ԵԱՔԴ/0151/01/16


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն


«09» հունվարի 2018թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան) հետևյալ կազմով՝

նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Մաթևոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Մ.Սարգսյանի, Ա.Պարտիզպանյանի,
Հ.Արտաշեսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող Վ.Մկրտչյանի,
տուժող Էդ.Պետրոսյանի,
ամբաստանյալ Մ.Գասպարյանի,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մանվել Համբարձումի Գասպարյանի՝ ծնված 1950 թվականի մարտի 08-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, չդատված, աշխատել է գունավոր մետաղների ընդունման կետում, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Դ.Անհաղթի 15/7 հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2016 թվականի հունիսի 04-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14133116 քրեական գործը:
Քննիչի նույն որոշմամբ Էդիկ Պետրոսյանը ճանաչվել է տուժող:
2016 թվականի հունիսի 04-ին Մանվել Համբարձումի Գասպարյանը ձերբակալվել է:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետ Ա.Պողոսյանի 2016 թվականի հունիսի 04-ի որոշմամբ թիվ 14133116 քրեական գործի նախաքննությունը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի ղեկավար է նշանակվել ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի նույն օրվա որոշմամբ թիվ 14133116 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
Քննիչի 2016 թվականի հունիսի 06-ի որոշմամբ թիվ 14133116 քրեական գործով դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված մուրճը, պոլիէթիլենային տոպրակը, ծածկոցը, երկու սավանները, տուժող Էդիկ Պետրոսյանի հագուստները` սպորտային վերնազգեստը, անթև մայկան, ջինսե տաբատը, ինչպես նաև կասկածյալ Մանվել Գասպարյանի հագուստները` սպորտային վերնազգեստը, անթև մայկան և ջինսե տաբատը, ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ:
2016 թվականի հունիսի 06-ին Մանվել Համբարձումի Գասպարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի հունիսի 06-ի որոշմամբ մեղադրյալ Մանվել Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Քննիչի 2016 թվականի հուլիսի 14-ի որոշմամբ մեղադրյալ Մանվել Գասպարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրը Մանվել Գասպարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Քննիչի 2016 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 14133116 քրեական գործով Էդիկ Պետրոսյանի կողմից Մանվել Գասպարյանի առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքներ հասցնելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վնաս պատճառած արարքը քրեական օրենքով իրավաչափ համարվելու հիմքով:
2016 թվականի հուլիսի 19-ին թիվ 14133116 քրեական գործով մեղադրյալ Մանվել Գասպարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, Մանվել Գասպարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ.
«[Մանվել Համբարձումի Գասպարյանը] 2016 թվականի հունիսի 4-ին՝ ժամը 09:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 63 շենքի 62 բնակարանում փորձել է գործով չպարզված շարժառիթով սպանել՝ Էդիկ Հարությունի Պետրոսյանին ապօրինաբար ուղղակի դիտավորությամբ կյանքից զրկել, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել։
Այսպես՝ 2016թ. մայիս ամսվա վերջին Մ.Գասպարյանը վարձու բնակարան փնտրելու պատրվակով այցելել է Երևան քաղաքի Կոմիտաս 63 շենքի 62 բնակարան, որտեղ որդու և կնոջ հետ համատեղ վարձակալությամբ բնակվել է գործով տուժող Էդիկ Պետրոսյանը։ Մ.Գասպարյանի այցելության պահին Է.Պետրոսյանի ընտանիքի անդամները գտնվել են տանը։ Տան շքամուտքից հարցրել է, թե այդ տան բնակիչները տեղեկություն ունեն նշված շենքում վարձով տրամադրվող բնակարանների մասին և բացասական պատասխան ստանալով հեռացել է:
Մի քանի օր անց՝ 2016թ. հունիսի 4-ի առավոտյան, Մ.Գասպարյանը, իր հետ նախապես վերցնելով պոլիէթիլենային տոպրակով քողարկված երկաթե մուրճ, կրկին գնացել է Կոմիտաս 63 շենք և ժամը 09:10-ի սահմաններում, երբ Է.Պետրոսյանի ընտանքի անդամները դուրս են եկել տանից, թակել է վերջինիս բնակարանի դուռը։ Է.Պետրոսյանի կողմից բնակարանի դուռը բացելուց Մ.Գասպարյանը հարցրել է, թե արդյոք նշված շենքում վարձու բնակարաններ առկա են, թե ոչ։ Է.Պետրոսյանից բացասական պատասխանը լսելուց հետո դեղահաբ խմելու պատրվակով ջուր է խնդրել և մտել բնակարան։ Է.Պետրոսյանը բաժակով ջուր է տվել Մ.Գասպարյանին և շրջվել տաբատ հագնելու նպատակով։ Օգտվելով իրավիճակից՝ Մ.Գասպարյանն անմիջապես ջրով լի բաժակը դրել է պահարանին և գործով չպարզված շարժառիթով Է.Պետրոսյանին ապօրինաբար, ուղղակի դիտավորությամբ կյանքից զրկելու՝ սպանելու նպատակով ձեռքում գտնվող երկաթե մուրճով հետևի կողմից հարվածել է Է.Պետրոսյանի կենսական կարևոր նշանակություն ունեցող օրգանին՝ գլխի աջ գագաթային հատվածին, այնուհետև հանցավոր մտադրությունը՝ սպանությունն ավարտին հասցնելու նպատակով փորձել է մուրճով երկրորդ հարվածը հասցնել Է.Պետրոսյանի գլխին, սակայն Է.Պետրոսյանի կողմից ձեռքերով պաշտպանվելու հետևանքով հարվածն ամբողջ ուժգնությամբ չի դիպել գլխին և մուրճը վայր է ընկել, որից հետո Մ.Գասպարյանը, շարունակելով հանցավոր նպատակին հասնելուն ուղղված գործողությունները, Է.Պետրոսյանին գցել և ծնկներով սեղմել է մահճակալին, երկու ձեռքով բռնել նրա կոկորդից և փորձել շնչահեղձ անել, որի ընթացքում Է.Պետրոսյանը, ձեռնամարտի հնարք կիրառելով, կարողացել է ազատվել բռնվածքից և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել Մ.Գասպարյանի դեմքին։ Դրանից հետո Մ.Գասպարյանը նորից բռնելով նրա կոկորդից կրկին փորձել է շնչահեղձ անել, արդյունքում Է.Պետրոսյանին պատճառելով գլխի աջից ծոծորակային շրջանի սալջարդ վերքի, ձախ կոնքային և աջ ազդրի շրջանների արյունազեղումների, զույգ ծնկահոդերի շրջանների քերծվածքների ձևով վնասվածքներ, որոնք առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս, առողջության կարճաթև քայքայումով, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով Մ.Գասպարյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել: Է.Պետրոսյանը դիմադրելիս վերցրել է մահճակալին ընկած հանցագործության գործիք հանդիսացող մուրճը և դրանով երկու անգամ հարվածել Մ.Գասպարյանի գլխին՝ վնասազերծելով բռնել է նրան և պահել մինչև ոստիկանության աշխատակիցների ժամանելը։ (…) »:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Մկրտչյանը 2016 թվականի հուլիսի 20-ին թիվ 14133116 քրեական գործի մեղադրական եզրակացությունը հաստատել է և քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որը Դատարանում ստացվել է նույն օրը:
Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով քրեական գործը թիվ ԵԱՔԴ/0151/01/16 համարի ներքո մակագրվել և հանձնվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին:
Դատավոր Ա.Մաթևոսյանի 2016 թվականի հուլիսի 21-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0151/01/16 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի օգոստոսի 01-ի որոշմամբ նշանակվել դատական քննության:
Դատարանի 2017 թվականի հունվարի 12-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0151/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալ Մանվել Համբարձումի Գասպարյանի նկատմամբ նշանակվել է համալիր դատաբժշկական և դատահոգեբուժական ամբուլատոր փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ առողջապահության նախարարության «Դատաբժշկական գիտագործնական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի և «Նորք» հոգեբուժական կենտրոն» ՓԲԸ-ի փորձագետներին:
Դատաբժշկական և դատահոգեբուժական համալիր փորձագետի թիվ 6/հմ եզրակացության համաձայն`
Դատաբժշկական մաս`
1. Մանվել Գասպարյանը ներկայաումս տառապում է հետևյալ հիվանդություններով` «ՍԻՀ, հետինֆարկտային /?/ կարդիեսկլերոզ: Վերփորոքային Էքստրասիստոլիկ առիթմիա: Զարկերակային հիպերտենզիա 1-ին /առաջին/ աստիճան: Աորտալ անբավարարություն 1-ին /առաջին/ աստիճան: Միտրալ անբավարարություն 2-րդ /երկրորդ/ աստիճան: Տրիկուսպիդալ անբավարարություն 1-ին /առաջին/ աստիճան: Սրտային անբավարարություն !! ՖԴ /NYHA/: Խրոնիկ օբստրուկտիվ բրոնխիտ: Խառը վենտիլյացիոն անբավարարություն` ռեստրիկտիվ տիպի գերակշռմամբ, շնչառական անբավարարություն 2-րդ /երկրորդ/ աստիճան: Մնացորդային երևույթներ կրած գանգուղեղային վնասվածքից հետո` ցեֆալգիաներով ըստ անամնեզի»: Նշված հիվանդություններն իրենց կլինիկական ընթացքով չեն հանդիսանում ծանր հիվանդություններ:
2. Մանվել Գասպարյանի մոտ առկա հիվանդությունները չեն հանդիսանում խոչընդոտ դատարանում քրեական գործի դատական քննության նրա մասնակցության և ինքնուրույն դատավարական գործողությունների իրականացման համար:
3. Մանվել Գասպարյանի մոտ ներկայումս առկա վերը ախտորոշված հիվանդություներն իրենց բնույթով չեն համապատասխանում ՀՀ կառավարության 2006 թվականի մայիսի 26-ի թիվ 825-Ն որոշման հավելված 2-ի մեջ նշված ծանր հիվանդությունների ցանկում նշված հիվանդություններին:
Դատահոգեբուժական մաս`
ՄԱՆՎԵԼ ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄԻ ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ մոտ հայտնաբերվում է` «Օրգանական զառանցական խանգարում?», «Զառանցական խանգարում?», «Սկսվող թուլամտություն?», «Շինծու վարք?»: Սակայն միանվագ ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննությամբ կլինիկական ախտորոշումը որոշել և փորձագիտական հարցերին պատասխանել հնարավեր չէ: Լիարժեք և ճշգրիտ ախտորոշման և փորձագիտական հարցերին պատասխանելու համար անհրաժեշտ է Մանվել Համբարձումի Գասպարյանի նկատմամբ նշանակել ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն:
Դատարանի 2017 թվականի հուլիսի 10-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0151/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալ Մանվել Համբարձումի Գասպարյանի նկատմամբ նշանակվել է ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ առողջապահության նախարարության «Նուբարաշեն» հոգեբուժական կլինիկայի փորձագետներին:
Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 78 եզրակացության համաձայն`
Մանվել Համբարձումի Գասպարյանի մոտ հայտնաբերվում է «Գլխուղեղի արտերիոսկլերոզ` թեթև կոգնիտիվ անբավարարությամբ առանց փսիխոտիկ ախտանիշների: Սիրտ-անոթային նեյրոցիրկոլյատոր ասթենիա»: Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տեղեկությունները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները:
Վերր նշված «Գլխուղեղի արտերիոսկլերոզը` թեթև կոգնիտիվ անբավարարությամբ առանց փսիխոտիկ ախտանիշների։ Սիրտ-անոթային նեյրոցիրկոլյատոր ասթենիան». արտահայտված չեն այն աստիճանի և չեն ուղեկցվում հոգեախտաբանական ախտանիշներով, մտավոր հիշողական կոպիտ խանգարումներով, որ ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս զրկեր և զրկի նրան գիտակցել իր գործողութաւնների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք։
Ուստի, իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Մանվել Համբարձումի Գասպարյանին հարկ է ճանաչել ՄԵՂՍՈՒՆԱԿ։
Ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին։ Հաշվի առնելով նրա մոտ առկա «Գլխուղեղի արտերիոսկլերոզը` թեթև կոգնիտիվ անբավարարությամբ առանց փսիխոտիկ ախտանիշների։ Սիրտ-անոթային նեյրոցիրկոլյատոր ասթենիան», խորհուրդ է տրվում թերապևտի և նյարդահոգեբույժի ամբուլատոր հսկողություն, կարիքն առաջանալու դեպքում բուժումը կազմակերպել «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ թերապևտիկ և նյարդահոգեբուժական բաժանմունքում:



Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Մանվել Համբարձումի Գասպարյանը բնակվել է Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ 15/7 հասցեում: Նշված վայրում է գտնվում նաև գունավոր մետաղների ընդունման կետը, որտեղ ամբաստանյալը նաև աշխատում էր:
2016 թվականի հունիսի 02-ին ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանին է այցելել եղբայրը՝ Ռուբեն Գասպարյանը, ում հետ խոսակցության ընթացքում Մ.Գասպարյանը հայտնել է, որ կյանքից հոգնել է, ապրելու վայր չունի, գումար չունի, ցանկանում է ինչ-որ արարք կատարել, որի համար իրեն կդատապարտեն և ինքը կկարողանա քրեակատարողական հիմնարկում ապրել:
2016 թվականի հունիսի 04-ին ժամը 09:00-ի սահմաններում ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը, նախապես իր հետ վերցնելով պոլիէթիլենային տոպրակով փաթեթավորված երկաթե մուրճը, գնացել է տուժող Էդիկ Պետրոսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Կոմիտաս 63 շենքի 62 հասցեում գտնվող բնակարան:
Ամբաստանյալ Մ.Գասպարյանը թակել է բնակարանի դուռը, այն բաց է արել այդ ժամանակ բնակարանում միայնակ գտնվող տուժող Է.Պետրոսյանը: Վերջինիցս ամբաստանյալը հարցրել է նշված շենքում վարձով բնակարան լինելու մասին, ստացել է բացասական պատասխան: Այնուհետև, ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը հայտնել է, թե իրեն վատ է զգում և, դեղահաբ ընդունելու պատրվակով, տուժող Է.Պետրոսյանից ջուր է խնդրել:
Տուժողը, փակելով բնակարանի մուտքի դուռը, գնացել է ջուր բերելու: Այդ ընթացքում ամբաստանյալ Մ.Գասպարյանը բացել է դուռը և ներս մտել, կանգնել բնակարանի նախասրահում: Տուժող Է.Պետրոսյանը տվել է ջուրը, այնուհետև, թեքվել և կռացել է, որպեսզի հագնի տաբատը: Ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը, օգտվելով ստեղծված իրավիճակից, ջրով լի բաժակը դրել է պահարանին և չապարզված շարժառիթով տուժող Է.Պետրոսյանին սպանելու՝ կյանքից ապօրինաբար զրկելու նպատակով իր հետ նախապես բերված մուրճով հարվածել է վերջինիս կենսական կարևորություն ունեցող օրգանին՝ գլխի աջ գագաթային հատվածին, որից հետո իր մտադրությունն ավարտին հասցնելու նպատակով ամբաստանյալը երկրորդ հարվածն է հասցրել տուժողին: Սակայն Է.Պետրոսյանի կողմից պաշտպանվելու հետևանքով հարվածը ողջ ուժգնությամբ չի դիպել նրա գլխին, իսկ հանցագործության գործիք մուրճն ընկել է վայր: Այնուհետև, ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը, շարունակելով իր հանցավոր գործողությունները, տուժող Է.Պետրոսյանին գցել է մահճակալին և ծնկներով սեղմել, այդ ընթացքում երկու ձեռքերով բռնել է տուժողի կոկորդից և փորձել շնչահեղձ անել, սակայն տուժողը ձեռնամարտի հնարք կիրառելով, կարողացել է ազատվել ամբաստանյալի բռնվածքից և մեկ անգամ հարվածել է նրա դեմքին: Այնուհետև, ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը կրկին անգամ բռնել է տուժող Է.Պետրոսյանի կոկորդից և փորձել շնչահեղձ անել: Տուժող Է.Պետրոսյանը շարունակել է դիմադրություն ցույց տալ, վերցրել է մահճակալին ընկած մուրճը և դրանով երկու անգամ հարվածել Մ.Գասպարյանի գլխին, վնասազերծել է նրան:
Տուժող Էդիկ Պետրոսյանի մոտ հայտնաբերվել են գլխի աջից ծոծորակային շրջանի սալջարդ վերք, ձախ կոնքային և աջ ազդրի շրջանների արյունազեղումներ, զույգ ծնկահոդերի շրջանների քերծվածքներ, որոնք պատճառվել են բութ առարկաների` այդ թվում կարող էին պատճառվել երկաթյա մուրճի ներգործության արդյունքում: Նշված վնասվածքներն առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս, առողջության կարճաթև քայքայումով:
Բացի այդ, տուժողի մոտ հայտնաբերվել են ձախ կոնքային և աջ ազդրի շրջանների արյունազեղումներ, որոնք կարող էին առաջանալ այլ անձի կողմից մարմնի ծանրությամբ ծնկներով սեղմելու արդյունքում:


Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատումը
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մանվել Համբարձումի Գասպարյանը, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տուժող Է.Պետրոսյանին ճանաչում է դեռևս մանուկ հասակից, նա հանդիսանում է իրենց բարեկամը՝ իր մոր մորաքրոջ աղջկա որդին է, դեռևս 1962 թվականին տուժողի հեծանիվն է նույնիսկ քշել: Վերջին անգամ տուժող Է.Պետրոսյանն իրենց տուն է եկել 2014 թվականին՝ մասնակցելու իր մոր հուղարկավորությանը: Իրենց տուն այցելության ժամանակ տուժողը կատակով արել է հետևյալ արտահայտությունը. «ոսկորներս նստած են, մեկը լիներ ծեծեի»: Նշված ցուցմունքի կապակցությամբ տուժողի առարկություններին ի պատասխան ամբաստանյալը նշեց, որ եթե նա չի եղել իրենց տուն այցելողը, ապա եղել է նրա եղբայրը:
Ամբաստանյալը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ մի քանի անգամ գնացել է տուժող Է.Պետրոսյանի Երևան քաղաքի Կոմիտաս 63 շենքի 62 հասցեում գտնվող բնակարան, սակայն ներս է մտել միայն երկու անգամ: Նախապես մուրճի փայտե հատվածը կտրել է, որպեսզի երկար չլիներ և փաթաթել է պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ: Ցանկացել է, որ այն ատրճանակի տպավորություն թողնի, որպեսզի տուժողին կարողանա վախեցնել: Գնացել է տուժողի տուն` նրան ատրճանակով վախեցնելու նպատակով, որպեսզի իրեն դատապարտեն երկու տարի ժամկետով ազատազրկման, իսկ այնուհետև պատիժը կրելու նպատակով տեղափոխեն ՌԴ Նովոսիբիրսկ քաղաք, որտեղ իր դուստրը դատավոր է աշխատում, բացի այդ այնտեղ անավարտ գործեր ունի: Տուժող Է.Պետրոսյանի բնակարան այցելության ընթացքում նրա հարևանուհուն է հանդիպել, ում հետ զրուցել են: Ներս է մտել տուժողի բնակարան, ջուր է խնդրել՝ դեղահաբ խմելու համար:
Ըստ ամբաստանյալի ցուցմունքի` ինքն իր հետ թղթի մեջ փաթեթավորված 6 հատ ճնշման համար նախատեսված դեղահաբ է ունեցել, հետագայում, հավելեց, որ դեղահաբերը նախատեսված են եղել գլխացավի համար: Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչպես պատահեց, որ ոչ բնակարանի զննությամբ և ոչ էլ իր անձնական խուզարկությամբ դեղահաբերը չհայտնաբերվեցին, ամբաստաբյալ Մանվել Գասպարյանը պատասխանեց, որ դրանք, հավանաբար, տուժողը կամ այլ անձիք են վերցրել:
Ըստ ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանի ցուցմունքի՝ մի պահ նայել է սենյակի ուղղությամբ, որպեսզի պարզի տուժողի կինը տանն է, թե՝ ոչ: Ցանկացել է տուժող Է.Պետրոսյանի կնոջն ասել, որ նա տանից դուրս գա, քանի որ ամուսնու հետ գործ ունի, իսկ կինն էլ այդ ընթացքում տեսներ, որ իր ձեռքում ատրճանակ կա և ոստիկանություն հրավիրեր, սակայն այդ պահին տուժողը հարցրել է՝ թե այդ ուր ես նայում և հարվածել է իրեն: Ինքն էլ ի պատասխան տուժողին է հարվածել, ով ծնկի է իջել, գլուխը պահել: Ինքը տուժողին այլևս չի հարվածել, մուրճը ձեռքից գցել է, տուժողն այն վերցրել է և քսան անգամից ոչ պակաս հարվածել է իր գլխին: Հարվածներ ստանալու պահին բաժակն իր ձեռքում չի եղել: Առաջինը տուժողն է հարվածել, ինքը տուժողին հարվածել է միայն մեկ անգամ, այն էլ այն պատճառով, որ վերջինիս ուժգին հարվածից իր ատամներն են կոտրվել: Տուժողը դեմքով դեպի իրեն է կանգնած եղել, իր միակ հարվածը դիպել է տուժողի գլխի ճակատային հատվածին: Ինքն առհասարակ ննջասենյակ չի մտել, գտնվել է բնակարանի միջանցքում: Ննջասենյակի մահճակալի սավանի վրա մոտ մեկ լիտր արյուն է լցված եղել, սակայն իր ստացած վնասվածքները քիչ են արյունահոսել: Հավանաբար ինքն ուշագնաց է եղել և իրեն պառկացրել են մահճակալին, չի հիշում:
Տուժողն իրեն հարվածելը դադարեցրել է միայն այն ժամանակ, երբ հարևանն է եկել: Հարևանը տուժողի զանգահարելուց հետո մեկ րոպե չանցած եկել է նրա բնակարան: Ինքը ցանկացել է դուրս գալ բնակարանից, սակայն տուժողը չի թույլատրել:
Ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը ցուցմունք տվեց նաև այն մասին, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և դատարանում հետազոտված մուրճն այն մուրճը չէ, որն ինքն իր հետ վերցրել էր տուժող Է.Պետրոսյանի տուն գնալիս: Իր հետ բերած մուրճը շատ ավելի փոքր չափերի է եղել:
Դատական նիստի ընթացքում տուժող Էդիկ Պետրոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանին առհասարակ չի ճանաչում: 2016 թվականի հունսի 4-ի առավոտյան, ժամը 09:00-09:15-ի սահմաններում թակել են իրենց բնակարանի դուռը: Դուռը բացելով նկատել է Մանվել Գասպարյանին, վերջինս ասել է, որ բնակարան է ցանկանում վարձակալել: Պատասխանել է, որ ինքն էլ է վարձով բնակվում և շենքի բնակիչներին լավ չի ճանաչում, ճանաչում է միայն դեմքով և հորդորել է ամբաստանյալին այլ անձի հարցնել վարձով բնակարանի մասին: Վերջինս ներողություն է խնդրել, հայտնել է, թե մի շաբաթ առաջ էլ է եկել և իրեն հարցրել, ինքն էլ ամբաստանյալին պատասխանել է, որ կաթված տարած մարդ է, չի հիշում: Այնուհետև, Մանվել Գասպարյանը ջուր է խնդրել՝ դեղահաբեր ընդունելու համար: Քանի որ ինքը անդրավարտիքով է եղել, բնակարանի մուտքի դուռը փակել է և գնացել է ջուր բերելու: Երբ վերադարձել է, նկատել է, որ ամբաստանյալ Մ.Գասպարյանը բացել է մուտքի դուռը, ներս մտել և կանգնել է բնակարանի միջանցքում: Մտածել է, որ նա հավանաբար իրեն վատ է զգացել և այդ նպատակով է ներս մտել բնակարան: Այդ ժամանակ նրա ձեռքին ինչ-որ պոլիէթիլենային տոպրակ է նկատել: Բերած ջուրը Մանվել Գասպարյանին տալուց հետո թեքվել, կռացել է և ցանկացել է տաբատը հագնել: Այդ պահին ինչ-որ ձայն է լսել և հասկացել է, որ Մ.Գասպարյանն իր բերած ջուրը չի խմել և բաժակը դրել է միջանցքում գտնվող պահարանի վրա: Դրանից մտածել է, որ նա, հավանաբար, հանցագործ է: Կռացած վիճակում գլուխը թեքել է Մանվել Գասպարյանի կողմ, ցանկացել է բարձրանալ, սակայն այդ պահին հարված է ստացել գլխին: Իր թեքվելու արդյունքում հարվածը դիպել է գլխի կողային հատվածին, սակայն եթե չթեքվեր, հարվածը կդիպեր գլխի հետևի հատվածին: Աչքերի դիմաց անմիջապես սևացել է, հետ-հետ գնալով դիպել է պահարանին: Այդ պահին մտածել է, որ երկրորդ հարվածն է ստանալու և, քանի որ աչքերի դիմաց սևացած է եղել և հարձակվողին չի տեսել, իսկ անցյալում էլ «սամբո» մարզաձևով է զբաղվել, ձեռքերով «բլոկ» է պահել, ուստի երկրորդ հարվածը միայն թեթևակի է դիպչել գլխին: Հարվածից հետո հնարք է կատարել, ինչի արդյունքում Մ.Գասպարյանի ձեռքից պոլիէթիլենային տոպրակը ընկել է: Այդ ժամանակ ինքը չի իմացել պոլիէթիլենային տոպրակի պարունակությունը: Շարունակելով հարձակումը՝ Մանվել Գասպարյանն իր հագի սպորտային հագուստը քաշել է իր գլխին, հրելով գցել է մահճակալին: Ինքն ընկնելուց զգացել է, որ փորի վրա է ընկնում և հասկանալով, որ եթե այդ վիճակով ընկնի չի կարող պաշտպանվել, ամեն ինչ արել է, որ մահճակալի վրա ընկնի մեջքի վրա, որն իր մոտ դժվարությամբ է ստացվել: Երբ ընկել է մահճակալին, Մ.Գասպարյանը մի ծնկով նստել է իր վրա և փորձել է խեղդել իրեն: Շունչն սկսել է կտրվել: Ուժ գտնելով ձեռքերը մտցրել է նրա ձեռքերի արանքը և նրա ձեռքերը հեռացնելով իրենից` բռունցքով հարվածել է նրա աչքին, որից նա ընկել է մահճակալի կողքը, իսկ այնուհետև կրկին հարձակվել է իր վրա: Այդ ժամանակ ձախ ձեռքով բռնել է նրա կրծքավանդակից, զգացել է, որ նա փորձում է պոլիէթիլենային տոպրակը վերցնել: Ինքնել է փորձել այն վերցնել, վերցնելով զգացել է, որ դրա մեջ ինչ-որ ծանր առարկա կա և դրանով երկու անգամ հարվածել է նրա գլխին: Հարվածներից վերջինս իրեն բաց է թողել, բարձրանալով բռնել է նրան և տարել է միջանցք: Նստեցրել է միջանցքում և զանգահարել է ոստիկանություն: Այդ ընթացքում նա փորձել է փախչել, սակայն հարվածելով ծնկին, թույլ չի տվել: Քիչ անց տուն է մտել իր հարևանը, իսկ այնուհետև ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները: Հետագայում պարզվել է, որ վերջինս նախապես նախապատրաստվել է, քանի որ առերեսման ժամանակ ասել է, որ բացի իրենից ոչ ոք դուռ չի բացել, իրեն բերդի «պուտյովկա» է պետք եղել, ցանկացել է բերդ գնալ: Ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանին երբեք չի տեսել, սակայն վերջինս ասել է, որ ինքը մեկ անգամ էլ է եկել իր տուն: Իր բնակարան շատ մարդիկ են գնում, երկու անգամ կաթված ստացած մարդ է, չի հիշում, հնարավոր է, որ նրան տեսած լինի: Եթե չպաշտպանվեր և չշրջվեր` հարվածն ստանալու էր ուղիղ ծոծորակին: Նա նույնիսկ ներողություն չի խնդրել իրենից: Կռվի ընթացքում որևէ պահանջ չի ներկայացրել, որևէ թանկարժեք իր չի ուզել: Նա ոչ մի խոսակցություն չի ունեցել իր հետ: Մանվել Գասպարյանը խնդրել է, որպեսզի բաց թողնի իրեն, սակայն ինքը չի համաձայնվել, ասելով, որ եթե բաց թողնի, կգնա և ուրիշի տուն կմտնի:
Պատասխանելով դատավարական կողմերի հարցերին՝ տուժողը նշեց, որ երբ բացել է բնակարանի դուռը, ամբաստանյալի ձեռքում պոլիէթիլենային տոպրակ նկատել է, իսկ Մ.Գասպարյանին ջուր տալիս նրա ձեռքում դեղահաբ չի տեսել:
Հիշեցնելուց հետո մտաբերել է, որ դեպքից մոտ մեկ շաբաթ առաջ ամբաստանյալը գնացել էր իրենց տուն: Այդ պահին տանը կինն ու տղան էլ են եղել, ովքեր հյուրասենյակում նստած հեռուստացույց դիտելիս են եղել: Այդ անգամ ևս բնակարան վարձակալելու նպատակով էր եկել, ինքն էլ պատասխանել է, որ որևէ մեկի չի ճանաչում: Որևէ խոսակցություն չի եղել, որ ամբաստանյալը գա իր այս բնակարանում բնակվի, իսկ ինքն էլ ընտանիքով տեղափոխվի այլ բնակարան:
Պատասխանելով դատավարական կողմերի և Դատարանի հարցերին՝ տուժողը մանրամասնեց, որ ամբաստնյալի երկրորդ այցի ժամանակ բնակարանում եղել է միայնակ: Ամբաստանյալը ցանկացել է տեսնել իր տունը, ինքը չի համաձայնվել և ցանկացել է դուռը փակել նրա վրա: Դրանից հետո վերջինս, այլ ելք չունենալով, ջուր է խնդրել: Ջուր բերելուց դուռը փակել է նրա վրա, սակայն չի կողպել: Ամբաստանյալն իրեն հարվածել է երկու անգամ, առաջին հարվածը հասել է նպատակին, իսկ երկրորդն ինքը պաշտպանվելով կանխել է: Դրանից հետո հարձակվել է իր վրա և ցանկացել է խեղդել իրեն: Երկու հարվածներն էլ ուղղված են եղել գլխին: Իր կարծիքով, քանի որ մի օր առաջ թոշակ էին բաժանել, Մանվել Գասպարյանը նպատակ է ունեցել գումար հափշտակելու:
Ամբաստանյալի այն հարցին, թե ծնունդով որտեղից է, տուժողը պատասխանեց, որ Արմավիրից է, բայց ոչ՝ Գետաշենից: Էմմա անունով անձ չի ճանաչում, նրա հուղարկավորությանը երբևէ չի մասնակցել, իսկ երկու տարի առաջ էլ Հայաստանում չի եղել:
Դատական նիստի ընթացքում վկա Վահան Ասատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տուժողը հանդիսանում է իր հարևանը, իսկ ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանին չի ճանաչում: Առավոտյան աշխատանքի գնալիս է եղել, երբ Էդիկ Պետրոսյանի բնակարանից ձայներ է լսել: Սկզբում կարծել է, թե նրա տղան է: Այնուհետև, հետ վերադառնալով՝ մտել է Էդիկ Պետրոսյանի բնակարան: Վատ տեսարանի է ականատես եղել: Նկատել է Էդիկին անդրավարտիքով և ամբաստանյալին, երկուսն էլ եղել են արյունոտված: Իրեն ասել են, որ ամբաստանյալը եկել էր կողոպուտ անելու, սակայն չի հիշում, թե տուժողն է իրեն ասել, թե ամբաստանյալը: Իր գնալուց կարճ ժամանակ անց ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները, այդ պատճառով էլ տուժողին չի հարցրել, թե ինչպես է միջադեպը տեղի ունեցել: Բնակարանի հատակին, պատերին արյան հետքեր են եղել: Ինքը երբ մտել է Էդիկի բնակարան, ամբաստանյալը կանգնած է եղել միջանցքում՝ արյունոտված: Չի հիշում ամբաստանյալը դուրս գալու քայլեր կատարել է, թե` ոչ: Վստահ է, որ իր տեսած անձնավորությունը եղել է ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը:
Դատական նիստի ընթացքում վկա Ռուբեն Գասպարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը հանդիսանում է իր հարազատ եղբայրը: Դեպքից երկու օր առաջ այցելել է եղբորը և գումար խնդրել, սակայն նա երեք հարյուր դրամ է ունեցել և հայտնել է, որ կարող է 200 դրամը տալ միայն: Ինքը գումարը չի վերցրել և հեռացել է: Մանվելն իրեն ասել է, որ կյանքից հոգնել է, ապրելու վայր չունի, գումար չունի, ցանկանում է ինչ-որ հակաիրավական արարք անել, որպեսզի իրեն դատապարտեն և կարողանա քրեակատարողական հիմնարկում ապրել: Սակայն կոնկրետ չի ասել, թե ինչ է ցանկանում անել: Հետագայում ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ ինչ-որ մեկի բնակարանի դուռը թակել է, ջուր է խնդրել, երբ բնակարանի տերը շրջվել և գնացել է ջուր բերելու, Մանվելը մուրճով հարվածել է վերջինիս գլխին: Եղբայրը երբևէ հոգեկան խնդիրներ չի ունեցել, հոգեբուժարանում հաշվառված չի եղել: Եղբայրը նեղսրտել է, որ միայնակ է, տուն չունի: Մանվելին առաջարկել է իր հետ ապրել, սակայն վերջինս չի համաձայնվել: Մոտավորապես 3-4 տարի առաջ Մանվել Գասպարյանը գնացել է Ռուսաստանի Դաշնության Նովոսիբիրսկ քաղաք՝ ապրելու նպատակով, սակայն երբ տեղեկացել է, որ թուրքերն իրեն են փնտրում՝ վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն: ՌԴ-ում թուրքերի հետ կոնֆլիկտ է ունեցել՝ կապված իրենց մյուս եղբոր աղջկա հետ: Կոնֆլիկտն առաջացել էր 15 տարի առաջ, սակայն դա որևէ առնչություն չունի Հայաստանում պատիժ կրելու հետ: Մանվելը ցանկացել է դատապարվել, որպեսզի հետագայում նրան տեղափոխեն Ռուսաստանի Դաշնություն, սակայն պատճառն իրեն հայտնի չէ: Մանվել Գասպարյանը Ռուսաստանի Դաշնությունում ունի երկու դուստր, մեծ դուստրը Կալինինգրադում դատավոր է աշխատում, իսկ կրտսեր դուստրն ապրում է Նովոսիբիրսկում: Իր կարծիքով եղբայրը ցանկանում էր տեղափոխվել Նովոսիբիրսկի քրեակատարողական հիմնարկ, որպեսզի դուստրն օգնի նրան և նա կարողանա ապրել: Մանվել Գասպարյանն աշխատել է ուսանողական հանրակացարանի դիմաց գտնվող մետաղների ընդունման կետում, նույն վայրում էլ բնակվել է:
Ինքը գնացել է եղբոր բնակության վայր, սակայն դուռը փակ է եղել: Հարևանից տեղեկացել է, որ ոստիկանները եղբորը ծեծված բերել են այնտեղ, իսկ հետո` նորից տարել: Այդ պատճառով զանգահարել է ոստիկանություն՝ իմանալու եղբոր գտնվելու վայրը, սակայն չի կարողացել իմանալ: Երեկոյան Արաբկիրի ոստիկանության աշխատակցից տեղեկացել է եղբոր գտնվելու վայրի մասին:
Ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանի մեղքն իրեն մեղսագրվող արարքում հիմնավորվում է նաև սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
- Էդիկ Պետրոսյանից հաղորդում ընդունելու մասին 2016 թվականի հունիսի 04-ի արձանագրությունը, համաձայն որի, վերջինս հայտնել է, որ 2016 թվականի հունիսի 04-ին, ժամը 09:20-ի սահմաններում, մի անծանոթ քաղաքացի մուտք է գործել իր բնակարան` իրեն սպանելու և թալանելու նպատակով:
- Դեպքի վայրի զննության մասին 2016 թվականի հունիսի 04-ի արձանագրությունը և կից լուսանկարչական հավելվածը, համաձայն որի, Կոմիտաս 63 շենքի 62 բնակարանում հայտնաբերվել են արնանման հետքեր, հանցագործության գործիք հանդիսացող մուրճը, պոլիէթիլենային տոպրակը, որի մեջ այն փաթաթված է եղել, Էդիկ Պետրոսյանի հագուստները, արյան հետքերով ծածկոցը և երկու սավանները, հանցագործություն կատարած անձը` Մանվել Գասպարյանը: Դեպքի վայրի զննության ժամանակ պարզվել է, որ Էդիկ Պետրոսյանի կողմից տրված բաժակում առկա է ջուր, այսինքն Մանվել Գասպարյանն այն չի խմել: Բնակարանում դեղահաբ չի հայտնաբերվել:
- Դեպքի վայրի զննության մասին 2016 թվականի հունիսի 08-ի արձանագրությունը և կից լուսանկարչական հավելվածը, համաձայն որի, Մանվել Գասպարյանը մատնացույց է արել այն ճանապարհը, որով գնացել է Էդիկ Պետրոսյանի բնակարան:
- Երևան քաղաքի Կոմիտաս 63 շենքի 78 հասցեում տեղադրված տեսախցիկների տեսանկարահանումներն առգրավելու մասին 2016 թվականի հունիսի 05-ի արձանագրությունը:
- Երևան քաղաքի Կոմիտաս 63 շենքի 78 հասցեում տեղադրված տեսախցիկների տեսանկարահանումները և տեսագրությունները զննելու մասին 2016 թվականի հունիսի 06-ի արձանագրությունը, որի ընթացքում մասնակից Մանվել Գասպարյանը հայտնել է, որ տեսանկարահանման մեջ երևացող անձը հանդիսանում է ինքը, այդ պահին մտնում է այն բնակարանի շենքի բակ, որտեղ տեղի է ունեցել դեպքը, իսկ ձեռքին մուրճն է, փաթաթված պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ, որը նախապես վերցրել էր իր հետ և որով հարվածել է Էդիկ Պետրոսյանին:
Դատական նիստի ընթացքում հետազոտվեց նաև Երևան քաղաքի Կոմիտաս 63 շենքի 78 հասցեում տեղադրված տեսախցիկների տեսանկարահանումները պարունակող լազերային սկավառակը: Դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը ցուցմունք տվեց, որ տեսագրության մեջ երևացող անձը, հավանաբար, ինքն է, իր ձեռքին մուրճ եղել է, սակայն մուրճը եղել է փոքր, այլ ոչ թե պատկերվածի չափ: Տեղյակ է եղել նկարահանող սարքերի առկայության մասին, սակայն չի կարող ասել, թե որ հատվածի տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունն է դա:
- Մանվել Գասպարյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2016 թվականի հունիսի 04-ի արձանագրությունը, համաձայն որի, վերջինիս մոտ դեղահաբ չի հայտնաբերվել:
- Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 201 եզրակացությունը, որի համաձայն՝
1. Փորձաքննության ներկայացված Մ.Գասպարյանի արյան նմուշը, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, պատկանում է AB խմբին:
2. Փորձաքննության ներկայացված Է.Պետրոսյանի արյան նմուշը, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, պատկանում է A խմբին:
3. Փորձաքննության ներկայացված ծածկոցի, ծաղկավոր սավանի, պտավոր սավանի, Մ.Գասպարյանի հագուստների` սպորտային վերնազգեստի, մայկայի. անդրավարտիքի, Է.Պետրոսյանի սպորտային վերնազգեստի, քերուկների տեսքով վերցված հետքերում հաստատվել է արյան առկայությունը, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է AB խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում կարող էր առաջանալ Մ.Գասպարյանից:
4. Փորձաքննության ներկայացված Է.Պետրոսյանի հագուստների` սպորտային վերնազգեստի, մայկայի, անդրավարտիքի, մուրճի վրա տեղակայված, մառլյայե խծուծով վերցված հետքերում հաստատվել է արյան առկայությունը, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի` առաջացել է A խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում կարող էր առաջանալ Է.Պետրոսյանից:
5. Փորձաքննության ներկայացված պոլիէթիլենային տոպրակի վրայի քսվածքատիպ հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայությունը, որի տեսակային պատկանելիությունը հնարավոր չեղավ՝ հետքը կրող առարկայի ազդեցությունն օգտագործված հակազդիչների վրա հանել չկարողանալու հետևանքով:
- Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1153/հ եզրակացությունը, համաձայն որի Էդիկ Պետրոսյանի մոտ հայտնաբերվել են գլխի աջից ծոծորակային շրջանի սալջարդ վերք, ձախ կոնքային և աջ ազդրի շրջանների արյունազեղումներ, զույգ ծնկահոդերի շրջանների քերծվածքներ, որոնք պատճառվել են բութ առարկաների` այդ թվում կարող էին պատճառվել երկաթյա մուրճի ներգործության արդյունքում: Նշված վնասվածքներն առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով:
Ձախ կոնքային և աջ ազդրի շրջանների արյունազեղումները կարող էին առաջանալ այլ անձի կողմից մարմնի ծանրությամբ ծնկներով սեղմելու արդյունքում:
Էդիկ Պետրոսյանի պարանոցի շրջանում մարմնական վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել, սակայն չի բացառվում պարանոցի շրջանը ձեռքերով սեղմելու հետևանքով, այդ թվում նաև հագուստի վրայից, պարանոցի շրջանում վնասվածքներ չառաջանալու հանգամանքը:
- Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1153/հ եզրակացությունը, որի համաձայն՝ Մանվել Գասպարյանի մարմնական վնասվածքներն աջ վերին և ստորին կոպերի, աջ դաստակի, ձախ նախաբազկի շրջանների արյունազեղումների, գլխի աջից գագաթային-հետին, աջ հոնքաղեղի, ձախ քունքա-այտային շրջանների սալջարդ վերքերի, աջ սրունքի, գլխի գագաթային և ձախ գագաթ-քունքային շրջանների քերծվածքների, արտաքին քթի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի ձևով, պատճառվել են բութ առարկայի/ների/ ներգործությամբ, հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում, այդ թվում նաև երկաթյա մուրճի ներգործությամբ, որոնք առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելին քսանմեկ օրից։ Աջ վերին և ստորին կոպերի, աջ դաստակի, ձախ նախաբազկի շրջանների արյունազեղումներն աջ սրունքի, գլխի գագաթային և ձախ գագաթ-քունքային շրջանների քերծվածքները, արտաքին քթի փափուկ հյուսվածքների սալջարդը, ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցրված, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։ Գլխի աջից գագաթային-հետին, աջ հոնքաղեղի, ձախ քունքա-այտային շրջանների սալջարդ վերքերը, ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցրված, առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելին քսանմեկ օրից։
- Դատարանում հետազոտվեցին նաև 2016 թվականի հունիսի 06-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված մուրճը, պոլիէթիլենային տոպրակը, ծածկոցը, երկու սավանները, Էդիկ Պետրոսյանի հագուստները` սպորտային վերնազգեստը, անթև մայկան, ջինսե տաբատը, Մանվել Գասպարյանի հագուստները` սպորտային վերնազգեստը, անթև մայկան և ջինսե տաբատը:
Ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված մուրճն իրենը չէ, քրեական գործում պատկերված մուրճը նույնպես իրենը չէ, իր մուրճը եղել է 3 անգամ փոքր, քննիչն է փոխել մուրճը: Պոլիէթիլենային տոպրակը իրենն է:
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ Մ.Գասպարյանի ցուցմունքին առ այն, որ տուժող Է.Պետրոսյանը հանդիսանում է իր բարեկամը, արձանագրում է, որ այդ հանգամանքը սույն քրեական գործի քննության ընթացքում չհաստատվեց: Ավելին, տուժողի ցուցմունքի համաձայն՝ դեպքի օրն է առաջին անգամ տեսել ամբաստանյալին, իսկ նրա մոր հուղարկավորությանը երբևէ չի մասնակցել:
Ամբաստանյալի ցուցմունքն առ այն, որ ինքը տուժողին հարվածել է միայն մեկ անգամ, երբ տուժողը դեմքով դեպի իրեն է կանգնած եղել, հերքվում են սույն քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված փաստական տվյալներով, մասնավորապես` ինչպես տուժող Է.Պետրոսյանի ցուցմունքներով, այնպես էլ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1153/հ եզրակացությամբ, որի համաձայն տուժողի մարմնի վրա հայտնաբերվել են մի շարք մարմնական վնասվածքներ, որոնք չէին կարող հանդիսանալ միայն մեկ հարվածի հետևանք, իսկ տուժողի գլխի վնասվածքը տեղակայված է աջից ծոծորակային շրջանում, ինչը հերքում է հարված ստանալու պահին տուժողին դեմքով կանգնած լինելու Մ.Գասպարյանի ցուցմունքը:
Հատկանշական է, որ տուժող Է.Պետրոսյանի մարմնի վրա առկա են ձախ կոնքային և աջ ազդրի շրջանների արյունազեղումներ, որոնք փորձագետի եզրակացության համաձայն, կարող էին առաջանալ այլ անձի կողմից մարմնի ծանրությամբ ծնկներով սեղմելու արդյունքում, ինչը համապատասխանում է նաև տուժողի ցուցմունքին առ այն, որ երբ ընկել է մահճակալին, Մ.Գասպարյանը մի ծնկով նստել է իր վրա և փորձել է խեղդել իրեն:
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանի այն ցուցմունքին, որ տուժող Է.Պետրոսյանի կողմից իրեն հասցվել է ավելի քան 20 հարված, ինչպես նաև հարվածների հետևանքով թափվել են իր ատամները, ապա արձանագրում է, որ Դատարանում հետազոտված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1153/հ եզրակացության համաձայն՝ Մանվել Գասպարյանի ստացած մարմնական վնասվածքները չեն համապատասխանում նրա ցուցմունքում նշած փաստական հանգամանքներին:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի ցուցմունքին առ այն, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված մուրճն այն մուրճը չէ, որն ինքն իր հետ բերել էր տուժողի բնակարան, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ 2016 թվականի հունիսի 04-ին տեղի ունեցած դեպքի վայրի զննության ընթացքում, ի թիվս այլ առարկաների, վերցվել են նաև հանցագործության գործիք հանդիսացած մուրճը և պոլիէթիլենային տոպրակը, որի մեջ փաթեթավորված է եղել այն, իսկ դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 201 եզրակացության համաձայն՝ մուրճի վրա տեղակայված՝ մառլյայե խծուծով վերցված հետքերում հաստատվել է արյան առկայությունը, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի` առաջացել է A խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում կարող էր առաջանալ Է.Պետրոսյանից: Դատարանը, անհրաժեշտ է համարում արձանագրել, որ դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 201 եզրակացության լուսանկարչական հավելվածում պատկերված մուրճն առերևույթ նման է դատարանում հետազոտված իրեղեն ապացույց ճանաչված մուրճին:
Անդրադառնալով ամբաստանյալի ցուցմունքին առ այն, որ ինքը տուժողի բնակարանի ննջասենյակ չի մտել, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալի նշված ցուցմունքը ևս հերքվում է, մասնավորապես, 2016 թվականի հունիսի 04-ին տեղի ունեցած դեպքի վայրի զննության ընթացքում տուժողի բնակարանի ննջասենյակից վերցված ծածկոցի և երկու սավանների քերուկների տեսքով վերցված հետքերում հաստատվել է արյան առկայությունը, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանակն համակարգի առաջացել է AB խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում կարող էր առաջանալ Մ.Գասպարյանից:
Այսպիսով, վերոգրյալ վերլուծության արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանի դատաքննական ցուցմունքներն անարժանահավատ են, դրանք հերքվում են դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների բավարար համակցությամբ: Դատարանը գտնում է, որ նման բովանդակությամբ ցուցմունք տալով, ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը նպատակ է հետապնդում մեղմել իր նկատմամբ նշանակվելիք պատժի խստությունը:


Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Դատարանը, հետազոտելով վերոգրյալ ապացույցները, գնահատելով դրանք իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանը դիտավորությամբ կատարել է սպանության փորձ, այսինքն հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշների, հետևաբար` ամբաստանյալը քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատասխանատվություն է նախատեսված սպանության` ապօրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու համար։
Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներում ձևավորված նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ մարդու կյանքի դեմ ուղղված հանցագործություններից հանրային առավել բարձր վտանգավորությամբ առանձնանում է սպանությունը։ Սպանության օբյեկտ են հասարակական այն հարաբերությունները, որոնք ուղղված են մարդու կյանքի անվտանգության ապահովմանը։ Այլ կերպ ասած` նշված հանցագործության անմիջական օբյեկտը յուրաքանչյուր մարդու կյանքն է, որը ենթակա է քրեաիրավական պաշտպանության նրա ծնվելու պահից մինչև մահ (Ա.Բաղդասարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 որոշման 14-րդ կետը)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով»։
Վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում անդրադարձել է հանցափորձի և դրա հատկանիշների իրավական վերլուծությանը (Ս.Հունիկյանի գործով 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08, Ա.Բաղդասարյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/10, Կ.Հովհաննիսյանի և մյուսների գործով 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ԵԿԴ/0087/01/12, Գ.Մանուկյանի գործով 2015 թվականի օգոստոսի 28-ի թիվ ԵԱՆԴ/0110/01/12 որոշումները)։
Այսպես՝ քննարկելով սպանության փորձի հատկանիշները` Գ.Մանուկյանի վերաբերյալ որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «(...) Սուբյեկտիվ կողմից սպանության փորձը դրսևորվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն` հանցավորը նախատեսում է մահվան առաջացման անխուսափելիությունը կամ իրական հնարավորությունը և ցանկանում է դրա վրա հասնելը, գիտակցում է, որ եթե համապատասխան հետևանքն առաջանա, ապա այն անմիջականորեն բխելու է իր արարքից, և դրանց միջև առկա կլինի միանշանակ պատճառական կապ։ Մասնավորապես, կոնկրետ դեպքում հանցագործության գործիքը կամ միջոցը, եղանակը, հասցված մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը, ինչպես նաև առկա այլ օբյեկտիվ հանգամանքները կարող են վկայել հանցավորի կողմից մահվան առաջացման անխուսափելիությունը կամ իրական հնարավորությունը նախատեսելու, հետևաբար վերջինիս մոտ ուղղակի դիտավորության առկայության մասին։
(...) Այսպիսով, կատարվածը սպանության փորձ որակելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորն ունենա անձին կյանքից զրկելու պարզ կոնկրետացված (նախապես կամ հանկարծակի առաջացած) դիտավորություն, ինչը հնարավոր է պարզել գործի հանգամանքների համակողմանի վերլուծության արդյունքում` հատկապես ուշադրություն դարձնելով հանցավորի` նախքան հանցագործությունը, հանցանքի ընթացքում և դրանից հետո դրսևորած վարքագծին։
[Ե]թե գործի փաստական հանգամանքների համակցության վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ հանցանքը կատարելու պահին հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է եղել տուժողին կյանքից զրկելուն (օրինակ` դրա մասին կարող են վկայել հանցագործության գործիքները կամ միջոցները` հրազեն, սառը զենք, սուր ծակող-կտրող գործիքներ և այլն, հարվածների քանակն ու ուժգնությունը, պատճառված մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը (օրինակ` մարդու կենսականորեն կարևոր օրգանների վնասումը), հանցագործության եղանակը, մեխանիզմը, նպատակը, շարժառիթը, իրադրությունը և այլ հանգամանքներ), ապա համապատասխան արարքն իրականացնելուց հետո անձի դրսևորած դրական վարքագիծը (օրինակ` հետագա գործողություններ կատարելուց ձեռնպահ մնալը, տուժողին օգնություն ցույց տալը, շտապօգնություն կանչելը և այլն) դուրս է սպանության ավարտված հանցափորձի շրջանակներից, վկայում է ոչ թե սպանելու ուղղակի դիտավորության բացակայության, այլ պարզապես կատարածի համար զղջալու մասին, ինչը դատարանի կողմից կարող է հաշվի առնվել պատիժ նշանակելիս։ Նման գործողությունները չեն կարող ազդեցություն ունենալ և փոխել արարքի քրեաիրավական որակումը։
Միևնույն ժամանակ (...) բոլոր այն դեպքերում, երբ հանցավորի` նախքան հանցագործությունը, հանցանքի ընթացքում և դրանից հետո դրսևորած վարքագիծը բնութագրող հանգամանքների համակցությունը վկայում է սպանության ուղղակի դիտավորության բացակայության և, համապատասխանաբար, անուղղակի կամ չկոնկրետացված դիտավորության առկայության մասին (օրինակ` տուժողին ձեռքերով հարվածներ հասցնելը, դրանց ուժգնությունը և տեղակայումը կամ նույնիսկ զենքով կրակելը, սակայն կենսական ոչ կարևոր օրգանների շրջանում և այլն), ապա համապատասխան հանրորեն վտանգավոր հետևանքը` մահը, չառաջանալու դեպքում արարքը չի կարող որակվել որպես սպանության փորձ և պետք է որակվի ըստ փաստացի առաջացած հետևանքի» (Գ.Մանուկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2015 թվականի օգոստոսի 28-ի թիվ ԵԱՆԴ/0110/01/12 որոշման 17 և 17.1-րդ կետերը)։
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները՝ Դատարանը գտնում է, որ տուժող Է.Պետրոսյանին կյանքից ապօրինի զրկելու ուղղակի դիտավորության առկայության մասին են վկայում դատաքննությամբ հաստատված հետևյալ հանգամանքների համակցությունը՝
ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանի նախքան հանցագործությունը դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես, նախօրոք պատրաստված և պոլիէթիլենային տոպրակով փաթեթավորված մուրճով տուժող Է.Պետրոսյանի բնակարան այցելելը,
տուժողին մարմնական վնասվածք պատճառելու գործիքի՝ մուրճի գործադրումը,
հարվածների ուղղությունը, այն է տուժողի կենսականորեն կարևոր օրգանին՝ գլխին հարվածելը, հատկանշական է նաև այն, որ ամբաստանյալն առաջին հարվածը տուժող Է. Պետրոսյանի գլխին հասցրել է, երբ վերջինս գտնվել է մեջքով դեպի իրեն՝ կռացած վիճակով,
ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանի կողմից բռնություն գործադրելու և հանցավոր վարքագիծ դրսևորելու շարունակական բնույթը, մասնավորապես, տուժող Է.Պետրոսյանի գլխին առաջին անգամ հարվածելուց հետո, իր մտադրությունն ավարտին հասցնելու նպատակով ամբաստանյալը երկրորդ հարվածն է հասցրել տուժողին, որը տուժողի կողմից պաշտպանվելու հետևանքով, ողջ ուժգնությամբ չի դիպել նրա գլխին, այնուհետև, ամբաստանյալը, շարունակելով իր հանցավոր գործողությունները, տուժող Է.Պետրոսյանին գցել է մահճակալին և ծնկներով սեղմել, այդ ընթացքում երկու ձեռքերով բռնել է տուժողի կոկորդից և փորձել շնչահեղձ անել:
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցին, արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները»:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի տեսակները»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ, ինչի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39–րդ կետում հայտնել է հետևյալը.
«(…)Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
(…)
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին:
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
(…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն»։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանի անձը բնութագրող տվյալ է գնահատում դատվածություն չունենալը (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 04.06.2016 թվականի տեղեկանքը ) և վատառողջ լինելը (հիմք՝ ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ի պետի 25.11.2016 թվականի գրությունը, փորձագետի թիվ 6/հմ եզրակացությունը):
Դատարանն ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք չարձանագրեց:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկման ձևով՝ ութից տասնհինգ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածը կարգավորում է չավարտված հացագործությունների համար պատիժ նշանակելու հիմնախնդիրները, այն է՝ նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը:
Այսինքն, ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանի նկատմամբ նշանակվող պատիժը չի կարող գերազանցել 11 (տասնմեկ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետը:
Դատարանը, քննության առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հնարավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցը և հաշվի առնելով Մանվել Գասպարյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը, հանգում է հետևության, որ տվյալ դեպքում Մ.Գասպարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի համապատասխանի արդարության և պատասխանատվության անհատականացման քրեաիրավական սկզբունքներին:
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են՝ պայմանավորված ամբաստանյալ Մ.Գասպարյանին իրական պատժի՝ ազատազրկաման դատապարտելու և կայացված դատավճռի ի կատար ածումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ: Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2016 թվականի հունիսի 04-ից:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին` Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված` Էդիկ Պետրոսյանի հագուստները` սպորտային վերնազգեստը, անթև մայկան, ջինսե տաբատը, դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված ծածկոցը, երկու սավանները պետք է հանձնել տուժող Էդիկ Պետրոսյանին, Մանվել Գասպարյանի հագուստները` սպորտային վերնազգեստը, անթև մայկան և ջինսե տաբատը՝ ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանին, իսկ դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված մուրճը և պոլիէթիլենային տոպրակը՝ ոչնչացնել:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործին կցված և ապացույց ճանաչված` Երևան քաղաքի Կոմիտաս 63 շենքի կամարամուտքի հատվածը նկարահանող երկու տեսախցիկների տեսագրությունների լազերային սկավառակը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, քրեական գործում բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, 375-րդ հոդվածներով, Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մանվել Համբարձումի Գասպարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 9 (ինը) տարի ժամկետով։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված` Էդիկ Պետրոսյանի հագուստները` սպորտային վերնազգեստը, անթև մայկան, ջինսե տաբատը, դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված ծածկոցը, երկու սավանները հանձնել տուժող Էդիկ Պետրոսյանին, Մանվել Գասպարյանի հագուստները` սպորտային վերնազգեստը, անթև մայկան և ջինսե տաբատը հանձնել ամբաստանյալ Մանվել Գասպարյանին, իսկ դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված մուրճը և պոլիէթիլենային տոպրակը ոչնչացնել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործին կցված և ապացույց ճանաչված` Երևան քաղաքի Կոմիտաս 63 շենքի կամարամուտքի հատվածը նկարահանող երկու տեսախցիկների տեսագրություններիի լազերային սկավառակը պահել քրեական գործի հետ միասին:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016 թվականի հունիսի 04-ից:
Ամբաստանյալ Մանվել Համբարձումի Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ