N-ԵԱՔԴ/0206/01/16

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

<<03>> մայիսի 2019թ. ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Լ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Լ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Ա.ՀՈԲՈՍՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ Ա.ՋԱՆԻԲԵԿՅԱՆԻ
Գ.ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿ. Գ.ԳԱԼԻԿՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմինե Ազատի Մանուկյանի` ծնված 01.07.1971թվականին, քաղաք Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղա-
քացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մեկ անձ, աշխատում է ՀՀ »Միջազգային անվտանգության ասպետաց ակադեմիա« ՀԿ-ում որպես իրավաբան, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում դատված՝ 21.11.2016թվակա- նին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից թիվ ԵԱՔԴ/0212/01/14քրեական գործով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-312հոդվածի 2-րդ մասով և 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66հոդվածի կանոններով դատապարտվել է ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով, բնակվում է քաղաք Երևան, Տիչինայի 3-րդ նրբանցք 2/3շենք 20բնակարան հասցեում, 02.08.2016թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:Թիվ ԵԱՔԴ/0212/01/14քրեական գործով 10.04.2018թվականից պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ »Աբովյան« ՔԿՀ-ում:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով դատարանը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործով ամբաստանյալ Արմինե Ազատի Մանուկյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա /1-ին դրվագ/ 2015թվականի մայիս-հուլիս ամիսների ընթացքում խաբեությամբ և Ալիկ Արամի Ջանիբեկյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով նրանից հափշտակել է խոշոր չափի՝ 613.886ՀՀ դրամին համարժեք 1300ԱՄՆ դոլար: Այսպես՝ Արմինե Մանուկյանը, տեղեկանալով, որ Ալիկ Ջանբազյանը չի կարողանում մարել »Յունիբանկ« ՓԲ ընկերության հետ կնքված թիվ 022-1242 վարկային պայմանագրով տարեկան 18տոկոս տոկոսադրույքով ստացած 10.000ԱՄՆ դոլար վարկը և ցանկանում է ավելի ցածր տոկոսադրույքով նոր վարկ վերցնել՝ խարդախությամբ գումար հափշտակելու դիտավորությամբ 2009թվականի սեպտեմբերի 21-ից զրկված լինելով փաստաբանական գործունեությամբ զբաղվելու արտոնագրից, սակայն վստահություն ձեռք բերելու համար ներկայանալով որպես փաստաբան, 2015թվականի մայիս ամսին Ալիկ Ջանիբեկյանին կեղծ /առանց կատարելու մտադրության/ խոստում է տվել օգնել վերջինիս համար նպաստավոր պայմաններով, այն է՝ տարեկան 11-ից 13տոկոս տոկոսադրույքով, »Անելիք բանկ« ՓԲ ընկերությունից 20.000ԱՄՆ դոլար վարկ ձևակերպել և պայմանավորվածություն է ձեռք բերել այդ հարցում նրան փաստաբանական ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ: Այնուհետև՝ փաստաբանական ծառայություններ մատուցելու պատրվակով, առանց այդպիսիք մատուցելու իրական նպատակի՝ խաբեությամբ 2015թվականի մայիս-հուլիս ամիսների ընթացքում Երևան քաղաքի Տիչինայի և Նժդեհի փողոցներում Ալիկ Ջանիբեկյանից մաս-մաս ստացել և խարդախությամբ հափշտակել է խոշոր չափ հանդիսացող՝ 613.886ՀՀ դրամին համարժեք 1300 ԱՄՆ դոլար:
/2-րդ դրվագ/ Բացի այդ՝ Արմինե Մանուկյանը, 2015թվականի դեկտեմբերի 31-ից 2016թվականի հունվարի 12-ն ընկած ժամանակահատվածում խաբեությամբ և Գայանե Աշոտի Միքայելյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, նրանից հափշտակել է խոշոր չափի՝ 725.529ՀՀ դրամին համարժեք 1500ԱՄՆ դոլար: Այսպես՝ Արմինե Մանուկյանը չունենալով փաստաբանական գործունեությամբ զբաղվելու արտոնագիր, սակայն վստահություն ձեռք բերելու համար ներկայանալով որպես փաստաբան, ՀՀ Քննչական կոմիտեի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի վարույթում քննվող քրեական գործով Գայանե Աշոտի Միքայելյանին փաստաբանական ծառայություններ մատուցելու պատրվակով, առանց այդպիսիք մատուցելու իրական նպատակի՝ 2015թվականի դեկտեմբերի 31-ին և 2016թվականի հունվարի 12-ին Երևան քաղաքի Տիչինայի փողոցում և Սունդուկյան փողոցի 28շենքում Գ.Միքայելյանից մաս-մաս ստացել և խարդախությամբ հափշտակել է խոշոր չափ հանդիսացող՝ 725.529ՀՀ դրամին համարժեք 1500ԱՄՆ դոլար:
Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Արմինե Ազատի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 03.11.2016թվականին թիվ 14140016քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0206/01/16հերթական համարը և մակագրվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին:
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արմինե Մանուկյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ որևէ դիրքորոշում չի հայտնել և օգտվելով իրեն վերապահված իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունք տալուց /հատոր 1 գ.թ. 60, 66, 84, հատոր 3 գ.թ.19, 48, 112/:
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Արմինե Մանուկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Վերգուշ Թորոսյանը հայտնում է, որ ծանոթացրել է Ալիկի հետ որպես փաստաբան, սակայն ցանկանում է հայտնել, որ առկա է 2014թվականի կամ 2015թվականի վճիռ և այդ գործով Վերգուշ Թորոսյանը վկա էր և այնտեղ նրան պարզ էր, որ ինքը փաստաբան չէր, իր արտոնագիրը դադարեցված է եղել, այսինքն որպես փաստաբան հանդես գալը սուտ է և իրականությանը չի համապատասխանում: Ճիշտ է, երբ իրեն հարցրել է ինչ մասնագիտություն ունի, չի ժխտել, որ իրավաբան է, առավել ևս Ալիկին հայտնել է, որ աշխատում է ակադեմիայում, բացի այդ Վերգուշն իրեն ասել է, որ դիմումներ ներկայացնեն պալատ, որպեսզի վերականգնեն իր արտոնագիրը, ինքը նույնիսկ ծիծաղել է այդ հանգամանքի վրա: Իսկ ինչ վերաբերվում է փաստաբանական ծառայություններ մատուցելուն, ապա ցանկանում է հայտնել, որ երբևէ որևէ մեկին չի խոստացել փաստաբանական ծառայություններ մատուցել: Ի սկզբանե Ալիկը խորհուրդներ է հարցրել, սկզբում գումարը տվել է պարտքով, հետո որոշել է տոկոսով: Ալիկը մի քանի բանկում պարտք է ունեցել, անգամ Վերգուշ Թորոսյանի տղայի մեքենան է գրավ դրել: Ինքն Ալիկին ասել է, որ բանկերի հետ չի շփվել և տեղյակ չէ, թե ինչպես են վարկեր տրամադրում, սակայն ասել է, որ մտերիմ ունի՝ Աննան, ով իր հողը պետք է գներ, իրեն ասել է, որ »Մելլաթ« բանկը ցածր տոկոսներով գումարներ է տալիս, ասել է, որ կարող է իր մտերիմի համարը տալ և նրանից տեղեկանալ այդ ընթացակարգին, ինչից ելնելով էլ Ալիկը զանգել է նրան, հետո զանգել է վիրավորել է այդ մարդուն, սակայն իր իմանալով, երբ զանգել է Աննային, Աննան շատ սիրալիր պատասխանել է իրեն, ավելին, ասել է, որ բանկը հիմա էլ բաց է, եթե գնա կարող է դիմում գրել և քննարկում կլինի: Աննային ասել է, որ միասին գնան, սակայն Աննան ասել է, որ իր գալը նպատակահարման չէ, միայնակ պետք է գնա: Ինքը երբ Ալիկին տվել է 300դոլար, պահանջել է ստացական, սակայն նա հրաժարվել է և ասել է, որ իրենց մեջ դա խնդիր չէ: Ալիկը ամեն օր գումարներ է բարձրացրել, տոկոսի վրա տոկոս է հաշվել, սկզբում 2700դոլար է ուզել, հետո 3000, ապա 4000: Ալիկից գումար վերցրել է, սակայն ոչ փաստաբանական ծառայություններ մատուցելու համար, այլ գումարը պարտքով է վերցրել, եթե ենթադրենք, որ նույնիսկ ինքը փաստաբան է, ապա դա տրամաբանական չէ, թե ինչ ծառայություն պետք է մատուցեր Ալիկին, որպեսզի նա բանկից կարողանար գումար ստանար, նա ինքը աշխատող է եղել, բանկերից գումարներ է վերցրել և շատ լավ իմացել է գումարներ վերցնելու ընթացակարգերի մասին: »Մելլաթ« բանկից Կարրինե անունով աշխատակից չի ճանաչում, Ալիկին չի ասել որևէ Կարինեի մասին: Առաջադրված մեղադրանքներում այնքանով է մեղավոր ճանաչում, որ մարդու հետ զրուցելուց պետք է ամեն ինչ գրի առնի, որ այսօր կարողանա ապացուցել: Պատրաստվում է տուժողներին վերադարձնել պատճառված վնասները, սակայն կալանքի տակ գտնվելու պայմաններում չի կարող, ազատվելուց հետո նույնիսկ 5-6ամսվա ընթացքում կարող է այդ գումարները վերադարձնել /դատական նիստի արձանագրություն/:
Մինչ դատաքննության ավարտը և դատական վիճաբանությունների փուլում ամբաստանյալ Արմինե Մանուկյանը հայտնեց, երկու դրվագով էլ իրեն մեղավոր է ճանաչում, գումարը վերցրել է և ոչնչով օգտակար չի եղել/դատական նիստի արձանագրություն/:
Ամբաստանյալ Արմինե Մանուկյանի կատարած արարքները հիմնավորվել է քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Ալիկ Ջանիբեկյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2008թվականից ծառայում է ՀՀ ԱԱԾ ՊՊԾ-ում որպես կրտսեր տեսուչ, ունի ենթասպայի կոչում: Քրեական գործով իրեն հայտնի հանգամանքների շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ իրեն պատկանող բնակարանը վերանորոգելու համար Աշտարակ քաղաքի »Յունիբանկ«-ից վերցրել է 10.000ԱՄՆ դոլար վարկ, որով հոգացել է իր անհրաժեշտ շինարարական ծախսերը: Հետո տեսնելով, որ չի կարողանում վարկը դոլարով մարել, դիմել է իրավաբան Արմինե Մանուկյանին, ում հետ ծանոթացել էր Ոսկեվազ գյուղում բնակվող քեռակնոջ՝ Վերգուշ Թորոսյանի միջոցով: Նշում է, որ հարազատները Վերգուշին դիմում են Նելլի անունով: Մասնավորապես Արմինե Մանուկյանին առաջարկել է իրավաբանական ծառայություն մատուցել և օգնել, որպեսզի ավելի ցածր տոկոսադրույքով ցանկացած բանկից վերցնի նոր վարկ՝ նպատակ ունենալով մարել հին վարկը և ցածր տոկոսադրույքով վարկ ձևակերպել: Արմինեն լսելով իր պահանջը, մի քանի օրից տեղեկացրել է, որ կարող է նման վարկ դասավորել »Անելիք« բանկի միջոցով, 13տոկոս տոկոսադրույքով և հայտնել է, որ իր ծառայությունների համար անհրաժեշտ է 1000ԱՄՆ դոլար և պահանջել է »Յունիբանկ«-ի հետ կնքված փաստաթղթերի փաթեթը և իր ընտանիքի անդամների անձնագրերի պատճենները և տեղեկանք՝ իր աշխատավայրից: Ինքը համաձայնվել է և 2015թվականի մայիսից մինչև օգոստոս ամիսը մաս-մաս Արմինեին տվել է 1000ԱՄՆ դոլար և նրա պահանջած բոլոր փաստաթղթերը: Արմինեն ասել է, որ »Անելիք« բանկից հնարավոր է վերցնել 20.000ԱՄՆ դոլար վարկ: Այնուհետև պահանջել է ևս 300ԱՄՆ դոլար, քանի որ ըստ նրա՝ նշված վարկը ստանալու համար անհրաժեշտ էր, որ իր ընտանիքի անդամների վարկային պատմությունը մաքուր լինի և, քանի որ նա տեղեկանալով, որ հայրը՝ Արամ Ջանիբեկյանի վարկային պատմությունը »Ակբա« բանկով մաքուր չէ, նշված բանկում հայրիկի անունը սև ցուցակից դուրս բերելու համար, պահանջել և ստացել է 300ԱՄՆ դոլար: Այսպես, Արմինե Մանուկյանին ընդհանուր տվել է 1300ԱՄՆ դոլար: Պայմանավորվածության համաձայն Արմինեն նշված վարկը պետք է ձևակերպեր 20օրվա ընթացքում, սակայն անցնելով ամիսներ, ամեն անգամ Արմինեն բերում էր տարբեր պատճառաբանություններ ասելով, որ գործընթացը սկսված է, համապատասխան փաստաթղթերը ներկայացված են և մնում է »Յունի« և »Անելիք« բանկերի գլխամասերի միջև համապատասխան փաստաթղթերի կազմումը: Սակայն տեսնելով, որ որևէ նորություն չկա, կասկածել և համապատասխան բանկերից ստացել է տեղեկանքներ, որոնցով պարզել է, որ իր անվամբ վարկ ստանալու վերաբերյալ որևէ բանկ հայտ ներկայացված չէ, իսկ հայրիկի վարկային պատմությունը մնում է դեռևս դասակարգված: Այդ մասին բազմիցս տեղեկացրել է Արմինեին՝ պահանջելով պարզաբանում, սակայն նա ամեն անգամ տարբեր պատճառաբանություններով, խնդրել է սպասել: Այդ ընթացքում հերթական հանդիպման ժամանակ Արմինեն ասել է, որ »Անելիք« բանկով չի ստացվում և ինքը դիմել է »Մելաթ« բանկ, որտեղ հավաստիացրել են, որ հնարավոր է և մեկ շաբաթվա ընթացքում կարող են տրամադրել վարկը, որից հետո այդ նպատակով խնդրել է սպասել: Այդ ընթացքում նա հեռախոսազրույց է ունեցել իր ասելով »Մելաթ« բանկում աշխատող իր ծանոթի հետ և վստահություն ձեռք բերելու համար, հեռախոսը փոխանցել է իրեն: Իր հետ զրուցել է մի կին, ով չի ներկայացել և ասել է, որ ինքը »Մելաթ« բանկից է, մնում է երկու փաստաթուղթ ստորագրել, որի համար պետք է մոտենա »Մելաթ« բանկ: Մի քանի օր անց, երբ Արմինե Մանուկյանից պարզել է, թե ինչու չեն զանգահարում »Մելաթ« բանկից, նա ասել է, որ այսօր անպայման կզանգահարեն, որից հետո նույն օրն իրեն զանգահարել է մի կին, ներկայացել Կարինե անունով և ասել, որ այսօր արդեն ուշ է, երկու օրվա ընթացքում կզանգահարի, որպեսզի մոտենա բանկ անհրաժեշտ փաստաթղթերը ստորագրելու համար: Այդ կնոջ հեռախոսահամարը ներկայումս չի հիշում: Դրանից հետո որևէ մեկը չի զանգահարել և ինքն անձամբ գնացել է »Մելաթ« բանկ և այնտեղ պարզել է, որ բանկում Կարինե անունով աշխատակից չկա: Բանկից զանգահարել է նախկինում իրեն զանգահարած և »Մելաթ« բանկի աշխատակից ներկայացած Կարինեին և ասել է, որ բանկի մոտ է, որտեղ իրեն ասում են, որ նման տվյալներով աշխատակից չունեն: Նա դա լսելով շփոթվել է և ասել, թե ինչու է եկել բանկ, միթե Արմինեին չի վստահում: Ինքը հասկացել է, որ այդ կինը բանկի աշխատակից չէ, անջատել է հեռախոսը և կապնվել Արմինեի հետ: Վերջինս լսելով այդ ամենը, ասել է, որ չի կարող նման բան լինել, Կարինեն բանկի աշխատող է: Տեսնելով, որ անիմաստ է շարունակել, կրկին անջատել է հեռախոսը: Վերջնականապես հասկանալով, որ դարձել է Արմինեի խարդախության զոհը, որոշել է կատարվածի մասին հայտնել ոստիկանությանը, որտեղ էլ արդեն դեպքի մանրամասների վերաբերյալ տվել է համապատասխան ցուցմունք: »Մելաթ« բանկի աշխատակից ներկայացած Կարինեին չի տեսել, նրա հետ շփվել է միայն հեռախոսով, թե նա ինչ նպատակով է խաբել իրեն՝ չի կարող ասել: Կարինեն իր հետ խոսելու ժամանակ չի ներկայացել որպես Աննա Նազարյան, նա ասել է, որ իր անունը Կարինե է և »Մելաթ« բանկի աշխատակից է, հեռախոսազրույցի ընթացքում նա չի ասել, որ Արմինե Մանուկյանի խնդրանքով ուղղակի իրեն ծանոթացնում է վարկ վերցնելու պայմաններին: Նելլին հանդիսանում է քեռակինը՝ Վերգուշ Թորոսյանը: Նա կատարվածի մեջ մեղավորություն բնականաբար չունի, սակայն նրա վրա բարկացած է եղել, քանի որ նա էր ծանոթացրել Արմինեի հետ և բարկացած ժամանակ ասել է, որ Նելլին և Արմինե Մանուկյանը՝ իր կրիշի հետ միասին պատասխան են տալու իրեն խաբելու համար: Արմինեի շրջապատին նույնպես չի ճանաչում, որևէ մեկի անունը Արմինեն իրեն չի ասել, ուղղակի, երբ նա ասել է, որ իբր թե իր հարցով զբաղվում են ինչ-որ անձինք, կրկին լինելով բարկացած, ուղղակի արել է այդ արտահայտությունը: Իրեն խաբել և գումարը վերցրել է Արմինեն, պարտք ու պահանջ ունի միայն Արմինեի հետ, ուրիշ ոչ մեկի: Տեղեկություն չունի Արմինե Մանուկյանն այլ անձանցից նման եղանակով գումար վերցրել է, թե ոչ: Արմինե Մանուկյանը վարկը ձևակերպելու համար չի ասել, որ այդ գումարը որևէ մեկին է տալու կամ տված լինելու կամ այդ գործընթացը գլխի բերելու համար շահագրգռելու մասին, այլ նրա կողմից իրավաբանական ծառայություններ մատուցելու համար: Կոնկրետ որևէ մելի անունը չի տվել, ուղղակի զրույցների ընթացքում ասել է, որ ինչ-որ մարդիկ զբաղված են, ինչը պարզվեց, որ բնականաբար սուտ է, նա որևէ մեկին չի ասել և ոչ մի գործողություն չի կատարել, այլ այդ ամբողջ ժամանակահատվածում զբաղված է եղել տարբեր պատճառաբանություններ հորինելով: Տեսնելով, որ խնդիրների մեջ է ընկնում, տեղի ունեցածի մասին պատմել է իր անմիջական ղեկավարին՝ ՀՀ ԱԱԾ ՊՊԾ հերթափոխի պետ Արթուր Իսահակյանին, ով հեռախոսով խոսել է Արմինե Մանուկյանի հետ, պահանջել հարցին լուծում տալ, ասելով որ դիմելու են իրավապահ մարմիններին: Դրանից հետո պահանջել է հետ վերադարձնել գումարները, սակայն մերժում ստանալուց հետո դիմել է ոստիկանություն: Ներկայացնում է քաղաքացիական հայց, 300ԱՄՆ դոլարը Ա.Մանուկյանը վերադարձրել է /հատոր 1 գ.թ. 143-145, 176, 234, հատոր 2 գ.թ. 49-51, 234-237,դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով տուժող Գայանե Միքայելյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թվականի դեկտեմբերի 6-ին իրեն առևանգել են և այդ դեպքի կապակցությամբ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում հարուցվել է քրեական գործ, որի շրջանակներում հարցաքննվել է որպես տուժող, սակայն հետագայում գործը շրջվել է իր դեմ, պետք է հարցաքննվեր որպես վկա և վտանգ կար, որ կարող է մեղադրյալ դառնալ, իրեն կանչում էին հարցաքննության և 2015թվականի նոյեմբեր ամսից փաստաբան էր փնտրում: Այդ ժամանակ բնակվել է իր ծանոթ Աննայի տանը, ով բնակվում է Սունդուկյան 28 շենքում: Աննայի հետ ծանոթացել է ընդհանուր ծանոթների միջոցով, նա ամուսնացած էր, ունի աղջիկ և տղա, ամուսին չունի: Քանի որ այդ ընթացքում փաստաբան էր փնտրում, մի օր Աննան առաջարկել է օգտվել իր ծանոթ Արմինեի փաստաբանական ծառայություններից ու ասել է, որ իրեն հենց Արմինեն է պետք: Իսկ քանի որ ինքը վստահում է Աննային, ու մինչ այդ դիմած փաստաբանները մեծ գումար էին ուզել, ուստի նրա առաջարկը չի մերժել ու համաձայնվել է հանդիպել Արմինեի հետ: Նշում է նաև, որ մինչ այդ Արմինեն միշտ եկել է Աննայի տուն, սակայն չի հարցրել Արմինեն ինչով է զբաղվել, քանի որ դա իր գործը չի եղել և Աննայի ասելուց հետո նաև որոշ չափով ճանաչելով Արմինեին, մտածել է, որ հնարավոր է և 2015թվականի դեկտեմբերի 25-ին Աննան կազմակերպել է հանդիպում՝ հենց իր բնակարանում, որը գտնվում է Երևան քաղաքի Սունդուկյան 28շենքի 2-րդ հարկում, սակայն բնակարանի կոնկրետ համարը չգիտի: Քանի որ դեմքով գիտեր Արմինեին, նա այդ օրը ներկայացել է որպես փաստաբան ու հետաքրքրվելով իր գործերից ասել է, որ կարող է օգնել, որից հետո մի քիչ մտածելով ասել է, որ որպես փաստաբան իր ծառայությունների դիմաց նրան պետք վճարի 1500 ԱՄՆ դոլար գումար: Ինքը համաձայնվել է, քանի որ Արմինեն ասել է, որ 10օրում ողջ հարցը կփակվի, գործը կկարճվի և իրեն այլևս ոչ ոք չի անհանգստացնի: Քանի որ այդ պահին այդքան գումար չի ունեցել, ուստի Արմինեի հետ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել, որ նրան կվճարի սկզբում 300ԱՄՆ դոլար, իսկ մնացած գումարը կվճարի հունվար ամսին: 2015թվականի դեկտեմբերի 31-ին Արմինեի հետ պայմանավորվել են և ինքը Երևան քաղաքի Տիչինայի փողոցի վրա նրան տվել է 300ԱՄՆ դոլար որպես կանխավճար: Ի դեպ, այդ գումարը նա պահանջել էր ի հիմնավորում վստահության և որպես փաստաբան ծառայություններ մատուցելու համար: Նա երբևէ որևէ փաստաթուղթ ցույց չի տվել ու ինքը չի էլ պահանջել, որ նա ցույց տա իր փաստաբան լինելու հանգամանքը հաստատող որևէ փաստաթուղթ: Դրանից հետո Արմինեի հետ հանդիպել է միշտ Աննայի բնակարանում՝ Աննայի պահանջով, սակայն, երբ Աննան իմացել է, որ 300ԱՄՆ դոլար գումար է տվել Արմինեին, նա ասել է, որ մնացած գումարը տալուց անպայման իր տանը տա, քանի որ իր միջոցով է ծանոթացրել Արմինեի հետ և ինքն է տեր այդ գումարին: Աննան միշտ իրեն ասել է, որ բոլոր գումարները Արմինեին հանձնի իր բնակարանում, քանի որ ինքն է իր և Արմինեի միջնորդը հանդիսանում: 2016թվականի հունվարի 12-ին Աննայի բնակարանում Արմինեին հանձնել է 1200ԱՄՆ դոլար գումարը՝ ինչպես որ պայմանավորվել էին: Դրանից հետո երկար ժամանակ չի կարողացել կապնվել Արմինեի հետ, քանի որ նրա բջջային հեռախոսահամարն անհասանելի էր, իսկ Աննան պատասխանում էր, որ ինքը որևէ կապ չունի Արմինեի հետ և չգիտի նրա բնակարանի վայրը, ինչպես նաև ասում էր, որ ինքը նույնպես չի կարողանում կապնվել Արմինեի հետ, սակայն ասում էր, որ հանգիստ լինի, քանի որ ինքն է միջնորդել ու ինքը պատասխանատու է ամեն ինչի համար: Միևնույն ժամանակ իրեն քննչական բաժնից չէին անհանգստացնում և շատ չի էլ անհանգստացել: 2016թվականի ապրիլ ամսվա սկզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում, իրեն հրավիրել են Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնից որպես վկա հարցաքննության և ինքն էլ հույսը կորցրած զանգահարել է Արմինեին ու նա ասել է, որ մոտենում է: Նշում է նաև, որ մինչ այդ Արմինեն ասել էր, որ քննիչը փոխվել է, իր ծանոթ լավ տղաներից է: Քիչ անց մոտեցել է Արմինեն ու քննիչի մոտ ներկայացել որպես իր փաստաբան, այդ ժամանակ քննչականի պետի տեղակալ Աթոյանը մտել է ներս և բարևել բոլորին, Արմինեին ճանաչել է, հարցրել ինչ կա, Արմինեն ասել է, որ գործով է եկել և ցույց է տվել իրեն, որից հետո Աթոյանը Արմինեից պահանջել է արտոնագիրը, իսկ Արմինեն այդ ժամանակ ասել է, որ մոռացել է բերի: Դրանից հետո Աթոյանը դուրս է եկել, Արմինեն դուրս է եկել նրա հետևից ու եկել է մոտ 20րոպե հետո: Այդ ընթացքում քննիչն արձանագրել է, որ այդ պահին չի ցանկանում ցուցմունք տալ, որից հետո ինքը դուրս է եկել քննիչի աշխատասենյակից, Արմինեն էլ վերադարձել էր ու իրենք միասին դուրս են եկել: Նշում է նաև, որ երբ ինքը քննիչին տեսել է, հասկացել է, որ Արմինեն ինչ-որ բան ստում է, քանի որ նա մինչ այդ ներկայացրել էր քննիչին որպես լավ տղա, իր ընկեր, սակայն պարզվեց, որ քննիչն աղջիկ է և դա իր մոտ կասկած է առաջացրել: Այնուհետև իր հիշելով նույն օրը, երեկոյան Արմինեն իրեն հայտնել էր, որ հանդիպել է նրա հետ, նա որոշակի գումար է պահանջել իր հետ կապված գործի համար, սակայն հեռախոսով չի կարող իրեն գումարի չափ հայտնել, սակայն երբ հանդիպեն կհայտնի: Ինքը միանգամից հասկացել է, որ Արմինեն ստում է, քանի որ ինչպես արդեն նշեց, քննիչի հարցում նա խաբել էր: Այնուհետև իրեն նորից կանչել են քննչական բաժին, ինքը գնացել է այնտեղ և հանդիպել պարոն Աթոյանի հետ, զրույցից հավաստիացել է, որ Արմինեն իրականում ստել է, դեռ պարոն Աթոյանն էլ ասել է, որ Արմինեն փաստաբան չի հանդիսանում և արտոնագիր չունի, իսկ նրան ճանաչում է իրենց բակից, նույն բակում են մեծացել: Դրանից հետո նա իրեն խորհուրդ է տվել դիմել իրավապահ մարմիններին, եթե Արմինեն իրեն խաբել է: Ինքը դուրս է եկել և փորձել զանգահարել Արմինեին, սակայն նա չի պատասխանել իր զանգերին և այդ օրվանից նա անհետացել է: Արմինեն խաբեությամբ և իր վստահությունը չարաշահելու եղանակով իրենից հափշտակել է 1500ԱՄՆ դոլար գումար: Իր և Արմինեի կամ Աննայի միջև փաստաբան վարձելու հետ կապված, կամ Արմինեին գումար տալու կապակցությամբ որևէ փաստաթուղթ չի ստորագրվել, ինչպես նշեց, միայն վստահել է Աննային և գումարը հենց այդպես տվել է, սակայն գումարը տալուց ձայնագրություն է արել, որտեղ երևում է, որ ինքը գումարը տվել է Արմինեին: Քանի որ ի սկզբանե Արմինեն ներկայացել էր որպես փաստաբան, հույս է ունեցել, որ նա դեռ կմատուցի իր ծառայությունները, սակայն նա այդպես էլ չի հայտնվել: Բացի այդ փորձել է իր միջոցներով ամեն ինչ պարզել, սակայն հասկացել է, որ ոստիկանություն դիմելով ավելի ճիշտ կլինի ու որոշել է դիմել ոստիկանություն: Փաստաբանական ծառայությունների դիմաց Արմինեին առաջին անգամ գումար տալուց եղել են միայն ինքն ու Արմինեն, իսկ երկրորդ անգամ՝ Աննայի բնակարանում եղել են ինքը, քույրը՝ Լիանա Միքայելյանը, Աննան և Արմինեն: Աննա Նազարյանի հետ ծանոթացել է 2015թվականի նոյեմբեր ամսին, իրենց ընդհանուր ծանոթ Սևակի միջոցով: Նույն ծանոթանալու օրն արդեն ուշ ժամ է եղել և ինքը կոնկրետ տեղ չի ունեցել մնալու, նա առաջարկել է իրեն իր տանը գիշերել և դրանից հետո մի քանի օր մնացել է Աննայի տանը: »Լիստ.ամ« կայքում հայտարարություն չի ունեցել այն մասին, որ անշարժ գույքի գրավադրմամբ տրամադրում է վարկեր: Այն ժամանակ օգտագործել է /093/90-53-11բջջային հեռախոսահամարը և Արմինեի հետ 2015թվականի դեկտեմբերի 28-ից մինչև 2016թվականի ապրիլի վերջը խոսել է նշված համարով, զանգել է նրա /098/18-28-39բջջային հեռախոսահամարին: Մեկ անգամ Արմինեն իրեն զանգել է այլ համարով, որը չի հիշում /հատոր 1 գ.թ. 29-34, 88-89, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Լիանա Միքայելյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2014թվականի դեկտեմբերի 6-ին քրոջ՝ Գայանե Միքայելյանին առևանգել էին, այդ դեպքի կապակցությամբ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում հարուցվել էր քրեական գործ, իսկ դրանից հետո այդ գործի շրջանակներում քրոջը որպես վկա պետք է հարցաքննեին, սակայն վտանգ է եղել, որ նա կարող է ունենալ այլ կարգավիճակ, ինչի պատճառով 2015թվականի նոյեմբեր ամսից ինքն ու քույրը սկսել են փաստաբան փնտրել ու Գայանեի ծանոթ ոմն Աննան առաջարկել է քրոջն օգտվել իր ծանոթ Արմինեի փաստաբանական ծառայություններից ու ասել է, որ հենց Արմինեն է պետք քրոջը, միայն նա կարող է այդ գործից գլուխ հանել, նա չափազանց ուժեղ փաստաբան է: Նշում է, որ այդ ժամանակ քույրը մի քանի օրով բնակվել է Աննայի տանը, սակայն ինքն անձամբ Աննայի հետ շփում չի ունեցել, ուղղակի մի անգամ հանդիպել է, որից հետո նրան չի տեսել: Չգիտի, թե որտեղից է քույրը ճանաչում Աննային, սակայն վստահել է նրան ու շատ է գովել: Քրոջից իմացել է, որ նա հանդիպել է Արմինեի հետ հենց Աննայի բնակարանում, ծանոթացել, համաձայնվել, որ նա լինի իր փաստաբանը ու 31.12.2015թվականին նրան տվել 300ԱՄՆ դոլար գումար, որպես կանխավճար: 2016թվականի հունվարի 12-ին ինքն ու քույրը եկել են Երևան, ապա գնացել են Աննայենց տուն, Երևան քաղաքի Սունդուկյան 28շենքի 2-րդ հարկում, սակայն բնակարանի կոնկրետ հասցեն չգիտի, որտեղ ծանոթացել է Արմինեի հետ, նա իրեն ներկայացել է որպես փաստաբան ու իրենք այնտեղ պետք է նրան վճարեին նրա ծառայությունների դիմաց պահանջած մնացած 1200ԱՄՆ դոլար գումարը: Նշում է, որ նա իր ծառայությունների դիմաց քրոջից պահանջել է 1500ԱՄՆ դոլար գումար: Աննայի բնակարանում տեղի ունեցած հանդիպման ժամանակ Արմինեն պատճառաբանելով, որ մոռացել է պայմանագրի ձևը, հրաժարվել է պայմանագիր կնքել, ինչպես նաև ցույց չի տվել որևէ փաստաթուղթ, որը կհաստատեր նրա փաստաբան լինելը: Մի պահ ինքն ու քույրն անհանգստացել են և Աննային ասել են, որ իրենց անհանգստացնում է այն փաստը, որ Արմինեն ցույց չի տվել որևէ փաստաթուղթ՝ փաստաբան լինելու մասին, սակայն Աննան ասել է, որ եթե ինքն է միջնորդել, ուրեմն ինքն էլ գումարին տեր է և կարող են վստահ լինել, որ նա գործը կանի և եթե ինչ-որ խնդիր լինի, ապա նա է իրենց գումարը տալու: Դրանից հետո Աննայի պահանջով՝ իր բնակարանում, իր և Աննայի ներկայությամբ քրոջը Գայանե Միքայելյանին փաստաբանական ծառայություններ մատուցելու համար Արմինեին հանձնել է 1200ԱՄՆ դոլար գումարը: Այդ հանդիպման ընթացքի խոսակցություններն իր բջջային հեռախոսով ձայնագրառել է: Դրանից հետո իրենք երկար ժամանակ չեն կարողացել կապնվել Արմինեի հետ, քանի որ նրա բջջային հեռախոսահամարն անհասանելի էր, իսկ Աննան իրենց պատասխանում էր, որ Արմինեն ներկայումս շատ զբաղված է և նա անձամբ կկապնվի իրենց հետ ու հաստատ իրենց գործը աչքաթող չի անի, անպայման կհայտնվի: Այնուհետև քրոջից իմացել է, որ նրան նույն թվականի ապրիլ ամսվա սկզբին հրավիրել են որպես վկա հարցաքննության ու չգիտի, թե ինչպես է Արմինեն քրոջ հետ կապնվել ու ասել, որ պարոն Աթոյանի հետ պայմանավորվել է ինչ-որ սրճարանում, քանի որ պետք է գումարի չափ ասի, որպեսզի փակի գործը: Այնուհետև իմացել է, որ Արմինեն քրոջը նաև ասել է, որ քննիչը փոխվել է ու իրեն ծանոթ լավ տղաներից է, սակայն քույրը գնալով Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին հարցաքննության՝ հայտնաբերել է, որ քննիչը ոչ թե տղա է, այլ կին ու դրանից սկսել են կասկածել, որ Արմինեն ի սկզբանե իրենց խաբել է: Դրանից հետո կրկին քրոջից իմացել է, որ իրեն նորից են հրավիրել հարցաքննության, սակայն Արմինեն այդպես էլ չի հայտնվել ու այդտեղից արդեն պարզ է դարձել, որ Արմինեն ի սկզբանե նպատակ ունենալով իրենցից գումար հափշտակել, խաբեությամբ Արմինեն Աննայի հետ միասին իրենցից հափշտակել են 1500ԱՄՆ դոլար գումար: Նշում է նաև, որ հաստատապես համոզվել են, որ Արմինեն Աթոյանի անունը տվել է, որ իրենցից էլի գումար հափշտակի, իսկ Աթոյանը դեպքի հետ կապ չունի: Երբ քույրը գումար է տվել Արմինեին առաջին անգամ՝ 300ԱՄՆ դոլարը տալուց ներկա են եղել միայն քույն ու Արմինեն, ինչի մասին իմացել է քրոջից, իսկ երկրորդ անգամ եղել են Աննայի բնակարանում, որտեղ ներկա են եղել են ինքը, քույրը, Աննան և Արմինեն /հատոր 1 գ.թ. 41-44, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Սյուզաննա Ղազարյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Ալիկ Ջանիբեկյանը հանդիսանում է իր ամուսինը: Ալիկը ֆինանսական խնդիրներ ուներ, որի համար նրան մեծ գումար էր անհրաժեշտ: Մասնավորապես, իրենք մի քանի վարկեր էին վերցրել, այդ թվում նաև տան գրավով և պետք էր այդ վարկերը մարել: 2015թվականի մայիսին Ալիկն ասել է, որ իր քեռակին Վերգուշի ծանոթը խոստացել է օգնել վարկ վերցնելու հարցում, որի դիմաց իր ծառայությունների համար պահանջել է 1000ԱՄՆ դոլար գումար: Ալիկը հանդիպել էր վարկը դասավորողի հետ, ում անունն Արմինե էր: Քանի որ այդ վարկն ընտանիքի կարիքների համար էր և բոլորն էլ անհանգստացած էին, Ալիկն առաջարկել է միասին գնալ Արմինեի հետ հանդիպելու: Ինքը, Ալիկը, սկեսուրը՝ Մարիամը, սկեսրայրը՝ Արամը, միասին գնացել են հանդիպելու Արմինեին Երևան քաղաքում, բայց թե կոնկրետ որտեղ, չի կարող ասել, քանի որ Երևան քաղաքին լավ ծանոթ չէ: Հիշում է միայն, որ Արմինեին նրա տան մոտից վերցրել են և գնացել մոտակա մի այգի, որտեղ զրուցարան կար և Արմինեն ներկայացրել է, որ ինքն արդեն սկսել է վարկի գործընթացը, որը լինելու է մոտ 20000 ԱՄՆ դոլար: Ասել է նաև, որ իր ծառայությունների համար վճարելու են 1000ԱՄՆ դոլար գումար: Արմինեն վստահ էր խոսում, ասում էր, որ վարկը կդասավորի 20օրվա ընթացքում՝ »Անելիք« բանկով: Երբ զրույցն ավարտում էին, Արմինեն ասել է, որ նախնական իրեն տան 300ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ մնացածը կտան մաս-մաս: Ալիկն ասել է, որ այդ պահին գումար չունեն, սակայն Արմինեն պնդել է, ասելով, որ լավ կլինի այդ օրը գումարը տան: Հիշում է նաև, որ օրն ուրբաթ էր և Արմինեն պատճառաբանում էր, թե իբր եթե այդ օրը գումարը չտան, դիմացը հանգստյան օրեր են, ինքը մուծումներ չի կարող անել և վարկը կձգձգվի: Արմինեին կրկին տարել են նրա տան մոտ, որից հետո Ալիկը քրոջ ամուսնուց պարտքով վերցրել է 300ԱՄՆ դոլար, կրկին տարել են Արմինեի տան մոտ և բոլորի ներկայությամբ այդ գումարն Ալիկը տվել է Արմինեին: Գումարն Արմինեին տալուց հետո հեռացել են: Հետագայում իմացել են, որ Ալիկը Արմինեին տվել է պայմանավորված 1000ԱՄՆ դոլար գումարը, որից հետո Արմինեն էլի գումար է ուզել ինչ-որ վարկային պատմություն մաքրելու համար և Ալիկը 300ԱՄՆ դոլար կրկին տվել է Արմինեին: Գումարը տալուց հետո բավականին երկար ժամանակ Արմինեն ամեն անգամ ասում էր, որ վարկը կլինի, մի քանի օր էլ սպասել են և երբ Ալիկը պնդում էր, որ ապացույց ներկայացնի, որ ինքը վարկի համար գործողություններ է արել, Արմինեն կանչել է իրեն ու Ալիկին, ցույց է տվել իր անունով ինչ-որ աշխատավայրից՝ »Ժաննա Դարկ« ՍՊԸ-ից տեղեկանք, ասելով, որ այդ տեղեկանքը հենց վարկի համար պատրաստված: Այդ ՍՊԸ-ն իրեն անծանոթ էր, ինքը նման ՍՊԸ-ում երբևէ չի աշխատել: Դրանից հետո այլևս Արմինեի հետ չի հանդիպել: Արմինեն այդպես էլ վարկը չի դասավորել, իսկ հետագայում Ալիկից տեղեկացել է, որ Արմինեն ոչ միայն հրաժարվում է գումարը վերադարձնել, դեռ ավելին՝ հաղորդում է տվել, թե իբր Ալիկն այդ գումարն իրեն տոկոսով է տվել: Արմինեն ստում է, ինքը ներկա է եղել, թե ինչպես է նա խոստացել վարկ դասավորել, ինչի համար պահանջել է 1000ԱՄՆ դոլար: Վստահ կարող է ասել, որ Ալիկը ոչ Արմինեին, ոչ էլ որևէ մեկի տոկոսով գումար չի տվել: Նման բան չէր էլ կարող լինել, քանի որ իրենք ներկայումս գումարային լուրջ խնդիրներ ունեն, բնակվում են կիսակառույց տանը և եթե Ալիկը գումար ունենար տոկոսով տալու, հաստատ իրենց ֆինանսական խնդիրները կլուծեր, որպեսզի բանկերից անընդհատ չանհանգստացնեն: Ալիկի գործերից այլ մանրամասներ չի կարողանում մտաբերել: Նշում է, որ Ալիկը դիմումներ է ներկայացրել »Անելիք« և »Մելլաթ« բանկեր, որպեսզի պարզի Արմինեն ընդհանրապես այդ բանկեր դիմել է վարկ դասավորելու համար, թե ոչ /հատոր 1 գ.թ.149-150, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Արամ Ջանիբեկյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Ալիկ Ջանիբեկյանը հանդիսանում է իր որդին: Իրենք ֆինանսական խնդիրներ են ունեցել՝ մի քանի վարկեր են վերցրել, այդ թվում նաև տան գրավով, և պետք էր այդ վարկերը մարել: 2015թվականի մայիսին կնոջ եղբոր կինը՝ Վերգուշն ասել է, որ ծանոթ ունի Արմինե անունով, ով իրավաբան է և հնարավոր է օգնի վարկ ստանալու հարցում:Իրենց խնդրանքով Վերգուշը խոսել էր Արմինեի հետ և Արմինեն պատրաստակամություն էր հայտնել օգնել այդ հարցում: Այնուհետև Ալիկը հանդիպել էր Արմինեին և վերջինս, խոստանալով օգնել վարկ վերցնելու հարցում, իր ծառայությունների համար պահանջել էր 1000 ԱՄՆ դոլար գումար: Քանի որ այդ վարկն իրենց ընտանիքի կարիքների համար էր և բոլորն էլ անհանգստացած էին, Ալիկն առաջարկել է միասին գնալ Արմինեի հետ հանդիպելու: Ինքը, կինը՝ Մարիամը, Ալիկը և նրա կինը միասին գնացել են հանդիպելու Արմինեին նրա տան մոտ՝ Տիչինայի փողոցի վրա: Փողոցից Արմինեին վերցրել են, գնացել են մոտակա մի այգի, որտեղ զրուցարան է եղել և Արմինեն ներկայացրել է, որ ինքն արդեն սկսել է վարկի գործընթացը, որը լինելու է մոտ 20.000ԱՄՆ դոլար: Ասել է նաև, որ իր ծառայությունների համար վճարելու են 1000ԱՄՆ դոլար գումար: Արմինեն վստահ էր խոսում, ասում էր, որ վարկը կդասավորի 20օրվա ընթացքում՝ »Անելիք« բանկով: Երբ զրույցն ավարտում էին, Արմինեն ասել է, որ նախնական իրեն տան 300ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ մնացած 700-ը կտան մաս-մաս: Իրենք ասել են, որ այդ պահին գումար չունեն, սակայն Արմինեն պնդել է, ասելով, որ լավ կլինի այդ օրը գումարը տան: Արմինեին կրկին տարել են նրա տան մոտ, որից հետո փեսայից՝ Արմանից, պարտքով վերցրել են 300ԱՄՆ դոլար, կրկին տարել են Արմինեի տան մոտ և բոլորի ներկայությամբ այդ գումարն Ալիկը տվել է Արմինեին: Գումարն Արմինեին տալուց հետո հեռացել են և այլևս Արմինեի հետ չի հանդիպել: Հետագայում իմացել է, որ Ալիկն Արմինեին տվել է պայմանավորված 1000ԱՄՆ դոլար գումարը: Դրանից հետո Արմինեն Ալիկին ասել էր, որ իր վարկային պատմությունն էլ կարող է վարկի համար նշանակություն ունենալ, և քանի որ իր վարկային պատմությունը մաքուր չէր, Արմինեն ասել էր, որ ինքը կմաքրի այն և պահանջել էր 300 ԱՄՆ դոլար գումար: Ալիկն այդ գումարն էլ էր տվել Արմինեին: Դրանից որոշ ժամանակ անց »Ակբա« բանկում ստուգել է իր վարկային պատմությունը և պարզել, որ Արմինեն ոչ մի բան էլ չի արել, ճշտել են նաև, որ վարկային պատմությունը մաքրել ընդհանրապես հնարավոր չէ: Դրանից հետո զգացել են, որ Արմինեն խաբում է, ոչ բանկ է դիմել, ոչ էլ այդ ուղղությամբ որևէ գործողություն է կատարել, իսկ երբ Ալիկը պահանջել է վերադարձնել իրենց տված գումարը, Արմինեն ոչ միայն հրաժարվել է, այլ նաև տեղեկացել է, որ նա հաղորդում է տվել, թե իբր Ալիկն իրենը գումարը տոկոսով է տվել: Արմինեն ստում է, ինքը ներկա է եղել, թե նա ինչպես է խոստացել վարկ դասավորել, ինչի համար պահանջել է 1000ԱՄՆ դոլար: Վստահ կարող է ասել, որ Ալիկը ոչ Արմինեին, ոչ էլ որևէ մեկին տոկոսով գումար չի տվել: Նման բան չէր կարող լինել, քանի որ ներկայումս իրենք գումարային լուրջ խնդիրներ ունեն, բնակվում են կիսակառույց տանը և եթե գումար ունենան տոկոսով տալու համար, հաստատ իրենց ֆինանսական խնդիրները կլուծեին, տունը կվերանորոգեին /հատոր 1 գ.թ.154-155, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Մարիամ Դանիելյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Ալիկ Ջանիբեկյանը հանդիսանում է իր որդին: Իրենք ֆինանսական խնդիրներ են ունեցել՝ մի քանի վարկեր են վերցրել, այդ թվում նաև տան գրավով և պետք էր այդ վարկերը մարել: Այդ մասին իմացել են նաև իրենց հարազատներն ու մտերիմները: 2015թվականի մայիսին եղբոր կինը՝ Վերգուշն ասել է, որ ծանոթ ունի Արմինե անունով, ով իրավաբան է և հնարավոր է օգնի վարկ ստանալու հարցում: Իրենց խնդրանքով Վերգուշը խոսել էր Արմինեի հետ և Արմինեն պատրաստակամություն էր հայտնել օգնել այդ հարցում: Այնուհետև Ալիկը հանդիպել էր Արմինեին և վերջինս խոստացել էր օգնել վարկ վերցնելու հարցում, իր ծառայությունների համար պահանջել էր 1000ԱՄՆ դոլար գումար: Քանի որ այդ վարկն իրենց ընտանիքի կարիքների համար էր և բոլոր էլ անհանգստացած էին, Ալիկն առաջարկել է միասին գնալ Արմինեի հետ հանդիպելու: Ինքը, ամուսինը, Ալիկը և նրա կինը միասին գնացել են հանդիպելու Արմինեին նրա տան մոտ, բայց թե կոնկրետ որ փողոցի վրա էր, չի կարող ասել, քանի որ Երևան քաղաքին այդքան էլ ծանոթ չէ: Փողոցից Արմինեին վերցրել են, գնացել են մոտակա մի այգի, որտեղ զրուցարան կար և Արմինեն ներկայացրել է, որ ինքն արդեն սկսել է վարկի գործընթացը, որը լինելու է մոտ 20.000ԱՄՆ դոլար: Ասել է նաև, որ իր ծառայությունների համար վճարելու են 1000ԱՄՆ դոլար գումար: Արմինեն վստահ էր խոսում, ասում էր, որ վարկը կդասավորի 20օրվա ընթացքում՝ »Անելիք« բանկով: Երբ զրույցն ավարտում էին՝ Արմինեն ասել է, որ նախնական իրեն տան 300ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ մնացած 700-ը կտան մաս-մաս: Իրենք ասել են, որ այդ պահին գումար չունեն, սակայն Արմինեն պնդել է, ասելով, որ լավ կլինի այդ օրը գումարը տան: Արմինեին կրկին տարել են իր տան մոտ, որից հետո փեսայից՝ Արմանից, պարտքով վերցրել են 300ԱՄՆ դոլար, կրկին տարել է Արմինեի տան մոտ և բոլորի ներկայությամբ այդ գումարն Ալիկը տվել է Արմինեին: Գումարն Արմինեին տալուց հետո հեռացել են: Հետագայում իմացել է, որ Ալիկը Արմինեին տվել է պայմանավորված 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը: Դրանից հետո Արմինեն Ալիկին ասել էր, որ ամուսնու վարկային պատմությունն էլ կարող է վարկի համար նշանակություն ունենալ և վարկային պատմությունը մաքրելու համար պահանջել էր 300ԱՄՆ դոլար գումար: Ալիկն այդ գումարն էլ էր տվել Արմինեին, սակայն Արմինեն վարկային պատմությունը չէր մաքրել, իսկ հետագայում էլ ճշտել են նաև, որ վարկային պատմությունը մաքրել ընդհանրապես հնարավոր չէ: Գումարը տալուց հետո բավականին երկար ժամանակ Արմինեն ամեն անգամ ասում էր, որ վարկը կլինի, մի քանի օր էլ սպասեն, և երբ Ալիկը պնդում էր, որ ապացույց ներկայացնի, որ ինքը վարկի համար գործողություններ է արել, Արմինեն կանչել է իրեն, հարսին ու Ալիկին, ցույց է տվել հարսի անունով ինչ-որ աշխատավայրից՝ »Ժաննա Դարկ« ՍՊԸ-ից տեղեկանք, ասելով, որ այդ տեղեկանքը հենց վարկի համար է պատրաստված, ի ապացույց, որ վարկը ստանալու գործարքն ուժի մեջ է: Դրանից հետո զգացել են, որ Արմինեն իրենց խաբում է, ոչ բանկ է դիմել, ոչ այդ ուղղությամբ որևէ գործողություն է կատարել, իսկ երբ Ալիկը պահանջել է վերադարձնել տված գումարը, Արմինեն ոչ միայն հրաժարվել է, դեռ ավելին, տեղեկացել է, որ հաղորդում է տվել, թե իբր Ալիկն իրեն գումարը տոկոսով է տվել: Արմինեն ստում է, ինքը ներկա է եղել, թե ինչպես է նա խոստացել վարկ դասավորել, ինչի համար պահանջել է 1000ԱՄՆ դոլար: Վստահ կարող է ասել, որ Ալիկը ոչ Արմինեին, ոչ էլ որևէ մեկի տոկոսով գումար չի տվել: Նման բան չէր էլ կարող լինել, քանի որ իրենք ներկայումս գումարային լուրջ խնդիրներ ունեն, բնակվում են կիսակառույց տանը և եթե գումար ունենային տոկոսով տալու համար, հաստատ իրենց ֆինանսական խնդիրները կլուծեին, տունը կվերանորոգեին /հատոր 1 գ.թ.157-158, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Վերգուշ Թորոսյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Ալիկ Ջանիբեկյանը կնոջ քրոջ որդին է: Իրենք ընտանիքներով մոտ են, նրանց շատ հարցերից տեղյակ է: Տեղյակ է նաև, որ Ալիկենք գումարային խնդիրներ ունեն՝ վարկեր են վերցրել բազմաթիվ բանկերից: Նրանք ուզում էին մեկ մեծ վարկ վերցնել, փակել բոլոր մանր վարկերը և հետո այդ մեկ վարկը փակեին: Այդ մասին նույնպես տեղյակ է եղել, և ասել է,, որ ծանոթ իրավաբան ունի, ումից կարող է խորհուրդ հարցնել: Դեռևս 2007թվականից ճանաչում է Արմինե Մանուկյանին, ով մասնագիտությամբ փաստաբան է: Արմինեի հետ նույնպես մտերիմ է, հաճախ են հանդիպում: Հանդիպումներից մեկի ժամանակ Արմինեին պատմել է Ալիկենց խնդրի մասին և Արմինեն ասել է, որ կփորձի օգնել այդ հարցով: Այդ մասին ասել է նաև Ալիկին, ով ցանկություն է հայտնել հանդիպել Արմինեին: 2015թ. մայիսի վերջերին Արմինեի հետ գնացել է »մալացիայի« շուկա առևտուր անելու, և տեղյակ է եղել, որ Ալիկն այդ օրը նույնպես Երևանում է: Առևտուրն ավարտելուց հետո զանգահարել է Ալիկին և ասել, որ գա »Մալացիա«՝ »Առյուծ արքա«-ի մոտ: Ալիկը եկել է պայմանավորված վայր, որտեղ նրան ծանոթացրել է Արմինեի հետ և նրանք մի քանի բառ զրուցելուց հետո փոխանակվել են հեռախոսահամարներով, որպեսզի հետագայում հանդիպեն և ավելի մանրամասն զրուցեն: Իր ներկայությամբ Ալիկն ու Արմինեն իրենց գործարքներից կոնկրետ ոչինչ չեն խոսել, կոնկրետ ոչ մի պայմանավորվածություն ձեռք չեն բերել, բացի հետագայում հանդիպելուց: Դրանից հետո Արմինեին տարել են նրա տան մոտ՝ Տիչինայի փողոց, իսկ իրենք գնացել են քաղաք Աշտարակ և այլևս Ալիկի և Արմինեի գործերից տեղյակ չի եղել: Հետագայում տեղեկացել է, որ Ալիկն ու Արմինեն ընդհարվել են: Ալիկը պատմել է, որ Արմինեին գումար է տվել՝ վարկ ձևակերպելու ընթացքում իրավաբանական ծառայությունների համար, սակայն Արմինեն ոչինչ չի արել և հրաժարվում է գումարը վերադարձնելուց, դեռ ավելին, Ալիկի դեմ բողոք է ներկայացրել, թե իբր Ալիկն իրեն գումարը տոկոսով է տվել: Ալիկի պատմելուց հետո Արմինեին չի տեսել, նրանից ոչինչ չի ճշտել: Հստակ բացառում է Ալիկի կողմից Արմինեին տոկոսով գումար տալը, քանի որ Ալիկը գումար եթե ունենար, իր պարտքերը կմարեր: Հստակ պնդում է նաև, որ իր ներկայությամբ Արմինեի և Ալիկի միջև տոկոսով գումար տալու մասին խոսակցություն չի եղել, միայն իրավաբանական օգնություն ցույց տալու մասին է խոսակցություն եղել: Այլ մանրամասների չի տիրապետում: Երբևէ Արմինեին չի ասել, որ Ալիկ Ջանիբեկյանը տոկոսով գումարներ է տալիս և իր որդուն է տոկոսով գումար տվել, իրեն էլ կարող է տալ, իր ներկայությամբ տոկոսով գումար տալու մասին խոսակցություն չի եղել: Իր որդիներից որևէ մեկը Ալիկից երբևէ տոկոսով գումար չի վերցրել է /հատոր 1 գ.թ.195-196, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Արթուր Իսահակյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 1999թվականից աշխատում է ԱԱԾ-ում, հանդիսանում է սպա, միևնույն ժամանակ դասակի հրամանատար: Իր դասակի ծառայողները իրականացնում են կարևոր օբյեկտների պահպանությունը: Ալիկ Ջանիբեկյանը նույնպես իր դասակից է և ինքը հանդիսանում է նրա ղեկավարը: Ալիկը շատ խելացի, բարեխիղճ, հավասարակշռված, ազնիվ, համեստ անձնավորություն է, նվիրված իր աշխատանքին: Շուրջ 4 տարի է ճանաչում է Ալիկ Ջանիբեկյանին: Կենցաղային շփման արդյունքում շուրջ երկու տարի է տեղյակ է, որ Ալիկը տան գրավով վարկ ունի վերցրած »Յունիբանկ«-ից: Հետո Ալիկն ասել է, որ գումարային խնդիրների մեջ է ընկել և պատմել է, որ Արմինե անունով ինչ-որ իրավաբան խոստացել է օգնել վարկ վերցնելու, բանկ փոխելու հարցում և իր ծառայությունների համար Ալիկից վերցրել է սկզբում 1000ԱՄՆ դոլար, հետո՝ 300ԱՄՆ դոլար, սակայն ոչինչ էլ չի արել, ինչի պատճառով Ալիկի վերցրած վարկի վրա տոկոսներ, տույժեր են ավելացել: Որպես Ալիկի անմիջական ղեկավար, ինչպես նաև որպես լավ մարդ, անհանգստացած լինելով Ալիկի հարցերով, վերջինիս ասել է, որ իր անունից Արմինեին փոխանցի, որ եթե որևէ գործողություն չկատարի և գումարն էլ չվերադարձնի, դիմելու են օրենքին: Դրանից մի քանի օր անց Ալիկն ասել է, որ իր ասածը փոխանցել է Արմինեին, իսկ վերջինս պահանջել է իր հեռախոսահամարը, սակայն ինքը չի տվել: Հասկանալով, որ Արմինեն ուզում է իր հետ զրուցել և մտածելով, որ դրանով հնարավոր է օգնել Ալիկին, վերցրել է Արմինեի հեոախոսահամարը, որը ներկայումս չի հիշում և իր հեռախոսահամարից զանգահարել է նրան: Արմինեին ներկայացել է, թե ով է, ասել է, որ Ալիկը վարկի և իրեն տված գումարի վերաբերյալ զեկուցել է և իրենք դիմելու են իրավապահ մարմիններին: Արմինեն գրեթե ոչինչ չի ասել, միայն շնորհակալություն հայտնեց այդ մասին իրեն նախազգուշացնելու համար: Դրանից մի քանի օր անց Ալիկն ասել է, որ Արմինեն հրաժարվում է գումարը տալ, զանգերին չի պատասխանում և ընդհանուր որոշել են, որ Ալիկը հաղորդում տա կատարվածի մասին: Ալիկը հաղորդում է տվել, իսկ հետագայում իմացել է, որ Արմինեն էլ բողոքել է Ալիկի դեմ, թե իբր գումարը որ թե վարկ ձևակերպելու համար է եղել, այլ Ալիկն այն տոկոսով է տվել, ինչն ինքը բացառում է, համոզված է, որ Ալիկը գումարը տոկոսով չի տվել, քանի որ դրանից բավականին ժամանակ առաջվանից ճանաչում է Ալիկին, տեղյակ է նրա գումարային խնդիրների մասին, և եթե Ալիկը գումար ունենար տոկոսով տալու համար, հաստատ իր գումարային հարցերը կլուծեր: Արմինեին երբևէ չի հանդիպել, նշածից ավել խոսակցություն Արմինեի հետ տեղի չի ունեցել /հատոր 1 գ.թ. 161-162, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Արման Ստեփանյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Ալիկ Ջանիբեկյանն իր կնոջ եղբայրն է, գտնվում են նորմալ հարաբերությունների մեջ, սակայն հազվադեպ են հանդիպում: Դեռևս 2013թվականից տեղյակ է, որ Ալիկենք վարկեր են վերցրել, այդ թվում նաև տան գրավով և գումարային խնդիրներ ունեն: 2015թվականի մայիսին Ալիկը զանգահարել է իր հեռախոսահամարին և ասել, որ ընտանիքի անդամների հետ գտնվում է Երևան քաղաքում և իրեն շտապ 300ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ, բայց թե ինչի համար է պետք չի ասել: Այդ ժամանակ հավաքած գումար է ունեցել և Ալիկին ասել է, որ կարող է տալ: Որոշ ժամանակ անց հանդիպել են »Ալմաստ« գործարանի մոտ: Ալիկն իր մեքենայով էր, մեքենայից իջել են Ալիկն ու աները՝ Արամը, բարևել են միմյանց, սակայն ավել ոչինչ չեն խոսել, քանի որ ինքը շտապել է, միայն Ալիկին տվել է 300ԱՄՆ դոլար գումարը և գնացել իր գործերով: Գումարն Ալիկը վերադարձրել է մոտ 7-10օր անց, սակայն այդ ժամանակ նույնպես չի ասել, թե ինչի համար էր վերցրել, ինքն էլ չի հարցրել: Ալիկենց գործերից այդ ժամանակ որևէ տեղեկություն չի ունեցել, միայն հետո իմացել է, որ ինչ-որ կին խոստացել է օգնել վարկ վերցնելու հարցում, դրա դիմաց որպես իր ծառայությունների վճար վերցրել է որոշակի գումար, որի մի մասը տվել են հենց իրենից պարտքով վերցրած գումարը, սակայն այդ կինը խաբել է իրենց, ոչ գործն է արել, ոչ էլ գումարն է վերադարձնում: Այլ տեղեկություն Ալիկենց գործերից չունի /հատոր 1 գ.թ.171, դատական նիստի արձանագրություն/:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 342հոդվածի 1-ին մասով, հրապարակել է վկա Աննա Նազարյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները:
Գործով վկա Աննա Նազարյանը 12.08.2016թվականին որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թվականից մինչև 2016թվականը վարձակալական հիմունքներով բնակվել է Սունդուկյան փողոցի 24շենքի 6բնակարանում: Այդ ընթացքում, մոտ 2տարի առաջ իր ծանոթներից լսել է, որ Արմինեն հող է վաճառում, որից հետո ծանոթացել է Արմինեի հետ, ում ազգանունը չի հիշում: Տեսել են Արմինեի վաճառվող հողը, սակայն այն չեն հավանել և չեն գնել, բայց դրանից հետո շփվել են Արմինեի հետ և նա ժամանակ առ ժամանակ այցելել է իրեն: Արմինեի հետ խոսելուց իմացել է, որ նա մասնագիտությամբ իրավաբան է, նաև ցույց է տվել վկայական, որի մեջ նա զինվորական համազգեստով է եղել: Դրանից հետո, 2015թվականի դեկտեմբերի 20-ից հետո, »Լիստ.ամ« կայքի հայտարարություններում տեսել է, որ անշարժ գույքի գրավի դիմաց վարկ են տալիս: Զանգել է հայտարարության համարով, պատասխանել է մի աղջիկ, ներկայացել է Գայանե անունով և ասել է, որ բնակվում է Դիլիջանում: Գայանեն ասել է, որ կգա Երևան, կզանգի և կհանդիպեն: Դրանից մի քանի օր անց Գայանեն զանգել է և իրենք հանդիպել են փողոցում, նա ասել է, որ գումարը տրամադրվում է միայն Երևան քաղաքում գտնվող անշարժ գույքի դիմաց, սակայն իր հողամասը գտնվել է Երևան քաղաքից դուրս և Գայանեն ասել է, որ դրա դիմաց չի կարող գումար տրամադրել: Դրանից հետո Գայանեն գնացել է, սակայն նույն օրը կրկին զանգել է իրեն և ասել, որ խնդիրներ ունի և եթե հնարավոր է միայն այդ գիշեր մնա իր տանը, ինքը համաձայնել է, Գայանեին բացատրել է իրենց տան տեղը և նա եկել է իրենց տուն: Առավոտյան Գայանեն իրեն ասել է, որ նախկինում իրեն առևանգել են, որի շուրջ Մաշտոցի բաժնում գործ է քննվում, եթե թույլ կտա նա մի քանի օր մնա իր տանը՝ մինչև այդ գործի ընթացքը կլուծվի: Հենց նույն օրը Գայանեն իրեն խնդրել է մենակ չգնալու համար իր հետ գնալ Մաշտոցի բաժին, որին ինքը համաձայնել է: Գնացել է և նա ինչ-որ դիմում է տվել գրասենյակ և առանց որևէ աշխատակցի տեսնելու՝ վերադարձել են տուն: Տանը խոսակցության ժամանակ Գայանեն ասել է, որ իրեն առևանգել են, բայց քննիչը գործը շրջել է իր վրա և հնարավոր է իրեն դատեն, որից անընդհատ նեղվել և լացել է: Դեկտեմբերի 28-30-ն ընկած ժամանակահատվածում Արմինեն եկել է իրենց տուն՝ փոքր գազօջախը տանելու համար և այդ ժամանակ Արմինեն ծանոթացել է Գայանեի հետ: Գայանեն կրկին հիշել է Մաշտոցի բաժնի խնդիրները, որից հետո Արմինեն ասել է, որ ինքն իրավաբան է և հնարավորության սահմաններում կփորձի օգնել Գայանեին՝ խորհուրդներով: Դրանից հետո նրանք փոխանակվել են համարներով, իսկ հետագայում, թե նրանք ինչ են միմյանց մեջ պայմանավորվել, ինքը տեղյակ չէ: Գայանեն նաև իրեն հարցրել է, թե Արմինեն ինչպիսի կին է, իսկ ինքն ասել է, որ նա նորմալ մարդ է: Դեկտեմբերի 30-ին Գայանեն գնացել է Դիլիջան և այլևս իր տանը չի գիշերել: Հունվարի 2-ին Գայանեն զանգել է իրեն և շնորհավորել ամանորը, ինքը հարցրել է, թե ինչպես է հանգստանում Դիլիջանում, իսկ նա ասել է, որ միայն ամսի 1-ին է եղել Դիլիջանում, Երևանում ինչ-որ գործեր ունի և ամեն օր տաքսիով գնում-գալիս է: Դրանից հետո Գայանեն իրեն ասել է, որ ցանկանում է գա իր տանը մնալ, սակայն իրեն հարմար չի եղել, ասել է, որ գնում է գերեզմաններ, այդ օրը չգա: Հաջորդ օրը Գայանեն եկել է իր տուն և մինչև հունվարի 11-ը մնացել է իր տանը: Այդ ընթացքում ինչ-որ գործերով առավոտյան դուրս էր գալիս և երեկոյան վերադառնում: Իր հիշելով հունվարի 11-ին իր տուն է եկել նաև Գայանեի քույրը, ում անունը չի հիշում, նա փոքրակազմ աղջիկ էր, դրանից հետո իր տուն է եկել նաև Արմինեն: Այդտեղ նրանց միջև խոսակցություն է տեղի ունեցել, որ Արմինեին Գայանեն նախապես տվել է 300դոլար և իրենց տանը տվել է իր հիշելով 1200դոլար, իսկ թե այդ գումարն ինչի համար էր նախատեսված՝ չգիտի: Դրանից հետո նրանք գնացել են իր տանից և այլևս Գայանեին չի տեսել: Որոշ ժամանակ անց Գայանեն զանգահարել է իրեն և ասել է, որ ոստիկաններն իրեն բերման են ենթարկում, չի կարողանում կապ հաստատել Արմինեի հետ, իսկ ավելի հստակ նա իրեն այդ օրը չի զանգել, այլ դրանից հետո է ասել, որ ոստիկանները բերման են ենթարկել, փորձել է կապնվել, սակայն չի կարողացել: Գայանեի խնդրանքը չի մերժել և թույլատրել է, որ նա իր տանը բնակվի, դրա դիմաց վարձատրություն չի ստացել: Ինքը Գայանեին խորհուրդ չի տվել, որ նա որպես փաստաբան Արմինեին վերցնի և իր իմանալով Արմինեն փաստաբան չէ, այլ իրավաբան է: Այդ օրը նրանք պատահական են իր տանը հանդիպել, ինքը հանդիպում չի կազմակերպել և Գայանեն իրեն մի քանի օր է ճանաչել և ինչի պետք է իր ասածներին վստահեր: Իր տանը, իր ներկայությամբ Արմինեի կողմից Գայանեին փաստաբանական ծառայություններ մատուցելու համար Գայանեի և Արմինեի միջև խոսակցություն չի եղել, որ Գայանեն պետք է տա 1500դոլար գումար՝ 10օրվա ընթացքում: Գայանեն իրեն բան չի ասել Արմինեի հետ ունեցած գումարային հարաբերությունների մասին, ինքը չի խառնվել այդ հարցերին: Չգիտի, թե իր տանը ինչու համար է Գայանեն Արմինեին 1200դոլար գումար տվել, քանի որ նրանք իրենց պայմանավորվածությունները ձեռք էին բերել դրսում /հատոր 1 գ.թ. 73-75, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Աննա Նազարյանը 20.01.2016թվականին որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուն չեն ունեցել և որոշել են 2015թվականի կեսերին, կոնկրետ ժամանակը չի հիշում, մի փոքր հողակտոր գնել և դրա վրա տուն կառուցել: Տիչինա փողոցի վրա գտել են վաճառվող հող և ծանոթացել են Արմինե Մանուկյանի հետ, ով ներկայացել է որպես հողի սեփականատեր: Այդ ժամանակ ցանկացել են հողը գրավ դնել և վարկ վերցնել, որով էլ պետք է տունը կառուցեին: Քանի որ հողը հավանել էին, Արմինեին խնդրել են որոշ ժամանակ սպասել, որպեսզի տեսնեն վարկը ստացվում է, թե ոչ, և այդպես պարբերաբար կապ հաստատելով մտերմացել են: Արմինեն գիտեր, որ ինքը տարբեր բանկեր է դիմել վարկի հարցով, և մի օր, չի հիշում կոնկրետ երբ, Արմինեն զանգել է իրեն և ասել, որ իր ծանոթներից մեկը նույնպես ուզում է վարկ վերցնել և խնդրել է, որ երբ վերջինս զանգի իրեն, նրան ներկայացնի բանկերի պայմանները: Դրանից որոշ ժամանակ անց, իր հիշելով նույն օրը, մի տղա, ով անունով չի ներկայացել, զանգահարել է իր 093182525հեռախոսահամարին, չի հիշում, թե ինչ համարից և ասել, որ Արմինեի ծանոթն է և հարցրել է վարկի պայմաններից: Նրան հերթով ներկայացրել է տարբեր բանկերի պայմանները, որտեղ դիմել էր վարկի համար, իսկ այդ տղան ասել է »բա Մելլաթը«: Քանի որ »Մելլաթ« բանկ ինքը նույնպես դիմել էր, ասել է նաև »Մելլաթ« բանկի պայմանները, որից հետո այդ տղան ասել է »եղավ« և անջատել է հեռախոսը: Դրանից մի քանի օր անց նույն համարից, նույն տղան զանգել է իրեն և դիմելով »Կարինե« անունով, ասել է, որ պետք է իրեն զանգեր: Ինքն ասել է, որ սխալ է զանգել, սակայն այդ տղան նորից զանգելով, թե հենց այդ ժամանակ շարունակելով խոսակցությունը, ասել է, որ Արմինեի ծանոթն է, Արմինեն ասել է, որ իբր ինքը պետք է զանգեր նրան, իրեն ներկայացրել է ինչ-որ »Մելլաթ« բանկից: Ճիշտն ասած այդ ժամանակ չհասկանալով ինչ է կատարվում և իրականում որևէ խոսակցության հավես չունենալով, ասել է, որ իր հարցերն Արմինեի հետ լուծի: Նույնիսկ հիշում է, որ այդ տղան ասել է, որ »Մելլաթ« բանկ է գնացել, իսկ ինքն էլ զայրանալով, որ իրեն անհանգստացնում է և բանկերի պայմաններ է ճշտում, որից հետո էլ անձամբ է գնում բանկ, կարծես իր ասածը ստուգելու համար, զայրացել է նրա վրա և ասել, որ իրեն այլևս չզանգի: Այդ տղայի հետ խոսակցությունն ավարտելուց անմիջապես հետո զանգել է Արմինեին, ասել, որ ծանոթին ասի, որ իրեն այլևս չզանգի, առանց մանրամասնելու, թե ինչ է խոսել, իսկ Արմինեն ասել է, որ կզգուշացնի, որից հետո այլևս այդ տղան իրեն չի զանգել: Չի հիշում, սակայն հնարավոր է, որ առաջին անգամ, երբ այդ տղան հեռախոսով իր հետ զրուցել է, Արմինե Մանուկյանն է իր հեռախոսով զանգել, որից հետո հեռախոսը փոխանցել է այդ տղային: 093182525 հեռախոսահամարը մոտ 5տարի է օգտագործում միայն ինքը, բացառվում է, որ այդ համարին ուրիշ մարդ պատասխանած լինի, առավել ևս ինչ-որ մեկին ասած լինի, որ վարկային պայմանագիր ստորագրելու համար կկանչի 2օրից կամ բիզնես վարկ առաջարկեր: Այդ տղայի հետ խոսել է իր հիշելով մի քանի անգամ, բայց միայն մեկ անգամն է նա իրեն դիմել Կարինե անունով և ինքն ասել է, որ սխալվում է: Նշածից բացի այլ խոսակցություն իրենց միջև չի եղել, ճիշտ է ինքը դեմքով չի ճանաչում իր հետ հեռախոսով զրուցած տղային, բայց եթե նա խոսել է՝ զանգելով միայն 093182525համարին, ապա խոսել է իր հետ: Հստակ ասում է, որ իրենց միջև նման խոսակցություն չի եղել, և կարող է պնդել նաև այդ տղային առերես: Արմինեի գործերից այլ տեղեկություն չունի, երբևէ Արմինեի հետ որևէ հարցում, առավել ևս որևէ մեկին խաբելու հարցում, համաձայնության չի եկել, Արմինեն երբևէ նման բան իրեն չի խնդրել /հատոր 1 գ.թ. 215-216, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գործով վկա Աննա Նազարյանը նախաքննության ընթացքում 30.09.2016թվականին առերես հարցաքննվել է տուժող Գայանե Միքայելյանի ու վկա Լիանա Միքայելյանի հետ և պնդել է նախաքննությամբ տրված ցուցմունքը /հատոր 3 գ.թ. 51-57, 58-59, դատական նիստի արձանագրություն/:
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված »ԱնելիքԲանկ« ՓԲԸ-ից, »ՄելլաթԲանկ« ՓԲԸ-ից, »Ակբակրեդիդագրիկոլբանկ« ՓԲԸ-ից ստացված գրություններով, »Ղ-Տելեկոմ« ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումների լազերային սկավառակներով և վերծանումները զննելու մասին արձանգրություններով, ինչպես նաև թիվ ԵԱԴԴ/0025/01/16գործով դատավճռի բովանդակային հավելվածով / հատոր 1 գ.թ. 233, 235-237, հատոր 2 գ.թ. 15-19, հատոր 3 գ.թ. 37, 75-95, 96-106, դատական նիստի արձանագրություն/:
Ալիկ Արամի Զանիբեկյանից հաղորդում ընդունելու մասին 06.10.2015թվականի թիվ 023566 արձանագրությամբ, համաձայն որի վերջինս հայտնել է, որ 2015թվականի մայիս ամսին, փաստաբանական ծառայություններ մատուցելու համար Արմինե Մանուկյանին մաս-մաս տվել է 1300ԱՄՆ դոլար, ով խոստացել է իրեն օգնել, սակայն չարաշահելով վստահությունը որևէ փաստաբանական ծառայություններ չի մատուցել և խաբեությամբ տիրացել է նշված գումարին /հատոր 1 գ.թ. 110, դատական նիստի արձանագրություն/:
Գայանե Աշոտի Միքայելյանից հաղորդում ընդունելու մասին 16.06.2016թվականի թիվ 001407արձանագրությամբ, համաձայն որի վերջինս հայտնել է, որ 2015թվականի նոյեմբեր ամսին փաստաբանական ծառայությունների կարիք ունենալու համար, իր ծանոթ Աննայի միջոցով ծանոթացել է Արմինե Ազատի Մանուկյանի հետ, ով ի սկզբանե ներկայանալով որպես փաստաբան Տիչինայի փողոցում և Սունդուկյան 28շենքում իրենից վերցրել է 1500ԱՄՆ դոլար և խաբեությամբ և իր վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել նշված գումարը /հատոր 1 գ.թ. 4, դատական նիստի արձանագրություն/:


Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Դատարանը վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արմինե Ազատի Մանուկյանը կատարել է արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի, 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Այսպիսով, շարադրված փաստերը գնահատելով՝ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալ Արմինե Ազատի Մանուկյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցագործության հասարակական վտանգավորության լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին ուղղելու ամենակարճ ճանապարհ, ինչպես ամբաստանյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից նոր հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին): Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 62հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, որպես ամբաստանյալ Արմինե Ազատի Մանուկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն մեղավոր է ճանաչել, խնամքին է գտնվում երրորդ խմբի հաշմանդամ աղջիկը, բնութագրվում է դրական ՀՀ »Միջազգային անվտանգության ասպետաց ակադեմիա« ՀԿ-ի նախագահ Ա.Ֆիդանյանի և հարևանների կողմից, մասամբ հատուցել է պատճառված վնասը, նաև պատրաստակամություն է հայտնել հատուցել մնացած պատճառված վնասը:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասով կատարված հանցագործության համար պատիժ է նախատեսվում տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքների պահպանումը:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2014թվականի օգոստոսի 15-ի ԵՇԴ/0143/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը՝ ...Դատարանի կողմից արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի բացահայտումը սերտորեն կապված է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների հետ՝ թե արդարացի պատիժ նշանակելու և թե պատժի անհատականացման համատեքստում: Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի գնահատականը տրվում է դատարանի կողմից՝ հանցագործության կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա, և արտահայտվում է կոնկրետ պատժի տեսքով: Հանցագործության կատարման եղանակի, գործիքների, միջոցների, պատճառված վնասի չափի և բնույթի (հանրորեն վտանգավոր հետևանքների), հանցավորի մտադրության իրականացման աստիճանի, շարժառիթների, նպատակների բացահայտումը մեծապես ազդում է պատժի տեսակի ընտրության, ինչպես նաև դրա՝ առավել կամ նվազ խիստ լինելու վրա: ... Պատժի արդարությունը դրսևորվում է կատարված հանցագործության և կիրառվող պատժի համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար` պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ Դատարանը պետք է ելնի ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ելնում է այն իրողությունից, որ օրենքի առաջնային պահանջը պատժի արդարացիությունն է, որը՝ որպես քրեական իրավունքի սկզբունք, ձևակերպված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10հոդվածում, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժը պետք է լինի արդարացի, անհրաժեշտ և բավարար նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունը կանխելու համար: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48հոդվածի դրույթների համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Դատարանը միաժամանակ հավաստում է, որ նշանակվող պատժի արդարացիության հարցը լուծելիս դատարանը ճիշտ է գնահատել գործի բոլոր հանգամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող բոլոր տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է տվյալ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Ընդ որում, պատիժ նշանակելիս դատարանն ուղեցույց է ընդունում նաև քրեական օրենքի դրույթն այն մասին, որ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները /ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61հոդվածի 3-րդ մաս/: Միաժամանակ նշված հանգամանքների ամբողջությունը դատարանին հիմք է տալիս կիրառելու ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի ոչ խիստ տարբերակը՝ չափի իմաստով: Այդպիսի եզրակացության դատարանը գալիս է հաշվի առնելով արարքի բոլոր փաստական ու քրեաիրավական բնութագրերը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, բնութագրող տվյալները:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ ամբաստանյալ Արմինե Ազատի Մանուկյանը 21.11.2016թվականին ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0212/01/14դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-312հոդվածի 2-րդ մասով, 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-312հոդվածի 2-րդ մասով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով: ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66հոդվածի կանոններով հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արմինե Ազատի Մանուկյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3/երեք/ տարի ժամկետով: Արմինե Ազատի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհառանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 21.11.2016թվականի դատավճռի դեմ ներկայացվել է վերաքննիչ բողոք և ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 09.06.2017թվականի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքները մերժվել է և Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.11.2016թվականի դատավճիռը թողնվել է անփոփոխ: ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 09.06.2017թվականի որոշման դեմ ներկայացվել է վճռաբեկ բողոք և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 07.11.2017թվականի որոշմամբ վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է, որն օրինական ուժի մեջ է մտել կայացման պահից: Արմինե Ազատի Մանուկյանը 10.04.2018թվականից պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ »Աբովյան« ՔԿՀ-ում:
Սույն քրեական գործով հանցանքը ամբաստանյալ Արմինե Ազատի Մանուկյանը կատարել է նախքան իր նկատմամբ ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.11.2016թվականի թիվ ԵԱՔԴ/0212/01/14դատավճիռ կայացնելը: Հետևաբար առկա է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված վիճակ` հանցանքների համակցություն, ուստի ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66հոդվածի կիրառմամբ պատիժը նշանակվում է պատիժների լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2010թվականի օգոստոսի 27-ի ԵԷԴ/0124/01/09որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը՝ ...ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցումը կարող է իրականացվել երկու եղանակով՝ 1.դատարանը, վերջնական պատիժ նշանակելով, նշանակված պատժից հանում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը՝ պատժի սկիզբը հաշվելով այդ դատավճիռը կայացնելու օրվանից, 2.դատարանը, վերջնական պատիժ նշանակելով, հաշվակցում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը՝ պատժի սկիզբը հաշվելով առաջին դատավճռով սահմանված ժամկետից: Թեև նշված երկու եղանակներից ցանկացածի ընտրության դեպքում նշանակված պատժի ժամկետները լրանալու առումով հետևանքները նույնն են` պատժի ժամկետները լրանալու օրերը համընկնում են, այնուհանդերձ, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատժի կրած մասը վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելու եղանակի ընտրությունը կարևորվում է նաև նրանով, որ կախված եղանակի ընտրությունից, կարող են վրա հասնել դատապարտյալի համար անբարենպաստ և նրա վիճակը վատթարացնող այլ իրավական հետևանքներ: Մասնավորապես, այն դեպքերում, երբ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66հոդվածի 6-րդ մասի կանոնները կիրառվում են այնպիսի անձի նկատմամբ, ով առաջին գործով կայացված դատավճռից հետո անընդմեջ գտնվում է անազատության մեջ, ապա վերը նշված երկու եղանակներից առաջինի կիրառման դեպքում դատապարտյալի` պայմանական վաղաժամկետ ազատվելու իրավունքը ծագում է ավելի ուշ, քան այն դեպքում, երբ երկրորդ կանոնի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակված պատժի ժամկետի սկիզբը հաշվվում է առաջին դատավճռով սահմանված ժամկետից:
Տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Գայանե Միքայելյանի և նրա ներկայացուցիչ Գ.Գալիկյանի կողմից ներկայացվել է քաղաքացիական հայց, որով խնդրում են ամբաստանյալ Արմինե Մանուկյանից հօգուտ Գայանե Միքայելյանի բռնագանձել 725.529/յոթ հարյուր քսանհինգ հազար հինգ հարյուր քսանինը/ ՀՀ դրամին համարժեք 1500ԱՄՆ դոլար գումար՝ որպես հանցագործության պատճառված վնասի հատուցում:
Տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Ալիկ Ջանիբեկյանի կողմից ներկայացվել է քաղաքացիական հայց, որով հայտնում է, որ Արմինե Մանուկյանին տվել է 1300ԱՄՆ դոլար, որից 300ԱՄՆ դոլարը վերադարձրել է: Խնդրում է այն վերադարձնել:
Ներկայացված քաղաքացիական հայցերի վերաբերյալ ամբաստանյալը հայտնեց, որ հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափով ընդունում է քաղաքացիական հայցերը և պատրաստ է դրանք հատուցել հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափով:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 154հոդվածի համաձայն՝ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով: Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով: Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 60հոդվածի համաձայն` քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս: Ըստ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 158հոդվածի 2-րդ մասի՝ քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար:
Հետևաբար քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հարուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 367հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության:
Քննարկելով քաղաքացիական հայցերը դատարանը գտնում է, որ հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը ենթակա է ամբաստանյալից բռնագանձման:
Վերը շարադրված իրավադրույթները կիրառելով՝ դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցերը պետք է բավարարել: Ամբաստանյալ Արմինե Ազատի Մանուկյանից հօգուտ տուժող Ալիկ Ջանիբեկյանի պետք է բռնագանձել 1000/մեկ հազար/ ԱՄՆ դոլարին համարժեք 472.220/չորս հարյուր յոթանասուներկու հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում: Ամբաստանյալ Արմինե Ազատի Մանուկյանից հօգուտ տուժող Գայանե Միքայելյանի պետք է բռնագանձել 1500/մեկ հազար հինգ հարյուր/ ԱՄՆ դոլարին համարժեք 725.529/յոթ հարյուր քսանհինգ հազար հինգ հարյուր քսանինը/ ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 82հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:
ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 01.11.2018թվականին ընդունված և 06.11.2018թվականին օրինական ուժի մեջ մտած »Էրեբունի-Երևանի հիմնադրամ 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին« ՀՀ Օրենքի /այսուհետ նաև` համաներման օրենք/ 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝
1. Համաներում հայտարարելով պատժից ազատել՝
1/ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց:
Համաներման օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 1-ին կետի »բ« ենթակետի համաձայն` սույն օրենքի կատարումը վերապահել՝
1) Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին`
ա/ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարանում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել:
Համաներման օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն` սույն օրենքը կարգավորում է 2018 թվականի հոկտեմբերի 21-ը ներառյալ հանցագործություն կատարելու մեջ կասկածվող, մեղադրվող կամ հանցագործություն կատարած անձանց նկատմամբ համաներում հայտարարելու հետ կապված հարաբերությունները:
Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` նույն մասի 5-րդ կետում թվարկված են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը, այսինքն` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ: Սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է նաև Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի մյուս կետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման օրենքի կիրառման համար:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ քրեական գործով ներկայացված քաղաքացիական հայցերի վերաբերյալ ամբաստանյալը հայտնեց, որ պատրաստ է հատուցել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասները:
Վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները կիրառելով՝ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արմինե Մանուկյանը ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունները կատարել է մինչև 2018թվականի հոկտեմբերի 21-ը, նաև բացակայում են Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասով նախատեսված` համաներումը չկիրառելու հիմքերը, հետևաբար ամբաստանյալ Արմինե Մանուկյանի նկատմամբ Համաներման օրենքը կիրառելու սահմանափակումներ չկան և Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի պահանջով վերջինիս պետք է ազատել սույն դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից:
Ամբաստանյալ Արմինե Մանուկյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել:
Գույքի նկատմամբ սահմանափակումներ չեն կիրառվել։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 168հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված դատական ծախսերը ամբաստանյալից ենթակա չէ բռնագանձման, քանի որ հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման համար ներկայացված քաղաքացիական հայցերը վերը նշված հիմնավորմամբ պետք է բավարարել, իսկ ինչ վերաբերում է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 168հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերին, ապա դրանք նույնպես ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին` նման պահանջ չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արմինե Ազատի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /1-ին դրվագ/, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /2-րդ դրվագ/:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /1-ին դրվագ/ դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /2-րդ դրվագ/ դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով/1-ին դրվագ/ նշանակված պատժին՝ 2/երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել 178հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով/2-րդ դրվագ/ նախատեսված հանցագործության համար նշանակված պատժից 1/մեկ/ տարին և Արմինե Ազատի Մանուկյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 3/երեք/տարի ժամկետով:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակի գումարել 21.11.2016թվականի ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0212/01/14դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված 3/երեք/տարի ժամկետով պատժից 1/մեկ/ տարին և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 4/չորս/տարի ժամկետով, նշանակված վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցել թիվ ԵԱՔԴ/0212/01/14դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը՝ 1/մեկ/ տարի 23/քսաներեք/ օրը և վերջնական պատիժ սահմանել 2/երկու/ տարի 11/տասնմեկ/ ամիս 7/յոթ/օր:
Արմինե Ազատի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 01.11.2018թվականին ընդունված և 06.11.2018թվականին ուժի մեջ մտած »Էրեբունի-Երևանի հիմնադրամի 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին« ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը և նրան ազատել նշանակված պատժի կրումից:
Արմինե Ազատի Մանուկյանի անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում:
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Քաղաքացիական հայցերը բավարարել:
Ամբաստանյալ Արմինե Ազատի Մանուկյանից հօգուտ տուժող Ալիկ Ջանիբեկյանի բռնագանձել 1000/մեկ հազար/ ԱՄՆ դոլարին համարժեք 472.220/չորս հարյուր յոթանասուներկու հազար երկու հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում:
Ամբաստանյալ Արմինե Ազատի Մանուկյանից հօգուտ տուժող Գայանե Միքայելյանի բռնագանձել 1500/մեկ հազար հինգ հարյուր/ ԱՄՆ դոլարին համարժեք 725.529/յոթ հարյուր քսանհինգ հազար հինգ հարյուր քսանինը/ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստացման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ


Դատավճիռը չի բողոքարկվել, մտել է օրինական ուժի մեջ

«--------» ------------------------- 2019թ.


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ