Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ԵԱՔԴ/0196/01/16
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ
ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Հ.Դաջունցի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Առաքելյանի
տուժողներ` Տ.Գասպարյանի
Դ.Գասպարյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2016 թվականի դեկտեմբերի 6-ին, Երևան քաղաքում, քննության առնելով քրեական գործն, ըստ մեղադրանքի Միքայել Արամի Բեկչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, 118-րդ հոդվածով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանի 2016 թվականի սեպտեմբերի 14-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09124416 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Միքայել Արամի Բեկչյանին 2016 թվականի սեպտեմբերի 29-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, 118-րդ հոդվածով այն բանի համար, որ նա 2016 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 10:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գոգոլի 5-րդ շենքի մոտակայքում վիճաբանել է Տիգրան Ալբերտի Գասպարյանի հետ, որի ընթացքում ծեծի ենթարկելով նրան` ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ է հասցրել վերջինիս մարմնի տարբեր մասերին` պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ` աջ ուսահոդի, զույգ ծնկան հոդերի, ձախ դաստակի շրջանների քերծվածքների, զույգ ծնկան հոդերի շրջանների արյունազեղումների ձևով:
Բացի այդ, Միքայել Բեկչյանը 2016 թվականի սեպտեմբերի 2-ին` ժամը 19:05-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գոգոլի 5-րդ շենքի մոտակայքում վիճաբանել է Դավիթ Տիգրանի Գասպարյանի հետ, որի ընթացքում բռնել է Դավիթ Տիգրանի Գասպարյանի հագուստից, ոտքով հարվածել վերջինիս ոտքին, ինչի հետևանքով Դավիթ Գասպարյանը վայր է ընկել գետնին, ապա գետնին ընկած վիճակում Միքայել Բեկչյանը ծեծի ենթարկելով Դավիթ Գասպարյանին բռունցքով հարվածել է նրա գլխին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ` աջ արմնկահոդի, աջ նախաբազկի, աջ և ձախ կոնքազդրային հոդերի շրջանների քերծվածքների ձևով:
Միքայել Արամի Բեկչյանի նկատմամբ 2016 թվականի սեպտեմբերի 24-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ին ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2016 թվականի դեկտեմբերի 6-ի դատական նիստի ընթացքում տուժողներ Տիգրան Ալբերտի Գասպարյանը և Դավիթ Տիգրանի Գասպարյանը հայտարարեցին, որ հաշտվել են ամբաստանյալ Միքայել Արամի Բեկչյանի հետ և ներել վերջինիս, նրա նկատմամբ որևէ բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չունեն, չեն առարկում նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու դրվագներով քրեական հետապնդումը դադարեցնելուն:
Ամբաստանյալ Միքայել Արամի Բեկչյանը նշեց, որ տուժողներ Տիգրան Ալբերտի Գասպարյանի և Դավիթ Տիգրանի Գասպարյանի հետ հաշտվել է, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, 118-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքը լիովին ընդունում և իրեն մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար և միջնորդեց տուժողների հետ հաշտվելու հիմքով իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել:
Մեղադրող Ա.Առաքելյանը նշեց, որ վերը շարադրված պայմաններում ամբաստանյալ Միքայել Արամի Բեկչյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճել` տուժողների հետ հաշտության հիմքով:
Ելնելով վերոգրյալից, դատարանը փաստում է, որ Միքայել Արամի Բեկչյանի կողմից կատարած հանցանքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի, 118-րդ հոդվածի հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործը հարուցվում է ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ հաշտվելու դեպքում ենթակա է կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Աշոտ Սիմոնի Բաբայանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ, վերլուծելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի ձևակերպումները, արձանագրել է, որ տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտության վերաբերյալ դրանցում առկա ձևակերպումները տարբեր են: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետը` որպես հաշտության հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու նախապայման, նշում է հանցանք կատարած անձի հետ տուժողի հաշտվելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածն ընդհակառակը` տուժողի հետ հանցանք կատարած անձի հաշտվելը: Այլ կերպ` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի իմաստով հաշտության փաստի հաստատման համար բավարար է արձանագրել, որ հաշտվել է տուժողը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի իմաստով` հանցանք կատարած անձը:
Նույն որոշմամբ` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ (...) Հանցանք կատարած անձի համար հաշտությունը հանցանքի կատարման մեջ իրեն մեղավոր ճանաչելն է, այդ արարքի համար զղջալը, ափսոսանք հայտնելը, իսկ տուժողի համար՝ հանցանք կատարած անձին ներելը: Բացի այդ, հաշտությունը ենթադրում է տուժողի և ենթադրյալ հանցագործի կամավոր և փոխադարձ համաձայնություն միմյանց հետ հաշտվելու վերաբերյալ: Այսինքն` հաշտությունը պետք է լինի ինչպես գործողություն, այնպես էլ փոխադարձ գործողությունների արդյունք: Հաշտության կամավոր և փոխադարձ բնույթի բացակայության դեպքում վարույթն իրականացնող մարմինը չի կարող որոշում կայացնել հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ: Այլ կերպ` հաշտությունը երկու կողմերի փոխադարձ կամահայտնությունն է, այն երբեք չի կարող կրել միակողմանի բնույթ, և եթե տուժողը ցանկություն է հայտնում հաշտվելու, իսկ հանցանք կատարած անձը դրա դեմ առարկում է, կամ հակառակը, ապա հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու իրավական հիմքը բացակայում է: Նույն կերպ, հաշտությունը կամավոր և փոխադարձ չի կարող համարվել, հետևաբար` այդ հիմքով քրեական գործի վարույթը չի կարող դադարեցվել, եթե հաշտությունը հետևանք է տուժողի նկատմամբ հանցանք կատարած անձի գործադրած ոչ իրավաչափ ներգործության (տես ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Աշոտ Սիմոնի Բաբայանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի հուլիսի 13-ի որոշումը):
Շարադրված իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշմամբ արձանագրված փաստական տվյալները` Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Միքայել Արամի Բեկչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, 118-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել և ափսոսանք հայտնել կատարածի համար, հաշտվել է տուժողների հետ, իսկ տուժողներ Տիգրան Գասպարյանը և Դավիթ Գասպարյանը ներել են վերջինիս, հաշտվել են նրա հետ, այսինքն դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Միքայել Արամի Բեկչյանի և տուժողներ Տիգրան Գասպարյանի և Դավիթ Գասպարյանի միջև հաշտությունը կամավոր է և փոխադարձ, որպիսի հանգամանքը տվյալ դեպքում բացառում է Միքայել Արամի Բեկչյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումն ու այն ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճման:
Անդրադառնալով Միքայել Արամի Բեկչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով` այն պետք է վերացնել:
Դատարանը գտնում է, որ որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Դավիթ Գասպարյանին ի պահ հանձնված բաց գույնի մայկան պետք է թողնել վերջինիս տնօրինությանը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով, 41-րդ, 379-րդ, 427-րդ հոդվածներով դատարանը,

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Միքայել Արամի Բեկչյանի (ծնված 1994 թվականի ապրիլի 1-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է <<Առողջ սունկ>> ՍՊԸ-ում, որպես վարորդ առաքիչ, հաշվառված է ք.Երևան, Գոգոլի փողոց, 7-րդ շենք, 21-րդ բնակարան) նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու` Տիգրան Ալբերտի Գասպարյանին և Դավիթ Տիգրանի Գասպարյանին ծեծի ենթարկելու դրվագներով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել` տուժողների հետ հաշտվելու հիմքով:
Միքայել Արամի Բեկչյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Դավիթ Տիգրանի Գասպարյանին ի պահ հանձնված բաց գույնի մայկան թողնել վերջինիս տնօրինությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ