Գործ No ԵԱՔԴ/0130/01/16

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


ՙ15՚ դեկտեմբերի 2016 թվական քաղաք Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Դավիթ Աղաջանյանի
տուժող Աննա Զախարյանի

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Միքայել Գևորգի Մինասյանի /ծնված 1997 թվականի հունիսի 27-ին` Ռուսաստանի Դաշնության Տամբով քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, փաստացի բնակվող` քաղաք Երևան, Էրեբունի 33 շենք, 3-րդ բնակարան/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը

2016 թվականի ապրիլի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14122116 քրեական գործը:
2016 թվականի մայիսի 18-ին Միքայել Գևորգի Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2016 թվականի մայիսի 25-ին Միքայել Գևորգի Մինասյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի հունիսի 29-ին թիվ 14122116 ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Միքայել Մինասյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙ2016 թվականի ապրիլի 13-ին` ժամը 16:15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոմիտաս-Ազատության պողոտաների խաչմերուկում` ՙԼամբադա՚ կամրջի գետնանցումում, քաշել-պոկելու եղանակով բացահայտ հափշտակել է Աննա Զախարյանի պարանոցի` ընդհանուր զգալի չափի 150.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա զարդերը` 80.000 ՀՀ դրամ արժողության 1 հատ ոսկյա շղթան` իր 70.000 ՀՀ դրամ արժողության 1 հատ ոսկյա կախազարդով, և դիմել փախուստի:՚:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Նախաքննության փուլում ամբաստանյալ Միքայել Մինասյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, սակայն դատաքննության փուլումնշել է, որ իրեն մեղավոր չի ճանաչում և ինքն առնչություն չունի դեպքի հետ:
Նախաքննության փուլում Մ.Մինասյանը ցուցմունք է տվել, որ 13.04.2016թ. ժամը 13:00-ի սահմաններում զբոսնելու նպատակով միայնակ դուրս է եկել տնից և քայլելով հասել մինչև շրջանային, որտղից պատահական երթուղայինով գնացել է ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և շուրջ 30 րոպե զբոսնել այնտեղ, որից հետո ժամը 16:00-ի սահմաններում քայլելով հասել է ՙԼամբադա՚ կամրջի մոտ, որի գետնանցում տանող ճանապարհին նկատել է Աննա Զախարյանին և տեսնելով վերջինիս ոսկյա շղթան` իր կախազարդով, հետապնդել է նրան և օգտվելով գետնանցումում այլ անձանց չլինելու հանգամանքից, աջ ձեռքով բռնել է Աննա Զախարյանի պարանոցից կախված ոսկյա շղթայից ու կախազարդից, քաշել պոկել է դրանք ու դիմել փախուստի: Ժամը 23:00-ի սահմաններում գնացել է Տիգրան Մեծի պողոտա, փողոցում հանդիպել իր պարտքատիրոջը և 65.000 ՀՀ դրամ պարտքի դիմաց վերջինիս տվել նշված ոսկյա զարդերը:
գ.թ. 58-60, 132-134

Ամբաստանյալ Միքայել Մինասյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

Տուժող Աննա Զախարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 13.04.2016թ. ժամը 14:00-ի սահմաններում գնացել է Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթի փողոցում գտնվող ատամնաբուժարան, որտեղից դուրս է եկել ժամը 16:00-ի սահմաններում: Հասնելով Ազատության-Կոմիտաս փողոցների խաչմերուկ` ՙԼամբադա՚ կամրջի մոտ, Դ.Անհաղթ փողոցի կողմի աստիճանահարթակով գետնանցում իջնելիս աստիճանահարթակին նկատել է 20-ից 23 տարեկան նիհարավուն կազմվածքով երիտասարդի, ով դանդաղ քայլերով հետապնդել է իրեն և Կոմիտասի 65 շենքի մոտակայքում իրեն զուգահեռ քայլելու ընթացքում քաշել-պոկել է իր պարանոցի ոսկյա շղթան` իր կախազարդով, և դիմել է փախուստի: Տուժողը նշել է, որ ոսկյա շղթան գնել է 80.000, իսկ կախազարդը` 70.000 ՀՀ դրամով:

Վկա Գագիկ Մինասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Միքայել Մինասյանն իր եղբորոդին է: Դեպքի մասին տեղեկացել է 18.05.2016թ.-ին, երբ Մ.Մինասյանին տարել են ոստիկանություն և վերջինս խոստովանել է, որ 13.04.2016թ. ՙԼամբադա՚ կամրջի մոտ քաշել-պոկել է մի երտասարդ աղջկա պարանոցի շղթան` իր կախազարդով: Ինքը նաև մասնակցել է տեսագրության զննմանը և ճանաչել է Միքայել Մինասյանին:

18.05.2016թ. անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` տուժող Աննա Սպարտակի Զախարյանը մատնացույց է արել Միքայել Գևորգի Մինասյանին և հայտարարել, որ վերջինս 13.04.2016թ. ժամը 16:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի ՙԼամբադա՚ կամրջի գետնանցումում կողոպտել է իրեն:
գ.թ. 61-65

13.04.2016թ. տուժող Աննա Սպարտակի Զախարյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննման արձանագրության համաձայն` Ա.Զախարյանը հայտարարել է, որ նույն օրը` ժամը 16:15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի ՙԼամբադա՚ կամրջի գետնանցումում իրեն անծանոթ անձնավորություն քաշել-պոկելով հափշտակել է իր պարանոցի ոսկյա շղթան` կախազարդով, և դիմել է փախուստի:
գ.թ. 4-11

19.05.2016թ. Միքայել Մինասյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի լրացուցիչ զննման արձանագրության և դրան կից լուսանկարչական հավելվածի համաձայն` Մ.Մինասյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Ազատության-Կոմիտասի պողոտաների խաչմերուկում գտնվող ՙԼամբադա՚ կամրջի գետնանցումը և հայտարարել, որ 13.04.2016թ. ժամը 16:00-ի սահմաններում անծանոթ երիտասարդ աղջկա պարանոցից քշաել-պոկել է նրա ոսկյա շղթան` իր կախազարդով:
գ.թ. 76-86

25.04.2016թ. կատարված լազերային սկավառակի զննման արձանագրության համաձայն` 13.04.2016թ. ժամը 15:56:00-ին ՙԼամբադա՚ կամրջից դեպքի Ն.Զարյան փողոցի կողմ է շարժվում մի երիտասարդ, որը տեսագրությամբ երևալու սկզբնական հատվածում վազում է, այնուհետև հետ է շրջվում և նայում հետև, որից հետո դանդաղեցնելով քայլերը, քայլելով անցնում է նշված մայթեզրով և ժամը 15:56:09-ից տեսագրությամբ այլևս չի երևում, նրա հագին առկա է մուգ գույնի բաճկոն, տաբատ, կոշիկ և վերջինս ունի նիհարավուն մարմնական կառուցվածք, մուգ գույնի կարճ կտրված սանրվածքով մազեր:
գ.թ. 31-32

Աննա Զախարյանի, Միքայել Մինասյանի և Գագիկ Մինասյանի մասնակցությամբ կատաված լազերային սկավառակի զննման արձանագրությունների համաձայն` Աննա Զախարյանը ճանաչել է իրեն կողոպտած անձին, Մ.Մինասյանը հայտարարել է, որ տեսագրության մեջ երևացող անձն ինքն է, Գ.Մինասյանը հայտարարել է, որ տեսագրության մեջ երևացող անձն իր եղբոր որդին է` Միքայել Մինասյանը:
գ.թ. 38-39, 70-71, 147-148

20.06.2016թ. զննում կատարելու մասին արձանագրության և դրան կից վերծանումների համաձայն` Մ.Մինասյանի կողմից օգտագործվող 098-83-19-44 հեռախոսահամարին 2016թ. ապրիլի 13-ին` ժամը 15:51:31-ին 098-44-65-40 հեռախոսահամարից կատարվել է մեկ հեռախոսազանգ, որը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Նաիրի Զարյան 73 հասցեում տեղադրված ալեհավաքի կողմից, հեռախոսազանգը տևել է 40 վայրկյան:
գ.թ. 162-163

Բերման ենթարկելու, անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունների համաձայն` ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին 13.04.2016թ. ժամը 16:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի ՙԼամբադա՚ կամրջի մոտ կողոպուտ կատարելու կասկածանքով բերման է ենթարկվել Միքայել Գևորգի Մինասյանը:
գ.թ. 43-46

22.05.2016թ. Միքայել Մինասյանի փաստացի բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Էրեբունի 33 շենք 3 բնակարանում կատարված խուզարկության արձանագրության համաձայն` Մ.Մինասյանն ինքնակամ ներկայացրել է դեպքի օրն իր հագին եղած սև ջինսե տաբատը և սև կիսամաշ կոշիկները:
գ.թ. 120-122

Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 0908 եզրակացության համաձայն` Աննա Զախարյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` պարանոցի աջ կեսի հետին մակերեսի արյունազեղման ձևով պատճառվել է բութ առարկայի ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
գ.թ. 24-25

18.06.2016թ. Մ.Մինասյանի մասնակցությամբ փաթեթը բացելու և պարունակությունը` հագուստները զննելու մասին արձանագրության համաձայն` Մ.Մինասյանը հայտարարել է, որ զննության ենթարկվող փաթեթում գտնվող սև գույքի ջինսե տաբատն ու սև գույնի կաշվենման, քողերով, կիսամաշ կոշիկները պատկանում են իրեն, որոնք 13.04.2016թ. ժամը 16:00-ի սահմաններում ՙԼամբադա՚ կամրջի մոտ կողոպուտ կատարելիս եղել են իր հագին:
գ.թ. 153-154

Հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրության համաձայն` 13.04.2016թ. ժամը 16:15-ի սահմաններում անհայտ անձը Կոմիտաս 65 շենքի դիմաց` գետնանցումում, բացահայտ քաշել-պոկելով հափշտակել է Աննա Զախարյանի պարանոցի ոսկյա շղթան և դիմել փախուստի:
գ.թ. 2

23.06.2016թ. որոշումներով ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 20.06.2016թ. թիվ SU/554E/200616, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնից ստացված 19.04.2016թ. թիվ 29/2-11115 գրություններով ստացված լազերային սկավառակները ճանաչվել են ապացույց:
գ.թ. 174-176

23.06.2016թ. որոշմամբ Մ.Մինասյանի բնակարանից խուզարկությամբ հայտնաբերված սև գույնի ջինսե տաբատը և սև գույնի կիսամաշ կոշիկները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց:
գ.թ. 177

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Միքայել Մինասյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված իրեն մեղսագրվող արարքը` ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակությունը:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայնª
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե'ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:

Ամբաստանյալ Միքայել Մինասյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ:
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա նախաքննության փուլում դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ և աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, առաջին անգամ կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցանք:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Միքայել Մինասյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Միքայել Մինասյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
Քննության առնելով Միքայել Մինասյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը փաստում է, որ, քանի որ, մեկ այլ` թիվ 14823116 քրեական գործով Միքայել Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2016 թվականի նոյեմբերի 24-ից, ուստի վերացել է սույն գործով նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, կիրառման անհրաժեշտությունը, և այն պետք է վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙԽափանման միջոցը վերացվում է, երբ վերանում է դրա անհրաժեշտությունը:՚:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի ջինսե տաբատը և սև գույնի կիսամաշ կոշիկները, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, պետք է վերադարձնել Միքայել Մինասյանին:
Հաշվի առնելով, որ տուժողի կողմից քաղաքացիական հայց և գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել, ուստի Աննա Զախարյանին պետք է վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Միքայել Գևորգի Մինասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2016 թվականի նոյեմբերի 24-ից:
Միքայել Մինասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված սև գույնի ջինսե տաբատը և սև գույնի կիսամաշ կոշիկները, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, վերադարձնել Միքայել Մինասյանին:
Տուժող Աննա Զախարյանին վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ