ԵԱՔԴ/0146/01/16





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


27 փետրվարի 2018թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր՝ Ա.Նիկողոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ե.Կարապետյանի,
Լ.Իսպիրյանի,
Ա.Պարտիզպանյանի,
Ա.Վարդանյանի,

մասնակցությամբ՝
մեղադրողներ՝ Դ.Մնացականյանի,
Գ.Ալոյանի,
Տ.Կարապետյանի,
Վ.Մկրտչյանի,
պաշտպաններ՝ Ռ.Սիրեկանյանի,
Լ.Գասպարյանի,
ամբաստանյալներ՝ Վ.Մայիլյանի,
Մ.Մխսիյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործը՝ ըստ մեղադրանքի
Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի՝ (ծնված՝ 05.03.1983թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում՝ չդատված, փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 3-րդ թաղամաս, 11 շենք, 18 բնակարանում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2–րդ մասով,
Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի՝ (ծնված՝ 12.08.1986թ., Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, նախկինում՝ չդատված, փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Հ.Ներսիսյան փողոց, 14 տանը) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2–րդ մասով,

ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2016 թվականի մայիսի 19–ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 14130116 նախաքննական համարով քրեական գործը։
2016 թվականի մայիսի 21-ին կայացված որոշումներով Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի և Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը՝ չհեռանալու մասին:
2016 թվականի մայիսի 28–ին որոշում է կայացվել Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանին և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258–րդ հոդվածի 2–րդ մասով։
2016 թվականի հուլիսի 8–ին կազմվել է քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը, որը հաստատվել է Արաբկիր և Քանաքեռ–Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Մկրտչյանի կողմից՝ 2016 թվականի հուլիսի 14–ին։
2. 2016 թվականի հուլիսի 15–ին քրեական գործը ստացվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ–Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով, քրեական գործը՝ թիվ ԵԱՔԴ/0146/01/16 համարի ներքո, մակագրվել և 2016 թվականի հուլիսի 18–ին հանձնվել է նույն դատարանի դատավոր Ա.Նիկողոսյանին։
Նույն օրը որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին, իսկ 2016 թվականի օգոստոսի 2–ին որոշում է կայացվել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։
3. Մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասի համաձայն՝ Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258–րդ հոդվածի 2–րդ մասով, այն ենթադրյալ հանցանքը կատարելու համար, որ նա 2016 թվականի մայիսի 15–ին՝ ժամը 12։20–ի սահմաններում, Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկի մոտ՝ երթևեկելի բանուկ հատվածում, կայանելով իր «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի 18 VL 001 հ/հ ավտոմեքենան՝ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի 0777 ув 94 հ/հ-ի մեքենայի վարորդ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի կողմից ձայնային ազդանշան տալու և ավտոմեքենայով ճանապարհ չզիջելու չնչին պատճառով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով մղված, վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ և հասարակական կարգը բռնությամբ և բռնություն գործադրելու սպառնալիքով զուգորդված կոպիտ կերպով խախտելու ուղղակի դիտավորությամբ անտեսելով պատահական անցորդների՝ վիճաբանությունը դադարեցնելու հորդորները, բղավել, բարձրաձայն հնչեցրել է հայհոյանքներ, որի ժամանակ բռնություն է գործադրել Մկրտիչ Մխսիյանի նկատմամբ՝ քաշքշել վերջինիս պարանոցից, փորձել հարվածել նրան, հնչեցրել բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ, խաթարել Կոմիտաս փողոցի բնականոն երթևեկությունը, պատահական անցորդների և երթևեկության մասնակիցների մոտ առաջացնելով վախի և տագնապի զգացում՝ այդ կերպ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության անդամների նկատմամբ:
Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258–րդ հոդվածի 2–րդ մասով, այն ենթադրյալ հանցանքը կատարելու համար, որ նա 2016 թվականի մայիսի 15–ին՝ ժամը 12։20–ի սահմաններում, իրեն ամրակցված «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի 0777 ув 94 հ/հ-իծառայողական ավտոմեքենայով Կոմիտաս փողոցում հատուկ ձայնային ազդանշան տալով մեծ արագությամբ անցնելով հանդիպակաց ուղեգոտի, շրջանցել է «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի 68 VQ 888 հ/հ ավտոմեքենային և Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկի մոտ՝երթևեկելի բանուկ հատվածում, կայանելով ավտոմեքենան «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» ավտոմեքենայի վարորդի կողմիցճանապարհը չզիջելու չնչին պատճառով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, վիճաբանության մեջ է մտել «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի 18 VL 001 հ/հ ավտոմեքենայի վարորդ Վարուժան Մայիլյանի հետ և հասարակական կարգը բռնությամբ և գույքը վնասելով զուգորդված կոպիտ կերպով խախտելու ուղղակի դիտավորությամբ անտեսելով պատահական անցորդների՝ վիճաբանությունը դադարեցնելու հորդորները, բղավել, բարձրաձայն հնչեցրել է հայհոյանքներ, որի ժամանակ բռնություն է գործադրել Վարուժան Մայիլյանի նկատմամբ՝ ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Վարուժան Մայիլյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, հարվածել և վնասել «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի ձախ կողմի երկու անվաթևերը, խաթարել Կոմիտաս փողոցի բնականոն պատահական անցորդների և երթևեկության մասնակիցների մոտ առաջացնելով վախի և տագնապի զգացում՝ այդ կերպ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության անդամների նկատմամբ:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
4. Սույն քրեական գործով Դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը՝
ա) 2016 թվականի մայիսի 15–ին՝ ժամը 12։20–ի սահմաններում, Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկի մոտ՝ երթևեկելի բանուկ հատվածում, Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի կողմից ձայնային ազդանշան տալու և ավտոմեքենայով ճանապարհ չզիջելու չնչին պատճառով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով մղված, վիճաբանության մեջ է մտել վերջինիս հետ,
բ) հասարակական կարգը բռնությամբ և բռնություն գործադրելու սպառնալիքով զուգորդված կոպիտ կերպով խախտելու ուղղակի դիտավորությամբ անտեսելով պատահական անցորդների՝ վիճաբանությունը դադարեցնելու հորդորները, բղավել, բարձրաձայն հնչեցրել է հայհոյանքներ,
գ) բռնություն է գործադրել Մկրտիչ Մխսիյանի նկատմամբ, հնչեցրել բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ, խաթարել Կոմիտաս փողոցի բնականոն երթևեկությունը, պատահական անցորդների և երթևեկության մասնակիցների մոտ առաջացնելով վախի և տագնապի զգացում՝ այդ կերպ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության անդամների նկատմամբ,
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը՝
ա) 2016 թվականի մայիսի 15–ին՝ ժամը 12։20–ի սահմաններում, Կոմիտաս փողոցում հատուկ ձայնային ազդանշան տալով մեծ արագությամբ անցնելով հանդիպակաց ուղեգոտի, շրջանցել է «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի 68 VQ 888 հ/հ ավտոմեքենային և Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկի մոտ՝ երթևեկելի բանուկ հատվածում, կայանելով ավտոմեքենան «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» ավտոմեքենայի վարորդի կողմից ճանապարհը չզիջելու չնչին պատճառով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, վիճաբանության մեջ է մտել «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի 18 VL 001 հ/հ ավտոմեքենայի վարորդ Վարուժան Մայիլյանի հետ,
բ) հասարակական կարգը բռնությամբ և գույքը վնասելով զուգորդված կոպիտ կերպով խախտելու ուղղակի դիտավորությամբ, անտեսելով պատահական անցորդների՝ վիճաբանությունը դադարեցնելու հորդորները, բղավել, բարձրաձայն հնչեցրել է հայհոյանքներ,
գ) բռնություն է գործադրել Վարուժան Մայիլյանի նկատմամբ՝ առողջությանը պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, խաթարել Կոմիտաս փողոցի բնականոն պատահական անցորդների և երթևեկության մասնակիցների մոտ առաջացնելով վախի և տագնապի զգացում՝ այդ կերպ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության անդամների նկատմամբ:
5. Դատաքննության ընթացքում ըստ սահմանված ապացույցների հետազոտման կարգի՝ սկզբում Դատարանը լսեց վկաներին, այնուհետև հետազոտվեցին քրեական գործի նյութերը, որից հետո Դատարանը լսեց ամբաստանյալներին։
Վկա Սամվել Մխսիյանը դատաքննության ընթացքումտվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունքը. «Այդ օրը տղաս աշխատանքի էր, և իմ մեքենան Դավթաշենում նորոգում էին, խնդրեցի, որ մեզ մոտ իջեցնի, ինձ ու հարսին՝ տղայիս կնոջը, որ հարսին պետք է տանեի հոր տուն: Կոմիտաս փողոցով իջեցնելիս դիմացով ընթանում էր «ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենա՝ մոտ 30 արագությամբ, տղաս հետևից լուսային ազդանշանով ճանապարհ ուզեց, չտվեց, հետո հատուկ ազդանշանով ճանապարհ ուզեց, էլի չտվեց, երկրորդ անգամ ուզելուց հետո տոռմուզ տվեց դեմը, այն ինչ-որ ասում եմ, մեր վիդեոռեգիստրով պարզ երևում է, այդ ժամանակ տղաս դուրս եկավ հանդիպակաց երթևեկելի գոտի, վազանց կատարեց, այդ ընթացքում կողքից «ԻՈ»-ի վարորդը վազանց կատարելու ժամանակ պատուհանից գոռաց. «ա՛յ թուլա, կանգնի՛ հլը» ու այդ ժամանակ, ռեգիստրով էլի լսվումա, ես ասում եմ տղայիս. «տղա՛ ջան, քշի, գնա, ցավդ տանեմ», այդ ժամանակ տղես, որ դուրս եկավ, որ գնա, այդ ժամանակ կողքից արդեն այդ «Մերսեդես» մեքենան մոտեցավ իմ պատուհանի կողմը, ասեց կանգնեք հեսա կթաղեմ, կմորթեմ, հայհոյանքներով, բանով, ստիպողական կանգնացրեց մեքենան: Տղես իջավ մեքենայից, ես իջա մեքենայից, միանգամից էս «Մերսեդես»-ի վարորդը թռավ, կախվավ տղուս դոշերից, «բա ռուսական համարներով դվիժենի, էսինչա, բան», կողքից այդ «ԻՈ»-ի շոֆերը եկավ, թե էս ինչ եք անում, ինչ եք անում, գնաց մեքենայի մեջ, դուռը բացեց, հեսա կտենաք, սիդելնիկի կողքից զենքը հանեց, ես ասեցի, կանգնի տղա ջան, ինչ զենք, ինչ բան, հանեց զենքը, եկավ մեջտեղ, այդ քաշելու պահին տղաս էս կողմի վրա կանգնեց, ես էլ էս կողմի վրա կանգնեցի, այդ ժամանակ էս «ԻՈ»-ի վարորդը նստեց մեքենան, գնաց, ոչ մի բան չկար այդ պահին, ոչ մի բան, ընդամենը քաշքշել են իրար մարդիկ, տղաս պաշտպանվում էր, քանի որ երկու աչքը վիրահատածա էդ տղու, չի կարա կանգնի, որ իրան խփեն, իմ փորն էլ բացածա, 18 կարա տված, կինն էլ հղի մեքենայի մեջ նստածա, մենք դուրս չէինք եկել, որ կռվեինք, այս մեքենան շարժվեց ու պատուհանից կրակեց մեր կողմ, տղես ասեց. «կպավ քեզ, պապ», ես ասեցի այդ ինչ էր, ու այդ ընթացքում խփելա, իրանց ավտոյի շուշենա ջարդել ինչ-որ: Ինքը գնաց ու զանգեց օրինապահ մարմիններին, ասելա՝ հարձակումա եղել մեր մեքենայի վրա ռուսական համարներով զինվորական դատախազության դատարանի նախագահի մեքենայի կողմից: Մենք գնացել ենք իրա հետևից՝ մտածելով, որ զենքը չգցի, կամ մի հատ երրորդ ավտո էլ գա: Հասանք տեղ, Դավիթաշեն, որ քաշեց դեմը կանգնեցնի մեքենան, էդի զադնի տվեց ու քշեց իմ վրա մեքենան, էլի էդ «ԻՈ»-ի վարորդը, ոստիկանության հետ խոսալով գնում էինք իրանց հետևից, ոստիկանությունը հարցնում էր, թե, որ կողմ գնաց, տղաս պատասխանում էր ու գնում էինք իրանց հետևից, որ հասանք Տիգրան Պետրոսյան փողոց՝ Սիթի խաչմերուկ, եկանք դեմը կանգնեցրինք, որ զենքը չգցի, չփախնի, իջանք մեքենայից, էսի հետ տվեց ու քշեց վրես, ես խփեցի այդ մեքենայի հետևի կռիլոյին ոտքով, որովհետև երկու րոպե առաջ զենքով կրակող մարդը մտածեցի, որ կարա էլի կրակի, կամ նման մի բան: Ոստիկանության հետ խոսակցությունը վերջանալուց հետո եկել ենք աջ, իրանք մեր հետևից եկել են, բա, թե կանգնեք հլը, արդեն չենք հետևել իրանց, մենք մտել ենք դեպի աջ ու տենց տղես բերեց, այդ Եղվարդի խճուղի մեքենան էին սարքում, տեղ իջել եմ իմ մեքենան վերցրել եմ ու հարսիս հետ գնացել եմ ու այսօրվա վիճակով կրակող մարդը դառնումա վկա, մենք էլ դառնում ենք մեղադրյալ»:
Մեղադրողի հարցին, թե կասե՞ք՝ ով էր կրակում, վկան պատասխանեց. «Սպիտակ «ԻՈ» մեքենայի վարորդը, իրա մեքենան ձախ ղեկով մեքենա էր, ձախ կողմը նստած, աջ պատուհանից կրակեց մեր կողմ, ինքը, որ ասում է օդ եմ կրակել, որ ցրեմ, այնտեղ ցրելու բան չկար, վերջացել էր արդեն, ինքը հասավ մեր կողմ ու կրակեց իմ ու տղայիս կողմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքը կասե՞ք՝ որտեղ է տեղի ունեցել, վկան պատասխանեց. «Կոմիտաս փողոցի վրա՝ մինչև Վաղարշյան խաչմերուկ հասնելը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր ցուցմունքի մեջ ինչ-որ Դավիթաշեն կամուրջ, նման բաներ եք ասել, վկան պատասխանեց. «Երբ, որ տղաս զանգեց միլիցիա, նրանք ասացին՝ հետևեք մեքենային, տեսեք՝ որ կողմն է գնում, համարներն ասեք, որպեսզի միլիցիան կանգնեցնի իրենց, որովհետև ահազանգը եղել է կրակոցի վրա, մենք հետապնդեցինք, Տիգրան Պետրոսյան փողոցի խաչմերուկում կանգնեցինք, դիմացը քաշեցինք ու այնտեղ ռեգիստրով երևում է, ինքը հետ տվեց սպիտակ «ԻՈ» մեքենան, հետո երկուսով միասին «Մերսեդես»-ի վարորդը և «ԻՈ»-ի վարորդը իրար հետ ինչ-որ բան խոսեցին, թե ինչի «ԻՈ»-ի վարորդը քշեց իմ վրա, ես կանգնած էի մեքենայի հետևում, քշեց իմ վրա, ես հետ գնացի ու ոտքով խփել եմ հետևի կռիլոյին, հետո իրանց ահաբեկումներից հետո, եկեք մեր հետևից, հեսա կտենաք՝ ինչ կլինի, մենք ոչ մի տեղ իրանց հետևից չենք գնացել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք նշեցիք՝ տղաս պետք է պաշտպանվեր, ինքը քաշքշուկի՞ց էր պաշտպանվում, թե՞ իրականում եղել են հարվածներ, վկան պատասխանեց. «Ոչ մի հարված էլ չի եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե «Մերսեդես Վիտո»-ի վարորդը չի՞ հարվածել Ձեր որդուն, վկան պատասխանեց. «Ես չեմ կարա ասեմ, իջավ, թռավ դոշերից տղայիս, բա թե ռուսական համարներ, սենց բաներ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր տղայի պարանոցից բռնե՞լ է, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Կախվել էր դոշերից, քաշքշում էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր որդին ի՞նչ էր անում, վկան պատասխանեց. «Ձեռքը ոլորել է, ասել է «այն կողմ գնա, ես ռուսական համարներով ծառայության մեջ եմ, դու որտեղից ռաստ եկար, ես ընդամենը ծառայության մեջ եմ ու ընդամենը ճանապարհ եմ ուզել, այդ ամեն ինչը վիդեոռեգիստրով երևում է»:
Մեղադրողի հարցին, թե հայհոյանք եղե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Հայհոյանքներ հնչել են»:
Մեղադրողի հարցին, թե կողմնակի անձինք եկե՞լ են, միջամտե՞լ են, հորդորե՞լ են դադարեցնել հայհոյանքները, վկան պատասխանեց. «Երկու հոգի տղա կային, զենքից երևի եկան մեջտեղ, ինձ տենց թվաց, որովհետև զենքից հետո եկան, ասեցին, էս ինչ եք անում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ էին այլ մարդիկ եկել, վկան պատասխանեց. «Ես ինչ իմանամ, իրենց հարցրեք»:
Մեղադրողի հարցին, թե եկել էին, ի՞նչ էին ասում այդ մարդիկ, իրենց գալու նպատակը ի՞նչ էր, վկան պատասխանեց. «Մեքենաները կանգնած էին բանուկ փողոցի ձախ հատվածում, մեկը կանգնելա, դոշերից քաշքշումա, էն մեկն էլ գնաց, զենքը բերեց, ես էլ մեջտեղը ասում եմ, արա, հանգստացեք, էդ մարդիկ ասում են հանգստացեք, դրանից հետո վայրկյաններ են տվել, էս մարդիկ նստում են, ես ու տղաս մի կողմ ենք քաշվում, էնի նստումա սպիտակ «ԻՈ» մեքենան, քշեց ու կրակեց, էդա եղել իմ տեսածը»:
Մեղադրողի հարցին, թե ասում եք՝ Ձեր տղան պաշտպանվում էր, ինչու՞մ էր արտահայտվում իր պաշտպանությունն, ի՞նչ էր անում, հարվածու՞մ էր, հայհոյու՞մ էր, ի՞նչ էր անում, վկան պատասխանեց. «Բռնեց ձեռքից, ասեց. «ես ծառայողական մեքենայով եմ, աշխատանքի մեջ եմ, ընդամենը ճանապարհ եմ ուզել, ինչա եղել, դու որտեղից եկար», որովհետև մենք նախկինում ոչ տեսել ենք, ոչ լսել ենք, ընդամենն այդ վեճի հրահրողը եղել է «ԻՈ»-ի մեքենայի վարորդը, որը մեր դիմաց արգելակեց, ճանապարհ չէր տալիս, վերջում էլ զենքը հանեց, կրակեց»:
Մեղադրողի հարցին, թե, իսկ ինչ վերաբերում է «ԻՈ»-ին վնաս պատճառելուն, վկան պատասխանեց. «Ես եմ խփել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ եք խփել, վկան պատասխանեց. «Որովհետև, էլի եմ ասում, երկու րոպե առաջ վրես կրակող մարդը քշումա վրես, պաշտպանողական ռեակցիա է»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ր կողմից եք խփել, ա՞ջ թե՞՝ ձախ, վկան պատասխանեց. «Աջ»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ տեղյա՞կ եք՝ ձախ կողմից ով է խփել, վկան պատասխանեց. «Ձախ կողմից ոչ մեկ չի խփել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր վիդեոռեգիստրով երևու՞մ է՝ ով է խփել, վկան պատասխանեց. «Այո, երևում է»:
Մեղադրողի հարցին, թե մե՞կ անգամ եք խփել, թե՞ երկու, վկան պատասխանեց. «Ես, մի անգամ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր որդին խփե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Չէ, չի խփել»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ մարդիկ, որ եկել, հավաքվել էին, եկել էին Ձե՞զ համար էին մտահոգվում, թե՞ հայհոյանքների շարանից էին հավաքվել, վկան պատասխանեց. «Հայհոյանքների շարան չի եղել, ոնց Դուք եք ասում, մարդիկ չէին հավաքվել, որովհետև հայհոյանքների շարան էր, հայհոյանքները ես եմ լսել, բայց այդ մարդիկ կանգնել են կանգնած մեքենաների հետևանքով, տեղ բարձրաձայն հայհոյանք չի եղել, հայհոյանքների շարան չի եղել, երկու բառ են ասել մարդիկ իրար»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի վերջո հայհոյանք եղե՞լ է, թե՞՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Հայհոյանք եղել է, սակայն իրենք այդ հայհոյանքից չեն եկել, իրենք ավելի շատ այդ քաշքշուկը տեսան»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե խնդրում եմ մանրամասն նկարագրեք Վարուժան Մայիլյանի գործողությունները, Վարուժան Մայիլյանը Ձեզ կամ Ձեր որդուն հարվածե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Ինձ չի հարվածել, քաշքշել է որդուս, պարանոցից է կախվել, որդիս էլ բացատրել է, որ ծառայողական մեքենայով ճանապարհ եմ ուզում, դու որտեղից եկար, իրանք էլ «ռուսական համարներ, ռուսական համարներ» մենակ էդ էի լսում ես ու խառնաշփոթ էր»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե Վարուժան Մայիլյանը Ձեզ կամ Ձեր տղային հարվածե՞լ է, թե՞՝ոչ, վկան պատասխանեց. «Ինձ չի հարվածել, տղայիս չի խփել, ես չեմ նկատել, բայց քաշքշուկ եղել է»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե իսկ Վարուժան Մայիլյանին նկատե՞լ եք՝ որևէ մեկը հարվածել է, թե՝ոչ, վկան պատասխանեց. «Չէ, քաշքշում էին իրար»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե Դուք նշեցիք Ձեր ցուցմունքում, որ լսել եք հայհոյանքներ, սպառնալիքիներ, նշեք խնդրում եմ սպառնալիքները ինչպե՞ս են արտահայտված եղել, վկան պատասխանեց. «Ես նստած էի մեքենայի աջ կողմում, «Մերսեդես»-ի վարորդը մոտեցավ, ասեց. «հեսա կթաղեմ, ով եք դուք, արա» ու քաշեց մեր վրա ու ստիպողաբար մեքենան կանգնեցրեց, իսկ հետևի մեքենան շարունակում էր լուսային ու ձայնային ազդանշաններով կանգնեցնել մեքենան և՛«ԻՈ»-ն, և՛«Մերսեդես»-ը փորձում էին կանգնեցնել մեքենան, «Մերսեդես»-ը՝ կողքից, «ԻՈ»-ն՝ հետևից տղայիս վազանց կատարելուց հետո»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե Դուք նշեցիք, որ հարվածել եք «ԻՈ» մեքենայի հետևին, կոնկրետ նշեք ա՞ջ, թե՞ ձախ կողմին եք հարվածել, վկան պատասխանեց. «Ձախ, հստակ հիշում եմ՝ ձախ կողմի կռիլոյին»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ի՞նչն է պատճառը, որ Դուք մեկ աջ եք ասում, մեկ ձախ եք ասում, Ձեր հարվածի ուղղությունը, վկան պատասխանեց. «Ձախ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե զենքը Դուք, ո՞ր պահին տեսաք, վկան պատասխանեց. «Երբ, որ Վարուժանն ու Մկրտիչը բան էին պարզաբանում, Վարուժանը կախվել էր Մկրտիչից նա էլ պաշտպանվում էր, «ԻՈ»-ի վարորդն այդ պահին իջավ, բա հեսա կտենանք, վազեց մեքենայի մոտ, ես վազեցի իրա կողմ, ասեցի ինչ կա, զգացի, որ բանա ուզում հանի, բացեց դուռը, զենքը սիդելնիկի կողքն էր, վեկալավ, եկավ մեջտեղ, տեսավ, որ ոչ մի բան էլ չկա, վիճաբանություն չկար, ոչ մի բան էլ չկար, հանդարտվել էին, ես իրան ասեցի՝ հանգստացի, վախեցա, որ հեսա կխփի, իմ տղան մի կողմնում կանգնած էր, մեջտեղն արդեն այդ երկու տղաներն էին կանգնած»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ու հանգստացան, ոչ կրակեց, ոչինչ չարե՞ց, վկան պատասխանեց. «Ինքը, որ այդ պահին զենքը հանեց, ես ուղղակի վախեցա, ասեց. «բա հեսա կգյուլեմ», ասեցինք հանգստացի, էսի նստավ ավտոն ու շարժվեց»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե «ԻՈ»-ն Ձեր մեքենայի ո՞ր մասում էր գտնվում, վկան պատասխանեց. «Մեր հետնամասում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե, եթե Դուք ասում եք՝ ամեն ինչ հանդարտվել էր, ոչինչ տեղի չէր ունենում, այդ դեպքում ինչի՞ համար էր կրակում, վկան պատասխանեց. «Ես չգիտեմ, ինքն ընթացքի մեջ կրակեց, ինքը թեթև թեքեց մի պահ մեր վրա ու կրակեց կողքից»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե երբ կրակեց ու գնաց, ի՞նչ տեղի ունեցավ, Դուք ի՞նչ արեցիք, վկան պատասխանեց. «Այդ ժամանակ ես ու տղաս նստեցինք իր մեքենան, կրակելուց հետո նստեցինք մեքենան, ու Մկրտիչը հեռախոսով հայտնեց իր դատարանի նախագահին, որ նապադենիայա եղել մեքենայի վրա, քանի որ մենք չհասկացանք, թե ինչն է պատճառ եղել ռուսական համարների հետ կապված ու դրանից հետո զանգեց ոստիկանություն, որ կրակել են մեր վրա, ոստիկանությունն էլ ասում էր՝ գնացեք մեքենայի հետևից, որպեսզի տեսնեք, թե ուր է գնում մեքենան ու մեքենայի համարանիշները»:
Վկա Լիլիթ Սրաբյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Մայիս ամսին, ճիշտն ասած, կոնկրետ օրը չեմ հիշում, երեք անչափահաս երեխաներիս և ամուսնուս հետ տուն էինք վերադառնում, մեր հետևից գալիս էր Մկրտիչը, բարձր ազդանշաններ էր տալիս, որ իրեն ճանապարհ տայինք, այն դեպքում, որ այդ ժամանակ հնարավոր չէր իրեն ճանապարհ տալ: Ինքը մի քանի անգամ փորձեց մեր դիմացով քշել, եկավ, անցավ առաջ ու սկսեց արգելակել, առաջացնելով վթարային իրավիճակ, երեխաներս այդ ժամանակ վախեցած էին, բղավում էին: Այդ ամեն ինչը կողքից տեսնում է մյուս ամբաստանյալը՝ Վարուժը և փորձում է մեզ օգնի: Մեքենաները կանգնում են, իրենք երկուսն էլ իջնում են մեքենայից, առանց որևէ խոսակցության, սկսում են Վարուժին հարվածել՝ հայր ու որդի: Այդ ամեն ինչը տեսնելով, ես, 1 տարի, 4 ամսական երեխաս գիրկս, իջնում եմ մեքենայից, փորձում եմ խառնվել, մտածելով, եթե երեխայիս տեսնեն, միգուցե այդ հարվածները չտեղան Վարուժի վրա, բայց նրանք չտեսնելու են տալիս, ես մի կերպ փախցնում եմ երեխային, որպեսզի այդ հարվածները ես չստանամ, երեխայիս հետ միասին: Տեսնում եմ՝ երեխաներս բղավում են մեքենայի մեջ, գնում եմ նրանց մոտ, որ հանգստացնեմ նրանց, այդ պահին ամուսինս նորից դուրս է գալիս, փորձում անջատել, օգնել իրավիճակը հանդարտեցնելուն: Հետո ամուսինս վերադառնում է նորից մեքենա, նստում է մեքենան: Մենք դեպքից մի ամիս առաջ էինք եկել Սոչիից՝ նույն մեքենայով, դրա համար ամուսնուս մոտ կար ատրճանակ, բայց գնդիկավոր /շարիկովի/, որովհետև մենք երկու օր ճանապարհ պիտի գայինք, ավտոնոմ մարզերով պիտի անցնեինք, գիշերը ճանապարհին պիտի լինեինք, դրա համար մեր մոտ էր այդ ատրճանակը: Այդ պահին՝ վիճաբանության պահին, ամուսինս օգտագործեց այդ ատրճանակը, վնասվեց ամբաստանյալ Վարուժի մեքենան, ու տեսնելով, որ երեխաները արդեն շատ էին վախեցած՝ ես խնդրեցի ամուսնուս, որ միանգամից քշի Դավիթաշենի քաղմաս, որովհետև մոտիկ էինք այդ տարածքին: Մենք արդեն ճանապարհին էինք, մտածում էինք, որ վերջ, արդեն վերջացել է ամեն ինչ, բայց ես որոշել էի, որ պետք է անպայման բողոք ներկայացնեմ ամբաստանյալ Մխսիյանի դեմ, որովհետև երեխաներիս այդ վիճակը ես երբեք չեմ մոռանա: Ճանապարհին մենք նորից նկատեցինք, որ ինքը մեզ հետապնդում է, ոչ թե պատահական է հանդիպում, այլ արդեն ինքը մեզ հետապնդում էր: Դավիթաշեն կամուրջի ամբողջ ընթացքում անընդհատ ինքն ուզում էր, որ մենք կանգնեինք, ազդանշան էր տալիս, մի կերպ հասանք Դավիթաշենի խաչմերուկ, որ արդեն շատ մոտ էինք քաղմասին, այնտեղ արդեն ինքը մեզ ճանապարհ չթողեց, շեղությամբ կանգնեց, ու մենք չէինք կարող խաչմերուկն անցնել, հայրն իջավ մեքենայից ու լավ էր, էնքանով հաջողություն էր, որ մեր հետևում մեքենա չկար ու ամուսինս սկսեց հետընթաց վարել, իրենք առաջանում էին և ոտքով մի քանի հարված հասցրին մեր մեքենային, նորից երեխաներս սկսեցին բղավել, այդ ընթացքում Վարուժը նորից եկավ մեզ հավասարվեց և պատուհանը իջեցնելով՝ ամուսնուս ասաց, որ քշեք քաղմաս իմ մոտ այս ամենը ձայնագրվել է, շատ լավ էր, որ մենք ապացույցներ ունեինք: Մինչև հասանք քաղմաս, երեխաներիս մի կերպ հանգստացրին այնտեղի ոստիկանները, մի քիչ հանգստանալուց հետո մեզ ասեցին, որ մենք պետք է գնանք Արաբկիրի ոստիկանություն: Դավիթաշենի քաղմասում ենք, մենք տուժող կողմն էինք, որովհետև բոլորը մեզ էին հանգստացնում, երեխաներիս էին հանգստացնում: Եկանք Արաբկիրի քաղմաս, մինչև այն պահը, որ, որտեղ ամբաստանյալ Մխսիյանն աշխատում էր, ինչ-որ ռուսական դատախազության հետ կապ ուներ, իրենք հայտնվեցին և այդ ամենից հետո մենք դարձանք վկա գործով ու այն մարդը, ով այս պահին ամբաստանյալա, ես չգիտեմ ինչի, դարձավ ամբաստանյալ, որովհետև ինքը մեզ էր պաշտպանում, ինքը մեր համար կանգնեց:Ես մի բան էլ եմ ուզում ասել, այդ ամենի վրա մենք աչք փակեցինք, թեկուզ այն նյութական վնասները չնչին են համեմատած այն վնասի հետ, որ մենք ամիսներ շարունակ, իմ երեխաները հոգեբանական սթրեսի մեջ են եղել: Ես երբեք չեմ մոռանա այն ապրումները, որ ունեցել են երեխաներս ու մինչև օրս իրենցից՝ հայր ու որդուց որևէ մեկը ներողություն չխնդրեց մեզնից այդ վնասների համար»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ մեքենայով էիք Դուք, վկան պատասխանեց. «Պաջերո»:
Մեղադրողիհարցին, թե ըստ Ձեր ցուցմունքի՝ Ձեր հետևից ազդանշան տվողը և Ձեր մեքենայի առջև եկողը Մկրտիչ Մխսիյանն էր, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ ավտոմեքենայով էր Մկրտիչ Մխսիյանը, վկան պատասխանեց. «Սև, պետական ռուսական համարանիշերով մեքենա էր, մակնիշը չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչպես Ձեր ցուցմունքից հայտնի դարձավ նա մենակ չէր, վկան պատասխանեց. «Ոչ, նա մենակ չէր, նրա հետ հայրն էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ մյուս ամբաստանյալ Վարուժան Մայիլյանն ի՞նչ ավտոմեքենայով էր, վկան պատասխանեց. ««Մերսեդես Վիտո»՝ արծաթագույն»:
Մեղադրողի հարցին, թե սկզբից Ձեր արգելակելուց անմիջապես հայտնվեց ամբաստանյալ Վարուժան Մայիլյանը, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե մեքենաների ընթացքում որևէ կոնտակտ ստեղծվե՞ց ամբաստանյալների, կամ ամբաստանյալներից մեկի և Ձեր միջև, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ հայհոյանք ե՞րբ է եղել, վկան պատասխանեց. «Եղել է, երբ որ արդեն իջել են»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքը որտե՞ղ է տեղի ունեցել, վկան պատասխանեց. «Կոմիտաս փողոցի վրա»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ ժամանակ դուք էլ էիք կանգնել, Մկրտիչ Մխսիյանն էլ կանգնել, իջել մեքենայից, Վարուժան Մայիլյանն էլ մոտենում էր, այդպե՞ս է, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե ով, ում սկզբից հարվածեց, վկան պատասխանեց. «Հարվածներ եղել են,և եղել են Վարուժի նկատմամբ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ կողմից են եղել հարվածները, վկան պատասխանեց. «Մկրտիչի և հոր կողմից»:
Մեղադրողի հարցին, թե տեսե՞լ եք՝ որ մասերին են հարվածել, վկան պատասխանեց. «Քթին են հարվածել, և երբ ես այդտեղ եմ եղել միջամտել եմ, այդ ժամանակ Վարուժանը գետնին է ընկած եղել, գետնին ընկած ժամանակ նույնպես հարվածում էին»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք միայնա՞կ էիք փորձում բաժանել, վկան պատասխանեց. «Ոչ, ես երեխայիս հետ էի, 1 տարի, 4 ամսական երեխայիս հետ»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ Ձեր ամուսինն ի՞նչ էր անում, վկան պատասխանեց. «Ամուսինը հորն էր փորձում բաժանել, ես փորձում էի միջամտել, մեջտեղ մտնել, որպեսզի երեխայիս տեսնելով՝ չհարվածեն Վարուժանին, բայց դա հաշվի չառան, ու ստիպված հետ քաշվեցի, որպեսզի երեխայիս հարվածներ չհասնի, ու նորից շարունակվեց հարվածները»:
Մեղադրողի հարցին, իսկ այլ քաղաքացիներ, այլ անձինք դեպքի հետ կապված եկա՞ն, միջամտեցի՞ն, ներքաշվեցի՞ն այդ վիճաբանությանը, վկան պատասխանեց. «Ոչ, միջամտող մարդիկ չեն եղել, բայց կարծում եմ՝ կանգառում կանգնած մարդկանցից տեսնողներ եղել են»:
Մեղադրողի հարցին, թե հայհոյանքներ եղե՞լ է, թե՞ոչ, վկան պատասխանեց. «Հայհոյանքներ եղել են»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ կողմից, վկան պատասխանեց. «Մկրտիչի կողմից»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր ամուսինը հայհոյանքներ տվե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Ամուսինս՝ չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ գործով մյուս ամբաստանյա՞լը, վկան պատասխանեց. «Ես այդ պահին միայն Մկրտիչի հայհոյանքներն եմ լսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Վարուժան Մայիլյանի կողմից ուղղված մյուս ամբաստանյալին հարվածներ եղե՞լ են, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Ոչ, Վարուժանը այն վիճակում չէր, որ ինքը կարողանար հարվածներ հասցնել»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքն ինչպե՞ս ավարտվեց, վկան պատասխանեց. «Մենք երեխաներին վերցրինք ու փորձեցինք գնալ այդտեղից, որ իրենք այդ ամեն ինչին ականատես չլինեին, երեխաները գոռում էին և քիչ սթրես չտարան»:
Մեղադրողի հարցին, թե իրենք մնացին այնտեղ, թե՞ իրենք էլ գնացին, վկան պատասխանեց. «Մեր գնալուց հետո Մկրտիչենք նստեցին իրենց մեքենան և նորից եկան մեր հետևից, փաստորեն չկարողացանք պրծնել իրենցից»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ Վարուժան Մայիլյանը նույնպե՞ս եկավ Ձեր հետևից, վկան պատասխանեց. «Վարուժանը շատ պատահականա եկել մեր հետևից, քանի որ հետագայում պարզվեց, որ Դավիթաշենը իրա տան ճանապարհնա ու շատ անակնկալա եղել իր համար, որ տեսել է, որ այդ վիճաբանությունը շարունակվում է Դավիթաշեն կամրջի վրա»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր՝ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը պնդու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Այո, ես խոսել եմ, տպագրել են, պնդում եմ»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե Դուք նշեցիք, որ ռուսական համարներով մեքենայի միջից հայր ու որդի իջան, մեքենայի մեջ բացի նրանցից կայի՞ն այլ մարդիկ, վկան պատասխանեց. «Ես չեմ տեսել, ոչ»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե եթե լինեին, կտեսնեի՞ք, վկան պատասխանեց. «Կարծում եմ՝ այո»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե Դուք նշեցիք, որ Ձեր ծնողները բնակվում են Դավիթաշենում, կնշե՞ք հասցեն, վկան պատասխանեց. «Դավիթաշեն 2-րդ թաղամաս, 25 շենք, բնակարան 19»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե իսկ ամբաստանյալ Վարուժան Մայիլյանին նախկինում Դուք ճանաչե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե գրեթե նույն թաղամասում եք ապրել, չե՞ք ճանաչել, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե Դուք նշեցիք, որ դեպքից եք ճանաչել Վարուժանին, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե Դուք նշեցիք, որ Սոչիից վերադառնալիս եք եղել, Ձեր մեքենան սարքի՞ն է եղել, ինչ-որ խնդիրներ չե՞ն եղել, վկան պատասխանեց. «Այո, սարքին է եղել, որովհետև երկու օր ճանապարհ ենք եկել»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե Դուք երթևեկության կանոններին տիրապետու՞մ եք, մեքենա վարու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե կնշե՞ք՝ վեճն ինչից է առաջացել, վկան պատասխանեց. «Վեճն առաջացել է նրանից, որ մենք հնարավորություն չենք տվել ճանապարհ տալ հետևից եկող մեքենային»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե իսկ ինչու՞ հնարավորություն չի եղել ճանապարհ տալու, վկան պատասխանեց. «Որովհետև հնարավորություն չի եղել կողքի գիծ վերադասավորվելու, խցանումներ էին»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե Դուք մեքենայից հնավարորություն ունեի՞ք տեսնելու այդ ամբողջ վիճաբանությունը, վկան պատասխանեց. «Այն ժամանակ, որ դրսում եմ եղել, տեսել եմ»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե վիճաբանության ժամանակ այլ քաղաքացիներ մոտեցե՞լ են, միջամտե՞լ են, վկան պատասխանեց. «Ոչ, միջամտություն չի եղել»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե մարդիկ կայի՞ն, որ կանգնել են, վկան պատասխանեց. «Ոչ, այդ ամեն ինչի մասին վկայություն կարող են տալ միայն Դավիթաշենի քաղմասի աշխատողները»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե, կներեք, ես չհասկացա Ձեր պատասխանը, երբ Ձեր ամուսինը վերցրել է ատրճանակը, կրակել է ընթացքու՞մ, թե՞ դուրս է եկել մեքենայից, նոր է կրակել, վկան պատասխանեց. «Ընթացքում, երբ, որ նոր պիտի շարժվեր մեքենան»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե Դավիթաշենում Դուք ցուցմունք տվե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ, Դավիթաշենում մեզնից ոչ-ոք ցուցմունք չվերցրեց»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե կասե՞ք՝ որ շարքով եք ընթացել, վկան պատասխանեց. «Երրորդ շարքով, այսինքն՝ հոծ գծի կողքով»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե Դուք նշեցիք, որ Ձեր ամուսինը կիրառեց ատրճանակը, ե՞րբ է կիրառել, վկան պատասխանեց. «Ատրճանակը կիրառել է շարժվելու ընթացքում»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե Դուք հիշու՞մ եք՝ որ ուղղությամբ է կրակել, վկան պատասխանեց. «Մեքենաների ուղղությամբ»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե կասե՞ք՝ մեր, Վարուժանի և Ձեր մեքենան կագնել են միաժամանակ, թե՞ տարբեր ժամանակներ, վկան պատասխանեց. «Մենք բոլորս էլ կանգնել ենք միաժամանակ»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե Դուք այդ ամբողջ ժամանակահատվածում նստած եք եղել մեքենայի մե՞ջ, թե՝ իջել եք, վկան պատասխանեց. «Երբ, որ մենք երեխաներին հանգստացրել ենք, այդ ժամանակ ամուսինս իջել է մեքենայից, այդ ժամանակ ես տեսել եմ, որ վիճաբանությունն ավելի է բռնկվում, ես էլ եմ իջել մեքենայից»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե, երբ, որ Ձեր ամուսինը մեքենայից վերցրեց ատրճանակը, այդ ժամանակ վիճաբանությու՞ն էր տեղի ունենում, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե զենքն այդ պահին տեսանելի՞ էր բոլորի համար, վկան պատասխանեց. «Զենքը տեսանելի չի եղել, կարծում եմ»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե ինչի՞ համար էր օգտագործվում զենքը, եթե տեսանելի չէր, վկան պատասխանեց. «Զենքն օգտագործվել է սթափեցնելու նպատակով, բայց կարծում եմ՝ զենքը տեսանելի չի եղել»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե այսինքն ինքը գնացել է մեքենայի միջից վերցրել է զենքը, վերադարձել է վիճաբանության վայր և կիրառել է այն, սակայն այնպես, որ տեսանելի չլինի՞, վկան պատասխանեց. «Ես զենքը տեսել եմ այն ժամանակ երբ, որ ինքն արդեն կրակել է»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե երբ որ Ձեզ մոտեցել է «Մերսեդես Վիտո»-ի վարորդը, ինքը Ձեր կողքին կանգնե՞լ է, Ձեր միջև շփում եղե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Ինքը մեքենայի ապակին իջեցրել է և մեզ ասել է ուղևորվեք քաղմաս, որ իր մոտ ամեն ինչ ձայնագրված է, և մենք միասին ուղևորվել ենք քաղմաս, իսկ Դուք, այսինքն՝ մյուս ամբաստանյալը, հակառակ ուղղությամբ եք գնացել»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե, իսկ կասե՞ք՝ Վարուժանն ի՞նչն է տեսել, ինչի՞ համար է կանգնել և մոտեցել, վկան պատասխանեց. «Ինքը տեսել է, որ մյուս ռուսական համարներով մեքենան նորմալ չի վարում, տեսել է, որ մեր մեքենայի մեջ երեխաներ կան ու փորձել է միջամտել՝ հանդարտեցնելու համար»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե փորձեք նորից վերհիշել ու սկսել սկզբից մինչև վերջ, վկան պատասխանեց. «Մենք Սոչիից եկանք մեքենայով, որի մեջ կար նաև հրազեն, մենք Կոմիտասից ուղևորվում էինք տուն, այդ ժամանակ իրենք հետևից հայտնվեցին, սկսեցին ազդանշան տալ, որ ճանապարհ տանք, ու այդ պահին հնարավոր չէր կողքի գիծ մտնել, հետո ինքը շրջանցեց, եկավ մեր դիմացը կանգնեց ու արդեն սկսեց արգելակել ու մի կերպ կարողացանք կանգնեցնել, որպեսզի վթարային իրավիճակ չլինի, հետո մեզ հավասարվեց Վարուժն իր մեքենայով ու իջավ մեքենայից, կանգնեցին երեք մեքենաներն էլ, այդ ժամանակ ես մեքենայի մեջ էի, բայց այն տեսա, որ ինչ-որ կարճ խոսակցություն, չգիտեմ էլ եղավ խոսակցություն թե՝ չէ, բայց տեսա, որ իրենք սկսեցին հարվածել, հայր և որդի սկսեցին Վարուժին հարվածել: Ես իջա այն պահին, երբ տեսա, որ արդեն քթից արյուն էր գալիս, ծունկը վնասված էր ու ինքը կռացած գետնին էր ու նորից իրան հարվածում էին: Այդ ժամանակ ես երեխայիս հետ էի, ամուսինս երեխաներիս հանգստացրեց ու ինքն էլ իջավ, ամուսինս իջավ, հետո ես իջա, հետո ամուսինս վերադարձել է մեքենայի մոտ, ատրճանակն է վերցրել, այդ ընթացքում ես անընդհատ գնացել եմ երեխաներիս մոտ, եկել, խառնվել եմ վիճաբանությանը: Այդ պահին շատ խառն իրավիճակ էր: Քանի որ իմ ծնողները Դավիթաշենից էին, ես գիտեի՝ Դավիթաշենի քաղմասը որտեղ է գտնվում, դրա համար ասեցի, քշի միանգամից քաղմաս»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք ունե՞ք վարորդական իրավունքի վկայական, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե մեքենայի ո՞ր մասում էիք մեջ նստած, վկան պատասխանեց. «Հետևի մասում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե երեխաների՞ հետ, վկան պատասխանեց. «Երեխաների հետ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե քանի՞ տարեկան են երեխաները, վկան պատասխանեց. «9 տարեկան՝ մեծը, 7-ը դեռևս չլրացած՝ միջնեկը, և 1.4 տարեկան՝ փոքրը»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հետևի ո՞ր մասում էիք նստած, վկան պատասխանեց. «Ձախ կողմում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե վարորդի՞ հետևի մասում, վկան պատասխանեց. «Ոչ ես նստած էի վարորդի կողքի հետևը, այսինքն՝ աջ կողմում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե դեպքը տեղի էր ունենում Ձեր ա՞ջ, թե՞ ձախ հատվածում, վկան պատասխանեց. «Մեր դիմացում, արդեն մենք, որ կանգնեցինք»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք դիմապակու՞ց էիք տեսնում տեղի ունեցած իրավիճակը, վկան պատասխանեց. «Մեջտեղի մասից, որտեղից, որ երևում էր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք այնտեղից տեսաք, որ իջան Մխսիյանը և Մայիլյանը, ճի՞շտ է, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե միաժամանա՞կ իջան, վկան պատասխանեց. «Կարծում եմ՝ այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե իջան ու ի՞նչ տեղի ունեցավ, իրար վատ խոսքե՞ր էին ասում, վկան պատասխանեց. «Իջան, ու տեղի ունեցավ վիճաբանություն, ես մեքենայի միջից խոսքեր չեմ լսել, զգացվում էր, որ շատ ագրեսիվ խոսակցություն է գնում իրար մեջ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե երկուսն էլ իրար հետ ագրեսիվ տոնով խոսու՞մ էին, վկան պատասխանեց. «Ես տեսա, որ ինչ-որ շատ կարճ խոսակցություն գնաց, ու հետո հարվածեցին «Վիտո»-ի վարորդին, դրա համար ես այդ պահից հետո իջա մեքենայից»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այդ կոնֆլիկտին մասնակցում էին Մխսիյանը, Մայիլյանը և Մխսիյանի հայրը՞, վկան պատասխանեց. «Հայրը մի քիչ ավելի ուշ իջավ, երբ խփում էին Վարուժին, որդին խփում էր, հետո մոտեցավ հայրը»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե երբ խփում էին, ի՞նչ եղավ Վարուժին, վկան պատասխանեց. «Ես այդ ընթացքում իջել եմ մեքենայից և տեսա էն, որ Վարուժի քթից արդեն արյուն էր գալիս, ու ծունկը վնասված էր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք, որ իջաք հայրն արդեն իջե՞լ էր, վկան պատասխանեց. «Ես, որ իջա, հայրն արդեն իջել էր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե երբ որ իջաք, ի՞նչ էին անում իրենք, վկան պատասխանեց. «Այդ ժամանակ հայր ու որդի հարվածում էին Վարուժին»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե էլ ո՞վ կար իրենց հետ այդ պահին, վկան պատասխանեց. «Այդ պահին ամուսինս էլ էր իրենց հետ վիճաբանության պահին, ես, որ իջա մեքենայից, ամուսնուս տեսել եմ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այսինքն՝ վիճաբանության պահին կային Մխսիյանը, նրա հայրը, Մայիլյանը և Ձեր ամուսինը՞, ուրիշ ոչ մե՞կ, վկան պատասխանեց. «Այո, ուրիշ ոչ մեկ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք երեք ավտոմեքնայով այդտեղ կանգնել էիք, և ոչ մեկ ոչ մոտեցա՞վ, ոչ միջամտեց, ոչ որևէ բան ասաց, վկան պատասխանեց. «Ոչ, ոչ-ոք չի մոտեցել, չի միջամտել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք տեսաք, որ Մխսիյանը հարվածեց Մայիլյանին, այդ պահին մյուս մասնակիցներն ի՞նչ էին անում, վկան պատասխանեց. «Վիճաբանության ընթացքում ես տեսա, որ ամենավատ վիճակում Վարուժն էր, դրա համար ես մոտեցա Վարուժին, որովհետև մեր պատճառով էր հայտնվել կռվի մեջ, չգիտեմ ոնց ասեմ՝ մյուսներն ինչ էին անում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե որ հարվածեցին, Վարուժանը փոխադարձ հարվածե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Ես չեմ տեսել, որ Վարուժանը հարվածել է»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Վարուժանին հարվածեցին, ընկավ, չկանգնե՞ց, թե ի՞նչ եղավ իր հետ, վկան պատասխանեց. «Ինքը ծնկի էր եկել, վնասվել էին ծնկները»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ի՞նչ էր անում Ձեր ամուսինն այդ ժամանակ, վկան պատասխանեց. «Ինքը վիճաբանության մեջ էր, փորձում էր անջատել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե, եթե մարդն ընկել է արդեն, ի՞նչն էր անջատում, վկան պատասխանեց. «Ընկած մարդուն հարվածողներին էր անջատում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Մխսիյանն էլի շարունակու՞մ էր հարվածել, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե իսկ Վարուժանն ի՞նչ էր անում, վկան պատասխանեց. «Փորձում էր ձեռքերով պաշտպանվել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե երբ Դուք Ձեր 1 տարեկան, 4 ամսական երեխային վերցրած մտել էիք վիճաբանության մեջ, Ձեր ամուսինն ի՞նչ էր անում այդ ժամանակ, վկան պատասխանեց. «Ամուսինս փորձում էր ինքն էլ օգնել, անջատել, նրանց հեռու պահել Վարուժից»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հիշու՞մ եք՝ ինչ էին ասում մեկը մյուսին, վկան պատասխանեց. «Ես հիմա կոնկրետ չեմ հիշում, բայց հիշում եմ, որ հայհոյանքներ էին հնչում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հայհոյանքները հնչում էին մեկը մյուսի՞ն, վկան պատասխանեց. «Հարվածելու ընթացքում ես լսել եմ, որ Մխսիյանն ինչ-որ հայհոյանքներ էր տալիս, ես եկել եմ նորից մոտեցել եմ մեքենային, ես հիմա կոնկրետ չեմ կարող ասել՝ ինչ հայհոյանքներ են եղել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե, իսկ պատասխանո՞ւմ էր Վարուժանն այդ հայհոյանքներին, վկան պատասխանեց. «Ես կարծում եմ՝ Վարուժանն ի վիճակի չէր այդ պահին պատասխանելու, միգուցե պատասխանել է, ես չեմ լսել, հարգելի դատարան, իմ մեջ տպավորվել է այն պահը, երբ Վարուժին հարվածում են և հայհոյում, ես չեմ լսել Վարուժի կողմից ոչ մի հայհոյանք»:
Վկա Վազգեն Հայրապետյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունքը. «Դեպքի օրը՝ մայիսին, գալիս էինք Ավանի կողմից՝ դեպի Կոմիտաս: Կոմիստասով իջնելիս դեմի մեքենան ազդանշան էր տալիս ու ճանապարհ էր ուզում, աջ կողմում ես ճանապարհ չունեի, որ ճանապարհ տայի, շրջանցելա ձախ կողմով ու արգելակելա իմ առաջ մի քանի անգամ, հետո կարմիր լույսի տակ էլ կանգնելա իմ առաջ, կողքի մեքենան էլ է կանգնել՝ «Վիտո»-ն, մեքենայից իջել ենք, ու վիճաբանություն է գնացել, մեքենայից իջել ենք երևի բոլորս միասին, ու վիճաբանություն է գնացել, «Վիտո»-ի վարորդին հարվածել են, ինքն ընկել է, ինձ ոչ-ոք չի խփել, ես փորձել եմ բաժանել: «Վիտո»-ի վարորդին խփել է «Շևռոլե Նիվա»-ի վարորդն՝ իր կողքի նստածի հետ: Երեխաները մեքենայի մեջ էին, վախեցել էին, հետո, որ արդեն «Վիտո»-ի վարորդն էլ բարձրացավ գետնից, ես նստեցի մեքենան, շրջանցեցի «Շևռոլե Նիվա»-ին և շարժվեցի Կոմիտասով ներքև: Հետևիցս նկատեցի, որ ինձ հետապնդում են, բայց մտա Դավիթաշենի կողմ, զանգահարեցի ոստիկանություն, որ մեզ դիմավորեն՝ տեսնելով իր ոչ ադեկվատ պահվածքը, նաև, որ երեխեքը վախեցել էին: Դավիթաշենի ոստիկանություն չհասանք, Տիգրան Պետրոսյան խաչմերուկի վրա նորից ձախով անցել է «Շևռոլե Նիվա»-ն և դեմս արգելակել է: Իմ հետևն ազատ էր, ես մոտ 50 մետր հետընթաց եմ արել, այդ ժամանակ պատահական նորից«Վիտո»-ն այդտեղ եկավ: Հետընթացի ժամանակ մեքենայի վրա նորից հարվածներ եղան ոտքերով, մարդա մի հատ խփել են, մի հատ՝ տղեն, մի հատ՝ հերը, հետո խաչմերուկը շրջանցել ենք, ձախով մտել ենք ոստիկանության կողմ, մտել ենք ոստիկանություն, երեխեքը վախեցած էին, ոստիկանները մեզ հանգստացրին, հետո մեզ ասեցին, որ պետք է գնանք Արաբկիրի բաժին, քանի որ դեպքն այնտեղ է եղել: Գնացել ենք Արաբկիրի բաժին, այնտեղ ցուցմունք են վերցրել, երեխեքն արդեն հանգստացել էին, ես անգամ համաձայնել էի, որ ամեն ինչ անցներ, անգամ առաջարկել եմ, որ եկեք, բարիշենք, գնանք: Մեկ ամիս իմ մեքենան ու «Վիտո»-ն մնացել են այնտեղ, փորձագիտական նշանակումներ էին արված, ահագին ձգձգվում էր, անգամ ծանոթ ճարեցինք, որ շուտ անեին, ճիշտն ասած, այդքան իմ մեքենայի համար չէի վատ զգում, վատ էի զգում «Վիտո»-ի համար, վերջում ստիպված դիմում գրեցինք, որ ոչ մի բան չենք ուզում ոչ մեկից, մեր մեքենաները հետ տվեք, նոր մեքենաները տվեցին»:
Մեղադրողի հարցին, թե իրար հայհոյելի՞ս էին հարվածում, թե հարվածելուց հետո էին հայհոյում, վկան պատասխանեց. «Այդ ընթացքում չեմ հիշում ոնց է եղել, բայց խփելու ժամանակ հայհոյանք եղել է»:
Մեղադրողի հարցին, թե երկուսի կողմից ուղղված Ձե՞զ, թե՞ երկուսի կողմից ուղղված միմյանց, վկան պատասխանեց. «Չէ իմ կողմից իրանց չի եղել, իրանց կողմից էլ ինձ չի եղել, իրանք իրար էին հայհոյում»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքը ե՞րբ էր, բանուկ ժամ, բանուկ վայր, վկան պատասխանեց. «Հա, ցերեկ էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդքան քաղաքացիներ, ոչ մեկին հաշվի չէի՞ն առնում, ի նկատի ունեմ իրենք տեսնու՞մ էին, որ մարդիկ կային, կամ մարդիկ կայի՞ն, թե՞ ոչ, կամ որևէ մեկը միջամտե՞լ այդ կռվին, վկան պատասխանեց. «Չէ, ոչ մեկ ոչ մի բան չի արել, չեն միջամտել»:
Մեղադրողի հարցին, թե բայց կայի՞ն մարդիկ, վկան պատասխանեց. «Հա, կային, բայց ոչ մեկ չի մոտեցել, կանգառում էլ կային մարդիկ կանգնած»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ հնարավո՞ր է՝ մարդիկ չէին նկատել, երևացո՞ղ տեղ էր վիճաբանությունը, վկան պատասխանեց. «Դե նենց էր, որ իմ մեքենայի և մյուս մեքենայի արանքն էր, կարող է և նկատելի չլիներ, շատ ուժեղ աղմուկ չի եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե բայց ամեն դեպքում Դուք կարծում եք, թե հասարակության կարգը կոպիտ կերպով խախտվե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Դե հասարակության կողմից վապշե աննկատ է անցել այդ ամեն ինչը, երկու մեքենայի արանքն է եղել, ինչ եղել է»:
Մեղադրողի հարցին, թե մեքենաները որտե՞ղ էին կանգնած, փողոցու՞մ, վկան պատասխանեց. «Խաչմերուկում, կարմիր լույսի տակ կանգնած էին»:
Մեղադրողի հարցին, թե ուրիշ մեքենանե՞ր էլ կային կանգնած, վկան պատասխանեց. «Կային, հետո, որ կանաչը բացվեց, շարժվեցին»:
Մեղադրողի հարցին, թե մեքենաների մեջ վարորդ կար չէ նստած, էլ չեմ ասում ուղևորների մասին, կարելի՞ է մտածել, որ այդպես աննկատ անցել է կռիվը, քանի որ մեքենաների մեջտեղում են եղել, վկան պատասխանեց. «Չէ, չեմ ասում չեն նկատել, ուղղակի ոչ մեկ չի միջամտել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք ո՞ր գծով էիք երթևեկում, վկան պատասխանեց. «Երրորդ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեզ ո՞ր գծով էին փորձում վազանց կատարել, վկան պատասխանեց. «Ինձնից պահանջում էին, որ ես երկրորդ գիծ մտնեմ»:
Մեղադրողիհարցին, թե իսկ ինչու՞ չմտաք, վկան պատասխանեց. «Որովհետև հնարավորություն չունեի»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ ժամանակ ինչ-որ մեկը փորձե՞ց Ձեզ պաշտպանել, վկան պատասխանեց. «Այդ ժամանակ ես չնկատեցի, որ ինչ-որ մեկը փորձումա ինձ պաշտպանել, բայց կողքից ընթացող մեքենան, ես հետո զապիսներով էլ տեսա, որ նկատել էր, տեսել էր հետևից եկող մեքենայի ոչ ադեկվատ պահվածքը ու ուզում էր կարգի հրավիրել, որը լավ ավարտ չունեցավ»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ ու՞մ մասին է խոսքը, վկան պատասխանեց. ««Վիտո»-ի վարորդի՝ Վարուժան Մայիլյանի»:
Մեղադրողի հարցին, թե գնացիք հարցերը պարզաբանելու, սկզբից Դու՞ք իջաք, թե՞ մյուս մեքենաների վարորդները, վկան պատասխանեց. «Սկզբից իմ դիմացի մեքենայից են իջել երկու հոգին, հետո մեզ պաշտպանող մեքենայի վարորդա իջել՝ Վարուժը, ես սկզբից իմացա իմ համար են իջել, հետո տեսա, որ հարձակվեցին Վարուժի վրա, Վարուժն էլ, որ իջավ, ասեց. «Չես տեսնում՝ երեխեքի հետա, էս ինչ ձև ես քեզ պահում» ու իրա հետ սկսվեց»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինքն ի՞նչ իմացավ, որ Դուք երեխաների հետ եք, վկան պատասխանեց. «Երևի նկատել էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ Դուք նկատեցի՞ք՝ «Վիտո»-ի վարորդի կողմից միջամտություն եղա՞վ մինչև կանգնելը, վկան պատասխանեց. «Չէ, ես դրանք հետո զապիսով եմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե հետո ի՞նչ եղավ, կանգնեցի՞ն նրանք, վկան պատասխանեց. «Հետո վիճաբանություն սկսվեց»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դու՞ք սկսեցիք հարվածել, Ձե՞զ հարվածեցին, թե ի՞նչ եղավ, վկան պատասխանեց. «Չէ, որ մեքենան կանգնեց իմ դիմաց, ինձ թվաց, որ վիճաբանությունն ինձ է ուղղված, բայց հետո վիճաբանությունը եղավ իրենց մեջ»:
Մեղադրողի հարցին, թե վիճաբանություն ասելով ի՞նչ եք հասկանում, ուղղակի բարձր զրուցու՞մ էին, վկան պատասխանեց. «Չէ, Վարուժին խփեցին, Վարուժն ընկավ, Վարուժին հարվածեցին Մկրտիչ Մխսիյանն ու իր հայրը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք ի՞նչ էիք անում, վկան պատասխանեց. «Փորձում էի պաշտպանել, ես ոնց-որ ոչ ես կողմ, ոչ էն կողմ էի, երեխաները մի կողմից գոռում էին մեքենայի միջից, մյուս կողմից էլ իրենք էին»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր կինն իջե՞լ է մեքենայի միջից, վկան պատասխանեց. «Հա, իջել է»:
Մեղադրողի հարցին, թե իջել է, ի՞նչ է արել, վկան պատասխանեց. «Այդ արդեն չեմ հիշում, իջել, ինչ է արել, եկավ տեղ, խառն էր ուղղակի վիճակը»:
Մեղադրողի հարցին, թե միջամտե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու Դուք միայնակ չէի՞ք կարողանում միջամտել, թե՞ վիճակն այնպիսին էր, որ օգնություն էր պետք, ես ի նկատի ունեմ շա՞տ հարվածներ էին տեղում, թե՞ մեկ-երկու հատ, վկան պատասխանեց. «Ես չեմ հարվածել»:
Մեղադրողի հարցին, թե մյուս ամբաստանյալ Վարուժն է՞լ է հարվածել Մկրտիչին, վկան պատասխանեց. «Ես չեմ տեսել, բայց եթե ընկած է եղել, դժվար՝ ընկած տեղից կարողանար խփել»:
Մեղադրողի հարցին, թե եթե հարվածել էին, Վարուժն ընկել էր, էլ ինչու՞ էիք փորձում բաժանել, թե ընկած տեղից էլ էին հարվածում, վկան պատասխանեց. «Ընկած տեղից էլ էին հարվածում»:
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն՝ Դուք և Ձեր կինը փորձում էիք թույլ չտա՞լ, որ ընկած տեղից հարվածեին, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչքա՞ն ժամանակ այդպես ընկած մնաց, դուք այդպես ընկած թողեցի՞ք, գնացի՞ք, վկան պատասխանեց. «Չէ, ինքն արդեն, որ ոտքի կանգնեց, այդ ժամանակ նստեցինք մեքենան ու շարժվեցի, ես շրջանցեցի այդ մեքենան, Վարուժը ոտքի վրա էր, բայց երեխեքը, որ գոռում էին, ես դեպքի վայրից քշեցի, գնացի ու հետևիցս նորից եկան իրանք»:
Մեղադրողի հարցին, թե երկուսն էլ եկա՞ն Ձեր հետևից, վկան պատասխանեց. «Մեկը եկավ, երկրորդ էլ պատահական Դավիթաշենում տեսավ, որ շարունակվում է, եկավ, հետո Սիթի խաչմերուկում նորից ձախից անցավ դեմս կանգնեց, ես հետընթաց արեցի՝ մոտ 50 մետր: Կոմիտասում, որ արդեն շարժվում էի, կարծեմ ինքն էր, թե իրա պապան, նորից, որ մոտեցավ կողքի դռնից, կինս հետևն էր նստած այդ ժամանակ իմ օդամղիչը կողքի պատուհանից կրակեցի, օդ արեցի, բայց կպավ «Վիտո»-ի ապակուն»:
Մեղադրողի հարցին, թե վիճաբանության ժամանակ կողքից մարդիկ հավաքվե՞լ էին, թե՝ոչ, վկան պատասխանեց. «Ես չեմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ նախաքննության ընթացքում քննիչի մոտ Ձեր տված ցուցմունքը հիշու՞մ եք, թե՝ ոչ, վկան պատասխնեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե որևէ մեկը Ձեզ ուղղորդե՞լ է, Դու՞ք եք գրել, Դու՞ք եք ստորագրել, վկան պատասխանեց. «Հա, ես եմ գրել»:
Մեղադրողի հարցին, թե հայհոյանք չի՞ եղել, վկան պատասխանեց. «Իմ կողմից չի եղել, ուղղված ինձ չի եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ ընդհանրապես հայհոյանքներ եղե՞լ են, թե՝ ոչ Մայիլյանի և Մխսիյանի կողմից, վկան պատասխանեց. «Հարգելի՛ դատարան, հայոյանքներ եղել են, թե՝ ոչ, ես չեմ կարող պատասխանել, քանի որ չեմ տեսել՝ ով ումա հայհոյել»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ ընդհանրապես հայհոյանք լսե՞լ եք, չեմ հարցնում ում կողմից, այլ ընդհանրապես, վկան պատասխանեց. «Հայհոյանք լսել եմ, բայց՝ ում կողմից է եղել, չեմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե հնարավո՞ր է՝ Դուք էլ եք հայհոյել, վկան պատասխանեց. «Ես այդ պահին այնքան խառնված եմ եղել, որ չեմ տեսել՝ ով ում է հայհոյել, կարողա ես էլ հայհոյած լինեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե իրենցից հայհոյանքներ լսե՞լ եք և ինչ բնույթի, ի՞նչ էին հիշեցնում, վկան պատասխանեց. «Անկեղծ եմ ասում, այս պահին բան չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ նախաքննության ժամանակ ինչ, որ ասել եք, լա՞վ էիք հիշում այն ժամանակ, վկան պատասխանեց. «Այն ժամանակ հիշողությունս ավելի թարմ էր, այն ժամանակվա տվածս ավելի ճիշտ է»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե մեքենան սև՞ էր, վկան պատասխանեց. «Մեքենան սև չէր, արծաթագույն էր, համարներն էին սև»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե մեքենայի մեջ ո՞վքեր էին գտնվում, վկան պատասխանեց. «Մկրտիչը և իր հայրը»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե Դուք նշեցիք, որ չեք ճանաչել Վարուժան Մայիլյանին մինչև դեպքը, այդպե՞ս է, վկան պատասխանեց. «Այո, մենք դեպքից հետո շփվել ենք և հիմա էլ շփվում ենք, հետո ես հիշել եմ, Վարուժը չի հիշել, հիշել եմ, որ մի անգամ հանդիպել ենք մեքենայի փոխանակման հետ կապված զրույց է եղել բենզալցակայանում»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե Դուք նշեցիք, որ Դուք չեք կարողացել ճանապարհ տալ, կասե՞ք՝ ինչ պատճառով չեք կարողացել, վկան պատասխանեց. «Խամ շոֆեռ եմ»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե վարորդական վկայական ունե՞ք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե դեպքի օրը Ձեր մեքենան սարքի՞ն է եղել, ունեցե՞լ է անսարքություն, վկան պատասխանեց. «Կոնդիցիոները չի աշխատում»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե Դուք ասացիք, որ դեպքը շարունակվել և ավարտվել է Դավիթաշենում, Դուք չասացի՞ք Դավիթաշենի բաժնում, այդ մասին, վկան պատասխանեց. «Դա ոստիկանների որոշելու խնդիրն էր, իրանք ուղարկեցին Արաբկիրի բաժին»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե Դուք նշեցիք, որ հարվածներ են եղել Ձեր մեքենային, կնշե՞ք որտեղ, վկան պատասխանեց. «Մի հատ հարվածը եղել է ձախ կողմի անվաթևին, երկորդ հարվածն էլ եղել է առջևի անվաթևին»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե երկու հարվածներն էլ Դավիթաշենու՞մ են եղել, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե Դուք օգտագործե՞լ եք Ձեր ատրճանակն, ի՞նչ պատճառով և ի՞նչ հանգամանքներում, վկան պատասխանեց. «Արդեն նստեցի մեքենան, որ շարժվեի, չեմ հիշում դու էիր, թե հայրդ, մոտենում էիք աջ դռանը, ինձ թվաց՝ մոտենում եք, որ շարունակեք, երեխեքն էլ վախեցել էին, օդ կրակեցի, որ չշարունակեք»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե կրակել եք ձա՞խ կողմից, վկան պատասխանեց. «Այո, ես ձախ կողմը նստած էի, կրակել եմ աջ կողմի ապակուց»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե կրակել եք ընթացքի՞ ժամանակ, վկան պատասխանեց. «Չէ, դեռ չէի շարժվել»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե Դուք նշեցիք, որ կրակել եք վախեցնելու նպատակով, սակայն նշեցիք, որ այն «Տիր»-ի նմանվող զենք է և ձայն չի հանում, ապա խնդրում եմ ասեք, ի՞նչը պետք է վախենալու նպատակ ծառայեր, վկան պատասխանեց. «Այդ պահին իմ երեխեքի ձենը, որ մինչև հիմա իմ ականջի մեջա, ես շատ ավելի ուրիշ բաների էի պատրաստ»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե Դուք կրակում էիք, որ ես վախենա՞մ, թե՞ չմոտենամ, վկան պատասխանեց. «Որ չմոտենաք»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե մենք միաժամանա՞կ ենք երեքով մեքենաներից իջել, վկան պատասխանեց. «Իմ հիշելով՝ այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ի՞նչ ծանոթներ էիք գտել, Ձեր ցուցմունքի վրա դա ազդե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Չէ, որ շուտ արվեր, ասում էին երկար պրոցես է, կարող է մի վեց ամիս էլ տևի, մարդ ճարեցինք, որ գոնե շուտ արագացնեն այդ գործընթացը, որ մեքենաները տային, հետո տուժածից դարձանք վկա, դրան էլ ենք համաձայն, մենակ, որ ընտանիքիս պաշտպանող անձն էլ նստածա այս աթոռին մի քիչ անհասկանալի դարձավ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Ձեր մտքերը մի փոքր ինձ համար անհասկանալի են, ի՞նչ է նշանակում տուժողից դարձանք վկա, վկայից՝ ամբաստանյալ, ի՞նչ է նշանակում ծանոթ գտանք, ի՞նչ էր անում այդ ծանոթը, ի՞նչ կապ ունի դա այս գործի հետ, ի՞նչ կապ ունի այն Ձեր ցուցմունքի հետ, ունի՞ կապ, թե՝ չունի, վկան պատասխանեց. «Մանրամասն ասում եմ, հարգելի դատարան, մեքենաները չէին տալիս, պահել էին մի ամիս ոստիկանները, ոստիկանության բակում կանգնած էր, փորձաքննություն էին նշանակել, պետք է արվեր ու ձգվում էր, հետո առաջարկ եղավ, որ դիմում գրենք, որ պարտք ու պահանջ չունենք մեքենայի վնասների հետ կապված, դիմումը դատախազություն գրեցինք, մեքենաները հետ տվեցին»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք Ձեր կամքո՞վ եք գրել, որ պահանջ չունեք, վկան պատասխանեց. «Հա, իմ կամքով եմ գրել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք հիմա ի՞նչ հարաբերությունների մեջ եք պարոն Մայիլյանի հետ, վկան պատասխանեց. «Հիմա արդեն ծանոթ ենք որպես իմ ընտանիքի կողքը կանգնած, պաշտպանած անձնավորություն»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե առաջինը Դու՞ք եք իջել մեքենայից, թե՞Վարուժանը, վկան պատասխանեց. «Սենց չեմ իմանում, հարգելի դատարան, ես չեմ իմացել Վարուժն ինչի համար է իջել, իջել է, չի իջել, ես, իմ դիմացի մեքենան, որ ինձ շրջանցեց ու դեմս կտրեց, եկան կարմիրի տակ իջան, ես էլ իջա մեքենայից, դե Վարուժն ինչի համար է իջել, կամ իջել է, չի իջել, ինձ համար պարզ չէր այդ ժամանակ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Մխսիյանը և իր հայրը եկան, կանգնեցին, իջան մեքենայից, այդ ժամանակ Վարուժա՞նն էլ եկավ կանգնեց, իջավ, վկան պատասխանեց. «Ըստ երևույթին Վարուժն էլ էր այդ ժամանակ կանգնել, թե շուտ իջավ, թե ուշ, չեմ կարող ասել, ես, որ իջա, ինձ թվաց՝ իմ հետ պետքա կապված լինի, բայց իրանք Վարուժի հետ սկսեցին վիճել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե, որ Վարուժանն իջավ, ի՞նչ ասեց, վկան պատասխանեց. «Վարուժն ասաց. «Էս ինչ ձև եք ձեզ պահում», կամ նման բան, հիմա կոնկրետ չեմ հիշում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ասելո՞վ իջավ, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Մխսիյանն այդ ժամանակ ի՞նչ արեց, վկան պատասխանեց. «Հետո հարված է եղել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Մայիլյանն ասելով եկավ Մխսիյանի վրա, նա էլ հարվածե՞ց, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ագրեսի՞վ էին, հանգի՞ստ էին, վկան պատասխանեց. «Չէ, շատ ագրեսիա ոչ մի կողմից էլ չտեսա ես, ուղղակի էս մյուս կողմը ասեց, թե էս ինչ պահվածքա, էն մյուս կողմն էլ խփեց»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք ի՞նչ էիք անում այդտեղ, վկան պատասխանեց. «Ես փորձում էի բաժանել, Վարուժն արդեն գետնին էր, Վարուժին էի բարձրացնում, մանրամասն ուղղակի չեմ կարում նկարագրեմ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Ձեր կինն ի՞նչ էր անում, վկան պատասխանեց. «Կինս մեքենայի մեջ էր, հետո իջավ փոքրի հետ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե եթե ագրեսիվ վարքագիծ չէին դրսևորում, հանգիստ էին, ինչու՞ էիք անհանգստացած, վկան պատասխանեց. «Հարգելի՛ դատարան, այդ հանգիստը, որ ասում եմ ի նկատի ունեմ առանց վիրավորական խոսքերի, ուղղակի պահվածքն էր ոչ ադեկվատ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե իսկ ոչ ադեկվատ ասելով ի՞նչ եք հասկանում, ի՞նչ էին անում, որ ոչ ադեկվատ էր, վկան պատասխանեց. «Այն, որ ինձ ձախով շրջանցում են և կտրուկ արգելակում մի քանի անգամ իմ առջև ու ստեղծում են վտանգավոր իրավիճակ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Ձեր հրազենը որ վերցրիք, ո՞ր պահին վերցրիք, որ նստում էիք արդեն մեքենա՞ն, վկան պատասխանեց. «Հա, որ նստում էի մեքենան ու, որ պիտի շարժվեի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այդ պահին Ձեր կինը և երեխաները որտե՞ղ էին գտնվում, վկան պատասխանեց. «Մեքենայի մեջ էին, կինս սկզբում կողքս էր, իսկ հետո հետևն էր նստել արդեն»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե կողքը ե՞րբ էր նստել, վկան պատասխանեց. «Որ շարժվում էինք արդեն հետևն էր, երեխեքի մոտ էր, մինչև դեպքն էր առջևը նստած, իսկ դեպքից հետո, որ երեխեքը գոռում էին, գնաց հետև»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այսինքն, երբ որ մեքենան Ձեր հետևից ազդանշան էր տալիս, այդ ժամանակ Ձեր կինը Ձեր կողքի՞ն էր նստած, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե երեք երեխաները այդ ժամանակ հետևու՞մ էին նստած, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե միջադեպից առաջ որտե՞ղ էր գտնվում Ձեր կինը, վկան պատասխանեց. «Իմ հիշելով՝ կողքս էր, բայց պուճուրը՝ մեծերի հետ, հետևն էր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե իսկ ինչպե՞ս կմեկնաբանեք Ձեր կնոջ և Ձեր ցուցմունքների հակասությունը, այն մասին, որ ինքը միշտ հետևն էր նստած և Ձեր երեխան՝ իր գիրկը, վկան պատասխանեց. «Դե հարգելի դատարան, կարա տենց էլ լինի, ես տենց եմ հիշում, որ մինչև դեպքը կողքս էր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե կնկարագրե՞ք այն պահը, երբ Դուք կրակել եք, վկան պատասխանեց. «Հարգելի՛ դատարան, պայուսակի միջից հանեցի, տեսա, որ ինձ նայելով՝ աջ կողքով գալիսա, պատուհանս իջած էր ու «Վիտո»-ն էլ կողքս էր կանգնած, ես նենց արեցի, որ օդ լինի, ուղղակի «Վիտո»-ի ապակուն կպավ»:
Վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների մեջ էական հակասություն առկա լինելու պատճառով Մեղադրողը միջնորդեց հրապարակել Վկայի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, որը բավարարվեց Դատարանի կողմից։
Հրապարկվեց վկա Վազգեն Հայրապետյանի՝ 2016 թվականի մայիսի 21-ին նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) 2016 թվականի մայիսի 15-ին՝ ժամը 12:15-ի սահմաններում, ես՝ կնոջս և 3 անչափահաս դստրերի հետ, Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտայով իմ՝ «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի 68 VQ 888 հ/հ-ի ավտոմեքենայով գնում էի դեպի Բարեկամության հրապարակի կողմ: Ճանապարհին՝ մինչ Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկի մոտ հասնելը, իմ ավտոմեքենայի հետևից հատուկ ձայնային ազդանշան տվեց «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի ռուսական համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը՝ ճանապարհ ուզելով ինձնից, սակայն ես չէի կարող ճանապարհ տալ, քանի որ մոտենում էի Կոմիտաս-Փափազյան խաչմերուկին, բացի այդ իմ աջ կողքից ընթանում էր մեկ այլ ավտոմեքենա: «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը դուրս եկավ հանդիպակաց գոտի՝ ձայնային ազդանշանով, որից հետո վազանցեց իմ ավտոմեքենային և կտրուկ առջևի հատվածում արգելակեց ու մեքենայի պատուհանից տվեց սեռական բնույթի հայհոյանքներ, հետո շարունակեց մի փոքր առաջ և նորից արգելակեց: Այդ ընթացքում, երբ համարյա հասել էինք խաչմերուկի մոտ, նկատեցի, որ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենան կողքից ազդանշան է տալիս «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենային, որից հետո այդ ավտոմեքենան կայանեց նշված խաչմերուկի բանուկ հատվածում՝ երրորդ գծում, և երկու ավտոմեքենաների միջից էլ իջան վարորդները և սկսեցին իրար հետ վիճել: Ես նույնպես իջա ավտոմեքենայից, սկսեցի բաժանել նրանց, ովքեր քաշքշում էին իրար, սակայն հետո «Շևռոլե» ավտոմեքենայի վարորդի կողքից իջավ ևս մեկ տղամարդ, իսկ հետո «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը սկսեց հարվածներ հասցնել «Մերսեդես» մակնիշի մեքենայի վարորդին, ով վայր ընկավ գետնին: Այդ ընթացքում ավտոմեքենայիցս դուրս էր եկել նաև իմ կինը, և նա նույնպես փորձում էր բաժանել մեզ, գոռում էին նաև երեխաները, և ես ստիպված նստեցի ավտոմեքենան՝ երեխաներին հանգստացնելու նպատակով: Այդ ժամանակ իմ կողքի ուղևորի պատուհանին ցանկացավ մոտենալ «Շևռոլե» ավտոմեքենայի տղամարդկանցից մեկը և ես, խուսափելով դրանից և վախեցնելու նպատակով, սրահից հանեցի ինձ պատկանող օդամղիչ ատրճանակը և կարծելով, թե մեջը շարիկ չկա, ձայն հանելու նպատակով և սթափեցնելու համար ցանկացա ավտոմեքենայի պատուհանից օդ կրակել, սակայն անկանոն շարժման հետևանքով կրակեցի «Մերսեդես» մակնիշի մեքենայի ուղղությամբ, և շարիկը դիպավ ձախ կողմի մեջտեղի ապակուն և վնասեց այն: Այնուհետև ես, շրջանցելով «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենան, շարժվեցի դեպի Դավիթաշեն թաղամասի կողմ և նկատեցի, որ իմ ավտոմեքենայի հետևից գալիս է նաև «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենան: Ես ավտոմեքենան արագ վարել եմ դեպի Դավիթաշենի ոստիկանության բաժնի կողմ, սակայն, երբ հասել էի Տ.Պետրոսյան փողոցի մոտ «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենան կտրեց իմ ավտոմեքենայի դիմացը, վարորդն իջավ ավտոմեքենայից, ոտքերով հարվածեց մի քանի անգամ ավտոմեքենայիս անվաթևերին, հայհոյանքներ չեմ լսել, որից հետո ես մի որոշ հատված հետընթաց եմ կատարել, իսկ, երբ այդ վարորդը նստեց իր ավտոմեքենան, ես արդեն շարժվել էի: Դրանից հետո Դավիթաշենի բաժնի մոտ ես տեսա «Մերսեդես»-ի վարորդին, ում հետ ես որոշ ժամանակ առաջ ծանոթացել էի ավտոմեքենա փոխանակելու ժամանակ և նրան հայտնեցի, որ նրան պաշտպանելու ժամանակ ինձ պատկանող օդամղիչ ատրճանակով ցանկացել եմ օդ կրակել, բայց այն դիպել ու վնասել է նրա ավտոմեքենայի ձախ կողմի մեջտեղի ապակին:
Վեճը տևել է մոտ 5 րոպե, որի ժամանակ «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը պատուհանից ինձ տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ես որևէ մեկի չեմ հարվածել, ինձ նույնպես որևէ մեկը չի հարվածել, ես որևէ մարմնական վնասվածք չեմ ստացել, ոչ մեկին հայհոյանք չեմ տվել, միայն իմ ավտոմեքենան «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողմից ոտքերով հարվածելու հետևանքով վնասվել է և ինձ պատճառվել է նյութական վնաս, որի չափը ես չգիտեմ: Իսկ կողքից հավաքվել են պատահական մարդիկ, սակայն չեմ հիշում, թե նրանք միջամտել կամ դիտողություն արել են, թե ոչ, քանի որ ես ահավոր շփոթված և անհանգստացած էի իմ ընտանիքի համար: Նշեմ, որ «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, բացի վարորդից եղել է ևս մեկ տղամարդ, վերջինս չեմ հիշում հայհոյանք տվել, ինչ-որ մեկին հարվածներ հասցրել է, թե ոչ, իսկ վարորդը սկզբից քաշքշում էր «Մերսեդես»-ի վարորդին, այնուհետև հարվածներ հասցրեց վերջինիս, որից էլ նա ընկավ գետնին (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 56-57):
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն ինչ-որ հրապարակեցի դա՞ է ճիշտը, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե կարո՞ղ եք պարզաբանել Ձեր նախաքննության ժամանակ և դատարանում տված ցուցմունքների հակասության խնդիրը, վկան պատասխանեց. «Հարգելի դատարան, ես նորից եմ ասում, այն ժամանակ ինչ, որ ասել եմ, ավելի թարմ է եղել հիշողությանս մեջ, հիմա կարող է ինչ-որ բաներ եղած լինի, որ մոռացած լինեմ»:
6. Մեղադրողը դատաքննության ընթացքում հրապարակեց քրեական գործում առկա ներքոշարադրյալ փաստաթղթերը.
ա) Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի՝ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում 2016 թվականի մայիսի 15-ին տված հաղորդումն այն մասին, որ. «Տալիս եմ հաղորդում այն մասին, որ 15.05.2016թ.՝ ժամը 12:20-ի սահմաններում, Կոմիտաս-Փափազյան խաչմերուկի մոտ ծագած վեճին միջամտելու ընթացքում Մկրտիչ Մխսիյանը ձեռքերով մի քանի անգամ հարվածել է մարմնիս տարբեր մասերին՝ ինձ պատճառելով մարմնական վնավածքներ, իսկ իրար հետ վիճողներից Վազգեն Հայրապետյանը ինձ պաշտպանելու արդյունքում օդամղիչ ատրճանակով կրակել է իմ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի 18 VL 001 պետհամարանիշի ավտոմեքենային, ինչի արդյունքում կոտրվել է ձախ կողմի մեջտեղի ապակին: Խնդրում եմ մեղավորին ենթարկել քրեական պատասխանատվության: Հաղորդումը գրված է իմ կողմից, իմ բառերով, ճիշտ է» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 2):
բ) Վազգեն Մարտիրոսի Հայրապետյանի՝ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում 2016 թվականի մայիսի 15-ին տված հաղորդումն այն մասին, որ. «Տալիս եմ հաղորդում այն մասին, որ 15.05.2016թ.՝ ժամը 12:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս-Փափազյան խաչմերուկի մոտ ավտոմեքենայի ճանապարհ ուզելու համար ծագած վեճի ժամանակ Մկրտիչ Մխսիյանը քաշքշել է ինձ, իսկ հետո վեճին միջամտած Վարուժանին պաշտպանելու նպատակով ինձ պատկանող օդամղիչ ատրճանակով ցանկացել եմ օդ կրակել, սակայն շարիկը դիպել է Վարուժանի ավտոմեքենայիապակուն և կոտրել այն, իսկ հետո Մկրտիչն իր «Շևրոլե» ավտոմեքենայով հետապնդել է իմ՝ «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենան մինչև Դավիթաշենում գտնվող սուպերմարկետի մոտ գտնվող խաչմերուկ և ոտքերով մի քանի անգամ հարվածել իմ ավտոմեքենայի ձախ կողմի երկու անվաթևերին՝ պատճառելով նյութական վնաս, որի չափը չգիտեմ: Խնդրում եմ մեղավորին ենթարկել քրեական պատասխանատվության: Հաղորդումը գրված է իմ կողմից, իմ բառերով, ճիշտ է» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 3):
գ) Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի՝ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում 2016թվականի մայիսի 15-ին տված հաղորդումն այն մասին, որ. «Տալիս եմ հաղորդում այն մասին, որ 15.05.2016թ.՝ ժամը 12:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս-Փափազյան խաչմերուկի մոտ ավտոմեքենայի ճանապարհ չտալու պատճառով ծագած վեճի ժամանակ Վարուժան Մայիլյանը ցանկացել է ինձ հարվածել, իսկ ես թույլ չեմ տվել, այնուհետև Վազգեն Հայրապետյանն իր «Միտսուբիշի Պաջերո» մակնիշի ավտոմեքենան վարել է դեպի ինձ, իսկ ես ոտքով հրվել եմ մեքենայից հարված չստանալու նպատակով, իսկ հետո Վազգենն իր օդամղիչ ատրճանակով կրակել է իմ ուղղությամբ: Խնդրում եմ մեղավորին ենթարկել քրեական պատասխանատվության: Հաղորդումը գրված է իմ կողմից, իմ բառերով, ճիշտ է» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 4):
դ) Դատաբժշկական փորձաքննության՝ 2016 թվականի մայիսի 16-ի թիվ 1237 եզրակացությունն այն մասին, որ Վ.Մայիլյանի մարմնական վնասվածքը՝ աջ ծնկահոդի առաջնային մակերեսի քերծվածքի ձևով, պատճառվել է բութ առարկայի ներգործությամբ, հնարավոր է՝ փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
Աջ ուսահոդի առաջնային մակերեսի արյունազեղումը պատճառվել է բութ առարկայի ներգործությամբ, ունի մոտավորապես 4-5 օր և ավելի առաջվա վաղեմություն և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 53-55):
ե) Դատաապրանքագիտական փորձաքննության՝ 2016 թվականի հունիսի 2-ի թիվ 444-ԱՊ-16 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննության տրամադրված «MITSUBISHI PAJERO IO 1.8» մակնիշի 68 VQ 888 հ/հ ավտոմեքենան վնասելու հետևանքով պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը՝ որոշմամբ առաջադրված ժամանակահատվածի դրությամբ, գնահատվում է 41.000 (քառասունմեկ հազար) դրամ (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 169-171):
զ) 2016 թվականի մայիսի 31-ի՝ Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը զննելու արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «Վերը նշված տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը ձայնագրվել է սկավառակի վրա, փաթեթը բացվեց, որի զննությամբ պարզվեց, որ սկավառակը բաղկացած է թվով 2 տեսաֆայլերից, տեսաձայնագրում է Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկը: 2-րդ տեսաֆայլում առկա տեսագրությունը ընդհանուր առմամբ տևում է 16 րոպե 55 վայրկյան, այսինքն՝ սկվսում է ժամը 12:15:00-ին և ավարտվում՝ 12:31:55-ին: Հիշյալ տեսաֆայլում՝ ժամը 12:27:08-ին Կոմիտաս-Փափազյան խաչմերուկում՝ լուսաֆորի տակ, հայտնվում է «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան, որի երկու կողմի դռները բացվում են և մեքենայի միջից իջնում են 2 տղամարդ, մոտենում իրենց մեքենայի հետևի հատվածում կանգնած մեքենային: Զննության մասնակիցներ Վարուժան Մայիլյանի, Վազգեն Հայրապետյանի, Մկրտիչ Մխսիյանի և Սամվել Մխսիյանի հայտարարությունների համաձայն, «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան, որը հայտնվում է լուսաֆորի տակ հանդիսանում է Մկրտիչ Մխսիյանի ծառայողական մեքենան, իր հետ կողքի նստատեղին նստած է եղել հայրը՝ Սամվել Մխսիյանը: Մկրտիչ Մխսիյանը և Սամվել Մխսիյանը մեքենայից իջել և մոտեցել են հետևի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենային, որի վարորդ Վարուժան Մայիլյանի հետ կայացել է վիճաբանություն: «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի հետևի հատվածում կրկին փողոցի վրա կայանված է Վազգեն Հայրապետյանի «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան: Ժամը 12:28:20-ին «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան անցնում է խաչմերուկը և անհետանում տեսագրությունից, իսկ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան և «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենան մնում են կանգնած նույն տեղում, վարորդներ Վարուժան Մայիլյանը, Մկրտիչ Մխսիյանը և Սամվել Մխսիյանը վիճաբանում են իրար հետ: Ժամը 12:28:45-ին տեսագրությունից հեռանում է «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան, իսկ 12:29:44-ին նաև «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենան: 1-ին տեսաֆայլը հետաքրքրություն չի ներկայացնում: Սկավառակը փաթեթավորվեց և կնքվեց» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 117-119):
է) 2016 թվականի մայիսի 31-ի՝ Տ.Պետրոսյան-Փիրումյան փողոցների տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը զննելու արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «Վերը նշված տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը ձայնագրվել է սկավառակի վրա, որի փաթեթը բացվեց, զննությամբ պարզվեց, որ սկավառակը բաղկացած է թվով 3 տեսաֆայլերից, որոնցից 2-րդ և 3-րդ տեսաֆայլերը քննությանը հետաքրքրություն չեն ներկայացնում: Տեսաձայնագրում է Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկը: 1-ին տեսաֆայլում առկա տեսագրությունը ընդհանուր առմամբ տևում է 15 րոպե, այսինքն՝ սկսվում է ժամը 12:30:00-ին և ավարտվում 12:45:00-ին: Հիշյալ տեսաֆայլում՝ ժամը 12:32:53-ին, Տ.Պետրոսյան-Փիրումյան փողոցների խաչմերուկում՝ լուսաֆորի տակ, հայտնվում է «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան, իսկ նրա ձախ կողմում հայտնվում է «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան, որի 2 դռները բացվում են, միջից իջնում են 2 տղամարդ, որոնցից վարորդը, ժամը 12:33:01-ին մոտենալով «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենային, որը հետընթաց է վարում, ոտքով մեկ անգամ հարվածում է ձախ անվաթևին, իսկ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան ժամը 12:33:42-ին ամբողջությամբ փակում է փողոցը՝ լուսաֆորի տակ թեք կանգնելով, իսկ «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան հետընթաց շարժվել է դեպի հետ՝ չհասած խաչմերուկ: Ժամը 12:33:53-ին «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի վարորդը բջջային հեռախոսը ականջին իջնում է մեքենայից, անմիջապես մեքենայից իջնում է նաև նրա կողքի տղամարդը: Ժամը 12:34:00-ին «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենան գալիս է հիշյալ խաչմերուկ, առանց կայանելու շրջանցում «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենային, քանի որ վերջինս փակել էր կիսով չափ ճանապարհը և թեքվում դեպի ձախ: Նույն ձև ժամը 12:34:03-ին վերջինիս հետևից է վարում «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան, որը «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենային շրջանցելու ժամանակ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի վարորդի կողքի նստած տղամարդը, որը գտնվում էր հենց անմիջապես իրենց մեքենայի կողքին ոտքով մեկ անգամհարված է հասցնում «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» ձախ կողային հատվածին: Ժամը 12:34:10-ին հիշյալ խաչմերուկից անհետանում է «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան: Զննության մասնակիցներ Վարուժան Մայիլյանը հայտարարեց, որ ինքը «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայով Տ.Պետրոսյան-Փիրումյան փողոցների խաչմերուկում նկատել է հետընթաց շարժվող «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենային, իսկ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի վարորդը, հայհոյանք տալով, հարվածում է «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենային: Տեսագրության մեջ առկա «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի ղեկին եղել է ինքը, այդ ամենը տեսնելուց ինքը խաչմերուկն անցել է: Զննության մասնակից Վազգեն Հայրապետյանի հայտարարության համաձայն «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայի ղեկին եղել է ինքը, հայտնվել է խաչմերուկում, իր դիմացը ձախ կողմից կտրել է «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան, որի վարորդը, մեքենայից իջնելով, ոտքով հարվածել է իր մեքենայի անվաթևին, ինքը հետընթաց է վարել նկատել «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենային և նրա հետևից շարժվել դեպի խաչմերուկ, շրջանցել «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենային առանց ինչ-որ մեկի ուղղությամբ վարելով մեքենան: Շրջանցելու ժամանակ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի վարորդի կողքի տղամարդը ոտքով հարվածել է իր մեքենայի ձախ հատվածին: Ցուցմունքի մեջնշել է, որ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի վարորդն է հարվածներ հարցնել, սակայն զննելով տեսանյութը պարզել է, որ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի մեջ նստած 2 տղամարդիկ էլ հարվածել են իր մեքենային: Զննության մասնակից Մկրտիչ Մխսիյանի հայտարարության համաձայն «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի վարորդը ինքն է եղել, սկզբից ինքն է հարվածել «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայի անիվին, հնարավոր է՝ հարվածն այլ տեղ է դիպել, որպեսզի վարորդն իջնի մեքենայից և փախուստի չդիմի, իսկ Սամվել Մխսիյանի հայտարարության համաձայն՝ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի վարորդի կողքին նստած է եղել ինքը, «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան վարել էիր ուղղությամբ ինքն էլ ոտքով պաշտպանվել է, որն էլ դիպել է մեքենային: Սկավառակը փաթեթավորվեց և կնքվեց» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 120-122):
ը) 2016 թվականի մայիսի 31-ի՝ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի մեջ առկա ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը զննելու արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «Վերը նշված ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը ձայնագրվել է սկավառակի վրա, որի փաթեթը բացվեց, զննությամբ պարզվեց, որ սկավառակը բաղկացած է թվով 3 տեսաֆայլերից, որոնցից 1-ին տեսաֆայլը քննությանը հետաքրքրություն չի ներկայացնում: 2-րդ տեսաֆայլում առկա տեսաձայնագրությունը ընդհանուր առմամբտևում է 1 րոպե 59 վայրկյան, այսինքն՝ սկվսում է ժամը 13:32:10-ին և ավարտվում՝ 13:34:09-ին: Հիշյալ տեսաֆայլում՝ ժամը 13:33:23-ին, Կոմիտաս փողոցի վրա՝ չհասած Կոմիտաս-Փափազյան խաչմերուկ, հայտնվում է «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան՝ հանգիստ երթևեկելով իր ճանապարհը, իսկ նրա հետևից «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան հատուկ ձայնային ազդանշան տալով ճանապարհ է պահանջում նրանից: Այդ ժամանակ «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայի աջ կողմով երթևեկում է մոխրագույն գույնի մեկ այլ մեքենա և «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան չի կարողանում ճանապարհ տալ: «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան, հատուկ ձայնային ազդանշան տալով, հանիպակաց երթևեկելով, շրջանցում է «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենային ձախ կողմով՝ ժամը 12:33:32-ին և միանգամից արգելակում նրա դիմաց, այնուհետև շարունակելով ճանապարհը՝ կրկին է արգելակում նրա դիմաց՝ ժամը 12:32:40-ին: Ժամը 13:33:47-ին «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդը կանգնելով «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի աջ կողմում, վերջինիս վարորդին հայտնում է, «թե վերջինս ինչ ձև է վարում մեքենան, պահանջում կանգնել»: Ժամը 13:33:54-ին «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան կայանում է Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկում՝ լուսաֆոր չհասած, և 2 տղամարդ իջնում մեքենայից՝ մոտենալով «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդին: Նրանց միջև սկսվում է վիճաբանություն, մեկը մյուսին ձայները բարձրացնելով ասում՝ «ինչ ձև ես վարում մեքենան, նրանցից մեկը պատասխանում է, որ ծառայության եմ գնում, վռազ եմ, իսկ պատասխան ստանում, որ հա ինչ անեմ ծառայության ես գնում»: 2-րդ տեսաֆայլը ավարտվում է, վիճաբանությունը չի տեսագրվում: 3-րդ տեսաֆայլը տեսաձայնագրությունը ընդհանուր առմամբ տևում է 56 վայրկյան, սկսվում է 13:34:22-ին և ավարտվում՝ 13:35:18-ին: Տեսաձայնագրության մեջ երևում է միայն «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան և լսվում են վիճաբանության ձայներ, նաև կանանցի ձայն: Զննության մասնակիցներ Վազգեն Հայրապետյանի, Վարուժան Մայիլյանի, Մկրտիչ Մխսիյանի և Սամվել Մխսիյանի հայտարարությունների համաձայն՝ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի ղեկին եղել է Մկրտիչ Մխսիյանը, իսկ կողքի նստատեղին հայրը՝ Սամվել Մխսիյանը: «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի ղեկին եղել է Վարուժան Մայիլյանը, իսկ «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայի ղեկին՝ Վազգեն Հայրապետյանը: Կանանցի ձայնը, որը լսվում է վիճաբանության ժամանակ, Վազգեն Հայրապետյանի կնոջ՝ Լիլիթ Սրաբյանի ձայնն է, վերջինս գոռում է վիճաբանությունը դադարեցնելու նպատակով: «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան ձեռքով և բառերով՝ «կանգնի» կայանել է տվել Վարուժան Մայիլյանը, հարցրել թե ինչպես է վարում այն, իսկ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի վարորդ Մկրտիչ Մխսիյանը հայտնել է, որ ծառայության մեջ է գտնվում, իսկ Վարուժան Մայիլյանը պատասխանել է, որ իրեն չի հետաքրքրում: Զննության մասնակիցներ Մկրտիչ Մխսիյանի և Սամվել Մխսիյանի հայտարարությունների համաձայն «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մեքենան արդեն ժամը 13:33:28-ին հնարավորությունն ուներ դեպի աջ ճանապարհ տալու, սակայն արգելակում էր: Սկավառակը փաթեթավորվեց և կնքվեց» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 123-125):
թ) 2016 թվականի հուլիսի 2-ի՝ Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը լրացուցիչ զննելու արձանագրությունը, համաձայն որի. «Վերը նշված տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը ձայնագրվել է սկավառակի վրա, փաթեթը բացվեց, որի զննությամբ պարզվեց, որ սկավառակը բաղկացած է թվով 2 տեսաֆայլերից, տեսաձայնագրում է Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկը: 2-րդ տեսաֆայլում առկա տեսագրությունը ընդհանուր առմամբ տևում է 16 րոպե 55 վայրկյան, այսինքն՝ սկվսում է ժամը 12:15:00-ին և ավարտվում՝ 12:31:55-ին: Հիշյալ տեսաֆայլում՝ ժամը 12:27:08-ին Կոմիտաս-Փափազյան խաչմերուկում՝ լուսաֆորի տակ հայտնվում է «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան, որի երկու կողմի դռները բացվում են և մեքենայի միջից իջնում են 2 տղամարդ, մոտենում իրենց մեքենայի հետևի հատվածում կանգնած մեքենային: Զննության մասնակից Վարուժան Մայիլյանի հայտարարության համաձայն հետևի ավտոմեքենան իր մեքենան է՝ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի, «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի միջից իջած 2 տղամարդը մոտենում են իրեն: Սամվել Մխսիյանը որդու՝ Մկրտիչ Մխսիյանի հետ մեքենայից իջել են և մոտեցել հետևի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենային, որի վարորդ Վարուժան Մայիլյանի հետ կայացել է վիճաբանություն: Վիճաբանության մասնակիցներից մեկի հագին առկա է կապույտ գույնի մայկա և շորտեր: Ըստ տեսանկարահանող սարքի տեսագրության՝ ինչ-որ խառնված վիճակ է վիճաբանության մասնակիցների մոտ և ժամը 12:27:35-ին գետնին վիճաբանության հետևանքով հայտնվում է կապույտ մայկայով և շորտերով մի տղա: Ըստ զննության մասնակից Վ.Մայիլյանի կապույտ մայկայով և շորթերով տղան հանդիսանում է ինքը, մատնացույց արեց իրեն և հայտարարեց, որ վիճաբանության ժամանակ Մկրտիչ Մխսիյանը իրեն հարվածներ է հասցնում, ինքն ընկնում է գետնին: Գետնին ընկածը կապույտ մայկայով և շորտերով հանդիսանում է ինքը: Զննության մասնակից Վ.Մայիլյանը մատնացույց արեց այն պահը, երբ իրեն հարվածում է Մ.Մխսիյանը և իր գետնին ընկած լինելը: «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի հետևի հատվածում կրկին փողոցի վրա կայանված է Վազգեն Հայրապետյանի «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան: Ժամը 12:28:20-ին «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան անցնում է խաչմերուկը և անհետանում տեսագրությունից, իսկ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան և Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենան մնում են կանգնած նույն տեղում: Ժամը 12:28:45-ին տեսագրությունից հեռանում է «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան, իսկ 12:29:44-ին նաև «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենան: 1-ին տեսաֆայլը հետաքրքրություն չի ներկայացնում: Սկավառակը փաթեթավորվեց և կնիքվեց» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 214-215):
ժ) 2016 թվականի հուլիսի 2-ի՝ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի մեջ առկա ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը լրացուցիչ զննելու արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «Վերը նշված ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը ձայնագրվել է սկավառակի վրա, որի փաթեթը բացվեց, զննությամբ պարզվեց, որ սկավառակը բաղկացած է թվով 3 տեսաֆայլերից, որոնցից 1-ին տեսաֆայլը քննությանը հետաքրքրություն չի ներկայացնում: 2-րդ տեսաֆայլում առկա տեսաձայնագրությունը ընդհանուր առմամբ տևում է 1 րոպե 59 վայրկյան, այսինքն սկվսում է ժամը 13:32:10-ին և ավարտվում՝ 13:34:09-ին: Հիշյալ տեսաֆայլում՝ ժամը 13:33:23-ին Կոմիտաս փողոցի վրա՝ չհասած Կոմիտաս-Փափազյան խաչմերուկ, հայտնվում է «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան՝ հանգիստ երթևեկելով իր ճանապարհը, իսկ նրա հետևից «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան հատուկ ձայնային ազդանշան տալով ճանապարհ է պահանջում նրանից: Այդ ժամանակ «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայի աջ կողմով երթևեկում է մոխրագույն գույնի մեկ այլ մեքենա և «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան չի կարողանում ճանապարհ տալ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան, հատուկ ձայնային ազդանշան տալով, հանիպակաց երթևեկելով, շրջանցում է «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենային ձախ կողմով՝ ժամը 12:33:32-ին և միանգամից արգելակում նրա դիմաց, այնուհետև շարունակելով ճանապարհը՝ կրկին է արգելակում նրա դիմաց ժամը 12:32:40-ին: Ժամը 13:33:47-ին «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդը, կանգնելով «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի աջ կողմում, վերջինիս վարորդին հայտնում է «թե վերջինս ինչ ձև է վարում մեքենան, պահանջում կանգնել» և հնչեցնում հայհոյանք վերջինիս հասցեին: Ժամը 13:33:54-ին «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան կայանում է Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկում՝ լուսաֆոր չհասած, և 2 տղամարդ իջնում մեքենայից՝ մոտենալով «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդին: Նրանց միջև սկսվում է վիճաբանություն, մեկը մյուսին ձայները բարձրացնելով ասում՝ «ինչ ձև ես վարում մեքենան, նրանցից մեկը պատասխանում է, որ ծառայության եմ գնում, վռազ եմ, իսկ պատասխան ստանում, որ հա ինչ անեմ ծառայության ես գնում»: 2-րդ տեսաֆայլը ավարտվում է, վիճաբանությունը չի տեսագրվում: 3-րդ տեսաֆայլը տեսաձայնագրությունը ընդհանուր առմամբ տևում է 56 վայրկյան, սկսվում է 13:34:22-ին և ավարտվում 13:35:18-ին: Տեսաձայնագրության մեջ երևում է միայն «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան և լսվում են վիճաբանության ձայներ, նաև կանանցի ձայն: Զննության մասնակից Վարուժան Մայիլյանի հայտարարությունների համաձայն՝ ինքը «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան բառերով՝ «կանգնի» կայանել է տվել, հարցրել թե ինչպես է վարում այն, անվանել վարորդին «այ տղուկ», ոչ թե հայհոյանք է տվել, իսկ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի վարորդ Մկրտիչ Մխսիյանը հայտնել է, որ ծառայության մեջ է գտնվում, իսկ ինքը պատասխանել է, որ իրեն չի հետաքրքրում» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 216-217):
ժա) 2016 թվականի հուլիսի 2-ի՝ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի մեջ առկա ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը զննելու արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «Վերը նշված ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը ձայնագրվել է սկավառակի վրա, որի փաթեթը բացվեց, զննությամբ պարզվեց, որ սկավառակը բաղկացած է թվով 4 տեսաֆայլերից, որոնցից 1-ին և 4-րդ տեսաֆայլերը քննությանը հետաքրքրություն չեն ներկայացնում: 2-րդ տեսաֆայլում առկա տեսաձայնագրությունը ընդհանուր առմամբ տևում է 2 րոպե, այսինքն՝ սկվսում է ժամը 23:15:21-ին և ավարտվում՝ 23:17:21-ին: Հիշյալ տեսաֆայլում՝ ժամը 23:16:01-ին Կոմիտաս փողոցի վրա՝ չհասած Կոմիտաս-Փափազյան խաչմերուկ հայտնվում է «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան, հանգիստ երթևեկելով իր ճանապարհը, իսկ նրա հետևից «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան, հատուկ ձայնային ազդանշան տալով, ճանապարհ է պահանջում նրանից՝ մեքենայի միջից ասելով «քաշի են կողմ արա» և ինչ-որ բան կրկին ասում, որը չի տեսաձայնագրվում: Այդ ժամանակ՝23:16:04-ին «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայի աջ կողմով երթևեկում է մոխրագույն գունի մեկ այլ մեքենա և «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան չի կարողանում ճանապարհ տալ, այնուհետև՝ 23:16:09-ին «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայի աջ կողմը լինում է ազատ՝ ճանաապարհ տալու հետ կապված, իսկ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան, հատուկ ձայնային ազդանշան տալով, հանիպակաց երթևեկելով, շրջանցում է «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենային ձախ կողմով՝ ժամը 12:16:15-ին և միանգամից արգելակում նրա դիմաց, այնուհետև՝ շարունակելով ճանապարհը՝ կրկին է արգելակում նրա դիմաց՝ ժամը 12:16:27-ին: Ժամը 12:16:30-ին «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդը, կանգնելով «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի աջ կողմում, վերջինիս վարորդին հայտնում է «թե վերջինս ինչ ձև է վարում մեքենան, պահանջում կանգնել» և ինչ-որ անհասկանալի բան է ասում: Ժամը 12:16:37-ին «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան կայանում է Կոմիտաս-Փափազան փողոցների խաչմերուկում՝լուսաֆոր չհասած, և լսվում վիճաբանության ձայներ՝ «ինչ ձև ես վարում մեքենան, նրանցից մեկը պատասխանում է, որ ծառայության եմ գնում, վռազ եմ, իսկ պատասխան ստանում, որ հա ինչ անեմ ծառայության ես գնում», բացի այդ այլ վիճաբանության ձայներ են լսվում, լսվում է կնոջ գոռոցի ձայն, սակայն անհասկանալի: 2-րդ տեսաֆայլը ավարտվում է, վիճաբանությունը չի տեսագրվում: 3-րդ տեսաֆայլի տեսաձայնագրությունը ընդհանուր առմամբ տևում է 2 րոպե, սկսվում է 23:17:26-ին և ավարտվում՝ 23:19:26-ին: Տեսաձայնագրության մեջ քննությանը հետաքրքրություն ներկայացնող ոչինչ չի տեսագրվում, միայն լսվում են անհասկանալի վիճաբանության ձայներ, նաև կանանցի ձայն: Ժամը 23:18:10-ին «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան սկսում է երթևեկել: Զննության մասնակից Մկրտիչ Մխսիյանի հայտարարությունների համաձայն՝ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի ղեկին եղել է ինքը, իսկ կողքի նստատեղին հայրը՝ Սամվել Մխսիյանը: «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի ղեկին եղել է Վարուժան Մայիլյանը, իսկ «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայի ղեկին՝ Վազգեն Հայրապետյանը: Կանանցի ձայնը, որը լսվում է վիճաբանության ժամանակ, Վազգեն Հայրապետյանի կնոջ՝ Լիլիթ Սրաբյանի ձայնն է, թե ինչ է գոռում չի հիշում, Վարուժան Մայիլյանը ձեռքով և բառերով՝ «թե ինչ ձև եմ վարում մեքենան, կանգնեմ», այնուհետև ինչ-որ հայհոյանք է տվել իրեն, հարցրել թե ինչպես է վարում այն, իսկ ինքը հայտնել է, որ ծառայության մեջ է գտնվում, իսկ Վարուժան Մայիլյանը պատասխանել է, որ իրեն չի հետաքրքրում: Ինքը բացի «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայի վարորդ Վազգեն Հայրապետյանին «քաշի են կողմ, արա» ասելուց այլ բան չի ասել, որևէ հայհոյանք չի տվել, իրեն հայհոյել է Վարուժան Մայիլյանը մեքենան կայանելուց: Հիշյալ տեսաձայնագրությունը ինքը ներկայացրել է, քանի որ երևում է, որ Վարուժան Մայիլյանն իրեն հայհոյանք է տալիս, ինքը որևէ մեկին հայհոյանք չի տալիս: Հիշյալ տեսագրությունից ներկայացրել է իր ղեկավար ՌԴ 5-րդ կայազորի դատարանի նախագահին, վերջինս էլ դիմումով ներկայացրել է Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժին» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 218-219):
ժբ) 2016 թվականի մայիսի 15-ի՝ դեպքի վայրի զննության արձանագրությունն այն մասին, որ. «Դեպքի վայրը գտնվում է Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 1 հասցեում գտնվող ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում՝ բակում, գտնվող պահպանվող տարածքում, նշված տարածքում զննություն կատարեցի սպիտակ գույնի «Միտսուբիշի Պաջեռո ԻՈ»մակնիշի 68 VQ 888 հ/հ-ի ավտոմեքենան: Նշված ավտոմեքենայի զննությամբ բոլոր մաս-մեխանիզմները, ագրեգատորները, լուսարձակները, կողային հայելիները, ապակիները անվնաս իրենց տեղում էին: Զննության մասնակից Վ.Հայրապետյանը, մատնացույց անելով իրեն պատկանող նշված ավտոմեքենայի հետևի ձախ կողմի, առջևի և հետևի անվաթևերը, հայտարարեց, որ Մ.Մխսիյանը ոտքով հարվածել է նշված հատվածներին, սակայն այդ հատվածներում փոս չի առաջացել, իսկ նշված հատվածներում առկա էին կոշիկի սև գույնի հետքեր: Վ.Հայրապետյանը,մատնացույց անելով իր ավտոմեքենայի առջևի աջ կողմի անվաթևի վերևի հատվածը, հայտարարեց, որ Մ.Մխսիյանը հավանաբար ձեռքով հարվածել է նշված հատվածին, ինչի հետևանքով նշված հատվածում փոքր փոս է ընկել: Զննությամբ ավտոմեքենայի սրահի տեսանելի վայրերում իրենցից հետքրքրություն ներկայացնող հետքեր և իրեր չհայտնաբերեցին» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 20-22):
ժգ) 2016 թվականի հունիսի 11-ի՝ իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը՝ համաձայն որի. ««Մերսեդես Վիտո»մակնիշի 18 VL 001 հ/հ-ի ավտոմեքենան և «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» 68 VQ 888 հ/հ-ի ավտոմեքենան ճանաչել իրեղեն ապացույց և ի պահ հանձնել սույն գործով վկա Վազգեն Հայրապետյանի և մեղադրյալ Վարուժան Մայիլյանի պահպանության տակ» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 175):
7. Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Կոմիտասի պողոտայով ուղևորվելուց ճանապարհ եմ ուզել «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայից, ճանապարհ չի տվել, փորձել եմ վազանց կատարել, ձայնային ազդանշան եմ տվել, վազանց կատարելուց հետո հասնելով Փափազյան խաչմերուկ աջ պետք է թեքվեի՝ դեպի Փափազյան փողոց, կողքից եկել է «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենան, ազդանշան է տվել ստիպված կանգնել եմ ձախ մասում, դուրս եմ եկել մեքենայից, փորձել ենք խոսել իրար հետ, սկսելա քաշքշել, հայրսա դուրս եկել մեքենայից, որպեսզի չխորանա, ուրիշ բան չլինի, հայրս տեղ լսելա, որ զենք են հանել, այդ պահին նստելա մեքենան ու կրակել է: Ես զանգել եմ ոստիկանություն կրակելու դեպքի առթիվ: Շարունակել ենք ընթանալ, փորձել եմ կանգնեցնել իր մեքենան, որպեսզի մեքենայի համարանիշները հայտնեմ ոստիկանության աշխատողներին, չի կանգնել, մի պահ կանգնել եմ հետընթաց եմ կատարել, որից հետո շարունակել եմ երթևեկությունս: Ցուցմունքիս մեջ ուզում եմ նշել, որ իմ ու Վարուժանի միջև թեթև խոսակցություն է եղել միայն, խնդիրը եղել է մյուս վարորդի հետ, ինքն է զենք հանել և կրակել: Ինչ վերաբերում է այն հանգամանքին, որ Վարուժան Մայիլյանը իր ցուցմունքում նշել է, որ իմ մեքենայից 4-5 հոգի իջել են իրեն ծեծի են ենթարկել, նշեմ, որ իմ մեքենայից իջել ենք ես և հայրս:
Պաշտպանի հարցին, թե վիճաբանության ընթացքում Ձեր այդ ամբողջ պրոցեսի ընթացքում քաղաքացիներ հավաքված եղե՞լ են, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես քաղաքացիներ չեմ տեսել հավաքված, եղել ենք մենք միայն, ես քաղաքացիներ չեմ տեսել հավաքված»:
Պաշտպան Ռ.Սիրեկանյանի հարցին, թե այդ վիճաբանության ժամանակ, երբ արդեն մեքենայից դուրս եք եկել, մեկը մյուսին հայհոյանքներ և նման բաներ եղե՞լ են, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Հայհոյանք չի եղել, խոսակցություն է եղել, թե դու ծառայության մեջ, բան, շորերից քաշքշել, խոսակցություն է եղել, էդ էլ չի ստացվել, էդ ամեն ինչն ընդհատվել է, երբ «ԻՈ»-ի վարորդն իջել է, զենք է հանել և այլն, արդեն ոնց-որ կիսատ է մնում խոսակցությունը»:
Պաշտպան Ռ.Սիրեկանյանի հարցին, թե այդ ամենը որքա՞ն ժամանակ է տևում, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Երևի մի երկու րոպե»:
Պաշտպան Ռ.Սիրեկանյանի հարցին, թե այդ պահին արդյոք նկատե՞լ եք՝ մեքենաները կանգնել են, երթևեկությունը խաթարվել է, որովհետև երկու րոպեն շատ կարճ ժամանակ է, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Եթե մեքենաները կանգնած էլ լինեին, այդ պահին կարմիր լույս է եղել»:
Պաշտպան Ռ.Սիրեկանյանի հարցին, թե այդ կարո՞ղ էր Ձեր վիճաբանությունը պատճառ լինել իրենց կանգնելու, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Մեր վիճաբանությունն իրենց կանգնելու պատճառ չէր կարող հանդիսանալ, քանի որ նույնիսկ չէր երևում՝ վթար է, թե՝ ինչ է»:
Մեղադրողի հարցին, թե փաստորեն այս ամեն ինչի պատճառն ազդանշա՞նն է եղել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես չեմ կարող հիմա հստակ ասել, թե պատճառն ինչ է եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ էր Ձեզ «Մերսեդես»-ի կամ «ԻՈ»-ի վարորդը կանգնեցնում, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես չգիտեմ՝ ինչի է կանգնեցրել, իրեն հարցրեք»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ Դուք սկզբից չէիք կանգնում, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Կանգնել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր բնականոն ճանապարհից շեղվե՞լ եք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Բնականոն ճանապարհից պետք է աջ թեքվեի, չեմ կարողացել թեքվել աջ, ստիպված կանգնել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե հայհոյանքներ չե՞ն եղել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Հայհոյանքներ եղել են մեքենան կանգնեցնելու մասին, որը ես տեսել եմ տեսաձայնագրության մեջ»:
Մեղադրողի հարցին, թե վիճաբանությանը անծանոթ մարդիկ միջամտե՞լ են, թե՝ոչ, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես չեմ տեսել»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների մեջ էական հակասություն առկա լինելու պատճառով Մեղադրողը միջնորդեց հրապարակել ամբաստանյալի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, որը բավարարվեց Դատարանի կողմից։
Հրապարակվեցին ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի՝ նախաքննության փուլում տված հետևյալ ցուցմունքները.
ա) 2016 թվականի մայիսի 24-ի ցուցմունքը, համաձայն որի. «(…) 2016 թվականի մայիսի 15-ին՝ ժամը մոտ 12:00-ի սահմաններում, հայրիկիս՝ Սամվել Մխսիյանի և հղի կնոջս՝ Հասմիկ Հովսեփյանի հետ, նշված ավտոմեքենայով մեր տանից դուրս ենք եկել, քանի որ հայրիկիս հարկավոր էր գնալ Դավիթաշեն թաղամաս, իսկ ես պետք է գնայի Փափազյան փողոց՝ նշված դատարանի նախագահի տուն, որպեսզի նրան հասցնեմ աշխատանքի վայր և այդ ժամանակ ես գտնվում էի ծառայության մեջ: Ճանապարհին՝ չհասած Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկ՝ իմ ավտոմեքենայի դիմացով մոտ 30 կմ/ժ արագությամբ, ճանապարհի ձախ շարքով ընթանում էր «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի, սպիտակ գույնի ավտոմեքենա, որից ես հատուկ ազդանշանային ձայնով ճանապարհ խնդրեցի: Մի քանի անգամ ճանապարհ խնդրեցի, սակայն այդ ավտոմեքենայի վարորդը ճանապարհ չտվեց, ոչ էլ արագությունն ավելացրեց, այն դեպքում, երբ նա այդ հնարավորությունն ուներ և նրա դիմացը մոտ 200-300 մետր ազատ ճանապարհ կար: Տեսնելով, որ ճանապարհ չի տալիս՝ ես ավտոմեքենան դուրս բերեցի հանդիպակաց գոտի և անցնելով նշված ավտոմեքենային, դասավորվեցի և փորձեցի շարունակել իմ երթևեկությունը և ընթանում էի մոտ 50-60 կմ/ժ արագությամբ: «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն, այդ ժամանակ իմ հետևից ձայնային և լուսային ազդանշաններ տալով, ձեռքի ժեստերով փորձում էր կանգնեցնել իմ ավտոմեքենան, սակայն ես, չկանգնեցնելով ավտոմեքենան, դանդաղեցրի ընթացքս, մի պահ նայեցի հայելիով ու հասկանալով, որ ցանականում է ինձ կանգնեցնել, որոշեցի չկանգնել ու շարունակել ճանապարհս: Այդ ժամանակ մեր աջ կողմից մոտեցավ մի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդը պատուհանից հայհոյում էր մեզ և սպառնում՝ չկանգնելու դեպքում, որ կթաղի այդտեղ, ինչից ես չեմ վախեցել և իրական չեմ համարել, ուստի չեմ ցանկանում դրա վերաբերյալ հաղորդում տալ և բողոք ներկայացնել: Սեռական բնույթի հայհոյանքները և իմ հետևից եկող «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի վիրավորանքները լսելով և հասնելով Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերում՝ ես լուսացույցի կարմիր լույսի պատճառով կանգնեցրի ավտոմեքենան, որտեղից պետք է աջ թեքվեի, սակայն «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն, ինձ փորձելով կանգնեցնել, թույլ չտվեց աջ թեքվել և ես ստիպված կանգնեցրի ավտոմեքենան: Իրենց ավտոմեքենաները կանգնեցրին նաև «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի և «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենաների վարորդները: Ես իջա ավտոմեքենայից և արագ ինձ մոտեցան մյուս երկու ավտոմեքենաների վարորդները, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն, ինձ վիրավորելով, հարցրեց, թե ինչու եմ ազդանշան տվել, և ես, փորձելով հանգստացնել նրանց, բացատրեցի, որ ծառայողական ավտոմեքենայով եմ և շտապում եմ, ինչու ճանապարհ չի տալիս, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն այդ ժամանակ բռնեց վզիցս և սկսվեց քաշքշուկ՝ իմ և մյուս երկու վարորդների միջև: Այդ ժամանակ հայրս փորձում էր ազատել, բաժանել մեզ, սակայն չէր կարողանում: Ես նույնպես փորձում էի նրանց հեռու պահել ինձնից, որպեսզի խոսելով հասկանանք միմյանց: Այդ ժամանակ «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հեռացավ մեզնից, չգիտեմ, թե ուր, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հարձակվեց ինձ վրա, որպեսզի հարվածի ինձ, սակայն ես պաշտպանվում էի: Լսեցի, որ հայրս փորձում էր հանգստացնել «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին և լսեցի նաև, որ հայրս ասում էր, որ ինչու է նա զենք հանել: Ես շրջվեցի, որ տեսնեմ, թե ով է զենք հանել, իսկ այդ ժամանակ «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը նստեց ավտոմեքենան և փորձեց վարել ինձ և հայրիկիս վրա և կրակեց ատրճանակով մեր ուղությամբ, սակայն գնդակը մեզ և իմ ավտոմեքենային չդիպավ և չտեսա, թե ուր կպավ այն, ես միայն լսել եմ կրակոցի ձայն ու տեսել եմ վարորդին՝ ատրճանակով՝ այն մեր ուղղությամբ պահած ժամանակ: Իսկ ավտոմեքենաների արանքում չմնալու համար ես ոտքով հրվեցի նշված ավտոմեքենայից: Դրանից հետո, մենք նույնպես նստեցինք իմ ավտոմեքենան, ես զանգահարեցի ոստիկանություն և շարժվեցինք դեպի Դավիթաշեն, իսկ մեր առջևից շարժվում էր «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենան, իսկ հետևից՝ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենան: Ես հետապնդում էի «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենային, որպեսզի նրա պետհամարանիշները ֆիքսեմ և հայտնեմ ոստիկանության աշխատակիցներին: Դավիթաշենի կամրջի վրա, երբ ես փորձեցի կանգնեցնել նշված ավտոմեքենայի վարորդին՝ նա ասաց, որ գնանք իր հետևից: Հասնելով Դավիթաշենի թաղամասում գտնվող «Երևան-Սիթի» սուպերմարկետի մոտ՝ ես շրջանցեցի նրան և կանգնեցի նրա ավտոմեքենայի դիմաց՝ փակելով նրա ճանապարհը, սակայն նա հետընթաց կատարեց, ես և հայրս իջանք ավտոմեքենայից, որպեսզի ասենք, սպասեն ոստիկանության աշխատակիցների ժամանալուն, սակայն «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի և «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենաների վարորդներն իրենց ավտոմեքենաներն արագ վարեցին հայրիկիս ուղղությամբ, որտեղ հայրս, հետ քաշվելով, ոտքով մեկ անգամ հարվածեց «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենային: Դրանից հետո նրանք երկուսով մեզ ասացին, որպեսզի գնանք իրենց հետևից, սակայն մենք այդտեղից հեռացանք և նրանց հետևից չգնացինք: Չեմ հիշում, որ որևէ մեկը որևէ մեկին հարվածի, ինձ որևէ մեկը չի հարվածել, ես որևէ մարմանական վնասվածք չունեմ, ես որևէ մեկին չեմ հարվածել, սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բացի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդից, չեմ հիշում, որ ինչ-որ մեկը հնչեցնի, վիճաբանությանը միջամտել են անծանոթ մարդիկ, որոնց չեմ ճանաչում: Վիճաբանությունը տևել է մոտ 2-3 րոպե:
«Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի ատրճանակի կրակոցից ինձ, հայրիկիս, կնոջս կամ իմ մեքենային որևէ վնասվածք չի առաջացել, ես միայն լսել եմ կրակոցի ձայնը, սական մեզ և իմ ավտոմեքենային որևէ գնդակ չի դիպել, վերջինս պահել է ատրճանակը մեր ուղղությամբ:
Ես պնդում եմ իմ տված ցուցմունքը, մեկ անգամ ևս հայտնում եմ, որ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդը հայհոյել է իմ հասցեին, այնուհետև ես իջել եմ մեքենայից, քաշքշվել վերջինիս հետ, նա հարձակվել է ինձ վրա, փորձել հարվածներ հասցնել, ես պաշտպանվել եմ, որից հետո գնացել Դավիթաշեն: Ես որևէ մեկին չեմ հարվածել, հայհոյանքներ չեմ հնչեցրել որևէ մեկի հասցեին» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 88-89):
բ) 2016 թվականի մայիսի 28-ի ցուցմունքը, համաձայն որի. «(…) Առաջադրված մեղադրանքում՝ նախատեսված ՀՀ քր. օր-ի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ինձ մեղավոր չեմ ճանաչում, քանի որ հիշյալ օրը ես, հանդիսանալով ՌԴ 5-րդ կայազորային զինդատարանի նախագահ Ալեքսանդր Ռոմանովիչ Շելդյանի վարորդը, ծառայողական ավտոմեքենյով շտապել եմ Փափազյան փողոց՝ դատարանի նախագահի բնակության վայր, կոնկրետ հասցեն չգիտեմ՝ նրան աշխատանքի վայր շտապ հասցնելու համար: Նշեմ նաև, որ ես համարվում եմ վարորդ (…) պետական ծառայող չեմ (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 97):
գ) 2016 թվականի հունիսի 7-ի ցուցմունքը, համաձայն որի. «(…) Դեպքի օրն ինձ մոտ եղել է 077-98-00-98 և 091-32-37-35 բջջային հեռախոսահամարները: (…) Հայրս և կինս պետք երթուղային տաքսի մեքենայով գնային Դավիթաշեն թաղամաս՝ հորս անձնական գործով, ես նրանց իջեցնելու էի Փափազյան փողոցի վրա չհասած դատարանի նախագահի նստելավայր: (…) Ինչ-որ անծանոթ անձինք միջամտել են վիճաբանությանը, երթևեկությունը խաթարվել էր: Ես որևէ մեկին չեմ հայհոյել, ինձ է հայհոյել Վարուժան Մայիլյանը, բռնել վզիցս: (…) Ես չեմ հարվածել որևէ մեկին, Վ.Մայիլյանի վնասվածքները չեմ կարող ասել՝ ինչի հետևանքով են առաջացել (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 138):
դ) 2016 թվականի հունիսի 16-ի ցուցմունքը, համաձայն որի. «(…) Այո, դեպքի օրն իմ կինը գտնվել է հղի վիճակում և մոտ 10 օր առաջ կորցրել է երեխային: Կինս երեխային կորցրել է «Արամյանց» բժշկական կենտրոնում, պարտավորվում եմ ներկայացնել հիվանդանոցի կողմից տրված բժշկական փաստաթղթերի պատճենները: (…) Երբ ես զանգահարել եմ ոստիկանություն, ինձնից պահանջել են մեքենայի պետհամարանիշներն, այդ նպատակով ես երթևեկել եմ Վազգեն Հայրապետյանի մեքենայի հետևից՝ նախ համարանիշները գրանցելու, այնուհետև նրան կայանելու, ոստիկանություն ներկայացնելու համար, որպեսզի ատրճանակը վերցվի Վազգենից, ինչ վերաբերում է շտապելուն և ես զեկուցել եմ դատարանի նախագահին՝ ճանապարհից բջջային հեռախոսով, որ արտակարգ իրավիճակ է առաջացել և ես կուշանամ, ստացել վերջինիցս համապատասխան թույլտվություն(…)» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 191):
ե) 2016 թվականի մայիսի 31-ի՝ վկա Վազգեն Հայրապետյանի և ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը, համաձայն որի. «(…) Հարց վկա Վազգեն Հայրապետյանին. Պատմեք, թե ինչ է տեղի ունեցել 2016թ. մայիսի 15-ին՝ ժամը 12:20-ի սահմաններում, Կոմիտաս-Փափազյան և Տ. Պետրոսյան-Փիրումյան փողոցներում:
Պատասխան. 2016 թվականի մայիսի 15-ին՝ ժամը 12:15-ի սահմաններում, ես՝ կնոջս և 3 անչափահաս դստրերի հետ, Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտայով իմ «Միտսուբիշի Պաջեռո ԻՈ» մակնիշի 68 VQ 888 հ/հ-ի ավտոմեքենայով գնում էի դեպի Բարեկամության հրապարակի կողմ: Ճանապարհին՝ մինչ Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկի մոտ հասնելը, իմ ավտոմեքենայի հետևից հատուկ ձայնային ազդանշան տվեց «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի ռուսական համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը՝ ճանապարհ ուզելով ինձնից, սակայն ես չէի կարող ճանապարհ տալ, քանի որ մոտենում էի Կոմիտաս-Փափազյանխաչմերուկին, բացի այդ իմ աջ կողքից ընթանում էր մեկ այլ ավտոմեքենա: «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը դուրս եկավ հանդիպակաց գոտի՝ ձայնային ազդանշանով, որից հետո վազանցեց իմ ավտոմեքենային և կտրուկառջևի հատվածում արգելակեց ու մեքենայի պատուհանից տվեց սեռական բնույթի հայհոյանքներ, հետո շարունակեց մի փոքր առաջ և նորից արգելակեց:Այդ ընթացքում, երբ համարյա հասել էինք խաչմերուկի մոտ, նկատեցի, որ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենան կողքից ազդանշան է տալիս «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենային, որից հետո այդ ավտոմեքենան կայանեցնշված խաչմերուկի բանուկ հատվածում՝ երրորդ գծում, և երկու ավտոմեքենաների միջից էլ իջան վարորդները և սկսեցին իրար հետ վիճել: Ես նույնպես իջա ավտոմեքենայից, սկսեցի բաժանել նրանց, ովքեր քաշքշում էին իրար, սակայն հետո «Շևռոլե» ավտոմեքենայի վարորդի կողքից իջավ ևս մեկ տղամարդ, իսկ հետո «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը սկսեց հարվածներ հասցնել «Մերսեդես» մակնիշի մեքենայի վարորդին, ով վայր ընկավ գետնին: Այդ ընթացքում ավտոմեքենայիցս դուրս էր եկել նաև իմ կինը, և նա նույնպես փորձում էր բաժանել մեզ, գոռում էին նաև երեխաները, և ես ստիպված նստեցի ավտոմեքենան՝ երեխաներին հանգստացնելու նպատակով: Այդ ժամանակ իմ կողքի ուղևորի պատուհանին ցանկացավ մոտենալ «Շևռոլե» ավտոմեքենայի տղամարդկանցից մեկը, և ես, խուսափելով դրանից և վախեցնելու նպատակով, սրահից հանեցի ինձ պատկանող օդամղիչ ատրճանակը և կարծելով, թե մեջը շարիկ չկա, ձայն հանելու նպատակով և սթափեցնելու համար ցանկացա ավտոմեքենայի պատուհանից օդ կրակել, սակայն անկանոն շարժման հետևանքով կրակեցի «Մերսեդես» մակնիշի մեքենայի ուղղությամբ և շարիկը դիպավ ձախ կողմի մեջտեղի ապակուն և վնասեց այն: Այնուհետև ես, շրջանցելով «Շևռոլե»մակնիշի ավտոմեքենան, շարժվեցի դեպի Դավիթաշեն թաղամասի կողմ և նկատեցի, որ իմ ավտոմեքենայի հետևից գալիս է նաև «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենան: Ես ավտոմեքենան արագ վարել եմ դեպի Դավիթաշենի ոստիկանության բաժնի կողմ, սակայն, երբ հասել էի Տ.Պետրոսյան փողոցի մոտ, «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենան կտրեց իմ ավտոմեքենայի դիմացը, վարորդն իջավ ավտոմեքենայից, ոտքերով հարվածեց մի քանի անգամ ավտոմեքենայիս անվաթևերին, հայհոյանքներ չեմ լսել, որից հետո ես մի որոշ հատված հետընթաց եմ կատարել, իսկ երբ այդ վարորդը նստեցիր ավտոմեքենան, ես արդեն շարժվելէի: Դրանից հետո Դավիթաշենի բաժնի մոտ ես տեսա «Մերսեդես»-ի վարորդին, ում հետ ես որոշ ժամանակ առաջ ծանոթացել էի ավտոմեքենա փոխանակելու ժամանակ, և նրան հայտնեցի, որ նրան պաշտպանելու ժամանակ ինձ պատկանող օդամղիչ ատրճանակով ցանկացել եմ օդ կրակել, բայց այն դիպել ու վնասել է նրա ավտոմեքենայի ձախ կողմի մեջտեղի ապակին: Վեճը տևել է մոտ 5 րոպե, որի ժամանակ «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը պատուհանից ինձ տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ես որևէ մեկի չեմ հարվածել, ինձ նույնպես որևէ մեկը չի հարվածել, ես որևէ մարմնական վնասվածք չեմ ստացել, ոչ մեկին հայհոյանք չեմ տվել, միայն իմ ավտոմեքենան «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողմից ոտքերով հարվածելու հետևանքով վնասվել է և ինձ պատճառվել է նյութական վնաս, որի չափը ես չգիտեմ: Իսկ կողքից հավաքվել են պատահական մարդիկ, սակայն չեմ հիշում թե նրանք միջամտել կամ դիտողություն արել են, թե՝ ոչ, քանի որ ես ահավոր շփոթված և անհանգստացած էի իմ ընտանիքի համար: Նշեմ, որ «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ, բացի վարորդից եղել է ևս մեկ տղամարդ, վերջինսչեմ հիշում՝ հայհոյանք տվել է, ինչ-որ մեկին հարվածներ հասցրել է, թե՝ ոչ, իսկ վարորդը սկզբից քաշքշում էր «Մերսեդես»-ի վարորդին, այնուհետև հարվածներ հասցրեց վերջինիս, որից էլ նա ընկավ գետնին:
Հարց մեղադրյալ Մկրտիչ Մխսիյանին. Լսեցիք պատասխանը, ինչ կասեք այդ կապակցությամբ:
Պատասխան. 2016 թվականի մայիսի 15-ին՝ ժամը մոտ 12:00-ի սահմաններում, հայրիկիս՝ Սամվել Մխսյանի և հղի կնոջս՝ Հասմիկ Հովսեփյանի, հետ նշված ավտոմեքենայով մեր տանից դուրս ենք եկել, քանի որ հայրիկիս հարկավոր էր գնալ Դավիթաշեն թաղամաս, իսկ ես պետք է գնայի Փափազյան փողոց՝ նշված դատարանի նախագահի տուն, որպեսզի նրան հասցնեմ աշխատանքի վայր և այդ ժամանակ ես գտնվում էի ծառայության մեջ: Ճանապարհին՝ չհասած Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկ, իմ ավտոմքենայի դիմացով մոտ 30 կմ/ժ արագությամբ, ճանապարհի ձախ շարքով ընթանում էր «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի, սպիտակ գույնի ավտոմեքենա, որից ես հատուկ ազդանշանային ձայնով ճանապարհ խնդրեցի: Մի քանի անգամ ճանապարհ խնդրեցի, սակայն այդ ավտոմեքենայի վարորդը ճանապարհ չտվեց, ոչ էլ արագությունն ավելացրեց, այն դեպքում, երբ նա այդ հնարավորությունն ուներ և նրա դիմացը մոտ 200-300 մետր ազատ ճանապարհ կար: Տեսնելով, որ ճանապարհ չի տալիս՝ ես ավտոմեքենան դուրս բերեցի հանդիպակաց գոտի և անցնելով նշված ավտոմեքենային՝ դասավորվեցի և փորձեցի շարունակել իմ երթևեկությունը և ընթանում էի մոտ 50-60կմ/ժ արագությամբ: «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն այդ ժամանակ իմ հետևից ձայնային և լուսային ազդանշաններ տալով, ձեռքի ժեստերով փորձում էր կանգնեցնել իմ ավտոմեքենան, սակայն ես չկանգնեցնելով ավտոմեքենան՝ դանդաղեցրի ընթացքս, մի պահ նայեցի հայելիով ու հասկանալով, որ ցանկանում է ինձ կանգնեցնել, որոշեցի չկանգնել և շարունակել ճանապարհս: Այդ ժամանակ մեր աջ կողմից մոտեցավ մի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդը պատուհանից հայհոյում էր մեզ և սպառնում՝ չկանգնելու դեպքում, որ կթաղի այդտեղ, ինչից ես չեմ վախեցել և իրական չեմ համարել, ուստի չեմ ցանկանում դրա վերաբերյալ հաղորդում տալ և բողոք ներկայացնել: Սեռական բնույթի հայհոյանքները և իմ հետևից եկող «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի վիրավորանքները լսելով և հասնելով Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկ՝ ես լուսացույցի կարմիր լույսի պատճառով կանգնեցրի ավտոմեքենան, որտեղից պետք է աջ թեքվեի, սակայն «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն, ինձ փորձելով կանգնեցնել, թույլ չտվեց աջ թեքվեմ, և ես ստիպված կանգնեցրի ավտոմեքենաս: Իրենց ավտոմեքենաները կանգնեցրին նաև «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի և «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենաների վարորդները: Ես իջա ավտոմեքենայից, և արագ ինձ մոտեցան մյուս երկու ավտոմեքենաների վարորդները, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն ինձ վիրավորելով հարցրեց, թե ինչու եմ ազդանշան տվել և ես, փորձելով հանգստացնել նրանց բացատրեցի, որ ծառայողական ավտոմեքենայով եմ և շտապում եմ, ինչու ճանապարհ չի տալիս, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն այդ ժամանակ բռնեց վզիցս, և սկսվեց քաշքշուք իմ և մյուս երկու վարորդների միջև: Այդ ժամանակ հայրս փորձում էր ազատել, բաժանել մեզ, սակայն չէր կարողանում: Ես նույնպես փորձում էի նրանց հեռու պահել ինձանից, որպեսզի խոսելով հասկանանք միմյանց: Այդ ժամանակ «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հեռացավ մեզանից չգիտեմ, թե ուր, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հարձակվեց իմ վրա, որպեսզի հարվածի ինձ, սակայն ես պաշտպանվում էի: Լսեցի, որ հայրս փորձում է հանգստացնել «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին և լսեցի նաև, որ հայրս ասում էր, որ ինչու է նա զենք հանել: Ես շրջվեցի, որ տեսնեմ, թե ով է զենք հանել, իսկ այդ ժամանակ «Պաջերո ԻՈ» մակնիշիավտոմեքենայի վարորդը նստեց իր ավտոմեքենան և փորձեց վարել իմ և հայրիկիս վրա և կրակեց ատրճանակով մեր ուղղությամբ, սակայն գնդակը մեզ և իմ ավտոմեքենային չդիպավ և չտեսա, թե ուր կպավ այն, ես միայն լսել եմ կրակոցի ձայն ու տեսել եմ վարորդին ատրճանակով՝ այն մեր ուղղությամբ պահած ժամանակ: Իսկ ավտոմեքենաների արանքում չմնալու համար ես ոտքով հրվեցի նշված ավտոմեքենայից: Դրանից հետո մենք նույնպես նստեցինք իմ ավտոմեքենան, ես զանգահարեցի ոստիկանություն և շարժվեցինք դեպի Դավիթաշեն, իսկ մեր առջևից շարժվում էր «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենան, իսկ հետևից՝ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենան: Ես հետապնդում էի «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենային, որպեսզի նրա պետհամարանիշները ֆիքսեմ և հայտնեմ ոստիկանության աշխատակիցներին: Դավիթաշենի կամրջի վրա, երբ ես փորձեցի կանգնեցնել նշված ավտոմեքենայի վարորդին, նա ասաց, որ գնանք իր հետից: Հասնելով Դավիթաշեն թաղամասում գտնվող «Երևան-Սիթի» սուպերմարկետի մոտ՝ ես շրջանցեցի նրան և կանգնեցի նրա ավտոմեքենայի դիմաց՝ փակելով նրա ճանապարհը, սակայն նա հետընթաց կատարեց, ես և հայրս իջանք ավտոմեքենայից, որպեսզի ասենք սպասեն ոստիկանության աշխատակիցների ժամանելում, սակայն «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի և «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդներն իրենց ավտոմեքենաներն արագ վարեցին հայրիկիս ուղղությամբ, որտեղ հայրս, հետ քաշվելով, ոտքով մեկ անգամ հարվածեց «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենային: Դրանից հետո նրանք երկուսով մեզ ասացին, որպեսզի գնանք իրենց հետևից, սակայն մենք այդտեղից հեռացանք և նրանց հետևից չգնացինք: Չեմ հիշում, որ որևէ մեկը որևէ մեկին հարվածի, ինձ որևէ մեկը չի հարվածել, ես որևէ մարմնական վնասվածք չունեմ, ես որևէ մեկին չեմ հարվածել, սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բացի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդից, չեմ հիշում, որ ինչ-որ մեկը հնչեցնի, վիճաբանությանը միջամտել են անծանոթ մարդիկ, որոնց չեմ ճանաչում: Վիճաբանությունը տևել է մոտ 2-3 րոպե:
Ես պնդում եմ իմ տված ցուցմունքը, մեկ անգամ ևս հայտնում, որ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդը հայհոյել է իմ հասցեին, այնուհետև ես իջել եմ մեքենայից, քաշքշվել վերջինիս հետ, նա հարձակվել է ինձ վրա, փորձել հարվածներ հասցնել, ես պաշտպանվել եմ, որից հետո գնացել Դավիթաշեն: Ես որևէ մեկին չեմ հարվածել, հայհոյանքներ չեմ հնչեցրել որևէ մեկի հասցեին: Նշեմ նաև որ, ես կատարվածի փաստով որևէ բողոք, պահանջ չունեմ (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 104-108):
զ) 2016 թվականի մայիսի 31-ի՝ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Մխսիյանի և Վարուժան Մայիլյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը, համաձայն որի. «(…) Հարց մեղադրյալ Վարուժան Մայիլյանին. Պատմեք, թե ինչ է ինչ է տեղի ունեցել 2016թ. մայիսի 15-ին՝ ժամը 12:20-ի սահմաններում, Կոմիտաս-Փափազյան և Տ.Պետրոսյան-Փիրումյան փողոցներում:
Պատասխան. 15.05.2016թ.՝ ժամը 12:15-ի սահմաններում, երբ ես իմև «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի 18 VL 001 հ/հ-ի ավտոմեքենայով միայնակ կայանեցի Կոմիտաս-Վրացական խաչմերուկի մոտ, լուսացույցի տակ կանգնած նկատեցի «Միտսուբիշի Պաջեռո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենա, ով ճանապարհի գետնածածկին թափված յուղի պատճառով դժվարությամբ կանգնեց լուսացույցի տակ և դրանով գրավեց իմ ուշադրությունը: Երբ փոխվեց կանաչ գույնի այդ ավտոմեքենան շարժվեց, իսկ ես հետ մնացի: Ժամը 12:20-ի սահմաններում, երբ արդեն հասնում էի Կոմիտաս-Փափազյան խաչմերուկի մոտ, այդ ընթացքում նկատեցի, որ իմ ուշադրությունը գրաված «Միտսուբիշի» ավտոմեքենայի հետևից հատուկ ձայնային ազդանշան էր տալից մոխրագույն «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի ռուսական համարանիշի ավտոմեքենա, որը ճանապարհ էր ուզում, իսկ «Միտսուբիշի» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը չէր կարող նրան ճանապարհը զիջել, քանի որ կողքից ավտոմեքենա էր գնում: «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը մտավ հանդիպակաց գոտի՝ ձայնային ազդանշանով, որից հետո վազանցեց «Միտսուբիշի» մակնիշի ավտոմեքենային և կտրուկ նրա առջևի հատվածում արգելակեց, հետո շարունակեց մի փոքր առաջ և նորից արգելակեց: Ես, դա տեսնելով, որպես ՀՀ քաղաքացի չկարողացա անտարբեր անցնել այդ վարորդի քայլի նկատմամբ և նրան ձայնային ազդանշանով կանգնեցրի Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկի բանուկ հատվածում: Իջա ավտոմեքենայից, որից հետո իր «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայից իջավ նաև նրա վարորդը, ում ես հարցրի, թե ինչ ձևով է վարում իր ավտոմեքենան, իսկ նա պատասխանեց, որ ծառայության մեջ է, որից հետո մեր միջև վեճ ծագեց: Այդ ընթացքում «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Մկրտիչը սկսեց ինձ ձեռքերով հարվածներ հասցնել մարմնիս տարբեր մասերին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ, ինչի հետևանքով ես վայր եմ ընկել գետնին: Երբ գետնից վեր կացա, արդեն «Միտսուբիշի» մակնիշի ավտոմեքենան չկար, իսկ «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենան արդեն շարժվում էր: Ես ավտոմեքենաս նստելուց և շարժվելուց հետո զանգահարեցի ոստիկանություն և հայտնեցի կատարվածի մասին: «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ եղել են երկու տղամարդ, որոնցից ինձ հարվածներ է հասցրել վարորդը, և վերջինս հարվածների հետ հնչեցնում էր բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ, իսկ թե վարորդի հետ եղած տղամարդը ինձ հարվածել է, թե ոչ, ես չեմ հիշում, ընկած եմ եղել գետնին, չեմ կարող ասել ականատես վկաներ եղել են, միջամտել են վիճաբանությանը, թե ոչ, ես ընկած եմ եղել գետնին: Ոստիկանություն զանգահարելուց հետո ես գնում էի դեպի ոստիկանության Դավիթաշենի բաժին և ճանապարհին՝ Տ.Պետրոսյան փողոցում, նկատեցի, որ «Միտսուբիշի» մակնիշի ավտոմեքենան հետընթաց է անում բանուկ հատվածում, քանի որ «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենան փակել է նրա դիմացը և վարորդը սեռական բնույթի հայհոյանքներով ոտքերով հարված էր հասցնում «Միտսուբիշի» մակնիշի ավտոմեքենային: Ես նրանց մոտ չկայանեցի և շարունակեցի ճանապարհս դեպի Դավիթաշենի բաժին: Այնուհետև իմ հետևից եկավ նաև «Միտսուբիշի» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը, որտեղ էլ ես ճանաչեցի վարորդին՝ Վազգենին, ում հետ որոշ ժամանակ առաջ ծանոթացել էի ավտոմեքենա փոխանակելու ժամանակ, վերջինս այդ ժամանակ հայտնեց, որ ինձ պաշտպանելու ժամանակ իրեն պատկանող օդամղիչ ատրճանակով ցանկացել է օդ կրակել և այն դիպել ու վնասել է իմ ավտոմեքենայի ձախ կողմի մեջտեղի ապակին: Վեճը տևել է մոտ 5-7 րոպե, որի ժամանակ ես լսել եմ միայն «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի, որը ներկայիս ինձ հետ առերեսվողն է, կողմից հնչեցված սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ես որևէ մեկի չեմ հարվածել, չեմ հիշում, թե ովքեր են ներկա գտնվել կամ կողքից դիտողություն արել, քանի որ ես ինձ հասցված հարվածներից հետո ընկած եմ եղել գետնին: Նշեմ նաև, որ նախկինում տված ցուցմունքի մեջ հայտնել եմ, որ երբ «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը վազանց է կատարել «Միտսուբիշի» մակնիշի ավտոմեքենային և կտրուկ նրա առջևի հատվածում արգելակել, հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանք, սակայն ես խառնել եմ, նման բան չի եղել, հայհոյանք չի հնչեցվել այդ պահին, եթե նույնիսկ հնչեցված լիներ հայհոյանք ես չէի կարող լսել:
Հարց մեղադրյալ Մկրտիչ Մխսիյանին. Լսեցիք պատասխանը, ինչ կասեք այդ կապակցությամբ:
Պատասխան. 2016 թվականի մայիսի 15-ին՝ ժամը մոտ 12:00-ի սահմաններում, հայրիկիս՝ Սամվել Մխսիյանի և հղի կնոջս՝ Հասմիկ Հովսեփյանի, հետ նշված ավտոմեքենայով մեր տանից դուրս ենք եկել, քանի որ հայրկիս հարկավոր էր գնալ Դավիթաշեն թաղամաս, իսկ ես պետք է գնայի Փափազյան փողոց՝ նշվածդատարանի նախագահի տուն, որպեսզի նրան հասցնեմ աշխատանքի վայր, և այդ ժամանակ ես գտնվում էի ծառայության մեջ: Ճանապարհին՝ չհասած Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկ, իմ ավտոմքենայի դիմացով մոտ 30 կմ/ժ արագությամբ, ճանապարհի ձախ շարքով ընթանում էր «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի, սպիտակ գույնի ավտոմեքենա, որից ես հատուկ ազդանշանային ձայնով ճանապարհ խնդրեցի: Մի քանի անգամ ճանապարհ խնդրեցի, սակայն այդ ավտոմեքենայի վարորդը ճանապարհ չտվեց, ոչ էլ արագությունն ավելացրեց, այն դեպքում, երբ նա այդ հնարավորությունն ուներ և նրա դիմացը մոտ 200-300 մետր ազատ ճանապարհ կար: Տեսնելով, որ ճանապարհ չի տալիս՝ ես ավտոմեքենան դուրս բերեցի հանդիպակաց գոտի և անցնելով նշված ավտոմեքենային, դասավորվեցի և փորձեցի շարունակել իմ երթևեկությունը և ընթանում էի մոտ 50-60կմ/ժ արագությամբ: «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն այդ ժամանակ իմ հետևից ձայնային և լուսային ազդանշաններ տալով, ձեռքի ժեստերով փորձում էր կանգնեցնել իմ ավտոմեքենան, սակայն ես, չկանգնեցնելով ավտոմեքենան,դանդաղեցրեցի ընթացքս, մի պահ նայեցի հայելիով ու հասկանալով, որ ցանկանում է ինձ կանգնեցնել որոշեցի չկանգնել և շարունակել ճանապարհս: Այդ ժամանակ մեր աջ կողմից մոտեցավ մի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդը պատուհանից հայհոյում էր մեզ և սպառնում՝ չկանգնելու դեպքում, որ կթաղի այդտեղ, ինչից ես չեմ վախեցել և իրական չեմ համարել, ուստի չեմ ցանկանում դրա վերաբերյալ հաղորդում տալ և բողոք ներկայացնել: Սեռական բնույթի հայհոյանքները և իմ հետևից եկող «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի վիրավորանքները լսելով և հասնելով Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկ՝ ես լուսացույցի կարմիր լույսի պատճառով կանգնեցրի ավտոմեքենան, որտեղից պետք է աջ թեքվեի, սակայն «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը, ինձ փորձելով կանգնեցնել, թույլ չտվեց աջ թեքվել և ես ստիպված կանգնեցրի ավտոմեքենաս: Իրենց ավտոմեքենաները կանգնեցրին նաև «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի և «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենաների վարորդները: Ես իջա ավտոմեքենայից և արագ ինձ մոտեցան մյուս երկու ավտոմեքենաների վարորդները, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը, ինձ վիրավորելով հարցրեց, թե ինչու եմ ազդանշան տվել և ես, փորձելով հանգստացնել նրանց, բացատրեցի, որ ծառայողական ավտոմեքենայով եմ և շտապում եմ, ինչու ճանապարհ չի տալիս, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն այդ ժամանակ բռնեց վզիցս, և սկսվեց քաշքշուք իմ և մյուս երկու վարորդների միջև: Այդ ժամանակ հայրս փորձում էր ազատել, բաժանել մեզ, սակայն չէր կարողանում: Ես նույնպես փորձում էի նրանց հեռուպահել ինձնից, որպեսզի խոսելով հասկանանք միմյանց: Այդ ժամանակ «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հեռացավ մեզանից չգիտեմ, թե ուր, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը հարձակվեց ինձ վրա, որպեսզի հարվածի ինձ, սակայն ես պաշտպանվում էի: Լսեցի, որ հայրս փորձում է հանգստացնել «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին և լսեցի նաև, որ հայրս ասում էր, որ ինչու է նա զենք հանել, ես շրջվեցի, որ տեսնեմ, թե ով է զենք հանել, իսկ այդ ժամանակ «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը նստեց իր ավտոմեքենան և փորձեց վարել ինձ և հայրիկիս վրա և կրակեց ատրճանակով մեր ուղղությամբ, սակայն գնդակը մեզ և իմ ավտոմեքենային չդիպավ և չտեսա, թե ուր կպավ այն, ես միայն լսել եմ կրակոցի ձայն ու տեսել եմ վարորդին ատրճանակով՝ այն մեր ուղղությամբ պահած ժամանակ: Իսկ ավտոմեքենաների արանքում չմնալու համար ես ոտքով հրվեցի նշված ավտոմեքենայից: Դրանից հետո մենք նույնպես նստեցինք իմ ավտոմեքենան, ես զանգահարեցի ոստիկանություն և շարժվեցինք դեպի Դավիթաշեն, մեր առջևից շարժվում էր «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենան, իսկ հետևից՝ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենան: Ես հետապնդում էի «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենային, որպեսզի նրա պետհամարանիշները ֆիքսեմ և հայտնեմ ոստիկանության աշխատակիցներին: Դավիթաշենի կամրջի վրա, երբ ես փորձեցի կանգնեցնել նշված ավտոմեքենայի վարորդին, նա ասաց, որ գնանք իր հետից: Հասնելով Դավիթաշեն թաղամասում գտնվող «Երևան-Սիթի» սուպերմարկետի մոտ՝ ես շրջանցեցի նրան և կանգնեցի նրա ավտոմեքենայի դիմաց՝ փակելով նրա ճանապարհը, սակայն նա հետընթաց կատարեց, ես և հայրս իջանք ավտոմեքենայից, որպեսզի ասենք սպասեն ոստիկանության աշխատակիցների ժամանելում, սակայն «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի և «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդներն իրենց ավտոմեքենաներն արագ վարեցին հայրիկիս ուղղությամբ, որտեղ հայրս,հետ քաշվելով, ոտքով մեկ անգամ հարվածեց «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենային: Դրանից հետո նրանք երկուսով մեզ ասացին, որպեսզի գնանք իրենց հետևից, սակայն մենք այդտեղից հեռացանք և նրանց հետևից չգնացինք: Չեմ հիշում, որ որևէ մեկը որևէ մեկին հարվածի, ինձ որևէ մեկը չի հարվածել, ես որևէ մարմնական վնասվածք չունեմ, ես որևէ մեկին չեմ հարվածել, սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բացի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդից, չեմ հիշում, որ ինչ-որ մեկը հնչեցնի, վիճաբանությանը միջամտել են անծանոթ մարդիկ, որոնց չեմ ճանաչում: Վիճաբանությունը տևել է մոտ 2-3 րոպե: Ես պնդում եմ իմ տված ցուցմունքը, մեկ անգամ ևս հայտնում, որ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդը հայհոյել է իմ հասցեին, այնուհետև ես իջել եմ մեքենայից, քաշքշվել վերջինիս հետ, նա հարձակվել է ինձ վրա, փորձել հարվածներ հասցնել, ես պաշտպանվել եմ, որից հետո գնացել Դավիթաշեն: Ես որևէ մեկին չեմ հարվածել, հայհոյանքներ չեմ հնչեցրել որևէ մեկի հասցեին: Նշեմ նաև որ, ես կատարվածի փաստով որևէ բողոք պահանջ չունեմ (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 109-112):
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հակասությունների վերաբերյալ ի՞նչ կասեք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Մեքենան կանգնեցնելու պահը չէի հիշում, որին որևէ նշանակություն չեմ տվել դրա համար չեմ նշել»
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ցուցմունքը գրել եք Ձե՞ր կամքով, որևէ մեկը պարտադրե՞լ է Ձեզ ցուցմունք տալուն, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դու՞ք եք ստորագրել ցուցմունքը, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ո՞րն է ճիշտ, նախաքննության ընթացքում տրվածը, թե դատաքննության ընթացքում տրվածը, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Նախաքննության ժամանակ ավելի մանրամասն եմ նշել, քանի որ ես այն ժամանակ ավելի լավ էի հիշում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե քրեական գործի 138-րդ թերթում, երբ Դուք որպես մեղադրյալ հարցաքննվել եք, Ձեզ հարց է տրվել, թե ականատես վկա եղել է վիճաբանությանը, թե՝ ոչ, ինչ-որ մեկը միջամտել է վիճաբանությանը, թե՝ ոչ, Դուք պատասխանել եք, ինչ-որ անծանոթ մարդիկ միջամտել են վիճաբանությանը, որոնց չեմ ճանաչում, երթևեկությունը խաթարվել էր, որևէ մեկին չեմ հայհոյել, ինձ հայհոյել է Վարուժան Մաիլյանը, բռնել վզիցս, Դուք ինչպե՞ս կարող էիք ի նկատի ունենալ «ԻՈ»-ի վարորդին, բացատրեք այս հակասությունը, ու՞մ էիք ի նկատի ունեցել այս պարագայում, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Չեմ հիշում արդեն, բայց ավելի ճիշտա էդ ցուցմունքը, քանի որ այն ժամանակ ավելի լավ էի հիշում»:
Ամբաստանյալ Վարուժան Մայիլյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «2016 թվականի մայիսին, կիրակի օր էր, դուրս եկա տնից մազերս կտրելու նպատակով, հետ վերադառնալուց Կոմիտաս-Վրացական խաչմերուկում, ձախ կողմում նկատեցի, «ԱԲՍ» համակարգի ձայն եկավ, որ ուշադրությունս սևեռեցի ձախ, տեսա «ԻՈ» մակնիշի մեքենայա, որի լուսամուտը իջացրածա, որի մեջ կան երեք երեխա և մի կին ու հետադարձ նայելով, ասի տեսնեմ՝ գալիսա խփի, թե՝ չէ, որովհետև յուղ էր թափված, շարունակեցի կանաչ լույսի տակ առաջ ընթանալ, առաջ ընթանալով՝ նկատեցի, որ «Շևռոլե» մակնիշի մեքենան ճանապարհ էր ուզում «ԻՈ» մակնիշի մեքենայից, իսկ «ԻՈ»-ն ճանապարհ չուներ, որ տար, ձայնային ազդանշան տալով մտավ հանդիպակած գոտի, վազանցեց, երկու անգամ արգելակելով դիմացը, առաջ ես ընթացա, որոշեցի կանխել վտանգը, եկա, հասա երկուսի մեջտեղը, մտա աջ կողքով «Շևռոլե»-ի կողքը, ասեցի կանգնի, կանգնեցի, պատուհանը իջացրեցի, ասեցի, չես կարում նորմալ քշես այ տղուկ, ես իրան ստիպողաբար չեմ կանգնեցրել, ինքը, որ կանգնեց, ես արդեն կանգնեցի ու դուրս եկանք մեքենայից, ասեց չես տենում ծառայության մեջ եմ, ասեցի ծառայության մեջ ես, սև համարները խփել ես վրեդ, մտի կարմիր լույսի տակ, պրոտիվ գնա, գլուխդ քարա, այդ արտահայտության ժամանակ ստացել եմ հարված ու վերջում արդեն հարվածներից ուշքի գալով՝ նկատեցի, որ Սամվել Մխսիյանը ասում է կրակում եք-կրակում եք, ու նստել եմ մեքենան, զանգել եմ ոստիկանություն ու կադրերն էլ երևում է ոստիկանություն զանգել եմ հետապնդելուց հետո: Իրանք շարժվել են, շարժվել եմ, Դավիթաշենի կողմ, զանգահարել եմ ոստիկանություն, երբ հասա «Սիթի»-ի խաչմերուկ, նկատեցի, որ «Շևռոլե» մեքենան փակել է դիմացը, նկատեցի նույն «ԻՈ» մեքենան, եկել եմ հանդիպակած կողքը կանգնել եմ, ասել եմ. «Ապեր մի վախեցի, հանգիստ քշի, արի հետևիցս» ու քշել եմ ոստիկանություն»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե ինչպե՞ս փորձեցիք կանգնեցնել մեքենաները, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ձայնային ազդանշան տվեցի, ասեցի կանգնի, կանգնի, հետո ասեցի չես կարում նորմալ քշես այ տղուկ»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե այդ պահին բոլոր մեքենաները կա՞նգ առան, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Միանշանակ, որովհետև ես երրորդ շարքում էի կանգնած»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե մեքենաներից ովքե՞ր են իջել, և ինչ խոսակցություն տեղի ունեցավ այդ պահին, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Իջել են երկուսով, Սամվելը և իր տղան, անունը չեմ հիշում, Մխսիյանները, այդ ժամանակ ես նորից եմ ասում, ասեցի. «Չես կարում նորմալ քշես, այ տղուկ, մեքենայում ընտանիք է, բարձր»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե իսկ մեքենայից չէի՞ն իջել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես չեմ նկատել այդ ժամանակ, նկատել եմ միայն արդեն, երբ որ կնոջ ձայն էր լսվում, ձայներով եմ լսել, երեխայի հետ ներս ու դուրս էր անում, Վազգենին մի պահ եմ տեսել»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե Ձեզ հետ ո՞վ է զրուցել, մեքենաներից իջան, ով խոսեց, ով մոտեցավ, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Զրուցել եմ մեղադրյալի հետ, եղել է, չես տեսնում երեխեք են, ոնց ես քշում, իջելա մեքենայից, ասել է ծառայության մեջ եմ, ասել եմ ծառայության մեջ ես, կարմիրով պրոտիվ քշի գնա, դրանից հետո «ԻՈ»-ի վարորդի ձայներն եմ լսել, կնոջ, երեխայի ձայներ, հետո ուշքի գալով տեսել եմ, որ «ԻՈ»-ն չկա, Մխսիյանն էլ ասում է կրակում ես այ տղա»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե ինչքա՞ն տևեց այդ ամենը, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Երևի մի 4-5 րոպե, ոչ ավել»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե, այդ ժամանակահատվածում ուրիշ այլ անձանց նկատե՞լ եք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ, ես ի վիճակի չէի կողմնակի անձանց նկատելու»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե Ձեր կողմից հայհոյանքներ հնչե՞լ են, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ, մեքենայի մեջ տվել եմ, դրսում ոչ մի հայհոյանք ես չեմ հասցրել տամ»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե իսկ իսկ հնարավոր է՝ նկատած լինեք՝ երևեկությունը կանգ առած լինի, խաթարված լինի, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես չեմ նկատել այդ ժամանակ, նկատել եմ միայն արդեն, երբ որ կնոջ ձայն էր լսվում, ձայներով եմ լսել, երեխայի հետ ներս ու դուրս էր անում, Վազգենին մի պահ եմ տեսել»:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի հարցին, թե ինչ-որ մեկին ուղղված է եղել Ձեր հայհոյանքը, որ տվել եք մեքենայի մեջ, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Չէ, կոնկրետ որևէ մեկին ուղղված չէր եղել»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե Դուք նկատե՞լ եք երբ «Շևռոլե» մակնիշի մեքենան ճանապարհ է խնդրել «ԻՈ» մակնիշի մեքենայից, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե այսինքն՝ Դուք այդ ժամանակ Ձեր երևեկությանն էիք հետևում, թե կարող է «ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը Ձեզ ծանոթ էր, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ, եթե վարորդ ես, պիտի բոլոր կողմերը հետևես»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե Դուք ինչպե՞ս կարող եք գնահատել, թե «ԻՈ» մակնիշի մեքենան ուներ տեսադաշտ թույլատրել վազանց կատարել «Շևռոլե»-ին, թե՝ ոչ, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Դա ինձ չէր երևում, ինչ տեսել է իմ աչքը, դա եմ ասում, էդ պահին ինձ հետաքրքում էր միայն մեքենայի մեջի երեխաները»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե Դուք «ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին երբևիցե ճանաչե՞լ եք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես չեմ կարող հիշել, մինչև այսօր էլ չեմ կարողանում հիշել»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե Ձեր կարծիքով եթե Դուք «Շևռոլե» մակնիշի մեքենայի վարորդին նման արտահայտություն չանեիք, ինքը կկանգնե՞ր, թե՝ ոչ, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Փորձեք իրան տվեք այդ հարցը, ինձ մի տվեք, ես չեմ կարող իրա մտածելակերպով պատասխանել»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե այսինքն՝ նրան կանգնեցնելու առաջին քայլը Ձե՞ր կողմից է եղել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Այո, ես կանգնեցրել եմ վտանգը կանխելու համար¬»:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանի հարցին, թե բայց չէ՞ որ ինքն արդեն անցել էր, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Չէ, չէր անցել, վտանգը դիմացից էր, ոչ թե կողքից»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե Դուք Ձեր ցուցմունքում նշեցիք, որ ես եմ Ձեր դիմացը կտրել կանգնել, ուղղակի անցնելու հնարավորություն չեք ունեցել դրա համար եք կանգնել, ես Ձեզ կանգնեցրել եմ, ստիպել եմ կանգնել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Եթե դիմացս ռեսկի արգելակում ես, իհարկե տեղ չի եղել անցնելու»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե Դուք զանգահարել եք ոստիկանություն և հայտարարություն եք տվել, որ Ձեզ 3-4 հոգի ծեծի են ենթարկել, իրո՞ք դեպքի վայրում եղել են 3-4 հոգի Ձեզ ծեծի ենթարկող, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ամենասկզբից ես չեմ պատկերացրել՝ ինչա կատարվում, նույնիսկ ինձ թվացելա, որ «ԻՈ» ավտոմեքենայի մեջից էլ ինձ հարվածողներ կան, ես սկզբից ուրիշ բան հասկացա լրիվ, հետո, երբ Դավիթաշենի մոստի մոտ մոտիկացա, տեսա, որ նույն «Շևռոլե»-ն ու «ԻՈ» մակնիշի մեքենաներն են, նոր այդ ժամանակ հասկացա»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի հարցին, թե բայց Ձեզ թվացել է, որ Ձեզ մի քանի հոգո՞վ են ծեծի ենթարկում, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ինձ չի թվացել, այլ ինձ երկու հոգով էին խփում»:
Մեղադրողի հարցին, թե վտանգը կանխելն ինչի՞ հետ էր կապված, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Վտանգը արգելակելու հետ էր կապված, որ «ԻՈ»-ն միանգամից արգելակեց, դրա հետ էր կապված»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք այդ ժամանակ վազա՞նց էիք կատարում, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ, այդ ժամանակ ես մոտ 60-70 մետր հեռու էի»:
Մեղադրողի հարցին, թե որ ասում եք, ըստ Ձեզ՝ ցածր, բայց հայհոյել եք, ե՞րբ եք հայհոյել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Մոտիկացել եմ, այդ ժամանակ»:
Մեղադրողի հարցին, թե որ կանգնեցիք, այդ ժամանակ հայհոյե՞լ եք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե երթևկությունը շարունակվե՞ց, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ինքն իմ դիմաց կանգնեց, ես էլ ռեզկի կանգնեցի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինքն էլ Ձե՞զ է հայհոյել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Իրա համար լսելի չէր, ես քթիս տակ եմ ցածր տվել»:
Մեղադրողի հարցին, թե «ԻՈ» մեքենայում ովքե՞ր կային, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Երեք աղջիկ էր, որից մեկը կնոջ ձեռքին էր, կնոջը տեսել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե բուն միջադեպը որտե՞ղ է տեղի ունեցել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Փափազյան խաչմերուկից մի 30 մետր վերև»:
Մեղադրողի հարցին, թե նա՞ Ձեզ կանգնեցրեց, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ինքն արգելակեց միանգամից, ես էլ արգելակեցի»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք միայնա՞կ էիք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Այո, իրանք իջան, հետո ես»:
Մեղադրողի հարցին, թե մենակ իրե՞նք են հայհոյել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես չեմ լսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք չհարվածեցի՞ք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Առաջին հարվածից հետո զգացի, որ ի վիճակի չեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե հետո էլ չհարվածեցի՞ք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Արդեն Սամվել Մխսիյանն ասեց կրակում եք մեր վրա, ինչ-որ սենց արտահայտություն, հետո ես վեր կացա, եկա իմ ավտոմեքենայի մոտ, ասեցի եկեք, տեսնենք՝ ովա ում վրա կրակում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչքա՞ն ժամանակ տևեց այդ ամենը, ամբաստանյալը պատասխանեց. «4-5 րոպե, իսկ ամբողջը՝ սիգնալներից սկսած՝ մոտ 20 րոպե»:
Մեղադրողի հարցին, թե որևէ մեկը չի՞ հորդորել դադարեցնել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ, ինձ պետք է բարձրացնեին, որևէ մեկը չի բարձրացրել, ես մենակ եմ բարձրացել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք մյուս ամբաստանյալին քաշքշել, հարվածել, հայհոյել եղե՞լ է, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե նրանց կողմից հայհոյանքներ եղե՞լ են, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Իմ հասցեին եղել է»:
Մեղադրողի հարցին, թե «ԻՈ» մեքենայի կինը միջամտու՞մ էր, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես ընկած ժամանակ ձայներ լսել եմ, մի պահ երեխային տեսա, որ մոտիկացավ մորը»:
Մեղադրողի հարցին, թե վախեցե՞լ էին այսինքն, կինն է՞լ էր վախեցել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Բավականին»:
Մեղադրողի հարցին, թե չհարցրիք՝ եթե շտապում ես, ինչու՞ ես արգելակում և այլն, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Շատ լավ կլիներ, որ այդպես հանգիստ խոսակցություն լիներ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր հայհոյանք տալուց հետո անմիջապե՞ս են իջել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Վայրկյաններ է տևել»:
Մեղադրողի հարցին, թե հայհոյանքներով էր մոտենու՞մ, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ, մինչև մոտենալը չի եղել, ոչ էլ իմ կողմից»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե որևէ մեկից հայհոյանք լսե՞լ եք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Կոնկրետ ինչ-որ մեկից, ոչ, բայց հայհոյանք լսել եմ, բայց չգիտեմ՝ ով ում տվեց»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք հայհոյանք տվե՞լ եք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հիշու՞մ եք, որ նախաքննության ընթացքում ցուցմունք եք տվել, որևէ մեկը Ձեզ պարտադրե՞լ է կամ ուղղորդել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Քննիչը չի ասել մի բան սենց գրի կամ մի բան մի գրի, ես իմ տեսածով, լսածով գրել եմ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Մխսիյանը հայհոյանք տվե՞լ է, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ինձ, ոչ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Ձեր ներկայությամբ որևէ մեկին հայհոյանք տվե՞լ է, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այսինքն՝ Դուք հայհոյանք չե՞ք լսել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Լսել եմ, բայց ոչ Մկրտիչ Մխսիյանի կողմից»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Վազգենի կինը գոռում էր, ճչում էր, նման բան կա՞ր, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե իսկ երեխանե՞րը, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Մեկին եմ նկատել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե կինը փորձում էր հանդարտեցնե՞լ ձեզ, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Գետնին հարվածներ էի ստանում, նկատեցի, որ գոռալով գալիս է մոտիկ, հետո զգացի հարված ստացա, բարձրացրի գլուխս, տեսա Վազգեննա կանգնած»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Վազգենն էլ էր գոռում, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ, ուղղակի ձայնն եմ լսել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Վազգենն ի՞նչ էր ուզում անել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Չեմ նկատել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, գիտեի՞ք, որ հղի կին կա Մխսիյանի մեքենայում, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ի՞նչ է նշանակում «այ, տղուկ», ամբաստանյալը պատասխանեց. «Մեր 3 ընկերների մեջ ընդունված բառ է»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այդ պայմաններում ի՞նչ է նշանակում «տղուկ», ամբաստանյալը պատասխանեց. «Իմ կարծիքով պարտադիր չի միանգամից վատ բան ասես»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ուժե՞ղ հարվածեց, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Բավական, որ ես ընկա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե միայն այդ «տղուկ»-ի համար հարվածե՞ց, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Էդ վախտ եղելա արտահայտությունս «գլուխդ քարա», նշանակումա Աստված քո հետ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե վեր կեցաք, ի՞նչ արեցիք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Վեր կացա, տեսա՝ «ԻՈ»-ն չկա, Սամվել Մխսիյանը բարձր գոռալով. «կրակում եք վրես», ես էլ ասեցի, եկեք, աջի վրա կանգնենք, տեսնենք՝ ովա կրակում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ինչքա՞ն տևեց այդ պատմությունը, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Երևի 4-5 րոպե»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե շրջապատում ոչ մեկ չկա՞ր, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Չեմ նկատել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե քանի՞ մեքենայով էիք կանգնած, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես, «Շևռոլե»-ն և «ԻՈ»-ն: Ես Մկրտիչի հետևն էի, «ԻՈ»-ն ինձ նկատելի չէր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ինչպիսի՞ն էր ծանրաբեռնվածությունը փողոցի, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Բան չունեմ ասելու, անհնարա խանգարած չլինի, բայց կիրակի օր էր էդքան էլ լիքը չէր»:
Հրապարակվեցին ամբաստանյալ Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի՝ նախաքննության ընթացքում տված հետևյալ ցուցմունքները.
ա) 2016 թվականի մայիսի 21-ի ցումցունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը մտավ հանդիպակաց գոտի՝ ձայնային ազդանշանով, որից հետո վազանցեց «Միտսուբիշի» մակնիշի ավտոմեքենային և կտրուկ նրա առջևի հատվածում արգելակեց ու տվեց սեռական բնույթի հայհոյանք, հետո շարունակեց մի-փոքր առաջ և նորից արգելակեց: Ես, դա տեսնելով, որպես ՀՀ քաղաքացի չկարողացա անտարբեր անցնել այդ վարորդի քայլի նկատմամբ և նրան ձայնային ազդանշանով կանգնեցրի Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկի բանուկ հատվածում: Իջա ավտոմեքենայից, որից հետո իր «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայից իջավ նաև նրա վարորդը, ում ես հարցրեցի, թե ինչ ձևով է վարում իր ավտոմեքենան, իսկ նա պատասխանեց, որ ծառայության մեջ է, որից հետո մեր միջև վեճ սկսվեց: Այդ ընթացքում «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Մկրտիչը սկսեց ինձ ձեռքերով հարվածներ հասցնել մարմնիս տարբեր մասերին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ, ինչի հետևանքով ես վայր եմ ընկել գետնին: (...) «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ եղել են երկու տղամարդ, որոնցից ինձ հարվածներ է հասցրել վարորդը, և վերջինս հարվածների հետ հնչեցնում էր բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ, իսկ թե վարորդի հետ եղած տղամարդն ինձ հարվածել է, թե՝ ոչ, ես չեմ հիշում, ընկած եմ եղել գետնին (...) Վեճը տևել է մոտ 5-7 րոպե, որի ժամանակ ես լսել եմ միայն «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողմից հնչեցված սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ես որևէ մեկին չեմ հարվածել, չեմ հիշում, թե ովքեր են ներկա գտնվել կամ կողքից դիտողություն արել, քանի որ ես ինձ հասցված հարվածներից հետո ընկած եմ եղել գետնին (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 64-65):
բ) 2016 թվականի հունիսի 7-ի ցումցունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ.«(…) Ես հայհոյանք որևէ մեկի հասցեին չեմ հնչեցրել, ազդանշանով, այնուհետև ձեռքով աջ կողմից փորձել եմ կանգնեցնել Մկրտիչ Մխսիյանին, վերջինիս գոռացել եմ կանգնի, դրանից հետո մեր միջև խոսակցություն է կայացել, որը վերածվել է վիճաբանության, որի ժամանակ հարվածներից ես ընկել եմ գետնին, հարվածներից բացի իմ հասցեին Մկրտիչ Մխսիյանը հնչեցնում էր սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Երբ ես գետնից բարձրացել եմ, ինչ-որ մարդիկ էին հավաքված, չեմ կարող կոնկրետ հիշել, նայում էին ինձ, դրանից առաջ ականատես վկաներ, վիճաբանությանը մասնակիցներ, չեմ կարող ասել եղել են, թե՝ ոչ (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 137):
գ) 2016 թվականի մայիսի 31-ի՝ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Մխսիյանի և Վարուժան Մայիլյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը, համաձայն որի. «(…) Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ եղել են երկու տղամարդ, որոնցից ինձ հարվածներ է հասցրել վարորդը, և վերջինս հարվածների հետ հնչեցնում էր բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ, իսկ թե վարորդի հետ եղած տղամարդն ինձ հարվածել է, թե՝ ոչ, ես չեմ հիշում, ընկած եմ եղել գետնին, չեմ կարող ասել ականատես վկաներ եղել են, միջամտել են վիճաբանությանը, թե՝ ոչ, ես ընկած եմ եղել գետնին (...) Վեճը տևել է մոտ 5-7 րոպե, որի ժամանակ ես լսել եմ միայն «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի, որը ներկայիս ինձ հետ առերեսվողն է, կողմից հնչեցված սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ես որևէ մեկին չեմ հարվածել, չեմ հիշում, թե ովքեր են ներկա գտնվել կամ կողքից դիտողություն արել, քանի որ ես ինձ հասցված հարվածներից հետո ընկած եմ եղել գետնին (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 109-112):
դ) 2016 թվականի մայիսի 31-ի՝ ամբաստանյալ Վարուժան Մայիլյանի և վկա Սամվել Մխսիյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը, համաձայն որի. «(…) Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ եղել են երկու տղամարդ, որոնցից ինձ հարվածներ է հասցրել վարորդը, և վերջինս հարվածների հետ հնչեցնում էր բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ, իսկ թե վարորդի հետ եղած տղամարդն ինձ հարվածել է, թե՝ ոչ, ես չեմ հիշում, ընկած եմ եղել գետնին, չեմ կարող ասել ականատես վկաներ եղել են, միջամտել են վիճաբանությանը, թե՝ ոչ, ես ընկած եմ եղել գետնին (...) Վեճը տևել է մոտ 5-7 րոպե, որի ժամանակ ես լսել եմ միայն «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի, կողմից հնչեցված սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ես որևէ մեկին չեմ հարվածել, չեմ հիշում, թե ովքեր են ներկա գտնվել կամ կողքից դիտողություն արել, քանի որ ես ինձ հասցված հարվածներից հետո ընկած եմ եղել գետնին (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, թերթ 126-130):
Դատաքննության ընթացքում հատուկ տեխնիկական միջոցների օգտագործմամբ վերարտադրվեցին լազերային սկավառակները:
8. Դատական վիճաբանությունների փուլում Մեղադրողը միջնորդեց Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանին և Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258–րդ հոդվածի 2–րդ մասով և նրանց նկատմամբ որպես պատիժ սահմանել տուգանք՝ 250.000 ՀՀ դրամ չափով:
Պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանն իր ճառում նշեց, որ իր պաշտպանյալ Վարուժան Մայիլյանին առաջադրված մեղադրանքը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, հիմնավորված չէ: Նշեց նաև, որ սույն քրեական գործով նախաքննությամբ ձեռք բերված, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված և գնահատված քրեական գործի փաստական հանգամանքներով չի ապացուցվել իր պաշտպանյալին մեղսագրվող արարքի կատարումը և սպառվել են լրացուցիչ ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հետևաբար՝ պետք է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի պահանջներով իր պաշտպանյալի նկատմամբ կայացվի արդարացման դատական ակտ: Դատարանում հետազոտված, այդ թվում՝ մինչդատական վարույթի արդյունքներով ձեռք բերված և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված ապացույցները բավարար չեն իմ պաշտպանյալին մեղսագրված հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու համար:
Ամբաստանյալ Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշմանը:
Պաշտպան Լիաննա Գասպարյանն իր ճառում նշեց, որ նախաքննությամբ և դատաքննությամբ որևէ փաստական տվյալ ձեռք չի բերվել այն մասին, որ խաթարվել է փողոցի բնականոն ընթացքը, անցորդների և երթևեկության մասնակիցների մոտ առաջացել է վախի ու տագնապի զգացում: Բացի այդ Պաշտպանը նշեց, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները գնահատելով վերաբերելիության, թույլտրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները՝ Մկրտիչ Մխսիյանի արարքում խուլիգանության հանցակազմի առկայության կամ բացակայության հարցի որոշման համար բավարարության տեսանկյունից, մեղավորության մասին չփարատված կասկածները մեկնաբանելով ամբաստանյալի օգտին, առաջնորդվելով չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության հիմնարար սկզբունքով, պետք է հռչակել Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2–րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը մասնավորապես հայտնեց, որ ի սկզբանե չի ընդունել իր մեղավորությունը և հիմա էլ չի ընդունում, քանի որ մարդկանց հանդեպ անհարգալից վերաբերմունք դրևորելու միտում չի ունեցել:
Մեղադրողը, օգտնվելով ռեպլիկի իրավունքից, հայտնեց, որ պնդում է մեղադրական ճառն արտասանած Մեղադրողի դիրքորոշումը:
Ամբաստանյալ Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանն իր վերջին խոսքում խնդրեց իրեն արդարացնել:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանն իր վերջին խոսքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և հույս հայտնեց, որ Դատարանն իրեն կարդարացնի:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
9.Ուսումնասիրելով և հետազոտելով քրեական գործի նյութերն ըստ մեղադրանքի՝ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2–րդ մասով, վերլուծելով գործով նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, համադրելով դրանք այլ ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից՝ դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ՝ Դատարանն անդրադառնում է ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանին և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանին մեղսագրվող արարքների որակման իրավաչափության հետ կապված իրավական հարցերի հետևյալ խմբին.
ա) ապացուցված են արդյո՞ք արարքները, որի կատարման մեջ մեղադրվում են Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը,
բ) այդ արարքները համապատասխանում են արդյո՞ք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին,
գ) ապացուցված են արդյո՞ք Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի կողմից իրենց մեղսագրվող այդ արարքները կատարելը.
դ) ապացուցված է արդյո՞ք Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի մեղավորությունն իրենց մեղսագրվող հանցանքները կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի ո՞ր հոդվածով, մասով, կետով են նախատեսված դրանք.
10. Անդրադառնալով սույն որոշման 9–րդ կետի «ա» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…) 3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում՝
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ՝ դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում» երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
11. «Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով կայացվաղ որոշման 14-15-րդ, 16–19–րդ կետերում։
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը՝ վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար։
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից՝ այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը։
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն՝ օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը։
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած»։
12. Վերահաստատելով և զարգացնելով նախորդ կետում մեջբերված գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագյանի և Վահրամ Սահակյանի վերաբերյալ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31–ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով կայացված որոշման 30-32–րդ կետերում արձանագրել է.
«(…) Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։
(…) «Ներքին համոզմունքը» սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատեգորիա է։ Այն ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի գիտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ)։ Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ)։
Ելնելով այն հանգամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր՝ անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զգացմունքներից։ Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա։ Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, գիտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա։
Ներքին համոզմունքի՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական գործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է։ (…)
32. Ապացույցների գնահատման արդյունքում ձևավորված ներքին համոզմունքն իրավական նշանակություն է ստանում և օբյեկտիվացվում ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս՝ դատավարական որոշումների հիմնավորման և պատճառաբանման չափանիշի միջոցով (սույն չափանիշի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների մասին տե՛ս նաև Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 18-րդ կետը)։ Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը ենթադրում է ապացույցները բարեխիղճ վերլուծության ենթարկելու պարտականություն։
(…)
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»։
13. Պատասխանելով սույն դատավճռի 9–րդ կետի «ա» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ դրանք prime facie (առերևույթ) հաստատում են հետևյալ հանգամանքները.
ա) 2016 թվականի մայիսի 15–ին՝ ժամը 12։20–ի սահմաններում, Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկի մոտ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի մասնակցությամբ վեճի ծավալման փաստը հաստատվում է՝
• Վկա Սամվել Մխսիյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ «Տղես իջավ մեքենայից, ես իջա մեքենայից, միանգամից էս «Մերսեդես»-ի վարորդը թռավ, կախվավ տղուս դոշերից, «բա ռուսական համարներով դվիժենի, էս ինչա, բան», (…) Ինձ չի հարվածել, քաշքշել է որդուս, պարանոցից է կախվել, (…)»,
• Վկա Լիլիթ Սրաբյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ «(…) Մեքենաները կանգնում են, իրենք երկուսնել իջնում են մեքենայից, առանց որևէ խոսակցության, սկսում են Վարուժին հարվածել՝ հայր ու որդի: (…) Իջան, ու տեղի ունեցավ վիճաբանություն, ես մեքենայի միջից խոսքեր չեմ լսել, զգացվում էր, որ շատ ագրեսիվ խոսակցություն է գնում իրար մեջ (…)»,
• Վկա Վազգեն Հայրապետյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ «(…) Կոմիստասով իջնելիս դեմի մեքենան ազդանշան էր տալիս ու ճանապարհ էր ուզում, աջ կողմում ես ճանապարհ չունեի, որ ճանապարհ տայի, շրջանցելա ձախ կողմով ու արգելակելա իմ առաջ մի քանի անգամ, հետո կարմիր լույսի տակ էլ կանգնելա իմ առաջ, կողքի մեքենան էլ է կանգնել՝ «Վիտո»-ն, մեքենայից իջել ենք, ու վիճաբանություն է գնացել, մեքենայից իջել ենք երևի բոլորս միասին, ու վիճաբանություն է գնացել, (…) մեքենան կանգնեց իմ դիմաց, ինձ թվաց, որ վիճաբանությունն ինձ է ուղղված, բայց հետո վիճաբանությունը եղավ իրենց մեջ (…)»,
• վկա Վազգեն Հայրապետյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ «(…)երբ համարյա հասել էինք խաչմերուկի մոտ, նկատեցի, որ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենան կողքից ազդանշան է տալիս «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենային, որից հետո այդ ավտոմեքենան կայանեց նշված խաչմերուկի բանուկ հատվածում՝ երրորդ գծում, և երկու ավտոմեքենաների միջից էլ իջան վարորդները և սկսեցին իրար հետ վիճել: Ես նույնպես իջա ավտոմեքենայից, սկսեցի բաժանել նրանց, ովքեր քաշքշում էին իրար (…)»,
• 2016 թվականի մայիսի 31-ի՝ Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը զննելու արձանագրությամբ՝ համաձայն որի. «(…)Ժամը 12:28:20-ին «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենան անցնում է խաչմերուկը և անհետանում տեսագրությունից, իսկ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան և «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենան մնում են կանգնած նույն տեղում, վարորդներ Վարուժան Մայիլյանը, Մկրտիչ Մխսիյանը և Սամվել Մխսիյանը վիճաբանում են իրար հետ (…)»,
• 2016 թվականի մայիսի 31-ի՝ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի մեջ առկա ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը զննելու արձանագրությամբ՝ համաձայն որի. «(…) Ժամը 13:33:54-ին «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան կայանում է Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկում՝ լուսաֆոր չհասած, և 2 տղամարդ իջնում մեքենայից՝ մոտենալով «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդին: Նրանց միջև սկսվում է վիճաբանություն (…)»,
• 2016 թվականի հուլիսի 2-ի՝ Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը լրացուցիչ զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որի. «(…) Զննության մասնակից Վարուժան Մայիլյանի հայտարարության համաձայն հետևի ավտոմեքենան իր մեքենան է՝ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի, «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենայի միջից իջած 2 տղամարդը մոտենում են իրեն: Սամվել Մխսիյանը որդու՝ Մկրտիչ Մխսիյանի հետ մեքենայից իջել են և մոտեցել հետևի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենային, որի վարորդ Վարուժան Մայիլյանի հետ կայացել է վիճաբանություն (…)»,
• 2016 թվականի հուլիսի 2-ի՝ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի մեջ առկա ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը լրացուցիչ զննելու արձանագրությամբ՝ համաձայն որի. «(…) Ժամը 13:33:54-ին «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան կայանում է Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկում՝ լուսաֆորչ հասած, և 2 տղամարդ իջնում մեքենայից՝ մոտենալով «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդին: Նրանց միջև սկսվում է վիճաբանություն, (…)»,
• 2016 թվականի հուլիսի 2-ի՝ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի մեջ առկա ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը զննելու արձանագրությամբ՝ համաձայն որի. «(…) Ժամը 12:16:37-ին «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան կայանում է Կոմիտաս-Փափազան փողոցների խաչմերուկում՝ լուսաֆոր չհասած, և լսվում վիճաբանության ձայներ(…)»,
• Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) վազանց կատար ելուց հետո հասնելով Փափազյան խաչմերուկ աջ պետք է թեքվեի՝ դեպի Փափազյան փողոց, կողքից եկել է «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենան, ազդանշան է տվել ստիպված կանգնել եմ ձախ մասում, դուրս եմ եկել մեքենայից, փորձել ենք խոսել իրար հետ, սկսելա քաշքշել (…)»,
• Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Ես իջա ավտոմեքենայից և արագ ինձ մոտեցան մյուս երկու ավտոմեքենաների վարորդները, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն, ինձ վիրավորելով, հարցրեց, թե ինչու եմ ազդանշան տվել, և ես, փորձելով հանգստացնել նրանց, բացատրեցի, որ ծառայողական ավտոմեքենայով եմ և շտապում եմ, ինչու ճանապարհ չի տալիս, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն այդ ժամանակ բռնեց վզիցս և սկսվեց քաշքշուկ՝ իմ և մյուս երկու վարորդների միջև (…)»։
• Ամբաստանյալ Վարուժան Մայիլյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) հետո իր «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայից իջավ նաև նրա վարորդը, ում ես հարցրեցի, թե ինչ ձևով է վարում իր ավտոմեքենան, իսկ նա պատասխանեց, որ ծառայության մեջ է, որից հետո մեր միջև վեճ սկսվեց: Այդ ընթացքում «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Մկրտիչը սկսեց ինձ ձեռքերով հարվածներ հասցնել մարմնիս տարբեր մասերին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ, ինչի հետևանքով ես վայր եմ ընկել գետնին (…)»։
բ) 2016 թվականի մայիսի 15–ին՝ ժամը 12։20–ի սահմաններում, Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկի մոտ՝ երթևեկելի բանուկ հատվածում՝ հասարակական վայրում, Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի կողմից հասարակական համակեցության հետ անհամատեղելի արտահայտությունների հրապարակման փաստը հաստատվում է՝
• Վկա Սամվել Մխսիյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) այդ ժամանակ կողքից արդեն այդ «Մերսեդես» մեքենան մոտեցավ իմ պատուհանի կողմը, ասեց կանգնեք հեսա կթաղեմ, կմորթեմ, հայհոյանքներով, բանով, ստիպողական կանգնացրեց մեքենան: (…) Հայհոյանքներ հնչել են (…)»,
• Վկա Լիլիթ Սրաբյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Եղել է [հայհոյանքներ], երբ որ արդեն իջել են (…) Ես այդ պահին միայն Մկրտիչի հայհոյանքներն եմ լսել (…) հիշում եմ, որ հայհոյանքներ էին հնչում (…) Հարվածելու ընթացքում ես լսել եմ, որ Մխսիյանն ինչ-որ հայհոյանքներ էր տալիս (…)»,
• Վկա Վազգեն Հայրապետյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Այդ ընթացքում չեմ հիշում ոնց է եղել, բայց խփելու ժամանակ հայհոյանք եղել է (…) իրանք իրար էին հայհոյում (…)»,
• Վկա Վազգեն Հայրապետյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը դուրս եկավ հանդիպակաց գոտի՝ ձայնային ազդանշանով, որից հետո վազանցեց իմ ավտոմեքենային և կտրուկ առջևի հատվածում արգելակեց ու մեքենայի պատուհանից տվեց սեռական բնույթի հայհոյանքներ հայհոյանք լսել եմ (…) Վեճը տևել է մոտ 5 րոպե, որի ժամանակ «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը պատուհանից ինձ տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ (…)»,
• 2016 թվականի հուլիսի 2-ի՝ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի մեջ առկա ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը լրացուցիչ զննելու արձանագրությամբ՝ համաձայն որի. «(…) Ժամը 13:33:47-ին «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդը, կանգնելով «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի աջ կողմում, վերջինիս վարորդին հայտնում է «թե վերջինս ինչ ձև է վարում մեքենան, պահանջում կանգնել» և հնչեցնում հայհոյանք վերջինիս հասցեին (…)»,
• 2016 թվականի հուլիսի 2-ի՝ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի մեջ առկա ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը զննելու արձանագրությամբ՝ համաձայն որի. «(…) Զննության մասնակից Մկրտիչ Մխսիյանի հայտարարությունների համաձայն՝ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի ղեկին եղել է ինքը, իսկ կողքի նստատեղին հայրը՝ Սամվել Մխսիյանը: «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի ղեկին եղել է Վարուժան Մայիլյանը, իսկ «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայի ղեկին՝ Վազգեն Հայրապետյանը: Կանանցի ձայնը, որը լսվում է վիճաբանության ժամանակ, Վազգեն Հայրապետյանի կնոջ՝ Լիլիթ Սրաբյանի ձայնն է, թե ինչ է գոռում չի հիշում, Վարուժան Մայիլյանը ձեռքով և բառերով՝ «թե ինչ ձև եմ վարում մեքենան, կանգնեմ», այնուհետև ինչ-որ հայհոյանք է տվել իրեն, հարցրել թե ինչպես է վարում այն, իսկ ինքը հայտնել է, որ ծառայության մեջ է գտնվում, իսկ Վարուժան Մայիլյանը պատասխանել է, որ իրեն չի հետաքրքրում: Ինքը բացի «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայի վարորդ Վազգեն Հայրապետյանին «քաշի են կողմ, արա» ասելուց այլ բան չի ասել, որևէ հայհոյանք չի տվել, իրեն հայհոյել է Վարուժան Մայիլյանը մեքենան կայանելուց (…)»,
• Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Հայհոյանքներ եղել են մեքենան կանգնեցնելու մասին, որը ես տեսել եմ տեսաձայնագրության մեջ (...)»,
• Ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Այդ ժամանակ մեր աջ կողմից մոտեցավ մի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդը պատուհանից հայհոյում էր մեզ (...) բացի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդից, չեմ հիշում, որ ինչ-որ մեկը հնչեցնի, վիճաբանությանը միջամտել են անծանոթ մարդիկ, որոնց չեմ ճանաչում (...)»,
• Ամբաստանյալ Վարուժան Մայիլյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ եղել են երկու տղամարդ, որոնցից ինձ հարվածներ է հասցրել վարորդը, և վերջինս հարվածների հետ հնչեցնում էր բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ (...)»,
գ) Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի կողմից Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու փաստը հաստատվում է՝
• Վկա Լիլիթ Սրաբյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Մեքենաները կանգնում են, իրենք երկուսն էլ իջնում են մեքենայից, առանց որևէ խոսակցության, սկսում են Վարուժին հարվածել՝ հայր ու որդի: (…) Հարվածներ եղել են և եղել են Վարուժի նկատմամբ: (…) Քթին են հարվածել, և երբ ես այդտեղ եմ եղել միջամտել եմ, այդ ժամանակ Վարուժանը գետնին է ընկած եղել, գետնին ընկած ժամանակ նույնպես հարվածում էին (…)»,
• Վկա Վազգեն Հայրապետյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) մեքենայից իջել ենք երևի բոլորս միասին, ու վիճաբանություն է գնացել, «Վիտո»-ի վարորդին հարվածել են, ինքն ընկել է: (…) Վարուժին խփեցին, Վարուժն ընկավ, Վարուժին հարվածեցին Մկրտիչ Մխսիյանն ու իր հայրը: (…) Ընկած տեղից էլ էին հարվածում (…)»,
• Վկա Վազգեն Հայրապետյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը սկսեց հարվածներ հասցնել «Մերսեդես» մակնիշի մեքենայի վարորդին, ով վայր ընկավ գետնին (…)»,
• Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի՝ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում 2016 թվականի մայիսի 15-ին տված հաղորդմամբ այն մասին, որ. «(…) Մկրտիչ Մխսիյանը ձեռքերով մի քանի անգամ հարվածել է մարմնիս տարբեր մասերին՝ ինձ պատճառելով մարմնական վնավածքներ (…)»,
• Դատաբժշկական փորձաքննության՝ 2016 թվականի մայիսի 16-ի թիվ 1237 եզրակացությամբ այն մասին, որ. «Վ.Մայիլյանի մարմնական վնասվածքը՝ աջ ծնկահոդի առաջնային մակերեսի քերծվածքի ձևով, պատճառվել է բութ առարկայի ներգործությամբ, հնարավոր է՝ փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում: Աջ ուսահոդի առաջնային մակերեսի արյունազեղումը պատճառվել է բութ առարկայի ներգործությամբ, ունի մոտավորապես 4-5 օր և ավելի առաջվա վաղեմություն և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում»,
• 2016 թվականի հուլիսի 2-ի՝ Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը լրացուցիչ զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որի. «(…) ժամը 12:27:35-ին գետնին վիճաբանության հետևանքով հայտնվում է կապույտ մայկայով և շորտերով մի տղա: Ըստ զննության մասնակից Վ.Մայիլյանի՝ կապույտ մայկայով և շորտերով տղան հանդիսանում է ինքը, մատնացույց արեց իրեն և հայտարարեց, որ վիճաբանության ժամանակ Մկրտիչ Մխսիյանը իրեն հարվածներ է հասցնում, ինքն ընկնում է գետնին: Գետնին ընկածը կապույտ մայկայով և շորտերով հանդիսանում է ինքը (…)»,
• Ամբաստանյալ Վարուժան Մայիլյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) այդ արտահայտության ժամանակ ստացել եմ հարված (...) Գետնին հարվածներ էի ստանում (…)»,
• Ամբաստանյալ Վարուժան Մայիլյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Այդ ընթացքում «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Մկրտիչը սկսեց ինձ ձեռքերով հարվածներ հասցնել մարմնիս տարբեր մասերին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածքներ, ինչի հետևանքով ես վայր եմ ընկել գետնին (…)»,
դ) Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի կողմից Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու և բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ հնչեցնելու փաստը հաստատվում է՝
• Վկա Սամվել Մխսիյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) «Մերսեդես» մեքենան մոտեցավ իմ պատուհանի կողմը, ասեց կանգնեք հեսա կթաղեմ, կմորթեմ, հայհոյանքներով, բանով, ստիպողական կանգնացրեց մեքենան: Տղես իջավ մեքենայից, ես իջա մեքենայից, միանգամից էս «Մերսեդես»-ի վարորդը թռավ, կախվավ տղուս դոշերից, (…) Կախվել էր դոշերից, քաշքշում էր: (…) Ինձ չի հարվածել, քաշքշել է որդուս, պարանոցից է կախվել»,
• Վկա Վազգեն Հայրապետյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Ես նույնպես իջա ավտոմեքենայից, սկսեցի բաժանել նրանց, ովքեր քաշքշում էին իրար [Սամվել Մխսիյանին և Վարուժան Մայիլյանին] (…)»,
• Ամբաստանյալ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենան, ազդանշան է տվել ստիպված կանգնել եմ ձախ մասում, դուրս եմ եկել մեքենայից, փորձել ենք խոսել իրար հետ, սկսելա քաշքշել, հայրսա դուրս եկել մեքենայից, որպեսզի չխորանա (…)»,
• Ամբաստանյալ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Այդ ժամանակ մեր աջ կողմից մոտեցավ մի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդը պատուհանից հայհոյում էր մեզ և սպառնում՝ չկանգնելու դեպքում, որ կթաղի այդտեղ, (…) «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն այդ ժամանակ բռնեց վզիցս և սկսվեց քաշքշուկ՝ իմ և մյուս երկու վարորդների միջև (…)»,
Այսպիսով, վերոնշյալ հանգամանքների համադրված վերլուծության արդյունքում, Դատարանը վկայակոչված ապացույցների զանգվածի հիման վրա հաստատված է համարում այն դեպքը, որի կապակցությամբ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանին և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանին առաջադրվել է մեղադրանք, այն է՝ 2016 թվականի մայիսի 15–ին՝ ժամը 12։20–ի սահմաններում, Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկի մոտ, բռնություն գործադրելով կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքով զուգորդված խուլիգանություն կատարելը։
14. Պատասխանելով սույն դատավճռի 11–րդ կետի «բ» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ վերոնշյալ հաստատված դեպքի հատկանիշներով արարքը քրեականացված է և ամրագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի «Հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործությունները» վերտառությամբ տեսակային օբյեկտը կրող հանցագործությունների գլխում։
Այսպես, անդրադառնալով ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանին և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258–րդ հոդվածի 2–րդ մասով մեղսագրվող արարքներին տրված իրավական որակմանը՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258–րդ հոդվածի հանցակազմն ունի հետևյալ բովանդակությունը. «1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։
2. Նույն արարքը, որը զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով։
Հիշյալ իրավադրույթի բովանդակությունից հետևում է, որ խուլիգանության հանցակազմի հատկանիշների առկայության հարցը որոշելու համար առաջին հերթին էական նշանակություն ունի «հասարակական կարգ» եզրաբանության բովանդակության բացահայտումը։
Մասնավորապես, այդ կապակցությամբ տեսական գրականության ուսումնասիրության ուսումնասիրությունը վկայում է, որ հասարակական կարգը բնութագրվում է որպես հասարակական հարաբերությունների ամբողջական համակարգ, որը ձևավորվում է սոցիալական նորմերի՝ իրավունքի, բարոյականության, ոչ իրավաչափ սովորույթների, ավանդույթների և արարողակարգային նորմերի իրացման հետևանքով։
Ժամանակակից քրեական իրավունքի գիտության մեջ հասարակական կարգը բնութագրվում է նաև որպես հասարակությունում մարդկանց միջև փոխադարձ վարքագծի և համակեցության կանոնների կապակցությամբ ձևավորված հարաբերությունների համակարգ, որը սահմանվում է գործող օրենսդրությամբ, սովորույթներով, ավանդույթներով, ինչպես նաև բարոյական իրավունքի նորմերով։
Հենց այդպիսի ընկալմամբ «հասարակական կարգ» եզրաբանության բովանդակությունը տեսական գրականության աղբյուրների հիման վրա բացահայտվել է նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից Շահեն Հախվերդյանի վերաբերյալ թիվ ԱՎԴ/0014/01/11 գործով 2012 թվականի մարտի 30–ին կայացված որոշմամբ որպես այդ եզրաբանության լայն իմաստ։
Միևնույն ժամանակ, նշվել է, որ խուլիգանության հիմնական հանցակազմի անմիջական օբյեկտն այն հասարակական հարաբերություններն են, որոնք կազմում են նեղ իմաստով հասարակական կարգի բովանդակությունը։
Նեղ իմաստով հասարակական կարգն ընկալվում է որպես հասարակական նշանակության վայրերում, այն է՝
1) տրանսպորտային միջոցների կայանատեղիներում,
2) օդանավակայաններում,
3) շուկաներում,
4) պուրակներում,
5) այգիներում,
6) կինոթատրոններում,
7) ցուցասրահներում,
8) մարզադաշտերում,
9) փողոցներում,
10) հիմնարկ-ձեռնարկություններում,
11) ուսումնական հաստատություններում,
12) հասարակական տրանսպորտում,
13) հասարակական սննդի սպասարկման վայրերում,
14) հասարակական նշանակության այլ վայրերում
այնպիսի իրադրության առկայություն, որի պայմաններում ապահովված է քաղաքացիների արժանավայել վարքագիծը, կազմակերպությունների, հիմնարկների և հասարակական նշանակության այլ օբյեկտների բնականոն աշխատանքը, ինչպես նաև այդ վայրերում գտնվող անձի (անձանց) ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը։
Խուլիգանության հիմնական հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական նշանակության վայրերում, ինչպես նաև հասարակական նշանակություն չունեցող այլ վայրերում, որտեղ առկա է հանրություն, սահմանված կարգի կոպիտ խախտման մեջ, որն արտահայտվում է այդ վայրերում գտնվող հասարակության անդամների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Խուլիգանության որակյալ հանցակազմի պարագայում վերոնշյալ արարքները զուգորդում են բռնությամբ, գույքը վնասելով կամ ոչնչացնելով և այլն։ Ընդ որում, արարքը խուլիգանության հանցակազմով որակելու համար անհրաժեշտ է նախևառաջ հիմնավորել խուլիգանության հիմնական հանցակազմի առկայությունը։
Սույն գործի շրջանակներում Դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանին և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանին վերագրվող հանցանքի դեպքն ինքնին տեղի է ունեցել հասարակական վայրում՝ Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկում, ընդորում՝ ինչպես հետևում է վկաներ Սամվել Մխսիյանի, Լիլիթ Սրաբյանի, Վազգեն Հայրապետյանի, ամբատանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի ցուցմունքներից, դեպքի ընթացքում վիճաբանողներին են մոտեցել պատահական անցորդներ, հարակից կանգառի տարածքում ևս ներկա են եղել հասարակության անդամներ, ինչպես նաև մեքենաների կայանման հետևանքով խաթարվել էր երթևեկությունը։
Մասնավորապես՝ վկա Սամվել Մխսիյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է. «Երկու հոգի տղա կային, զենքից երևի եկան մեջտեղ, ինձ տենց թվաց, որովհետև զենքից հետո եկան, ասեցին, էս ինչ եք անում (…) Մեքենաները կանգնած էին բանուկ փողոցի ձախ հատվածում, մեկը կանգնելա, դոշերից քաշքշումա, էն մեկն էլ գնաց, զենքը բերեց, ես էլ մեջտեղը ասում եմ, արա, հանգստացեք, էդ մարդիկ ասում են հանգստացեք (…) մարդիկ կանգնել են կանգնած մեքենաների հետևանքով (…)»:
Վկա Լիլիթ Սրաբյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է. «կարծում եմ՝ կանգառում կանգնած մարդկանցից տեսնողներ եղել են [դեպքը]»:
Վկա Վազգեն Հայրապետյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է. «Հա, կային [հավաքված մարդիկ], բայց ոչ մեկ չի մոտեցել, կանգառում էլ կային մարդիկ կանգնած: (…) Խաչմերուկում, կարմիր լույսի տակ կանգնած էին [մեքենաները]»:
Վազգեն Հայրապետյանը նախաքննության ընթացքում հայտնել է նաև, որ. «(…) կողքից հավաքվել են պատահական մարդիկ (…)»:
Ամբաստանյալ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ. «(…) Ինչ-որ անծանոթ անձինք միջամտել են վիճաբանությանը, երթևեկությունը խաթարվել էր (…)»:
Ամբաստանյալ Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ. «(…) Երբ ես գետնից բարձրացել եմ, ինչ-որ մարդիկ էին հավաքված (…)»:
Բացի այդ, Դատարանն ընդգծում է, որ վիճաբանությունն առաջացել է «Շևռոլե Նիվա» և «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենաների կողմից միմյանց ճանապարհ չզիջելու չնչին պատճառով, որի արդյունքում տվյալ միջադեպը վերաճել է Մկրտիչ Մխսիյանի և Վարուժան Մայիլյանի միջև վիճաբանության, որի ժամանակ արդեն իսկ սկզբնական դեպքի մասնակից Վազգեն Հայրապետյանը միջադեպի մասնակցից վերածվել է հասարակության ներկայացուցչի՝ իր կնոջ և երեխաների հետ միասին, որոնց հոգեկան անձեռնմխելիությունը ևս խախտվել է ամբաստանյալների գործողությունների հետևանքով:
Մասնավորապես, այդ մասին նշել են վկաներ Լիլիթ Սրաբյանն ու Վազգեն Հայրապետյանն իրենց ցուցմունքներում.
Վկա Լիլիթ Սրաբյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ «(…) վթարային իրավիճակ, երեխաներս այդ ժամանակ վախեցած էին, բղավում էին: (…) Մենք երեխաներին վերցրինք ու փորձեցինք գնալ այդտեղից, որ իրենք այդ ամեն ինչին ականատես չլինեին, երեխաները գոռում էին և քիչ սթրես չտարան (…)»:
Վկա Վազգեն Հայրապետյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է. «(…) երեխեքը վախեցել էին (…) երեխաները մի կողմից գոռում էին մեքենայի միջից, մյուս կողմից էլ իրենք էին (…)»: Վազգեն Հայրապետյանը նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել նաև նախաքննության ժամանակ:
Բացի այդ ամբաստանյալ Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ Վազգեն հայրապետյանի կինը և երեխաները վախեցած էին, գոռում, ճչում էին (տե՛ս, ամբաստանյալ Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի դատաքննական ցուցմունքը):
Այսինքն՝ վերոնշյալ հանգամանքների համակցությունն ուղղակիորեն հաստատում է, որ դատավճռի սույն կետում բացահայտված «հասարակական կարգ» եզրաբանությունը ոչ միայն լայն, այլ նաև նեղ իմաստով առկա է եղել սույն գործով քննարկվող դեպքի՝ հասարակական նշանակություն ունեցողվայրում։
15. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1–ին մասի դիսպոզիցիայից հետևում է, որ անձի կատարած արարքը կարող է որակվել որպես խուլիգանություն միայն այն դեպքում, երբ գործով ձեռք բերված ապացույցներով կհիմնավորվի ՝
ա) հասարակական կարգի խախտման կոպիտ լինելը և միաժամանակ,
բ) հասարակության նկատմամբ այդ խախտմամբ արտահայտված անհարգալից վերաբերմունքի բացահայտ լինելը։
Շահեն Հախվերդյանի վերաբերյալ արդեն իսկ վկայակոչված միևնույն որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ կոպիտ խախտումը՝ որպես խուլիգանության հանցակազմի հատկանիշ, բնութագրական է հասարակական կարգի կազմալուծման կամ խախտման գործընթացի արդյունքներին (հետևանքին)։ Այն արտահայտվում է նրանում, որ անձի կատարած գործողությունների հետևանքով հասարակության անդամների մեջ առաջանում է զայրույթ, վրդովմունք, կամ նրանց անհարմարություն կամ լուրջ անհանգստություն է պատճառվում, կամ առաջանում է վախի զգացում իրենց կյանքի, առողջության, գույքի պահպանության կապակցությամբ։ Բացի այդ, կոպիտ խախտումն արտահայտվում է նաև աշխատանքային և այլ գործունեության կամ հասարակական նշանակության արարողության կազմալուծմամբ։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ խախտումը որպես կոպիտ գնահատելիս անհրաժեշտ է ելնել հասարակական կարգի վրա այդ խախտման ունեցած ազդեցությունից։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարել ընդգծել, որ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով կարող է խախտվել ցանկացած արարքի կատարման պարագայում, մինչդեռ խուլիգանության առկայության մասին է վկայում այնպիսի արարքի կատարումը, որը միտված է հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելուն և որպես այդպիսին, հանդիսացել է խուլիգանություն կատարող անձի դիտավորության մեջ ընդգրկված նպատակի իրականացման միջոց։
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ յուրաքանչյուր դեպքում արարքը խուլիգանություն որակելու համար, ի թիվս սույն որոշման մեջ նշված այլ հանգամանքների, անհրաժեշտ է քննության առնել նաև այն, թե արդյոք այդ արարքի հետևանքով հասարակության անդամներին լուրջ անհանգստություն է պատճառվել։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ հասարակության անդամներին լուրջ անհանգստություն պատճառելու հանգամանքի առկայությունը յուրաքանչյուր դեպքում անհրաժեշտ է գնահատել՝ ելնելով նեղ իմաստով հասարակական կարգի նկատմամբ դրա ուղղվածությունից։ Այլ խոսքով՝ հասարակության անդամներին լուրջ անհանգստություն պատճառելու հանգամանքն առկա է, եթե հանցավորի արարքի հետևանքով խախտվում է հասարակական նշանակության վայրերում գտնվող անձի (անձանց) ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը, կամ էականորեն խաթարվում է կազմակերպությունների, հիմնարկների և հասարակական նշանակության այլ օբյեկտների բնականոն աշխատանքը։
Անդրադառնալով «անհարգալից վերաբերմունքի բացահայտ լինելուն»՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ անձի գործողություններում հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորումն արտահայտվում է մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց և կոլեկտիվին հակադրվելու ձևով։ Հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորող անձը դիտավորյալ կերպով խախտում է հասարակության նկատմամբ հարգանքի դրսևորման տարրերը (պարկեշտություն, պատշաճ վարքագիծ, բարեկրթություն և այլն)։ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարել ընդգծել, որ հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման եղանակները տարբեր են՝ արարք, խոսք, ժեստ, մարմնաշարժում և այլն։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ անհարգալից վերաբերմունքը բացահայտ է ոչ թե այն պատճառով, որ կատարվում է հասարակական վայրերում կամ հասարակության անդամների ներկայությամբ, այլ այն պատճառով, որ կատարվում է հենց հասարակության նկատմամբ հանցավորի անհարգալից վերաբերմունքը ցուցադրելու նպատակով։ Այլ խոսքով՝ կոնկրետ դեպքում խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքների՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման առկայությունը կամ բացակայությունը գնահատելիս անհրաժեշտ է պարզել խուլիգանության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը, այն է՝ հասարակական կարգը կոպիտ խախտելու և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու հանցավորի դիտավորությունը, նպատակը։
Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ արարքը, ժեստը, բառը, մարմնաշարժումը և այլն չի կարող գնահատվել որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում, եթե ուղղված է կոնկրետ անձին և չի հետապնդում հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու նպատակ, թեկուզ հանցավորը հասկանում է, իսկ որոշ դեպքերում պարտավոր է հասկանալ, որ կոնկրետ անձին ուղղված իր արարքը տեսանելի և ընկալելի է հասարակության համար։ Հակառակ դրան՝ անձի արարքը կարող է գնահատվել որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում, եթե կոնկրետ անձը, ում դեմ ուղղված է հանցավորի արարքը, ընտրվել է պատահաբար, և այդ անձի դեմ ուղղված արարքի միջոցով հանցավորը ցանկանում է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ։
16. Նախորդ կետում վկայակոչված իրավական դիրքորոշումների հիման վրա Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Սույն գործի շրջանակներում գնահատելով հասարակական կարգի կոպիտ խախտման չափանիշը՝ Դատարանը փաստում է, որ կատարված գործողությունների հետևանքով հասարակության անդամների մոտ առաջացել է զայրույթ, վրդովմունք, նրանց անհարմարություն կամ լուրջ անհանգստություն է պատճառվել, խախտվել է հասարակական նշանակության վայրում գտնվող անձանց հոգեկանան ձեռնմխելիությունը։
Ընդ որում, այդ հանգամանքների համակցությունը փոխկապակցված է եղել նաև հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորմամբ, որը դեպքի զարգացման ընթացքում արտահայտվել է դեպքի վայրում գտնվող հասարակության անդամների նկատմամբ և ինչն առավել կարևոր է ու բնորոշ խուլիգանության հանցակազմին՝ ողջամտորեն կարող էր արտահայտվել հասարակության ցանկացած անդամի նկատմամբ, ով դեպքի պահին գտնվեր դեպքի վայրում։
Մասնավորապես, սույն գործի շրջանակներում հաստատված դեպքով ինքնին փոխհարաբերությունները սկսել են ծավալվել Վազգեն Հայրապետյանի և ամբաստանյալ Մկրտիչ Մխսիյանի միջև։ «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի մեքենայի կողմից ճանապարհը չզիջելու արդյունքում սկզբնավորված և Վարուժան Մայիլյանի կողմից իրականացված միջամտության արդյունքում շարունակված վիճաբանության ընթացքում հասարակական համակեցության կանոնների հետ անհամատեղելի հայհոյական արտահայտությունները (տե՛ս վկաների և ամբաստանյալների դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքները, լազերային սկավառակները զննելու մասին արձանագրությունները) պայմանավորել են խուլիգանության հատկանիշների առաջացումը սկսած այն պահից, երբ դրանք շարունակվել են ոչ միայն այն անձի նկատմամբ, ով եղել է ձևավորված փոխհարաբերությունների անմիջական մասնակիցը, այլ նաև գործով վկա Վազգեն Հարապետյանի, վերջինիս կնոջ՝ վկա Լիլիթ Սրաբյանի և նրանց երեխաների ներկայությամբ։ Վերջիններս, առհասարակ որևէ առնչություն չեն ունեցել ամբաստանյալների հետ, սակայն ականատես են եղել նրանց կողմից հնչեցվող հայհոյական արտահայտություններին։
Այսինքն՝ տվյալ պարագայում պարզ է դառնում, որ ինքնին վիճելի իրավահարաբերությունը, վերաճել է խուլիգանության, շարունակվել Վազգեն Հարապետյանի, Լիլիթ Սրաբյանի և նրանց երեխաների, պատահական անցորդների ներկայությամբ, հանրային նշանակության վայրում հասարակական կարգի կոպիտ խախտմամբ արտահայտված, այն է՝ դեպքի վայրում գտնվող անձանց հոգեկան անձեռնմխելիությունը խախտելու, դեպքի վայրում գտնվող անձանց համար լսելի ձևով հնչեցվել են հայհոյանքներ՝ ցուցադրելով հասարակության նկատմամբ ունեցած բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքը։ Այդ վերաբերմունքի ցուցադրումը սույն գործով բռնության գործադրմամբ և բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, որը խաթարել է դեպքին ներկա գտնվող անձանց հոգեկան անձեռնմխելիությունը։
Ավելին, Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ գործով ձեռք բերված ապացույցներից հետևում է, որ ինքնին դեպքի ընթացքում հնչեցվող հայհոյանքներն ունեցել են նաև հավաքական սուբյեկտ, այսինքն՝ դրանք ընդամենը հնչեցվել են այն անձանց նկատմամբ, ովքեր կամա, թե ակամա գտնվել են դեպքի վայրում և կարող էին նաև հնչեցվել հասարակության այլ անդամների ներկայությամբ։
Ընդ որում, Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում առկա է խուլիգանություն կատարող անձի այն հատկանիշը, որով անձն ինքնահաստատվում է, ձգտում հակահասարակական վարքագծով ապացուցել իր անկախությունը հասարակության մեջ ընդունված վարքագծի կանոններից, իր անձը հակադրելով հասարակությանը՝ ցույց տալով իր գերակայությունը և այլն։
Այդ հանգամանքը նաև վկայում է խուլիգանության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի առկայության մասին։ Մասնավորապես, Արման Խաչատրյանի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի՝ 2006 թվականի հոկտեմբերի 24-ի թիվ ՎԲ-223/06 որոշմամբ նշվել է, որ խուլիգանությունը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ։ Դա նշանակում է, որ մեղավոր անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորում հանրության հանդեպ, այլև ցանկանում է կատարել այդ գործողությունները։
Նույն որոշմամբ նաև նշվել է, որ խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով։ Իսկ արարքը համարվում է խուլիգանական մղումներով կատարված, եթե այն կատարվում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, երբ մեղավոր անձի վարքը հանդիսանում է բացահայտ մարտահրավեր՝ ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված է լինում շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ։
Սույն գործի շրջանակներում հաստատված դեպքում այդ հանգամանքի առկայությունը հաստատվում է նաև ինքնին դեպքի փաստական հանգամանքներով։ Այսպես, ցերեկը՝ ժամը 12։20–ի սահմաններում, հասարակական վայրում, Վազգեն Կարապետյանի, Լիլիթ Սրաբյանի, նրանց երեխաների, դեպքի վայր մոտեցած այլ անձանց ներկայությամբ հայհոյանքների հնչեցումը վկայում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ ամբաստանյալների ունեցած անթաքույց արհամարհանքի մասին։ Այլ կերպ, նշված հանգամանքներն ինքնին ցույց են տալիս ամբաստանյալների ունեցած հոգեբանական վերաբերմունքն իրենց կողմից կատարված արարքի նկատմամբ՝ բացահայտ մարտահրավեր նետելով հասարակական գոյությունը պայմանավորող վարքագծի կանոնների, այդ կանոններին խարսխված հասարակական կարգի դեմ։
17. Միևնույն ժամանակ, Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ քրեական գործի դատաքննության ժամանակ վկաների և ամբաստանյալների կողմից դեպքի փաստական հանգամանքների նկատմամբ իրենց տրված սուբյեկտիվ, հայեցողական գնահատականները, որոնք վերաբերում են այդ հանգամանքների վերաբերյալ իրենց ենթադրություններին, սեփական կարծիքին և հնարավոր ենթադրություններին, դուրս են գտնվում իրավական հարթությունից և որևէ ազդեցություն չեն կարող ունենալ ամբաստանյալներին վերագրվող արարքի իրավական որակման նկատմամբ։
Այդ համատեքստում դիտարկելով նաև «հայհոյանքի»՝ որպես հավաքական հասկացության բովանդակությունը՝ Դատարանը վերահաստատելով սույն դատավճռի 14–րդ կետում վկայակոչված «հասարակական կարգ» եզրաբանության հասկացութային բովանդակությունը՝ փաստում է, որ այն արտացոլելով նաև բարոյաիրավական էթիկայի տարրերն՝ իր մեջ ներառում է այնպիսի արտահայտությունների հնչեցումը, որոնք անհամատեղելի են դաստիարակության ընդհանուր սկզբունքների հետ։ Այսինքն՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սանդղակի տարբեր մակարդակների արժեքային համակարգի ներքո ձևավորված իրավագիտակցությանը համապատասխան թեև բարոյաիրավական էթիկայի տարրերին հակասող արտահայտությունների վերարժևորումը կարող է հանգեցնել դրանց համարժեքության, սակայն ինքնին դրանց հրապարակային հնչեցման անթույլատրելիությունը՝ դաստիարակության ընդհանուր սկզբունքների հետ անհամատեղելիության պատճառով, առերևույթ վկայում է դրանց հակահասարակական բնույթի մասին։
Հետևաբար, Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով ձեռք բերված փաստական տվյալների, դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքների համադրված ուսումնասիրությունը ողջամտորեն հաստատում է, որ քննարկվող դեպքով հնչեցված հայհոյանքներն իրենց բնույթով և էությամբ անհամատեղելի են եղել հասարակական համակեցության կանոնների հետ, դաստիարակության ընդհանուր սկզբունքների հետ անհամատեղելիության պատճառով չեն կարող հնչեցվել հասարակական նշանակության վայրերում, հակառակ պարագայում կարող է խաթարվել «հասարակական կարգը»՝ հանգեցնելով վերջինիս կոպիտ կերպով խախտման։
18. Այսպիսով, սույն դատավճռի 14–17–րդ կետերում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների հիման վրա՝ Դատարանը արձանագրում է ներքոշարադրյալ հանգամանքները, որոնցից որևէ մեկի բացակայությունը Շահեն Հախվերդյանի վերաբերյալ թիվ ԱՎԴ/0014/01/11 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից 2012 թվականի մարտի 30–ին կայացված որոշման 29–րդ կետում արտահայտված դիրքորոշման համաձայն՝ կարող են բացառել խուլիգանության հանցակազմի առկայությունը.
ա) արարքը կատարվել է հասարակական վայրում և հասարակության անդամների ներկայությամբ,
բ) արարքի հետևանքով հասարակության անդամներին պատճառվել է լուրջ անհանգստություն՝ հանգեցնելով հոգեկանան ձեռնմխելիությանխախտմանը,
գ) առկա են եղել խուլիգանական դրդումները՝ ընդգծելով հանցավորների անձի գերակայությունն այլ անձանց նկատմամբ,
դ) հասարակական կարգի կոպիտ խախտման նկատմամբ անզգուշություն չի դրսևորվել,
ե) հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտող արարքը չի համընկնում ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված այլ հանցակազմի հատկանիշների հետ,
է) Մկրտիչ Մխսիյանի և Վարուժան Մայիլյանի կողմից միմյանց ուղղված հակահասարակական վարքագիծը վերաճել է խուլիգանության այն պահին, երբ այդ վարքագիծը շարունակվել է դեպքին վկաներ Վազգեն Կարապետյանի, Լիլիթ Սրաբյանի վերջիններիս երեխաների, պատահական անցորդների ներկայությամբ՝ արտահայտվելով հասարակական կարգի կոպիտ խախտմամբ, որը դրսևորվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։
Հետևաբար՝ հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև նկատի ունենալով, որ հասարակական կարգի կոպիտ կերպով խախտումը՝ հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորմամբ, արտահայտվել է նաև բռնություն գործադրելով կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքով (որպիսի փաստը հաստատվել է սույն դատավճռի 13–րդ կետի «գ» և «դ» ենթակետերում արձանագրված ապացույցներով)՝ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի արարքները ճիշտ են որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասում նախատեսված՝ 258–րդ հոդվածի 2–րդ մասի, այն է՝ անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով հասարակական կարգի կոպիտ խախտման հատկանիշներին, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։
19. Սույն դատավճռի 9–րդ կետի «գ» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին պատասխանելու նպատակով և պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով ներքոշարադրյալ փաստական տվյալները՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ.
• Վկա Սամվել Մխսիյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) «Մերսեդես» մեքենան մոտեցավ իմ պատուհանի կողմը, ասեց կանգնեք հեսա կթաղեմ, կմորթեմ, հայհոյանքներով, բանով, ստիպողական կանգնացրեց մեքենան: Տղես իջավ մեքենայից, ես իջա մեքենայից, միանգամից էս «Մերսեդես»-ի վարորդը թռավ, կախվավ տղուս դոշերից, «բա ռուսական համարներով դվիժենի, էսինչա, բան»: (…) Մեքենաները կանգնած էին բանուկ փողոցի ձախ հատվածում, մեկը կանգնելա, դոշերից քաշքշումա, էն մեկն էլ գնաց, զենքը բերեց, ես էլ մեջտեղը ասում եմ, արա, հանգստացեք, էդ մարդիկ ասում են հանգստացեք: (…) Ես նստած էի մեքենայի աջ կողմում, «Մերսեդես»-ի վարորդը մոտեցավ, ասեց. «հեսա կթաղեմ, ով եք դուք, արա» ու քաշեց մեր վրա ու ստիպողաբար մեքենան կանգնեցրեց (…)»,
• Վկա Լիլիթ Սրաբյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) Մեքենաները կանգնում են, իրենք երկուսն էլ իջնում են մեքենայից, առանց որևէ խոսակցության, սկսում են Վարուժին հարվածել՝ հայր ու որդի: Այդ ամեն ինչը տեսնելով, ես, 1 տարի, 4 ամսական երեխաս գիրկս, իջնում եմ մեքենայից, փորձում եմ խառնվել, մտածելով, եթե երեխայիս տեսնեն, միգուցե այդ հարվածները չտեղան Վարուժի վրա, բայց նրանք չտեսնելու են տալիս, ես մի կերպ փախցնում եմ երեխային, որպեսզի այդ հարվածները ես չստանամ, երեխայիս հետ միասին: Տեսնում եմ՝ երեխաներս բղավում են մեքենայի մեջ, գնում եմ նրանց մոտ, որ հանգստացնեմ նրանց, այդ պահին ամուսինս նորից դուրս է գալիս, փորձում անջատել, օգնել իրավիճակը հանդարտեցնելուն: Հետո ամուսինս վերադառնում է նորից մեքենա, նստում է մեքենան: (…) ես փորձում էի միջամտել, մեջտեղ մտնել, որպեսզի երեխայիս տեսնելով՝ չհարվածեն Վարուժանին, բայց դա հաշվի չառան, ու ստիպված հետ քաշվեցի, որպեսզի երեխայիս հարվածներ չհասնի, ու նորից շարունակվեց հարվածները (…) միջամտող մարդիկ չեն եղել, բայց կարծում եմ՝ կանգառում կանգնած մարդկանցից տեսնողներ եղել են (…) տեսել է [Վարուժան Մայիլյանը], որ մեր մեքենայի մեջ երեխաներ կան (…) հիշում եմ, որ հայհոյանքներ էին հնչում (…)»,
• Վկա Վազգեն Հայրապետյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) մեքենայից իջել ենք երևի բոլորս միասին, ու վիճաբանություն է գնացել, «Վիտո»-ի վարորդին հարվածել են, ինքն ընկել է, ինձ ոչ-ոք չի խփել, ես փորձել եմ բաժանել: Երեխաները մեքենայի մեջ էին, վախեցել էին (…) խփելու ժամանակ հայհոյանք եղել է (…) կային [մարդիկ], բայց ոչ մեկ չի մոտեցել, կանգառում էլ կային մարդիկ կանգնած (…) չեմ ասում չեն նկատել, ուղղակի ոչ մեկ չի միջամտել (…) Երևի նկատել էր[Վարուժան Մայիլյանը, որ իրենք երեխաների հետ են] (…) երեխաները մի կողմից գոռում էին մեքենայի միջից, մյուս կողմից էլ իրենք էին (…) Կինս մեքենայի մեջ էր, հետո իջավ փոքրի հետ (…)»,
• Վկա Վազգեն Հայրապետյանի նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…)երկու ավտոմեքենաների միջից էլ իջան վարորդները և սկսեցին իրար հետ վիճել: Ես նույնպես իջա ավտոմեքենայից, սկսեցի բաժանել նրանց, ովքեր քաշքշում էին իրար, սակայն հետո «Շևռոլե» ավտոմեքենայի վարորդի կողքից իջավ ևս մեկ տղամարդ, իսկ հետո «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը սկսեց հարվածներ հասցնել «Մերսեդես» մակնիշի մեքենայի վարորդին, ով վայր ընկավ գետնին: Այդ ընթացքում ավտոմեքենայիցս դուրս էր եկել նաև իմ կինը, և նա նույնպես փորձում էր բաժանել մեզ, գոռում էին նաև երեխաները, և ես ստիպված նստեցի ավտոմեքենան՝ երեխաներին հանգստացնելու նպատակով: (…) կողքից հավաքվել են պատահական մարդիկ (…)»,
• Առկա է Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի՝ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում 2016 թվականի մայիսի 15-ին տված հաղորդումն այն մասին, որ. «Տալիս եմ հաղորդում այն մասին, որ 15.05.2016թ.՝ ժամը 12:20-ի սահմաններում, Կոմիտաս-Փափազյան խաչմերուկի մոտ ծագած վեճին միջամտելու ընթացքում Մկրտիչ Մխսիյանը ձեռքերով մի քանի անգամ հարվածել է մարմնիս տարբեր մասերին (…)»,
• Առկա է Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի՝ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում 2016թվականի մայիսի 15-ին տված հաղորդումն այն մասին, որ. «Տալիս եմ հաղորդում այն մասին, որ 15.05.2016թ.՝ ժամը 12:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս-Փափազյան խաչմերուկի մոտ ավտոմեքենայի ճանապարհ չտալու պատճառով ծագած վեճի ժամանակ Վարուժան Մայիլյանը ցանկացել է ինձ հարվածել (…)»,
• Առկա է դատաբժշկական փորձաքննության՝ 2016 թվականի մայիսի 16-ի թիվ 1237 եզրակացությունն այն մասին, որ. «Վ.Մայիլյանի մարմնական վնասվածքը՝ աջ ծնկահոդի առաջնային մակերեսի քերծվածքի ձևով, պատճառվել է բութ առարկայի ներգործությամբ, հնարավոր է՝ փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում: Աջ ուսահոդի առաջնային մակերեսի արյունազեղումը պատճառվել է բութ առարկայի ներգործությամբ, ունի մոտավորապես 4-5 օր և ավելի առաջվա վաղեմություն և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում (…)»,
• Առկա է 2016 թվականի մայիսի 31-ի՝ «Մերսեդես Վիտո»մակնիշի մեքենայի մեջ առկա ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը զննելու արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «(…) «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդը կանգնելով «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի աջ կողմում, վերջինիս վարորդին հայտնում է, «թե վերջինս ինչ ձև է վարում մեքենան, պահանջում կանգնել»: Ժամը 13:33:54-ին «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան կայանում է Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկում՝ լուսաֆոր չհասած, և 2 տղամարդ իջնում մեքենայից՝ մոտենալով «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդին: Նրանց միջև սկսվում է վիճաբանություն, մեկը մյուսին ձայները բարձրացնելով ասում՝ «ինչ ձև ես վարում մեքենան, նրանցից մեկը պատասխանում է, որ ծառայության եմ գնում, վռազ եմ, իսկ պատասխան ստանում, որ հա ինչ անեմ ծառայության ես գնում (…) լսվում են վիճաբանության ձայներ, նաև կանանցի ձայն (…) Կանանցի ձայնը, որը լսվում է վիճաբանության ժամանակ, Վազգեն Հայրապետյանի կնոջ՝ Լիլիթ Սրաբյանի ձայնն է, վերջինս գոռում է վիճաբանությունը դադարեցնելու նպատակով (…)»,
• Առկա է 2016 թվականի հուլիսի 2-ի՝ Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը լրացուցիչ զննելու արձանագրությունը, համաձայն որի. «(…) Սամվել Մխսիյանը որդու՝ Մկրտիչ Մխսիյանի հետ մեքենայից իջել են և մոտեցել հետևի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենային, որի վարորդ Վարուժան Մայիլյանի հետ կայացել է վիճաբանություն: (…) ժամը 12:27:35-ին գետնին վիճաբանության հետևանքով հայտնվում է կապույտ մայկայով և շորտերով մի տղա: Ըստ զննության մասնակից Վ.Մայիլյանի կապույտ մայկայով և շորթերով տղան հանդիսանում է ինքը, մատնացույց արեց իրեն և հայտարարեց, որ վիճաբանության ժամանակ Մկրտիչ Մխսիյանը իրեն հարվածներ է հասցնում, ինքն ընկնում է գետնին (…)»,
• Առկա է 2016 թվականի հուլիսի 2-ի՝ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի մեջ առկա ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը լրացուցիչ զննելու արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «(…) Ժամը 13:33:47-ին «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդը, կանգնելով «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի աջ կողմում, վերջինիս վարորդին հայտնում է «թե վերջինս ինչ ձև է վարում մեքենան, պահանջում կանգնել» և հնչեցնում հայհոյանք վերջինիս հասցեին: Ժամը 13:33:54-ին «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան կայանում է Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկում՝ լուսաֆոր չհասած, և 2 տղամարդ իջնում մեքենայից՝ մոտենալով «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդին: Նրանց միջև սկսվում է վիճաբանություն, մեկը մյուսին ձայները բարձրացնելով ասում՝ «ինչ ձև ես վարում մեքենան, նրանցից մեկը պատասխանում է, որ ծառայության եմ գնում, վռազ եմ, իսկ պատասխան ստանում, որ հա ինչ անեմ ծառայության ես գնում (…) Տեսաձայնագրության մեջ երևում է միայն «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան և լսվում են վիճաբանության ձայներ, նաև կանանցի ձայն (…)»,
• Առկա է 2016 թվականի հուլիսի 2-ի՝ «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի մեջ առկա ռեգիստրի տեսաձայնագրությունը զննելու արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «(…) Ժամը 12:16:30-ին «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենայի վարորդը, կանգնելով «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենայի աջ կողմում, վերջինիս վարորդին հայտնում է «թե վերջինս ինչ ձև է վարում մեքենան, պահանջում կանգնել» և ինչ-որ անհասկանալի բան է ասում: Ժամը 12:16:37-ին «Շևռոլե Նիվա» մակնիշի մեքենան կայանում է Կոմիտաս-Փափազան փողոցների խաչմերուկում՝լուսաֆոր չհասած, և լսվում վիճաբանության ձայներ՝ «ինչ ձև ես վարում մեքենան, նրանցից մեկը պատասխանում է, որ ծառայության եմ գնում, վռազ եմ, իսկ պատասխան ստանում, որ հա ինչ անեմ ծառայության ես գնում», բացի այդ այլ վիճաբանության ձայներ են լսվում, լսվում է կնոջ գոռոցի ձայն (…) Կանանցի ձայնը, որը լսվում է վիճաբանության ժամանակ, Վազգեն Հայրապետյանի կնոջ՝ Լիլիթ Սրաբյանի ձայնն է, թե ինչ է գոռում չի հիշում, (…) Վարուժան Մայիլյանը ձեռքով և բառերով՝ «թե ինչ ձև եմ վարում մեքենան, կանգնեմ», այնուհետև ինչ-որ հայհոյանք է տվել իրեն, հարցրել թե ինչպես է վարում այն, իսկ ինքը հայտնել է, որ ծառայության մեջ է գտնվում, իսկ Վարուժան Մայիլյանը պատասխանել է, որ իրեն չի հետաքրքրում (…)»,
• Ամբաստանյալ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի մեքենան, ազդանշան է տվել ստիպված կանգնել եմ ձախ մասում, դուրս եմ եկել մեքենայից, փորձել ենք խոսել իրար հետ, սկսելա քաշքշել, հայրսա դուրս եկել մեքենայից, որպեսզի չխորանա, ուրիշ բան չլինի (…)»,
• Ամբաստանյալ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) Այդ ժամանակ մեր աջ կողմից մոտեցավ մի «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենա, որի վարորդը պատուհանից հայհոյում էր մեզ և սպառնում՝ չկանգնելու դեպքում, որ կթաղի այդտեղ (…) «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն, ինձ փորձելով կանգնեցնել, թույլ չտվեց աջ թեքվել և ես ստիպված կանգնեցրի ավտոմեքենան: Իրենց ավտոմեքենաները կանգնեցրին նաև «Պաջերո ԻՈ» մակնիշի և «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենաների վարորդները: Ես իջա ավտոմեքենայից և արագ ինձ մոտեցան մյուս երկու ավտոմեքենաների վարորդները, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն, ինձ վիրավորելով, հարցրեց, թե ինչու եմ ազդանշան տվել, և ես, փորձելով հանգստացնել նրանց, բացատրեցի, որ ծառայողական ավտոմեքենայով եմ և շտապում եմ, ինչու ճանապարհ չի տալիս, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն այդ ժամանակ բռնեց վզիցս և սկսվեց քաշքշուկ՝ իմ և մյուս երկու վարորդների միջև: Այդ ժամանակ հայրս փորձում էր ազատել, բաժանել մեզ, սակայն չէր կարողանում: (…) վիճաբանությանը միջամտել են անծանոթ մարդիկ, որոնց չեմ ճանաչում (…)»,
• Ամբաստանյալ Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) այդ արտահայտության ժամանակ ստացել եմ հարված (…) Ես ընկած ժամանակ ձայներ լսել եմ, մի պահ երեխային տեսա, որ մոտիկացավ մորը (…) Գետնին հարվածներ էի ստանում, նկատեցի, որ գոռալով գալիս է մոտիկ, հետո զգացի հարված ստացա, բարձրացրի գլուխս, տեսա Վազգեննա կանգնած (…)»,
• Ամբաստանյալ Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ եղել են երկու տղամարդ, որոնցից ինձ հարվածներ է հասցրել վարորդը, և վերջինս հարվածների հետ հնչեցնում էր բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ, իսկ թե վարորդի հետ եղած տղամարդն ինձ հարվածել է, թե՝ ոչ, ես չեմ հիշում, ընկած եմ եղել գետնին (...) Վեճը տևել է մոտ 5-7 րոպե, որի ժամանակ ես լսել եմ միայն «Շևռոլե» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողմից հնչեցված սեռական բնույթի հայհոյանքներ (...) Երբ ես գետնից բարձրացել եմ, ինչ-որ մարդիկ էին հավաքված, չեմ կարող կոնկրետ հիշել, նայում էին ինձ (…)»,
Դատարանը սույն դատավճռի 13-ից 19-րդ կետերում հաստատված փաստական հանգամանքների և իրավական դիրքորոշումների հիման վրա հաստատված համարելով ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի կողմից իրենց մեղսագրվող արարքի կատարումը, ինչպես նաև գնահատելով ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի վարքագիծը, Երևան քաղաքի Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկում 2016 թվականի մայիսի 15–ին՝ ժամը 12։20–ի սահմաններում, տեղի է ունեցած, սույն դատավճռի 9–րդ կետի «ա» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցի շրջանակներում հաստատված արարքը, Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ա) ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանն ի սկզբանե գործել են խուլիգանական դրդումներով, երբ այլ անձանց ներկայությամբ և նրանց համար լսելի պայմաններում հնչեցրել են հայհոյանքներ,
բ) ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի դրսևորած վարքագիծը եղել է սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու ու հասարակական կարգի նկատմամբ բացահայտ մարտահրավեր նետելու վարքագծի դրսևորման արդյունք,
գ) ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի գործողությունները պայմանավորված չեն եղել միմյանց միջև առկա անձնական հարաբերությունների հետ կապված հուզական վիճակով, այլ ողջամտորեն կարող էին արտահայտվել հասարակության ցանկացած անդամի նկատմամբ, ով դեպքի պահին գտնվեր դեպքի վայրում,
դ) ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի միջև ավտոմեքենայով ճանապարհ չզիջելու չնչին առիթով ծագած և խուլիգանության վերաճած դեպքը շարունակվել է նաև Վազգեն Հայրապետյանի, Լիլիթ Սրաբյանի, նրանց երեխաների, ինչպես նաև պատահական անձանց ներկայությամբ,
ե) ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը հայհոյական արտահայտությունների հնչեցմանը զուգահեռաբար կիրառել են բռնություն, խախտելով դեպքի վայրում գտնվող անձանց հոգեկան անձեռնմխելիությունը։
Այսինքն՝ Դատարանը վերոնշյալ հանգամանքների հիման վրա հաստատված է համարում ամբաստանյալներ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի կողմից իրենց մեղսագրվող արարքների կատարումը։
20. Պատասխանելով սույն դատավճռի 9–րդ կետի «դ» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Պատշաճ իրավական գնահատականի ենթարկելով՝ վկաներ Սամվել Մխսիյանի, Լիլիթ Սրաբյանի դատաքննական, վկա Վազգեն Հայրապետյանի, ամբաստանյաներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքները, լազերային սկավառակները զննելու մասին արձանագրությունները, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1237 և դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 444-ԱՊ-16 եզրակացությունը, քրեական գործով մյուս բոլոր նյութերը, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում, ինչպես նաև ամբաստանյալների վերաբերմունքը դեպքի պահին իրենց կողմից կատարված հանցանքի նկատմամբ, այն է՝ սուբյեկտիվ կողմը, Դատարանը փաստում է, որ այդ նյութերը սույն դատավճռի նախորդ կետում հաստատված հանգամանքներով բավարար են արձանագրելու, որ՝
ա) ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը հասարակական նշանակություն ունեցող վայրում դեպքի պահին գործել են ուղղակի դիտավորությամբ, այն է՝ ոչ միայն գիտակցել են, որ իրենց գործողություններով խախտում են հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորում հանրության հանդեպ, այլև ցանկացել են կատարել այդ գործողությունները՝ ձգտելով ամեն կերպ շարունակել իրենց հակահասարակական վարքագծի դրսևորումը,
բ) ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը դեպքի վայրում իրենց վարքագիծը դրսևորելիս ղեկավարվել են խուլիգանական մղումներով, այն է՝ գործելով հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, դրսևորած վարքագծով նետելով բացահայտ մարտահրավեր՝ ուղղված հասարակական կարգի դեմ, թելադրված շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ,
գ) ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը դեպքի վայրում իրենց հակահասարակական վարքագծով ձգտել են ապացուցել իրենց անկախությունը հասարակության մեջ ընդունված վարքագծի կանոններից, իրենց անձը հակադրելով հասարակությանն, այդ կերպ՝ ցույց տալով իրենց կարծեցյալ գերակայությունը։
Ուստի, նման պայմաններում հիշյալ փաստական տվյալների համակցությունը բացառում է ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանին և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանին առաջադրված մեղադրանքների ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած, որպիսի պարագայում Դատարանը ողջամտորեն եզրահանգում է, որ նախաքննական և դատաքննական ապացույցների ամբողջությունը բավարար է հաղթահարված համարելու «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը՝ հիմնավորելով ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի մեղավորությունն իրենց կողմից կատարված հանցանքներում։ Այսինքն՝ Դատարանի մոտ առկա է համոզվածություն և վստահություն առ այն, որ ապացուցված է Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258–րդ հոդվածի 2–րդ մասով նախատեսված հանցանքում։
21. Դատարանն ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանին և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանին մեղսագրվող արարքների իրավական որակումն իրավաչափ համարելով՝ գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ ամբաստանյալներին մեղսագրվող արարքների համար պատժի նշանակման հետ կապված իրավական հարցերի հետևյալ խմբին.
ա) ապացուցված են արդյո՞ք Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
բ) ենթակա են արդյո՞ք պատժի Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանն իրենց կատարած հանցանքների համար.
գ) ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի նկատմամբ.
դ) Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանն արդյո՞ք պետք է կրեն իրենց նկատմամբ նշանակված պատիժը.
22. Անդրադառնալով սույն որոշման նախորդ կետով բարձրացված իրավական հարցերին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71–րդ հոդվածի 1–րդ մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաեւ նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10–րդ հոդվածի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար (…)»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61–րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասն ամրագրում է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների ոչ սպառիչ ցանկը, այն է՝
«(…) 4) պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը, (…)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63–րդ հոդվածի 1–ին մասն ամրագրում է պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների սպառիչ ցանկը, այն է՝ «Պատիժ նշանակելիս դատարանը չի կարող հաշվի առնել սույն հոդվածի առաջին մասով չնախատեսված այլ հանգամանքներ»։
23. Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերանշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) Պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
24. Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ, ինչի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39–րդ կետում հայտնել է հետևյալը.
«(…) Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
(…)
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
(…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն»։
25. Պատասխանելով սույն դատավճռի 21–րդ կետի «ա» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Նախորդ կետում վկայակոչված իրավադրույթները համադրելով սույն դատավճռում արձանագրված փաստական տվյալների հետ՝ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտարկում այն հանգմանքը որ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը խնամքին ունի մեկ, իսկ Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը՝ երեք մինչև 14 տարեկան երեխա (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 153, հատոր 3, թերթ 4-6):
Որպես ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի անձը բնութագրող տվյալ է դիտարկվում նախկինում դատված չլինելը (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 11,13):
Բացի այդ, որպես ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի անձը բնութագրող տվյալ է դիտարկվում վերջիններիս դրական բնութագրվելը (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 152, հատոր 3, թերթ 7, 22):
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
26. Պատասխանելով սույն դատավճռի 21–րդ կետի «բ» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ այն դեպքում, երբ հաստատված է համարվում անձի կողմից քրեական օրենքով արգելված հանցանքի կատարման փաստական հանգամանքը, ապա անհրաժեշտություն է առաջանում կյանքի կոչել քրեական իրավունքի հիմքում ընկած պատասխանատվության անխուսափելիության սկզբունքը (նպատակ ունենալով վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել հանցանք կատարած անձին և կանխել հետագա հանցագործությունների կատարումը՝ հանցավորի մոտ ձևավորելով իրավահպատակ վարքագիծ և ապահովելով նրա վերասոցիալականացումը հասարակությունում), բացառությամբ այն դեպքերի, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասում նախատեսված մեխանիզմների ուժով անձը կարող է ենթակա չլինել պատժի օրենքի ուժով (Ex lege):
Համադրելով վերոնշյալ դիրքորոշումը ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի կողմից իրենց մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու փաստի հետ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է անհրաժեշտություն կատարված հանցանքի կապակցությամբ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաստանյալին ուղղելու և հետագա հնարավոր հանցագործությունները կանխելու համար, այդ կերպ նպաստելով նրա իրավահպատակ վարքագծի ձևավորմանը և վերասոցիալականացմանը հասարակությունում։ Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով օրենքի ուժով պատժի ենթակա չլինելու հիմքերը բացակայում են։
Այսինքն, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի ենթակա են պատժի՝ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով խուլիգանություն կատարելու համար։
27. Պատասխանելով սույն դատավճռի 21–րդ կետի «գ» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Սույն դատավճռում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258–րդ հոդվածի 2–րդ մասով կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, հանցանքը կատարելուց հետո ամբաստանյալների դրսևորած վարքագիծը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 24-րդ կետում արձանագրված՝ նրանց պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայության և ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258–րդ հոդվածի 2–րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանք պատժատեսակի ռեալ (իրական) կիրառման միջոցով հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացվելիությունը: Տվյալ դեպքում նշանակվող տուգանքը բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից։
Միևնույն ժամանակ, նկատի ունենալով այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51–րդ հոդվածի 3–րդ մասը, համաձայն որի, եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա Դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում, որի դեպքում սահմանվում է տուգանքի վճարման ժամանակացույց, և որոշվում է յուրաքանչյուր անգամ վճարման ենթակա գումարի չափը, ինչպես նաև հաշվի առնելով ամբաստանյալի սոցիալական դրությունը, Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է սահմանել ժամանակացույց, որի ընթացքում ամբաստանյալները մաս առ մաս կկարողանան վճարել նշանակվող տուգանքի չափը։
28. Պատասխանելով սույն դատավճռի 21–րդ կետի «դ» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Նկատի ունենալով ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի կողմից քրեական օրենքով արգելված արարքի կատարման եղանակը, բնույթը, հանրային վտանգավորության և հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է կիրառել քրեաիրավական ներգործության միջոց, որն անմիջականորեն պետք է ներգործի ամբաստանյալների նկատմամբ՝ ունենալով կանխարգելիչ (պրևենտիվ) բնույթ, ապագայում համանման արարքների կատարումը բացառելու համար։
Մասնավորապես, տվյալ դեպքում նաև հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի կողմից կատարված հանցանքի տեսակային օբյեկտը, որը խախտվել է ամբաստանյալների կողմից, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանը և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանը պետք է կրեն իրենց նկատմամբ նշանակվող պատիժը՝ համակեցության ընդհանուր կանոններին համապատասխան իրավահպատակ վարքագծի ձևավորումը խթանելու նպատակով։
29. Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով բացակայում է քաղաքացիական հայց, ուստի Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360–րդ հոդվածում նախատեսված այդ հարցերին չի անդրադառնում։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի նկատմամբ կիրառված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելն այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ դատական ակտի հնարավոր բողոքարկման դեպքում ամբաստանյալի դատավարական պարտականությունների պատշաճ կատարումն ապահովելու համար:
Անդրադառնալով քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 4.5 մմ տրամաչափի, W01130801426 համարի օդամղիչ ատրճանակի տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո զենքը պետք է հանձնել Վազգեն Հայրապետյանին, իսկ «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի 18 VL 001 հաշվառման համարանիշի և «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի 68 VQ 888 հաշվառման համարանիշի, համապատասխանաբար Վարուժան Մայիլյանին և Վազգեն Հայրապետյանին ի պահ հանձնված ավտոմեքենաները՝ թողնել նրանց տնօրինմանը։
Դատարանը նաև գտնում է, որ դատական ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսը բացակայում է:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ առկա չէ որևէ հիմք՝ ամբաստանյալների նկատմամբ հարկադիր բուժում կամ խնամակալություն նշանակելու համար, գործով բռնագանձման ենթակա գույք չկա:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝

ՎՃՌԵՑ՝
Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258–րդ հոդվածի 2–րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ 200.000 ՀՀ դրամի չափով, որը պետք է վճարվի 10 (տասը) ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս 20.000 (քսան հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258–րդ հոդվածի 2–րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ 200.000 ՀՀ դրամի չափով, որը պետք է վճարվի 10 (տասը) ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս 20.000 (քսան հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Մկրտիչ Սամվելի Մխսիյանի և Վարուժան Ալբերտի Մայիլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված ստորագրությունը՝ չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 4.5 մմ տրամաչափի, W01130801426 համարի օդամղիչ ատրճանակը վերադարձնել Վազգեն Հայրապետյանին։
Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված «Մերսեդես Վիտո» մակնիշի 18 VL 001 հաշվառման համարանիշի և «Միտսուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի 68 VQ 888 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները թողնել համապատասխանաբար Վարուժան Մայիլյանի և Վազգեն Հայրապետյանի տնօրինմանը։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ