N-ԵԱՔԴ/0134/01/16

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

<<30>> նոյեմբերի 2018թ. ք.Երևան

ՀՀ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ՝ Լ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Մ.ՍԱՔԱՆՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մհեր Սարգսի Սաքանյանի՝ ծնված 05.06.1978թվականին, Տավուշի մարզ, գյուղ Աչաջուր, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի,միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք անչափահաս երեխա՝ ծնված 16.03.2003թվականին, 21.05.2004թվականին, 26.09.2010թվականին, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, հաշվառված է և բնակվում է Տավուշի մարզ, գյուղ Աչաջուր, 20.05.2016թվականին որպես խափանման միջոց է ըտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 333հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով դատարանը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործով ամբաստանյալ Մհեր Սարգսի Սաքանյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2015թվականի դեկտեմբերի 10-ին նախազգուշացված լինելով սուտ մատնություն կատարելու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին և գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկությունները կեղծ են, ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայությունում գրավոր հաղորդում է տվել, թե իբր մի խումբ անձանց կողմից Աչաջուր գյուղի բնակիչ Մեխակ Մելիքբեկյանի առևանգման դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով ՀՀ Քննչական կոմիետի ՀԿԳ Քննության գլխավոր վարչությունում նույն վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Վահրամ Հովհաննիսյանի կողմից 2015թվականի փետրվարի 13-ին որպես վկա հարցաքննվելիս վերջինիս պատմել է Մեխակ Մելիքբեկյանի առևանգման դեպքի մասին իրեն հայտնի ողջ ճշմարտությունը, այն, որ Հովհաննես Ղալթախչյանի և Մեխակ Մելիքբեկյանի միջև սովորական խոսակցություն է եղել, ոչ ոք Մեխակ Մելիքբեկյանին չի հարվածել, որից հետո քննիչն իրեն հայտնել է, որ ինքը ստում է ու սկսել է համակարգչով արձանագրել իր ցուցմունքը: Արձանագրությունում քննիչ Վահրամ Հովհաննիսյանը մտցրել է իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություններ, թե Հովհաննես Ղալթախչյանի հետ խոսակցության ընթացքում Մեխակ Մելիքբեկյանին հարվածել են, իսկ Գագիկ Ալավերդյանի ձեռքին դանակ է եղել: Երբ ինքը ընդդիմացել է քննիչին՝ հայտնելով, որ նման բան չի եղել, Վահրամ Հովհաննիսյանը մոտեցել է իրեն և մեկ անգամ բռունցքով հարվածելով իր գլխին՝ սպառնացել, թե հակառակ դեպքում կձերբակալի: Վախենալով և ընկճվելով քննիչի պահվածքից՝ ստիպված համաձայնել է ու ստորագրելով իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքը՝ հեռացել: Վերոգրյալ հաղորդումով Մհեր Սաքանյանը քննիչ Վահրամ Հովհաննիսյանին անհիմն մեղադրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 349հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված ծանր հանցագործության կատարման մեջ, այն է քրեական գործով ապացույցներ կեղծելը քննիչի կողմից, որը կատարվել է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործությունների վերաբերյալ քրեական գործերով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 341հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ծանր հանցագործության կատարման մեջ, այն է՝ քննիչի կողմից սպառնալիք գործադրելու կամ այլ ապօրինի գործողություններով՝ վկային ցուցմունք տալուն հարկադրելը, որը կատարվել է խոշտանգմամբ կամ այլ բռնությամբ:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Մհեր Սարգսի Սաքանյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 333հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 07.07.2016թվականին թիվ 62204516քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0134/01/16հերթական համարը:
Ամբաստանյալ Մհեր Սարգսի Սաքանյանը դատական նիստի ընթացքում դիմում ներկայացրեց դատարանին, միջնորդելով իր նկատմամբ կիրառել քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Օրենքը և իր վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճել, քանի որ իր խնամքին են գտնվում երեք անչափահաս երեխաները, իսկ համաներման օրենքի համաձայն երեք երեխա ունեցող անձանց նկատմամբ քրեական գործի վարույթները ենթակա են կարճման:
Մեղադրողը չառարկեց միջնորդության դեմ:
Դատարանը, քննության առնելով Մհեր Սարգսի Սաքանյանի դիմումը, լսելով կողմին, գտնում է, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 333հոդված 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ ամբաստանյալ Մհեր Սարգսի Սաքանյանի նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը` դադարեցման հետևյալ հիմնավորմամբ.
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 82հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթն ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման մասին օրենք։
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։
ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 01.11.2018թվականին ընդունված և 06.11.2018թվականին օրինական ուժի մեջ մտած »Էրեբունի-Երևանի հիմնադրամ 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին« ՀՀ Օրենքի /այսուհետ նաև` համաներման օրենք/ 2հոդվածի 5-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն՝ քրեական գործի հարուցումը մերժել, հարուցված քրեական գործը կարճել, ինչպես նաև դադարեցնել քրեական հետապնդումը կամ չիրականացնել քրեական հետապնդում 2018թվականի հոկտեմբերի 21-ը ներառյալ կատարած հանցագործությունների դեպքերով (բացառությամբ անմիջականորեն մարդու մահվան հանգեցրած դեպքերի, որոնցով առկա է տուժողի իրավահաջորդի առարկությունը), որոնցով՝
2/ սույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-8-րդ կետերով նախատեսված անձինք կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություն կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեսված է պատիժ՝ ոչ ավելի, քան վեց տարի ժամկետով ազատազրկում:
Համաներման օրենքի 2հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն՝ համաներում հայտարարելով՝ պատժից ազատել
3/ առավելագույնը վեց տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտված սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ երեք կամ ավելի անչափահաս երեխա ունեցող անձանց:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 333հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կատարված հանցագործության համար պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով:
Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ սույն հոդվածի 5-րդ մասը կիրառվում է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 6-րդ մասի դրույթների պահպանմամբ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:
Սույն հոդվածի առաջին մասի 13-րդ կետում նշված հիմքով գործի հարուցման մերժում, վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե չի հատուցվել կամ այլ կերպ չի հարթվել պատճառված վնասը, կամ առկա է վեճ հատուցման ենթակա վնասի կապակցությամբ: Այս դեպքում ևս գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով: Սույն պարբերությամբ նախատեսված կարգավորումը գործում է, եթե համաներման մասին օրենքով այլ բան նախատեսված չէ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 64հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրյալը, ում վերաբերյալ գործը նշանակված է դատական քննության, կոչվում է ամբաստանյալ, հետևաբար` ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի վերոնշյալ մեկնաբանությունները վերաբերելի են նաև սույն գործով ամբաստանյալի կարգավիճակում գտնվող Մհեր Սարգսի Սաքանյանի նկատմամբ։
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, հատուցման ենթակա վնասի վերաբերյալ վեճի առկայության մասին տեղեկություններ չեն ներկայացվել, նաև առկա է ամբաստանյալի համաձայնությունը Համաներման օրենքի կիրառման վերաբերյալ։
Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` նույն մասի 5-րդ կետում թվարկված են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 333հոդվածի 2-րդ մասը, այսինքն` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 333հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ: Սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում է նաև Համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի մյուս կետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման ակտի կիրառման համար:
Համաներման օրենքի 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 1-ին կետի »ա« ենթակետի համաձայն` սույն օրենքի կատարումը վերապահել՝
1) Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին`
ա. այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարանում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել, ...։
Վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները կիրառելով՝ դատարանն արձանագրում, որ ամբաստանյալը մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 333հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ, որի համար նախատեuված է պատիժ` ոչ ավելի, քան վեց տարի ժամկետով ազատազրկում, սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ ունեցել է երեք անչափահաս երեխա՝ Կարինա Մհերի Սաքանյան ծնված՝ 16.03.2003թվականին, Սարմեն Մհերի Սաքանյան ծնված՝ 21.05.2004թվականին, Ադրինա Մհերի Սաքանյան ծնված՝ 26.09.2010թվականին, հանցագործությունը կատարվել է մինչև 2018թվականի հոկտեմբերի 21-ը, գործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նախկինում դատապարտված չի եղել, վերջին տասը տարվա ընթացքում համաներում կամ ներում չի շնորհվել, վերոնշյալ հանգամանքների առկայության պայմաններում, համաներման օրենքը սույն քրեական գործի վարույթը բացառող հանգամանք է, որի պատճառով գործի վարույթը ենթակա է կարճման, ամբաստանյալ Մհեր Սարգսի Սաքանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման՝ համաներման օրենքի 2-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 2-րդ կետի կիրառմամբ: Նման հետևության հանգելիս Դատարանը նաև արձանագրում է, որ առկա է ոչ արդարացնող հիմքով ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և գործի վարույթը կարճելու` ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 6-րդ մասով նախատեսված պայմանը` ամբաստանյալի համաձայնությունը, քանի որ վերջինս է Դատարանին դիմել Համաներման օրենքն իր նկատմամբ կիրառելու միջնորդությամբ։
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 151հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` խափանման միջոցը վերացվում է, երբ վերանում է դրա անհրաժեշտությունը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Մհեր Սարգսի Սաքանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը փաստում է, որ համաներման մասին ՀՀ օրենքն ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու պայմաններում վերացել է նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը պահպանելու անհրաժեշտությունը, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել:
Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված Մ.Սաքանյանի կողմից 10.12.2015թվականին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում տված հանցագործության մասին հաղորդումը պետք է թողնել կցված քրեական գործի նյութերին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 35հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով և 313հոդվածով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Կիրառել ՀՀ ԱԺ-ի կողմից 01.11.2018թվականին ընդունված և 06.11.2018թվականին ուժի մեջ մտած »Էրեբունի-Երևանի հիմնադրամի 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին« ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 5-րդ մասի 2-րդ կետը և ամբաստանյալ Մհեր Սարգսի Սաքանյանի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 333հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել:
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Մ.Սաքանյանի կողմից 10.12.2015թվականին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում տված հանցագործության մասին հաղորդումը թողնել կցված քրեական գործի նյութերին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ