Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0137/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
1.15
Պատասխանող
Էդուարդ Մելքոնյան Սերյոժա
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 118
Հոդված 137 Մաս 1
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-08-26 | 12:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-07-25 | 12:30 | 5 | Կայացել է |
Գործ No ԵԱՔԴ/0137/01/16
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ԱԶԱՏԵԼՈՒ ԵՎ
ԲԺՇԿԱԿԱՆ ԲՆՈՒՅԹԻ ՀԱՐԿԱԴՐԱԿԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
ՙ26՚ օգոստոսի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Մ.Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
դատախազ Վ.Մկրտչյանի
պաշտպան Ս.Գրիգորյանի
Դռնբաց դատական նիստում քննեց Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանի նկատմամբ (ծնվածª 1974 թվականի սեպտեմբերի 23-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում ենթարկվել է հարկադիր բուժման, բնակվող` քաղաք Երևան, Հ.Հակոբյան փողոց, 4-րդ շենք, 25-26 բնակարան) բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին վարույթը:
Վարույթի դատավարական նախապատմությունը
2016 թվականի հունիսի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել է թիվ 14131116 քրեական գործը:
2016 թվականի հունիսի 03-ին Էդուարդ Մելքոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2016 թվականի հունիսի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում Էդուարդ Մելքոնյանի հարուցվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ, ընտրված խափանման միջոցը վերացվել է, նույն օրը նրա նկատմամբ կիրառվել է անվտանգության միջոց` հոգեկան առողջության կենտրոնում տեղավորելը:
2015 թվականի հուլիսի 08-ին Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ վարույթն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
Վարույթի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմնի կողմից Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2016 թվականի ապրիլ 25-ից 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 25-26 հասցեում գտնվող իրենց բնակարանում անհիմն պատրվագով վիճաբանել է մորª Վարվարա Մելքոնյանի հետ և դիտավորությամբ բռունցքով մեկական հարվածներ է հասցրել վերջինիս գլխի և մեջքի շրջաններին, ապա քաշել մազերիցª պատճառելով ֆիզիկական ցավ:
Բացի այդ 2016 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 12-ի սահմաններում Էդուարդ Մելքոնյանը նույն բնակարանում կրկին անհիմն պատրվակով վիճաբանել է Վարվար Մելքոնյանի հետ, ով խուսափելով վեճից փակվել է իր ննջասենյակում: Սակայն Էդուարդ Մելքոնյանըª շարունակելով ագրեսի վարքագիծ դրսևորելը, սկսել է հայհոյանքներ տալ վերջինիս հասցեին, ձեռքերով ուժգին հարվածել ննջասենյակի դուռանը և միաժամանակ սպառնացել է սպանել Վարվար Մելքոնյանին, ում կողմից ստեղծված իրավիճակում սպառնալիքը իրականացնելու իրական վտանգ են կրել, ինչի արդյունքում ինքը ձեռնամուխ է եղել, որ մյուս որդինª Մանուկ Մելքոնյանը, ահազանգի ոստիկանություն՚:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանը չի ընդունել իր կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքներ կատարելու հանգամանքը և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը մորըª Վարավարա Մելքոնյանին երբևէ ծեծի չի ենթարկել, 11.05.2016թ. նրա հասցեին սպանության սպառնալիքներ չի հնչեցրել ու չի հայհոյել, այդ օրը իրենց բնակարանում փնտրել է դրամապանակը և չգտնելով զայրացել և ուղակի բղավել էª պահանջելով վերադարձնել իր դրամապանակը:
գ.թ. 50-51, 55
Էդուարդ Մելքոնյանի կողմից քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքների կատարումը հիմնավորվել է ստորև շարադրվող ապացույցներով.
Տուժող Վարվարա Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը որդիներիª Մանուկ և Էդուարդ Մելքոնյանների, Մանուկի կնոջª Ռաֆայելան և նրանց 2 անչափահաս երեխաների հետ միասին բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում: Որդինª Էդուարդ Մելքոնյանը տառապում է ՙՇիզոֆրենիա՚ տեսակի հոգեկան հիվանդությամբ: Նախկինում վերջինս դանակով հարվածել է եղբորըª Մանուկին, ինչի համար դատարանի կողմից ճանաչվել է անմեղսունակ ու հարկադիր բուժման ենթարկվել: Բացի այդ նա համապատասխան բուժում է ստացել ՙՆորք՚, ՙԱվան՚ և ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժարաններում: Էդուարդը ժամանակ առ ժամանակ դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ և հաճախ առանց որևէ պատճառի վիճաբանել է իրենց ընտանիքի անդամների հետ: 2016 թվականի ապրիլի 25-ից 30-ը ընկած ժամանակահատվածում, հստակ օրը չի հիշում, առավոտյան երբ ինքը և Էդուարդը տանը գտնվել են միայնակ, վերջինս կրկին առանց որևէ պատճառի սկսել է վիճաբանել իր հետ, իրեն անվանել ՙսատանա՚ ու պահանջել մտնել ննջասենյակ և դուրս չգալ: Ինքը փորձել է հանգստացնել Էդուարդին, սակայն վերջինս ավելի է բորբոքվել ու բռունցքով մեկ անգամ թիկունքի կողմից հարվածել է իր գլխին, ապա մեջքին ու ձեռքով բռնելով մազերից սկսել է քաշքշել, այդ ամենի արդյունքում ինքը զգացի կտրուկ և ուժգին ֆիզիկական ցավ: Այնուամենայնիվ իրեն հաջողվել է շրջվել և ազատվել Էդուարդից, որից հետո ինքը անմիջապես մտել է իր ննջասենյակ ու կողպել դուռը: Դրանից հետո սենյակից դուրս չի եկել մինչ մյուս որդուª Մանուկի, աշխատանքից վերադառնալը: Այդ դեպքի մասին ոչ ոքի, ոչինչ չի պատմել, առհասարակ իրենք Էդուարդի նման ագրեսիվ վարքագծի և նրա կողմից հաճախ հրահրվող վեճերի մասին աշխատել են ոչ ոքի չհայտնել և այդ ամենը գաղտնի են պահել: 11.05.2016 թվականին, ժամը 12-ի սահմաններում Էդուարդը բնակարանում իր դրամապանակն է փնտրելիս եղել: Վերջինս չգտնելով այն դիմել է իրեն ու հարցրել, թե որտեղ է այն, ինքը պատասխանել է, որ չգիտի: Դրանից էդուարդը բորբոքվել է ու սկսել է վիճաբանել իր հետ, մեղադրելով դրամապանակը վերցնելու մեջ: Այդ ժամանակ տանը գտնվել են ինքը, Էդուարդը և Ռաֆայելան: Էդուարդը գնալով սկսել է ավելի բուռն աղմկել ու վիրավորելª հայհոյանքներ տալ իրենց հասցեին: Ռաֆայելա այդ ժամանակ դուրս է եկել բնակարանից ու հեռացելª խուսափելով հետագա ավելի լուրջ ընդհարումի, իսկ ինքը ինչպես միշտ մտել է իր սենյակ ու կողպել դուռը: Այդ ժամանակ Էդուարդը սկսել է ուժգին թակելª հարվածել դռանը, պահանջելով այն բացել, միաժամանակ սպառնալով, որ դուռը չբացելու դեպքում կջարդի այն ու առհասարակ ողջ տունը, ապա կսպանի իրեն: Ինքը չկողմնորոշվելով ինչպես վարվել և տրված սպառնալիքները իրականացման համար ամբողջությամբ իրական համարելով զանգահարել է մյուս որդունª Մանուկին ու հայտնել թե ինչ է կատարվում, իսկ վերջինս նույն ժամանակ ահազանգել է ոստիկանություն, որից հետո Էդուարդը հանդարտվել է և մեկ այլ սենյակից գտել իր դրամապանակը:
գ.թ. 36-38
Վկա Մանուկ Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը մորª Վարվարա Մելքոնյանի, եղբորª Էդուարդ Մելքոնյանի, կնոջª Ռաֆայելա Մելքոնյանի և երկու անչափահաս երեխաներիս հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում: Եղբայրըª Էդուարդը, տառապում է ՙՇիզոֆրենիա՚ տեսակի հոգեկան հիվանդությամբ: Վերջինս նախկինում բուժում է ստացել ՙՆորք՚, ՙԱվան՚ և ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժարաններում: 2006 թվականին իրեն դանակահարելու համար դատարանի կողմից ուղարկվել է հարկադիր բուժման: Հոգեկան վիճակից ելնելով Էդուարդը հաճախ կորցրել է ինքնատիրապետումը ու չնչին պատճառներով վիճաբանել իրենց ընտանիքի անդամների հետ: 2016 թվականի մայիսի 11-ին ինքը անձնական գործերով գտնվում էի Արարատ քաղաքում, այդ ժամանակ մայրը զանգահարել է իրեն ու հայտնել, որ Էդուարդը կրկին անտեղի վիճաբանում է իր հետ, բղավում ու հայհոյանքներ է տալիս, կինը բնակարանից հեռացել է, իսկ ինքը փակվել է իր ննջասենյակում: Նույն ժամանակ մայրը նշել է, որ Էդուարդը սպառնում է ջարդուխուռդ անել բնակարանը ու սպանել իրեն: Քանի որ ինքը հեռու էի գտնվել և արագ օգնության հասնելու հնարավորություն չի ունեցել միանգամից զանգահարել է ոստիկանություն ու հայտնեցի կատարվածի մասին: Մորª Վարվարա Մելքոնյանի հետ հեռախոսով խոսելիս ինքը լսել է ինչպես է Էդուարդը բղավում, հայհոյանքներ տալիս ու հարվածներ հասցնում սենյակի դռանը: Ինքը վերադառնալով տուն Վարվարայից տեղեկացել է, որ դրանից մոտ 10-15 օր առաջ, երբ Վարվարան և Էդուարդը տանը միայնակ են եղել, վերջինս կրկին առանց որևէ պատճառի վիճաբանել է մոր հետ ու բռունցքով մեկական անգամ հարվածել է նրա գլխին և մեջքին, ապա քաշել մազերիցª պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Տեղեկացել է նաև, որ 11.05.2016 թվականին էդուարդը վիճաբանել է մոր հետ, քանի որ տանը փնտրել և չի գտել իր դրամապանակը ու Վարվարային անտեղի մեղադրել է այն վերցնելու մեջ, սակայն հետո մեկ այլ սենյակից գտել է:
գ.թ. 39-41
Վկա Ռաֆայելա Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը սկեսուրիª Վարվարա Մելքոնյանի, ամուսնուª Մանուկ Մելքոնյանի, ամուսնու եղբորª Էդուարդ Մելքոնյանի և երկու անչափահաս երեխաների հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 բնակարանում: Էդուարդը տառապում է ՙՇիզոֆրենիա՚ տեսակի հոգեկան հիվանդությամբ: Վերջինս, որքանով իրեն հայտնի է, նախկինում համապատասխան բուժում է ստացել ՙԱվան՚, ՙՆորք՚ և ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժարաններում: 2006 թվականին ամուսնունª Մանուկ Մելքոնյանին դանակահարելու համար դատարանի կողմից ուղարկվել է հարկադիր բուժման: Էդուարդը հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրների պատճառով հաճախ կորցնելով ինքնատիրապետումը չնչին պատճառներով վիճաբանել է իրենց հետ, ինչպես նաև առանց որևէ էական պատճառի զայրանալով անիմաս բաների մեջ է մեղադրել իրենց: 2016 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 11-ի 12-ի սահմաններում, հստակ ժամը չի հիշում, բանակարանում են գտնվում ինքը, սկեսուրըª Վարվարան և Էդուարդը: Ինքը անձմաբ գտնվել է իր ննջասենյակում: Այդ ժամանակ հանկարծակի Էդուարդը սկսել է բղավել և սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ, թե Վարվարայի հասցեին և թե անհասցե: Նրա խոսքերից հասկացել է, որ Էդուարդը իր դրամապանակն է փնտրում և չգտնելով իրենց մեղադրում է այն վերցնելու մեջ: Ինքը դուրս գալով ննջասենյակից տեսել է, որ սկոսուրը փակվել է իր ննջասենկայում, իսկ Էդուարդը դռան մոտ կանգնած բղավում, հայհոյանքներ է տալս և հարվածում ննջասենյակի դռանը: Ինքը վախենալով և խուսափելով, որ Էդուարդը կարող է իրեն վնասել, վերջինիս համար աննկատ դուրս է եկել բնակարանից ու գնացել է իր հայրական տուն: Քիչ անց իրեն զանգահարել է ամուսինըª Մանուկը ու հայտնել, որ ամեն ինչ հանդարտվել է, ապա գալովª միասին վերադարձել են տուն: Տանը ինքը սկեսուրից տեղեկացել է, որ ապրիլ ամսվա վերջերին, մոտ 10 օր առաջ, հստակ ժամանակահատվածը սկեսուրը չի կարողացել նշել, երբ Էդուարդի հետ տանը գտնվել են միայնակ վերջինս իր բնավորությանը համաձայն կրկին անհիմն վիճաբանել է Վարվարայի հետ ու բռունցքներով հարվածներ է հասցրել վերջինիս մեջքին ու գլխին, քաշքշել մազերից: Էդուարդի նման վարքագիծը իրենք երկար ժամանակ են հանդուրժել, սակայն 11.05.2016 թվականին նա ամբողջությամբ կորցրել է ինքնատիրապետումը, անգամ բազմիցս սպառնացել է Վարվարային սպանել: Նախկինում ևս եղել են դեպքեր, երբ վիճաբանելով Վարվարայի հետ Էդուարդը սպառնացել է նրան, որ մի օր սպանելու է, քանի որ նա սատանա է:
գ.թ. 42-45
Վկա Էլեանորա Մարտիրոսյանը ցուցմունք է տվել, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 29 հասցեում գտնվող բնակարանում: Ճանաչում է իրենց շքամուտքի 25-26 բնակարանի բնակչուհի Վարվարա Մելքոնյանին, ում բնութագրում է որպես կիրթ և պարկեշտ կնոջ: Ճանաչում է նաև վերջինիս որդուն Էդուարդ Մելքոնյանին, ում մոտ նախկինում որոշակի տարօրինակություններ է նկատել, իսկ վերջերս տեղեկացել է նաև, որ նա տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ: 11.05.2016 թվականին, ժամը 11-ի սահամաններում ինքը գտնվել է իր բնակարանում և պատրաստվել է դպրոց գնալ իր երեխային հետևից: Այդ ժամանակ դուրս գալով իր բնակարանից ինքը Մելքոնյանների բնակարանից աղմու է լսել, բառերը հստակ չի տարբերակել ու չկարծելով, որ իր միջամտության կարիքը կա հեռացել է շենքիցª առկա աղմուկի վրա ուշադրություն չդարձնելով: Հետո երբ վերադարձել է շքամուտքում հանդիպել է ոստիկանության աշխատակիցների ու տեղեկացել, որ Էդուարդը վիճաբանել է Վարվարայի հետ:
գ.թ. 68-70
Վկա Հայկ Բաղդասարյանը ցուցմունք է տվել, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 27 հասցեում գտնվող բնակարանում: Ինքը ճանաչում է իրենց շքամուտքի 25-26 բնակարանում բնակվող Մելքոնյաններին և նրանց բնութագրում է որպես կիրթ և պարկեշտ մարդկանց: Վերջիններիսց երբևէ որևէ վատ բան չի նկատել: Միայն հաճախ լսել է, թե ինչպեսը է Էդուարդը իրենց բնակարանում բղավում, սակայն համարելով, որ դա վերջիններիս ներքին ընտանեկան հարցերն են դրան առանձնապես ուշադրություն չի դարձրել: 11.05.2016 թվականին առավոտյան և կեսօրին իրենց բնակարանում ոչ ոք չի եղել, քանի որ ծնողները գտնվել են աշխատանքի, իսկ ինքը համալասարանումª դասընթացների:
գ.թ. 71-72
Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 58 եզրակացության համաձայն` Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանը 1999 թվականից տառապել և տառապում է ՙՇիզոֆրենիա պարանոիդ ձև՚ հոգեկան հիվանդությամբ: Ինչպես իրավախատումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ կատարման պահին Էդուարդ Մելքոնյանը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Է.Ս.Մելքոնյանին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ: Ներկա հոգեկան վիճակով նա չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, հաշվի առնելով, այն հանգամանքը, որ փորձաքննվողը մինչ փորձաքննությունը ստացել է մեկ ամսյա ստացիոնար բուժում, որի արդյունքում սոցվտանգավորությունը նվազել է, ներկայիս հոգեկան վիճակով նա կարիք ունի մեկուսացման և հարկադիր բուժման ընդհանուր տիպի հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում, ըստ բնակավայրի:
գ.թ. 75-79
Փորձագետ Աիդա Ղահրամանյանը ցուցմունք է տվել, որ Էդուարդ Մելքոնյանի սոցիալական վտանգավորությունը բուժման ֆոնի վրա համեմատ նվազել է, սակայն նա շարունակում է վտանգ ներկայացնել հասարակության և սեփական անձի համար, ուստի վերջինս կարիք ունի մեկուսացման հոգեբուժական ընդհանուր հսկողության բաժանմուքնում, որտեղ կստանա համապատասխան խնամք և բուժում:
գ.թ. 80
11.05.2016թ. Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` զննության մասնակից Վարվարա Մելքոնյանը մատնացույց է արել իր ննջասենյակը, որտեղ ինքը փակվել է Էդուարդ Մելքոնյանից պատսպարվելով և դրա մուտքի դուռը, որին վերջինս հարվածներ է հասցրել:
գ.թ. 7-10
Վարվարա Մելքոնյանի կողմից 11.05.2016թ. հանցագործության մասին հաղորդում տալու արձանագրության համաձայն` վերջինս հայտնել է, որ մոտ մեկ շաբաթ առաջ որդինª Էդուարդ Մելքոնյանը իրենց Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում ծեծի է ենթարկել իրենª պատճառելով ֆիզիկական ցավ, իսկ 11.05.2016 թվականին կրկին նույն բնակարանում վիճաբանել է իր հետ և տվել սպառնալիքներ ու հայհոյանքներ:
գ.թ. 4
ՀՀ առողջապահության նախարարության ՙԱվան՚ հոգեկան առողջության կենտրոն՚ ՓԲԸ-ից ստացվել է միջնորդություն, համաձայն որի` հաշվի առնելով Է.Մելքոնյանի դրսևորած ագրեսիվ վարքագիծը և ներհիվանդանոցային ռեժիմին չենթարկվելը, միջնորդել են նրա նկատմամբ անվտանգության միջոց կիրառել հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանը 2016 թվականի ապրիլ 25-ից 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 25-26 հասցեում գտնվող իրենց բնակարանում անհիմն պատրվագով վիճաբանել է մորª Վարվարա Մելքոնյանի հետ և դիտավորությամբ բռունցքով մեկական հարվածներ է հասցրել վերջինիս գլխի և մեջքի շրջաններին, ապա քաշել մազերիցª պատճառելով ֆիզիկական ցավ:
Բացի այդ 2016 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 12-ի սահմաններում Էդուարդ Մելքոնյանը նույն բնակարանում կրկին անհիմն պատրվակով վիճաբանել է Վարվար Մելքոնյանի հետ, ով խուսափելով վեճից փակվել է իր ննջասենյակում: Սակայն Էդուարդ Մելքոնյանըª շարունակելով ագրեսի վարքագիծ դրսևորելը, սկսել է հայհոյանքներ տալ վերջինիս հասցեին, ձեռքերով ուժգին հարվածել ննջասենյակի դուռանը և միաժամանակ սպառնացել է սպանել Վարվար Մելքոնյանին, ում կողմից ստեղծված իրավիճակում սպառնալիքը իրականացնելու իրական վտանգ են կրել, ինչի արդյունքում ինքը ձեռնամուխ է եղել, որ մյուս որդինª Մանուկ Մելքոնյանը, ահազանգի ոստիկանություն:
Այսպիսով, դատարանը Է.Մելքոնյանի կողմից կատարած քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը ապացուցված է համարում:
Քննարկելով հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու ժամանակ Էդուարդ Մելքոնյանի մեղսունակության հարցը` դատարանը գտնում է, որ նա տառապել և տառապում է ՙՇիզոֆրենիա պարանոիդ ձև՚ հոգեկան հիվանդությամբ, և ինչպես իրավախատումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ կատարման պահին Էդուարդ Մելքոնյանը գտնվել է հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքների նկատմամբ Էդուարդ Մելքոնյանն անմեղսունակ է:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ առողջապահության նախարարության ՙԱվան՚ հոգեկան առողջության կենտրոն՚ ՓԲԸ-ի` Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ հարկադիր բուժումը հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում կիրառելու միջնորդության կապակցությամբ մեղադրող Վ.Մկրտչյանը և պաշտպան Ս.Գրիգորյանը չեն առարկել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 450-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցները դատարանը կիրառում է այն անձանց նկատմամբ, ովքեր քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարել են անմեղսունակ վիճակում, եթե այդ անձինք շարունակում են վտանգավոր լինել հասարակության համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙԳործով որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է լուծի հետևյալ հարցերը`
1) կատարվել է արդյոք հանրորեն վտանգավոր արարք.
2) արարքը կատարել է արդյոք այն անձը, որի նկատմամբ իրականացվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ.
3) արարքը կատարվել է արդյոք անմեղսունակության վիճակում, անձը գտնվում է արդյոք տվյալ վիճակում դատական քննության պահին.
4) անձը կարիք ունի արդյոք իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու և հատկապես ինչպիսի միջոցներ՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անձի կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարելն ապացուցված համարելով` դատարանը որոշում է կայացնում անձին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու ու նրա նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով հանցանքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում:
Այսպիսով` դատարանը գտնում է, որ Էդուարդ Մելքոնյանն անմեղսունակության վիճակում կատարել է քրեական օրենքով չթույլատրված արարք և կարիք ունի իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու:
Նկատի ունենալով, որ Էդուարդ Մելքոնյանն անմեղսունակ է և կարիք ունի հարկադիր բուժման` դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է ազատել քրեական պատասխանատվությունից և կիրառել հարկադիր բուժում` հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ, 450-րդ և 462-464-րդ հոդվածներով` դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և նրա նկատմամբ կիրառել հարկադիր բուժում` հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված` ՀՀ առողջապահության նախարարության ՙԱվան՚ հոգեկան առողջության կենտրոնում տեղավորելը, թողնել անփոփոխ` մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ԱԶԱՏԵԼՈՒ ԵՎ
ԲԺՇԿԱԿԱՆ ԲՆՈՒՅԹԻ ՀԱՐԿԱԴՐԱԿԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ
ՙ26՚ օգոստոսի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Մ.Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
դատախազ Վ.Մկրտչյանի
պաշտպան Ս.Գրիգորյանի
Դռնբաց դատական նիստում քննեց Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանի նկատմամբ (ծնվածª 1974 թվականի սեպտեմբերի 23-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում ենթարկվել է հարկադիր բուժման, բնակվող` քաղաք Երևան, Հ.Հակոբյան փողոց, 4-րդ շենք, 25-26 բնակարան) բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին վարույթը:
Վարույթի դատավարական նախապատմությունը
2016 թվականի հունիսի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել է թիվ 14131116 քրեական գործը:
2016 թվականի հունիսի 03-ին Էդուարդ Մելքոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2016 թվականի հունիսի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում Էդուարդ Մելքոնյանի հարուցվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ, ընտրված խափանման միջոցը վերացվել է, նույն օրը նրա նկատմամբ կիրառվել է անվտանգության միջոց` հոգեկան առողջության կենտրոնում տեղավորելը:
2015 թվականի հուլիսի 08-ին Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ վարույթն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
Վարույթի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմնի կողմից Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2016 թվականի ապրիլ 25-ից 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 25-26 հասցեում գտնվող իրենց բնակարանում անհիմն պատրվագով վիճաբանել է մորª Վարվարա Մելքոնյանի հետ և դիտավորությամբ բռունցքով մեկական հարվածներ է հասցրել վերջինիս գլխի և մեջքի շրջաններին, ապա քաշել մազերիցª պատճառելով ֆիզիկական ցավ:
Բացի այդ 2016 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 12-ի սահմաններում Էդուարդ Մելքոնյանը նույն բնակարանում կրկին անհիմն պատրվակով վիճաբանել է Վարվար Մելքոնյանի հետ, ով խուսափելով վեճից փակվել է իր ննջասենյակում: Սակայն Էդուարդ Մելքոնյանըª շարունակելով ագրեսի վարքագիծ դրսևորելը, սկսել է հայհոյանքներ տալ վերջինիս հասցեին, ձեռքերով ուժգին հարվածել ննջասենյակի դուռանը և միաժամանակ սպառնացել է սպանել Վարվար Մելքոնյանին, ում կողմից ստեղծված իրավիճակում սպառնալիքը իրականացնելու իրական վտանգ են կրել, ինչի արդյունքում ինքը ձեռնամուխ է եղել, որ մյուս որդինª Մանուկ Մելքոնյանը, ահազանգի ոստիկանություն՚:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանը չի ընդունել իր կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքներ կատարելու հանգամանքը և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը մորըª Վարավարա Մելքոնյանին երբևէ ծեծի չի ենթարկել, 11.05.2016թ. նրա հասցեին սպանության սպառնալիքներ չի հնչեցրել ու չի հայհոյել, այդ օրը իրենց բնակարանում փնտրել է դրամապանակը և չգտնելով զայրացել և ուղակի բղավել էª պահանջելով վերադարձնել իր դրամապանակը:
գ.թ. 50-51, 55
Էդուարդ Մելքոնյանի կողմից քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքների կատարումը հիմնավորվել է ստորև շարադրվող ապացույցներով.
Տուժող Վարվարա Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը որդիներիª Մանուկ և Էդուարդ Մելքոնյանների, Մանուկի կնոջª Ռաֆայելան և նրանց 2 անչափահաս երեխաների հետ միասին բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում: Որդինª Էդուարդ Մելքոնյանը տառապում է ՙՇիզոֆրենիա՚ տեսակի հոգեկան հիվանդությամբ: Նախկինում վերջինս դանակով հարվածել է եղբորըª Մանուկին, ինչի համար դատարանի կողմից ճանաչվել է անմեղսունակ ու հարկադիր բուժման ենթարկվել: Բացի այդ նա համապատասխան բուժում է ստացել ՙՆորք՚, ՙԱվան՚ և ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժարաններում: Էդուարդը ժամանակ առ ժամանակ դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ և հաճախ առանց որևէ պատճառի վիճաբանել է իրենց ընտանիքի անդամների հետ: 2016 թվականի ապրիլի 25-ից 30-ը ընկած ժամանակահատվածում, հստակ օրը չի հիշում, առավոտյան երբ ինքը և Էդուարդը տանը գտնվել են միայնակ, վերջինս կրկին առանց որևէ պատճառի սկսել է վիճաբանել իր հետ, իրեն անվանել ՙսատանա՚ ու պահանջել մտնել ննջասենյակ և դուրս չգալ: Ինքը փորձել է հանգստացնել Էդուարդին, սակայն վերջինս ավելի է բորբոքվել ու բռունցքով մեկ անգամ թիկունքի կողմից հարվածել է իր գլխին, ապա մեջքին ու ձեռքով բռնելով մազերից սկսել է քաշքշել, այդ ամենի արդյունքում ինքը զգացի կտրուկ և ուժգին ֆիզիկական ցավ: Այնուամենայնիվ իրեն հաջողվել է շրջվել և ազատվել Էդուարդից, որից հետո ինքը անմիջապես մտել է իր ննջասենյակ ու կողպել դուռը: Դրանից հետո սենյակից դուրս չի եկել մինչ մյուս որդուª Մանուկի, աշխատանքից վերադառնալը: Այդ դեպքի մասին ոչ ոքի, ոչինչ չի պատմել, առհասարակ իրենք Էդուարդի նման ագրեսիվ վարքագծի և նրա կողմից հաճախ հրահրվող վեճերի մասին աշխատել են ոչ ոքի չհայտնել և այդ ամենը գաղտնի են պահել: 11.05.2016 թվականին, ժամը 12-ի սահմաններում Էդուարդը բնակարանում իր դրամապանակն է փնտրելիս եղել: Վերջինս չգտնելով այն դիմել է իրեն ու հարցրել, թե որտեղ է այն, ինքը պատասխանել է, որ չգիտի: Դրանից էդուարդը բորբոքվել է ու սկսել է վիճաբանել իր հետ, մեղադրելով դրամապանակը վերցնելու մեջ: Այդ ժամանակ տանը գտնվել են ինքը, Էդուարդը և Ռաֆայելան: Էդուարդը գնալով սկսել է ավելի բուռն աղմկել ու վիրավորելª հայհոյանքներ տալ իրենց հասցեին: Ռաֆայելա այդ ժամանակ դուրս է եկել բնակարանից ու հեռացելª խուսափելով հետագա ավելի լուրջ ընդհարումի, իսկ ինքը ինչպես միշտ մտել է իր սենյակ ու կողպել դուռը: Այդ ժամանակ Էդուարդը սկսել է ուժգին թակելª հարվածել դռանը, պահանջելով այն բացել, միաժամանակ սպառնալով, որ դուռը չբացելու դեպքում կջարդի այն ու առհասարակ ողջ տունը, ապա կսպանի իրեն: Ինքը չկողմնորոշվելով ինչպես վարվել և տրված սպառնալիքները իրականացման համար ամբողջությամբ իրական համարելով զանգահարել է մյուս որդունª Մանուկին ու հայտնել թե ինչ է կատարվում, իսկ վերջինս նույն ժամանակ ահազանգել է ոստիկանություն, որից հետո Էդուարդը հանդարտվել է և մեկ այլ սենյակից գտել իր դրամապանակը:
գ.թ. 36-38
Վկա Մանուկ Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը մորª Վարվարա Մելքոնյանի, եղբորª Էդուարդ Մելքոնյանի, կնոջª Ռաֆայելա Մելքոնյանի և երկու անչափահաս երեխաներիս հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում: Եղբայրըª Էդուարդը, տառապում է ՙՇիզոֆրենիա՚ տեսակի հոգեկան հիվանդությամբ: Վերջինս նախկինում բուժում է ստացել ՙՆորք՚, ՙԱվան՚ և ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժարաններում: 2006 թվականին իրեն դանակահարելու համար դատարանի կողմից ուղարկվել է հարկադիր բուժման: Հոգեկան վիճակից ելնելով Էդուարդը հաճախ կորցրել է ինքնատիրապետումը ու չնչին պատճառներով վիճաբանել իրենց ընտանիքի անդամների հետ: 2016 թվականի մայիսի 11-ին ինքը անձնական գործերով գտնվում էի Արարատ քաղաքում, այդ ժամանակ մայրը զանգահարել է իրեն ու հայտնել, որ Էդուարդը կրկին անտեղի վիճաբանում է իր հետ, բղավում ու հայհոյանքներ է տալիս, կինը բնակարանից հեռացել է, իսկ ինքը փակվել է իր ննջասենյակում: Նույն ժամանակ մայրը նշել է, որ Էդուարդը սպառնում է ջարդուխուռդ անել բնակարանը ու սպանել իրեն: Քանի որ ինքը հեռու էի գտնվել և արագ օգնության հասնելու հնարավորություն չի ունեցել միանգամից զանգահարել է ոստիկանություն ու հայտնեցի կատարվածի մասին: Մորª Վարվարա Մելքոնյանի հետ հեռախոսով խոսելիս ինքը լսել է ինչպես է Էդուարդը բղավում, հայհոյանքներ տալիս ու հարվածներ հասցնում սենյակի դռանը: Ինքը վերադառնալով տուն Վարվարայից տեղեկացել է, որ դրանից մոտ 10-15 օր առաջ, երբ Վարվարան և Էդուարդը տանը միայնակ են եղել, վերջինս կրկին առանց որևէ պատճառի վիճաբանել է մոր հետ ու բռունցքով մեկական անգամ հարվածել է նրա գլխին և մեջքին, ապա քաշել մազերիցª պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Տեղեկացել է նաև, որ 11.05.2016 թվականին էդուարդը վիճաբանել է մոր հետ, քանի որ տանը փնտրել և չի գտել իր դրամապանակը ու Վարվարային անտեղի մեղադրել է այն վերցնելու մեջ, սակայն հետո մեկ այլ սենյակից գտել է:
գ.թ. 39-41
Վկա Ռաֆայելա Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը սկեսուրիª Վարվարա Մելքոնյանի, ամուսնուª Մանուկ Մելքոնյանի, ամուսնու եղբորª Էդուարդ Մելքոնյանի և երկու անչափահաս երեխաների հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 բնակարանում: Էդուարդը տառապում է ՙՇիզոֆրենիա՚ տեսակի հոգեկան հիվանդությամբ: Վերջինս, որքանով իրեն հայտնի է, նախկինում համապատասխան բուժում է ստացել ՙԱվան՚, ՙՆորք՚ և ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժարաններում: 2006 թվականին ամուսնունª Մանուկ Մելքոնյանին դանակահարելու համար դատարանի կողմից ուղարկվել է հարկադիր բուժման: Էդուարդը հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրների պատճառով հաճախ կորցնելով ինքնատիրապետումը չնչին պատճառներով վիճաբանել է իրենց հետ, ինչպես նաև առանց որևէ էական պատճառի զայրանալով անիմաս բաների մեջ է մեղադրել իրենց: 2016 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 11-ի 12-ի սահմաններում, հստակ ժամը չի հիշում, բանակարանում են գտնվում ինքը, սկեսուրըª Վարվարան և Էդուարդը: Ինքը անձմաբ գտնվել է իր ննջասենյակում: Այդ ժամանակ հանկարծակի Էդուարդը սկսել է բղավել և սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ, թե Վարվարայի հասցեին և թե անհասցե: Նրա խոսքերից հասկացել է, որ Էդուարդը իր դրամապանակն է փնտրում և չգտնելով իրենց մեղադրում է այն վերցնելու մեջ: Ինքը դուրս գալով ննջասենյակից տեսել է, որ սկոսուրը փակվել է իր ննջասենկայում, իսկ Էդուարդը դռան մոտ կանգնած բղավում, հայհոյանքներ է տալս և հարվածում ննջասենյակի դռանը: Ինքը վախենալով և խուսափելով, որ Էդուարդը կարող է իրեն վնասել, վերջինիս համար աննկատ դուրս է եկել բնակարանից ու գնացել է իր հայրական տուն: Քիչ անց իրեն զանգահարել է ամուսինըª Մանուկը ու հայտնել, որ ամեն ինչ հանդարտվել է, ապա գալովª միասին վերադարձել են տուն: Տանը ինքը սկեսուրից տեղեկացել է, որ ապրիլ ամսվա վերջերին, մոտ 10 օր առաջ, հստակ ժամանակահատվածը սկեսուրը չի կարողացել նշել, երբ Էդուարդի հետ տանը գտնվել են միայնակ վերջինս իր բնավորությանը համաձայն կրկին անհիմն վիճաբանել է Վարվարայի հետ ու բռունցքներով հարվածներ է հասցրել վերջինիս մեջքին ու գլխին, քաշքշել մազերից: Էդուարդի նման վարքագիծը իրենք երկար ժամանակ են հանդուրժել, սակայն 11.05.2016 թվականին նա ամբողջությամբ կորցրել է ինքնատիրապետումը, անգամ բազմիցս սպառնացել է Վարվարային սպանել: Նախկինում ևս եղել են դեպքեր, երբ վիճաբանելով Վարվարայի հետ Էդուարդը սպառնացել է նրան, որ մի օր սպանելու է, քանի որ նա սատանա է:
գ.թ. 42-45
Վկա Էլեանորա Մարտիրոսյանը ցուցմունք է տվել, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 29 հասցեում գտնվող բնակարանում: Ճանաչում է իրենց շքամուտքի 25-26 բնակարանի բնակչուհի Վարվարա Մելքոնյանին, ում բնութագրում է որպես կիրթ և պարկեշտ կնոջ: Ճանաչում է նաև վերջինիս որդուն Էդուարդ Մելքոնյանին, ում մոտ նախկինում որոշակի տարօրինակություններ է նկատել, իսկ վերջերս տեղեկացել է նաև, որ նա տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ: 11.05.2016 թվականին, ժամը 11-ի սահամաններում ինքը գտնվել է իր բնակարանում և պատրաստվել է դպրոց գնալ իր երեխային հետևից: Այդ ժամանակ դուրս գալով իր բնակարանից ինքը Մելքոնյանների բնակարանից աղմու է լսել, բառերը հստակ չի տարբերակել ու չկարծելով, որ իր միջամտության կարիքը կա հեռացել է շենքիցª առկա աղմուկի վրա ուշադրություն չդարձնելով: Հետո երբ վերադարձել է շքամուտքում հանդիպել է ոստիկանության աշխատակիցների ու տեղեկացել, որ Էդուարդը վիճաբանել է Վարվարայի հետ:
գ.թ. 68-70
Վկա Հայկ Բաղդասարյանը ցուցմունք է տվել, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 27 հասցեում գտնվող բնակարանում: Ինքը ճանաչում է իրենց շքամուտքի 25-26 բնակարանում բնակվող Մելքոնյաններին և նրանց բնութագրում է որպես կիրթ և պարկեշտ մարդկանց: Վերջիններիսց երբևէ որևէ վատ բան չի նկատել: Միայն հաճախ լսել է, թե ինչպեսը է Էդուարդը իրենց բնակարանում բղավում, սակայն համարելով, որ դա վերջիններիս ներքին ընտանեկան հարցերն են դրան առանձնապես ուշադրություն չի դարձրել: 11.05.2016 թվականին առավոտյան և կեսօրին իրենց բնակարանում ոչ ոք չի եղել, քանի որ ծնողները գտնվել են աշխատանքի, իսկ ինքը համալասարանումª դասընթացների:
գ.թ. 71-72
Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 58 եզրակացության համաձայն` Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանը 1999 թվականից տառապել և տառապում է ՙՇիզոֆրենիա պարանոիդ ձև՚ հոգեկան հիվանդությամբ: Ինչպես իրավախատումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ կատարման պահին Էդուարդ Մելքոնյանը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Է.Ս.Մելքոնյանին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ: Ներկա հոգեկան վիճակով նա չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, հաշվի առնելով, այն հանգամանքը, որ փորձաքննվողը մինչ փորձաքննությունը ստացել է մեկ ամսյա ստացիոնար բուժում, որի արդյունքում սոցվտանգավորությունը նվազել է, ներկայիս հոգեկան վիճակով նա կարիք ունի մեկուսացման և հարկադիր բուժման ընդհանուր տիպի հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում, ըստ բնակավայրի:
գ.թ. 75-79
Փորձագետ Աիդա Ղահրամանյանը ցուցմունք է տվել, որ Էդուարդ Մելքոնյանի սոցիալական վտանգավորությունը բուժման ֆոնի վրա համեմատ նվազել է, սակայն նա շարունակում է վտանգ ներկայացնել հասարակության և սեփական անձի համար, ուստի վերջինս կարիք ունի մեկուսացման հոգեբուժական ընդհանուր հսկողության բաժանմուքնում, որտեղ կստանա համապատասխան խնամք և բուժում:
գ.թ. 80
11.05.2016թ. Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` զննության մասնակից Վարվարա Մելքոնյանը մատնացույց է արել իր ննջասենյակը, որտեղ ինքը փակվել է Էդուարդ Մելքոնյանից պատսպարվելով և դրա մուտքի դուռը, որին վերջինս հարվածներ է հասցրել:
գ.թ. 7-10
Վարվարա Մելքոնյանի կողմից 11.05.2016թ. հանցագործության մասին հաղորդում տալու արձանագրության համաձայն` վերջինս հայտնել է, որ մոտ մեկ շաբաթ առաջ որդինª Էդուարդ Մելքոնյանը իրենց Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում ծեծի է ենթարկել իրենª պատճառելով ֆիզիկական ցավ, իսկ 11.05.2016 թվականին կրկին նույն բնակարանում վիճաբանել է իր հետ և տվել սպառնալիքներ ու հայհոյանքներ:
գ.թ. 4
ՀՀ առողջապահության նախարարության ՙԱվան՚ հոգեկան առողջության կենտրոն՚ ՓԲԸ-ից ստացվել է միջնորդություն, համաձայն որի` հաշվի առնելով Է.Մելքոնյանի դրսևորած ագրեսիվ վարքագիծը և ներհիվանդանոցային ռեժիմին չենթարկվելը, միջնորդել են նրա նկատմամբ անվտանգության միջոց կիրառել հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանը 2016 թվականի ապրիլ 25-ից 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 25-26 հասցեում գտնվող իրենց բնակարանում անհիմն պատրվագով վիճաբանել է մորª Վարվարա Մելքոնյանի հետ և դիտավորությամբ բռունցքով մեկական հարվածներ է հասցրել վերջինիս գլխի և մեջքի շրջաններին, ապա քաշել մազերիցª պատճառելով ֆիզիկական ցավ:
Բացի այդ 2016 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 12-ի սահմաններում Էդուարդ Մելքոնյանը նույն բնակարանում կրկին անհիմն պատրվակով վիճաբանել է Վարվար Մելքոնյանի հետ, ով խուսափելով վեճից փակվել է իր ննջասենյակում: Սակայն Էդուարդ Մելքոնյանըª շարունակելով ագրեսի վարքագիծ դրսևորելը, սկսել է հայհոյանքներ տալ վերջինիս հասցեին, ձեռքերով ուժգին հարվածել ննջասենյակի դուռանը և միաժամանակ սպառնացել է սպանել Վարվար Մելքոնյանին, ում կողմից ստեղծված իրավիճակում սպառնալիքը իրականացնելու իրական վտանգ են կրել, ինչի արդյունքում ինքը ձեռնամուխ է եղել, որ մյուս որդինª Մանուկ Մելքոնյանը, ահազանգի ոստիկանություն:
Այսպիսով, դատարանը Է.Մելքոնյանի կողմից կատարած քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը ապացուցված է համարում:
Քննարկելով հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու ժամանակ Էդուարդ Մելքոնյանի մեղսունակության հարցը` դատարանը գտնում է, որ նա տառապել և տառապում է ՙՇիզոֆրենիա պարանոիդ ձև՚ հոգեկան հիվանդությամբ, և ինչպես իրավախատումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ կատարման պահին Էդուարդ Մելքոնյանը գտնվել է հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքների նկատմամբ Էդուարդ Մելքոնյանն անմեղսունակ է:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ առողջապահության նախարարության ՙԱվան՚ հոգեկան առողջության կենտրոն՚ ՓԲԸ-ի` Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ հարկադիր բուժումը հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում կիրառելու միջնորդության կապակցությամբ մեղադրող Վ.Մկրտչյանը և պաշտպան Ս.Գրիգորյանը չեն առարկել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 450-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցները դատարանը կիրառում է այն անձանց նկատմամբ, ովքեր քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարել են անմեղսունակ վիճակում, եթե այդ անձինք շարունակում են վտանգավոր լինել հասարակության համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙԳործով որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է լուծի հետևյալ հարցերը`
1) կատարվել է արդյոք հանրորեն վտանգավոր արարք.
2) արարքը կատարել է արդյոք այն անձը, որի նկատմամբ իրականացվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ.
3) արարքը կատարվել է արդյոք անմեղսունակության վիճակում, անձը գտնվում է արդյոք տվյալ վիճակում դատական քննության պահին.
4) անձը կարիք ունի արդյոք իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու և հատկապես ինչպիսի միջոցներ՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անձի կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարելն ապացուցված համարելով` դատարանը որոշում է կայացնում անձին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու ու նրա նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով հանցանքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում:
Այսպիսով` դատարանը գտնում է, որ Էդուարդ Մելքոնյանն անմեղսունակության վիճակում կատարել է քրեական օրենքով չթույլատրված արարք և կարիք ունի իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու:
Նկատի ունենալով, որ Էդուարդ Մելքոնյանն անմեղսունակ է և կարիք ունի հարկադիր բուժման` դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է ազատել քրեական պատասխանատվությունից և կիրառել հարկադիր բուժում` հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ, 450-րդ և 462-464-րդ հոդվածներով` դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և նրա նկատմամբ կիրառել հարկադիր բուժում` հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված` ՀՀ առողջապահության նախարարության ՙԱվան՚ հոգեկան առողջության կենտրոնում տեղավորելը, թողնել անփոփոխ` մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0137/01/16
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 08-07-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14131116 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Էդուարդ Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2016թ. ապրիլի 25-30-նընկած ժամանակահատվածում անհիմն պատրվակովվիճաբանել է մոր՝Վարվարա Մելքոնյանի հետ և դիտավորությամբ բռունցքով մեկական հարվածներ է հասցրելվերջինիս գլխի և մեջքի շրջաններին, ապա քաշել մազերից՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ։ (Գործը ստացվել է Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրականմիջոցներ կիրառելու համար։) |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հայրանուն | Սերյոժա |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Է.Մելքոնյանի անձնագիրը կնիքված վիճակում՝ 1 փաթեթով կցված է լր.գործին։ |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.15 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 08-07-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 12-07-2016 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 12-07-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-07-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սեյրան |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վարվարա |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վաղարշակ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ
| Ամսաթիվ | 26-08-2016 |
|---|---|
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Որոշման բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0137/01/16 ՈՐՈՇՈՒՄ ՔՐԵԱԿԱՆ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ԱԶԱՏԵԼՈՒ ԵՎ ԲԺՇԿԱԿԱՆ ԲՆՈՒՅԹԻ ՀԱՐԿԱԴՐԱԿԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ ՙ26՚ օգոստոսի 2016թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Մ.Սարգսյանի մասնակցությամբ` դատախազ Վ.Մկրտչյանի պաշտպան Ս.Գրիգորյանի Դռնբաց դատական նիստում քննեց Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանի նկատմամբ (ծնվածª 1974 թվականի սեպտեմբերի 23-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում ենթարկվել է հարկադիր բուժման, բնակվող` քաղաք Երևան, Հ.Հակոբյան փողոց, 4-րդ շենք, 25-26 բնակարան) բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին վարույթը: Վարույթի դատավարական նախապատմությունը 2016 թվականի հունիսի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել է թիվ 14131116 քրեական գործը: 2016 թվականի հունիսի 03-ին Էդուարդ Մելքոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին: 2016 թվականի հունիսի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում Էդուարդ Մելքոնյանի հարուցվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ, ընտրված խափանման միջոցը վերացվել է, նույն օրը նրա նկատմամբ կիրառվել է անվտանգության միջոց` հոգեկան առողջության կենտրոնում տեղավորելը: 2015 թվականի հուլիսի 08-ին Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ վարույթն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան: Վարույթի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմնի կողմից Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2016 թվականի ապրիլ 25-ից 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 25-26 հասցեում գտնվող իրենց բնակարանում անհիմն պատրվագով վիճաբանել է մորª Վարվարա Մելքոնյանի հետ և դիտավորությամբ բռունցքով մեկական հարվածներ է հասցրել վերջինիս գլխի և մեջքի շրջաններին, ապա քաշել մազերիցª պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Բացի այդ 2016 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 12-ի սահմաններում Էդուարդ Մելքոնյանը նույն բնակարանում կրկին անհիմն պատրվակով վիճաբանել է Վարվար Մելքոնյանի հետ, ով խուսափելով վեճից փակվել է իր ննջասենյակում: Սակայն Էդուարդ Մելքոնյանըª շարունակելով ագրեսի վարքագիծ դրսևորելը, սկսել է հայհոյանքներ տալ վերջինիս հասցեին, ձեռքերով ուժգին հարվածել ննջասենյակի դուռանը և միաժամանակ սպառնացել է սպանել Վարվար Մելքոնյանին, ում կողմից ստեղծված իրավիճակում սպառնալիքը իրականացնելու իրական վտանգ են կրել, ինչի արդյունքում ինքը ձեռնամուխ է եղել, որ մյուս որդինª Մանուկ Մելքոնյանը, ահազանգի ոստիկանություն՚: Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանը չի ընդունել իր կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքներ կատարելու հանգամանքը և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը մորըª Վարավարա Մելքոնյանին երբևէ ծեծի չի ենթարկել, 11.05.2016թ. նրա հասցեին սպանության սպառնալիքներ չի հնչեցրել ու չի հայհոյել, այդ օրը իրենց բնակարանում փնտրել է դրամապանակը և չգտնելով զայրացել և ուղակի բղավել էª պահանջելով վերադարձնել իր դրամապանակը: գ.թ. 50-51, 55 Էդուարդ Մելքոնյանի կողմից քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքների կատարումը հիմնավորվել է ստորև շարադրվող ապացույցներով. Տուժող Վարվարա Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը որդիներիª Մանուկ և Էդուարդ Մելքոնյանների, Մանուկի կնոջª Ռաֆայելան և նրանց 2 անչափահաս երեխաների հետ միասին բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում: Որդինª Էդուարդ Մելքոնյանը տառապում է ՙՇիզոֆրենիա՚ տեսակի հոգեկան հիվանդությամբ: Նախկինում վերջինս դանակով հարվածել է եղբորըª Մանուկին, ինչի համար դատարանի կողմից ճանաչվել է անմեղսունակ ու հարկադիր բուժման ենթարկվել: Բացի այդ նա համապատասխան բուժում է ստացել ՙՆորք՚, ՙԱվան՚ և ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժարաններում: Էդուարդը ժամանակ առ ժամանակ դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ և հաճախ առանց որևէ պատճառի վիճաբանել է իրենց ընտանիքի անդամների հետ: 2016 թվականի ապրիլի 25-ից 30-ը ընկած ժամանակահատվածում, հստակ օրը չի հիշում, առավոտյան երբ ինքը և Էդուարդը տանը գտնվել են միայնակ, վերջինս կրկին առանց որևէ պատճառի սկսել է վիճաբանել իր հետ, իրեն անվանել ՙսատանա՚ ու պահանջել մտնել ննջասենյակ և դուրս չգալ: Ինքը փորձել է հանգստացնել Էդուարդին, սակայն վերջինս ավելի է բորբոքվել ու բռունցքով մեկ անգամ թիկունքի կողմից հարվածել է իր գլխին, ապա մեջքին ու ձեռքով բռնելով մազերից սկսել է քաշքշել, այդ ամենի արդյունքում ինքը զգացի կտրուկ և ուժգին ֆիզիկական ցավ: Այնուամենայնիվ իրեն հաջողվել է շրջվել և ազատվել Էդուարդից, որից հետո ինքը անմիջապես մտել է իր ննջասենյակ ու կողպել դուռը: Դրանից հետո սենյակից դուրս չի եկել մինչ մյուս որդուª Մանուկի, աշխատանքից վերադառնալը: Այդ դեպքի մասին ոչ ոքի, ոչինչ չի պատմել, առհասարակ իրենք Էդուարդի նման ագրեսիվ վարքագծի և նրա կողմից հաճախ հրահրվող վեճերի մասին աշխատել են ոչ ոքի չհայտնել և այդ ամենը գաղտնի են պահել: 11.05.2016 թվականին, ժամը 12-ի սահմաններում Էդուարդը բնակարանում իր դրամապանակն է փնտրելիս եղել: Վերջինս չգտնելով այն դիմել է իրեն ու հարցրել, թե որտեղ է այն, ինքը պատասխանել է, որ չգիտի: Դրանից էդուարդը բորբոքվել է ու սկսել է վիճաբանել իր հետ, մեղադրելով դրամապանակը վերցնելու մեջ: Այդ ժամանակ տանը գտնվել են ինքը, Էդուարդը և Ռաֆայելան: Էդուարդը գնալով սկսել է ավելի բուռն աղմկել ու վիրավորելª հայհոյանքներ տալ իրենց հասցեին: Ռաֆայելա այդ ժամանակ դուրս է եկել բնակարանից ու հեռացելª խուսափելով հետագա ավելի լուրջ ընդհարումի, իսկ ինքը ինչպես միշտ մտել է իր սենյակ ու կողպել դուռը: Այդ ժամանակ Էդուարդը սկսել է ուժգին թակելª հարվածել դռանը, պահանջելով այն բացել, միաժամանակ սպառնալով, որ դուռը չբացելու դեպքում կջարդի այն ու առհասարակ ողջ տունը, ապա կսպանի իրեն: Ինքը չկողմնորոշվելով ինչպես վարվել և տրված սպառնալիքները իրականացման համար ամբողջությամբ իրական համարելով զանգահարել է մյուս որդունª Մանուկին ու հայտնել թե ինչ է կատարվում, իսկ վերջինս նույն ժամանակ ահազանգել է ոստիկանություն, որից հետո Էդուարդը հանդարտվել է և մեկ այլ սենյակից գտել իր դրամապանակը: գ.թ. 36-38 Վկա Մանուկ Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը մորª Վարվարա Մելքոնյանի, եղբորª Էդուարդ Մելքոնյանի, կնոջª Ռաֆայելա Մելքոնյանի և երկու անչափահաս երեխաներիս հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում: Եղբայրըª Էդուարդը, տառապում է ՙՇիզոֆրենիա՚ տեսակի հոգեկան հիվանդությամբ: Վերջինս նախկինում բուժում է ստացել ՙՆորք՚, ՙԱվան՚ և ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժարաններում: 2006 թվականին իրեն դանակահարելու համար դատարանի կողմից ուղարկվել է հարկադիր բուժման: Հոգեկան վիճակից ելնելով Էդուարդը հաճախ կորցրել է ինքնատիրապետումը ու չնչին պատճառներով վիճաբանել իրենց ընտանիքի անդամների հետ: 2016 թվականի մայիսի 11-ին ինքը անձնական գործերով գտնվում էի Արարատ քաղաքում, այդ ժամանակ մայրը զանգահարել է իրեն ու հայտնել, որ Էդուարդը կրկին անտեղի վիճաբանում է իր հետ, բղավում ու հայհոյանքներ է տալիս, կինը բնակարանից հեռացել է, իսկ ինքը փակվել է իր ննջասենյակում: Նույն ժամանակ մայրը նշել է, որ Էդուարդը սպառնում է ջարդուխուռդ անել բնակարանը ու սպանել իրեն: Քանի որ ինքը հեռու էի գտնվել և արագ օգնության հասնելու հնարավորություն չի ունեցել միանգամից զանգահարել է ոստիկանություն ու հայտնեցի կատարվածի մասին: Մորª Վարվարա Մելքոնյանի հետ հեռախոսով խոսելիս ինքը լսել է ինչպես է Էդուարդը բղավում, հայհոյանքներ տալիս ու հարվածներ հասցնում սենյակի դռանը: Ինքը վերադառնալով տուն Վարվարայից տեղեկացել է, որ դրանից մոտ 10-15 օր առաջ, երբ Վարվարան և Էդուարդը տանը միայնակ են եղել, վերջինս կրկին առանց որևէ պատճառի վիճաբանել է մոր հետ ու բռունցքով մեկական անգամ հարվածել է նրա գլխին և մեջքին, ապա քաշել մազերիցª պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Տեղեկացել է նաև, որ 11.05.2016 թվականին էդուարդը վիճաբանել է մոր հետ, քանի որ տանը փնտրել և չի գտել իր դրամապանակը ու Վարվարային անտեղի մեղադրել է այն վերցնելու մեջ, սակայն հետո մեկ այլ սենյակից գտել է: գ.թ. 39-41 Վկա Ռաֆայելա Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը սկեսուրիª Վարվարա Մելքոնյանի, ամուսնուª Մանուկ Մելքոնյանի, ամուսնու եղբորª Էդուարդ Մելքոնյանի և երկու անչափահաս երեխաների հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 բնակարանում: Էդուարդը տառապում է ՙՇիզոֆրենիա՚ տեսակի հոգեկան հիվանդությամբ: Վերջինս, որքանով իրեն հայտնի է, նախկինում համապատասխան բուժում է ստացել ՙԱվան՚, ՙՆորք՚ և ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժարաններում: 2006 թվականին ամուսնունª Մանուկ Մելքոնյանին դանակահարելու համար դատարանի կողմից ուղարկվել է հարկադիր բուժման: Էդուարդը հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրների պատճառով հաճախ կորցնելով ինքնատիրապետումը չնչին պատճառներով վիճաբանել է իրենց հետ, ինչպես նաև առանց որևէ էական պատճառի զայրանալով անիմաս բաների մեջ է մեղադրել իրենց: 2016 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 11-ի 12-ի սահմաններում, հստակ ժամը չի հիշում, բանակարանում են գտնվում ինքը, սկեսուրըª Վարվարան և Էդուարդը: Ինքը անձմաբ գտնվել է իր ննջասենյակում: Այդ ժամանակ հանկարծակի Էդուարդը սկսել է բղավել և սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ, թե Վարվարայի հասցեին և թե անհասցե: Նրա խոսքերից հասկացել է, որ Էդուարդը իր դրամապանակն է փնտրում և չգտնելով իրենց մեղադրում է այն վերցնելու մեջ: Ինքը դուրս գալով ննջասենյակից տեսել է, որ սկոսուրը փակվել է իր ննջասենկայում, իսկ Էդուարդը դռան մոտ կանգնած բղավում, հայհոյանքներ է տալս և հարվածում ննջասենյակի դռանը: Ինքը վախենալով և խուսափելով, որ Էդուարդը կարող է իրեն վնասել, վերջինիս համար աննկատ դուրս է եկել բնակարանից ու գնացել է իր հայրական տուն: Քիչ անց իրեն զանգահարել է ամուսինըª Մանուկը ու հայտնել, որ ամեն ինչ հանդարտվել է, ապա գալովª միասին վերադարձել են տուն: Տանը ինքը սկեսուրից տեղեկացել է, որ ապրիլ ամսվա վերջերին, մոտ 10 օր առաջ, հստակ ժամանակահատվածը սկեսուրը չի կարողացել նշել, երբ Էդուարդի հետ տանը գտնվել են միայնակ վերջինս իր բնավորությանը համաձայն կրկին անհիմն վիճաբանել է Վարվարայի հետ ու բռունցքներով հարվածներ է հասցրել վերջինիս մեջքին ու գլխին, քաշքշել մազերից: Էդուարդի նման վարքագիծը իրենք երկար ժամանակ են հանդուրժել, սակայն 11.05.2016 թվականին նա ամբողջությամբ կորցրել է ինքնատիրապետումը, անգամ բազմիցս սպառնացել է Վարվարային սպանել: Նախկինում ևս եղել են դեպքեր, երբ վիճաբանելով Վարվարայի հետ Էդուարդը սպառնացել է նրան, որ մի օր սպանելու է, քանի որ նա սատանա է: գ.թ. 42-45 Վկա Էլեանորա Մարտիրոսյանը ցուցմունք է տվել, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 29 հասցեում գտնվող բնակարանում: Ճանաչում է իրենց շքամուտքի 25-26 բնակարանի բնակչուհի Վարվարա Մելքոնյանին, ում բնութագրում է որպես կիրթ և պարկեշտ կնոջ: Ճանաչում է նաև վերջինիս որդուն Էդուարդ Մելքոնյանին, ում մոտ նախկինում որոշակի տարօրինակություններ է նկատել, իսկ վերջերս տեղեկացել է նաև, որ նա տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ: 11.05.2016 թվականին, ժամը 11-ի սահամաններում ինքը գտնվել է իր բնակարանում և պատրաստվել է դպրոց գնալ իր երեխային հետևից: Այդ ժամանակ դուրս գալով իր բնակարանից ինքը Մելքոնյանների բնակարանից աղմու է լսել, բառերը հստակ չի տարբերակել ու չկարծելով, որ իր միջամտության կարիքը կա հեռացել է շենքիցª առկա աղմուկի վրա ուշադրություն չդարձնելով: Հետո երբ վերադարձել է շքամուտքում հանդիպել է ոստիկանության աշխատակիցների ու տեղեկացել, որ Էդուարդը վիճաբանել է Վարվարայի հետ: գ.թ. 68-70 Վկա Հայկ Բաղդասարյանը ցուցմունք է տվել, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 27 հասցեում գտնվող բնակարանում: Ինքը ճանաչում է իրենց շքամուտքի 25-26 բնակարանում բնակվող Մելքոնյաններին և նրանց բնութագրում է որպես կիրթ և պարկեշտ մարդկանց: Վերջիններիսց երբևէ որևէ վատ բան չի նկատել: Միայն հաճախ լսել է, թե ինչպեսը է Էդուարդը իրենց բնակարանում բղավում, սակայն համարելով, որ դա վերջիններիս ներքին ընտանեկան հարցերն են դրան առանձնապես ուշադրություն չի դարձրել: 11.05.2016 թվականին առավոտյան և կեսօրին իրենց բնակարանում ոչ ոք չի եղել, քանի որ ծնողները գտնվել են աշխատանքի, իսկ ինքը համալասարանումª դասընթացների: գ.թ. 71-72 Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 58 եզրակացության համաձայն` Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանը 1999 թվականից տառապել և տառապում է ՙՇիզոֆրենիա պարանոիդ ձև՚ հոգեկան հիվանդությամբ: Ինչպես իրավախատումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ կատարման պահին Էդուարդ Մելքոնյանը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Է.Ս.Մելքոնյանին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ: Ներկա հոգեկան վիճակով նա չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, հաշվի առնելով, այն հանգամանքը, որ փորձաքննվողը մինչ փորձաքննությունը ստացել է մեկ ամսյա ստացիոնար բուժում, որի արդյունքում սոցվտանգավորությունը նվազել է, ներկայիս հոգեկան վիճակով նա կարիք ունի մեկուսացման և հարկադիր բուժման ընդհանուր տիպի հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում, ըստ բնակավայրի: գ.թ. 75-79 Փորձագետ Աիդա Ղահրամանյանը ցուցմունք է տվել, որ Էդուարդ Մելքոնյանի սոցիալական վտանգավորությունը բուժման ֆոնի վրա համեմատ նվազել է, սակայն նա շարունակում է վտանգ ներկայացնել հասարակության և սեփական անձի համար, ուստի վերջինս կարիք ունի մեկուսացման հոգեբուժական ընդհանուր հսկողության բաժանմուքնում, որտեղ կստանա համապատասխան խնամք և բուժում: գ.թ. 80 11.05.2016թ. Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` զննության մասնակից Վարվարա Մելքոնյանը մատնացույց է արել իր ննջասենյակը, որտեղ ինքը փակվել է Էդուարդ Մելքոնյանից պատսպարվելով և դրա մուտքի դուռը, որին վերջինս հարվածներ է հասցրել: գ.թ. 7-10 Վարվարա Մելքոնյանի կողմից 11.05.2016թ. հանցագործության մասին հաղորդում տալու արձանագրության համաձայն` վերջինս հայտնել է, որ մոտ մեկ շաբաթ առաջ որդինª Էդուարդ Մելքոնյանը իրենց Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում ծեծի է ենթարկել իրենª պատճառելով ֆիզիկական ցավ, իսկ 11.05.2016 թվականին կրկին նույն բնակարանում վիճաբանել է իր հետ և տվել սպառնալիքներ ու հայհոյանքներ: գ.թ. 4 ՀՀ առողջապահության նախարարության ՙԱվան՚ հոգեկան առողջության կենտրոն՚ ՓԲԸ-ից ստացվել է միջնորդություն, համաձայն որի` հաշվի առնելով Է.Մելքոնյանի դրսևորած ագրեսիվ վարքագիծը և ներհիվանդանոցային ռեժիմին չենթարկվելը, միջնորդել են նրա նկատմամբ անվտանգության միջոց կիրառել հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում: Դատարանի իրավական վերլուծությունները Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանը 2016 թվականի ապրիլ 25-ից 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 25-26 հասցեում գտնվող իրենց բնակարանում անհիմն պատրվագով վիճաբանել է մորª Վարվարա Մելքոնյանի հետ և դիտավորությամբ բռունցքով մեկական հարվածներ է հասցրել վերջինիս գլխի և մեջքի շրջաններին, ապա քաշել մազերիցª պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Բացի այդ 2016 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 12-ի սահմաններում Էդուարդ Մելքոնյանը նույն բնակարանում կրկին անհիմն պատրվակով վիճաբանել է Վարվար Մելքոնյանի հետ, ով խուսափելով վեճից փակվել է իր ննջասենյակում: Սակայն Էդուարդ Մելքոնյանըª շարունակելով ագրեսի վարքագիծ դրսևորելը, սկսել է հայհոյանքներ տալ վերջինիս հասցեին, ձեռքերով ուժգին հարվածել ննջասենյակի դուռանը և միաժամանակ սպառնացել է սպանել Վարվար Մելքոնյանին, ում կողմից ստեղծված իրավիճակում սպառնալիքը իրականացնելու իրական վտանգ են կրել, ինչի արդյունքում ինքը ձեռնամուխ է եղել, որ մյուս որդինª Մանուկ Մելքոնյանը, ահազանգի ոստիկանություն: Այսպիսով, դատարանը Է.Մելքոնյանի կողմից կատարած քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը ապացուցված է համարում: Քննարկելով հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու ժամանակ Էդուարդ Մելքոնյանի մեղսունակության հարցը` դատարանը գտնում է, որ նա տառապել և տառապում է ՙՇիզոֆրենիա պարանոիդ ձև՚ հոգեկան հիվանդությամբ, և ինչպես իրավախատումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ կատարման պահին Էդուարդ Մելքոնյանը գտնվել է հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքների նկատմամբ Էդուարդ Մելքոնյանն անմեղսունակ է: Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ առողջապահության նախարարության ՙԱվան՚ հոգեկան առողջության կենտրոն՚ ՓԲԸ-ի` Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ հարկադիր բուժումը հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում կիրառելու միջնորդության կապակցությամբ մեղադրող Վ.Մկրտչյանը և պաշտպան Ս.Գրիգորյանը չեն առարկել: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 450-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցները դատարանը կիրառում է այն անձանց նկատմամբ, ովքեր քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարել են անմեղսունակ վիճակում, եթե այդ անձինք շարունակում են վտանգավոր լինել հասարակության համար: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԳործով որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է լուծի հետևյալ հարցերը` 1) կատարվել է արդյոք հանրորեն վտանգավոր արարք. 2) արարքը կատարել է արդյոք այն անձը, որի նկատմամբ իրականացվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ. 3) արարքը կատարվել է արդյոք անմեղսունակության վիճակում, անձը գտնվում է արդյոք տվյալ վիճակում դատական քննության պահին. 4) անձը կարիք ունի արդյոք իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու և հատկապես ինչպիսի միջոցներ՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անձի կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարելն ապացուցված համարելով` դատարանը որոշում է կայացնում անձին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու ու նրա նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով հանցանքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում: Այսպիսով` դատարանը գտնում է, որ Էդուարդ Մելքոնյանն անմեղսունակության վիճակում կատարել է քրեական օրենքով չթույլատրված արարք և կարիք ունի իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու: Նկատի ունենալով, որ Էդուարդ Մելքոնյանն անմեղսունակ է և կարիք ունի հարկադիր բուժման` դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է ազատել քրեական պատասխանատվությունից և կիրառել հարկադիր բուժում` հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ, 450-րդ և 462-464-րդ հոդվածներով` դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և նրա նկատմամբ կիրառել հարկադիր բուժում` հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում: Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված` ՀՀ առողջապահության նախարարության ՙԱվան՚ հոգեկան առողջության կենտրոնում տեղավորելը, թողնել անփոփոխ` մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0137/01/16 ՈՐՈՇՈՒՄ ՔՐԵԱԿԱՆ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ԱԶԱՏԵԼՈՒ ԵՎ ԲԺՇԿԱԿԱՆ ԲՆՈՒՅԹԻ ՀԱՐԿԱԴՐԱԿԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ ՙ26՚ օգոստոսի 2016թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Մ.Սարգսյանի մասնակցությամբ` դատախազ Վ.Մկրտչյանի պաշտպան Ս.Գրիգորյանի Դռնբաց դատական նիստում քննեց Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանի նկատմամբ (ծնվածª 1974 թվականի սեպտեմբերի 23-ին` Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում ենթարկվել է հարկադիր բուժման, բնակվող` քաղաք Երևան, Հ.Հակոբյան փողոց, 4-րդ շենք, 25-26 բնակարան) բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին վարույթը: Վարույթի դատավարական նախապատմությունը 2016 թվականի հունիսի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել է թիվ 14131116 քրեական գործը: 2016 թվականի հունիսի 03-ին Էդուարդ Մելքոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին: 2016 թվականի հունիսի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում Էդուարդ Մելքոնյանի հարուցվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ, ընտրված խափանման միջոցը վերացվել է, նույն օրը նրա նկատմամբ կիրառվել է անվտանգության միջոց` հոգեկան առողջության կենտրոնում տեղավորելը: 2015 թվականի հուլիսի 08-ին Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ վարույթն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան: Վարույթի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմնի կողմից Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել, որ ՙնա 2016 թվականի ապրիլ 25-ից 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 25-26 հասցեում գտնվող իրենց բնակարանում անհիմն պատրվագով վիճաբանել է մորª Վարվարա Մելքոնյանի հետ և դիտավորությամբ բռունցքով մեկական հարվածներ է հասցրել վերջինիս գլխի և մեջքի շրջաններին, ապա քաշել մազերիցª պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Բացի այդ 2016 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 12-ի սահմաններում Էդուարդ Մելքոնյանը նույն բնակարանում կրկին անհիմն պատրվակով վիճաբանել է Վարվար Մելքոնյանի հետ, ով խուսափելով վեճից փակվել է իր ննջասենյակում: Սակայն Էդուարդ Մելքոնյանըª շարունակելով ագրեսի վարքագիծ դրսևորելը, սկսել է հայհոյանքներ տալ վերջինիս հասցեին, ձեռքերով ուժգին հարվածել ննջասենյակի դուռանը և միաժամանակ սպառնացել է սպանել Վարվար Մելքոնյանին, ում կողմից ստեղծված իրավիճակում սպառնալիքը իրականացնելու իրական վտանգ են կրել, ինչի արդյունքում ինքը ձեռնամուխ է եղել, որ մյուս որդինª Մանուկ Մելքոնյանը, ահազանգի ոստիկանություն՚: Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանը չի ընդունել իր կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքներ կատարելու հանգամանքը և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը մորըª Վարավարա Մելքոնյանին երբևէ ծեծի չի ենթարկել, 11.05.2016թ. նրա հասցեին սպանության սպառնալիքներ չի հնչեցրել ու չի հայհոյել, այդ օրը իրենց բնակարանում փնտրել է դրամապանակը և չգտնելով զայրացել և ուղակի բղավել էª պահանջելով վերադարձնել իր դրամապանակը: գ.թ. 50-51, 55 Էդուարդ Մելքոնյանի կողմից քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքների կատարումը հիմնավորվել է ստորև շարադրվող ապացույցներով. Տուժող Վարվարա Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը որդիներիª Մանուկ և Էդուարդ Մելքոնյանների, Մանուկի կնոջª Ռաֆայելան և նրանց 2 անչափահաս երեխաների հետ միասին բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում: Որդինª Էդուարդ Մելքոնյանը տառապում է ՙՇիզոֆրենիա՚ տեսակի հոգեկան հիվանդությամբ: Նախկինում վերջինս դանակով հարվածել է եղբորըª Մանուկին, ինչի համար դատարանի կողմից ճանաչվել է անմեղսունակ ու հարկադիր բուժման ենթարկվել: Բացի այդ նա համապատասխան բուժում է ստացել ՙՆորք՚, ՙԱվան՚ և ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժարաններում: Էդուարդը ժամանակ առ ժամանակ դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ և հաճախ առանց որևէ պատճառի վիճաբանել է իրենց ընտանիքի անդամների հետ: 2016 թվականի ապրիլի 25-ից 30-ը ընկած ժամանակահատվածում, հստակ օրը չի հիշում, առավոտյան երբ ինքը և Էդուարդը տանը գտնվել են միայնակ, վերջինս կրկին առանց որևէ պատճառի սկսել է վիճաբանել իր հետ, իրեն անվանել ՙսատանա՚ ու պահանջել մտնել ննջասենյակ և դուրս չգալ: Ինքը փորձել է հանգստացնել Էդուարդին, սակայն վերջինս ավելի է բորբոքվել ու բռունցքով մեկ անգամ թիկունքի կողմից հարվածել է իր գլխին, ապա մեջքին ու ձեռքով բռնելով մազերից սկսել է քաշքշել, այդ ամենի արդյունքում ինքը զգացի կտրուկ և ուժգին ֆիզիկական ցավ: Այնուամենայնիվ իրեն հաջողվել է շրջվել և ազատվել Էդուարդից, որից հետո ինքը անմիջապես մտել է իր ննջասենյակ ու կողպել դուռը: Դրանից հետո սենյակից դուրս չի եկել մինչ մյուս որդուª Մանուկի, աշխատանքից վերադառնալը: Այդ դեպքի մասին ոչ ոքի, ոչինչ չի պատմել, առհասարակ իրենք Էդուարդի նման ագրեսիվ վարքագծի և նրա կողմից հաճախ հրահրվող վեճերի մասին աշխատել են ոչ ոքի չհայտնել և այդ ամենը գաղտնի են պահել: 11.05.2016 թվականին, ժամը 12-ի սահմաններում Էդուարդը բնակարանում իր դրամապանակն է փնտրելիս եղել: Վերջինս չգտնելով այն դիմել է իրեն ու հարցրել, թե որտեղ է այն, ինքը պատասխանել է, որ չգիտի: Դրանից էդուարդը բորբոքվել է ու սկսել է վիճաբանել իր հետ, մեղադրելով դրամապանակը վերցնելու մեջ: Այդ ժամանակ տանը գտնվել են ինքը, Էդուարդը և Ռաֆայելան: Էդուարդը գնալով սկսել է ավելի բուռն աղմկել ու վիրավորելª հայհոյանքներ տալ իրենց հասցեին: Ռաֆայելա այդ ժամանակ դուրս է եկել բնակարանից ու հեռացելª խուսափելով հետագա ավելի լուրջ ընդհարումի, իսկ ինքը ինչպես միշտ մտել է իր սենյակ ու կողպել դուռը: Այդ ժամանակ Էդուարդը սկսել է ուժգին թակելª հարվածել դռանը, պահանջելով այն բացել, միաժամանակ սպառնալով, որ դուռը չբացելու դեպքում կջարդի այն ու առհասարակ ողջ տունը, ապա կսպանի իրեն: Ինքը չկողմնորոշվելով ինչպես վարվել և տրված սպառնալիքները իրականացման համար ամբողջությամբ իրական համարելով զանգահարել է մյուս որդունª Մանուկին ու հայտնել թե ինչ է կատարվում, իսկ վերջինս նույն ժամանակ ահազանգել է ոստիկանություն, որից հետո Էդուարդը հանդարտվել է և մեկ այլ սենյակից գտել իր դրամապանակը: գ.թ. 36-38 Վկա Մանուկ Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը մորª Վարվարա Մելքոնյանի, եղբորª Էդուարդ Մելքոնյանի, կնոջª Ռաֆայելա Մելքոնյանի և երկու անչափահաս երեխաներիս հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում: Եղբայրըª Էդուարդը, տառապում է ՙՇիզոֆրենիա՚ տեսակի հոգեկան հիվանդությամբ: Վերջինս նախկինում բուժում է ստացել ՙՆորք՚, ՙԱվան՚ և ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժարաններում: 2006 թվականին իրեն դանակահարելու համար դատարանի կողմից ուղարկվել է հարկադիր բուժման: Հոգեկան վիճակից ելնելով Էդուարդը հաճախ կորցրել է ինքնատիրապետումը ու չնչին պատճառներով վիճաբանել իրենց ընտանիքի անդամների հետ: 2016 թվականի մայիսի 11-ին ինքը անձնական գործերով գտնվում էի Արարատ քաղաքում, այդ ժամանակ մայրը զանգահարել է իրեն ու հայտնել, որ Էդուարդը կրկին անտեղի վիճաբանում է իր հետ, բղավում ու հայհոյանքներ է տալիս, կինը բնակարանից հեռացել է, իսկ ինքը փակվել է իր ննջասենյակում: Նույն ժամանակ մայրը նշել է, որ Էդուարդը սպառնում է ջարդուխուռդ անել բնակարանը ու սպանել իրեն: Քանի որ ինքը հեռու էի գտնվել և արագ օգնության հասնելու հնարավորություն չի ունեցել միանգամից զանգահարել է ոստիկանություն ու հայտնեցի կատարվածի մասին: Մորª Վարվարա Մելքոնյանի հետ հեռախոսով խոսելիս ինքը լսել է ինչպես է Էդուարդը բղավում, հայհոյանքներ տալիս ու հարվածներ հասցնում սենյակի դռանը: Ինքը վերադառնալով տուն Վարվարայից տեղեկացել է, որ դրանից մոտ 10-15 օր առաջ, երբ Վարվարան և Էդուարդը տանը միայնակ են եղել, վերջինս կրկին առանց որևէ պատճառի վիճաբանել է մոր հետ ու բռունցքով մեկական անգամ հարվածել է նրա գլխին և մեջքին, ապա քաշել մազերիցª պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Տեղեկացել է նաև, որ 11.05.2016 թվականին էդուարդը վիճաբանել է մոր հետ, քանի որ տանը փնտրել և չի գտել իր դրամապանակը ու Վարվարային անտեղի մեղադրել է այն վերցնելու մեջ, սակայն հետո մեկ այլ սենյակից գտել է: գ.թ. 39-41 Վկա Ռաֆայելա Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը սկեսուրիª Վարվարա Մելքոնյանի, ամուսնուª Մանուկ Մելքոնյանի, ամուսնու եղբորª Էդուարդ Մելքոնյանի և երկու անչափահաս երեխաների հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 բնակարանում: Էդուարդը տառապում է ՙՇիզոֆրենիա՚ տեսակի հոգեկան հիվանդությամբ: Վերջինս, որքանով իրեն հայտնի է, նախկինում համապատասխան բուժում է ստացել ՙԱվան՚, ՙՆորք՚ և ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժարաններում: 2006 թվականին ամուսնունª Մանուկ Մելքոնյանին դանակահարելու համար դատարանի կողմից ուղարկվել է հարկադիր բուժման: Էդուարդը հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրների պատճառով հաճախ կորցնելով ինքնատիրապետումը չնչին պատճառներով վիճաբանել է իրենց հետ, ինչպես նաև առանց որևէ էական պատճառի զայրանալով անիմաս բաների մեջ է մեղադրել իրենց: 2016 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 11-ի 12-ի սահմաններում, հստակ ժամը չի հիշում, բանակարանում են գտնվում ինքը, սկեսուրըª Վարվարան և Էդուարդը: Ինքը անձմաբ գտնվել է իր ննջասենյակում: Այդ ժամանակ հանկարծակի Էդուարդը սկսել է բղավել և սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ, թե Վարվարայի հասցեին և թե անհասցե: Նրա խոսքերից հասկացել է, որ Էդուարդը իր դրամապանակն է փնտրում և չգտնելով իրենց մեղադրում է այն վերցնելու մեջ: Ինքը դուրս գալով ննջասենյակից տեսել է, որ սկոսուրը փակվել է իր ննջասենկայում, իսկ Էդուարդը դռան մոտ կանգնած բղավում, հայհոյանքներ է տալս և հարվածում ննջասենյակի դռանը: Ինքը վախենալով և խուսափելով, որ Էդուարդը կարող է իրեն վնասել, վերջինիս համար աննկատ դուրս է եկել բնակարանից ու գնացել է իր հայրական տուն: Քիչ անց իրեն զանգահարել է ամուսինըª Մանուկը ու հայտնել, որ ամեն ինչ հանդարտվել է, ապա գալովª միասին վերադարձել են տուն: Տանը ինքը սկեսուրից տեղեկացել է, որ ապրիլ ամսվա վերջերին, մոտ 10 օր առաջ, հստակ ժամանակահատվածը սկեսուրը չի կարողացել նշել, երբ Էդուարդի հետ տանը գտնվել են միայնակ վերջինս իր բնավորությանը համաձայն կրկին անհիմն վիճաբանել է Վարվարայի հետ ու բռունցքներով հարվածներ է հասցրել վերջինիս մեջքին ու գլխին, քաշքշել մազերից: Էդուարդի նման վարքագիծը իրենք երկար ժամանակ են հանդուրժել, սակայն 11.05.2016 թվականին նա ամբողջությամբ կորցրել է ինքնատիրապետումը, անգամ բազմիցս սպառնացել է Վարվարային սպանել: Նախկինում ևս եղել են դեպքեր, երբ վիճաբանելով Վարվարայի հետ Էդուարդը սպառնացել է նրան, որ մի օր սպանելու է, քանի որ նա սատանա է: գ.թ. 42-45 Վկա Էլեանորա Մարտիրոսյանը ցուցմունք է տվել, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 29 հասցեում գտնվող բնակարանում: Ճանաչում է իրենց շքամուտքի 25-26 բնակարանի բնակչուհի Վարվարա Մելքոնյանին, ում բնութագրում է որպես կիրթ և պարկեշտ կնոջ: Ճանաչում է նաև վերջինիս որդուն Էդուարդ Մելքոնյանին, ում մոտ նախկինում որոշակի տարօրինակություններ է նկատել, իսկ վերջերս տեղեկացել է նաև, որ նա տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ: 11.05.2016 թվականին, ժամը 11-ի սահամաններում ինքը գտնվել է իր բնակարանում և պատրաստվել է դպրոց գնալ իր երեխային հետևից: Այդ ժամանակ դուրս գալով իր բնակարանից ինքը Մելքոնյանների բնակարանից աղմու է լսել, բառերը հստակ չի տարբերակել ու չկարծելով, որ իր միջամտության կարիքը կա հեռացել է շենքիցª առկա աղմուկի վրա ուշադրություն չդարձնելով: Հետո երբ վերադարձել է շքամուտքում հանդիպել է ոստիկանության աշխատակիցների ու տեղեկացել, որ Էդուարդը վիճաբանել է Վարվարայի հետ: գ.թ. 68-70 Վկա Հայկ Բաղդասարյանը ցուցմունք է տվել, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 27 հասցեում գտնվող բնակարանում: Ինքը ճանաչում է իրենց շքամուտքի 25-26 բնակարանում բնակվող Մելքոնյաններին և նրանց բնութագրում է որպես կիրթ և պարկեշտ մարդկանց: Վերջիններիսց երբևէ որևէ վատ բան չի նկատել: Միայն հաճախ լսել է, թե ինչպեսը է Էդուարդը իրենց բնակարանում բղավում, սակայն համարելով, որ դա վերջիններիս ներքին ընտանեկան հարցերն են դրան առանձնապես ուշադրություն չի դարձրել: 11.05.2016 թվականին առավոտյան և կեսօրին իրենց բնակարանում ոչ ոք չի եղել, քանի որ ծնողները գտնվել են աշխատանքի, իսկ ինքը համալասարանումª դասընթացների: գ.թ. 71-72 Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 58 եզրակացության համաձայն` Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանը 1999 թվականից տառապել և տառապում է ՙՇիզոֆրենիա պարանոիդ ձև՚ հոգեկան հիվանդությամբ: Ինչպես իրավախատումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ կատարման պահին Էդուարդ Մելքոնյանը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Է.Ս.Մելքոնյանին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ: Ներկա հոգեկան վիճակով նա չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, հաշվի առնելով, այն հանգամանքը, որ փորձաքննվողը մինչ փորձաքննությունը ստացել է մեկ ամսյա ստացիոնար բուժում, որի արդյունքում սոցվտանգավորությունը նվազել է, ներկայիս հոգեկան վիճակով նա կարիք ունի մեկուսացման և հարկադիր բուժման ընդհանուր տիպի հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում, ըստ բնակավայրի: գ.թ. 75-79 Փորձագետ Աիդա Ղահրամանյանը ցուցմունք է տվել, որ Էդուարդ Մելքոնյանի սոցիալական վտանգավորությունը բուժման ֆոնի վրա համեմատ նվազել է, սակայն նա շարունակում է վտանգ ներկայացնել հասարակության և սեփական անձի համար, ուստի վերջինս կարիք ունի մեկուսացման հոգեբուժական ընդհանուր հսկողության բաժանմուքնում, որտեղ կստանա համապատասխան խնամք և բուժում: գ.թ. 80 11.05.2016թ. Երևան քաղաքի Հակոբ Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն` զննության մասնակից Վարվարա Մելքոնյանը մատնացույց է արել իր ննջասենյակը, որտեղ ինքը փակվել է Էդուարդ Մելքոնյանից պատսպարվելով և դրա մուտքի դուռը, որին վերջինս հարվածներ է հասցրել: գ.թ. 7-10 Վարվարա Մելքոնյանի կողմից 11.05.2016թ. հանցագործության մասին հաղորդում տալու արձանագրության համաձայն` վերջինս հայտնել է, որ մոտ մեկ շաբաթ առաջ որդինª Էդուարդ Մելքոնյանը իրենց Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 4 շենքի 25-26 հասցեում գտնվող բնակարանում ծեծի է ենթարկել իրենª պատճառելով ֆիզիկական ցավ, իսկ 11.05.2016 թվականին կրկին նույն բնակարանում վիճաբանել է իր հետ և տվել սպառնալիքներ ու հայհոյանքներ: գ.թ. 4 ՀՀ առողջապահության նախարարության ՙԱվան՚ հոգեկան առողջության կենտրոն՚ ՓԲԸ-ից ստացվել է միջնորդություն, համաձայն որի` հաշվի առնելով Է.Մելքոնյանի դրսևորած ագրեսիվ վարքագիծը և ներհիվանդանոցային ռեժիմին չենթարկվելը, միջնորդել են նրա նկատմամբ անվտանգության միջոց կիրառել հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում: Դատարանի իրավական վերլուծությունները Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանը 2016 թվականի ապրիլ 25-ից 30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 25-26 հասցեում գտնվող իրենց բնակարանում անհիմն պատրվագով վիճաբանել է մորª Վարվարա Մելքոնյանի հետ և դիտավորությամբ բռունցքով մեկական հարվածներ է հասցրել վերջինիս գլխի և մեջքի շրջաններին, ապա քաշել մազերիցª պատճառելով ֆիզիկական ցավ: Բացի այդ 2016 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը 12-ի սահմաններում Էդուարդ Մելքոնյանը նույն բնակարանում կրկին անհիմն պատրվակով վիճաբանել է Վարվար Մելքոնյանի հետ, ով խուսափելով վեճից փակվել է իր ննջասենյակում: Սակայն Էդուարդ Մելքոնյանըª շարունակելով ագրեսի վարքագիծ դրսևորելը, սկսել է հայհոյանքներ տալ վերջինիս հասցեին, ձեռքերով ուժգին հարվածել ննջասենյակի դուռանը և միաժամանակ սպառնացել է սպանել Վարվար Մելքոնյանին, ում կողմից ստեղծված իրավիճակում սպառնալիքը իրականացնելու իրական վտանգ են կրել, ինչի արդյունքում ինքը ձեռնամուխ է եղել, որ մյուս որդինª Մանուկ Մելքոնյանը, ահազանգի ոստիկանություն: Այսպիսով, դատարանը Է.Մելքոնյանի կողմից կատարած քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը ապացուցված է համարում: Քննարկելով հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու ժամանակ Էդուարդ Մելքոնյանի մեղսունակության հարցը` դատարանը գտնում է, որ նա տառապել և տառապում է ՙՇիզոֆրենիա պարանոիդ ձև՚ հոգեկան հիվանդությամբ, և ինչպես իրավախատումը կատարելուց առաջ, այնպես էլ կատարման պահին Էդուարդ Մելքոնյանը գտնվել է հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է զառանցական ապրումների ազդեցության ներքո, ինչը զրկել է նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքների նկատմամբ Էդուարդ Մելքոնյանն անմեղսունակ է: Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ առողջապահության նախարարության ՙԱվան՚ հոգեկան առողջության կենտրոն՚ ՓԲԸ-ի` Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ հարկադիր բուժումը հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում կիրառելու միջնորդության կապակցությամբ մեղադրող Վ.Մկրտչյանը և պաշտպան Ս.Գրիգորյանը չեն առարկել: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 450-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցները դատարանը կիրառում է այն անձանց նկատմամբ, ովքեր քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարել են անմեղսունակ վիճակում, եթե այդ անձինք շարունակում են վտանգավոր լինել հասարակության համար: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԳործով որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է լուծի հետևյալ հարցերը` 1) կատարվել է արդյոք հանրորեն վտանգավոր արարք. 2) արարքը կատարել է արդյոք այն անձը, որի նկատմամբ իրականացվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ. 3) արարքը կատարվել է արդյոք անմեղսունակության վիճակում, անձը գտնվում է արդյոք տվյալ վիճակում դատական քննության պահին. 4) անձը կարիք ունի արդյոք իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու և հատկապես ինչպիսի միջոցներ՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անձի կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարելն ապացուցված համարելով` դատարանը որոշում է կայացնում անձին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու ու նրա նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով հանցանքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում: Այսպիսով` դատարանը գտնում է, որ Էդուարդ Մելքոնյանն անմեղսունակության վիճակում կատարել է քրեական օրենքով չթույլատրված արարք և կարիք ունի իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու: Նկատի ունենալով, որ Էդուարդ Մելքոնյանն անմեղսունակ է և կարիք ունի հարկադիր բուժման` դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է ազատել քրեական պատասխանատվությունից և կիրառել հարկադիր բուժում` հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ, 450-րդ և 462-464-րդ հոդվածներով` դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Էդուարդ Սերյոժայի Մելքոնյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով և 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և նրա նկատմամբ կիրառել հարկադիր բուժում` հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում: Էդուարդ Մելքոնյանի նկատմամբ որպես անվտանգության միջոց կիրառված` ՀՀ առողջապահության նախարարության ՙԱվան՚ հոգեկան առողջության կենտրոնում տեղավորելը, թողնել անփոփոխ` մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 26-08-2016 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 29-09-2016 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 14-10-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 2 հատոր` 109թ., 50թ. |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 17-10-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 109,50 |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 07-05-2018 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 18-05-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր՝ 251 թերթ |
| Էջերի քանակը | 2-րդ հատոր՝ 219 թերթ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-87551/18 |