործերով քննությունը իրականացվել է նույն անձի Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ:
2. թիվ 14113816 քրեական գործով որպես հանցագործության կատարման ժամանակահատված նշված է 2015թ. օգոստոս ամսից մինչև 2016թ. մայիսի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում, իսկ թիվ 1189915 քրեական գործով 2015թ. հունիս ամսից մինչև հոկտեմբերի 3-ը։
3. թիվ 14113816 քրեական գործով որպես պոռնկությամբ զբաղվելու հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի տարր վկայակոչել է մեղադրանքում. <<պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծել հաստատություն <<Լեդի>> մերսման սրահը>>, որը նույնական է թիվ 1189915 քրեական գործով քննության օբյեկտ հանդիսացող <<Լեդի>> մերսման սրահի հետ, ինչպես նաև երկու դեպքում էլ Լևոն Ավետիսյանին վերագրվել է` գույքային օգուտ ստանալով նպաստել է մերսուհիների պոռնկությամբ զբաղվելուն։
4. Երկու քրեական գործերով քննության առարկա է հանդիսացել սրահում կիրառված նույն մերսման տեսակները` 5 տեսակ` Ռելաքս կլասիկ, Արևելյան, Էռո, Տուրեցկի և Բոդի /Լ.Համամչյանի ցուցմունքը` կատարել է կլասիկ, արևելյան, թուրքական, էռո, բոդի-բոդի տեսակի մերսումներ/։
5. Որպես սեքսուալ բնույթի գործողության առկայություն երկու քրեական գործերով դիտվել է մերսուհիների կողմից ձեռնաշարժման եղանակով առնանդամի մերսումը, որի արդյունքում տեղի է ունեցել սերմնաժայթքում։
6. Որպես գույքային օգուտ և դրա պատճառահետևանքային կապ երկու քրեական գործերով Լևոն Ավետիսյանին վերագրվել և վերագրվում է գույքային օգուտ ստանալը ձեռնաշարժման եղանակով առնանդամի մերսումից։
Վերոգրյալ հիմնավորումները հաստատում են, որ Լևոն Ավետիսյանին մեղսագրվող սույն գործով մեղադրանքը նույնական է թիվ 1189915 քրեական գործով Լևոն Ավետիսյանին վերագրված մեղադրանքին, որով կայացվել է քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշումը, որի օրինականոնթյունը հաստատվել է դատախազությունում, փաստացի դրանով իսկ հաստատված է, որ դա սույն գործով Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք է, ուստի ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի պահանջներով անհրաժեշտ է դադարեցնել քրեական հետապնդումը Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ նույն մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին թիվ 11819915 քրեական գործով ՀՀ ՔԿ Շենգավիթի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Կ.Ներսիսյանի կողմից 14.11.2015թ. կայացված քրեական գործով վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին դատախազի կողմից չվերացված որոշման առկայության հիմքով։
Պաշտապանական առաքելություն իրականացնելիս, բողոք բերած անձը կատարել է մասնավոր հարցումներ և պարզել է, որ Կենտրոնի քննչական բաժնում քննության առնված թիվ 13200815 և 13200915 քրեական գործերով հարցաքննվել են փորձագետները, որոնք փաստել են, որ առնանդամի ձեռնաշարժման միջոցով սերմնաժայթքում առաջացնելը ոչ միայն սեռական հարաբերություն չի հանդիսանում, այլև պոռնկությամբ զբաղվելու տարր չի հանդիսանում։
Ի դեպ այդ գործերով 28.04.2015թ. որոշում է կայացվել քրեական հետապնդում չիրականացնելու և քրեական գործով վարույթը կարճելու մասին։
ՀՀ քննչական կոմիտեից ստացել է պատասխան, որի համաձայն, վերը նշված որոշումները ևս կայացվել են հիմնավոր և մտել են օրինական ուժի մեջ։
Առաջին ատյանի դատարանին ներկայացրել են միջնորդություն` վերը նշված հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և գործով վարույթը կարճելու մասին, սակայն դատարանը անհիմն մերժել է։
Հարկ է նշել, որ այդպես էլ այդ որոշումը դատարանը չի տրամադրել թե պաշտպանին, թե Լևոն Ավետիսյանին և փաստացի սույն բողոքը ներկայացնելու դրությամբ անտեղյակ են որոշման հիմքերից և հիմնավորումներից։
Փաստորեն, Առաջին ատյանի դատարանը պարտավոր էր կարճելու, իսկ այն մերժելու դեպքում կայացներ որոշում, որը շարադրեր առանձին փաստաթղթերի ձևով՝ ստորագրված դատարանի ամբողջ կազմի կողմից, այնինչ նման որոշում չի կայացվել և մինչ օրս չեն ստացել։
Առաջին ատյանի դատարանը վերը նշված հիմքով պաշտպանության կողմի միջնորդությունը մերժելու հիմնավորումներին չի անդրադարձել նաև մեղադրական դատավճռում, փաստացի խույս տալով արդարադատութուն իրականացնելու առաքելություն իրականացնելուց, որով խախտել է դատարանի կողմից կայացված որոշմանը իրազեկվելու, հիմքերը և հիմնավորումներին ծանոթանալու և դրանք վիճարկելու պաշտպանության կողմի իրավունքը։
Հայաստանի Հանրապետությունում գործող իրավանորմերը ուսումնասիրելով` բողոք բերած անձը չի հայտնաբերել որևէ նորմ, որը կարգավորում է մերսման տեսակները, դրանց ընթացքում օգտագործվող մերսումային շարժումները, մարմնի այս կամ այն հատվածում մերսում կատարելու արգելքների գոյությունը, մասնավորապես էրոտիկ մերսման տեխնիկան և սեռական օրգանների շրջանում մերսում կատարելը։
<<Փաստաբանության մասին>> ՀՀ օրենքի 18-րդ հոդվածի հիման վրա, վստահորդներին արդյունավետ իրավաբանական օգնություն ցուցաբերելու նպատակով և հաշվի առնելով, որ օրենքի չիմացությունը չի ազատում պատասխանատվությունից, որպես գերատեսչական մարմին դիմել է ՀՀ արդարադատության նախարարին և առողջապահության նախարարին և խնդրել է հանձնարարել պարզելու և հայտնելու, թե արդյոք Հայաստանի Հանրապետությունում գործող որևէ իրավանորմով կարգավորում է մերսման տեսակները, դրանց ընթացքում օգտագործվող մերսումային շարժումները, մարմնի այս կամ այն հատվածում մերսում կատարելու արգելքների գոյությունը, մասնավորապես սեռական օրգանների շրջանում, ինչպես նաև մերսում կատարելը բացառապես որակավորում ունեցող անձանց կողմից կատարելու իմպերատիվ պահանջի առկայությունը։
ՀՀ արդարադատության նախարարության կողմից ստացել է պատասխան, որ վերջինս հիշյալ տեղեկատվությանը չի տիրապետում և այդ հարցով կարող են դիմել ՀՀ առողջապահության նախարարություն։
ՀՀ առողջապահության նախարարությունից ստացել են պատասխան, որ օրենքով կարգավորվում է միայն բուժական մերսում, որը կատարվում է լիցենզավորված մասնագետի միջոցով, իսկ մնացած մերսումները, այդ մերսումների տեխնիկայի, սեռական օրգանների շրջանում մերսման գործունեության հետ վերջիններս որևէ առընչություն չունեն։
Այնուհետև դիմել է ՀՀ վարչապետին, ՀՀ գլխավոր դատախազին և ՀՀ ոստիկանապաետին, այնինչ ՀՀ դատախազությունը տվել է խուսափողական պատասխան, իսկ ՀՀ վարչապետը և ՀՀ ոստիկանապետը ընդհանրապես չեն պատասխանել։
Արդյունքում պարզել է այն, որ Հայաստանի Հանրապետությունում գործող որևէ իրավանորմով առկա չէ կարգավորում մերսման տեսակների, դրանց ընթացքում օգտագործվող մերսումային շարժումների, մարմնի այս կամ այն հատվածում մերսում կատարելու արգելքների գոյության, մասնավորապես սեռական օրգանների շրջանում։
Վերոգրյալն անհրաժեշտ է դատարանին համոզվելու համար, որ Լ.Ավետիսյանի արարքում բացակայում է նաև քննարկվող հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը, քանի որ պաշտպանյալը համոզվելով իր նկատմամբ դադարեցված քրեական հետապնդումից, որ առնանդամի մերսումը, թեկուզ և սերմնաժայթքում առաջացնելով հանցագործություն չի հանդիսանում, թույլատրել է մերսել ամբողջ մարմինը` ներառյալ սեռական օրգանները` որպես մարմնի մաս։ Ավելին մերսուհիներին արգելված է եղել սեռական բնույթի ծառայություններ մատուցել, սեռական հարաբերություններ ունենալ հաճախորդների հետ, իսկ նման ապացույցներ քրեական գործում առկա չեն, ուստի Լ.Ավետիսյանը օբյեկտիվորեն չէր կարող գիտակցել և հասկանալ ՀՀ դատախազության և քննչական մարմինների գործողություններից, որ դրանք հանդիսանում են հանցագործություն, որն էլ ինքնին նրա արարքում բացառում է սուբյեկյտիվ կողմի առկայությունը:
Որպես անհերքելի ապացույց է հանդիսանում նաև մերսուհիների հետ կնքված աշխատանքային պայմանագրերը, որտեղ հստակ նշված է <<....ծանոթ եմ գործատուի սահմանված աշխատանքային կարգ ու կանոնին, մասնավորապես իրականացնելով հաճախորդների սպասարկում ըստ մերսման տեսակների, ինքս հաստատում եմ, որ տիրապետում եմ մերսման ձևերին և տեսակներին, համաձայն եմ սույն աշխատանքային պայմանագրի պայմաններին, համաձայն աշխատել որպես մերսուհի։
Միաժամանակ ստորագրությամբ հավաստում եմ, որ պոռնկությամբ չեմ զբաղվում, երբեք չեմ զբաղվել, նման գործունեության էությունը ինձ պարզ է և հասկանալի, ՀՀ ՎԻՎ օրենսգրքի 179.1-րդ հոդվածով վարչական պատասխանատվության չեմ ենթարկվել և ՀՀ տարածքում, ոստիկանության որևէ ստորաբաժանումում հաշվառված չեմ որպես պոռնկությամբ զբաղվող անձ։
Պարտավորվում եմ որևէ ինտիմ կամ այլ բնույթի սեռական հարաբերության մեջ չմտնել հաճախորդի հետ, խստիվ պահպանել հաճախորդին մատուցվող ծառայության /մերսման/ չափանիշները, սեքսուալ բնույթի որևէ ծառայություն չմատուցել, սեռական կրքերի բավարարմանն ուղղած կամ նման այլ բնույթի որևէ գործողություն չկատարել, հակառակ դեպքում հիշյալ կարգը խախտելիս հետևանքների համար ամբողջովին պատասխանատվությունը կրում եմ անձամբ և ծանուցված և իրազեկված եմ, որ կենթարկվեմ կարգապահական պատասխանատվության, մինչև 500.000/հինգ հարյուր հազար/ՀՀ դրամի չափով տուգանքի, ինչպես նաև աշխատանքից ազատում ՀՀ աշխատանքային օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի համաձայն /վստահության կորուստ/։
Միաժամանակ հաշվի առնելով, որ մի շարք մերսման տեսակների առանձնահատկությունը, համաձայն որի` մերսում է կատարվում նաև ինտիմ օրգանների շրջանում, ապա պարտավորվում եմ կատարել բացառապես մերսում և համապատասխան մերսման հնարքները և ձևերը օգտագործել բացառապես մերսման նպատակով, սեռական կրքերի բավարարմանն ուղղված ցանկացած գործողություն չկատարել, հաճախորդի մերսումը կատարել աշխատանքի ընթացքում և մասնավորապես մերսման ընթացքում առանձնասենյակում ձեռնպահ մնալ հաճախորդի հետ մտերմիկ կամ նման բնույթի զրույցներից, եթե իհարկե անհրաժեշտություն չի առաջացել կոնկրետ մերսման նպատակով հաճախորդին բացատրական կամ առողջական վիճակի, զանգատների և նմանատիպ այլ բնույթի ճշտողական հարցեր տալու։
Միաժամանակ պարտավորվում եմ պահպանել մերսման սրահի ներքին կարգ ու կանոնը, ենթարկվել տնօրինությանը, ինչպես նաև մերսման սրահի մերսման ձևերի, դրանց առանձնահատկությունների, հնարքների տեսակների վերաբերյալ ձեռք բերված գիտելիքները աշխատանքի ընթացքում չբացահայտել այլ անձանց։>>:
Փաստ է, որ Լևոն Ավետիսյանը չէր կարող հսկողություն իրականացնել մերսման սրահում առանձին սենյակում մերսուհիների կողմից իրականում կատարվող գործողությունների նկատմամբ, ուստի մերսուհիներ Անի Անանյանը, Զարինա Բաբայանը, Սոնա Ավետիսյանը, Իրինա Ավանեսյանը, Նելլի Այվազյանը, Նաիրա Մարգարյանը և Լիլիթ Դալլաքյանը աշխատանքային պայմանագիր են կնքել Լևոն Ավետիսյանի հետ, որի ընթացքում նրանցից յուրաքանչյուրը ստորագրությամբ հաստատել է իր պարտավորությունը սեքսուալ բնույթի գործողություններ չկատարել կամ սեռական հարաբերություն չունենալ հաճախորդների հետ։
Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել է այդ պայմանագրերի առկայությունը և դատարանում հետազոտված լինելու փաստը, ուստի առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված բողոքարկման հիմքերը, այն է` <<Դատավճիռը պետք է բեկանվի, երբ դատաքննության միակողմանիությունը կամ ոչ լրիվությունը հետևանք են թույլատրելի ապացույցները գործից սխալմամբ հանելու կամ այն ապացույցների հետազոտման հարցում կողմի միջնորդությունն անհիմն մերժելու համար, որոնք կարող էին նշանակություն ունենալ գործի համար։>>, ուստի այդ հիմքով բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատավճիռը ենթակա է բեկանման։
Բացի այդ, ուշադրության է արժանի նաև այն փաստը, որ ըստ մեղադրանքի` մերսուհիները զբաղվել են պոռնկությամբ, այնինչ, այդ փաստը հաստատող ապացույց, այն է, որ վերջիններիս նկատմամբ ՀՀ ՎԻՎ օրենսգրքի 179.1-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է վարչական վարույթ կամ ենթարկվել են պատասխանատվության, առկա չէ, ընդ որում դատարանին է ներկայացվել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի պետի գրությունը, որր ևս հաստատում է դրա բացակայությունը։
Փաստորեն, պաշտպանյալին մեղադրանք առաջադրելու օրվա դրությամբ քննիչն իր տրամադրության ներքո պետք է ունենար առնվազն մերսուհիներին ՀՀ ՎԻՎ օրենսգրքի 179.1-րդ հոդվածով վարչական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ որոշում, որից հետո հնարավոր լիներ գնահատկան տալ Լ.Ավետիսյանի արարքին, այնինչ, այդ ապացույցի բացակայության պայմաններում մեղադրանքն անհիմն է և անօրինական։
Այսպիսով, ամփոփելով վերոգրյալը, բողոք բերած անձը գտնում է, որ խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին /Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում դեպքը և հանգամանքները /կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն//, 2-րդ /...կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին/, 3-րդ /...հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները / և 4-րդ /...անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ/ կետերի պահանջները, այսինքն հանցագործության դեպքի առկայությունը վկայող ապացույցներ սույն գործով ձեռք չեն բերվել, ուստի հնարավոր չէ հաստատող պատասխաններ տալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին, հետևաբար Լ.Ավետիսյանին առաջադրված մեղադրանքում անհրաժեշտ է արդարացնել` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով՝ նախատեսված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով։
Այսպիսով, թույլ տված դատական սխալը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածին ոչ համահունչ անօրինական և անհիմն դատական ակտ կայացնելուն։
13. Վերոգրյալի հիման վրա ե ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 362-365-րդ, 376-383-րդ, 394-րդ հոդվածներով, 395-րդ հոդված, 398-րդ և 399-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը բեկանել և փոփոխել` Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված առաջադրված մեղադրանքի մասով կայացնել արդարացման դատավճիռ` ճանաչելով և հռչակելով նրա անմեղությունը:
14. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազ Ս.Խաչատրյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայամանականորեն չկիրառելով Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում՝ ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առնել ամբաստանյալ Լևոն Ավետիսյանի կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ սույն դեպքում առկա չէ Առաջին ատյանի դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Առաջին ատյանի դատարանի նման հետևության հիմնված չեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը որոշելիս դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել արարքի հանրային վտանգավորության վրա։
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առնվել խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, մասնավորապես, այն, որ Լևոն Ավետիսյանը կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք, որը ունի տարածվածություն ՀՀ-ում։
Եվ եթե վերջինիս նկատմամբ չի նշանակվում ռեալ պատիժ, այսինքն ամբաստանյալի արարքին չի տրվում համապատասխան պատիժ, ապա այն չի կարող նպաստել քրեական օրենքի ընդհանուր կանխարգելիչ ազդեցությանը։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1 ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Լևոն Ավետիսյանը դատվածություն չունի, գտնվելով ազատության մեջ, մինչև դատավճիռ կայացնելը զերծ է մնացել այլ հակաօրինական արարքներ կատարելուց և նրա խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխա։
Այս պայմաններում ամբաստանյալի կողմից դատվածություն չունենալը, հակաօրինական արարքներ կատարելուց զերծ մնալը չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և ամբաստանյալ Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք չեն կարող հանդիսանալ։
Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Լևոն Ավետիսյանը չի ընդունում իրեն առաջադրված մեղադրանքը, այսինքն վերջինս համարում է, որ իր կողմից կատարվածը հանցագործություն չի, ուստի եթե վերջինս ազատության մեջ գտնվի, հնարավոր է, որ շարունակի իր հանցավոր գործունեությունը։
Իսկ ինչ վերաբերում է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշած այն հանգամանքին, որ ամբաստանյալը հակաօրինական արարքներ կատարելուց զերծ է մնացել մինչև դատավճռի կայացնելը, ապա այն չի կարող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմք հանդիսանալ, քանի որ ամբաստանյալի կողմից հակաօրինական արարքներ կատարելու դեպքում վերջինս կենթարկվեր համապատասխան ներգործության։
Առաջին ատյանի դատարանը չի բացահայտել արարքի հանրային վտանգավորության առանձնահատուկ հատկանիշները, ինչը պարտավոր էր կատարել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման պահանջներից ելնելով, մասնավորապես դատարանը չի բացահայտել կատարած կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության վտանգավորության վրա՝ հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։
Վերը նշված հանգամանքների պայմաններում ամբաստանյալ Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայամանականորեն չկիրառելը չի կարող համարվել արդարացի և չի կարող ապահովել պատժի նպատակների իրականացումը։ Առաջին ատյանի դատարանի վկայակոչած փաստարկներն անհրաժեշտ են, բայց ոչ բավարար՝ եզրահանգելու, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց ռեալ պատիժը կրելու։
15. Ելնելով վերոգրյալներից, հիմք ընդունելով Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները, բողոք բերած անձը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 70-րդ հոդվածների պահանջները, որը չի համապատասխանում ամբաստանյալ Լևոն Ավետիսյանի կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին, բնույթին, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներին և բավարար չէ պատժի նպատակներն ապահովելու՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար, այսինքն՝ թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-րդ կետով, 376-379-րդ, 380.1-րդ, 381-րդ, 395-րդ, 398-րդ և 399-րդ հոդվածներով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը բեկանել և վերացնել ամբաստանյալ Լ.Ավետիսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելը:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքները բավարարելու և դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալ Լ.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու, ինչպես նաև վերջինիս նկատմամբ կիրառված պայմանական դատապարտությունը վերացնելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:

I. Ամբաստանյալ Լ.Ավետիսյանին առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու մասով.
16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում պոռնկությամբ զբաղվելու համար հաստատություն ստեղծելու, ղեկավարելու կամ պահելու կամ որևէ հանրային հաստատություն պոռնկությամբ զբաղվելու համար օգտագործելու կամ այլ անձի պոռնկությամբ զբաղվելու համար բնակարան կամ այլ կացարան պարբերաբար տրամադրելու կամ գույքային օգուտ ստանալով՝ պոռնկությամբ զբաղվելուն այլ ձևով նպաստելու համար, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 132-րդ կամ 132.2-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշները, որը կատարվել է երկու կամ ավելի անձանց օգտագործելով:
17. Ամբաստանյալ Լևոն Մնացականի Ավետիսյանը ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ Առաջին ատյանի դատարանում դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ <<…իրեն մեղադրանք են առաջադրել այն բանի համար, որ Կիևյան 5 հասցեում բացել է <<Լեդի>> մերսման սրահը և ստեղծել է հաստատություն պոռնկությամբ զբաղվելու համար, սակայն այն նախատեսված է միայն մերսման համար և մերսման համար աշխատանքի է ընդունել միայն մերսմանը տիրապետող անձանց, բացառվել է ինչ-որ մեկն իր օբյեկտում զբաղվեր պոռնկությամբ, բոլոր աշխատողներն իր մոտ անցել են հարցազրույց, նրանց բացատրվել է աշխատանքային պայմանները, տրվել է աշխատանքային պայմանագիր և ստորագրելով պայմանագրին կից հավելվածը, նրանք պարտավորվել են, որ չպետք է սեքսուալ բնույթի որևէ ծառայություն կամ սեռական հարաբերություն ունենան հաճախորդների հետ: Դա պայմանավորված է նրանով, որ մերսում կատարվում էր առանձնասենյակում, որտեղ ինքը չէր կարող մտնել և անձամբ համոզվել հաճախորդի հետ իր կողմից արգելված, մերսումից դուրս, բաներով չեն զբաղվում, դրա համար էլ նրանք բոլորը ստորագրում են համապատասխան հավելվածը: Եթե իր օբյեկտը պոռնկության համար նախատեսված լիներ, ապա իր մոտ պետք է աշխատեին միայն մարմնավաճառները, սակայն չի կարող ասել, իրականում նրանք ովքեր են և եթե պարզվի, որ նրանցից ոմանք մարմնավաճառներ են եղել, ապա չեն կարող ապացուցել, որ ինքն իմացել է այդ մասին և այդ իմանալով նրանց աշխատանքի է ընդունել: Պնդում է, որ նրանցից որևէ մեկը մարմնավաճառությամբ չի զբաղվել, իր մերսման սրահը միայն և միայն մերսման ծառայություն է մատուցել, հետևաբար առաջադրված մեղադրանքը սխալ է, իրեն պարզ չէ մեղադրանքը, թե ինչ է կատարել և ինչ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել, մեղադրանքից պարզ չէ, թե նրանց կատարած որ արարքն է սեքսուալ բնույթի գործողություն: Մերսումներն իրենց մեջ ընդգրկել են տարբեր տեսակներ, որոնց նպատակն է մարմնի ընդհանուր մերսումը, ինչպես նաև մարմնի մյուս մասերը, այդ թվում նաև սեռական օրգանների շրջանում և կատարվել է մերսում, որը երբևիցե սեքսուալ բնույթի ծառայություն մատուցելու նպատակ չի հետապնդել: Բացի այդ, չի գտնվի մի հաճախորդ, ով մերսման սրահ է եկել մարմնավաճառ վարձելու կամ գումար վճարած լինի սեքսուալ բնույթի ծառայություններ մատուցելու դիմաց: Բոլոր հաճախորդները վճարել են և ստացել են մերսման ծառայություն: Չգիտի, միգուցե եղել են անբարեխիղճ աշխատողներ, ովքեր առանձնասենյակում գաղտնի այլ բաներ արած լինեն, չնայած ինքը դա բացառում է, որևէ նման դեպք չի եղել և նման բան որևէ մեկից չի լսել: Այս ամենը ապացուցում է այն, որ առաջադրված մեղադրանքը անօրինական է, որևէ մեկի պոռնկությամբ զբաղվելուն չի նպաստել, սեքսուալ բնույթի ծառայություններ չեն մատուցել և դրա դիմաց վարձավճար կամ օգուտ չի ստացել: Սուտ է այն հանգամանքը, որ մերսուհիներ Անի Անանյանը, Զարինա Բաբայանը, Սոնա Ավետիսյանը, Իրինա Ավանեսյանը <<Լեդի>> մերսման սրահում հաճախորդներին մերսելիս սեռական օրգաններով հպվել են հաճախորդների սեռական օրգաններին, վերջիններիս մոտ ստեղծել սեռական հարաբերություն ունենալու պատրանք, որից հետո էլ կատարվել է ձեռնաշարժություն, սա որևէ ձևով չի կարող ապացուցվել, քանի որ ինչպես արդեն նշել է` ինքը նման ծառայություններ մատուցելու համար վերջիններին չի հրահրել, ընդհակառակը դա իր կողմից արգելված է եղել նրանց, որի ապացույցն էլ կարող է հանդիսանալ նրանց կողմից ստորագրված աշխատանքային պայմանագրին կից հավելվածը: Չգիտի, թե նրանք սենյակներում ինչեր են արել, չի կարող գտնվել այնպիսի հաճախորդ, որ իր մոտ գնացած լինի սեքսուալ բնույթի ծառայություն ստանալու: Մերսուհիներից որևէ մեկն իրեն առերես չի կարող պնդել, որ իր գիտությամբ նման ծառայություններ են մատուցել, իսկ եթե նման բան ասել են, ապա այդ ստի պատճառը Անիի և իր ընկերուհի Աննայի միջև <<խանդի հողի վրա>> վեճն է, որի ժամանակ Աննան ծեծել է Անիին, իսկ Զարինան, Իրինան և Սոնան միացել են նրան և դուրս են եկել իրենց դեմ, իսկ ինքը նրանց ազատել է աշխատանքից, ինչի համար էլ նման սուտ բաներ են հորինել՝ վրեժխնդիր լինելու համար:
18. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Լևոն Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն, իսկ ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Վկա Նելլի Այվազյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ <<…ծանոթացել է Լևոն Ավետիսյանի հետ, սկսել է աշխատել վերջինիս պատկանող Երևան քաղաքի Կիևյան 5 հասցեում գործող <<Լեդի>> մերսման սրահում: Աշխատած ամբողջ ժամանակահատվածում կատարել է հետևյալ 4 տեսակի՝ <<Ռելաքս կլասիկ>>, <<Արևելյան>>, <<Էռո>>, <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումները, որոնց արժեքը համապատասխանաբար կազմում է 10.000, 15.000, 20.000, 30.000 ՀՀ դրամ: <<Ռելաքս>> տեսակի մերսումը կատարվում է ռեզինե տաբատով/լասինա/ և կարճաթև բլուզով, տևողությունը 40 րոպե է, <<Ռելաքս>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման ընթացքում նաև կատարվում է սեռական օրգանների հատվածի մերսում, հաճախորդի ցանկությամբ նաև նրա ինտիմ օրգանների հատվածում: Ինտիմ օրգանների մերսումը ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: <<Արևելյան>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ներքնազգեստով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Արևելյան>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման ընթացքում նաև կատարվում է սեռական օրգանների հատվածի մերսում, հաճախորդի ցանկությամբ նաև նրա ինտիմ օրգանների հատվածում: Ինտիմ օրգանների մերսումը նաև ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: <<Էռո>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ստրինգով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Էռո>> տեսակի մերսումը հպումներով, շոյանքներով մերսում է: Մերսման ընթացքում նաև կատարվում է սեռական օրգանների հատվածի մերսում, հաճախորդի ցանկությամբ նաև նրա ինտիմ օրգանների հատվածում: Ինտիմ օրգանների մերսումն ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումը կատարվում է կրկին միայն ստրինգով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Տուրեցկի>> մերսումը կրկին հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին կրծքերով հպվում է հաճախորդի մեջքին, շոյում է մեջքը: Մերսման ընթացքում նաև կատարվում է սեռական օրգանների հատվածի մերսում, հաճախորդի ցանկությամբ նաև նրա ինտիմ օրգանների հատվածում: Ինտիմ օրգանների մերսումը ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: Իր հետ <<Լեդի>> մերսման սրահում աշխատել են նաև մերսուհիներ Անին, Լիլիթը, Նառան: Վերը հիշատակված բոլոր անձինք էլ կատարել են վերը նշված բոլոր տեսակի մերսումները: Իրենց սրահում օրեկան ընդունում են միջինը 7-8 հաճախորդների: Աշխատած ժամանակահատվածում իրենց սրահում մերսուհիներին խստիվ արգելված էր հաճախորդների հետ ունենալ որևէ տեսակի սեռական հարաբերություն: Հաճախորդները հիմնականում մերսման սրահ գալիս էին նախապես սրահ զանգահարելով և ժամ պահելով: Աշխատած ժամանակահատվածում Լևոն Ավետիսյանն իրենից սոցվճարի գումար չի պահել: Աշխատել է ամենօրյա գրաֆիկով, առանց հանգստյան օրերի, ժամը 13:00-ից մինչև 01:00-ը, սակայն եթե նշված ժամից հետո էլ են հաճախորդներ ունեցել, ապա մնացել և մերսել է: Օրեկան սպասարկել է միջինը 2 հաճախորդների: Հաճախորդը մերսման գումարը վճարել է մենեջեր Աննային, իսկ օրվա ավարտին Լևոնն իրենց հետ կատարել է վերջնահաշվարկ: Մերսման սրահում չի մատուցվում մերսման այնպիսի տեսակ, որի ժամանակ մերսուհին լինի ամբողջությամբ մերկ, դա մերսման սրահում խստիվ արգելված է: Մերսման ընթացքում արգելված է նաև սեռական օրգաններով կամ կրծքերով հաճախորդի սեռական օրգաններին կամ մարմնի այլ մասերին հպվելը: Բանկի գումար իրենից երբեք չի պահվել Լևոն Ավետիսյանի կողմից: Պնդում է, որ երբեք չի կատարել այնպիսի մերսում, որի ժամանակ ամբողջությամբ մերկ եղած լինի: Իր կողմից կատարվել է միայն մերսում, սեքսուալ բնույթի գործողություններ չեն կատարվել: Իրենք աշխատանքային պայմանագիր են կնքել, որով ավելորդ որևէ գործողություն խստիվ արգելված է եղել: Ինքը պոռնկությամբ, մարմնավաճառությամբ երբեք չի զբաղվել, կատարել է մարմնի մերսում, այդ թվում նաև ինտիմ օրգանների հատվածում, որպես մարմնի մաս, ձեռնաշարժություն չի արել, այլ մերսել է>>:
Վկա Կարեն Սաֆարյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ <<…2015թ. դեկտեմբեր ամսին, ստույգ օրը չի հիշում, <<Odnoklassniki.ru>> կայքում նկատել է <<Լեդի>> մերսման սրահի գովազդը, ժամը 18:00-ի սահմաններում զանգահարել է նշված հեռախոսահամարով, որը ներկայումս չի հիշում, հեռախոսազանգին պատասխանել է մի աղջիկ, ներկայացել է որպես մենեջեր, խոսում էր Գյումրու բարբառով և հայտնել է, որ մերսման սրահը գործում է Երևան քաղաքի Կիևյան 5 հասցեում: Միաժամանակ հայտնել է, որ իրենց մերսման սրահում կատարում են հետևյալ 5 տեսակի՝ <<Ռելաքս կլասիկ>>, <<Արևելյան>>, <<Էռո>>, <<Տուրեցկի>> և <<Բոդի>> մերսումները, որոնց արժեքը համապատասխանաբար կազմում է 10.000, 15.000, 20.000, 30.000 և 40.000 ՀՀ դրամ: Նրան պատասխանել է, որ կայցելի իրենց սրահ, որից հետո անջատել է լսափողը: Նույն օրը, ժամը 21:00-ի սահմաններում գնացել է հիշյալ մերսման սրահ, մտել ներս, որտեղ իրեն դիմավորել է մենեջերը, կրկին ներկայացրել իրենց մոտ կատարվող մերսումների տեսակները, գները: Ներկայումս չի հիշում, թե ըստ մենեջերի ներկայացրածի, մերսումներից յուրաքանչյուրն ինչպես էր կատարվում: Ինքն ընտրել է <<Էռո>> տեսակի 20.000 ՀՀ դրամ արժեցող մերսումը, որից հետո մենեջերը սրահ է կանչել 3 մերսուհիների, նրանցից ընտրել է մի մերսուհու, ում անունն Անի էր, ցանկություն է հայտնել, որպեսզի վերջինս իրեն մերսի: Ներկայումս միայն հիշում է, որ մենեջերն իրեն ասել է, որ <<Էռո>> տեսակի մերսման ժամանակ ինչպես հաճախորդը, այնպես էլ մերսուհին գտնվում են ամբողջությամբ մերկ վիճակում, իսկ մերսման ավարտին մերսուհին կատարում է ձեռքով հանգստացում: Այդպես, մտել է մերսման սենյակ, ամբողջությամբ հանվել, որից հետո մերսման սենյակ է մտել մերկ մերսուհին: Սենյակը գրեթե մութ էր, վառված էին մի քանի մոմեր, միացված էր հաճելի երաժշտություն: Շուրջ 45-50 րոպե Անին ամբողջությամբ մերկ վիճակում ձեռքերով մերսել է մարմինը, որից հետո խնդրել է, որ պառկի մեջքի վրա, դրանից հետո մերսել է մարմնի դիմացի մասը, որից հետո ձեռնաշարժությամբ իրեն հասցրել է սեռական կրքի բավարարման: Այնուհետև հենց մերսման սենյակում տեղադրված լողախցիկում ցնցուղ է ընդունել, որից հետո հագնվել է և դուրս եկել մերսման սենյակից: Դրանից հետո մենեջերին վճարել է մերսման գումարը՝ 20.000 ՀՀ դրամ և դուրս եկել հիշյալ հաստատությունից: Դրանից հետո 2016թ. փետրվարի վերջերին, ստույգ օրը չի հիշում, կրկին գնացել է <<Լեդի>> մերսման սրահ, կրկին նույն մենեջերին մերսվելու ցանկություն հայտնել, վերջինս սրահ է կանչել մերսուհիներին, որոնցից ընտրել է մի մերսուհու, ում անունը Նելլի էր, միասին մտել են մերսման սրահ և նա իրեն մերսել է: Նշում է, որ ինչպես Անին, այնպես էլ Նելլին մերսման ժամանակ գտնվել են ամբողջությամբ մերկ վիճակում>>:
Վկա Իրինա Ավանեսյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<…ճանաչում է ամբաստանյալին, նրա հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Լևոն Ավետիսյանի դեմ ոչինչ չունի, ուղղակի նրա դեմ բողոք են գրել Աննայի պատճառով: Աշխատել է <<Լեդի>> մերսման սրահում որպես մերսուհի, որտեղ տնօրեն է հանդիսացել Լևոն Ավետիսյանը: Այնտեղ որպես մերսուհիներ աշխատել են նաև Անին, Սոնան և որպես մենեջեր՝ Աննան: Ինքը կատարել է <<Ռելաքս>> մերսում, որն իրենից ներկայացնում է ամբողջ մարմնի մերսում և կնոջ և տղամարդու, անձամբ ինքը պատահել է, որ մեկ անգամ կնոջ մերսում է կատարել: Տղամարդկանց մերսում անելու ժամանակ ձեռնաշարժություն չի անում, ուղղակի մերսում է ամբողջ մարմինը: Մերսման ժամանակ այլ հարաբերություն չի կարելի և իրենք նման բան չեն արել, մերսման ժամանակ կրքերին հագուրդ չի տրվել, ուղղակի մերսում է եղել: Մերսվել է ամբողջ մարմինը և որպես այդպիսին ձեռնաշարժություն չի եղել: Մերսումների արժեքները՝ բուժականը եղել է 7.000 դրամ, իսկ դասականը` 10.000 դրամ: Ինքը հագուստով է մերսում կատարել, բաց կրծքերով մերսում չի կատարել, իսկ <<Էռո>> մերսում ինքը միշտ կատարել է ներքնազգեստով, այսինքն` ազատ ոճի հագուստով և դա արժեցել է 20.000 դրամ: <<Բոդի>> տեսակի մերսում ինքը չի կատարել, չգիտի, թե դա ինչ տեսակի մերսում է: Մերսման սրահում գրանցված աշխատող է եղել և այդ հարցերով զբաղվել է Լևոն Ավետիսյանը, նրա հետ ունեցել են աշխատանքային պայմանագիր, որում մասնավորապես նշված է եղել, որ հարաբերություն չեն կարող ունենալ: Եթե հաճախորդը ցանկանում է, որ իր մերսման ընթացքում դիպչեն նաև սեռական օրգաններին, իրենք անում են: Տնօրենը դրա մասին տեղյակ է եղել, նրա կողմից եղել է արգելք, որ չպետք է լինի սեռական հարաբերություն, որն իրենք չեն արել: Տնօրենը իրենց վճարել է գործարքային` 50/50 հարաբերակցությամբ, մնացած ծախսերի, հարկային մուծումների հետ ինքը կապ չի ունեցել: Հաճախորդը գումարն անմիջապես իրենց չի տվել, այլ տվել է մենեջերին` Աննա Մանուկյանին: Իրենց մերսման սրահի վերաբերյալ գովազդներ են եղել և հաճախորդներն էլ այդպես իմացել են, այցեքարտեր են բաժանվել: Չգիտի այդ տարածքը տնօրենինն է եղել, թե վարձակալական հիմունքներով է եղել: Մերսումները կատարվել են առանձնասենյակում, որտեղ եղել է միայն ինքը և հաճախորդը, որտեղ եղել է երաժշտություն և տրամադրվածություն, այնտեղ կա մերսման թախտ, որը այնտեղ է եղել, երբ ինքը գնացել է, չգիտի որտեղից են այն ձեռք բերել, սակայն դրա տերը համարվել է Լևոն Ավետիսյանը: Հաճախորդին կոնկրետ սեռական բնույթի ծառայություն չեն մատուցել և իրենց մերսումները ուղղված չեն եղել սեռական բավարարվածություն պատճառելուն, ուղղակի եղել է ընդհանուր մերսում: Նման մերսում միայն Լևոն Ավետիսյանի սրահում չի կատարվել, կատարվել են նաև այլ սրահներում, որտեղ աշխատել է նաև ինքը, որևէ տեղ, ինչպես նաև օրենքով, տնօրինության կողմից արգելք չի եղել սեռական օրգանների մերսում կատարելու համար և իրենց կողմից կատարվել է ամբողջ մարմնի մերսում: Լևոն Ավետիսյանի մերսման սրահում աշխատելու ընթացքում պոռնկությամբ, մարմնավաճառությամբ չի զբաղվել, ընդհանրապես նույնպես չի զբաղվել մարմնավաճառությամբ: Հասկանում է մարմնավաճառություն, պոռնկություն բառերի նշանակությունը, ինքը պոռնիկ չէ, այդ մերսման սրահում աշխատելու համար ոստիկանության որևէ բաժին իրեն չեն կանչել և դրա վերաբերյալ նյութեր չի նախապատրաստվել: Լևոն Ավետիսյանի սրահում իրենք պոռնկությամբ չեն զբաղվել, ընդհակառակը, վերջինիս կողմից իրենց զգուշացվել է, որ եթե որևէ մեկի հետ սեռական հարաբերություն ունենան, ապա իրենք կտուգանվեն և ինքն էլ նման բան չի արել, բոլորն էլ իմացել են, որ իրենց մոտ նման բան չկա: Իր հետ <<Լեդի>> մերսման սրահում որպես մերսուհիներ աշխատած՝ Անին, Սոնան, Զառան և մենեջեր Աննան, նույնպես մարմնավաճառությամբ չեն զբաղվել: Քանի որ Աննայի հետ լարված հարաբերություններ են ունեցել, այդ պատճառով քննիչի մոտ սուտ ցուցմունքներ է տվել, այսինքն հայտնել է, որ Լևոնն իրենց ստիպել է, որ սեռական բնույթի ծառայություններ մատուցեն, սակայն նման բան չի եղել: Ձեռնաշարժությամբ իրենք նպատակ չեն ունեցել հաճախորդին սեռական կրքի բավարարման հասցնել, ուղղակի դա մերսման տեսակ է, որն էլ կատարվել է և դա պարտադիր չի եղել բոլորի համար, ոչ բոլորին են կատարել, այսինքն եթե պետք է եղել կատարել են, եթե պետք չի եղել` չեն կատարել, դա մարմնի մաս է և մերսվում է, մերսման նպատակը չի եղել, որ բավարարման հասցնեն, սակայն եղել են դեպքեր, որ տղամարդը բավարարվել է: Վկայի նախաքննական ցուցմունքը հրապարկելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ իր նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա են հակասություններ, նախաքննությամբ հայտնել է, որ Լևոն Ավետիսյանն իրենց ստիպել է, որ իրենք նման ծառայություն մատուցեն, սակայն իրականում նման բան չի եղել: Մերսումները նպատակ չեն հետապնդել սեռական հարաբերություն ունենալու պատրանք ստեղծելու և սեռական բնույթի ծառայություններ չեն մատուցել: Պատճառը միայն եղել է Աննայի հետ ընդհարումը:
Վկա Իրինա Ավանեսյանը նախաքննության ընթացքում` 30.03.2016թ. որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<…շուրջ 2 տարի առաջ աշխատանքի բերումով ծանոթացել է Լևոն Ավետիսյանի հետ, աշխատել է վերջինիս պատկանող Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայում՝ <<Մերսեդես>> մոթելի տարածքում տեղակայված մերսման սրահում: 2015թ. օգոստոսի վերջերին, Լևոնը նոր մերսման սրահ է բացել Երևան քաղաքի Կիևյան 5 հասցեում և այն անվանակոչել է <<Լեդի>> և այդ ժամանակվանից մինչև 2015թ. դեկտեմբերի կեսերն աշխատել է հիշյալ մերսման սրահում: Աշխատանքի ընդունվելու ժամանակ Լևոնն իրեն ներկայացրել է աշխատանքի պայմանները, ասելով, թե իրենց մերսման սրահում ինչ տեսակի մերսումներ են կատարվում և դրանցից յուրաքանչյուրն ինչ արժեքի է: Լևոնն ասել է, որ իրենց սրահում կատարում են հետևյալ 5 տեսակի՝ <<Ռելաքս կլասիկ>>, <<Արևելյան>>, <<Էռո>>, <<Տուրեցկի>> և <<Բոդի>> տեսակի մերսումները, որոնց արժեքը համապատասխանաբար կազմում է 10.000, 15.000, 20.000, 30.000 և 40.000 ՀՀ դրամ: Միաժամանակ Լևոնն ասել է, որ <<Ռելաքս>> տեսակի մերսումը կատարվում է ռեզինե տաբատով/լասինա/ և կարճաթև բլուզով, տևողությունը 40-45 րոպե է, <<Ռելաքս>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Արևելյան>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ներքնազգեստով, տևողությունը 50 րոպե է, <<Արևելյան>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Էռո>> տեսակի մերսումը կատարվում է լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը 1 ժամ է <<Էռո>> մերսումը հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով նստում է մերսման ներքնակին պառկած հաճախորդի վրա, կրծքերով, մարմնի մյուս մասերով և սեռական օրգաններով դիպչում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի մեջքին, ինչպես նաև սեռական օրգաններին և փորին, որից հետո մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: Մերկ մարմնով, սեռական օրգաններով հաճախորդի մերկ մարմնին դիպչելու նպատակը հանդիսանում է հաճախորդի մոտ սեռական հարաբերություն ունենալու ստեղծմանը: <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումը կատարվում է կրկին լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը 1 ժամ է, <<Տուրեցկի>> մերսումը կրկին հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով նստում է մերսման ներքնակին՝ մեջքով պառկած հաճախորդի վրա, կրծքերով, մարմնի մյուս մասերով, սեռական օրգաններով դիպչում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի մեջքին, փորին, ինչպես նաև սեռական օրգանին, որից հետո մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: Մերկ մարմնով, սեռական օրգաններով հաճախորդի մերկ մարմնին և սեռական օրգաններին դիպչելու նպատակը հանդիսանում է հաճախորդի մոտ սեռական հարաբերություն ունենալու պատրանքի ստեղծմանը: <<Բոդի>> տեսակի մերսումը կատարվում է լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը մեկ ու կես ժամ է, <<Բոդի>> մերսումն ազատ ոճի մերսում է, կատարվում է մարմինը մարմնով հպելու միջոցով, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով շոյում է մերսման ներքնակին պառկած հաճախորդի ողջ մարմինը, կրծքերով, մարմնի մյուս մասերով և սեռական օրգաններով դիպչում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի ողջ մարմնին, այդ թվում նաև սեռական օրգանին, որից հետո մերսման վերջում հանգստացումը կատարվում է կրծքերով: Մերկ մարմնով, սեռական օրգաններով հաճախորդի մերկ մարմնին, սեռական օրգանին դիպչելու նպատակը հանդիսանում է հաճախորդի մոտ սեռական հարաբերություն ունենալու պատրանքի ստեղծմանը: Ինքը կատարել է վերը նշված բոլոր տեսակի մերսումները, բացառությամբ <<Բոդի>> տեսակի մերսման, որի ժամանակ հաճախորդներին նախապես տեղեկացրել է, որ կրծքերով հանգստացում չի կատարում: Եղել են հաճախորդներ, ովքեր համաձայնվել են իր պայմանին, եղել են նաև այնպիսիք, ովքեր չեն համաձայնվել, ընտրել են մերսման այլ տեսակ: Իր իմանալով իր հետ <<Լեդի>> մերսման սրահում աշխատած մյուս մերսուհիները՝ Անի Անանյանը, Զարինա Բաբայանը, Սեդա Միրզոյանը, Սոնա Ավետիսյանը, բոլորն էլ կատարել են վերը նշված բոլոր տեսակի մերսումները: Չգիտի, թե նրանցից որ մեկն է կատարել սեռական կրքի բավարարում կրծքերով: Այն, որ մերսման ընթացքում իրենց սեռական օրգաններով պետք է հպվեին հաճախորդի սեռական օրգաններին, որպեսզի վերջինիս մոտ առաջանա տպավորություն, թե իբր սեռական հարաբերություն է ունենում իրենց հետ, գոհ լինի մերսումից և նորից գա իրենց սրահ, իրեն ասել են մենեջեր Աննա Մանուկյանը և տնօրեն Լևոն Ավետիսյանը: Սրահում օրեկան ընդունել են միջինը 15 հաճախորդի: Աշխատած ժամանակահատվածում սրահում մերսուհիներին խստիվ արգելված է եղել հաճախորդների հետ ունենալ որևէ տեսակի սեռական հարաբերություն: Հաճախորդները հիմնականում մերսման սրահ են գնացել նախապես զանգահարելով և ժամ պահելով: Մերսման սրահի հեռախոսահամարներն էին՝ /077/63-00-99, /077/65-40-02, /077/65-40-03, /077/15-16-61, /093-15-16-91: Աշխատած ողջ ժամանակահատվածում Լևոն Ավետիսյանն իրենից յուրաքանչյուր ամիս պահել է 25.000 ՀՀ դրամ՝ որպես սոցվճարի գումար: Աշխատել է ամենօրյա գրաֆիկով՝ առանց հանգստյան օրերի՝ ժամը 12:00-ից մինչև 05:00-ն: Օրեկան սպասարկել է 5-6 հաճախորդների: Հաճախորդը մերսման գումարը մերսումից առաջ վճարել է մենեջեր Աննային, իսկ վերջինիս բացակայության դեպքում՝ Լևոնին, իսկ օրվա ավարտին Լևոնը իրենց հետ կատարել է վերջնահաշվարկ: Այն մերսումները, որոնք արժեին մինչև 20.000 ՀՀ դրամ, իր ու Լևոնի միջև գումարը կիսվել է հավասար՝ 50/50 հարաբերակցությամբ, իսկ մյուս մերսումների դեպքում յուրաքանչյուր մերսումից պահել 1.000-ական ՀՀ դրամ՝ որպես փաստաբանի փող: Ասել է, որ ունի ընկեր, ով հիշյալ հավաքված գումարի դիմաց անհրաժեշտության դեպքում իրենց կտրամադրի իրավաբանական օգնություն: Քանի որ 2015թ. դեկտեմբերի կեսերին վիճաբանել է Լևոն Ավետիսյանի ընկերուհու՝ <<Լեդի>> մերսման սրահի մենեջեր Աննա Մանուկյանի հետ, ով իրեն կասկածել է Լևոն Ավետիսյանի հետ սեռական կապի մեջ գտնվելու մեջ, դուրս է եկել աշխատանքից, ուստի այդ ժամանակվանից այլևս նշված մերսման սրահ չի այցելել: 2016թ. փետրվարի վերջերին իրեն զանգահարել է Լևոն Ավետիսյանը և հայտնել, որ Աննա Մանուկյանին ազատել է աշխատանքից, ասել է, որ վերադառնա և աշխատի իր մերսման սրահում, ինչին ինքը համաձայնել է և 2016թ. փետրվարի 26-ին գնացել և սկսել է կրկին աշխատել <<Լեդի>> մերսման սրահում: Այդ ժամանակ մերսուհի Անի Անանյանից տեղեկացել է, որ 2016թ. հունվարի վերջերին, սրահում Աննա Մանուկյանը ձեռքերով և ոտքերով հարվածել է Անիին, քաշել նրա մազերից, և հիշյալ միջադեպը հնարավոր է եղել կանխել միայն Լևոն Ավետիսյանի միջամտությունից հետո: Ըստ Անիի խոսքերի, հիշյալ միջադեպի ընթացքում նա Աննային չի հարվածել և չի հայհոյել: 2016թ. մարտի 2-ից Աննան կրկին վերադարձել է <<Լեդի>> մերսման սրահ և շարունակել է աշխատել սրահում որպես մենեջեր: Այդ ժամանակ դուրս է եկել մերսման սրահից և այլևս այնտեղ չի վերադարձել>>:
Վկա Իրինա Ավանեսյանը նախաքննության ընթացքում 08.11.2016թ. Լևոն Ավետիսյանի հետ առերես հարցաքննությամբ հայտնել է, որ <<…մերսումների ընթացքում մերկ մարմնով պառկել են հաճախորդի մերկ մարմնին, կատարել հպումներ, շոյանքներ, իսկ ավարտին կատարել են առնանդամի մերսում, ինչի արդյունքում հաճախորդի մոտ տեղի է ունեցել սերմնաժայթքում: Իր կարծիքով ձեռնաշարժության և առնանդամի մերսում կատարելու մեջ տարբերություն չկա: Իրականում իր սեռական օրգաններով մերսման ընթացքում որևէ հաճախորդի սեռական օրգանի չի հպվել, դա իրենց սրահում արգելված է, իսկ եթե նախկինում նման բան է ասել, ապա դա ասել է Լևոնի ընկերուհու՝ Աննայի վրա զայրացած լինելու պատճառով և ցանկացել է այդ ձևով վնասել: Երբևէ չի զբաղվել պոռնկությամբ, <<Լեդի>> մերսման սրահում աշխատելու ժամանակահատվածում որևէ հաճախորդի հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել: Սրահում եղել է մերսուհի և կնքել է համապատասխան պայմանագիր և մերսման սրահում աշխատել է բացառապես մերսում կատարելու նպատակով: Սրահում աշխատելու ընթացքում որևէ հաճախորդի գումարի դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայություն չի մատուցել, որևէ մեկի հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել, տեսել է միայն հաճախորդի առնանդամը և դա էլ միայն մերսման նպատակով: Վստահ է, որ իր հետ <<Լեդի>> սրահում աշխատած մերսուհիները հաճախորդի հետ ևս սեռական հարաբերություն չեն ունեցել, նրանք ևս կատարել են բացառապես հաճախորդի մարմնի՝ այդ թվում նաև առնանդամի մերսում: Նրանցից ոչ ոք մարմնավաճառ չէ և նման գործունեությամբ չի զբաղվել, իսկ մերսման սրահը նման ծառայություններ չի մատուցել>>:
Վկա Անի Անանյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ <<…2015թ. նոյեմբեր ամսին աշխատանք է փնտրել և համապատասխան հայտարարություն է տեղադրել <<list.am>> կայքում: Հիշյալ հայտարարության մեջ նշված /098/52-51-45բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է մի տղամարդ, ներկայացել է Լևոն անվամբ և ասել է, որ իրեն առաջարկում է մերսուհու աշխատանք՝ մերսման սրահում: Ինքը նրան ասել է, որ երբեք մերսում չի կատարել, չգիտի դա ինչպես է արվում: Նա իրեն ասել է, որ մտահոգվելու առիթ չունի, մերսման սրահում իրեն անվճար կսովորեցնեն մերսման գաղտնիքներին, իսկ ինքն էլ ասել է, որ կմտածի: Դրան հաջորդող մի քանի օրերի ընթացքում Լևոնը տարբեր հեռախոսահամարներից, որոնք ներկայումս չի հիշում, զանգահարել է իրեն և համոզել, որ գնա մերսման սրահ և անցնի աշխատանքի: Այդպես, 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին երեկոյան ժամը 19:00-ի սահմաններում, միայնակ գնացել է Երևան քաղաքի Կիևյան 5 հասցեում գործող <<Լեդի>> մերսման սրահ, որտեղ հանդիպել է Լևոն Ավետիսյանին: Երբ իրենք երկուսով նստած են եղել Լևոնի աշխատասենյակում, նա իր մոտ է կանչել մենեջեր Աննա Մանուկյանին, ծանոթացրել է իր հետ: Աննան ասել է, որ 1-2 օրվա ընթացքում իրեն մերսում կատարել կսովորեցնի: Դրանից 5-10 րոպե անց Աննան իրեն առաջարկել է միասին գնալ առանձնասենյակ, որտեղ պետք է սովորեցներ մերսում կատարել, ինչն ինքը չի մերժել: Այնուհետև սենյակ է մտել Լևոն Ավետիսյանը, հանել վերնաշապիկը և մերկ մարմնով պառկել հաճախորդներին սպասարկելու համար նախատեսված ներքնակի վրա: Այնուհետև Աննա Մանուկյանը Լևոնի վրա իրեն ցույց է տվել ձեռքի այն շարժումները, որոնք պետք է կատարեր մերսման ընթացքում և ասել է, որ մնացածն իր երևակայության խնդիրն է: Դա տևել է 10-15 րոպե, այնուհետև դուրս են եկել նշված սենյակից, գնացել են Լևոնի աշխատասենյակ, որտեղ վերջինս իրեն ծանոթացրել է աշխատանքի պայմաններին, ասել է, որ իրենց սրահում կատարում են հետևյալ 5 տեսակի՝ <<Ռելաքս կլասիկ>>, <<Արևելյան>>, <<Էռո>> <<Տուրեցկի>> և <<Բոդի>> մերսումները, որոնց արժեքը համապատասխանաբար կազմում է 10.000, 15.000, 20.000, 30.000 և 40.000 ՀՀ դրամ: Միաժամանակ Լևոնն ասել է, որ <<Ռելաքս>> տեսակի մերսումը կատարվում է ռեզինե տաբատով /լասինա/ և կարճաթև բլուզով, տևողությունը 40-45 րոպե է, <<Ռելաքս>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Արևելյան>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ներքնազգեստով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Արևելյան>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Էռո>> տեսակի մերսումը կատարվում է մերկ վիճակում, տևողությունը 1 ժամ, <<Էռո>> մերսումը հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով նստում է մերսման ներքնակին պառկած հաճախորդի վրա, կրծքերով, մարմնի մյուս մասերով և սեռական օրգաններով դիպում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի մեջքին, որից հետո մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումը կատարվում է կրկին լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը 1 ժամ է, <<Տուրեցկի>> մերսումը կրկին հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով նստում է մերսման ներքնակին մեջքով պառկած հաճախորդի վրա, կրծքերով, մարմնի մյուս մասերով և սեռական օրգաններով դիպում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի մեջքին, այնուհետև հպվում է փորին, ինչպես նաև սեռական օրգանին, որից հետո մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Բոդի>> տեսակի մերսումը կատարվում է լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը մեկ ու կես ժամ է, <<Բոդի>> մերսումը ազատ ոճի մերսում է, կատարվում է մարմինը մարմնով հպելու միջոցով, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով շոյում է մերսման ներքնակին պառկած հաճախորդի ողջ մարմինը, կրծքերով, մարմնի մյուս մասերով և սեռական օրգաններով դիպում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի ողջ մարմնին, այդ թվում նաև սեռական օրգանին, որից հետո մերսման վերջում հանգստացումը կատարվում է կրծքերով: Մերսման ժամանակ մերսման սենյակներում մոմերով ապահովել են թույլ լուսավորություն, միաժամանակ պարտադիր էր կրքոտ երաժշտության առկայությունը: Նման պայմաններում մերկ մարմնով, սեռական օրգաններով հաճախորդի մերկ մարմնին, սեռական օրգանին դիպելը միտված էր հաճախորդի մոտ սեռական հարաբերություն ունենալու պատրանքի ստեղծմանը: Ինքը կատարել է վերը նշված բոլոր տեսակի մերսումները, բացառությամբ <<Բոդի>> տեսակի մերսման, որի ժամանակ հաճախորդներին նախապես ասել է, որ ինքը կրծքերով հանգստացում չի կատարում: Եղել են հաճախորդներ, ովքեր համաձայնել են վճարեն գումար, սակայն կրծքերով հանգստացում չանի, եղել են նաև հաճախորդներ, ովքեր մերսման դիմաց գումար չեն վճարել, պատճառաբանելով, որ ինքը կրծքերով հանգստացում չի կատարել: Իր իմանալով իր հետ <<Լեդի>> մերսման սրահում աշխատած մյուս մերսուհիները՝ Զարինա Բաբայանը, Աննան, որի տվյալները չգիտի, աշխատել են ընդամենը մի քանի օր, Իրինա Ավանեսյանը, Սեդա Միրզոյանը, Սոնա Ավետիսյանը, Գայանե Գևորգյանը, բոլորն էլ կատարել են վերը նշված բոլոր տեսակի մերսումները: Այն, որ մերսման ընթացքում իրենց սեռական օրգաններով պետք է հպվեին հաճախորդի սեռական օրգաններին, որպեսզի վերջինիս մոտ առաջանա տպավորություն, թե իբր սեռական հարաբերություն է ունենում իրենց հետ, իրեն ասել են մենեջեր Աննա Մանուկյանը և տնօրեն Լևոն Ավետիսյանը: Իրենց սրահում օրեկան ընդունում են 15-20 հաճախորդների: Աշխատած ժամանակահատվածում իրենց սրահում մերսուհիներին խստիվ արգելված էր հաճախորդների հետ ունենալ որևէ տեսակի սեռական հարաբերություն: Հաճախորդները հիմնականում մերսման սրահ են եկել նախապես սրահ զանգահարելով և ժամ պահելով: Մերսման սրահի հեռախոսահամարներն էին /077/65-40-02, /077/65-40-03, մնացածները չի հիշում: <<Լեդի>> մերսման սրահում աշխատել է 2015թ. դեկտեմբերի 1-ից մինչև 2016թ. մարտի 4-ը, ողջ այդ ընթացքում Լևոն Ավետիսյանն իրենից յուրաքանչյուր ամիս պահել է 25.000 ՀՀ դրամ՝ որպես սոցվճարի գումար, իսկ յուրաքանչյուր օր պահել է 2.000-5.000 ՀՀ դրամ՝ որպես բանկի գումար, որն իբր թե հավաքում էր իր մոտ և այն ժամանակ, երբ դուրս գային աշխատանքից վերադարձնելու էր իրենց: Լևոնի մոտ հավաքված ուներ ամենաքիչը 200.000 ՀՀ դրամ, ինչպես նաև 4 ամսվա սոցվճարի գումար, որոնք նա իրեն չի վերադարձրել, ասելով, որ իր մոտ որևէ գումար չունի, ասել է երբ վերադառնա իր մոտ աշխատանքի, այդ դեպքում միայն կվերադարձնի իր գումարները: Աշխատել է ամենօրյա գրաֆիկով՝ առանց հանգստյան օրերի՝ ժամը 14:00-ից մինչև 05:00-ն: Օրեկան սպասարկել է 5-6 հաճախորդների: Հաճախորդը մերսման գումարը մերսումից առաջ վճարել է մենեջեր Աննային, իսկ վերջինիս բացակայության դեպքում Լևոնին, իսկ օրվա ավարտին Լևոնն իրենց հետ կատարել է վերջնահաշվարկ: Այն մերսումները, որոնք արժեին մինչև 20.000 ՀՀ դրամ, իր և Լևոնի միջև գումարը կիսվել է հավասար՝ 50/50 հարաբերակցությամբ, իսկ մյուս մերսումների դեպքում յուրաքանչյուր մերսումից պահել է 1000-ական ՀՀ դրամ՝ որպես փաստաբանի փող: Ասել է, որ ունի ընկեր, ով հիշյալ հավաքված գումարի դիմաց անհրաժեշտության դեպքում իրենց կտրամադրի իրավաբանական օգնություն: Երբևէ չի զբաղվել մարմնավաճառությամբ և պոռնկությամբ: Մարմնավաճառությամբ և պոռնկությամբ զբաղվելը նշանակում է գումարի դիմաց տարբեր տղամարդկանց հետ սեռական հարաբերություն ունենալը: Ինքը պոռնիկ չէ, երբեք չի եղել, մերսուհի է, մերսման սրահում աշխատելու ժամանակահատվածում որևէ հաճախորդի հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել: Սրահում եղել է մերսուհի և կնքել է համապատասխան պայմանագիր և մերսման սրահում աշխատել է բացառապես մերսում կատարելու նպատակով: Սրահում աշխատելու ընթացքում որևէ հաճախորդի գումարի դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայություն չի մատուցել, որևէ մեկի հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել, չի խախտել պայմանագիրը: Հաճախորդի առնանդամի մերսումը, ինչպես նաև մյուս գործողությունները կատարել է միայն մերսման նպատակով: Իր իմանալով իր հետ <<Լեդի>> սրահում աշխատած անձանցից որևէ մեկը մերսման սրահում կամ առհասարակ պոռնկությամբ չի զբաղվել, հաճախորդներին սեքսուալ բնույթի գործողություններ չի մատուցել>>:
Վկա Զարինա Բաբայանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<…ամբաստանյալին ճանաչում է մերսման սրահից, նրա հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ Աննա Մանուկյանին ճանաչում է մերսման սրահից, նա աշխատել է որպես մենեջեր Լևոն Ավետիսյանի մոտ, ճանաչում է նաև Անի Անանյանին: Իրենք լավ գործընկերուհիներ են եղել: Աննան ինչ-որ խնդիրներ է ունեցել և իրենց աշխատելու ժամանակ Աննան արդեն աշխատանքի չի եղել: Լևոն Ավետիսյանին ասել են, որ եթե նա աշխատանքի վերադառնա, ապա իրենք աշխատանքից դուրս կգան, քանի որ նրա հետ խնդիրներ են ունեցել: Հետո նա վերադարձել է աշխատանքի և իրենք դուրս են եկել: Քանի որ Աննան Անիին նեղացրել էր, Անին իրենց խնդրել էր, որ գնան ցուցմունք տան Լևոն Ավետիսյանի դեմ` որպես վատություն և իրենք ցուցմունք են տվել: Նախաքննությամբ չի հիշում ինչ ցուցմունք է տվել, գիտի, որ մերսման վերաբերյալ է ցուցմունքները եղել: Խոսքը գնում է <<Լեդի>> մերսման սրահի մասին, որտեղ աշխատել է մոտ երկու տարի և տնօրենն է հանդիսացել Լևոն Ավետիսյանը: Ինքը հիմնականում կատարել է <<Կլասիկ>>, <<Արևելյան>> և <<Էռո>> մերսումներ, դրանց դիմաց գումարները հաճախորդներից ստացել է մենեջերը, իրենց գումարները տվել են` 50/50 հարաբերակցությամբ, իսկ վերջնահաշվարկը կատարել են տնօրենի հետ: <<Կլասիկ>> մերսման արժեքը եղել է 10.000 ՀՀ դրամ, որը կատարել են հագուստով, իսկ հաճախորդները հագուստով չեն եղել, սակայն սրբիչը եղել է նրանց վրա գցած, կատարել է ընդհանուր մարմնի մերսում և առնանդամը նույնպես համարվում է մարմնի մաս, այն սրբիչով չի բռնել, այլ առանց սրբիչի: Եղել է հաճախորդը սրբիչով է պառկել, եղել է ամբողջությամբ մերկ է պառկել: Առնանդամը մարմնի մաս է և մերսում է կատարել: Ինքը մերսուհի է և կատարել է մերսումներ, ձեռնաշարժությունը դա նորմալ մերսում չէ: Առնանդամի մերսումը կարող էին կատարել մերսման և սկզբում, և վերջում: Չգիտի իր մերսումից հետո հաճախորդը հանգստացել է, թե ոչ, ինքը չի նայել և չի զգացել: Կատարել է նաև մերսում` սպորտային ոճի մեջ, ավելի կոպիտ մերսում է, որի ժամանակ եղել է շորտով և տոպիկով, որի ժամանակ կատարվում է ընդհանուր մարմնի մերսում, կատարվել է նաև առնանդամի մերսում, չգիտի հաճախորդը սեռական կրքի բավարարում ստացել է, թե ոչ, չգիտի հնարավոր է չբավարարվեր, ինքը չի ստուգել: Մերսուհի աշխատել սովորել է, սակայն այն սովորելու վերաբերյալ թուղթ չունի, այն իրեն սովորեցրել է <<Լեդի>> մերսման սրահի մենեջերը, առնանդամի մերսման ձևը նույնպես նա է սովորեցրել: Լևոն Ավետիսյանն իրեն մերսում չի սովորեցրել: Չգիտի Լևոն Ավետիսյանն իմացել է, որ առնանդամի մերսում կատարում են, թե ոչ, իրեն մենեջերն է սովորեցրել, ինքը Լևոն Ավետիսյանի հետ ընդամենը ծանոթացել է, իր գործը հիմնականում եղել է մենեջերի հետ, իսկ վերջում հաշվարկը Լևոնի հետ: Չգիտի Լևոն Ավետիսյանն իմացել է, թե իրենք ինչ մերսում են կատարում և այն իրենից ինչ է ներկայացնում: Որոշ չափով հիշում է, թե նախաքննության ընթացքում ինչ է հայտնել: Չգիտի նախաքննությամբ ինչ է հայտնել այն փաստի մասին, թե արդյոք Լևոն Ավետիսյանն իմացել է, որ իրենք ձեռնաշարժությամբ են զբաղվել: Քանի որ Աննայի հետ աշխատել է և նա կոնֆլիկտ է ունեցել Անիի հետ և իրենք Լևոն Ավետիսյանից նեղացել էին, որ նա հետ էր բերել Աննային, դրանից ելնելով էլ զայրացած են եղել և նախաքննությամբ այլ տվյալներ է հայտնել: Ինքը սեքսուալ բնույթի ծառայություններ չի մատուցել, նման բաներ չի անում: Սեռական օրգանների շրջանում մերսում են կատարել, քանի որ այն մարմնի մի հատված է: Ինքն ընդհանուր մարմնի մերսում է կատարել, այդ թվում նաև առնանդամի, չգիտի իր մերսումից հաճախորդը հանգստացել է, թե ոչ: Չի հասկանում, թե ինչ է նշանակում սեռական կրքի բավարարում: Երբևէ կրծքերով առնանդամը չի մերսել, իր սեռական օրգանները մերսման ժամանակ չեն հպվել հաճախորդի սեռական օրգաններին, չի փորձել սեռական հարաբերության պատրաստել: Ինքը երբեք մարմնավաճառությամբ չի զբաղվել, որևէ տեղ հաշվառման մեջ չի գտնվում: Լևոն Ավետիսյանը իրեն կացարան չի տրամադրել` պոռնկությամբ զբաղվելու համար, նման բան չի եղել, իր նկատմամբ պոռնկությամբ զբաղվելու համար վարչական վարույթ չի հարուցվել: Չգիտի իր ցուցմունքը համապատասխանեցրել են Անիի ցուցմունքի հետ, թե ոչ: Վկայի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ Լևոն Ավետիսյանից նեղացած են եղել մենեջեր Աննային հետ բերելու համար, քանի որ ասել էին, որ նրան հետ բերի իրենք չեն աշխատելու և դուրս են եկել աշխատանքից, որից հետո էլ Անիի ասածով նման ցուցմունքներ է տվել, իրականում նման բաներ չի եղել, ինքն անձամբ այդպիսի բաներ չի արել: Ցուցմունք տալուց քննիչն իրեն չի ստիպել, որ նման բաներ գրի, այդ պահին ուղղակի ցանկացել է Լևոն Ավետիսյանին վատություն անել: Ինքն ուղղակի մերսում է կատարել՝ ընդհանուր, որի մեջ մտնում է նաև առնանդամը: Մերսումը չի կատարվել հատուկ նրա համար, որ հաճախորդի մոտ լիներ սեռական կրքի բավարարում, սակայն եղել են դեպքեր, որ հաճախորդների մոտ այն եղել է: Աշխատանքի ընդունվելուց պայմանագիր են ստորագրել տնօրեն Լևոն Ավետիսյանի հետ, որտեղ նշված է եղել, որ պետք է սեռական հարաբերություն չունենային հաճախորդի հետ և ինքն անձամբ նման բան չի արել, ընդամենը եղել է ձեռնաշարժություն, մերսում, չգիտի նման բան կարելի է եղել, թե ոչ, սակայն պայմանագրում դրա մասին նշում չի եղել, իրենք ընդհանուր մարմին են մերսել, նաև այդ օրգանը: Իրենց սոց. վճարները տնօրենին են տվել և տնօրենը պետք է կատարեր, չգիտի վճարումները կատարել է, թե ոչ, իր իմանալով վճարել է: Պայմանագրում նշված է եղել, որ եթե սեռական հարաբերություն ունենային հաճախորդի հետ, ապա պետք է 500.000 դրամ տուգանք վճարեին, բայց նման բան չի եղել և Լ.Ավետիսյանն իրենցից այդ գումարը չի վերցրել: Մեկ անգամ ևս կրկնում է, որ նախաքննական ցուցմունքը գրել է Լևոն Ավետիսյանին վատություն անելու համար, սակայն հիմա իր սխալն ուղղում է, ինչ ասում է ներկայումս ճիշտն է ասում: Իրենցից գումարներ են պահել իրավաբանին գումար տալու համար, այդ իրավաբանի անուն ազգանունը չեն ասել: Իրենց դուրս գալուց հետո սրահը չի փակվել, աշխատել է: Լևոնն իրենց չի ասել, որ իրենք պետք է կրծքով մերսում անեն: Մերսման սենյակները կիսամութ են լինում, լուսավոր չի լինում, այսինքն լինում է լուսային հանգիստ գույներով, հանգստացնող՝ <<մասաժի>> երաժշտությունով: Առանձնասենյակում լինում են միայն ինքն ու հաճախորդը: Մերսման ընթացքում իր կողմից ձեռնաշարժություն կատարվել է, որի չկատարման վերաբերյալ պայմանագրում որևէ նշում չի եղել: Իր ցուցմունքներից դատարանում և առերես հարցաքննության ժամանակ տրված ցուցմուներն են իրականությանը համապատասխանում: Եթե Աննայի հանգամանքը չլիներ, նման ցուցմունք երբևէ չէր գրի որևէ տեղ>>:
Վկա Զարինա Բաբայանը նախաքննության ընթացքում 05.04.2016թ. որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<…շուրջ 2 տարի առաջ աշխատանքի բերումով ծանոթացել է Լևոն Ավետիսյանի հետ, աշխատել է վերջինիս պատկանող Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայում <<Մերսեդես>> մոթելի տարածքում տեղակայված մերսման սրահում: 2015թ. հոկտեմբերի վերջերից մինչև 2016թ. մարտի 2-ը աշխատել է Լևոն Ավետիսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Կիևյան 5 հասցեում գործող <<Լեդի>> մերսման սրահում: Աշխատանքի ընդունվելու ժամանակ Լևոնն իրեն ներկայացրել է աշխատանքի պայմանները, ասելով, թե իրենց մերսման սրահում ինչ տեսակի մերսումներ են կատարվում, դրանցից յուրաքանչյուրն ինչ արժե: Լևոնն ասել է, որ իրենց սրահում կատարում են հետևյալ 5 տեսակների՝ <<Ռելաքս կլասիկ>>, <<Արևելյան>>, <<Էռո>>, <<Տուրեցկի>> և <<Բոդի>> տեսակի մերսումները, որոնց արժեքը համապատասխանաբար կազմում է 10.000, 15.000, 20.000, 30.000 և 40.000 ՀՀ դրամ: Միաժամանակ Լևոնն ասել է, որ <<Ռելաքս>> տեսակի մերսումը կատարվում է ռեզինե տաբատով/լասինա/ և կարճաթև բլուզով, տևողությունը 40 րոպե է, <<Ռելաքս>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Արևելան>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ներքնազգեստով, տևողությունը 50 րոպե է, <<Արևելյան>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Էռո>> տեսակի մերսումը կատարվում է լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը 55 րոպե է, <<Էռո>> մերսումը հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով նստում է մերսման ներքնակին պառկած հաճախորդի վրա, կրծքերով, մարմնի մյուս մասերով և սեռական օրգաններով դիպում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի մեջքին, կրծքերով շոյում են հաճախորդի մարմինը, որից հետո մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումը կատարվում է կրկին լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը 1 ժամ է, մերսումը կրկին կատարվում է հպումներով, շոյանքներով, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով նստում է մերսման ներքնակին մեջքով պառկած հաճախորդի վրա, կրծքերով, մարմնի մյուս մասերով և սեռական օրգաններով դիպչում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի մեջքին, փորին, ինչպես նաև սեռական օրգանին, որից հետո մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Բոդի>> տեսակի մերսումը կատարվում է լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը մեկ ու կես ժամ է, <<Բոդի>> մերսումը ազատ ոճի մերսում է, կատարվում է մարմինը մարմնով հպելու միջոցով, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով շոյում է մերսման ներքնակին պառկած հաճախորդի ողջ մարմինը, կրծքերով, մարմնի մյուս մասերով և սեռական օրգաններով դիպչում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի ողջ մարմնին, այդ թվում նաև սեռական օրգանին, որից հետո մերսման վերջում հանգստացումը կատարվում է կրծքերով: Բոլոր մերսման տեսակների դեպքում մերսման սենյակը լինում է գրեթե մութ, միացված է լինում միայն փոքրիկ լապտեր, որը գրեթե լույս չի տալիս, բացի այդ միացված է լինում նաև կրքոտ երաժշտություն: Մերկ մարմնով մթության մեջ սեռական օրգաններով հաճախորդի մերկ մարմնին, սեռական օրգանին դիպչելու նպատակը հանդիսանում է հաճախորդի մոտ սեռական հարաբերություն ունենալու պատրանքի ստեղծումը: Կատարել է վերը նշված բոլոր տեսակի մերսումները, միայն <<Բոդի>> տեսակի մերսման ժամանակ կրծքերով հանգստացում չի կատարել, քանզի չի ցանկացել, չնայած, որ ցանկացած <<Բոդի>> տեսակի մերսման մտնելուց առաջ Լևոնն ասել է, որ պետք է կատարի կրծքերով հանգստացում, որպեսզի հաճախորդն իրենից գոհ մնա և կրկին վերադառնա մերսման սրահ: Իր իմանալով, իր հետ <<Լեդի>> մերսման սրահում աշխատած մյուս մերսուհիները՝ Անի Անանյանը, Իրինա Ավանեսյանը, Սեդա Միրզոյանը, Սոնա Ավետիսյանը, բոլորն էլ կատարել են վերը նշված բոլոր տեսակի մերսումները: Չգիտի, թե նրանցից որ մեկն է կատարել սեռական կրքի բավարարում կրծքերով: Այն, որ մերսման ընթացքում իրենց սեռական օրգաններով պետք է հպվեին հաճախորդի սեռական օրգաններին, որպեսզի վերջինիս մոտ առաջանա տպավորություն, թե իբր սեռական հարաբերություն է ունենում իրենց հետ, գոհ լինի մերսումից և նորից գա իրենց սրահ, իրեն ասել են մենեջեր Աննա Մանուկյանը և տնօրեն Լևոն Ավետիսյանը: Իրենց սրահում օրեկան ընդունում են միջինը 15-20 հաճախորդների: Աշխատած ժամանակահատվածում իրենց սրահի մերսուհիներին խստիվ արգելված էր հաճախորդների հետ ունենալ որևէ տեսակի սեռական հարաբերություն: Հաճախորդները հիմնականում մերսման սրահ գալիս էին նախապես զանգահարելով և ժամ պահելով: Մերսման սրահի հեռախոսահամարներն էին՝ /077/63-00-99, /077/65-40-02, /077-65-40-03, /077-15-16-61, /093/15-16-91: Աշխատած ողջ ժամանակահատվածում Լևոն Ավետիսյանն իրենից յուրաքանչյուր ամիս պահել է 15.000 ՀՀ դրամ՝ որպես սոցվճարի գումար, աշխատել է ամենօրյա գրաֆիկով՝ առանց հանգստյան օրերի, ժամը 12:00-ից մինչև 06:00-ն, սակայն եթե դրանից հետո էլ էին հաճախորդներ լինում, Լևոնը ստիպում էր, որպեսզի մնար և սպասարկեր հաճախորդներին: Մի քանի անգամ աշխատանքից ազատվելու ցանկություն է հայտնել, սակայն Լևոնը յուրաքանչյուր դեպքում ասել է, որ չի կարող դուրս գալ աշխատանքից, հակառակ դեպքում, պայմանագրի համաձայն իրեն պետք է վճարի տուգանք՝ 500.000 ՀՀ դրամի չափով: Օրեկան սպասարկել է 5-6 հաճախորդների: Հաճախորդը մերսման գումարը մերսումից առաջ վճարում էր մենեջեր Աննային, իսկ վերջինիս բացակայության դեպքում՝ Լևոնին, իսկ օրվա ավարտին Լևոնը իրենց հետ կատարում էր վերջնահաշվարկ: Այն մերսումները, որոնք արժեին մինչև 20.000 ՀՀ դրամ, իր ու Լևոնի միջև գումարը կիսվում էր հավասար՝ 50/50 հարաբերակցությամբ, իսկ մյուս մերսումների դեպքում, յուրաքանչյուր մերսումից պահում էր 1000-ական ՀՀ դրամ՝ որպես փաստաբանի փող, ասել է, որ ունի ընկեր, ով հիշյալ հավաքված գումարի դիմաց անհրաժեշտության դեպքում իրենց կտրամադրի իրավաբանական օգնություն: Բացի այդ, յուրաքանչյուր օր իրենցից պահում էր բանկի գումար՝ միջինը օրեկան 3000 ՀՀ դրամի չափով: Լևոնն ասել է, որ այդ գումարները մեկ տարի աշխատելու դեպքում կվերադարձնի իրենց, իսկ եթե որոշեն շուտ դուրս գալ աշխատանքից, ապա չի վերադարձնելու: Ներկայումս Լևոնի մոտ ունի շուրջ 40.000-50.000 ՀՀ դրամ գումար, որը նա հրաժարվում է վերադարձնել: 2016թ. մարտի 2-ից այլևս Լևոնի մոտ չի աշխատում և պատճառը հանդիսացել է վերջինիս ընկերուհու՝ Աննա Մանուկյանի խանդն իր հանդեպ, նա ասել էր, որ սեռական կապ ունի Լևոնի հետ: Իր մոտ չեն պահպանվել այն հաճախորդների հեռախոսահամարները, ում մերսում է կատարել>>:
Վկա Զարինա Բաբայանը 04.11.2016թ. Լևոն Ավետիսյանի հետ առերես հարցաքննությամբ հայտնել է, որ <<…մերսումների ավարտին առնանդամի մերսմամբ կատարվել է հաճախորդի հանգստացում: <<Բոդի>> տեսակի մերսում ինքը կատարել է, սակայն երբեք կրծքով հանգստացում չի արել և Լևոնն էլ իրեն երբեք չի ստիպել կատարել կրծքերով հանգստացում: Նախկին ցուցմունքը տալուց եղել է զայրացած, քանի որ այդ ժամանակ նոր էր աշխատանքից ազատվել, այդ պատճառով էլ գրել է, որ Լևոնն է իրեն ստիպել կրծքերով հանգստացում կատարել: Հաճախորդներին հանգստացրել է առնանդամի մերսում կատարելու միջոցով և իր կարծիքով ձեռնաշարժության և առնանդամի մերսում կատարելու մեջ տարբերություն չկա: Սեռական օրգաններով մերսման ընթացքում որևէ հաճախորդի սեռական օրգանի չի հպվել, դա մերսման սրահում արգելված է եղել, Լևոն Ավետիսյանն ու Աննա Մանուկյանն իրեն չեն ասել, որ ինքը նման բան անի, եթե նախկինում ցուցմունքում նման բան է հայտնել, ապա նյարդայնացած է եղել, դա իրականությանը չի համապատասխանում: <<Լեդի>> մերսման սրահում աշխատելու ընթացքում որևէ մեկի հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել, այնտեղ աշխատելու ընթացքում պոռնկությամբ, մարմնավաճառությամբ չի զբաղվել: Ինքը պոռնիկ չէ, պոռնկությամբ չի զբաղվել, իսկ Լևոն Ավետիսյանը երբեք որևէ կերպ չի նպաստել դրան, նա երբեք իրեն կացարան չի տրամադրել, ունի համապատասխան կնքված պայմանագիր, աշխատել է որպես մերսուհի, մերսման ընթացքում հաճախորդի հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել, նրան որևէ տեսակի սեքսուալ բնույթի ծառայություն չի մատուցել, եթե նույնիսկ մերսել է հաճախորդի առնանդամը, ապա դա եղել է միայն մերսման նպատակով: Իր հետ աշխատած մերսուհիները նույնպես հաճախորդի հետ սեռական հարաբերություն չեն ունեցել, նրանք ևս կատարել են բացառապես մարմնի մերսում, նրանցից ոչ ոք մարմնավաճառ չէ և չի զբաղվել նման գործունեությամբ: Ինքը, Անին, Սոնան և Իռան միաժամանակ են աշխատանքից դուրս եկել, Աննան ծեծի էր ենթարկել Անիին, որն էլ հանդիսացել էր աշխատանքից դուրս գալու պատճառ, բոլորն էլ լարված են եղել Աննայի և Լևոնի դեմ, ուստի դա էլ հանդիսացել է իր նյարդայնացման պատճառը>>:
Առաջին ատյանի դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով, հրապարակել է վկաներ Սոնա Ավետիսյանի, Նաիրա Մարգարյանի, Լիլիթ Դալլաքյանի կողմից նախաքննության ընթացքում որպես վկայի տրված ցուցմունքները և առերես հարցաքննությունները:
Վկա Սոնա Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում 05.04.2016թ. որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<…2015թ. սեպտեմբերի կեսերին ընդհանուր ծանոթի միջոցով ծանոթացել է Լևոն Ավետիսյանի հետ, աշխատել է վերջինիս պատկանող Երևան քաղաքի Կիևյան 5 հասցեում գործող <<Լեդի>> մերսման սրահում, աշխատանքի ընդունվելու ժամանակ <<Լեդի>> մերսման սրահի տնօրեն Լևոն Ավետիսյանը, ինչպես նաև վերջինիս ընկերուհին՝ Աննա Մանուկյանը, իրեն ներկայացրել են աշխատանքի պայմանները, ասելով, թե իրենց մերսման սրահում ինչ տեսակի մերսումներ են կատարվում, դրանցից յուրաքանչյուրն ինչ արժե: Մասնավորապես ասել են, որ իրենց սրահում կատարում են հետևյալ 5 տեսակի՝ <<Ռելաքս կլասիկ>>, <<Արևելյան>>, <<Էռո>>, <<Տուրեցկի>> և <<Բոդի>> տեսակի մերսումները, որոնց արժեքը համապատասխանաբար կազմում է 10.000, 15.000, 20.000, 30.000 և 40.000 ՀՀ դրամ: Բացի այդ ասել են, որ <<Ռելաքս>> տեսակի մերսումը կատարվում է ռեզինե տաբատով /լասինա/ և կարճաթև բլուզով, տևողությունր 40 րոպե է, <<Ռելաքս>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Արևելյան>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ներքնազգեստով, տևողությունը 50 րոպե է, <<Արևելյան>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Էռո>> տեսակի մերսումը կատարվում է լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը 55 րոպե է, <<Էռո>> մերսումը հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով նստում է մերսման ներքնակին պառկած հաճախորդի վրա, կրծքերով, մարմնի մյուս մասերով և սեռական օրգաններով դիպչում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի մեջքին, կրծքերով շոյում հաճախորդի մարմինը, որից հետո մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումը կատարվում է կրկին լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը 1 ժամ է, <<Տուրեցկի>> մերսումը կրկին հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով նստում է մերսման ներքնակին մեջքով պառկած հաճախորդի վրա, կրծքերով, մարմնի մյուս մասերով և սեռական օրգաններով դիպչում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի մեջքին, փորին, ինչպես նաև սեռական օրգանին, որից հետո մերսման վերջում ձեռնաշարժությամբ կատարվում է սեռական կրքի բավարարում: <<Բոդի>> տեսակի մերսումը կատարվում է լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը մեկ ու կես ժամ է, <<Բոդի>> մերսումն ազատ ոճի մերսում է, յուրաքանչյուրն անում է այնպես, ինչքան որ երևակայությունն է թույլ տալիս, կատարվում է մարմինը մարմնով հպելու միջոցով, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով շոյում է մերսման ներքնակին պառկած հաճախորդի ողջ մարմինը, կրծքերով, մարմնի մյուս մասերով և սեռական օրգաններով դիպչում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի ողջ մարմնին, այդ թվում նաև սեռական օրգանին, որից հետո մերսման վերջում հանգստացումը կատարվում է կրծքերով: Բոլոր մերսման տեսակների դեպքում մերսման սենյակը լինում է գրեթե մութ, միացված է լինում միայն փոքրիկ լապտերը, կամ մոմը, որը գրեթե լույս չի տալիս, բացի այդ միացված է լինում նաև կրքոտ երաժշտություն: Մերկ մարմնով մթության մեջ սեռական օրգաններով հաճախորդի մերկ մարմնին, սեռական օրգանին դիպչելու նպատակը հանդիսանում է հաճախորդի մոտ սեռական հարաբերություն ունենալու պատրանքի ստեղծումը: Ինքը կատարել է վերը նշված բոլոր տեսակի մերսումները, միայն <<Բոդի>> տեսակի մերսման ժամանակ կրծքերով հանգստացում չի կատարել, քանզի չի ցանկացել, չնայած, որ ցանկացած <<Բոդի>> տեսակի մերսման մտնելուց առաջ, ինչպես Լևոնը, այնպես էլ Աննան ասել են, որ պետք է կատարի կրծքերով հանգստացում, որպեսզի հաճախորդն իրենից գոհ մնա և կրկին վերադառնա մերսման սրահ: Յուրաքանչյուր անգամ, երբ <<Բոդի>> մերսման ժամանակ կրծքերով հանգստացում չի կատարել և հաճախորդը բողոքել է իրենից Լևոնին կամ մենեջեր Աննային, այդ դեպքում Լևոնն իրեն տուգանել է, չի տվել տվյալ մերսումից իրեն հասանելիք մերսման գումարը՝ 19.000 ՀՀ դրամը: Իր իմանալով <<Լեդի>> մերսման սրահում իր հետ աշխատած մյուս մերսուհիները՝ Անի Անանյանը, Իրինա Ավանեսյանը, Սեդա Միրզոյանը, Զարինա Բաբայանը, բոլորն էլ կատարել են վերը նշված բոլոր տեսակի մերսումները: Չգիտի, թե նրանցից որ մեկն է կատարել սեռական կրքի բավարարում կրծքերով: Այն, որ մերսման ընթացքում իրենց սեռական օրգաններով պետք է հպվեին հաճախորդի սեռական օրգաններին, որպեսզի վերջինիս մոտ առաջանա տպավորություն, թե իբր սեռական հարաբերություն են ունենում իրենց հետ, գոհ լինի մերսումից և կրկին գա իրենց սրահ, իրեն ասել են մենեջեր Աննա Մանուկյանը և տնօրեն Լևոն Ավետիսյանը: Սրահում օրեկան ընդունում էին միջինը 15 հաճախորդների: Աշխատած ժամանակահատվածում իրենց սրահի մերսուհիներին խստիվ արգելված էր հաճախորդների հետ ունենալ որևէ տեսակի սեռական հարաբերություն: Հաճախորդները հիմնականում մերսման սրահ գալիս էին նախապես սրահ զանգահարելով և ժամ պահելով: Մերսման սրահի հեռախոսահամարներն էին՝ /077/ 63-00-99, /077/65-40-02, /077/65-40-03, /077/15-16-61, /093-15-16-91: Աշխատած ողջ ժամանակահատվածում Լևոն Ավետիսյանն իրենից յուրաքանչյուր ամիս պահել է 25.000 ՀՀ դրամ՝ որպես սոցվճարի գումար: Աշխատել է ամենօրյա գրաֆիկով՝ առանց հանգստյան օրերի, ժամը 13:00-ից մինչև 05:00-ն, սակայն եթե դրանից հետո էլ էին հաճախորդներ լինում, ուստի Լևոնն իրեն ստիպում էր, որպեսզի մնա և սպասարկի հաճախորդներին: Մի քանի անգամ աշխատանքից ազատվելու ցանկություն է հայտնել, սակայն Լևոնը յուրաքանչյուր դեպքում ասել է, որ չի կարող դուրս գալ աշխատանքից, հակառակ դեպքում պայմանագրի համաձայն իրեն պետք է վճարի տուգանք 500.000 ՀՀ դրամի չափով: Օրեկան սպասարկել է միջինը 5-6 հաճախորդների, հաճախորդը մերսման գումարը մերսումից առաջ վճարել է մենեջեր Աննային, իսկ վերջինիս բացակայության դեպքում Լևոնին, իսկ օրվա ավարտին Լևոնն իրենց հետ կատարել է վերջնահաշվարկ: Այն մերսումները, որոնք արժեին մինչև 20.000 ՀՀ դրամ, իր ու Լևոնի միջև գումարը կիսվում էր հավասար 50/50 հարաբերակցությամբ, իսկ մյուս մերսումների դեպքում յուրաքանչյուր մերսումից պահում էր 1000-ական ՀՀ դրամ՝ որպես փաստաբանի փող, նա ասել է, որ ունի ընկեր, ով հիշյալ հավաքված գումարի դիմաց անհրաժեշտության դեպքում կտրամադրի իրավաբանական օգնության: 2016թ. փետրվարի կեսերից, ստույգ օրը չի հիշում, այլևս Լևոնի մոտ չի աշխատում, իր մոտ չեն պահպանվել այն հաճախորդների հեռախոսահամարները, ում մերսում է կատարել: 2016թ. հունվարի վերջերին, ստույգ օրը չի հիշում, երբ ինքը, Զարինա Բաբայանը և մենեջեր Աննա Մանուկյանը գտնվել են <<Լեդի>> մերսման սրահի խոհանոցում, նկատել են, որ մերսուհի Անի Անանյանը մտել է հարևանությամբ գտնվող տնօրեն՝ Լևոնի աշխատասենյակ: Նրանց խոսակցությունից հասկացվել է, որ Անին ցանկանում էր դուրս գալ աշխատանքից և պատճառը նորից Աննա Մանուկյանի խանդն է եղել, քանզի Աննան Անիին մեղադրում էր Լևոնի հետ սեռական կապ ունենալու մեջ: Դա լսելով, Աննա Մանուկյանը գնացել է Լևոնի աշխատասենյակ և սկսել հայհոյել Անի Անանյանին, վերջինիս հասցեին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Քիչ անց Անին լացելով դուրս է եկել Լևոնի սենյակից և գնացել իր սենյակ: Դրանից հետո Աննան դուրս է եկել Լևոնի աշխատասենյակից, գնացել Անիի սենյակ և նրանց միջև վիճաբանություն է առաջացել, լսել են աղմուկի, բղավոցի ձայներ, անմիջապես մոտեցել են նրանց, Աննան շարունակել է հայհոյել Անիին, իրենց ներկայությամբ բռնել Անիի մազերից, քաշել գցել է գետնին և սկսել ձեռքերով հարվածել նրան: Այդ ժամանակ ինքն ու Զարինան փորձել են բաժանել նրանց, սակայն չեն կարողացել: Այնուհետև վիճաբանությանը միջամտել է Լևոնը և կրքերը հանգստացել են: Իրենց ներկայությամբ Անի Անանյանն Աննա Մանուկյանին չի հարվածել, չի հայհոյել, միայն փորձել է ազատվել Աննայի ձեռքերից>>:
Վկա Սոնա Ավետիսյանը 09.11.2016թ. Լևոն Ավետիսյանի հետ առերես հարցաքննությամբ հայտնել է, որ <<…աշխատանքի ընդունվելու ժամանակ Լևոն Ավետիսյանն ասել է, որ սրահում կատարում են հետևյալ 5 տեսակի՝ <<Ռելաքս կլասիկ>>, <<Արևելյան>>, <<Էռո>>, <<Տուրեցկի>> և <<Բոդի>> տեսակի մերսումները, որոնց արժեքը համապատասխանաբար կազմում է 10.000, 15.000, 20.000, 30.000 և 40.000 ՀՀ դրամ: Միաժամանակ Լևոնն ասել է, որ <<Ռելաքս>> տեսակի մերսումը կատարվում է ռեզինե տաբատով /լասինա/ և կարճաթև բլուզով, տևողությունը 40-45 րոպե է, <<Ռելաքս>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում: <<Արևելյան>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ներքնազգեստով, տևողությունը 50 րոպե է, <<Էռո>> տեսակի մերսումը կատարվում է լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը 1 ժամ է, <<Էռո>> մերսումը հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով նստում է մերսման ներքնակին պառկած հաճախորդի կողքին, կրծքերով դիպում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի մեջքին, որից հետո կատարվում է հաճախորդի առնանդամի մերսում, որի արդյունքում հաճախորդի մոտ տեղի է ունենում սերմնաժայթքում: <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումը կատարվում է կրկին լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը 1 ժամ է, <<Տուրեցկի>> մերսումը կրկին հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով նստում է մերսման ներքնակին մեջքով պառկած հաճախորդի կողքին, կրծքերով դիպում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի մեջքին, փորին, որից հետո մերսման վերջում կատարվում է առնանդամի կետային մերսում, ռելաքս հանգստացում: <<Բոդի>> տեսակի մերսումը կատարվում է լրիվ մերկ վիճակում, տևողությունը մեկ ու կես ժամ է, <<Բոդի>> մերսումը ազատ ոճի մերսում է, կատարվում է մարմինը մարմնով հպելու միջոցով, որի ժամանակ մերսուհին մերկ մարմնով շոյում է մերսման ներքնակին պառկած հաճախորդի ողջ մարմինը, կրծքերով դիպում է լրիվ մերկ վիճակում գտնվող հաճախորդի մեջքին և կրծքավանդակին, որից հետո մերսման վերջում հանգստացումը կատարվում է կրծքերով: Աշխատելու ընթացքում կատարել է վերը նշված բոլոր տեսակի մերսումները, բացառությամբ <<Բոդի>> տեսակի մերսման: Հաճախորդը մերսման գումարը մերսումից առաջ վճարում էր մենեջեր Աննային, իսկ վերջինիս բացակայության դեպքում՝ Լևոնին, իսկ օրվա ավարտին Լևոնը իրենց հետ կատարում էր վերջնահաշվարկ: Իր կարծիքով ձեռնաշարժություն կատարում են առանց մերսում կատարելու, դա այլ նպատակ է հետապնդում, իսկ առնանդամի մերսումը մտնում է ուղղակի մերսման մեջ: Իրականում իր սեռական օրգաններով մերսման ընթացքում որևէ հաճախորդի սեռական օրգանի չի հպվել, դա իրենց սրահում արգելված է, իսկ նախկինում նման բան է ասել, քանի որ այդ ժամանակ զայրացած է եղել Լևոնի ընկերուհու՝ Աննայի վրա և ցանկացել է վնասել Լևոնին: Երբևէ չի զբաղվել պոռնկությամբ, <<Լեդի>> մերսման սրահում աշխատելու ժամանակահատվածում որևէ հաճախորդի հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել: Սրահում եղել է մերսուհի և կնքել է համապատասխան պայմանագիր և մերսման սրահում աշխատել է բացառապես մերսում կատարելու նպատակով, մերսել է միայն հաճախորդի առնանդամը և դա եղել է միայն մերսման նպատակով: Վստահ է, որ իր հետ <<Լեդի>> սրահում աշխատած մերսուհիները հաճախորդի հետ ևս սեռական հարաբերություն չեն ունեցել, նրանք ևս կատարել են բացառապես հաճախորդի մարմնի՝ այդ թվում նաև առնանդամի մերսում: Նրանցից ոչ ոք մարմնավաճառ չէ և նման գործունեությամբ չի էլ զբաղվել, իսկ մերսման սրահը նման ծառայություններ չի մատուցել>>:
Վկա Նաիրա Մարգարյանը նախաքննության ընթացքում 25.10.2016թ. որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<…2016թ. մարտի սկզբներին ծանոթացել է Լևոն Ավետիսյանի հետ, սկսել է աշխատել վերջինիս պատկանող Երևան քաղաքի Կիևյան 5 հասցեում գործող <<Լեդի>> մերսման սրահում, որտեղ աշխատել է մինչև 2016թ. ապրիլ ամսվա վերջերը: Աշխատած ամբողջ ժամանակահատվածում կատարել է հետևյալ 4 տեսակի <<Ռելաքս կլասիկ>>, <<Արևելյան>>, <<Էռո>>, <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումները, որոնց արժեքը համապատասխանաբար կազմում է 10.000, 15.000, 20.000, 30.000 ՀՀ դրամ: <<Ռելաքս>> տեսակի մերսումը կատարվում է ռեզինե տաբատով /լասինա/ և կարճաթև բլուզով, տևողությունը 40 րոպե է, <<Ռելաքս>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման ընթացքում նաև կատարվում է սեռական օրգանների հատվածի մերսում, որը հաճախորդի ցանկությամբ ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: <<Արևելյան>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ներքնազգեստով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Արևելյան>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման ընթացքում նաև կատարվում է սեռական օրգանների հատվածի մերսում, հաճախորդի ցանկությամբ նաև նրա ինտիմ օրգանների հատվածում: Ինտիմ օրգանների մերսումը ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: <<Էռո>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ստրինգով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Էռո>> մերսումը հպումներով, շոյանքներով մերսում է: Մերսման ընթացքում նաև կատարվում է սեռական օրգանների հատվածի մերսում, հաճախորդի ցանկությամբ ինտիմ օրգանների հատվածում: Ինտիմ օրգանների մերսումը ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումը կատարվում է կրկին միայն ստրինգով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Տուրեցկի>> մերսումը կրկին հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին կրծքերով հպվում է հաճախորդի մեջքին, շոյում է մեջքը: Մերսման ընթացքում նաև կատարվում է սեռական օրգանների հատվածի մերսում: Ինտիմ օրգանների մերսումն ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: Իր հետ <<Լեդի>> մերսման սրահում աշխատել են նաև մերսուհիներ Նելլին և Լիլիթը: Վերը հիշատակված բոլոր անձինք էլ կատարել են վերը նշված բոլոր տեսակի մերսումները: Իրենց սրահում օրեկան ընդունել են միջինը 5-7 հաճախորդների: Աշխատած ժամանակահատվածում իրենց սրահում մերսուհիներին խստիվ արգելված է հաճախորդների հետ ունենալ որևէ տեսակի սեռական հարաբերություն: Հաճախորդները հիմնականում մերսման սրահ գնացել են նախապես սրահ զանգահարելով և ժամ պահելով: Աշխատած ժամանակահատվածում Լևոն Ավետիսյանն իրենից սոցվճարի գումար չի պահել, աշխատել է ամենօրյա գրաֆիկով՝ առանց հանգստյան օրերի, ժամը 13:00-ից մինչև 01:00-ն, սակայն եթե նշված ժամից հետո էլ են հաճախորդներ ունեցել, ապա մնացել և մերսել է: Օրեկան սպասարկել է միջինը 4 հաճախորդի: Հաճախորդը մերսման գումարը վճարում է մենեջեր Աննային, իսկ օրվա ավարտին Լևոնն իրենց հետ կատարում էր վերջնահաշվարկ: Մերսման սրահում չի մատուցվում մերսման այնպիսի տեսակ, որի ժամանակ մերսուհին լինի ամբողջությամբ մերկ, դա մերսման սրահում խստիվ արգելված է: Մերսման ընթացքում արգելված է նաև սեռական օրգաններով կամ կրծքերով հաճախորդի սեռական օրգաններին հպվելը: Բանկի գումար ևս իրենից երբեք չի պահվել Լևոն Ավետիսյանի կողմից>>:
Վկա Նաիրա Մարգարյանը 31.10.2016թ. Լևոն Ավետիսյանի հետ առերես հարցաքննությամբ հայտնել է, որ <<…2016թ. մարտի սկզբներին ծանոթացել է Լևոն Ավետիսյանի հետ, սկսել է աշխատել վերջինիս պատկանող Երևան քաղաքի Կիևյան 5 հասցեում գործող <<Լեդի>> մերսման սրահում, որտեղ աշխատել է մինչև 2016թ. ապրիլ ամսվա վերջերը: Աշխատած ամբողջ ժամանակահատվածում կատարել է հետևյալ 4 տեսակի՝ <<Ռելաքս կլասիկ>>, <<Արևելյան>>, <<Էռո>>, <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումները, որոնց արժեքը համապատասխանաբար կազմում է 10.000, 15.000, 20.000, 30.000 ՀՀ դրամ: <<Ռելաքս>> տեսակի մերսումը կատարվում է ռեզինե տաբատով/լասինա/ և կարճաթև բլուզով, տևողությունը 40 րոպե է: <<Արևելյան>> տեսակի մերսումը կատարվում է ներքնազզեստով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Արևելյան>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: <<Էռո>> տեսակի մերսումը կատարվում միայն ստրինգով,տևողությունը 1 ժամ է, <<Էռո>> մերսումը հպումներով, շոյանքներով մերսում է: <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումը կատարվում է կրկին միայն ստրինգով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Տուրեցկի>> մերսումը կրկին հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին կրծքերով հպվում է հաճախորդի մեջքին, շոյում է մեջքը: Մերսման բոլոր տեսակների դեպքում մերսման ընթացքում կատարվում է նաև սեռական օրգանների հատվածի մերսում: Ինտիմ օրգանների մերսումն ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: Իրենց սրահում օրեկան ընդունում են միջինը 5-6 հաճախորդների: Աշխատած ժամանակահատվածում սրահում մերսուհիներին խստիվ արգելված է հաճախորդների հետ ունենալ որևէ տեսակի սեռական հարաբերություն: Աշխատել է ամենօրյա գրաֆիկով, առանց հանգստյան օրերի, ժամը 13:00-ից միևչև 01.00-ն, սակայն եթե նշված ժամից հետո էլ են հաճախորդներ ունեցել, ապա մնացել և մերսել է: Օրեկան սպասարկել է միջինը 3 հաճախորդների: Հաճախորդը մերսման գումարը վճարում է մենեջեր Աննային, իսկ օրվա ավարտին Լևոնն իրենց հետ կատարում էր վերջնահաշվարկ: Պեդում է ցուցմունքն ամբողջությամբ, մեկ անգամ ևս ցանկանում է նշել, որ <<Լեդի>> մերսման սրահում աշխատած ժամանակահատվածում որևէ մեկի հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել, մերսման սրահում, բացի այդ գումարի դիմաց որևէ տեսակի սեռական հարաբերություն չի մատուցել: Իր կողմից հաճախորդի առնանդամը մերսելը պայմանավորված է եղել բացառապես մերսման նկատառումներով: <<Լեդի>> մերսման սրահում իրենք առնանդամի մերսումը կատարել են բացառապես հաճախորդի ցանկությամբ, իր կողմից առնանդամի մերսման վերաբերյալ որևէ պարտադրանք չի եղել, իսկ նման մերսում կատարելու արդյունքում մերսման արժեքը չի փոխվել, այսինքն առնանդամի մերսումը մտնում է մերսման մեջ: Երբեք չի զբաղվել պոռնկությամբ: Կրկնում է, որ <<Լեդի>> մերսման սրահում որևէ մեկի հետ սեռական հարաբերություններ չի ունեցել: Առհասարակ պոռնիկ չի, մարմնավաճառությամբ չի զբաղվել: Մերսուհի է, կնքել է համապատասխան պայմանագիր և մերսման սրահում աշխատել է բացառապես մերսում կատարելու նպատակով: Ինչպես մեր երկրում, այնպես էլ արտերկրում, առնանդամը մերսելու մասին որևէ արգելք չկա: Որևէ հաճախորդի գումարի դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայություն չի մատուցել, քանի որ իրականում պարտավորվել էր պայմանագրով, բացի այդ անգամ եթե պայմանագրում նման բան գրած չլիներ, միևնույնն է որևէ մեկի հետ սեռական հարաբերության մեջ չէր մտնի: Միայն մերսել է հաճախորդի առնանդամը և դա եղել է միայն մերսման նպատակով: Իր հետ միասին աշխատել են մերսուհիներ՝ Նելլին և Լիլիթը: Բացառում է, որ նրանք ևս հաճախորդի հետ սեռական հարաբերություն ունեցած լինեն, նրանք ևս կատարել են բացառապես հաճախորդի մարմնի՝ այդ թվում առնանդամի մերսում: Նրանցից ոչ ոք մարմնավաճառ չէ և նման գործունեությամբ չի զբաղվել, իսկ մերսման սրահը նման ծառայություններ չի մատուցել: Իր աշխատած ժամանակահատվածում մերսուհիներից որևէ մեկը սեռական հարաբերության մեջ հաճախորդի հետ չի եղել>>:
Վկա Լիլիթ Դալլաքյանի նախաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ <<…2016թ. մարտի սկզբներին ընդհանուր ծանոթի միջոցով ծանոթացել է Լևոն Ավետիսյանի հետ, սկսել է աշխատել վերջինիս պատկանող Երևան քաղաքի Կիևյան 5 հասցեում գործող <<Լեդի>> մերսման սրահում, որտեղ աշխատել է մինչև 2016թ. ապրիլ ամիսը: Աշխատած ամբողջ ժամանակահատվածում կատարել է հետևյալ 4 տեսակի <<Ռելաքս կլասիկ>>, <<Արևելյան>>, <<Էռո>>, <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումները, որոնց արժեքը համապատասխանաբար կազմում է 10.000, 15.000, 20.000, 30.000 ՀՀ դրամ: <<Ռելաքս>> տեսակի մերսումը կատարվում է ռեզինե տաբատով/լասինա/ և կարճաթև բլուզով, տևողությունը 40 րոպե է, <<Ռելաքս>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման ընթացքում նաև կատարվում է սեռական օրգանների հատվածի մերսում, հաճախորդի ցանկությամբ նաև նրա ինտիմ օրգանների հատվածում: Ինտիմ օրգանների մերսումը ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: <<Արևելյան>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ներքնազգեստով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Արևելյան>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: Մերսման ընթացքում նաև կատարվում է սեռական օրգանների հատվածի մերսում, հաճախորդի ցանկությամբ նաև նրա ինտիմ օրգանների հատվածում: Ինտիմ օրգանների մերսումն ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: <<Էռո>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ստրինգով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Էռո>> մերսումը հպումներով, շոյանքներով մերսում է: Մերսման ընթացքում նաև կատարվում է սեռական օրգանների հատվածի մերսում, հաճախորդի ցանկությամբ ինտիմ օրգանների հատվածում: Ինտիմ օրգանների մերսումը ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումը կատարվում է կրկին միայն ստրինգով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Տուրեցկի>> մերսումը կրկին հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին կրծքերով հպվում է հաճախորդի մեջքին, շոյում է մեջքը: Մերսման ընթացքում նաև կատարվում է սեռական օրգանների հատվածի մերսում: Ինտիմ օրգանների մերսումն ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: Իր հետ <<Լեդի>> մերսման սրահում աշխատել են նաև մերսուհիներ Նելլին և Նառան: Վերը հիշատակված բոլոր անձինք կատարել են վերը նշված բոլոր տեսակի մերսումները: Իրենց սրահում օրեկան ընդունում են միջինը 5-6 հաճախորդների: Աշխատած ժամանակահատվածում սրահում մերսուհիներին խստիվ արգելված է հաճախորդների հետ ունենալ որևէ տեսակի սեռական հարաբերություն: Հաճախորդները հիմնականում մերսման սրահ են գալիս նախապես սրահ զանգահարելով և ժամ պահելով: Աշխատած ժամանակահատվածում Լևոն Ավետիսյանն իրենից սոցվճարի գումար չի պահել: Աշխատել է ամենօրյա գրաֆիկով առանց հանգստյան օրերի, ժամը 13:00-ից մինչև 01:00-ն, սակայն եթե նշված ժամից հետո էլ են հաճախորդներ ունեցել, ապա մնացել և մերսել են: Օրեկան սպասարկել է միջինը 3 հաճախորդների: Հաճախորդը մերսման գումարը վճարում է մենեջեր Աննային, իսկ օրվա ավարտին Լևոնն իրենց հետ կատարում էր վերջնահաշվարկ: Մերսման սրահում չի մատուցվում մերսման այնպիսի տեսակ, որի ժամանակ մերսուհին լինի ամբողջությամբ մերկ, դա իրենց մերսման սրահում խստիվ արգելված է: Մերսման ընթացքում արգելված է նաև սեռական օրգաններով կամ կրծքերով հաճախորդի սեռական օրգաններին հպվելը: Բանկի գումար ևս իրենից երբեք չի պահվել Լևոն Ավետիսյանի կողմից>>:
Վկա Լիլիթ Դալլաքյանը 31.10.2016թ. Լևոն Ավետիսյանի հետ առերես հարցաքննությամբ հայտնել է, որ <<…2016թ. մարտի սկզբներին ընդհանուր ծանոթի միջոցով ծանոթացել է իր հետ առերսվող Լևոն Ավետիսյանի հետ և սկսել է աշխատել նրան պատկանող՝ Երևան քաղաքի Կիևյան 5 հասցեում գործող <<Լեդի>> մերսման սրահում, որտեղ աշխատել է մինչև 2016թ. ապրիլ ամիսը: Աշխատած ամբողջ ժամանակահատվածում կատարել է հետևյալ 4 տեսակի՝ <<Ռելաքս կլասիկ>>, <<Արևելյան>>, <<Էռո>>, <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումները, որոնց արժեքը համապատասխանաբար կազմում է 10.000, 15.000, 20.000, 30.000 ՀՀ դրամ: <<Ռելաքս>> տեսակի մերսումը կատարվում է ռեզինե տաբատով/լասինա/ և կարճաթև բլուզով, տևողությունը 40 րոպե է: <<Արևելյան>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ներքնազզեստով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Արևելյան>> մերսման ժամանակ կատարվում է ամբողջական մարմնի մերսում, որի ընթացքում հաճախորդը գտնվում է ամբողջությամբ մերկ վիճակում: <<Էռո>> տեսակի մերսումը կատարվում է միայն ստրինգով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Էռո>> մերսումը հպումներով, շոյանքներով մերսում է: <<Տուրեցկի>> տեսակի մերսումը կատարվում է կրկին միայն ստրինգով, տևողությունը 1 ժամ է, <<Տուրեցկի>> մերսումը կրկին հպումներով, շոյանքներով մերսում է, որի ժամանակ մերսուհին կրծքերով հպվում է հաճախորդի մեջքին, շոյում է մեջքը: Մերսման բոլոր տեսակների դեպքում մերսման ընթացքում կատարվում է նաև սեռական օրգանների հատվածի մերսում: Ինտիմ օրգանների մերսումն ավարտվում է սերմնաժայթքմամբ: Սրահում օրեկան ընդունում են միջինը 5-6 հաճախորդի: Աշխատած ժամանակահատվածում իրենց սրահում մերսուհիներին խստիվ արգելված էր հաճախորդների հետ ունենալ որևէ տեսակի սեռական հարաբերություն: Աշխատել է ամենօրյա գրաֆիկով, առանց հանգստյան օրերի ժամը 13:00-ից մինչև 01:00-ն, սակայն եթե նշված ժամից հետո էլ են հաճախորդներ ունեցել, ապա մնացել և մերսել է: Օրեկան սպասարկել է միջինը 3 հաճախորդի: Հաճախորդը մերսման գումարը վճարում է մենեջեր Աննային, իսկ օրվա ավարտին Լևոնն իրենց հետ կատարում էր վերջնահաշվարկ: Պնդում է ցուցմունքն ամբողջությամբ, մեկ անգամ ևս ցանկանում է նշել, որ <<Լեդի>> մերսման սրահում աշխատած ժամանակահատվածում որևէ մեկի հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել մերսման սրահում, բացի այդ գումարի դիմաց որևէ տեսակի սեռական հարաբերություն չի մատուցել: Իր կողմից հաճախորդի առնանդամը մերսելը պայմանավորված է եղել բացառապես մերսման նկատառումներով, քանզի ողջ աշխարհում ընդունված է ամբողջ մարմնի այդ թվում առնանդամի և դրա շրջակայքի մերսում: Պարզապես իրենց սրահում իրենք առնանդամի մերսումը կատարել են բացառապես հաճախորդի ցանկությամբ, իսկ նման մերսում կատարելու արդյունքում մերսման արժեքը չի փոխվել, այսինքն առնանդամի մերսումը մտնում է մերսման մեջ: Երբեք չի զբաղվել պոռնկությամբ: Կրկնում է, որ <<Լեդի>> մերսման սրահում որևէ մեկի հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել: Պոռնիկ չէ և երբեք էլ չի եղել, ինչպես արդեն բազմիցս նշեց, նման գործունեությամբ չի զբաղվում: Այնպես չէ, որ Լևոնը պետք է իրեն ուղղորդի, թե ինչ գործունեություն ծավալի և ինչպես: Մերսուհի է, կնքել է համապատասխան պայմանագիր և մերսման սրահում աշխատել է բացառապես մերսում կատարելու նպատակով: Որևէ մեկը չի կարող մատնացույց անել գեթ մեկ օրենք, որն արգելում է մերսել առնանդամը, ինչպես մեր երկրում, այնպես էլ արտերկրում առնանդամը մերսելու մասին որևէ արգելք չկա: Եթե կա նման բան, որ զբաղվել է պոռնկությամբ, փաստորեն իրեն էլ են մեղադրում, դա ընդունում է որպես անձնական վիրավորանք, քանի որ մինչ այս պահն իրեն որևէ մեկը չի ասել, որ պոռնիկ է: Եթե նման բան կա, ով կասի, որ պոռնիկ է, ապա դատի է տալու պատիվ պահանջի, չի կարելի մարդու անվան հետ նման կերպ խաղալ: Որևէ հաճախորդի գումարի դիմաց սեքսուալ բնույթի ծառայություն չի մատուցել, քանի որ իրականում պարտավորվել է պայմանագրով, բայց և այնպես եթե նույնիսկ Լևոնն իրեն նման բան ասեր, չէր անի: Կրկնում է, որ եթե անգամ մերսել է հաճախորդի առնանդամը, ապա դա եղել է միայն մերսման նպատակով: Իր հետ միասին աշխատել են մերսուհիներ Նելլին և Նառան, որոնց պարագայում ևս բացառում է, որ հաճախորդի հետ սեռական հարաբերություն ունեցած լինեն, նրանք ևս կատարել են բացառապես հաճախորդի մերսում: Նրանցից ոչ ոք մարմնավաճառ չէ և նման գործունեությամբ չի զբաղվել, իսկ մերսման սրահը նման ծառայություններ չի մատուցել: Եթե մերսման սրահում մատուցվեր սեռական հարաբերություն, ապա իր աշխատած ժամանակահատվածում ևս նման բան կլիներ և տեղեկացված կլիներ այդ մասին, ինքը դա բացառում է>>:
27.09.2016թ. դատաբժշկական-սեքսոլոգիական համալիր հանձնաժողովային փորձաքննության թիվ 16-1153 եզրակացությամբ այն մասին, որ <<…մերսուհու կողմից առնանդամի ձեռնաշարժման կամ սեփական սեռական օրգանները հաճախորդի սեռական օրգաններին և ամբողջ մարմնին հպելու եղանակներով անձի մոտ սերմնաժայթքում առաջացնելը սեռական ակտ /սեռական հարաբերություն/ չի հանդիսանում, այլ հանդիսանում է սեռական կրքի բավարարմանն ուղղված սեքսուալ բնույթի գործողություն: Մերսուհու կողմից մեկ այլ անձի առնանդամը ձեռնաշարժելը և վերջինիս մոտ սերմնաժայթքում առաջացնելը հանդիսանում է սեռական կրքի բավարարմանն ուղղված սեքսուալ բնույթի գործողություն, իսկ թե նման գործողությունների որոշակի վարձավճարի դիմաց կատարելը հանդիսանում է արդյոք սեքսուալ բնույթի ծառայությունների մատուցում, թե ոչ, ապա դա ենթակա է իրավական գնահատման>>:
19. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, թե <<…դատարանը մերսուհիների արարքում պոռնկությամբ զբաղվելու հանգամանքը դիտարկել է սեքսուալ բնույթի գործողություններ կատարելու փաստի մատնանշմամբ, այնինչ թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածը, այն դեպքում երբ դա ենթակա չէր կիրառման, քանի որ պոռնկությունը կարող է դրսևորվել բացառապես վարձատրության դիմաց սեռական հարաբերության առկայության դեպքում>>, ապա այն հիմնավորված չէ` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցակազմի առկայության կամ բացակայության հարցը լուծելիս, նշված հոդվածում օգտագործվող <<պոռնկություն>> եզրույթի բովանդակությունը բացահայտելիս հիմնավորված կերպով եկել է այն հետևության, որ այն իրենից ներկայացնում է դրամի կամ այլ վարձատրության դիմաց սեքսուալ բնույթի գործողությունների ոչ մեկանգամյա կատարում: Պոռնկության իմաստով սեքսուալ բնույթի գործողություն կարող է համարվել ինչպես բնական սեռական հարաբերությունը, այնպես էլ սեքսուալ բնույթի ցանկացած այլ գործողություն, որն ուղղված է անձի սեռական կրքերի բավարարմանը: Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն նշել է, որ պոռնկությամբ կարող են զբաղվել ինչպես իգական, այնպես էլ արական սեռի ներկայացուցիչները, որոնց համար այդ գործունեությունը դառնում է եկամտի կանոնավոր աղբյուր: Դատարանի վերը նշված եզրահանգումների հիմքում ընկած է նաև այն գաղափարը, որ սեքսուալ բնույթի այլ գործողությունները հաճախ կարող են առավել մեծ չափով խաթարել սեռերի փոխհարաբերության և սեռական մշակույթի ձևավորման վերաբերյալ հասարակության անդամների բարոյական պատկերացումները, քան բնական սեռական հարաբերությունը:
20. Վերոգրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալ Լ.Ավետիսյանը 2015թ. օգոստոս ամսին վարձակալել է Երևան քաղաքի Կիևյան 5 հասցեում գտնվող տարածքը և պոռնկությամբ զբաղվելու համար ստեղծել հաստատություն <<Լեդի>> մերսման սրահը, որտեղ որպես մերսուհիներ աշխատանքի է ընդունել Անի Սենիկի Անանյանին, Զարինա Սալավաթի Բաբայանին, Սոնա Սոսի Ավետիսյանին, Իրինա Ռուբիկի Ավանեսյանին, Նելլի Վաղինակի Այվազյանին, Նաիրա Ռաֆայելի Մարգարյանին, Լիլիթ Վարդանի Դալլաքյանին: Նշված մերսման սրահում հաճախորդներ ապահովելու նպատակով իր կողմից աշխատանքի ընդունած մերսուհիների հետ ձեռք է բերել համապատասխան պայմանավորվածություն հաճախորդների ցանկության դեպքում մերսուհիների կողմից սեքսուալ բնույթի գործողությումներ կատարելու վերաբերյալ և ստացված գումարը բաժանել միմյանց միջև՝ այդ կերպ 2015թ. սեպտեմբեր ամսից մինչև 2016թվականի մայիսի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում ստանալով գույքային օգուտ՝ նպաստել է վերջիններիս պոռնկությամբ զբաղվելուն:
Վերլուծելով ամբաստանյալ Լևոն Մնացականի Ավետիսյանի ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը պատճառաբանված կերպով եկել է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ցուցմունքները՝ իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և սպասվող խիստ պատժից խուսափելու, ինչպես նաև քրեական գործով պարզված փաստական հանգամանքները խեղաթյուրելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոնշյալ ապացույցներով, որոնց համաձայն՝ սահմանված գնացուցակի համաձայն Անի Անանյանի, Զարինա Բաբայանի, Սոնա Ավետիսյանի, Իրինա Ավանեսյանի, Նելլի Այվազյանի, Նաիրա Մարգարյանի, Լիլիթ Դալլաքյանի կողմից դրամի դիմաց մեկից ավելի անգամ կատարվել են հաճախորդների սեռական կրքերի բավարարմանն ուղղված սեքսուալ բնույթի գործողություններ` նրանց մարմնի և, մասնավորապես, առնանդամի մերսման եղանակով հաճախորդներին հասցրել են սերմնաժայթքման, իսկ մատուցված ծառայությունների դիմաց հաճախորդներից ստացված վարձատրությունը հավասարաչափ կիսվել է Լևոն Ավետիսյանի հետ, որպիսի հանգամանքը բավարար է փաստելու, որ վերջինները <<Լեդի>> մերսման սրահում զբաղվել են պոռնկությամբ: Միաժամանակ, դատարանն իրավացիորեն անհրաժեշտ է համարել փաստել, որ Անի Անանյանի, Զարինա Բաբայանի, Սոնա Ավետիսյանի, Իրինա Ավանեսյանի, Նելլի Այվազյանի, Նաիրա Մարգարյանի, Լիլիթ Դալլաքյանի կողմից <<Լեդի>> մերսման սրահում հաճախորդների հետ սեռական հարաբերություն չունենալու հանգամանքն ինքնին չի բացառում վերջինների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելու փաստը:
21. Ինչ վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում գործող որևէ իրավանորմով կարգավորվող մերսման տեսակների, դրանց ընթացքում օգտագործվող մերսումային շարժումների, մարմնի այս կամ այն հատվածում մերսում կատարելու արգելքների գոյության, մասնավորապես` սեռական օրգանների շրջանում, ինչպես նաև մերսում կատարելը բացառապես որակավորում ունեցող անձանց կողմից կատարելու իմպերատիվ պահանջի առկայության վերաբերյալ կատարված հարցման մասին ՀՀ արդարադատության և առողջապահության նախարարություններից ստացված պատասխանների վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկներին, ապա Վերաքննիչ դատարանը վերոգրյալ հիմնավորումների առկայության պայմաններում փաստարկված չհամարելով ամբաստանյալ Լ.Ավետիսյանին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպանի կողմից ներկայացված պատճառաբանությունները` արձանագրում է, որ դրանք որևէ կերպ չեն բացառում ամբաստանյալի կատարած արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշների առկայությունը, քանի որ պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու օրենսդրական արգելքը սահմանված է հենց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածով:
Բացի այդ, քրեական գործով ձեռք չի բերվել որևէ ապացույց այն մասին, որ Անի Անանյանը, Զարինա Բաբայանը, Սոնա Ավետիսյանը, Իրինա Ավանեսյանի, Նելլի Այվազյանը, Նաիրա Մարգարյանը, Լիլիթ Դալլաքյանը մերսման սրահում կատարել են բուժական մերսում, իսկ մերսման բոլոր 5 տեսակներով էլ նախատեսված եղել, որ հաճախորդի մոտ կարող է տեղի ունենալ սերմնաժայթքում:
22. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, թե <<… Լևոն Ավետիսյանին մեղսագրվող` սույն գործով մեղադրանքը նույնական է թիվ 1189915 քրեական գործով Լևոն Ավետիսյանին վերագրված մեղադրանքին, որով կայացվել է քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում, որը սույն գործով Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ իրականացվող քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք է>>, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դեպքում Լ.Ավետիսյանի նկատմամբ առկա չէ նույն մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին որոշում` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Շենգավիթ քննչական բաժնում Լիլիթ Յուրիկի Համամչյանի հաղորդման հիման վրա 12.10.2015թ. ՀՀ քրեական քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 11819915 քրեական գործը հարուցվել է այն բանի համար, որ <<…03.10.2015թ. ժամը 03:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Բայդուկով փողոցի 1-ին հասցեում գործող <<Լեդի>> մերսման սրահում, աշխատանքային հարաբերությունների հարցի շուրջ վիճաբանել է մերսման սրահի տնօրեն Լևոն Մնացականի Ավետիսյանի և վերջինիս ընկերուհու՝ Աննա Գոռի Մանուկյանի հետ, որի ժամանակ Լևոն Ավետիսյանը ձեռքերով և ոտքով հարվածներ է հասցրել մարմնի տարբեր մասերին՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ, իսկ Աննա Մանուկյանը վերցրել է իր ձեռքից <<Սամսունգ Գալաքսի Ս>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, դիտավորյալ այն հարվածել գետնին և կոտրել՝ իրեն պատճառելով 150.000 ՀՀ դրամ դամարի գույքային վնաս>>, որը նույն մարմնի 14.11.2015թ. որոշմամբ կարճվել է և Լ.Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով /2 դրվագով/ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 261-րդ, 262-րդ և 132-րդ հոդվածներով` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: Ընդ որում, Լ.Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում կայացնելիս` նախաքննության մարմինը ենթադրաբար այդ հոդվածով որակման ենթակա որևէ փաստական հանգամանք չի պարզել, այլ բավարարվել է միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի քրեաիրավական բնութագիրը ներկայացնելով, հետևաբար խոսք չի կարող լինել նույն մեղադրանքով քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին որոշում կայացնելու վերաբերյալ:
23. Վերոգրյալների հիման վրա, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Լևոն Մնացականի Ավետիսյանի մեղքն իրեն վերագրվող արարքում հաստատված է, այսինքն, Լ.Ավետիսյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով:

II. Ամբաստանյալ Լ.Ավետիսյանի նկատմամբ կիրառված պայմանական դատապարտությունը վերացնելու մասով.
24. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն`
<<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
…8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>:
25. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր կողմից կայացված մի շարք որոշումներում /Վճռաբեկ դատարանի թիվ ՎԲ-124/07, ՎԲ-192/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԼԴ2/0019/01/09 որոշումները և այլն/, այդ թվում նաև Դ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ <</.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
/.../ [Պ]ատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիաթյան հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին>> /Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը/։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007թ. ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ <</.../ [Վ]կայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել>>։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ <<ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու>>:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ <<պատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը>>։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ <<սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես՝ տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը>>:
Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ <<Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: Նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը>> /Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԱՎԴ2/0059/01/08, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ՎԲ-192/07, թիվ ՎԲ-50/07, թիվ ՎԲ-55/07 , թիվ ՎԲ-201/07, թիվ ՎԲ-124/07, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԵԱՔԴ/0120/01/09 և մի շարք այլ որոշումներ/:
Այսպիսով, վերը նշված օրենսդրական կարգավորումներից և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար անհրաժեշտ է դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատժատեսակն իրական կրելու: Ընդ որում, այդ համոզվածությունը պետք է հիմնված լինի գործի օբյեկտիվ տվյալների վրա, և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հիմք ընդունելով վկայակոչված որոշումներում շարադրված իրավական դիրքորոշումները՝ դատարանն արձանագրում է, որ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ միաժամանակ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը: Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցակազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս>>:
26. Սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Լ.Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի առնելով այն, որ նրա խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները, նախկինում դատապարտված չի եղել, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
Միևնույն ժամանակ, Առաջին ատյանի դատարանը վերլուծելով և գնահատելով ամբաստանյալ Լ.Ավետիսյանի վերաբերյալ վերոնշյալ հանգամանքները, հաշվի առնելով վերջինիս պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորած վարքագիծը` մասնավորապես այն, որ գտնվելով ազատության մեջ` զերծ է մնացել այլ հակաօրինական արարքներ կատարելուց, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխա, իրավացիորեն հանգել է հետևության, որ թվարկված հանգամանքներն էականորեն նվազեցնում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու իրենց համակցությամբ հնարավորություն են տալիս հանգելու հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
27. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լ.Ավետիսյանի նկատմամբ պայմանական դատապարտություն կիրառելու միջոցով կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
28. Ինչ վերաբերում է դատախազի վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, թե <<… դատարանի կողմից Լևոն Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առնվել խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, մասնավորապես, այն, որ Լևոն Ավետիսյանը կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք, որը ունի տարածվածություն ՀՀ-ում>>, ապա տվյալ հանցագործության տարածվածության վերաբերյալ որևէ փաստական տվյալ դատարանին չի ներկայացվել: Բացի այդ, տվյալ հանցատեսակի տարածված լինելն ինքնին հիմք չի կարող հանդիսանալ դրա համար դատապարտվողների նկատմամբ պայմանական դատապարտություն չկիրառելու համար:
29. Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հիմնավորված չէ վերաքննիչ բողոքի այն պնդումը, թե <<…դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Լևոն Ավետիսյանը չի ընդունում իրեն առաջադրված մեղադրանքը, այսինքն վերջինս համարում է, որ իր կողմից կատարվածը հանցագործություն չի, ուստի, եթե վերջինս ազատության մեջ գտնվի, հնարավոր է, որ շարունակի իր հանցավոր գործունեությունը>>: Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը պայմանական դատապարտություն կիրառելիս հաշվի է առել այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Լ.Ավետիսյանը հանցանքը կատարելուց հետո /երեք տարուց ավելի/ գտնվելով ազատության մեջ` զերծ է մնացել օրենքով չթույլատրված արարքներ կատարելուց, ինչը հիմք է տալիս ենթադրելու, որ վերջինս գիտակցել է իր արարքի հակաօրինական բնույթը, և երկարատև ժամանակահատվածով /4 տարի/ սահմանված փորձաշրջանը նույնպես կանխարգելիչ նշանակություն կարող է ունենալ նրա կողմից օրինապահ վարքագիծ դրսևորելու համար:
30. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազ Ս.Խաչատրյանի և պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու, ամբաստանյալ Լ.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու, ինչպես նաև վերջինիս նկատմամբ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման պատիժ նշանակելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս` թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազ Ս.Խաչատրյանի և պաշտպան Գ.Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել, իսկ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018թ. դեկտեմբերի 07-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Լևոն Մնացականի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով` թողնել անփոփոխ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա Ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՄԱՐԱԲՅԱՆ

Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ