Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ԵԱՔԴ/0125/01/16
ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ
ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Առաքելյանի
տուժող` Ա.Ալթունյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2016 թվականի օգոստոսի 12-ին, Երևան քաղաքում, քննության առնելով քրեական գործով, ըստ մեղադրանքի Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

ՀՀ ՔԿ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Սարգսյանի 2016 թվականի մարտի 16-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09108116 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանին 2016 թվականի հունիսի 11-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ 2016 թվականի մարտի 5-ին, ժամը 19:30-ի սահմաններում, նրա ընկեր Սամվել Ստեփանյանն ալկոհոլ օգտագործած վիճակում միզել է Արուշան Ալթունյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Գոգոլի փողոցի 58 տանը հարակից տարածքում, ինչի շուրջ վիճաբանություն է առաջացել Սամվել Ստեփանյանի և Արուշան Ալթունյանի միջև, որի ընթացքում նա հետևի կողմից մոտեցել և հարվածել է Արուշան Ալթունյանի գլխին և նրան գցել գետնին: Վերջինս Սամվել Ստեփանյանին քաշել և գցել է գետնին ու սկսել են քաշքշել միմյանց հագուստներից: Երբ Սամվել Ստեփանյանը հայտնվել է մեջքով դեպի գետինը` ոտքերով փաթաթված Արուշան Ալթունյանի պարանոցին, Ավետիս Մուրադյանը երկու անգամ ոտքով հարվածել է Արուշան Ալթունյանի դեմքին, այնուհետև պտտվելով վերջինիս շուրջը, ինտենսիվ կերպով ոտքերով մոտ 10 անգամ հարվածել է նրա երկու կողմերի կողերի շրջաններին` Արուշան Ալթունյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով` գլխի, կրծքավանդակի շրջանների արյունազեղումների, ենթամաշկային և ենթաշաղկապենային ձախից` 8-9-12-րդ կողերի չտեղաշարժված և տեղաշարժված կոտրվածքների ձևով:

Ամբաստանյալ Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ 2015 թվականի մայիսի 5-ի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 2016 թվականի հունիսի 20-ին ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2016 թվականի օգոստոսի 12-ի դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանը նշեց, որ տուժող Արուշան Պատվականի Ալթունյանի հետ հաշվել է, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը լիովին ընդունում է, իրեն մեղավոր է ճանաչում և միջնորդեց տուժողի հետ հաշվելու հիմքով իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել:
Տուժող Ա.Ալթունյանը նշեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալ Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանի հետ, վերջինիցս որևէ բողոք, պահանջ, քաղ. հայց չունի և չի առարկում նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու դրվագով քրեական հետապնդումը դադարեցնելուն:
Մեղադրող Ա.Առաքելյանը նշեց, որ ամբաստանյալ Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճել` հաշտության հիմքով:
Ելնելով վերոգրյալից, դատարանը փաստում է, որ Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանի կողմից կատարած հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործը հարուցվում է ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ հաշտվելու դեպքում ենթակա է կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, Աշոտ Սիմոնի Բաբայանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ, վերլուծելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի ձևակերպումները, արձանագրել է, որ տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտության վերաբերյալ դրանցում առկա ձևակերպումները տարբեր են: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետը` որպես հաշտության հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու նախապայման, նշում է հանցանք կատարած անձի հետ տուժողի հաշտվելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածն ընդհակառակը` տուժողի հետ հանցանք կատարած անձի հաշտվելը: Այլ կերպ` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի իմաստով հաշտության փաստի հաստատման համար բավարար է արձանագրել, որ հաշտվել է տուժողը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի իմաստով` հանցանք կատարած անձը:
Նույն որոշմամբ` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ (...) Հանցանք կատարած անձի համար հաշտությունը հանցանքի կատարման մեջ իրեն մեղավոր ճանաչելն է, այդ արարքի համար զղջալը, ափսոսանք հայտնելը, իսկ տուժողի համար՝ հանցանք կատարած անձին ներելը: Բացի այդ, հաշտությունը ենթադրում է տուժողի և ենթադրյալ հանցագործի կամավոր և փոխադարձ համաձայնություն միմյանց հետ հաշտվելու վերաբերյալ: Այսինքն` հաշտությունը պետք է լինի ինչպես գործողություն, այնպես էլ փոխադարձ գործողությունների արդյունք: Հաշտության կամավոր և փոխադարձ բնույթի բացակայության դեպքում վարույթն իրականացնող մարմինը չի կարող որոշում կայացնել հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ: Այլ կերպ` հաշտությունը երկու կողմերի փոխադարձ կամահայտնությունն է, այն երբեք չի կարող կրել միակողմանի բնույթ, և եթե տուժողը ցանկություն է հայտնում հաշտվելու, իսկ հանցանք կատարած անձը դրա դեմ առարկում է, կամ հակառակը, ապա հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու իրավական հիմքը բացակայում է: Նույն կերպ, հաշտությունը կամավոր և փոխադարձ չի կարող համարվել, հետևաբար` այդ հիմքով քրեական գործի վարույթը չի կարող դադարեցվել, եթե հաշտությունը հետևանք է տուժողի նկատմամբ հանցանք կատարած անձի գործադրած ոչ իրավաչափ ներգործության (տես ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Աշոտ Սիմոնի Բաբայանի վերաբերյալ գործով 2013 թվականի հուլիսի 13-ի որոշումը):
Շարադրված իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշմամբ արձանագրված փաստական տվյալները` Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել և ափսոսանք հայտնել, իսկ տուժող Ա.Ալթունյանը վերջինիս ներել է, որպիսի պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանի և տուժող Արուշան Պատվականի Ալթունյանի միջև հաշտությունը կամավոր է և փոխադարձ, որպիսի հանգամանքը տվյալ դեպքում բացառում է Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումն ու այն ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճման:
Անդրադառնալով Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով` այն պետք է վերացնել:
Որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված բամբակյա խծուծը պետք է ոչնչացնել, իսկ սպորտային վերնազգեստը հանձնել տուժող Ա.Ալթունյանի տնօրինությանը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետերով, 41-րդ, 379-րդ, 427-րդ հոդվածներով դատարանը,

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանի (ծնված 1994 թվականի մարտի 8-ին, Արմավիրի մարզ, գյուղ Մրգաստան, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, աշխատում է <<ՍԿՈԲ>> ՍՊԸ-ում, որպես հսկիչ, հաշվառված և բնակվում է Արմավիրի մարզ, գյուղ Մրգաստան, 2-րդ փողոց, տուն 22) նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու առթիվ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել` տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով:
Ավետիս Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված բամբակյա խծուծը ոչնչացնել, իսկ սպորտային վերնազգեստը հանձնել տուժող Արուշան Ալթունյանի տնօրինությանը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ