ԵԱՔԴ/0152/01/16


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Գ.Ալոյանի
պաշտպան` Կ.Խաչատրյանի
տուժող` Ս.Աղաջանյանի
ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ` Լ.Ղալօղլանյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2017 թվականի դեկտեմբերի 13-ին, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի, ծնված 1999 թվականի հունվարի 11-ին Արմավիրի մարզի Թաիրով գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում դատված.
ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 31-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2017 թվականի օգոստոսի 31-ի որոշմամբ նշանակված երկու ամիս ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան երկու տարի ժամկետով, հաշվառված և փաստացի բնակվում է Արմավիրի մարզի Թաիրով գյուղի 5-րդ շենքի 10-րդ բնակարանում:
Սույն գործով կալանքի տակ չի եղել:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իրեն մեղավոր չի ճանաչել:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի հետաքննության բաժանմունքի տեսուչ Ա.Մանասերյանի 09.06.2016թ. որոշմամբ Սուրեն Աղաջանյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով քրեական գործ հարուցելը մերժվել է` նրա բողոքի բացակայության հիմքով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Մկրտչյանի 24.06.2016թ. որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի հետաքննության բաժանմունքի հետաքննիչ Ա.Մանասերյանի` քրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին 09.06.2016թ. կայացրած որոշումը վերացվել է և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է քրեական գործ, որին շնորհվել է թիվ 14200916 համարը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Հովհաննիսյանի 2016 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 14200916 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանին 2016 թվականի հուլիսի 19-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2016 թվականի մայիսի 29-ին, ժամը 13:00-ի սահմաններում կատարել է գույքի բացահայտ հափշտակություն: Այսպես.
Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը 2016 թվականի մայիսի 29-ին, ժամը 13:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում հանդիպելով Սուրեն Տիգրանի Աղաջանյանին առաջարկել է գնալ Երևան քաղաքի Կիևյան կամուրջի տակ գտնվող՝ դեպի Հրազդանի կիրճ տանող աստիճանահարթակի շրջակա տարածք: Հասնելով նշված վայր Հարություն Ղարիբյանը զանգահարելու պատրվակով Սուրեն Աղաջանյանից վերցրել է վերջինիս պատկանող՝ զգալի չափ հանդիսացող՝ 60.000 ՀՀ դրամ արժողության <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը և գիտակցելով, որ իր հանցավոր գործողություններն ակնհայտ են տուժողի համար՝ դիտավորությամբ բացահայտ հափշտակել է հիշյալ բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի:
Ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի նկատմամբ 2016 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2016 թվականի հուլիսի 29-ին Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի վերաբերյալ թիվ 14200916 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0152/01/16 համարը:

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված՝ Սուրեն Աղաջանյանի գույքի զգալի չափի բացահայտ հափշտակություն, որպիսի գործողությունն արտահայտվել է հետևյալում:
Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը 2016 թվականի մայիսի 29-ին, ժամը 13:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում հանդիպելով Սուրեն Տիգրանի Աղաջանյանին, առաջարկել է գնալ Երևան քաղաքի Կիևյան կամուրջի տակ գտնվող՝ դեպի Հրազդանի կիրճ տանող աստիճանահարթակի շրջակա տարածք: Հասնելով նշված վայր, Հարություն Ղարիբյանը զանգահարելու պատրվակով Սուրեն Աղաջանյանից վերցրել է վերջինիս պատկանող՝ զգալի չափ հանդիսացող՝ 60.000 ՀՀ դրամ արժողության <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը և գիտակցելով, որ իր հանցավոր գործողությունները ակնհայտ են տուժողի համար՝ դիտավորությամբ բացահայտ հափշտակել է բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի:
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը դատաքննության ընթացքում, պահպանելով մինչդատական վարույթի ընթացքում որդեգրած դիրքորոշումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, և օտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվեց ցուցմունք տալ և պատասխանել կողմերի հարցերին:

/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հրապարակված և հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
-Տուժող Սուրեն Տիգրանի Աղաջանյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ 2016թ. մայիսի 29-ին, ժամը 13:00-ի սահմաններում, Կիևյան կամրջի հարևանությամբ՝ աստիճանների մոտ Հարություն Ղարիբյանը զանգահարելու նպատակով խնդրել է իր բջջային հեռախոսը: Հ.Ղարիբյանի խնդրանքը չի մերժել և զանգելու նպատակով իր բջջային հեռախոսը փոխանցել է վերջինիս: Դրանից հետո Հ.Ղարիբյանն ասել է, որ բջջային հեռախոսը վաճառելու է՝ ընկերներին օգնելու համար, ապա սկզբից հորդորել է ոստիկանություն չդիմել, հակառակ դեպքում վատ կլինի, իսկ այնուհետև պարտադրել է Կիևյան կամրջի տակից դուրս գալ իր հեռանալուց որոշ ժամանկ անց: Զրուցելիս սկզբից ընդիմացել և փորձել է Հ.Ղարիբյանից հետ վերադարձնել բջջային հեռախոսը, սակայն մի պահ հայտնվելով շոկային վիճակում, ենթարկվել է Հ.Ղարիբյանի հորդորներին և շուրջ 5 րոպե մնացել է կամրջի տակ, ապա սթափվելով վազել է նրա հետևից և փորձել է վերադարձնել բջջային հեռախոսը, բայց դա իրեն չի հաջողվել, քանի որ վերջինիս չի հայտնաբերել, ապա հաջորդ օրը գնացել է ոստիկանություն և հայտարարություն տվել կատարվածի մասին:
Նշել է նաև, որ իր բջջային հեռախոսը գնահատում է 60.000 ՀՀ դրամ, այն 2016թ. հունիսի 3-ին ոստիկանությունում վերադարձրել են իրեն, այնուհետև 2 ամիս անց, երբ գործ է հարուցվել, հանձնել է քննչական մարմիններին: Ամբաստանյալ Հ.Ղարիբյանից բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չունի:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց տուժող Սուրեն Տիգրանի Աղաջանյանի նախաքննական` 2016 թվականի հուլիսի 4-ի ցուցմունքը, համաձայն որի 2016 թվականի մայիս ամսվա վերջերին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում՝ Երևանյան լճի մոտ գտնվող <<Երևան Սիթի>> առևտրի կենտրոնի հարևանությամբ գտնվող շենքերից մեկի բակում պատահական ծանոթացել է Արտակ անունով, շուրջ 17 տարեկան, նիհարավուն մարմնական կառուցվածքով, մուգ գույնի մազերով, մոտ 170 սմ հասակով մի երիտասարդի հետ, ով հետագայում, ինչպես պարզվել է ոստիկանության Աբաբկիրի բաժնում հանդիսանում է Հարություն Ղարիբյանը: Դրանից հետո շուրջ 10 օր վերջինիս հետ բջջային հեռախոսով շփվելուց ընթացքում <<Արտակը>>՝ Հարություն Ղարիբյանը հայտնել է, որ բնակվում է Երևան քաղաքի <<Բանգլադեշ>> թաղամասում: Հեռախոսազրույցների ընթացքում Հ.Ղարիբյանն իրենից մի քանի անգամ պարտքով 15.000 ՀՀ դրամ գումար է պահանջել՝ պարտքերը մարելու նպատակով, սակայն մերժել է վերջինիս: Դրանից հետո 29.05.2016թ. ժամը 13:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում պատահական հանդիպել է Հ.Ղարիբյանին: Խոսակցության ընթացքում վերջինս տեղեկանալով, որ գնում է Գալստյան փողոցում գտնվող <<ԹՈԻՄՈ>> ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոն, հայտնել է, որ ինքը նույնպես այդ կողմ է գնում և իր հետ քայլել է դեպի Հալաբյան փողոցի կողմ: Ճանապարհին, Կիևյան կամուրջի սկզբնամասում՝ <<ՍԱՍ>> առևտրի կենտրոնի դիմացի մայթին Հ.Ղարիբյանն առաջարկել է Հալաբյան փողոց գնալ Կիևյան կամուրջի տակի ճանապարհով: Երկուսով նշված հատվածից իջել են կամուրջի տակ, որտեղ բացի իրենցից այլ անձինք չեն եղել: Հիշյալ հատվածում առկա ճանապարհի սկզբնամասում Հ.Ղարիբյանը զանգահարելու պատրվակով իրենից պահանջել և վերցրել է <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որում տեղադրված են եղել 094-88-87-59 և 099-11-22-59 հեռախոսաքարտերը, որոնցից առաջինը հաշվառված է հայրիկի՝ Տիգրան Աղաջանյանի, իսկ երկրորդը` իր ծանոթ Արմինե Հարությունյանի անվամբ: Դրանից հետո Հ.Ղարիբյանը զանգահարել է ինչ-որ մեկին ու փոքր ինչ հեռանալով իրենից շուրջ 5-10 րոպե զրուցելուց հետո այն իրեն չի վերադարձրել: Երբ ինքը Հ.Ղարիբյանից պահանջել է հետ վերադարձնել իր հեռախոսը, վերջինս հայտնել է, որ հեռախոսն այլևս իրեն չի վերադարձնելու: Սկսել է բղավել ու հետ պահանջել բջջային հեռախոսը, սակայն նա կրկին հայտնել է, որ այն իրեն չի վերադարձնելու, քանի որ նրան գումար է հարկավոր և այն պետք է վաճառի ու իրեն հորդորել է, որ ձայնը կտրի և իր հետևից չգնա, նրա հեռանալուց 10 րոպե անց նոր դուրս գա փողոց և չհետապնդի նրան ու ոստիկանություն նույնպես չդիմի, քանի որ հեռախոսն այլևս իրեն չի վերադարձնելու, իսկ ոստիկանություն դիմելու դեպքում իր բնակարանի տեղը գիտի ու իրեն վնաս կհասցնի: Այնուհետև, նա արագ քայլերով բարձրացել է փողոց և այլևս չարձագանքելով իր բղավոցներին վազելով փախել է դեպի կամուրջի մյուս կողմ՝ դեպի Հալաբյան փողոց ու անհետացել է իր տեսադաշտից: Չնայած նա հորդորել է չհետապնդել և փողոց դուրս գալ նրանից 10 րոպե անց, ինքը նրա հետևից մոտ 1-2 րոպե անց դուրս է եկել փողոց, սակայն նա արդեն վազելով անցնում էր Հալաբյան փողոցի կողմ ու մինչ ինքը կվազեր նրա հետևից, նա կամուրջի վերջնամասից անհետացել է իր տեսադաշտից ու իրեն չի հաջողվել բռնել նրան: Դրանից հետո, քանի որ վստահ էր, որ Հ.Ղարիբյանն իր բնակարանի տեղը չգիտի, ինքը դիմել է ոստիկանություն և որքանով հիշում է, դրանից երկու օր անց իրեն հրավիրել են ոստիկանություն և հայտնել, որ ոմն Արտակին հայտնաբերել են, և վերջինս իրականում հանդիսանում է Հարություն Ղարիբյանը: Ոստիկանությունում Հ.Ղարիբյանն իրեն վերադարձրել է հիշյալ բջջային հեռախոսը նույն վիճակում, ինչպես այն իրենից գողացել էր, և չնայած որ բջջային հեռախոսից բացակայում էին իր երկու 094-888-759 և 099-11-22-59 հեռախոսաքարտերը, ինքը հայտնել է, որ նրա նկատմամբ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի, որից հետո նրա հետ որևէ կերպ չի կապվել և չի հանդիպել:
Հ.Ղարիբյանն իրեն հորդորում էր սուս մնալ, ձայնը կտրել, քանի որ իրենց այդ պահին ոչ ոք չէր լսում և երբ ինքը նրա հետևից բղավում էր, որ վերադարձնի բջջային հեռախոսը, վերջինս ասել է, որ եթե չվերադարձնի ինչ կանի, ինքն էլ ասել է կանի կտեսնի, սակայն նա բանի տեղ չդնելով իրեն՝ աչքերին նայելով և քմծիծաղ տալով արագ քայլերով բարձրացել է փողոց, իսկ քանի որ ինքը վախեցած էր, փողոց դուրս է եկել նրանից մոտ 1-2 րոպե անց, սակայն ինչպես արդեն նշել է, նա արդեն կամուրջի մյուս կողմն էր հասել և ինքը կորցրել է նրան իր տեսադաշտից:
Ինքն այդտեղից միանգամից վերադարձել է տուն և ողջ եղելությունը պատմել է մայրիկին և վերջինս իրեն խորհուրդ է տվել դիմել ոստիկանություն:
Քանի որ Հ.Ղարիբյանը հասել էր կամուրջի մյուս կողմը և բավականին հեռու էր գտնվում, ինքն այլևս չէր բղավում, քանի որ իր ձայնը նրան հասանելի չէր լինի: Բացի այդ, ինքը կամուրջի տակ մի քանի անգամ նրանից պահանջել է հեռախոսը, սակայն վերջինս հրաժարվում էր այն իրեն վերադարձնել ու աչքերի մեջ նայելով գողացել է բջջային հեռախոսը և հեռացել, իսկ ինքն այդ պահին փոքր ինչ շփոթված էր և վախեցած, այդ իսկ պատճառով նրա հետևից վազել է մի քանի րոպե անց:
Ինքը չգիտի, թե Հ.Ղարիբյանն իր բջջայինից ում է զանգահարել և ինչի մասին էր խոսում, սակայն նա չէր ձևացնում և ինչ-որ մեկի հետ զրուցում էր: Միայն կարող է հայտնել, որ նրա պահվածքից ինքը հասկացել է, որ իրեն կամուրջի տակ տանելու և հեռախոսով զանգահարելու նրա նպատակն իրեն կողոպտելն էր՝ հեռախոսը գողանալը: Ավելացրել է, որ Հ.Ղարիբյանը բացի իր բջջային հեռախոսից ուրիշ ոչինչ իրենից չի հափշտակել:
Իր բջջային հեռախոսի արժեքը կազմում է 60.000 ՀՀ դրամ, քանի որ այն իրեն նվիրել են մոտ 2-3 ամիս առաջ, իսկ այդ ժամանակ այն գնել են 90.000 ՀՀ դրամով:
Տուժող Ս.Աղաջանյանը ներկայացրել է իր <<Presstigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որը Հարություն Ղարիբյանը 29.05.2016թ. ժամը 13:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կիևյան կամուրջի տակ բացահայտ հափշտակել էր իրենից և դրանից 2-3 օր անց, այն ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում վերադարձրել էր իրեն և հիշյալ հեռախոսի տուփը:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին տուժող Սուրեն Աղաջանյանը հայտնեց, որ բջջային հեռախոսն իրեն նվիրել են, որի գնման արժեքը կազմել է 90.000 ՀՀ դրամ:
Նշեց նաև, որ Հ. Ղարիբյանն իրեն ասել է, որ ոստիկանություն չդիմի, թե չէ լավ չի լինի, սակայն <<վնաս կհասցնի>> արտահայտություն չի տվել, ցուցմունք տալուց լարված է եղել, այդ իսկ պատճառով էլ այդպես է նշել: Պնդեց նաև, որ Հ.Ղարիբյանն իրեն սկզբում ներկայացել է <<Արտակ>> անունով, իսկ դեպքի պահին իրականում վախեցած է եղել, քանի որ երբևէ նման իրավիճակում չի եղել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Քրիստինե Վլադիմիրի Աղաջանյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և նշեց, որ 2016 թվականի մայիս ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, որդին` Ս.Աղաջանյանը հայտնել է, որ ծանոթներից մեկը, ում անունը ներկայումս չի հիշում, ձեռքից վերցրել է բջջային հեռախոսը և գողացել այն: Որդուն հորդորել է դիմել ոստկանություն, որից 3 օր անց ոստիկանության տեսուչը բջջային հեռախոսը հետ է վերադարձրել: Նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալով դեպքի հանգամանքները, ներկայացրել է տղայի պատմածով: Վստահ է, որ բջջային հեռախոսը Ս.Աղաջանյանից ուժով են վերցրել և վերջինս չի նվիրել:
Իր տեղեկությունների համաձայն որդին բջջային հեռախոսը տվել է զանգելու համար, տեղյակ չէ, թե հետո ինչու չեն վերադարձրել, սակայն վստահ է, որ այն իր որդու կամքին հակառակ չի վերադարձվել:
Դեպքի մանրամասներից տեղյակ չէ, քանի որ դեպքից շուրջ մեկ տարի է անցել: Նախաքննության ընթացքում ցուցմունք ըալուց քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրվել, որևէ մեկի կողմից չի ուղղորդվել, այն ժամանակ ցուցմունք տալուց դեպքի հանգամանքներն ավելի լավ է հիշել:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Քրիստինե Վլադիմիրի Աղաջանյանի նախաքննական` 2016 թվականի հուլիսի 19-ի ցուցմունքը, համաձայն որի իրեն հայտնի հանգամանքների շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ հանդիսանում է Սուրեն Տիգրանի Աղաջանյանի մայրը: Վերը նշված հասցեում բնակվում է 2003 թվականից ի վեր ընտանիքի հետ միասին: 2015 թվականի փետրվար ամսից աշխատում է <<Սանուս վիտա>> բժշկական կենտրոնում` որպես բժիշկ լաբարանտ: Կատարվածի մասին տեղեկացել է որդուց՝ Սուրեն Աղաջանյանից 29.05.2016թ. կեսօրին՝ ժամը 15:00-ի սահմաններում: Նշել է, որ հիշյալ օրը, երբ ինքը գտնվում էր աշխատավայրում, Սուրենը տանից զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ ինչ որ մեկն իր բջջային հեռախոսը գողացել է, իսկ իր հարցերին, թե ինչպես է տեղի ունեցել այդ ամենը և ով է գողացել հեռախոսը, վերջինս հայտնել է, որ հեռակա կարգով ճանաչում է գողացող անձին, սակայն նրա վերաբերյալ իրեն որևէ տեղեկություն հայտնի չէ, իսկ իր այն հարցին, թե ինչու է հեռախոսը տվել նրան, Սուրենը հայտնել է, որ խնդրել է զանգելու նպատակով և չի մերժել, սակայն հեռախոսը վերցնելուց հետո, այն հետ չի վերադարձրել ու դիմել է փախուստի: Այնուհետև, ինքն անմիջապես վերադարձել է տուն, և տեսել է, որ Սուրենը գտնվում էր շփոթված վիճակում և վերջինս պատմել է ողջ եղելությունը, որ 29.05.2016թ. ժամը 13:00-ի սահմաններում Օրբելի փողոցով դեպի <<ԹՈԻՍՈ>> ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոն գնալիս, հանդիպել է իր ծանոթներից մեկին, ոմն Արտակին, ով իրեն տարել է կիևյան կամուրջի տակ և այնտեղ Սուրենից պահանջել է նրա <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը` զանգահարելու նպատակով, սակայն խոսելուց հետո հրաժարվել է վերադարձնել և որդուն հորդորելով, որ ոստիկանություն դիմելու և նրան հետապնդելու դեպքում կվնասի, դիմել է փախուստի ու Սուրենին չի հաջողվել բռնել նրան և հետ վերցնել բջջային հեռախոսը: Ավելացրել է, որ Սուրենը հայտնել է, որ իր բջջային հեռախոսը հափշտակած անձնավորությունը իր ծանոթներից է, սակայն նրա վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի, իսկ ինքը նրան խորհուրդ է տվել չվախենալ և դիմել ոստիկանություն: Այնուհետև, Սուրենից տեղեկացել է, որ իր բջջայինը հափշտակող անձին ոստիկանության աշխատակիցները հայտնաբերել են և իրեն հրավիրել են ոստիկանություն, որտեղ վերադարձրել են հիշյալ <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը: Ինքը բջջային հեռախոսը հափշտակող անձին չի ճանաչում, քանի որ ճանաչում է որդու գրեթե բոլոր ընկերներին, սակայն Սուրենը հայտնել է, որ այդ երիտասարդն իր ընկերը չի և վերջինիս հետ ծանոթացել է դեպքից մի քանի օր առաջ: Կատարվածի վերաբերյալ իրեն այլ տեղեկություններ հայտնի չեն:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին վկա Քրիստինե Աղաջանյանը, պատասխանելով կողմերի հարցերին ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը գրել է իր ձեռքով, այն լիովին համապատասխանում է իրականությանը և խնդրում է այն հիմք ընդունել, իսկ ներկայումս դեպքի իրադարձությունները չհիշելը պայմանավորված է տևական ժամանակ անցնելու հանգամանքով: Նշեց նաև, որ իր որդին <<Արտակ>> անունով ընկեր չի ունեցել, վերջինիս անձամբ չի ճանաչել, նրա մասին որդին է պատմել: Ոտիկանությունում բջջային հեռախոսը վերադարձնելիս որդին իրեն չի հայտնել, որ բջջային հեռախոսը վերցրել է ոչ թե <<Արտակը>>, այլ Հարությունը, սակայն կարծում է, որ դա էական չէ, քանի որ նա անունն էլ որդուն խաբած կլինի:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին 30.05.2016թ. թիվ 001548 արձանագրությամբ, համաձայն որի Սուրեն Տիգրանի Աղաջանյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 29.05.2016թ. ժամը 13:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան կամրջի տակ՝ դեպի Հրազդանի կիրճ տանող աստիճանների մոտ իր ծանոթ <<Արտակը>>, ում ազգանունը և այլ տվյալներ չգիտի, խոսելու պատրվակով խաբեությամբ վերցրել է իր <<Prestigio Multiphone 5453 DUO>> մակնիշի 3549210606 05 465 և 3549210606 05 473 գործարանային համարների բջջային հեռախոսը և վստահությունը չարաշահելով հեռացել է` հափշտակելով իր հեռախոսը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված ՀՀ ոստիկանության Արաբկիր բաժնի ՔՀԲ-ի օ/լ Ա.Հակոբյանի 01.06.2016թ. զեկուցագրով, համաձայն որի 29.05.2016թ. ժամը 13:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կիևյան կամրջի տակ, դեպի Հրազդանի կիրճ տանող աստիճանների մոտ, Սուրեն Տիգրանի Աղաջանյանի ծանոթ Արտակը խոսելու պատրվակով Ս.Աղաջանյանից խաբեությամբ վերցրել է վերջինիս պատկանող <<Պրեստիժ մուլտիֆոն 5453 դուո>> մոդելի բջջային հեռախոսը և հեռացել, այդ կերպ վստահությունը չարաշահելով հափշտակել է բջջային հեռախոսը: Նշված դեպքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում օպերատիվ տեղեկություն է ստացվել, որ հանցագործությունը կատարել է Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը /ծնված 11.01.1999թ., բն. Արմավիրի մարզ, գյուղ Թաիրով, 5-րդ շենք, բն 10/, ով բացատրական աշխատանքների արդյունքում ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին և ներկայացրել հափշտակված բջջային հեռախոսը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված ինքնակամ ներկայանալու մասին 01.06.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի Հարություն Ղարիբյանը ինքնակամ ներկայացրել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին և հայտնել, որ 29.05.2016թ-ին ժամը 13:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կիևյան կամուրջի տակ՝ դեպի Հրազդանի կիրճ տանող աստիճանների վրա խաբեությամբ՝ խոսելու և վերադարձնելու պատրվակով Սուրեն Աղաջանյանից վերցրել է նրան պատկանող <<Պրեստիժ մուլտիֆոն 5453 դուո>> մոդելի բջջային հեռախոսը և հեռացել` այդ կերպ տիրանալով Ս.Աղաջանյանի հեռախոսին:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված բջջային հեռախոսը ներկայացնելու, զննելու և վերցնելու մասին 01.06.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի Հարություն Ղարիբյանը ներկայացրել է <<Պրեստիժ>> (<<Prestigio>>) մոդելի 354921060605465 և 354921060605473 նույնականացման համարներով բջջային հեռախոսը և հայտարարել, որ 29.05.2016թ. ժամը 13:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կիևյան կամուրջի տակ, Հրազդանի կիրճ տանող աստիճանների մոտ ներկայացված բջջային հեռախոսը խաբեությամբ՝ խոսելու և վերադարձնելու պատրվակով վերցրել է իր ծանոթ Սուրենից և հեռացել՝ հափշտակելով այն:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված Սուրեն Աղաջանյանի կողմից ներկայացված <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսի տուփով և այն զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի Սուրեն Աղաջանյանի կողմից ներկայացված <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսի տուփի վրա նշված է 35492106060545 և 3549121060605473 գործարանային համարները, որոնք համապատասխանում են Հ.Ղարիբյանի կողմից հափշտակված և ոստիկանության Արաբկիրի բաժին ներկայացրած <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսի վրա մակնշված գործարանային համարների հետ:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 629-ԱՊ-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը տրամադրված <<Prestigio>> տեսակի <<PSP5453 DUO>> մոդելի բջջային հեռախոսի միջին շուկայական արժեքը 2016 թվականի մայիսի 29-ի դրությամբ՝ առկա ապրանքագիտական վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 18.000 ՀՀ դրամ:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված ապացույց ճանաչված հեռախոսահամարի վերծանումները պարունակող լազերային կրիչով և այն զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որոնց, 354921060605460 և 354921060605470 գործարանային համարներով բջջային հեռախոսում 2016 թվականի մայիսի 29-ին տեղարված է եղել տուժող Սուրեն Աղաջանյանի կողմից օգտագործվող 094-88-87-59 բջջային հեռախոսահամարը, իսկ 2016 թվականի մայիսի 30-ին նույն գործարանային համարներով հեռախոսը գործածվել է անչափահաս մեղադրյալ Հարություն Ղարիբյանի կողմից օգտագործվող 098-83-38-47 հեռախոսահամարով:
29.05.2016թ.՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում Հ.Ղարիբյանի կողմից զանգելու պատրվակով հեռախոսը վերցնելու ժամանակահատվածում տուժող Ս.Աղաջանյանի հեռախոսահամարից զանգ չի կատարվել, իսկ ժամը 13:47:04-ին տուժող Սուրեն Աղաջանյանին պատկանող, 354921060605465 և 354921060605473 գործարանային համարներ բջջային հեռախոսում տեղադրված 099-11-22-59 հեռախոսահամարը գտնվել է Երևան քաղաքի Օրբելի 41 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի սպասարկման տիրույթում:
Մեղադրյալ Հ.Ղարիբյանի 098-83-38-47 հեռախոսահամարը և տուժող Ս.Աղաջանյանի հեռախոսով կատարված զանգերը 30.05.2016թ. սպասարկվել են վերջինիս բնակության վայրին հարակից՝ Փարաքար, Մերձավանի խճուղի 19 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև.
Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի անձնագրային տվյալները, համաձայն որի Հ.Ղարիբյանը ծնվել է 11.01.1999թ. Արմավիր մարզ, գյուղ Թաիրով, շենք 5, բնակարան 10, անձնագիր` AP0349291 տրված 057-ի կողմից, անձ. տրվել է 25.03.2015թ., ուժի մեջ է մինչև 25.03.2025թ.:
ՀՀ ոստիկանության ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնում Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի վերաբերյալ տեղեկություններ չկան:
Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի անվամբ տրված AP0349291 սերիայի և համարի անձնագրի պատճենը, համաձայն որի վերջինս ծնվել է 11.01.1999թ. Արմավիր մարզ, գյուղ Թաիրով, շենք 5, բնակարան 10, անձնագիրը տրվել է 25.03.2015թ. 057-ի կողմից, ուժի մեջ է մինչև 25.03.2025թ.:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 22.07.2016թ. որոշումը, համաձայն որի թիվ 14200916 քրեական գործով իրեղեն ապացույց է ճանաչվել Սուրեն Տիգրանի Աղաջանյանին պատկանող <<Prestigio>> ֆիրմայի, <<PSP543 DUO>> մոդելի, 354921060605465 և 354921060605473 գործարանային համարների բջջայային հեռախոսը և այն պահվել քրեական գործի հետ:
ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 31-ի դատավճիռը, համաձայն որի ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը մեղավոր է ճանաչվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /արարքը կատարվել է 2016 թվականի սեպտեմբեր ամսվա կեսերին/ նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու, կալանավորելու պահից։
Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` «Ստորագրություն չհեռանալու մասին», թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Հիշյալ դատավճռի դեմ բերված բողոքի կապակցությամբ կայացված ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2017 թվականի օգոստոսի 31-ի որոշումը, համաձայն որի ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի պաշտպան Կարեն Ստեփանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի:
ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 31-ի դատավճիռն ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխվել է:
Ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակված պատիժը` 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չի կիրառվել է սահմանվել է փորձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամկետով: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտել 02.10.2017թ.-ին:


/դատական նիստի արձանագրություն/

Հետազոտելով քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի մեղադրանքի հիմքում դրված` հիշատակված փաստական տվյալները դատարանը գտնում է, որ դրանք թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:

4. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.


Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի կողմից Սուրեն Աղաջանյանի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելը հաստատված և ապացուցված է, այսինքն` Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար` վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի վերը հիշատակված հոդվածով (համապատասխան մասով և կետով):
Նման հետևության Դատարանը հանգեց, հաշվի առնելով տուժողի, վկայի ինչպես դատաքննական, այնպես էլ նախաքննական ցուցմունքները, դատարանում հրապարակված և հետազոտված մյուս ապացույցները:
Անդրադառնալով պաշտպան Կ.Խաչատրյանի պաշտպանական ճառում բերված՝ իր պաշտպանյալ Հ.Ղարիբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում բավարար ապացույցների բացակայության հիմքով վերջինիս անմեղությունը ճանաչելու և հռչակելու, կամ վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու և տուժողի հետ հաշվելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու վերաբերյալ միջնորդությանը, դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ պաշտպանական կողմի բերած՝ ամբաստանյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշների բացակայության պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները հերքվել են դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
-Տուժող Սուրեն Տիգրանի Աղաջանյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց վերջինս հայտնել է, 2016 թվականի մայիս ամսվա վերջերին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանում՝ Երևանյան լճի մոտ գտնվող <<Երևան Սիթի>> առևտրի կենտրոնի հարևանությամբ գտնվող շենքերից մեկի բակում պատահական ծանոթացել է Արտակ անունով, շուրջ 17 տարեկան, նիհարավուն մարմնական կառուցվածքով, մուգ գույնի մազերով, մոտ 170 սմ հասակով մի երիտասարդի հետ, ով հետագայում, ինչպես պարզվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում հանդիսանում է Հարություն Ղարիբյանը: Դրանից հետո շուրջ 10 օր վերջինիս հետ բջջային հեռախոսով շփվելու ընթացքում <<Արտակը>>՝ Հարություն Ղարիբյանը հայտնել է, որ բնակվում է Երևան քաղաքի <<Բանգլադեշ>> թաղամասում: Հեռախոսազրույցների ընթացքում Հ.Ղարիբյանն իրենից մի քանի անգամ պարտքով 15.000 ՀՀ դրամ գումար է պահանջել՝ պարտքերը մարելու նպատակով, սակայն մերժել է վերջինիս: Դրանից հետո 29.05.2016թ. ժամը 13:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում պատահական հանդիպել է Հ.Ղարիբյանին: Խոսակցության ընթացքում վերջինս տեղեկանալով, որ գնում է Գալստյան փողոցում գտնվող <<ԹՈԻՄՈ>> ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոն, հայտնել է, որ ինքը նույնպես այդ կողմ է գնում և իր հետ քայլել են դեպի Հալաբյան փողոցի կողմ: Ճանապարհին, Կիևյան կամուրջի սկզբնամասում՝ <<ՍԱՍ>> առևտրի կենտրոնի դիմացի մայթին Հ.Ղարիբյանն առաջարկել է Հալաբյան փողոց գնալ Կիևյան կամուրջի տակի ճանապարհով: Երկուսով նշված հատվածից իջել են կամուրջի տակ, որտեղ բացի իրենցից այլ անձինք չեն եղել: Հիշյալ հատվածում առկա ճանապարհի սկզբնամասում Հ.Ղարիբյանը զանգահարելու պատրվակով իրենից պահանջել և վերցրել է <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, որում տեղադրված են եղել 094-88-87-59 և 099-11-22-59 հեռախոսաքարտերը, որոնցից առաջինը հաշվառված է հայրիկի՝ Տիգրան Աղաջանյանի, իսկ երկրորդը` իր ծանոթ Արմինե Հարությունյանի անվամբ: Դրանից հետո Հ.Ղարիբյանը զանգահարել է ինչ-որ մեկին ու փոքր ինչ հեռանալով իրենից շուրջ 5-10 րոպե զրուցելուց հետո այն իրեն չի վերադարձրել: Երբ ինքը Հ.Ղարիբյանից պահանջել է հետ վերադարձնել իր հեռախոսը, վերջինս հայտնել է, որ հեռախոսը այլևս իրեն չի վերադարձնելու: Սկսել է բղավել ու հետ պահանջել բջջային հեռախոսը, սակայն նա կրկին հայտնել է, որ այն իրեն չի վերադարձնելու, քանի որ նրան գումար է հարկավոր և այն պետք է վաճառի ու իրեն հորդորել է, որ ձայնը կտրի և իր հետևից չգնա, նրա հեռանալուց 10 րոպե անց նոր դուրս գա փողոց և չհետապնդի նրան ու ոստիկանություն նույնպես չդիմի, քանի որ հեռախոսն այլևս իրեն չի վերադարձնելու, իսկ ոստիկանություն դիմելու դեպքում իր բնակարանի տեղը գիտի ու իրեն վնաս կհասցնի: Զրուցելու սկզբում ընդիմացել և փորձել է Հ.Ղարիբյանից հետ վերադարձնել բջջային հեռախոսը, սակայն նա արագ քայլերով բարձրացել է փողոց և այլևս չարձագանքելով իր բղավոցներին վազելով փախել է դեպի կամուրջի մյուս կողմ՝ դեպի Հալաբյան փողոց ու անհետացել է իր տեսադաշտից: Չնայած նա հորդորել է չհետապնդել և փողոց դուրս գալ նրանից 10 րոպե անց, ինքը նրա հետևից մոտ 1-2 րոպե անց դուրս է եկել փողոց, սակայն նա արդեն վազելով անցնում էր Հալաբյան փողոցի կողմ ու մինչ ինքը կվազեր նրա հետևից, նա կամուրջի վերջնամասից անհետացել է իր տեսադաշտից ու իրեն չի հաջողվել բռնել նրան: Դրանից հետո, քանի որ վստահ էր, որ Հ.Ղարիբյանն իր բնակարանի տեղը չգիտի, ինքը դիմել է ոստիկանություն և որքանով հիշում է, դրանից երկու օր անց իրեն հրավիրել են ոստիկանություն և հայտնել, որ ոմն Արտակին հայտնաբերել են, և վերջինս իրականում հանդիսանում է Հարություն Ղարիբյանը:
Պնդել է, որ Հ.Ղարիբյանն իրեն սկզբում ներկայացել է <<Արտակ>> անունով, իսկ դեպքի պահին իրականում վախեցած է եղել, քանի որ երբևէ նման իրավիճակում չի եղել:
Նշել է նաև, որ իր բջջային հեռախոսը գնահատում է 60.000 ՀՀ դրամ, այն 2016թ. հունիսի 3-ին ոստիկանությունում վերադարձրել են իրեն, այնուհետև 2 ամիս անց, երբ գործ է հարուցվել, հանձնել է քննչական մարմիններին, ամբաստանյալ Հ.Ղարիբյանից բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չունի:


-Վկա Քրիստինե Վլադիմիրի Աղաջանյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց վերջինս հայտնել է, որ կատարվածի մասին տեղեկացել է որդուց՝ Սուրեն Աղաջանյանից 29.05.2016թ. կեսօրին՝ ժամը 15:00-ի սահմաններում: Նշել է, որ հիշյալ օրը, երբ ինքը գտնվում էր աշխատավայրում, Սուրենը տանից զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ ինչ որ մեկն իր բջջային հեռախոսը գողացել է, իսկ իր հարցեին, թե ինչպես է տեղի ունեցել այդ ամենը և ով է գողացել հեռախոսը, վերջինս հայտնել է, որ հեռակա կարգով ճանաչում է գողացող անձին, սակայն նրա վերաբերյալ իրեն որևէ տեղեկություն հայտնի չէ, իսկ իր այն հարցին, թե ինչու է հեռախոսը տվել նրան, Սուրենը հայտնել է, որ խնդրել է զանգելու նպատակով և չի մերժել, սակայն հեռախոսը վերցնելուց հետո, այն հետ չի վերադարձրել ու դիմել է փախուստի: Այնուհետև, ինքն անմիջապես վերադարձել է տուն, և տեսել է, որ Սուրենը գտնվում էր շփոթված վիճակում և վերջինս պատմել է ողջ եղելությունը, որ 29.05.2016թ. ժամը 13:00-ի սահմաններում Օրբելի փողոցով դեպի <<ԹՈԻՄՈ>> ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոն գնալիս, հանդիպել է իր ծանոթներից մեկին, ոմն Արտակին, ով իրեն տարել է կիևյան կամուրջի տակ և այնտեղ Սուրենից պահանջել է նրա <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը` զանգահարելու նպատակով, սակայն խոսելուց հետո հրաժարվել է վերադարձնել և որդուն հորդորելով, որ ոստիկանություն դիմելու և նրան հետապնդելու դեպքում կվնասի, դիմել է փախուստի ու Սուրենին չի հաջողվել բռնել նրան և հետ վերցնել բջջային հեռախոսը: Ավելացրել է, որ Սուրենը հայտնել է, որ իր բջջային հեռախոսը հափշտակած անձնավորությունը իր ծանոթներից է, սակայն նրա վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի, իսկ ինքը նրան խորհուրդ է տվել չվախենալ և դիմել ոստիկանություն: Այնուհետև, Սուրենից տեղեկացել է, որ իր բջջայինը հափշտակող անձին ոստիկանության աշխատակիցները հայտնաբերել են և իրեն հրավիրել են ոստիկանություն, որտեղ վերադարձրել են հիշյալ <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը: Ինքը բջջային հեռախոսը հափշտակող անձին չի ճանաչում, քանի որ ինքը ճանաչում է որդու գրեթե բոլոր ընկերներին, սակայն Սուրենը հայտնել է, որ այդ երիտասարդն իր ընկերը չի և վերջինիս հետ ծանոթացել է դեպքից մի քանի օր առաջ: Կատարվածի վերաբերյալ իրեն այլ տեղեկություններ հայտնի չեն:
Նշել է նաև, որ իր տեղեկությունների համաձայն որդին բջջային հեռախոսը տվել է զանգելու համար, տեղյակ չէ, թե հետո ինչու չեն վերադարձրել, սակայն վստահ է, որ այն իր որդու կամքին հակառակ չի վերադարձվել: Իր որդին <<Արտակ>> անունով ընկեր չի ունեցել, վերջինիս անձամբ չի ճանաչել, նրա մասին որդին է պատմել: Ոտիկանությունում բջջային հեռախոսը վերադարձնելիս որդին իրեն չի հայտնել, որ բջջային հեռախոսը վերցրել է ոչ թե <<Արտակը>>, այլ Հարությունը, սակայն կարծում է, որ դա էական չէ, քանի որ նա անունն էլ որդուն խաբած կլինի:
- Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին 30.05.2016թ. թիվ 001548 արձանագրությամբ, համաձայն որի Սուրեն Տիգրանի Աղաջանյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 29.05.2016թ. ժամը 13:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան կամրջի տակ՝ դեպի Հրազդանի կիրճ տանող աստիճանների մոտ իր ծանոթ <<Արտակը>>, ում ազգանունը և այլ տվյալներ չգիտի, խոսելու պատրվակով վերցրել է իր <<Prestigio Multiphone 5453 DUO>> մակնիշի 3549210606 05 465 և 3549210606 05 473 գործարանային համարների բջջային հեռախոսը և հեռացել` հափշտակելով այն:
-Հրապարակված և հետազոտված ՀՀ ոստիկանության Արաբկիր բաժնի ՔՀԲ-ի օ/լ Ա.Հակոբյանի 01.06.2016թ. զեկուցագրով, համաձայն որի 29.05.2016թ. ժամը 13:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կիևյան կամրջի տակ, դեպի Հրազդանի կիրճ տանող աստիճանների մոտ, Սուրեն Տիգրանի Աղաջանյանի ծանոթ Արտակը խոսելու պատրվակով Ս.Աղաջանյանից խաբեությամբ վերցրել է վերջինիս պատկանող <<Պրեստիժ մուլտիֆոն 5453 դուո>> մոդելի բջջային հեռախոսը և հեռացել, այդ կերպ հափշտակելով բջջային հեռախոսը: Նշված դեպքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում օպերատիվ տեղեկություն է ստացվել, որ հանցագործությունը կատարել է Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը /ծնված 11.01.1999թ., բն. Արմավիրի մարզ, գյուղ Թաիրով, 5-րդ շենք, բն 10/, ով բացատրական աշխատանքների արդյունքում ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին և ներկայացրել հափշտակված բջջային հեռախոսը:
-Հրապարակված և հետազոտված ինքնակամ ներկայանալու մասին 01.06.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի Հարություն Ղարիբյանը ինքնակամ ներկայացրել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին և հայտնել, որ 29.05.2016թ-ին ժամը 13:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կիևյան կամուրջի տակ՝ դեպի Հրազդանի կիրճ տանող աստիճանների վրա խաբեությամբ՝ խոսելու և վերադարձնելու պատրվակով Սուրեն Աղաջանյանից վերցրել է նրան պատկանող <<Պրեստիժ մուլտիֆոն 5453 դուո>> մոդելի բջջային հեռախոսը և հեռացել, այդ կերպ տիրանալով Ս.Աղաջանյանի հեռախոսին:
-Հրապարակված և հետազոտված Սուրեն Աղաջանյանի կողմից ներկայացված <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսի տուփով և այն զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի Սուրեն Աղաջանյանի կողմից ներկայացված <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսի տուփի վրա նշված է 35492106060545 և 3549121060605473 գործարանային համարները, որոնք համապատասխանում են Հ.Ղարիբյանի կողմից հափշտակված և ոստիկանության Արաբկիրի բաժին ներկայացրած <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսի վրա մակնշված գործարանային համարների հետ:
-Հրապարակված և հետազոտված դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 629-ԱՊ-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը տրամադրված <<Prestigio>> տեսակի <<PSP5453 DUO>> մոդելի բջջային հեռախոսի միջին շուկայական արժեքը 2016 թվականի մայիսի 29-ի դրությամբ՝ առկա ապրանքագիտական վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 18.000 ՀՀ դրամ:
Հրապարակված և հետազոտված ապացույց ճանաչված հեռախոսահամարի վերծանումները պարունակող լազերային կրիչով և այն զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որոնց 354921060605460 և 354921060605470 գործարանային համարներով բջջային հեռախոսում 2016 թվականի մայիսի 29-ին տեղադրված է եղել տուժող Սուրեն Աղաջանյանի կողմից օգտագործվող 094-88-87-59 բջջային հեռախոսահամարը, իսկ 2016 թվականի մայիսի 30-ին նույն գործարանային համարներով հեռախոսը գործածվել է անչափահաս մեղադրյալ Հարություն Ղարիբյանի կողմից օգտագործվող 098-83-38-47 հեռախոսահամարով:
29.05.2016թ.՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում Հ.Ղարիբյանի կողմից զանգելու պատրվակով հեռախոսը վերցնելու ժամանակահատվածում տուժող Ս.Աղաջանյանի հեռախոսահամարից զանգ չի կատարվել, իսկ ժամը 13:47:04-ին տուժող Սուրեն Աղաջանյանին պատկանող, 354921060605465 և 354921060605473 գործարանային համարներով բջջային հեռախոսում տեղադրված 099-11-22-59 հեռախոսահամարը գտնվել է Երևան քաղաքի Օրբելի 41 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի սպասարկման տիրույթում:
Մեղադրյալ Հ.Ղարիբյանի 098-83-38-47 հեռախոսահամարը և տուժող Ս.Աղաջանյանի հեռախոսով կատարված զանգերը 30.05.2016թ. սպասարկվել են վերջինիս բնակության վայրին հարակից՝ Փարաքար, Մերձավանի խճուղի 19 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից:
Այսպիսով, ստուգելով ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը հաստատված է համարում, որ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը 2016 թվականի մայիսի 29-ին՝ ժամը 13:00-ի սահմաններում կատարել է զգալի չափի գույքի բացահայտ հափշտակություն: Այսպես.
Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը 2016 թվականի մայիսի 29-ին, ժամը 13:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում հանդիպելով Սուրեն Տիգրանի Աղաջանյանին առաջարկել է վերջինիս գնալ Երևան քաղաքի Կիևյան կամուրջի տակ՝ դեպի Հրազդանի կիրճ տանող աստիճանահարթակի տարածք: Հասնելով նշված վայր, Հարություն Ղարիբյանը Սուրեն Աղաջանյանից զանգահարելու պատրվակով վերցրել է վերջինիս զգալի չափ հանդիսացող 18.000 ՀՀ դրամ արժողության <<Prestigio>> ֆիրմայի բջջային հեռախոսը և գիտակցելով, որ իր հանցավոր գործողությունները ակնհայտ են տուժողի համար՝ դիտավորությամբ բացահայտ հափշտակել է բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի:
Դատարանը նման հետևության հանգեց դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների վերլուծության և գնահատման արդյունքում, այդ թվում հիմնվելով նաև դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 629-ԱՊ-16 եզրակացության վրա, համաձայն որի փորձաքննությանը տրամադրված <<Prestigio>> տեսակի <<PSP5453 DUO>> մոդելի բջջային հեռախոսի միջին շուկայական արժեքը 2016 թվականի մայիսի 29-ի դրությամբ առկա ապրանքագիտական վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 18.000 ՀՀ դրամ:
Այսինքն, վերոնշյալ հետազոտված ապացույցներով Դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի կողմից կատարվել է Սուրեն Աղաջանյանի գույքի բացահայտ հափշտակություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը կատարել է միջին ծանրության հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետն երեք տարի է, նախկինում դատված է, ունի առողջական խնդիրներ` կենտրոնական բժշկական հանձնաժողովի նախագահ Հ.Մուրադյանի թիվ 37-264/11657 արձանագրության համաձայն Հ.Ղարիբյանի մոտ ախտորոշվել է ամորձիների հիպոտրոֆիա, սպերմատոզեն ֆունկցիայի արտահայտված խանգարումով, ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության <<Հանրապետական N 2 հատուկ դպրոցի կրթահամալիր>> ՊՈԱԿ տնօրենի կողմից տրված բնութագրի համաձայն Հ.Ղարիբյանը բնութագրվում է դրական` ունի բավարար առաջադիմություն, ազատ ժամանակ զբաղվում է սպորտով, ընկերասեր է, շփվող, վայելում է ընկերների և մանկավարժների հարգանքը, բնավորությամբ հանգիստ է, ակտիվորեն մասնակցում է դպրոցում կազմակերպվող միջոցառումներին և հասարակական աշխատանքներին:
Ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 9-րդ կետերով դիտվում են հանցանքը կատարելու պահին Հ.Ղարիբյանի անչափահաս լինելը և մեղայականով իրավապահ մարմիններին ներկայանալը և հափշտակված բջջային հեռախոսը ներկայացնելը:
Թեև ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 31-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2017 թվականի օգոստոսի 31-ի որոշմամբ նշանակված երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան երկու տարի ժամկետով, այնուամենայնիվ դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում հանցագործությունների ռեցիդիվը բացակայում է, քանի որ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը սույն քրեական գործով հանցանքը կատարել է նախքան ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 31-ի դատավճռով փաստված արարքի կատարումը:
Ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Դատարանը միաժամանակ հարկ է համարում անդրադառնալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածներով ամրագրված կանոնների կիրառելիության հարցին` նկատի ունենալով, որ նա ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 31-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, որը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2017 թվականի օգոստոսի 31-ի որոշմամբ նշանակված երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի (<<Պատիժ նշանակելը հանցանքների համակցությամբ) համաձայն.
1. Հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով:
(…)
6. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի («Պատիժ նշանակելը դատավճիռների համակցությամբ») 1-ին մասի համաձայն` եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի («Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը») համաձայն.
«(...)
6. Եթե դատապարտյալը փորձաշրջանի ընթացքում չարամտորեն խուսափում է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանի կողմից նրա վրա դրված պարտականությունները կատարելուց՝ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող մարմնի միջնորդությամբ, ինչպես նաև անզգույշ կամ ոչ մեծ ծանրության դիտավորյալ հանցանք կատարելու դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերացման հարցը լուծում է դատարանը:
7. Փորձաշրջանի ընթացքում անձի կողմից միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր դիտավորյալ հանցանք կատարելու դեպքում դատարանը վերացնում է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և պատիժ նշանակում սույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով նախատեսված կանոններով: Նույն կանոններով պատիժ է նշանակվում նաև նոր անզգույշ կամ ոչ մեծ ծանրության դիտավորյալ հանցանք կատարելու դեպքում, եթե դատարանը վերացնում է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը»:
Թիվ ՍԴ3/0046/01/13 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2013 թվականի նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 6-րդ և 7-րդ մասերի վերլուծությունից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը կարող է վերացվել այն դեպքում, երբ`
ա) դատապարտյալը փորձաշրջանի ընթացքում չարամտորեն խուսափում է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանի կողմից նրա վրա դրված պարտականությունները կատարելուց,
բ) դատապարտյալը փորձաշրջանի ընթացքում անզգույշ կամ ոչ մեծ ծանրության դիտավորյալ հանցանք է կատարում,
գ) դատապարտյալը փորձաշրջանի ընթացքում միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր դիտավորյալ հանցանք է կատարում:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը վերացնելու վերոնշյալ հիմքերը սպառիչ են, ինչը նշանակում է, որ անձի պայմանական դատապարտումը նշված հիմքերից բացի որևէ այլ հիմքով վերացվել չի կարող»:
Հիմք ընդունելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումը Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված կանոնը կիրառելի է միայն հետևյալ դեպքերում.
1. նախորդ գործով կայացված դատավճռով անձի նկատմամբ նշանակվել է ռեալ պատիժ,
2. անձը փորձաշրջանի ընթացքում կատարում է անզգույշ կամ ոչ մեծ ծանրության դիտավորյալ հանցանք, և դատարանը որոշում է վերացնել նախորդ գործով կայացված դատավճռով անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը,
3. անձը փորձաշրջանի ընթացքում կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր դիտավորյալ հանցանք:
Համաձայն ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով նախատեսված կանոնը կիրառելի է այն դեպքում, երբ առաջին գործով կայացված դատավճռով անձի նկատմամբ նշանակվել է ռեալ պատիժ։ Այլ խոսքով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասը կիրառելի չէ այն դեպքում, երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ է կայացվում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա նշված դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվում, սակայն հետագայում պարզվում է, որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը կատարվել է նախքան առաջին գործով դատավճռի կայացումը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառման անթույլատրելիության վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի եզարահանգումը հիմնված է այն հանգամանքի վրա, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս անձի նկատմամբ նշանակված փորձաշրջանը չի հանդիսանում ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժատեսակ և ներառված չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի 1-ին մասում սպառիչ թվարկված այն պատժատեսակների շարքում, որոնց նկատմամբ կիրառելի են լրիվ կամ մասնակիորեն գումարման կանոնները։ Միևնույն ժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը չի նախատեսում պայմանական դատապարտումը վերացնելու հնարավորություն այն դեպքում, երբ դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվում է, որ այդ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը կատարել է նախքան առաջին դատավճռի կայացումը։
Հետևաբար, այն դեպքում, երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ է կայացվում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվում, սակայն հետագայում պարզվում է, որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճռի կայացումը, երկրորդ դատավճռով դատարանը պետք է ինքնուրույն պատիժ նշանակի՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջների կիրառման, ինչը ենթադրում է, որ առաջին և երկրորդ դատավճիռները պետք է կատարվեն առանձին։
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ այն դեպքում, երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ է կայացվում, որով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվում և այդ դատավճիռը կայացնելուց առաջ նոր հանցանք է կատարում, ապա երկրորդ դատավճռով դատարանը պետք է ինքնուրույն պատիժ նշանակի` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի և 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների կիրառման, ինչը ենթադրում է, որ առաջին և երկրորդ դատավճիռները պետք է կատարվեն առանձին:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով հաստատված արարքը Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը կատարել է իր նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2017 թվականի օգոստոսի 31-ի որոշմամբ փաստված արարքը կատարելուց առաջ՝ 2016 թվականի մայիսի 29-ին, գտնում է, որ սույն դատավճռով նրա նկատմամբ պետք է նշանակել ինքնուրույն պատիժ՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի և 67-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների կիրառման: Այսինքն` սույն գործով արարքը Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածներով ամրագրված կանոնները կիրառելի չեն:
Ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի պատժատեսակը, պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, մասնավորապես, որ վերջինս կատարել է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություն և գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված մեկ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը նշանակելու պայմաններում:
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, սակայն միևնույն ժամանակ դատարանը հաշվի է առնում Հ.Ղարիբյանի դրական բնութագիրը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, մասնավորապես՝ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը մեղսագրվող արարքը կատարել է անչափահաս տարիքում, այն կատարելուց հետո մեղայականով ներկայացել է իրավապահ մարմիններին և ներկայացրել հափշտակված բջջային հեռախոսը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, վերջինիս առողջական վիճակը, ինչպես նաև տուժողի կողմից բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չլինելու հանգամանքը, որպիսի պայմաններում դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներից մեկը` սոցիալական արդարության սկզբունքն իրացված է: Բացի այդ, դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ չնայած սույն դատավճռի կայացման պահին ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանը դատված է, սակայն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղսագրված արարքը կատարելու պահին վերջինս նախկինում դատված չի եղել: Վերոնշյալ հանգամանքներից ելնելով դատարանը գտնում է, որ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի անձի և նրա կողմից կատարած հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հանգում է հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու, և հնարավոր է համարում ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածի կանոններով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն, եթե դատարանը ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-12407 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է:
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
Քննարկելով ամբաստանյալ Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է թողնել անփոփոխ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված /կիրառվելիք/ արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին:
Տվյալ խնդրին անդրադառնալով դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Հ.Ղարիբյանի գույքի վրա արգելանք չի դրվել, քաղ. հայց և դատական ծախսեր չկան:
Ինչ վերաբերում է իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված Սուրեն Աղաջանյանին պատկանող <<Prestigio>> ֆիրմայի <<PSP543 DUO>> մոդելի 354921060605465 և 354921060605473 գործարանային համարների բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձնել տուժող Ս.Աղաջանյանին:
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հարություն Արթուրի Ղարիբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 1 (մեկ) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոնների համաձայն 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Հարություն Արթուրի Ղարիբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված Սուրեն Աղաջանյանին պատկանող <<Prestigio>> ֆիրմայի <<PSP543 DUO>> մոդելի 354921060605465 և 354921060605473 գործարանային համարների բջջային հեռախոսը վերադարձնել տուժող Ս.Աղաջանյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ