ԵԱՔԴ/0186/01/16

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Հ.Դաջունցի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Առաքելյանի
պաշտպան` Ա.Ղազարյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2016 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի, ծնված 1983 թվականի փետրվարի 16-ին, Ախալքալաք քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատված, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, չի աշխատում, հաշվառված և փաստացի բնակվում է ք.Երևան, Նոր-Նորքի 7-րդ զանգված, 48 շենք, բնակարան 12:
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին:
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Պետրոսյանի 2015 թվականի դեկտեմբբերի 23-ի որոշմամբ թիվ 17802315 քրեական գործի նյութերով` Վահագն Խաչատուրի Ջրաղացպանյանի կողմից դեռևս չպարզված հանգամանքներում կեղծ փաստաթուղթ ձեռք բերելու և այն <<ՎՏԲ Հայաստան>> բանկի <<Արաբկիր>> մասնաճյուղում օգտագործելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով առանձնացվել է առանձին վարույթ, որին շնորհվել է թիվ 17809615 համարը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանին 2016 թվականի սեպտեմբերի 22-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2015 թվականի հուլիսի 13-ին ժամը 15:00-ից մինչև 16:30-ն ընկած ժամանակահատվածում Վահագն Խաչատուրի Ջրաղացպանյանին իրացրել է ինքնությունը չպարզված անձի կողմից կեղծված իրավունք վերապահող փաստաթուղթ, ապա համոզելու միջոցով դրդել է օգտագործել նշված ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթը:
Այսպես` 2015 հունվարի 29-ին ժամը 12:00-ի սահմաններում Վահագն Ջրաղացպանյանն իր վարած` Լևոն Դարբինյանին պատկանող ավտոմոբիլով բախվել է <<Լեքսուս>> մակնիշի ավտոմոբիլին, ինչից հետո նրանց միջև պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել Վ.Ջրաղացպանյանյանի կողմից Լ.Դարբինյանին պատճառված 1.428.000 ՀՀ դրամի չափով պատճառված վնասը հատուցելու վերաբերյալ:
Սակայն Վ.Ջրաղացպանյանը պայմանավորված ժամկետում չկարողանալով հատուցել վնասը 2015 թվականի հուլիս ամսին Լ.Դարբինյանի հորդորով որոշել է դիմել բանկ վարկ վերցնելու և իր կողմից պատճառված վնասը հատուցելու նպատակով: Սակայն, բազմիցս դիմելով տարբեր բանկերի և վարկային կազմակերպությունների, մերժվել է` գրանցված աշխատող չլինելու պատճառաբանությամբ:
2015 թվականի հուլիսի 13-ին, ժամը 15:00-ի սահմաններում Լ.Դարբինյանը հեռախոսազրույցի ընթացքում Վ.Ջրաղացպանյանին կանչել է Երևան քաղաքի Ազատության 20 հասցեում գործող <<ՎՏԲ-Հայաստան բանկ>> ՓԲԸ-ի <<Արաբկիր>> մասնաճյուղի մոտ, որտեղ ասել է, որ պետք է դիմի նշված բանկ` վարկ ստանալու համար, ապա Լ.Դարբինյանին է մոտեցել ինքնությունը չպարզված մի անձ, ում հետ կարճ զրույցից հետո կանչել է Վ.Ջրաղացպանյանին, ում ինքնությունը չպարզված անձը փաստաթուղթ է փոխանցել: Դրանից հետո Վ.Ջրաղացպանյանը, ուսումնասիրելով փաստաթուղթը, տեսել է, որ այն իրականությանը չհամապատասխանող տվյալներ է բովանդակում այն մասին, թե իբր աշխատում է <<Վեկար>> ՍՊ ընկերությունում որպես մենեջեր: Դրանից հետո Լ.Դարբինյանը վճարել է ինքնությունը չպարզված անձին և նա հեռացել է: Նկատի ունենալով, որ նախկինում վարկ ստանալու համար խոչընդոտ է հանդիսացել իր աշխատող չլինելու հանգամանքը, Վ.Ջրաղացպանյանն անմիջապես հասկացել է, որ Լ.Դարբինյանն անհայտ անձից գիտակցված ձեռք է բերել և իրեն իրացրել իր` աշխատող լինելու մասին կեղծ տեղեկանք, որպեսզի վարկ ստանալու հարցում այլևս խոչընդոտներ չլինեն: Ինքնությունը չպարզված անձի հեռանալուց հետո մինչև 16:30-ն ընկած ժամանակահատվածում Լ.Դարբինյանը համոզելու միջոցով դրդել է Վ.Ջրաղացպանյանին մտնել բանկ և օգտագործել հիշյալ ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթը` վարկ ստանալու համար պահանջվող փաստաթղթերի հետ միասին այն տրամադրել վարկային գործակալին: Վ.Ջրաղացպանյանի մոտ Լ.Դարբինյանի գործողությունների արդյունքում հանցանք կատարելու դիտավորություն է առաջացել և մտնելով բանկ վերը նշված եղանակով օգտագործել է նշված ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթը:
Ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի նկատմամբ 2016 թվականի սեպտեմբերի 15-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2016 թվականի հոկտեմբերի 3-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:

2. Արագացված դատական քննություն

Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով: Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Պաշտպան Ա.Ղազարյանը միացավ միջնորդությանը, միաժամանակ միջնորդեց ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել` գործուն զղջալու հիմքով:
Մեղադրող Ա.Առաքելյանը մեղադրական եզրակացությամբ չի առարկել արագացված կարգով դատական քննություն կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1-րդ և 375.2-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը:

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթուղթ իրացնելը, ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանը կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետն երկու տարի է, նախկինում դատված չէ, Նոր-Նորքի 7/5 համատիրության նախագահի կողմից տրված բնութագրի համաձայն Լևոն Դարբինյանը Նոր Նորքի 7-րդ զանգվածի թիվ 88 դպրոցն ավարտել է գերազանց գիտելիքներով, ընդունվել է ԵՊՃՀ-ն, որն ավարտելուց հետո ծառայել ՀՀ զինված ուժերում, ստացել բազմաթիվ խրախուսանքներ: Բոլոր բնագավառներում իրեն դրսևորել է որպես բանիմաց, շնորհալի երիտասարդ: Լևոն Դարբինյանը վայելում է Նոր-Նորքի 7-րդ զանգվածի բնակիչների սերն ու հարգանքը: Օրինակելի վարքագծն ու խոհեմությունը գնահատվել է իրենց կողմից, ծնողասեր և ազգասեր է: Լավ ամուսին է, սիրող հայր, ակտիվորեն մասնակցում է հասարակական աշխատանքներին:
Ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով դիտվում է պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեխաների առկայությունը:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասով դատարանը որպես այդպիսին դիտում է նրա անկեղծորեն զղջալը:
Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով` չկան:
Անդրադառնալով պաշտպան Ա.Ղազարյանի` գործուն զղջալու հիմքով իր պաշտպանյալ Լ.Դարբինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին միջնորդությանը, դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, դատարանը, դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ` քննիչը կարող են հարուցված քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 72-րդ, 73-րդ և 74-րդ հոդվածներով նախատեսված դեպքերում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի համաձայն, առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե նա հանցանք կատարելուց հետո կամովին ներկայացել է մեղայականով, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, հատուցել կամ այլ կերպ հարթել է հանցագործությամբ պատճառված վնասը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի բովանդակությունից հետևում է, որ գործուն զղջալու դեպքում առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար անհրաժեշտ է փաստել մի շարք պայմանների /հանցանքը կատարելուց հետո կամովին մեղայականով ներկայանալը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, հանցագործությամբ պատճառված վնասը հատուցելը կամ այլ կերպ հարթելը/ առկայությունը:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը է Ա.Ավետիսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ «Մեղայականով ներկայանալը նշանակում է, որ անձը կամավոր ներկայանում է իրավապահ մարմիններին (ոստիկանություն, դատախազություն և այլն) և հայտնում է իր կողմից միանձնյա կամ այլ անձի հետ կատարած հանցագործության մասին: Այլ կերպ` մեղայականով ներկայացած անձը կամավոր, անկեղծ խոստովանություն է անում, քրեական հետապնդում իրականացնող մարմնին բանավոր կամ գրավոր կերպով հայտնում իր կողմից կամ իր մասնակցությամբ կատարված հանցագործության մասին: Հնարավոր են իրավիճակներ, երբ հանցագործություն կատարած անձը չի կարող անձամբ ներկայանալ և հայտնել հանցագործության մասին, և Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ նման դեպքերում հեռախոսով կամ փոստով հաղորդումները ևս պետք է դիտվեն որպես մեղայականով ներկայանալ:
Շարադրված վերլուծության լույսի ներքո մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետը` Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ եթե կատարված հանցագործության փաստով հարուցված քրեական գործով այդ հանցանքը կատարած անձը պարզված չէ, ապա հանցանք կատարած անձի կողմից դրա մասին իրավապահ մարմիններին կամավոր հայտնելը ևս պետք է դիտվի որպես մեղայականով ներկայանալ (...)»(տե՚ս Մնդրանիկ Մեսրոպի Մվետիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ԵԱՆԴ/0091/01/09 որոշման 23-րդ կետը)»:
Տիգրան Գարեգինի Առաքելյանի գործով 2016 թվականի մարտի 30-ին կայացված որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «Վերահաստատելով և զարգացնելով Ա.Ավետիսյանի գործով որոշմամբ արտահայտված և վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումը` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ մեղայականով ներկայանալու ինստիտուտը կարևոր նշանակություն ունի թե՛ հանցանք կատարած անձի և թե՛ վարույթն իրականացնող մարմնի համար: Դա պայմանավորված է նրանով, որ այն մի կողմից հանգեցնում է հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում համեմատաբար մեղմ պատժի նշանակման՝ խրախուսելով անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծը, իսկ մյուս կողմից հեշտացնում է հանցագործությունների բացահայտումը և գործով քննության իրականացումը: Բացի այդ, օրենքով նախատեսված որոշակի պայմանների առկայության դեպքում մեղայականով ներկայանալը կարող է հիմք հանդիսանալ անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար (գործուն զղջալ):
Մեղայականով ներկայանալու էությունը կայանում է նրանում, որ հանցագործությունը կամ այն կատարող անձը (անձինք) անհայտ լինելու պայմաններում հանցավորը կամովին և մեղայականով ներկայանում է համապատասխան մարմիններ և հայտնում իր կողմից միանձնյա կամ այլ անձանց հետ համատեղ կատարած հանցանքի մասին, անում է անկեղծ խոստովանություն, քրեական հետապնդման մարմիններին բանավոր կամ գրավոր հայտնում հանցագործության հանգամանքները:Ընդ որում, քննարկվող մեղմացնող հանգամանքը հաշվի առնելու համար որևէ նշանակություն չունի` ինչքան ժամանակ է անցել հանցանք կատարելուց հետո, ինչպես նաև որոնք են ներկայանալու շարժառիթները (զղջում, պատասխանատվության ենթարկվելու վախ, ամոթ և այլն)»:
Վճռաբեկ դատարանի վերոշարադրյալ նախադեպային որոշումների համատեքստում դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով բացակայում է Լ.Դարբինյանի կողմից մեղայականով ներկայացած լինելու հանգամանքը, որպիսի պայմաններում դատարանը գտնում է, որ գործուն զղջալու պայմաններից մեկը` մեղայականով ներկայանալը բացակայում է, ուստի դատարանը բացառում է գործուն զղջալու հիմքով Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական պատասխանատվությունից ազատել և քրեական գործի վարույթը կարճել:
Ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի պատժատեսակը, պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությանը աստիճանը, սակայն միևնույն ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նախկինում դատված չլինելը, դրական բնութագիրը: Վերը հիշյալ հանգամանքներից ելնելով դատարանը գտնում, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի ձևով պատժատեսակի նվազագույնը նշանակելու պայմաններում:
Քննարկելով ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված /կիրառվելիք/ արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին: Տվյալ խնդրին անդրադառնալով դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանի դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նրա գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել:
Ինչ վերաբերում է իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված <<Վեկար>> ՍՊ ընկերությունում որպես մենեջեր աշխատելու վերաբերյալ կեղծ տեղեկանքը պետք պահել քրեական գործի հետ միասին` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Լևոն Բարդուղիմեոսի Դարբինյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց
Լևոն Բարդուղեմիոսի Դարբինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ նվազագույն աշխատավարձի 200 (երկու հարյուր)-ապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Լևոն Բարդուղեմիոսի Դարբինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված <<Վեկար>> ՍՊ ընկերությունում որպես մենեջեր աշխատելու վերաբերյալ կեղծ տեղեկանքը պահել քրեական գործի հետ միասին` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտնում այն հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում և կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ