ԵԱՔԴ/0209/01/16


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը
կարճելու մասին

§01¦ փետրվարի 2017թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),
Նախագահությամբ` դատավոր Ա. Մաթևոսյանի,
Քարտուղարությամբ` Հ. Արտաշեսյանի,
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող՝ Ն.Աշրաֆյանի,
Տուժող՝ Գ.Կիրակոսյանի,
Ամբաստանյալ՝ Օ.Աղայանի,
Պաշտպան` Ա.Մխիթարյանի

դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Օնիկ Կարոյի Աղայանի` (ծնվ. 03.03.1984թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Գոգոլի փողոց 85 շենք, բնակարան 1 հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին ) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Կարախանյանի 2016 թվականի հոկտեմբերի 17-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09128616 քրեական գործը:
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 09128616 քրեական գործով Գոհար Հայկի Կիրակոսյանը ճանաչվել է որպես տուժող:
Քննիչի 2016 թվականի հոկտեմբերի 19-ի որոշմամբ թիվ 09128616 քրեական գործով Օնիկ Կարոյի Աղայանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Քննիչի 2016 թվականի հոկտեմբերի 26-ի որոշմամբ Օնիկ Կարոյի Աղայանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով:
2016 թվականի նոյեմբերի 07-ին թիվ 09128616 նախաքննական համարով քրեական գործը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Դատարան, որը ստացվել է նույն օրը:
Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով, քրեական գործը թիվ ԵԱՔԴ/0209/01/16 համարի ներքո, մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին:
2016 թվականի նոյեմբերի 08-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0209/01/16 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի նոյեմբերի 23-ին նշանակվել դատաքննության:

Գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքները.
Օնիկ Կարոյի Աղայանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով՝ մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ.
§[Օնիկ Կարոյի Աղայանը] 2016 թվականի հոկտեմբերի 06-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում եկել է իրենց` Երևան քաղաքի Գոգոլի փողոցի 85 շենքի 1 բնակարան և տան մաքրության հետ կապված հարցի շուրջ վիճաբանել է կնոջ` Գոհար Հայկի Կիրակոսյանի հետ և ծեծի ենթարկել նրան` ձեռքերով երկուսից ավելի անգամ հարվածներ հասցրել Գոհար Կիրակոսյանի մարմնի տարբեր մասերին`պատճառելով մարմնական վնասվածքներ` ձախ թշային շրջանի, պարանոցի աջ կեսի կողմնային մակերեսի մ/ս 3-ի մակարդակի, պարանոցի առաջային մակերեսի արյունազեղումների ձևով¦:
Դատական քննության ընթացքում՝ դատական նիստի նախապատրաստական փուլում, գործով տուժող Գոհար Կիրակոսյանը հայտնել է, որ հաշտվում է ամբաստանյալ Օնիկ Աղայանի հետ, վերջինիս դեմ բողոք չունի, ուստի համաձայն է, որպեսզի քրեական գործի վարույթը կարճվի:
Իր հերթին ամբաստանյալ Օ.Աղայանը հայտնել է, որ հաշտվում է տուժողի հետ և չի առարկում ոչ արդարացման հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ։
Միաժամանակ տուժողն ու ամբաստանյալը հայտնել են, որ կամավոր են նման միջնորդություն ներկայացրել և որևէ մեկն ազդեցություն չի ունեցել իրենց վրա։
Պաշտպան Ա.Մխիթարյանը ևս չի առարկել ամբաստանյալ Օ.Աղայանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ և միաժամանակ հայտնել է, որ իր պաշտպանյալին բացատրվել է ոչ արդարացման հիմքով քրեական գործի վարույթի կարճման իրավական հետևանքների մասին, և նա տվել է իր համաձայնությունը:
Մեղադրող Ն.Աշրաֆյանը տուժողի ու ամբաստանյալի կողմից դատական նիստում արված հայտարարությունների կապակցությամբ նշել է, որ չի առարկում քրեական գործի վարույթը կարճելու կապակցությամբ, գտնում է, որ այն ենթակա է կարճման:

Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ §Մասնավոր հետապնդման գործեր են հանդիսանում սույն օրենսգրքի 183 հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը¦:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`§Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ¥...¤, 118-րդ հոդվածով, ¥...¤ նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը¦:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ §Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե.
¥...¤
5. սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ.
¥...¤¦:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 36-րդ հոդվածի՝ §Սույն օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի երկրորդ մասում նշված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով վարույթը կարճվում է և փաստվում է քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարում, երբ տուժողը հաշտվում է մեղադրյալի հետ¦:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի համաձայն`§Ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե նա հաշտվել է տուժողի հետ և հատուցել կամ այլ կերպ հարթել է նրան պատճառած վնասը¦:
Ոչ մեծ ծանրության հանցանքի հասկացությունը տրված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, որի համաձայն՝ §Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը¦:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Աշոտ Սիմոնի Բաբայանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ, վերլուծելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի ձևակերպումները, արձանագրել է, որ տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտության վերաբերյալ դրանցում առկա ձևակերպումները տարբեր են: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետը` որպես հաշտության հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու նախապայման, նշում է հանցանք կատարած անձի հետ տուժողի հաշտվելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածն ընդհակառակը՝ տուժողի հետ հանցանք կատարած անձի հաշտվելը: Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի իմաստով հաշտության փաստի հաստատման համար բավարար է արձանագրել, որ հաշտվել է տուժողը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի իմաստով՝ հանցանք կատարած անձը:
Նույն որոշմամբ՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ հաշտության կամավոր և փոխադարձ բնույթի բացակայության դեպքում վարույթն իրականացնող մարմինը չի կարող որոշում կայացնել հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ: Այլ կերպ՝ հաշտությունը երկու կողմերի փոխադարձ կամահայտնությունն է, այն երբեք չի կարող կրել միակողմանի բնույթ, և եթե տուժողը ցանկություն է հայտնում հաշտվելու, իսկ հանցանք կատարած անձը դրա դեմ առարկում է, կամ հակառակը, ապա հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու իրավական հիմքը բացակայում է: Նույն կերպ, հաշտությունը կամավոր և փոխադարձ չի կարող համարվել, հետևաբար՝ այդ հիմքով քրեական գործի վարույթը չի կարող դադարեցվել, եթե հաշտությունը հետևանք է տուժողի նկատմամբ հանցանք կատարած անձի գործադրած ոչ իրավաչափ ներգործության ¥ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Աշոտ Սիմոնի Բաբայանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի հուլիսի 13-ի որոշումը¤:
Շարադրված իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման մեջ արձանագրված փաստական տվյալները՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տուժող Գոհար Հայկի Կիրակոսյանի և ամբաստանյալ Օնիկ Կարոյի Աղայանի միջև հաշտությունը կամավոր է և փոխադարձ, որպիսի հանգամանքը՝ տվյալ դեպքում, այլևս բացառում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումն ու այն ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը՝ կարճման:
Անդրադառնալով Օնիկ Կարոյի Աղայանի նկատմամբ ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրություն խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով՝ այն պետք է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով, 36-րդ, 183-րդ և 313-րդ հոդվածներով` Դատարանը.


Ո Ր Ո Շ Ե Ց


Թիվ ԵԱՔԴ/0209/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալ Օնիկ Կարոյի Աղայանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել` տուժողի հետ փոխադարձ հաշտության հիմքով:
Օնիկ Կարոյի Աղայանի նկատմամբ ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրություն խափանման միջոցը վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:






ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ