Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ԵԱՔԴ/0167/01/16
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ
ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Հ.Հարությունյանի
պաշտպան` Լ.Ավետիսյանի
տուժող` Տ.Սարգսյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2016 թվականի նոյեմբերի 22-ին, Երևան քաղաքում, քննության առնելով քրեական գործն, ըստ մեղադրանքի Հայկ Մարտիկի Անտոնյանի` (ծնված 25.08.1979թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, հաշվառված և փաստացի բնակվում է ք.Երևան, Կատովսկու 49 տուն) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Մախմուդյանի 2016 թվականի հուլիսի 27-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09119516 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Հայկ Մարտիկի Անտոնյանին 2016 թվականի օգոստոսի 23-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ 2016 թվականի հուլիսի 16-ին, ժամը 21:00-ի սահմաններում իր կնոջ` Մարինե Եփրեմյանի աշխատանքի վայրի` Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող <<Նաիրի>> առևտրի կենտրոնի դիմաց տեսնելով նույն առևտրի կենտրոնի աշխատակից Տիգրան Սարգսյանին, ով այդ պահին համբուրելիս է եղել ընկերուհուն` Հռիփսիմե Ավետիսյանին, վերջինիս սխալմամբ նմանեցնելով իր կնոջը, խանդի շարժառիթով` ձեռքով մեկ անգամ դիտավորությամբ հարվածել է Տիգրան Սարգսյանի ծնոտին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով:
2016 թվականի օգոստոսի 17-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Հայկ Մարտիկի Անտոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 2016 թվականի սեպտեմբերի 6-ին ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2016 թվականի նոյեմբերի 22-ի դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Հայկ Մարտիկի Անտոնյանի պաշտպան Լ.Ավետիսյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան և միջնորդել տուժողի հետ հաշվելու հիմքով իր պաշտպանյալ Հ.Անտոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել, քանի որ Հ.Անտոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը լիովին ընդունում է, իրեն մեղավոր է ճանաչում, տուժող Տ.Սարգսյանի հետ հաշվել է, իսկ տուժողը նշել է, որ բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չունի և ամբաստանյալ Հ.Անտոնյանի հետ հաշտվել է:
Ամբաստանյալ Հայկ Մարտիկի Անտոնյանը նշեց, որ տուժող Տիգրան Թաթոսի Սարգսյանի հետ հաշվել է, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը լիովին ընդունում և իրեն մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար և միջնորդեց տուժողի հետ հաշվելու հիմքով իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել:
Տուժող Տիգրան Սարգսյանը հայտարարեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալ Հայկ Մարտիկի Անտոնյանի հետ և ներել վերջինիս, նրա նկատմամբ որևէ բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չունի, չի առարկում նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու դրվագով քրեական հետապնդումը դադարեցնելուն:
Մեղադրող Հ.Հարությունյանը նշեց, որ վերը շարադրված պայմաններում ամբաստանյալ Հայկ Մարտիկի Անտոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճել` տուժողի հետ հաշտության հիմքով:
Ելնելով վերոգրյալից, դատարանը փաստում է, որ Հայկ Մարտիկի Անտոնյանի կողմից կատարած հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործը հարուցվում է ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ հաշտվելու դեպքում ենթակա է կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Աշոտ Սիմոնի Բաբայանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ, վերլուծելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի ձևակերպումները, արձանագրել է, որ տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտության վերաբերյալ դրանցում առկա ձևակերպումները տարբեր են: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետը` որպես հաշտության հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու նախապայման, նշում է հանցանք կատարած անձի հետ տուժողի հաշտվելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածն ընդհակառակը` տուժողի հետ հանցանք կատարած անձի հաշտվելը: Այլ կերպ` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի իմաստով հաշտության փաստի հաստատման համար բավարար է արձանագրել, որ հաշտվել է տուժողը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի իմաստով` հանցանք կատարած անձը:
Նույն որոշմամբ` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ (...) Հանցանք կատարած անձի համար հաշտությունը հանցանքի կատարման մեջ իրեն մեղավոր ճանաչելն է, այդ արարքի համար զղջալը, ափսոսանք հայտնելը, իսկ տուժողի համար՝ հանցանք կատարած անձին ներելը: Բացի այդ, հաշտությունը ենթադրում է տուժողի և ենթադրյալ հանցագործի կամավոր և փոխադարձ համաձայնություն միմյանց հետ հաշտվելու վերաբերյալ: Այսինքն` հաշտությունը պետք է լինի ինչպես գործողություն, այնպես էլ փոխադարձ գործողությունների արդյունք: Հաշտության կամավոր և փոխադարձ բնույթի բացակայության դեպքում վարույթն իրականացնող մարմինը չի կարող որոշում կայացնել հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ: Այլ կերպ` հաշտությունը երկու կողմերի փոխադարձ կամահայտնությունն է, այն երբեք չի կարող կրել միակողմանի բնույթ, և եթե տուժողը ցանկություն է հայտնում հաշտվելու, իսկ հանցանք կատարած անձը դրա դեմ առարկում է, կամ հակառակը, ապա հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու իրավական հիմքը բացակայում է: Նույն կերպ, հաշտությունը կամավոր և փոխադարձ չի կարող համարվել, հետևաբար` այդ հիմքով քրեական գործի վարույթը չի կարող դադարեցվել, եթե հաշտությունը հետևանք է տուժողի նկատմամբ հանցանք կատարած անձի գործադրած ոչ իրավաչափ ներգործության (տես ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Աշոտ Սիմոնի Բաբայանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի հուլիսի 13-ի որոշումը):
Շարադրված իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշմամբ արձանագրված փաստական տվյալները` Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Հայկ Մարտիկի Անտոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել և ափսոսանք հայտնել կատարածի համար, հաշտվել է տուժողի հետ, իսկ տուժող Տ.Սարգսյանը ներել է վերջինիս, հաշտվել է նրա հետ, այսինքն դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հայկ Մարտիկի Անտոնյանի և տուժող Տիգրան Թաթոսի Սարգսյանի միջև հաշտությունը կամավոր է և փոխադարձ, որպիսի հանգամանքը տվյալ դեպքում բացառում է Հայկ Մարտիկի Անտոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումն ու այն ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճման:
Անդրադառնալով Հայկ Մարտիկի Անտոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով` այն պետք է վերացնել:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետերով, 41-րդ, 379-րդ, 427-րդ հոդվածներով դատարանը,

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Հայկ Մարտիկի Անտոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու առթիվ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել` տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով:
Հայկ Մարտիկի Անտոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ