ԵԱՔԴ/0161/01/16



Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)

նախագահող դատավոր` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
դատավորներ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Ս.ՄԱՐԱԲՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ռ. ԴԱՎՈՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
դատախազ` Վ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
պաշտպան` Լ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ

2019 թվականի ապրիլի 19-ին, ք. Երևանում
դռնբաց դատական նիստում դատապարտյալ Սաթենիկ Սարգսյանի պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, դատական ստուգման ենթարկելով «դիմումը քննության առնելու մասին» Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան) 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշման օրինականության և հիմնավորվածության հարցը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճռով Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի՝ 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոններով՝ նշանակված պատժին գումարվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 04-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 4/չորս/ տարի 8/ութ/ ամիս 13/տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը և 2.500.000/երկու միլիոն հինգ հարյուր հազար/ դրամ տուգանքը և Սաթենիկ Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4/չորս/ տարի 7/յոթ/ ամիս 14/տասնչորս/ օր ժամկետով և տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհազարյոթհարյուրապատիկի՝ 2.700.000 /երկու միլիոն յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
2018 թվականի նոյեմբերի 15-ին դատապարտյալ Սաթենիկ Սարգսյանը դիմում է ներկայացրել Առաջին ատյանի դատարան՝ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճռով նշանակված պատժի մասով իր նկատմամբ համաներում կիրառելու վերաբերյալ:
Առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ դատապարտյալ Սաթենիկ Սարգսյանի դիմումը մասնակիորեն բավարարվել է:
Սաթենիկ Սարգսյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճիռը ուղարկվել է ի կատար ածման՝ ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկի կողմից համաներման կիրառման հարցը քննության առնելու համար:
Առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել դատապարտյալ Սաթենիկ Սարգսյանի պաշտպան Լիանա Գասպարյանը:
Թիվ ԵԱՔԴ/0161/01/16 նյութերը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Տ.Սահակյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 21.02.2019 թվականին և Վերաքննիչ դատարանի 11.03.2019 թվականի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ:

2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ըստ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի` Առաջին ատյանի դատարանը 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ին կայացված որոշմամբ արձանագրել է, որ 2017 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանի մասով դատական ակտը ստացել է օրինական ուժ, քանի որ վերջինիս մասով նշված դատական ակտը չի բողոքարկվել։ Միևնույն ժամանակ նույն որոշմամբ (շուրջ մեկ տարի 3 օր հետո) 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ին նոր միայն որոշում է կայացվել դատական ակտն ուղարկել ի կատար ածելու, ինչից հետևում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ չի մտել, հակառակ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը պարտավոր էր դեռևս 2017 թվականի դեկտեմբերի 15-ից հետո եռօրյա ժամկետում դատական ակտն ուղարկեր ի կատար ածելու։
Առաջին ատյանի դատարանը նման պայմաններում պարտավոր էր Սաթենիկ Սարգսյանի նկատմամբ կիրառել համաներման մասին օրենքի համապատասխան դրույթները։
Գտնում եմ, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից չի պահպանվել ՀՀ քրեական դատարավության օրենսգրքի 427-րդ հոդվածով նախատեսված դատական ակտերն օրինական ուժի մեջ մտնելու և դրանք ի կատար ածելու համար նախատեսված օրենսդրական ընթացակարգը և ժամկետները, ինչի արդյունքում տեղի է ունեցել Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանի իրավունքների խախտում նրա նկատմամբ չի կիրառվել «ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի «Էրեբունի-Երեանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ օրենքը։
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ին կայացված որոշմամբ արձանագրված փաստական տվյալներից հետևում է, որ Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանի նկատմամբ 2017 թվականի նոյեմբերի 11-ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0161/01/16 դատավճիռը 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ի դրությամբ ըստ էության օրինական ուժի մեջ մտած չի եղել, ինչի պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանը պարտավոր էր կիրառել համաներում հայտարարելու մասին օրենքը։
Սակայն, Առաջին ատյանի դատարանը համաներման ակտը կիրառելու փոխարեն, 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ (մեկ տարի երեք օր անց) նոր միայն որոշում է կայացրել դատական ակտն ուղարկել ի կատար ածելու։
Վերոգրյալից ելնելով՝ խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշումը բեկանել և փոփոխել, Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի «Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ օրենքը:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման առնելով «դիմումը քննության առնելու մասին» Առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը, ուսումնասիրելով ներկայացված նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Սահմանադրության 6-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններն ու պաշտոնատար անձինք իրավասու են կատարելու միայն այնպիսի գործողություններ, որոնց համար լիազորված են Սահմանադրությամբ կամ օրենքներով»:
ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրավունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք»:
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը»:
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ին ընդունվել է «Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ օրենքը /այսուհետ՝ Համաներման մասին օրենք/, որն ուժի մեջ է մտել 2018 թվականի նոյեմբերի 06-ին:
Համաներման մասին օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն`
«Սույն օրենքը կարգավորում է 2018 թվականի հոկտեմբերի 21-ը ներառյալ հանցագործություն կատարելու մեջ կասկածվող, մեղադրվող կամ հանցագործություն կատարած անձանց նկատմամբ համաներում հայտարարելու հետ կապված հարաբերությունները»։
«Սույն օրենքի կատարումը վերապահել`
1) Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին`
ա) այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարանում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել»։
(...)
5) Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության քրեակատարողական հիմնարկների պետերին` այն անձանց նկատմամբ, որոնք պատիժը կրում են քրեակատարողական հիմնարկներում. (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 427-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Առաջին ատյանի դատարանի` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտը օրինական ուժի մեջ է մտնում վերաքննության կարգով բողոքարկման ժամկետն անցնելուց հետո, եթե այն բողոքարկված չի եղել: Առաջին ատյանի դատարանի` գործն ըստ էության չլուծող դատական ակտն ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից: Վերաքննիչ դատարանի և վճռաբեկ դատարանի դատական ակտերն օրինական ուժի մեջ են մտնում հրապարակման պահից, բացառությամբ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերի:
2. Օրինական ուժի մեջ մտած դատական որոշումը կատարման է հանձնվում որոշումը կայացրած դատարանի կողմից ոչ ուշ, քան այն ուժի մեջ մտնելուց կամ վերաքննիչ կամ վճռաբեկ ատյանից գործը վերադարձվելուց 3 օր հետո: (...)»:
Սույն գործով ներկայացված նյութերի ուսումնասիրությունից պարզվել է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճռով Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի՝ 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոններով՝ նշանակված պատժին գումարվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 04-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 4/չորս/ տարի 8/ութ/ ամիս 13/տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը և 2.500.000/երկու միլիոն հինգ հարյուր հազար/ դրամ տուգանքը և Սաթենիկ Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4/չորս/ տարի 7/յոթ/ ամիս 14/տասնչորս/ օր ժամկետով և տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհազարյոթհարյուրապատիկի՝ 2.700.000 /երկու միլիոն յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Վերոնշյալ դատական ակտը ամբաստանյալ Արգամ Ավագյանի պաշտպան Անժելա Հոբոսյանի և մեղադրող Լ.Պետրոսյանի կողմից բողոքարկվել է Վերաքննիչ դատարան, սակայն Սաթենիկ Սարգսյանի վերաբերյալ վերաքննիչ բողոք չի ստացվել, ուստի դատավճիռը Սաթենիկ Սարգսյանի մասով, ըստ էության, մտել է օրինական ուժի մեջ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ իրաչափ է Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունն այն մասին, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճիռը պետք է ուղարկել ի կատար ածման:
Համաներման մասին օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 5-րդ կետի համաձայն այն անձանց նկատմամբ, որոնք պատիժը կրում են քրեակատարողական հիմնարկներում օրենքի կատարումը վերապահվում է Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության քրեակատարողական հիմնարկների պետերին, ուստի համաներման կիրառման հարցը պետք է քննության առնվի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկի կողմից:
Այսպիսով` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշումը բեկանելու և փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ և 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018 թվականի դեկտեմբերի 19-ի որոշումը՝ «դիմումը քննության առնելու մասին», թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու պահից տասնհինգօրյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ


Ս.ՄԱՐԱԲՅԱՆ

Գործ No ԵԱՔԴ/0161/01/16

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՙ13՚ նոյեմբերի 2017 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
Հասմիկ Արտաշեսյանի
Շուշան Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Լևոն Պետրոսյանի
պաշտպաններ Արման Արզումանյանի
Գագիկ Խաչիկյանի
Լիաննա Գասպարյանի
Գիվի Հովհաննիսյանի
Անժելա Հոբոսյանի
Արարատ Գրիգորյանի
Վահե Մակյանի

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Կարինե Խաչիկի Խաչատրյանի /ծնված` 1972 թվականի սեպտեմբերի 22-ին` ՀՀ Աբովյանի մարզի Չարենցավան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, փաստացի ամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված` ք.Չարենցավան, 1ա թաղամաս, 2-րդ շենք, 39-րդ բնակարան, փաստացի բնակվող` Կոտայքի մարզ, գյուղ Ձորաղբյուր, Ազատության 14-րդ նրբանցք, 10-րդ տուն/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,

Արգամ Օնիկի Սիմոնյանի /ծնված 1961 թվականի հունվարի 02-ին` Կոտայքի մարզի Ձորաղբյուր գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, փաստացի ամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված` քաղաք Երևան, Բաղրյան 2-րդ նրբանցք, 1-ին շենք, 8-րդ բնակարան, բնակվող` Կոտայքի մարզ, գյուղ Ձորաղբյուր, Ազատության 14-րդ նրբանցք 10-րդ տուն/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,

Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանի /ծնված` 1957 թվականի հունիսի 18-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված` քաղաք Երևան, Բագրատունյաց 2-րդ նրբանցք, 33-րդ տուն, փաստացի բնակվող` քաղաք Երևան, Շահինյան 2-րդ նրբանցք 1/1 տուն, ներկայումս` ՀՀ ԱՆ ՙԱբովյան՚ քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Երվանդ Թաթուլի Կարապետյանի /ծնված` 1952 թվականի հուլիսի 01-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող` քաղաք Երևան, Նոր Արեշ 3-րդ փողոց, 6-րդ տուն/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Աշոտ Բագրատի Սիմոնյանի /ծնված` 1980 թվականի հուլիսի 05-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվող` քաղաք Երևան, Նալբանդյան փողոց, 110-րդ շենք, 40-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2015 թվականի նոյեմբերի 09-ին ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 17175715 քրեական գործը և ըստ ենթակայության ուղարկվել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժին:
2016 թվականի փետրվարի 20-ին Երվանդ Կարապետյանը ձերբակալվել է:
2016 թվականի փետրվարի 22-ին Երվանդ Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի փետրվարի 23-ին Երվանդ Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2016 թվականի մարտի 22-ին Աշոտ Սիմոնյանը ձերբակալվել է:
2016 թվականի մարտի 23-ին Երվանդ Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2016 թվականի մարտի 24-ին Աշոտ Սիմոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով:
2016 թվականի մարտի 24-ի Աշոտ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2016 թվականի մարտի 31-ին Սաթենիկ Սարգսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 313-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2016 թվականի ապրիլի 01-ին Կարինե Խաչատրյանը ձերբակալվել է:
2016 թվականի ապրիլի 04-ին Կարինե Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2016 թվականի ապրիլի 20-ին Արգամ Սիմոնյանը ձերբակալվել է:
2016 թվականի ապրիլի 22-ին Արգամ Սիմոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2016 թվականի ապրիլի 23-ին Արգամ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2016 թվականի հուլիսի 25-ին Կարինե Խաչատրյանի և Արգամ Սիմոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը փոփոխվել է և նրանց նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2016 թվականի օգոստոսի 12-ին Աշոտ Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1.1 և 5-րդ կետերով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2016 թվականի օգոստոսի 16-ին Աշոտ Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետերով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2016 թվականի օգոստոսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական քննչական գլխավոր վարչության ՀԿԳ քննության վարչությունում թիվ 17175715 քրեական գործից անջատվել է թիվ 90154116 քրեական գործը:
2016 թվականի օգոստոսի 25-ին թիվ 90154116 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2016 թվականի դեկտեմբերի 27-ին դատարանի որոշմամբ Աշոտ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել գրավը:
2017 թվականի հունիսի 16-ին, դատական քննության փուլում մեղադրող դատախազի որոշմամբ Աշոտ Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով:
2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ին դատական քննության փուլում մեղադրող դատախազի որոշմամբ Արգամ Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ին դատական քննության փուլում մեղադրող դատախազի որոշմամբ Կարինե Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ին դատական քննության փուլում մեղադրող դատախազի որոշմամբ Երվանդ Կարապետյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2017 թվականի սեպտեմբերի 11-ին դատական քննության փուլում մեղադրող դատախազի որոշմամբ Սաթենիկ Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Գործի փաստական հանգամանքները

Մեղադրողի կողմից ամբաստանյալ Կարինե Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա 2015թ. մայիսի վերջերին իր ծանոթ Աշոտ Գրիգորյանի միջոցով ծանոթացել է Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանի հետ և ամուսնու` Արգամ Օնիկի Սիմոնյանի հետ համատեղ, Ս.Սարգսյանին առաջարկել և ստանալով նրա համաձայնությունը, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 2.864.160 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար կաշառքի դիմաց, վերջինիս միջնորդությամբ իրենց ներկայացրած անձի, որդու` ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, շարքային Խաչիկ Արգամի Խաչատրյանի օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում գործողություններ կատարելու` ստացիոնարում պառկեցնելու և զինվորական ծառայությունից ազատելու շուրջ, որից հետո ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, 2015թ. հունիսի 1-ին Կ.Խաչատրյանը և Ա.Սիմոնյանը Ս.Սարգսյանին հանդիպել են Երևան քաղաքի Ադոնցի փողոցում` Երևանի կայազորային զինվորական հոսպիտալի մոտ, որտեղ վերջինիս որդու կողմից օգտագործվող ավտոմեքենայի մեջ, Կ.Խաչատրյանն անձամբ Ս.Սարգսյանին է տվել 669.270 ՀՀ դրամին համարժեք 1.400 ԱՄՆ դոլար կաշառք, որից շուրջ 20 օր անց, Երևանի Հր. Քոչարի փողոցում գործող Կրպակ խանութի մոտակայքում կրկին հանդիպելով Ս.Սարգսյանին, Կ.Խաչատրյանը նրան է փոխանցել պայմանավորված` 6.000 ԱՄՆ դոլար կաշառքից ևս 236.280 ՀՀ դրամին համարժեք 500 ԱՄՆ դոլարը, սակայն հանցագործությունը Ա.Սիմոնյանի կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չի հասցվել, քանի որ իր և կնոջ կողմից տրված գումարը չի փոխանցվել այն պաշտոնատար անձին, ով լիազորություն է ունեցել իր ներկայացրած անձի, որդու` Խ.Խաչատրյանի օգտին գործողություններ կատարելու:՚:

Ամբաստանյալ Արգամ Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2015թ. մայիսի վերջերին իր կնոջ` Կարինե Խաչատրյանի հետ միասին ծանոթացել է Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանի հետ, նրան առաջարկել և ստանալով վերջինիս համաձայնությունը, պայմանավորվածություն է ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 2.864.160 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար կաշառքի դիմաց, Ս.Սարգսյանի միջնորդությամբ իրենց ներկայացրած անձի, որդու` ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, շարքային Խաչիկ Արգամի Խաչատրյանի օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում գործողություններ կատարելու` ստացիոնարում պառկեցնելու և զինվորական ծառայությունից ազատելու շուրջ, որից հետո ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, 2015թ. հունիսի 10-ից հունիսի 11-ն ընկած ժամանակահատվածում, Ա.Սիմոնյանը ՀՀ ՊՆ կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի մոտակայքում հանդիպել է Ս.Սարգսյանին և անձամբ նրան տվել պայմանավորված` 6.000 ԱՄՆ դոլարից` 1.716.696 ՀՀ դրամին համարժեք 3.600 ԱՄՆ դոլար կաշառք, սակայն հանցագործությունը Ա.Սիմոնյանի կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չի հասցվել, քանի որ իր և կնոջ կողմից տրված գումարը չի փոխանցվել այն պաշտոնատար անձին, ով լիազորություն է ունեցել իր ներկայացրած անձի, որդու` Խ.Խաչատրյանի օգտին գործողություններ կատարելու:՚:

Ամբաստանյալ Սաթենիկ Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա կատարել է կաշառքի միջնորդություն` իր գործողություններով նպաստել է ինչպես կաշառք տվողի ու ստացողի միջև համաձայնության գալուն, այնպես էլ դրա իրականացմանը, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել նրա կամքից անկախ հանգամանքներով:
Մասնավորապես` Սաթենիկ Սարգսյանը 2015թ. մայիսի վերջերին ծանոթացել է Կարինե Խաչիկի Խաչատրյանի և վերջինիս ամուսնու` Արգամ Օնիկի Սիմոնյանի հետ, որի ընթացքում վերջիններիս հետ համաձայնություն է ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով 2.864.160 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար կաշառքի դիմաց, իր միջնորդությամբ, կաշառք տվողի ներկայացրած անձի, նրանց որդու` ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, շարքային Խաչիկ Արգամի Խաչատրյանի օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում գործողություններ կատարելու` ստացիոնարում պառկեցնելու և զինվորական ծառայությունից ազատելու շուրջ, որից հետո ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, 2015թ. հունիսի 1-ին Երևան քաղաքի Ադոնցի փողոցում` Երևանի կայազորային զինվորական հոսպիտալի մոտ հանդիպելով ամուսիններ` Կ.Խաչատրյանին և Ա.Սիմոնյանին, իր որդու կողմից օգտագործվող ավտոմեքենայի մեջ, Կ.Խաչատրյանից անձամբ ստացել է 669.270 ՀՀ դրամին համարժեք 1.400 ԱՄՆ դոլար գումար, որից շուրջ 10 օր անց ՀՀ ՊՆ կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի մոտակայքում հանդիպելով Ա.Սիմոնյանին, վերջինից ստացել է պայմանավորված` 6.000 ԱՄՆ դոլարից` ևս 1.716.696 ՀՀ դրամին համարժեք 3.600 ԱՄՆ դոլար գումար, որից շուրջ 10 օր անց, Երևանի Հր. Քոչարի փողոցում գործող Կրպակ խանութի մոտակայքում հանդիպել է Կ.Խաչատրյանին և նրանից ստացել պայմանավորված` 6.000 ԱՄՆ դոլար կաշառքից ևս 500 ԱՄՆ դոլար գումար:
Ստացված ընդհանուր 5.500 ԱՄՆ դոլար գումարից, Ս.Սարգսյանը 2015թ. հունիսի 1-ին 525.855 ՀՀ դրամին համարժեք 1.100 ԱՄՆ դոլար գումարը նույն հոսպիտալի ուռոլոգիական բաժանմունքի օրդինատոր-սեքսապաթոլոգ, բ/ծ կապիտան Աշոտ Բագրատի Սիմոնյանին փոխանցելու նպատակով տվել է իր ծանոթին` Երվանդ Թաթուլի Կարապետյանին, որը Ա.Սիմոնյանի պահանջով նրան է տվել ստացված գումարից 450 ԱՄՆ դոլարը:
Ստացված 450 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց Ա.Սիմոնյանը Խ.Խաչատրյանին ստացիոնարում պառկեցնելու ուղղությամբ ոչինչ չի ձեռնարկել, նման մտադրություն չի ունեցել:
Խ.Խաչատրյանը նույն օրը հետազոտվել է ՀՀ ՊՆ ԿԿԶՀ-ում և հոսպիտալի ավագ օրդինատոր Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված ուղեգրի հիմքով ստացիոնար բուժման է ընդունվել ՀՀ ԱՆ ՙՏուբերկուլյոզի դեմ պայքարի ազգային կենտրոն՚ ՊՈԱԿ, որից որոշ ժամանակ անց կրկին ստացիոնար բուժման է ընդունվել ՀՀ ՊՆ ԿԿԶՀ-ի թռիչքային փորձաքննությունների բաժանմունք:՚:

Ամբաստանյալ Երվանդ Կարապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա կատարել է կաշառքի միջնորդության փորձ` իր գործողություններով նպաստել է ինչպես կաշառք տվողի ու ստացողի միջև համաձայնության գալուն, այնպես էլ դրա իրականացմանը, սակայն հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել նրա կամքից անկախ հանգամանքներով:
Մասնավորապես` Ե.Կարապետյանը, 2015թ. մայիսի վերջերին Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանի հետ համաձայնություն է ձեռք բերել իր միջնորդությամբ ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, ՀՀ Կոտայքի մարզի Ձորաղբյուր գյուղի բնակիչ, հերթական արձակուրդում գտնվող շարքային Խաչիկ Արգամի Խաչատրյանին բժշկական հաստատությունում ստացիոնար բուժման ընդունելու շուրջ և 2015թ. հունիսի 1-ին ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի մոտակայքում, կաշառք տվողների` Արգամ Սիմոնյանի և Կարինե Խաչատրյանի կողմից որդուն ստացիոնարում պառկեցնելու և զինվորական ծառայությունից զորացրելու նպատակով Ս.Սարգսյանին տրված ընդհանուր 5.500 ԱՄՆ դոլարից` Ս.Սարգսյանից ստացել է 525.855 ՀՀ դրամին համարժեք 1.100 ԱՄՆ դոլար գումար և այն փոխանցել պաշտոնատար անձ հանդիսացող` նույն հոսպիտալի ուռոլոգիական բաժանմունքի օրդինատոր-սեքսապաթոլոգ, բ/ծ կապիտան Աշոտ Բագրատի Սիմոնյանին, սակայն Ե.Կարապետյանի կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել, քանի որ Ա.Սիմոնյանը Խ.Խաչատրյանին ստացիոնար ընդունելու կապակցությամբ ոչինչ չի ձեռնարկել, այդպիսի մտադրություն չի ունեցել:
Խ.Խաչատրյանը նույն օրը հետազոտվել է ՀՀ ՊՆ ԿԿԶՀ-ում և հոսպիտալի ավագ օրդինատոր Ա.Ավետիսյանի կողմից տրված ուղեգրի հիմքով ստացիոնար բուժման է ընդունվել ՀՀ ԱՆ ՙՏուբերկուլյոզի դեմ պայքարի ազգային կենտրոն՚ ՊՈԱԿ, որից որոշ ժամանակ անց կրկին ստացիոնար բուժման է ընդունվել ՀՀ ՊՆ ԿԿԶՀ-ի թռիչքային փորձաքննությունների բաժանմունք:՚:

Ամբաստանյալ Աշոտ Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա ծառայելով ՀՀ ՊՆ 14203 զորամասում, որպես ուռոլագիական բաժանմունքի օրդինատոր-սեքսապաթոլոգ, կոչումով` բ/ծ կապիտան, կաշառք ստանալու պատրվակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2015թ-ի հունիսի 1-ին չարաշահել է իր ծանոթի` Երվանդ Թաթուլի Կարապետյանի վստահությունը, դիմել խաբեության, վերջինիս հավաստիացնելով, թե իբր կարող է կազմակերպել ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, ՀՀ Կոտայքի մարզի Ձորաղբյուր գյուղի բնակիչ, հերթական արձակուրդում գտնվող շարքային Խ.Խաչատրյանին բժշկական հաստատությունում ստացիոնար բուժման ընդունելու հարցը և այդ կապակցությամբ նույն օրը Ե.Կարապետյանից պահանջել և ՀՀ ՊՆ կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալում (ՀՀ ՊՆ 14203 զորամաս) գտնվող իր աշխատասենյակում ստացել է` 215.122,5 ՀՀ դրամին համարժեք 450 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն Խ.Խաչատրյանին ստացիոնար ընդունելու կապակցությամբ ոչինչ չի ձեռնարկել:
Զինծառայող Խ.Խաչատրյանը նույն օրը հետազոտվել է ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալում և հոսպիտալի ավագ օրդինատոր Արման Ավետիսյանի կողմից տրված ուղեգրի հիմքով ստացիոնար բուժման է ընդունվել ՀՀ ԱՆ ՙՏուբերկուլյոզի դեմ պայքարի ազգային կենտրոն՚ ՊՈԱԿ, որից որոշ ժամանակ անց կրկին ստացիոնար բուժման է ընդունվել ՀՀ ՊՆ ԿԿԶՀ-ի թռիչքային փորձաքննությունների բաժանմունք:՚:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Ամբաստանյալ Կարինե Խաչատրյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ որդին` Խ.Խաչատրյանը, 12-13 տարեկանից ունեցել է արտաքին շնչառական ֆունկցիայի հետ կապված առողջական խնդիր: 2009թ-ին` 16 տարեկան հասակում, Չարենցավանի զինվորական կոմիսարիատի բժշկական հանձնաժողովի կողմից Խ.Խաչատրյանը ենթարկվել է հետազոտության և ուղեգրվել ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ ԲԿ, որտեղ վիրահատել են որդու թոքը` հեռացվել է գոյացություն: 2011թ․ նշված վիրահատության պատճառով որդուն տրամադրվել է տարկետում 3 տարի ժամկետով: Տարկետման ժամկետի ավարտից հետո, Խ.Խաչատրյանը զորակոչվել և ծառայության է նշանակվել ԼՂՀ ՊԲ 36534 զորամասում: Ծառայության ընթացքում նրա մոտ շարունակվել են նշված առողջական խնդիրները, իսկ 2015թ․ մայիսի 25-ին որդուն տրամադրվել է արձակուրդ: Արձակուրդում գտնվելու ընթացքում նկատել է, որ որդու առողջական վիճակը վատացել է, ինչի մասին աշխատանքի վայրում հայտնել է գործընկեր Աշոտ Արայի Գրիգորյանին: Վերջինս իրեն հայտնել է, որ ունի ծանոթ, ով կարող է կարգավորել այդ գործընթացը: Ինքն Ա.Գրիգորյանին խնդրել է իրեն ծանոթացնել այդ անձնավորության հետ, որից հետո Ա.Գրիգորյանն իրեն է տվել Ս.Սարգսյանի բջջային հեռախոսահամարը: Ինքը զանգահարել է Ս.Սարգսյանին, տեղեկացրել որդու առողջական վիճակի մասին և խնդրել է հնարավորության դեպքում օգնել որդուն տեղավորել հիվանդանոցում, այնուհետև կազմակերպել նրա` ՀՀ զինված ուժերից զորացրման գործընթացը:
Ս.Սարգսյանը հեռախոսազրույցի ընթացքում իրեն հայտնել է, որ կարող է կազմակերպել այդ գործընթացը` 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց: Ինքը համաձայնվել է, այնուհետև` 2015թ․ հունիսի 1-ին Կանազի հոսպիտալի մոտ ամուսնու` Աշոտ Գրիգորյանի, իրենց ազգական Հովհաննես Գրիգորյանի հետ հանդիպել են Ս.Սարգսյանին և վերջինիս տվել 1.400 ԱՄՆ դոլար գումար: Ինքն ամուսնուն ասել է, որ որդուն հոսպիտալ ընդունելու և զորացրելու համար Ս.Սարգսյանի հետ պայմանավորվել է նշված գործընթացը կազմակերպել 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց:
Նույն օրը, Ս.Սարգսյանի պահանջով որդին` Խ.Խաչատրյանը գնացել է Մուրացանի հոսպիտալ: Ինքը որդուն է փոխանցել նաև Ս․Սարգսյանի բջջային հեռախոսահամարը:
Հոսպիտալ գնալուց մի քանի ժամ անց, որդին զանգահարել է իրեն և ասել, որ սկզբից գնացել է Մուրացանի հոսպիտալի ուռոլոգիական բաժանմունք, ապա թոքային բաժին, իսկ դրանից հետո կրկին զանգահարել և տեղեկացրել է, որ ուղեգրվում է Աբովյանի տուբ. դինսպանսեր: Թեև ի սկզբանե ինքը Ս.Սարգսյանի հետ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար տալու շուրջ, սակայն 1.400 ԱՄՆ դոլար գումարը տալուց հետո շուրջ 7 օր անց, Ս.Սարգսյանի հետ պայմանավորվել է նշված գործընթացի դիմաց տալ 5.500 ԱՄՆ դոլար գումար և նուն օրը նրան է տվել ևս 4.100 ԱՄՆ դոլար: Խ.Խաչատրյանն Աբովյանի տուբ. դինսպանսերում շուրջ 2 շաբաթ ստացիոնար բուժում ստանալուց հետո, ստացիոնար բուժման է ընդունվել Մուրացանի հոսպիտալում, իսկ որոշ ժամանակ անց նրան տրամադրվել է բժշկական արձակուրդ: Տանը գտնվելու ընթացքում, ինքը նկատել է, որ որդին չի ապաքինվել, ուստի ինքը որդու առողջական վիճակը պարզելու համար նրան ուղղեկցել է ՙԱրթ-Մեդ՚ բժշկական կենտրոն, որտեղ կատարված հետազոտության արդյունքում պարզվել է, որ նա ունի այնպիսի առողջական խնդիր, որի պայմաններում ենթակա է զորացրման ՀՀ զինված ուժերից: Որոշ ժամանակ անց, ինքն իրազեկվելով, որ որդին կարող է օրինական կարգով ազատվել զինվորական ծառայությունից, ամուսնու հետ Ս.Սարգսյանից պահանջել են վերադարձնել գումարը: Ս.Սարգսյանն իրենց մաս-մաս վերադարձրել է ընդամենը 3.500 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ մնացած մասը չի վերադարձրել` պատճառաբանելով, որ Խ.Խաչատրյանի ընդունման համար Երվանդ Կարապետյանին գումար է տվել, ով այդ գումարը փոխանցել է բժշկին:
Ամբաստանյալն ավելացրեց, որ Ս.Սարգսյանին գումարը տվել է անձամբ ինքը, երկու փուլով, իր ամուսինը պարզապես ուղեկցել է իրեն:
Ամբաստանյալը միաժամանակ նշել է, որ գումարը Սաթենիկ Սարգսյանին տվել է որդու բուժման համար, այլ ոչ թե կաշառքի:

Առաջադրված մեղադրանքում Արգամ Սիմոնյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել, պատճառաբանելով, որ ինքն անձամբ Ս.Սարգսյանին գումար չի տվել:
Դատաքննության փուլում ամբաստանյալ Արգամ Սիմոնյանն ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ որդուն` Խ.Խաչատրյանին, 2015թ. մայիսի վերջերին տրամադրվել է արձակուրդ, նա գտնվել է իրենց տանը, որի ընթացքում իրենք նկատել են, որ նա առողջական վիճակի հետ կապված խնդիրներ է ունեցել:
2015թ. մայիսի 25-ին կինն իրեն ասել է, որ իր գործընկեր Աշոտ Գրիգորյանն ունի Սաթիկ անունով մի ծանոթ, ով կարող է կազմակերպել իրենց որդուն հոսպիտալ ընդունելու և ՀՀ ԶՈՒ-ից զորացրելու գործընթացը: Հաջորդ օրը կինն իրեն ասել է, որ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Ս.Սարգսյանի հետ` գումարի դիմաց այդ գործընթացը կազմակերպելու շուրջ: Քանի որ որդու արձակուրդի ժամկետը մոտեցել է ավարտին, ինքը համաձայնվել է և իր հիշելով 2015թ. հունիսի 1-ին Կանազի հոսպիտալի մոտ կնոջ, իր ազգական Հովհաննես Գրիգորյանի և Աշոտ Գրիգորյանի հետ հանդիպել են Սաթենիկ Սարգսյանին և վերջինիս որդուն: Այդ ընթացքում ինքը կնոջն է տվել է 1.400 ԱՄՆ դոլար գումար, որը նա իր ներկայությամբ տվել է Ս.Սարգսյանին: Նույն օրը Ս.Սարգսյանի պահանջով ինքը որդուն` Խ.Խաչատրյանին ուղղեկցել է Մուրացանի հոսպիտալ: Ժամեր անց, որդին տեղեկացրել է, որ ուղեգրվել է Աբովյանի տուբ. դիսպանսեր: Դրանից մի քանի օր անց, կինն իրեն ասել է, որ Ս.Սարգսյանին անհրաժեշտ է տալ պայմանավորված գումարի մյուս մասը` 4.600 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն ինքն առարկել է, և կնոջը տալով ընդամենը 4.100 ԱՄՆ դոլար գումար, հայտնել է, որ ավելին չի կարող տալ: Կինն, այդ գումարը փոխանցել է Ս.Սարգսյանին, որից շուրջ 1 ամիս անց ինքը հասկացել է, որ որդու մոտ եղած առողջական խնդիրների պատճառով վերջինս կարող է օրինական կարգով զորացրվել ՀՀ զինված ուժերից, ինչի պատճառով իրենք պահանջել են, որպեսզի Ս.Սարգսյանը վերադարձնի գումարը:

Առաջադրված մեղադրանքում Ս.Սարգսյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. մայիսի վերջերին որդու` Արմեն Մարտիրոսյանի, ընկեր Աշոտ Գրիգորյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ ծանոթներից մեկը ցանկանում է որդու հարցով խոսել իր հետ: Ինքը զանգահարել է Ա.Գրիգորյանի տված համարով և խոսել Կ.Խաչատրյանի հետ: Վերջինս իրեն հայտնել է, որ որդին ծառայում է ԼՂՀ-ում, ունի առողջական խնդիրներ և 2 օր անց պետք է վերադառնա զորամաս` արձակուրդի ժամկետը լրանալու կապակցությամբ: Միաժամանակ Կ.Խաչատրյանն իրենից հարցրել է, թե հնարավոր է արդյոք որդուն պառկեցնել հոսպիտալում և ազատել զինվորական ծառայությունից:
Ինքը Կ.Խաչատրյանին պատասխանել է, որ կճշտի և կասի, որից հետո զանգահարել և այդ մասին հայտնել է իր ծանոթ Երվանդ Կարապետյանին, միաժամանակ հետաքրքրվելով, թե նա կարող է արդյոք լուծել Խ.Խաչատրյանին ՀՀ ՊՆ ԿԿԶՀ ընդունելու հարցը: Ե.Կարապետյանն իրեն ասել է, որ կխոսի հոսպիտալում աշխատող իր ծանոթի հետ և կպատասխանի: 2015թ. հունիսի 1-ին` ժամը 12:00-ի սահմաններում, Ե.Կարապետյանը զանգահարել է իրեն ասելով, որ խոսել է ծանոթի հետ, ավելացնելով, որ առանց համապատասխան փաստաթղթերի առկայության հոսպիտալ պառկեցնելու համար անհրաժեշտ է 1.100 ԱՄՆ դոլար գումար: Նույն օրը` ժամը 15:00-ի սահմաններում, ինքը Կանազի հոսպիտալի մոտակայքում հանդիպել է Կ.Խաչատրյանին, Ա.Սիմոնյանին, Խ.Խաչատրյանին և Ա.Գրիգորյանին, որի ընթացքում վերահաստատել են իրենց պայմանավորվածությունը` նշված գործընթացը 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարով կազմակերպելու մասին, որից հետո Կ.Խաչատրյանն իրեն տվել է 1.400 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ գումարի մնացած մասը պարտավորվել է տալ 2-3 օր անց: Դրանից որոշ ժամանակ անց, ինքը Ե.Կարապետյանի պահանջով հանդիպել է վերջինիս Մուրացանի հոսպիտալի մոտակայքում և նրան տվել Կ.Խաչատրյանից ստացված գումարից 1.100 ԱՄՆ դոլար գումար: Նույն օրը` ժամը 17:00-ի սահմաններում, Խ.Խաչատրյանը գնացել է Մուրացանի հոսպիտալ, իսկ օրվա վերջին, Ե.Կարապետյանն իրեն ասել է, որ Խ.Խաչատրյանն ընդունվել է ստացիոնար բուժման:
Դրանից մոտ 10 օր անց, ինքը Մուրացանի հոսպիտալի մոտակայքում հանդիպել է Ա.Սիմոնյանին, որտեղ վերջինս իրեն տվել է պայմանավորված գումարից ևս 3.600 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ դրանից ևս 10 օր անց, Հր. Քոչարի փողոցում գտնվող ՙԿրպակ՚ խանութի մոտակայքում Կ.Խաչատրյանն իրեն տվել է գումարի մնացած մասը` 500 ԱՄՆ դոլար:
Ընթացքում, ինքը հանդիպել է Խ.Խաչատրյանին, ով իրեն հայտնել է, որ հոսպիտալ ընդունվելիս, նրան է մոտեցել բժիշկ Աշոտ Բագրատովիչը, ով կազմակերպել է ստացիոնար բուժման ընդունման գործընթացը: Բացի այդ, Աշոտ Բագրատովիչի կողմից նշված գործընթացը կազմակերպելու մասին ինքը տեղեկացել է Կ.Խաչատրյանից և Ա.Սիմոնյանից: 2015թ. օգոստոս ամսին իրեն է զանգահարել որդու ընկերը` Աշոտ Գրիգորյանը և հայտնել, որ Արգամ Սիմոնյանը և Կարինե Խաչատրյանը պահանջում են հետ վերադարձնել իրեն տրված 5.500 ԱՄՆ դոլար գումարը, քանի, որ նրանք ցանկացել են այլ անձի միջոցով լուծել իրենց որդու զորացրման գործընթացը:
Ինքը մաս-մաս վերադարձրել է ընդհանուր 3.500 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ մնացածը չի վերադարձրել, քանի որ ծախսել է Խ.Խաչատրյանին հոսպիտալ պառկեցնելու և զորացրման հարցերը կարգավորելու համար: Իր վերադարձրած գումարների կապակցությամբ կազմվել են ստացականներ:

Առաջադրված մեղադրանքում Երվանդ Կարապետյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, միաժամանակ նշել է, որ պնդում է նախաքննության փուլի ցուցմունքները:
Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Երվանդ Կարապետյանը ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունիսի 1-ին` ժամը 08:00-ի սահմաններում, Ս.Սարգսյանը զանգահարել և խնդրել է հանդիպել: Մոտ 30 րոպե անց Ս.Սարգսյանը հանդիպել է իրեն Մուրացանի հոսպիտալի մոտ և ասել, որ բարեկամի որդին գտնվում է արձակուրդի մեջ, երկու օր անց արձակուրդի ժամկետը լրանում է և անհրաժեշտ է գումարի դիմաց կազմակերպել նրա հոսպիտալում պառկեցնելու գործընթացը: Ինքն ասել է, որ պետք է ճշտի, թե հնարավոր է, թե ոչ, որից հետո Ս.Սարգսյանից վերցրել է Խ.Խաչատրյանի տվյալները: Նույն օրը` ժամը 12:00-ի սահմաններում, ինքը հանդիպել է ՀՀ ՊՆ ԿԿԶՀ-ի ուռոլոգիական բաժանմունքի օրդինատոր-սեքսապաթոլոգ Աշոտ Բագրատի Սիմոնյանին` Խ.Խաչատրյանին ստացիոնար բուժման ընդունելու հարցը կազմակերպելու համար: Այդ կապակցությամբ Աշոտ Սիմոնյանն իրեն ասել է, որ պետք է ճշտումներ կատարի և մոտ մեկ ժամ անց իրեն կպատասխանի: Շուրջ մեկ ժամ անց, ինքը հանդիպել է Աշոտ Սիմոնյանին, ով նշված գործընթացը կազմակերպելու համար իրենից պահանջել է 450 ԱՄՆ դոլար գումար: Որոշ ժամանակ անց, ինքը կապվել է Ս.Սարգսյանին և ասել, որ Խ.Խաչատրյանին ստացիոնարում պառկեցնելու համար անհրաժեշտ է 600 ԱՄՆ դոլար գումար` նպատակ ունենալով այդ գումարից 50 ԱՄՆ դոլար տալ Ս.Սարգսյանին, իսկ 100 ԱՄՆ դոլար` պահել իրեն:
Ստանալով Ս.Սարգսյանի համաձայնությունը և իրազեկվելով Խ.Խաչատրյանի արտաքին տվյալների մասին, ինքը վերջինիս դիմավորել է հոսպիտալի առաջին հակրում, որից հետո նրան ուղեկցել ուռոլոգիական բաժանմունք: Այնտեղ ինքը միայնակ մտել է Աշոտ Սիմոնյանի աշխատասենյակ, որտեղ նրան է տվել պահանջված 450 ԱՄՆ դոլար գումարը և ասել, որ Խ.Խաչատրյանը սպասում է բաժանմունքի միջանցքում, որից հետո Աշոտ Սիմոնյանի պահանջով հեռացել է, իսկ դրանից մի քանի ժամ անց, Ս.Սարգսյանից տեղեկացել է, որ Խ.Խաչատրյանն ընդունվել է ստացիոնար: Հաջորդ օրը հանդիպել է Աշոտ Սիմոնյանին, ով իրեն ասել է, որ ամեն ինչ լավ է և իրեն է տվել 20.000 ՀՀ դրամ գումար:
Ե.Կարապետյանն իր ցուցմունքում նշված փաստական հանգամանքները պնդել է նաև Աշոտ Սիմոնյանի և Խ.Խաչատրյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում:

Հատոր 3` գ.թ. 74-78, 110, 111-112
հատոր 4` գ.թ. 60-61, 118-119, 170

Առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ Աշոտ Սիմոնյանը դիրքորոշում չի հայտնել, սակայն վերջին խոսքի իրավունքից օգտվելիս զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատաքննության փուլում ամբաստանյալ Աշոտ Սիմոնյանը ցուցմունք է տվել, որ Երվանդ Կարապետյանը եղել է իր անձնական տաքսու վարորդը, որին տարիներ շարունակ դիմել է որպես վարորդ: Նա իրեն որևէ գումար չի տվել և որևէ խնդրանքով չի դիմել: Ինքը Խ.Խաչատրյանին չի ճանաչել, Խ.Խաչատրյանն էլ իրեն չի ճանաչել: Երվանդ Կարապետյանից որևէ գումար չի վերցրել:

Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Աշոտ Սիմոնյանը ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունիս ամսին Ե.Կարապետյանն իրեն խնդրել է օգնել ծանոթ զինծառայողին` Խաչիկ Խաչատրյանին, ստացիոնարում պառկեցնելու հարցում: Ինքն ընդունարանից տեղեկացել է, որ Խ.Խաչատրյանը գտնվում է հոսպիտալում և կրծքային վիրաբույժ Արման Ավետիսյանի կողմից պետք է ենթարկվի հետազոտության: Այդ կապակցությամբ հեռախոսազրույց է ունեցել Ա.Ավետիսյանի հետ, որի ընթացքում վերջինս հայտնել է, որ Խ.Խաչատրյանն ունի առողջական խնդիրներ և ենթակա է բուժման ստացիոնար պայմաններում: Համոզվելով, որ Խ.Խաչատրյանն ընդունվել և ուղեգրվել է ՀՀ ԱՆ ՙՏուբերկուլյոզի դեմ պայքարի ազգային կենտրոն՚ ՊՈԱԿ, ինքը հանդիպել է Ե.Կարապետյանին և նրանից ստացել 350 ԱՄՆ դոլար գումար: Սակայն իրականում ինքը Խ.Խաչատրյանին հոսպիտալում տեղավորելու հարցում որևէ գործողություն չի արել, ոչ ոքի ոչինչ չ խնդրել:

Հատոր 3` գ.թ. 127
հատոր 5` գ.թ. 80-81

Վկա Աշոտ Արայի Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքները, որ շուրջ 5 տարի աշխատանքի բերումով ճանաչում է Կարինե Խաչատրյանին և վերջինիս ամուսնուն` Արգամ Սիմոնյանին: 2015թ. մայիսի վերջերին աշխատանքի վայրում հանդիպել է Կ.Խաչատրյանին, ով գտնվել է հուզված վիճակում, որը պայմանավորված է եղել որդու` Խ.Խաչատրյանի, առողջական վիճակով: Կ.Խաչատրյանն իրեն ասել է, որ ցանկանում է կազմակերպել որդու հոսպիտալ ընդունման գործընթացը, որպեսզի նա չգնա ծառայության: Ինքը տեղյակ լինելով, որ ընկերոջ մայրը` Սաթենիկ Սարգսյանը զինվորական բժիշկ է, Կ.Խաչատրյանին օգնելու նպատակով, Կ.Խաչատրյանին տվել է Ս.Սարգսյանի բջջային հեռախոսահամարը, ծանոթացրել նրանց:
Իր ներկայությամբ Կ.Խաչատրյանը զանգահարել է Ս.Սարգսյանին, վերջինիս հայտնել, որ ցանկանում է որդուն պառկեցնել հոսպիտալում, շեշտելով, որ նրա արձակուրդի վերջին օրն է, որից հետո նրանք պայմանավորվել են հաջորդ օրը հանդիպել: Հաջորդ օրը Կանազի հոսպիտալի մոտակայքում ինքը, Կ.Խաչատրյանը, նրա ամուսինը` Ա.Սիմոնյանը և նրանց որդին` Խ.Խաչատրյանը հանդիպել են Ս.Սարգսյանին և վերջինիս որդուն` Ա.Մարտիրոսյանին: Հանդիպման ընթացքում, Կ.Խաչատրյանն իր ներկայությամբ Ս.Սարգսյանին տվել է 1.400 ԱՄՆ դոլար գումար: Ընթացքում պայմանավորվել են գումարի մնացած մասը տալ մի քանի օր անց: Հաջորդ օրն աշխատանքի վայրում Կ.Խաչատրյանն իրեն հայտնել է, որ Ս.Սարգսյանը կազմակերպել է Խ.Խաչատրյանին ստացիոնար բուժման ընդունելու գործընթացը: Դրանից հետո ընթացքում ինքն առողջական խնդիրների պատճառով գտնվել է հիվանդանոցում, իսկ ապաքինվելուց հետո իմացել է, որ Կ.Խաչատրյանի և Ա.Սիմոնյանի կողմից Ս.Սարգսյանին տրվել է ևս 4.100 ԱՄՆ դոլար գումար: Գումարը Ս.Սարգսյանին է տրվել որպեսզի որդին` Խ.Խաչատրյանն ընդունվի ստացիոնար բուժման, իսկ մոտ մեկ ամիս անց` զորացրվի ՀՀ ԶՈՒ-ից: Դրանից որոշ ժամանակ անց, Կ.Խաչատրյանն իրեն հայտնել է, որ Ս.Սարգսյանը որդուն ազատելու հետ կապված որևէ գործողություն չի կատարել, որի պատճառով խնդրել է իրեն միջամտել, որպեսզի նա վերադարձնի գումարը: Այդ կապակցությամբ ինքը խոսել է Ս.Սարգսյանի հետ, ով պարտավորվել է վերադարձնել գումարի մի մասը, քանի որ վերջինս Խ.Խաչատրյանին հոսպիտալում ստացիոնար բուժման ընդունելու համար գումար է տվել, որից հետո Ս.Սարգսյանն անձամբ Կ.Խաչատրյանին վերադարձրել է 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը 4 փուլով Կ.Խաչատրյանին է փոխանցել է իր միջոցով:

Վկա Խաչիկ Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2015 թվականի հունվարի 30-ին զորակոչվել է բանակ և ծառայել է թիվ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ՊԲ թիվ 36534 զորամասում: 2015թ. մայիսի 23-ին կամ 24-ին իրեն տրամադրվել է 10-օրյա հերթական արձակուրդ: Մի քանի օր ջերմություն է ունեցել, որի պատճառով դիմել է 2015 թվականի հունիսի 1-ին ՙՄուրացանի՚ զինվորական հոսպիտալ, Իսկ նույն օրն ուղեգրվել է Աբովյանի տուբ. դինսպանսեր: Այնտեղ ստացիոնար բուժում է ստացել շուրջ 17 օր, որի ընթացքում իր մոտ ՙՏուբերկուլյոզ՚ հիվանդությունը չի հաստատվել, սակայն հայտնաբերվել է ՙԹոքաբորբ՚: Բուժման նպատակով, իրեն ուղեգրել են ստացիոնար բուժման` Մուրացանի զինվորական հոսպիտալ, ընդհանուր առմամբ հոսպիտալում գտնվել է շուրջ 4 ամիս: Դրանից մոտ 5 օր անց իրեն տրամադրվել է 20 օրյա արձակուրդ, որից հետո 2015թ. հոկտեմբերի 5-ին առողջական վիճակի պատճառով զորացրվել է: 2016 թվականի մայիս ամսին ենթարկվել է դատաբժշկական փորձաքննության, որտեղից ուղարկել են երկու հիվանդանոցներ` հետազոտման, հիմնական ախտորոշումը շնչառական ֆունկցիայի խանգարումն էր: Դատաբժշկական փորձաքննությունը հաստատել է նույն ախտորոշումը, ինչ ուներ զորացրվելու ժամանակ:
Վկան նշել է նաև, որ Սաթենիկ Սարգսյանին տեսել է հոր հետ` իր արձակուրդի ժամանակ` մինչև հոսպիտալ գնալը, ինչպես նաև վերջինս այցելել է իրեն տուբ. դիսպանսերում, իր համար ուտելիք է բերել, քանի որ հետաքրքրվել է իր առողջական վիճակով: Վկան միաժամանակ նշել է, որ հոսպիտալում մեկ անգամ տեսել է Երվանդ Կարապետյանին, ով մոտեցել է իրեն և հարցրել իր անունը, որից հետո խոսել է հեռախոսով, այդ խոսակցությունից ինքը լսել է ՙիրա բժիշկը չի՚ արտահայտությունը, նրա հետ խոսակցությունից այլ մանրամասներ չի հիշում:
Վկան պնդեց, որ բանակից զորացրվել է օրենքով սահմանված կարգով, իր հիվանդության պատճառով:

Վկա Հովհաննես Գրիգորյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արգամ Սիմոնյանի քրոջ ամուսինն է: 2015թ. գարնանը, Ա.Սիմոնյանի որդուն` Խ.Խաչատրյանին տրամադրվել է արձակուրդ, որի ընթացքում վերջինս ընդունվել է հոսպիտալ` թոքաբորբ հիվանդությամբ, որից հետո տարել է թոքի վիրահատություն, ապա զորացրվել ՀՀ ԶՈՒ պահեստազոր: Ինքը որևէ մեկի պարտքով գումար չի տվել: 2015թ. ամռան սկզբից ճանաչում է Ս.Սարգսյանին: Այդ ընթացքում Ա.Սիմոնյանի և նրա կնոջ` Կ.Խաչատրյանի խնդրանքով ինքն իր ավտոմեքենայով նրանց տարել է Ս.Սարգսյանի հետ հանդիպման: Հետագայում իմացել է, որ այդ հանդիպման ընթացքում Ա.Սիմոնյանը և Կ.Խաչատրյանը Ս.Սարգսյանին գումար են տվել` ին-որ գործի համար, դրանից հետո գնացել և վերցրել են ստացականը, իսկ որոշ ժամանակ անց իրենք կրկին հանդիպել են Ս.Սարգսյանին և նրանից պահանջել են վերադարձնել իրենց կողմից տրված գումարը:

Վկա Արման Ավետիսյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը և հայտնել, որ 2009 թվականից ծառայում է ՀՀ պաշտպանության նախարարության կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալում` ՀՀ ՊՆ թիվ 14203 զորամասում, զբաղեցնում է կրծքային վիրաբուժության բաժանմունքի պետի պաշտոնը: 2015թ. հունիսի 1-ին, ժամը 12.18-ին իրեն է զանգահարել Աշոտ Սիմոնյանը և հետաքրքրվել ՙթոքաբորբ՚ հիվանդությամբ զինծառայողի առողջական վիճակի մասին: Ինքը պատասխանել է, որ դեռ չի զննել, որից որոշ ժամանակ անց, հոսպիտալի ընդունարանի պահանջով հետազոտության է ենթարկել զինծառայող Խ.Խաչատրյանին և քանի, որ թոքի պրոբլեմով միակ զինծառայողը եղել է Խ.Խաչատրյանը, հասկացել է, որ հատկապես նրանով է հետաքրքրվել Ա.Սիմոնյանը:
Հիմնվելով կատարված ռենտգեն հետազոտության արդյունքների վրա, ինքն արձանագրել է` ՙՁախակողմյան վ/բլթ. թոքաբորբ, ինֆիլտրատիվ ТВС ?՚ ախտորոշումը, որ նա ենթակա է ստացիոնար հետազոտման ՀՀ ԱՆ ՙՏուբերկուլյոզի դեմ պայքարի ազգային կենտրոն՚ ՊՈԱԿ-ում, ինչի հիման վրա, զինծառայողը նույն օրն ուղեգրվել է ՀՀ ԱՆ ՙՏուբերկուլյոզի դեմ պայքարի ազգային կենտրոն՚ ՊՈԱԿ:
2015թ. հունիսի 1-ին իր և Աշոտ Բագրատի Սիմոնյանի միջև գրանցված բոլոր հեռախոսային խոսակցությունները կապված են եղել զինծառայող Խաչիկ Խաչատրյանի հետ, սակայն բոլոր հեռախոսազրույցների բովանդակությունը չի հիշել` բացառությամբ նշվածների:
2015թ-ի հունիսի 1-ին իր և Աշոտ Բագրատի Սիմոնյանի միջև գրանցված բոլոր հեռախոսային խոսակցությունները կապված են եղել զինծառայող Խաչիկ Խաչատրյանի հետ, սակայն բոլոր հեռախոսազրույցների բովանդակությունը չի հիշել` բացառությամբ նշվածների:
Վկան միաժամանակ նշեց, որ ինքն Աշոտ Սիմոնյանի հետ որևէ պայմանավորվածություն կամ խոսակցություն չի ունեցել` կաշառք տալու, դրա դիմաց զինծառայող Խ.Խաչատրյանի օգտին որևէ գործողություն կատարելու, եզրակացություն տալու վերաբերյալ:

Խաչիկ Խաչատրյանի մոտ առկա հիվանդությունը հիմանվորվել է նաև նրա անձնական գործի զննության մասին արձանագրությամբ:

Հատոր 1, գ.թ.` 131-134

ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲ ընկերությունից 14.01.2016թ. ստացված 2078 համարի և ՙԱրմենտել՚ ՓԲ ընկերությունից 14.01.2016թ. ստացված 982 համարի լազերային սկավառակների զննում կատարելու վերաբերյալ արձանագրությունների համաձայն` Սաթենիկ Սարգսյանի 096-63-51-55 հեռախոսահամարից Երվանդ Կարապետյանի 093-32-25-08 հեռախոսահամարին 01.06.2015թ-ից 04.06.2015թ-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարվել են թվով 28 զանգեր, իսկ նույն ժամանակահատվածում 093-32-25-08 բջջային հեռախոսահամարից 096-63-51-55 բջջային հեռախոսահամարին կատարվել են թվով 34 զանգեր:
Երվանդ Կարապետյանի 093-32-25-08 բջջային հեռախոսահամարից Կարինե Խաչատրյանի 094-59-36-57 բջջային հեռախոսահամարին 01.06.2015թ. կատարվել են 13 զանգեր:
Սաթենիկ Սարգսյանի 096-63-51-55 բջջային հեռախոսահամարից Կարինե Խաչատրյանի 094-59-36-57 բջջային հեռախոսսահամարին 01.06.2015թ-ից 12.08.2015թ-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարվել են թվով 68 զանգեր
Աշոտ Բագրատի Սիմոնյանի 093-40-19-10 և Երվանդ Կարապետյանի 093-32-25-08 բջջային հեռախոսահամարների միջև 01.01.2015թ-ից 28.12.2015թ-ն ընկած ժամանակահատվածում գրանցվել ե բազմաթիվ զանգեր, այդ թվում` 01.06.2015թ-ին:
Աշոտ Սիմոնյանի 093-40-19-10 և Արման Ավետիսյանի 094-92-36-78 բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների զննությամբ պարզվել է, որ 01.06.2015թ.` ժամը 12:18:17-ին, Ա.Սիմոնյանը զանգահարել է Ա.Ավետիսյանին, սակայն նրանց միջև գրանցվել է զրոյական տևողությամբ հեռախոսազրույց: Ժամը 12:18:42-ին Ա.Ավետսիյանը զանգահարել է Ա.Սիմոնյանին և նրանց միջև գրանցվել է հեռախոսազրույց 8 վայրկյան տևողությամբ: Ժամը 12:54-ին Ա.Սիմոնյանը զանգահարել է Ա.Ավետիսյանին և խոսել 33 վայրկյան, իսկ ժամը 17:35-ին Ա.Ավետիսյանն է զանգահարել և նրա հետ խոսել 45 վայրկյան: Նշված օրը` ժամը 17:37-ին վերջինս անգամ Ա.Ավետիսյանն է զանգահարել Ա.Սիմոնյանին և վերջինիս հետ խոսել 35 վայրկյան,

Հատոր 1 գ.թ. 237-240, 241-271
հատոր 2, գ.թ.1-96, 106-107, 108-122
հատոր 3, գ.թ. 46-49

Առարկայի զննում կատարելու վերաբերյալ արձանագրության համաձայն` Ս.Սարգսյանի կողմից օգտագործված ՙՍամսունգ Դուոս՚ բջջային հեռախոսի հիշողության մեջ հայտնաբերվել են Կ.Խաչատրյանի կողմից ուղարկված կարճ հաղորդագրությունների վերաբերյալ տեղեկություններ:

Հատոր 1` գ.թ. 226-227

2015թ. ՀՀ ՊՆ 14203 զորամասի ընդունարան բաժանմունքի այլ քաղաքացիական հիվանդանոցներ ուղեգրված հիվանդների և նույն բաժանմունքի կոնսուլտացիոն մատյանների զննում կատարելու վերաբերյալ արձանագրության համաձայն` 01.06.2015թ. բժիշկ Ավետիսյանի կողմից Խ.Խաչատրյանը ենթարկվել է կոնսուլտացիայի, իսկ նույն օրը` ժամը 18:20-ին, վերջինս ՙՁախակոմյան վ/բլթ թոքաբորբ, ինֆիլտրատիվ ТВС ?՚ ախտորոշմամբ տեղափոխվել է ՀՀ ԱՆ ՙՏուբերկուլյոզի դեմ պայքարի ազգային կենտրոն՚ ՊՈԱԿ:

Հատոր 2` գ.թ. 196-212

Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրության համաձայն` Ս.Սարգսյանը ճանաչել է Ե.Կարապետյանին:

Հատոր 2` գ.թ. 256-258

Գործով որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված` ՀՀ ՊՆ 14203 զորամասի հրամանատարի 09.04.2014թ. 02.05.2011թ. թիվ 348 հրամանի համաձայն` Աշոտ Սիմոնյանը 2014թ. ապրիլի 1-ին նշանակվել է նույն զորամասի ուռոլոգիական բաժանմունքում, որպես օրդինատոր- սեքսապաթոլոգ:

Հատոր 4` գ.թ. 152

ՀՀ ՊՆ 14203 զորամասի ուռոլոգիական բաժանմունքի օրդինատոր-սեքսապաթոլոգի պաշտոնի անձնագրով սահմանված են Աշոտ Սիմոնյանի վրա դրված պարտականությունները:

Հատոր 3` գ.թ. 206-208

29.07.2015թ. և 17.08.2015թ. կազմված ստացականների համաձայն` Արգամ Սիմոնյանը և Կարինե Խաչատրյանը Սաթենիկ Սարգսյանին տվել են գումար և վերջինիս կողմից այն վերադարձվել է:

Հատոր 1` գ.թ.` 56, գ.թ. 232

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարինե Խաչատրյանի և Արգամ Սիմոնյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սաթենիկ Սարգսյանի և Երվանդ Կարապետյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Աշոտ Սիմոնյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայնª
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե'ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Կարինե Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ամուսնացած է, բնութագրվում է դրական: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա զղջացել է կատարած արարքի համար, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Ամբաստանյալ Արգամ Սիմոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ամուսնացած է: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Ամբաստանյալ Սաթենիկ Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ամուսնացած է: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքի համար, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ակտիվորեն աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, ֆիզիկապես վատառողջ է: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Ամբաստանյալ Երվանդ Կարապետյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ամուսնացած է, բնութագրվում է դրական: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա մասնակիորեն ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքի համար, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է` տառապում է ՙԶարկերակային հիպերտենզիա 3-րդ աստիճան՚ հիվանդությամբ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Ամբաստանյալ Աշոտ Սիմոնյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ամուսնացած է, բնութագրվում է դրական, պարգևատրվել է մի շարք պատվոգրերով, վկայականներով, մեդալով: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա զղջացել է կատարած արարքի համար, նրա խնամքի տակ են գտնվում 2003 և 2007 թվականներին ծնված մանկահասակ երեխաները: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:

ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
ՙ(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորել է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը՚ (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):

Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Կարինե Խաչատրյանի, Արգամ Սիմոնյանի և Երվանդ Կարապետյանի, Սաթենիկ Սարգսյանի և Աշոտ Սիմոնյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Կարինե Խաչատրյանը և Արգամ Սիմոնյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երվանդ Կարապետյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար ենթակա են պատժի ազատազրկման ձևով, Սաթենիկ Սարգսյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Աշոտ Սիմոնյանը` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար` տուգանքի ձևով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՙՄինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում` մեկ օրը երեք ժամի դիմաց:՚:
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Կարինե Խաչատրյանը 2016 թվականի ապրիլի 01-ից 2016 թվականի հուլիսի 25-ը, ամբաստանյալ Արգամ Սիմոնյանը` 2016 թվականի ապրիլի 20-ից 2016 թվականի հուլիսի 25-ը, ամբաստանյալ Երվանդ Կարապետյանը` 2016 թվականի փետրվարի 20-ից 2016 թվականի մարտի 23-ը գտնվել են նախնական կալանքի տակ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով, նրանց նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն`
ՙՄինչև դատական քննությունը կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց:՚:
Ամբաստանյալ Աշոտ Սիմոնյանը 2016 թվականի մարտի 22-ից 2016 թվականի դեկտեմբերի 27-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ, ուստի դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի կանոնները:
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Կարինե Խաչատրյանի, Արգամ Սիմոնյանի և Երվանդ Կարապետյանի նկատմամբ նշանակվող պատիժը նրանց կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007թ. ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ ՙվկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՙՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլª 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ ՙպատիժը պայմանականորեն չկիարառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրադրություններն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքնª պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժիª սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՙսոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապեսª տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել նաև մի շարք այլ որոշումներում: Մասնավորապես, Հ.Բաղդասարյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ արձանագրել է, որ ՙ/.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին /…/՚: Մեկ այլª Դ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ՙՀՀ քրեական օրենսգրքի 70հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը /…/՚: Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ՙՊատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: Նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը՚ /Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԱՎԴ2/0059/01/08, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ՎԲ-192/07, թիվ ՎԲ-50/07, թիվ ՎԲ-55/07 , թիվ ՎԲ-201/07, թիվ ՎԲ-124/07, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԵԱՔԴ/0120/01/09 և մի շարք այլ որոշումներ/:
Վերը նշված օրենսդրական կարգավորումներից և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար անհրաժեշտ է դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատժատեսակն իրական կրելու: Ընդ որում, այդ համոզվածությունը պետք է հիմնված լինի գործի օբյեկտիվ տվյալների վրա, և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Այսպիսով, դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը, վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով Կարինե Խաչատրյանին և Արգամ Սիմոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Երվանդ Կարապետյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, որոնք էականորեն ազդում են հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա, հանգում է հետևության, որ Կարինե Խաչատրյանի, Արգամ Սիմոնյանի և Երվանդ Կարապետյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, և նրանց նկատմամբ կատարած հանցանքի համար ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներն իրագործելու հնարավորությունը: Տվյալ դեպքում` դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոցներին, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Կարինե Խաչատրյանի, Արգամ Սիմոնյանի և Երվանդ Կարապետյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, Սաթենիկ Սարգսյանի` մեկ այլ` թիվ 58202417 քրեական գործով 2017 թվականի հունիսի 27-ից նախնական կալանքի տակ գտնվելու հիմքով նրա նկատմամբ սույն գործով ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել, իսկ Աշոտ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը` թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով Աշոտ Սիմոնյանի գույքի վրա քննիչի 11.07.2016թ. որոշմամբ դրված կալանքին, դատարանը փաստում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 232-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
ՙԳույքի վրա կալանք դնելը կիրառվում է քաղաքացիական հայցը, գույքի հնարավոր բռնագրավումը, բռնագանձումը և դատական ծախսերն ապահովելու համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Գույքը, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, ազատվում է կալանքից, եթե քաղաքացիական հայցը հետ վերցվելու, կասկածյալին կամ մեղադրյալին վերագրվող արարքի որակումը փոխվելու հետևանքով կամ այլ պատճառներով վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը:
2. Քաղաքացիական հայցվորի կամ այլ շահագրգիռ անձանց միջնորդությամբ դատարանն իրավունք ունի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածը սահմանում է.
ՙ1. Խարդախությունը` խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելը`
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Խարդախությունը, որը կատարվել է`
/.../
5) կաշառք ստանալու պատրվակով`
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:՚:
Այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետը որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չի նախատեսում, ինչպես նաև քրեական գործով առկա չեն քաղաքացիական հայց և դատական ծախսեր: Հետևաբար` Աշոտ Բագրատի Սիմոնյանի գույքի` ՙMercedes Benz E500՚ մակնիշի 64ՕՕ666 համարանիշի ավտոմեքենայի, ինչպես նաև սեփականության իրավունքով գրանցված Կոտայքի մարզի Ձորաղբյուր 3-րդ այգետարածքի 13-րդ թաղամասի թիվ 37 հասցեի այգետնակի, Երևան քաղաքի Ավան Քուչակի թաղամասի 49-րդ շենքի թիվ 11 բնակարանի և Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 110-րդ շենքի թիվ 40 բնակարանի վրա 2016 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքը պետք է վերացնել:

Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 238-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Կարինե Խաչիկի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով, նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 3 /երեք/ ամիս 24 /քսանչորս/ օրը և Կարինե Խաչիկի Խաչատրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 8 /ութ/ ամիս 6 /վեց/ օր ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Կարինե Խաչիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան` 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Կարինե Խաչիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Արգամ Օնիկի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով, նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 3 /երեք/ ամիս 5 /հինգ/ օրը և Արգամ Օնիկի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 8 /ութ/ ամիս 25 /քսանհինգ/ օր ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Արգամ Օնիկի Սիմոնյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան` 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Արգամ Օնիկի Սիմոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոններով նշանակված պատժին գումարել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` 2017 թվականի սեպտեմբերի 04-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը` 4 /չորս/ տարի 8 /ութ/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով ազատազրկումը և 2.500.000 /երկու միլիոն հինգ հարյուր հազար/ դրամ տուգանքը և Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի 8 /ութ/ ամիս 13 /տասներեք/ օր ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհազարյոթհարյուրապատիկի` 2.700.000 /երկու միլիոն յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Սաթենիկ Յանֆֆայի Սարգսյանի` 2017 թվականի հունիսի 27-ից նախնական կալանքի տակ գտնվելու հիմքով նրա նկատմամբ սույն գործով ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, վերացնել:

Երվանդ Թաթուլի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-313-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով, նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 1 /մեկ/ ամիս 3 /երեք/ օրը և Երվանդ Թաթուլի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 10 /տասն/ ամիս 27 /քսանյոթ/ օր ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Երվանդ Թաթուլի Կարապետյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Երվանդ Թաթուլի Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Աշոտ Բագրատի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի` 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի կիրառմամբ, հաշվի առնելով նախնական կալանքի տակ գտնվելու 9 /ինն/ ամիս 5 /հինգ/ օրը` Աշոտ Բագրատի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Աշոտ Բագրատի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 900033097016 դեպոզիտ հաշվին որպես գրավ մուծված 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամը վերադարձնել գրավատու Վարդան Ռուբենի Խաչատրյանին:
Աշոտ Բագրատի Սիմոնյանի գույքի` ՙMercedes Benz E500՚ մակնիշի 64ՕՕ666 համարանիշի ավտոմեքենայի, ինչպես նաև սեփականության իրավունքով գրանցված Կոտայքի մարզի Ձորաղբյուր 3-րդ այգետարածքի 13-րդ թաղամասի թիվ 37 հասցեի այգետնակի, Երևան քաղաքի Ավան Քուչակի թաղամասի 49-րդ շենքի թիվ 11 բնակարանի և Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 110-րդ շենքի թիվ 40 բնակարանի վրա 2016 թվականի հուլիսի 11-ի որոշմամբ դրված կալանքը վերացնել:

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ