Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ԵԱՔԴ/0193/01/16
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ
ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Հ.Դաջունցի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Է.Պետրոսյանի
պաշտպան` Է.Աղաջանյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Ա.Խաչատրյանի


Դռնբաց դատական նիստում 2017 թվականի հունվարի 20-ին, Երևան քաղաքում, քննության առնելով քրեական գործն, ըստ մեղադրանքի Արա Ալբերտի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Աղասյանի 2016 թվականի հունիսի 2-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14131816 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Արա Ալբերտի Գևորգյանին 2016 թվականի օգոստոսի 27-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի զգալի չափերով խարդախություն կատարելու մեկ միասնական դիտավորությամբ երկու տարբեր օրերի` 2016 թվականի մայիսի 11-ին և մայիսի 12-ին Երևան քաղաքի Կիևյան 2/24 հասցեում գործող <ՍիթիԲայք> ՍՊ ընկերությունից վարձակալության պատրվակով, խաբեությամբ հափշտակել է զգալի չափերով` ընդհանուր 308.000 ՀՀ դրամ արժողության <Ֆուջի> ապրանքանիշի թվով երկու հատ հեծանիվներ.
Այսպես`
Արա Ալբերտի Գևորգյանը 2016 թվականի մայիսի 11-ին խարդախություն կատարելու դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Կիևյան 2/24 հասցեում գործող <ՍիթիԲայք> ՍՊ ընկերությունից վարձակալության պատրվակով, խաբեությամբ վերցրել է 154.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ` թվով 1 հատ <Ֆուջի> ապրանքանիշի հեծանիվ` վճարելով 5000 ՀՀ դրամ գումար` պարտավորվելով 2016 թվականի մայիսի 12-ին դա ընկերությանը վերադարձնել, սակայն հետագայում տիրանալով վարձակալած հեծանիվին, նույն օրը 22.000 ՀՀ դրամով իրացրել է Աղասի Լևոնի Սուքիասյանին:
Շարունակելով իր հանցավոր մտադրությունը` Արա Գևորգյանը 2016 թվականի մայիսի 12-ին Երևան քաղաքի Կիևյան 2/24 հասցեում գործող <Սիթի Բայք> ՍՊ ընկերությունից վարձակալության պատրվակով, խաբեությամբ վերցրել է զգալի չափերով` 154.000 ՀՀ դրամ արժողության թվով 1 հատ <Ֆուջի> ապրանքանիշի հեծանիվ` պարտավորվելով 2016 թվականի մայիսի 13-ին նախկինում վերցրած հեծանիվի հետ վերադարձնել ընկերությանը, սակայն հետագայում տիրանալով վարձակալած հեծանիվին, 23.000 ՀՀ դրամով կրկին իրացրել է Աղասի Սուքիասյանին:
Արա Ալբերտի Գևորգյանի նկատմամբ 2016 թվականի օգոստոսի 22-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ին ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2017 թվականի հունվարի 20-ի դատական նիստի ընթացքում տուժողի ներկայացուցիչ Արթուր Խաչատրյանը հայտարարեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալ Արա Ալբերտի Գևորգյանի հետ և ներել վերջինիս, նրա նկատմամբ որևէ բողոք, պահանջ չունի, հրաժարվում է նախաքննության ընթացքում ներկայացրած հանցագործությամբ պատճառված 308.000 ՀՀ դրամ քաղ. հայցից, չի առարկում նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար քրեական հետապնդումը դադարեցնելուն և քրեական գործի վարույթը կարճելուն:
Ամբաստանյալ Արա Ալբերտի Գևորգյանը նշեց, որ տուժողի ներկայացուցիչ Արթուր Խաչատրյանի հետ հաշտվել է, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը լիովին ընդունում և իրեն մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար և միջնորդեց տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել:
Մեղադրող Է.Պետրոսյանը նշեց, որ վերը շարադրված պայմաններում ամբաստանյալ Արա Ալբերտի Գևորգյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճել` տուժողի հետ հաշտության հիմքով:
Ելնելով վերոգրյալից, դատարանը փաստում է, որ Արա Ալբերտի Գևորգյանի կողմից կատարած հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործը հարուցվում է ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ հաշտվելու դեպքում ենթակա է կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Աշոտ Սիմոնի Բաբայանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ, վերլուծելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի ձևակերպումները, արձանագրել է, որ տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտության վերաբերյալ դրանցում առկա ձևակերպումները տարբեր են: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետը` որպես հաշտության հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու նախապայման, նշում է հանցանք կատարած անձի հետ տուժողի հաշտվելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածն ընդհակառակը` տուժողի հետ հանցանք կատարած անձի հաշտվելը: Այլ կերպ` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի իմաստով հաշտության փաստի հաստատման համար բավարար է արձանագրել, որ հաշտվել է տուժողը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի իմաստով` հանցանք կատարած անձը:
Նույն որոշմամբ` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ (...) Հանցանք կատարած անձի համար հաշտությունը հանցանքի կատարման մեջ իրեն մեղավոր ճանաչելն է, այդ արարքի համար զղջալը, ափսոսանք հայտնելը, իսկ տուժողի համար՝ հանցանք կատարած անձին ներելը: Բացի այդ, հաշտությունը ենթադրում է տուժողի և ենթադրյալ հանցագործի կամավոր և փոխադարձ համաձայնություն միմյանց հետ հաշտվելու վերաբերյալ: Այսինքն` հաշտությունը պետք է լինի ինչպես գործողություն, այնպես էլ փոխադարձ գործողությունների արդյունք: Հաշտության կամավոր և փոխադարձ բնույթի բացակայության դեպքում վարույթն իրականացնող մարմինը չի կարող որոշում կայացնել հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ: Այլ կերպ` հաշտությունը երկու կողմերի փոխադարձ կամահայտնությունն է, այն երբեք չի կարող կրել միակողմանի բնույթ, և եթե տուժողը ցանկություն է հայտնում հաշտվելու, իսկ հանցանք կատարած անձը դրա դեմ առարկում է, կամ հակառակը, ապա հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու իրավական հիմքը բացակայում է: Նույն կերպ, հաշտությունը կամավոր և փոխադարձ չի կարող համարվել, հետևաբար` այդ հիմքով քրեական գործի վարույթը չի կարող դադարեցվել, եթե հաշտությունը հետևանք է տուժողի նկատմամբ հանցանք կատարած անձի գործադրած ոչ իրավաչափ ներգործության (տես ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Աշոտ Սիմոնի Բաբայանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի հուլիսի 13-ի որոշումը):
Շարադրված իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշմամբ արձանագրված փաստական տվյալները` Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Արա Ալբերտի Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել և ափսոսանք հայտնել կատարածի համար, հաշտվել է տուժողի ներկայացուցչի հետ, իսկ տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Խաչատրյանը ներել է վերջինիս, հաշտվել է նրա հետ, այսինքն դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արա Ալբերտի Գևորգյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Արթուր Խաչատրյանի միջև հաշտությունը կամավոր է և փոխադարձ, որպիսի հանգամանքը տվյալ դեպքում բացառում է Արա Ալբերտի Գևորգյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումն ու այն ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճման:
Անդրադառնալով Արա Ալբերտի Գևորգյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով` այն պետք է վերացնել:
Դատարանն արձանագրում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Խաչատրյանը նախաքննության ընթացքում ներկայացրած հանցագործությամբ պատճառված 308.000 ՀՀ դրամ քաղ. հայցից հրաժարվել է, որպիսի պայմաններում դատարանը նշված հարցը համարում է լուծված:
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Արա Գևորգյանի գույքի վրա արգելանք չի դրվել, դատական ծախսեր և իրեղեն ապացույցներ չկան:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով, 41-րդ, 379-րդ, 427-րդ հոդվածներով դատարանը,

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արա Ալբերտի Գևորգյանի (ծնված 1969 թվականի ապրիլի 4-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք անչափահաս երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է ք.Երևան, Թաիրովի 39 տուն, փաստացի բնակվում է ք.Երևան, Արաբկիր 25 փողոց, տուն 7) նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել` տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով:
Արա Ալբերտի Գևորգյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ