ԵԱՔԴ/0113/01/16
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

Նախագահող դատավորª Ն.Հովակիմյան
Դատավորներª Ա.Ազարյան
Մ.Պապոյան

Քարտուղարությամբª Ջ.Խաչատրյանի
Ա.Ավետիսյնաի
Ա.Ջուլհակյանի
Մասնակցությամբª
Մեղադրողª Ա.Մնացականյանի
Պաշտպանª Ե.Սարգսյանի
Ամբաստանյալª Գ.Սարգսյանի

10.10.2018թ. ք.Երևան

դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի վերաբերյալª ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաևª Դատարան) 19.12.2017թ. դատավճռի դեմ պաշտպան Ե.Սարգսյանի և մեղադրող Ա.Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքները.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

02.10.2015թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 09120815 քրեական գործը:
02.10.2015թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ Լևոն Գևորգի Ավետիսյանը թիվ 09120815 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
16.10.2015թ. Գևորգ Դավթի Սարգսյանը մեղայականով ներկայացել է Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին:
16.10.2015թ. Գևորգ Դավթի Սարգսյանը ձերբակալվել է:
19.10.2015թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
19.10.2015թ. Դատարանի որոշմամբ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
12.04.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ Գևորգ Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
16.06.2016թ. թիվ 09120815 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանի 19.12.2017թ. դատավճռով վճռվել է.
ՙԳևորգ Դավթի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Գևորգ Դավթի Սարգսյանի պատժի կրման ժամկետի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ից:
Գևորգ Դավթի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Լևոն Ավետիսյանի հագուսները վերադարձնել վերջինիս:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված տարաները, բաժակները, խծուծները և անձեռոցիկները ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված՚:
Դատարանի վերը նշված դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել պաշտպան Ե.Սարգսյանը և մեղադրող Ա.Մնացականյանը:
07.02.2018թ. պաշտպանի և մեղադրողի վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և նշանակվել քննությանª Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում:
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ներկայացվել:

2.Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը և գործի փաստական հանգամանքները.

Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա. ՙ2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 23:30-ից հոկտեմբերի 1-ի ժամը 00:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գտնվող ՙՔալիֆորնիա բուրգեր՚ արագ սննդի կետի դիմացի ավտոկայանատեղիում վիճաբանության մեջ է մտել մի խումբ տղաների հետ, որի ընթացքում դանակով հարվածներ է հասցրել Լևոն Գևորգի Ավետիսյանի կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսին, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսին, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջաններին՝ դիտավորությամբ Լ.Ավետիսյանի առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս՚:
Ըստ վիճարկվող դատավճռի`
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը հայտնել է, որ չի ընդունում իր մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112–րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում։
Տուժող Լևոն Գևորգի Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել մի տարի առաջ, մանրամասները լավ չի հիշում, բայց հիշում է, որ դեպքի օրը գնացել է իրենց խանութի մոտ, որը գտնվում է ՙԿալիֆոռնիա բուրգերից՚ մի քիչ վերև` ստուգելու սիգնալիզացիան միացրած է, թե ոչ, ապա զգալով, որ սոված է, մտածել է ներքևը հաց ուտի, գնացել է ներքև, տեսել, որ կռիվ է, մտել է, որ բաժանի, ապա աչքերը բացել է հիվանդանոցում
Պատասխանելով Դատարանի և կողմերի հարցերին, հայտնել է, որ երբ գնացել է խանութ, իրեն ծանոթ որևէ մեկին չի տեսել, վիճաբանողներին ևս չի ճանաչել, սակայն քանի որ մի հինգ հոգի կռիվ էին անում, խիղճը տանջել է, մոտեցել է, որ բաժանի: Հետագայում ոստիկաններից լսել է, որ Գևորգ Սարգսյանն է իրեն խփել, բայց ինքը չի տեսել, վիճաբանողների մեջ նրան չի տեսել: Ընդհանրապես, ոչ մեկի դեմքով չի տեսել: Եթե վիճաբանողների մեջ Գևորգ Սարգսյանին դեմքով տեսներ, կճանաչեր:
Նախաքննության ընթացքում բազմիցս հրավիրվել է քննիչի մոտ, մի քանի անգամ ցուցմունք է տվել, սակայն ցուցմունք տալիս վիճաբանության մասնակիցներից որևէ մեկի անունը չի նշել: Հարվածների պահին ցավ չի զգացել, հետագայում հիվանդանոցում է իմացել, թե մարմնի որ մասերին է հարվածներ ստացել: Հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո փորձել է պարզել, թե ով է իրեն հարվածել, բայց չկար մարդ, ումից կարող էր հստակ իմանալ:
Սա առաջին դեպքն է, նախկինում նման վիճակի մեջ չի հայտնվել: Մի հինգ հոգի կռիվ էին անում, խփում էին իրար ձեռքերով, առարկաներ չի տեսել: Նրանց դեմքը չի երևացել, որ կարողանա մոտավոր տարիք ասել, վիճաբանության մասնակիցները իրեն մեջքով էին կանգնած: Քայլելով մոտեցել է իրեն մեջքով կանգնած մի տղայի, նրան մի կողմ քաշել, ապա առաջացել է, որ մյուսներին էլ բաժանի, հետո արդեն էլ չի հիշում, թե ինչ է եղել: Այդ մեջքով կանգնած տղային իր կազմվածքով, հասակով Գևորգին չի նմանեցնում: Մինչև բուրգերանոց գնալը ինքը Գևորգ Սարգսյանենց բակ չի գնացել:
Տուժող Լևոն Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում տվել է հետևյալ ցուցմունքները.
2015թ. հոկտեմբերի 5-ի ցուցմունքը՝ (…) 2015թ. սեպտեմբերի 30-ին (…) Ժամը 23:00-ի սահմաններում, երբ ես տանն էի, տուն եկավ նաև հայրիկս, և մոտ 10 րոպե տանը մնալուց հետո ես որոշեցի դուրս գամ տանից և գնալ դեպի Ռուբինյանց փողոցում գտնվող մեր շինանյութի խանութը, քանի որ ես այդ օրը մի տեսակ անհանգիստ էի, մտածում էի՝ կարող է գողեր մտած լինեին խանութ: Գործարկելով մեր ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմոբիլը՝ ուղևորվեցի դեպի Ռուբինյանց փողոց: Հասնելով մեր խանութի դիմացի մայթը՝ կայանել եմ մեքենան, հետիոտնային անցումով անցել եմ ճանապարհի դիմացի մայթը: Հասնելով խանութ՝ նկատեցի, որ խանութի չորսբոլորը մարդ չկար, խանութը գտնվում էր փակ վիճակում: Նորից անցա ճանապարհը, նստելով մեքենան՝ որոշեցի առաջանալ դեպի ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚, քանի որ այնտեղից ուտելու բան էի ցանկանում գնել: Մեքենայով առաջանալով դեպի ՙԿալիֆոռնիա բուրգեր՚ արագ սննդի շրջակայքը, մինչ ավտոմեքենան պատրաստվում էի կայանել արագ սննդի դիմաց գտնվող հրապարակում, նկատեցի, որ հրապարակի մի հատվածում հավաքված էին մոտ 5-6 տղաներ, որոնք զրուցում էին: Իջնելով մեքենայից՝ մինչ փորձում էի փակել մեքենայի դռները, նկատեցի, որ հավաքված տղաների կողմից բարձր բղավոց լսվեց, և տղաները սկսեցին հարվածել միմյանց: Իրար հարվածող տղաներից մեկն այդ ժամանակ ինձ ծանոթ թվաց՝ այդ իսկ պատճառով ես արագ քայլերով մոտեցա նրանց և տեսա՝ ինձ ծանոթ տղան ընկած էր գետնին, ես նրան ճանաչում եմ, քանի որ նա մի փողոց մեր փողոցից այլ կողմում է ապրում, սակայն ես նրա անունը չգիտեմ, նրան ճանաչում եմ միայն դեմքով: Մոտենալով և տեսնելով, որ ինձ ծանոթ տղան ընկած է գետնին, փորձեցի մնացած տղաներին բաժանել իրարից և թույլ չտալ, որպեսզի նրանք շարունակեն հարվածել իրար, նրանց իրարից մի կողմ հրելու ժամանակ ես ոտքով որովայնիս հատվածում զգացի ուժեղ հարված, և մեկ հարված էլ զգացի դեմքիս աջ հատվածում, այնուհետև ուժեղ ցավ զգացի կրծքավանդակիս շրջանում: Հենց այդ ժամանակ հետ-հետ գնացի և ընկա գետնին ու ձեռք տալով կրծքավանդակիս՝ նկատեցի, որ ամբողջ կրծքավանդակս արյունոտ է: Սակայն այդ տղաները շարունակում էին հարվածել միմյանց՝ ինձ ուշադրություն չդարձնելով: Այնուհետև աչքերիս դիմացը սևացավ, և աչքերս բացելով՝ նկատեցի, որ գտնվում եմ հիվանդանոցի դիմաց և ինձ պատգարակ էին տեղափոխում:
Ես չէի մտածում, որ այսքան լուրջ հետևանքներ կլինեն, մտածեցի՝ կարող եմ մոտենալ և հանդարտեցնել կռիվը, առավել ևս կռվողներից մեկը մեր փողոցի զուգահեռ փողոցից էր, ես նրան ընդամենը ճանաչում եմ դեմքից:
Այն վայրում, որտեղ կռիվ էր ընթանում, բացի կռվողներից այլ մարդիկ չեմ նկատել:
2015թ. հոկտեմբերի 9-ի ցուցմունքը՝(…)2015 թթ. սեպտեմբերի 30-ին գտնվում էինք մեր տան մոտակայքում, նշված վայրում գտնվում էինք ես, իմ ընկերներ՝ Նարեկը, Տիգրանը և Սևակը, որոնց ազգանունները չգիտեմ: Որոշ ժամանակ հետո մենք գնացել ենք յուրաքանչյուրս մեր տուն: Մոտ 3-4 ժամ հետո դուրս գալով տանից՝ մտել եմ մեր տան հարևանությամբ գտնվող ազգականներիս խանութ, որտեղից նկատեցի, որ մեր փողոցի բնակիչ Դավիթ Սարգսյանի սպիտակ գույնի ՙՄերսեդես՚ մեքենան փողոցով արագ սլացավ, որը հիմնականում վարում է նրա որդի Գևորգ Սարգսյանը, սակայն թե տվյալ օրն ով էր վարում, չեմ կարող հիշել, նկատեցի, որ մեր հարևանների տղաներից մի քանի հոգի, որոնց չեմ հիշում, իրենց ավտոմեքենայով գնացին մշտապես Գևորգի կողմից վարվող ՙՄերսեդես՚ մեքենայի հետևից, ես անմիջապես իմ կողմից վարվող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայով գնացի նրանց հետևից: Հասնելով Դրոյի փողոցի գնացքի գծերի մոտ՝ մինչ ավտոմեքենայից իջնելը, լսեցի մի ձայն, որը առաջարկում էր խոսակցությունը շարունակել այլ վայրում, սակայն ես ենթադրեցի, որ խոսակցությունը մեքենան արագ վարելու մասին էր, քանի որ գնացքի գծերի մոտ լսել էի տղաների խոսակցությունը, որ ցանկություն ունեն խոսակցությունը շարունակել Ռուբինյանց փողոցում գտնվող այգում: Ես մեքենայով ուղևորվեցի դեպի Ռուբինյանց փողոց: Հասնելով նշված հասցեում գտնվող այգու մոտ՝ նկատեցի, որ այնտեղ ոչ ոք չկար, շարունակեցի մեքենայով երթևեկել դեպի Ռուբինյանց- Դավիթ Անհաղթ փողոցների ուղղությամբ, հասնելով Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚ արագ սննդի կետի դիմաց՝ նկատեցի, որ տղաները հավաքված էին այնտեղ: Ես առաջացա դեպի արագ սննդի կետի կողմը, կայանեցի մեքենան, մինչ մեքենայից իջնելը, բարձր լսվում էր հավաքվածների ձայները: Մեքենայից իջնելուց հետո հավաքվածները սկսեցին հարվածել միմյանց: Հավաքվածների մեջ էին մեր փողոցի բնակիչներ Էդգար և Գևորգ եղբայրները՝ իրենց ընկերների հետ, և մեր հարևաններ՝ Նարեկը, Տիգրանը և Սևակը, որոնց ազգանունները չգիտեմ: Ես արագ մոտեցա նրանց, որպեսզի չթողնեմ նրանք հարվածեն իրար, մոտենալով նրանց՝ կռվողներին փորձեցի բաժանել միմյանցից և հենց այդ ժամանակ ուժեղ հարված զգացի աջ ոտքիս ազդրի շրջանում, դրանից հետո եմ միայն նկատել, որ ոտքիս նշված հատվածում սուր կտրող-ծակող գործիքով մարմնական վնասվածք եմ ստացել, այնուհետև մարմնիս տարբեր հատվածներում հարվածներ էի ստանում, ձեռքերից մեկ հարված ստացել եմ որովայնիս շրջանում, դեմքի աջ մասում, այդ ընթացքում կրծքավանդակիս աջ շրջանում ծակոց զգացի, ձեռքս տանելով կրծքավանդակիս նշված հատվածին՝ նկատեցի, որ հագուստս ամբողջությամբ արյունոտ էր՝ ես հասկացա, որ ինձ դանակով հարվածել են: Դրանից հետո ես մի քանի քայլ մի կողմ գնացի, մարմինս թուլացավ, ընկա գետնին և գիտակցությունս կորցրեցի: Աչքերս բացելով նկատեցի, որ գտնվում եմ հիվանդանոցում: Ես այժմ չեմ հիշում՝ ինձ դանակով հարվածելու պահին ովքեր էին, այդ ընթացքում ես որևէ մեկին չեմ հարվածել և ցանկանում էի բաժանել ծեծկռտուքը (…):
2015 թ. նոյեմբերի 5-ի ցուցմունքը՝ (…) 2015 թ. սեպտեմբերի 30-ին (…) Ժամը 23:00-ի սահմաններում՝ այդ ժամանակ եկել էր հայրս և հեռուստացույց էինք նայում: Քիչ անց, քանի որ սովորության համաձայն ես ու հայրս հաճախ ենք ուշ ժամերի գնում խանութի մոտ, որ նայեինք: Ես դուրս եմ եկել տանից և մեր ՙՄերսեդես՚ մեքենայով գնացել խանութի մոտ: Այնտեղ գնացել եմ մենակ (…) Խանութում ամեն ինչ նորմալ էր և ես որոշեցի գնալ խանութից մոտ 100 մետր ներքև գտնվող ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚ սննդի կետ՝ հաց ուտելու: Մեքենայով գնացի նշված վայր, մեքենան կայանեցի բակում՝ ՙԲուրգեր՚-ի աջ կողմում: Ավտոմեքենայի միջից տեսա, որ ձախ կողմի վրա՝ 10 մետր հեռավորության վրա մոտ 5-6 հոգի վիճաբանում էին, կոնկրետ ինչ էին խոսում՝ չեմ լսել: Երբ ավտոմեքենայից իջա, այդ տղաներն արդեն կռվում էին, որի ընթացքում խառը հարվածում էին իրար: Իմ մոտ չի տպավորվել, թե նրանցից քանիսն էին քանիսի դեմ կռվում: Չեմ հիշում նրանք իրար հայհոյում էին, թե՝ չէ: Այդ ընթացքում կռվողներից մեկի դեմքն ինձ ծանոթ թվաց, ու քանի որ նրան խփում էին՝ այսինքն իմ մոտ տպավորվել էր, որ այդ տղան կռացած էր՝ ոչ պպզած, և նրան ձեռքերով մեկ ուրիշը խառը հարվածում էր մեջքի հատվածներին: Ես արագ մոտեցա նրանց, որ բաժանեմ ու չթողնեմ, որ կռիվը շարունակվի: Այդ ընթացքում այդ հատվածում՝ ոչ հեռու, մյուսներն էլ խառը իրար էին խփում, ես մոտեցա, հասա ինձ ծանոթ թվացած տղային և նրան խփողին ու իրարից մի կողմ հրելով՝ բաժանեցի այդ ընթացքում ես չեմ նայել ու չեմ տեսել ծեծվող տղայի դեմքը ու չեմ կարող ասել, թե նա հաստատ ինձ ծանոթ տղան էր, թե չէ: Այդ ժամանակ ես փորիս կողի հատվածում ուժեղ հարված զգացի, հարված եմ ստացել նաև դեմքիս, քիչ անց՝ մոտ մի քանի վայրկյան անց, զգացի, որ կրծքավանդակիս շրջանում ցավում է, և ես էլ թուլանում եմ: Ես, հետ-հետ գնալով, քիչ հեռացա և ընկա գետնին և գոռացի օգնեք, քանի որ տեսել էի, որ կրծքավանդակիս շրջանում արյունահոսում էի: Մինչ այդ տղաները խառը շարունակում էին կռվել, օգնություն կանչելուց հետո տեսա, որ նրանք մի պահ դադարեցրեցին կռիվը: Ես մեջքի վրա պառկեցի գետնին ու դրանից հետո չգիտեմ, թե ինչ է տեղի ունեցել, քանի որ գիտակցությունս կորցրել եմ: Գիտակցությունս եկել է հիվանդանոցում: Ցանկանում եմ նշել, որ ողջ դեպքն իմ մեքենայից իջնելուց հետո մինչև գիտակցությունս կորցնելը իմ կարծիքով տևել է մի րոպե: Չեմ հիշում՝ այդ ընթացքում, երբ ինձ սկսել են հարվածել, ես հայհոյանքներ տվել եմ, թե՝ ոչ, բայց իմ կարծիքով՝ չեմ տվել: Բացի ինձանից ես այդ կռվող տղաներին բաժանող այլ անձ չեմ տեսել: Չեմ տեսել, որ վիճաբանության պատճառով դիտողություն անողներ լինեն, կամ դեպքին տեսած լինեն: Կարծում եմ, որ եթե այլ մարդ տարածքում լիներ, ես կտեսնեի, սակայն չեմ տեսել: Ցանկանում եմ նշել, որ իրար հետ վիճաբանող 5-6 տղաների արտաքինը, դեմքը, կառուցվածքը, հագուստները իմ մեջ չեն տպավորվել, քանի որ խառը դրություն էր: Ինչ վերաբերում է ինձ ծանոթ անձնավորությանը, ապա ես այդպես էլ չհասկացա, որ ծեծվողը, որ ինձ ծանոթ էր թվացել, ինքն էր, թե՝ չէ: Դեպքից հետո հիվանդանոցում գիտակցության գալուց հետո ընթացքում տեսել եմ, որ ծակած վերքեր ունեմ՝ կրծքավանդակիս հատվածում, աջ ոտքիս, ծնկիցս վերևի հետևի հատվածում: Դեպքից հետո ես որևէ մեկից տեղեկություն չեմ ստացել այն մասին, թե ով է ինձ հիվանդանոց բերել: Ընտանիքիս անդամների ընդհանուր զրույցներից հասկացել եմ, որ ինձ հիվանդանոց են տարել մեր մեքենայով, թե ով է տարել, չգիտեմ: Դեպքի ընթացքում ես իրար հետ կռվող տղաների ձեռքին դանակ կամ այլ իր չեմ տեսել, իմ մոտ ևս որևէ իր չի եղել:
Չեմ կարող բացատրել, թե նախկինում ինչու և ինչպես եմ այլ ցուցմունք տվել, հայտնել, որ վիճաբանողների մեջ եղել են մեր փողոցի բնակիչներ Էդգար և Գևորգ եղբայրները՝ իրենց ընկերների հետ, մեր հարևաններ Նարեկը, Տիգրանը, Սևակը: Այդ ցուցմունքը չեմ հիշում, թե հետս ինչ է կատարվել, որ նման բաներ եմ հայտնել, չեմ կարող ասել: Իրականությունն այսօրվա տվածս ցուցմունքն է: Էդգար և Գևորգ Սարգսյաններին դեմքով ճանաչում եմ՝ նրանք եղբայրներ են և բնակվում են մեր թաղամասում, մեր տնից ներքև: Բայց նրանցից ոչ մեկի հետ շփում չեմ ունեցել:
Ճանաչում եմ Սևակ Ավետիսյանին, Նարեկ Եղունյանին, Տիգրան Աբրահամյանին, նրանք մեր թաղամասից են, իրար հետ գտնվում ենք մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Նրանց վերջին անգամ տեսել եմ մեր փողոցում՝ դեպքից մի քանի օր առաջ, դրանից հետո չեմ տեսել, չգիտեմ՝ որտեղ են: Սևակի, Նարեկի կամ Տիգրանի համարները չգիտեմ:
2015թ.նոյեմբերի 10-ի՝ տուժող Լևոն Ավետիսյանի և վկա Նոնա Ավետիսյանի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` Լ.Ավետիսյանը հայտնել է, որ չի հիշում դեպքի օրը իր կողմից Նոնայենց խանութից առևտուր անելու մանրամասները, քանի որ այդ խանութը իրենց բակի խանութ է և այնտեղ գտնվող բոլոր հաճախորդներն էլ հիմնականում ծանոթ են լինում, չի բացառում, որ իր կողմից առևտուր անելու ժամանակ պատահական ծանոթ տեսած լինի ու զրուցած: Չի բացառում, որ այդ օրը 2-րդ անգամ մտած լինի խանութ և գարեջուր գնած լինի՝ այլ անձանց հյուրասիրելու համար:
2015թ. դեկտեմբերի 11-ի ցուցմունքի համաձայն` 2015թ. սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը իր հեռախոսազանգերի մասին` 093-15-12-88, 095-47-77-88, 077-24-14-68, 094-47-78-68 հեռախոսահամարների բաժանորդների հետ կապված, հայտնել է, որ նշված հեռախոսահամարներն իրեն անծանոթ են, ինքն ընդհանրապես հեռախոսահամարներն անգիր չի հիշում, իր ծանոթների համարները գրանցում է հեռախոսում, չի բացառում, որ այդ հեռախոսի համարները լինեն իր ծանոթների համարները, սակայն Գուրգեն Եղունյան, Գարեգին Գասպարյան անուն-ազգանունով մարդ չի ճանաչում, իսկ Նորայր Բուկուշյանը իրենց վերևի բակում բնակվող տղաներից է, իրար հետ սովորել են մի դպրոցում: Նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ:
Դեպքից հետո ո՛չ իրեն, և ո՛չ էլ իր ընտանիքի անդամներից որևէ մեկին որևէ մեկը չի համոզել և չի առաջակել իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ տալ:
Նարեկ Ավետիսյանին, Երվանդ Սիմոնյանին, Արման Հարությունյանին ճանաչում եմ, նրանք մեր թաղամասի բնակիչներ են և մեր հարևաններն են, ճանաչում եմ նաև Նորայր Բուկուշյանին՝ նրա հետ սովորել եմ նույն դպրոցում: Ռոբերտ Սմբուլյանին, Արթուր Սահակյանին և Գեորգի Երեմյանին չեմ ճանաչում և չգիտեմ, թե ովքեր են: Նրանցից այն անձանց, ում վերաբերյալ, որ նշեցի, որ ճանաչում եմ, նրանց հետ գտնվում եմ հարևանական հարաբերությունների մեջ:
Վիճաբանող տղաների մեջ Նարեկ Ավետիսյանը, Արման Հարությունյանը, Երվանդ Սիմոնյանը կամ Նորայր Բուկուշյանը չեն եղել, եթե լինեին միանշանակ կճանաչեի: Երվանդը չէր էլ կարող լինել, քանի որ նա գտնվում է զինվորական ծառայության մեջ:
Թե ինչ հաջորդականությամբ և ինչ ժամանակահատվածում է ստացել մարմնական վնասվածքները, չի կարող ասել, սակայն ստացել է շատ կարճ ժամանակահատվածում:
Լևոն Ավետիսյանի և մեղադրյալ Գևորգ Սարգսյանի առերես հարցաքննության արձանագրության համաձայն` իր հետ առերեսվող Գևորգ Սարգսյանին դեպքի վայրում չի տեսել: Դեպքից հետո, միայն ոստիկանության բաժանմունքից տեղեկացել է, որ իրեն հիվանդանոց են տեղափոխել իրենց հարևաններ Սևակ Ավետիսյանը և Նարեկ Եղունյանը: Հետո տղերքից՝ Նարեկից էլ, Սևակից էլ հարցրել է և պարզել, որ նրանք երկուսով են իրեն տեղափոխել հիվանդանոց՝ իր մեքենայով, իսկ հայրը գուցե մի բան շփոթել է: Դեպքից հետո սկզբում շատ թեմաներ էին շոշափվում այդ կռվի մասին և այդ բոլոր խոսակցությունները սխալ էին:
Քանի որ դեպքը տեղի է ունեցել մոտ 6 ամիս առաջ և իրեն չի հետաքրքրել մարդկանց քանակությունը, ինքը նշել է, որ մոտավոր հինգ հոգի էին, կարող է 1 կամ երկու մարդ ավել լինել, քանի որ ինքը դրանից հետո եղել է շոկային վիճակում, կարող է մի մարդու ներկայություն նկատած չլինի:
Սևակը և Նարեկը իր ընկերները չեն: Ինքը նրանցից է իմացել, որ դեպքի ժամանակ պատահական անցնելուց են եղել, տեսել են իրեն, մոտեցել ու տարել հիվանդանոց:
Էդգարի մեքենան կամ Էդգարին, կամ նրա եղբորը դեպքի վայրում չի տեսել, եթե տեսներ, կճանաչեր: Սակայն չի բացառում, որ Գևորգը եղել է դեպքի վայրում, սակայն ինքը չի տեսել:
Նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքների միջև առկա հակասությունները պարզաբանում է նրանով, որ հիվանդանոցում գտնվել է շատ շոկային վիճակում և չգիտի, թե ինչպես է ցուցմունքը գրվել, ինչպես է ստորագրվել: Ընթացքում սկսել է հիշել, թե դեպքը ինչպես է եղել, և հիմա է ճիշտը ասում, չնայած դեպքից բավականին ժամանակ է անցել:
Վկա Մելանիա Սարգսյանը դատաքննության ընթացքում, ըստ էության, հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, պատճառաբանելով, որ դեպքը կապված է իր տղայի հետ, ուստի հրաժարվում է ցուցմունք տալ, ինչ գրել է, դա է:
Ըստ վկա Մելանիա Սարգսյանի՝ 2016թ. մարտի 12-ին նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքի` 2015թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ երեկոյան, ինքն ու ամուսինը՝ Դավիթ Սարգսյանը, գտնվում էին տանը, տղաները տանը չէին: Այդ օրը՝ ժամը մոտ 21:00-ի սահմաններում, երբ դուրս է եկել բալկոն, տեսել է, որ մի մեքենա եկավ և կանգնեց: Նշված ավտոմեքենան արծաթագույն գույնի ավտոմեքենա էր, փոքրիկ, հետևը՝ խորհրդային, ֆուրգոնատիպ ավտոմեքենա էր, որի մակնիշը չգիտի, համարներն էլ չի տեսել: Նշված մեքենան կանգնել է իրենց հարևանի ավտոտնակի մոտ, հետո գնացել: Հետո, երբ ինքն էլի դուրս է եկել բալկոն, կրկին տեսել է այդ մեքենան, որի դռնից իջել է մի տղամարդ, հագին կար սև գույնի մայկա: Այդ տղամարդը երիտասարդ տղա էր, քանի որ մութ էր և բավականին հեռու, դեմքը չի տեսել: Այդ տղան, իջնելով մեքենայից, նայում էր իրենց տան ուղղությամբ: Դրանից հետո զանգել է Գևորգին, նա ասել է, որ հեսա կգա, Էդգարի հետ են: Նրանք այդ ժամանակ յուրաքանչյուրն առանձին իր ավտոմեքենայով էին: Այդ զանգից երևի մի 20-30 րոպե անց, երբ շան հաչոցի վրա նայել է տան պատուհանից, տեսել է, որ որդիներից Գևորգի մեքենան երևում է, սակայն մարդ չէր երևում: Այդ ժամանակ տեսել է, որ Գևորգի մեքենան գնաց և նրա հետևից գնաց մի մուգ գույնի ավտոմեքենա, որի մակնիշը և համարները չգիտի: Դրա հետևից էլ գնաց այն իր տեսած նույն արծաթագույն ավտոմեքենան: Ապա տեսել է Էդգարին, որը վազելով մտավ բակ, ավտոտնակից հանեց իր մեքենան: Այդ ընթացքում ինքը վազելով իջել է ներքև և հետաքրքրվել, թե ինչ է պատահել: Էդգարը, բառացի ասել է. ՙՄամա, սուս, սուս՚, ապա նստել է իր մեքենան ու գնացել: Դրանից մոտ 20-30 րոպե անց, տղաները եկան տուն, նրանցից առաջինը տուն մտավ Էդգարը: Նրա դեմքը ողջ արյունոտ էր, նրա հագի սպիտակ մայկայի վրա կային փոշոտ ոտքի հարվածների տեղեր: Նրա քթից ուժեղ արյունահոսում էր, աղաջրով տամպոններ սարքելով, դրել է նրա քթի մեջ: Այդ ժամանակ Գևորգը բարձրացել է վերև, նրա հագուստները ևս արյունոտ էին, արյուն էր գալիս նրա ձեռքի արմունկի ու ափի մասերից: Քանի որ ինքը տեսնելով դա, սկսել է նեղվել, տղաները գնացել են տատիկի տուն: Դրանից հետո ինքը զանգել է մորը՝ Լյուդմիլա Պետրոսյանին, նա ասել է, որ թոռները եկել ու թեյում են: Հաջորդ օրը նրանք երկուսով իր եղբոր՝ Սարգիսի հետ, նրա մեքենայով եկել են տուն, Էդգարը, քանի որ սուրճ պետք է տաներ վաճառքի համար՝ բիստրո, սուրճ է փակել և տարել: Այդ ժամանակ Էդգարի դեմքը լրիվ կապտած էր, և աչքերն ուռածությունից փակված էին, և նա ակնոց էր դրել: Դրանից հետո իր ամուսինը սկսել է հետաքրքրվել դեպքով, Գևորգը սկսել է պատմել, թե. ՙՊապա, տուն էինք գալիս, գնացի իջա, որ մեքենայով պտտվեմ, տուն մտնեմ, այդ ժամանակ ինչ-որ մեքենա է եկել կանգնել, որի միջից իջել է Տիկոն, մոտեցել է Գևորգին, թե. ՙԳևորգ, խոսալու ինչ-որ բան կա՚: Տիգրանը նրան առաջարկել է գնալ գնացքի գծերի մոտ, որ խոսեն: Գևորգը նրան ասել է, որ նստեն մեր բակում ու խոսեն: Տիկոն հրաժարվել է, և Գևորգն առաջարկել է գնալ մի տեղ նստել, համ հաց ուտել, համ էլ զրուցել: Բայց մինչև այդ Տիկոն ինչ-որ մեքենան արագ քշելու հետ կապված խոսակցություն է տարել: Հետո Տիկոն նստել է Գևորգի մեքենան, ու միասին գնացել են ինչ-որ տեղ կա, որ հաց են ուտում, որի անունը չգիտի: Այնտեղ մեքենայից իջել են: Տիկոն էլի նույն՝ մեքենայի հետ կապված խոսակցությունն է տարել և նրանց միջև ինչ-որ խոսակցություն է եղել: Գևորգը ասում էր, որ Էդգարն էլ է ընթացքում եկել իրենց մոտ, ու Տիկոյի հետ էլ անծանոթ տղաներ են եղել: Գևորգն ասել է, որ հավես չունի ու պտտվել է, որ գնա դեպի մեքենան, հետևից Գևորգին խփել են: Ինքը պտտվել է և այնտեղ գտնվողները նրանց մոտեցած այլ անծանոթ տղաների հետ սկսել են Գևորգին և Էդգարին ծեծել: Այդ ժամանակ ինչ-որ մեկը, ինչ-որ բանով փորձել է խփել Գևորգին, ու Գևորգը ձեռքի ափով փորձել է պաշտպանվել ու ձեռքի մեջ ծակոց է զգացել: Պտտվել և տեսել է, որ Էդգարն ընկած է գետնին և նրան խփում են: Ձեռքը գցել է, որ Էդգարին բարձրացնի, նորից խփել են Էդգարի դեմքին, Էդգարն ընկել է: Ձեռքի մեջ ծակոց զգալու ժամանակ Գևորգը ձեռքը փակել է, և դանակ է մնացել նրա ձեռքում: Հետո Գևորգը պատմել է, որ երբ տեսել է, որ հակառակորդները շատ են, սկսել է այդ դանակով պաշտպանվել՝ այս ու այն կողմ շարժելով: Հետո Էդգարին ընկած տեղից բարձրացնելու ժամանակ նորից ծակոց է զգացել թևի շրջանում, իսկ Էդգարն էլ պատմել է, որ այդ ժամանակ՝ այսինքն իրեն Գևորգի կողմից վերև բարձրացնելիս, ինքը այլ մարդու մոտ էլ է դանակ նկատել: Դրանից հետո ինչ-որ մեքենա է եկել, լույսեր է գցել, և իրենց ծեծողները փախել են: Հետո եկել են տղայի ընկերեներից Ռուբոն և Սերոժը: Հետո նրանք իրար հետ մեքենաները բերել են իրենց տուն: Հետո որոշ ժամանակ անց իր ամուսինը ոստիկանությունից տեղեկացել է, որ այդ դեպքի ժամանակ իրենց թաղից Լևոն անունով մի տղայի են դանակով խփել, որին ինքը չի ճանաչում, ու կասկածում են իր տղաների վրա: Իր տղաներն ասել են, որ Լևոնին դեպքի տեղը չեն տեսել, Գևորգն էլ ասում էր, որ ինքը ոչ մեկի դանակով չի խփել, և, եթե Լևոնը այնտեղ է վնասվել, կարողա իր կողմից դանակը թափահարելիս եղած լինի: Դրանից հետո էլ, քանի որ կասկածում էին իր որդիներին, Գևորգը որոշել է ներկայանալ ոստիկանություն և ու պատմել է եղածը:
Նարեկ Եղունյանին և Սևակ Ավետիսյանին չի ճանաչում, իսկ Տիգրան Աբրահամյանը իր ցուցմունքում նշած Տիկոն է, նրանք փոքր ժամանակ շփվել են իրար հետ: Գիտի, որ գտնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ:
Գիտի, որ որդին կալանքի տակ է պահվում ՙՆուբարաշենում՚, կոնկրետ որ խցում՝ չգիտի: Չի հիշում այնտեղից իրեն զանգահարել է, թե ոչ: Իր որդին ինչ-որ վեգետատիվ անունով ներվերի հետ կապված խնդիրներ ունի, և՛ գարնանը, և՛ աշնանը պարտադիր բուժում է ստանում:
Իր զգալով, որդիները լավ գիտեն, թե վիճաբանության ժամանակ ովքեր են ներկա եղել, հնարավոր է, որ կեսին ճանաչեն, սակայն չեն ցանկանում, որ իրենցից այդ անունները դուրս գա, որ հանկարծ տղայական առումով խնդիրներ չլինեն: Սակայն ինքը նման բան չի հիշում, որ Գևորգն իրեն զանգած ու ասած լինի, որ այս կամ այն մարդուն ասի,որ անուն չտա:
Էդգարի շրջապատում Վարդան անունով անձնավորության, նիհար, բոյով, մազերը կարճ, չոլկան առաջ տված արտաքին ունեցող պահին չի մտաբերել: Գեորգի Երեմյան անուն-ազգանունով անձի չի ճանաչում: Նարեկ Սամվելի Ավետիսյան, Ռոբերտ Սպարտակի Սմբուլյան, Արման Արմենի Հարությունյան, Արթուր Վահագնի Սահակյան, Նորայր Անդրանիկի Բուկուշյան կամ Երվանդ Սերգեյի Սիմոնյան անուն-ազգանունով անձանց չի ճանաչում: Այդ անուն ազգանունները իրեն որևէ բան չեն ասում, սակայն չի բացառում, որ դեմքով ճանաչի:
Ինքը գործածում է 099-24-90-40 բջջային հեռախոսահամարը, ամուսինը գործածում է 099-66-56-56, Էդգարը գործածում է և գործածել է 091-11-16-14 և 055-66-56-54 հեռախոսահամարը, Գևորգը մինչև կալանավորվելը գործածել է 095-060-030 և 099-56-56-85 բջջային հեռախոսահամարները: Այլ համարներ չունեն:
Որդիների հագին դեպքի ժամանակ եղած հագուստները դեպքից հետո բազմիցս լվացել է, բայց քանի որ վրայի արյան հետքերը չէին անցնում, իսկ Էդգարի մայկան էլ պատռված ու քրքրված էր մեջքի կողմից, դրա համար էլ դրանք դեն են նետել:
Վկա Արման Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում տվել է ցուցմունք այն մասին, որ դեպքի հաջորդ օրը խոսացել է Գևորգի հետ: Նա իրեն պատմել է, որ նախորդ օրը, այսինքն՝ գիշերը, իրենց բակում ինչ-որ արագ քշելու հետ կապված խոսակցություն է եղել, ու անծանոթ անձիք, որոնց ո՛չ Գևորգը, ո՛չ ինքը չեն ճանաչում, հարձակվել են իրենց վրա: Հետո խփել են Գևորգին, մի քանի անգամ, դանակով ու Էդգարի դեմքին, հետո մի քանի անգամ տեսել է Էդգարին, դեմքն անճանաչելի էր, ու Գևորգի ձեռքն էլ վիրակապած էր ու մի քանի տեղից խփած էր: Գևորգին խփել են, բայց Գևորգն ասել է, որ ինքը չի խփել:
Թաղամասում, բացի Գևորգից, այլ ծանոթներ չունի, ուստի դեպքի հետ կապված ոչ մեկի հետ չի խոսել:
Երբ Գևորգին կալանավորեցին, իմացավ, որ տուժող կողմը հիվանդանոց է ընկել և ասել, որ Գևորգն է իրեն խփել: Իր իմանալով, Գևորգը խփել է պաշտպանվելու նպատակով:
Իր տեղեկություններով, Գևորգենց բակում՝ կապված ավտոն արագ քշելու հետ, հասկացել են իրար, գնալուց են եղել, բավականին թվով մարդիկ, մոտ 10 հոգի հարձակվել են իրանց վրա ու խփել իրենց, Գևորգը եղել է Էդգարի հետ: Անուններ չեն տվել: Ըստ Գևորգի` երբ դանակով իրեն խփել են, դանակը մնացել է ձեռքի մեջ, դրանից հետո, երբ Էդգարին են խփել, գցել, երբ որ Գևորգը Էդգարին ուզել է բարձրացնի, մի քանի անգամ թափահարել է դանակով, որ իրենցից հեռու մնան:
Վկա Արման Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ դեպքի մասին իմացել է դեպքի հաջորդ օրը, երբ հեռախոսազրույց է ունեցել, եթե չի սխալվում Գևորգ Սարգսյանի հետ: Նա այդ հեռախոսազրույցի ընթացքում մի երկու բառով ասել է, որ ինչ-որ թեմա է եղել, որի ընթացքում իրեն դանակով հարվածել են: Դրանից հետո այժմ չի հիշում, թե երբ, նախքան Գևորգին կալանքի տակ առնելը նրան և Էդգարին հանդիպել է մի քանի անգամ: Մի անգամ հանդիպել է Երևանի Կիլիկիա թաղամասում՝ փողոցում, մի քանի անգամ էլ Երևան քաղաքի տարբեր մասերում, կոնկրետ չի հիշում: Նրանց հետ զրույցի ընթացքում նրանցից տեղեկացել է, որ նշված դեպքի գիշերը ավտոմեքենան արագ քշելու հետ կապված իրենց բակի տղաների հետ ինչ-որ թեմա է եղել, որը պարզաբանելու համար Գևորգը, Էդգարը և նրանք գնացել են այլ տեղ, որտեղ խոսակցության ժամանակ իրար հասկացել են: Իրար հաջող են արել, պտտվել են, որ գնան, այդ ժամանակ իրենց վրա հարձակվել են բավականին թվով մարդիկ: Գևորգին մի քանի անգամ դանակով խփել են: Ըստ Գևորգի բառերի՝ իրեն մի քանի անգամ ուզեցել են խփեն սրտին, ինքը ձեռքով պահել է ու վնասել ձեռքը: Հետո, ըստ Գևորգի, դանակը մնացել է իր ձեռքի մեջ: Այդ պահը հաստատ չի հիշում, թե դանակը կոնկրետ երբ է մնացել իր ձեռքի մեջ, քանի որ Գևորգն ասում էր, որ տեսել է իր եղբորը՝ ընկած գետնին, որին մի քանի հոգով խփելուց են եղել, ուզեցել է բարձրացնել և չգիտի, թե դանակն այդ ընթացքում, թե մինչև այդ է մնացել իր ձեռքում: Գևորգը պատմում էր, որ այդ ընթացքում, երբ Էդգարին բարձրացրել է, հարվածել են, հավանաբար ձեռքով, Էդգարի դեմքին, դրանից հետո Գևորգն իր մոտ արդեն մնացած դանակով սկսել է թափահարել: Գևորգի ասելով՝ ինքը, որևէ մեկի դանակով չի հարվածել: Դրանից իրենց ծեծողները հետ են քաշվել, ու ինչ-որ ավտո է եկել, ու սաղ, գոռալով ՙփախանք՚, փախել են: Դեպքից հետո, երբ զրուցել է Էդգարի հետ, Էդգարն ասել է, որ Գևորգը մարդ չի խփել, բայց ինչ-որ մարդ կա, որ դեպքից հետո մարդ կա, որ հիվանդանոցում է և շառ են ունում, որ իբր Գևորգն է խփել:
Մինչև հարցաքննության ներկայանալը իրեն որևէ մեկը չի հորդորել, չի համոզել, չի խնդրել, չի սպառնացել կամ առաջարկել որևէ տեղեկություն այս կամ այն կերպ հայտնել:
Գևորգը և Էդգարն ուղղակի իրեն ասել են, որ վիճաբանել են իրենց թաղամասի տղաների հետ, նրանք կոնկրետ անուններ չեն տվել, ասելով, որ դա կարևոր չի: Ինքն էլ այլ տեղից չի փորձել դա պարզել և այդ մասին տեղեկություն չունի:
Այժմ չի հիշում, թե դեպքից որքան ժամանակ անց է տեսել Գևորգին և Էդգարին, բայց երբ հանդիպել է նրանց, Էդգարի դեմքն ուռած էր, իսկ Գևորգի, եթե չի սխալվում, ձախ ձեռքը վիրակապված էր: Նրա ձեռքի վնասվածքը չի տեսել, քանի որ կապված էր: Նա իրեն ասել է նաև, որ իր ձեռքն կարել է, թե վիրակապել է Էդգարը ու դրա հետ կապված իրենք հիվանդանոց չեն դիմել:
Տիգրան Աբրահամյանին, Նարեկ Եղունյանին, Սևակ Ավետիսյանին չի ճանաչում: Չգիտի, նրանց ճանաչում են արդյոք Գևորգը և Էդգարը:
Չգիտի, թե Գևորգը դեպքից հետո ինչ է արել իր մոտ մնացած դանակը: Իր լսելով, ուզեցել են Գևորգին լուրջ վնասվածք հասցնել սրտին, ինքը պաշտպանվել է:
Վկա Սվետլանա Թարվերդյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ դեպքի օրը տեսել է Գևորգին՝ ժամը 20:00-ին, եկել է իր հետևից, գնացել են Կենտրոն՝ խանութ, հետո Օպերա, հետո՝ մոտ 10:30-ից 11:00-ի կողմերն իրենց տուն է տարել: Դեպքի մասին իմացել է հաջորդ օրը Գևորգից, գիտի, որ իրեն ճանապարհելուց հետո տուն է գնացել, հետո ինչ-որ վիճաբանություն է եղել, մոտիկացել են, կանչել են խոսակցության, ինչի համար, առանձնապես չգիտի: Ինքն այդքանն է պատմել: Ասել է, որ ձեռքն է վնասվել՝ կոնկրետ որ մասը, չի ասել: Հետագայում նրա մայրիկից իմացել է, որ դեպքի հետ կապված Գևորգին կալանավորել են: Փորձել է ճշտել, դեպքի մասին ինչ-որ նորություններ պարզել, բայց ոչ մեկը ոչ մի կոնկրետ բան չի ասել:
Վկա Սարգիս Պետրոսյանը դատաքննության ընթացքում տվել է հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. ՙՃանաչում եմ Գևորգին, իմ քրոջ որդին է, 2015թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 11:00-ի սահմաններում, քույրը զանգահարել է և պատմել, որ Էդգարը եկել է, կանգնեցրել մեքենան բակում, որ Գևորգը մտնի, իրենց հարևանությամբ բնակվող ինչ-որ Տիգրան անունով տղա Գևորգին կանչել է և նրանք քայլելով իջել են դեպի ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚, որ ինչ որ խոսակցություն տանեն սեղանի շուրջ: Գևորգի մեքենայի հետևից գնացել են նաև 2 հատ մեքենա՝ ՙՄազդա՚ և ՙՄերսեդես՚:
Ինքը զանգահարել է Գևորգին` ինչ-որ բան ճշտելու, Գևորգն ասել է, որ սուտի խոսակցություն է, ոչ մի լուրջ բան չկա, հետո նորից է զանգել, Գևորգն ասել է.ՙ Ես գալիս եմ ձեր տուն` Էջմիածին՚: Դա մոտավորապես ժամը 11:00-ից 01:00-ի կողմերն ընկած ժամանակահատվածում էր: Հետո եկան երկու եղբայր, Էդգարի լրիվ դեմքը խփված էր, Գևորգը նույնպես լրիվ արյան մեջ էր:
Դրանից անցել է 2-3 օր, Դավիթը՝Գևորգի հայրը, զանգ է տվել ու ասել, որ խփված մարդ կա: Երբ որ բաժնից հետաքրքրվել են, Գևորգն ինքնակամ գնացել է, տեսնի՝ ինչ է եղել:
Պատասխանելով Դատարանի և կողմերի հարցերին, վկան հայտնել է, որ Էդգարն ու Գևորգը իրենց տուն են եկել ինչ-որ տաքսիով, քանի որ այն վիճակում չէին, որ կարողանային իրենց մեքենայով գալ: Գևորգի ձեռքը բինտով փաթաթած էր, վրան ցելոֆանե տոպրակ քաշած: Իր ներկայությամբ Գևորգի ձեռքի վիրակապը օրը երկու անգամ փոխել են, սակայն Գևորգը չի ուզել, որ բժշկի դիմեն: Գևորգը մինչև ամսի 16-ը գիշերել է իր տանը, ինքը չի թողել, որ գնա: Այդ ընթացքում հայրը, մայրը եկել են, ընկերները՝ոչ: Դեպքի մասին ընդհանուրի մոտ Գևորգը չի պատմել: Ինքը ՔԿՀ-ում Գևորգին չի այցելել, չի զանգել, նրանից հետաքրքրվել է քրոջ և փեսայի միջոցով: Ինքը 41 տարեկան տղամարդ է, ու չի կարողանում հասկանալ, թե Գևորգին ինչու ձերբակալեցին, երբ նա ու եղբայրն են տուժող :
Ինքը 7 տարի աշխատել է Դավիթի խանութում՝ Ռուբինյանց 23 հասցեում, շատ մարդու է ճանաչում, չի բացառում, որ տուժողին դեմքով ճանաչի: Չի փորձել տուժողից կամ տուժողի հորից հետաքրքրվել, թե ինչու այս ամենը տեղի ունեցավ, քանի որ Դավիթը թույլ չի տվել: Գևորգի հայրը կամ հարազատները երբևէ չեն այցելել տուժողին:
Ընդհանուր խոսակցություններից հասկացել է, որ առիթը կապված է եղել իբր թե Գևորգի կողմից մեքենան արագ քշելու հետ: Գևորգը կռվելու մտադրություն չի ունեցել, եթե ունենար, մենակ չէր գնա, կգնար եղբոր հետ: Գևորգը պատմել է, որ իրեն դանակով են խփել ու դանակը մնացել է ձեռքի մեջ, Էդգարին էլ են խփել: Երբ իրենք, չուզենալով շարունակել խոսակցությունը, շրջվել են, որ գնան, հետևից հարված է եղել ու մյուս կողմի մարդկանցից մեքենայից իջել են, վազել են մոտիկ: Գևորգն ու Էդգարը միայնակ են եղել, Գևորգը պինդ տղա է, եթե մի 2-3 հոգի լինեին, ինչ-որ բան չէին ներկայացնի նրա համար, շատ են եղել, խփել են: Գևորգը բոքս է պարապել, բարբա է պարապել, ինքը ձիգ տղա է, պինդ տղա է:
Էդգարի ասելով, նրանք շատ են եղել, չեն ճանաչել, Գևորգը խփվելուց հետո տեսել է, որ եղբայրն ընկած է գետնին, հետ-հետ գնալով, բարձրացրել է ու ասել՝ հո քեզ չե՞ն խփել: Այդ ժամանակ ինչ-որ մեքենա է եկել, լույս է գցել, մնացածը փախել են: Գևորգն իրեն վիճաբանության մասնակիցների անուններ չի տվել, չի կարող ասել, տվյալ ունի, թե ոչ:
Երբ ոստիկանությունում ասել են, որ իբր Գևորգի կողմից միջադեպի ժամանակ մարդ է խփվել, նա զարմացել է: Գևորգը չի էլ զգացել, որ դանակ է գալիս, որ եկել է, նոր պահել է ու ծակոց է ստացել ձեռքի մեջ, քանի որ կռվի ժամանակ մութ է եղել, հետո տեսել է, որ եղբայրն ընկած է գետնին, շտապել է եղբոր մոտ, գոռալով բարձրացրել, հարցրել է՝ հո քեզ բան չեն արել:
Վկա Սարգիս Պետրոսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքից հետո Գևորգը և Էդգարը տաքսիով եկել են իրենց տուն: Գևորգի ձախ ձեռքնª ափի հատվածում և արմունկի հատվածում բինտով փաթաթված էր և բինտն էլ իր հերթին դրսից լրիվ երևում էր, որ արյունոտ է, իսկ Էդգարի դեմքը լրիվ ուռած և կարմրած է: Հագուստը թիկունքի մասում քերված էր և նման էր գետնին քարշ տված հետքերի: Դրանից հետո Էդգարը և Գևորգը այդ գիշեր մնացել են իր տանը: Առավոտյան ինքը ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայով տարել է նրանց տուն, որտեղ նրանք փոխել են իրենց հագուստները: Դրանից հետո բավականին երկար ժամանակ, մոտավորապես մի 10 օրից ավել, ինքը գրեթե միշտ եղել է նրանց հետ, նրանք գիշերել են կամ իր տանը, կամ իրենց տանը և պարբերաբար իրար հետ գնացել-եկել են: Իսկ նրանց հետ մնալու նպատակը այն էր, որ վախենում էր, որ կարող է տեղի ունեցած վիճաբանությունը շարունակություն ունենար, ու նրանց հետ մնում էր, որ վիճաբանության հակառակ կողմը նրանց վնաս չտար: Այդ ընթացքում ինչ եղել է նրանց հետ, Գևորգը և Էդգարը իրեն պատմել են, որ դեպքի օրը, երբ նրանք երկուսով՝ յուրաքանչյուրն իր մեքենայով, եկել են տուն, տան մուտքի մոտ Գևորգը մեքենայով սպասել է, իսկ Էդգարը իր մեքենան է ներս մտցրել: Այդ ընթացքում արծաթագույն ՙՄազդա՚ մակնիշի ինչ-որ մեքենա է կանգնել, որից իջել է Տիկոն և Գևորգին ասել է, թե կարանք արդյոք մի երկու բառ իրար հետ խոսենք, ու նրանք երկուսով ոտքով քայլելով իջել են ներքև՝ իրենց տնից գնացքի գծերի ուղղությամբ մոտ 60-70 մետր: Նրանց պատմելով, երբ նրանք երկուսով իջել են նշված վայր, այնտեղ նրանց մի ՙԵշկա՚ կոչվող ՙՄերսեդես՚ ավտոմեքենա է սպասելուց եղել: Այս ավտոմեքենայի գույնի, համարի կամ այլ տվյալի մասին նրանք իրեն բան չեն պատմել: Այնտեղ Տիգրանը Գևորգին հարցրել է, թե արդյոք նա իրեն չի հարգում, Գևորգը պատասխանել է, թե ինչու է նման բան ասում: Դրանից հետո Գևորգը Տիգրանին առաջարկել է նստել մեքենան, գնալ ինչ-որ հաց ուտելու տեղ, նստել, զրուցել: Այդ ընթացքում արդեն Էդգարը Գևորգի մեքենայով մոտեցած է եղել նրանց: Գևորգը և Տիգրանը Գևորգի մեքենայով գնացել են խոսալու, իսկ Էդգարին Գևորգը չի թողել իր հետ գալ: Էդգարը պատմել է, որ Տիգրանի և Գևորգի մեքենայով հեռանալուց հետո ինքը տեսել է, որ նրանց մեքենայի հետևից են շարժվել այն ՙՄազդա՚ մակնիշի ավտոմեքենան և ՙՄերսեդես՚ ավտոմեքենան: Ինքն էլ իր մեքենան է հանել և գնացել: Հետո Գևորգի և Էդգարի ընդհանուր պատմելուց իմացել է, որ հասել են նշված հաց ուտելու տեղը: Գևորգը Տիգրանին ասել է, որ նստեն հաց ուտելու սեղանի շուրջ ու զրուցեն: Բայց մերժել է Տիգրանը և ասել է Գևորգին, թե ինչ է իրեն նա չի հարգում, որ մեքենան արագ է վարում: Գևորգն էլ նրան ասել է, թե. ՙԻնչ է, պետք է մեքենան արագ քշելով որոշենք, որ իրար հարգում ենք: Մի երկու բառ իրար հետ զրուցել են, հետո Գևորգը նրան ասել է, որ արդեն մանկական խոսակցություն են տանում, ու ասելով, որ խոսալու բան չկա, ինքը գնում է, պտտվել է, որ հեռանա, ու իր հետևից խփել են: Էդգարի և Գևորգի ընդհանուր պատմելուց իմացել է, որ այդ խոսակցության ժամանակ այնտեղ եղել են Տիգրանը, Էդգարը, Գևորգը և Տիգրանի կողմից ևս 5-6 հոգի անծանոթ տղաներ: Գևորգը պատմել է նաև, որ երբ իրեն հարվածել են, ինքը նորից պտտվել է Տիգրանի և նրա հետի տղաների ուղղությամբ, այդ ընթացքում 3 անգամ հարվածել են դանակով իր ձեռքի ափին: Գևորգը ասում էր, որ եթե ձեռքով հարվածը չպահեր, մտնելու էր սիրտը: Ընդհանուր առմամբ Գևորգի ասելով այդ կերպ իր ձեռքի ափին հարվածել են 3 անգամ, որոնցից վերջինի ժամանակ գոռացել է և դանակը մնացել է իր ձեռքում: Նա պատմում էր, որ դրանից հետո դանակը թափահարելով՝ գնացել է իր եղբոր կողմ, որը ընկած է եղել գետնին: Այդ ժամանակ Գևորգը՝ իր ասելով, մտածել է, որ Էդգարն էլ է խփված: Էդգարին հագուստի օձիքի հետևի մասից բռնելով՝ բարձրացրել է վերև և հարցրել, հո նրան էլ չե՞ն խփել դանակով: Նրան բարձրացնելու պահին Էդգարի քթին են հարվածել: Դրանից հետո ինքը գոռացել է, Էդգարին բարձրացրել է վերև, որի ժամանակ դանակով մի անգամ էլ հարվածել են իր ձեռքի արմունկի հատվածին: Այդ ժամանակ մի հատ մեքենա է եկել այդ ուղղությամբ, որի լույսն ընկել է իրենց վրա, ու իրենց ծեծողները փախել են: Դրանից հետո իրենք զանգել են իրենց ընկերոջը, կոնկրետ չգիտի, թե ում, զանգել են, որ գան, իրենց մեքենան տանեն: Հետո եկել են և տարել: Դրանից հետո գնացել են տուն, լվացվել են, Գևորգի ձեռքն են կապել ու եկել են իրենց տուն: Ընդհանուր առմամբ դեպքի հետ կապված ինքը նրանցից է սա լսել:
Նարեկ Եղունյան, Սևակ Ավետիսյան անձնավորությունների անուններով չի ճանաչում, չի բացառում, որ դեմքով կիմանա: Դեպքից բավական օրեր անց միայն քրոջ ամուսնուց՝ Դավիթ Սարգսյանից է տեղեկացել, որ բացի իր քրոջ որդիներից, այդ դեպքի ժամանակ դանակով խփված այլ մարդ է եղել: Թե կոնկրետ դանակով ով է խփվել, ինքը չգիտի: Գևորգի և Էդգարի պատմելուց ինքը իմացել է, որ դեպքի ժամանակ Էդգարի մոտ դանակ չի եղել, իսկ Գևորգի մոտ դանակը իր ձեռքում է մնացած եղել հակառակորդ կողմի հարվածելուց հետո, նրանք՝ իրենց ասելով, նույնիսկ չեն ենթադրել, որ պետք է նման անախորժություն լինի, քանի որ իրենք Տիգրանի հետ մտերիմ են եղել:
Գևորգի և Էդգարի ասելուց հասկացել է, որ Տիգրանի հետ եղած տղաները եղել են իրենց անծանոթ, և բացի այդ էլ, մութ է եղել:
Իր ներկայությամբ դեպքից հետո մի քանի անգամ Էդգարը վիրակապել է Գևորգի ձեռքը, սակայն քանի որ իր սիրտը չի տանում վերքին նայել, ինքը բուն վնասվածքը չի տեսել:
Մինչև քննչական վարչություն հարցաքննության ներկայանալը իրեն որևէ մեկը չի ուղղորդել դեպքի վերաբերյալ այս կամ այն տեղեկությունը այս կամ այն կերպ ներկայացնել: Իր կողմից հայտնած տեղեկությունները լրիվ իրականություն են և ինքը պնդում է դրանք:
Վկա Սերգեյ Շահինյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մոտ 1 տարի 3 ամիս առաջ, կոնկրետ օրը չի հիշում, շատ ուշ ժամի, 12:30 կլիներ, իրեն զանգ եկավ՝ Էդգարն էր Սարգսյան, ասեց, որ շտապ իջնի ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚՝ Զեյթուն, իջել է շտապ, մի 30-40 րոպե հետո հասել է էդ տեղը, նկատել, որ խառը վիճակ է, Գևորգն էր վնասված, Էդգարն ասեց` մեքենաները տանենք բակ, հետո կպարզաբանենք, այդտեղ էր նաև նրանց ընկեր Ռուբոն: Մեքենաներն են տարել, հետո էլ ժամանակ չեղավ խոսելու, Դավիթը` Գևորգի հայրը ասեց` գնացեք տուն, վաղը կտենաք իրար, կխոսաք, թե ինչ է եղել, ուշ ժամ է: Էդպես գնացել է տուն, ու մինչ այսօր կարևոր ուրիշ բան չգիտի: Հասկացել է, որ վեճ-վիճաբանություն է եղել: Էդգարի դեմքն էր վնասված, Գևորգի ձեռքը:
Էդգարը մի մեքենան վարեց, Ռուբոն՝ մյուս մեքենան:
Միջադեպից հետո չի փորձել պարզի, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել, հարմար առիթ չի եղել Գևորգի ու Էդգարի հետ խոսելու, չնայած շատ է հանդիպել:
Հրապարակվել է վկա Սերգեյ Շահինյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը, որը, ըստ էության, նույնաբովանդակ է դատաքննական ցուցմունքին:
Նաև նշել է, որ չգիտի, թե ով է դեպքի ժամանակ դանակահարվել և ում կողմից: Դրա մասին լսել է թաղամասի ընդհանուր խոսակցություններից:
Վկա Էդգար Սարգսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը ինքն ու Գևորգը տուն էին գալիս, ժամն էլ մոտավորապես 23-ն անց էր, ինքը քաղաքից էր գալիս, Գևորգն էլ ընկերուհուն էր տարել տուն, Մասիվից էր գալիս տուն: Իրար տեսան ու գալիս էին դեպի տուն, դիմացից Գևորգն էր գալիս, Գևորգն իր ավտոյով, ինքն իր, իրենը` ՙFord Escape՚ , Գևորգինը՝ ՙМercedes-Benz CLA 200՚: Գալիս էին տուն, Գևորգը ուզում էր շրջադարձ անել, մտնել բակ, այդ ժամանակ վերևից արծաթագույն ՙMazda՚-ով եկավ, կանգնեց Տիկոն, իջավ մեքենայից, մոտեցավ բարևեց Գևորգին ու Գևորգի հետ քայլելով իջավ ներքև: Ինքը կանգնեցրեց իր մեքենան, Գևորգի ավտոյով իջավ ներքև, մոտիկացավ Գևորգին ու Տիկոյին, նրանք խոսում էին, որ ինչ-որ մի տեղ գնան, խոսան, Գևորգն ասեց ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚ գնանք, մի կտոր հաց ուտենք, համ էլ կխոսանք, ինքը ավտոն տվեց իրանց, որ գնան, քանի որ Գևորգն իրեն չթողեց, որ գնա: Գևորգն ու Տիկոն նստեցին Գևորգի ավտոն, իրար հետ բարձրանում էին վերև, նրանց հետևից քշելով գնաց ՙMazda՚-ն, մեկ էլ Լևոնի ավտոն: Ինքը հետ վերադարձավ տուն, վերցրեց իր մեքենան ու քշեց նրանց հետևից, հասավ ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚-ի մոտ: Արդեն կանգնած էին Գևորգը, Տիկոն, մեկ էլ՝ 3 անծանոթ տղա: Գևորգն ու Տիկոն սկսեցին խոսել, Տիկոն ասեց. ՙԻնձ չե՞ս հարգում, Գևորգն ասեց. ՙԽի՞է, Տիկոն ասեց. ՙԱվտոն արագ ես քշում՚, Գևորգն ասեց. ՙԱրագ կամ դանդաղ քշելով մարդուն չեն հարգում ու տենց բան ընդհանրապես չի էլ եղել՚: Էդպես, ավտոն արագ-դանդաղ քշելու հետ կապված ոնց-որ խոսակցություն եղավ, Գևորգն ասեց. ՙԱխպեր, էտի մանկական խոսակցությունա, հասուն մարդիկ ենք, կարիք չկա, որ էդ թեմայի շուրջ ինչ-որ բան խոսանք, հետո ձեռքով հաջող արեցինք Տիգրանին, պտտվեցինք, որ գնանք դեպի ավտոները՝ ամեն մեկս մեր ավտոն նստենք, գանք տուն, էդ ժամանակ հետևից անծանոթ մարդիկ սկսեցին խփել: Սկսեցին խփել ու առանձին, ոնց-որ երկու մասի բաժանեցին իրեն ու Գևորգին, մի 5-6 հոգով իրեն էին խփում, մի 5-6 հոգի էլ Գևորգին էին խփում, հետո պահի տակ, երբ ինքն ընկած էր գետնին, Գևորգը եկավ, ձեռքը գցեց, իրեն բարձրացրեց, բարձրացնելու պահին, հարցրեց. ՙՀո քեզ էլ դանակով չե՞ն խփել՚, էդ ժամանակ դիմացից հարձակվում էին, էնտեղ էդ պահին դանակով մարդ է տեսել, խփեցին իր քթին, աչքերի դեմը սևացավ, էլ բան չի տեսել, դրանից հետո մեկ էլ էդ փողոցի կողմից ավտոյի լույս ընկավ ու բոլորը փախան: Հետո դրանից հետո զանգել է իր ընկեր Ռուբոյին, Սերոժին: Առաջինը Ռուբոյին՝ Ռոբերտ Մանուկյանին, տեսնելով, որ Գևորգի ձեռքը արյուն է, էդպես չէր կարող մեքենան քշեր՝ ճղված էր, դանակով խփված էր:
Ռոբերտին է զանգել, Մատենադարանի մոտերն էր, մտածելով, որ ուշ կգա, Սերոժին է զագել: Երկուսն էլ գրեթե հավասար եկան, սկզբից Ռուբոն եկավ՝ տաքսիով, հետո Սերոժը՝ ոտքով: Էդտեղ ցելոֆան է հագցրել Գևորգի ձեռքին, ավտոյի մեջ ցելոֆան կար, ինքն ու Գևորգը նստել են իր մեքենան, Սերոժն ու Ռուբոն՝մյուս մեքենան ու եկել տուն, հետո տղաները գնացել են, իրենք մնացել են տանը, Գևորգի ձեռքը ինքը կարել է, բինտով, փաթաթել, հետո, որպեսզի գործը չհասնի ոստիկանություն, հիվանդանոց չեն գնացել, տատի տուն են գնացել ու շարունակել իրենց առօրյա կյանքով ապրել:
Պատասխանելով Դատարանի և կողմերի հարցերին վկան հայտնել է, որ Լևոն Ավետիսյանին վիճաբանության վայրում չի նկատել, բայց երբ գնացել է ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚-ի բակ, Լևոն Ավետիսյանի, մեկ էլ այն ՙMazda՚ մեքենան կանգնած էր: Եթե Լևոնը վիճաբանության մասնակիցների մեջ լիներ, ինքը կնկատեր: Նա չի եղել: Չի կարող ասել, թե Լևոնը ինչպես, որտեղ և երբ է վնասվածքը ստացել: Տիգրանին էլ հաջող անելուց հետո չի տեսել, նրան ևս վիճաբանողների մեջ չի տեսել:
Դանակը, որը տեսել է, չի կարող կոնկրետ նկարագրել, մութ էր, ուղղակի բարձրացնելու պահին՝ փայլից, բանից, տեսել է, որ դանակ է կամ դանակի նման բան էր: Բուն վիճաբանության վայրը լիարժեք լուսավորված չէր, բայց լուսավորված էր: Դեմքերը, որ տեսներ, հաստատ արտահայտիչ կերևար:
Իր կարծիքով, Գևորգ Սարգսյանը վերցրել է դանակը, որ պաշտպանվի:
Տուն գնալուց հետո ինքն է Գևորգի ձեռքը կարել: Բժշկական կրթություն չունի, բայց ագրարային համալսարանում մինչև երրորդ կուրս անասնաբուժության բաժնում է սովորել, հետո պարզվեց, որ սխալ է կարել, պրոբլեմ է առաջացել: Եթե չի սխալվում չորս կար է դրել մետաքսե թելով:
Դեպքից հետո պատահական տաքսիով Գևորգի հետ գնացին տատի տուն` Էջմիածին, որ մարդկանց վրա գործ չբացվեր:
Դեպքից հետո ինքն ու եղբայրը նստել, խոսել են, մնացածը գաղտնիք է:
Իրենց ծեծողները շատ էին, շատանալու պահը կոնկրետ չի նկատել, բայց կարող է ենթադրել, որ շենքերի, ավտոների կողմից վազելով եկել են, որովհետև հաջորդ կողմն արդեն իրենց կողմն էր, իսկ իրենց կողմից այլ մարդ չի եկել: Դեպքի սկզբից մինչև ավարտը ինքն ու Գևորգը մենակ են եղել, ժամանակ էլ չկար, որ զանգեին, մարդ կանչեին: Բացի այդ, որևէ մտավախություն չկար, որ կարող է լուրջ բան լինել: Գևորգը և Լևոն Ավետիսյանը նախկինում իրար ճանաչել են, իրար հետ ինչ-որ թշնամական հարաբերություններ չեն ունեցել: Ինքը Լևոնին զուտ դեմքով գիտի, խելոք երեխա է, նրան դանակահարելու պատճառ չունեին: Հետո երբ ոստիկանությունում Գևորգին հարցեր են տվել, նա պատասխանել է, որ հնարավոր է պաշտպանվելու ժամանակ Լևոնին խփած լինի դանակով, այն ժամանակ, երբ անկանոն աջ ու ձախ է թափահարել, որ իրեն մոտիկ չգան, բայց էդ ընթացքում էլի խփել են:
Գևորգն ու ինքը առհասարակ դանակ չեն պահում, ինքն իր անունով օրինական պնևմատիկ ՙМакаров՚ ատրճանակ ունի, եթե օգտագործել լիներ, դա կօգտագործեր կամ կարող էր օրենքով գազային ատրճանակ վերցներ` ինքնապաշտպանության համար, ոչ թե դանակ պահեր մոտը: Վեճի ժամանակ ՙМакаров՚ ատրճանակը մոտը չէր, տանն էր՝ սեյֆի մեջ:
Վկա Հայկ Գևորգյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚-ում, դա սննդի ցանց է, աշխատում է որպես խոհարար: Դեպքի հետ կապված հաջորդ օրը իրեն կանչել են ոստիկանություն, ասել է, որ տեղյակ չէ ոչնչից: Դեպքի հաջորդ օրը, երբ գնացել է աշխատանքի, ասել են, որ կռիվ է եղել, թե ում միջև, չգիտի:
Վկա Սուրեն Միքայելյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚-ում աշխատում է որպես գանձապահ, դեպքը չի տեսել, ոչինչ չի լսել, քանի որ մսաղացի ձայնը շատ բարձր է, սրահում էլ բարձր երաժշտություն է, մի հատ փոքր լուսամուտ է դրած, էդտեղից էլ բան չի երևում՝ մութ է: Հաջորդ օրը եկել են ոստիկանները, դեպքի հետ կապված հարցեր տվել, ասել են, որ տեղյակ չեն:
Վկա Գևորգ Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել , որ աչքը կպել էր, հետո զարթնել է, երևի 16-ի կողմերը, դուրս է եկել, արդեն 10-ն էր համարյա, տեսել է ջահելներն են կանգնած, գոռացել է ՙԼյովա՚, ասել են, որ Լյովային տարել են հիվանդանոց, չի հիշում էլ ինչ-ոնց, մեկ էլ հիշում է, որ հայտնվել է հիվանդանոցում:
Որդին մոտ երկու ամիս մնացել է հիվանդանոցում, դուրս գրվելուց հետո փորձել է պարզել, թե ով է նրան մարմնական վնասվածք հասցրել, ասել է, որ տեղյակ չի, հետևից է եղել: Քանի որ ինքը սրտից շատ թույլ է, աշխատել է շատ հարց չտալ:Ինչ որ կռիվ է եղել բուրգերանոցի մոտ, թե ում միջև, չգիտի: Լսել է, որ Դավիթի տղաների հետ է կռիվը եղել, մնացածը՝ ինչ է եղել, տեղյակ չի: Ոստիկանությունում ասել, են, որ նրանք են Լևոնին խփել: Դեպքից հետո Դավիթը զանգել է իր հորեղբոր որդուն՝ Ավետիսյան Արարատին, ասել է, որ ուզում է իրեն հանդիպել, մերժել է:
Հետո մի 20 օր հետո Դավիթին հանդիպել է միայնակ, Զեյթունի գերեզմանոցում, վերջինս հարցրել է, թե ինչով կարող է օգտակար լինել Լևոնին:
Թե ովքեր են մասնակցել վիճաբանությանը, բացի Դավիթի տղաներից, տեղյակ չի: Իր լսելով, կռիվը առաջացել է Գևորգի ավտո քշելու հետ կապված: Դրա մասին լսել է ոստիկաններից: Գևորգին դրա հետ կապված նկատողություն են արել, գուցե նրանցից մեկն էլ իր որդին է եղել:
Որդուն մի քանի ժամ վիրահատել են, դրանից հետո էլ որդուց չի փորձել ճշտել, ով է նրան դանակահարել, քանի որ, եթե իմանար, վրեժ կլուծեր, դրա համար էլ չի հարցրել:
Վկա Գևորգ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել, համաձայն որի դեպքի օրը վերադարձել է աշխատանքից, ճաշել և քնել: Ժամը 23:00-ից 23:30-ի սահմաններում արթնացել է քնից, վերցրել մեքենայի բանալիները և դուրս եկել, որպեսզի մեքենան տան բակում կայանի: Դուրս գալով, տան դիմացի հատվածում տեսել է հավաքված մի խումբ երիտասարդների, մտածել է, որ այդ հավաքված երիտասարդների մեջ է նաև որդին, այդ իսկ պատճառով բարձր ձայնով բացականչել է նրան, հավաքված տղաներից մեկը, մի փոքր առաջանալով հայտնել է, որ Լևոնին տեղափոխել են ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ հիվանդանոց, ինքն անհապաղ փողոցում կանգնած իր մեքենայով ուղևորվել է հիվանդանոց, այդ երիտասարդին հարցեր չտալով, քանի որ շոկի մեջ է հայտնվել և ցանկանում էր շատ արագ հասնել հիվանդանոց: Երբ իմացել է որդուն հիվանդանոց տեղափոխելու մասին, մտել է տուն, փոխել տաբատը և կնոջ հետ միասին գնացել հիվանդանոց, որտեղ տեղեկացել է, որ որդուն սուր կտրող-ծակող գործիքով վնասել են, տեղափոխել են հիվանդանոց և վիրահատում էին: Հաջորդ օրը՝ առավոտյան տեղեկացել է, չի հիշում, թե ումից, որ Լևոնին հիվանդանոց են տեղափոխել նրա ընկերները՝ Տիգրանը, Սևակը և Նարեկը՝ իրեն պատկանող ավտոմեքենայով, տեղեկացել է, որ դեպքը տեղի է ունեցել Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական տարածքում գտնվող ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚ արագ սննդի տարածքում: Խոսակցություններից տեղեկացել է, որ որդուն մարմնական վնասվածքներ հասցրել են իրենց փողոցում բնակվող Դավիթի որդիները՝ Էդգարը և Գևորգը: Չի հիշում ումից, բայց տեղեկացել է, որ դեպքը տեղի է ունեցել Էդգարի և Գևորգի, նրանց ընկերների և որդու ու իր ընկերների միջև, որի ժամանակ մարմնական վնասվածք է ստացել, սակայն բուն կռիվը իր տղայի հետ չի եղել, այն եղել է տղայի ընկերների և Էդգարի, Գևորգի և նրանց ընկերների միջև:
Որքանով, որ ինքը տեղյակ է, Էդգար և Գևորգ Սարգսյանները մեքենան արագ վարելուց հետո, որդու ընկերները մոտեցել են նրանց, զգուշացրել, որ իրենց փողոցում մեքենան նման արագությամբ չվարեն, որից հետո նրանց միջև վիճաբանություն է սկսել և նրանք որոշել են այդ վիճաբանությունը շարունակել այլ տեղում, որևէ տեղեկություն չունի, թե կռվին մասնակից այլ անձիք վնասվածքներ ստացել են, թե՝ ոչ:
Դեպքի մասին լսել է տարբեր տեղերից, բացի Լևոնից, որը միայն իրեն պատմել է այն մասին, որ ուշացումով է հասել տեղ և երբ ցանկացել է բաժանել, գիտակցությունը կորցրել է: Այլ հանգամանքներ չի հայտնել:
Ճանաչում է Սևակ Ավետիսյանին, Նարեկ Եղունյանին և Տիգրան Աբրահամյանին, նրանք իրենց բակի տղաներից են, շատ խելոք, համեստ երեխաներ են և Լևոնի հետ ամեն տեսնելուց էլ շատ ջերմ են իրար բարևում:
Դեպքից մոտ 10 օր հետո Դավիթը եկել է իրենց տան մոտ, մենակ, հարցնում էր, թե ոնց անի, որ իր տղան չդատվի, չի հիշում կոնկրետ անուն տվել է, իր տղաներից որ մեկի մասին էր ասում, թե՝ ոչ: Ինքը ջղայնացած ասել է՝ ոնց ուզում ես, տենց էլ արա: Դրանից հետո նա չի եկել, իր հետ չի հանդիպել: Չի եկել և չի էլ հանդիպել նրա անունից այլ մարդ:
Գևորգին և Էդգարին չի ճանաչում, միայն ճանաչում է նրանց հորը: Վերջինների, իր որդու և վերը նշած տղաների հարաբերությունների հետ կապված գիտի, որ նրանք իրար ճանաչել են և իրար հետ եղել են ՙբարև բարի լույսի՚ հարաբերությունների մեջ, նրանց մեջ մտերմություն դժվար եղած լինի:
Դավիթ Սարգսյանը մինչև իր հետ հանդիպումը, փորձել է բակի բնակիչների միջոցով իր հետ հանդիպել, ինքը չի հանդիպել:
Գիտի, որ Լևոնին բաժանելու համար են դանակով հարվածել, թե ովքեր են եղել դեպքի ժամանակ այնտեղ, տեղյակ չի, միայն գիտի, որ այնտեղ են եղել Դավիթի որդիները՝ իրենց ընկերներով: Այլ բան չգիտի: Այդ տեղեկությունները իմացել է ընդհանուր խոսակցություններից:
Վկա Արարատ Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ Գևորգ Ավետիսյանը իր հորեղբոր տղան է, ապրում են նույն բակում, ոստիկաններից իմանալով, որ Լևոնին տարել են հիվանդանոց, անմիջապես զանգել է Գևորգ Ավետիսյանին, ապա իր կնոջ հետ գնացել հիվանդանոց: Լևոնի ծնողները արդեն այնտեղ էին: Լևոնին հիվանդանոց են տարել երկու տղաներ, ինքը տեսել է հիվանդանոցի տեսագրությունը և դեմքով ճանաչել նրանց, նրանք իրենց թաղի տղաներ են: Երբ առավոտյան գնացել է տուն, փորձել է պարզել, ինչ է եղել, չի կարողացել: Ճանաչում է նաև ամբաստանյալի հորը` Դավիթին, ով դեպքից հետո հանդիպել է իրեն, հարցրել, ինչով օգտակար լինի: Դավիթը իր ընկերը չի, սակայն ճանաչում է նրան, վերջինս ասել է, որ իր տղաներն էլ են վնասվել կռվի ընթացքում, մեկի քիթն են ջարդել, մյուսի ձեռքն են ճղել, երբ ուզեցել են նրան դանակով խփեն՝ ձեռքով պահել է: Կռվողները շատ են եղել, մոտ 10 հոգի:
Քանի որ ինքը մթերային խանութ ունի Լևոնենց բակում, բացի Դավիթից, հարևաններից, մտնելով խանութ, այլ անձիք էլ են հարցրել, թե ինչով կարող են օգտակար լինել Լևոնին, պարզապես ՙհայավարի՚:
Ընդհանուր խոսակցություններից լսել է, որ կռիվ է եղել Լևոնի, Գևորգի, ու իրանց հետ եղած այլ երեխաների միջև, որոնց չի ճանաչում: Դեպքի մասին Լևոնի կամ ամբաստանյալի հետ չի խոսել, նրանց չի տեսել: Լսել է, որ վեճը կապված է եղել ամբաստանյալի կողմից ավտոն արագ քշելու հետ: Չգիտի, թե կոնկրետ Լևոնին ով է վնասվածք պատճառել: Փողոցում լսել է, որ Դավիթի տղաները:
Վկան նախաքննության ընթացքում, ըստ էության, տվել է դատաքննական ցուցմունքներին նույնբովանդակ ցուցմունքներ: Հայտնել է, որ իրենք մի բակում են ապրում, դեպքից հետո Լևոնին և նրա ընտանիքի անդամներին հաճախ է տեսել, բացի այդ տեսել է նաև հիվանդանոցում, երբ Լևոնին պալատ են բերել, Լևոնի հետ իր դանակահարվելու հետ կապված թեմայով չի զրուցել, նրանք երբեք իրեն ոչինչ չեն հայտնել այն մասին, թե ինչպես, որտեղ, երբ և ինչ հանգամանքներում է տեղի ունեցել դեպքը կամ ով է Լևոնին դանակահարել, դեպքի հետ կապված այլ տեղեկություն չունի:
Տիգրան Աբրահամյան, Նարեկ Եղունյան, Սևակ Ավետիսյան անձանցից անուն ազգանունով ճանաչում է միայն Սևակ Ավետիսյանին, նա իրենց հարևաններից է: Որևէ տեղեկություն այն մասին, որ Լևոնը և Սևակն իրար հետ վատ հարաբերություններ ունեցած լինեն, չգիտի: Դեմքով ճանաչում է նաև Տիգրան Ավետիսյանին, սակայն նրա և Լևոնի փոխհարաբերությունների մասին ոչինչ չգիտի: Նարեկ Եղունյան անուն ազգանունով անձ չի ճանաչում, չի բացառում, որ ճանաչի դեմքով: Դավիթի տղաներին ևս ճանաչում է միայն դեմքով, նրանց անունները չգիտի, ճանաչում է նրանց հորը՝ Դավիթին: Որևէ տեղեկություն չունի այն մասին, որ Լևոն Ավետիսյանը լարված հարաբերությունների մեջ գտնված լինի ինչ-որ մեկի, այդ թվում նաև վերը նշված անձանց հետ:
Ոչ իրեն և ոչ էլ իր ընտանիքի անդամներից որևէ մեկին դեպքից հետո որևէ մեկը չի սպառնացել, չի համոզել կամ այլ կերպ չի փորձել ազդել, որ դեպքի հետ կապված տեղեկություններ չհայտնեն ոստիկանություն:
Վկա Նարեկ Եղունյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքից հետո գործից տուն էր գնում ընկերոջ հետ, ծանոթ մեքենա են տեսել, մոտեցել են, Լևոնին են տեսել մեքենայի հետևում, կիսածնկած, անհասկանալի բաներ էր խոսում, այդ պահին չեն իմացել, թե ինչ է եղել, մոտենալով, տեսել են, որ Լևոնի վրա արյուն է, մտցրել են ավտոն, ինքն ու Սևակը նրան տարել են Մասիվի հիվանդանոց: Իրենց ասել են, որ տուն գնան, իրենք էլ գնացել են: Սևակին ասել է, որ կատարվածի մասին հայտնի Լևոնի ծնողներին: Դրանից հետո ինքը հիվանդանոց չի գնացել, Լևոնին չի տեսել, չի էլ զանգել: Հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո է տեսել բակում, սակայն դեպքի մասին չի հետաքրքրվել, հարցեր չի տվել: Շատ ուշ, փողոցում մեծերից լսել է, որ Գևորգին ձերբակալել են, բայց չգիտի ինչի համար: Հստակ չի կարող ասել ումից է լսել: Բայց Լևոնն իրեն ասել է, որ Գևորգն իրեն չի հարվածել:
Վկա Նարեկ Եղունյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որը, ըստ էության, նույնաբովանդակ է դատաքննական ցուցմունքին:
Վկա Սևակ Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը անցնում էր ընկերոջ՝ Նարեկ Եղունյանի հետ ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚-ի մոտով, Լևոնի ավտոն տեսան, մոտիկացան Լևոնին, ավտոյի մոտ կիսակռացած էր, տեսան արյունոտ է ու տարան հիվանդանոց իր ՙՄերսեդես՚ մեքենայով: Շրջակայքում այլ անձանց չի տեսել: Նրա գիտակցությունը տեղը չէր, զառանցում էր: Նրան հիվանդանոց ներս տանելուց հետո գնացել են բակ: Լևոնի մեքենան կանգնեցրել են իրենց բակում ու հեռացել: Այդ օրը ուշ երեկոյան Նարեկը եկել, իրեն վերցրել էր տնից, որ գնան Նարեկի մորաքրոջ տուն, ինչ-որ բան վերցնելու:
Դեպքի մասին իմացել է ոստիկանությունում ամիս կամ ամիսուկես անց, դեպքից հետո հիմնականում մնացել է Կոտայքի մարզում, ընկերոջ` Երվանդենց ամառանոցում, վերջինս այդ ժամանակ ծառայության մեջ էր: Ոստիկանությունում ասել են, որ Գևորգն է Լևոնին հարվածել է, ասացել է, որ տեղյակ չէ, հետո ճշտել է Լևոնից, նա էլ ասել է, որ այդպիսի բան չկա:
Երբ Լևոնին տեսել է դեպքի վայրում, այդտեղ Գևորգ Սարգսյանի կամ Էդգար Սարգսյանի մեքենան չի տեսել, նրանց նույնպես:
Դեպքից հետո իր ընտանիքը երկար ժամանակ տեղեկություն չի ունեցել, թե ինքը որտեղ է:
Գեորգի Երեմյան, Արթուր Սահակյան անունով մարդ չի ճանաչում, Ռոբերտ Սմբուլյան, Նորայր Բուկուշյան անունով անձանց ճանաչում է, մի դասարանում են սովորել, մոտիկ չեն, բայց շփում ունեն: Չգիտի Նարեկը նշված անձանց ճանաչում է, թե ոչ: Նշված անձինք իր հետ ամառանոցում չեն եղել: Տեղյակ չէ, նշված անձինք վիճաբանությանը մասնակցել են, թե ոչ, երբ Լևոնը վնասվածք է ստացել:
Նորայրի, Ռոբերտի, Երվանդի հեռախոսահամարները չի հիշում, Երվանդը ծառայության մեջ է եղել, հեռախոս չի ունեցել, մնացածինն էլ գրանցած է եղել, չի հիշում:
Տիգրան Աբրահամյանին ճանաչում է որպես բակի տղա, սպորտսմեն տղա է, հետը շփում չունի: Չի հիշում, դեպքի օրը Տիգրան Աբրահամյանին զանգահարել է, թե ոչ:
Վկա Սևակ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Գեորգի Երեմյանին չի ճանաչում, Ռոբերտ Սմբուլյանը, Նորայր Բուկուշյանը և Երվանդ Սիմոնյանը եղել են իր համադասարանցիները: Ավարտելուց հետո մոտ հարաբերությունների մեջ է Երվանդի հետ: Արման Հարությունյանը հանդիսանում է իրենց դիմացի հարևանը: Նրա հետ գտնվում է հարևանական հարաբերությունների մեջ, մտերիմ հարաբերություններ չունի: Արթուր Սահակյանին չգիտի:
098-53-11-31 բջջային հեռախոսահամարը գրանցված է իր անունով, ընդհանրապես այդ համարն օգտագործում է Նարեկը, բայց նշված դեպքի օրը կարող է այդ համարն իր մոտ եղած լիներ:
Նորայր Բուկուշյանի, Ռոբերտ Սմբուլյանի, Երվանդ Սիմոնյանի և Արման Հարությունյանի հեռախոսահամարները, ինչպես ներկայիս, այնպես էլ՝ նախկին, չգիտի: Նախկինում Ռոբերտի հետ կապ ունեցել է, սակայն նրա համարն անգիր չի հիշում: Իսկ Երվանդը շուրջ տարուց ավել գտնվում է ծառայության մեջ, նրա նախկին համարը չի հիշում:
Դեպքից հետո գտնվել է Երվանդ Սիմոնյանենց Արզնիի ամառանոցում: Երվանդենց դաչայի բանալիները գտնվում էին իր մոտ: Ներկայումս այդ բանալիներն իր մոտ չեն գտնվում, քանի որ Երվանդի ծնողները Ռուսաստանից եկել են, տվել է նրանց: Նշված ամառանոցում մնացել է մենակ: Դեպքի գիշերը, այժմ չի հիշում, թե որքան ժամանակ անց, գտնվել է Երվանդենց ամառանոցում, Գառնի գյուղի տարածքում չի գտնվել: Չի հշում, թե դեպքի գիշերը զանգահարել է Տիգրան Աբրահամյանին: Չի հիշում, Ռոբերտը իրեն զանգել է, թե՝ ոչ, եթե զանգել է, ինչ են խոսացել, ու ընդհանրապես չի հիշում, թե ում է զանգել և ինչ է խոսել:
Սևակ Ավետիսյանը մեղադրյալ Գևորգ Սարգսյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքը:
Վկա Նոնա Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ խանութ ունեն, դեպքի օրը՝ երեկոյան, խանութում էր՝ ժամը 11-ից մինչև 11:40-ի սահմաններում, ինչ-որ ձայներ է լսել՝ ոստիկանությունն էր, դրանից 1 ժամ հետո իմացել են, որ Լևոնը հիվանդանոցում է՝ ծանր վիճակով: Այդ օրը՝ հենց երեկոյան, կարող է ասել, որ ոստիկանները, օգտվելով իրենց ծանր վիճակից, գիշերով, գրել, ստորագրել տվեցին, հարցրեցին՝ ում են տեսել, ինքն էլ ում հիշում էր մոտ երկու ժամ առաջվա դրությամբ, ասել է, կոնկրետ հենց իր հորեղբոր տղային՝ Լևոնին, որ տեսել է տան մոտակայքում ամեն ինչ նորմալ էր, ինչ-որ վեճ, ձայներ չի լսել, ինչ-որ հիշում է, այդքանը գրել է:
Ոստիկանները սպառնալիքներով ասել են, թե կկտրեն իր առօրյայից, բերման կենթակեն դատարաններ, եթե չներկայանա:
Դեպքի օրը խանութը փակել են 23:30-ի սահմաններում, այդ օրը Լևոնը խանութ մտել է, 22-ից 22:30-ի սահմաններում, 1 կամ 2 տղայի հետ, ինչպես ամեն օր, գալիս-գնում, առևտուր էին անում: Սնունդ գնեցին` երշիկ, ՙկետչուպ՚, ՙմայոնեզ՚, ՙCoca-Cola՚, գարեջուր:
Ոստիկաններին տեսել է տան լուսամուտից, որի մասին հայրիկին է ասել: Նա տանից դուրս է եկել, մոտ մեկ ժամ հետո հայրիկից իմացան, որ դեպք է տեղի ունեցել, դանակահարություն է տեղի ունեցել ու Լևոնը ծանր վիճակով հիվանդանոցում է: Թե ով էր դանակահարել, չեն իմացել: Տուն վերադառնալուց հետո էլ Լևոնին չի հարցրել:
Վկա Նոնա Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում դեպքի հանգամանքների մասին տվել է դատաքննական ցուցմունքներին նույնաբովանդակ ցուցմունքներ: Նաև նշել է, որ հոկտեմբերի 24-ին, երբ ցուցմունք էր տալիս Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում, այդ ընթացքում ոստիկաններից իմացել է, որ Լևոնին դանակով հարվածողը Գևորգ անունով մի տղա, կալանավորված է: Գևորգը ով է, որտեղ է դեպքը տեղի ունեցել, ինչ հանգամանքներում, չգիտի: Դեպքի օրն էլ Լևոնի հետ առևտուր անող տղան նա չէր:
Քանի որ իրենք բարեկամներ են և ապրում են նույն հասցեում, Լևոնի հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո բազմաթիվ անգամ տեսել է նրան, բայց իրեն թույլ չի տվել ոչ նրան, ոչ նրա ընտանիքի անդամներին հարցնել, թե դեպքը ոնց է եղել, նրանք էլ իրեն որևէ բան չեն հայտնել:
Տուժող Լևոն Ավետիսյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ վկա Նոնա Ավետիսյանը պնդել է իր ցուցմունքը:
Վկա Տիգրան Աբրահամյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի հետ կապված առանձնապես բան չի հիշում: Կանչել են, ասել է, թե ինչ է իմացել: Ինչ կա, այն ժամանակ ասել է: Գևորգին տեսել է, մի երկու բառ են խոսել ու գնացել:
Պատասխանելով Դատարանի և կողմերի հարցերին, վկան հայտնել է, որ իր շրջապատում ՙMazda՚ մակնիշի մեքենա վարող չունի:
Գևորգ Սարգսյանի եղբորը` Էդգարին ճանաչում է, նույն փողոցից են, նորմալ հարաբերությունների մեջ են:
Մեքենան արագ վարելու հետ կապված խոսակցություն է եղել Գևորգ Սարգսյանի հետ տարբեր ժամանակներում, իրենք ընկերական հարաբերություններ են ունեցել, խոսել են, կարող է ասել է. ՙԳևորգ ջան, մի քիչ կամաց քշի, վնաս չտաս քեզ՚:
Դեպքից հետո մի անգամ քրեականում տեսել է Գևորգի եղբորը՝ Էդգար Սարգսյանին, բայց չեն խոսել:
Չի բացառվում, որ դեպքի օրը իր և Գևորգի միջև խոսակցություն եղած լինի Գևորգի կողմից մեքենան արագ վարելու հետ կապված, բայց կռվի բնույթ ունեցող հաստատ չի եղել, որովհետև իր մեջ նման բան չի տպավորվել: Այդ պահին Էդգար Սարգսյանին ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚-ի մոտ չի տեսել, այնտեղ են գնացել Գևորգի հետ, նրա մեքենայով՝ ՙMercedes՚-ով: Հնարավոր է, որ Էդգար Սարգսյանը տարածքում է եղել է, բայց ինքը չի տեսել: Գևորգի հետ կանգնած խոսել են, հետո ամեն մեկը գնացել է իր գործերով: Իրենց միջև վիճաբանություն չի եղել: Այլ անձիք այդտեղ չեն եղել:
Լևոնին դեպքի վայրում չի տեսել, չի կարող ասել, թե նա ինչպես է վնասվածքներ ստացել: Հնարավոր է, որ իր գնալուց հետո ինչ-որ արտառոց բան եղած լինի այն վայրում որտեղ խոսել են ինքն ու Գևորգը: Բայց ինքը չի հետաքրքրվել: Այն, որ Լևոն Ավետիսյանը դանակահարվել է, իմացել է շատ ուշ, ինքը երկրում չի եղել՝ հավաքների էր, դրա մասին իմացել է, երբ ծառայության մեջ էր, ծանուցագիր էր եկել զորամաս, դրանից է իմացել:
Վկա Դավիթ Սարգսյանը` ամբաստանյալի հայրը, դատաքննության ընթացքում հայտարարել է, որ հրաժարվում է ցուցմունք տալուց` օգտվելով իր իրավունքից: Հիշողության հետ կապված խնդիրներ ունի, կարող է վնաս պատճառել իր երեխային: 17 տարվա շաքար ունեցող մարդ է, օրը 2 անգամ ինսուլին է ստանում:
Վկա Դավիթ Սարգսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ սեպտեմբերի 30-ին՝ հավանաբար 23:00-ի մոտակայքում, ինքը և կինը գտնվում էին տանը: Մինչ այդ՝ օրվա ընթացքում, երկու որդիները գնացել էին իրենց գործերով՝ ինչ-որ մարդու հանդիպելու: Ինքը նոր էր պառկել քնելու, բայց դեռ քնած չէր: Կինը մտել է սենյակ և լացելով ասել, որ բան է եղել, քանի որ որդիները տուն գալուց հետո տան մոտից մեքենաներով գնացել են, ու նրանց հետևից էլ այլ ավտոմեքենաներ են գնացել: Ինքն իր հեռախոսահամարից զանգահարել Գևորգին և նրանից հետաքրքրվել, թե ինչ է տեղի ունեցել և ինչու են տուն գալուց հետո նորից գնացել: Գևորգն ասել է, որ Տիգրանի հետ է, նրա հետ երկու բառ կա խոսալու, շուտով կգա: Հասկացել է, որ խոսքն այն Տիգրանի մասին է, որն իր մանկական ընկերն է եղել, նա զբաղվում է հունահռոմեական ըմբշամարտով և նախկինում իրար հետ են զբաղվել սպորտով, սակայն, քանի որ հետո Գևորգը սկսել է բարբայի փոխարեն բռնցքամարտով զբաղվել, նրանց հարաբերությունները սառել են: Դա կապված է եղել միայն այն բանի հետ, որ իրար հետ էլ շատ հաճախակի չեն շփվել: Տիգրանը բնակվում է Դրոյի փողոցում, կոնկրետ տան համարը չգիտի, գիտի, որ վարձով են ապրում իրենց փողոցում: Դրանից քիչ անց՝ կեսգիշերի սահմաններում, Գևորգը և Էդգարը միասին եկել են տուն: Նրանց հետ էին նրանց ընկերներ Սերոժիկը և Ռուբոն: Իր տղաներն արնաշաղախ էին, իսկ Ռուբենի և Սերոժիկի վրա արյան հետքեր կամ մարմնական վնասվածքներ չի տեսել: Գևորգի ձախ ձեռքի ափի մեջ կար երեք վնասվածք, որոնք նման էին դանակի կտրածի: Նրա արմունկի մոտակայքում՝ ներսի կողմից փափուկ հատվածում առկա էր ևս մի կտրված վնասվածք: Գևորգի շորերը լրիվ արյունոտ էին: Էդգարի քթից արյուն էր հոսում, դեմքն ուռած էր: Գլխի հետևի մասը ևս ուռած է: Մեջքը կարմրած էր, իսկ արմունկները՝ վնասված: Էդգարի հագուստները ևս արյունոտված էին, նրա հագուստները փոշոտ էին: Էդգարի հագուստներից մայկան հետևի մասում քրքրված էր, ոնց-որ գետնին քաշած լիներ: Քանի որ ուշ ժամ էր, այժմ չի հիշում, թե որքան ժամանակ անց ինքը Ռուբոյին և Սերոժին ասել է, որ ուշ ժամ է, գնան տուն, ու նրանք գնացել են, հավանաբար իրենց տներով: Չի հիշում, թե նրանք միաժամանակ իրար հետ են գնացել, թե՝ առանձին: Որդիները իր հարցերին, թե ինչ է պատահել, պատմել են, որ տուն գալուց են եղել, յուրաքանչյուրն իր ավտոմեքենայով, երբ հասել են տուն, Էդգարն իր ավտոմեքենան բակ մտցնելիս է եղել, իսկ Գևորգն իր մեքենայում սպասելիս է եղել, որ Էդգարից հետո մեքենան մտցնի ներս: Այդ ընթացքում արծաթագույն ՙՄազդա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենայով Գևորգին է մոտեցել Տիգրանը: Գիտի, որ այդ ավտոմեքենան Տիգրանը վարելիս չի եղել: Գևորգի հետ զրուցելու ընթացքում Տիգրանը նրան ասել է, որ խոսալու բան կա: Գևորգը նրան ասել է` եկեք մեր տան բակ և բակում զրուցենք, սակայն Տիգրանը չի համաձայնվել և առաջարկել է գնալ զրուցելու տանից քիչ այն կողմ գտնվող գնացքի գծերի մոտ, որը ոչ մարդաշատ, բնակելի տներից հեռու, կտրված տեղ է: Գևորգը Տիգրանին ասել է` արի գնանք ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚, կնստենք համ մի բան կուտենք, համ էլ կզրուցենք: Այդ ժամանակ նրանք երկուսով քայլելով հեռացած են եղել և Էդգարն իր մեքենան բակում կայանելուց հետո, Գևորգի մեքենայով հետընթաց վարելով գնացել հասել է Գևորգի ու Տիգրանի մոտ: Գևորգը Տիգրանին առաջարկել է իր ավտոմեքենայով միասին գնալ: Տիգրանը նախ չի համաձայնվել, սակայն Գևորգը, տեսնելով, որ մոտակայքում ավտոմեքենաներ են կանգնած և հասկացել է, որ դրանք Տիգրանի հետ են, Տիգրանին ասել է, թե մեր մեջ ինչ թեմա կա, որ պետք է ուրիշ մարդիկ էլ ներկա լինեն, ասել է արի գնանք, երկուսով նստենք, խոսենք: Դրանից հետո Գևորգը նստել է իր ավտոմեքենայի ղեկին, որը Էդգարն է մոտեցրած եղել նրանց: Տիգրանը նստել է նրա կողքը, և իրար հետ գնացել են ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚: Մինչև շարժվելը, Էդգարն էլ է ցանկացել նստել մեքենան և գնալ նրանց հետ, սակայն Գևորգը նրան ասել է, որ ինքն ու Տիկոն երկուսով պետք է խոսեն, Էդգարին չի թողել իրենց հետ գալ: Դրանից հետո Էդգարը տեսել է, որ այդ ՙՄազդա՚ մակնիշի մեքենան շարժվել և գնացել են նրանց հետևից: Դրանից անհանգստացած էլ վազելով եկել է, տան բակից հանել է իր ավտոմեքենան և քանի որ արդեն իմացել է, որ գնացել են ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚, ինքն էլ է գնացել է այնտեղ: Գևորգենք այնտեղ են գնացել Զեյթուն թաղամասի ՙԵրևան սիթի՚ հանրախանութի մոտի ճանապարհով, իսկ Էդգարը գնացել է Դրոյի փողոցով ուղիղ մինչև վերջ իջնելով, այսինքն՝ կարճ ճանապարհով: Երբ Էդգարը հասել է տեղ, տեսել է, որ կանգնած են Գևորգն ու Տիգրանը և 3-ից 4 հոգի անծանոթ տղաներ: Այդ ժամանակ Գևորգն առաջարկել է Տիգրանին ներս մտնել և նստած, սեղանի մոտ զրուցել, սակայն անծանոթ տղաներից մեկը ասել է, որ չէ, պետք է այդտեղ խոսեն: Խոսակցության ընթացքում Տիգրանը Գևորգին հարցրել է, թե արդյոք նա իրեն չի հարգում, որ ավտոմեքենան արագ է վարում: Գևորգը նրան պատասխանել է, որ ավտոմեքենան արագ կամ դանդաղ վարելով չի, որ որոշվում մարդուն հարգում են, թե՝ ոչ: Զրույցի ընթացքում Տիգրանը մեկ ասել է, որ իբր Գևորգն իր հոր և մոր մոտով է արագ քշել, հետո էլ ասել է, թե իր մոտով է ավտոմեքենան ՙճռռացրել՚: Գևորգը Տիգրանին ասել է, թե էս ինչ երեխու խոսակցություն է տանում, ասել է, որ այդ թեմայով խոսալու բան չունի, ու քանի որ վտանգ է զգացել այդ տղաներից Էդգարն ու Գևորգը շրջվել են, որ հեռանան ու գնան տուն: Թեքվելու ժամանակ էլ տղաները չեն նկատել, թե ով ձեռքով հետևից հարվածել է Գևորգի դեմքի կողմ, հարվածը շոշափելով Գևորգի դեմքին, անցել է: Գևորգը պտտվել է նրանց ուղղությամբ, և նշված տղաները հարձակվել են տղաների վրա, որի ընթացքում քիչ հեռու կանգնած մեքենաներից էլի տղաներ են իջել՝ մոտ 10 հոգի, որոնք ևս հարձակվել են տղաների վրա: Այդ ընթացքում, երկու եղբայրով պաշտպանվելով իրարից առանձնացել են և այդ հարձակված տղաները, առանձին խմբերի բաժանված, երկուսին էլ ծեծի են ենթարկել: Մոտ 5-6 հոգի հարձակված են եղել Էդգարի վրա, մնացածն էլ՝ Գևորգի, Էդգարի ասելով այդ ընթացքում իրեն հարվածելիս են եղել ու ինքն ընկած է եղել գետնին ու որևէ մեկի չի հարվածել: Գևորգը պատմել է նաև, որ երբ հարձակվել են իր վրա և հարվածել, պաշտպանվելու ժամանակ հասցրել է մի քանի հարված հասցնել նրանց՝ ձեռքերով: Քանի որ Գևորգը բոքս և ըմբշամարտ է պարապել, ինքնըստինքյան պաշտպանվելու դիրքով է կանգնել՝ ձեռքերը ՙստոյկա՚ պահած, և այդ ընթացքում, ինչ-որ մեկը հակառակորդներից, մի քանի անգամ դանակով հարվածել է իրենª սրտի ուղղությամբ: Նա պատմել է նաև, որ քանի որ ձախլիկ է, ձախ ձեռքով պահել է այդ հարվածները, որ սրտին չկպնի: Այդ ժամանակ էլ վնասվածքներ է ստացել ձեռքին: Երրորդ հարվածի ժամանակ ուժեղ ցավ է զգացել, որից գոռացել է, փակել է ձեռքը, իսկ դանակը մնացել է իր ձեռքում: Նրա գոռոցից հետո այդ տղաները կանգնել են մի պահ, որից հետո էլի վրա են տվել ու ինքը դանակը ձեռքին պաշտպանվելով հետ-հետ է գնացել: Դրանից հետո, նկատել է, որ Էդգարը գետնին ընկած է, կարծել է, որ հնարավոր է դանակով նրան էլ հարվածած լինեն մոտեցել է նրան, մեջքի կողմից շորերից բռնելով գետնից բարձրացրել է ու հարցրել, թե նրան էլ դանակով չեն խփել: Էդգարն ասել է, որ չէ, չեն հարվածել: Այդ ժամանակ Էդգարի մոտի հակառակորդ տղաներից մեկը բռունցքով հարվածել է նրա քթին և կոտրել այն, մյուսները ևս վրա են եկել, որ տղաներին հարվածեն: Դրա համար էլ ինքն իր ձեռքի դանակը այս ու այն կողմ է թափահարել, որ հանկարծ իրենց չհարվածեն: Էդգարի պատմելուց իմացել է նաև, որ երբ Գևորգը իր շորերից բռնած քաշելով բարձրացրել է, իրենց վրա հարձակված տղաներից մեկի ձեռքին դանակ է նկատել: Հենց այդ ժամանակ էլ, կարծում է, որ Գևորգը դանակի հարված է ստացել նաև ձախ արմունկի շրջանում: Տղաների պատմելուց իմացել է նաև, որ դրանից հետո ավտոմեքենա է եկել այդ ուղղությամբ, որի լույսերն ընկնելուց հետո իրենց ծեծողները փախուստի են դիմել: Դեպքի մասին իր այս ողջ պատմածը իմացել է դեպքից հետո` իր տղաների ընդհանուր պատմելուց:
Վերքերը մշակելուց և արյունահոսությունը դադարեցնելուց հետո որդիները գնացել են տատի տուն` Զվարթնոց գյուղ, հիմնականում մնացել են այնտեղ, ինքը չի թողել, որ գան թաղամաս` ավելորդ անախորժություններից խուսափելու համար: Չգիտի նրանց ընկեր Ռոբերտը գնացել է նրանց հետ, թե ոչ, քանի որ նա մինչ այդ հեռացել էր իրենց տանից:
Լսել է, որ դեպքի ժամանակ դանակահարվել է իրենց փողոցի բնակիչ` Գևորգի տղա Լևոնիկը, իմացել է դեպքից մի քանի օր անց, երբ իրեն կանչել են ոստիկանություն: Միանշանակ չգիտի՝ Գևորգի կողմից պաշտպանվելու ընթացքում դանակը թափահարելիս է վնասվել Լևոնը, թե ուրիշ անձի կողմից, քանի որ Գևորգն ասում է, որ Լևոնին չի տեսել իրենց ծեծողների մեջ, բայց նրանց մեքենան ևս այնտեղ է եղել: Երբ ոստիկանությունից տեղեկացել է, որ դանակահարված է Լևոնիկը, ոստիկաններն ասել են, որ իր որդիներն են Լևոնին հարվածել, դրա համար էլ իրեն կանչել են, զարմացել է: Այդքանով հանդերձ, քանի որ իր տղաներին էին կասկածում, դրա հաջորդ օրը գնացել է Լևոնիկի հորեղբայր Արարատի խանութ, որի հետ սովորել է նույն դպրոցում, իսկ նրա եղբայր Գևորգին չէր ճանաչում: Դրա համար էլ նրա միջոցով ուզում էր հանդիպել Գևորգին: Խանութում Արարատն իր մոտից զանգել է Գևորգին, ասել, որ Դավիթը ցանկանում է նրան տեսնել, որպեսզի զրուցի և անհրաժեշտության դեպքում օգնություն տրամադրի Լևոնիկի բուժման հետ կապված հարցերով: Արարատը նրան բացատրել է, թե ով է ինքը և իրեն է փոխանցել Գևորգի ասածը, որ նա իր հետ խոսալու բան չունի: Ապա ինքը գնացել է հանդիպման և օգնություն է առաջարկել միայն մարդասիրական մղումներից ելնելով, քանի որ հաստատ չգիտեր՝ Գևորգի կողմից դանակը թափահարելու ընթացքում է վնասվածք պատճառվել, թե՝ ոչ: Համենայն դեպս, այդ ժամանակ ոստիկաններն իր որդիներին էին կասկածում և ինքը՝ որպես ծնող, պարտավորվածություն էր զգում: Չնայած նրան, որ այդ կռվի ժամանակ իր տղաները ևս վնասվածնքեր էին ստացել և չէր բացառվում, մի փոքր այլ իրավիճակում իր տղաներն ավելի ծանր վիճակում լինեին: Լևոնի հոր՝ Գևորգի հետ հանդիպել է երևի թե երկու անգամ, առաջին անգամ հանդիպել է նրա նախաձեռնությամբ, քանի որ Գևորգի եղբոր խանութ գնալուց հետո իր հեռախոսահամարը թողել էր նրա եղբոր մոտ: Մյուս անգամ էլ հանդիպել է իր նախաձեռնությամբ և ասել է, որ հավաքի բոլոր մասնակից տղաների ծնողներին, բացատրի նրանց, որ փախչելով չի կարող լինել ու որ գործն ավելի կբարդանա ու կձգձգվի, խնդրել է, որպեսզի բոլորն էլ գան ու ճիշտը հայտնեն, քանի որ իր որդիներին էին կասկածում Լևոնին դանակահարելու մեջ: Լևոնի հայրը պատասխանել է` ՙդու գնա քո տղային խփողին գտի, ես իմին գտել եմ՚:
Դեպքից հետո Գևորգին բուժօգնություն տրամադրելու համար բժշկի չեն դիմել, Գևորգի ձեռքի վնասվածքը կարել է նրա եղբայր Էդգարը: Քանի որ իր տղաները երիտասարդ են, չէին ցանկանում, որ այդ կռվի մասին որևէ մեկն իմանա, համենայն դեպս, որ իրենցից իմանա, որ հետո թաղամասում իրենց հետ կապված տհաճ խոսակցություններ չլինեն, հենց այդ պատճառով էլ նրանք երկուսն էլ հրաժարվել են հիվանդանոց բժշկի դիմել: Հենց այդ է պատճառը, որ մինչև հիմա Գևորգը չի էլ ուզում ասի, որ տեսել է, թե ինչպես են դանակով ուզել հարվածել իր դոշի հատվածին, որ հանկարծ իր ասելու պատճառով որևէ մեկը լուրջ խնդիր չունենա: Դրանից ելնելով էլ՝ իր տղաները գնացել են իրենց տատի տուն, որ եթե հանկարծ ոստիկաններն իմանան դեպքի մասին, առաջինն իրենցից չիմանան:
Դատաքննության ընթացքում հրապարակվել են վկա Ռոբերտ Մանուկյանի՝ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներն այն մասին, որ.
ՙ…2015թ. սեպտեմբեր ամսի, եթե չեմ սխալվում վերջին օրը, ուշ ժամի, միայնակ գտնվում էի Երևան քաղաքի Մատենադարանին հարող տարածքում, իմ 043-40-30-10 հեռախոսահամարին զանգահարեց Էդգար Սարգսյանը, չեմ հիշում, թե ինչ համարից և ասաց, որ շտապ գնամ ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚-ի մոտ: Ես պատահական տաքսի ավտոմեքենայով, որի մակնիշին և պետհամարանիշին ուշադրութուն չեմ դարձրել, շտապ գնացել եմ նշված վայր: Երբ հասա նշված վայր, Էդգարը և Գևորգը իրենց մեքենաներից ՙՖորդ՚-ի մոտ Գևորգի ձեռքը մտցրած ցելոֆանի մեջ կապում էին: Ես տեսա, որ Գևորգի ձեռքը վնասված է և արնահոսում է: Բացի այդ, երբ տեսա նրանց, Էդգարի դեմքը ևս արյունոտված էր, իսկ Գևորգի վրա այլ վնասվածք չեմ նկատել: Չեմ բացառում, որ նրանց վրա այլ մարմնական վնասվածքներ էլ եղած լինեն, սակայն ես նկատած չլինեմ: Ցանկանում եմ նշել, որ երբ ես հասել եմ նշված վայր, Էդգարից և Գևորգից բացի այլ մայդ այնտեղ չի եղել: Իմ այնտեղ եղած ժամանակ, իմ հասնելուց քիչ անց այնտեղ եկավ նաև Սերոժը, որին ճանաչում եմ և գիտեմ, որ նա ևս Գևորգի և Էդգարի հետ ընկերություն է անում: Դրանից հետո Գևորգը և Էդգարը նստել են Էդգարի ՙՖորդ՚ ավտոմեքենան, Էդգարը նստել է ղեկին, իսկ ես և Սերոժը նստել ենք Գևորգի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան և գնացել ենք Գևորգենց տուն: Ճանապարհին և մինչ այդ էլ դեպքի վայրում, մենք Գևորգի և Էդգարի հետ դեպքի մասին որևէ բան չենք խոսել: Երբ հասել ենք նրանց տուն, մտել ենք ներս՝ նրանց բակ, ես նրանց բակում տեսել եմ վերջիններիս ծնողներին և մեր հարցերին, թե ինչ է պատահել, Էդգարն ինձ պատասխանեց, որ կռիվ է տեղի ունեցել, որի ընթացքում դանակով հարվածել են Գևորգին: Այդ ընթացքում Գևորգը գտնվում էր տան ներսում և նրա հետ որևէ բան չենք զրուցել: Ընդ որում, ցանկանում եմ նշել, որ այդ ընթացքում, որ Էդգարն ինձ ասեց, որ կռիվ են արել, ու Գևորգին դանակով հարվածել են, Սերոժը մեր կողքին չէր: Հավանաբար տան ներսում էր կամ այլ տեղ՝ բակում, ինչը ես չգիտեմ: Էդգարն ինձ որևէ բան չի ասել, թե ում հետ են կռվել և ինչ պատճաոով, բացի այդ, որևէ բան չի պատմել կռվի հանգամանքների մասին: Ես նրանց բակում մնացել եմ շատ կարճ, երևի ամենաշատը մոտ 5 րոպե: Այդ ընթացքում Գևորգի ծնողները խառնված էին, և նրա հայրը, երբ ես բակում էի, ինձ ասաց, որ ես գնամ, քանի օր ուշ ժամ էր, ու քանի որ նրա հայրն ինձ այդպես ասաց, սիրուն չէր լինի, որ մնայի, և ես հեռացա ու գնացի տուն: Ես նրանց տանից հեռացել եմ միայնակ և այդ ժամանակ Սերոժը դեռ այնտեղ էր: Դուրս գալով Գևորգենց տանից, գնացել եմ մեր տուն` Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 27/4 շենքի 40 բնակարան, որտեղ էլ գիշերել եմ:
Լևոն Ավետիսյանին, Տիգրան Աբրահամյանին, Նարեկ Եղունյանին, Սևակ Ավետիսյանին չեմ ճանաչում, չգիտեմ, թե ինչ հարաբերությունների մեջ են գտնվում Էդգարի կամ Գևորգի հետ:
Ես անձամբ կամ իմ ընտանիքի անդամներն ավտոմեքենա չունենք: Էդգար և Գևորգ Սարգսյանների շրջապատում անձ չեմ ճանաչում, որ ՙՄազդա՚ մակնիշի ավտոմեքենա վարի:
Նշված դեպքից հետո ես մի անգամ գնացել եմ Էդգարենց տուն, որտեղ հանդիպել եմ նրա ծնողներին, բացի այդ էլ, մի քանի անգամ հանդիպել եմ Էդգարին, իսկ Գևորգին չեմ հանդիպել, գիտեմ, որ նա ներկայումս կալանավորված է: Նրանց ծնողների հետ հանգամանքների թեմայով որևէ բան չեմ զրուցել, իսկ Էդգարը զրույցի ժամանակ դեպքի մասին ինձ պատմել է, որ նշված օրն իրենց տան մոտ՝ այսինքն թաղամասում, Գևորի կողմից իբր ավտոն արագ քշելու հետ կապված ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚-ի մոտ խոսակցություն է եղել իրենց ու որքանով, որ հիշում եմ, իրենց թաղամասի տղաների հետ, որը կռիվ է դարձել, որի ժամանակ Գևորգին դանակով խփել են: Նա ինձ պատմել է նաև, որ դեպքի ժամանակ այլ մարդ էլ է դանակահարվել, բայց կոնկրետ ով և ինչ հանգամանքներում, չգիտեմ:
Երբ գնացել եմ ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚ սննդի կետի մոտ, և տեսել եմ Էդգարին և Գևորգին, նրանց մոտ դանակ, այլ կտրող կամ ծակող գործիք կամ այլ իր, մահակ կամ այլ նմանատիպ իր չեմ տեսել: Տղաները բացարձակապես սթափ վիճակում էին:
Ես լինելով նրանց ընկերը, գիտեմ, որ Գևորգը բացարձակապես ալկոհոլային խմիչք չի օգտագործում, իսկ Էդգարը՝ շատ հազվադեպ:
2015թ. սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը իմ բջջային հեռախոսը, մինչև դեպքից հետո Էդգարի և Գևորգի հետ նրանց տուն գնալը, եղել է իմ մոտ, դրանից հետո բջջային հեռախոսն իմ մոտ չի եղել, քանի որ ես այն մոռացել և թողել էի Գևորգի մեքենայում: Բջջային հեռախոսս ինձ հետ է վերադարձվել դրա առավոտյան, այն թողել է Էդգարը, իմ աներոջը պատկանող Զեյթուն թաղամասում գտնվող մթերային խանութում, ես, տեսնելով, որ բջջային հեռախոսս մոռացել եմ, դրանից մոտ 40 րոպե հետո իմ մոտ եղած 096-80-18-08 համարից զանգահարել եմ Էդգարի կամ Գևորգի հեռախոսահամարին, նրանց ասել եմ, որ հեռախոսը մոռացել եմ, թողեն խանութում:
Դեմքով ճանաչում եմ Տիգրանին, գիտեմ, որ բառեց է, նրա հետ անմիջական շփում չեմ ունեցել: Իսկ Նվերիկը մեր Զեյթունի բնակիչներից է: Նվերիկը տարիքով մարդ է՝ մոտ 40-50 տարեկան, ազգանունը չգիտեմ, հեռախոսի համարը չգիտեմ, տան տեղը կոնկրետ չգիտեմ: Նա ունի մեր տարիքի տղա, որի անունը Արման է: Արմանը մոտ տարի ու կես է ծառայում է Ղարաբաղում: Չգիտեմ՝ Նվերը կամ իրա տղան ճանաչում են Գևորգին, Էդգարին կամ Տիգրանին, թե՝ ոչ: Ես ունեմ Էդո անունով ընկեր, ազգանունը Հարությունյան է: Նա ապրում է Բանգլադեշ թաղամասում, կոնկրետ հասցեն չգիտեմ, նրա հեռախոսահամարն է՝ 043-10-44-14: Էդոն և եղբայրներ Գևորգն ու Էդգարն իրար ճանաչում են իմ միջոցով, անմիջական շփում չունեն: Էդոն եղբայրներ Գևորգ ու Էդգար Սարգսյանների հետ վերջին անգամ իմ ներկայությամբ հանդիպել է դեպքից առաջ՝ մոտ մեկ ամսվա ընթացքում: Գևորգը մի անգամ այդ ժամանակ հեռախոսով, ինտերնետով, սոցիալական ցանցում, կոնկրետ չեմ հիշում, թե որ սայթով, խոսում էր մի աղջկա հետ, որը Գևորգին ժամադրել էր Բանգլադեշում՝ եկեղեցու մոտ, ես ու Գևորգը գնացել ենք այնտեղ, սպասեցինք, այդ աղջիկը չեկավ: Քանի որ Բանգլադեշում էինք, ես զանգել եմ, Էդոն եկել է, մի քիչ զրուցել ենք ու բաժանվել իրարից: Այդ ժամանակ եղել ենք ես և Գևորգը, Էդգարը մեր հետ չի եղել, չգիտեմ, թե Գևորգն ինչ աղջկա հետ է խոսացել ինտերնետով, այդ աղջիկը սայթում ինչ անունով է գրանցված եղել: Գիտեմ, որ Գևորգը նախկինում ՙՖեյսբուքում՚ գրանցված էր ՙԳև Գև՚ անվամբ: Ես ևս իմ անուն ազգանունով գրանցված եմ ՙՖեյսբուքում՚, այլ սայթում գրանցված չեմ:
Ես Նվերիկ անունով անձնավորության հետ խոսել եմ հեռախոսով Գևորգենց դեպքի մասին: Այժմ չեմ հիշում, թե այդ զրույցը երբ է եղել, Նվերիկը հորս ընկերն է եղել, նա մոտ 45 տարեկան է, ազգանունը՝ չգիտեմ, նրա տունը գտնվում է Զեյթունի հացի գործարանի հետևը: Նրա տղան՝ Արմանը, դեպքի ժամանակ ծառայում էր Ղարաբաղում: Նվերիկի հեռախոսի համարը չգիտեմ: Չեմ հիշում Նվերիկն էր ինձ զագել, թե՝ ես իրան, զրույցի ժամանակ ես բառացի չեմ հիշում, թե նրա հետ ինչ ենք խոսացել, բայց զրույցի իմաստն այն էր, որ Նվերիկը, հաշվի առնելով, որ ես իրա տղու հետ լավ հարաբերությունների մեջ եմ, իսկ նա նաև լավ հարաբերությունների մեջ է Տիկոյենց հետ, նա ինձ հաշվի առնելով նաև, որ Գևորգենք իմ ընկերներն են, ասում էր, որ այդ վեճը շարունակություն չունենա, հաշտվեն իրար հետ: Ես նրան ասում էի, որ այդ դեպքի հետ կապ չեմ ունեցել ու հիմա էլ չեմ ուզում կապ ունենամ: Նվերն ինձ ասում էր, որ ինքը մի հոգու համար է ասում՝ նկատի ունենալով Տիկոյին, քանի որ նա է իրեն հարազատ, ես էլ ասում էի, որ այդ թեմաների հետ գործ չունեմ, առանց այդ էլ գիտեմ, որ Գևորգենց հակառակորդ կողմից ցուցմունքներ տվողներ են եղել, որի մասին ինձ ասել են Էդգարենք, կոնկրետ չգիտեմ՝ ով, ու մտածում էի, եթե փորձեմ նրան հաշտեցնել, անիմաստ տեղը հետո կարող է ես խնդիրներ ունենամ, քանի որ մտածում էի, որ կարող է հետո էլ իմ անունը սկսեն տալ ցուցմունքներում, որ գնացել ենք բարիշելու: Նվերի հետ խոսացել ենք այս թեմայով, այլ բան չենք խոսացել:
Ես և Էդգար Սարգսյանը մինչև այս Նոր տարին հաճախ ենք հանդիպել իրար հետ, բայց դրանից հետո, քանի որ քույրս վատառողջ էր, ես զբաղված եմ եղել այս հարցերով ու չենք հանդիպել: Այդ հանդիպումների ժամանակ Էդգարն ինձ պատմել է, որ դեպքը, որը տեղի է ունեցել Գևորգի հետ ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚-ի մոտ, այն պատճառով է եղել, որ Գևորգը ավտոն արագ է քշել, դրա հետ կապված խոսակցություն է եղել, ընդ որում, ասում էր, որ հակառակորդ կողմը 2 մեքենայով է եղել, գնացել են ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚-ի մոտ, որտեղ կռիվ է եղել, որի ժամանակ իրեն, իրանց ասելով՝ Գևորին, դանակով խփել են ու ինքն էլ տեսել է՝ ձեռքն արյունոտ է, ու Գևորն էլ դանակը թափահարել է, դիտավորյալ ոչ մեկին չի խփել, այլ բան չեմ հիշում, թե ինչ եմ խոսացել:
Գևորգի ու Էդգարի հետ շփվելու ընթացքում ես զգում էի, որ Գևորգն ու Էդգարն իմ մոտ դեպքի հանգամանքների մասին բան չէին խոսում ու նաև դա է եղել պատճառը, որ ես սկսել եմ նրանց հետ ավելի սակավ շփվել..՚:
Դատաքննության ընթացքում հրապարակվել են վկա Գեորգի Երեմյանի՝ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները հետևյալ բովանդակությամբ.
ՙ… Գևորգ Սարգսյանին ճանաչում եմ: Ճանաչում եմ նաև նրա եղբորը՝ Էդգարին: Նրանց հետ գտնվում եմ նորմալ՝ բարև բարլուսի հարաբերությունների մեջ: Քանի որ ընտանիքիս անդամները զբաղվում են լավաշի արտադրությամբ, Գևորգենք էլ նշված արտադրամասից հաճախ են օգտվում, մեր շփումը հիմնականում կապված է դրա հետ: Ձեր կողմից նշված դեպքի մասին, դրանից հետո, հավանաբար հոկտեմբեր ամսվա մեջ, կոնկրետ օրը չեմ հիշում, ես պատահական հանդիպել եմ Գևորգենց տան դիմաց Էդգարին: Այդ ժամանակ ես մենակ էի, եթե չեմ սխալվում, Էդգարի հետ կար նաև մի տղա, որի անունը, եթե չեմ սխալվում, իմ հիշելով Վարդան էր: Վարդանը նիհար, բոյով, մազերը կարճ, չոլկան առաջ տված տղա էր: Ես նրան չեմ ճանաչում և չգիտեմ, թե ով է նա: Այն, որ իմ հիշելով նրա անունը Վարդան էր, հիշում եմ հենց այդ հանդիպումից: Վարդանին կրկին տեսնելու դեպքում կճանաչեմ նրա դեմքից և դիմագծերից: Զրույցի ընթացքում ես Էդգարից իմացա, որ Գևորգին փակել են, այսինքն՝ նա կալանքի տակ է: Այդ թեմայով զրույցի ժամանակ Էդգարը նաև ինձ ասեց, որ հերիք չի Գևորգին դանակով խփել են, մի հատ էլ տարել փակել են: Իմ հարցերին, թե ովքեր են եղել և դեպքն ինչպես է եղել, նա սկզբում պատմեց, որ դեպքի օրն ինքն ու Գևորգը երկու մեքենայով են եղել: Գևորգը եղել է իր, իսկ Էդգարն էլ՝ իրա ավտոյով: Նրանք եկել են, որ իրենց մեքենաներով ներս մտնեն: Այդ պահին վերևից երկու հատ մեքենա է իջել: Դրանցից մեկը եղել է ՙՄազդա՚, որի միջից իջել է Տիկոն, որը ապարանցի է և բարեց: Նրա ազգանունը չգիտեմ, նրան բոլորը ճանաչում են, որպես ապարանցի Տիկո, և նա բնակվում է Գևորգենց թաղամասում, կոնկրետ տեղը չգիտեմ: Մյուս մեքենան եղել է ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենա: Տիկոն մոտեցել է Գևորգին, իրար հետ զրուցել են ինչ-որ ավտոմեքենան արագ կամ դանդաղ քշելու թեմայով: Հետո Էդգարը մոտեցել է Գևորգին հետաքրքրվել է, թե ինչ է եղել: Գևորգն իրան ասել է, որ բան չի եղել, իրար հետ գնում են մի կտոր հաց ուտեն: Դրանից հետո Գևորգը և Տիկոն Գևորգի ավտոյով նստել և գնացել են: Նրանց գնալուց հետո Էդգարն ինձ պատմել է, որ տեսել է, որ նրանց հետևից էլ են երկու մեքենաներ գնացել: Ինքն անհանգստացել է: Ինքն իր մեքենայով գնացել է այն տեղը, որտեղ, որ գնացել են Գևորգը և Տիկոն, այսինքն՝ «Կալիֆորնիա բուրգերե: Երբ հասել է այնտեղ, Գևորգը և Տիկոն մի երեք հոգի անծանոթ տղաների հետ դուրսը կանգնած խոսալուց են եղել: Ինքը մոտեցել է և հարցրել, թե ինչ է եղել: Իմացել է, որ ավտոմեքենան փողոցում արագ քշելու հետ կապված է Գևորգն ինչ-որ ասել է, որ մանկական զրույց է և ստեղ խոսալու բան չկա, այսինքն՝ այդ խոսակցության վրա ծավալվելու հարց չկա: Այդ պահին Էդգարն ասում է, որ իրենք գնացել են, որ նստեն ավտոն և երբ պտտվել են ու հետևանց գնացել են, իրենց վրա հարձակվել են: Այդ պահին այդտեղ կանգնած են եղել երեք ավտո: Դրանցից մեկը եղել է Նարեկինը, որի ազգանունը նրա ասելով, եթե չեմ սխալվում Եղոյան կամ Եղինյան է: Այդ ավտոմեքենան Էդգարի ասելով եղել է ՙՄերսեդես՚ մակնիշի, որի համարների մեջ կար 355 թիվը: ՙՄազդան՚ է եղել և եղել է խանութի Լյովի ՙՄերսեդեսը՚: Այդ ավտոմեքենաների մեջից էլ են իջել ու հարձակվել իրենց վրա մոտ 10-15 հոգի: Էդգարը նաև պատմել է, որ այդ ընթացքում կուշկա-կուշկա են եղել և Էդգարն ու Գևորգը առանձին-առանձին կռվելուց են եղել իրենց վրա հարձակվածների հետ: Այդ ընթացքում Էդգարը ինձ պատմել է, որ դանակով Գևորգի ձեռքին են հարվածել: Գևորգը հետ է գնացել և տեսել, որ Էդգարն ընկած է այնտեղ չոքերի վրա: Գևորգը մոտեցել է նրան, ձեռքով մեջքից հետ է քաշել: Այդ պահին ինչ-որ մեկը հարվածել է Էդգարի բերնին և քիթը կոտրել է: Էդգարը նաև ինձ պատմել է, որ քանի որ մութ է եղել, իրենք չեն տեսել, թե ով է դանակով հարվածել նաև Գևորգի թևին: Էդգարին դանակով չեն խփել, նրա միայն քիթն են ջարդել: Էդգարն ինձ ասել է նաև, որ Գևորգի ափի մեջ հարվածել են դանակով երեք անգամ և մի անգամ էլ թևին: Այդ ընթացքում էլ ինչ-որ մեքենա է եկել, լույսերը գցել է, ու այդ տղաները փախել են: Այդ ընթացքում նաև Էդգարն ինձ պատմել է, որ իրենց հետ կռված տղաների մեջ եղել են Ապարանցի բարեց Տիկոն, եղբայրներ Նարեկը և Սևակը, որոնց ազգանունները չգիտեմ, նրանց տանից մի քիչ ներքև դիմացը բնակվող սվարչիկի տղա Արմանը, այդ փողոցի խանութի Լյովը, նրանց տան դիմացի մասում գտնվող տներից մեկի բնակիչ Երվանդը, որի ազգանունը չգիտեմ, նրան դեմքով հնարավոր է տեսնեմ ճանաչեմ, սակայն այժմ տեղը չեմ բերում: Այդ տղաների մեջ է եղել Նորոն, որի ազգանունը չգիտեմ, որին ևս դեմքով չեմ ճանաչում, չեմ բացառում, որ շփված լինեմ, սակայն այժմ տեղը չեմ բերում: Էդոյի ասելով նրա, այսինքն՝ Նորոյի հայրը վայրենի է: Էդգարի ասելով իրենց հետ կռված տղաների մեջ է եղել նաև Դրոյի փողոցի 5 հարկայիններից Արթուրը: Արթուրի ազգանունը ևս չգիտեմ, նրա հետ ևս շփված չկամ, նրան ևս դեմքով տեղը չեմ բերում: Նրանց մեջ է եղել, նաև Էդգարի բառերով ասած 24-ի կրուգի Ռոբը: Ռոբին ևս չեմ ճանաչում, նրան ևս տեղը չեմ բերում: Էդգարը զրույցի ընթացքում ինձ բան չի ասել, թե այդ ՙՄազդա՚ ավտոմեքենան ումն է եղել, սակայն գիտեմ, որ նա գիտեր, թե այդ մեքենան ևս ումն է եղել: Թե այդ մեքենան ումն է եղել, հիշում եմ, որ նա ինձ ասեց, սակայն այժմ ես դա մոռացել եմ: Էդգարը պատմել է նաև, որ այնտեղ է եղել իմ կողմից նշված Եղոյան Նարեկը, որի ՙՄերսեդեսը՚ ևս սկզբում եղել է ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚-ի մոտ: Էդգարն ինձ պատմել է նաև, որ դեպքի ժամանակ իր ու Գևորգի կողմից այլ մարդ չի եղել, իրենք եղել են երկուսով: Էդգարն ինձ պատմել է նաև, որ դեպքից հետո, երբ հակառակ կողմի տղաները փախել են, Գևորգն ի վիճակի չի եղել մեքենա վարի, զանգել են ուրիշի կամ ուրիշների, որոնք եկել են, իրենց մեքենաները տարել են: Այլ բան այդ դեպքի մասին չգիտեմ, այլ բան Էդգարն ինձ չի պատմել:
Ես նշված դեպքի ընթացքում այնտեղ չեմ եղել, դրան չեմ մասնակցել, ներկա չեմ եղել: Քանի որ դեպքից բավականին երկար ժամանակ է անցել, ես չեմ կարող հիշել, թե այդ ժամանակ որտեղ եմ գտնվել և ինչով եմ զբաղվել:
Ես զորացրվել եմ 2015թ. հուլիս ամսին և դրանից հետո մինչ օրս գործածում եմ իմ նշած 094-77-00-58 բջջային հեռախոսահամարը: Ես երբեք դրանից հետո այլ հեռախոսահամար չեմ գործածել:
Ես մինչև հարցաքննության ներկայանալս որևէ մեկի չեմ ասել, որ ինձ հարցաքննության են կանչել, այն մասին, որ հարցաքննության եմ հրավիրված, տեղեկացել եմ այսօր: Ինձ մինչև հարցաքննության ներկայանալը, որևէ մեկը չի համոզել, հորդորել, առաջարկել, սպառնալով կամ այլ եղանակով չի ուղղորդել ինձ հայտնի այս կամ այն տեղեկությունն այլ կերպ ներկայացնել: Ցանկանում եմ նաև ավելացնել, որ ես չեմ ցանկանում, որ Էդգարը տեղյակ լինի, որ ես նման բովանդակությամբ ցուցմունք եմ տվել:
Էդգարը զրույցի ժամանակ ինձ պատմել է նաև, որ դեպքի ժամանակ իրենց մոտ դանակ չի եղել, ընդ որում, դա ասում էր 100 տոկոսով: Էդգարն ինձ ասում էր, որ դեպքի ժամանակ մարմնական վնասվածք է ստացել ինչ-որ մեկը ևս: Ինքն ինձ ասում էր, որ երբ դանակով հարվածել են Գևորգի ձեռքին, Գևորգն էլ ի վիճակի չէր էլ լինի դանակով հարվածեր: Էդգարն ինձ ասում էր, որ այդ անձը մարմնական վնասվածք է ստացել երևի, քանի որ մութ է եղել, երևի իրենց կողմնակիցներն են շփոթել, խփել: Այլ բան Էդգարն ինձ այդ մասին չի ասել: Ես Էդգարից հետաքրքրվում էի դեպքի հանգամանքներով, որ պարզեմ, հո իմ ծանոթներից մեջները չի եղել, սակայն փառք Աստծո, չէին եղել:
Ինձ որևէ մեկը, մինչև հարցաքննության ներկայանալը, որևէ կերպ չի ուղղորդել: Իսկ իմ կողմից Էդգարի կողմից հայտնած այդ տեղեկությունները, այդ թվում՝ անձանց անունները, մանրամասն հիշելը պայմանավորված է նրանով, որ ես հիշողությունից շատ լավ եմ՚:
Այնուհետև Դատարանը հետազոտել է հետևյալ ապացույցները.
1) Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2255/հ եզրակացությունը, համաձայն որի Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած-կտրած չթափանցող, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջանների ծակած-կտրած վերքերի ձևով, պատճառվել են սուր կտրող-ծակող գործիք/ների/ ներգործությամբ, հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին, որոնք առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքը, որն իր ընթացքով վնասել է կրծքային ներքին աջ զարկերակը, աջ թոքը, սրտապարկը և սրտի աջ փորոքը, ուղեկցվել է հեմոթորաքսով, հեմոպերկադով, առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որի վերքային խողովակի ուղղությունն է դրսից՝ ներս, ներքևից՝ վերև, առջևից՝ հետ: Կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած-կտրած չթափանցող վերքը, որի վերքային խողովակի ուղղությունն է ներքևից՝ վերև, հետևից՝ առաջ, առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Ձախ նստատեղի շրջանի կտրած-ծակած (0.5 սմ խորությամբ) վնասվածքն առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Աջ ազդրի շրջանի կտրած-ծակած վերքը, որի վերքային խողովակի ուղղությունն է ներքևից՝ վերև, աջից՝ ձախ, առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից:
2) Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3091 եզրակացությունը, համաձայն որի Գ.Սարգսյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախ դաստակի, նախաբազուկ անցումով արյունազեղմամբ՝ ձախ դաստակի, նախաբազկի շրջանների կտրած վերքերի ձևով, պատճառվել են սուր կտրող կամ ծակող-կտրող գործիքով/ներով/, հնարավոր է նշված ժամկետում և որոշմամբ նկարագրված հանգամանքներում, որոնք ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցրած պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Վերոնշյալ մարմնական վնասվածքները ստանալու պահին Գ.Սարգսյանը ձախ դաստակի ափադրսային, ափային, ինչպես նաև ձախ նախաբազկի վերին երրորդականի միջնային մակերեսներով ուղղված է եղել դեպի սուր կրտրող կամ ծակող-կտրող գործիքի/ների/ շեղբի սուր ծայրը: Եթե հետագայում Գ.Սարգսյանին կատարված ձախ դաստակի ռենտգեն նկարահանման, վիրաբույժի և վնասվածքաբանի կոնսուլտացիոն պատասխանները ներկայացվեն ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ և ի հայտ գան նոր տվյալներ, հնարավոր է, որ ՙՀետևություններ՚-ում լինեն փոփոխություններ:
3) Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3041 եզրակացությունը, համաձայն որի Է.Սարգսյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ քթոսկրի կոտրվածքի ձևով, պատճառված է բութ առարկայի ազդեցությամբ, հնարավոր է՝ գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, հանգամանքներում և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Է.Սարգսյանը վնասվածքները ստանալու պահին կարող էր գտնվել բոլոր հնարավոր դիրքերում, իսկ հարվածն ուղղված է եղել քթի շրջանին:
4) Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 491 եզրակացությունը, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացրած Գևորգ Դավթի Սարգսյանի արյան նմուշը, ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է O խմբին: Փորձաքննության ներկայացրած Էդգար Դավթի Սարգսյանի արյան նմուշը, ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է B խմբին: Համաձայն փորձագետի թիվ 401 եզրակացության ՙՀետևություններ՚ բաժնի 3-րդ կետի. ՙՓորձաքննության ներկայացրած 3 անձեռոցիկների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, B խմբի արյուն ունեցող անձից կամ անձանցից...՚, հետևաբար՝ այն կարող էր առաջանալ Էդգար Դավթի Սարգսյանից, բայց չէր կարող առաջանալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանից:
5) Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 401 եզրակացությունը, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացրած Լևոն Գևորգի Ավետիսյանի արյան նմուշը, ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է ուղեկցող H հակածինով արյան A խմբին: Փորձաքննության ներկայացված վերնաշապիկի, անդրավարտիքի, գոտու, զույգ կոշիկների վրա տեղակայված և ՙմեքենայի զննությամբ՚ վերցված թվով 6 կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, H հակածինով A խմբի արյուն ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև՝ կարող էր առաջանալ Լևոն Գևորգի Ավետիսյանից: Փորձաքննության ներկայացրած 3 անձեռոցիկների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, B խմբի արյուն ունեցող անձից կամ անձանցից, բայց չէր կարող առաջանալ Լևոն Գևորգի Ավետիսյանից:
6) Դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությունը, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված Լևոն Ավետիսյանի հագուստների՝ կարճաթև շապիկի և անդրավարտիքի վրա առկա են ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ /ստույգ տեղակայությունները և չափերը տե՛ս դատահետքաբանական մասի հետազոտական մասում/, որոնք կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի/ների/, հնարավոր է դանակի/ների/ շեղբի ներգործությունների արդյունքներում:
2.5. Ելնելով Լևոն Ավետիսյանի կարճաթև շապիկի և անդրավարտիքի վրա առկա ծակած-կտրած բնութի վնասվածքների չափային և կառուցվածքային առանձնահատկություններից, ինչպես նան վերջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դ/բ փորձագետի կողմից տրված թիվ 2255/հ, թիվ 1942 եզրակացություններում նշված տվյալներից պետք է եզրակացնել, որ Լևոն Ավետիսյանի մարմնական և հագուստների վրա առկա վնասվածքները ծակած-կտրած բնույթի են և կարող էին առաջանալ ինչպես միևնույն, այնպես էլ նմանատիպ ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի/ների/ հնարավոր է դանակի/ների/ շեղբի ներգործությունների արդյունքներում:
3. Փորձաքննությանը ներկայացված Լևոն Ավետիսյանի հագուստների՝ կարճաթև շապիկի առաջամասի կենտրոնական գրեթե աջ, հետևամասի կենտրոնական գրեթե աջ և անդրավարտիքի ձախ փողքի հետևամասի վերին աջ ու աջ փողքի հետևամասի գրեթե վերին հատվածներում առկա ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքները իրենց տեղակայություններով հիմնականում համապատասխանում են վերջինիս դ/բ փորձագետի թիվ 2255/հ եզրակացության մեջ նշված կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի թափանցող, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի չթափանցող և ձախ նստատեղի ու աջ ազդրի շրջաններում առկա ծակած-կտրած վերքերի հետ:
4.6.7. Համաձայն դ/բ փորձագետի թիվ 3091 եզրակացության Գևորգ Սարգսյանի ստացած մարմնական վնասվածքները կտրված բնույթի են, իսկ Լ.Ավետիսյանի հագուստների և դրանց համապատասխան մարմնական վնասվածքները ծակած-կտրած բնույթի են, այսինքն՝ ունեն առաջացման տարբեր մեխանիզմներ /առաջին դեպքում դանակը սուր եզրով մարմնի նկատմամբ ունի սահող բնույթի ազդեցություն, իսկ երկրորդ դեպքում դանակը/ները/ ունեցել է դանակի ծայրով մարմնի մեջ խորաթափանցելու ազդեցություն/ հետաևաբար և կատարել Գ.Սարգսյանի մարմնական և Լ.Ավետիսյանի հագուստների ու մարմնական վնասվածքների պատճառման գործիքի/ների/ միջև համեմատական վերլուծություն, տարբերակում փորձագիտական տեսանկյունից հնարավոր չէ:
Վերոգրյալը հիմք է տալիս նշելու նաև, որ չի բացառվում Գ.Սարգսյանի մարմնական կտրված բնույթի վնասվածքների՝ վերքերի առաջացումը այնպիսի ծակող-կտրող գործիքով/ներով/՝ դանկով/ներով/, որոնցով պատճառվել է Լ.Ավետիսյանի հագուստների ու մարմնական ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքները:
9.10. Գևորգ Սարգսյանի մոտ առկա մարմնական վնասվածքների առաջացումը հնարավոր էր ինչպես որոշման մեջ հարցադրման թիվ 9,10 կետերում առաջադրված պայմաններում, այնպես էլ այլ հանգամանքներում, որոնք կապահովեին այդ վնասվածքների առաջացմանը:
8.11. Հաշվի առնելով Տ.Սարգսյանի և Լ.Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքների բնույթը, նրանց տեղակայությունները, առանձնահատկությունները՝ բացառվում է դրանց առաջացումը, մասնավորապես և Լ.Ավետիսյանի վնասվածքների առաջացումը, Գ.Սարգսյանի կողմից նկարագրված պայմաններում, այդ թվում նաև թիվ 40/33կգ-280 գրությամբ առաջադրված լրացուցիչ հարցադրման հանգամանքներում,
7) 2015թ. հոկտեմբերի 1-ի՝ ՙՏեղանքի զննության մասին՚ արձանագրությունը՝ համաձայն որի թիվ 44 տան պատի տակ առկա են դրված թվով 1 հատ 2լ տարողությամբ ՙԿոկա-կոլա՚ մակագրությամբ տարա, որի կողքին առկա են դրված թվով 6 հատ մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված բաժակներ: Թիվ 46 տան բակի մուտքի դարպասի առջև՝ գետնի վրա, առկա են դրված 4 հատ 0.5 լիտր տարողությամբ ՙԿիլիկիա՚ մակագրությամբ գարեջրի ապակյա տարաները, որոնցից 45 սմ դեպի ձախ դրված է ևս մեկ նույնպիսի տարա: Քաղաքացի Ն.Ավետիսյանը մատնացույց արեց, վերը նկարագրված տարածքը, գարեջրի, հյութի տարաները և բաժակներն ու հայտարարեց, որ Լևոն Ավետիսյանը և իրեն անծանթ տղան նշված գարեջուրը, հյութը և բաժակները գնել են իրենց խանութից և մյուս անծանոթների հետ կանգնել են նշված տարածքում ու ըմպել: Դեպքի վայրից առգրավվել են 1 հատ 2լ տարողությամբ, 4 հատ 0.5 լիտր տարողությամբ տարաներ և 6 հատ մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված բաժակներ:
8) 2015թ. հոկտեմբերի 1-ի՝ ՙԴեպքի վայրի զննության մասին՚ արձանագրությունը՝ համաձայն որի դեպքի վայր է հանդիսանում Զեյթուն, Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գործող ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚ արագ սննդի կետի դիմացի հատվածը: Գոգոլի, Ռուբինյանց և Դավիթ Անհաղթ փողոցների խաչմերուկից դեպի ձախ 4մ հեռավորության վրա՝ մայթեզրի ծառից 3մ դեպի ձախ, առկա է արնանման հեղուկով ներծծված և չորացած անձեռոցիկ, որից ևս 1.5մ հեռավորության վրա առկա է անձեռոցիկի ևս մեկ կտոր: Գոգոլի փողոցի երթևեկելի հատվածից դեպի աջ՝ մայթեզրից 30սմ դեպի ձախ, առկա է ևս մեկ արնանման հեղուկով ներծծված անձեռոցիկ: Քաղաքացի Գ.Ավետիսյանը բանավոր հայտարարեց, որ ըստ իր ունեցած տեղեկությունների՝ որդին նշված տարածքում է ստացել իր մարմնական վնասվածքները: Նշված տարածքում՝ դեպի ավտոկայանատեղիի մուտքի մոտ՝ ասֆալտին առկա են արնանման հեղուկի չորացած կաթիլների հետքեր: Նմանատիպ կաթիլների հետքեր են առկա նաև ավտոկայանատեղիի մյուս հատվածներում:Դեպքի վայրից առգրավվել են թվով 3 հատ արնանման հեղուկով ներծծված, չորացած անձեռոցիկներ,
9) 2015թ. հոկտեմբերի 8-ի՝ զննության արձանագրությունը՝ համաձայն որի. ՙզննություն կատարեցի Mercedes-Benz E 320 մակնիշի 05 MM 599 պ/հ ավտոմեքենան, առկա են 3 արնանման չորացած հետքեր, դրանից 25-30 սմ դեպի վերև առկա են 3 արնանման չորացած հետքեր: Մեքենայի սրահի հետևի նստելատեղի աջակողմյան անկյան հատվածից՝ մեջքի հատվածից վերցվեց 40 սմ չափերի արնանման հետք, կաշվե սև գույնի նստելատեղի հատվածից վերցվեց արնանման հետք: Ավտոմեքենայի հետևի ձախ կողմի սև գույնի կաշվե նստելատեղի մեջքի հատվածից վերցվեց արնանման հետք: Մեքենայի առջևի նստելատեղի մեջտեղի մեջքի հատվածից վերցվեց արնանման հետքեր:
10) 2015թ. հոկտեմբերի 16-ի՝ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղայականով ներկայանալու արձանագրությունը՝ համաձայն որի Գևորգ Սարգսյանը հայտնեց հետևյալը. ՙՆշված վայր ժամանեցին նաև Տիգրանի 3 ընկերները, մեր միջև ծեծկռտուք առաջացավ, որի ժամանակ դանակով հարվածել են իմ ձախ ձեռքին, ես ձեռքիս ափը փակեցի և դանակը մնաց ձեռքիս մեջ: Ես սկսեցի այդ դանակով պաշտպանվել, իսկ նրանք առաջ էին գալիս և փորձում հարվածել, պաշտպանվելիս դանակը աջ և ձախ թափահարելիս դիպչեց այնտեղ գտնվող տղաներից մեկին: Ես հետագայում իմացա, որ իմ հարվածից մարմնական վնասվածք է ստացել մեր փողոցի բնակիչ Լևոն Ավետիսյանը՚:
Դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են նաև քրեական գործում առկա այլ փաստաթղթերը, ինչպես նաև իրեղեն ապացույցները:
Ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանը դատաքննության ընթացքում տվել է հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. ՙԻնձ առաջադրված մեղադրանքում ինձ ընդհանրապես մեղավոր չեմ ճանաչում, քանի որ ես չեմ ուզեցել որևէ մեկին վնասեմ, դանակով խփեմ, առավել ևս՝ Լևոնին: 2015թ. սեպտեմբերի 30-ին ինձ ու եղբորս ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚-ի մոտ 10-15 հոգով ծեծի են ենթարկել, որի ընթացքում բաժանվել են երկու մասի, կեսն ինձ են խփել, կեսը՝ եղբորս, որի ընթացքում` ինձ խփելու, զգացի, որ ինչ-որ բանով դեպի սրտիս կողմը խփում են, քանի որ ձախլիկ եմ, ձեռքով բարձրացրեցի վերև զգացի երկուսից-երեք հատ ծակոց, մեխանիկորեն ձեռքս քաշեցի հետ, զգացի, որ ինչ-որ բանա մնացել ձեռքիս մեջ, ու աջ ու ձախ անկանոն թափահարելով հետ-հետ գնացի, դիմացս բացվեց, տեսա, որ եղբորս էլ են խփում, մոտիկացա, մայկայից քաշեցի, ասեցի. ՙՀո քեզ էլ դանակով չեն խփել, ասեց՝ չէ, ու էդ պահին ինչ-որ մեկը խփեց դեմքին, ես պտտվեցի, որ տենայի՝ ինչ է, անկանոն սկսեցի թափահարել ձեռքս, էդ պահին մի հատ ծակոց զգացի արմունկիս շրջանում ու էդ պահին զգացի, որ թափահարում էի, ինչ-որ մեկին կպավ, բայց թե շորին կպավ, իրան կպավ, ուր կպավ, չեմ կարող ասել, չեմ էլ տեսել՝ էդ անձն ով է եղել, ու ավտոյի լույսն ընկավ, բոլորը փախան, հետո իմ ընկերներ Ռուբոն ու Սերոժն են եկել, ձեռքս հետո տեսել եմ, որ վնասված է՝ ափի շրջանում ու արմունկի շրջանում, ցավում էր, ցելոֆան եմ հագցրել ափիս շրջանում, որ ավտոյի մեջ արյուն չլինի, ու գնացել եմ տուն: Ուզում եմ անդրադառնամ նաև իմ մեղադրական եզրակացությանը: Քննիչը գրել է, որ ես վիճաբանել եմ մի խումբ տղաների հետ, որի ընթացքում դանակահարել եմ Լևոնին, բայց չի նշել, որ մարմնական վնասվածք ունեմ, որ ինձ են խփել դանակով, ու ով էր այդ մի խումբ տղաները և ինչի եմ վիճաբանել իրանց հետ, ու որ եղբորս քիթն են ջարդել, ոչ մի բանը նշած չի եղել մեղադրականիս մեջ, ինչի համար չի նշվել, որովհետև պարզ է, որ նշվեր, ես էլ կլինեի տուժող ու բաց կթողեին, էդ պատճառով երևի չի նշվել, պիտի ավելի լուրջ վնասվածք ստանայի, որ չմնայի կալանքի մեջ, նույնիսկ էդ դանակն իմ ձեռքի մեջ չթափահարեի, կարող է ավելի լուրջ վնասվածք ստանայինք՚:
Պատասխանելով պաշտպանի, Դատարանի և մեղադրողի հարցերին, ամբաստանյալը հայտնել է, որ իրենց կողմից, բացի իրենից ու եղբորից, այլ մարդ չի եղել,
Այն ժամանակ, երբ քաշել է եղբոր ՙմայկայից՚, հարցրել է, հո իրեն էլ չեն խփել, այդ ժամանակ ինչ-որ մեկը խփել է իր դեմքին, ու էդ պահին ինքը պտտվել է, ծակոց է զգացել, էլի դանակը թափահարել անկանոն ու զգացել, որ ինչ-որ մեկին կպավ, թե ում, չի կարող ասել: Ինքը ոչ մեկին դիտավորությամբ վնասվածք հասցնելու ցանկություն չի ունեցել, դանակը թափահարում էր, որ պաշտպանվեր: Տուժող Լևոն Ավետիսյանին դեպքի վայրում չի տեսել, Լևոնի հետ չի վիճաբանել: Եթե իմանար, որ 10-15 հոգով սպասում էին, չէր գնա, չի մտածել, որ կռիվ է լինելու կամ ինչ-որ բան լինելու է, որ գնար կամ չգնար:
Անդրադառնալով պաշտպանի կողմից նշված այն հանգամանքին, որ պետք է հաստատել վկա Գևորգ Ավետիսյանի 2015թ. հոկտեմբերի 8-ի և Արարատ Ավետիսյանի 2015թ. դեկտեմբերի 1-ի ցուցմունքի և նրանց դատաքննական ցուցմունքների սահմանափակ օգտագործման հնարավորությունը, այն պատճառաբանությամբ, որ նրանք չեն նշել իրենց հայտնած տեղեկությունների ստացման աղբյուրը, Դատարանը փաստել է, որ վկաներ Գևորգ և Արարատ Ավետիսյանները, այնուամենայնիվ թե՛ վկայակոչված նախաքննական ցուցմունքներում, թե՛ դատաքննության ընթացքում հայտնել են, թե որտեղից են իրենց հասանելի դարձել այդ տեղեկությունները, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով նախատեսված ապացույցի՝ անհայտ կամ դատական նիստում չբացահայտվող աղբյուրից ձեռք բերված լինելու վերաբերյալ կարգավորումն ըստ էության վերաբերում է այն իրավիճակներին, երբ տեղեկությունների ստացման աղբյուրն ընդհանրապես անհայտ է կամ չբացահայտված, մինչդեռ տվյալ պարագայում ՙհավաքական՚ աղբյուրի մատնանշումը վկաների կողմից ինքնին չի կարող չեզոքացնել տվյալ ապացույցների թույլատրելիությունը:
Դատարանը կատարել է հետևյալ իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները նշել է, որ դրանք առերևույթ հաստատում են այն հանգամանքը, որ 2015թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 23:30-ից հոկտեմբերի 1-ի ժամը 00:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գտնվող ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚ արագ սննդի կետի դիմացի ավտոկայանատեղիում վիճաբանություն է տեղի ունեցել մի խումբ տղաների միջև, որի ընթացքում դանակով հարվածներ է ստացել Լևոն Գևորգի Ավետիսյանը, որպիսի հանգամանքը հաստատվում է տուժող Լևոն Ավետիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքով, վկաներ Մելանիա Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով, Արման Ավետիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքով, Սվետլանա Թարվերդյանի դատաքննական ցուցմունքով, Սարգիս Պետրոսյանի նախաքննական ցուցմունքով, Սերգեյ Շահինյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքով, Էդգար Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով, Գևորգ Ավետիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքով, Արարատ Ավետիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքով, Սևակ Ավետիսյանի դատաքննական ցուցմունքով, Նոնա Ավետիսյանի նախաքննական ցուցմունքով, Դավիթ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով, Ռոբերտ Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքով, Գեորգի Երեմյանի նախաքննական ցուցմունքով, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2255/հ եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3091 եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3041 եզրակացությամբ, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 401 եզրակացությամբ, դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությամբ, 2015թ. հոկտեմբերի 1-ի՝ դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությամբ, 2015թ. հոկտեմբերի 8-ի՝ զննության արձանագրությամբ, 2015թ. հոկտեմբերի 16-ի՝ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղայականով ներկայանալու արձանագրությամբ, ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրվող արարքին տրված իրավական որակմանը՝ Դատարանը նշել է, որ փոխադարձ կռվի պայմաններում մի կողմում կռվողների հնարավորությունները շեշտակիորեն գերազանցել են մյուս կողմում կռվողների հնարավորություններին, որպիսի հանգամանքը հաստատվում է վկաներ Մելանիա Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով, Արման Ավետիսյանի դատաքննական ցուցմունքով, Արման Ավետիսյանի նախաքննական ցուցմունքով, Սվետլանա Թարվերդյանի դատաքննական ցուցմունքով, Սարգիս Պետրոսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքով, Էդգար Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով, Դավիթ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով, Ռոբերտ Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքով, Գեորգի Երեմյանի նախաքննական ցուցմունքով, Գ.Սարգսյանի և Է.Սարգսյանի վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննությունների եզրակացությամբ, ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով:
Դատարանն արձանագրել է, որ սույն քրեական գործի քննության շրջանակներում հետազոտված փաստական տվյալների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի վերլուծության արդյունքում պարզ է դառնում, որ ամբաստանյալին ուղղված ոտնձգությունն օժտված է եղել հանրային վտանգավորությամբ, բացի այդ, այդ ոտնձգությունը եղել է առկա, այսինքն՝ սկսված և չավարտված, եղել է իրական, այլ ոչ թե ամբաստանյալի երևակայության արդյունքը, իսկ ամբաստանյալի կողմից իրականացված պաշտպանությունն ուղղված է եղել ինչպես սեփական, այնպես էլ իր եղբոր կյանքին և առողջությանն ուղղված ոտնձգության դեմ, որպիսի հանգամանքների համակցությունը հիմնավորվում է տուժող Լևոն Ավետիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքով, վկա Մելանիա Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով, վկա Արման Ավետիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքով, Սարգիս Պետրոսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքով, Սերգեյ Շահինյանի նախաքննական ցուցմունքով, Էդգար Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով, Դավիթ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով, Ռոբերտ Մանուկյանի նախաքննական, Գեորգի Երեմյանի նախաքննական ցուցմունքով, ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով:
Դատարանը արձանագրել է, որ լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, բոլոր չփարատված կասկածները մեկնաբանելով հօգուտ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի, գտնում է, որ վերջինս տվյալ իրադրության պայմաններում ունեցել է բավարար հիմքեր տուժող Լևոն Ավետիսյանին որպես ոտնձգող անձի դիտարկելու համար, որպիսի դատողությունները հիմնվում են օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հանգամանքները վրա:
Որպես սույն դատավճռով արդեն իսկ հաստատված օբյեկտիվ հանգամանքներ Դատարանը նշել է.
ա) տուժող Լևոն Ավետիսյանը դեպքի պահին գտնվել է դեպքի վայրում,
բ) նշված վայրում տուժողը ստացել է իր մարմնական վնասվածքները,
գ) նշված վնասվածքները պատճառվել են սուր կտրող-ծակող գործիքի ներգործության արդյունքում:
Որպես վերոնշյալ դատողությունը հիմնավորող սուբյեկտիվ հանգամանքներ Դատարանը արձանագրել է.
ա) վիճաբանությանը ներկա են եղել տուժողը, նրա ընկերները, հարևանները, ծանոթները, ինչպես նաև ամբաստանյալն ու նրա եղբայրը,
բ) տուժող Լևոն Ավետիսյանը և վկա Էդգար Սարգսյանը ստեղծված իրավիճակը նկարագրել են ՙխառը դրություն՚, ՙխառը իրավիճակ՚ բնորոշումներով,
գ) տուժողը և ամբաստանյալն ըստ էության չեն գտնվել մտերիմ, ընկերական հարաբերությունների մեջ,
դ) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ չի նկատել, որ ինչ-որ մեկը բաժանի:
Այսպիսով, վերոշարադրյալ օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հանգամանքները Դատարանի համոզմամբ բավարար փաստական հիմք են ստեղծել այն հիմնավորման համար, որ ամբաստանյալը տվյալ ոտնձգության պայմաններում կարող էր ենթադրել, որ տուժողը ևս գտնվել է ոտնձգողների թվում, ուստի նման պարագայում ևս ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվում:
Անդրադառնալով պաշտպանության և ոտնձգության համարժեքությանը՝ Դատարանը նշել է, որ գնահատման ենթարկելով պաշտպանվող բարիքի արժեքավորությունը և այն վնասի չափը, որ կարող էր հասցվել դրան, ոտնձգության ինտենսիվությունը ու հանկարծակիությունը, պաշտպանվողի և ոտնձգողի ֆիզիկական հնարավորությունները, ոտնձգողների և պաշտպանվողների քանակը, ոտնձգության իրադրությունը, տեղը, ժամանակը, մասնավորապես փաստել է հետևյալը.
ա) ոտնձգությունը սպառնալիք է ստեղծել ամբաստանյալի և վերջինիս եղբոր կյանքի և առողջության համար, որի արդյուքնում վերջիններիս առողջությանը պատճառվել է թեթև վնաս (տե՛ս, դատաբժշկական փորձաքննությունների թիվ 3091 և 3041 եզրակացությունները),
բ) կիրառված պաշտպանության արդյունքում տուժողի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս՝ կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած-կտրած չթափանցող, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջանների ծակած-կտրած վերքերի ձևով, այսինքն՝ պատճառված վնասվածքները ունեն տարբեր տեղակայվածություն,
գ) ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի մարմնական վնասվածքները կտրած բնույթի են, մինչդեռ տուժող Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները կտրած-ծակած բնույթի են, այսինքն՝ ունեն առաջացման տարբեր մեխանիզմներ՝ մի դեպքում դանակը մարմնի նկատմամբ ունի սահող, մյուս դեպքում՝ ծայրով մարմնի մեջ խորաթափանցելու ազդեցություն,
դ) նույն դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությամբ փաստվել է, որ բացառվում է Լ.Ավետիսյանի վնասվածքների առաջացումը Գ.Սարգսյանի կողմից նկարագրված պայմաններում,
ե) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը զբաղվել է սպորտով, ֆիզիկապես ուժեղ է, որպիսի հանգամանքը հաստատվել է վկաների ցուցմունքերով:
Այսպիսով վերոշարադրյալ փաստական տվյալները գնահատման ենթարկելով Դատարանը փաստել է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի կողմից անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում տուժող Լևոն Ավետիսյանի առողջությանը հասցվել է այնպիսի ծանր վնաս, որը տվյալ պայմաններում անկասկած արդարացված չէր, այսինքն՝ թույլ է տրվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում, քանզի հասցված վնասը տվյալ իրադրությունում և պայմաններում ակնհայտորեն անհամաչափ է եղել ոտնձգությանը։
Միևնույն ժամանակ Դատարանը փաստել է, որ սույն դատավճռով հաստատված փաստական հանգամանքների և իրավական դիրքորոշումների շրջանակը ինքնին ողջամտորեն վկայում է այն մասին, որ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը դիտավորությամբ Լևոն Ավետիսյանի առողջության պատճառել է ծանր վնաս, որը, սակայն, կատարվել է անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ, հետևաբար՝ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի կատարած արարքը անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասից վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով:
Դատարանը փաստել է, որ պատշաճ իրավական գնահատականի ենթարկելով տուժող Լևոն Ավետիսյանի դատաքննական և նախաքննական, վկաներ Մելանիա և Դավիթ Սարգսյանների, Ռոբերտ Մանուկյանի, Գեորգի Երեմյանի նախաքննական, վկաներ Սվետլանա Թարվերդյանի, Էդգար Սարգսյանի, Հայկ Գևորգյանի, Սուրեն Միքայելյանի և Տիգրան Աբրահամյանի դատաքննական, վկաներ Սարգիս Պետրոսյանի, Սերգեյ Շահինյանի, Արման, Գևորգ, Արարատ, Սևակ և Նոնա Ավետիսյանների, Նարեկ Եղունյանի նախաքննական և դատաքննական, ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքները, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2255/հ, 3091, 3041, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 401, 491 և դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալի փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությունները, 2015թ. հոկտեմբերի 1-ի՝ ՙԴեպքի վայրի զննության մասին՚ և ՙՏեղանքի զննության մասին՚ և 2015թ. հոկտեմբերի 8-ի՝ զննության արձանագրությունները, 2015թ. հոկտեմբերի 16-ի՝ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղայականով ներկայանալու արձանագրությունը, դատաքննության ընթացքում հետազոտված իրեղեն ապացույցները, քրեական գործով մյուս բոլոր նյութերը, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում, ինչպես նաև ամբաստանյալի վերաբերմունքը դեպքի պահին իր կողմից կատարված հանցանքի նկատմամբ, այն է՝ սուբյեկտիվ կողմը, Դատարանը փաստել է, որ դրանք բավարար են արձանագրելու, որ`
ա) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը գործել է անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում,
բ) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը տուժողի առողջությանը ծանր վնաս հասցնելով թույլ է տվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում, այսինքն՝ պատճառել է այնպիսի վնաս, որը տվյալ իրադրության պայմաններում ակնհայտ արդարացված չի եղել,
գ) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանն այդ վնասվածքները տուժողին պատճառել է դիտավորությամբ, այսինքն՝ նպատակ է ունեցել հենց այդպիսի վնաս հասցնելու եղանակով կանխել ոտնձգությունը,
դ) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի համար տվյալ իրադրության պայմաններում ակնհայտ է եղել, որ տուժողի առողջությանը նմանաբնույթ վնասի պատճառումն ակնհայտ անհամաչափ է եղել:
Դատարանը գտել է, որ հիշյալ փաստական տվյալների համակցությունը բացառում է ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանին՝ մեղադրանքի վերաորակման արդյունքում առաջադրված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած, որպիսի պարագայում Դատարանը եզրահանգել է, որ նախաքննական և դատաքննական ապացույցների ամբողջությունը բավարար է հաղթահարված համարելու ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշը՝ հիմնավորելով ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղավորությունն իր կողմից կատարված հանցանքում։
Այսինքն, Դատարանի մոտ առկա է եղել համոզվածություն և վստահություն առ այն, որ ապացուցված է Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքում։

3. Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Պաշտպան Ե.Սարգսյանը վերաքննիչ բողոք է բերել հետևյալ հիմնավորումներով.
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.12.2017թ. թիվ ԵԱՔԴ/0113/01/16 դատավճիռը ենթակա է բեկանման և փոփոխման, քանի որ`
1.առկա են քրեադատավարական օրենքի բազմաթիվ էական խախտումներ,
2.սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին դատավճռում շարադրված Դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին,
3.Դատարանի կողմից ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի նկատմամբ կիրառվել է կիրառման ոչ ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասը և ճիշտ չի կիրառվել նույն օրենգրքի 42 հոդվածը:
Սույն գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ անհերքելիորեն հաստատում են, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համակցությամբ ոչ միայն չի հաստատվել Գևորգ Սարգսյանին նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը, այլև` Դատարանի կողմից հաստատված համարված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հաստատաված համարված արարքը:
Ավելին, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հերքվել է Գևորգ Սարգսյանի կողմից այդ արարքների կատարումը, ուստի նա ենթակա էր արդարացման:
Սույն քրեական գործի նախաքննությունն իրականացվել է քրեադատավարական նորմերի էական խախտումներով, այդ խախտումներն իրենց բնույթով այնպիսին են, որ միանշանակ ազդել են սույն քրեական գործի օբյեկտիվ, բազմակողմանի և լրիվ քննության վրա, որոնք չեն վերացվել և չէին էլ կարող վերացվել սույն դատական քննության ընթացքում, որոնք էլ բնականաբար չէին կարող չազդել սույն քրեական գործով կայացվելիք վերջնական որոշման վրա:
Խախտվել է Գևորգ Սարգսյանի արդար դատաքննության, այդ թվում` պաշտպանության իրավունքը, ինչպես նաև օրինականության, անմեղության կանխավարկածի և մրցակցության սկզբունքները, դրանց հետևանքով հնարավոր չի եղել լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի բացահայտել գործի բոլոր էական հանգամանքները, իսկ քանի որ այդ խախտումները չեն վերացվել և չէին կարող վերացվել դատական քննության ընթացքում, ուստի դրանք, բնականաբար, ազդել են սույն քրեական գործով կայացվելիք վերջնական որոշման վրա:
Նման պայմաններում Դատարանը զրկված է եղել այնպիսի մեղադրական դատական ակտ կայացնելու հնարավորությունից, որը կհամապատասխաներ օրինականության, հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության չափանիշներին և ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների մասին՚ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի տեսանկյունից կլիներ արդար:
Քրեադատավարական օրենքի էական խախտումները սկսվել են դեպքի առթիվ նյութերի նախապատրաստման պահից, շարունակվել քրեական գործ հարուցելու փուլում և ավարտվել քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ Դատարան ուղարկելով, իսկ հետագայում` շարունակվել է նաև դատաքննության փուլումª մեղադրողի կողմից, ինչպես նաև այդպիսի խախտումներ թույլ է տվել նաև Դատարանը` դատավճռով:
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր էր ձեռնարկել օրենքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել մեղադրյալ Գ.Սարգսյանին արդարացնող հանգամանքները, ինչպես նաև մանրակրկիտ ստուգել մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի անմեղության, նրան արդարացնող ապացույցների առկայության վերաբերյալ վերջինիս և նրա պաշտպանի հայտարարությունները` ձեռք բերելով նաև այդ ապացույցները: Իսկ եթե վարույթն իրականացնող մարմինը չի կատարում մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների ստուգման պարտավորությունը, ապա նույն` անմեղության կանխավարկածի պահպանմամբ պարտավոր է մեղադրյալի և պաշտպանի կողմից բերված այդ փաստարկները համարել հաստատված և մեկնաբանել հօգուտ մեղադրյալի:
Այնինչ, քրեական գործի նյութերից ակնհայտ է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը ոչ միայն չի կատարել վերը նշված իրավական նորմերի պարտադիր պահանջները, քննությունը կատարվել է թերի, ոչ օբյեկտիվ և միակողմանի` Գևորգ Սարգսյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորելու միակ նպատակով, այդ ընթացքում անտեսելով նրան արդարացնող և նրա անմեղության մասին վկայող ապացույցները և դրանց ձեռք բերման հնարավորությունները, ինչպես նաև չստուգելով և չհերքելով ի պաշտպանություն Գևորգ Սարգսյանի բերված փաստարկները, ինչով խախտել է գործի արդարացի քննության սկզբունքը, այլ նաև դրանից հետո այդ փաստարկները չի մեկնաբանել հօգուտ մեղադրյալի, ավելին` այդ փաստարկներին ուղիղ հակասող հանգամանքներ է հաստատված համարել, ինչով էլ խախտել է Գևորգ Սարգսյանի անմեղության կանխավարկածը:
Ի հիմնավորումն վերը շարադրվածի` պաշտպանը հղում է կատարել 01.10.2015թ. կատարված տեղանքի զննության արձանագրությանը և նշել, որ զննության ժամանակ հայտնաբերված տարաներով և բաժակներով չեն նշանակվել դատակենսաբանական և հատկապես դատագենետիական փորձաքննություններ` պարզելու համար թե արդյո±ք դրանց վրա անձի հետ նույնացման համար պիտանի հետքեր կան, թե` ոչ, ինչի հետևանքով չի կատարվել գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի բացահայտում, ինչպես նաև մանրակրկիտ ձևով չեն ստուգվել ի պաշտպանություն Գևորգ Սարգսյանին բերված փաստարկները: Պաշտպանի միջնորդությունը` նշված փորձաքննությունը նշանակելու մասին, մերժվել է: Միաժամանակ միջնորդել են նշված փորձաքննության կատարման ընթացքում թքի, քրտինքի հետքեր կամ մազ հայտնաբերելու դեպքում, դրանցով, ինչպես նաև քրեական գործի նախաքննության ընթացքում հայտնաբերված և հարցաքննված` վերը նշված վիճաբանությանը հնարավոր մասնակից անձանց համապատասխան գենետիկական նմուշներով նշանակել դատագենետիկական փորձաքննություն` դրանք կոնկերտ անձի կամ անձանց կողմից թողնված լինելու հանգամանքը պարզելու նպատակով, որը նույնպես մերժվել է թե քննիչի, թե դատախազի կողմից:
Օբյեկտիվ և ամբողջական քննություն չի կատարվել պարզելու, թե ով է եղել ՙՄազդա՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը, որից իջել է վկա Տիգրան Առաքելյանը դեպքի օրը:
Գործով օպերատիվ տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚ արագ սննդի կետի մոտ տեղի ունեցած վիճաբանությանը բացի Գևորգ և Էդգար Սարգսյաններից, Սևակ Ավետիսյանից, Նարեկ Եղունյանից և Տիգրան Առաքելյանից, մասնակից են եղել նաև Նարեկ Ավետիսյանը, Ռոբերտ Սմբուլյանը, Արման Հարությունյանը, Արթուր Սահակյանը, Նորայր Բուկուչյանը, Երվանդ Սիմոնյանը, ով գտնվում է ժամկետային զինվորական ծառայության մեջ, սակայն այդ օրը տանն է եղել, և այդ անձինք էլ հավաքված են եղել նրանց տանը:
Վերը նշված բոլոր անձինք, բացառությամբ Երվանդ Սիմոնյանի, նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել են և բոլորն էլ հայտնել են, որ նշված վիճաբանությանը մասնակից, ավելին` ներկա չեն եղել, սակայն ցուցմունքների վերլուծությունը, հատկապես այն, որ նրանց կողմից հայտնված տվյալները հերքվել են քրեական գործով ձեռք բերված այլ ապացույցներով, բացի այդ, նրանց կողմից տրված հակասական ցուցմունքները և հարցերին տրված խուսափողական պատասխանները ակնհայտ են դարձնում ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված օպերատիվ գրության մեջ նշված տվյալների իսկությունը, ինչով էլ ևս մեկ անգամ հաստատվում են Գևորգ և Էդգար Սարգսյանների ցուցմունքներն այն մասին, որ մի խումբ անձինք ծեծի են ենթարկել իրենց:
Սակայն, միաժամանակ, հարկ է փաստել, որ վերը նշված անձանց կողմից իրենց ցուցմունքներում հայտնած բոլոր էական հանգամանքները ստուգելու, նշված վիճաբանությանը նրանց մասնակցությունը հիմնավորող այլ ապացույցներ ձեռք բերելու նպատակով չեն կատարվել բոլոր անհրաժեշտ քննչական և դատավարական գործողությունները:
Նախաքննության ավարտից հետո քննիչին ներկայացված միջնորդության մեջ նշել են նաև հետևյալը. ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ բժշկական կենտրոն ՓԲԸ-ից ստացված տեսախցիկների ձայնագրությունների զննմամբ պարզվել է, որ տուժող Լևոն Ավետիսյանին Նարեկ Եղունյանի հետ միասին հիվանդանոց է տեղափոխել ևս մեկ անձ, որը չի հանդիսանում Սևակ Ավետիսյանը:
Քրեական գործով վկա Արարատ Ավետիսյանը, ով հանդիսանում է տուժող Լևոն Ավետիսյանի ազգականը և բնակվում է Դրոյի փողոցի 44-րդ տանը, 01.12.2015թ. տված իր ցուցմունքում նշել է հետևյալը. ՙՑանկանում եմ նշել, որ դեպքի օրը, երբ գտնվել եմ հիվանդանոցում հիվանդանոց ոստիկաններ են եկել, որոնք փորձում էին պարզել, թե ինչ դեպք է տեղի ունեցել, այդ նպատակով ես ևս փորձել եմ օգնել նրանց, քանի որ ինձ ևս հետաքրքրում էր, թե ով է մեր երեխային դանակահարել: Այդ նպատակով ես ոստիկանների հետ նույնիսկ նայել եմ հիվանդանոցի մուտքի մոտ տեղադրված կամեռաների ձայնագրությունը, որի մեջ տեսել եմ, որ երկու երիտասարդ տղաներ են Լևոնին բերել հիվանդանոց և նասիլկայով ներս մտցնելուց հետո հեռացել են: Ցանկանում եմ նշել, որ ես տեսագրությունում տեսել և դեմքով ճանաչել եմ, որ Լևոնին հիվանդանոց բերող երկու տղաներն էլ մեր վերևի փողոցի բնակիչներ են: Նրանց ես ճանաչել եմ դեմքով, սակայն անունները չգիտեմ: Ցանկանում եմ նշել, որ ես նշված տղաների մասին այլ տվյալ չգիտեմ, ուղղակի նրանց տեսել եմ նախկինում խանութ այցելելիս: Վստահ եմ, որ նրանք երկուսն էլ մեր թաղամասի բնակիչներ են:
Չնայած որ Նարեկ Եղունյանի հետ հիվանդանոցում գտնված անձը ևս Դրոյի կամ հարակից փողոցներից է և մեծ հավանականությամբ ընկերական կամ մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվում առնվազն Նարեկ Եղունյանի և Լևոն Ավետիսյանի հետ, միաժամանակ չի բացառվում, որ այդ անձը ևս մասնակից է եղել վերը նշված վիճաբանությանը, որից հետո էլ Լևոն Ավետիսյանին տեղափոխել է հիվանդանոց, սակայն վերջինս մինչ օրս չի հայտնաբերվել և չի հարցաքննվել:
Վերը թվարկված էական խախտումների պատճառով, Դատարանը, բնականաբար զրկված է եղել ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի ու նրա եղբոր` Էդգար Սարգսյանի հետ վիճաբանած կոնկրետ անձանց, նրանց քանակի, ֆիզիկական հատկությունների և կատարած կոնկրետ գործողությունների վերաբերյալ փաստական հանգամանքներ հաստատված համարելու հնարավորությունից, ուստի դատավճռում բացակայում են սույն գործով վերջնական որոշում կայացնելու համար խիստ էական նշանակություն ունեցող այդ հանգամանքների հաստատման վերաբերյալ Դատարանի շարադրանքը, որպիսի պայմաններում Դատարանը զրկված է եղել Գևորգ Սարգսյանի կողմից անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում կատարելու վերաբերյալ հիմնավոր հետևություններ կատարելու օբյեկտիվ հնարավորությունից:
Ակնհայտ է, որ սույն քրեական գործի նախնական քննության ընթացքում Գևորգ Սարգսյանի պաշտպանությունն իրականացնելու միջոցը տեղի ունեցած հանցագործության մանրամասների հաստատման, սեփական դիրքորոշումը հիմնավորելու և մեղադրանքի կողմի փաստարկները հերքելու, ինչպես նաև ապացուցման գործընթացին մասնացելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնին վերը նշված միջնորդությունները ներկայացնելն է եղել, սակայն քանի որ այդ միջնորդություններն անհիմն կերպով մերժվել են, ուստի մեղադրանքի կողմը պաշտպանության կողմին զրկել է սեփական դիրքորոշումը հիմնավորելու և մեղադրանքի կողմի փաստարկները հերքելու լիարժեք և հավասար հնարավորությունից, ինչով էլ խախտվել է մրցակցության սկզբունքը և պաշտպանության իրավունքը:
Որպեսզի քննիչը և դատախազը կարողանային օբյեկտիվորեն գնահատել Գևորգ Սարգսյանի մեղավորությունը ՙհիմնավորող՚ և նրան արդարացնող ապացույցների համակցությունը և հավասարակշռությունը, նախաքննության ավարտին պաշտպանության կողմը միջնորդել է մեղադրական եզրակացություն կազմելու պարագայում խստորեն պահպանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 270 հոդվածի պահանջներըª մեղադրական եզրակացության նկարագրական-պատճառաբանական մասում ներառելով նաև Գևորգ Սարգսյանին արդարացնող ապացույցները, ինչպես նաև ի պաշտպանություն Գևորգ Սարգսյանի բերված փաստարկները և դրանց ստուգման արդյունքում հավաքված ապացույցները:
Սակայն այս պահանջը ևս մերժել է նախաքննության մարմինը` անտեսելով Վճռաբեկ դատարանի` Ս.Նալբանդյանի և Ա.Պապյանի վերաբերյալ որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները:
Դատարանի դատավճռից պարզվում է, որ Դատարանն ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի մեղավորությունը հաստատված է համարել մեծամասամբ հենց մեղադրանքի կողմից մեղադրական եզրակացությունում և մեղադրական ճառում ընդհանրապես չհիշատակված ապացույցների` վկաներ Դավիթ Սարգսյանի, Սվետլանա Թարվերդյանի, Սարգիս Պետրոսյանի, Արման Ավետիսյանի և Մելանյա Սարգսյանի ցուցմունքներով:
Մինչդեռ, Դատարանն իրավասու չէր պաշտպանության իրավունքի և մրցակցության սկզբունքի կոպիտ խախտմամբ` հանդես գալ մեղադրանքի կողմում և դատավճռում որպես Գևորգ Սարգսյանի մեղավորությունը հաստատող ապացույցներ վկայակոչել հենց այդ ապացույցները:
Մեղադրողն իր ճառում ընդհանրապես չի էլ փորձել հիմնավորել, որ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ հաստատվել է, որ հենց Գևորգ Սարգսյանն է դանակով հարվածել և առողջությանը ծանր վնաս պատճառել Լևոն Ավետիսյանին, այդ կապակցությամբ ընդհանրապես որևէ ապացույց չի վկայակոչել, չնայած որ այդ հանգամանքը պաշտպանության կողմը վիճարկել է քրեական գործի նախաքննությունից սկսած և ամբողջ դատաքննության ընթացքում:
Մեղադրողը, կարծեք թե, այդ հանգամանքն ի սկզբանե հաստատված փաստ համարելով, դրա վերաբերյալ որևէ հիմնավորում և վերլուծություն չի կատարել, այլ իր ճառում անմիջապես փորձ է արել հիմնավորել, թե իբր Գևորգ Սարգսյանը Լևոն Ավետիսյանի առողջությանը ծանր վնաս է պատճառել ոչ թե անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում կամ դրա սահմանազանցմամբ, այլ փոխադարձ կռվի ընթացքում:
Պաշտպանական ճառում նշված է, որ այս հանգամանքն ակնհայտորեն Դատարանի կողմից կայացվելիք դատավճռում հատուկ անդրադարձի և վերլուծության կարիք է զգում, սակայն դատավճռի ուսումնասիրությունից պարզվեց, որ Դատարանը ոչ միայն չի անդրադարձել մեղադրանքի կողմի այս ոչ իրավաչափ վարքագծին, այլև` պարզվեց, որ մեղադրողի հաշվարկները ճիշտ էին և Դատարանն իրոք մեղադրանքի կողմի փոխարեն փորձել է դատավճռում համապատասխան ապացույցների վկայակոչմամբ և վերլուծությամբ հիմնավորել, որ հենց Գևորգ Սարգսյանն է Լևոն Ավետիսյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառել, ինչով էլ ակնհայտորեն և կոպիտ կերպով խախտել է մրցակցության և արդար դատաքննության սկզբունքները:
Բացի այդ, գործի փաստական հանգամանքների մասին դատավճռում շարադրված հետևությունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին: Պաշտպանության կողմը երբեք չի վիճարկել և ներկայումս էլ չի վիճարկում այն հանգամանքը, որ Լևոն Ավետիսյանը հենց վերը նշված վիճաբանության ժամանակ է դանակով հարվածներ ստացել: Սակայն պաշտպանության կողմը մշտապես վիճարկել է այն հանգամանքը, որ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշով չեն հիմնավորում, որ հենց Գևորգ Սարգսյանն է պատճառել Լևոն Ավետիսյանի մարմնի վրա առկա բոլոր 4 ծակած-կտրած վնասվածքները, այդ թվում` առողջությանը ծանր վնաս պատճառած կրծքավանդակի 1 վնասվածքը:
Դատարանը չի կարողացել դատավճռում վկայակոչել ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշով կհիմնավորեր, որ հենց Գևորգ Սարգսյանն է Լևոն Ավետիսյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառել: Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համակցությամբ հերքվել է դա:
Ավելին, այդ տեսանկյունից հատուկ ուշադրության է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ տուժող Լևոն Ավետիսյանի վերաբերյալ դատաբժշկական թիվ 2255/հ եզրակացության համաձայն` Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած կտրած թափանցող, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած-կտրած չթափանցող, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջանների ծակած-կտրած վերքերի ձևով պատճառվել են սուր ծակող-կտրող գործիքի /ների/ ներգործությամբ, հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին, որոնք առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող:
Ընդ որում, Լ.Ավետիսյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառել է կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքը, իսկ մնացած երեք վնասվածքները նրա առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս:
Բացի այդ, Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքներից մեկը կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսին է, ևս մեկը` կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսին, ևս մեկական` ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջաններին:
Տուժողի 4 վնասվածքների տարբեր տեղակայումները` առջևից և հետևից, աջից և ձախից, ինչպես նաև դրանց ծանրության աստիճաների տարբերությունները` ծանր և թեթև, նույնպես թույլ չեն տալիս գոնե ողջամիտ ենթադրություններ անել այն մասին, որ այդ բոլոր չորս վնասվածքներն էլ պատճառվել են հենց Գևորգ Սարգսյանի կողմից և նրա ցուցմունքներում նշված հանգամանքներում, առավել ևս, որ հենց դատավճռում շարադրված` Էդգար և Գևորգ Սարգսյանների ցուցմունքների համաձայն, այդ վիճաբանության ժամանակ նաև այլ անձի ձեռքին է դանակ եղել, որով վերջինս նույնիսկ գրեթե վիճաբանության ավարտին է հարվածել և վնասվածք պատճառվել Գևորգ Սարգսյանին` արմունկի շրջանում:
Այս առումով հատուկ ուշադրության են արժանի նաև տուժողի նախաքննական ցուցմունքերն այն մասին, որ ինքն այդ վիճաբանության մասնակիցներից որևէ մեկին չի ճանաչել, ուղղակի փորձել է բաժանել նրանց և այդ ժամանակ էլ վնասվածքներ է ստացել, ուստի չի բացառվում այն ողջամիտ հավանականությունը, որ տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառած մարմնական վնասվածքը դիտավորյալ կամ պատահաբար հասցվել է այլ անձի, այդ թվում` վիճաբանության ավարտին Գևորգ Սարգսյանին դանակով հարվածած անծանոթի կողմից:
Վերը նշվածը ոչ միայն հիմնավորում է, որ Դատարանի կողմից հաստատաված համարված այն փաստական հանգամանքները, թե իբր Լևոն Ավետիսյանի առողջությանը ծանր վնաս է պատճառել հենց Գևորգ Սարգսյանը, չեն համապատասխանում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներին, ավելին` այդ ապացույցների համակցությամբ ակնհայտորեն հերքվում են այդ փաստական հանգամանքները, ուստի Դատարանի դատավճիռն այս առումով ևս ենթակա է բեկանման և փոփոխման, իսկ Գևորգ Սարգսյանն` արդարացման:
Իսկ եթե անգամ այսքանից հետո Դատարանի մոտ թեկուզ չնչին կասկածներ են մնացել, որ գուցե հենց Գևորգ Սարգսյանի գործողությունների հետևանքով է Լևոն Ավետիսյանը վնասվել, ապա այս դեպքում էլ Դատարանը պարտավոր էր ղեկավարվել անմեղության կանխավարկածով և չփարատված կասկածները մեկնաբանելով հօգուտ Գևորգ Սարգսյանի` նրա նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացներ:
Իսկ եթե անգամ այսքանից հետո Դատարանն, ինչ-ինչ հանգամանքներից ելնելով հաստատված է համարել, որ Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները, հատկապես առողջությանը ծանր վնաս պատճառած մարմնական վնասվածքը, հասցվել է հենց Գևորգ Սարգսյանի կողմից և նրա կողմից նկարագրված հանգամանքներում, ապա այս դեպքում էլ վերը նշված և վերլուծված, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցներն իրենց համակցությամ մեջ առավել քան ակնհայտ են դարձնում, որ Գևորգ Սարգսյանն այդ պահին գտնվել է անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում և նա ենթակա չէր քրեական պատասխանատվության:
Դատարանը սխալ է կիրառել քրեական օրենքը, մասնավորապես Գևորգ Սարգսյանի նկատմամբ կիրառել է կիրառման ոչ ենթակա` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասը, ինչպես նաև սխալ է կիրառել նույն օրենսգրքի 42 հոդվածը, որպիսի խախտումները ևս դատավճիռը բեկանելու հիմք են:
Այս առումով հարկ է մեջբերել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42 հոդվածի 2-րդ և 5-րդ մասերը, որոնց համաձայն`
ՙ2. Անձի կյանքի համար վտանգավոր բռնության կամ այդպիսի բռնության իրական սպառնալիքով զուգորդված ոտնձգությունից պաշտպանվելիս կարող է պատճառվել ցանկացած վնաս, այդ թվում` մահ:
/.../
5.Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում չի համարվում և քրեական պատասխանատվության չի հանգեցնում զենքի կամ ցանկացած այլ միջոցների կամ առարկաների գործադրումը զինված անձի հարձակումից կամ անձանց խմբի հարձակումից պաշտպանվելու համար, /.../ ` անկախ ոտնձգողին պատճառած վնասի ծանրությունից՚:
Դատարանը հաստատված է համարել, որ ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանը պաշտպանվել է իր և եղբոր կյանքի համար վտանագավոր բռնությունից, ուստի միայն այս հանգամանքից ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հիմքով Դատարանն արդեն իսկ պարտավոր էր հաստատել, որ Գևորգ Սարգսյանն անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում թույլ չի տվել, ուստի անհիմն է դատավճռի 18-րդ կետում Դատարանի կողմից արձանագրված այն հանագամանքը, թե իբր տուժող Լևոն Ավետիսյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը տվյալ պայմաններում անկասկած արդարացված չի եղել և որ Գևորգ Սարգսյանը թույլ է տրվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում, քանզի հասցված վնասը տվյալ իրադրությունում և պայմաններում ակնհայտորեն անհամաչափ է եղել ոտնձգությանը£
Վերագրյալ հիմնավորումներով պաշտպանը խնդրել է արդարադատության շահից ելնելով, ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի 19.12.2017թ. թիվ ԵԱՔԴ/0113/01/16 դատավճիռը` առաջադրված մեղադրանքում հռչակել Գևորգ Սարգսյանի անմեղությունը, նրան ճանաչել անպարտ և արդարացված:
Մեղադրող Ա.Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքը.
ՙԳտնում եմ, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. դեկտեմբերի 19-ի թիվ ԵԱՔԴ/0113/01/16 դատական ակտը օրինական և հիմնավոր չէ, դատարանի կողմից թույլ է տրվել նյութական իրավունքի խախտում, քրեական գործում առկա ապացույցները արժանացվել են սխալ իրավական գնահատականի, ինչի արդյունքում, փաստորեն, ծանր հանցագործություն կատարած անձը մեղսագրվող արարքի համար չի ենթարկվել պատշաճ քրեաիրավական ներգործության.
Այսպես.
Խնդրո առարկա քրեական գործում առկա փաստական տվյալների վերլուծության և գնահատման արդյունքում նախաքննության մարմինը հաստատված է համարել հետևյալը.
Մեղադրյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը ծնողների` Մելանիա և Դավիթ Սարգսյանների, ինչպես նաև եղբոր` Էդգար Սարգսյանի հետ բնակվել է Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 91-րդ տանը, իսկ տուժող Լևոն Գևորգի Ավետիսյանը` նույն փողոցի 44-րդ տանը:
2015թ. սեպտեմբերի 30-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, Լևոն Ավետիսյանը նույն փողոցի բնակիչներ Նարեկ Եղունյանի, Սևակ Ավետիսյանի, Տիգրան Աբրահամյանի և գործով չպարզված այլ անձանց հետ Դրոյի փողոցի 46-րդ տան մոտ զրուցել են, որի ընթացքում մեղադրյալ Գևորգ Սարգսյանն իր ՙՄերսեդես Բենց՚ մակնիշի АР 67815 RUS հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, իսկ նրա եղբայր Էդգար Սարգսյանը` ՙՖորդ Էսկապ՚ մակնիշի 35 TU 152 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով վերադարձել են տուն: Մեղադրյալ Գևորգ Սարգսյանի կողմից ավտոմեքենան արագ վարելը համարելով արհամարհական վերաբերմունք իր նկատմամբ, այդ առթիվ վերջինիցս պարզաբանում ստանալու նպատակով` Տիգրան Աբրահամյանը, Նարեկ Եղունյանի, Սևակ Ավետիսյանի, Լևոն Ավետիսյանի և քննությամբ չպարզված անձանց հետ <<Մազդա դեմիո>> մակնիշի և Լևոն Ավետիսյանի վարած <<Մերսեդերս-Բենց Ե320>> մակնիշի 05 MM 599 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով հետևել են Գևորգ Սարգսյանի վարած ավտոմեքենային և գնացել նրանց տան մոտ, որտեղից էլ հարաբերությունները պարզելու համար Տիգրան Աբրահամյանն ու Գևորգ Սարգսյանը` <<Մերսեդես Բենց>> մակնիշի АР 67815 RUS հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի 2/15 հասցեում գործող <<Կալիֆորնիա բուրգեր>> արագ սննդի կետի մոտ: Նրանց հետևից արագ սննդի կետ են գնացել նաև Լևոն Ավետիսյանը, Նարեկ Եղունյանը, Սևակ Ավետիսյանը, Էդգար Սարգսյանը, ինչպես նաև քննությամբ չպարզված անձինք: Ավտոմեքենան արագ վարելու հարցի շուրջ <<Կալիֆորնիա բուրգեր>> արագ սննդի կետի մոտ կողմերի միջև առաջացել է վիճաբանություն, որը վերածվել է փոխադարձ կռվի, որի ընթացքում Գևորգ Սարգսյանը դանակով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Լևոն Ավետիսյանի կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսին, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսին, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջաններին` Լևոն Ավետիսյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս:
Առաջադրված մեղադրանքում Գևորգ Սարգսյանը թե՛ նախաքննությամբ և թե՛ դատաքննությամբ իրեն մեղավոր չի ճանաչել և տվյալներ է հայտնել այն մասին, որ 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 23:00-ի սահմաններում իր <<Մերսեդերս Բենց>> մակնիշի AP 678 15 RUS հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով վերադարձել է Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 91 հասցեում գտնվող իրենց տուն: Իր առջևից <<Ֆորդ Էսքապ>> մակնիշի 35 TU 252 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով տուն է վերադարձել նաև եղբայրը` Էդգար Սարգսյանը: Տան մոտ ավտոմեքենայում սպասել է, որ եղբայրն իր ավտոմեքենան կայանի բակում, որ հետո էլ ինքն իր ավտոմեքենան կայանի: Սպասելու ընթացքում տանն է մոտեցել <<Մազդա>> մակնիշի ավտոմեքենա, որից դուրս է եկել իրենց փողոցի բնակիչ Տիգրանը և առաջարկել է զրուցելու համար առանձնանալ: Նրա հետ ոտքով գնացել են գնացքի գծերի կողմը, որի ընթացում <<Մազդա>> մակնիշի ավտոմեքենան անցել է իրենց մոտով: Տիգրանն առաջարկել է զրուցելու համար գնալ այլ վայր, իսկ ինքն էլ իր հերթին առաջարկել է այդ նպատակով գնալ <<Կալիֆորնիա բուրգեր>> արագ սննդի կետ, նստել և զրուցել, որին Տիգրանը համաձայնվել է: Այդ ընթացքում <<Մերսեդերս-Բենց>> մակնիշի ավտոմեքենան հետընթաց վարելով իրենց է մոտեցել իր եղբայր Էդգարը: Էդգարին խնդրել է գնալ տուն ու Տիգրանի հետ իր ավտոմեքենայով գնացել են <<Կալիֆորնիա բուրգեր>> արագ սննդի կետ, որտեղ էլ գնացել է նաև Էդգարը, ինչպես նաև անծանոթ երեք տղաներ: Նրանց առաջարկել է ներս մտնել սննդի կետ, նստել զրուցել, սակայն վերջիններս չեն համաձայնվել: Տիգրանն հարցրել է, թե ինչու իրենց չի հարգում և ինչու է ավտոմեքենան իրենց մոտով արագ վարում: Նրան պատասխանել է, որ այդ փողոցում ավտոմեքենան արագ վարել չի լինի, ավտոմեքենան արագ վարելով չի որոշվում, թե որևէ մեկին հարգում են, թե ոչ, որից հետո էլ ասել է, որ երեխայական զրույց է և եղբոր հետ պտտվել են, որ հեռանան, սակայն հետևից ստացած հարվածից պտտվել է, որից հետո սկսել են հարվածել: Այդ ընթացքում շենքերի կողմից վազելով եկել և հակառակորդներին են միացել ևս ութից տաս անծանոթ անձինք: Կռվի ընթացքում ձեռքի մեջ ծակոց է զգացել և տեսել է, որ ինչ որ բանով իր սրտի ուղղությամբ խփում են: Երկու երեք ծակոց է զգացել ձեռքի մեջ և փակել այն: Զգացել է, որ նրանում ինչ-որ բան է մնացել և հետ-հետ գնալով ձեռքը թափահարելով պաշտպանվել է: Տեսել է, որ մոտավորապես հինգից վեց անձ հարվածում են Էդգարին: Գնացել է նրա կողմ, ձեռքով քաշելով բարձրացրել է էդգարին և հարցրել, թե արդյոք, նրան էլ են դանակով հարվածել: Այդ ժամանակ հարվածել են Էդգարի դեմքին, որից հետո իրենց ուղղությամբ գնացող ավտոմեքենայի լույսեր են ընկել և իրենց ծեծի ենթարկողները փախուստի են դիմել:
Սույն քրեական գործով մեղադրյալ Գևորգ Սարգսյանի՝ հանցագործության կատարման պահին անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցման վիճակում գտնվելու վերաբերյալ դատարանի պնդումների մասին
Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցման վերաբերյալ դատարանի պնդումները և վերլուծությունները չեն բխում քրեական գործում առկա փաստական տվյալներից, դրանց տրված գնահատականներն իրավաչափ բնույթ չեն կրում և հերքվում են հետևյալ հանգամանքների համատեքստում գնահատման ենթարկվելու արդյունքում.
Գոռ Ասատրյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փոխադարձ կռվի ընթացքում անհրաժեշտ պաշտպանության ինստիտուտի կիրառելիության կապակցությամբ ձևավորել է հետևյալ դիրքորոշումը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. «Հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը կատարվել է անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում, այսինքն` պաշտպանվողի կամ մեկ այլ անձի կյանքը առողջությունը և իրավունքները, հասարակության կամ պետության շահերը հանրության համար վտանգավոր ոտնձգությունից կամ դրա իրական սպառնալիքից` ոտնձգություն կատարողին վնաս պատճառելու միջոցով պաշտպանելիս, եթե թույլ չի տրվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում։
Մեջբերված քրեաիրավական նորմը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Ա.Հակոբյանի գործով կայացված որոշման շրջանակներում՝ ձևավորելով հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) Անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունքն ունի որոշակի սահմաններ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի մեկնաբանման հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է« որ օրենքով ամրագրված են որոշակի պայմաններ, որոնց առկայության դեպքում է միայն պաշտպանությունն իրավաչափ և հետևաբար` արարքի հանցավորությունը բացառող։
Այսպես, անհրաժեշտ պաշտպանության իրավաչափության պայմաններն են.
ա)ոտնձգության հանրային վտանգավորությունը.
բ) ոտնձգության առկայությունը.
գ) ոտնձգության իրական լինելը.
դ) վտանգ սպառնալը անձի, հասարակության, պետության շահերին.
ե) վնաս հասցնելը միայն ոտնձգողին.
զ) պաշտպանության համարժեքությունը ոտնձգությանը (տե՛ս Ա.Հակոբյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ԵԿԴ/0149/01/09 որոշման 27-րդ կետը)։
14. Վերոգրյալի համատեքստում Վճռաբեկ դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ փոխադարձ կռվի ժամանակ անհրաժեշտ պաշտպանության թույլատրելիության հարցին։
Այսպես` փոխադարձ կռիվն անձանց ֆիզիկական ընդհարումն է, որը կարող է սկսվել կողմերի՝ միմյանց միաժամանակ վնաս հասցնելով, ինչպես նաև այն դեպքում, երբ կռիվը սկսվում է կողմերից մեկի նախաձեռնությամբ, սակայն մյուս կողմն ընդունում է մարտահրավերը և ընդգրկվում կռվի մեջ։ Փոխադարձ կռվի ժամանակ երկու կողմն էլ հանդես են գալիս ոտնձգողի դերում, դրսևորում ոչ իրավաչափ վարքագիծ, ատելության, վրեժի, զայրույթի կամ այլ շարժառիթներով փոխադարձ հարվածներ են հասցնում միմյանց՝ նպատակ ունենալով մեկը մյուսին վնաս պատճառելու։
Վերոնշյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ փոխադարձ կռվի ժամանակ, որպես կանոն, անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակն անհնար է, քանի որ կռվողներից յուրաքանչյուրը, հանդես գալով ոտնձգողի դերում, չի ղեկավարվում պաշտպանությանը բնորոշ շարժառիթներով և նպատակներով։
Այսինքն՝ թեև կռվի մասնակից երկու կողմերի դեպքում էլ առերևույթ առկա են անհրաժեշտ պաշտպանության իրավաչափության պայմանները, սակայն դրանք չեզոքանում են փոխադարձ կռվի իրողությամբ։ Հետևաբար, այդ պարագայում նրանց արարքը ենթակա է որակման ըստ փաստացի վրա հասած հետևանքի։
15. Միաժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ փոխադարձ կռվի ընթացքում կողմերի նպատակները և դրդապատճառները կարող են փոխվել, ինչը կարող է հանգեցնել նաև նրանց վարքագծի փոփոխմանը և անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակ առաջացնել։ Մասնավորապես` որպես այդպիսին կարող են գնահատվել այն իրավիճակները, երբ՝
ա) կռվի ընթացքում կողմերից մեկը դադարեցնում է կռիվը, իսկ մյուսը շարունակում է հարվածներ հասցնել։ Այս պայմաններում փոխադարձ կռիվը, ըստ էության, ավարտված է և հարվածներ հասցնող ու կռիվը շարունակող կողմն արդեն հանդես է գալիս ոտնձգողի դերում, իսկ նրա գործողությունները դիտարկվում են ոչ իրավաչափ, ինչն էլ հիմք է հանդիսանում կռիվը դադարեցրած կողմի համար օգտվելու անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունքից։ Այլ կերպ` այն դեպքում, երբ կռիվը դադարեցրած կողմը սկսում է հանրորեն վտանգավոր ոտնձգությունից պաշտպանել իր իրավունքներն ու օրինական շահերը, ապա նրա գործողությունները պետք է գնահատել որպես անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում կատարված,
բ) կռվի ընթացքում կողմերից մեկի հնարավորությունները շեշտակի ուժեղանում են (օրինակ` կողմերից մեկը զինվում է, կամ նրա կողմից սկսում են կռվել այլ անձինք). այս դեպքում մյուս կողմն անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունք է ստանում,
գ) կռիվը դադարեցնելու, ծանր հետևանքները կանխելու նպատակով կռվին չմասնակցող երրորդ անձինք վնաս են հասցնում կռվող կողմերից մեկին կամ երկուսին` ստանալով անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունք։
16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 4-րդ մասն ամրագրում է. «Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում են համարվում դիտավորյալ այն գործողությունները, որոնք պաշտպանվողի համար ակնհայտ, չեն համապատասխանում ոտնձգության բնույթին և վտանգավորությանը։
Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ արարքը հանցագործություն է, եթե հատկապես նախատեսված է սույն օրենսգրքի հատուկ մասովե։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասը պատասխանատվություն է նախատեսում անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար։
17. Ա.Հակոբյանի գործով որոշման շրջանակներում անդրադառնալով անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցման հարցին՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է. «Անհրաժեշտ պաշտպանության համարժեքության գնահատման և որպես արդյունք` անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցման առկայության կամ բացակայության որոշման համար անհրաժեշտ է գնահատել ոտնձգության վտանգավորության աստիճանի և պաշտպանության միջև համապատասխանությունը։
Զարգացնելով Ա.Հակոբյանի գործով արտահայտված իրավական դիրքորոշումները՝ Ա.Թորոսյանի գործով որոշման շրջանակներում Վճռաբեկ դատարանը փաստել է. «(…) [Ա]նհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցումը բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշներով։
Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցման օբյեկտիվ հատկանիշների կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ոտնձգության բնույթն ու վտանգավորությունը որոշվում են ոտնձգության օբյեկտի արժեքավորությամբ, ոտնձգության ինտենսիվությամբ, պաշտպանվողի և ոտնձգողի ֆիզիկական հնարավորություններով, նրանց քանակով, ոտնձգության իրադրությամբ և այլն։ Ուստի անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցումն առկա է այն դեպքում, երբ առկա է ակնհայտ (խիստ էական) անհամապատասխանություն ոտնձգությամբ սպառնացող և պաշտպանվողի կողմից պատճառվող վնասների միջև։
(…) Այլ կերպ՝ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցումն առկա է այն դեպքում, երբ պաշտպանվողը կիրառել է պաշտպանության այնպիսի միջոցներ և մեթոդներ, որոնց կիրառումն ակնհայտ կերպով չէր բխում ո՛չ ոտնձգության բնույթից և վտանգավորությունից, ո՛չ էլ իրադրությունից։ (…)
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի հիշյալ որոշման կիրառելիությունը խնդրո առարկա գործի նկատմամբ.
Տուժող Լևոն Գևորգի Ավետիսյանի՝ դատարանում հրապարակված նախաքննական սկզբնական ցուցմունքները տվյալներ են բովանդակում այն մասին, որ 2015թ. սեպտեմբերի 30-ին իր ընկերներ Նարեկի, Սևակի և Տիգրանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 44 տան մոտ: Որոշ ժամանակ անց իրենցից յուրաքանչյուրը գնացել է տուն: Երեքից չորս ժամ անց դուրս է եկել տանից և մտել տան հարևանությամբ գտնվող իրենց ազգականների խանութ, որտեղից նկատել է, որ իրենց փողոցի բնակիչ Դավիթ Սարգսյանի սպիտակ գույնի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որը հիմնականում վարում է վերջինիս որդի Գևորգ Սարգսյանը, արագ անցել է, իսկ հարևանների տղաներից մի քանիսն էլ ավտոմեքենաներով գնացել են նրա հետևից: Իրենց ՙՄերսեդերս՚ ավտոմեքենայով գնացել է նրանց հետևից: Դրոյի փողոցի գնացքի գծերի հատվածում, առանց մեքենայից դուրս գալու, լսել է տղաների զրույցն ավտոմեքենան արագ վարելու վերաբերյալ: Քանի որ այդ ընթացքում լսել է նաև նրանց զրույցն այն մասին, որ ցանկանում են զրույցը շարունակել Ռուբինյանց փողոցում գտնվող այգում, իր ավտոմեքենայով գնացել է նշված այգու մոտ, սակայն այնտեղ ոչ ոք չի եղել: Մեքենայով գնացել է Ռուբինյանց և Դավիթ Անհաղթի փողոցների ուղղությամբ և Ռուբինյանց փողոցում գտնվող ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚ արագ սննդի կետի մոտ տեսել է, որ տղաները հավաքված են այնտեղ: Մեքենան կայանելու ընթացքում լսել է նրանց բարձր ձայները, երբ մեքենայից իջել է, հավաքված տղաները, որոնց մեջ եղել են իրենց փողոցի բնակիչներ եղբայրներ Գևորգը, Էդգարը և նրանց ընկերները ու իրենց հարևաններ Նարեկը, Սևակը և Տիգրանը սկսել են հարվածել իրար: Արագ մոտեցել է նրանց, որպեսզի չթողնի կռվողներն իրար հարվածեն, փորձել է նրանց բաժանել իրարից: Այդ ժամանակ ուժեղ հարված է զգացել աջ ոտքի ազդրի շրջանում: Դրանից հետո հարվածներ է ստացել մարմնի տարբեր հատվածներում: Ընթացքում կրծքավանդակի աջ շրջանում ծակոց է զգացել: Նկատել է, որ հագուստն ամբողջովին արյունոտ է և հասկացել է, որ իրեն դանակով են հարվածել: Մի քանի քայլ մի կողմ է գնացել, թուլացել է և գիտակցությունը կորցրել, այունուհետև գիտակցության է եկել հիվանդանոցում:
Դատարանի կողմից Գևորգ Սարգսյանին մեղսագրվող արարքը գնահատման ենթարկելիս, անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցման հարցը քննության առարկա դարձնելիս, հիշյալ ապացույցը պատշաճ գնահատման չի արժանացվել, անտեսվել են տուժողի հայտնած տվյալներում փոխադարձ կռվի հատկանիշների առկայության հանգամանքը, ինչը վերջինիս առաջադրված մեղադրանքի պատշաճ գնահատման համար ուներ վճռորոշ նշանակություն:
Բացի այդ, դատարանի կողմից հաշվի չեն առնվել քրեական գործում առկա, փոխադարձ կռվի մասին վկայող հետևյալ ապացույցները.
Գևորգ Սարգսյանի՝ մեղայականով ներկայանալու վերաբերյալ 16.10.2015թ. կազմված արձանագրությամբ, որում Գ.Սարգսյանը կատարել է հետևյալ հայտարարությունը.
2015թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 23:00-ի սահմաններում, իմ կողմից շահագործվող ՙՄերսեդես՚ մակնիշի մեքենայով մոտենալով Երևան քաղաքի Դրոյի 91 հասցեում գտնվող մեր տանը՝ ցանկանում էի մեքենան կայանել և հենց այդ ժամանակ Մազդա մակնիշի ավտոմեքենա մոտեցավ մեր տանը, որից իջավ մեր փողոցի բնակիչ Տիգրանը, ինձ առաջարկեց առանձնանալ և զրուցել, որից հետո իմ առաջարկով գնացինք Կալիֆորնիա-Բուրգեր սննդի կետ՝ այնտեղ նստելու և զրուցելու, դրանից հետո այնտեղ ժամանեցին նաև Տիգրանի երեք ընկերները, նշված վայրում մեր միջև ծեծկռտուք առաջացավ, որի ժամանակ դանակով հարվածել են իմ ձախ ձեռքին:
Սույն քրեական գործի համար հատկանշական են նաև հետևյալ փաստական տվյալները.
Վկա Գևորգ Ավետիսի Ավետիսյանի ցուցմունքն այն մասին, որ 2015թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, ավտոմեքենան կայանելու նպատակով դուրս է եկել բակ, որտեղ նկատել է մի շարք երիտասարդների, որոնցից տեղեկացել է, որ որդուն` Լևոնին, տեղափոխել են ՙՍուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ՚ հիվանդանոց: Տեղեկացել է, որ Քանաքեռ-Զեյթունի վարչական տարածքում գտնվող ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚ արագ սննդի կետի տարածքում որդու ընկերների և եղբայրներ Գևորգ և Էդգար Սարգսյանների ու նրանց ընկերների միջև ավտոմեքենան արագ վարելու համար վիճաբանություն, ապա կռիվ է տեղի ունեցել, որի արդյունքում որդին ստացել է մարմնական վնասվածքներ: Լսել է նաև, որ նշված վնասվածքները որդուն պատճառել են իրենց փողոցի բնակիչ Դավիթի որդիներ Գևորգը կամ Էդգարը: Դեպքից մոտ 10 օր անց Դավիթը միայնակ եկել է իրենց տուն և իրենից հարցրել է, թե ոնց անի, որ իր տղան չդատվի, որին ինքը բարկացած պատասխանել է, որ նա ոնց ուզում է, թող այդպես էլ անի:
Արարատ Յուրիկի Ավետիսյանի ցուցմունքն այն մասին, որ հանդիսանում է Լևոն Ավետիսյանի հոր հորեղբոր որդին և իր ընտանիքի անդամների հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի փողոցի 44 տան երկրորդ հարկում: Նույն տան առաջին հարկում բնակվում է իր հորեղբոր որդի Գևորգ Ավետիսյանն իր ընտանիքով: Հանդիսանում է անհատ ձեռներեց և տանը կից ունի մթերային խանութ, որտեղ հաճախորդներին սպասարկում է ինքը, իսկ իր բացակայության ժամանակ` ընտանիքի անդամները: 2015 թվականի սեպտեմբեր ամսվա վերջերին կամ հոկտեմբեր ամսվա սկզբներին, կոնկրետ օրը չի հիշում, կեսգիշերի սահմաններում գտնվել է տանը և ընտանիքի անդամներից տեղեկացել, որ բակում մարդիկ կան: Պարզելու համար, թե ովքեր են, դուրս է եկել և տեսել է ոստիկանների, որոնք հարցրել են Գևորգ Ավետիսյանին: Զանգահարել է վերջինիս և պարզել, որ նա գտնվում է Մասիվի հիվանդանոցում: Ոստիկաններից տեղեկացել է, որ Լևոն Ավետիսյանին դանակով հարվածել են: Դրանից մեկ երկու օր անց փողոցի բնակիչների ընդհանուր խոսակցություններից իմացել է, որ Լևոնին դանակով հարվածողը եղել է իրենց փողոցի Դավիթի տղաներից մեկը: Դեպքից մի քանի օր անց իրենց խանութ է եկել իրենց փողոցի բնակիչ իր նշած Դավիթը և ասել է, որ չի իմացել, որ դանակահարվողն իրենց երեխան է եղել, այլապես շուտ կգար և հետաքրքվել է, թե ինչպես կարող է հանդիպել Լևոնի հորը` ինչ-որ բանով օգնելու համար: Զրույցի ընթացքում նա պատմել է նաև, որ թաղամասի երեխաները, որոնց մեջ է եղել նաև նաև Տիգրանը, իր որդիներին տան մոտից տարել են, որից հետո էլ դեպքը տեղի է ունեցել: Դեպքից հետո, երբ իր որդին տուն է եկել, ձեռքը վնասված է եղել, ինքը բժիշկ է տուն բերել և վնասվածքը տանը կարել է տվել: Դավիթն իրեն տվել է իր հեռախոսահամարը, որ այն փոխանցի Գևորգ Ավետիսյանին: Դավիթի հեռանալուց հետո զանգահարել և այդ մասին տեղեկացրել է Գևորգ Ավետիս¬յանին, իսկ վերջինս էլ պատասխանել է, որ Դավիթի հետ զրուցել չի ցանկանում: Այդ մասին հետագայում հայտնել է Դավիթին:
Քրեական գործով նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված Գևորգ Ավետիսի Ավետիսյանը ցուցմունքով հայտնել է, որ դեպքից հետո տեղեկացել է՝ Քանաքեռ-Զեյթունի վարչական տարածքում գտնվող ՙԿալիֆորնիա բուրգեր՚ արագ սննդի կետի տարածքում վիճաբանություն է տեղի ունեցել իր որդու ընկերների և եղբայրներ Գևորգ և Էդգար Սարգսյանների և նրանց ընկերների միջև, այն պատճառով, որ Գևորգ և Էդգար Սարգսյանները փողոցում ավտոմեքենան արագ են վարել, որից հետ որդու ընկերները նրանց դիտողություն են արել: Դրանից հետո նրանց միջև վիճաբանություն է առաջացել, որը որոշել են շարունակել այլ տեղում: Տեղեկացել է նաև, որ որդուն մարմնական վնասվածքներ են պատճառել իրենց փողոցում բնակվող Դավիթի որդիներ Գևորգը և Էդգարը, իսկ, թե նրանցից կոնկրետ ով` տեղյակ չի:
Այսպիսով, վերոգրյալ փաստական տվյալների պայմաններում դատարանը քրեական գործում առկա ապացույցների ողջ զանգվածից անհիմն կերպով նախապատվություն է տվել բացառապես Գևորգ Սարգսյանի ցուցմունքին՝ իր դատողությունները կառուցելով հենց նշված ապացույցի վրա:
Դրա արդյունքում հաշվի չի առնվել, մանրամասն չի վերլուծվել, պատշաճ քննության առարկա չի դարձվել անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում գտնվելու կամ դրա սահմանազանցմամբ գործելու մասին մեղադրյալի պնդումների արհեստական լինելու, պաշտպանական նկատառումներով դրանք քրեական գործ ներմուծված լինելու հանգամանքը:
Հատկանշական է, որ փոխադարձ կռվի և ծեծկռտուքի վերաբերյալ տվյալներ բովանդակող վերը բերված ապացույցները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից հիշատակված հատուկ պայմանների բացակայության պարագայում, ինքնին չեզոքացնում են անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում գտնվելու կամ դրա սահմանազանցմամբ գործելու մասին մեղադրյալի պնդումները:
Գտնում եմ, որ բողոքարկվող դատավճիռը կայացնելիս Դատարանը չի կիրառել քրեական օրենսգրքի հոդվածը, որը ենթակա էր կիրառման, ինչի հետևանքով թույլ է տրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով սահմանված՝ պատասխանատվության անխուսափելիության սկզբունքի խախտում:
Քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը հանգեցրել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող անօրինական, չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատական ակտի կայացմանը, ինչը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն, քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է՚:
Վերոգրյալ հիմնավորումներով մեղադրողը խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. դեկտեմբերի 19-ի թիվ ԵԱՔԴ/0113/01/16 դատավճիռը և Գևորգ Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում, վերջինիս նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 տարի ժամկետով կամ գործն ուղարկել առաջին ատյանի համապատասխան դատարան՝ այլ կազմով նոր քննության:

4.Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.

Պաշտպան Ե.Սարգսյանն ամբողջությամբ պնդեց վերաքննիչ բողոքը և խնդրեց բավարարել այն: Նա առարկեց մեղադրողի բողոքի դեմ և խնդրեց այն մերժել: Ամբաստանյալը միացավ պաշտպանին:
Մեղադրողը պնդեց իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը, խնդրեց այն բավարարել, պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեցª խնդրելով մերժել այն:

5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0113/01/16 քրեական գործով 19.12.2017թ. կայացրած դատավճռի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը, ուսումնասիրելով և վերլուծելով բողոքի կապակցությամբ ստացված քրեական գործի նյութերը, գնահատելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ստուգելով քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, լսելով վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ պաշտպանական կողմի և մեղադրողի հիմնավորումներն ու առարկությունները, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ պաշտպանի և մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ Դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխª հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3 հոդվածի համաձայնª
ՙՔրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքնª այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
ՙ(…)
2.Մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելն անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երկուհարյուրհիսնապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18 հոդվածի համաձայնª
ՙ1.Հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2.Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Նրանց անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը:
3.Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
4.Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: (...)՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25 հոդվածի համաձայն.
ՙ1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2.Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126 հոդվածի համաձայն`
ՙԳործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով՚։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127 հոդվածի համաձայն`
ՙ1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2.Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ՚։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն`
ՙ1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
(…)՚։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª
ՙՄեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ՚։
Ինչպես հետևում է մեջբերված նորմերի վերլուծությունից՝ հանցագործության մեջ անձի մեղավորության հարցը լուծվում է դրա մասին վկայող բավարար ապացույցների ամբողջությամբ։
ՙԱպացույցների բավարարություն՚ հասկացության էությունը, ինչպես նաև ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին ու դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագրին վերաբերող հարցերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից քննարկվել և վերլուծվել են Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով ՙապացուցման առարկա՚ և ՙապացույցների բավարարություն՚ հասկացությունները, նշել է. ՙ(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1)վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3)անմեղության կանխավարկած՚ (տես Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը):
Մեկ այլ` Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից մեկին` անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. ՙ[Ա]պացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107 հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)՚ (տես Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013թ. մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը):
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ. ՙՆերքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: (…)՚ (տես Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշումը):
Մեկ այլ` Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. ՙ(…) քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած՚:
Նույն որոշման մեջ անդրադառնալով ապացույցի արժանահավատության հարցին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. ՙԱպացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ)ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ)ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ)ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե)նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա՚ (տես Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
Մեջբերված իրավադրույթների և նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո վերլուծելով սույն գործով ձեռք բերված և Դատարանի կողմից դատաքննությամբ հետազոտած ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, ինչպես նաև ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված կասկածները մեկնաբանելով նրա օգտին, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում առկա է փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք է տալիս անվերապահ հետևություն անելու առ այն, որ ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարք, այն էª Լևոն Գևորգի Ավետիսյանի առողջությանը պատճառել է ծանր վնասª անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ:
Դատարանը կատարել է դատաքննությամբ հետազոտված ապացուցույցների բազմակողմանի և խորը իրավական վերլուծություն ու գնահատում, որոնց հետ Վերաքննիչ դատարանը համակարծիք է:
Գործով ձեռք բերված և Դատարանում հետազոտված ապացույցների համակցությունը հնարավորություն է տալիս անհրաժեշտ ու բավարար խորությամբ պարզելու ապացուցման առարկայի բոլոր տարրերը, և հիմնավորված հետևության հանգելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի մեղավորության մասին, ինչը և Դատարանի կողմից կատարվել է:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի մեղավորության մասին Դատարանի հետևությունը հիմնավոր է՝ այն բխում է դատաքննությամբ հետազոտված հավաստի և գործին վերաբերող փոխկապակցված ապացույցների համակցությունից:
Անհիմն են պաշտպանի փաստարկներն այն մասին, թե սույն գործով խախտվել է Գևորգ Սարգսյանի արդար քննության և պաշտպանության իրավունքը, թույլ է տրվել մրցակցության և անմեղության կանխավարկածի սկզբունքների խախտում, թե դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գևորգ Սարգսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ: Պաշտպանի փաստարկները չեն բխում գործի նյութերից: Պաշտպանի պահանջը` Գևորգ Սարգսյանի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու մասին, չի կարող բավարարել:
Անհիմն է նաև մեղադրողի պնդումն այն մասին, թե Դատարանը Գևորգ Սարգսյանի կատարած արարքին տվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական, քանի որ վեճը վերածվել է փոխադարձ կռվի և ծեծկռտուքի, որի պարագայում, ըստ Վճռաբեկ դատարանի` Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշման, յուրաքանչյուրի կատարածին պետք է իրավական գնահատական տրվեր ըստ վրա հասած փաստական հետևանքի: Սույն գործով վեճը փոխադարձ կռվի վերաճելու մասին փաստական տվյալներ ձեռք չեն բերվել, որի պարագայում ի չիք կարող էր դառնալ անհրաժեշտ պաշտպանության կամ դրա սահմանազանցման վիճակը:
Հետևաբար մեղադրողի պահանջըª ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով մեղավոր ճանաչելու և նրա նկատմամբ այդ հոդվածով պատիժ նշանակելու, կամ գործը նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության ուղարկելու մասին, նույնպես չի կարող բավարարվել:
Ամփոփելով վերոշարադրյալը, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ բերված վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` վիճարկվող դատավճիռը թողնելով անփոփոխ, քանի որ Դատարանի կողմից նյութական կամ դատավարական նորմերի այնպիսի խախտումներ թույլ չեն տրվել, որոնք ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, բացակայում են վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքերը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-387, 393-394, 402 հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը.


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպան Ե.Սարգսյանի և մեղադրող Ա.Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.12.2017թ. թիվ ԵԱՔԴ/0113/01/16 դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Գևորգ Դավթի Սարգսյանիª ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով, թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ն. ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ

ԵԱՔԴ/0113/01/16






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

19 դեկտեմբերի 2017թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր՝ Ա.Նիկողոսյանի,
քարտուղարությամբ՝ Կ.Գրեյանի,
Ա.Վարդանյանի,
Լ.Իսպիրյանի,
Ե.Կարապետյանի,
մասնակցությամբ՝
մեղադրողներ՝ Ա.Մարտիրոսյանի,
Ա.Մնացականյանի,
պաշտպան՝ Ե.Սարգսյանի,
ամբաստանյալ՝ Գ.Սարգսյանի,
տուժող՝ Լ.Ավետիսյանի,

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Գևորգ Դավթի Սարգսյանի (ծնված՝ 11.06.1994թ., Երևան քաղաքում, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, ՀՊԱՀ-ի 5-րդ կուրսի ուսանող, նախկինում՝ չդատված, հաշվառված՝ Երևան քաղաք, Մելիք Մելիքյան 8շ. 8 բնակարանում, բնակվել է ք.Երևան Դրոյի փողոց 91 տանը) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1–ին մասով,

ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2015 թվականի հոկտեմբերի 2-ին հարուցվել է թիվ 09120815 նախաքննական համարով քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2015 թվականի հոկտեմբերի 2-ին միևնույն քրեական գործով տուժող է ճանաչվել Լևոն Գևորգի Ավետիսյանը:
2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Գևորգ Դավթի Սարգսյանը մեղայականով ներկայացել է Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին:
2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Գևորգ Դավթի Սարգսյանը ձերբակալվել է:
2015 թվականի հոկտեմբերի 19-ին կայացվել է Գևորգ Դավթի Սարգսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշում:
2015 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել Գևորգ Դավթի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը կիրառելու մասին:
2016 թվականի ապրիլի 12-ին որոշում է կայացվել Գ.Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի հունիսի 13–ին կազմվել է քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը, որը հաստատվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ–Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Մարտիրոսյանի կողմից 2016 թվականի հունիսի 16–ին։
2. 2016 թվականի հունիսի 17-ին քրեական գործը ստացվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ–Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում:
Դատավորների միջև քրեական գործերի բաշխման էլեկտրոնային համակարգի միջոցով, քրեական գործը՝ թիվ ԵԱՔԴ/0113/01/16 համարի ներքո մակագրվել և 2016 թվականի հունիսի 20-ին հանձնվել է ինձ: Նույն օրը կայացվել է քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին որոշում:
2016 թվականի հուլիսի 4–ին որոշում է կայացվել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։
3. Մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասի համաձայն՝ Գևորգ Դավթի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112–րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ այն ենթադրյալ հանցանքը կատարելու համար, որ նա 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 23:30-ից հոկտեմբերի 1-ի ժամը 00:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գտնվող «Քալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի դիմացի ավտոկայանատեղիում վիճաբանության մեջ է մտել մի խումբ տղաների հետ, որի ընթացքում դանակով հարվածներ է հասցրել Լևոն Գևորգի Ավետիսյանի կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսին, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսին, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջաններին՝ դիտավորությամբ Լ.Ավետիսյանի առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
4. Սույն քրեական գործով Դատարանը հաստատված է համարում, որ 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 23:30-ից հոկտեմբերի 1-ի ժամը 00:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գտնվող «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի դիմացի ավտոկայանատեղիում վիճաբանության մեջ է տեղի ունեցել մի խումբ տղաների հետ, որի ընթացքում դանակով հարվածներ է ստացել Լևոն Գևորգի Ավետիսյանը:
5. Դատարանի կողմից հաստատված վերոնշյալ հանգամանքների համակցությունը հիմնված է ներքոշարադրյալ փաստական տվյալների վրա.
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը հայտնեց, որ չի ընդունում իր մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112–րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում։
6. Դատաքննության ընթացքում ըստ սահմանված ապացույցների հետազոտման կարգի՝ սկզբում Դատարանը լսեց տուժողին, վկաներին, այնուհետև հետազոտվեցին քրեական գործի նյութերը, որից հետո Դատարանը լսեց ամբաստանյալին։
Այսպես, տուժող Լևոն Գևորգի Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Դե քանի որ դեպքը տեղի է ունեցել մի տարի առաջ, տենց մանրամասները լավ չեմ հիշում, բայց հիշում եմ, որ այդ օրը գնացել էի մեր խանութի մոտ, որը գտնվում է «Կալիֆոռնիա բուրգերից» մի քիչ վերև, գնացել էի տենայի, ուղղակի սիգնալիզացիան միացրածա միացրած չի, հետո զգացի՝ սոված եմ, ասեցի իջնեմ, ներքևը հաց ուտեմ, գնացի ներքև, տեսա, որ կռիվա, մտա, որ բաժանեմ, աչքս բացեցի հիվանդանոցում»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ ժամանակահատվածում, որ գնացիք խանութ կոնկրետ անձանց նկատե՞լ եք, տուժողը պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե որևէ մեկին չե՞ք նկատել, տուժողը պատասխանեց. «Ինձ ծանոթ, չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ վիճաբանողներն ովքե՞ր էին, որ մոտեցաք, տուժողը պատասխանեց. «Չգիտեմ, չեմ ճանաչում»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ դեպքում ինչու՞ մոտեցաք, տուժողը պատասխանեց. «Խիղճս տանջեց, ասեցի՝ մոտենամ, բաժանեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ էին անում, որ Ձեր խիղճը տանջեց, իրար սպանու՞մ էին, իրար հայհոյու՞մ էին, ի՞նչ էին անում, տուժողը պատասխանեց. «Կռիվ էին անում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ով ի՞նչ էր անում ու քա՞նի հոգի էին վիճաբանողները, մանրամասն նկարագրեք, տուժողը պատասխանեց. «Տենց չեմ կարա ասեմ, հիշում եմ, որ մի հինգ հոգի էին ու կռիվ էին անում, մանրամասները չեմ կարա ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե դատավարության մասնակիցներից որևէ մեկը մասնակից եղե՞լ է այդ վիճաբանությանը, տուժողը պատասխանեց. «Ես չեմ տեսել ոչ մեկին»:
Մեղադրողի հարցին, իսկ հետո իմացա՞ք՝ ով է Ձեզ հարվածել, տուժողը պատասխանեց. «Ոստիականական աշխատողներից եմ լսել, իրենք են ասել, աշխատողները ասում էին, որ Գևորգ Սարգսյանն է խփել, բայց ես չեմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ Գևորգ Սարգսյանին չե՞ք նկատել վիճաբանության ժամանակ, տուժողը պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ չեք նկատել՝ մու՞թ էր, չե՞ք ճանաչում Գևորգ Սարգսյանին, տուժողը պատասխանեց. «Ես ոչ մեկին դեմքով չեմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե եթե Գևորգ Սարգսյանին տեսնեիք կճանաչեի՞ք, տուժողը պատասխանեց. «Եթե դեմքով տենայի, կճանաչեի»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ ոստիկաններն ի՞նչ ասացին, որ ասացիք ոստիկաններից իմացա, տուժողը պատասխանեց. «Ես հիվանդանոցում էի, նարկոզից նոր էի դուրս եկել, չեմ հիշում ոչ մի բան»:
Մեղադրողի հարցին, թե նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տվե՞լ եք, տուժողը պատասխանեց. «Տվել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե քանի՞ անգամ եք ցուցմունք տվել, տուժողը պատասխանեց. «Տենց չեմ հիշում, բայց մոտավոր մի 15 անգամ հրավիրվել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե 15 անգամ ցուցմու՞նք եք տվել նախաքննության ընթացքում, տուժողը պատասխանեց. «Չէ, ամեն անգամ ցուցմունք չեմ տվել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչի՞ համար էին կանչում, տուժողը պատասխանեց. «Տարբեր, բանավոր հարցեր էին տալիս»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ քանի՞ անգամ եք ցուցմունք տվել, տուժողը պատասխանեց. «Տենց չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ցուցմունք տալիս վիճաբանության մասնակիցների որևէ մեկի անունը նշե՞լ եք, թե՝ ոչ, տուժողը պատասխանեց. «Չէ, չեմ նշել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ր մասում եք հարված ստացել, տուժողը պատասխանեց. «Էդ պահին չեմ զգացել ցավ, հիվանդանոցում ասեցին»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ որ հիվանդանոցից դուրս գրվեցիք Ձեզ չհետաքրքրե՞ց, թե Ձեզ ով է հարված հասցրել, տուժողը պատասխանեց. «Չէ, հետաքրքեց, բայց չկար մարդ, ումից կարող էի իմանալ հստակ»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ ու՞մ միջոցով եք փորձել ճշտել, տուժողը պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ հաճախակի՞ են Ձեզ մոտ նման դեպքեր լինում, որ Ձեր խիղճը տանջում է, մոտենում եք բաժանելու, վնասվածք եք ստանում, տուժողը պատասխանեց. «Չէ, առաջինն էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ կարո՞ղ եք նկարագրել, թե վիճաբանության մասնակիցներն ի՞նչ գործողություն էին կատարում, ինչպե՞ս էին վիճաբանում, հայհոյու՞մ էին միմյանց հասցեին, հարվածու՞մ էին, ի՞նչ էին անում, տուժողը պատասխանեց. «Կռիվ էին անում, խփում էին իրար ձեռներով»:
Մեղադրողի հարցին, թե քանի՞ հոգի էին, տուժողը պատասխանեց. «Մոտավոր մի 5»:
Մեղադրողի հարցին, թե 5 հոգին էլ իրար հարվածու՞մ էին, տուժողը պատասխանեց. «Տենց եմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ձեռքերո՞վ էին հարվածում, թե՝ ինչ-որ առարկայով, տուժողը պատասխանեց. «Ձեռքերով եմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ հեռավորության վրա էին կանգնած վիճաբանության մասնակիցները, տուժողը պատասխանեց. «Մոտ մի 20 մետր»:
Մեղադրողի հարցին, թե վիճաբանության մասնակիցները երիտասա՞րդ էին, տուժողը պատասխանեց. «Չի երևացել տենց դեմքը, որ կարողանամ մոտավոր տարիք կազմեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ որ մոտեցաք վիճաբանության մասնակիցներին, տեսանելի՞ էին վիճաբանության մասնակիցները, տուժողը պատասխանեց. «Չէ, մեջքով էին ինձ կանգնած»:
Մեղադրողի հարցին, թե կնկարագրե՞ք Ձեր դիրքը, ով ինչպես էր կանգնած, Ձեր գործողությունները, տուժողը պատասխանեց. «Մեկն ինձ մեջքով էր կանգնած, առաջի դեմս ինքն էր կանգնած, քայլելով մոտեցա ինձ մեջքով կանգնած մի հատ տղա կար, ես իրան որ քաշեցի էս կողմ, էլ չնայեցի՝ ինքն ով էր, ու առաջացա, որ մյուսներին էլ բաժանեմ, հետո արդեն էլ չեմ հիշում՝ ինչա եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ այդ պահին ինչ-որ մեկի դեմքը ֆիքսվե՞ց Ձեզ մոտ, տուժողը պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ասում եք՝ տեսաք, որ 5 հոգի հարվածում են, հեռվի՞ց տեսաք, որ հարվածում են, թե՝ մոտեցաք, նոր տեսաք, տուժողը պատասխանեց. «Չեմ հիշում, էդ եղել է մեկ տարի առաջ, ես չեմ հիշում մանրամասները»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինչպե՞ս, եթե Ձեզ մոտ չի ֆիքսվել ոչ մեկի դեմքը, ոչ մեկին չեք հիշում, ինչպե՞ս տեսաք, որ հինգ հոգի էին, կարող է՝ կային, որ չէին հարվածում, կանգնած էին, կամ ուրիշ ինչ-որ բան, տուժողը պատասխանեց. «Ֆիքսվել են այդ հինգ հոգին»:
Պաշտպանի հարցին, թե տեսե՞լ եք, որ հինգն էլ հարվածում էին, տուժողը պատասխանեց. «Ես ասեցի, որ հինգ հոգին էլ կռիվ էին անում, պարտադիր չի, որ կռիվ անող մարդը հարվածի, կարողա բրդի, առաջ գնա, մեկ վրա գնա ու էդ եմ տեսել, էդա մեջս ֆիքսվել»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ կային մի քանիսը, որոնց ավելի շատ ծեծու՞մ էին, քան ինքը կռվու՞մ էր, տուժողը պատասխանեց. «Չէ, էդ մեջքով տղեն էր ֆիքսվել, որ մեկին խփումա, գնացի, իրան այս կողմ քաշեցի»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ իրան հարվածու՞մ էին, տուժողը պատասխանեց. «Չեմ տեսել, որ իրան խփեին»:
Պաշտպանի հարցին, թե այդ մեջքով կանգնած տղան, որ քիչ թե շատ տպավորվել է Ձեր մեջ, իր կազմվածքով, հասակով նմա՞ն էր Գևորգին, թե՞ ոչ, տուժողը պատասխանեց. «Ես չեմ նմանացրել»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ ի՞նչն է հուշում, որ նման չէ, ի՞նչ տարբերություն կա իրենց մեջ, տուժողը պատասխանեց. «Ինձ ավելի բոյով թվաց այդ տղան, նմանություն չտեսա, չզգացի»:
Պաշտպանի հարցին, թե մինչև «Քալիֆորնիա բուրգեր» գնալը, Դուք Գևորգ Սարգսյանենց բակ գնացե՞լ եք, տուժողը պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ այդ վիճաբանության ժամանակ Ձեր ծանոթներից որևէ մեկին տեսե՞լ եք, տուժողը պատասխանեց. «Ես այդ հարցին արդեն պատասխանեցի, որ չեմ տեսել»:
Պաշտպանի հարցին, թե որ ասում եք չեմ հիշում՝ ինչի հետ է կապված գիտակցությու՞ն չունեիք, թե՝ չեք հիշում, տուժողը պատասխանեց. «Գիտակցություն երևի չունեի, պռոստո չեմ հիշում՝ ինչա կատարվել»:
Հրապարակվեցին տուժող Լևոն Ավետիսյանի՝ նախաքննության ընթացքում տրված հետևյալ ցուցմունքները.
ա) 2015 թվականի հոկտեմբերի 5-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին (…) Ժամը 23:00-ի սահմաններում, երբ ես տանն էի, տուն եկավ նաև հայրիկս, և մոտ 10 րոպե տանը մնալուց հետո ես որոշեցի դուրս գամ տանից և գնալ դեպի Ռուբինյանց փողոցում գտնվող մեր շինանյութի խանութը, քանի որ ես այդ օրը մի տեսակ անհանգիստ էի, մտածում էի՝ կարող է գողեր մտած լինեին խանութ: Գործարկելով մեր «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմոբիլը՝ ուղևորվեցի դեպի Ռոուբինյանց փողոց: Հասնելով մեր խանութի դիմացի մայթը՝ կայանել եմ մեքենան, հետիոտնային անցումով անցել եմ ճանապարհի դիմացի մայթը: Հասնելով խանութ՝ նկատեցի, որ խանութի չորսբոլորը մարդ չկար, խանութը գտնվում էր փակ վիճակում: Նորից անցա ճանապարհը, նստելով մեքենան՝ որոշեցի առաջանալ դեպի «Կալիֆորնիա բուրգեր», քանի որ այնտեղից ուտելու բան էի ցանկանում գնել: Մեքենայով առաջանալով դեպի «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի շրջակայքը, մինչ ավտոմեքենան պատրաստվում էի կայանել արագ սննդի դիմաց գտնվեղ հրապարակում, նկատեցի, որ հրապարակի մի հատվածում հավաքված էին մոտ 5-6 տղաներ, որոնք զրուցում էին: Իջնելով մեքենայից՝ մինչ փորձում էի փակել մեքենայի դռները, նկատեցի, որ հավաքված տղաների կողմից բարձր բղավոց լսվեց, և տղաները սկսեցին հարվածել միմյանց: Իրար հարվածող տղաներից մեկն այդ ժամանակ ինձ ծանոթ թվաց՝ այդ իսկ պատճառով ես արագ քայլերով մոտեցա նրանց և տեսա՝ ինձ ծանոթ տղան ընկած էր գետնին, ես նրան ճանաչում եմ, քանի որ նա մի փողոց մեր փողոցից այլ կողմում է ապրում, սակայն ես նրա անունը չգիտեմ, նրան ճանաչում եմ միայն դեմքով: Մոտենալով և տեսնելով, որ ինձ ծանոթ տղան ընկած է գետնին, փորձեցի մնացած տղաներին բաժանել իրարից և թույլ չտալ, որպեսզի նրանք շարունակեն հարվածել իրար, նրանց իրարից մի կողմ հրելու ժամանակ ես ոտքով որովայնիս հատվածում զգացի ուժեղ հարված, և մեկ հարված էլ զգացի դեմքիս աջ հատվածում, այնուհետև ուժեղ ցավ զգացի կրծքավանդակիս շրջանում: Հենց այդ ժամանակ հետ-հետ գնացի և ընկա գետնին ու ձեռք տալով կրծքավանդակիս՝ նկատեցի, որ ամբողջ կրծքավանդակս արյունոտ է: Սակայն այդ տղաները շարունակում էին հարվածել միմյանց՝ ինձ ուշադրություն չդարձնելով: Այնուհետև աչքերիս դիմացը սևացավ, և աչքերս բացելով՝ նկատեցի, որ գտնվում եմ հիվանդանոցի դիմաց և ինձ պատգարակ էին տեղափոխում:
Հարց. Եթե չեք ճանաչում Ձեր փողոցի հաջորդ փողոցում բնակվող տղային, որին դեպքի օրը ծեծում էին, և որի համար Դուք մոտեցել եք կռվող տղաներին և չգիտեք նրա անունը և մնացած տվյալները, ինչն է պատճառը, որ մոտեցաք կռվող տղաներին:
Պատասխան. Ես չէի մտածում, որ այսքան լուրջ հետևանքներ կլինեն, մտածեցի՝ կարող եմ մոտենալ և հանդարտեցնել կռիվը, առավել ևս կռվողներից մեկը մեր փողոցի զուգահեռ փողոցից էր, ես նրան ընդամենը ճանաչում եմ դեմքից:
Հարց. Առաջարկում եմ տալ ճշմարտացի ցուցմունք և հայտնել, թե ովքեր են եղել այդ կռվող տղաները և ով է Ձեզ մարմնական վնասվածք հասցրել:
Պատասխան. Ես տվել եմ ճշմարտացի ցուցմունք, ինչպես արդեն նշել եմ, ես այդ տղաներին չեմ ճանաչում և չգիտեմ նրանց տվյալներ, նրանցից միայն մեկն էր ինձ ծանոթ, որի տվյալները նույնպես չգիտեմ, ծանոթ է միայն նրա դեմքը:
Հարց. Կռվող տղաները մինչ Ձեր մոտենալը և մոտենալուց հետո, ինչպես նաև Դուք հայհոյանքներ հնչեցնում էիք, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Ես չեմ հիշում, բայց հիշում եմ՝ ինձ հարվածելուց հետո ես հայհոյանքներ հնչեցրել եմ:
Հարց. Այն վայրը, որտեղ Ձեր միջև կռիվ էր ընթանում, բացի կռվողներից այլ մարդիկ կային մոտակայքում, անցորդներ, շենքի բնակիչներ կային, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Ես չեմ նկատել (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1, թերթ 53-57),
բ) 2015 թվականի հոկտեմբերի 9-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) Հարց. Նախաքննության թնթացքում տվյալներ են ձեռք բերվել, որ Ձեզ մարմնական վնասվածքներ են հասցրել եղբայրներ Էդգար և Գևորգ Դավթի Սարգսյանները, ինչ կասեք այդ մասին:
Պատասխան. 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին գնտվում էինք մեր տան մոտակայքում՝ Երևան քաղաքի թիվ 44 տան մոտ, նշված վայրում գտնվում էինք ես, իմ ընկերներ՝ Նարեկը, Տիգրանը և Սևակը, որոնց ազգանունները չգիտեմ: Որոշ ժամանակ հետո մենք գնացել ենք յուրաքանյուրս մեր տուն: Մոտ 3-4 ժամ հետո դուրս գալով տանից՝ մտել եմ մեր տան հարևանությամբ գտնվող ազգականներիս խանութ, որտեղից նկատեցի, որ մեր փողոցի բնակիչ Դավիթ Սարգսյանի սպիտակ գույնի «Մերսեդես»-ը փողոցով արագ սլացավ, որը հիմնականում վարում է նրա որդի Գևորգ Սարգսյանը, սակայն թե տվյալ օրն ով էր վարում, չեմ կարող հիշել, նկատեցի, որ մեր հարևանների տղաներից մի քանի հոգի, որոնց չեմ հիշում, իրենց ավտոմեքենայով գնացին մշտապես Գևորգի կողմից վարվող «Մերսեդես» մեքենայի հետևից, ես անմիջապես իմ կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացի նրանց հետևից: Հասնելով Դրոյի փողոցի գնացքի գծերի մոտ՝ մինչ ավտոմեքենայից իջնելը, լսեցի մի ձայն, որը առաջարկում էր խոսակցությունը շարունակել այլ վայրում, սակայն ես ենթադրեցի, որ խոսակցությունը մեքենան արագ վարելու մասին էր, քանի որ գնացքի գծերի մոտ լսել էի տղաների խոսակցությունը, որ ցանկություն ունեն խոսակցությունը շարունակել Ռուբինյանց փողոցում գտնվող այգում: Ես մեքենայով ուղևորվեցի դեպի Ռուբինյանց փողոց: Հասնելով նշված հասցեում գտնվող այգու մոտ՝ նկատեցի, որ այնտեղ ոչ ոք չկար, շարունակեցի մեքենայով երթեկել դեպի Ռուբինյանց Դավիթ Անհաղթ փողոցների ուղղությամբ, հասնելով Ռուբինյանց փողոցի վրա գտնվող «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի դիմաց՝ նկատեցի, որ տղաները հավաքված էին այնտեղ: Ես առաջացա դեպի արագ սննդի կետի կողմը, կայանեցի մեքենան, մինչ մեքենայից իջնելը, բարձր լսվում էր հավաքվածների ձայները: Մեքենայից իջնելուց հետո հավաքվածները սկսեցին հարվածել միմյանց: Հավաքվածների մեջ էին մեր փողոցի բնակիչներ Էդգար և Գևորգ եղբայրները՝ իրենց ընկերների հետ, և մեր հարևաններ՝ Նարեկը, Տիգրանը և Սևակը, որոնց ազգանունները չգիտեմ: Ես արագ մոտեցա նրանց, որպեսզի չթողնեմ նրանք հարվածեն իրար, մոտենալով նրանց՝ կռվողներին փորձեցի բաժանել միմյանցից և հենց այդ ժամանակ ուժեղ հարված զգացի աջ ոտքիս ազդրի շրջանում, դրանից հետո եմ միայն նկատել, որ ոտքիս նշված հատվածում սուր կտրող-ծակող գործիքով մարմնական վնասվածք եմ ստացել, այնուհետև մարմնիս տարբեր հատվածներում հարվածներ էի ստանում, ձեռքերից մեկ հարված ստացել եմ որովայնիս շրջանում, դեմքի աջ մասում, այդ ընթացքում կրծքավանդակիս աջ շրջանում ծակոց զգացի, ձեռքս տանելով կրծքավանդակիս նշված հատվածին՝ նկատեցի, որ հագուստս ամբողջությամբ արյունոտ էր՝ ես հասկացա, որ ինձ դանակով հարվածել են: Դրանից հետո ես մի քանի քայլ մի կողմ գնացի, մարմինս թուլացավ, ընկա գետնին և գիտակցությունս կորցրեցի: Աչքերս բացելով նկատեցի, որ գտնվում եմ հիվանդանոցում, քանի որ իմ շուրջը գտնվում էին սպիտակ խալաթով բժիշկներ: Ես այժմ չեմ հիշում՝ ինձ դանակով հարվածելու պահին ովքեր էին, այդ ընթացքում ես որևէ մեկին չեմ հարվածել և ցանկանում էի բաժանել ծեծկռտուքը (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 1, թերթ 139-142),
գ) 2015 թվականի նոյեմբերի 5-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին (…) Ժամը 23:00-ի սահմաններում՝ այդ ժամանակ եկել էր հայրս և հեռուստացույց էինք նայում: Քիչ անց, քանի որ սովորության համաձայն ես ու հայրս հաճախ ենք ուշ ժամերի գնում խանութի մոտ, որ նայեինք: Ես դուրս եմ եկել տանից և մեր «Մերսեդես» մեքենայով գնացել խանութի մոտ: Այնտեղ գնացել եմ մենակ (…) Խանութում ամեն ինչ նորմալ էր և ես որոշեցի գնալ խանութից մոտ 100 մետր ներքև գտնվող «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետ՝ հաց ուտելու: Մեքենայով գնացի նշված վայր, մեքենան կայանեցի բակում՝ «Բուրգեր»-ից աջ կողմում: Ավտոմեքենայի միջից տեսա, որ ձախ կողմի վրա՝ 10 մետր հեռավորության վրա մոտ 5-6 հոգի վիճաբանում էին, կոնկրետ ինչ էին խոսում՝ չեմ լսել: Երբ ավտոմեքենայից իջա, այդ տղաներն արդեն կռվում էին, որի ընթացքում խառը հարվածում էին իրար: Իմ մոտ չի տպավորվել, թե նրանցից քանիսն էին քանիսի դեմ կռվում: Չեմ հիշում նրանք իրար հայհոյում էին, թե՝ չէ: Այդ ընթացքում կռվողներից մեկի դեմքն ինձ ծանոթ թվաց ու քանի որ նրան խփում էին՝ այսինքն իմ մոտ տպավորվել էր, որ այդ տղան կռացած էր՝ ոչ պպզած, և նրան ձեռքերով մեկ ուրիշը խառը հարվածում էր մեջքի հատվածներին: Ես արագ մոտեցա նրանց, որ բաժանեմ ու չթողնեմ, որ կռիվը շարունակվի: Այդ ընթացքում այդ հատվածում՝ ոչ հեռու, մյուսներն էլ խառը իրար էին խփում, ես մոտեցա, հասա ինձ ծանոթ թվացած տղային և նրան խփողին ու իրարից մի կողմ հրելով՝ բաժանեցի այդ ընթացքում ես չեմ նայել ու չեմ տեսել ծեծվող տղայի դեմքը ու չեմ կարող ասել, թե նա հաստատ ինձ ծանոթ տղան էր, թե՝ չէ: Այդ ժամանակ ես փորիս կողի հատվածում ուժեղ հարված զգացի, հարված եմ ստացել նաև դեմքիս, քիչ անց՝ մոտ մի քանի վայրկյան անց, զգացի, որ կրծքավանդակիս շրջանում ցավում է, և ես էլ թուլանում եմ: Ես, հետ-հետ գնալով, քիչ հեռացա և ընկա գետնին և գոռացի օգնեք, քանի որ տեսել էի, որ կրծքավանդակիս շրջանում արյունահոսում էի: Մինչ այդ տղաները խառը շարունակում էին կռվել, օգնություն կանչելուց հետո տեսա, որ նրանք մի պահ դադարեցրեցին կռիվը: Ես մեջքի վրա պառկեցի գետնին ու դրանից հետո չգիտեմ, թե ինչ է տեղի ունեցել, քանի որ գիտակցությունս կորցրել եմ: Գիտակցությունս եկել է հիվանդանոցում: Ցանկանում եմ նշել, որ ողջ դեպքն իմ մեքենայից իջնելուց հետո մինչև գիտակցությունս կորցնելը իմ կարծիքով տևել է մի րոպե: Չեմ հիշում՝ այդ ընթացքում, երբ ինձ սկսել են հարվածել, ես հայհոյանքներ տվել եմ, թե՝ ոչ, բայց իմ կարծիքով՝ չեմ տվել: Բացի ինձանից ես այդ կռվող տղաներին բաժանող այլ անձ չեմ տեսել: Չեմ տեսել, որ վիճաբանության պատճառով դիտողություն անողներ լինեն, կամ դեպքին տեսած լինեն: Կարծում եմ, որ եթե այլ մարդ տարածքում լիներ, ես կտեսնեի, սակայն չեմ տեսել: Ցանկանում եմ նշել, որ իրար հետ վիճաբանող 5-6 տղաների արտաքինը, դեմքը, կառուցվածքը, հագուստները իմ մեջ չեն տպավորվել, քանի որ խառը դրություն էր: Ինչ վերաբերում է ինձ ծանոթ անձնավորությանը, ապա ես այդպես էլ չհասկացա, որ ծեծվողը, որ ինձ ծանոթ էր թվացել, ինքն էր, թե՝ չէ: Դեպքից հետո հիվանդանոցում գիտակցության գալուց հետո ընթացքում տեսել եմ, որ ծակած վերքեր ունեմ՝ կրծքավանդակիս հատվածում, աջ ոտքիս, ծնկիցս վերևի հետևի հատվածում: Դեպքից հետո ես որևէ մեկից տեղեկություն չեմ ստացել այն մասին, թե ով է ինձ հիվանդանոց բերել: Ընտանիքիս անդամների ընդհանուր զրույցներից հասկացել եմ, որ ինձ հիվանդանոց են տարել մեր մեքենայով, թե ով է տարել, չգիտեմ: Դեպքի ընթացքում ես իրար հետ կռվող տղաների ձեռքին դանակ կամ այլ իր չեմ տեսել, իմ մոտ ևս որևէ իր չի եղել:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ երբ ավտոմեքենայից իջել եք, տեսել եք, որ իրար հետ կռվում են մոտ 5-6 անձնավորություն: Այդ անձանց ճանաչել եք, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա ովքեր են եղել:
Պատասխան. Վիճաբանող տղաներն ինձ անծանոթ էին, սկզբում նրանցից, ինչպես նշեցի, մեկն էր թվացել ծանոթ, որը հետո այդպես էլ չիմացա՝ նա էր, թե՝ չէ: Ինձ ծանոթ թվացածը, ինձ թվացել է, որ մեր թաղամասի՝ մեր տնից վերև ընկած բնակելի շենքերից մեկի, որի հասցեն չգիտեմ, ինձ միայն դեմքով դեմքով ծանոթ տղաներից մեկն է, նրա անունը կամ որևէ տվյալ չգիտեմ, կոնկրետ շենքը կամ բնակարանը չգիտեմ: Այդ տղան մոտ 30 տարեկան, մոտ 160 սմ հասակով, քիչ լիքոտ կազմվածքով, որքանով հիշում եմ՝ քիչ երկար, սպիտակոտ մազերով տղա է: Նրան կրկին տենալու դեպքում կճանաչեմ դեմքից, կփորձեմ նաև հետագայում պարզել և հայտնել ձեզ;
Հարց. Ձեզ ևս մեկ անգամ նախազգուշացնում եմ ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու, ցուցմունք տալուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 338-339 հոդվածով նախատեսված: Առաջարկում եմ տալ ճշմարտացի ցուցմունքներ և հայտնել, թե ովքեր են եղել իրար հետ վիճաբանող Ձեր նշած անձիք:
Պատասխան. Ես պնդում եմ իմ՝ այսօր տված ցուցմունքը, այն ճիշտ է, ինձ պարզ է սուտ ցուցմունք տալու համար քրեական պատասխանատվությունը և ես պնդում եմ, որ ճիշտ հայտնում եմ ամեն ինչ:
Հարց. Նախաքննության ընթացքում Դուք ցուցմունք եք տվել, այն մասին, որ 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Ձեր տան մոտակայքում գտնվել եք Ձեր ընկերներ՝ Նարեկի, Տիգրանի և Սևակի հետ: Բացի այդ ցուցմունք էիք տվել այն մասին, որ խանութում առևտուր անելու ժամանակ տեսել եք, որ փողոցով արագ սլացել է Ձեր փողոցի բնակիչ Դավիթ Սարգսյանի մեքենան: Նշել եք նաև, որ Դուք տեսել եք, որ Ձեր հարևաններից մի քանի հոգի ավտոմեքենաներով գնացել են նշված մեքենաների հետևից: Դուք ևս Ձեր մեքենայով գնացել եք նրանց հետևից: Հայտնել եք նաև, որ վիճաբանողների մեջ եղել են Ձեր փողոցի բնակիչներ Էդգար և Գևորգ եղբայրները՝ իրենց ընկերների հետ, Ձեր հարևաններ Նարեկը, Տիգրանը, Սևակը: Ինչ կասեք այդ մասին:
Պատասխան. Ես այդ առթիվ հայտնում եմ, որ ներկայումս ես չեմ վերը նշված բաները հիշում և ցուցմունք տալուց նկատի ունեմ Ձեր նշած ցուցմունքը չեմ հիշում, թե հետս ինչ է կատարվել, որ նման բաներ եմ հայտնել: Իրականությունն այսօրվա տվածս ցուցմունքն է:
Հարց. Նախաքննության ընթացքում փաստական տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Ձեր նշած խանութ Դուք մտել եք ոչ միայնակ, այլ այլ անձնավորության հետ: Ինչ կասեք այդ մասին:
Պատասխան. Ես չեմ հիշում, որ իմ հետ խանութ մտնելուց իմ հետ մարդ եղած լինի, ես այդ օրը խանութ եմ մտել միայնակ:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք եղբայրներ Էդգար և Գևորգ Սարգսյաններին, ինչ հարաբերությունների մեջ եք գտնվում նրանց հետ և երբ եք վերջին անգամ շփվել նրանց հետ:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշված Էդգար և Գևորգ Սարգսյաններին դեմքով ճանաչում եմ՝ նրանք եղբայրներ են և բնակվում են մեր թաղամասում՝ մեր տնից ներքև: Նրանց ոչ մեկի հետ շփում չեմ ունեցել:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Սևակ Ավետիսյանին, Նարեկ Եղունյանին, Տիգրան Աբրահամյանին, եթե այո, ապա ովքեր են նրանք, ինչ հարաբերությունների մեջ եք գտնվում նրանց հետ և երբ և ինչ հանգամանքներում եք շփվել վերջին անգամ:
Պատասխան. Ճանաչում եմ Ձեր նշած անձանց՝ նրանք մեր թաղամասից են, իրար հետ գտնվում ենք մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Նրանց վերջին անգամ տեսել եմ մեր փողոցում՝ դեպքից մի քանի օր առաջ, դրանից հետո չեմ տեսել, չգիտեմ՝ որտեղ են: Սևակի, Նարեկի կամ Տիգրանի համարները չգիտեմ: Ցանկանում եմ նշել, որ դեպքի օրը իմ մոտ եղած հեռախոսը դեպքից հետո իմ (…) չի, չեմ բացառում, որ այն ինձ հիվանդանոց տանելուց հետո մնացած լինի մեքենայում (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 91-94),
դ) 2015 թվականի նոյեմբերի 10-ի՝ տուժող Լևոն Ավետիսյանի և վկա Նոնա Ավետիսյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) Հարց տուժող Լ.Ավետիսյանին. Լսեցի՞ք Ձեզ հետ առերես հարցաքննվող Ն.Ավետիսյանի հայտնածը, ի՞նչ կասեք այդ մասին:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Ինձ հետ առերես հարցաքննվողին լսելով՝ հայտնում եմ, որ ես չեմ հիշում իմ կողմից Նոնա՝ Ձեր խանութից առևտուր անելու մանրամասները, ես հիշում եմ, որ Ձեր խանութից 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին այժմ չեմ հիշում, թե քանի անգամ եմ առևտուր արել, հիշում եմ, որ առել եմ «Կոլա», այժմ չեմ հիշում, թե ինչ եմ առել: Ինչ վերաբերվում է խանութում այլ անձի հետ զրուցելու կամ նրա հետ լինելուն՝ Ձեր խանութը մեր բակի խանութ է և այնտեղ գտնվող բոլոր հաճախորդներն էլ հիմնականում ծանոթ են լինում, չեմ բացառում, որ իմ կողմից առևտուր անելու ժամանակ պատահական ծանոթ տեսած լինեմ ու զրուցած լինեմ, բացի այդ ես ցանկանում եմ նշել, որ ես բնավորությամբ հյուրասիրելու խասյաթ ունեմ և չեմ բացառում, որ խանութում առևտուր անելու ժամանակ խանութի մոտ այլ մարդ եղած լինի, որին ցանկացած լինեմ ինչ-որ բան հյուրասիրել: Չեմ հիշում նման բան եղել է, թե՝ ոչ և չեմ բացառում, որ եղած լինի, քանի որ դա իմ դեպքում՝ նկատի ունեմ հյուրասիրելը, բնական երևույթ է: Ես չեմ հիշում նաև, որ երկրորդ անգամ եկած լինեմ խանութ և 4-5 հատ գարեջուր գնած լինեմ, եթե դու՝ Նոնա այդ ամենը հաստատ ես հիշում, ուրեմն ես չեմ բացառում, որ նորից մտած լինեմ և գարեջուր էլ գնած լինեմ՝ այլ անձանց հյուրասիրելու համար: Ես նման բան չեմ հիշում: Ես ընդհանրապես ալկոհոլ չեմ օգտագործում ու եթե գնել եմ ուրեմն նորից հյուրասիրել եմ (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 135-137),
ե) 2015 թվականի նոյեմբերի 10-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) Հարց. Այսօր գործով վկա Ն.Ավետիսյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ընդհանուր առմամբ Դուք հայտնեցիք, որ չեք հիշում 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Ձեր կողմից նրանց խանութից առևտուր անելու հանգամանքները, մինչդեռ այդ առթիվ Դուք մանրամասն ցուցմունք էիք տվել նախկինում, որի ընթացքում հստակ կերպով տեղեկություններ էիք հայտնել: Ինչ կասեք այդ մասին, ինչն է պատճառը, որ ներկայումս առերեսման ժամանակ նշում էիք, որ չեք հիշում:
Պատասախան. Ես 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Նոնայենց խանութից առևտուր անելուց մանրամասները չեմ հիշում և այդ մասին նշել եմ նախկին ցուցմունքումս: Ես որևէ հակասություն չեմ տեսնում իմ նախորդ ցուցմունքումս ու այսօր հայտնածս տեղեկությունների մեջ: Ինչ-որ բան եթե չի համապատասխանում, դա իմ չհիշելու արդյունքն է (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 140),
զ) 2015 թվականի նոյեմբերի 17-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) Հարց. 09.10.2015թ. կատարված Ձեր լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ Դուք հայտնել եք, որ, երբ գնացել եք «Կալիֆորնիա բուրգերի» մոտ տեսել եք հավաքված տղաների, որոնք սկսել են հարվածել իրար: Նշել եք, որ հավաքվածների մեջ էին Ձեր փողոցի բնակիչներ Էդգար և Գևորգ եղբայրները և նրանց ընկերները, ինչպես նաև Ձեր հարևաններ Նարեկը, Սևակը և Տիգրանը: Մինչդեռ 05.11.2015թ. կատարված հարցաքննության ժամանակ նշել եք, որ վիճաբանող տղաները Ձեզ անծանոթ են եղել: Ինչ կասեք այդ մասին (…)
Պատասխան. Ես չեմ հիշում, որ նման ցուցմունք տված լինեմ, այն ինչ-որ ես հիշում եմ դեպքի վերաբերյալ հայտնել եմ Ձեզ 05.11.15թ. տեղի ունեցած հարցաքննության մասին, այսինքն՝ ընթացքում (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 188),
է) 2015 թվականի դեկտեմբերի 11-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) Հարց. Քրեական գործում առկա փաստական տվյալների համաձայն՝ դեպքի օրը, այսինքն՝ 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը, Դուք հեռախոսազանգեր եք ունեցել 093-15-12-88, 095-47-77-88, 077-24-14-68, 094-47-78-68 հեռախոսահամարների բաժանորդների հետ: Ովքեր են նշված հեռախոսահամարների բաժանորդները և ինչ եք զրուցել նրանց հետ:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշված հեռախոսահամարներն ինձ անծանոթ են, ես ընդհանրապես հեռախոսահամարներն անգիր չեմ հիշում, ու իմ ծանոթների համարները գրանցում եմ հեռախոսումս, չեմ բացառում, որ այդ հեռախոսի համարները լինեն իմ ծանոթների համարները, սակայն ես անգիր չիմանամ:
Հարց. Քրեական գործում առկա փաստական տվյալների համաձայն՝ 093-15-12-88 հեռախոսահամարի բաժանորդ է հանդիսանում Գուրգեն Եղունյանը, ով է նա և ինչ հարաբերություննեի մեջ է գտնվում Ձեզ հետ:
Պատասխան. Ես նման անուն-ազգանունով մարդ չեմ ճանաչում, չգիտեմ թե ով է նա:
Հարց. Քրեական գործում առկա փաստական տվյալների համաձայն՝ 077-24-14-68 հեռախոսահամարների բաժանորդ է հանդիսանում Գարեգին Գասպարյանը: Ով է նա և ինչ հարաբերությունների մեջ է գտնվում Ձեզ հետ:
Պատասխան. Ես Գարեգին Գասպարյան անունով մարդ չեմ ճանաչոմ, չգիտեմ թե ով է նա:
Հարց. Քրեական գործում առկա փաստական տվյալների համաձայն 094-47-78-68 հեռախոսահամարի բաժանորդ է հանդիսանում Նորայր Բուկուշյանը, ով է նա և ինչ հարաբերությունների մեջ է գտնվում Ձեզ հետ:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշված Նորայր Բուկուշյանին ճանաչում եմ, նա մեր վերևի բակում բնակվող տղաներից է, իրար հետ սովորել ենք մի դպրոցում: Նրա հետ գնտվում եմ նորմալ հարաբերությունների մեջ: Նա գիտեմ, որ ՀՀ քաղաքացի չի, կոնկրետ որտեղի քաղաքացի է՝ չգիտեմ: Նրա հասցեն կոնկրետ չգիտեմ, նա մեր վերևի փողոցի կոնկրետ անունը կամ համարը չգիտեմ: Շենքերից մեկում է ապրում, չգիտեմ, թե ում հետ է ապրում: Գիտեմ, որ սովորում էր ինչ-որ ինստիտուտում, կոնկրետ որ՝ չգիտեմ: Նրանց կոնկրետ շենքը կամ տունը չեմ կարող ցույց տալ, քանի որ չգիտեմ (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 3, թերթ 169),
ը) 2015 թվականի դեկտեմբերի 19-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) Հարց. 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ը տեղի ունեցած միջադեպից հետո, որի ընթացքում Դուք ստացել եք մարմնական վնասվածքներ, Ձեզ կամ Ձեր ընտանիքի անդամներին, որևէ մեկը հանդիպելով, կամ այլ կերպ սպառնալով (…), համոզել և կամ առաջարկել է արդյոք դեպքի հետ կապված հայտնել իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ տալ: Եթե այո, ապա ով և երբ:
Պատասխան. Ոչ նման բան չի եղել և ո՛չ ինձ, և ո՛չ էլ իմ ընտանիքի անդամներից որևէ մեկին որևէ մեկը չի համոզել և չի առաջարկել կամ այլ կերպ չի առաջարկել իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ տալ:
Հարց. Դուք Ձեր ցուցմունքում նշել եք, որ երբ հասել եք «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ, տեսել եք իրար հետ վիճաբանող Ձեզ անծանոթ անձանց, որոնց մեջ նրանցից մեկը Ձեզ ծանոթ է թվացել: Հայտնեք, թե քանի հոգի էին իրար հետ վիճաբանում:
Պատասխան. Որքանով որ հիշում եմ երևի թե իրար հետ վիճաբանողները մոտ 4-5 հոգի էին, թե որ կողմից քանի հոգի էին չգիտեմ, իմ մոտ չի տպավորվել (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 4, թերթ 21),
թ) 2016 թվականի մարտի 12-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Նարեկ Սամվելի Ավետիսյանին, Ռոբերտ Սպարտակի Սմբուլյանին, Արման Արմենի Հարությունյանին, Արթուր Վահագնի Սահակյանին, Երվանդ Սերգեյի Սիմոնյանին, Նորայր Անդրանիկի Բուկուշյանին կամ Գեորգի Իշխանի Երեմյանին: Եթե այո, ապա ինչ հարաբերությունների մեջ եք գտնվում նրանց հետ:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշված Նարեկ Ավետիսյանին, Երվանդ Սիմոնյանին, Արման Հարությունյանին ճանաչում եմ՝ նրանք մեր թաղամասի բնակիչներ են և մեր հարևաններն են, ճանաչում եմ նաև Նորայր Բուկուշյանին՝ նրա հետ սովորել եմ նույն դպրոցում: Ռոբերտ Սմբուլյանին, Արթուր Սահակյանին և Գեորգի Երեմյանին չեմ ճանաչում և չգիտեմ, թե ովքեր են: Նրանցից այն անձանց ում վերաբերյալ, որ նշեցի, որ ճանաչում եմ, նրանց հետ գտնվում եմ հարևանական հարաբերությունների մեջ:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ Նարեկ Ավետիսյանը, Երվանդ Սիմոնյանը, Արման Հարությունյանը Ձեր հարևաններն են, իսկ Նորայր Բուկուշյանին ճանաչում եք, քանի որ նրա հետ միևնույն դպրոցում եք սովորել: Ինչ առնչություն ունեն նրանք 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ին տեղի ունեցած «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ դեպքին: Նրանք դեպքի վայրում եղել են, թե՝ ոչ: Դուք նրանց այնտեղ տեսել եք, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Ինչպես նշել եմ նախկինում, ե,ս երբ գնացել եմ «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ, տեսել եմ, որ վիճաբանում են տղաներ՝ մոտավորապես 5 հոգի, նրանցից մեկի դեմքը ինձ ծանոթ է թվացել և այդ պատճառով եմ փորձել բաժանել: Վիճաբանող տղաների մեջ Նարեկ Ավետիսյանը, Արման Հարությունյանը, Երվանդ Սիմոնյանը կամ Նորայր Բուկուշյանը չեն եղել, եթե լինեին միանշանակ կճանաչեի: Երվանդը չէր էլ կարող լինել, քանի որ նա գտնվում է զինվորական ծառայության մեջ:
Հարց. Դուք հիշում եք արդյոք և կարող եք հարցնել, թե ինչ հաջորդականությամբ և ինչ ժամանակահատվածում եք ստացել Ձեր մարմնի վրա դեպքից հետո առկա վնասվածքները:
Պատասխան. Ես հիշում եմ, որ երբ վիճաբանող տղաների մեջ ինձ ծանոթ թվաց, ես բաժանելու համար մոտեցել եմ նրանց ու այժմ չեմ հիշում, թե ինչ եմ զգացել, միայն հիշում եմ, որ այդ ամենը տևել է շատ կարճ՝ կոնկրետ որքան, չեմ կարող նշել, բայց մի քանի վայրկյան (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 6, թերթ 161),
ժ) 2016 թվականի մարտի 15-ի՝ տուժող Լևոն Ավետիսյանի և մեղադրյալ Գևորգ Սարգսյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) Հարց տուժող Լ.Ավետիսյանին. Առերես մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հայտնեք 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը Ձեր մարմնական վնասվածքներ ստանալու հանգամանքների մասին:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Սրանից 6 ամիս առաջ, կոնկրետ օրը չեմ հիշում, ուշ ժամի գնացի, հաց ուտելու նպատակով իջա «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ, տեսա, որ դրա մոտ ինձ անծանոթ տղաներ էին վիճում: Մտա, որ բաժանեմ, դրանից հետո ուշքս գնացել է, և ես աչքերս բացել եմ հիվանդանոցում: Ես ինձ հետ առերես հարցաքննվողին նշված վայրում չեմ տեսել: Ավելացնելու ոչինչ չունեմ:
Հարց տուժող Լ.Ավետիսյանին. Առերես մեղադրյալ Գ.Սարգսյանին հայտնեք, թե նշված «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ քանի հոգի եք տեսել իրար հետ վիճաբանելուց:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Մոտավորապես հինգ հոգի վիճաբանում էին իրար հետ:
(...)
Հարց տուժող Լ.Ավետիսյանին. Լսեցիք Ձեզ հետ առերես հարցաքննվող Գ.Սարգսյանի հայտնածը: Ինչ կասեք այդ մասին:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Լսեցի ինձ հետ առերեսվողի հայտնածը, այդ առթիվ հայտնում եմ, որ ես իջել եմ մեքենայից, տեսել եմ, որ հինգ հոգի կռիվ են անում, մտել եմ, որ բաժանեմ և ուշքս գնացել է, դրանից հետո չգիտեմ, թե ինչ է եղել: Իմ ավտոմեքենայից իջնելուց հետո, մինչև ուշքս գնալը տևել է շատ կարճ՝ մոտավորապես մեկ րոպեի չափ: Ավելացնելու բան չունեմ:
(...)
Հարց տուժող Լ.Ավետիսյանին. Լսեցիք Ձեզ հետ առերես հարցաքննվող Գ.Սարգսյանի հայտնածը: Ինչ կասեք այդ մասին:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Ես չգիտեմ, թե ինձ երբ են տարել, ով է տարել այնտեղից, ես ասում եմ՝ ինչ հիշում եմ:
(...)
Հարց տուժող Լ.Ավետիսյանին. Նախաքննության ընթացքում հարցաքննվելիս Դուք ցուցմունք եք տվել այն մասին, որ այն ժամանակ, երբ մտել եք կռվող անձանց բաժանելու, զգացել եք, թե ինչպես եք մարմնական վնասվածքները ստացել: Ինչ կասեք այդ մասին:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Այն ժամանակ հիշողություններս թարմ էին, ես շատ բան էի հիշում, հիմա լավ չեմ հիշում և ներկայումս չեմ հիշում այդ հանգամանքները:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը տուժող Լ.Ավետիսյանին. Լևոն, այն ժամանակ, երբ դու մեքենայով եկար «Կալիֆորնիա բուրգեր»՝ հաց ուտելու, քո հետ այլ մարդ եղել է, թե՝ ոչ, կամ որևէ մեկի հետ այդտեղ պայմանավորված եղել ես այդտեղ, թե՝ ոչ:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Նշված օրը ես այդ վայր հաց ուտելու եմ գնացել միայնակ, իմ հետ այլ մարդիկ չեն եղել և ես այնտեղ որևէ մեկի հետ պայմանավորված չեմ եղել:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը տուժող Լ.Ավետիսյանին. Լևոն, այս պահի դրությամբ գիտես, թե ովքեր են քեզ հիվանդանոց տեղափոխել, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա ովքեր:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Դեպքից հետո ոստիկանության բաժանմունքից տեղեկացել եմ, որ ինձ հիվանդանոց են տեղափոխել մեր հարևաններ Սևակ Ավետիսյանը և Նարեկ Եղունյանը:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը տուժող Լ.Ավետիսյանին. Լևոն, քո հայրը ցուցմունք է տվել, որ նա, իմանալով՝ քեզ հիվանդանոց են տեղափոխել, քո ընկերներ Տիգրանը, Սևակը, Նարեկը՝ քո ավտոմեքենայով: Ինչ կասես այդ մասին, Դա ճիշտ է, թե՝ ոչ:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Ես տղերքից՝ Նարեկից էլ, Սևակից էլ հարցրել եմ և պարզել եմ, որ նրանք երկուսով են ինձ տեղափոխել հիվանդանոց՝ իմ վարած մեքենայով, իսկ հայրս կարողա մի բան խառնելա:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը տուժող Լ.Ավետիսյանին, Լևոն, դու նշեցիր, որ դեպքի վայրում գտնվող հինգ տղաների մեջ անձամբ քեզ ծանոթ անձ չի եղել, սակայն քո հայրը ցուցմունք է տվել, որ իր տեղեկություններով դեպքը տեղի է ունեցել մի կողմից իմ, Էդգարի և մեր ընկերների, և մյուս կողմից՝ քո և քո ընկերների միջև, որի ժամանակ էլ դու մարմնական վնասվածք ես ստացել, սակայն բուն կռիվը քո հետ չի եղել, այլ եղել է քո ընկերների և մեր միջև: Ինչ կասես այդ մասին:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Դեպքից հետո սկզբում շատ թեմաներ էին շոշափվում այդ կռվի մասին և այդ բոլոր խոսակցությունները սխալ էին: Այդքանը:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը տուժող Լ.Ավետիսյանին. Լևոն, քո հայրը նշել է նաև, որ երբ այդ դեպքի օրը, ժամը 23:30-ից հետո, տանից դուրսա եկել, որ ավտոն ներսում կայանի, նկատել է, որ Ձեր տան դիմացի մասում հավաքված են մի խումբ տղաներ, իմացել է, թե դու էլ նրանց մեջ ես, քեզա կանչել և այդ ժամանակ հավաքվածներից մեկը եկելա առաջ և բարձր ասել, որ քեզ տարել են հիվանդանոց: Ինչ կասես այդ մասին: Գիտես, թե դրանք ովքեր են եղել՝ այդ հավաքված տղաները և ով է հորդ ասել, որ քեզ տարել են հիվանդանոց և այդ անձինք նշված վիճաբանությանը մասնակից եղել են, թե՝ ոչ:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Ոչ, չգիտեմ, թե ովքեր են եղել նրանք և տեղյակ չեմ:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը տուժող Լ.Ավետիսյանին. Լևոն, քո հայրը նաև գրել է, որ իրա իմանալով այդ դեպքի ժամանակ Քեզ դանակով խփել են Դավիթի տղաներ՝ Էդգարը կամ Գևորգը, այսինքն՝ ես կամ ախպերս: Ինչ կասես այդ մասին: Դու տեսել ես կամ գիտես, որ ես կամ եղբայրս Քեզ հարվածենք կամ որևէ մեկից նման բան լսել ես, թե՝ ոչ:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Ես նման բան որևէ մեկից չեմ լսել, բացի ոստիկանության աշխատողներից, նման բան չեմ տեսել և ավելացնելու բան չունեմ:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը տուժող Լ.Ավետիսյանին. Լևոն, Դու ցուցմունք ես տվել, որ երբ եկել ես «Կալիֆորնիա բուրգերի» մոտ, այդտեղ տեսել ես, հավաքված մոտ 5-ից 6 տղաներ, որոնք նախ զրուցել, ապա վիճաբանել են, իսկ հիմա նշում ես, որ կոնկրետ 5 հոգի են եղել: Ինչպես կբացատրես այս հակասությունը:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Նախ ես կոնկրետ թիվ չեմ նշել և հիմա էլ եմ ասում մոտավորապես հինգ մարդ են եղել վիճաբանողները, իսկ այժմ էլ հստակ չեմ հիշում վեց ամիս առաջ զրուցել, հետո են վիճաբանել, թե վիճաբանել են, հետո զրուցել:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը տուժող Լ.Ավետիսյանին. Ես ցուցմունք տալուց ասեցի, որ սկզբում վեց հոգով ենք եղել, իսկ կռիվը սկսելուց հետո էլի 8-ից 10 հոգի են մոտեցել և միացել կռվողներին, որին ի պատասխան նշեցիր, որ երբ մոտեցել ես հինգ հոգի են եղել: Եթե դու կոնկրետ թիվը չգիտես, ինչու քիչ առաջ նշեցիր հենց կոնկրետ հինգ հոգի, բացի այդ հնարավոր է արդյոք, որ քո նշած վերջին պատասխանի մոտավոր հինգ հոգին, ասենք, վեցից ավելի անձիք լինեն:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Ես ասում եմ, որ տեսել եմ մոտավորապես հինգ մարդու, թե յոթ են ասում, թե երեսուն ինձ չի հետաքրքրում:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը տուժող Լ.Ավետիսյանին. Լավ վերջն այդ քո նշած մոտավորապես 5 հոգին, քո պատկերացմամբ կոնկրետ 5 հոգի էին, թե՝ գուցե դրանից ավել:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Քանի որ դեպքը տեղի է ունեցել մոտ 6 ամիս առաջ և ինձ չի հետաքրքրել այդ մարդկանց քանակությունը, ես նշել եմ, որ մոտավոր հինգ հոգի էին, կարող է 1 կամ երկու մարդ ավել լինել, քանի որ ես դրանից հետո եղել եմ շոկային իրավիճակում կարող է մի մարդու ներկայություն նկատած չլինեմ ու հիմա չհիշեմ:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը տուժող Լ.Ավետիսյանին. Դու նշեցիր, որ երբ մտել ես վիճաբանողների մոտ, շատ կարճ ժամանակ հետո ուշագնաց ես եղել և հայտնվել ես հիվանդանոցում: Հնարավոր է արդյոք, որ քո ուշագնաց եղած ժամանակ էլ այդ իմ նշած ութից տասը անձինք մոտեցել են, որը դու չես տեսել: Չնայած ես պնդում եմ, որ այնտեղ ուշագնաց եղած մարդ չի եղել:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Ես ուշագնաց եղած ժամանակ ժամանակ ինչ իմանամ, թե կարողա եղած լինի ու դա ինձ չի հետաքրքրել:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը տուժող Լ.Ավետիսյանին. Ըստ փորձագետի եզրակացության՝ դու կտրած-ծակած վնասվածքներ ես ստացել կրծքավադակի՝ դոշիդ և մեջքիդ հատվածում, նստատեղիդ և աջ ոտքիդ: Դու զգացել ես արդյոք, թե այդ վնասվածքները երբ ես ստացել և ինչ հաջորդականությամբ և իրարից հետո ինչ ժամանակահատվածում:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Ոչ ես այդ ամենը չեմ զգացել:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը տուժող Լ.Ավետիսյանին. Գիտես արդյոք, թե քո ընկերներ Սևակը և Նարեկը ինչպես են հայտնվել «Կալիֆորնիա բուրգերի» մոտ, որտեղից են իմացել, որ դու դանակահարված ես և քեզ տարել են հիվանդանոց: Նրանք այդ մասին քեզ մի բան պատմել են, թե՝ չէ:
Տուժող Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Նախ ես նշեցի, որ Սևակը և Նարեկը իմ ընկերը չեն: Ես նրանցից իմացել եմ, որ պատահական անցնելուց են եղել, տեսել են, մոտեցել են (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 6, թերթ 187-193):
Մեղադրողի հարցին, թե ճիշտն ասած ինձ համար անհասկանալի թվաց, թե ո՞ր ցուցմունքի մասին է խոսքը, մենք հրապարակեցինք Ձեր նախաքննության ընթացքում տրված բոլոր ցուցմունքները, այդ թվում՝ առերես հարցաքննությունները, հիմա Դուք նշում եք, որ գտնվել եք շոկային վիճակում և չգիտեք, թե այդ ցուցմունքն ինչպես է գրվել, ո՞ր ցուցմունքի մասին է խոսքը, տուժողը պատասխանեց. «Ձեր վերջին հրապարակած ցուցմունքի մասին է խոսքը»:
Մեղադրողի հարցին, թե մինչև այդ կամ դրանից հետո Ձեր տված ցուցմունքները ճի՞շտ են, տուժողը պատասխանեց. «Հա, ես արդեն ասեցի, որ գտնվել եմ հիվանդանոցում՝ շոկային վիճակում, հետո արդեն քիչ-քիչ եկել եմ հետ, սկսել եմ հիշել՝ ինչ է կատարվել իմ հետ, Ձեր վերջին հրապարակած ցուցմունքը չի համապատասխանում իրականությանը, մնացածը համապատասխանում են»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք նախորդ Ձեր ցուցմունքներում՝ որոնք համապատասխանում են իրականությանը, նշել եք, որ տեսել եք ծանոթ անձնավորության, մոտեցել եք, որպեսզի ճշտեք, թե ինչից է առաջացել վիճաբանությունը, կարո՞ղ եք նշել, թե ով էր Ձեզ ծանոթ անձնավորությունը, տուժողը պատասխանեց. «Ես իմ ցուցմունքում նշել եմ, որ դեմքով եմ նմանացրել, մեր վերևի փողոցից, չգիտեմ անունով, չեմ կարող նշել, տեսել եմ մի քանի անգամ մեր փողոցով անցնելուց»:
Մեղադրողի հարցին, թե Նարեկ, Սևակ, Տիգրան անուններով անձնավորությունների ճանաչու՞մ եք, տուժողը պատասխանեց. «Ճանաչում եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ովքե՞ր են, առանձին-առանձին նշեք, տուժողը պատասխանեց. «Նարեկը, Սևակը ախպերներ են՝ մեր հայաթից են՝ Ավետիսյաններ, Տիգրանին ճանաչում եմ, ինքն էլ է մեր հայաթից»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքի պահին նրանց տեսե՞լ եք, տուժողը պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե նրանց դեպքից հետո տեսե՞լ եք, տուժողը պատասխանեց. «Անմիջապես հետո չեմ տեսել, տեսել եմ հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո»:
Մեղադրողի հարցին, թե մոտավոր ե՞րբ եք տեսել, տուժողը պատասխանեց. «Չեմ կարա ասեմ, կարողա 10 օր, կարողա՝ 20»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքի հետ կապված քննչականում հարցեր տվե՞լ են, ին՞չ եք պատասխանել, տուժողը պատասխանեց. «Հա, հարցրել են, պատասխանել եմ, ինչ որ նոր պատասխանեցի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ պատասխանեցիք, տուժողը պատասխանեց. «Որ ես գնացել եմ «Կալիֆորնիա բուրգեր», ուզեցել եմ հաց ուտեմ, տեսել եմ՝ կռիվա, գնացել եմ տեսնեմ՝ ինչ է եղել, աչքս բացել եմ հիվանդանոցում»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ ամբաստանյալին տեսե՞լ եք այնտեղ, տուժողը պատասխանեց. «Չեմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ ամբաստանյալին ճանաչու՞մ եք, տուժողը պատասխանեց. «Հա, դեմքով»:
Մեղադրողի հարցին, թե անուններով չե՞ք ճանաչում, տուժողը պատասխանեց. «Դեպքերից հետո իմացա անուններով՝ ով, ովա, էնքան քննիչներն ասեցին, հիշեցի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ ասացին, ավելի մանրամասն նկարագրեք, տուժողը պատասխանեց. «Առերեսման ժամանակ ասեցին, որ ինքը Գևորգնա, իսկ եղբայրը՝ Էդգարը»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ որ դեմքով ճանաչում եք, Գևորգ Սարգսյանը, հիշեցի՞ր՝ դեպքի վայրում գտնվել է, թե՝ ոչ, տուժողը պատասխանեց. «Չի գտնվել ինքը դեպքի վայրում»:
Մեղադրողի հարցին, թե նախաքննության ընթացքում, ճիշտ է, Դուք նշեցիք, որ այդ ցուցմունքը իրականությանը չի համապատասխանում, ամեն դեպքում, ես նշեմ այդ ցուցմունքից մի հատված՝ որտեղ Դուք ասում եք, որ մտաք խանութ, այդ ընթացքում լսել եք, որ ինչ-որ խոսակցություն է տեղի ունեցել՝ Ձեր թաղի բնակիչ Էդգարի կողմից մեքենան արագ վարելու հետ կապված, այդպիսի խոսակցություն հիշու՞մ եք, տուժողը պատասխանեց. «Չեմ հիշում այդպիսի խոսակցություն, որ եղած լիներ, կհիշեի»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ գիտե՞ս՝ Էդգարն ինչ մեքենա է վարում, տուժողը պատասխանեց. «Հիմա՝ հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ դեպքից առաջ, տուժողը պատասխանեց. «Չէ, մինչև դեպքը չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ մեքենա է վարում Գևորգը, տուժողը պատասխանեց. «Սպիտակ «Մերսեդես»»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ է վարում այդ սպիտակ «Մերսեդեսը», տուժողը պատասխանեց. «Երկուսին էլ վարելուց տեսել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ դեպքի օրն Էդգարին տեսե՞լ եք այդ սպիտակ «Մերսեդես»-ով», տուժողը պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ Էդգարն ի՞նչ մեքենա է վարում, տուժողը պատասխանեց. «Չեմ հիշում՝ ինչ մեքենա է վարում»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ Էդգարի մեքենան, կամ Էդգարին տեսե՞լ եք դեպքի վայրում, տուժողը պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ամեն դեպքում Դուք նշում եք, որ ոչ ամբաստանյալը, ոչ ամբաստանյալի եղբայրը, ոչ էլ Ձեր ծանոթ Նարեկը, Սևակը և Տիգրանը չեն եղել դեպքի վայրում, տուժողը պատասխանեց. «Չէ, չեն եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք Ձեր ցուցմունքում նշեցիք, որ ճանաչում եք ամբաստանյալին, տուժողը պատասխանեց. «Ճանաչում եմ դեմքով, գիտեմ, որ մեր փողոցից է»:
Մեղադրողի հարցին, թե ամբաստանյալին դեպքի վայրում տեսնելու պարագայում կճանաչեի՞ք, թե՝ ոչ, տուժողը պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե ամբաստանյալը առերես հարցաքննության ժամանակ, առերես պնդել է, որ Դուք դեպքի վայրում չեք եղել այդ օրը, ի՞նչ կասեք այս մասին, տուժողը պատասխանեց. «Չգիտեմ՝ ինչ ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե հիմա հիշու՞մ եք՝ ամբաստանյալը դեպքի վայրում եղել է, թե՝ ոչ, տուժողը պատասխանեց. «Չեմ տեսել ես ամբաստանյալին դեպքի վայրում»:
Մեղադրողի հարցին, թե չի՞ եղել, թե՝ չեք տեսել, տուժողը պատասխանեց. «Ես այդ կռիվ անող մարդկանց մեջ չեմ տեսել ամբաստանյալին»:
Մեղադրողի հարցին, թե բայց բացառու՞մ եք ամբաստանյալի այնտեղ գտնվելը, թե՝ ոչ տուժողը պատասխանեց. «Ինքը կարողա այնտեղ գտնվեր, բայց ես չտեսնեի, ես ո՞նց կարամ բացառեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեզ հետ հաճախակի՞ են նախկինում նման դեպքեր եղել, թե՝ ոչ, տուժողը պատասխանեց. «Չի եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքից հետո փորձե՞լ եք պարզել, թե Ձեզ ով է մարմնական վնասվածք հասցրել, տուժողը պատասխանեց. «Չէ, փորձել եմ ամեն կերպ մոռանամ ու նոր կյանք ապրեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք Գևորգ և Էդգար Սարգսյանների ընկերներին ճանաչու՞մ եք, տուժողը պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ընդհանրապե՞ս իրենց ոչ մի ընկերոջ չեք ճանաչում, տուժողը պատասխանեց. «Չգիտեմ՝ ովքեր են իրանց ընկերները, կարողա իրանց ընկերներից մեկը մեր հայաթից լինի, ճանաչեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե 09.10.2015թ. ցուցմունքը, որ հրապարակվեց, նշված է, որ երբ որ գնացել է «Կալիֆորնիա բուրգերի» մոտ տեսել է, որ Էդգար և Գևորգ Սարգսյաններն իրենց ընկերների հետ են, իսկ Տիգրանը, Սևակը և Նարեկը՝ առանձին, այդ, որ նշած է ընկերներ, կարո՞ղ եք նշել, թե քանի հոգի էին, ովքեր էին այդ անձինք, տուժողը պատասխանեց. «Ես ասեցի, թե էդ ցուցմունքը ոնցա գրվել»:
Պաշտպանի հարցին, թե ճանաչու՞մ եք Երվանդ Սիմոնյանին, Նորայր Բուկուշյանին, տուժողը պատասխանեց. «Այո, Նորայրը մեր դպրոցից էր, իսկ Երվանդը մեր դեմի տուննա ապրում»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ Նարեկ Ավետիսյանն ո՞վ է, տուժողը պատասխանեց. «Էլի մեր հարևաննա»:
Պաշտպանի հարցին, թե քիչ առաջ նշած ցուցմունքում կա այսպիսի տվյալ, որ կանգնած էիք Դուք Նարեկ Եղունյանի, Սևակ Ավետիսյանի և Տիգրան Աբրահամյանի հետ, հետո, որ մտել եք խանութ, ընդ որում նշել եք, որ այս անձինք Ձեր ընկերներն են, նախ և առաջ իրենք Ձեր ընկերնե՞րն են, տուժողը պատասխանեց. «Չէ, իրանց հետ լավ հարաբերությունների մեջ եմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե շարունակեմ, որ մտա խանութ, տեսա, որ մեր հարևաններից մի քանի հոգի, իրենց մեքենայով գնացին Դավիթ Սարգսյանի մեքենայի հետևից, այս նույն անձանց մասի՞ն է խոսքը, թե՞ տարբեր տուժողը պատասխանեց. «Ես նոր ասեցի, թե էդ ցուցմունքը ոնց է գրվել, Դուք նորից հարցեր եք տալիս այդ ցուցմունքից»:
Պաշտպանի հարցին, թե դատարանում ի սկզբանե հարցաքննվում էիք, գրեթե դեպքից բան չէիք հիշում, շատ կցկտուր ինչ-որ տվյալներ էիք հայտնում, հիմա էլ, որ հարցեր ենք տալիս, ասում եք շատ վատ վիճակում եմ եղել, չեք հիշում և այլն, հնարավո՞ր է, որ այս հանգամանքները, որ ասում եք, չգիտեք, այս վերջին ցուցմունքը, որ հրապարակվեց ինչպես է գրվել, եղել է, այդ ժամանակ հիշել եք, բայց հիմա դա էլ եք մոռացել, ինչո՞վ է պայմանավորված, որ բոլոր ցուցմունքները նշում եք, որ եղել է, բայց հատկապես այս ցուցմունքը, որում անհատապես անուններ են նշված, նշում եք, թե իմ ընկերներն են, ինչպես է եղել, որ գնացել են մեքենայի հետևից, հետո լսել եք, որ «Կալիֆորնիա բուրգերի» մոտ պետք է խոսակցություն լինի, եկել եք այնտեղ Ձեր ընկերներին եք տեսել, Գևորգ Սարգսյան, Էդգար Սարգսյան, այս ցուցմունքով ըստ էության դեպքը նկարագրել եք, մյուս ցուցմունքներում չեք նկարագրել, զուգադիպություն է, որ հենց այս ցուցմունքն եք նշում, որ չեք հիշում, ինչպե՞ս կպատասխանեք, որ սա է, որ չի եղել և նման բաներ չեն եղել, տուժողը պատասխանեց. «Տենց եմ հիշում, մնացածը հիշում եմ, էդ չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե այս ցուցմունքում նշել եք, որ առաջին վնասվածքը ազդրին եք ստացել, դա ճի՞շտ է, թե՝ դա էլ ճիշտ չէ, տուժողը պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե կհիշե՞ք, թե առաջին վնասվածքը, որ մասին ստացաք, ինչպե՞ս ստացաք, տուժողը պատասխանեց. «Չէ չեմ հիշում, թե վնասվածքներն ինչ հերթականությամբ եմ ստացել»:
Պաշտպանի հարցին, թե ըստ եզրակացության՝ Ձեզ մոտ առկա վնասվածքները, մի մասն աջ կողմում է, մի մասը՝ ձախ կողմում, մի մասը՝ հետևի կողմում, մի մասը՝ առջևի կողմում, ի վերջո Ձեզ են վնասվածք պատճառել ու Դուք կարող եք քիչ, թե շատ այս հարցերին պատասխանել, ըստ Ձեզ՝ նու՞յն անձն է Ձեզ այդ վնասվածքները պատճառել, թե՝ հնարավոր է, որ տարբեր մարդիկ լինեն, տուժողը պատասխանեց. «Չեմ կարող պատասխանել ես Ձեր հարցին»:
Պաշտպանի հարցին, թե Նարեկ Եղունյանը, Սևակ Ավետիսյանը, նրանք մեքենաներ վարու՞մ են, տուժողը պատասխանեց. «Եթե չեմ սխալվում, հա»:
Պաշտպանի հարցին, թե ընդհանրապես դեպքի ժամանակ, կամ Ձեր թաղամասում «Մազդա» մակնիշի մեքենա տեսե՞լ եք, թե՝ ոչ, տուժողը պատասխանեց. «Չէ, ես ավտոներից լավ չեմ հասկանում»:
Պաշտպանի հարցին, թե օրինակ Ձեզ զարմանալի չի՞ թվում, որ այս ցուցմունքը, որ նշել եք, որ իրականությանը չի համապատասխանում, դրանում նշել եք, որ Նարեկ Եղունյանը, Սևակ Ավետիսյանը դեպքի ժամանակ մասնակցում էին կռվին, հետո իմանում եք, որ նրանք են Ձեզ տարել հիվանդանոց, ընդ որում, գիշերվա այդ ուշ ժամին, իրենց տնից բավականին հեռու, պատահական գտնվել են հենց այդ վայրում, ու տեսել են Ձեզ՝ ընկած գետնին, ու տարել են հիվանդանոց, այդ հարցը Ձեր մեջ չառաջացա՞վ, գործի քննությունից հետո չե՞ք հարցրել՝ հնարավոր է իրենք մասնակից են եղել դեպքին, տուժողը պատասխանեց. «Իրանք, որ մասնակից լինեին կտենայի, ճանաչում եմ իրանց»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեր ցուցմունքի վերջում գրված է, որ ցուցմունքը գրված է իմ բառերից, կարդացի, ճիշտ է, որի համար ստորագրում եմ, կնայե՞ք Ձեր ձեռագիրն ու ստորագրությունն է, տուժողը պատասխանեց. «Նման է»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի վերջո Դուք գոնե հիշու՞մ եք այս ցուցմունքը գրելու հանգամանքները, կամ այս վերջին տողերը գրելու հանգամանքները, սա էլ չե՞ք հիշում, տուժողը պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեզ հետ եղե՞լ է երբևէ այսպիսի բան, որ Դուք արարք կատարած լինեք, Ձեզ հիշեցնեն, Դուք չհիշեք այդ հանգամանքը, հատկապես գրելը, ինձ համար շատ զարմանալի է, որ Դուք Ձեր ձեռքով գրեք, բայց չհիշեք նման բան տուժողը պատասխանեց. «Որ լինի ու ես չհիշեմ, չէ, նման բան չի եղել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ինչպե՞ս կբացատրեք Ձեր նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքների միջև առաջացած հակասությունները, տուժողը պատասխանեց. «Ես հիվանդանոցում գտնվել եմ շատ շոկային վիճակում և չգիտեմ, թե ինչպես է ցուցմունքը գրվել, ինչպես է ստորագրվել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, այսինքն ըստ Ձեզ չի համապատասխանում հատոր 1-ում գ.թ. 139-142-ում տրված ցուցմունքը, իսկ մնացածը, որոնք հրապարակվել են համապատասխանու՞մ են իրականությանը, տուժողը պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե նմա՞ն է, թե՝ Դուք եք ստորագրել, փաստաթուղթը նայելուց չե՞ք կարող ասել՝ Դուք եք ստորագրել, թե՝ ոչ, տուժողը պատասխանեց. «Ես այդ ժամանակ չեմ գտնվել գիտակից վիճակում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Ձեր ցուցմունքներում, բազմաթիվ դրվագներում Տիգրանի մասին խոսք գնացել է, հատկապես վերջին հրապարակված ցուցմունքում Տիգրանի մասին խոսք կա, հիմա Տիգրանը՝ Տիգրան Աբրահամյա՞նն է, որի մասին մենք խոսում ենք, տուժողը պատասխանեց. «Հա, էդ մի Տիգրաննա գործով»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հիմա ինքը մասնակից կո՞ղմ էր, թե՝ չէ, տուժողը պատասխանեց. «Ինքը չի եղել ընդեղ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ինչպե՞ս եք պատկերացնում, ինչպե՞ս եք չեղած մարդու անունը գրել Ձեր ցուցմունքի մեջ, տուժողը պատասխանեց. «Գիտակից չեմ եղել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հիմա՞ եք լավ հիշում, թե՝ այն ժամանակ, տուժողը պատասխանեց. «Հիմա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե զարմանալի չէ՞, որ մի տարուց ավելի անցել է, չեք հիշել այն ժամանակ, լավ եք հիշում,տուժողը պատասխանեց. «Չէ, ընթացքում սկսել եմ հիշել, հիշել եմ՝ ինչ է եղել»:
Վկա Մելանիա Սարգսյանը դատաքննության ընթացքում ըստ էության հրաժարվեց ցուցմունք տալուց՝ հետևյալը. «Չեմ ցանկանում ցուցմունք տալ: Առողջական խնդիրներ ունեմ ու քանի որ կապվածա տղայիս հետ, հրաժարվում եմ ցուցմունք տալ, ինչ գրել եմ, էդա»:
Հրապարակվեց վկա Մելանիա Սարգսյանի՝ 2016 թվականի մարտի 12-ին նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ երեկոյան, ես և ամուսինս՝ Դավիթ Սարգսյանը, գտնվում էինք տանը: Մեր տղաները տանը չէին, եթե չեմ սխալվում, գնացել էին իրենց գործերով: Ես օրվա ընթացքում մի քանի անգամ զանգել եմ տղաներիս՝ իմանալու համար, թե երբ են գալու տուն: Այդ օրը՝ ժամը երևի թե մոտավորապես 21:00-ի սահմաններում, ես դուրս եկա մեր բալկոն և տեսա, որ մի մեքենա եկավ և կանգնեց: Նշված ավտոմեքենան արծաթագույն գույնի ավտոմեքենա էր: Նշված ավտոմեքենան՝ փոքրիկ, հետևը՝ խորհրդային, ֆուրգոնատիպ ավտոմեքենա էր, որի մակնիշը չգիտեմ, համարներն էլ չեմ տեսել: Նշված մեքենան կանգնեց մեր տան հարևանի գարաժի մոտ, որ տեղը, որ մեր բալկոնից երևում էր: Ես բալկոնում կանգնած էի, հետո այդ մեքենան գնաց: Հետո ես, էլի որոշ ժամանակ անց կրկին, երբ դուրս եկա բալկոն, այդ նույն մեքենան էլի կանգնած էր նույն տեղում: Ես կանգնած բալկոնում խաղող էի ուտում և տեսա, որ այդ մեքենայի դռնից իջավ մի տղամարդ, որի հագին կար սև գույնի մայկա: Այդ տղամարդը երիտասարդ տղա էր, քանի որ մութ էր և բավականին հեռու՝ ես նրա դեմքը չեմ տեսել և նրան կրկին տեսնելու դեպքում էլ՝ չեմ ճանաչի: Այդ տղան, իջնելով մեքենայից, նայում էր մեր տան ուղղությամբ: Այդ ժամանակ ես ներս մտա և հետո զբաղվել եմ իմ առօրյա գործերով: Դրանից հետո զանգել եմ Գևորգին, նրան հարցրել եմ, թե երբ է գալու, նա ինձ ասել է, որ հեսա կգա: Տղաս ինձ ասեց նաև, որ մյուս որդուս՝ Էդգարի հետ միասին են: Նրանք այդ ժամանակ յուրաքանչյուրն առանձին իր ավտոմեքենայով էին: Այդ զանգից երևի մի 20-30 րոպե անց ես գտնվում էի մեր տան համակարգչի սենյակում և լսեցի մեր շան հաչոցը: Ես ձայնի վրա նայեցի մեր տան պատուհանից և տեսա, որ մեր տան դարպասները բաց են, սակայն մարդ չկար: Տեսա, որ որդիներիցս Գևորգի մեքենան երևում է, սակայն մարդ չէր երևում: Ես գնացի, վերցրեցի հեռախոսս, որ զանգեմ և մոտեցա կրկին պատուհանին, որ զանգեմ: Զանգեցի, այժմ չեմ հիշում, Էդգարին, թե՝ Գևորգին, սակայն չպատասխանեցին, և ես նորից դուրս եկա բալկոն: Այդ ժամանակ ես տեսա, որ որդիներիցս Գևորիկի մեքենան գնաց և նրա հետևից գնաց մի մուգ գույնի ավտոմեքենա, որի մակնիշը և համարները չգիտեմ: Դրա հետևից էլ գնաց այն իմ տեսած նույն արծաթագույն ավտոմեքենան, որը մինչ այդ ես տեսել էի կանգնած մեր հարևանի տան գարաժի դիմաց: Ցանկանում եմ նշել, որ նշված երկու ավտոմեքենաների իմ որդու մեքենայի հետևից գնալու հերթականությունը այժմ հստակ չեմ հիշում և իմ մոտ չի տպավորվել: Դրանից հետո, ես բալկոնում կանգնած տեսա, որ Էդգարը վազելով մտավ բակ, գարաժից հանեց իր մեքենան: Այդ ընթացքում ես վազելով իջա ներքև և նրանից հետաքրքրվեցի, թե ինչ է պատահել: Էդգարը, բառացի ինձ ասելով. «Մամա, սուս, սուս», նստեց իր մեքենան ու գնաց: Ես բարձրացա տուն ու ամուսնուս, որն արդեն պառկած էր, տեղեկացրեցի, որ ինչ-որ մի բան այն չէ: Դրանից հետո Դավիթը զանգում էր տղաներիս, իսկ ես էլ եմ զանգել նրանց ու զանգել եմ նաև իմ հայրական տուն՝ մորս, և խնդրել, որ եղբորս՝ Սարգիսին ասի, որ նա էլ զանգի տղաներիս, տեսնի՝ ինչա եղել: Դրանից հետո ես անհանգիստ էի, քանի որ զանգահարում էի տղաներիս, իսկ նրանք չէին պատասխանում, միայն Գևորգը, եթե չեմ սխալվում, մի անգամ պատասխանել է և ասել, որ հեսա կգան: Դրանից շատ քիչ անց՝ մոտ 20-30 րոպե անց, տղաներս եկան տուն, նրանցից առաջինը տուն մտավ Էդգարը: Նրա դեմքը ողջ արյունոտ էր, նրա հագի սպիտակ մայկայի վրա կային փոշոտ ոտքի հարվածների տեղեր: Նրա քթից ուժեղ արյունահոսում էր և ես դրա համար աղաջուր արեցի և Էդգարը, տամպոններ սարքելով, դնում էր քթի մեջ: Այդ ժամանակ ես Էդգարից հետաքրքրվեցի, թե ինչ է պատահել, ինքն ինձ բան չասեց, և ես նրան ասեցի, որ մի հատ մեքենա անընդհատ գալիս ծիկլուվիկ էր անում: Ես նրան նաև ասեցի, որ այդ մեքենան իրենց մեքենայի հետևից գնացողների մեջ է եղել: Նա ինձ ասեց, թե դու ինչ գիտես այդ մեքենան: Այդ ժամանակ Գևորիկը բարձրացավ վերև, նրա հագուստները արյունոտ էին, արյուն էր գալիս նրա ձեռքի արմունկի ու ափի մասերից: Քանի որ Գևորիկն արյունահոսում էր, ես նրան տվել եմ խմելու «Վիկասոլ» անունով դեղ, որն արյունահոսության դեմ է: Դրանից հետո Էդգարն ինձանից հետաքրքրվեց, թե պերեկիսը որտեղ է, որի ես նրան ասեցի, և նրանք մտան խոհանոց, իսկ ես քանի որ վատ էի, միջանցքում պառկել եմ: Ես անընդհատ լացում էի, և երբ տղաներս խոհանոցից դուրս եկան, Գևորիկի ձեռքը վիրակապված էր: Բայց արմունկի մասի վնասվածքը կապված չէր, և շարունակում էր արյունահոսել: Հետո այդ մասը Էդգարը ևս վիրակապեց: Դրանից հետո, քանի որ ես սկսեցի նեղվել, տղաներս ասեցին, որ գնում են տանից՝ մնան տատիկի տանը և դուրս են եկել տանից ու գնացել են: Ցանկանում եմ նշել, որ տանից դուրս գալուց Գևորգն իմ բջջային հեռախոսն է վերցրել, քանի որ իր հեռախոսը զարյադկա չուներ, սակայն որոշ ժամանակ հետո Էդգարն էլ տանից դուրս եկավ, իմ իմանալով՝ Գևորգի հետ է եկել, որ Էդգարին էլ վերցնի ու Էդգարն այդ ընթացքում իմ՝ Գևորգի մոտ եղած հեռախոսը բերեց տուն, նոր միասին գնացին տատիկի տուն: Դրանից հետո զանգել եմ մորս՝ Լյուդմիլա Պետրոսյանին, նրանից հետաքրքրվել եմ, թե տղաներս տեղ հասել են, թե՝ չէ, ու նա ինձ ասել է, որ եկել ու թեյում են: Հաջորդ օրը նրանք երկուսով եղբորս՝ Սարգիսի հետ, նրա մեքենայով եկան տուն, Էդգարը, քանի որ սուրճ պետք է տաներ վաճառքի համար՝ բիստրո, սուրճ է փակել և տարել: Այդ ժամանակ Էդգարի դեմքը լրիվ կապտած էր, և աչքերն ուռածությունից փակված էին, և նա ակնոց էր դրել: Դրանից հետո ամուսինս սկսեց նրանցից հետաքրքրվել, թե ինչ է եղել, չնայած, որ գիշերն էլ էր հետաքրքրվել և Գևորգը սկսեց պատմել, թե. «Պապա տուն էինք գալիս, գնացի իջա, որ մեքենայով պտտվեմ, տուն մտնեմ»: Հետո շարունակեց, որ այդ ժամանակ ինչ-որ մեքենա է եկել կանգնել, որի միջից իջելա Տիկոն, մոտեցել է Գևորգին, թե. «Գևորգ, խոսալու ինչ-որ բան կա»: Տիգրանը նրան առաջարկել է գնալ պոյեզի գծերի մոտ, որ խոսեն: Գևորգը նրան ասել է, որ նստեն մեր հայաթում ու խոսեն: Տիկոն հրաժարվել է, և Գևորգն առաջարկել է գնալ մի տեղ նստել, համ հաց ուտել, համ էլ զրուցել: Բայց մինչև այդ Տիկոն ինչ-որ մեքենան արագ քշելու հետ կապված խոսակցություն է տարել: Հետո Տիկոն նստելա Գևորգի մեքենան, ու միասին գնացել են ինչ-որ տեղ կա, որ հաց են ուտում, որի անունը չգիտեմ: Այնտեղ մեքենայից իջել են: Տիկոն էլի նույն՝ մեքենայի հետ կապված խոսակցությունն է տարել և նրանց միջև ինչ խոսակցություն է եղել՝ մանրամասն չգիտեմ: Հիշում եմ, որ Գևորգը ասում էր, որ Էդգարն էլ է ընթացքում եկել իրենց մոտ, ու Տիկոյի հետ էլ անծանոթ տղաներ են եղել: Գևորգն ասել է, որ հավես չունի ու պտտվել է, որ գնա դեպի մեքենան, հետևից Գևորգին խփել են: Ինքը պտտվել է և այնտեղ գտնվողները նրանց մոտեցած այլ անծանոթ տղաների հետ սկսել են Գևորգին և Էդգարին ծեծել: Այդ ժամանակ ինչ-որ մեկը, ինչ-որ բանով փորձել է խփել Գևորգին ու Գևորգը ձեռքի ափով փորձել է պաշտպանվել ու ձեռքի մեջ ծակոց է զգացել: Պտտվել և տեսել է, որ Էդգարն ընկած է գետնին և նրան խփում են: Ձեռքը գցել է, որ Էդգարին բարձրացնի, նորից խփել են Էդգարի դեմքին, Էդգարն ընկել է: Ձեռքի մեջ ծակոց զգալու ժամանակ Գևորգը ձեռքը փակել է, և դանակ է մնացել նրա ձեռքում: Հետո Գևորգը պատմել է, որ երբ տեսել է, որ հակառակորդները շատ են, սկսել է այդ դանակով պաշտպանվել՝ այս ու այն կողմ շարժելով: Հետո Էդգարին ընկած տեղից բարձրացնելու ժամանակ նորից ծակոց է զգացել թևի շրջանում, իսկ Էդգարն էլ պատմել է, որ այդ ժամանակ՝ այսինքն իրեն Գևորգի կողմից վերև բարձրացնելիս, ինքը այլ մարդու մոտ էլ է դանակ նկատել: Դրանից հետո ինչ-որ մեքենա է եկել, լույսեր է գցել, և իրենց ծեծողները փախել են: Հետո եկել են տղայիս ընկերեներից Ռուբոն և Սերոժը: Հետո նրանք իրար հետ մեքենաները բերել են մեր տուն: Բարձրացան մեր տուն Ռուբոն ու Սերոժը, մեր տանը մի քիչ նստել են, որի ընթացքում ներս ու դուրս էին անում, ու հետո գնացել են: Հետագայում իմացել եմ, որ Ռուբոն ևս որդիներիս հետ գիշերը գնացել է մորս տուն, սակայն չգիտեմ, թե այնտեղ մնացել է Ռուբոն, թե՝ ոչ: Դրանից հետո որոշ ժամանակ անց ամուսնուս ոստիկանություն էին կանչել, որտեղ նա տեղեկացել է, որ այդ դեպքի ժամանակ մեր թաղից Լևոն անունով տղու են դանակով խփել, որին ես չեմ ճանաչում, ու կասկածում են իմ տղաների վրա: Այդ մասին ամուսինս հարցրել է տղաներիս, և նրանք պատասխանում էին, որ Լևոնին դեպքի տեղը չեն տեսել, Գևորգն էլ ասում էր, որ ինքը ոչ մեկի դանակով չի խփել, և, եթե Լևոնը ընդեղա վնասվել, կարողա իր կողմից դանակը թափահարելիս եղած լինի: Դրանից հետո էլ քանի որ կասկածում էին որդիներիս, Գևորգը որոշել է ներկայանալ ոստիկանություն և ներկայացել ու պատմել է եղածը: Ես չեմ հասկանում՝ ինչու է տղաս մինչև հիմա կալանքի տակ, քանի որ մեր տուն հայաթից եկել երկու տղաներիս տարել են, ծեծել են, դանակահարել, բայց դանակահարողի տեղը Գևորգին են նստացրել:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Նարեկ Եղունյանին, Տիգրան Աբրահամյանին և Սևակ Ավետիսյանին և ինչ գիտեք նրանց և Ձեր որդիների միջև եղած փոխհարաբերությունների մասին:
Պատասխան. Նարեկ Եղունյանին և Սևակ Ավետիսյանին չեմ ճանաչում, չգիտեմ, թե ովքեր են նրանք, իսկ Տիգրան Աբրահամյանը ցուցմունքումս նշած Տիկոն է, նրանք փոքր ժամանակ շփվել են իրար հետ: Հետագայում գիտեմ, որ գտնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ Ձեր որդիները դեպքի վերաբերյալ Ձեզ պատմել են, որ իրենց ծեծի ենթարկողները եղել են իրենց անծանոթ անձիք, որոնց հետ է եղել նաև Տիկոն: Նշված անծանոթ անձանց վերաբերյալ նրանք Ձեզ երբևէ որևէ բան պատմել են, թե՝ ոչ, թե ովքեր են եղել նրանք:
Պատասխան. Իմ տղաները դեպքն անձամբ ինձ չեն պատմել, այլ ամուսնուս են պատմել, և ես էլ իմ հայտնածը լսել եմ կողքից՝ նրանց խոսակցությունները լսելով: Տիկոյի հետ եղած և իրենց ծեծի ենթարկած տղաների ով լինելու վերաբերյալ, երբեք անձամբ որևէ բան չեն պատմել և ես չգիտեմ, թե ովքեր են եղել նրանք, բայց ինչ-որ անուններ լսել եմ, որոնք կոնկրետ իմ մոտ չեն տպավորվել:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ դեպքից հետո Ձեր որդիները տուն են եկել արյունոտ վիճակում: Ինչ վիճակում է եղել Գևորգի ափի շրջանի հատվածը:
Պատասխան. Գևորգը, ձեռքը բաց վիճակում, մտել է տուն, մեր սաղ տան բակը արյունոտված էր, հոսող արյունից արյունոտվել էր նաև մեր տան ներսը: Արյունահոսությունը շատ ուժեղ էր: Ես տեսել եմ, որ ափի մասում վնասված էր Գևորգի ձախ ձեռքի և ցուցամատի արանքի հատվածը և թևի մասը վնասված էին, մանրամասն չեմ կարող նկարագրել: Գիտեմ, որ մեքենան նստելուց ձեռքին ցելոֆան է փաթաթել, որ մեքենայի մեջ արյուն չլինի:
Հարց. Ինչ բուժօգնություն է ցուցաբերվել Գևորգին՝ ստացված մարմնական վնասվածքների կապակցությամբ:
Պատասխան. Ես այդ ժամանակ եղել եմ միջանցքում պառկած, գիտեմ, որ խոհանոցում Գևորգի վնասվածքը մշակել է Էդգարը, իսկ թե ով է դրան ներկա եղել, ես չգիտեմ:
Հարց. Դեպքից հետո՝ մինչև Գևորգի ոստիկանության բաժին ներկայանալը, որտեղ է գտնվել և գիշերել վերջինս:
Պատասխան. Այդ ողջ ժամանակահատվածում Գևորգը գնացել և եկել է մեր տուն ցերեկվա ժամերին, քանի որ գործ ունեին, բայց միշտ գիշերել է իմ հորական տանը:
Հարց. Մինչև հարցաքննության ներկայանալը, դեպքից հետո մինչ օրս ընկած ժամանակահատվածում, որևէ մեկը Ձեզ համոզել, ուղղորդել, սպառնացել կամ այլ կերպ առաջարկել է արդյոք իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ տալ:
Պատասխան. Նման բան չի եղել երբեք:
Հարց. Ինչ գիտեք այն մասին, թե որտեղ է ներկայումս գտնվում և որ խցում է իր կալանքը կրում Ձեր որդի Գևորգ Սարգսյանը:
Պատասխան. Գիտեմ, որ որդիս կալանքի տակ է պահվում Նուբարաշենի ճանապարհի բերդում, իսկ կոնկրետ որ խցում՝ չգիտեմ:
Հարց. Գևորգ Սարգսյանը մեղայականով ոստիկանության բաժին ներկայանալու պահին որևէ հիվանդությամբ տառապել է, թե՝ ոչ և եթե այո, ապա ինչ հիվանդությամբ:
Պատասխան. Տղաս գիտեմ, որ ինչ-որ վեգետատիվ անունով ներվերի հետ կապված խնդիրներ ունի և՛ գարնանը, և՛ աշնանը պարտադիր բուժում է ստանում:
Հարց. Գևորգ Սարգսյանը կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում Ձեզ զանգահարել է, թե՝ ոչ և եթե այո, ապա ինչ հեռախոսահամարներից և ինչ եք զրուցել:
Պատասխան. Ես ներկայումս չեմ հիշում, թե իմ որդին կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում ինձ հետ հեռախոսազրույց ունեցել է, թե՝ ոչ և եթե ունեցել է, ապա ինչ համարից է զանգել ու ինչ ենք խոսացել:
Հարց. Քրեական գործով նախաքննության ընթացքում արժանահավատ փաստական տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Գևորգ Սարգսյանը կալանքի տակ գտնվելու ընթացքում «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկից զանգահարել է Ձեզ և հանձնարարել է, որ նախաքննության ընթացում որպես վկա անձանցից մեկին տեղեկացնեք, որ նա հարցաքննության ընթացում անձանց անուններ չնշի, այսինքն իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունք տա: Ինչ կասեք այդ մասին:
Պատասխան. Ես նման խոսակցություն չեմ հիշում, սակայն մի բան եմ ուզում նշել, որ իմ զգալով՝ տղաներս լավ գիտեն, թե վիճաբանության ժամանակ ովքեր են ներկա եղել, հնարավոր է, որ կեսին ճանաչեն, սակայն չեն ցանկանում, որ իրենցից այդ անունները դուրս գա, որ հանկարծ տղայական առումով խնդիրներ չլինեն: Ես նման բան չեմ հիշում, որ Գևորգն ինձ զանգած ու ասած լինի, որ այս կամ այն մարդուն ասեմ անուն չտա:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Էդգարի շրջապատում Վարդան անունով անձնավորության, թե՝ ոչ, ով նիհար, բոյով, մազերը կարճ, չոլկան առաջ տված արտաքին ունի և եթե այո, ապա ով է նա:
Պատասխան. Ես նման անձնավորության այս պահին չեմ մտաբերում:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Գեորգի Երեմյանին, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա ով է նա:
Պատասխան. Նման անուն-ազգանունով անձի ես չեմ ճանաչում:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Նարեկ Սամվելի Ավետիսյանին, Ռոբերտ Սպարտակի Սմբուլանին, Արման Արմենի Հարությունյանին, Արթուր Վահագնի Սահակյանին, Նորայր Անդրանիկի Բուկուշյանին կամ Երվանդ Սերգեյի Սիմոնյանին, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա ովքեր են նրանք:
Պատասխան. Նման անուն-ազգանունով անձանց ես չեմ ճանաչում: Այդ անուն ազգանունները ինձ որևէ բան չեն ասում, չեմ բացառում, որ դեմքով ճանաչեմ:
Հարց. Ինչ բջջային հեռախոսահամարներ եք գործածում և գործածել, Դուք, Ձեր ամուսին Դավիթ Սարգսյանը և Ձեր որդիներ Գևորգ և Էդգար Սարգսյանները:
Պատասխան. Ես գործածում եմ 099-24-90-40 բջջային հեռախոսահամար, ամուսինս գործածում է 099-66-56-56, Էդգարը գործածում է և գործածել է 091-11-16-14 և 055-66-56-54 հեռախոսահամարը, Գևորգը մինչև կալանավորվելը գործածել է 095-060-030 և 099-56-56-85 բջջային հեռախոսահամարները: Այլ համարներ մենք չունենք:
Հարց. Որտեղ են և ինչ վիճակում են Ձեր որդիներ Գևորգի և Էդգարի հագին դեպքի ընթացքում եղած հագուստները:
Պատասխան. Որդիներիս հագին դեպքի ժամանակ եղած հագուստները դեպքից հետո բազմիցս լվացել եմ, բայց քանի որ վրայի արյան հետքերը չէին անցնում, իսկ Էդգարի մայկան էլ պատռված ու քրքրված էր մեջքի կողմից, դրա համար էլ դրանք դեն ենք նետել (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 6, թերթ 164-172):
Վկա Արման Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Դեպքի հաջորդ օրը խոսացել եմ Գևորգի հետ, ինչքան հիշում եմ: Գևորգն ինձ պատմելա, որ նախորդ օրը, այսինքն՝ գիշերը, իրանց հայաթում ինչ-որ արագ քշելու հետ կապված խոսակցությունա եղել, որը խոսացել են վերջացրել են, ու անծանոթ անձիք, որոնց ո՛չ Գևորգը, ո՛չ ես չենք ճանաչում, հարձակվել են իրանց վրա: Հետո խփել են Գևորգին, մի քանի անգամ դանակով ու Էդգարի դեմքին, հետո, որ մի քանի անգամ տեսել եմ, Էդգարի դեմքն անճանաչելի էր, ու Գևորգի ձեռքն էլ վիրակապած էր ու մի քանի տեղից խփած էր մոտավոր տենց: Դեպքը չեմ հիշում, երբա եղել: Գևորգին խփել են, բայց Գևորգն ասեց, որ ինքը չի խփել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր ընկե՞րն է Գևորգը, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե մոտավորապես որքա՞ն ժամանակ եք ճանաչում, վկան պատասխանեց. «Երևի մի 7 տարի տենց»:
Մեղադրողի հարցին, թե փորձեցի՞ք իմանալ, թե ով է վնաս պատճառել Գևորգին, վկան պատասխանեց. «Փորձեցինք, բայց չկարեցանք»:
Մեղադրողի հարցին, թե ումի՞ց, վկան պատասխանեց. «Էդգարից, բայց իրանք էլ չէին իմացել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ասացի՞ն՝ ինչ է եղել, վկան պատասխանեց. «Ասեցին կարևոր չի տենց»:
Մեղադրողի հարցին, թե չնեղացա՞ք, որ Ձեր ընկերը Ձեզ դեպքի հանգամանքների մասին տվյալ թաքցրեց՝ այդքան մոտիկ լինելով, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե մտածեցիք այդպես էլ պետք է լինի, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե եթե Ձեզ հայտնի լինեին գործի վերաբերյալ հանգամանքներ, ճշմարտությունը կպատմեի՞ք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգն է վնասվածք պատճառել, կասեի՞ք, թե՝ ամեն կերպ կփորձեիք պաշտպանել Ձեր ընկերոջը, վկան պատասխանեց. «Այո, կասեի ճշմարտությունը»:
Մեղադրողի հարցին, թե նախաքննության մարմնին Դուք Ձեր սեփական կամքո՞վ հայտնեցիք տվյալները, վկան պատասխանեց. «Ինձ զանգահարել էին»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ, վկան պատասխանեց. «Կարծեմ քննիչը»:
Մեղադրողի հարցին, թե քննիչին հարցրի՞ք՝ որտեղից է հայնտի, որ Դուք տվյալներ ունեք, վկան պատասխանեց. «Հարցրեցի, ասեց իմ համարից Գևորգ Սարգսյանին ու Էդգար Սարգսյանին զանգ է գնացել»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ Գևորգ Սարգսյանն արդեն կալանավորված էր, երբևէ հաճախե՞լ եք քրեակատարողական հիմնարկ, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե հանգամանքների վերաբերյալ հարցրե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Չէ, որովհետև, որ առաջին անգամ խոսացինք, ասեցին կարևոր չի, թե ովքեր են եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե թաղամասում խոսակցություններ եղե՞լ են, վկան պատասխանեց. «Ես էդ թաղամասում բացի Գևորգից ծանոթներ չունեմ, չեմ կարա պատասխանել այդ հարցին, ոչ մեկի հետ չեմ խոսացել»:
Մեղադրողի հարցին, թե բացի Գևորգից և Էդգարից ուրիշին հարցրե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ուրիշ ոչ մեկին չեմ հարցրել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ուրիշ կերպ ինչու՞ չփորձեցիք պարզել, չէ որ Ձեր ընկերն է, վկան պատասխանեց. «Իմ ընկերոջ ասածն ինձ հերիքա, իսկ թե ինչի չեմ պարզել, կարծում եմ էդ իմ անձնական խնդիրնա»:
Մեղադրողի հարցին, թե միայն ձախ ձեռքի՞ն էր վնասվածք, վկան պատասխանեց. «Հա, ինչքան հիշում եմ միայն այդտեղ էր վնասված»:
Մեղադրողի հարցին, թե ե՞րբ տեսաք Գևորգին առաջին անգամ, վկան պատասխանեց. «Մի քանի օր հետո՝ մի 3-4 անգամ»:
Մեղադրողի հարցին, թե որտե՞ղ, վկան պատասխանեց. «Մի անգամն եմ հիշում, որ Կիլիկիա թաղամասում, մյուս անգամներն էլ քաղաքի տարբեր հատվածներում»:
Մեղադրողի հարցին, թե տեսաք, որ ձեռքը վիրակապված է, այո՞, վկան պատասխանեց. «Այո, այլ վնասվածք միայն Էդգարինն էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ եղանակ էր, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե կարճաթևո՞վ էր, թե՝ երկարաթև, վկան պատասխանեց. «Ոնց-որ կարճաթև»:
Մեղադրողի հարցին, թե տեղյա՞կ եք, Գևորգն այդ վնասվածքների հետ կապված բուժօգնության դիմե՞լ է, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Հա տեղյակ եմ, ինչքան գիտեմ, Էդգարնա կամ կարել, կամ վիրակապել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Էդգարն ունի՞ բժշկական կրթություն, որտեղ է սովորել կամ սովորում, վկան պատասխանեց. «Գյուղինստիտուտ ոնց-որ»:
Մեղադրողի հարցին, թե կարո՞ղ էր կարել, վկան պատասխանեց. «Ինձ թվումա՝ կարար»:
Մեղադրողի հարցին, թե Էդգարի վնասվածքները որտե՞ղ էր, վկան պատասխանեց. «Դեմքին»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ր հատվածին, վկան պատասխանեց. «Կարծեմ դեմքի կամ ձախ կողմն էր կամ աջ, տենց հաստատ չեմ կարա ասեմ, բայց էնքան ուռած էր, այ էս մի աչքը լռիվ ուռած էր, մի խոսքով անճանաչելի էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ր ձեռքին էր աջ, թե՝ ձախ, վկան պատասխանեց. «Ինչքան հիշում եմ՝ ձախ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք ի՞նչ դիրքում էիք, կնկարագրե՞ք, վկան պատասխանեց. «Կանգնած էինք»:
Մեղադրողի հարցին, թե պատկերավոր կնկարագրե՞ք, վկան պատասխանեց. «Ինձ ցույց տվեց, ես չնկատեցի: Կիլիկիա թաղամասում, չեմ հիշում որ փողոցը, մեքենայովս գնացի, իրանք մեքենայից իջան տեսա՝ Էդգարին ու Գևորգին»:
Մեղադրողի հարցին, թե մեքենայի մե՞ջ էիք, վկան պատասխանեց. «Չէ իջա, իրանք էլ իջան, դեմ դիմաց կանգնեցինք»:
Մեղադրողի հարցին, թե ամբո՞ղջ ձեռքն էր վիրակապված, վկան պատասխանեց. «Մի հատ ափն էր՝ ամբողջը»:
Մեղադրողի հարցին, թե ցույց տվե՞ց իր վնասվածքները, վկան պատասխանեց. «Ասեց, որ 4 հատ են խփել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ե՞րբ իմացաք, որ Գևորգին կալանավորել են, վկան պատասխանեց. «Կալանավորելու օրը»:
Մեղադրողի հարցին, թե կասե՞ք մոատավորապես երբ էր, վկան պատասխանեց. «Ճիշտն ասած, չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե չհետաքրքվեցի՞ք, եթե Գևորգին ու իր եղբորն են ծեծել, ինչու հենց Գևորգին կալանավորեցին, Ձեզ մոտ հարց չառաջացա՞վ, վկան պատասխանեց. «Առաջացավ, և ես իմացա, որ տուժող կողմը հիվանդանոց էր ընկել և ասել, որ Գևորգն է իրեն խփել: Ես իմացել եմ, որ հիվանդանոցում կա տղա, ով հիվանդանոցում է և ասել է, որ իրեն Գևորգն է խփել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ պարզեցիք, որ իմացաք Գևորգին կալանավորել են, վկան պատասխանեց. «Ես Էդգարից իմացա, որ իմ ընկերոջը կալանավորեցին, երբ որ հետաքրքրվեցի թե խի, իմացա, որ կա մարդ, ով վիրավորա, հիվանդանոցումա»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ ասաց Էդգարը կոնկրետ, վկան պատասխանեց. «Բառացի չեմ հիշում, որ մարդ կա վիրավոր՝ ում պատճառով կալանավորել են Գևորգին»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ վիրավոր մարդը որտե՞ղ էր վնասվածք ստացել, վկան պատասխանեց. «Այ դա չեմ կարող ասել, չգիտեմ այսինքն»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ նպատակով է Գևորգը թափահարել դանակը, վկան պատասխանեց. «Պաշտպանվելու»:
Մեղադրողի հարցին, թե ումի՞ց, վկան պատասխանեց. «Էդ տասը հոգուց»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբևիցե Գևորգի մոտ դանակ տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբևիցե Գևորգը նման վիճաբանություններում հայտվե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին թե կոնկրետ ո՞վ պատմեց Ձեզ այս դեպքի մասին, վկան պատասխանեց. «Գևորգը ոնց-որ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Էդգարի հետ խոսե՞լ եք այս դեպքի հետ կապված, վկան պատասխանեց. «Հա, խոսել եմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինչպե՞ս սկվեց այդ վիճաբանությունը, վկան պատասխանեց. «Սկսվելա Գևորգենց հայաթում՝ կապված ավտոն արագ քշելու հետ, երբ որ հասկացել են իրար, գնալուց են եղել, բավականին թվով մարդիկ հարձակվել են իրանց վրա ու խփել իրանց»:
Պաշտպանի հարցին, թե Գևորգը միայնա՞կ է եղել, վկան պատասխանեց. «Չէ, Էդգարի հետ»:
Պաշտպանի հարցին, թե այլ անձիք եղե՞լ են նրանց հետ, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե կոնկրետ ո՞վ է ասել այս ամենը, վկան պատասխանեց. «Կոնկրետ հա՛մ Գևորգից եմ լսել, հա՛մ Էդգարից»:
Պաշտպանի հարցին, թե երբ որ գնացել են, ու՞ր են գնացել տան մոտից, վկան պատասխանեց. «Թե ուր են գնացել, կոնկրետ չեմ հիշում, երբ որ խոսացել, ուզեցել են արդեն գնան, մի քանի քանի անգամ խփել են դանակով»:
Պաշտպանի հարցին, թե ո՞ր մասին, վկան պատասխանեց. «Ձախ ձեռքն էր ոնց-որ վիրակապած, Էդգարի դեմքին էլ էին խփել, երբ որ տեսա անճանաչելի էր»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ էր, որ անճանաչելի էր, վկան պատասխանեց. «Համարյա էնքան ուռած էր, որ ճանաչելը դժվար էր»:
Պաշտպանի հարցին, թե քանի՞ հոգի են եղել ծեծողները, վկան պատասխանեց. «Շատ՝ մի տասից շատ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ով ում է խփել, անուններ տվե՞լ են՝ ովքեր են եղել, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ասե՞լ են, թե իրենց մոտ դանակ եղել է, վկան պատասխանեց. «Դանակով, որ խփել են Գևորգին, դանակը մնացել է ձեռքի մեջ, դրանից հետո, երբ Էդգարին են խփել, գցել, երբ որ Գևորգը Էդգարին ուզեցելա բարձրացնի, տենց մի քանի անգամ թափահարելա դանակով, որ իրանցից հեռու մնան»:
Պաշտպանի հարցին, թե նրանք գիտեի՞ն, որ պետք է վիճաբանություն լինի, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք մտերի՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Պաշտպանի հարցին, թե չէ՞ր ասել, որ պետք է կռիվ լինի, Դուք էլ մասնակցեք, վկան պատասխանեց. «Չէ, ոնց-որ անցած օրը մենք իրար նորմալ տեսել ենք ու հաջորդ օրն եմ իմացել: Դեպքը եղելա հաջորդ օրը՝ գիշերը»:
Պաշտպանի հարցին, թե որտե՞ղ եք մի քանի անգամ հանդիպել, վկան պատասխանեց. «Մի անգամ Կիլիկիայում ենք հանդիպել, մի անգամ՝ կարծեմ Հյուսիսային պողատայի կողմերը, քաղաքի տարբեր կողմերում»:
Պաշտպանի հարցին, թե կմեկնաբանե՞ք՝ ձեռք ասվածը որն է, վկան պատասխանեց. «Ինչքան հիշում եմ՝ մի հատ ափի մեջ էր, մի հատ էլ ստեղ էր»:
Պաշտպանի հարցին, թե ձեռքը, ո՞րն է ըստ Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Ուսից մինչև մատերի ծայր»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք վիրակա՞պն եք տեսել, թե՝ կոնկրետ վերքերը, վկան պատասխանեց. «Վիրակապը»:
Պաշտպանի հարցին, թե ո՞ր մասն էր վիրակապած, վկան պատասխանեց. «Թևը, բայց կոնկրետ չեմ հիշում՝ էս մասն էր, թե՝ էս»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե կկոնրետցնե՞ք, վկան պատասխանեց. «Թևի վրա՝ կամ ստեղ, կամ էս կողմում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե գիտեք, ինչու՞ է Գևորգը նման կարգավիճակով դատարանում, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ումի՞ց եք իմացել դեպքի մասին առաջին անգամ, վկան պատասխանեց. «Գևորգի հետ խոսալուց»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին թե դա մոտավորապես քանի՞ օր հետո էր, վկան պատասխանեց. «Դեպքի գիշերվա հաջորդ առավոտը՝ 10-ի կողմերը»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին թե ինչու՞ էիք զանգահարել, վկան պատասխանեց. «Ես ամեն օր էլ զանգում եմ՝ ուղղակի տեսնելու համար»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե առանց որևէ տեղեկատվությա՞ն, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ի՞նչ ասաց Գևորգը, վկան պատասխանեց. «Ասեց, որ խփել են, մնացածը տենանք, կպատմեմ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ե՞րբ տեսաք իրար, վկան պատասխանեց. «Մի քանի օր հետո, մինչև էդ էլ խոսացել ենք»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, այդ ընթացքում փորձեցի՞ք խոսել, վկան պատասխանեց. «Հա, համ Գևորգի հետ, համ Էդգարի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ի՞նչ էիք, խոսում, ի՞նչն էր անհանգստացնում, վկան պատասխանեց. «Անհանգստությունս կապված էր իրա առողջական վիճակի հետ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե չէի՞ք ուզում տեսնել առավելագույնս, վկան պատասխանեց. «Ուզում էի, բայց հասկանում էի, որ էդ պահին չէի կարա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ինչու՞, վկան պատասխանեց. «Դե զբաղված էր, եթե ասեց, նշանակումա կզանգի ինձ, երբ հարմար լինի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Ձեր անհանգստությունն ինչպե՞ս էր արտահայտվում, ի՞նչ էիք ուզում անել, վկան պատասխանեց. «Չէ, էդ դեպքից հետո շատ եմ տեսել, թաքնվելու մասին խոսք չի գնացել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե անմիջապես այդ պահին չէի՞ք ուզում տեսնել, վկան պատասխանեց. «Իհարկե ուզում էի: Ասեց զբաղվածա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե առողջությունը նորմա՞լ էր, վկան պատասխանեց. «Ինքն ասեց՝ մենակ ձեռքնա վիրավոր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե թաքնվու՞մ էր Գևորգը, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե գործերո՞վ էր զբաղված, թե՝ առողջության հետ կապված, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ, ինքն ասեց, որ զբաղվածա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Էդգարին ե՞րբ տեսաք, վկան պատասխանեց. «Երբ տեսա Գևորգին, միասին էին»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Էդգարի դեմքին դեռ ուռածություն կա՞ր, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե միաժամանա՞կ ներկայացրին եղելությունը, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե իրենց պատմածից, որ գնացել էին զրուցելու, չասացի՞ն՝ ում հետ, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հիմա՞ էլ չգիտեք, ընթացքում էլ չեն պատմել, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Ձեզ չէր հետաքրքրու՞մ, Ձեր վաղեմի ընկերոջ հետ էր կապված, վկան պատասխանեց. «Հետաքրքեց, բայց որ իմ ընկերն ասեց, հերիք էր, էլ չեմ փորձել իմանալ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե կոնկրետ ի՞նչ է ասել Ձեր ընկերը, վկան պատասխանեց. «Ասեց, որ կարևոր չի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե անմիջապես մի կոնֆլիկտից ընկել էին անմիջապես, այլ կոնֆլիկտի մե՞ջ, վկան պատասխանեց. «Հաստատ չեմ կարող ասել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե գնացին, արագ վարելու շուրջ խոսեցին, ու սկսեց ա՞յլ կոնֆլիկտ, վկան պատասխանեց. «Տեղյակ եմ, որ խոսակցություն չի եղել: Չգիտեմ թե հենց թեքվեցին, գնացին ճամփին սկսվեց, թե թեքվեցին հետո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ինչպե՞ս է եղել դանակի հետ կապված, ինչպե՞ս պատմեցին, վկան պատասխանեց. «Ինձ պատմեցին, որ խրվելա ձեռքի մեջ, ինքը հանելա, տեսելա, որ Էդգարն ընկածա, ուղակի էդ պահը հաստատ չեմ հիշում՝ էդ պահինա տեսել, որ դանակը ձեռքի մեջա, թե Էդգարին հանելուց են իրան խփել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հանե՞լ է ու խփել այդ ժամանակ, վկան պատասխանեց. «Երբ որ Էդգարին գետնից հանելա, սկսելա դանակով թափահարել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք Լևոնին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե չե՞ք տեսել երբևիցե, վկան պատասխանեց. «Միայն դատական նիստերին»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե առանձնահատուկ վերաբերմունք ունեցե՞լ են Լևոնը և Գևորգը իրար նկատմամբ, վկան պատասխանեց. «Ես ճիշտն ասած, որ Լևոնն ու Գևորգն իրար հետ ճանաչում են, առաջին անգամ էս հարցից իմացա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այն անձինք, ովքեր առաջինն էին կոնֆլիկտ ունեցել՝ ըստ Ձեզ, այդ անձանց հետ Լևոնը հարաբերություններ ունե՞ր, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա ասեմ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե առաջին կոնֆլիկտի անձանց էլ չգիտեի՞ք, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե փողոցին, ավելի կոնկրետ, ինչի՞ն էր մոտ, վկան պատասխանեց. «Տենց չեմ հիշում՝ փողոցի վրա էր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք ձեռքի, ո՞ր հատվածում տեսաք, վկան պատասխանեց. «Մի հատ ափի մեջ ու կարծեմ էս կողմն էր, կամ էս կողմն էր, բայց ինչքան հիշում եմ՝ էս կողմն էր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ի՞նչ եղանակ էր, վկան պատասխանեց. «Ինչքան ես եմ հիշում, տաք էր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ումի՞ց եք լսել, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների մեջ էական հակասություն առկա լինելու պատճառով Պաշտպանը միջնորդեց հրապարակել Վկայի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, որը բավարարվեց Դատարանի կողմից։
Հրապարակվեց վկա Արման Ավետիսյանի՝ 2016 թվականի հունվարի 26-ին նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) Հարց. 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի կեսգիշերի սահմաններում Գևորգ Սարգսյանը վիճաբանության մեջ է մտել մի խումբ տղաների հետ, ինչ գիտեք այդ դեպքի և դրա հանգամանքների մասին:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշված օրը՝ 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը՝ կեսգիշերի սահմաններում, գտնվել եմ մեր տանը ընտանիքիս անդամների հետ: Ձեր կողմից նշված դեպքի մասին ես իմացել եմ դեպքի հաջորդ օրը, երբ հեռախոսազրույց եմ ունեցել, եթե չեմ սխալվում Գևորգ Սարգսյանի հետ: Նա այդ հեռախոսազրույցի ընթացքում մի երկու բառով ինձ ասել է, որ ինչ-որ թեմա է եղել, որի ընթացքում իրեն դանակով հարվածել են: Դրանից հետո այժմ չեմ հիշում, թե երբ, Գևորգին կալանքի տակ առնելը նրան և Էդգարին հանդիպել եմ մի քանի անգամ: Մի անգամ հանդիպել եմ Երևանի Կիլիկիա թաղամասում՝ փողոցում, մի քանի անգամ էլ Երևան քաղաքի տարբեր մասերում, որոնք կոնկրետ չեմ հիշում: Նրանց հետ զրույցի ընթացքում նրանցից տեղեկացել եմ, որ նշված դեպքի գիշերը ավտոմեքենան արագ քշելու հետ կապված իրենց քուչեցիքի հետ ինչ-որ թեմա է եղել, որը պարզաբանելու համար Գևորգը, Էդգարը և նրանք գնացել են այլ տեղ, որտեղ խոսակցության ժամանակ իրար հասկացել են: Իրար հաջող են արել, որ գնան, պտտվել են ու չգիտեմ՝ երբ իրենց վրա հարձակվել են բավականին թվով մարդիկ: Գևորին մի քանի անգամ դանակով խփել են: Ըստ Գևորի բառերի՝ իրեն մի քանի անգամ ուզեցել են խփեն սրտին, ինքը ձեռքով պահել է ու վնասել ձեռքը: Հետո, ըստ Գևորգի, դանակը մնացել է իր ձեռքի մեջ: Այդ պահը հաստատ չեմ հիշում, թե դանակը կոնկրետ երբ է մնացել իր ձեռքի մեջ, քանի որ Գևորգն ասում էր, որ տեսել է իր եղբորը՝ ընկած գետնին, որին մի քանի հոգով խփելուց են եղել, ուզեցել է բարձրացնել և չգիտեմ, թե դանակն այդ ընթացքում, թե մինչև այդ է մնացել իր ձեռքում: Գևորգը պատմում էր, որ այդ ընթացքում, երբ Էդգարին բարձրացրել է, հարվածել են, հավանաբար ձեռքով, Էդգարի դեմքին, դրանից հետո Գևորգն իր մոտ արդեն մնացած դանակով սկսել է թափահարել: Գևորգի ասելով՝ ինքը, որևէ մեկի դանակով չի հարվածել: Դրանից իրենց ծեծողները հետ են քաշվել, ու ինչ-որ ավտո է եկել, ու սաղ, գոռալով «փախանք», փախել են: Դեպքից հետո, երբ զրուցել եմ Էդգարի հետ, Էդգարն ինձ ասել է, որ Գևորգը մարդ չի խփել, բայց ինչ-որ մարդ կա, որ դեպքից հետո մարդ կա, որ հիվանդանոցում է և շառ են ունում, որ իբր Գևորգն է խփել:
Հարց. Մինչև քննչական վարչություն հարցաքննության ներկայանալը Ձեզ որևէ մեկը հորդորել, համոզել, խնդրել, սպառնացել կամ առաջարկել է արդյոք հարցաքննության ընթացքում որևէ տեղեկություն այս կամ այն կերպ հայտնել:
Պատասխան. Ոչ, նման բան չի եղել, և ես ամեն ինչ, ինչպես հայտնեցի, այդպես է եղել:
Հարց. Ինչ են Ձեզ պատմել եղբայրներ Գևորգը և Էդգարը, կամ ինչ գիտեք այն մասին, թե ում հետ են նրանք կոնկրետ նշված դեպքի ընթացքում վիճաբանել:
Պատասխան. Գևորգը և Էդգարն ուղղակի ինձ ասել են, որ վիճաբանել են իրենց թաղամասի տղաների հետ, նրանք կոնկրետ անուններ չեն տվել:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ Գևորգը և Էդգարը Ձեզ կոնկրետ անձանց անուններ չեն տվել, իսկ Դուք նրանց հարցրել եք արդյոք, թե ովքեր են եղել նրանց հետ վիճաբանող իրենց թաղամասի տղաները:
Պատասխան. Այո, ես նրանց հարցրել եմ, թե ովքեր են եղել իրենց հետ վիճաբանողները, սակայն նրանք ինձ պատասխանել, ասելով, որ դա կարևոր չի: Ես այլ տեղից չեմ փորձել դա պարզել և այդ մասին տեղեկություն էլ չունեմ:
Հարց. Նշված դեպքից հետո, որքան ժամանակ անց եք տեսել Գևորգին և Էդգարին և նրանք ինչ վիճակում են եղել: Նրանք մարմնական վնասվածքներ ունեցել են, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Ես այժմ չեմ հիշում, թե դեպքից, որքան ժամանակ անց եմ տեսել Գևորգին և Էդգարին, բայց երբ հանդիպել եմ նրանց, Էդգարի դեմքն ուռած էր, իսկ Գևորգի, եթե չեմ սխալվում, ձախ ձեռքը վիրակապված էր: Ես նրա ձեռքի վնասվածքը չեմ տեսել, քանի որ կապված էր: Նա ինձ ասել է նաև որ իր ձեռքն այժմ չեմ հիշում կարել է, թե վիրակապել է Էդգարը ու դրա հետ կապված իրենք հիվանդանոց չեն դիմել:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Տիգրան Աբրահամյանին, Նարեկ Եղունյանին, Սևակ Ավետիսյանին, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա ովքեր են նրանք և ինչ հարաբերությունների մեջ են գտնվում Ձեր հետ:
Պատասխան. Ես Ձեր նշած Տիգրան Աբրահամյանին, Նարեկ Եղունյանին, Սևակ Ավետիսյանին չեմ ճանաչում, չգիտեմ՝ նրանք ովքեր են: Չգիտեմ նաև նրանց ճանաչում են արդյոք Գևորգը և Էդգարը:
Հարց. Ինչ գիտեք այն մասին, թե դեպքի ընթացքում Էդգարի մոտ դանակ եղել է, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Այն մասին, թե դեպքի ժամանակ Էդգարի մոտ դանակ եղել է, թե՝ ոչ, ես Գևորգին և Էդգարին չեմ հարցրել, նրանք ինձ որևէ բան չեն պատմել, և ես էլ այլ տեղից տեղեկություն չունեմ:
Հարց. Էդգարից և Գևորգից ինչ տեղեկություն եք ստացել այն մասին, թե Գևորգը դեպքից հետո ինչ է արել իր մոտ մնացած դանակը:
Պատասխան. Այդ մասին ևս ես որևէ տեղեկություն չունեմ, Գևորգը կամ Էդգարն ինձ որևէ բան չեն պատմել, և ես էլ այլ տեղից որևէ բան չեմ լսել:
Հարց. Ինչ գիտեք այն մասին, թե որտեղ են գնացել դեպքից հետո Գևորգը և Էդգարը և մինչև Գևորգի ներկայանալը քննչական բաժին, որտեղ են մնացել:
Պատասխան. Այդ մասին ես ևս որևէ տեղեկություն չունեմ և չգիտեմ (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 5, թերթ 76-81):
Մեղադրողի հարցին, թե նախաքննության ընթացքում ցուցմունքը ճի՞շտ է, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե ըստ իրենց պատմածի՝ երբ Գևորգը թափահարել դանակը, ինչ-որ մեկին դիպե՞լ է, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե սրտի հետ կապված, ով, ինչ նշեց, վկան պատասխանեց. «Որ ուզեցել են Գևորգին լուրջ վնասվածք հասցնել սրտին, ինքը պաշտպանվել է»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք լսել էիք, որ «քուչեցիք»-ի հետ է եղել վիճաբանությունը, «քուչեցիք» ասելով ի՞նչ ի նկատի ունեիք, վկան պատասխանեց. «Կարելի է ասել, այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ո՞ր տարածքն է բակը, վկան պատասխանեց. «Զեյթուն համայնքը»:
Վկա Սվետլանա Թարվերդյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Ոնց նշել եմ ցուցմունքումս, այդ օրը տեսել եմ Գևորգին՝ ժամը 20:00-ին, եկել է իմ հետևից, գնացել ենք Կենտրոն՝ խանութ, հետո Օպերա, հետո՝ մոտ 10 անց կես, 11:00-ի կողմերն ինձ տունա տարել, հետո էլ ոչ մի բան չեմ տեսել, էդ դեպքի մասին իմացել եմ գիշերը 2-ի կողմերը, ինքն ինձ չէր զանգել, զանգեցի իրան, ինքը չպատասխանեց, հետո հաջորդ օրն եմ իմացել դեպքի մասին, թե ոնցա եղել, ինչա եղել, գիտեմ, որ ինձ ճանապարհելուց հետո տունա գնացել, դրանից հետո՝ չգիտեմ: Պատմեց, որ ինչ-որ վիճաբանությունա եղել, ինչի համար է չգիտեմ, որ մենակա եղել, մոտիկացել են, կանչել են խոսակցության ինչի համար, հետո առանձնապես չգիտեմ: Ինքն էդքաննա պատմել, հետո լսելով տենց էդքանը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգի հետ ընկերության ընթացքում՝ երեք տարվա, նման դեպքեր եղե՞լ են, թե՝ ոչ վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ որ Գևորգը վիճաբանության մեջ եղել է պատմե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգը Ձեզ հետ կիսվու՞մ էր իր հետ կատարվածների մասին, վկան պատասխանեց. «Չի եղել նման դեպքեր, որ լիներ, կպատմեր»:
Մեղադրողի հարցին, թե գիշերը մայրիկի հետ խոսելուց հետո Գևորգին հանդիպե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե անհանգստանու՞մ էիք, վկան պատասխանեց. «Շատ»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ խոսեցիք հետո չհարցրի՞ք՝ ինչն էր վնասել, բուժօգնության դիմել են, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Ինքն ասեց, որ իր ձեռքն է վնասել՝ կոնկրետ, որ մասը, չասեց, արդեն լավ է, անհանգստալու բան չկա»:
Մեղադրողի հարցին, թե չէի՞ք ցանկանում Գևորգին տեսնել, վկան պատասխանեց. «Ցանկանում էի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ չտեսաք, վկան պատասխանեց. «Հարմար երևի ժամանակ չի եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձե՞զ մոտ, թե՝ Գևորգի, վկան պատասխանեց. «Ընդհանուր»:
Մեղադրողի հարցին, թե նախաձեռնե՞լ եք հանդիպում, վկան պատասխանեց. «Դեպքից հետո եղելա, բայց չի եղել պայմաններ, որ տեսնեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ ասաց Գևորգը, երբ ցանկանում էիք տեսնել, վկան պատասխանեց. «Որ հիմա հարմար չի, կտեսնենք ընթացքում»:
Մեղադրողի հարցին, թե չհարցրի՞ք, ինչ է տեղի ունեցել, կարծում եմ պետք է անհանգստանայիք, վկան պատասխանեց. «Թույլ տվեք չպատասխանեմ այդ հարցին»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞, վկան պատասխանեց. «Չեմ ուզում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգին տեսե՞լ եք դատական նիստերի ընթացքում, մինչ այդ չեք տեսել, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե իր բնավորությամբ հանգի՞տ էր, թե՝ վիճաբանող, վկան պատասխանեց. «Հանգիստ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգի մոտ երբևիցե դանակ, կամ արգելված իր նկատե՞լ եք, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքի օրը մեքենայի մեջ նկատե՞լ եք նման բան, վկան պատասխանեց. «Ոչ, 3 տարվա մեջ ընդհանրապես չեմ նկատել»:
Մեղադրողի հարցին, թե հետո ինչպես նշեցիք, փորձեցիք հասկանալ, թե ինչ է կարարվել, ի՞նչ հայտնի դարձավ Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Էն ինչ արդեն նշեցի, որ վիճաբանությունա եղել, վնասված մարդիկ են եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ միջև է վիճաբանություն եղել, վկան պատասխանեց. «Գևորգի ու անծանոթ տղաների, որոնց ես չեմ ճանաչում»:
Մեղադրողի հարցին, թե փորձեցի՞ք անուններ հարցնել, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե վիճաբանություն է եղել և՞, վկան պատասխանեց. «Եվ որ ինքը վնասվելա, ու ինչ-որ վնասված մարդիկ են եղել, բայց չգիտեմ՝ ով ու քանի հոգի են եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ Գևորգին կալանավորեցին, հարց չառաջացա՞վ, թե ինչու, վկան պատասխանեց. «Առաջացավ»:
Մեղադրողի հարցին, թե որտեղից ու երբ իմացաք, որ Գևորգին կալանավորել են, վկան պատասխանեց. «Իր մայրիկից: Ես իրա մայրիկի հետ կապ ունեի, զանգեց, ասեց»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգենց տուն գնացե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե զանգելով Գևորգի մայրիկին ի՞նչ էիք ցանկանում պարզել, վկան պատասխանեց. «Թե ինչ է պատահել և ուր է Գևորգը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգը Ձեզ արդեն պատմե՞լ էր, թե՝ ինչ է կատարվել, ինչու՞ զանգեցիք, վկան պատասխանեց. «Որ իմանամ՝ ուր է Գևորգը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգը չէր պատասխանում, դրա՞ համար զանգահարեցիք մայրիկին, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ ասաց Գևորգի մայրիկը, վկան պատասխանեց. «Որ Գևորգին տարել են կալանավայր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞, վկան պատասխանեց. «Էդ դեպքի հետ կապված»:
Մեղադրողի հարցին, թե եթե Գևորգին էին հարվածել, ինչու՞ Գևորգին կալանավորեցին, վկան պատասխանեց. «Ոչ մի տենց ավելորդ հարցեր չեմ տվել»:
Մեղադրողի հարցին, թե դա ավելո՞րդ հարց էր Ձեր պատկերացմամբ, վկան պատասխանեց. «Չէ, չեմ տվել հարցեր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ընթացքում փորձեցի՞ք պարզել, վկան պատասխանեց. «Ընթացքում՝ այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ պարզեցիք, վկան պատասխանեց. «Ինչ-որ արդեն նշել եմ: Գիտեմ, որ էդ դեպքի համար են տարել»:
Մեղադրողի հարցին, թե որտեղի՞ց, վկան պատասխանեց. «Թե՛ իր մայրիկից, թե՛ ընկերներից»:
Մեղադրողի հարցին, թե ումի՞ց օրինակ, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարող հիշել էս պահին, երկար ժամանակա անցել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ցուցմունքում նշե՞լ եք այդ մասին, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ եք ճանաչում ընկերներից, վկան պատասխանեց. «Էդգարին, Սևակին, Սերոժին, Արմանին ու էլ տենց չեմ ճանաչում առանձնապես»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքից հետո հանդիպե՞լ եք Սերոժին, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք նշել էիք՝ Սերոժն ու Արմանն ասացին, ինչպե՞ս այդ դեպքում, վկան պատասխանեց. «Սերոժի հետ հեռախոսազանգերով»:
Մեղադրողի հարցին, թե Սերոժին ու Արմանի՞ն եք զանգել Դուք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե Արմանի համարը կասե՞ք, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարող ասել, որովհետև երկար ժամանակա անցել»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ դեպքից հետո եղե՞լ է, որ Սերոժի կամ Արմանի հետ խոսեք, վկան պատասխանեց. «Էդ դեպքերից խոսալուց հետո, չէ »:
Մեղադրողի հարցին, թե երբևիցե խոսե՞լ էիք նրանց հետ, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ դեպքում ինչպե՞ս պարզեցիք նրանց հեռախոսահամարները, վկան պատասխանեց. «Էդ դեպքը հետաքրքելուց հետո՝ տենց»:
Մեղադրողի հարցին, թե ումի՞ց պարզեցիք հեռախոսահամարը, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարող հիշել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ առաջինը զանգահարեցիք, Սերոժին, թե՝ Արմանին, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարող հիշել՝ երկար ժամանակ ա անցել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք հիշողության հետ կապված խնդիրներ ունե՞ք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ամեն ինչ նորմա՞լ է, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե Սերոժին զանգե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Արմանին զանգե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե մե՞կ անգամ, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե հիշու՞մ եք ինչպես եք պարզել հեռախոսահամարը, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե մինչ այդ տեսե՞լ էիք Արմանին, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե որտե՞ղ էիք տեսել, ու՞մ հետ, վկան պատասխանեց. «Տարբեր ժամանակահատվածներում, չեմ կարող հիշել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգի հետ տեսե՞լ էիք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ ասաց Արմանը, երբ խոսեցիք միասին, վկան պատասխանեց. «Որ կոնկրետ բան չի կարող ասել, ինչ-որ պետք էլ լինի, ընթացքում ես կիմանամ»:
Մեղադրողի հարցին, թե բացի ընկերներից, Էդգարի հետ եք խոսել, ինչպես նշեցիք, Էդգարը Ձեզ ի՞նչ է ասել, վկան պատասխանեց. «Ոչ մեկ ինձ կոնկրետ բան չի ասել, որ հիմա կարենամ ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Էդգարին ինչու՞ չհարցրիք, թե Գևորգին ինչու ձերբակալեցին, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե չէ՞ր հետաքրքրում, վկան պատասխանեց. «Հետաքրքրում էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ դեպքում ինչու՞ չհարցրիք, վկան պատասխանեց. «Կլինի հրաժարվեմ այդ հարցին պատասխանելուց:»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի վերջո որտեղի՞ց իմացաք այս ամենի մասին, վկան պատասխանեց. «Փորձել եմ ճշտել, էդ դեպքի մասին ինչ-որ նորություններ պարզել, բայց ոչ մեկ՝ ոչ մի կոնկրետ բան չի ասել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Էդգարը ոչինչ չասա՞ց, վկան պատասխանեց. «Ոչ մեկ չասեց: Էդգարն էլ ասեց ընթացքում ամեն ինչ պարզ կլինի, հիմա ոչինչ չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ՔԿ-ից արդեն խոսեցիք Գևորգի հետ, խոսեցիք, թե ինչու ի վերջո կալանավորեցին Գևորգին, վկան պատասխանեց. «Ես գիտեմ, որ էդ վեճի հետ կապվածա կալանավորել»:
Մեղադրողի հարցին, թե կալանավորվելուց հետո, երբ խոսեցիք Գևորգի հետ, ի՞նչ ասաց դեպքի հետ կապված, վկան պատասխանեց. «Դե նշեցի, որ վնասված մարդա եղել ու գիտեմ, որ մեղադրվումա նրա մեջ, որ ինքնա վնասել»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ վնասված մարդն ի՞նչ պայմաններում է վնասվածք ստացել, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ, չեմ կարա ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե շարունակու՞մ եք Գևորգի հետ շփվել, վկան պատասխանեց. «Ընդհանուր՝ այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե հեռախոսազանգերով շփվու՞մ եք, այցելու՞մ եք ՔԿ, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե միայն դատական նիստերի ընթացքու՞մ եք տեսնում, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի հարցին, թե 30.09.2017թ. Դուք և Գևորգ Սարգյսանն ի՞նչ հեռախոսահամարներով եք խոսել, վկան պատասխանեց. «Գևորգը՝ «Օրանժ»՝ 095-06-00-30, իսկ ես՝ 041-455-021»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինքը Ձեզ ճանապարհե՞ց տուն և եթե այո, ապա քանիսին, վկան պատասխանեց. «Այո, 11-ի 10 անց կեսի կողմերը»:
Պաշտպանի հարցին, թե դրանից հետո առաջին անգամ ե՞րբ կապ հաստատեց, վկան պատասխանեց. «Հաջորդ օրը»:
Պաշտպանի հարցին, թե այդ օրը, որ ասացիք չզանգեց, Դուք զանգեցիք, ինքը հետ զանգե՞ց, վկան պատասխանեց. «Ինքը, ինչպես միշտ, զանգում էր տուն տանելուց հետո, էդ օրը չէր զանգել»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինչքա՞ն ժամանակ հետո զանգեցիք՝ տուն հասնելուց հետո, վկան պատասխանեց. «2-ի կողմերը»:
Պաշտպանի հարցին, թե խոսեցի՞ք հետը, վկան պատասխանեց. «Ոչ, մայրիկի հետ եմ խոսել»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ ասաց մայրիկը, վկան պատասխանեց. «Մայրիկն ասեց, որ հարմար չի, Գևորգը չի կարող պատասխանել»:
Պաշտպանի հարցին, թե տեղյա՞կ եք, այդ վիճաբանության ընթացքում որևէ մեկը վնասվածք ստացե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Գիտեմ, որ Գևորգի ձեռքնա վնասվել»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք վնասվածք տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք նրան տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ պատմեցին Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Գիտեմ, որ իրան վնասել են ու հետո ինչ-որ դեպքա պատահել, որ մարդա ուրիշ վնասվել, թե ով չեմ ճանաչում»:
Պաշտպանի հարցին, թե մանրամասնորեն ասե՞լ են վնասվածքների մասին, վկան պատասխանեց. «Երկու մասից գիտեմ, բայց չգիտեմ որ մասից՝ ձեռքի»:
Պաշտպանի հարցին, թե բան ասա՞ց կոնկրետ դեպքի վերաբերյալ, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ասա՞ց քանի հոգի են եղել, վկան պատասխանեց. «Գիտեմ, որ շատ են եղել մոտ 15-20 հոգի»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ ինքն ասե՞լ է, որևէ մեկին հարվածե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե դրանից հետո իմացե՞լ եք՝ ում հետ է եղել, վկան պատասխանեց. «Հետո իմացել եմ՝ Էդգարը՝ իր եղբայրնա եղել»:
Պաշտպանի հարցին, թե կալանավորվելուց հետո խոսե՞լ եք Գևորգի հետ, վկան պատասխանեց. «Այո, մի երկու տարբեր համարներից զանգել է»:
Պաշտպանի հարցին, թե նոր բան պամե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ է պատմել կոնկրետ, վկան պատասխանեց. «Վիճաբանության մասին չենք խոսել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Ձեր նախաձեռնությամբ քանիսի՞ն զանգեցիք Գևորգին, վկան պատասխանեց. «Գիշերը՝ 2-ի կողմերը»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հենց Գևորգի՞ն, թե՝ մայրիկին, վկան պատասխանեց. «Չէ, հենց Գևորգին»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ցույց կտա՞ք, թե ձեռք ասելով ինչ ի նկատի ունեք, վկան պատասխանեց. «Էսա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք Գևորգի մայրիկի հետ կապ հաստատեցիք, քանի որ չէի՞ք կարողանում կապ հաստատել Գևորգի հետ, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք գնու՞մ էիք Գևորգի տուն, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե երբևիցե Գևորգենց տանը չե՞ք եղել, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե գիշերը ժամը 2:00-ին զանգելը Ձեր անհանգստությա՞մբ էր պայմանավորված, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք Գևորգի հետ նրա կալանավորվելուց հետո հեռախոսային կապ ունեցե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Այո, զանգահարել է»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ի՞նչ է ասել Գևորգն այս դեպքի հետ կապված, վկան պատասխանեց. «Դեպքի հետ կապված ոչ մի խոսակցություն տենց չի եղել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե վստա՞հ եք դրանում, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե իմ ձեռքի տակ նախաքննական ցուցմունքներն են Ձեր, մի քիչ մտաբերեք ի՞նչ եք խոսել, վկան պատասխանեց. «Թե ինչի համար է տեղ, վնասված մարդ կա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե բառացի կարո՞ղ եք ասել, թե ինչ է ասել Գևորգը Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Որ հնարավորա նստի, որովհետև վնասված մարդ կա, էսքանը»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե տարօրինակ չթվա՞ց, որ վնասված մարդ կա, Գևորգը կապ չունի և պետք է նստի, ինչու՞ է իրեն պատասխանատվության սուբյեկտ զգում, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա ասեմ, որովհետև այդ հարցի պատասխանը չունեմ, ինձ էլա հետաքրքրում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե փորձեցի՞ք ուրիշներից իմանալ, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Վկա Սարգիս Պետրոսյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Ճանաչում եմ Գևորգին, իմ քրոջ որդին է, ուրիշ ոչ մեկի չեմ ճանաչում: Ես ինչ-որ պետք է ասել եմ, բայց ինչ հարց տաք, կպատասխանեմ: 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 11:00-ի սահմաններում, քույրս զանգահարեց, ասեց, որ Էդգարը եկավ, կանգնեցրեց մեքենան բակում, որ Գևորգը պետք է մտնի, իրենց հարևանությամբ ինչ-որ Տիգրան անունով տղա Գևորգին կանչում է ու իրենք քայլելով ներքև են իջնում, հետո Էդգարը Գևորգի մեքենան իջացնում է ներքև: Տիգրանը Գևորգի հետ բարձրանում է ինչ-որ «Կալիֆորնիա բուրգեր», որ այդ խոսակցությունը տանեն սեղանի շուրջ: Գևորգի մեքենայի հետևից գնում են նաև 2 հատ մեքենա՝ «Մազդա», մեկ էլ «Մերսեդես»: Ես զանգահարեցի Գևորգին, ասեցի, Գևորգ, ինչ է եղել, Գևորգն ասեց՝ ինչ-որ սուտի խոսակցություն է, ոչ մի լուրջ բան չկա, հետո նորից զանգ տվեցի, ու Գևորգն ասեց ես գալիս եմ ձեր տուն՝ Էջմիածին: Գևորգը, որ ասեց գալիս է մեր տուն, դա մոտավորապես ժամը 11:00-ից 01:00-ի կողմերն ընկած ժամանակահատվածում: Եկան երկու եղբայր, ամբողջն արյան մեջ, Էդգարի լրիվ դեմքն էր, խփված էր: Եկել է մեր տուն լվացվել է, ու առավոտյան իմ մեքենայով նորից եկել ենք Զեյթուն: Իրանք սառը թեյի գործ ունեն, զակատ ենք արել ու տարել խանութները, ու անցավ 2-3 օր, Դավիթը՝ Գևորգի հայրը, զանգ տվեց, բա որ խփված մարդ կա: Գևորգի բառերն եմ ասում ՝ «հիմա էլ տեղ են ուզում սարքեն գլխիս», այդ ժամանակ իրենք իմ հետ են եղել, ինքն ամեն գաղտնիք կիսել է իմ հետ, Գևորգը, եթե կռվի մտադրություն ունենար, ինքն էլ կարար մարդ հավաքեր, բայց ինքը գնացել է մի սեղանի շուրջ, որտեղ պետք է հարցին լուծում տային, ու խոսակցությունը գնացել է մեքենան արագ քշելու համար, այդ առթիվ, իսկ մեքենա քշել, հատկապես Գևորգի մեքենան, չեն կարա իրենց փողոցում արագությունով քշեն, ու այդպես մինչև ամսի 16-ը Գևորգը մնացել է իմ մոտ, մենք եկել ենք Զեյթուն՝ իրենց տուն, ազատ, ինքը մտել է վարսավիրի մոտ, դուրս է եկել, ինքն իրեն ազատ է պահել, որ ոչ մի խնդիր չկա: Երբ որ բաժնից հետաքրքրվել են, ինքն ինքնակամ գնաց, տեսնի՝ ինչա եղել:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչո՞վ եկան Էդգարն ու Տիգրանը Ձեր տուն, վկան պատասխանեց. «Իրանք տաքսիով են եկել, բայց ես չեմ տեսել ինչ տաքսիով»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե Գևորգն ու Էդգարը մեքենա ունե՞ն, վկան պատասխանեց. «Ունեն»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե այդ դեպքում ինչու՞ տաքսով եկան, վկան պատասխանեց. «Որովհետև իրանք ոչ պատշաճ վիճակում են եղել, որ կարենան մեքենա վարեն»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե հաջորդ օրը Գևորգն ու Էդգարը կարո՞ղ էին մեքենա վարեին, վկան պատասխանեց. «Ոչ, ես եմ վարել, եկել ենք Զեյթուն»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ի՞նչ մակնիշի, պետհամարանիշի մեքենա էր վկան պատասխանեց. «Չեմ տեսել»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե Ձեր տունը սեփակա՞ն տուն է, թե՝ բնակարան, վկան պատասխանեց. «Բնակարանա՝ կվարտիրա»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե այդ պահին, երբ զանգեց Ձեր քույրը, Դուք այդ պահին որտե՞ղ էիք, վկան պատասխանեց. «Տանը»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ո՞ր հարկում է Ձեր բնակարանը վկան պատասխանեց. «Առաջին»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե իջաք, տեսաք Գևորգին, թե՝ բնակարանից՝ լուսամուտից, վկան պատասխանեց. «Իրանք էկան, դուռը ծեծեցին»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ի՞նչ իմացաք, որ տաքսիով են եկել, վկան պատասխանեց. «Իրանք ասեցին, հարցրեցի»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե Գևորգի վիճակն ինչպե՞ս էր, վկան պատասխանեց. «Ահավոր, լրիվ արյան մեջ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ո՞ր մասն էր արյունոտ, վկան պատասխանեց. «Շալվարով, կուրտկայով, լրիվ էս մասով, նույնն էլ՝ Էդգարը»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչու՞ էր ձեռքը տոպրակի մեջ դրել, վկան պատասխանեց. «Դե որ երևի լրիվ արյուն չլիներ էլի»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե երբ մտավ Ձեր տուն, ձեռքը տոպրակի մե՞ջ էր, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե կարո՞ղ էր արյունոտվել իր ձեռքը տոպրակի մեջ, վկան պատասխանեց. «Եթե կապված էր տեղեր էր մնում, տեղից դուրս էր գալիս»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե դու՞րս էր ցայտում, վկան պատասխանեց. «Դե որ բինտով փաթաթած էր, նոր ցելոֆանը վրան»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե վնասվածքը որտե՞ղ էր, վկան պատասխանեց. «Ափը, մեկ էլ ստեղ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե առանց վիրակապելու դուրս կցայտե՞ր արյունը, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե դեպքից հետո տեսե՞լ եք Գևորգի մեքենան, վկան պատասխանեց. «Երկրորդ օրը՝ ամսի 1-ի օրը»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե Դու՞ք եք վարել վկան պատասխանեց. «Ես չեմ վարել, կանգնածա եղել Գևորգի մեքենան ու Էդգարի մեքենան, ներսը չեմ տեսել»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե Էդգարն ի՞նչ վիճակում էր, վկան պատասխանեց. «Լրիվ դեմքն արյունոտ էր, քթերից էլ արյունը գալիս էր, սվիտրը՝ սաղ արյուն»:
Մեղադրողի այն հարցին, Էդգարն ինչ-որ միջոցներ ձեռնարկե՞լ էր արյունահոսության դեմ, վկան պատասխանեց. «Սրբիչ էր կապել դեմքին»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչու՞ էր Գևորգը տոպրակ կապել, Էդգարը՝ սրբիչ վկան պատասխանեց. «Դեմքը, որ ցելոֆան կապեր, շնչահեղձ կլիներ երևի»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե Դուք տանը հագուստ ունեի՞ք, փոխվե՞ց, վկան պատասխանեց. «Իմ սպարտիվնինա հագել, նստել, գնացել ենք իրանց տուն՝ իմ ավտոյով»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե Ձեր հագուստն ի՞նչ եք արել, վկան պատասխանեց. «Մեր տունը պետքա լինի»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե լվացե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Դե պիտի որ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե այսինքն արյու՞ն չկա ,վկան պատասխանեց. «Դե երևի չկա: Էլ չեմ հագնում»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ներկայացրե՞լ եք նախաքննական մարմիններին երբևիցե, վկան պատասխանեց. «Ոչ, չի պահանջվել»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե երբ Գևորգն ասաց, որ սարքում են իր գլխին, ու՞մ ի նկատի ուներ, վկան պատասխանեց. «Էդ երևի սկի Գևորգը չկարենա պատասխանի, ես չգիտեմ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե հարցրի՞ք Գևորգին, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչու՞, վկան պատասխանեց. «Էդ պահին ինձ չէր էլ հետքրքրում»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե վիրակապված հատվածը բացե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչ վիրակապված կար, այդպես մնացե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Ոչ փոխել ենք, ախպերնա բացել»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե քանի՞ անգամ է փոխվել վիրակապը Ձեր ներկայությամբ, վկան պատասխանեց. «Ամեն օր: Օրա եղել՝ 2 անգամ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչու՞ չդիմեցիք բուժօգնության, վկան պատասխանեց. «Գևորգը չուզեց»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչու՞, չպատճառաբանե՞ց, վկան պատասխանեց. «Չպատճառաբանեց: Ինքն ասեց նորմալա, կանցնի»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե Դուք, տարիքով ավելի ավագ լինելով, չփորձեցի՞ք Գևորգին իր կամքին հակառակ տանել բուժօգնության, վկան պատասխանեց. «Ոչ, որովհետև Գևորգը չուզեց»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչ ցանկանում է Գևորգը անվերապահորեն կատարու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Եթե Գևորգը ցանկանա, իմ կյանքն էլ կտամ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե կարվա՞ծ էր, որ եկան Ձեր տուն, վկան պատասխանեց. «Չեմ տեսել»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե վիրակապե՞լ եք բաց ձեռքը, վկան պատասխանեց. «Չեմ տեսել՝ բինտա դրած եղել վրեն»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ինչո՞վ էիք բինտ դնում, վկան պատասխանեց. «Ռևանոլա, չգիտեմ պերեկիսա, ինչա, մաքրում են ու դնում, կապում են»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե երբ երկրորդ անգամ դրվում էր, չնայեցիք՞ վերքը, չմշակեցի՞ք, վկան պատասխանեց. «Եղբայրս կամ մայրս մաքրել են, կապել են, ես՝ դրել»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե որտե՞ղ է գիշերել Գևորգը մինչև ամսի 16-ը, վկան պատասխանեց. «Իմ տանը, ես չեմ թողել, որ գնա»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե այդ ընթացքում մարդ եկե՞լ է ընկերներից, վկան պատասխանեց. «Մարդիկ՝ ոչ: Հայրը, մայրը եկել են, ընկերները՝ ոչ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե Ձեր բնակարանում ովքե՞ր էին գտնվում այն պահին, երբ եկան Գևորգն ու Էդգարը, վկան պատասխանեց. «Ես, մայրս, կինս, մեկ էլ երկու երեխաներս, մեկ էլ Գևորգի հայրն ու մայրը»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե երբ հավաքված են եղել ընդհանուր, ընդհանուր խոսակցություն եղե՞լ է դեպքի վերաբերյալ, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե հայտնի՞ է Ձեզ, թե Գևորգը ոստիկանություն ներկայանալիս ի՞նչ է ասել, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե փորձեցի՞ք հասկանալ, թե Գևորգին ինչու են ձերբակալել, հետո՝ կալանավորել, վկան պատասխանեց. «Դե կոպիտ ասած շառ են արել»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ո՞վ, վկան պատասխանեց. «Կարաք տուժողին հարցնեք, մութա մնացել մինչև էսօր Գևորգի մոտ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե Գևորգը պատմե՞լ է ուրիշին վնասելու մասին, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե երբ ձերբակալեցին Գևորգին, այցելե՞լ եք քրեակատարողական հիմնարկ, վկան պատասխանեց. «Ես՝ ոչ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե հեռախոսով խոսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե հետաքրքրվե՞լ եք Գևորգով, վկան պատասխանեց. «Ամեն օր»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ումի՞ց, վկան պատասխանեց. «Քրոջիցս, փեսայիցս, եղբորիցս»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ի՞նչ եք հետաքրքրվել, վկան պատասխանեց. «Ոնցա վիճակը»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե հետաքրքրվե՞լ եք, թե ինչու ձերբակալեցին, վկան պատասխանեց. «Այո, ես 41 տարեկան տղա եմ, նյութ չեմ կարում գտնեմ, թե ինչի համար ձերբակալեցին, ինքը տեղով մեկ տուժողա, իրա ախպերը տուժողա»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե տուժողին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե երբևէ տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե տուժողի մերձավոր ազգականներից ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Ես 7 տարի աշխատել եմ Դավիթի խանութում՝ Ռուբինյանց 23 հասցեում՝ «Ալմաստ» գործարանի բարձրահարկ շենքերի տակ, շատ մարդու եմ ճանաչում, չեմ բացառում կարողա հելնի դեմս, ճանաչեմ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե փորձե՞լ եք տուժողից, տուժողի հորից հետաքրքրրվել թե ինչու այս ամենը ստեղծվեց, վկան պատասխանեց. «Չէ, չեմ հարցրել, Դավիթն էլ թույլ չի տվել»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ի՞նչ եք արել, որ թույլ չի տվել, վկան պատասխանեց. «Հետաքրքրվել եմ պահի տակ էթամ, տենամ, ասելա պետք չի, դու գործ չունես, մեր թաղի ժողովուրդն են»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե տուժողն այդ վիճաբանությունի՞ց է վնասվածք ստացել, թե՝ այլ պայմաններում, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե ամբաստանյալի հայրը կամ հարազատները երբևէ այցելե՞լ են տուժողին տեսակցության, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի այն հարցին, թե չե՞ն այցելել, թե՝ տեղյակ չեք, վկան պատասխանեց. «Չեն այցելել»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե առաջին անգամ, որ իմացել եք այդպիսի դեպք է եղել, ինչի՞ց իմացաք, վկան պատասխանեց. «Քույրս՝ Մելանիան, զանգեց, ասեց, որ, Սաքո, մի հատ զանգի, տես՝ ինչ է եղել, ասեց, որ Էդգարը կանգնեցրեց մեքենան բակում, Գևորգը, որ պետք է կանգնեցներ իր մեքենան, խնդիրեր առաջացան, երկու մեքենա մոտեցել են, հետո իջել է Տիգրանը, ու Գևորգի հետ քայլելով իջել են ներքև, խոսակցություն, հետո Գևորգն ասել է արի գնանք, սեղանի շուրջ նստենք, խոսանք, ինչ-որ Տիգրանն էլ ասել է դու ինձ չես հարգում, արագ ես քշում մեքենան և այլն, այդ ժամանակ ես Գևորգին զանգ եմ տվել»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե քրոջ ասելուց հետո Դուք ու՞ր զանգեցիք, վկան պատասխանեց. «Ես զանգ տվեցի Գևորգին, ասեցի՝ ինչ-որ խնդիրներ կա՞ն, ասեց չէ, իրենց թաղի տղաներն են, ասեց, որ սուտի խոսակցություն է, ասեց ամեն ինչ նորմալ է, ասեց հա, ամեն ինչ նորմալ է, մեր թաղի տղան է: Հետո նորից զանգ տվեցի, էլ չէր պատասխանում հեռախոսը, անհանգստացա, նորից մի քանի անգամ զանգ տվեցի, Գևորգը վերցրեց հեռախոսը ու ասեց գալիս եմ Ձեր տուն, ու եկան մեր տուն: Չէր ասել, որ խփել են, կամ կռիվ է եղել, եկան՝ ցելոֆանով կապված, Էդգարի դեմքն ահավոր ուռած, այլանդակված, այդպես մտել են տուն, ձախ ձեռքը պոլիէթիլենային տոպրակով կապված էր, արմունկն էլ, որ վիրակապեցինք, մինչև այդ էլ արյունը հոսում էր, Էդգարին էլ դեմքն էր ուռած, կապտած, նույնիսկ Էդգարի աչքերը փակ էր»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե չհարցրի՞ք՝ ինչ էր պատահել, վկան պատասխանեց. «Ասեց մեքենան արագ ես քշում, բայց ես մինչև այսօր մտածում եմ, որ իրանք պատվեր են կատարում, ինչ են անում, մեքենան արագ քշելու համար կարելի՞ է մարդու դանակով խփել, դանակ հանել մարդու վրա: Գևորգը, որ կռվի մտադրություն ունենար, մենակ չէր գնա, իրա եղբորն էլ կտաներ գոնե հետը, բայց եղբայրը միայնակ է գնացել»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե ասե՞լ է արդյոք՝ ձեռքի վնասվածքները որտեղից է ստացել, վկան պատասխանեց. «Խփել են, դանակով խփել են, դանակը մնացել է ձեռքի մեջ, Էդգարին էլ են խփել»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե հետագայում մանրամասն պատմե՞լ են՝ ինչպես է եղել, վկան պատասխանեց. «Ինչ-որ խոսացել են իրար հետ, Գևորգն ասել է արդեն մանկական խոսակցություն է գնում, ես ոչ մի ձևի չեմ ուզում շարունակեմ այս խոսակցությունը, հաջողություն, ու իրանք շրջվել են, որ գնան ու տեղ հետևից հարված է եղել ու տենց էդ կողմի մարդկանցից մեքենայից իջել են, վազել են մոտիկ: Գևորգն ու Էդգարը միայնակ են եղել, Գևորգը պինդ տղա է, եթե մի 2-3 հոգի լիներ ինչ-որ բան չէին ներկայացնի իր համար, շատ են եղել, խփել են»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե ինչ-որ սպորտով Գևորգը զբաղվե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Գևորգը բոքս է պարապել, բարբա է պարապել, երկար չէ, բայց դե ինքը ձիգ տղա է, պինդ տղա է»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե ի՞նչ մեքենաներ են եղել վիճաբանության ժամանակ, վկան պատասխանեց. «Մեքենան եղել է «Մերսեդես 124» մոդելի, մեկ էլ՝ «Մազդա», ինձ այդ մասին Էդգարն է ասել, ու քույրս է ասել»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե Գևո՞րգն է ասել այդ մասին, վկան պատասխանեց. «Ինձ Գևորգը չի ասել, Էդգարն է ասել ու քույրս»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե Գևորգը պատմե՞լ է արդյոք՝ ինչու հարվածեցին, որ մասին հարվածեցին, նման մանրամասներ պատմե՞լ է, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Իրանց ասելով, Էդգարի ասելով, իրանք շատ են եղել, չեն ճանաչել, Գևորգի խփվելուց հետո տեսել է, որ եղբայրն ընկածա գետնին, հետ-հետ գնալով, բարձրացել է ու ասել՝ հո քեզ չե՞ն խփել, ինչ-որ ավտոյա եկել, լույսա գցել, ինչա արել մնացածը գնացել են, փախել են: Գևորգը եղբորն ասել է. «Հո քեզ դանակով չե՞ն խփել», բայց Էդգարի դեմքը լրիվ ուռած էր, ու Էդգարին գրկելով քաշել, տարել է, որովհետև Էդգարն ընկած է եղել գետնին»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե Գևորգն իր ձեռքում մնացած դանակով ինչ-որ գործողություն կատարե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Դե տենց չի պատմվել, ինքը զարմացելա էն խոսակցությունից, որ Դավիթը զանգել, ասելա՝ խփված մարդ կա»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե երբ դանակը մնացել է ձեռքին, որևէ գործողություն արվե՞լ է, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե դեպքի հանգամանքների մասին հիմա՞ եք լավ հիշում, թե՝ այն ժամանակ, երբ ցուցմունք էիք տալիս, վկան պատասխանեց. «Դե բնականաբար էն ժամանակ, արդեն տարի երկու ամիս էլ անցելա, ավել»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե ի՞նչ էր եղել, որ հենց Ձեր տուն եկավ Գևորգը, վկան պատասխանեց. «Էդի ես եմ կանչել: Ինքը զանգեց, ասեց՝ գանք բան էդ վիճաբանության մոմենտով, չգաք՝ ես եմ գալու»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե ինչ-որ անհանգստություն ունե՞ր, վկան պատասխանեց. «Կանչել եմ, որ էլի կռիվներ չլիներ»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե ամբողջ օ՞րն էր տանը, թե՝ դուրս էր գալիս, վկան պատասխանեց. «Դե հենց հաջորդ օրը՝ 1-ին, գնացել ենք Զեյթուն, ես եմ եղել, Գևորգը, Էդգարը, իրանց օգնել եմ սուրճերը տվել ենք խանութները՝ քաղաք Աբովյանում ենք հանձնել, «Ալմաստի» մոստի տակ, Էջմիածնի ճանապարհին, տենց էլի մի 4-5 խանութներ»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե որևէ մեկիդ մոտ հեռախոս եղե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Դե իմ հեռախոսնա իմ մոտ եղել»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե ի՞նչ հեռախոսահամար եք օգտագործել, վկան պատասխանեց. «093-52-84-18»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե 16-ից հետո ինչու՞ Ձեզ հետ չէր Գևորգը, վկան պատասխանեց. «Դե 16-ից հետո ձերբակալեցին Գևորգին»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե եկան, գտան, ձերբակալեցի՞ն, վկան պատասխանեց. «Չէ, ինքնա գնացել»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե ինչու՞ գնաց, վկան պատասխանեց. «Որովհետև հետաքրքրվել են, եկել են, տունը օբիսկ են արել, եսիմ ինչեր-ինչեր»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե Գևորգն ինչու՞ չդիմեց ոստիկանություն, վկան պատասխանեց. «Գևորգը չէր ուզում: Գևորգն ուզում էր իմանալ՝ ինչու այդպես եղավ՝ ոչ ոստիկանության միջոցով»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե նրա պահվածքը, մտերիմներին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե Գևորգն ըստ Ձեզ՝ վիճաբանության մասնակցի վերաբերյալ տվյալ ունի՞, թե իրեն ով է հարվածել, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի այն հարցին, թե իսկ եթե իմանար, ոստիկանությանը կհայտնե՞ր վկան պատասխանեց. «Ես չեմ կարա ասեմ»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե այսինքն չի՞ պատմել, վկան պատասխանեց. «Չի պատմել, չէ, ինքը զարմացելա, որ իրա կողմից խփված են եղել, ինքը դենա նետել էդ դանակը, հենա մայրը տարիքով կին նստածա, այ էդ արձագանքը հանում էր Գևորգին հունից, որ ասվելա, թե մարդա խփվել, Դավիթնա զանգել, ասել»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե չհարցրի՞ք Ձեր հարազատի գլխին ով է սարքում, ինչու է սարքում, վկան պատասխանեց. «Երևի ինքն էլ մինչև էսօր չգիտի»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե ի՞նչը իմացաք քննիչից, վկան պատասխանեց. «Նույն քննիչն ասեց Գևորգի ձեռքն ով է կարել, ես հենց տեղ անակնկալի եկա, ինձ քննիչնա ասել»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե որտե՞ղ, ինչպե՞ս է եղել, որ Գևորգին հարվածել են, վկան պատասխանեց. «Ես Գևորգին հարց եմ տվել ինքն իրոք իմ հետ կիսվումա, վստահումա ինձ, ասի Գևորգ ո՞վ էին, ասեց՝ իրոք չի իմանում»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե խփելու մեղանիզմն ինչպե՞ս է եղել, վկան պատասխանեց. «Գևորգը չի էլ զգացել, որ դանակա գալիս, որ եկելա, նոր պահելա ու ծակոցա ստացել ու մի քանի անգամ»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե չի՞ զգացել, որ դանակ է գալիս, վկան պատասխանեց. «Դե կռվի ժամանակ մութա եղել, ասեց ես չպատկերացրի, որ դանակա եղել, ու ձեռքը մեկնելա ու դանակը մտելա ձեռքը ու 2-3 անգամ ու ասումա՝ գոռացել ու փակելա ձեռքը, հետո տեսելա, որ եղբայրն ընկածա գետնին, շտապելա եղբոր մոտ՝ գոռալով բարձրացրել, հարցրել է՝ հո քեզ բան չեն արել»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե ուրիշ գործողության վերաբերյալ ոչինչ չի՞ ասել, վկան պատասխանեց. «Չէ այդ հարցի շուրջ չենք խոսացել»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե նախաքննության ընթացքու՞մ էլ եք այդպես հայտնել, վկան պատասխանեց. «Հա երևի»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե Գևորգն ինչպե՞ս գոռալով գնաց եղբոր մոտ, չի՞ պատմել այդ հատվածը, վկան պատասխանեց. «Չէ, հաստատ չի ասել դե կախածա, թե ոնց»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե ինչպիսի հարաբերությունների մեջ եք Գևորգի հետ, քեռի, թե՝ ընկերական, որ մեկդ եք մյուսին լսում ավելի շատ, վկան պատասխանեց. «Մեր մոտ հարաբերականա եղել համ իրանք են ինձ լսել, համ ես՝ իրանց»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե 45 տարեկան լինելով, այդքան կյանք ապրելով, Դուք տեսաք Գևորգին արնահոսելիս, բայց չդիմեցիք բուժօգնության, ինչու՞, չէ որ կարող էր արնաքամ լինել Գևորգը, Ձեր նշած սարսափելի վիճակում, վկան պատասխանեց. «Եկելա մոր տուն, տեսել արյունոտ բինտը, կարողա վերջացելա, հետո էլի բինտ, որ արեցինք՝ թրջված էր, արյունը եղելա»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե դա Ձեզ մոտ վտանգի զգացում չառաջացրե՞ց, վկան պատասխանեց. «Առաջացրեց, առաջակեցի, ասեց չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե չմտածեցի՞ք, որ կարող է վարակ անցնել՝ բժշկի չդիմելով, ինչու՞ չդիմեցիք, վկան պատասխանեց. «Տեսանք, որ նյութերով մաքրելով տենց վտանգ չի լինի, էլ բան չենք արել, թե չէ, որ տենայինք վտանգ լիներ, անպայման կդիմեինք»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե այն ժամանակ էլ վստա՞հ էիք, որ Գևորգը ոչ մի բանում մեղավոր չէ, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե ինչու՞ չդիմեցիք ոստիկանություն, որ Գևորգին վնաս էին հասցրել, վկան պատասխանեց. «Դե դիմողը դիմելա արդեն»:
Դատական նիստը նախագահողի այն հարցին, թե Դուք գիտեի՞ք այդ մասին, վկան պատասխանեց. «Երրորդ օրն իմացանք»:
Հրապարակվեց վկա Սարգիս Պետրոսյանի՝ 2016 թվականի հունվարի 23-ին նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) Հարց. 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի կեսգիշերի սահմաններում Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գտվող «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի դիմացի ավտոկայանատեղիում Գևորգ Սարգսյանը վիճաբանության մեջ է մտել մի խումբ տղաների հետ, ինչ գիտեք այդ դեպքի և դրա հանգամանքների մասին:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշված օրը՝ 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի՝ գիշերը՝ կեսգիշերի սահմաններում, ես եղել եմ տանը: Այդ ընթացքում, այժմ կոնկրետ ժամը չեմ հիշում, ինձ զանգահարել է քույրս՝ Մելանիան, և ինձ ասեց, որ ես զանգահարեմ իր տղաներին և հետաքրքրվեմ, թե ինչ է պատահել, քանի որ Գևորգը և Էդգարը տուն գալուց են եղել, սակայն տուն չեն մտել: Նա ինձ ասեց, Գևորգը և Էդգարը մեքենաներով եկած են եղել տուն, Էդգարը մեքենան մտցրել է ներս, իսկ Գևորգը իր մեքենայով դրսում սպասելուց է եղել, որ ինքն էլ մտցնի, այդ ժամանակ մի ուրիշ մեքենա է կանգնել և իրենց փողոցի բնակիչներից Ապարանցի Տիկոյի հետ Գևորգը քայլելով իջել է ներքև: Տեսել է, որ նրանց հետևից մեքենաներ են գնացել, որից հետո էլ Էդգարը նորից իր մեքենան հանել է և քշել նրանց հետևից, նույնիսկ հայաթի դռներն է բաց թողել: Այս ամենը հայտնելով՝ Մելանիան անհանգստացել էր, ինձ ասեց, որ ես զանգեմ իր տղաներին և պարզեմ, թե ինչ է տեղի ունեցել: Ես զանգահարեցի նրանց, սակայն քանի որ դեպքից բավականին ժամանակ է անցել, ներկայումս կոնկրետ չեմ հիշում, թե ում էի զանգահարել՝ Գևորգին, թե՝ Էդգարին: Այժմ չեմ հիշում, թե նրանցից ով իմ հարցին, թե ինչ է պատահել, պատասխանեցին, որ հետո կզանգեն, որից հետո երբ ես հարցրեցի՝ ինչ է, հո կռիվ-մռիվ չի եղել, պատասխանեց, որ չէ, ստից խոսակցություն է: Դրանից հետո ես կրկին զանգահարել եմ երկուսի հեռախոսահամարներին էլ, սակայն նրանք չէին պատասխանում: Դրանից հետո բավական ժամանակ անց, երբ խոսել եմ նրանց հետ, այժմ չեմ հիշում, թե կենկրետ ում հետ եղբայրներից, նրանք ինձ ասեցին, որ հեսա գալիս են մեր տուն՝ Էջմիածին: Ժամը հավանաբար 03:00-ի կողմերը նրանք եկան մեր բնակարան: Նրանք իրենց ասելուց ես իմացել եմ, որ եկել են տաքսի ավտոմեքենայով: Կոնկրետ ինչ տաքսի՝ չգիտեմ: Գևորգը և Էդգարը այդ ժամանակ եղել են միայնակ, նրանց հետ այլ մարդ չի եղել: Գևորգի ձախ ձեռքն ափի հատվածում և արմունկի հատվածում բինտով փաթաթված են և բինտն էլ իր հերթին դրսից լրիվ երևում էր, որ արյունոտ է, իսկ Էդգարի դեմքը լրիվ ուռած և կարմրած է: Հագուստը թիկունքի մասում քերված էր և նման էր գետնին քարշ տված հետքերի: Դրանից հետո Էդգարը և Գևորգը այդ գիշեր մնացել են մեր տանը: Դրանից հետո առավոտյան ես իմ՝ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայով տարել եմ իրենց տուն, որտեղ նրանք փոխել են իրենց հագուստները: Դրանից հետո բավականին երկար ժամանակ, մոտավորապես մի 10 օրից ավել, ես գրեթե միշտ եղել եմ նրանց հետ, նրանք գիշերել են կամ մեր տանը, կամ իրենց տանը և պարբերաբար իրար հետ գնացել-եկել ենք: Իմ նրանց հետ մնալու նպատակը այն էր, որ վախենում էի, որ կարող է տեղի ունեցած վիճաբանությունը շարունակություն ունենար, ու նրանց հետ մնում էի, որ վիճաբանության հակառակ կողմը նրանց վնաս չտար: Այդ ընթացքում ինչ եղել եմ նրանց հետ Գևորգը և Էդգարը ինձ պատմել են, որ դեպքի օրը, երբ նրանք երկուսով՝ յուրաքանչյուրն իր մեքենայով, եկել են տուն, տան մուտքի մոտ Գևորգը մեքենայով սպասել է, իսկ Էդգարը իր մեքենան է ներս մտցրել: Այդ ընթացքում սերեբրիստի գույնի «Մազդա» մակնիշի ինչ-որ մեքենա է կանգնել, որից իջել է Տիկոն և Գևորգին ասել է, թե կարանք արդյոք մի երկու բառ իրար հետ խոսանք, ու նրանք երկուսով ոտքով քայլելով իջել են ներքև՝ իրենց տնից պոյեզի գծերի ուղղությամբ մոտ 60-70 մետր: Նրանց պատմելով, երբ նրանք երկուսով իջել են նշված վայր, այնտեղ նրանց մի «Եշկա» կոչվող «Մերսեդես» ավտոմեքենա է սպասելուց եղել: Այս ավտոմեքենայի գույնի, համարի կամ այլ տվյալի մասին նրանք ինձ բան չեն պատմել: Այնտեղ Տիգրանը Գևորգին հարցրել է, թե արդյոք նա իրեն չի հարգում, որին Գևորգը պատասխանել է, թե ինչու է նման բան ասում: Դրանից հետո Գևորգը Տիգրանին առաջարկել է նստել մեքենան, գնալ ինչ-որ հաց ուտելու տեղ, նստել, զրուցել: Այդ ընթացքում արդեն Էդգարը Գևորգի մեքենայով մոտեցած է եղել նրանց: Գևորգը և Տիգրանը Գևորգի մեքենայով գնացել են խոսալու, իսկ Էդգարին Գևորգը չի թողել իր հետ գալ: Էդգարն ինձ պատմում էր, որ Տիգրանի և Գևորգի մեքենայով հեռանալուց հետո ինքը տեսել է, որ նրանց մեքենայի հետևից են շարժվել այն «Մազդա» մակնիշի ավտոմեքենան և «Մերսեդես» ավտոմեքենան: Ինքն էլ իր մեքենան է հանել և գնացել: Հետո Գևորգի և Էդգարի ընդհանուր պատմելուց իմացել եմ, որ հասել են նշված հաց ուտելու տեղը: Գևորգը Տիգրանին ասել է, որ նստեն հաց ուտելու սեղանի շուրջ ու զրուցեն: Բայց մերժել է Տիգրանը և ասել է Գևորգին, թե ինչ է իրեն նա չի հարգում, որ մեքենան արագ է վարում: Գևորգն էլ նրան ասել է, թե «Ինչ է պետք է մեքենան արագ քշելով որոշենք, որ իրար հարգում ենք»: Մի երկու բառ իրար հետ զրուցել են, հետո Գևորգը նրան ասել է, որ արդեն մանկական խոսակցություն են տանում ու ասելով, որ խոսալու բան չկա, ինքը գնում է, պտտվել է, որ հեռանա ու իր հետևից խփել են: Էդգարի և Գևորգի ընդհանուր պատմելուց իմացել եմ, որ այդ խոսակցության ժամանակ այնտեղ եղել են Տիգրանը, Էդգարը, Գևորգը և Տիգրանի կողմից ևս 5-6 հոգի անծանոթ տղաներ: Գևորգը պատմել է նաև, որ երբ իրեն հարվածել են ինքը նորից պտտվել է Տիգրանի և նրա հետի տղաների ուղղությամբ, այդ ընթացքում 3 անգամ հարվածել են դանակով իր ձեռքի ափին: Գևորգը ասում էր, որ ձեռքով հարվածը, եթե չպահեր մտնելու էր սիրտը: Ընդհանուր առմամբ Գևորգի ասելով այդ կերպ իր ձեռքի ափին հարվածել են 3 անգամ, որոնցից վերջինի ժամանակ գոռացել է և դանակը մնացել է իր ձեռքում: Նա պատմում էր, որ դրանից հետո դանակը թափահարելով՝ գնացել է իր եղբոր կողմ, որը ընկած է եղել գետնին: Այդ ժամանակ Գևորգը՝ իր ասելով, մտածել է, որ Էդգարն էլ է խփված: Էդգարին հագուստի օձիքի հետևի մասից բռնելով՝ բարձրացրել է վերև և հարցրել «Հո, Էդգար, քեզ չե՞ն խփել դանակով»: Նրան բարձրացնելու պահին Էդգարի քթին են հարվածել: Դրանից հետո ինքը գոռացել է, Էդգարին բարձրացրել է վերև, որի ժամանակ դանակով մի անգամ էլ հարվածել են իր ձեռքի արմունկի հատվածին: Այդ ժամանակ մի հատ մեքենա է եկել այդ ուղղությամբ, որի ֆառերի լույսն ընկել է իրենց վրա, ու իրենց ծեծողները փախել են: Դրանից հետո իրենք զանգել են իրենց ընկերոջը, կոնկրետ ես չգիտեմ, թե ում, զանգել են, որ գան, իրանց մեքենան տանեն: Հետո եկել են և տարել են: Դրանից հետո գնացել են տուն, լվացվել են, Գևորգի ձեռքն են կապել ու եկել են մեր տուն: Ընդհանուր առմամբ դեպքի հետ կապված ես նրանցից այս եմ լսել:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Նարեկ Եղունյանին, Սևակ Ավետիսյանին, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա ովքեր են նրանք:
Պատասխան. Նշված տվյալներով անձնավորությունների չեմ ճանաչում, սակայն չեմ բացառում, որ դեմքով իմանամ, սակայն անունները չիմանամ:
Հարց. Գևորգ և Էդգար Սարգսյանները Ձեզ որևէ բան դեպքից հետո պատմել են արդյոք այն մասին, կամ Դուք որևէ այլ մեկից տեղեկություններ ստացել եք արդյոք, որ նշված դեպքի ժամանակ դանակով մարմնական վնասվածք ստացած լինի նաև այլ անձնավորություն, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Դեպքից բավական օրեր անց ես իմացել եմ քրոջս ամուսնուց՝ Դավիթ Սարգսյանից, այն մասին, որ իրեն ոստիկանություն են կանչած եղել և այդ դեպքի ժամանակ դանակով խփված այլ մարդ է եղել: Թե կոնկրետ դանակով ով է այլ խփվել, ես չգիտեմ:
Հարց. Ինչ գիտեք այն մասին, թե դեպքի ժամանակ Էդգար Սարգսյանի մոտ դանակ կամ այլ կտրող-ծակող գործիք իր եղել է, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Գևորգի և Էդգարի պատմելուց ես իմացել եմ, որ դեպքի ժամանակ Էդգարի մոտ դանակ չի եղել, իսկ Գևորգի մոտ դանակը իր ձեռքում է մնացած եղել հակառակորդ կողմի հարվածելուց հետո, նրանք՝ իրենց ասելով, նույնիսկ չեն ենթադրել, որ պետք է նման անախորժություն լինի, քանի որ իրենք Տիգրանի հետ մտերիմ են եղել:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ իմացել եք, որ երեք անգամ Գևորգի և Էդգարի հակառակորդ կողմից փորձել են դանակով հարվածել Գևորգի սրտի ուղղությամբ, որից Գևորգը ձեռքի ափով պաշտպանվել է: Նշված բովանդակությամբ տեղեկությունները Ձեզ արդյոք կասկածելի չեն թվացել, չէ որ նման պայմաններում Գևորգը պետք է, ըստ առողջ տրամաբանության, անշարժ կանգներ և սպասեր, թե իրեն ինչպես են դանակահարում, որպեսզի իրեն այդ ուղղությամբ երեք անգամ փորձեն հարվածել, իսկ հակառակորդն էլ անընդհատ նույն գործողությունը կատարեր:
Պատասխան. Ոչ, դա ինձ կասկածելի չի թվացել, քանի որ ես գնահատում եմ, որ դա լրիվ հնարավոր է, ինչի չէ որ:
Հարց. Գևորգ և Էդգար Սարգսյանները Ձեզ ինչ են պատմել այն մասին, թե ովքեր են եղել Տիգրանի հետ եղած մյուս տղաները:
Պատասխան. Գևորգի և Էդգարի ասելուց ես հասկացել եմ, որ Տիգրանի հետի տղաները եղել են իրենց անծանոթ տղաներ, և նրանց չեն ճանաչել, և բացի այդ էլ, մութ է եղել:
Հարց. Գևորգ և Էդգար Սարգսյանները Ձեզ ինչ են պատմել, թե դեպքի ժամանակ՝ բուն ծեծկռտուքի ընթացքում, ինչ է արել Տիգրանը:
Պատասխան. Նրանք ինձ այդ մասին ոչինչ չեն պատմել:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ դեպքից հետո բավականին երկար ժամանակ եղել եք եղբայրներ Գևորգ և Էդգար Սարգսյանների հետ: Այդ ընթացքում որևէ մեկը մշակել է արդյոք Գևորգ Սարգսյանի ստացած մարմնական վնասվածքները, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա ով:
Պատասխան. Իմ ներկայությամբ մի քանի անգամ Էդգարը վիրակապել է Գևորգի ձեռքը, սակայն քանի որ իմ սիրտը չի տանում վերքին նայել, ես բուն վնասվածքը չեմ տեսել:
Հարց. Մինչև քննչական վարչություն հարցաքննության ներկայանալը Ձեզ որևէ մեկն այս կամ այն կերպ ուղղորդել է արդյոք հարցաքննության ընթացքում դեպքի վերաբերյալ այս կամ այն տեղեկությունը հայտնել:
Պատասխան. Ոչ, ինձ որևէ մեկը չի ուղղորդել դեպքի վերաբերյալ այս կամ այն տեղեկությունը այս կամ այն կերպ ներկայացնել: Իմ կողմից հայտնած տեղեկությունները լրիվ իրականություն են, և ես պնդում եմ դրանք: Այս ամենը ես իմացել եմ նրանց պատմելուց:
Հարց. Նախաքննության ընթացքում Գևորգ Սարգսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի ընթացքում, երբ իր ձեռքին գտվող դանակը թափահարել է, զգացել է, որ այն մի քանի անգամ դիպել է իրեն ծեծի ենթարկող անձանց: Այս մասին, որևէ տեղեկություն ունեք, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա որտեղից և ինչ գիտեք: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը:
Պատասխան. Ոչ ես նման տեղեկություն չունեմ, և Գևորգը, կամ Էդգարը, կամ այլ անձ ինձ նման բան չի հայտնել, եթե նման բան եղած լիներ, ապա միանշանակ նրանք այդ մասին ինձ կասեին:
Հարց. Գևորգ կամ Էդգար Սարգսյաններից, կամ այլ անձից որևէ տեղեկություն ունեք արդյոք այն մասին, թե դեպքից հետո ինչ է եղել այն դանակը, որը մնացել էր Գևորգի ձեռքին:
Պատասխան. Գևորգն ինձ ասել է, որ դեպքից հետո նա այն դանակը, որ մնացած է եղել իր ձեռքում, շպրտել է հենց դեպքի վայրում:
Հարց. Քրեական գործում առկա փաստական տվյալները թույլ են տալիս պնդել, որ դեպքից հետո, երբ եղբայրներ Գևորգ և Էդգար Սարգսյանները եկել են Ձեր տուն, նրանք եկել են իրենց ընկերներից Ռոբերտ Մանուկյանի հետ, մինչդեռ Դուք նշում եք, որ նրանց հետ այլ մարդ չի եղել և նրանք եկել էին պատահական տաքսի ավտոմեքենայով: Ինչպես կպարզաբանեք այս հանգամանքը:
Պատասխան. Չգիտեմ, թե նրանք ում հետ են եկել մինչև մեր շենքի մոտ, սակայն նրանք մեր տուն են մտել երկուսով:
Հարց. Ձեր բնակարանում դեպքից հետո եղած ժամանակահատվածում Գևորգ և Էդգար Սարգսյաններից որևէ զրույց կամ տեղեկություն լսել եք իրենց ընկերներից որևէ մեկի բջջային հեռախոսի մասին:
Պատասխան. Ոչ, ես նման խոսակցություն չեմ լսել:
Հարց. Ավելի կոնկրետ, Դուք նրանցից որևէ զրույց լսել եք այն մասին, որ իրենց ընկերներից որևէ մեկը բջջային հեռախոսը մոռացած լինի և այն մնացած լինի իրենց մոտ:
Պատասխան. Ոչ, նման բովանդակությամբ զրույց ես չեմ հիշում, կարող է եղել է և ես չեմ հիշում:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ Գևորգ և Էդգար Սարգսյանները Ձեր տուն են եկել տաքսի ավտոմեքենայով, և հաջորդ օրը Դուք եք նրանց տարել իրենց տուն՝ Ձեր մեքենայով: Քրեական գործով նախաքննության ընթացքում փաստական տվյալներ կան այն մասին, որոնք թույլ են տալիս ենթադրել, որ վերջիններս Ձեր տուն են եկել իրենց ավտոմեքենայով: Ինչ կասեք այդ մասին:
Պատասխան. Ես նման տեղեկություն չունեմ, կարող եմ պնդել, որ Էդգարը և Գևորգը ինձ ասել են, որ մեր տուն են եկել պատահական տաքսի ավտոմեքենայով, իրականում ինչով են եկել՝ ես չգիտեմ, քանի որ ես եղել եմ մեր բնակարանում: Կարող եմ պնդել, որ առավոտյան ես իմ մեքենայով եմ նրանց տարել իրենց տուն և երբ հասել ենք իրենց տուն, նրանց մեքենաները եղել են իրենց բակում:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ բավականին ժամանակ բնակվել եք եղբայրներ Էդգար և Գևորգ Սարգսյանների տանը: Ճանաչում եք արդյոք նրանց հարևանների կամ մտերիմների մեջ Լիդային կամ Արևին, եթե այո, ապա ինչ հարաբերությունների մեջ եք գտնվում վերջիններիս հետ:
Պատասխան. Անունով ես Լիդա կամ Արև անունով մարդ չեմ ճանաչում, չեմ բացառում, որ ճանաչեմ դեմքով, սակայն անունով չիմանամ (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 5, թերթ 62-70):
Վկա Սերգեյ Շահինյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Երկար ժամանակա անցել, կոնկրետ ստույգ բաներ չեմ կարա Ձեզ ասեմ, իմ հիշելով ասեմ էնքանը, որ կոնկրետ դաժե ամիս-ամսաթիվը չեմ կարող ասել: Մոտ 1 տարի 3 ամիս առաջ՝ էլի երեկոյան, մոտավորապես շատ ուշ կլիներ, երևի 12:30 կլիներ, ինձ զանգ եկավ՝ Էդգարն էր Սարգսյան, ասեց, որ շտապ իջնեմ «Կալիֆորնիա բուրգեր»՝ Զեյթունի, իջել եմ շտապ մի 30-40 րոպե հետո հասել եմ էդ տեղը, որտեղ, որ ասել էին, նկատեցի, որ խառը վիճակ էր, Գևորգն էր տենց վնասված ու տենց ահավոր խառը բաներ, տենց, ասի՝ ինչա եղել, Էդգարն ասեց մեքենաները տանենք հայաթ, հետո կպարզաբանենք, մեքենաներն ենք տարել տենց, հետո էլ ժամանակ չեղավ խոսալու, Դավիթ ձյան ասեց գնացեք տուն, վաղը կտենաք իրար, կխոսաք՝ ինչա եղել, ուշ ժամա, տենց հելե, գնացել ենք տուն ու մինչ այսօր կարևոր բան չգիտեմ ուրիշ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Էդգար Սարգսյանի զանգից հետո, երբ գնացիք «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետ, և տեսաք նշված 3-4 հոգուն, ովքե՞ր էին նրանք, նշեք անունները, վկան պատասխանեց. «Գևորգ Սարգսյանը, Էդգար Սարգսյանը մեկ էլ իրանց ընգեր Ռուբոն»:
Մեղադրողի հարցին, թե ճանաչու՞մ եք Ռուբենին, վկան պատասխանեց. «Դե տենց մոտավոր, թեթևակի էլի, շփում, առնչություն չեմ ունեցել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր կողմից նշած «խառը վիճակ» ասելով՝ ի՞նչ ի նկատի ունեք, ի՞նչ էր կատարվում այնտեղ, վկան պատասխանեց. «Ոնց հասկացա վեճ-վիճաբանություն»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչի՞ց հասկացաք, որ վիճաբանություն էր, վկան պատասխանեց. «Դե դեպքի վայր գնալուց, ասեցի, որ Գևորգի ձեռքն էր վնասվել, չգիտեմ՝ սենց»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ր ձեռքն էր, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում, բայց կարծես էս մասերն էր, որովհետև կապված էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչո՞վ էր կապված, վկան պատասխանեց. «Կոնկրետ չեմ հիշում, ինչքան հիշում եմ՝ սալֆետկով, ցելոֆանով, թե ինչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Էդգարն ի՞նչ էր անում, վկան պատասխանեց. «Որ ասեմ ճիշտ հիշում եմ չէ, էլի տենց դեմքը վնասված էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե կարո՞ղ եք մանրամասնել, վկան պատասխանեց. «Դեմքն էր մենակ վնասված, կոնկրետ չեմ կարա ասեմ՝ որ մասը, արդեն տարի համարյա կես անցելա, հաստատ չեմ կարա էլի ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ մոտեցաք, ի՞նչ էին անում տվյալ վայրում նշված անձինք, վկան պատասխանեց. «Կանգնած երեքով խոսում էին, գնացել եմ, մեքենաներն ենք անմիջապես տարել, կանգնեցրել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ մեքենաներն են դրանք, վկան պատասխանեց. «Գևորգի և Էդգարի»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ կանգնած էին Գևորգը, Էդգարը, Ռուբոն, մոտենալուց անմիջապես հետո ի՞նչ եք արել, վկան պատասխանեց. «Բարևել եմ, հարցրել, թե ինչ է եղել,պատասխանել են մեքենաները տանեն, կխոսենք»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ պահին մեքենաներն ո՞վ վարեց, վկան պատասխանեց. «Գևորգն ու Էդգարը՝ մի մեքենան, ես ու Ռուբոն՝ մի մեքենան»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք ու՞մ մեքենայով գնացիք, վկան պատասխանեց. «Կարծեմ՝ Էդգարի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ մեքենա էր, վկան պատասխանեց. «Ջիպ էր՝ սև գույնի»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք և Ռոբերտն Էդգարի մեքենան վարեցիք, և ո՞վ վարեց մեքենան, Ռոբերտը, թե՝ Դուք, վկան պատասխանեց. «Ռոբերտը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Էդգարն ու Գևորգն ի՞նչ մեքենայով գնացին, վկան պատասխանեց. ««Մերսեդես» մակնիշի մեքենայով»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր պատկերացմամբ այդ պահին Գևորգի ու Էդգարի վիճակն այնպիսինն էր, որ արդյո՞ք կարող էին մեքենա վարել, թե՝ բուժօգնության կարիք ունեին, վկան պատասխանեց. «Դե Էդգարը վարեց մեքենան»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ վարեց մեքենան, վկան պատասխանեց. «Ինչքան հիշում եմ, Էդգարը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգը մեքենայի ո՞ր մասում նստեց, վկան պատասխանեց. «Տենց չեմ իմանում, որովհետև մենք շուտ ենք դուրս եկել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր դուրս գալուց հետո՞ դուրս եկան Էդգարն ու Գևորգը, վկան պատասխանեց. «Մենք առաջին մեքենա ենք դուրս եկել, նոր՝ իրանք»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ Դուք մոտեցաք Ձեր ընկերներին ու հետո Գևորգի բնակարան, այդ ընթացքում որևէ մեկը փորձե՞ց զանգել բուժօգնություն, վկան պատասխանեց. «Չէ, ճիշտն ասած, դուրսն եմ եղել, հետո Դավիթ ձյան ասելա՝ ուշա արդեն, գնացեք տուն»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ գնացիք բակ, ի՞նչ արեցիք, վկան պատասխանեց. «Մեքենաները կանգնեցրինք հայաթում, հետո տղաները բարձրացան վերև»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ նկատի ունեք տղաներ ասելով, վկան պատասխանեց. «Էդգարն ու Գևորգը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ռոբերտը մնա՞ց դրսում, վկան պատասխանեց. «Հա, հայաթում էր կարծեմ էլի, հետո, որ Դավիթ ձյան իջավ, ասեց, գնացեք տուն, արդեն ուշա, տենց դուրս եմ եկել արդեն»:
Մեղադրողի հարցին, թե միջադեպից հետո փորձե՞լ եք ինչ-որ ձևով պարզել, ճշտել, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել, վկան պատասխանեց. «Չէ, որ պարզեմ, ճշտեմ, չի եղել տենց բան»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքից հետո Էդգարին կամ Գևորգին տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Դեպքից շատ հետո Էդգարին եմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե մոտավորապես ինչքա՞ն ժամանակ հետո, վկան պատասխանեց. «Մոտավորապես 3-4 ամիս հետո, բայց գործի բերումով նենցա եղել, որ լիքը մարդիկ են եղել, բայց խոսակցությունը չեմ բացել, որ իմանամ՝ ինչա եղել ու տենց հարմար առիթ չի եղել, որ հարցնեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր ընկերն էր Գևորգը և ի վերջո չփորձեցի՞ք պարզել, թե՝ ինչ է պատահել, վկան պատասխանեց. «Ինձ էլ էր հետաքրքիր, ուղղակի հարմար առիթ չեղավ, որ իմանամ»:
Մեղադրողի հարցին, թե այլ անձանցից չփորձեցի՞ք իմանալ, վկան պատասխանեց. «Չէ, դե հիմա ուրիշից իմանալն էլ ճիշտ չի, որովհետև ուրիշից սխալ բաներ իմանայի էլի, տենց ճիշտը չիմանայի»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգին ինչու՞ ձերբակալեցին, կալանավորեցին, ինչ-որ բան գիտե՞ք դրա մասին, վկան պատասխանեց. «Չէ, մինչև էսօր էլ սպասում եմ, որ դատերը լինեն, իմանամ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք ե՞րբ եք իմացել Գևորգին ձերբակալելու մասին, վկան պատասխանեց. «Դեպքից մի ամիս հետո էլի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ումի՞ց իմացաք, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այդքա՞նն եք հիշում, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դավիթ ձյա, Էդգար ասելով ի նկատի ունեք Էդգար Սարգսյանին և Դավիթ Սարգսյանին՝ Գևորգ Սարգսյանի հորը, վկան պատասխանեց. «Այո»
Վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների մեջ էական հակասություն առկա լինելու պատճառով Պաշտպանը միջնորդեց հրապարակել Վկայի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, որը բավարարվեց Դատարանի կողմից։
Հրապարակվեց վկա Սերգեյ Շահինյանի՝ 2015 թվականի նոյեմբերի 14-ին նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) 2015 թվականի սեպտեմբերի վերջի օրերին կամ հոկտեմբերի սկզբին, կոնկրետ օրը չեմ հիշում, մի օր ուշ ժամի՝ արդեն մոտավորապես կեսգիշերի սահմաններում, (...) զանգահարել Էդգարը, այժմ չեմ հիշում, թե ինչ համարից և ասեց, որ շուտ գնամ «Կալիֆորնիա բուրգերի» մոտ: Իմ հարցերին, թե ինչ է պատահել, նա ասեց, որ շտապ է պետք գնալ և կգնամ կիմանամ: Ես հագնվեցի և ոտքով գնացի նշված վայր: Այնտեղ եմ հասել նրա զանգից երևի թե մոտ 15-20 րոպե անց: Երբ հասա նշված վայր, այնտեղ տեսա Գևորգ և Էդգար Սարգսյաններին և Գևորգի ընկերներից Ռուբենին, որի ազգանունը չգիտեմ: Նրա հետ ես ևս գտնվում եմ լավ հարաբերությունների մեջ: Նրանք երեքով կանգնած էին «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ կայանված իրենց «Ֆորդ» ավտոմեքենայի մոտ և զրուցում էին: Երբ մոտեցա տեսա, որ Էդգարի դեմքն արյունոտ է և քիթն էլ ուռածոտ էր, Գևորգի ձեռքն էր վնասված և այն փաթաթված էր ցելոֆանով, քանի որ նրա տակից երևում էր արյուն դրանից հասկացա, որ վնասված է: Իմ հարցերին, թե ինչ է պատահել, նրանցից մեկը, այժմ կոնկրետ չեմ հիշում, թե ով ասեց, որ կռիվ է եղել, հիմա արագ մեքենաները տանենք տուն, հետո կիտսանք: Այդ ընթացքում մենք Էդգարի «Ֆորդ» ավտոմեքենայի միջից անձեռոցիկներ ենք հանել, ու Էդգարը դրանցով մաքրել է իր դեմքը, որից հետո դրանք հավանաբար նետել է տարածքում: Իմ՝ նշված վայր հասնելուց հետո, այնտեղ մնացել ենք շատ կարճ ու դրանից հետո ես և Ռուբենը նստել ենք Գևորգենց «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենա, այն վարել է Ռուբոն, իսկ ես նստել եմ կողքին, իսկ Էդգարն ու Գևորգը նստել են միասին «Ֆորդը», որը չեմ հիշում, թե ով է նրանցից վարել և ավտոմեքենաները վարելով գնացել ենք Գևորգենց տուն: Այնտեղ մեքենաները մտցրել ենք տան բակ: Տանն են գտնվել Գևորգի և Էդգարի ծնողները, այլ մարդ չեմ տեսել: Ես Գևորգը և Էդգարը մտել ենք, տուն, իսկ այդ ընթացքում Ռուբոն մնացել է բակում՝ Էդգարի և Գևորգի հայր Դավիթի հետ: Երբ մտանք տան ներս, նրանց մայր Մելան տոտան ասեց սկոռի զանգեմ խառնված, սակայն նրա որդիներն ասեցին, որ պետք չէ: Այդ ընթացքում նրանց հայրը մտավ տուն և ինձ ասելով. «Սերոժ ջան, գնա տուն, վաղը ցերեկը կհանդիպեք, կիմանաք՝ ինչա եղել, հիմա ուշ ժամա, գնա տուն»՝ ու ես գնացել եմ տուն: Երբ նրանց տանից դուրս եմ եկել, Ռուբոն արդեն գնացել էր և այնտեղ չէր: Դրանից հետո ես գնացել եմ տուն ու դրանից հետո երկար ժամանակ նրանց չեմ տեսել: Մի քանի անգամ հետո տեսել եմ Էդգարին, սակայն միշտ այդ հանդիպումների ժամանակ, մենակ չենք եղել, և հարմար չի եղել, որ հարցնեմ, թե ինչ էր տեղի ունեցել: Ու այս պահին միայն գիտեմ, որ կռիվ է եղել, սակայն, թե ինչ կռիվ, ինչից է այն սկսվել, ում հետ է եղել՝ չգիտեմ:
Հարց. Ձեզ ևս մեկ անգամ նախազգուշացնում եմ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 338-339-րդ հոդվածներով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին և պահանջում եմ հայտնել իրականությունը: Ինչ գիտեք այն մասին, թե ինչ կռիվ է եղել, չէ, որ դուք հանդիսանում եք, ինչպես նշեցիք, Գևորգ Սարգսյանի ընկերը և ջերմ հարաբերությունների մեջ եք գտնվում նաև նրա եղբայր Էդգարի հետ, ինչը միանշնակ ենթադրում է, որ ստեղծված իրավիճակում լինելով նրանց հետ դեպքից անմիջապես հետո, Դուք պետք է իմանաք, թե ինչ կռիվ է եղել, ու մեջ և ինչ հանգամանքներում:
Պատասխան. Հարցը հասկացա և այդ առթիվ հայտնում եմ, որ ես, իմանալով սուտ ցուցմունք տալու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, կրկին պնդում եմ, որ ես որևէ տեղեկություն չունեմ, թե ինչ կռիվ է եղել մինչ այդ և ոչինչ չգիտեմ դրա հանգամանքների մասին:
Հարց. Որտեղ է գտնվում և ինչով է ներկայումս զբաղվում Գևորգ Սարգսյանը:
Պատասխան. Նա բռնված է և ներկայումս գտնվում է բերդում, ես դա լսել եմ Էդգարից:
Հարց. Ինչի համար է բռնված և քրեակատարողակաև հիմնարկում գտնվում Գևորգ Սարգսյանը:
Պատասխան. Ինչքանով ես եմ տեղյակ, ասում են, որ նա դանակահարության համար է բռնված: Ես դա ենթադրում եմ նրանից, որ լսել եմ, որ այդ կռվի ժամանակ մարդ է եղել, որ դանակահարված հիվանդանոց է պառկել:
Հարց. Որտեղից է հայտնի Ձեզ այդ տեղեկությունը, որ դեպքի ժամանակ մարդ է եղել, որ հետո դանակահարված՝ հիվանդանոց է պառկել:
Պատասխան. Այդ մասին ես լսել եմ թաղամասում բնակվող անձանց ընդհանուր բնույթի խոսակցություններից, կոնկրետ անձ չկա, որ կարող եմ ասել, որ հենց նրանից եմ իմացել:
Հարց. Այլ ինչ տեղեկություն եք Դուք լսել Ձեր թաղամասում բնակվող կամ այլ անձանց խոսակցություններից, կապված Գևորգի բռնվելու կամ Ձեր կողմից նշված կռվի հետ:
Պատասխան. Այլ որևէ նման խոսակցություն չեմ լսել և այլ տեղեկություն չունեմ:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ Գևորգը գիտեք, որ բռնված է և գտնվում է քրեակատարողական հիմնարկում: Միթե ձեզ չի հետաքրքրել, թե ինչի համար է կոնկրետ նա բռնված, ինչ դանակահարության մասին է խոսքը, ինչ դեպք է տեղի ունեցել: Չէ, որ վերջիվերջո նա, ինչպես Դուք նշեցիք, Ձեր ընկերն է: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությանը:
Պատասխան. Ինձ, դուք ճիշտ եք, շատ է հետաքրքրել, թե ինչ է տեղի ունեցել և ում հետ, սակայն քանի որ ես չեմ հավատում, որ Գևորգը կարող էր դանակով մարդու խփել, այդ պատճառով չեմ հետաքրքրվել, թե ինչ է տեղի ունեցել, երբ որ ժամանակը կգա, ես Գևորգից անձամբ կիմանամ, ուրիշին հարցնելու պատճառ չունեմ:
Հարց. Ներկայացված հարցերին տված Ձեր պատասխանները ոչ միայն արժանահավատ չեն, այլև տրամաբանական էլ չեն: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը, թե ինչ գիտեք կատարված դեպքի մասին:
Պատասխան. Ես ճիշտ տեղեկություններ եմ հայտնում, ես Գևորգենց և Էդգարենց տուն վերջին անգամ իմ նշած օրն եմ գնացել, երբ Էդգարն ինձ զանգել էր և կանչել «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ:
Հարց. Այն ժամանակ, երբ Դուք Էդգարի կանչով հասաք «Կալիֆորնիա բուրգերի» մոտ նրանց մոտ դանակ, ծակող կամ կտրող այլ գործիք, իր, կամ այլ առարկա տեսել եք, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա ինչ իր կամ առարկա և ինչ հանգամանքներում:
Պատասխան. Այդ ժամանակ, երբ հասա Էդգարի կանչով նշված վայր, այնտեղ Էդգարի, Գևորգի կամ Ռուբոյի մոտ, դանակ կամ այլ նման իր կամ գործիք չեմ տեսել: Տարածքում ևս ընկած նման իր չեմ աեսել: Չեմ բացառում, որ տարածքում նման իր եղած լինի, սակայն ես տեսած չլինեմ, քանի որ մութ էր, բացի այդ ես դրան ուշադրություն էլ չեմ դարձրել:
Հարց. Հնարավոր է արդյոք, որ Դուք ևս մասնակցել եք նշված կռվին և այդ է պատճառը, որ ներկայումս հարցերին տալիս եք խուսափողական պատասխաններ:
Պատասխան. Ես խուսափողական պատասխաններ չեմ տալիս և այդ կռվին էլ չեմ մասնակցել:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Տիգրան Աբրահամյանին, Սևակ Ավետիսյանին, Նարեկ Եղունյանին, եթե այո, ապա ովքեր են նրանք և ինչ գիտեք նրանց մասին:
Պատասխան. Ձեր նշած անուն-ազգանունով անձանցից միայն ենթադրում եմ, որ ճանաչում եմ Սնակ Ավետիսյանին, քանի որ նման անուն-ազգանունով մարդ եղել է մեր դասարանում, նա բնակվում Էդգարենց և Գևորգենց թաղամասից քիչ վերև: Նրան վերջին անգամ տեսել եմ մոտ երեք տարի առաջ և չգիտեմ, թե ինչով է զբաղվում: Ձեր նշած մյուս երկու անուն-ազգանունով անձանց չեմ ճանաչում, չեմ բացառում, որ ճանաչեմ դեմքով, բայց անունները չիմանամ:
Հարց. Այն ժամանակ, երբ Դուք հասել եք «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ, այլ կողմնակի անձինք, անցորդներ, հարևանությամբ բնակվող անձինք, այնտեղ եղել են, թե՝ ոչ, ձեզ մոտեցել են արդյոք, կամ Դուք որևէ մեկից օգնություն խնդրել եք, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Մոտակայքում այլ մարդ չի եղել, և ես չեմ տեսել, կողմնակի անձանցից ոչ ոքից օգնություն չենք խնդրել:
Հարց. Այն ժամանակ, երբ Դուք եղել եք «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ, տարածքում կանգնած բացի ձեր նշած երկու ավտոմեքենաներից, ինչ ավտոմեքենաներ եք տեսել:
Պատասխան. Ես այժմ հստակ չեմ հիշում ու դրան ուշադրություն էլ չեմ դարձրել, թե այդ ընթացքում տարածքում կանգնած այլ մեքենաներ եղել են, թե՝ ոչ: Չեմ բացառում, որ եղած լինեն քանի որ, որքանով, որ հիշում եմ, հեռվում՝ շենքի տակ, մեքենա եղել է կանգնած, բայց՝ ինչ մեքենա, չեմ նկատել, իսկ մոտակայքում մեզ չեմ հիշում, որ մեքենա եղած լինի:
Հարց. Վերջին անգամ երբ եք տեսել Ձեր նշած Ռուբոյին, որն ըստ քրեական գործում առկա փաստական տվյալների՝ հանդիսանում է Ռոբերտ Մանուկյանը, կամ երբ եք նրա հետ հեռախոսազրույց ունեցել:
Պատասխան. Ես չգիտեի, որ Ռուբոյի անունը Ռոբերտ է: Ես նրան վերջին անգամ տեսել եմ իմ կողմից նշված դեպքի ընթացքում, իսկ դրանից հետո նրա հետ երբեք հեռախոսազրույց չեմ ունեցել, քանի որ ես նրա հետ անմիջական շփում չեմ ունեցել, և իմ ու նրա շփումը պայմանավորված է Էդգարի կամ Գևորգի հետ կապված առիթների ժամանակ նրան տեսնելով:
Հարց. Որևէ մեկը մինչև հարցաքննության ներկայանալը Ձեզ խնդրել, հորդորել, համոզել, հարկադրել կամ այլ կերպ ուղղորդել է արդյոք հարցաքննության ընթացքում դեպքի հետ կապված այս կամ այն հանգամանքն այլ կերպ ներկայացնել:
Պատասխան. Ոչ ոքի կողմից իմ հետ կապված նման բան չի եղել:
Հարց. Ձեր մարմնի վրա այս պահին մարմնական վնասվածքներ կան, թե՝ ոչ և եթե կան, դրանք ինչ հանգամանքներում են առաջացել:
Պատասխան. Ես այս պահին իմ մարմնի վրա մարմնական վնասվածքներ չունեմ (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 162-168):
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք հայտարարեցիք, որ որևէ տեղեկություն չունեք, թե ինչի համար են Գևորգին ձերբակալել, հետո կալանավորել, մինչդեռ նախաքննության ժամանակ հայտարարում էիք, որ դանակահարության համար է բռնված, ի՞նչ կասեք այս ամենի հետ կապված, վկան պատասխանեց. «Ուղղակի ես ասում եմ՝ կոնկրետ չեմ կարող ասել՝ ինչի համար են ձերբակալել, քանի որ ես տեսնում եմ իմ ընկերոջը՝ վիրավորված, բայց ձերբակալում են, կոնկրետ չեմ կարող ասել, գիտեմ, որ դանակահարություն կա, դրա համար ձերբակալել են, բայց կոնկրետ չեմ կարա ասեմ՝ ինչնա»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ է Ձեր նշած վիրավոր մարդը, վկան պատասխանեց. «Չեմ իմանում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ դանակահարության արդունքում է վիրավորվել, վկան պատասխանեց. «Ճիշտն ասած չգիտեմ, էդ ես ասեցի, ընդեղ էլ գրված էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ըստ դատարանում հրապարակված նախաքննական ցուցմունքի՝ Դուք հայտնել եք, որ խոսակցություններից իմացել եք, որ դանակահարության համար է բռնված Գևորգ Սարգսյանը և տուժած, դանակահարված մարդ կա, ումի՞ց եք լսել այդ խոսակցությունը, և դանակահարված մարդն ու՞մ գործողություններից է դանակահարվել և ո՞վ է այդ դանակահարված մարդը, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ՝ ով է դանակահարված մարդը, ում կողմից է դանակահարվել, ասեցի, որ խոսակցություններից եմ իմացել, որ դանակահարության պատճառով դանակահարված մարդ կա»:
Մեղադրողի հարցին, թե կոնկրետ ո՞ւմ խոսակցություններից, վկան պատասխանեց. «Տարածքի, կոնկրետ չեմ կարա ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ր տարածքի, վկան պատասխանեց. «Թաղամասային խոսակցություններից»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ էին խոսում, վկան պատասխանեց. «Դե չեմ հիշում, հիշում եմ էն, որ դանակահարություն, էս կողմ, էն կողմ, սենց կոնրետ չեմ կարող ասել»:
Մեղադրողի հարցին, թե կհայտնե՞ք այն, ինչ լսել եք, վկան պատասխանեց. «Կոնկրետ հենա էնդեղ արդեն գրված էր պարոն Սարգսյանն ասեց, կարդաց ճիշտ էր՝ ես ասացի»:
Մեղադրողի հարցին, թե իմ տված հարցին, թե արդյոք Գևորգ Սարգսյանի բնակարան գնալուց հետո որևէ մեկը փորձել է զանգահարել շտապօգնություն կամ նմանատիպ խոսակցություն եղել է, թե՝ ոչ, Դուք նշել եք՝ ոչ, մինչդեռ նախաքննության ընթացքում հայտնել եք, որ Գևորգ և Էդգար Սարգսյանների մայրը ցանկանում էր զանգահարել շտապօգնություն, սակայն որդիները չթողեցին, ինչպե՞ս կբացատրեք այդ հակասությունը, վկան պատասխանեց. «Կոնկրետ չէի հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե հիշողության հետ կապված խնդիրներո՞վ էր պայմանավոված դատարանում նման տվյալներ հայտնելը, վկան պատասխանեց. «Հա, դե ես ասեցի, կոնկրետ ինչքանով հիշում եմ, էդքանը ասում եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե լավ այդ դեպքում ինչու՞ չթողեցին, որ մայրը զանգի շտապօգնություն, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա պատասխանեմ էդ հարցին, քանի որ չգիտեմ»:
Վկա Էդգար Սարգսյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Ուրեմն էդ օրը ես ու Գևորգը տուն էինք գալիս, ժամն էլ մոտավորապես 11 անց էր, կոնկրետ չեմ կարող ասել, մի 10, 15 կարողա մինչև 20 լիներ, որ տուն էինք գալիս, ես քաղաքից էի գալիս, Գևորգն էլ ընկերուհուն էր տարել տուն, Մասիվից էր գալիս տուն: Եկավ տենց Զեյթունով, ոնց-որ իրար տեսանք ու գալիս էինք դեպի տուն, դիմացից Գևորգն էր գալիս, Գևորգն իր ավտոյով, ես՝ իմ ավտոյով, իմը՝ «Ford Escape» , Գևորգինը՝ «Мercedes-Benz CLA 200», իմի համարները՝ 35 TU 252՝ «Ford Escape»-ի, սև գույնի, Գևորգինը՝ սպիտակ «Мercedes», համարները 678 RUS 26՝ ռուսական տրանզիտ համարներ էր: Գալիս էինք տուն, քանի որ մեր տունը դքի վրայա՝ դիքա, ես կարամ վերևից մտնեմ, Գևորգը չի կարա մտնի, տենց դեմից ինքը եկավ ներքևից, մինչև իջավ, որ ռազվառոտ անի, մտնի հայաթ, հետո, որ ես մտնեմ, էդ ընթացքում իջա հայաթի դռներն էի բացում, վերևից սերեբրիստի գույնի «Mazda» եկավ, կանգնեց, Տիկոն իջավ մեջից «բարեց», ու տենց Գևորգի հետ քայլելով իջավ ներքև: Քայլելով իջան ներքև, ես իմ ավտոն կանգնեցրեցի, դռները փակեցի, ասի՝ տենամ ինչա եղել, Գևորգի ավտոյով հետ իջա ներքև, հենց ավտոյով, զադնիյով էլ իջել եմ ներքև: Իջա ներքև, էնտեղ մոտիկացա Գևորգին ու Տիկոյին, խոսում էին, որ ինչ-որ մի տեղ գնան, խոսան, տենց Գևորգն ասեց «Կալիֆորնիա բուրգեր» գնանք, մի կտոր հաց ուտենք, համ էլ կխոսանք, տենց ոնց-որ ավտոն տվեցի իրանց՝ իրանք, որ գնան, ես էլ էի ուզում նստեի, Գևորգն ասեց. «Չէ, երկուսով ենք գնում», տենց իրանք երկուսով գնում էին, մեկ էլ մոռացա ասեմ, որ «Mazda»-ն դռան դեմը կանգնել էր, էդ ընթացքում, որ Գևորգն ու Տիկոն քայլելով իջնում էին ներքև, Լևոնի մեքենան իջավ իրանց հետևից, ներքև հետո՝ «Mazda»-ն էլ իջավ ներքև: Տենց Գևորգն ու Տիկոն էլ, որ նստեցին ավտոն, իրար հետ հելնում էին վերև, «Mazda»-ն մեկ էլ Լևոնի ավտոն քշեցին՝ իրանց հետևից գնացին, տենց թափով ես էլ գնացի տուն՝ իմ ավտոն հանեցի, իրանց հետևից, դե գիտեի, որ «Կալիֆորնիա բուրգեր» են գնալու, իրանց հետևից ես էլ քշեցի, գնացի, հասա «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ:Արդեն կանգնած էին Գևորգը, Տիկոն, մեկ էլ՝ 3 անծանոթ տղա՝ «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի դիմացն էին հենց կանգնած մուտքի: Տենց մոտիկացա էն պահին, Գևորգն ասեց. «Մտնենք ներս», անծանոթներից ասեցին. «Չէ», ու տեղ Տիկոն ասեց, Գևորգն ու Տիկոն սկսեցին խոսալ, Տիկոն ասեց. «Ինձ չե՞ս հարգում», Գևորգն ասեց. «Խի՞», Տիկոն ասեց. «Ավտոն արագ ես քշում», Գևորգն ասեց. «Արագ կամ դանդաղ քշելով մարդուն չեն հարգում ու տենց բան ընդհանրապես չի էլ եղել», տենց, ոնց-որ ավտոն արագ-դանդաղ քշելու վրով ոնց-որ խոսակցություն եղավ, Գևորգն ասեց. «Ախպեր, էդի մանկական խոսակցությունա, հասուն մարդիկ ենք, կարիք չկա, որ էդ թեմայի շուրջ ինչ-որ բան խոսանք», հետո ձեռքով հաջող արեցինք Տիգրանին, ֆռացինք մեջքանց, որ գնում էինք դեպի ավտոները՝ ամեն մեկս մեր ավտոն նստենք, գանք տուն, էդ ժամանակ հետևից ոնց-որ անծանոթ մարդիկ սկսեցին խփել: Սկսեցին խփել ու առանձին, ոնց-որ երկու մասի բաժանեցին մեզ՝ ինձ ու Գևորգին, մի 5-6 հոգով ինձ էին, մի 5-6 հոգի էլ Գևորգին էին խփում, հետո տենց պահի տակ, որ ընկած էի գետնին, Գևորգը եկավ, ձեռքը գցեց, բարձրացրեց ինձ, էդ պահին՝ բարձրացնելու պահին, հարցրեց. «Հո քեզ էլ դանակով չե՞ն խփել» ու տենց, որ գետնի վրա բարձրանում էի, կոպիտ ասած կիսաչոքած էի, գլուխս բարձրացնելու ժամանակ դիմացից տենց հարձակվում էին, տենց ցուցմունքների ժամանակ էլ էի ասել, ընդեղ էդ պահին դանակով մարդ տեսա, ու խփեցին քթիս, աչքերիս դեմը սևացավ, հետ ընկա ու էլ բան չեմ տեսել, դրանից հետո մեկ էլ էդ փողոցի կողմից ավտոյի լույս ընգավ, ինչ եղավ, որովհետև տեղ շենքերա էլի՝ մոտակայքում, տենց սաղ փախան: Հետո դրանից հետո զանգել եմ Գևորգին, իմ ընկեր Ռուբոյին, Սերոժին: Առաջինը Ռուբոյին՝ Ռոբերտ Մանուկյանին, զանգեցի, որ տեսա՝ Գևորգի ձեռքը սաղ արյունա, բանա, տենց չէր կարա մեքենա քշեր՝ ճղված էր, բան էր՝ դանակով խփված էր, Ռոբերտին զանգեցի՝ Մատենադարանի մոտերն էր, տենց մտածեցի, որ ուշ կգա, Սերոժին զագեցի: Նենց ստացվեց, որ երկուսն էլ հավասար եկան, սկզբից Ռուբոն եկավ՝ տաքսիով, հետո Սերոժը՝ ոտքով: Հետո ընդեղ ցելոֆան ձեռքին հագցրեցի Գևորգի, ավտոյի մեջ ցելոֆան ունեի, ես ու Գևորգը նստեցինք մեր մեքենան, Սերոժն ու Ռուբոն՝ «CLA»-ն, ու եկանք տուն, հետո՝ տուն գալուց հետո, իրանք գնացին, մենք մնացինք տունը, հետո Գևորգի ձեռքը ես կարեցի, բինտով, բանով փաթաթեցի, հետո տենց հայաթում իմացանք՝ միլիցա, բանա եկել, ավելի ճիշտ տեսանք էլ, որ տենց չգային տուն, տունը տենային մեզ, հետո բան անեին, արդեն հարց էր առաջանալու, թե մեզ ովա խփել, որ տենց հարց չառաջանա, կոպիտ ասած, հիվանդանոց չգնալու նպատակն էլ հենց էդա եղել, որ ասենք հիվանդանոց գնայինք, միլիցեք էին գալու, ոնց-որ սիրուն չէր լինելու մեր պատճառով մարդկանց վրա գործ էր բացվելու, դրա համար տատուս տուն գնացինք, ընդեղ ենք մնացել, բայց դե նենցա, որ մեր առօրյա կյանքով ապրել ենք էլի»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր ցուցմունքում նշեցիք, որ երբ, որ եկավ «Mazda» մակնիշի մեքենան, կանգնեց Ձեր բակում, «Mazda» մակնիշի մեքենայի դիմացից շարժվեց Լևոնի, ինչպես նշեցիք, տուժողի մեքենան՝ «Mercedes» մակնիշի մեքենան: Վիճաբանության վայրում՝ «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի մոտ, Լևոն Ավետիսյանին նկատե՞լ եք, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Լևոն Ավետիսյանին չեմ նկատել, բայց, երբ-որ գնացի «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի հայաթ՝ էն ամենաառաջուց, Լևոն Ավետիսյանի, մեկ էլ էդ «Mazda» մեքենան կանգնած էր:
Մեղադրողի հարցին, թե «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի մո՞տ, վկան պատասխանեց. «Ոնց-որ «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի դիմացը, կողքն էլի կարելիա ասել, շենք կա, շենքի մոտ էր:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնի մեքենա՞ն էր կանգնած, վկան պատասխանեց. «Հա, Լևոնի մեքենան էր կանգնած, մեկ էլ «Mazda» մեքենան՝ իրար կողք կանգնած էին:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր բակի՞ց, Գևորգ Սարգսյանը՝ այսինքն Ձեր եղբայրը, ու՞մ մեքենայով գնաց «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ, վկան պատասխանեց. «Իրա մեքենայով գնաց»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ւմ՝ իրա, վկան պատասխանեց. «Գևորգի, սպիտակ «Mercedes»-ը:
Մեղադրողի հարցին, թե միայնա՞կ, վկան պատասխանեց. «Տիգրանի հետ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Տիգրանը նստեց Գևորգի հե՞տ, վկան պատասխանեց. «Հա, տենց էլ ոնց-որ իրար հետ ներքև գնային»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք անմիջապես Գևորգի մեքենայի հետևի՞ց եք գնացել, վկան պատասխանեց. «Չէ, ես ուրեմն մեքենան տվեցի՝ Գևորգն ու Տիգրանը գնային «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետ՝ հաց ուտելու, տենց խոսալու: Սկզբում, որ ուզեցա գնամ, Գևորգն ասեց «Չէ, մենք երկուսով ենք էթում»: Տենց ես էլ չգնացի, բայց հետևից, որ «Mazda»-ն, մեկ էլ Լևոնի մեքենան գնացին, արդեն դրա համար եկա տուն, ավտոն հանեցի ու գնացի իրանց հետևից»:
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն հենց այդ ժամանակ, անմիջապես գնացե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Նենցա, որ իրանց հետևից հենց քիպ կպած չեմ գնացել»:
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն Դուք «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի մոտ հասել եք այն ժամանակ, երբ արդեն իսկ Գևորգը հասե՞լ էր այնտեղ, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ հասաք այնտեղ, Գևորգը մեքենայի մե՞ջ էր, թե՝ մեքենայից դուրս, վկան պատասխանեց. «Գևորգը Տիգրանի հետ «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի դիմացը կանգնած էին, երեք հատ էլ իրանց հետ անծանոթ տղա»:
Մեղադրողի հարցին, թե մեքենայից իջած կանգնա՞ծ էին, վկան պատասխանեց. «Որ սենց կանգնում ենք՝ աջ կողմի վրա էլ «Mazda»-ն, մեկ էլ Լևոնի ավտոն էր կանգնած,իմ հիմիկվա դիրքից աջ կողմի վրա»:
Մեղադրողի հարցին, թե Տիգրանի կողքին Լևոնը կանգնա՞ծ էր թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Տիգրանի կողքին Լևոնը կանգնած չէր, ես ընդհանրապես Լևոնին չեմ էլ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե որ կանգնած լիներ Տիգրանի կողքին կամ վիճաբանող, ինչպես Դուք եք նշում, անձանց մեջ լիներ Լևոնը, կնկատեի՞ք, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Հա, հաստատ կնկատեի»:
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն՝ Լևոնը վիճաբանության մասնակիցների մեջ չի՞ եղել, վկան պատասխանեց. «Չի եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբևիցե Լևոնին վիճաբանության ընթացքում, վիճաբանությունից առաջ, վիճաբանությունից հետո, խոսքը մեքենայի մասին չէ, խոսքը՝ Լևոնի մասին է, տեսե՞լ եք, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Կոնկրետ հենց Լևոնին՝ ոչ վիճաբանության ընթացքում, ոչ ընդեղ, չեմ տեսել, սենց ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ դեպքում ի՞նչ պայմաններում Լևոնը ստացավ վնասվածք, որտե՞ղ ստացավ վնասվածքը, վկան պատասխանեց. «Դե ես ինչ իմանամ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք եք մասնակից եղել վիճաբանության վայրում, նշում եք, որ վնասվածքներ եք ստացել, վկան պատասխանեց «Հա, վնասվածք ստացել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Տիգրանը վիճաբանության վայրում գտնվե՞լ է, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Առաջուց խոսացել ենք ասում եմ, իրար ձեռքով ենք հաջող արել, ֆռացել ենք, գնացել ենք դեպի մեքենաները մեր, ու էդ ժամանակ անծանոթ մարդիկ մեզ հետևից սկսել են խփել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Տիգրանը չի՞ հարվածել, վկան պատասխանեց. «Չէ, ես տենց բան չեմ ասել, « Տիգրանը հարվածելա»՝ ես տենց արտահայտություն չեմ արել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ովքե՞ր էին այդ անծանոթ անձինք՝ ըստ Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Չեմ իմանում, չեմ կարա ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնը վիճաբանության վայրում չի՞ եղել, Տիգրանը վիճաբանության վայրում չի՞ եղել, վկան պատասխանեց. «Վիճաբանության ընթացքում չի եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Տիգրանը և Լևոնը բուն վիճաբանությանը չե՞ն մասնակցել, վկան պատասխանեց. «Հա, դե Լևոնին ընդեղ չեմ տեսել ընդհանրապես, մեքենան եմ տեսել, Տիգրանին էլ, էն որ հաջող ենք արել, հաջող անելուց հետո չեմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե վիճաբանողների մեջ տեսե՞լ եք Տիգրանին, վկան պատասխանեց «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե որ տեսնեիք կճանաչեի՞ք, վկան պատասխանեց. «Դե ոնց չէի ճանաչի»:
Մեղադրողի հարցին, թե մթության պայմաններում հնարավո՞ր էր դանակ նկատել, վկան պատասխանեց «Հա, հնարավոր էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ դանակ էր, կնկարագրեք, վկան պատասխանեց «Դանակը, կոնկրետ չեմ կարա նկարագրեմ, ուղղակի բարձրացնելու պահին՝ փայլից, բանից, տեսել եմ, որ դանակ էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչի՞ց հասկացաք՝ դանակ էր, հնարավոր է դանակ չէր, սուր-ծակող առարկա էր, վկան պատասխանեց. «Դե դանակի նման իր էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե նշեցիք՝ դանակ էր, ցուցմունով հայտնեցիք, որ դանակ տեսաք, վկան պատասխանեց. «Դանակի նման ծակող իր՝ ես մենակ դանակ եմ ճանաչում»:
Մեղադրողի հարցին, թե նկարագրեք՝ ի՞նչ չափերի էր մոտավորապես, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա չափ կոնկրետ նկարագրեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ կառուցվածք ուներ, ի՞նչ ձև ուներ, ի՞նչ գույն ուներ, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա ասեմ, ես էդքան ժամանակ չունեի, կինո չէի նայում, որ նստեի, նայեի՝ դանակն ինչ ձև ուներ, ոնց էր, հիմա էլ նկարագրեի»:
Մեղադրողի հարցին, թե վիճաբանության վայրում, այդ հատվածը լուսավո՞ր էր, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Լիարժեք լուսավորված չէր, բայց լուսավորված էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե բուն վիճաբանության վայրը լուսավորվա՞ծ էր, վկան պատասխանեց. «Լուսավորված էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեմքեր, որ տեսնեիք, նկատելի կլինե՞ր, թե ով էր, վկան պատասխանեց. «Դեմքեր, որ տեսնեի, հաստատ արտահայտիչ կերևար»:
Մեղադրողի հարցին, թե վիճաբանությունից հետո, երբ արդեն նշեցիք, որ մեքենայի լույսերն ընկան, թողեցին անծանոթ անձինք ու դիմեցին փախուստի, Գևորգ Սարգսյանն ի՞նչ վնասվածքներ ուներ, և որտե՞ղ էին այդ վնասվածքները տեղակայված, վկան պատասխանեց. «Ձախ ձեռքի վրա, դեպքի վայրում չեմ կարա ասեմ, բայց որ տուն եկել ենք, արդեն մնացածը կարամ ասեմ: Ձեռքին ոնց-որ բան ծակած լիներ, ընդհանուր ոնց-որ այ սենց բան մտներ պոռթի բացի էս մասը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք տեսա՞ք դանակը՝ ձեռքի մեջ, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ր պահին տեսաք, վկան պատասխանեց. «Հետո, որ փախել, բան էին արել էդ ժամանակ էի տեսել, ձեռքի մեջ բռնած էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ր ձեռքի մեջ, վկան պատասխանեց. «Ձախ, ինքը ձախլիկ է, աջով բան չէր կարա աներ»:
Մեղադրողի հարցին, թե դանակն արյունո՞տ էր, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ էր Գևորգ Սարգսյանը վերցրել դանակը, վկան պատասխանեց. «Դե դանակը, որ մնացել էր ձեռքի մեջ արդեն դրանից հետո, արդեն պաշտպանվելու համար»:
Մեղադրողի հարցին, թե բռնած, ի նկատի ունեք հարվածե՞լ էին ձեռքին, վկան պատասխանեց. «Մնացել էր դանակը, ձեռքի մեջ, իմ կարծիքով խրված մնացելա, էդ դանակով էլ փորձելա պաշտպանվի»:
Մեղադրողի հարցին, Դուք հայտնեցիք, որ անծանոթ անձինք ձեզ ծեծեցին, Դուք զանգեցիք Ձեր ընկերոջը, և եկել են դեպքի վայր, էդ ժամանակահատվածում Դուք ի՞նչ վնասվածքներ էիք ստացել, վկան պատասխանեց. «Էդ ժամանակահատվածում քթի շրջանում էի վնասվածքներ ստացել, մեկ էլ տենց հետո ջանիս վրա տարբեր տեղեր կապտել էին, քիթս հետո պարզվեց 2 տեղից ջարդվածա եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչպես Դուք նշում եք, Ձեր եղբոր՝ Գևորգ Սարգսյանի ձեռքը վնասված էր, տոպրակ վերցրիք, որպեսզի ձեռքը մտցնի տոպրակի մեջ, ինչի՞ համար, վկան պատասխանեց. «Որ մեքենան չարյունոտվի»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ դեպքում ինչու՞ մեկնեցիք բնակարան, կամ զանգահարեիք շտապօգնություն, ձեր ընկերներին զանգելու փոխարեն, կամ միանգամից Ձեր եղբորն ուղեկցեիք շտապօգնություն, այսինքն՝ հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Որովհետև ճիշտ չհամարեցի գնայինք հիվանդանոց, միլիցա գար, տենց, ոստիկանությունից չգային, ընթացք չտային, բան չանեին»:
Մեղադրողի հարցին, թե եթե Դուք վնասվածք էիք ստացել, Ձեզ ծեծել էին ինչի՞ համար էիք խուսափում ոստիկանություն դիմելուց, կամ այդ փաստը ոստիկանությանը հայտնի դառնալու հանգամանքից, վկան պատասխանեց. «Գողություն անեին, մեզ ծեծեն էլ, հաստատ նենց չի, որ եթամ ոստիկանություն, բողոքեմ,որովհետև ճիշտ չեմ համարում էդ քայլը»:
Մեղադրողի հարցին, թե նշեցիք, որ վնասվածք ուներ Ձեր եղբայրը, միայն ափի հատվածու՞մ էր վնասվածքը, վկան պատասխանեց. «Չէ, մեկ էլ, որ ձեռքը ծալվումա, այ էդ մասը»:
Մեղադրողի հարցին, թե արմունկից դեպի Ձեր նշված հատվածն ի՞նչ վնասվածք էր, վկան պատասխանեց. «Դանակով խփած վնասվածք էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ծակա՞ծ էր, վկան պատասխանեց. «Չէ,այ սենց կտրված էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ պահին, կարո՞ղ էր Գևորգը ձեռքը շարժել, վկան պատասխանեց. «Կարում էր շարժեր»:
Մեղադրողի հարցին, թե մեքենան, ո՞վ վարեց, վկան պատախանեց .«Ես եմ վարել»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ գնացիք տուն, Ձեր մայրը կամ հայրը առաջարկեցի՞ն բուժօգնություն, վկան պատասխանեց. «Առաջակեցին»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչի՞ համար հրաժարվեցիք, վկան պատասխանեց. «Որ ոստիկանություն չգա»:
Մեղադրողի հարցին, թե եթե ինձ տեսնեիք դեպքի վայրում, իմ անունը կհայտնեի՞ք, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞, վկան պատասխանեց. «Եսիմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե կոնկրետ ինչպե՞ս եք մշակել, Դուք ունե՞ք բժշկական կրթություն, վկան պատասխանեց. «Բժշկական կրթություն չունեմ, տենց ագրարային համալսարանում մինչև երրորդ կուրսս անասնաբուժության հետ կապված բաժնում ու առհասարակ խոսքի էդ տվյալ պարագայում կոպիտ ասած նույննա՝ ինչ անասունի կաշի կարեիր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչո՞վ կարեցիք, վկան պատասխանեց. «Ինչ-որ բան տեղ վնասող չկա, ուղղակի հետո պարզվեց, որ մկանների պահնա, որ սխալ եմ կարել պրոբլեմա առաջացել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչո՞վ կարեցիք, վկան պատասխանեց. «Փայլուն, պինդ մետաքսից թելով»:
Մեղադրողի հարցին, թե մշակեցի՞ք, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե քանի՞ կար եք դրել, վկան պատասխանեց. «Եթե չեմ սխալվում 4, կարերն էլ իրարից հեռու»:
Մեղադրողի հարցին, թե դրանց հետո տա՞նն եք մնացել, թե՝ ինչ-որ տեղ եք գնացել, վկան պատասխանեց. «Չէ, դրանից հետո գնացել, Էջմիածին ենք մնացել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչո՞վ եք գնացել, վկան պատասխանեց. «Տաքսիով»:
Մեղադրողի հարցին, թե պատահակա՞ն տաքսիով, թե՝ ծանոթ, վկան պատասխանեց. «Պատահական»:
Մեղադրողի հարցին, թե ովքերո՞վ գնացիք, վկան պատասխանեց. «Ես ու Գևորգը»:
Մեղադրողի հարցին, թե պատճառը ո՞րն էր, վկան պատասխանեց. «Որ չգային ոստիկանները, տենց տենային մեզ»:
Մեղադրողի հարցին, թե դուք տուժող էիք, ինչու՞ էիք խուսափում, վկան պատասխանեց. «Որ գային, տենային, գործ էին բացելու մարդկանց վրա, որ տենց բաներ չլիներ, դրա համար գնացինք»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ միջոցներ ձեռնարկեցիք, որ հասկանայիք՝ ովքեր էին, վկան պատասխանեց. «Նստել, ուզեցել ենք հասկանալ, չենք հասկացել, խոսացել ենք»:
Մեղադրողի հարցին, թե ովքերո՞վ եք խոսել, վկան պատասխանեց. «Ես ու եղբայրս»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ խոսակցություն եք միմյանց հետ ունեցել, վկան պատասխանեց. «Դե նենցա, որ, սենց ասեմ, գաղտնիքա»:
Մեղադրողի հարցին, թե Էջմիածնում ու՞մ բնակարան էիք գնացել, վկան պատասխանեց. «Տատիի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ կար բնակարանում, վկան պատասխանեց. «Տատին, քեռին, քեռիի կնիկը, մեկ էլ երկու երեխեքը»:
Մեղադրողի հարցին, թե քանի՞ օր մնացիք բնակարանում, վկան պատասխանեց. «Հենց հաջորդ օրը եկել ենք հետ էլի, որովհետև մենք ԱՁ-ներ ունենք սիսեռ, ջերկի, իմը՝ սառը սուրճ, ու կոպիտ ասած մի հատ կռվի պատճառով չուզեցինք կիսատ թողնել գործը, հաջորդ օրը էլի եկել, մեր գործն արել ենք, ուղղակի խանութները տալուց ես չեմ մտել, Գևորգը չի մտել, այլ քեռիսա մտել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչի՞ համար, վկան պատասխանեց. «Դե դեմքս սաղ կապտած էր, համ էլ չէի կարում շնչեի՝ դժվարանում էի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչի՞ համար Գևորգը չէր մտնում, վկան պատասխանեց. «Դե Գևորգի ձեռքն էլ կապած էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգի ձեռքն Էջմիածնում արյունահոսու՞մ էր, վկան պատասխանեց. «Եթե չեմ սխալվում, գնալուց հետո, բինտը փոխել եմ ու պերեվյազկա»:
Մեղադրողի հարցին, թե մենակ Դու՞ք եք փոխել վիրակապը, վկան պատասխանեց. «Չէ, ես եղելա, որ քեռուս կնիկը, մեկ էլ վայթե տատիս»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր քեռին երբևէ փորձե՞լ է փոխել վիրակապը, վկան պատասխանեց. «Փորձելա փոխի, տենց, ոնց-որ, չի ստացվել»:
Մեղադրողի հարցին, թե բացել, նայե՞լ եք, նորմալ է եղել ձեռքը, արյունահոսել է կարելուց հետո, վկան պատասխանեց. «Կարելուց հետո արյուն դուրս տվելա, հետո, որ բինտը փոխել ենք, եղելա էն դեմի օրերը դուրս տվելա, բայց հետո կպելա, նորմալ դզվելա»:
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն՝ այդ արյունը կարո՞ղ էր այնպիսին լիներ, որ հագուստներն արյունետվեին, վկան պատասխանեց. «Հնարավորա, որ բինտն արյունոտվումա»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր հագուստներն արյունո՞տ էին, երբ գտնվում էիք Ձեր քեռու բնակարանում, վկան պատասխանեց. «Երբ-որ գնացինք քեռու բնակարան, իմը ՝ ես տունը փոխել էի: Չէ, իմը չէ, բայց Գևորգինը հետո քեռուս տունը փոխել էինք»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ հագուստ է հագել Գևորգը, վկան պատասխանեց. «Առաջին օրը, եթե չեմ սխալվում, որ մայկեն արյուն էր եղել, քեռուս սպորտիվկի վերխնա հագել, եկել ենք տուն, հետո փոխվելա»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ տաբա՞տ, վկան պատասխանեց. «Շալվարը, որ ճիշտ ասեմ, չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքի օրը Ձե՞ր հագուստներն են գտնվել Ձեր հագին, վկան պատասխանեց. «Իմը՝ իմնա եղել, Գևորգինը՝ փոխել ենք, որովհետև արյունոտա եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ Ձեր քեռին առաջարկե՞լ է դիմեք բուժօգնության, վկան պատասխանեց. «Դեմից ասեց գնանք հիվանդանոց, հրաժարվել ենք»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ չեք գնացել, վկան պատասխանեց. «Նույն պատճառով»:
Մեղադրողի հարցին, թե կանգնած անծանոթները ճանաչու՞մ էին Տիգրանին, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե անմիջապես կո՞ղքն էին կանգնած, վկան պատասխանեց. «Անմիջապես, չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Տիգրանին չհարցրի՞ք՝ ովքեր են, որովհետև միգուցե պատահական մարդիկ էին այդտեղ հայտնվել, ինչու՞ ձեր խոսակցությունը լսեին, վկան պատասխանեց. «Չէ, հարց չեմ տվել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր ցուցմունքում նշեցիք, դատարանի հետ կապված էլ պնդեցիք, պաշտպանն էլ հարց հնչեցրեց, 5-6 հոգի Ձեզ էին ծեծում, 5-6 հոգի էլ՝ Ձեր եղբորը, Ձեր եղբոր վրա ի՞նչ վնասվածքներ կային, վկան պատասխանեց. «Դանակի, մեկ էլ ջանի վրա՝ իմինի պես՝ կապտած»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր եղբայրը գետնի՞ն էր ընկած, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ֆիզիկապես Դու՞ք եք ուժեղ, թե՝ Ձեր եղբայրը, վկան պատասխանեց. «Ես»:
Մեղադրողի հարցին, թե հնարավո՞ր էր, որ Ձեր եղբորը ծեծեին և վնասվածք չառաջանար, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե նշեցիք, որ տուժողին ճանաչում եք, քանի՞ հոգի կլինեին ձեզ ծեծող, կամ ձեզ հետ վիճաբանող անձինք, վկան պատասխանեց. «Մի 15 հոգի երևի»:
Պաշտպանի հարցին, թե բոլորի դեմքերը տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Բոլորինը չեմ տեսել»:
Պաշտպանի հարցին, թե սկզբում երկու՞ հոգի էին, հետո՞ շատացան, տեսա՞ք շատանալու պահը, վկան պատասխանեց. «Կոնկրետ չեմ կարա ասեմ, բայց կարամ ենթադրեմ, որ շենքերի, ավտոների կողմից վազելով եկել են, որովհետև հաջորդ կողմն արդեն մեր կողմն էր, մեր կողմից արդեն չեն եկել»:
Պաշտպանի հարցին, թե երբ, որ եկավ «Mazda»-ն կանգնեց, մի պահ կհիշեք, թե որ մասից իջավ «Mazda»-ի, վկան պատասխանեց. «Ձախ կողմից իջավ, բայց հետևից, թե դիմացից հաստատ չեմ կարա ասեմ, իմ հիշելով՝ հետևից իջավ»:
Պաշտպանի հարցին, թե երբ, որ Տիգրանը մեքենայից դուրս էր, մեքենան վարվե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Հա, դե Լևոնի ավտոյի հետևից գնացելա, նենց չի, որ ինքն իրան կգնար»:
Պաշտպանի հարցին, թե տեսե՞լ եք՝ ով էր վարել,վկան պատասխանեց. «Չէ, շուշեքը մուգ էր, ոչ մի բան չեմ տեսել»:
Պաշտպանի հարցին, թե «Mercedes»-ի մեջ տեսե՞լ եք որևէ մեկին, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք գիտեի՞ք որ կարող է խոսակցություն, վիճաբանություն լինել, կամ, որ Ձեզ տան մոտ սպասում էին, նախապես գիտեի՞ք, վկան պատասխանեց. «Չէ, նենցա, որ լրիվ ուրիշ տրամադրությամբ եկել էինք ու վերջին տարիներին տենց բան չի եղել, էլ երեխա էլ չենք էլի»:
Պաշտպանի հարցին, թե կոնկրետ ի՞նչ արեցիք մինչև տուն հասնելը, վկան պատասխանեց. «Գևորգն իջավ, ներքևից ֆռաց, որ գա, ես իջա, դարպասները բացեցի, որ իմ ավտոները մտցնեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինչու՞ բացեցիք դարպասները, վկան պատասխանեց. «Որ մտնեինք, գնայինք տուն»:
Պաշտպանի հարցին, թե տեղ չունեի՞ք գնալու, վկան, պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե եկել էիք տու՞ն, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Պաշտպանի հարցին, թե երբ, որ արդեն եկան, տեսաք որ, Գևորգը խոսում է Տիգրանի հետ, Դուք ուզու՞մ էիք գնալ Գևորգի հետ, վկան պատասխանեց. «Հա, ես բանի ժամանակ էլ ասեցի, որ ուզում էի էթայի, Գևորգն ասեց. «Չէ, մենք առանձին բան պիտի խոսանք իրար հետ», իմ գնալու պատճառն էլ զուտ էն էր, որ հետևից «Mazda»-ն ու Լևոնի ավտոն գնացին, գնացի, տենամ ամեն ինչ կարգինա, թե՝ չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինչու՞ Գևորգը չէր ուզում, որ Դուք գնայիք, վկան պատասխանեց. «Որ առանձին, իրար հետ»:
Պաշտպանի հարցին, թե՝ չէր անհանգստանում, որ կռիվ կարող է լինել, վկան պատասխանեց. «Չէ, հաստատ չէ, տրամադրված ընդհանրապես բան չկար»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեր և Գևորգի ընկերները եղե՞լ են ձեզ հետ կռվի մեջ, վկան պատասխանեց. «Էդի հաստատ սուտա ասել, դեպքի սկզբից մինչև ավարտը մենք մենակ ենք եղել, ու տենց ժամանակ չկար էլ զանգեինք, կանչեինք, ասեինք՝ բանա եղել, արեք, հասեք, տենց մտավախություն էլ չկար, որ «Կալիֆորնիա բուրգերի» հայաթում ինչ-որ բան կարա լինի»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինչքա՞ն կտևեր Ձեր տնից մինչև նշված հատված հասնելը, վկան պատասխանեց. «Մոտավորապես մի 5-7 րոպե էլի»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ, որ հասաք տեղ, ինչքա՞ն ժամանակ հետո վիճաբանություն սկսվեց, որ ձեզ հարվածեցին, վկան պատասխանեց. «Երևի մի 3-4 րոպե հետո: Ընդամենը խոսակցությունն ընդեղ կանգնած էսա եղել, քանի րոպեով՝ կոնկրետ չեմ կարա ասել ինչքանա քաշել՝ երևի մի 3-4 րոպե մաքսիմում էլի, որ Տիկոն ասելա. «Ինձ չե՞ս հարգում», Գևորգն ասելա. «Խ՞ի չեմ հարգում», Տիկոն ասելա. «Ավտոն արագ ես քշում», Գևորգն էլ ասելա, որ դանդաղ-արագ քշելով մարդուն չեն հարգում ու տենց, էդա եղել զուտ խոսակցությունը»:
Պաշտպանի հարցին, թե այսինքն՝ պնդու՞մ եք, որ վիճաբանությանը Ձեր ընկերներից մասնակից մարդ չի եղել, վկան պատասխանեց. «Չէ, ընդհարապես դրանից առաջ էլ՝ ընկերներին, էդ օրվա մեջ դաժե, որ ճիշտն ասեմ երևի չենք էլ տեսել, հենց էդ ժամանակ էլ, որ ես տուն էի գալիս, քաղաքից էի գալիս՝ լրիվ ուրիշ գործնական բնույթի խոսակցություն էի գալիս, Գևորգն էլ ընկերուհու հետա եղել, օրվա ընթացքում էլ խանութ բան ենք գնացել, էլի նենցա՝ մարդ, բան չենք տեսել, օրվա կտրվածքով ուզում եմ ասեմ ընկեր չենք տեսել»:
Պաշտպանի հարցին, թե գնացիք դեպքի վայր, Տիգրանն էր ու երեք հոգի, հարվածից հետո արդեն մոտ տասը-տասնհինգ հոգի դարձան, կասե՞ք, որ շատացան, կոնկրետ Ձեզ հետ կապված ի՞նչ արեցին, վկան պատասխանեց. «Կոնկրետ գնացինք, քայլենք ավտոն, էդ ընթացքում Գևորգին խփեցին ու տենց խառը սկսեցին խփել ու էլ չեմ կարա նկարագրեմ, որովհետև խառը իրավիճակ էր»:
Պաշտպանի հարցին, թե բոլորով բոլորի՞դ հարվածեցին, վկան պատասխանեց. «Չէ, առանձին 2 մասի բաժանեցին»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինչպե՞ս բաժանվեցին, վկան պատասխանեց. «Մի հինգ հոգի, վեց հոգի էդ պահին տեսել եմ, Գևորգին էլ մի հինգ հոգի, հնարավորա՝ մի քիչ շատ, մի քիչ քիչ Գևորգին էին խփում»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինչո՞վ էին հարվածում, վկան պատասխանեց. «Ձեռքով, ոտքով, որ ընկել էի գետնին»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք հարվածե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Դե նենց վիճակ էր, որ չէիր կարա էդքան մարդու խփես, կամ հարվածես»:
Պաշտպանի հարցին, թե երբ, որ Ձեզ հարվածեցին, ինչ-որ բան տեղի ունեցա՞վ, վկան պատասխանեց. «Չէ, ընկած եմ եղել գետնին, արմունկներս, որ վնասվել էր դատաբժիշկնելա էլի գրել»:
Պաշտպանի հարցին, թե դրանից հետո Գևորգին ո՞ր պահին տեսաք, ինչ էր անում, վկան պատասխանեց. «Որ Գևորգը եկավ, ձեռքը գցեց, բարձրացրեց ինձ, հարցրեց «Հո, քեզ էլ դանակով չեն խփել» սենց, գլուխս, որ բան արեցի, տենց ոնց-որ դեմս դանակով մարդ տեսա ու խփեցին քթիս, աչքերիս դեմը սևացավ, էլ բան չտեսա»:
Պաշտպանի հարցին, թե հարվածից հետո վնասվածք առաջացե՞լ էր, վկան պատասխանեց. «Քիթս երկու տեղից ջարդվել էր»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեր հագուստի վրա ի՞նչ հետքեր կային, վկան պատասխանեց. «Շորերս ճղված են եղել, արյան հետքեր կային վրան»:
Պաշտպանի հարցին, թե երբ Ձեր քթին հարվածեցին, Ձեր աչքերի դիմացը սևացավ, դրանից հետո ի՞նչ նկատեցիք. «Էդ վախտ էլի խփում էին ինձ էլ, Գևորգին էլ, հետո էդ պահին ավտոյի լույս ընկավ, ինչ եղավ, փախան սաղ»:
Պաշտպանի հարցին, թե երբ կանգնեցիք ոտքի, ի՞նչ կար, Դուք ի՞նչ վիճակում էիք, ի՞նչ նկատեցիք, վկան պատասխանեց. «Գևորգը սաղ արյունոտ էր, սպիտակ մայկա էր հագը, սաղ արյունոտ էր, մարդ տենց չկար՝ բացի մեզանից, հետո սալֆետկա ավտոյի մեջից վերցրեցի՝ երեսս մաքրեցի, որ արյունոտ էր սաղ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք Լևոն Ավետիսյանին ընկած տեսե՞լ եք, այդտեղ գտնվող անձանց տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ես ու Գևորգը, արդեն որ մնացինք մենակ, փախան, փախնելուց հետո ավտոները չկային արդեն կանգնած, առավել ևս Լևոն Ավետիսյանին ընդեղ ընկած չեմ տեսել»:
Պաշտպանի հարցին, թե Լևոնի մեքենան ու «Mazda»-ն կայի՞ն, վկան պատասխանեց. «Չէ, երկու մեքենաներն էլ չկային»:
Պաշտպանի հարցին, թե առաջին անգամ Գևորգի ձեռքի դանակը ե՞րբ նկատեցիք, վկան պատասխանեց. «Հաստատ չեմ ասում, բայց երբ եկավ Գևորգը, ինձ բարձրացնում էր, էդ ժամանակ Գևորգի ձեռքի մեջ դանակ կար էլի»:
Պաշտպանի հարցին, թե ո՞ր պահին էիք զանգել Ձեր ընկերներին, վկան պատասխանեց. «Երբ սաղ փախել էին արդեն, դեմքիս արյունը մաքրեցի, էդ ժամանակ զանգեցի»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ չէի՞ք կարող ամեն մեկդ առանձին ձեր մեքենաները վարելով գնայիք, վկան պատասխանեց. «Գևորգն էդ ձեռքով հաստատ չէր կարա վարեր, համ ավտոն արյուն կլիներ, համ էլ ֆիզիկապես հնարավոր չէր»:
Պաշտպանի հարցին, թե Գևորգի մոտ սովորաբար դանակ լինու՞մ էր, վկան պատասխանեց. «Ուրեմն առաջին՝ Գևորգի մոտ առհասարակ դանակ չի լինում, երկրորդ՝ ինքն արյունից վախումա, սենց ասած, զզվումա»:
Պաշտպանի հարցին, թե հնարավո՞ր է, որ այդ պահին գիտեիք, որ Գևորգի գործողությունների հետևանքով Լևոն Ավետիսյանը վնասվել է, և Դուք ուղղակի խուսափում էիք ոսիկանությունից, որ Ձեզ չբռնեն, չպարզեն, վկան պատասխանեց «Չէ, դրանից մի քանի օր հետո եկել են տուն պապային բաժին են տարել, այնտեղ ասել են յանի ես ու Գևորգը Լևոն Ավետիսյանին դանակով խփել ենք, սենց բաներ, կոնկրետ, որ դատաբժշկի թղթերով, որ նայում եք սաղ տեղ գրածա Գևորգ, Էդգար Սարգսյան եղբայրները սուր կտրող-ծակող գործիքներով մարմնական վնասվածք են հասցրել Լևոն Ավետիսյանին»:
Պաշտպանի հարցին, թե Գևորգ Սարգսյանը և Լևոն Ավետիսյանը նախկինում իրար ճանաչե՞լ են, իրար հետ ինչ-որ թշնամական հարաբերություններ ունեցե՞լ են, վկան պատասխանեց. «Չէ, ընդհանրապես տենց թշնամական հարաբերություններ մենք ոչ մեկի հետ չունենք»:
Պաշտպանի հարցին, թե պատճառ ունե՞ր Լևոնին դանակով հարվածելու համար, վկան պատասխանեց. «Չէ, ընդհանուր ասենք մենք Լևոնի հետ կապ չունենք, ոչ մի բան կիսելու չունենք, Լևոնին զուտ դեմքով գիտեմ, խելոք երեխայա»:
Պաշտպանի հարցին, թե ոստիկանությունում ասել են, որ Դուք կամ Գևորգը, կամ երկուսով՝ միասին, հարվածել եք դանակով, մարմնական վնասվածք պատճառել, այդ ժամանակ Գևորգին մի հատ հարցրե՞լ եք հարվածել է, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Դե հարցնելը սենցա եղել, որ ոստիկանությունում ասել էին, որ մենք ենք խփել, Գևորգն ասեց հնարավորա, որ պաշտպանվելա, հնարավորա մեկին խփած լինի, բայց տենց կոնկրետ խոսակցություն չի եղել»:
Պաշտպանի հարցին, թե ասե՞ց, որ պաշպանվել է, ի՞նչ է արել, վկան պատասխանեց. «Հա, ասեց, որ դանակը մնացել է ձեռքի մեջ, էդ ժամանակ անկանոն աջ ու ձախա թափահարել, որ մոտիկ չգան»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինչի՞ համար, վկան պատասխանեց. «Որ մոտիկ չգան, չխփեն, բայց էդ ընթացքում էլի խփել են»:
Պաշտպանի հարցին, թե կարո՞ղ է ոչ թե աջ ու ձախ է թափահարել, այլ հատուկ փորձել է ինչ-որ մարդկանց վնասվածք պատճառել, վկան պատասխանեց. «Չէ, տենց բան չի եղել, որ ասեր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին թե ո՞վ է Լևոնը, վկան պատասխանեց «Լևոնը մեր հայաթի բնակիչա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ցույց եք տալիս տուժողի՞ն, վկան պատասխանեց «Հա» :
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հիմա, երբ մտաբերում եք այդ պահը, Ձեր մտքի մեջ որոշակի պատկեր է առաջանում ճի՞շտ է, այդ պատկերն ի վիճակի՞ եք նկարագրել, Դուք տեսել եք որոշակի իր, այդ իրն ինչպիսի՞ն էր, վկան պատասխանեց. «Իրը դանակ էր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այդ դանակն ինչպիսի՞ն էր, վկան պատասխանեց. «Տենց չեմ կարա նկարագրեմ, մեծն էնքան էր, որ խոսքի տեսել եմ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե մոտավորապես կարո՞ղ եք ցույց տալ ինչ չափի էր, վկան պատասխանեց. «Ասենք հնարավորա կարամ ասեմ էդքան կարար լիներ, բայց որ կոնկրետ էդքան էր»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ցույց կտա՞ք, կնշե՞ք, վկան պատասխանեց. «Միջանցիկը դուրս եկած էր, վերևի մասը ոնց-որ պորթված լիներ՝ այսինքն հնարավորա՝ ձեռքը փակելուց կամ ինչ-որ բանի շնորհիվ կամ դանակը քաշելու, էս մասը տա, պոռթի, բացի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե մոտավորապես 10 սանտիմե՞տր, վկան պատասխանեց. «Հնարավորա մի քիչ ավել լիներ, որ ասեմ երկու կողմից սուր էր, թե՝ չէ, չեմ կարա էլի ասեմ, փայլուն էր, նիկելից էր, մուգ գույնի չէր ու վսյո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ի՞նչ հաստություն կաորղ էր ունենալ շեղբը, վկան պատասխանեց. «Այ էդ չեմ կարա ասեմ, լայնությունը՝ երևի մի 2-3 սմ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե թշնամանք ունե՞ք ձեր հարևանների հետ, վկան պատասխանեց. «Չէ, բոլորի հետ անխտիր մոտիկ չենք, բայց թշնամանք չունենք, բոլորի հետ էլ նորմալ ենք»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին թե ինչու՞ անհանգստացաք այդ դեպքում, որ ձեր փողոցի մեքենան գնում է, Ձեր եղբոր հետևից, վկան պատասխանեց. ««Mazda»-ն ընդհանրապես անծանոթ մեքենա էր, հետո, որ երկու մեքենա էլ հետևից գնացին, էդ անհանսգտության պատճառ դարձավ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին թե այդ փողոցով մեքենաներ չե՞ն ընթանում, թե՝ հենց զգացիք, որ եղբոր հետևից գնացին, վկան պատասխանեց. «Չզգացի, այլ վստահ էի, որովհետև Լևոնը, որտեղ որ իջել էր, տեղ անելու բան չունի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին թե հասկացա՞ք այդ պահին, որ Լևոնի մեքենան է, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք ասում եք՝ Լևոնն այդտեղ անելիք չուներ, ինչու՞ գնաց Գևորգի հետևից, այդ պահին այդպես մտածեցի՞ք, վկան պատասխանեց. «Էդ պահին տենց մտածեցի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե քիչ առաջ Դուք ասացիք, թե չեք մտածել, որ Լևոնն է, այդ դեպքում ո՞նց մտածեցիք, որ Լևոնն է, հակասությունն եմ ուզում հասկանալ. «Ուրեմն էդ մեքենան, գիտեմ որ վերևնա լինում, ներքևն ասենք ոչ մի բան չունեին անելու, իսկ, որ ասում եմ՝ Լևոննա գնացել, էդ նրա համար եմ ասում, որ հետո եմ իմացել, որ Լևոննա քշում էդ ավտոն»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ինչու՞ անհանգստացաք որ Ձեր եղբոր հետևից գնում են 2 մեքենա, ոչ մի անհանգստացնող բան չկար, ըստ Ձեզ, մինչ այդ, վկան պատասխանեց. «Անհանգստացնող բան կար. էն էր, որ «Mazda»-ի մեջից, որ Տիկոն իջավ, Գևորգի հետ խոսալով իջան ներքև, էդ ընթացքում, որ «Mercedes»-ը, «Mazda»-ն իջան՝ այ էդ անհանգստության պատճառ դարձավ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ուրեմն իջավ Տիգրանը, Գևորգի հետ խոսեց, այդ ժամանակ Դուք ի՞նչ էիք անում, վկան պատասխանեց. «Էդ ժամանակ ես իմ ավտոն ներս քաշեցի, կանգնացրեցի, դռներն էի բացում հայաթի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այսինքն՝ ավտոտնա՞կի դռները, վկան պատասխանեց. «Չէ, սեփական տունա, դրպասներից ներս էի մտնում, ավտոտնակն ավելի հեռուա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ուզում էիք մտնել, տեսաք, որ Գևորգը խոսու՞մ է, վկան պատասխանեց. «Էդ ընթացքում Տիգրանը մոտիկացավ, ինքն ու Գևորգը քայլելով իջան ներքև, էդ ընթացքում ես իմ ավտոն կանգնեցրել եմ հետո, որ Գևորգը չհելավ վերև, Գևորգի ավտոյով էլ իջել եմ ներքև՝ «Mercedes»-ով»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե եկաք, նստեցիք Գևորգի մեքենան ու իջաք, որովհետև զգացիք՝ գնում են ինչ-որ տեղ խոսելու՞, վկան պատասխանեց. «Չէ, չզգացի, տեսա, որ երկար տևեց խոսալը, արդեն Գևորգի ավտոյով իջա ներքև, էդ ընթացքում էլ Գևորգն ասեց էթանք «Կալիֆորնիա բուրգեր», երկու բառ խոսանք, մի կտոր էլ հաց ուտենք, գնանք տուն»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք նստեցիք, Գևորգի հետ իջա՞ք, վկան պատասխանեց. «Ավտոների դիրքերով ասեմ՝ ես վերևից էի կանգնած, Գևորգը՝ ներքից ֆռաց, կանգնեց, ես վերևից էի մտնում, էդ ընթացքում, որ Գևորգը ֆռում էր, «Mazda»-ն կանգնելու ժամանակ ես արդեն իջել էի՝ գալիս էի դռները բացեի, «Mazda»-ից իջավ Տիկոն, բարևեց ընդհանուր Գևորգի հետ քայլելով իջան ներքև»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ի՞նչ ասեց, վկան պատասխանեց. «Ասեց բարիգուն ձեզ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ագրեսի՞վ ասեց, վկան պատասխանեց. «Չէ, իրար հետ քայլելով իջան ներքև: Քայլելու ընթացքում Լևոնի ավտոն իջավ ներքև իրանց հետևից, «Mercedes»-ն իջավ, հետևից «Mazda»-ն իջավ, էդ ընթացքում ես իմ ավտոն՝ «Ford»-ը մտցրեցի բակ, դռները փակեցի՝ Գևորգի ավտոյով, զադնիով իջա ներքև: Դռները փակեցի, նրա համար, որ շունը չհելնի, հայաթում շուն ունենք»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե երբ իջաք Գևորգի մեքենայով, իրենք ոտքո՞վ էին, վկան պատասխանեց. «Իրանք ոտքով կանգնած ընդեղ խոսում էին, Գևորգն ասեց. «Ավտոն տուր, գնանք «Կալիֆորնիա բուրգեր», տվեցի, ես էլ էի ուզում գնալ, ասեց. «Չէ՛, երկուսով ենք էթում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե տեսաք, որ Գևորգը ցանկանում է իր մեքենան նստել, գնալ և Դուք թույլատրեցիք, քանի-որ վեճի խնդիր չկար, հասկացա՞ք, թե խնդիրն ինչից է բխել, այդ պահին ի՞նչ մտածեցիք, վկան պատասխանեց. «Էդ պահին մտածեցի, որ իրար հետ բարբա են պարապել, նստում, գնում են ինչ-որ բան էլի սպորտի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք՝ մեծ եղբայր լինելով, տեսնում եք՝ Ձեր փոքր եղբայրը, նստում մեքենան, գնում է ինչ-որ հարց լուծելու, վկան պատասխանեց. «Հարց լուծելու բան չկար, վտանգ զգացի էն ժամանակ, երբ «Mazda»-ն ու «Mercedes»-ը հետևից գնացին»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե որ տեսաք չեն գալիս, նստեցիք Ձեր մեքենան, գնացիք հետևի՞ց, վկան պատասխանեց. «Չէ, Գևորգն ու Տիկոն նստեցին, գնացին, իրանց հետևից «Mazda»-ն ու «Mercedes»-ը գնաց, նոր էդ ժամանակ ես եկել, մեքենաս հանել, գնացել եմ, որ «Mazda»-ն ու «Mercedes»-ը չգնային հաստատ չէի գնալու»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե գնացիք, հասաք մի տեղ, որտեղից տեսաք, ըստ Ձեզ՝ երեք հոգի էին կանգնած, երբ մոտենում էիք, Գևորգն ու՞մ հետ էր կանգնած, վկան պատասխանեց. «Գևորգն էր, Տիգրանն էր ու երեք անծանոթներ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե տեսաք երեք անձանց անծանոթ և Գևորգին ու Տիգրանին, մոտեցաք Դուք, դարձաք վեց հոգի, հետո, որ հասկացաք իրար և հաջողություն ասացիք, հենց պտտվեցիք հինգ-վեց հոգի սկսեցին ձեզ ծեծե՞լ, վկան պատասխանեց. «Անծանոթներին մենք ձեռքով հաջող չենք արել, միայն Տիգրանին ձեռքով հաջող ենք արել, ֆռացել ենք, մեկ-երկու քայլ հետո սկսեցին խփել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այսինքն 2 քայլ դրեցիք, հենց այդ պահին հինգ-վեց հոգի սկսեցին Ձեզ ծեծե՞լ, հինգ-վեց հոգի Գևորգի՞ն, վկան պատասխանեց. «Էդ ժամանակ անծանոթ երեքից մեկը Գևորգին խփեց»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ո՞ր հատվածին խփեց, վկան պատասխանեց. «Դեմքի հատվածին»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք մեջքո՞վ էիք, վկան պատասխանեց. «Դե իրար կողք կանգնած էինք, սկսեցին խփել ու սկսեցին շատանալ շենքի կողմից»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այսինքն երեքը երկուսի դե՞մ սկսեցիք կռվել, վկան պատասխանեց. «Հա, էդ ընթացքում՝ շենքի կողմից շատացան»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այդ ընթացքում ի՞նչ էիք միմյանց ասում, վկան պատասխանեց. «Չէ, ոչ մի բան չենք ասել իրար»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե երբ եկան, հարվածեցին, այդ ընթացքում ինչ-որ բան չէի՞ն ասում, Ձեզ մոտ հարց չառաջացա՞վ, թե ինչո՞ւ էին խփում, վկան պատասխանեց. «Խփելու ընթացքում, լսեցի, որ ասեցին երկուսին էլ սպանեք»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ո՞վ ասաց, վկան պատասխանեց . «Չեմ կարա ասեմ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք աջլի՞կ եք, թե՝ ձախլիկ, վկան պատասխանեց. «Աջլիկ եմ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե դանակ ունենու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե վեճի ժամանակ դանակ ունեի՞ք, վկան պատասխանեց. «Չէ, առհասարակ չունեմ, իմ անունով օրինական պնևմատիկ «Макаров» պիստոլետ ունեմ, եթե օգտագործելուց լինեմ պնևմատիկ պիստոլետը կօգտագործեմ կամ կարամ էթամ, օրենքով գազովի պիստոլետա հասնում ինքնապաշտպանության համար, ոչ թե դանակ պահեմ մոտս»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե որտե՞ղ էիք պահում, վեճի ժամանակ ունեի՞ք, վկան պատասխանեց, «Չէ, տունը՝ սեյֆի մեջ»:
Վկա Հայկ Գևորգյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունքը. «Նախ կփորձեմ վկայեմ, որ զանգել էին ոստիկանությունից ասեցին՝ սենց դեպքա եղել, ասեցի ծանոթ չեմ դեպքին, հետո գնացի գործի, տարան Զեյթունի ոստիկանություն հարցրեցին, թե ինչա եղել, ոնցա եղել, ասինք աշխատանքի ենք եղել չենք իմացել, էդքան բանը երևի, հետո քաղաքային վարչություն տարան, ցուցմունք, թե վկայություն գրեցինք, ասեցինք, որ աշխատանքի ժամին զբաղված ենք եղել աշխատանքով, տեղյակ չենք՝ ոնցա եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե որտե՞ղ էիք աշխատում դեպքի ժամանակ, վկան պատասխանեց. ««Կալիֆորնիա բուրգեր»-ում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ է իրենից ներկայացնում «Կալիֆորնիա բուրգերը», վկան պատասխանեց. «Սննդի ցանց»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ էիք աշխատում, վկան պատասխանեց. «Խոհարար»:
Մեղադրողի հարցին, թե մոտավորապես կհիշե՞ք այդ դեպքը, որ նշեցիք դատարանին, ե՞րբ է տեղի ունեցել, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում, մոտավորապես էլ չեմ կարող հիշել, հաստատ»:
Մեղադրողի հարցին, թե քանիսի՞ն էր, վկան պատասխանեց. «Ես առավոտյան երեկոյան 8-ից գործի էի գնում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք երեկոյան 20:00-ից գտնվել եք աշխատանքի, քանիսի՞ն է եղել դեպքը և ի՞նչ դեպքի մասին է խոսքը, վկան պատասխանեց. «Դեպքը չեմ կարող ասել՝ քանիսինա տեղի ունեցել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ե՞րբ են Ձեզնից հետաքրքրվել՝ քանիսի կողմերն էր, վկան պատասխանեց. «Ինձանից հետաքրքվել են ցերեկվա կողմերը կարծեմ, գործի ել չեմ եղել, այ էդ հիշում եմ, որովհետև զանգեցին լուրջ էլ չէի վերաբերվում, գիտեի կատակ էին անում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ովքե՞ր են զանգել, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ պահին, երբ գնացել եք գործի, քանի՞ հոգով եք եղել, վկան պատասխանեց. «Երկուսով ենք եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք և՞, վկան պատասխանեց. «Ես և Սուրենը»:
Մեղադրողի հարցին, թե արտառոց դեպք տեղի ունեցե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Արտառոց, էնա եղել, որ ես ցուցմունքում էլ նշեցի, դուռը բացվեց, ասեցին՝ ինչա եղել, ասեցինք տեղյակ չենք»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ բացեց, վկան պատասխանեց. «Չեմ ճանաչում, անծանոթ էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե կհիշե՞ք արտաքինը, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշի, ցուցմունքներում էն ժամանակ նշել էի»:
Մեղադրողի հարցին, թե դուռը բացեց, ի՞նչ ասաց Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Էդ ինչ էր, դուրսը ովքեր էին, երևի թե սենց, կոնկրետ չեմ հիշում բառերը, ասեցինք չգիտենք՝ ինչա եղել ու դուռը փակեց, գնաց, մենք էլ՝ մեր գործերով»:
Մեղադրողի հարցին, թե չփորձեցի՞ք դուրս գալ, հետաքրքրվել՝ ինչ է եղել, վկան պատասխանեց. «Ես տենց դեպքերին ընդհանրապես չեմ հետաքրքրվում»:
Մեղադրողի հարցին, թե այնուհետև ասում եք, որ առավոտյան զանգեց Ձեզ Ձեր գործընկերը, այո՞, վկան պատասխանեց. «Ներսի մարդկանցից էր, մեր տղերքից էր, չեմ հիշում, զանգեց, ասեցին՝ ոստիկանությունից են եկել, ես էլ լուրջ չվերաբերվեցի, ասեցի կատակ մի արեք, զբաղված եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ասա՞ց՝ ինչի համար են եկել ոստիկանությունից, վկան պատասխանեց. «Ասեց, ինչ-որ դեպքա եղել երեկոյան, ոստիկանությունից են եկել, ուզում են իմանան՝ տեսել եք, ինչա եղել, ես լուրջ չվերաբերվեցի, ոստիկանության աշխատակցի հետ խոսալուց էլ չիմացա, ես ասեցի կատակ են անում, հետո գնացի գործի, տենց իմացա»:
Մեղադրողի հարցին, թե նույն զանգելու օ՞րն եք գնացել գործի, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն Դուք ամեն օ՞ր էիք աշխատանքի, վկան պատասխանեց «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե գնացիք աշխատանքի և ի՞նչ պարզեցիք, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա հիշեմ՝ ինչ ասեցին»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ, որ գնացիք աշխատանքի վայր, փորձեցիք հետաքրքվել, անհանգստություն չզգացի՞ք, վկան պատասխանեց. «Դե, չե, որ գնացի, ասեցին սենց-սենց բաներա եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ բաներ, վկան պատասխանեց .«Ասեցին, որ կռիվա եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ միջև, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե որևէ մեկն ազդե՞լ է Ձեզ վրա ցուցմունքներ տալիս, Դուք Ձեր կամքո՞վ եք տվել ցուցմունքները, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Վկա Սուրեն Միքայելյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Հաջորդ օրը չգիտեմ՝ ինչա եղել, ոստիկանությունից մոտեցան, ասեցին ինչ-որ վեճ եղելա, ասեցինք ոչ, ու էլ տենց բան չի եղել ու ցուցմունք ենք գրել ոստիկանությունում, ասեցինք մենք մեր գործն ենք արել ու ոչ մի բան չենք տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ում ի՞նչ էիք աշխատում, վկան պատասխանեց. «Գանձապահ»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ օրը, որ գտնվել եք աշխատանքի վայրում, Ձեզ հետ միասին ովքե՞ր են գտնվել աշխատանքի վայրում, վկան պատասխանեց. «Ես ու Հայկոն»:
Մեղադրողի հարցին, թե Հայկ Գևորգյանի՞ մասին է, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե եթե դրսում, այսինքն՝ անմիջապես «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի դիմաց տեղի ունենար դեպքը, լսելի կլինե՞ր ներսում, վկան պատասխանեց. «Մսաղացի ձենը շատ բարձրա, զալում էլ բարձր երաժշտությունա, մի հատ փոքր լուսամուտա դրած, տեղից էլ բան չի երևում՝ մութա»:
Մեղադրողի հարցին, թե լսելի կլինե՞ր, վկան պատասխանեց. «Մսաղացի ձենը, շատ ուժեղա, հետո էլ բարձր երաժշտություն էր՝ չէր լսվի»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքի օրը որևէ մեկը մտել և Ձեզնից հարցրե՞լ է, թե՝ ինչ դեպք է տեղի ունեցել դրսում, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե գիշերը եկել են ոստիկաննե՞րը, վկան պատասխանեց. «Չէ, ինչ-որ հաջորդ օրն են եկել, ասել են՝ երեկ դեպք, բան-ման, ասեցինք տեղյակ չենք»:
Վկա Գևորգ Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Աչքս կպելա, հետո զարթնել եմ, երևի 16-ի կողմերը, հելել եմ դուրս, որ արդեն 10-ն էր համարյա, տեսա ջահելներն էին կանգնած, գոռացի «Լյովա», ընդեղից ասեցին, Գևորգ ձյաձյա Լյովային տարել են հիվանդանոց, չեմ հիշում էլ ինչ-ոնց, մեկ էլ հիշում եմ, որ հայտնվեցի հիվանդանոցում»:
Մեղադրողի հարցին թե տեղեկացել եք, որ Ձեր որդին վնասվածքներով տեղափոխվել է հիվանդանոց, ինչքա՞ն մնաց հիվանդանոցում, վկան պատասխանեց. «Մոտ երկու ամիս»:
Մեղադրողի հարցին թե երբ Ձեր որդին դուրս գրվեց, փորձեցի՞ք հարցնել, թե ով է մարմնական վնասվածք հասցրել, վկան պատասխանեց. «Ասում էր տեղյակ չեմ, հետևիցսա եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե որտե՞ղ է եղել, ովքե՞ր են ներկա գտնվել, վկան պատասխանեց. «Ես սրտից շատ թույլ եմ, աշխատել եմ շատ հարց չտամ»:
Մեղադրողի հարցին, թե որտե՞ղ է եղել դեպքը, վկան պատասխանեց. «Զեյթուն՝ «Բուրգերս»-ի մոտ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ դեպքի մասին է խոսքը, վկան պատասխանեց. «Ինչ-որ կռիվա եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ միջև, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ ընթացքում եկե՞լ են, ասե՞լ են, հարցրե՞լ են, վկան պատասխանեց. «Մինչև քո աչքով չտենաս, ո՞նց հավատաս կողքի ասածներին»:
Մեղադրողի հարցին, թե կոնկրետ կարո՞ղ եք ասել, ով ինչ է ասել, վկան պատասխանեց. «Ասել են, որ Դավիթի տղաների հետ է կռիվը եղել, մնացածը՝ ինչա եղել, տեղյակ չեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ամբաստանյալին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Առաջին անգամ եմ տեսնում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ է ասել, որ Դավթի տղաներն են պատճառել վնասվածքները, վկան պատասխանեց. «Միլիցայությունում են ասել»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբևիցե Դավթին հանդիպե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ է նախաձեռնել հանդիպումները, վկան պատասխանեց. «Դավիթը»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ էր հանդիպում, վկան պատասխանեց. «Դե մեր երեխեքն էին կենտրոնում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչպե՞ս ստացվեց, որ Դավիթը փորձեց հանդիպել, որտե՞ղ հանդիպեցիք, ի՞նչ խոսեցիք, վկան պատասխանեց. «Ինքը զանգելա հորեղբորս որդուն՝ Ավետիսյան Արարատին, ասելա՝ Դավիթը ուզումա քեզ տենա, ես էլ ասել եմ՝ չեմ ուզում իրան տենամ»:
Մեղադրողի հարցին, թե չտեսա՞ք, վկան պատասխանեց. «Որ երեխուս բոքսից բերեցին, մի 20 օր հետո Դավիթին հանդիպել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե որտե՞ղ հանդիպեցիք, վկան պատասխանեց. «Զեյթունի գերեզմանոցում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք և Դավիթը միայնա՞կ էիք, վկան պատասխանեց. «Միայնակ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ ասաց Դավիթը, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում, ասաց. «Կարա՞մ մի բանով օգնեմ հիվանդանոցում»»:
Մեղադրողի հարցին, թե չհարցրի՞ք՝ ինչի պետք է օգնի, վկան պատասխանեց. «Դե արդեն տեղյակ էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ Դուք մերժեցիք, Դավիթը կրկին փորձե՞լ է հանդիպել Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Փորձել է, ես չեմ համաձայնվել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչպե՞ս, վկան պատասխանեց. «Հորեղբերս որդու միջոցով»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք նշեցիք ցուցմունքում, որ խոսակցություններից լսել եք, որ Դավիթի որդիներն են վնասվածքներ պատճառել՝ դա ո՞ր խոսակցություններից է, վկան պատասխանեց. «Ոստիկանությունից»:
Մեղադրողի հարցին, թե ընդհանուր խոսակցություններից լսե՞լ եք դեպքի մասին, կոնկրետ ումի՞ց եք իմացել, որ Դավթի որդիներն են. «Ոստիկանությունից, բացի ոստիկանությունից՝ ոչ ոքից»:
Մեղադրողի հարցին, թե կոնկրետ Դավթի որդիների անունները հնչե՞լ են ոստիկանությունում խոսակցության ընթացքում, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ անունն են տվել, վկան պատասխանեց. «Դե ասեցին Դավիթի տղաները»:
Մեղադրողի հարցին, թե ովքե՞ր են մասնակցել վիճաբանությանը, բացի Դավիթի տղաներից, վկան պատասխանեց. «Տեղյակ չեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ գնացիք հիվանդանոց, Ձեր որդուց բացի, ու՞մ եք նաև նկատել Ձեզ ծանոթ, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր կինը Ձեզ հե՞տ է գնացել վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ գնացիք հիվանդանոց, Ձեր որդուց բացի, ու՞մ տեսաք Ձեր ծանոթներից. «Վկան պատասխանեց, մարդ չկար էլ ծանոթ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ է տեղափոխել հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Իր ընկերները»:
Մեղադրողի հարցին, թե տեսե՞լ եք իր ընկերներին դեպքից հետո, վկան պատասխանեց. «Ոչ, կարողա տեսել եմ, բայց չգիտեմ՝ իրա հետ եղել են, թե՝ ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե իր ընկերներին ընդհանրապես տեսե՞լ եք դեպքից հետո, վկան պատասխանեց. «Այո՝ Նարեկին»:
Մեղադրողի հարցին, թե որտե՞ղ, վկան պատասխանեց. «Մեր տանը»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ Ձեր որդին արդեն տա՞նն էր, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե հարցրե՞լ եք Նարեկին դեպքի մասին, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեզ հայտնի՞ է, թե ինչից է առաջացել այդ վիճաբանությունը, վկան պատասխանեց. «Ավտո քշելուց»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ մեքենա վարելուց, վկան պատասխանեց. «Ամբաստանյալի»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր որդին ինչ-որ բան ասե՞լ է ամբաստանյալին՝ մեքենա վարելու հետ կապված, վկան պատասխանեց. «Կարողա ասելա, ես տեղյակ չեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ դեպքում որտեղի՞ց եք տեղյակ, որ մեքենա վարելու հետ կապված է տեղի ունեցել վեճը, վկան պատասխանեց. «Միլիցեքն են ասել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ոստիկանությունն ի՞նչ ասաց Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Լրիվ պատմեցին»:
Մեղադրողի հարցին, թե կոնկրետ ի՞նչ պատմեցին, վկան պատասխանեց. «Դե ասեցին, որ ամբաստանյալը արագա քշել, հետո նկատողությունա տվել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ է նկատողություն արել, վկան պատասխանեց. «Ես չգիտեմ՝ ով է այդ խմբի մեջ եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ր խմբի մասին է խոսքը, վկան պատասխանեց. «Դե ով, որ նկատողությունա տվել, վիճաբանությունա եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր որդին ի՞նչ կապ ուներ այդ վարելու, նկատողության հետ, վկան պատասխանեց. «Կարողա մեկն ու մեկն էլ ինքնա եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն՝ մինչև այս պահը Ձեզ հայտնի չէ՞, ինքը եղել է այդտեղ թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Չէ, վայթե չի եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե որևէ մեկը փորձե՞լ է Ձեր նկատմամբ ճնշում գործադրել, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն՝ ինչ հայտնում եք դատարանին, հայտնում եք ճշմարտությու՞նը, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի հարցին թե Դավիթն ասե՞լ է ինչ տեղեկություններ ունի, կամ ի՞նչ կապ ունեն Ձեր կամ իր տղաները, նման խոսակցություն եղե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին թե հնարավո՞ր է որ նա ավելի շատ տեղեկություններ ուներ, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին թե այսքան ժամանակահատվածում որևէ մեկն ասե՞լ է, որ Գևորգ Սարգսյանը Ձեր որդուն դանակով հարվածել է, վկան պատասխանեց. «Ոչ նման բան չի եղել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե երբ որ դուրս եկաք բակ, տեսաք մարդիկ են հավաքված, չհարցրի՞ք, թե ինչ է տեղի ունեցել, վկան պատասխանեց. «Ոչ, ես արդեն գռոյկի մեջ էի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք Ձեր ասած վիճակում չհարցրի՞ք ինչ է եղել, որևէ վարկած Ձեր գլխով չանցա՞վ, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե մինչև Ձեր աչքով տեսնելը չուզեցա՞ք լսելով իմանալ որևէ տեղեկատվություն, վկան պատասխանեց. «Միանգամից գնացի հիվանդանոց»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հիվանդանոցում ի՞նչ տեղի ունեցավ, վկան պատասխանեց. «Ասեցին օպերացիա պետք է անեն երեխուն»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե քանի՞ ժամ տևեց այդ օպերացիան վկան պատասխանեց. «12-ից մինչև առավոտ 7:00-ը»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այդ ընթացքում որևէ մեկի հետ հանդիպեցի՞ք, փորձեցի՞ք հասկանալ, թե՝ ինչ է եղել, վկան պատասխանեց. «Ոչ, միլիցիայությունը չէր թողնում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հետո ե՞րբ Ձեր տղան արթնացավ, վկան պատասխանեց. «Արթնացավ երկրորդ օրվանից հետո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այդ 2-3 օրվա ընթացքում այպես էլ չիմացա՞ք, թե ինչ է պատահել, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ամբողջ օրերը հիվանդանոցու՞մ եք անցկացրել, վկան պատասխանեց. «Այո, գիշեր-ցերեկ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե երբ Ձեր տղան բացեց աչքերը, հարցրի՞ք, թե ինչ է տեղի ունեցել, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե կարևոր չէ՞ր հարցնելը, վկան պատասխանեց. «Չէ, որ իմանայի, վրեժ կլուծեի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ի՞նչ է նշանակում վրեժ կլուծեի, վկան պատասխանեց. «Ով, որ արել էր էդ բանը»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե եթե Դուք չեք հարցնում՝ ինչ է պատահել, ինչպե՞ս էիք իմանալու վրեժ լուծեիք, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Ես գիտեմ, իմ խասյաթը»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե չէի՞ք հարցնում, որ վրեժ չլուծեիք, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հիշու՞մ եք, որ ցուցմունք եք տվել վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, այն ժամանա՞կ էիք ավելի ճշգրիտ ասել, թե՝ հիմա, վկան պատասխանեց. «Ինչ-որ ասում եմ հիմա, ավելի ճիշտա, հիմա չեմ էլ հիշում էն վախտ ինչ եմ ասել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե այսինքն՝ հիմա ավելի՞ սառն եք դատում, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Հրապարակվեցին վկա Գևորգ Ավետիսյանի նախաքննության ընթացքում տված հետևյալ ցուցմունքները.
ա) 2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 19:30-ի սահմաններում, փակելով խանութի դուռը՝ ինձ պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի 05 MM 599 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվեցի դեպի Երևան քաղաքի Դրոյի 44 ինձ պատկանող տուն: Մտնելով տուն՝ տանն էին բոլոր անդամները, տանն էր նաև որդիս՝ Լևոն Ավետիսյանը: Միասին հաց ուտելուց հետո ես պառկեցի բազմոցին և պառկած տեղից քնել եմ: Ժամը 23:00-ից 23:30-ի սահմաններում արթնացա քնից, միջանցքում գտնվող սեղանի վրայից վերցրեցի մեքենայի բանալիները և դուրս եկա, որպեսզի մեքենան տան բակում կայանեմ: Դուրս գալով նկատեցի, որ մեր տան դիմացի հատվածում հավաքված էին մի խումբ երիտասարդներ, ես մտածեցի, որ այդ հավաքված երիտասարդների մեջ է նաև որդիս, այդ իսկ պատճառով բարձր ձայնով բացականչեցի «Լյով», հենց այդ ժամանակ հավաքված տղաներից մեկը, մի փոքր առաջանալով, բարձր ձայնով ինձ հայտնեց, որ տղայիս տեղափոխել են «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» հիվանդանոց, ես անհապաղ փողոցում կանգնած իմ մեքենայով ուղևորվեցի դեպի նշված հիվանդանոց, այդ երիտասարդին հարցեր չտալով, քանի որ շոկի մեջ հայտնվեցի և ցանկանում էի շատ արագ հասնել հիվանդանոց: Նշեմ նաև, որ ես, երբ իմացա որդուս հիվանդանոց տեղափոխվելու մասին, մտա տուն, փոխեցի տաբատս և կնոջս հետ միասին գնացինք հիվանդանոց, որտեղ տեղեկացա, որ որդուս սուր կտրող-ծակող գործիքով, տեղափոխել են իրենց հիվանդանոց և հենց այդ ժամանակ նրանց վիրահատում էին: Հաջորդ օրը՝ առավոտյան ես տեղեկացա, չգիտեմ, թե կոնկրետ ումից, որ տղայիս հիվանդանոց են տեղափոխել նրա ընկերները՝ Տիգրանը, Սևակը և Նարեկը՝ ինձ պատկանող ավտոմեքենայով, տեղեկացա նաև, որ դեպքը տեղի է ունեցել Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական տարածքում գտնվող «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի տարածքում: Ես խոսակցություններից տեղեկացա, որ որդուս մարմնական վնասվածքներ հասցրել են մեր փողոցում բնակվող Դավիթի որդիները՝ Էդգարը և Գևորգը: Ես տեղեկացել եմ, որ դեպքը տեղի է ունեցել Էդգարի և Գևորգի, իրենց ընկերների և որդուս և իր ընկերների միջև, որի ժամանակ մարմնական վնասվածք է ստացել, սակայն բուն կռիվը իմ տղայի հետ չի եղել, այն եղել է տղայիս ընկերների և Էդգարի, Գևորգի և իրենց ընկերների միջև:
Հարց. Ասացեք, թե ումից եք իմացել, որ Ձեր որդուն մարմնական վնասվածքներ են հասցրել Դավիթ Սարգսյանի որդիներ՝ Էդգար և Գևորգ Սարգսյանները:
Պատասխան. Ես այդ մասին տեղեկացել եմ դեպքի հաջորդ օրը, քանի որ այդ ժամանակ որդիս նոր էր վիրահատվել, իսկ ես մտածում էի միայն նրա առողջության մասին, այդ իսկ պատճառով չեմ հիշում, թե ով ինձ հայտնեց այդ մասին:
Հարց. Ասացեք, թե ինչն է եղել վիճաբանության պատճառը Էդգար, Գևորգ Սարգսյանների, իրենց ընկերների և Ձեր որդու և իր ընկերների միջև:
Պատասխան. Որքանով, որ ես տեղյակ եմ Էդգար և Գևորգ Սարգսյանները մեքենան արագ վարելուց հետո, որդուս ընկերները մոտեցել են նրանց, զգուշացրել, որ իրենց փողոցում մեքենան նման արագությամբ չվարեն, որից հետո նրանց միջև վիճաբանություն է սկսել և նրանք որոշել են այդ վիճաբանությունը շարունակել այլ տեղում:
Հարց. Ասացեք, արդյոք տեղյակ եք բացի Ձեր որդուց կռվին մասնակից այլ անձիք վնասվածքներ ստացել են, թե ՝ ոչ:
Պատասխան. Ես որևէ տեղեկություն չունեմ, թե կռվին մասնակից այլ անձիք վնասվածքներ ստացել են, թե՝ ոչ (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 1, թերթ 110-113),
բ) 2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ի լրացուցիչ ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) Հարց. Ասացեք, թե Էդգար և Գևորգ Սարգսյան եղբայներից ով է Զեր որդուն մարմնական վնասվածքներ հասցրել:
Պատասխան. Ես տեղյակ եմ, որ նրանք են որդուս մարմնական վնասվածքներ հասցրել, սակայն թե կոնկրետ եղբայներից ով է այդ վնասվածքները հասցրել, ես տեղյակ չեմ (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 1, թերթ 114),
գ) 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) Ժամը 23:00-ի սահմաններում արթնացել եմ: Այդ ժամանակ որդիս տանը չէր: Արթնանալուց հետո դուրս եմ եկել բակ, ինձ պատկանող «Մերսեդես» մակնիշի 05 MM 599 պետհամարանիշի ավտոմեքենան փողոցից տան բակ մտցնելու համար: Դուրս եկա և դրսում՝ արդեն փողոցում, մոտ 15 մետր հեռավորության վրա տեսա, որ կանգնած են մի քանի երիտասարդ տղաներ, թե ովքեր էին՝ չգիտեմ: Մտածելով, որ որդիս էլ է նրանց մեջ՝ ես բարձր կանչեցի որդուս անունը՝ այսինքն Լևոն: Այդ տղաների խմբից ինձ մոտեցան երկու տղա և քայլեցին իմ ուղղությամբ: Այդ ընթացքում նրանք հեռվից ինձ ասացին, որ Լևոնին տարել են Մասիվի հիվանդանոց: Քանի որ նրանք դա ինձ ասացին հեռվից, ես չեմ տեսել և չգիտեմ, թե ովքեր էին նրանք: Ես, դա լսելով, քանի որ շորտիկով էի, ափալ-թափալ ինձ ներս գցեցի, կնոջս ասեցի, որ հավաքվի, գնում ենք հիվանդանոց, ես էլ փոխվեցի ու արագ իմ ավտոմեքենայով գնացինք Մասիվի հիվանդանոց: Հասնելով Մասիվի հիվանդանոց՝ ընդունարանից պարզեցի, որ որդիս ողջ է և վիրահատարանում է: Դրանից հետո գնացել ենք վիրահատարանի մոտ ու հիվանդանոցում վիրահատարանի մոտ սպասել ենք մինչև վիրահատության ավարտը: Այդ ընթացքում հիվանդանոց են եկել Մասիվի ոստիկանության աշխատողներ, որոնց հետ ես էլ տեսել եմ, որ ավտոմեքենայի սրահում կային արյան հետքեր: Դրանից հետո վիրահատության ավարտից հետո վիրահատող բժիշկներից տեղեկացել եմ, որ Լևոնին դանակահարած են եղել: Հիվանդանոցում եղած ժամանակ, հենց այդ գիշերվա ընթացքում, հիվանդանոց է եկել նաև հորեղբորս որդին՝ Արարատ Ավետիսյանը՝ իր կնոջ հետ: Դրանից հետո, այժմ կոնկրետ չեմ հիշում, թե ումից, տեղեկացել եմ, որ ինչ-որ մեր փողոցի բնակիչներից Դավիթի որդին, կոնկրետ չգիտեմ, թե որ մեկը, մեքենան արագ է քշել մեր փողոցում, դրա հետ կապված փողոցի երեխաները, կոնկրետ անունները չգիտեմ, թե ովքեր, նրան նկատողություն են ցանկացել անել, որի հետ կապված մեքենան արագ քշողը լկտի ձևով պատասխանել է՝ ասելով «Հո դուք գայիշնիկ չեք, եթե գայիշնիկ եք, կանգնեք, ամեն անցնելուցս մարդա 5000 տամ, անցնեմ, որ խոսակցություն չլինի»: Հետո լսել եմ, որ դրանից հետո Դավիթի տղան երեխաներին ասել է եկեք, գնանք «Կալիֆորնիա բուրգեր», խոսանք: Գնացել են այնտեղ, որտեղ դանակով հարվածել են որդուս: Չգիտեմ, թե որդուս կոնկրետ Դավիթի տղաներից ով է հարվածել, գիտեմ, որ նրա տղաներից մեկն է եղել: Գիտեմ նաև, որ տղաս ուշացումով է գնացել իր ընկերների հետևից, տեսել է, որ վիճաբանություն է և ուզեցել է բաժանի, դա ինձ հայտնել է Լևոնը: Նա նաև հայտնել է, որ այդ ժամանակ գիտակցությունը կորցրել է: Այս ամեն ինչը ես իմացել եմ տարբեր տեղերից, բացի Լևոնից, որը միայն ինձ պատմել է այն մասին, որ ուշացումով է հասել տեղ և երբ ցանկացել է բաժանել, գիտակցությունը կորցրել: Ցուցմունքիս ավելացնելու ոչինչ չունեմ:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ դեպքի հետ կապված Ձեր հայտնած տեղեկությունների մի մասն իմացել եք տարբեր տեղերից: Մանրամասն հայտնեք, թե որտեղից եք դրանք իմացել: Կոնկրետ ովքեր են այդ տեղեկությունները Ձեզ հայտնել:
Պատասխան. Ես այժմ չեմ հիշում, թե այդ տեղեկություններն ինձ ով է հայտնել, ուստի կոնկրետ նշել չեմ կարող:
Հարց. Դեպքից հետո մինչ օրս ընկած ժամանակահատվածում զրուցել եք արդյոք դեպքի հետ կապված Լևոնի հետ և նա ինչ է Ձեզ պատմել իր հետ տեղի ունեցած միջադեպի հանգամանքների մասին: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը:
Պատասխան. Ես դեպքից հետո Լևոնի հետ երբեք չեմ զրուցել, թե ինչ է տեղի ունեցել իր հետ և նա ինձ որևէ բան դեպքի հանգամանքների մասին չի հայտնել:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Սևակ Ավետիսյանին, Նարեկ Եղունյանին և Տիգրան Աբրահամյանին, եթե այո, ապա ովքեր են նրանք և ինչ հարաբերությունների մեջ են գտնվում Լևոն Ավետիսյանի հետ:
Պատասխան. Ես Ձեր նշած անձանց ճանաչում եմ, նրանք մեր բակի տղաներից են, իսկ թե ինչ հարաբերությունների մեջ են գտնվում Լևոնի հետ, չգիտեմ, միայն գիտեմ, որ նրանք շատ խելոք համեստ երեխաներ են և Լևոնի հետ ամեն տեսնելուց էլ շատ ջերմ են իրար բարևում:
Հարց. Ձեր կողմից նշված Ձեր փողոցի բնակիչ Դավիթը, այսինքն՝ Դավիթ Սարգսյանը, դեպքից հետո երբևէ փորձել է Ձեզ հետ հանդիպել կամ զրուցել կապված դեպքի հանգամանքների հետ:
Պատասխան. Այո դեպքից մոտ 10 օր հետո, երբ դեռ որդիս դուրս չէր գրվել հիվանդանոցից, Դավիթը եկել է մեր տան մոտ: Նա եկել էր մենակ և ինձանից հարցնում էր, թե ոնց անի, որ իր տղան չդատվի, չեմ հիշում կոնկրետ անուն տվել է իր տղաներից որ մեկի մասին էր ասում, թե՝ ոչ: Ես ջղայնացած նրան ասել եմ՝ ոնց ուզում ես, տենց էլ արա: Դրանից հետո նա չի եկել իմ հետ չի հանդիպել: Իմ հետ չի եկել և չի էլ հանդիպել նրա անունից այլ մարդ: Ես երկար Դավիթի հետ այդ ընթացքում չեմ զրուցել և խոսել ենք միայն այդքանը ու նա հեռացել է:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Դավիթ Սարգսյանի որդիներ Գևորդին և Էդգարին, եթե այո, ապա ինչ դիտեք նրանց և Ձեր որդու, ինչպես նան Սևակ Ավետիսյանի, Նարեկ Եղունյանի և Տիգրան Աբրահամյանի փոխհարաբերությունների մասին:
Պատասխան. Ձեր նշած Գևորգին և Էդգարին չեմ ճանաչում, միայն ճանաչում եմ նրանց հորը: Վերջիններիս, իմ որդու և Ձեր նշած անձանց, հարաբերությունների հետ կապված գիտեմ, որ նրանք իրար ճանաչել են և իրար հետ եղել են բարև բարի լույսի հարաբերությունների մեջ, նրանց մեջ մտերմություն դժվար եղած լինի:
Հարց. Դավիթ Սարգսյանը մինչև Ձեր կողմից նշված հանդիպումը, մինչ այդ փորձել է արդյոք հանդիպել Ձեզ:
Պատասխան. Մինչ այդ հանդիպումը իմացել եմ, որ նա դիմել է մեր բակի բնակիչներից ոմանց, կոնկրետ ում՝ չեմ հիշում, որ իմ հետ հանդիպի, որոնց ես պատասխանել եմ, որ նրա հետ չեմ ցանկանում հանդիպել:
Հարց. Կատարված դեպքի, այսինքն՝ Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածք ստանալու հանգամանքների վերաբերյալ այլ ինչ տեղեկություն ունեք և որտեղից: Մասնավորապես, Լևոն Ավետիսյանը որտեղ է մարմնական վնասվածք ստացել, ինչ հանգամանքներում, ով է նրան այդ մարմնական վնասվածքը կամ վնասվածքները պատճառել, ինչի համար և ովքեր են ներկա եղել դեպքին: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը:
Պատասխան. Գիտեմ, որ դեպքը տեղի է ունեցել «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ, դրա մասին իմացել եմ ոստիկանության աշխատողներից, գիտեմ, որ Լևոնին բաժանելու համար են դանակով հարվածել, թե ովքեր են եղել դեպքի ժամանակ այնտեղ տեղյակ չեմ, միայն գիտեմ, որ այնտեղ են եղել Դավիթի որդիները՝ իրենց ընկերներով: Այլ բան չգիտեմ: Այն հարցին, թե այդ տեղեկությունները որտեղից եմ իմացել, չեմ կարող պատասխանել, քանի որ դրանք իմացել եմ ընդհանուր խոսակցություններից:
Հարց. Ձեզ մեկ անգամ ևս նախազգուշացնում եմ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 338-րդ և 339-րդ հոդվածներով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին և առաջարկում եմ հարցերին տալ լրիվ, ամբողջական և ճիշտ պատասխաններ: Հայտնեք մանրամասն, թե ինչ գիտեք Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները ստանալու դեպքի հանգամանքների մասին, չէ որ Դուք վերջինիս հայրն եք և տրամաբանորեն բացառվում է, որ դեպքից հետո տեղեկություն չունենայիք կատարված դեպքի հանգամանքների մասին:
Պատասխան. Ես ավելացնելու ոչինչ չունեմ, այն, ինչ որ գիտեի, հայտնեցի:
Հարց. Ինչ գիտեք այն մասին, թե ինչ հանգամանքներում է Լևոն Ավետիսյանը հայտնվել հիվանդանոցում, ով է նրան տեղափոխել հիվանդանոց:
Պատասխան. Դեպքից հետո տեղեկացել եմ, որ տղայիս հիվանդանոց են տարել չգիտեմ, թե կոնկրետ ում հետ, իմ ավտոմեքենայով: Դրա մասին տեղեկացել եմ նորից ընդհանուր խոսակցություններից: Ավելացնելու ոչինչ չունեմ (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 3, թերթ 79-84):
Մեղադրողի հարցին, թե հակասություն տեսա՞ք, նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե բացի հիվանդանոցի հետ կապված օգնություն առաջարկելուց, ինչ-որ հարց հնչեցրե՞լ է, ինչպես անի, որ իր որդիները կամ որդին չդատվի, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարող ասել, հիշեմ հաստատ կասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե նախաքննական ցուցմունքում, որ ընդհանուր խոսակցություններից տեղեկացել եք, որ Դավիթի որդիներն են Ձեր որդուն մարմնական վնասվածք պատճառել և կոնկրետ անձանց տվյալներ նշեցիք, մասնավորապես ցուցմունքում նշված էր Նարեկի, Սևակի, Տիգրանի տվյալներն էր, որ մասնակցել են վիճաբանության, մինչդեռ դատարանում հայտնում եք, որ ընդամենը ոստիկանությունից եք իմացել, որ վիճաբանություն է տեղի ունեցել, վկան պատասխանեց պատասխանեց. «Նարեկի անունը հիշեցի, ասացի, Տիգրանի ու Սևակի անունը՝ չէի հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր որդու ընկերների անունը չե՞ք հիշում, վկան պատասխանեց. «Ընդհանրապես անունների հետ կապված լավ հիշողություն չունեմ»:
Մեղադրողի հարցին,թե Դուք հիշողության հետ կապված խնդիրներ ունե՞ք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ընդհանուր խոսակցությունների՞ց եք տեղեկացել, որ Ձեր որդուն վնասվածքներ պատճառել են Դավիթի որդիները՝ Էդգարը կամ Գևորգը, մինչդեռ դատարանում նշում եք, որ ոստիկանությունից եք իմացել, ինչպես կբացատրեք այդ հանգամանքը, վկան պատասխանեց. «Այո, ոստիկանությունից, ես կամ հիվանդանոցում եմ եղել, կամ ոստիկանությունում եմ եղել, ես ուրիշ տեղ չեմ եղել, որ մեկնումեկից լսեի»:
Մեղադրողի հարցին,թե նախաքննական ցուցմունքով նշվում էր, որ Դավիթը փորձում էր Ձեզ հանդիպել՝ Ձեր թաղից որևէ մեկի միջոցով, ինչի վերաբերյալ ոչինչ չասացիք դատարանում, ու՞մ միջոցով է փորձել հանդիպել առաջին հանդիպումից հետո, վկան պատասխանեց. «Ասեցի՝ Ավետիսյան Արարատի»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ավետիսյան Արարատը և՛ ձեր բարեկամն է, և՛ թաղի բնակի՞չ, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի հարցին, թե այնպիսի խոսակցությու՞ն եղել է, որ ինքն ասի, որ գիտի, որ իր որդին է հարվածել, ներողություն հայցեր, վկան պատասխանեց. «Չէ, չի եղել»:
Պաշտպանի հարցին, թե ասում եք մոտ 20 օր հետո եկավ, տեսավ, նախաքննական ցուցմունքում էլ նշված է 20 օր, Ձեզ մոտ հարց չծագե՞ց, չհարցրի՞ք, թե մինչև այդ պահն ինչու չէր գալիս Դավիթը, վկան պատասխանեց. «Չտվեցի»:
Պաշտպանի հարցին, թե տա՞ն մոտ եք հանդիպել, թե՝ գերեզմանոցի, վկան պատասխանեց. «Հանդիպել ենք տան դիմաց, մեքենայով բարձրացել ենք գերեզմաններ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ու՞մ մեքենայով, վկան պատասխանեց. «Դավիթի»:
Պաշտպանի հարցին, թե մեքենայի՞ մեջ խոսեցիք, թե՝ դրսում, վկան պատասխանեց. «Դուրսը»:
Պաշտպանի հարցին, թե ո՞վ սկսեց խոսակցությունը, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե հրաժարվեցի՞ք բժշկական օգնությունից, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի հարցին, թե որևէ բողոք չարտահայտեցի՞ք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք նստեցիք առանց խոսելու գնացիք, ապա իջաք, նա առաջառկեց բժշկական օգնություն ցուցաբերել, Դուք մերժում, նստում եք իր մեքենան, հետ եք գալիս, ճի՞շտ եմ հասկանում Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Երկու բառով խոսացել ենք, իջել»:
Վկա Արարատ Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունքը. «Չեմ հիշում, էդքան անցելա»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր տունը Լևոն Ավետիսյանի տնից հեռու՞ է, վկան պատասխանեց. «Չէ, սեփական տունա»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք կոնկրետ ումի՞ց իմացաք, որ Լևոնին տարել են հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Ոստիկաններից»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ ասացին ոստիկանության աշխատակիցները, վկան պատասխանեց. «Ես միանգամից զանգեցի հորողբորս որդուն»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ է Ձեր հորեղբոր որդին, վկան պատասխանեց. «Գևորգը»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ւմ հետ գնացիք հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Կնոջս»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչպե՞ս է կնոջ անունը, վկան պատասխանեց. «Գոհար Առաքելյան»:
Մեղադրողի հարցին, թե մեքենա վարու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձե՞ր մեքենայով եք գնացել, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր տղա՞ն վարեց, թե՝ Դուք, վկան պատասխանեց. «Ես»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ գնացիք հիվնադանոց, Ձեզ ծանոթ ու՞մ հանդիպեցիք, վկան պատասխանեց. «Գևորգին ու իրա կնոջը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնին տեսա՞ք այդ օրը հիվանդանոցում, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչքա՞ն մնացիք հիվանդանոցում, վկան պատասխանեց. «Ավել»:
Մեղադրողի հարցին, թե քանիսի՞ն գնացիք հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Մոտավորապես 2:00-ի, 3:00-ի սահմաններում, մինչև առավոտ»:
Մեղադրողի հարցին, թե խոսե՞լ եք Լևոնի հոր՝ Գևորգի հետ, թե ինչու են տեղափոխել հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Ոչ մի բան չգիտեին, ջահել էլ չկար՝ հարցնեինք»:
Մեղադրողի հարցին, թե առավոտյան գնացի՞ք տուն, վկան պատասխանեց. «Ոչ, ուրիշ տեղ եմ գնացել՝ անձնականա»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ գնացիք տուն, փորձե՞լ եք ինչ-որ մեկից պարզել, թե ինչ է տեղի ունեցել, վկան պատասխանեց. «Փորձեցի, չիմացանք»:
Մեղադրողի հարցին, թե մինչ այսօր տեղյակ չե՞ք, վկան պատասխանեց. «Երեկ, երեխուն Սևան ենք տարել, տեղից են իմացել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչպե՞ս կբնութագրեք այդ երեխային, վկան պատասխանեց. «Նորմալ երեխայա, մեր թաղի սաղ ջահելներն էլ խելոք երեխեք են էլի»:
Մեղադրողի հարցին, թե նշել եք Ձեր ցուցմունքում, որ ճանաչում եք նաև ամբաստանյալի հորը, այո՞, վկան պատասխանեց. «Այո, ճանաչում եմ՝ Դավիթին»:
Մեղադրողի հարցին, թե այս դեպքից հետո Դավիթը փորձե՞լ է Ձեզ հանդիպել, վկան պատասխանեց. «Այո, հանդիպել ենք սաղի հետ էլ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ հետ եք հանդիպել, վկան պատասխանեց. «Մեր թաղի բնակիչները՝ Ռոբերտը, Հրայրը, Սևակը, Սամվել, Աշոտ, Դավիթ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ եկան Ձեզ տեսնելու, վկան պատասխանեց. «Եկել էին, հարցնում էին՝ ինչով օգնեն, ինչ անեն»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավիթը մոտեցավ Ձեզ ի՞նչ էր ասում, վկան պատասխանեց. «Ինչով կարանք օգնենք, ինչա եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավիթը Ձեր ընկե՞րն է, վկան պատասխանեց. «Դե ծանոթ տղա ենք էլի, ընկեր չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավիթն այս դեպքի հետ կապ ունե՞ր, որ եկավ, մոտեցավ Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե չհարցրի՞ք Դավիթին, Դավիթն ինչ էր կոնկրետ առաջարկում, վկան պատասխանեց. «Ասեց իմ տղեն էլ, էդ ձևով վնասվելա, ինչ-որ խփել են»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ր տղայի մասին է խոսքը, վկան պատասխանեց. «Անունով չեմ կարող ասել, դեմքով եմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավիթը մի տղա՞ ունի, վկան պատասխանեց. «Չէ, երկու տղա ունի»:
Մեղադրողի հարցին, թե անունով կասե՞ք, վկան պատասխանեց. «Անունով չեմ կարող ասել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավի՞թն ասաց, որ իր որդուն էլ են վնասել, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ է կարել, վկան պատասխանեց. «Եսիմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ դեպքից հետո տեսե՞լ եք Դավիթի որդուն, ով նստած է ամբաստանյալի աթոռին, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք գնացի՞ք Դավիթենց տուն, տեսնեիք իր որդու վիճակն ինչպես է, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե այլ բան չասվե՞ց Դավիթի հետ խոսակցության ընթացքում, վկան պատասխանեց. «Մոտավորապես ինչ կարա անի, օգնի»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավիթը եկա՞վ հիվանդանոց՝ տեսնելու Լևոնին, վկան պատասխանեց. «Իմ ընդեղ լինելու ընթացքում, չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե փորձե՞լ է Դավիթը տեսնել Լևոնի հորը, վկան պատասխանեց. «Չեմ իմանում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավիթը չի՞ փորձել համար իմանալ, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Սամվելը, Աշոտը, Դավիթը տարիքո՞վ անձինք են, վկան պատասխանեց. «Մի տարիքի ենք»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ բոլորը Ձեզ հարցրին, այլ ոչ Գևորգին, վկան պատասխանեց. «Ես խանութ ունեմ, սաղ օրը դեմը նստած եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնի հետ խոսե՞լ եք, որ պարզեք՝ ինչ է տեղի ունեցել, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ումի՞ց եք փորձել պարզել՝ ինչ է պատահել, վկան պատասխանեց. «Հայաթի երեխեքից, անուներ չեմ կարա ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ամբաստանյալից փորձե՞լ եք հարցնել, վկան պատասխանեց. «Չեմ տեսել, որ հարցնեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ամբաստանյալի եղբորի՞ց փորձել եք հարցնել, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ամբաստանյալի հորից, փորձե՞լ եք հարցնել, վկան պատասխանեց. «Փորձել եմ, ասելա չգիտեն, կռիվա եղել՝ մեկի քիթն են ջարդել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ միջև է եղել, վկան պատասխանեց. «Երեխեքի՝ Լևոնի, Գևորգի, ու իրանց հետ երեխեք են էլի եղել՝ չգիտեմ որտեղից»:
Մեղադրողի հարցին, թե ովքե՞ր են եղել նրանց հետ, վկան պատասխանեց. «Չեմ ճանաչում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգը Լևոնի հետ ի՞նչ խնդիր ունի, վկան պատասխանեց. «Ոչ մի»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ դեպքում ինչու՞ են վիճաբանել, վկան պատասխանեց. «Չեմ իմանում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք անհագստացել եք Ձեր հարազատի համար, չփորձեցի՞ք հասկանալ՝ ինչից է առաջացել, վկան պատասխանեց. «Փորձեցի, չեն ասում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ պատճառով էր այդ կռիվը, վկան պատասխանեց. «Չեմ իմանում: Ես հետո լսել եմ, որ ինքն ավտոն արագա քշել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մից եք լսել, վկան պատասխանեց. «Փողոցում են ասել: Էս ջահելն արագա քշել, դրա համար էլ կռիվա սկսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնին ո՞վ է վնասվածք պատճառել, հետո լսել եք, վկան պատասխանեց. «Չէ, չեմ լսել, ներկա լինեի, կասեի»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ Դավիթը եկավ և հետաքրքրվեց Լևոնն ինչպես է, համար փորձե՞ց իմանալ Ձեզնից, վկան պատասխանեց. «Ինքը տենց չի տարել նրան, որ համար տամ»:
Մեղադրողի հարցին, թե փորձե՞լ եք հայտնել Գևորգին, թե Դավիթը փորձել է տեսնել Գևորգին, վկան պատասխանեց. «Հա, մենակ Դավիթը չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե բացի Դավիթից , խանութ եկող այլ անձինք հարցրի՞ն, թե ինչպես կարող են Գևորգին տեսնել, վկան պատասխանեց. «Հա, ոմանք գնացել են հիվանդանոց»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավիթը գնացե՞լ է հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Չէ, ոնց-որ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ գիտեք, որ ոմանք գանցել են հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Տեսել էինք, գիտեինք»:
Մեղադրողի հարցին, թե տեղյա՞կ եք, թե Դավիթը գնացել է, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ է Դավիթը Ձեզ ասել. «Նոր եմ իմացել, որ քո ախպոր տղեն է», վկան պատասխանեց. «Չի իմացել էլի»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ նույն հարցը մնացածնե՞րն էլ հնչեցրին, թե՝ միայն Դավիթը, վկան պատասխանեց. «Դե մարդ կար՝ գիտեր, մարդ կար՝ եկավ, հարցրեց «Գևորգի տղեն ա՞», «Գևորգի տղերքից ո՞ր մեկնա», սենց էլի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ է նշանակում՝ «Գևորգի տղերքից որ մեկն է», վկան պատասխանեց. «Դե մարդիկ լսել են չէ, որ Գևորգի տղենա հիվանդանոցում, նրանք էլ հարցրել են»:
Պաշտպանի հարցին, թե կոնկրետ անձ կա՞, որը տեսել է կամ գիտի, որ Գևորգը հարվածել է Լևոն Ավետիսյանին, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարող ասել»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դավիթը, երբ եկավ ի՞նչ ասաց, ի՞նչ գիտի, մանրամասն կներկայացնե՞ք, վկան պատասխանեց. «Ասեց, որ չէր իմանում, որ մեր երեխեն էլա կռվի մեջ, համ էլ իր տղու ձեռքն են ճղել, մեկի քիթնա ջարդվել, շատով են եղել՝ մի տաս հոգի կարան եղած լինեն, չգիտեր, բայց ովքեր են եղել, ով, ինչա արել»:
Պաշտպանի հարցին, թե այսինքն չգիտե՞ր, թե Լևոնին ով է հարվածել, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե իր տղաների հետ կապված որևէ բան ասա՞ց, ինչպես են հայտնվել, վկան պատասխանեց. «Հա, ասեց՝ երեխեքն եկել են, տուն գնալուց են եղել, վեկալել, գնացել են ինչ-որ խոսալու»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ ասաց ովքե՞ր են եղել տանողները, շա՞տ են եղել թե քի՞չ, մեքենայո՞վ են եղել, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Մեքենայով են եղել»:
Պաշտպանի հարցին, թե քանակ ասե՞լ է մեքենայի, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա ասեմ, չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դավիթն այդ ժամանակ չգիտե՞ր թե Գևորգը դանակով հարվածե՞լ է Լևոնին, թե ո՞չ, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե չցանկացա՞ք հետաքրքրվել, թե իր որդու ձեռքն ինչու է պատռված, վկան պատասխանեց. «Ասեց ինչ-որ ուզեցել են դանակով խփեն՝ ձեռքով պահելա»:
Պաշտպանի հարցին, թե մյուս որդու մասին ասա՞ց, թե վնասվածք ունի, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դավիթն ասաց, թե իր տղան մենա՞կ է եղել կռվին, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Չէ, ասեց իմ տղեքն են եղել, հետներն ովքեր են եղել՝ չգիտի»:
Պաշտպանի հարցին, թե տեղյա՞կ եք ովքեր են տարել հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Չէ, իրա ավտոյով են տարել տեղյակ եմ, դրել, նասիլկով գնացել են»:
Պաշտպանի հարցին, թե որտեղի՞ց գիտեք, որ պատգարակով են տարել, վկան պատասխանեց. «Ես գնացել, բացել, տեսել եմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչն եք բացել, վկան պատասխանեց. «Հիվանդանոցի տեսագրությունը»:
Պաշտպանի հարցին, թե ե՞րբ եք տեսել, վկան պատասխանեց. «Գիշերը, տարել եմ քաղմաս, նայել ենք»:
Պաշտպանի հարցին, թե ովքե՞ր են եղել, վկան պատասխանեց. «Տեսա»:
Պաշտպանի հարցին, թե ճանաչեցի՞ք, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե չպատկերացրեցի՞ք էլ ովքեր են, վկան պատասխանեց. «Չէ, ջահելներ են, երկու հոգի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք ընդհանրապես լսե՞լ եք, թե ով է հարվածել տուժողին՝ Լևոնին, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ցուցմունքներում չեք էլ նշե՞լ, վկան պատասխանեց. «Խոսակցություններն եկել, հասել են, որ Դավիթի տղաներն են»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե վերջիվերջո լսե՞լ եք, թե՝ ով է հարվածել Լևոնին, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ո՞վ է հարվածել, վկան պատասխանեց. «Չեմ իմանում, Դավիթի տղաները»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ո՞վ ասաց, վկան պատասխանեց. «Փողոցում լսեցի, խոսում էին լսեցի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ի՞նչ ասաց Դավիթը, վկան պատասխանեց. «Ասեց որ սենց-սենց բանա եղել, փորձել են խփել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դուք հարցրի՞ք Դավթին, թե իր տղաներն են խփել Ձեր զարմիկին, վկան պատասխանեց. «Հարցրել եմ, ասեց, որ իր տղուն էլ են խփել: Կռիվա եղել, իր տղուն էլ խփած կլինեն, մերին էլ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դավթի հետ խոսակցության ընթացքում ինչու՞ չհարցրիք, թե լսել եք, որ Լևոնին հարվածել են հենց Դավիթի տղաները, վկան պատասխանեց. «Ես լսել էի, որ իրա երեխեքն են, բայց ինչ իմանայի»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դավիթի օգնության առաջարկից հարց չառաջացա՞վ, թե ինչու պետք է օգնի, վկան պատասխանեց. «Դե լյուբոյն էլ մոտիկացել, ասելա, հայկական նորմալ մոտեցումա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հետո ասա՞ց Գևորգի համարն էլ տաք, որ օգնություն առաջակի չճանաչելով, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում ասելա, թե՝ չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ըստ Ձեզ կռի՞վ էին արել, Լևոնը՝ իր ընկերներով և Դավիթը՝ իր ընկերներով, ճի՞շտ է, վկան պատասխանեց. «Հնարավորա»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե Դավիթը գալիս, Ձեզ հարցնում է, թե կարող է Ձեզ օգնել, ճի՞շտ է, վկան պատասխանեց. «Ճիշտ է»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ինչու՞ է հարցնում՝ ըստ Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Թաղի տղայա, հարցրեց»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ինչու՞ չպարզեցիք Ձեր լսածի իսկությունը, ապացույցներ չկայի՞ն, թե՝ Ձեզ ճնշել էին, վկան պատասխանեց. «Չէ, ոչ մի ճնշում, ոչ մի բան»:
Վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների մեջ էական հակասություն առկա լինելու պատճառով Մեղադրողը միջնորդեց հրապարակել Վկայի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, որը բավարարվեց Դատարանի կողմից։
Հրապարակվեցին վկա Արարատ Ավետիսյանի՝ նախաքննության ընթացքում տված հետևյալ ցուցմունքները.
ա) 2015 թվականի հոկտեմբերի 24-ի ցուցմունքը հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) Ես ունեմ մթերային խանութ, որը գտնվում է գտնվում է մեր տան հարևանությամբ: Լևոն Ավետիսյանը հանդիսանում է հորեղբորս թոռը, իսկ Գևորգ Ավետիսյանը նրա հայրն է, և նրանք ընտանիքով բնակվում են մեր տան առաջին հարկում: Գևորգն ունի «Մերսեդես» մակնիշի 05 MM 599 հ/հ ավտոմեքենա, որը երբեմն վարում է նաև Լևոնը: Նրանք ավտոմեքենան հիմնականում կայանում են մեր տան բակում: 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 22:30-ից գտնվել եմ տանը և հեռուստացույցով ֆուտբոլ էի դիտում: Արդեն 2015 թվականի հեկտեմբերի 1-ին՝ ժամը 00:30-ի սահմաններում, երբ ես գտնվում էի հյուրասենյակում, դուստրս՝ Նոնա Ավետիսյանը, եկավ հյուրասենյակ և ասեց, ինչ-որ մեր տան բակում մարդիկ կան, որից հետո մենք դուրս եկանք տանից և բակում հանդիպեցինք ոստիկանության աշխատակիցների, ովքեր մեզ տեղեկացրին, որ Լևոնին մարմնական վնասվածքներով տեղափոխել են «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» հիվանդանոց, որտեղ տեսանք Գևորգին և նրա կնոջը՝ Անահիտ Արևշատյանին ու տեղեկացանք, որ Լևոնին վիրահատում են: Ես սկսեցի հարց ու փորձ անել Գևորգին և Անահիտին կատարվածի վերաբերյալ, սակայն նրանք ինձ պատասխանեցին, որ իրենք էլ որևէ տեղեկություն չունեն Լևոնի մարմնական վնասվածքներ ստանալու վերաբերյալ, անգամ չգիտեն, թե ով է նրան տեղափոխել հիվանդանոց: Նշեմ նաև, որ երբ ես և որդիս՝ Յուրի Ավետիսյանը, հասանք հիվանդանոց, այնտեղ կայանված էր նաև Գևորգի «Մերսեդես» ավտոմեքենան և մենք մեր ավտոմեքենան կանգնացրինք նրա կողքին:
Հարց. Դուք տեղյակ եք, թե Լևոն Ավետսյանն ում հետ է վիճաբանության մեջ մտել և ով է նրան այդ մարմնական վնասվածքները հասցրել:
Պատասխան. Ոչ, ես որևէ տեղեկություն չունեմ, թե Լևոնը ում հետ է վիճաբանության մեջ մտել և ով է նրան մարմնական վնասվածք հասցրել:
Հարց. Ձեր կինը՝ Գ.Առաքելյանը, բացատրությամբ հայտնել է, որ Ձեզ հետ ունեցած հեռախոսազրույցներից մեկի ընթացքում Դուք իրեն տեղեկացրել եք, որ Լ.Ավետիսյանն իր մարմնական վնասվածքները ստացել է իրենց ավտոմեքենայում և նրան դանակով են հարվածել, այնինչ ցուցմունքում նշում եք, որ որևէ տեղեկություն չունեք Լ.Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքներ ստանալու հանգամանքների վերաբերյալ, ինչ կասեք այդ մասին:
Պատասխան. Ես հիվանդանոցում գտնվելու ժամանակ զանգել եմ կնոջս և հայտնել եմ, որ ավտոմեքենայում արյուն կա, ըստ ինձ՝ նա դրանից ենթադրել է, որ Լևոնը դանակահարվել է ավտոմեքենայի մեջ, սակայն ես իրեն կոնկրետ նման բան չեմ հայտնել (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 46-48),
բ) 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) Սրանից մոտ երկու ամիս առաջ, կոնկրետ օրը չեմ հիշում, ուշ ժամի՝ կեսգիշերի սահմաններում, կամ ավելի ուշ, ես ընտանիքիս անդամների հետ գտնվում էի տանը: Տանը եղած ժամանակ ընտանիքիս անդամներից տեղեկացա, որ բակում մարդիկ կան և պարզելու համար, թե ովքեր են, ես դուրս եկա բակ: Բակում տեսա, որ հավաքված էին ոստիկանության աշխատողներ, որոնցից տեղեկացա, որ դեպք է պատահել և իրենք ուզում են հանդիպել Գևորգ Ավետիսյանին: Քանի որ Գևորգենց տան լույսերը վառվում էին, սակայն դռան թակոցներին պատասխանող չկար, ես իմ բջջային 094-24-21-37 հեռախոսահամարից զանգահարել եմ Գևորգի 091-24-85-50 հեռախոսահամարին և հարցրեցի, թե ուր են, որին վերջինս պատասխանեց, որ Մասիվի հիվանդանոցում են, դրանից հետո, երբ այդ մասին հայտնեցի ոստիկաններին, նրանց ընդհանուր խոսակցություններից իմացա, որ Լևոնին դանակով հարվածել են: Դրանից հետո ես որդուս՝ Յուրիի հետ մեր ավտոմեքենայով գնացել ենք Մասիվի հիվանդանոց, որտեղ հանդիպել եմ Գևորգին և նրա կնոջը: Մեզանից բացի հիվանդանոցում այլ մարդ չի եղել: Հիվանդանոցում եղած ժամանակ տեղեկացել եմ, որ Լևոնին դանակահարել են, և նա վիրահատարանում է: Ես հիվանդանոցում եմ գտնվել այդ օրը մինչև առավոտ, երբ վիրահատությունն արդեն ավարտվել էր և Լևոնին բերել էին վերակենդանացման բաժանմունք: Հիվանդանոցում գտնվելու ժամանակահատվածում միայն տեղելացել եմ, որ Լևոնին դանակահարել են, իսկ թե ով է դանակահարել, չեմ իմացել: Հետագայում, դրանից մեկ երկու օր հետո փողոցի բնակիչների ընդհանուր խոսակցություններից, կոնկրետ չեմ հիշում, թե ումից, քանի որ դրա մասին, բոլորն էին խոսում, իմացել եմ, որ Լևոնին դանակով հարվածողը եղել է մեր փողոցի բնակիչ Դավիթի, որի ազգանունը չգիտեմ, տղեն, չգիտեմ, թե որ մեկը: Ցանկանում եմ նշել, որ ես Դավիթի տղաների անունները չգիտեմ, Դավիթենց տան կոնկրետ համարը չգիտեմ, միայն գիտեմ, որ այն կենտ համարով է և 90-րդ համարի կողմերն է: Ցանկանում եմ նշել, որ դեպքի օրը, երբ գտնվել եմ հիվանդանոցում, հիվանդանոց ոստիկաններ են եկել, որոնք փորձում էին պարզել, թե ինչ դեպք է տեղի ունեցել, այդ նպատակով ես ևս փորձել եմ օգնել նրանց, քանի որ ինձ ևս հետաքրքրում էր, թե ով է մեր երեխային դանակահարել: Այդ նպատակով ես ոստիկանների հետ նույնիսկ նայել եմ հիվանդանոցի մուտքի մոտ տեղադրված կամերաների ձայնագրությունը, որի մեջ տեսել եմ, որ երկու երիտասարդ տղաներ են Լևոնին բերել հիվանդանոց և նասիլկայով ներս մտցնելուց հետո հեռացել են: Ցանկանում եմ նշել, որ ես տեսագրությունում տեսել և դեմքով ճանաչել եմ, որ Լևոնին հիվանդանոց բերող երկու տղաներն էլ, մեր վերևի փողոցի բնակիչներ են: Նրանց ես ճանաչել եմ դեմքով, սակայն անունները չգիտեմ: Ցանկանում եմ նշել, որ ես նշված տղաների մասին այլ տվյալ չգիտեմ, ուղղակի նրանց տեսել եմ նախկինում խանութ այցելելիս: Վստահ եմ, որ նրանք երկուսն էլ մեր թաղամասի բնակիչներ են: Այդ ընթացքում ոստիկանության աշխատողներից տեղեկացել եմ, որ դեպքը տեղի է ունեցել «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ: Ցանկանում եմ նշել, որ դեպքից մի քանի օր անց, ցերեկվա ժամերին, կոնկրետ չեմ հիշում ժամը, երբ գտնվում էի խանութում, մեր խանութ է եկել մեր փողոցի բնակիչ իմ նշած Դավիթը և նա զրույցի ընթացքում ինձ ասում էր, որ ինքը չի իմացել, որ դանակահարվողը մեր երեխան է եղել, թե չէ շուտ կգար: Նա եկել էր և ինձանից հետաքրքրվում էր, թե ոնց կարող է հանդիպել Գևորգին ինչ-որ բանով օգնելու համար՝ հավանաբար նկատի ունենալով Լևոնի բուժման հարցերի հետ կապված օգնելը: Զրույցի ընթացքում նա ինձ պատմել է, որ թաղամասի երեխաներով, որոնց մեջ միայն նշել է մեր թաղամասի բնակիչներից Տիգրանի անունը, եկել են և իր տղեքին տան մոտից տարել են ու դեպքը տեղի է ունեցել: Զրույցի ընթացքում նա նաև ինձ պատմել է որ դեպքից հետո, երբ իր տղան տուն է եկել, նրա ձեռքը ևս ճղված է եղել: Նա նաև ասել է դրա հետ կապված, որ ինքը բժիշկ է բերել տուն և վնասվածքը տանը կարել է տվել: Իմ այն հարցին, թե ինչու որդուն չի տարել հիվանդանոցում ձեռքը կարելու, նա չպատասխանեց: Այլ բան չի պատմել: Դրանից հետո, քանի որ նա ցանկանում էր զրուցել Գևորգի հետ, իսկ Գևորգն էլ
տանը չէր, հավանաբար հիվանդանոցում էր նա ինձ տվել է 099-66-56-56 հեռախոսահամարը և ասել է, որ ես Գևորգից պարզեմ, թե նրան հարմար է արդյոք, որ հանդիպեն և իրեն տեղյակ պահեմ իր տված համարով: Դրանից հետո նույն օրը Դավիթի հեռանալուց հետո, ես զանգահարել եմ Գևորգին և այդ մասին հայտնել, որին Գևորգը պատասխանել է, որ ինքը Դավիթի հետ խոսալու բան չունի: Գևորգի հայտնածը Դավիթին ասելու համար ես դրանից հետո զանգահարել եմ նրա տված համարով, զանգին պատասխանել է նրա կինը, որն ինձ ասեց, որ Դավիթը վատառողջ է և այժմ ես չեմ հիշում, թե Գևորգի հայտնածը ես հեռախոսազանգով, թե հետագայում Դավիթին պատահական տեսնելով եմ հաղորդել: Դեպքի հետ կապված այլ բան չգիտեմ և ցուցմունքիս ավելացնելու ոչինչ չունեմ:
Հարց. Դեպքից հետո մինչ օրս ընկած ժամանակահատվածում, երբևէ հանդիպել եք արդյոք Լևոն Ավետիսյանին կամ նրա ընտանիքի անդամներին, դեպքի հետ կապված զրուցել եք նրանց հետ, թե՝ ոչ և նրանք ինչ են պատմել Ձեզ իր հետ տեղի ունեցած դեպքի հանգամանքների մասին:
Պատասխան. Դեպքից հետո, քանի որ մենք մի բակում ենք բնակվում, ես Լևոնին և նրա ընտանիքի անդամներին հաճախ եմ տեսել, բացի այդ տեսել եմ նաև Լևոնին հիվանդանոցում, երբ պալատ են բերած եղել, ես Լևոնի հետ իր դանակահարվելու հետ կապված թեմայով չեմ զրուցել և նրանք երբեք ինձ ոչինչ չի հայտնել, այն մասին, թե ինչպես, որտեղ, երբ և ինչ հանգամանքներում է տեղի ունեցել դեպքը կամ ով է Լևոնին դանակահարել, և ես դեպքի հետ կապված այլ տեղեկություն չունեմ:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Տիգրան Աբրահամյանին, Նարեկ Եղունյանին, Սևակ Ավետիսյանին և ինչ գիտեք վերջիններիս և Լևոն Ավետիսյանի, ինչպես նաև նրանց և Ձեր նշած Դավիթի որդիների փոխհարաբերությունների մասին:
Պատասխան. Ես Ձեր նշած անձանցից անուն ազգանունով ճանաչեցի միայն Սևակ Ավետիսյանին, նա մեր փողոցի, մեր տան դիմացի հարևաններից է: Որևէ տեղեկություն այն մասին, որ Լևոնը և Սևակն իրար հետ վատ հարաբերություններ ունեցած լինեն, ես չգիտեմ: Ճանաչում եմ նաև դեմքով նաև Ձեր նշած Տիգրան Ավետիսյանին, սակայն նրա և Լևոնի փոխհարաբերությունների մասին ես ոչինչ չգիտեմ: Նարեկ Եղունյան անուն ազգանունով անձ չեմ ճանաչում, չեմ բացառում, որ ճանաչեմ միայն դեմքով, առանց անունն իմանալու: Դավիթի տղաներին ևս ճանաչում եմ միայն դեմքով, նրանց անունները չգիտեմ, ճանաչում եմ միայն նրանց հորը՝ Դավիթին: Որևէ տեղեկություն այն մասին, որ Լևոն Ավետիսյանը լարված հարաբերությունների մեջ գտնված լինի ինչ-որ մեկի, այդ թվում նաև Ձեր նշած անձանց հետ ես չգիտեմ:
Հարց. Դեպքից հետո մինչ օրս ընկած ժամանակահատվածում որևէ մեկը Ձեզ կամ Ձեր ընտանիքի անդամներից որևէ մեկին համոզել, հորդորել, սպառնացել կամ այլ կերպ ուղղորդել է արդյոք, որ դուք իրավապահ մարմիններին տեղեկություններ չհայտնեք կապված Լևոն Ավետիսյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու դեպքի հանգամանքների մասին:
Պատասխան. Ոչ ինձ և ոչ էլ իմ ընտանիքի անդամներից որևէ մեկին դեպքից հետո որևէ մեկը չի սպառնացել, չի համոզել կամ այլ կերպ մեր վրա չի փորձել ազդեցություն ունենալ այն բանի համար, որ դեպքի հետ կապված տեղեկություններ չհայտնենք ոստիկանություն:
Հարց. Այդ դեպքում ինչով կպատճառաբանեք այն հանգամանքը, որ Դուք, հանդիսանալով Լևոն Ավետիսյանի հոր հորեղբոր որդին, ընդ որում բնակվում եք միևնույն հասցեում և Լևոն Ավետիսյանից կամ նրա ընտանիքի անդամներից չեք հետաքրքրվել դեպքի հանգամանքների մասին և որևէ բան նրանք Ձեզ չեն հայտնել: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը:
Պատասխան. Ես Լևոնին և նրա ընտանիքի անդամներին դեպքի հետ կապված հարցեր տալը նպատակահարմար չեմ համարել, նրանք էլ ինձ որևէ բան չեն հայտնել: Ավելացնելու ոչինչ չունեմ: Ես հայտնում եմ Ձեզ իրականությունը (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 3, թերթ 65-71):
Մեղադրողի հարցին, թե բռնություն, ճնշում կիրառե՞լ են Ձեր դեմ ցուցմունքներ տալիս, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր նախորդ ցուցմունքների և դատարանում տրված ցուցմունքներում տեսնու՞մ եք հակասություն, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե հրապարակված ցուցմունքում նշում եք, որ դեպքից հետո ոչ Լևոնից, ոչ Լևոն Ավետիսյանի ընտանիքից չեք հետաքրքվել, թե ինչ հանգամանքներում է առաջացել Լևոնի վնասվածքները, մինչդեռ Ձեր դատարանում տրված ցուցմունքում նշում եք, որ փորձել եք նրա ընտանիքի անդամներից հետաքրքրվել, վկան պատասխանեց. «Հարց եմ տվել, չի իմացել, հետո հարցրել եմ, ասել են՝ չգիտեն»:
Մեղադրողի հարցին, թե հետո ասելով որքա՞ն ժամանակահատվածի մասին է խոսքը, վկան պատասխանեց. «Ամիսներ հետո»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր ցուցմունքում նշել եք, որ բոլորը խոսում էին, որ Լևոնին մարմնական վնասվածք պատճառել է Գևորգի որդին, բայց թե որ որդին՝ չգիտեք, ու նշում եք, որ Դավիթը եկել ու հետաքրքրվել է ինչպես կարող է օգնել բուժման հետ կապված, մինչդեռ դատարանում հայտնում եք, որ ինչպես բոլորը, այնպես էլ Դավիթը, եկել, հարցնում էին Լևոնի առողջական վիճակի մասին, ինչպե՞ս կբացատրեք այս հակասությունը, վկան պատասխանեց. «Ինչ ասեմ բոլորն էլ եկել են, Դավիթն էլ էդ բոլորից մեկն էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ խոսակցություններից իմացել եք Լևոնին հարվածել են, վկան պատասխանեց. «Ջահելների»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքից ի՞նչ ժամանակահատված հետո եք լսել թաղի հավաքվածների խոսակցությունը, որ Լևոն Ավետիսյանին մարմնական վնասվածք պատճառել է Դավիթի որդին, վկան պատասխանեց. «Օրեր էին անցել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավիթը ե՞րբ է մոտեցել Ձեզ, դրանից առա՞ջ, թե՝ հետո, վկան պատասխանեց. «Երևի առաջ էլի»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավիթի գալուց արդեն լսե՞լ էիք, որ Լևոնին մարմնական վնասվածք պատճառել է Դավիթը, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե հարցրի՞ք, թե ինչու է վնասվել որդու ձեռքը, վկան պատասխանեց. «Հարցրեցի, ասեց կռիվա եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավիթը ինչ-որ միջոց ձեռնարկե՞լ էր, որ բուժվի ձեռքի վնասվածքը, վկան պատասխանեց. «Ասեց, որ կարել են»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր հիշողությունները՝ կապված դեպքի հանգամանքների հետ, ներկայու՞մ են ավելի թարմ, թե՝ 2015 թ. դեկտեմբերի 1-ին, վկան պատասխանեց. «Ավելի վաղ, մի քանի օր անցավ՝ չեմ հիշի»:
Մեղադրողի հարցին, թե նշեցիք, փողոցում ընդհանուր խոսակցություններից, մինչդեռ Ձեր ցուցմունքում նշում էիք բոլորն են այդ մասին խոսում, ինչպե՞ս կբացատրեք, վկան պատասխանեց. «Ջահելները՝ մի հոգի չէին, երկու հոգի չէր»:
Մեղադրողի հարցին, թե Տիգրան Ավետիսյանը կա՞ր այդ անձանց մեջ, վկան պատասխանեց. «Չեմ ճանաչում: Մի հատ Տիկո կա, ճանաչում եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Նարեկի ընկերները՝ ում տվյալները նշում եք, որ տեղափոխել են հիվանդանոց, այդ անձիք ներկա՞ էին, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր թաղի բնակիչներից ովքե՞ր էին ներկա, ում Դուք ճանաչում եք, վկան պատասխանեց. «Անուններ չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ գիտեիք, թե Տիգրանն այդտեղ չէ, այն դեպքում երբ նշել էիք գինովցած եք, վկան պատասխանեց. «Դե Լևոնի ընկերներին ման եմ եկել, չկային ոչ մեկ»:
Մեղադրողի հարցին, հավաքված տղաների ծնողներին ճանաչու՞մ եք, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում՝ ովքեր էին կանգնած»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ լսեցիք՝ Դավիթի տղան է հարվածել, փորձեցի՞ք հանդիպել Դավիթին, վկան պատասխանեց. «Հանդիպել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավիթին հարցրե՞լ եք, որ խոսակցություններից լսել եք, որ իր տղան է հարվածել Լևոնին, վկան պատասխանեց. «Մինչև հարց տալն ինքն ասեց, որ իր տղուն էլ են խփել»:
Մեղադրողի հարցին, թե նշում եք, որ խոսակցություններից՝ ընդ որում, բոլորն էին խոսում, ասացին, որ Լևոնին Դավիթի որդին է մարմնական վնասվածք է պատճառել, Դավիթին տեսե՞լ էիք մինչև այդ խոսակցությունը, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դավիթին երբևէ հարցրե՞լ եք, թե որ որդին է վնասվածք պատճառել, վկան պատասխանեց. «Չեմ հարցրել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ունա՞կ եք ընկալելու և ճիշտ վերարտադրելու վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե փորձե՞լ եք Ձեր լսածից հետո Դավիթից ճշտել՝ ինչու է իր որդին մարմնական վնասվածք պատճառել Լևոնին վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞, վկան պատասխանեց. «Դե պետքա իմանամ, լսելը քիչա»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեր խանութում տեսանկարահանող սարքեր եղե՞լ են դեպքի ժամանակ, վկան պատասխանեց. «Ունեցել եմ էն ժամանակ»:
Պաշտպանի հարցին, թե դեպքից ինչքա՞ն ժամանակ առաջ են հանվել, վկան պատասխանեց. «Դեպքից մի 5 ամիս, 6 ամիս առաջ»:
Պաշտպանի հարցին, թե հիմա դրվա՞ծ է, վկան պատասխանեց. «Չէ, բայց մի քանի օրից կլինի»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի վերջո դատախազն էլ կարդաց, որ Դավիթի տղաներից են հարվածել՝ չգիտեք, թե ով, ի վերջո որևէ մեկից, մինչև այս պահը կոնկրետ կարո՞ղ եք նշել՝ ումից լսեցիք, առարկայական անձ կա՞, վկան պատասխանեց պատասխանեց. «Չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հնարավո՞ր է, որ առողջական խնդիրներ ունեք, որոնք խոչընդոտում են Ձեր մտքերի շարադրմանը, վկան պատասխանեց. «Ես շատ գիտեմ, հազար բան կարամ ունենամ, տարիքա»:
Վկա Նարեկ Եղունյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Կոնկրետ օր չեմ հիշում՝ օգոստոս ամիսն էր, գործից գնում էի տուն, ընկերոջս հետ էի, ծանոթ մեքենա ենք տեսել, մոտեցել ենք, Լևոնին եմ տեսել, գնացել ենք հիվանդանոց: Էդ պահին չիմացանք՝ ինչա եղել, մոտեցանք, տեսանք, որ արյունա իրա վրա, տեսա իմ վրա էլա արյուն, մտցրել ենք ավտոն ես ու Սևակը ու տարել ենք հիվանդանոց»:
Մեղադրողի հարցին թե ու՞մ հետ էիք Դուք, վկան պատասխանեց. «Սևակ Ավետիսյանի»:
Մեղադրողի հարցին, թե Սևակը Լևոնի ընկե՞րն է, թե՝ ուղղակի ճանաչում են, վկան պատասխանեց. «Մի բակից են»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ դիրքում էր Լևոնը, երբ տեսաք, վկան պատասխանեց. «Կիսաչոքած»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնին մեքենայի ո՞ր հատվածում նստեցրիք, վկան պատասխանեց. «Հետևում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Սևակը որտե՞ղ նստեց, վկան պատասխանեց. «Իմ կողքը»:
Մեղադրողի հարցին, թե ճանապարհին ինչ-որ բան հարցրե՞լ եք Լևոնին, վկան պատասխանեց. «Ես՝ ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞ր հիվանդանոց եք տարել, վկան պատասխանեց. «Մասիվի»:
Մեղադրողի հարցին, թե անմիջապես մուտք եք արել հիվանդանոց ու դու՞րս եք եկել, վկան պատասխանեց. «Չթողեցին մնանք, գնացինք»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞ր գնացիք, վկան պատասխանեց. «Հայաթ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ բակ, վկան պատասխանեց. «Մեր»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնենց բակից հեռու՞ է Ձեր բակը, վկան պատասխանեց. «Զուգահեռ փողոցներ են»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնի ծնողներին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե չփորձեցի՞ք հայտնել Լևոնի ծնողներին, վկան պատասխանեց. «Ես Սևակին ասացի կփոխանցես»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք ինչու՞ չփոխանցեցիք, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ ճիշտն ասած, մտքովս չի անցել»:
Մեղադրողի հարցին, թե դրանից հետո հիվանդանոց այցելե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞, չէ որ Ձեր ընկերն է, վկան պատասխանեց. «Չեմ այցելել, չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե խոսե՞լ եք Լևոնի հետ հեռախոսով, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե տեսե՞լ եք հետո, վկան պատասխանեց. «Քանի որ դուրս էր գրվել՝ այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե տա՞նն եք տեսել, վկան պատասխանեց. «Բակում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ եք հարցրել, վկան պատասխանեց. «Կոնկրետ չեմ կարա հիշեմ, առողջական վիճակը երևի»:
Մեղադրողի հարցին, թե միայն դա՞, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե փորձե՞լ եք հետաքրքրվել, թե ի վերջո ինչի պատճառով է Լևոնը վնասվածք ստացել, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեզ չէ՞ր հետաքրքրում, վկան պատասխանեց. «Հետաքրքրում էր, բայց երևի մտքովս չի անցել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնի՞ն էլ չհարցրիք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե մինչ այսօր չե՞ք հարցրել, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր կարծիքով Դուք լա՞վ ընկեր եք, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ Լևոնին տեղափոխեցիք հիվանդանոց, երբևէ Լևոնին տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե լսե՞լ եք, որ ամբաստանյալին ձերբակալել են, վկան պատասխանեց. «Լսել եմ, բայց շատ ուշ, երկու շաբաթ մոտավորապես»:
Մեղադրողի հարցին, թե ումի՞ց լսեցիք, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում՝ փողոցում մեծահասակներն էին խոսում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ եք լսել, վկան պատասխանեց. «Որ ձերբակալել են»:
Մեղադրողի հարցին, թե խոսողներին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե չե՞ք ճանաչում Ձեր շենքի բնակիչներին, վկան պատասխանեց. «Ճանաչում եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե նկարներ ցույց տանք, կճանաչե՞ք, վկան պատասխանեց. «Հնարավոր է»:
Մեղադրողի հարցին, թե տվյալ մեծահասակների անունները գիտե՞ք, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե անցնում էիք, լսեցի՞ք, վկան պատասխանեց. «Չէ, կանգնած էինք»:
Մեղադրողի հարցին, թե ովքերո՞վ, վկան պատասխանեց. «Սևակի, ծառայակից ընկերոջս՝ Դավիթի ազգանունը, եթե չեմ սխալվում, Հովակիմյան»:
Մեղադրողի հարցին, թե մոտավորապես ինչքա՞ն էիք հեռու այդ խոսակցություններից, վկան պատասխանեց. «Մի 5-10 մետր երևի»:
Մեղադրողի հարցին, թե բոլո՞րն էին ասում, որ Գևորգին ձերբակալել էին, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա հիշեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք հիշողության հետ խնդիր ունե՞ք, վկան պատասխանեց. «Ոչ, ուղղակի դրա վրա չեմ հիմնվել»:
Մեղադրողի հարցին, թե խոսողներն ովքե՞ր էին, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարող ասել»:
Մեղադրողի հարցին, թե լսելու պահին հիշու՞մ էիք, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում՝ էդ պահին ինչա եղել, որ Ձեզ ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե իսկ հիմա ի՞նչ գիտեք, Գևորգին ինչու են ձերբակալել, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնին հարցրե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Լևոնն ինձ ասեց, որ Գևորգն ինձ չի հարվածել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ե՞րբ եք հարցրել, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա հիշեմ, երևի էդ խոսակցությունից հետո»:
Պաշտպանի հարցին, թե կոնկրետ որտե՞ղ էիք գտնվում, վկան պատասխանեց. «Բակում էինք»:
Պաշտպանի հարցին, թե ու՞ր էիք գնում, վկան պատասխանեց. «Մորաքրոջս տուն»:
Պաշտպանի հարցին, թե ո՞ր մասում է Ձեր մորաքրոջ տունը, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարող ասել, Զեյթունումա՝ Դավիթ Անհաղթի վրա»:
Պաշտպանի հարցին, թե կոնկրետ ումի՞ց պետք է գումար վերցնեիք, մորաքրոջի՞ց, թե՝ այլ անձից, վկան պատասխանեց. «Եղբորիցս»:
Պաշտպանի հարցին, թե մինչ այդ զանգեցի՞ք Ձեր եղբորը, վկան պատասխանեց. «Ցերեկը»:
Պաշտպանի հարցին, թե երեկոյան չզանգեցի՞ք՝ տեսնեիք տանն է, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Չէ, դե գիտեին, որ գործս էդ ժամին եմ պրծնում»:
Պաշտպանի հարցին, թե ո՞ր հատվածում էիք կոնկրետ Լևոնի համեմատ, երբ տեսաք նրան վնասված վիճակում, վկան պատասխանեց. «Հայաթում քայլում էի, կոնկրետ չեմ կարող ասել»:
Պաշտպանի հարցին, մոտիկի՞ց տեսաք թե՝ հեռվից, վկան պատասխանեց. «Մեքենան եմ տեսել սկզբից»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ դիրքով էր, վկան պատասխանեց. «Կիսածնկած»:
Պաշտպանի հարցին, թե գիտակցությունը տեղու՞մ էր, վկան պատասխանեց. «Անհասկանալի բաներ էր խոսում»:
Պաշտպանի հարցին, թե ճանաչե՞ց Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե , ինչի՞ց իմացաք, որ չճանաչեց Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Դե չէր հասկանում՝ ինչ էր խոսում»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ որոշեցիք անել, վկան պատասխանեց. «Նստեցրինք մեքենայի հետևը, իջեցրինք հիվանդանոց»:
Պաշտպանի հարցին, թե ճանապարհին որևէ մեկը միացե՞լ է Ձեզ հիվանդանոց գնալիս, կամ հիվանդանոցում որևէ մեկը միացել է Ձեզ ծանոթ, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ո՞ր հատվածում մեքենան կանգնեցրիք և ինչպես տարաք հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Մասիվով թեքվել ենք հիվնադանոց, կանգնացրել, գոռացի, եկան օգնեցին, տարանք»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք տեղյա՞կ եք, որ տեսագրվում է հիվանդանոցի տարածքը, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե նախաքննական մարմինը Ձեզ տեսագրություն ցույց տվե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Ցույց տվել են»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեզ տեսե՞լ եք , վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեզ հետ մարդ տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Մարդիկ կային, բայց ծանոթ՝ չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե մարդ նկատեցի՞ք, որ անընդհատ Ձեզ հետ լինեին, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա հիշեմ, բայց տարբեր մարդիկ, տարբեր բաներ հարցնում էին»:
Պաշտպանի հարցին, թե մինչև դեպքը, նույն օրվա ընթացքում Լևոնին տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Նույն օրը ես երեկոյան 9-ին եմ վերջացրել գործս»:
Պաշտպանի հարցին, թե Լևոնի հորեղբոր՝ Արարատ Ավետիսյանի խանութի տեղը գիտե՞ք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի հարցին, թե ցերեկն այդտեղ եղե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Առավոտյան 8-ին աշխատանքի եմ գնում մինչև ժամը երեկոյան 9-ը»:
Պաշտպանի հարցին, թե Տիգրան Աբրահամյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի հարցին, թե իր հետ ի՞նչ հարաբերություններ ունեք, ընկերություն անում եք, թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Շատ շուտ պարապել ենք»:
Պաշտպանի հարցին, թե դեպքի ժամանակ ընկերություն արե՞լ եք, շփվե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի վերջո տեղյա՞կ եք, թե Լևոն Ավետիսյանն ինչի՞ հետևանքով է վնասվել, ով է հարվածել, ինչով է հարվածել, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Նորայր Բուկուշյան ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Նարեկ Ավետիսյան ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Այո, Լևոն Ավետիսյանի եղբայրն է»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ հարաբերությունների մեջ եք, վկան պատասխանեց. «Նորմալ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Երվանդ Սիմոնյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի հարցին, թե նա ո՞վ է, վկան պատասխանեց. «Մեր էլի նույն հայաթից»:
Պաշտպանի հարցին, թե այդ դեպքի օրը Երվանդին տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ծառայության ընթացքում՝ այո»:
Պաշտպանի հարցին, թե հիվանդանոցից հետո ու՞ր եք գնացել, վկան պատասխանեց. «Տուն»:
Պաշտպանի հարցին, թե հաջո՞րդ օրը, վկան պատասխանեց. «Աշխատանքի»:
Պաշտպանի հարցին, թե դեպքից հետո եղե՞լ է, որ ոստիկանությունից խուսափեք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի հարցին, թե կասե՞ք՝ որքան ժամանակ և ինչու, վկան պատասխանեց. «Խուսափել եմ, որովհետև քաշքշուկ պետքա լիներ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ քաշքշուկ պետք է լիներ, վկան պատասխանեց. «Դե ամեն օր գային, հարցեր տային»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեր մյուս ընկերը՝ Սևակը, նույնպես խուսափու՞մ էր, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Պաշտպանի հարցին, թե հնարավո՞ր է, որ Ձեր հեռախոսի վերծանումներից պարզվի, որ զանգեր եք ունեցել նրա հետ, վկան պատասխանեց. «Չեմ կարա ասեմ, բայց չեմ ճանաչում»:
Պաշտպանի հարցին, թե թվարկված անձանցից լսե՞լ են կռվի մասին, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե մեքենա ունեի՞ք դեպքի պահի դրությամբ, վկան պատասխանեց. «Ունեինք՝ «06»»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեր շրջապատում «Mazda» մեքենա ունեցող կա՞ր, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեզ ծանո՞թ է 094-47-78-68 հեռախոսահամարը, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե կհստակեցնե՞ք, թե ում հետ եք ընկեր, վկան պատասխանեց. «Սևակի հետ եմ ընկերություն անում»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե տուժողի և ամբաստանյալի հետ ի՞նչ հարաբերություններ ունեք, վկան պատասխանեց. «Դե մի բակից ենք, կոնկրետ ընկերություն Սևակի հետ եմ անում»:
Վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների մեջ էական հակասություն առկա լինելու պատճառով Պաշտպանը միջնորդեց հրապարակել Վկայի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, որը բավարարվեց Դատարանի կողմից։
Հրապարակվեց վկա Նարեկ Եղունյանի՝ 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ին նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) Հարց. Ձեզ ծանոթ է արդյոք 094-47-78-68 հեռախոսահամարը, թե՝ ոչ և եթե այո, ապա ում է այն պատկանում:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշված հեռախոսահամարը ծանոթ է, այն պատկանում է մեր թաղամասում, կոնկրետ հասցեն չգիտեմ, բնակարանը չգիտեմ, շենքը գիտեմ, բնակիչ, իմ հետ մտերիմ հարաբերությունների մեջ գտնվող Նորայրին: Անհրաժեշտության դեպքում շենքը կարող եմ ցույց տալ, եթե չեմ սխալվում, Նորայրը Հայաստանի քաղաքացի չի: Չգիտեմ Սևակը Նորայրին ճանաչում է, թե՝ չէ: Չգիտեմ Լևոնը ճանաչում է, թե՝ ոչ: Չգիտեմ Նորայրը Լևոնի դանակահարության հետ կապ ունի, թե՝ ոչ (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 4, թերթ 16-17):
Պաշտպանի հարցին, թե Նորայրին, իմանալով նրա հեռախոսահամարը, տան տեղը, չե՞ք ճանաչում. «Չեմ հիշում, երկու տարի անցել է»:
Վկա Սևակ Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Անցնում էի ընկերոջս հետ՝ Նարեկի հետ, Լևոնի ավտոն տեսանք, մոտիկացանք Լևոնին, տեսանք՝ արյունոտ, ու տարել ենք հիվանդանոց»:
Մեղադրողի հարցին, թե ե՞րբ էր այդ դեպքը, որ անցնում էիք, տեսաք արյան մեջ, վկան պատասխանեց. «Մոտավորապես երկու տարի առաջ, սեպնեմբերի 31-ի գիշերը»:
Մեղադրողի հարցին, թե ով է Նարեկը, վկան պատասխանեց. «Ընկերս»:
Մեղադրողի հարցին, թե կասե՞ք նրա ազգանունը վկան պատասխանեց. «Եղունյան»:
Մեղադրողի հարցին, թե հա՞յ եք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞ր էիք գնում, վկան պատասխանեց. «Իրա մորքուրի տուն»:
Մեղադրողի հարցին, թե ճանաչու՞մ եք նրա մորաքրոջը, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ էիք գնում մորաքրոջ տուն, վկան պատասխանեց. «Ինչ-որ բան պետքա վեկալեր»:
Մեղադրողի հարցին, թե Նարեկին ե՞րբ եք այդ օրը հանդիպել և որտե՞ղ, վկան պատասխանեց. «Տնիցա եկել, վեկալել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք նու՞յն թաղի բնակիչ եք, վկան պատասխանեց. «Մի քանի տուն վերև»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ ասաց, երբ եկավ ձեր բակ և ձայն տվեց, վկան պատասխանեց. «Ինչ-որ բան պետք է վերցնեինք, բայց չեմ հիշում էլ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ժամը քանի՞սն էր, վկան պատասխանեց. «Գիշեր էր, 10-ից 11-ի սահմաններում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնը ո՞ր հատվածում էր ընկած, վկան պատասխանեց. ««Կալիֆորնիա բուրգեր»-ը, որ կա, տեղ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր բնակարանից շա՞տ է հեռու գտնվում, վկան պատասխանեց. «Հա, մի կիլոմետր ամենաշատը»:
Մեղադրողի հարցին, թե մենա՞կ էր Լևոնը, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ տեսաք Լևոնին ի՞նչ դիրքում էր, վկան պատասխանեց. «Կռացած վիճակ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ իմացաք, որ Լևոնն է, վկան պատասխանեց. «Մեքենան տեսանք, մոտեցանք, հենց կողքն էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ մեքենա էր վարում Լևոնը, վկան պատասխանեց. ««Mercedes»»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչպե՞ս էր Լևոնը, վկան պատասխանեց. «Գիտակցությունը տեղը չէր, զառանցում էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե միայնա՞կ էր Լևոնը, վկան պատասխանեց. «Հա, մարդ չեմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե մոտեցաք, ի՞նչ արեցիք, վկան պատասխանեց. «Դրեցինք մեքենան, տարանք»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք ո՞ր մասում էիք նստած, վկան պատասխանեց. «Առաջը»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ էր վարում, վկան պատասխանեց. «Նարեկը»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ մեքենայով տարաք, վկան պատասխանեց. «Լևոնի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ դիմացը նստեցիք, վկան պատասխանեց. «Էդ պահին տենց ստացվեց»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ էր որոշել, որ հենց Մասիվի հիվանդանոց պետք է տանեիք, վկան պատասխանեց. «Ես»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչքա՞ն տևեց այդ ամեն ինչը, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ մտցրեց Նարեկին հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Մարդիկ եկան, օգնեցին»:
Մեղադրողի հարցին, թե չէի՞ք կարող երկուսով, վկան պատասխանեց. «Ես մի քիչ արյունից վախ ունեմ, դրա համար խնդրեցինք»:
Մեղադրողի հարցին, թե մուտք գործեցիք հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Ոչ, արյունից վախեցա, գնացի դեպի մեքենան»:
Մեղադրողի հարցին, թե մեքենայում սպասե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե Նարեկը մուտք գործե՞ց հիվանդանոց, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչքա՞ն ժամանակ հետո հետ եկավ, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե սպասե՞լ եք հիվանդանոցում, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե հետ եկավ, ի՞նչ արեցիք, վկան պատասխանեց. «Գնացինք մեր հայաթ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնի մեքենայո՞վ հետ եկաք, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե դրանից հետո ի՞նչ արեցիք, որևէ մեկին հայնեցի՞ք, վկան պատասխանեց. «Ես չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ արեցիք մեքենան, վկան պատասխանեց. «Կանգնացրեցինք իրանց տան դեմը, և ես գնացի տուն»
Մեղադրողի հարցին, թե Նարեկ Եղունյանն ասել է, որ դուք գնացել եք անմիջապես տուն և անմիջապես հայտնել Լևոնի ընտանիքին կատարվածի վերաբերյալ, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ, ճիշտ չի ասել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնը Ձեր ընկե՞րն էր թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Տենց, մեր հայաթիցա»:
Մեղադրողի հարցին, թե հետո փորձեցիք, հետաքրքրվեցիք՝ ինչ է պատահել վկան պատասխանեց. «Հետո ոստիկանությունում ասացին»:
Մեղադրողի հարցին, թե ոստիկանություն ե՞րբ եք ներկաացել, վկան պատասխանեց. «Մի տենց ամիս-ամիսուկես հետո»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ ընթացքում միշտ տանն եք եղել, վկան պատասխանեց. «Չէ, Կոտայքի մարզում եմ եղել՝ ընկերոջս դաչայում»:
Մեղադրողի հարցին, թե միայնա՞կ էիք այդտեղ ապրում, վկան պատասխանեց. «Չէ, բայց նենց չի միշտ ընդեղ էի, ցերեկները քաղաք էի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ էիք ուրիշ տեղ բնակվում, վկան պատասխանեց. «Ձեր հարցին չեմ կարող պատասխանել, տնեցիքի հետ կապված»:
Մեղադրողի հարցին, թե հենց դեպքից հետո գնացի՞ք, վկան պատասխանեց. «Գիշերը, մենակով քայլում էի հետո կրկին միայնակ գնացի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ ամառանոցն էր, վկան պատասխանեց. «Երվանդի»:
Մեղադրողի հարցին, թե որտեղի՞ց եք ճանաչում Երվանդին, վկան պատասխանեց. «Մեր հայաթից»:
Մեղադրողի հարցին, թե Երվանդն այնտեղ լինու՞մ էր, վկան պատասխանեց. «Երվանդը ծառայության մեջ էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե ե՞րբ է բանակ գնացել, վկան պատասխանեց. «Դեպքից մի քանի ամիս առաջ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ոստիկանությունում ինչ ասացին, վկան պատասխանեց. «Ասեցին, որ Գևորգը Լևոնին հարվածելա, ասեցի տեղյակ չեմ, հետո ճշտել եմ Լևոնից, ասեց տենց բան չկա»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ պայմաններում է ստացել հարվածը, ո՞վ է հարվածել, ի՞նչ էր անում «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ, վկան պատասխանեց. «Տեղյակ չեմ, չեմ հարցրել»:
Մեղադրողի հարցին, թե իրավիճակ եղե՞լ է, որ Դուք, Նարեկը և Ձեր շենքի բնակիչ Երվանդ Սիմոնյանը կանգնած լինեք և Ձեր շենքի բնակիչները խոսեն, թե ինչի համար են Գևորգին ձերբակալել, վկան պատասխանեց. «Չեմ լսել, կարողա եղել է, ես չեմ լսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Նարեկ Եղունյանը ճանաչու՞մ է Երվանդ Սիմոնյանին, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Իմ ընկերնա»:
Մեղադրողի հարցին, թե եղե՞լ է, որ Դուք, Ձեր ընկեր Երվանդը, Նարեկը ձեր բակում կանգնած լինեք, վկան պատասխանեց. «Չի տպավորվել, չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբևիցե չի՞ եղել, որ միասին կանգնեք, վկան պատասխանեց. «Ես չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք քաղաքում եղե՞լ եք դեպքից հետո, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգ Սարգսյանը մինչև ձերբակալվելը մեքենա վարե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Հայաթում տեսել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ մեքենա էր, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգ Սարգսյանին մեքենայով տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Տեսել եմ, չեմ հիշում՝ ինչ մեքենա էր»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգ Սարգսյանի եղբորը ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Հա՝ Էդգարին»:
Մեղադրողի հարցին, թե Էդգարը մեքենա վարու՞մ է, վկան պատասխանեց. «Հա, չեմ հիշում մակնիշը»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ Լևոնին տեսաք դեպքի վայրում, այդտեղ Գևորգ Սարգսյանի, կամ Էդգար Սարգսյանի մեքենան տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգ Սարգսյանին, կամ Էդգար Սարգսյանին տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Աչքերի պրոբլեմ ունեմ, երեկոյան կարողա 1 մետր չտեսնեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ակնոցներ կրու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Գիշերները չեմ դնում»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ դեպքում ինչպե՞ս իմացաք, որ Լևոնն է, վկան պատասխանեց. «Նարեկն ասեց»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ մոտեցել եք այդ պահին, եթե կանգնած լինեին Գևորգի կամ Էդգարի մեքենան, կտեսնեի՞ք, վկան պատասխանեց. «Երևի չէ, կարողա չտեսնեի, բայց երևի չտարբերեի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչի համար զուգադիպեց Ձեր Կոտայքի մարզ գնալը և ովքեր գիտեին Ձեր այնտեղ մնալը և Դուք նշեցիք, որ ոչ-ոք, Ձեր ընտանիքի անդամները չէին անհանգստանում, ոստիկանությունում հաղորդում տվե՞լ են, վկան պատասխանեց. «10 օրով եմ գնացել, անհագստացել են, չգիտեմ՝ ինչ են արել, դե նենց տարիքի եմ, որ կարամ էլի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ամիսուկես չեկաք, այսինքն՝ մեկ ամիս Ձեր ընտանիքը տեղեկություն չունե՞ր Ձեզնից, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե կապ հաստատեցի՞ք, վկան պատասխանեց. «Հեռոխոս չկար՝ փչացել էր կամ կորցրել էի չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե Գեորգի Երեմյան անունով բնակիչ ճանաչու՞մ եք Զեյթունի բնակիչ, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ռոբերտ Սմբուլյան անունով անձի ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Հա, ոնց-որ եղելա տենց մարդ բայց»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ հարաբերությունների մեջ եք եղել, վկան պատասխանեց. «Մի դասարանից ենք եղել»:
Պաշտպանի հարցին, թե շփում ունե՞ք, վկան պատասխանեց. «Տենց մոտիկ չենք, բայց շփում ունենք»:
Պաշտպանի հարցին, թե Լևոնի հետ տվյալ օրը, որ վնասվածք էր ստացել, տվյալ օրը շփվել եք, զանգեիք, տեսնեիք իրար, վկան պատասխանեց. «Չեմ խոսացել»:
Պաշտպանի հարցին, թե Արթուր Սահակյան ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Նորայր Բուկուշյան ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Մեր դասարանիցա եղել»:
Պաշտպանի հարցին, թե Նարեկը նշված անձանց ճանաչու՞մ է, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե նշված անձինք Ձեզ հետ ամառանոցում եղե՞լ են, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Երվանդ Սիմոնյանն այդ օրը քաղաքու՞մ է եղել, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե տեղյա՞կ եք՝ նշված անձինք տվյալ վիճավանությանը մասնակցե՞լ են, որտեղ Լևոնը վնասվածք է ստացել, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք երբ ամառանոցում եք եղել, Գառնիու՞մ էլ եք եղել թե՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե քննիչը հարցրե՞լ է նման բան, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում, վայթե»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ հեռախոսահամար եք օգտագործել, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե հիմա նու՞յն համարն է, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե 098-53-11-31 համարը Ձեզ ծանո՞թ է, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում, շուտ-շուտ եմ փոխում»:
Պաշտպանի հարցին, թե Նորայրի, Ռոբերտի, Երվանդի հեռախոսահամարները կհիշե՞ք, վկան պատասխանեց. «Երվանդը ծառայության մեջա եղել, հեռախոս չի ունեցել, մնացածինն էլ գրանցածա եղել, չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե Նորայրից հարցրի՞ք՝ ինչու են ցույց տվել Նորայրի լուսանկարը, վկան պատասխանեց. «Ոչ, շատ մարդու են ցույց տվել»:
Պաշտպանի հարցին, թե Երվանդի նկարը ցույց տվեցի՞ն, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի հարցին, թե չհետաքրքրեց՝ ինչու՞ այդ անձանց նկարները ցույց տվեցին, վկան պատասխանեց. «Չեմ միջամտել»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ռոբերտ Սմբուլյանի հետ խոսե՞լ եք դեպքի օրվա գիշերը, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե վստա՞հ եք, վկան պատասխանեց. «Չէ, երկու տարի անցելա»:
Պաշտպանի հարցին, թե ոստիկանությունում Ձեզ, Նարեկին, նշված անձանց կասկածու՞մ էին, վկան պատասխանեց. «Բան չեն ասել»:
Պաշտպանի հարցին, թե Տիգրան Աբրահամյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Մեր հայաթիցա, սպորտսմեն տղայա, շփում չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Տիգրանի մասո՞վ էլ էին հարցնում Ձեզ, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Պաշտպանի հարցին, թե խուսափե՞լ եք ոստիկանությունից, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեր տանեցիները գիտեի՞ն Ձեր գտնվելու վայրը, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Նարեկ Եղունյանն ինչու՞ էր գնացել, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե երբ տեսաք Լևոնին, ինչպե՞ս հայտվեցին մեքենայի բանալիները Ձեր կամ Նարեկի մոտ, վկան պատասխանեց. «Չի տպավորվել»:
Պաշտպանի հարցին, թե Լևոնն ի վիճակի՞ էր Ձեզ տալ, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Լևոնի մեքենան որտե՞ղ էր կանգնած, վկան պատասխանեց. «Բարձրահարկ շենքի մոտ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ կար մոտակայքում բացի բարձրահարկ շենքից, վկան պատասխանեց. ««Կալիֆորնիա բուրգեր»-ն էր, պուլպուլակ»:
Պաշտպանի հարցին, թե 098-80-09-32 հեռախոսահամարը Ձեզ ծանո՞թ է, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե տեղյա՞կ էիք, որ այն միջադեպի ժամանակ, որի մեջ կասկածվում էիք նաև Դուք, այդ ժամանակ Տիգրան Աբրահամյանին խուլիգանություն անելու համար ձերբակալել էին, վկան պատասխանեց. «Լսել եմ տենց մի բան, կոնկրետ ինչի, չգիտեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե իմացա՞ք, որ Լևոնին երբ գտաք վնասված, նա մեղադրվում է այդ նույն օրը, նույն վայրում մի խումբ անձանց հետ խուլիգանություն անելու մեջ, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ազատվելուց հետո տեսա՞ք Տիգրանին, վկան պատասխանեց. «Տիգրանի հետ տենց շփում չունեմ, էնա որ մեր հայաթի տղայա»:
Պաշտպանի հարցին, թե Արթուր Սահակյանին ճանաչո՞ւմ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե քննիչը Ձեզ հարցրե՞լ է, որ դեպքի օրը Դուք զանգահարել եք Տիգրան Աբրահամյանին, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների մեջ էական հակասություն առկա լինելու պատճառով Պաշտպանը միջնորդեց հրապարակել Վկայի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, որը բավարարվեց Դատարանի կողմից։
Հրապարակվեցին վկա Սևակ Ավետիսյանի՝ նախաքննության ընթացքում տված հետևյալ ցուցմունքները.
ա) 2016 թվականի մարտի 21-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Գեորգի Երեմյանին և ինչ հարաբերությունների մեջ եք գտնվում նրա հետ:
Պատասխան. Գեորգի Երեմյան չեմ ճանաչում, չգիտեմ, թե ով է նա:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Ռոբերտ Սմբուլյանին, Արման Հարությունյանին, Արթուր Սահակյանին, Երվանդ Սիմոնյանին, Նորայր Բուկուշյանին և եթե ճանաչում եք, ապա ինչ հարաբերությունների մեջ եք գտնվում նրանց հետ:
Պատասխան. Ռոբերտ Սմբուլյանը, Նորայր Բուկուշյանը և Երվանդ Սիմոնյանը եղել են համադասարանցիները: Ավարտելուց հետո մոտ հարաբերությունների մեջ եմ Երվանդի հետ: Արման Հարությունյանը հանդիսանում է մեր դիմացի հարևանը: Նրա հետ գտնվում եմ հարևանական հարաբերությունների մեջ: Նրա հետ մտերիմ հարաբերություններ չունեմ: Արթուր Սահակյանին չգիտեմ:
Հարց. Նախաքննության ընթացքում Դուք ցուցմունք եք տվել այն մասին, որ 2015թ. սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը Նարեկ Եղունյանի հետ Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գործող «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի մոտ վիրավոր վիճակում տեսել եք Լևոն Ավետիսյանին և նրան տեղափոխել եք հիվանդանոց: Այն ժամանակ նշված տարածքում բացի Լևոն Ավետիսյանից այլ անձինք եղել են, թե՝ ոչ, և եթե այո, ապա ովքեր:
Պատասխան. Լևոնի ընկած տեղի մոտակայքում ես բացի Լևոնից, այլ անձանց չեմ տեսել, եթե այդ տարածքում այլ մարդիկ լինեին, կտեսնեի:
Հարց. Նախաքննության ընթացքում եղբայրներ Գևորգ և Էդգար Սարգսյանները ցուցմունք են տվել այն մասին, որ դեպքից հետո «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի մոտից վերջինը հեռացել են իրենք, և տարածքում դանակահարված մարդ, ընկած կամ այլ վիճակում չի տեսել: Ինչ կասեք այդ մասին:
Պատասխան. Երբ ես ու Նարեկը մոտեցել ենք Լևոնին, տարածքում այլ անձինք չեն եղել: Երբ անցնում էինք, Լևոնի մեքենան էր կանգնած, ու Լևոնն էլ կիսաընկած վիճակում էր: (...)
Հարց. Ում է պատկանում և ով է գործածել դեպքի, այսինքն՝ Ձեր կողմից Լ.Ավետիսյանին հիվանդանոց տեղափոխելու օրը 098-53-11-31 բջջային հեռախոսահամարը:
Պատասխան. Նշված համարն ինձ ծանոթ է, այն գրանցված է իմ անունով, ընդհանրապես այդ համարն օգտագործում է Նարեկը, բայց նշված դեպքի օրը կարող է այդ համարն ինձ մոտ եղած լիներ:
Հարց. Ինչ հեռախոսահամարներ են գործածում Նորայր Բուկուշյանը, Ռոբերտ Սմբուլյանը, Երվանդ Սիմոնյանը և Արման Հարությունյանը:
Պատասխան. Ես նշված մարդկանց հեռախոսահամարները, ինչպես ներկայիս, այնպես էլ՝ նախկին, չգիտեմ: Նախկինում Ռոբերտի հետ կապ ունեցել եմ, սակայն նրա համարն անգիր չեմ հիշում:
Հարց. Ինչ հեռախոսահամար է նախկինում գործածել Երվանդ Սիմոնյանը, չէ որ ինչպես Դուք եք նշում, դպրոցն ավարտելուց հետո նրա հետ եղել եք մտերիմ հարաբերությունների մեջ:
Պատասխան. Երվանդը շուրջ տարուց ավել գտնվում է ծառայության մեջ, և նրա նախկին համարը ես չեմ հիշում:
Հարց. Քրեական գործում առկա փաստական տվյալների համաձայն՝ 2015թ. սեպտեմբերի 30-ին Երվանդ Սիմոնյանը գտնվել է տանը, ինչ կասեք այդ մասին:
Պատասխան. Նման բան չի կարող եղած լինել, ես նրան նշված օրը չեմ տեսել: Վերջին անգամ ես նրան տեսել եմ, երբ նա ծառայությունից արձակուրդ էր եկել:
Հարց. Որտեղ եք գտնվել 2015թ. սեպտեմբերի 30-ից հետո ընկած ժամանակահատվածում:
Պատասխան. Ես դրանից հետո գտնվել եմ Երվանդ Սիմոնյանենց՝ Արզնիի (...) դաչում: Երվանդենց տան դաչայի բանալիները գտնվում էին իմ մոտ:
Հարց. Ներկայումս ևս այդ բանալիները գտնվում են Ձեր մոտ, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Ներկայումս բանալիներն իմ մոտ չեն գտնվում, քանի որ Երվանդի ծնողները Ռուսաստանից եկել են, և ես տվել եմ իրենց:
Հարց. Ձեր կողմից նշված դաչայում դեպքից հետո Դուք մենակ եք մնացել, թե՝ այլ անձանց հետ:
Պատասխան. Նշված դաչայում այլ ապրող մարդ չկա, և ես այնտեղ մնացել եմ մենակ:
Հարց. Կարող եք արդյոք (...) ցույց տալ Երվանդ Սիմոնյանենց ամառանոցի գտնվելու վայրը:
Պատասխան. Նշված դաչայի տեղը գիտեմ, բայց չեմ տանի և ցույց չեմ տա, քանի որ չեմ ցանկանում ուրիշի դաչա ցույց տալ:
Հարց. Ձեզ պարզաբանում եմ, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենգրքի 86-րդ հոդվածի համաձայն՝ վկան պարտավոր է հայտնել գործով իրեն հայտնի բոլոր հանգամանքները, և առաջարկում եմ (...) մատնացույց անել այն ամառանոցը, որտեղ, ըստ Ձեր ցուցմունք, Դուք մնացել եք դեպքին հաջորդող ժամանակահատվածում:
Պատասխան. Դա իմ անձնական հարցն է, գտնում եմ, որ կապ չունի գործի հետ և հրաժարվում եմ այն մատնացույց անել:
Հարց. Նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ 2015թ. սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը Ձեր գործածած բջջային հեռախոսահամարը շահագործվել է նաև Կոտայքի մարզի Գառնի գյուղում գտնվող ալեհավաքների կողմից: Ինչպես կբացատրեք այդ հանգամանքը, ինչու եք գտնվել այդ տարածքում:
Պատասխան. Ես նշված գիշերը, այժմ չեմ հիշում, թե որքան ժամանակ անց, գտնվել եմ Երվանդենց դաչայում և Գառնի գյուղի տարածքում չեմ գտնվել:
Հարց. Ում է պատկանում և դեպքի օրն ով է գործածել 098-80-09-32 հեռախոսահամարը:
Պատասխան. Այդ համարն անծանոթ է, և չգիտեմ, թե ում է պատկանում:
Հարց. Դուք Լևոն Ավետիսյանին հիվանդանոց տեղավորելիս Տիգրան Աբրահամյանի հետ շփվել եք, թե՝ ոչ, եթե այո, ինչ հանգամանքներում:
Պատասխան. Չեմ հիշում՝ այդ օրը Տիգրանի հետ շփվել եմ, թե՝ ոչ, բայց դժվար թե շփված լինեմ:
Հարց. Դուք Լևոն Ավետիսյանին հիվանդանոց տեղափոխելու օրը Նորայր Բուկուշյանի հետ շփվել եք, թե՝ ոչ, եթե այո, ինչ հանգամանքներում:
Պատասխան. Ես, քանի որ այդ օրվանից շատ ժամանակ է անցել, չեմ հիշում՝ նրա հետ հեռախոսազրույց ունեցել եմ, թե՝ ոչ:
Հարց. Քրեական գործով նախաքննության ընթացքում փաստական տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Ձեր կողմից Լ.Ավետիսյանին հիվանդանոց տեղափոխելու գիշերը Դուք զանգահարել եք Տիգրան Աբրահամյանին: Ինչպես կպարզաբանեք այդ հանգամանքը, ինչու եք զանգահարել:
Պատասխան. Ես չեմ հիշում, որ զանգած լինեմ:
Հարց. Քրեական գործով նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Լևոն Ավետիսյանին հիվանդանոց տեղափոխելու գիշերը Ձեզ է զանգահարել Ռոբերտ Սմբուլյանը: Ինչպես կպարզաբանեք այդ հանգամանքը: Ինչու է զանգահարել, և ինչ եք զրուցել:
Պատասխան. Չեմ հիշում, որ Ռոբերտը զանգել է, թե՝ ոչ, եթե զանգել է, ինչ ենք խոսացել, ու ընդհանրապես չեմ հիշում, թե ում եմ զանգել և ինչ եմ խոսացել (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 6, թերթ 244-247),
բ) Վկա Սևակ Ավետիսյանի և մեղադրյալ Գևորգ Սարգսյանի՝ 2016 թվականի մարտի 26-ի առերես հարցաքննության արձանագրությունը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը. Որտեղ է կանգնած եղել կոնկրետ Լևոնի ավտոմեքենան, երբ որ Դուք տեսել եք և որտեղ էր կոնկրետ ընկած եղել Լևոնը «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի համեմատ:
Վկա Ս.Ավետիսյանի պատասխանը. Լևոնի ավտոմեքենան այդ ժամանակ կանգնած էր «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի կողքը գնացող ճանապարհի մոտ գնտվող (...) հայաթ գնալու ճանապարհը փակող շլագբաումի, ավելի ճիշտ՝ երկաթների մոտ: Լևոնն ընկած էր ավտոմեքենայից դեպի «Կալիֆորնիա բուրգեր» ընկած ուղղությամբ մի քանի մետր՝ մոտ 7-8, կամ մի քիչ ավելի շատ հեռավորության վրա: (...) Վկա Ս.Ավետիսյանի պատասխանը. Լևոնի ավտոմեքենան կանգնած էր «Կալիֆորնիա բուրգերի մոտ» գտնվող դիմացի, եթե չեմ սխալվում, 9 հարկանի և մի քիչ այն կողմ գտնվող մյուս ցածրահարկ շենքի մոտակայքում, այնտեղ պուլպուլակ չեմ նկատել:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը. Այն ժամանակ, երբ մոտեցել եք Լևոնին, նա Ձեզ ինչ-որ բան ասել է, թե՝ ոչ:
Վկա Ս.Ավետիսյանի պատասխանը. Լևոնին երբ տեսել ենք, նա տվել է մեզ բանալիները, որը իր ձեռքին էին, և ասում էր, որ իրեն օգնենք, քանի որ վիճակն այնպես էր, որ խառն էր, ես այդ հանգամանքներին շատ ուշադրություն չեմ դարձրել և այս ամենը ասում եմ իմ հիշելով:
Մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի հարցը. Լևոնը Ձեզ իրեն հիվանդանոց տանելու ճանապարհին ինչ-որ բան ասել է, թե՝ ոչ: Նա ուշագնաց էր, թե ՝ոչ:
Վկա Ս.Ավետիսյանի պատասխանը. Ոչ, Լևոնն այդ ընթացքում մեզ բան չի ասել, իմ հարցին նա չէր պատասխանում, բայց ուշագնաց էր, թե՝ ոչ, չգիտեմ, բայց ահավոր թուլացած էր (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 6, թերթ 256-258):
Պաշտպանի հարցին, թե Լևոնն ասել է օգնի Ձեզ, հիշու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե ստորագրեցի՞ք Ձեր ցուցմունքի տակ վկան պատասխանեց. «Հա»:
Պաշտպանի հարցին, թե ամեն հարցից հետո ստորագրել եք, ճի՞շտ է, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ո՞վ է գրել ցուցմունքը, վկան պատասխանեց. «Քննիչը»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե կարդու՞մ էիք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ինչպե՞ս այդ դեպքում կբացատրեք, որ չի արձանագրվել, թե վկան պատասխանեց. «Չեմ նկատել»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե հիմա եք լավ հիշում, թե՞ այն ժամանակ, վկան պատասխանեց. «Էն ժամանակ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե ինչպե՞ս կբացատրեք այդ դեպքում, որ հիմա ավելի լավ եք հիշում, բայց վստահ ասում եք, թե այն ժամանակ հաստատապես եք ասել, վկան պատասխանեց. «Ինչ-որ բան հիշում եմ»:
Վկա Նոնա Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունքը. «Դեպքի օրը՝ երեկոյան, խանութ ունենք, այդ խանութում էի՝ ժամը 11-ից մինչև 11:40-ի սահմաններում, ինչ-որ ձայներ լսեցի՝ ոստիկանությունն էր, հայրիկիս ասացի, դրանից 1 ժամ հետո իմացանք, որ Լևոնը հիվանդանոցումա՝ ծանր վիճակով: Էդ օրը՝ հենց երեկոյան, կարող եմ ասել, որ ոստիկանները, օգտվելով մեր ծանր վիճակից, գիշերով, գրել, ստորագրել տվեցին, հարցրեցին՝ ում ենք տեսել, ես էլ ում հիշում էի մոտ երկու ժամ առաջվա դրությամբ, ասեցի, կոնկրետ հենց հորեղբորս տղային՝ Լևոնին, որ տեսել էի տան մոտակայքում ամեն ինչ նորմալ էր, ինչ-որ վեճ, ձայներ չեմ լսել, ինչ-որ հիշում եմ, էդքանը գրել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ոստիկանության աշխատիկցների կողմից՝ «վիճակից օգտվել» ասելով, ի՞նչ ի նկատի ունեիք, վկան պատասխանեց. «Նկատի ունեմ, տեղյակ չլինելով օրենքից՝ սպառնալիքներով ասել են կկտրվեմ առօրյայիցս, բերման կենթակեն դատարաններ, եթե չներկայանամ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ է սպառնացել, վկան պատասխանեց. «Ինչ-որ թաղային լիազոր, հա՞»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեզ ներկայացրե՞լ են Ձեր իրավունքներն ու պարտականությունները, վկան պատասխանեց. «Գրելու պահին, չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ժամը քանիսի՞ց եք գտնվել խանութում, վկան պատասխանեց. «Երեկոյան 7-ից»:
Մեղադրողի հարցին, թե ժամը քանիսի՞ց է փակվում Ձեր խանութը, վկան պատասխանեց. «Ժամը 11-ից 11:30 ընկած ժամանակահատվածում»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ օրը քանիսի՞ն եք փակել, վկան պատասխանեց. «11 անց 20 երևի, հաստատ 11 անց կես չէր»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքի օրը Լևոնը խանութ մուտք գործե՞լ է Ձեր խանութում գտնված ժամանակահատվածում, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Մեղադրողի հարցին, թե միայնա՞կ, վկան պատասխանեց. «Հետը տղաներ կային, ինչպես ամեն օր, գալիս-գնում, առևտուր անում, ինչպես ամեն օր»:
Մեղադրողի հարցին, թե հիմա նիստում ներկա՞ են, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում, նստածներից ճանաչում եմ՝ մեր դիմացի հարևաննա, բայց դեպքի օրը չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե մոտավորապես քանի՞ անձի հետ էր մտել խանութ ու ժամը քանիսի՞ն, վկան պատասխանեց. «Մինչև 10-ը 10 անց կես, կոնկրետ լամ չեմ հիշում կամ մի հոգու հետ կամ 2»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ էին մտնում խանութ, վկան պատասխանեց. «Սնունդ գնեցին»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ, վկան պատասխանեց. «Փորձեմ հիշել, երշիկ կարծեմ, կետչուպ, մայոնեզ, «Coca-Cola», գարեջուր»:
Մեղադրողի հարցին, թե քանի՞ շիշ գարեջուր, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշի»:
Մեղադրողի հարցին, թե դու՞րս եկան խանութից, վկան պատասխանեց. «Դուրս եկան»:
Մեղադրողի հարցին, թե դրանից հետո Լևոնը մուտք գործե՞լ է խանութ, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում, էս պահիմ չեմ կարա հիշեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե խանութում մոտավորապես ինչքա՞ն գտնվեց Լևոնը այդ անձի կամ անձանց հետ, վկան պատասխանեց. «Ամեն մեկը մի բան վերցնում էր, ամենաշատը 5-7 րոպե երևի»:
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն՝ ըստ Ձեր ասածի՝ կարելի է եզրակացնել, որ 10-ից, 10:10-ից հետո դուրս են եկել, խանութ մուտք չեն գործել, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե դրսի խոսակցություններ, աղմուկը, շարժը, դա մոտավորապես քանիսի՞ն կլիներ, վկան պատասխանեց. «12-ից 10 պակաս»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ ժամին որտե՞ղ էիք, վկան պատասխանեց. «Տանը»:
Մեղադրողի հարցին, թե տանի՞ց եք լսել, վկան պատասխանեց. «Հա, հենց մեր հայաթում էին ոստիկանները»:
Մեղադրողի հարցին, թե դու՞րս եկաք, վկան պատասխանեց. «Չէ, պատուհանից եմ տեսել, ասել եմ հայրիկիս»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ տեսաք, վկան պատասխանեց. «Որ ոստիկանները, ֆոնարիկներով, մեր հայաթում էին՝ համազգեստներով, հայրիկիս ասացի դուրս եկան ու մոտ 1 ժամ հետո զանգեցինք, իմացանք, որ տենց դեպքա տեղի ունեցել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ու՞մ զանգեցիք, վկան պատասխանեց. «Հայրիկիս»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք անձա՞մբ զանգեցիք, վկան պատասխանեց. «Հա, ես, մայրիկս»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ իմացաք, վկան պատասխանեց. «Որ դանակահարությունա տեղի ունեցել, Լևոնը ծանր վիճակով հիվանդանոցումա»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ էր դանակահարել, վկան պատասխանեց. «Չգիտեինք»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնին տեսակցության գնացե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Հիվանդանոց, չէ, տանը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնն ինչքա՞ն պառկեց հիվանդանոցում, վկան պատասխանեց. «Մոտավորապես 10 օրից ավել»:
Մեղադրողի հարցին, թե միայնա՞կ եք գնացել Լևոնին տեսնելու, վկան պատասխանեց. «Դե մերը երկու հարկանի, վերևում մենք ենք, ներքևում՝ իրանք, մի հայաթի մեջ ենք էլի, տանեցիքի հետ երևի չեմ էլ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Լևոնին հարցրե՞լ եք, թե ի՞նչ է տեղի ունեցել, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞, վկան պատասխանեց. «Դե յուրաքանչյուր մարդ էլ չի ցանականա նման դեպքից հետո խոսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր բարեկամներից, թե թաղի բնակիչներից, հարևաններից, ընդհանուր հարազատներից լսե՞լ եք, թե ինչ է տեղի ունեցել, վկան պատասխանեց. «Չէ, ես անձամբ չեմ հարցրել»:
Պաշտպանի հարցին, թե մի քիչ մանրամասն կհիշե՞ք կոնկրետ, որ Լևոնը մտավ խանութ իր հետ եղած անձն ավելի ու՞շ մտավ, վկան պատասխանեց. «Չէ, միասին մտան, ապրանքներն առան, վերցրին, դուրս եկան, միասին էին»:
Պաշտպանի հարցին, թե այդ ընթացքում ինչ-որ մարդիկ մտել, խոսե՞լ են նրանց հետ, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշի»:
Պաշտպանի հարցին, թե դրսում ինչ-որ անձանց տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե քանի՞ անգամ Լևոնը մտավ խանութ, վկան պատասխանեց. «Մի անգամը հիշում եմ հետո էլ չեմ հիշի»:
Պաշտպանի հարցին, թե քանի՞ շիշ գարեջուր և քանի հատ բաժակ վերցրի՞ն, վկան պատասխանեց. «3-4 շիշ, բաժակ էլ 5-6՝ չեմ հիշում, էն ժամանակ, որ գրել եմ՝ էդա ճիշտ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ամբողջը միանգամի՞ց են վերցել, թե՝ հետո, վկան պատասխանեց. «Չէ, միանգամից 5-7 րոպեյվա մեջ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Լևոնի հետ եղած անձանց ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Էս պահին սենց չեմ հիշի, բայց բոլորն էլ մեր բակից են, կճանաչեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Տիգրան Աբրահամյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Պաշտպանի հարցին, թե իր հե՞տ էր, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե Նարեկին, Սևակին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Պաշտպանի հարցին, թե իր հե՞տ էին այդ ժամանակ, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Պաշտպանի հարցին, թե իր հետ գտնվող բոլոր անձինք Ձեր թաղամասի՞ց էին, վկան պատասխանեց. «Որ հիշեմ ովքեր էին, կասեի մեր թաղամասից են, թե՝ չէ»:
Վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների մեջ էական հակասություն առկա լինելու պատճառով Պաշտպանը միջնորդեց հրապարակել Վկայի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, որը բավարարվեց Դատարանի կողմից։
Հրապարակվեցին վկա Նոնա Ավետիսյանի՝ նախաքննության ընթացքում տված հետևյալ ցուցմունքները.
ա) 2015 թվականի հոկտեմբերի 24-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) 30.09.15թ.՝ ժամը 22:45-ի սահմաններում, ես գտնվում էի մեր խանութում, երբ Լևոնը ինձ անծանոթ մի տղայի հետ, ով կլիներ մոտ 18-20 տարեկան, միջին հասակի, միջին մարմնի կազմությամբ, մյուս տվյալները չեմ հիշում, մտան մեր խանութ և խանութից գնեցին 2լ «Կոլա», 3 հաց, 2 լավաշ, 4 «Կիլիկիա» 0,5լ գարեջուր, միանգամյա օգտագործման բաժակներ՝ 5 հատ, երշիկ, կետչուպ, մայոնեզ: Գումարից 2000 ՀՀ դրամ վճարեց նրա հետ եկած տղան, մնացածը՝ մոտ 1000 ՀՀ դրամ, վճարեց Լևոնը, որից հետո անծանոթ տղան դուրս եկավ, իսկ Լևոնը սպասեց մինչև երշիկի կտրատելը և այն վերցնելով՝ դուրս եկավ խանութից: Նշեմ, որ Լևոնի հետ, բացի իմ կողմից նշված անծանոթ տղայից, կային ևս մի քանի երիտասարդներ, կոնկրետ չեմ հիշում և չեմ կարող նկարագրել, իսկ Լևոնի խանութից դուրս գալուց հետո, նա երիտասարդների հետ գնաց մեր հարևան թիվ 46 տան բակի դարպասների դիմացը, և զրուցում էին: Գնումից մոտ 5 րոպե անց ես մտա տուն և այլևս Լևոնին կամ նրա հետ եղած անձանց չեմ տեսել: Արդեն ժամը 00:30-ի սահմաններում ես ոստիկանության աշխանակիցներից տեղեկացա, որ Լևոնին սուր ծակող-կտրող գործիքով տեղափոխվել է Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ հիվանդանոց:
Հարց. Ասացեք, թե Ձեր հորեղբոր՝ Գևորգի ավտոմեքենան մինչև որ ժամն է կայանված եղել հայրիկիդ պատկանող խանութի մոտ:
Պատասխան. Հորեղբորս ավտոմեքենան մինչև ժամը 23:00-ի սահմաններում տեսել եմ կայանված մեր խանութի կողքին, որից հետո ես գնացել եմ տուն և այլևս տանից դուրս չեմ եկել, այդ իսկ պատճառով հստակ չեմ կարող ասել, թե ավտոմեքենան մինչև որ ժամն է կայանված եղել այնտեղ: Այդ ժամանակահատվածում որևէ ծեծկռտուքի կամ վիճաբանության ձայներ չեմ լսել: Դրանց ականատես չեմ եղել:
Հարց. Դուք տեղյակ եք, թե Լևոն Ավետիսյանն ում հետ է վիճաբանության մեջ մտել և ով է նրան այդ մարմնական վնասվածքները հասցրել:
Պատասխան. Ոչ, ես որևէ տեղեկություն չունեմ, թե Լևոնն ում հետ է վիճաբանության մեջ մտել, ինչպես նաև տեղյակ չեմ, թե նրան ով է այդ մարմնական վնասվածքները պատճառել:
Հարց. Դուք ճանաչում եք Լևոն Ավետիսյանի ընկերներ՝ Տիգրան Աբրահամյանին, Սևակ Ավետիսյանին և Նարեկ Եղունյանին, եթե այո, ապա նշեք այդ օրը նշված տղաներին Լևոնի հետ միասին տեսել եք, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշված տղաներից ճանաչում եմ միայն Սևակ Ավետիսյանին, ում դեպքի օրը Լևոնի հետ չեմ տեսել, իսկ մնացած երկու տղաներին չեմ ճանաչում և չեմ կարող հայտնել, թե արդյոք նրանք դեպքի օրը Լևոնի հետ եղել են, թե՝ ոչ (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 41-44):
բ) 2015 թվականի նոյեմբերի 7-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) Նշված օրը՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, Լևոն Ավետիսյանը մտավ խանութ ինձ անծանոթ մի տղայի հետ, որը կլիներ 18-20 տարեկան, միջին հասակի, մոտ 170սմ, միջին մարմնակազմության, մազերի ձևը, մաշկի թխությունը, դիմագծերն իմ մոտ չեն տպավորվել, և նրան կրկին տեսնելու դեպքում չեմ ճանաչի: Այդ տղային հագին այժմ չեմ հիշում, թե ինչ հագուստ կար, ուշադիր չեմ եղել ու նշված տղայի վրա առանձնահատուկ նշաններ՝ սպի, դաջվածք կամ այլ բան չեմ նկատել: Չեմ բացառում, որ եղած լինի, բայց ես չեմ նկատել: Այն ժամանակ, երբ նրանք մտան մեր խանութ, խանութում ևս այլ մոտ 2-3 հաճախորդ կար, սակայն թե կոնկրետ ովքեր էին իմ մոտ չի տպավորվել: Դա հիշում եմ նրանից, որ ես այլ հաճախորդ էի սպասարկում, իսկ Լևոնն այդ ընթացքում վերցրեց ինչ իրենց պետք է, և ես ազատվելուց հետո նրանց սպասարկեցի: Մեր խանութը տեսանկարահանող սարքերով կահավորված չի, Լևոնը և այդ տղան գնեցին երշիկ, հաց, լավաշ, մայոնեզ, կետչուպ, 2լ «Կոլա» և մոտ 5-6 մեկանգամյա օգտագործման բաժակներ: Վճարելու համար նույնիսկ նրանք իրար մեջ ասում էին, որ նրանցից յուրաքանչյուրն ինքն է ուզում վճարել: 2000 դրամ և բացի այս իր կողմից իր համար գնված ծխախոտի համար, որի տեսակը չեմ հիշում, մանրադրամ վճարեց Լևոնի հետի տղան և դուրս եկավ: Այդ ընթացքում Լևոնը սպասում էր մինչև ես կկտրատեի երշիկը: Զգացվում էր, որ նրանց հետ դրսում այլ տղաներ կային, որոնց չեմ տեսել ու չգիտեմ, թե ովքեր էին, քանի որ այդ ընթացքում, մինչև ես երշիկն էի կտրատում, Լևոնը ներսից նրանց հետ խոսում էր: Գնվածը վերցնելուց հետո Լևոնն էլ դուրս եկավ ու գնաց և ենթադրում եմ, որ գնացել են մեր հարևանությամբ գտնվող 46 տան մոտ, քանի որ մեր թաղի ջահելությունը որպես կանոն այնտեղ է հավաքվում ու բացի այդ էլ հոկտեմբերի 1-ին՝ լուսադեմին, ոստիկանության աշխատողների հետ ես էլ եմ գնացել ու նշված վայրում տեսել եմ խանութից գնված Կոլայի շիշը, գարեջրի շշերը և բաժակները: Ցանկանում եմ նշել, որ այդ անգամ խանութից դուրս գալուց հետո մոտ 15-20ր. հետո Լևոնը նորից եկավ խանութ, այս անգամ մենակ և գնեց 4-5 գարեջուր Կիլիկիա 0.5լ, վճարել դրա դիմաց և գնաց: Այս անգամ, երբ նա եկավ, բացի ինձանից ուրիշ մարդ չի եղել: Իմ մոտ չի տպավորվել, թե նրա հագին ինչ հագուստ կար, նրա հեռանալուց հետո, քանի որ ուշ ժամ էր, ես փակել եմ խանութը ու մտել տուն: Այդ ընթացքում, որքանով, որ հիշում եմ, թիվ 46 տան մոտ, որը մեզանից մոտ 20մ է հեռու, ինչպես միշտ կային տղաներ, քանի որ լսել եմ զրույցի ձայներ, կոնկրետ քանի հոգի էին, ինչ էին զրուցում, չեմ լսել, չեմ տեսել: Դրանից հետո՝ հոկտեմբերի 1-ին՝ ժամը 00:30-00:40-ի սահմաններում մեր բակից լսեցի ձայներ: Դուրս եկանք, տեսանք, ոստիկաններ են, որոնցից ընթացքում իմացանք, որ Լևոնին դանակահարել են, վիրահատում են: Դրանից հետո արդեն հոկտեմբերի 24-ին, երբ ցուցմունք էի տալիս Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում, այդ ընթացքում ոստիկաններից իմացել եմ, որ Լևոնին դանակով հարվածողը Գևորգ անունով մի տղա, որը կալանավորված է: Գևորգը ով է, որտեղ է դեպքը տեղի ունեցել, ինչ հանգամանքներում, ես չգիտեմ: Խանութում եղած ժամանակ, ինչպես նաև այն փակելուց, տուն մտնելուց կամ տանը եղած ժամանակ, ես մեր փողոցում վիճաբանության, կռվի ձայներ չեմ լսել, նման անձանց չեմ տեսել: Այն ժամանակ, երբ խանութը փակել և տուն էի մտնում, որքանով, որ հիշում եմ, ինչը հաստատ չի, Գևորգ Ավետիսյանի ավտոմեքենան կանգնած էր դրանում բակում: Նախկին ցուցմունքներումս ես նշել եմ, որ Լևոնը և իր հետի տղան 1 անգամ են մտել խանութ և առևտուր արել, քանի որ չէի կարծում, որ այդ մանրամասներն այդքան կարևոր են և ամեն ինչ եղել է այնպես, ինչպես նշել եմ այս ցուցմունքում:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Սևակ Ավետիսյանին, Տիգրան Աբրահամյանին, Նարեկ Եղունյանին, թե՝ ոչ, եթե ճանաչում եք, ովքեր են նրանք, ինչ գիտեք նրանց մասին և երբ եք տեսել նրանց վերջին անգամ:
Պատասխան. Ձեր նշած անձանցից ճանաչում եմ Սևակ Ավետիսյանին, նա մեր տան դիմացի հարևանն է, Լևոնի ընկերը, դեպքի օրը նրան Լևոնի հետ չեմ տեսել: Դեպքից հետո Սևակին չեմ տեսել, չգիտեմ՝ որտեղ է: Մյուս նշված անձանց չեմ ճանաչում (...)
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Գևորգ և Էդգար Սարգսյաններին (...) Եթե այո, ապա ինչ գիտեք նրանց և Լևոն Ավետիսյանի հարաբերությունների մասին:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշած անձանց, որոնք բնակվում են մեր փողոցի 91 տանը, ես նախկինում չեմ ճանաչել: Դեպքից հետո, երբ ոստիկանությունում իմացել եմ, որ Լևոնին դանակով հարվածողը Գևորգն է, դեմքով հիշել եմ նրան, անունը չգիտեի: Նրան նախկինում երբեք Լևոնի հետ շփվելուց չեմ տեսել, դեպքի օրն էլ Լևոնի հետ առևտուր անող տղան նա չէր:
Հարց. Լ.Ավետիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ երեկոյան ուշ ժամի, երբ Ձեր խանութից առևտուր է արել, եղել է միայնակ և իր հետ այլ անձ չի եղել: Ինչ կասեք այդ մասին:
Պատասխան. Ես պնդում եմ իմ տված ցումցունքը, քանի որ այն իրականությունն է, չգիտեմ՝ Լևոնը ինչն է նման բան ասել: (...)
Հարց. Դեպքից հետո, երբևէ տեսել եք արդյոք Լևոն Ավետիսյանին, եթե այո, ապա ինչ հանգամանքներում և նա Ձեզ ինչ է պատմել իրեն ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու դեպքի հանգամանքների մասին:
Պատասխան. Դեպքից հետո, քանի որ մենք բարեկամներ ենք և ապրում ենք նույն հասցեում Լևոնի հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո բազմաթիվ անգամներ տեսել եմ Լևոնին: Ես ոչ նրանց ընտանիքի անդամներին, ոչ էլ Լևոնին ինձ թույլ չեմ տվել հարցնեմ, թե դեպքը ոնց է եղել ու նրանք էլ ինձ որևէ բան չեն հայտնել: Հարևանները միայն հարցրել են Լևոնի որպիսությունից: Դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չեմ լսել հարևանների խոսակցություններից (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 107-111),
գ) վկա Նոնա Ավետիսյանի և տուժող Լևոն Ավետիսյանի՝ 2015 նոյեմբերի 10-ի առերես հարցաքննության արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «(...) Հարց. վկա Ն.Ավետիսյանին. Առերես տուժող Լ.Ավետիսյանին հայտնեք, նրա կողմից 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Ձեր խանութից առևտուր անելու հանգամամանքերի մասին:
Վկա Ն.Ավետիսյանի պատասխանը. Առերես Քեզ՝ Լևոն, հայտնում եմ, որ 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, դու, Լևոն, մտար խանութ: Խանութում այդ ժամանակ էլի մարդիկ կային, առևտուր արեցիր, գնեցիր հաց, լավաշ, երշիկ, կետչուպ, մայոնեզ Կոկա կոլա՝ 2 լիտրանոց և մեկանգամյա օգտագործման բաժակներ: Այդ ժամանակ Դու զրուցում էիր խանութում գտնվող մեկ այլ տղայի հետ ու քանի որ ես մինչ այդ առևտուր էի անում այլ հաճախորդի հետ, չեմ նկատել, թե Դուք միաժամանակ եք մտել խանութ, թե՝ առանձին: Քո հետի տղան իրա համար կոպեկներով սիգարետ վերցրեց: Դուք իրար հետ գումարը տալու համար վիճաբանում էիք, ձեզանից յուրաքանչյուրն ինքն էր ուզում վճարեր: Գումարի մի մասը քո հետի տղան թողեց ու դուրս եկավ: Դու սպասեցիր մինչև ես երշիկը կտրատեցի ու ողջ առևտուրը երշիկի հետ վերցնելով՝ դուրս եկար: Այդ ժամանակ Լևոն խանութի մոտ դրսում էլի տղաներ կային, որոնց ես չեմ տեսել, սակայն նրանք դրսից խոսում էին Լևոն քեզ հետ և դու նրանց հարցնում էիր, թե էլ ինչ գնես: Դրանից մոտ 15-20 րոպե հետո, դու նորից եկար խանութ՝ մենակ, այդ ժամանակ ես էլ էի մենակդ խանութում, դու գնեցիր 4-5 հատ կես լիտրանոց ապակյա շշով Կիլիկիա տեսկի գարեջուր և հեռացար: Դրանից հետո ես խանութը փակել եմ և գնացել տուն: Գիշերն արդեն՝ 1 հոկտեմբերի 2015 թվականին, ժամը 00:30-ի սահմաններում մեր բակ են եկել ոստիկաններ, որոնցից տեղեկացել եմ, որ քեզ Լևոն դանակահարել են և դու հիվանդանոցում ես: Ավելացնելու ոչինչ չունեմ: (…)
Հարց վկա Ն.Ավետիսյանին. Լսեցիք Ձեզ հետ առերեսվողին, ինչ կասեք այդ կապակցությամբ:
Վկա Ն.Ավետիսյանի պատասխանը. Լսեցի ինձ հետ առերեսվողի պատասխանը, ես պնդում եմ իմ հայտնածը, քանի որ այդ ամենը հստակ եմ հիշում և դա է իրականությունը:
Հարց տուժող Լ.Ավետիսյանին. Լսեցիք Ձեզ հետ առերեսվողին, ինչ կասեք այդ կապակցությամբ:
Լ.Ավետիսյանի պատասխանը. Ես քանի որ չեմ հիշում 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին իմ կողմից Ձեր խանութից առևտուր անելու հանգամանքները, ոչինչ ասել, չեմ կարող (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 135-137):
Մեղադրողի հարցին, թե պաշտպանի կողմից նշված անձանց՝ Սևակին, Նարեկին, Տիգրանին, Դուք նշեցիք, որ ճանաչում եք, Ձեր հրապարակված ցուցմունքում նշեցիք, որ չեք ճանաչում, վկան պատասխանեց. «Ես ասացի, որ Տիգրանին ազգանունով չեմ հիշել ցուցմունք գրելու օրը»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչպե՞ս Սևակի ազգանունն իմացաք, Տիգրանինը՝ ոչ, վկան պատասխանեց. «Նույն ազգանունից ունենք, տպավորվելա, համ էլ նույն փողոցից ենք, Տիգրանը շատ ներքևիցա»:
Մեղադրողի հարցին, թե միայն Սևակ Ավետիսյանի՞ն եք ճանաչում, վկան պատասխանեց. «Սևակ Ավետիսյանին ճանաչում եմ, Տիգրանին, Նարեկ Եղունյանին չեմ ճանաչում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ճանաչու՞մ եք Նարեկ Եղունյանին, Դուք պատասխանեցիք, որ ճանաչում եք, վկան պատասխանեց. «Նարեկ Ավետիսյանին ճանաչում եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Տիգրան Աբրահամյանը եղե՞լ է Լևոնի հետ, վկան պատասխանեց. «Չեմ ճանաչում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչպե՞ս է ստացվել, որ ալկոհոլ չի օգտագործում Լևոնը, բայց գարեջուր է գնել, վկան պատասխանեց. «Կարողա հյուրասիրելա, ես գիտեմ՝ ինքը կատեգորիկ չի խմում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ամբաստանյալին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Դեմքով՝ այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքի օրը խանութից օգտվե՞ լ է ամբաստանյալը, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ոստիկանությունից կոնկրետ ի՞նչ են ասել, վկան պատասխանեց. «Նորից, որ ցուցմունք էինք տալիս Ուլնեցու վրայի ոստիակնությունում քննիչը, ով ցուցմունք էր վերցնում, ասեց, որ իմացել են կոնկրետ ով է դանակահարել, կալանավորվածա»:
Մեղադրողի հարցին, թե հետագայում լսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեր նշած 46 տունն ու՞մ տունն է Ձեր հարևաններից, վկան պատասխանեց. «Ազնիվ տատիկի»:
Պաշտպանի հարցին, թե էլ ո՞վ է ապրում այդ տանը, վկան պատասխանեց. «Մենակ ինքնա»:
Պաշտպանի հարցին, թե այդտեղ տղաներ հավաքվու՞մ են, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Պաշտպանի հարցին, թե Լևոնն ալկոհոլ օգտագործու՞մ է, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Պաշտպանի հարցին, թե այն անձը, ում նկարագրել եք, ճանաչե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշի, շատ մարդիկ էին մտնում, դուրս գալիս»:
Պաշտպանի հարցին, թե այսքան ժամանակվա ընթացքում լսե՞լ եք, թե ինչ է պատահել, վկան պատասխանեց. «Չէ, ես ոստիկանության աշխատակցից իմացա ընդամենը անունը, հետո իմացա, որ մեր փողոցիցա ներքևի»:
Պաշտպանի հարցին, թե իչպե՞ս եղավ, որ Ձեզ ասացին Գևորգն է, վկան պատասխանեց. «Հայրիկիս հետ էինք եկել հարցաքննության, չեմ հիշում՝ ով ասեց, ես էլ էդ ընթացքում գրում էի, հետո հայրս ասեց, դեմքով ճանաչում էի, բայց անունով՝ չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Սևակ Ավետիսյանը և Տիգրան Աբրահամյանը Լևոնի հետ ի՞նչ հարբերություններ ունեն, վկան պատասխանեց. «Ջերմ, ընկերներ են»:
Պաշտպանի հարցին, թե Գեորգի Երեմյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Նարեկ Ավետիսյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Հա, Սևակի եղբայրնա, շատ լավ հարաբերություններ ունեն»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ռոբերտ Սմբուլյանին, Արման Հարությունյանին, Արթուր Սահակյանին, Երվանդ Սիմոնյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Հա, ճանաչում եմ, մեր հարևաննա, շատ լավ հարաբերությունների մեջ են կարծեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե այդ օրը տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Չէ, ինքը կարծեմ ծառայության մեջ էր՝ իմ հիշելով »:
Պաշտպանի հարցին, թե Նորայր Բուկուշյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե քննի՞չը հենց ասաց, որ Գևորգն է հարվածել, վկան պատասխանեց. «Հա, քննիչը՝ ով ցուցմունք էր վերցնում»:
Վկա Տիգրան Աբրահամյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Առանձնապես բան չեմ էլ հիշում: Կանչել են, ասելեմ, ինչ իմացել եմ, չեմ էլ հիշում: Ինչ կա, էդ ժամանակ ասել եմ: Գևորգին տեսել ենք մի, երկու բառ խոսացել ենք, գնացել ենք»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր շրջապատում «Mazda» մակնիշի մեքենա վարող ունե՞ք, վկան պատասխանեց. «Ընդհանրապես չունեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգ Սարգսյանի եղբորը ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Հա, ոնց չեմ ճանաչում՝ Էդգարը, նույն փողոցից ենք, նորմալ հարաբերությունների մեջ ենք»:
Մեղադրողի հարցին, թե նորմալ ասելով՝ ի՞նչ ի նկատի ունեք, վկան պատասխանեց. «Որպես թաղի բնակիչ՝ ճանաչում ենք»:
Մեղադրողի հարցին, թե մեքենան արագ վարելու հետ կապված խոսակցություն եղե՞լ է Գևորգ Սարգսյանի հետ, վկան պատասխանեց. «Եղելա, տարբեր ժամանակներում, մենք ընկերական հարաբերություններ ունեցել ենք, խոսել ենք, կարողա ասել եմ. «Գևորգ ջան, մի քիչ կամաց քշի, վնաս չտաս քեզ»»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպք եղե՞լ է, որ նա ասի Ձեզ «Կարո՞ղա գայիշնիկ ես, որ դիտողություն ես անում», վկան պատասխանեց. «Չէ, նա, ինձ ճանաչելով, տենց բան չէր ասի»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքի օրը Գևորգի եղբորը տեսե՞լ եք, երբ դուրս էիք եկել քայլելու, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքից հետո տեսե՞լ եք Գևորգի եղբորը՝ Էդգար Սարգսյանին, վկան պատասխանեց. «Չէ, մի անգամ քրեականում էլի»:
Մեղադրողի հարցին, թե խոսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե նախաքննության ընթացքում վկա Էդգար Սարգսյանը, որը Գևորգ Սարգսյանի եղբայրն է, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 30.09.2015թ.՝ 23:20-ին, իր «Ford Escape» մեքենայով եկել է տուն, իր հետևից եկել է նաև Գևորգ Սարգսյանը՝ իր «Mercedes» մակնիշի մեքենայով, իր մեքենայով փորձել է կայանել բակում, տանն է մոտեցել «Mazda» մակնիշի մեքենա, որից դուրս եք եկել Դուք, հետո սկսվել է վիճաբանություն Ձեր, Ձեր ընկերների, Գևորգի եղբոր միջև, ընդ որում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվել է նաև տուժողը՝ Լևոն Ավետիսյանը, ինչպե՞ս կմեկնաբանեք այս հանգամանքը, վկան պատասխանեց. «Սկսեմ նրանից, որ Էդգարն ասելա՝ ինձ տեսելա «Mazda»-ից իջնելուց, նա ամեն օր էլ կարար տենար, որովհետև մեր տներն իրար մոտիկ էր շատ, Էդգարի հետ ամեն կանգնելուց զրուցել ենք, նույն այդ օրն էլ կարայինք նույն ձև գնայինք հաց ուտելու, Էդգարի ասածը, որ իմ ընկերների հետ էի, ես ասում եմ, որ Էդգարն հաստատ չգիտի, թե ովքեր են իմ ընկերները, եթե նա նման բանա ասել, կարամ ասեմ, որ սխալվելա, կամ սուտա ասել, ես միայնակ եմ եղել, ճանաչել եմ Գևորգին, որ իրար հետ տենց խոսել ենք»:
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն՝ Էդգարն ու Լևոն Ավետիսյանը ստեցի՞ն, որ Ձեր հետ միասին մարդիկ են եղել «Կալիֆորնիա բուրգերում», վկան պատասխանեց. ««Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետն էդ ժամերին, կամ ընդանրապես կարա մի 30 մարդ լինի, բայց, որ իմ ընկերներն են, սուտ են ասում, ինձ ճանաչող, որ ասեմ իմ ընկերնա, տենց մարդիկ չեն եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե խոսակցություն եղե՞լ է արագ վարելու կամ մանկական խոսակցության հետ կապված, վկան պատասխանեց. «Հնարավորա, բայց կռվի բնույթ ունեցող հաստատ չի ունեցել, որովհետև իմ մեջ չի տպավորվել, որ ասենք ես ու Գևորգը նենց խոսանք, որ իմ մեջ տպավորվի, թե վիճում ենք»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ պահին Էդգար Սարգսյանին «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Չեմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ Գևորգն ու՞մ հետ է եղել, վկան պատասխանեց. «Ես ու Գևորգը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգի հետ ինչպե՞ս եք գնացել, վկան պատասխանեց. «Իրա մեքենայով՝ «Mercedes»-ով»:
Մեղադրողի հարցին, թե այլ անձ այդտեղ ներկա գտնվե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Ես այլ անձ չեմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչքա՞ն եք զրուցել, վկան պատասխանեց. «Մոտավոր մի քանի րոպե, տպավորված չի եղել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Էդգար Սարգսյանը տարածքում եղե՞լ է, վկան պատասխանեց. «Տարածքում՝ հնարավորա, ես չեմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե ներսու՞մ եք եղել, թե՝ դրսում, վկան պատասխանեց. «Մենք դրսում կանգնած խոսում էինք՝ կողքը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Էդգար Սարգսյանը բառացի ցուցմունք է տվել, որ ձեր խոսակցությունը կապված է եղել երեխայական խոսակցության, մեքենան արագ վարելու հետ, վկան պատասխանեց. «Հնարավորա, անցել է 2 տարի, ես չեմ կարա ասել էն խոսակցության մասին, որը սովորականա մեր համար»:
Մեղադրողի հարցին, թե ցուցմունքում նշեցիք, որ Գևորգին ձերբակալելու մասին իմացել եք, երբ նստած եք եղել, վկան պատասխանեց. «Էս գործով մի հատ քննիչ ինձ կանչելա, էլի նույն ձևի՝ բա մարդիկ կան, որ սենց բաներ են քո մասին ասում՝ որ ես ու Գևորգը տեղ ենք եղել, որ կռիվ ենք արել, չգիտեմ ինչերա եղել ու առանց մի բան ասելու քեզ կալանավորել են»:
Մեղադրողի հարցին, թե ձերբակալել են, թե՞ կալանավորել, վկան պատասխանեց. «Մի 3 օր պահել են, հա, ձերբակալել են, հետո բերել են, դատ են արել, դատավորն էլ ասելա. «Անիմաստ բան եք արել շատ»»:
Մեղադրողի հարցին, թե որտե՞ղ եք գտնվել ձերբակալված վիճակում, վկան պատասխանեց. «Էրեբունի են տարել ոնց-որ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ձերբակալվածների պահման վայրու՞մ, վկան պատասխանեց. «Հա էլի»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեզ հետ այլ անձ եղե՞լ է այդ վայրում, վկան պատասխանեց. «Հա, մի հոգի կար»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ անձին ինչու՞ են ձերբակալել, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե այդ անձի հետ խոսե՞լ եք այս դեպքի հետ կապված, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե Գևորգ Սարգսյանի հետ կապված որևէ տվյալ հայտնե՞լ եք այդ անձին, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե քրեակատարողական հիմնարկում, ի՞նչ պայմաններում է պահվել Գևորգ Սարգսյանը, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե խոսակցություն չի՞ եղել այս հարցի հետ կապված այն անձի հետ, ով Ձեզ հետ միասին ձերբակալված էր, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում, չեմ բացառում»:
Մեղադրողի հարցին, թե իրազեկվե՞լ եք, հարցրե՞լ եք, թե Գևորգ Սարգսյանն ինչպիսի պայմաններում է պահվում, վկան պատասխանեց. «Սենց պատասխանեմ, երբ որ ինձ չաստից ասել են սպաները՝ սենց-սենց բաներ կան, թուղթ էր եկել, վրան էլ գրած Գևորգ Սարգսյանի, ես սենց հետաքրքվել եմ, գնացել եմ քրեական, տեղից էլ եղել է ձերբակալություն, բան, իմ գնացած ժամանակով իմացել եմ, որ Գևորգը ձերբակալվելա ու տենց հնարավորա իմանամ՝ կամեռով ամեն ինչով, ամեն ինչն էլ հնարավորա ես իմացած լինեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչպե՞ս, վկան պատասխանեց. «Փողոցից, մարդկանցից, կոնկրետ չեմ կարա ասեմ, 2 տարիա անցել, մեր փողոցն էր նենցա, գնաս, կանգնես, սաղս իրար ճանաչում ենք»:
Մեղադրողի հարցին, թե «սանչաստում» գտնվե՞լ է Գևորգը, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ, չեմ հիշում»:
Մեղադրողի հարցին, թե չե՞ք հիշում, թե՝ չգիտեք, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե հնարավո՞ր է տեղեկություններ հայտնեիք այդ անձին Գևորգ Սարգսյանի սանչաստում գտնվելու մասին, վկան պատասխանեց. «Հնարավորա: Չեմ հիշում: 2 տարի անցելա ես չեմ ֆիքսել, եթե իմանայի, կֆիքսեի, որ ավելի ռեալ պատասխաններ տայի»:
Մեղադրողի հարցին, թե չե՞ք բացառում, վկան պատասխանեց. «Չեմ բացառում, որովհետև, եթե մի բան չեմ հիշում, չեմ էլ կարա բացառեմ, որովհետև կարողա ժամանակ անցնի, ես նստեմ, տրամադրվեմ, հիշեմ, գամ, լիքը բաներ բացառեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Ձեր շրջապատում մոխրագույն «Mercedes-Benz» մակնիշի մեքենա կա՞, թե՝ չկա, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե երբ Լևոնը մեքենան վարեց «Կալիֆորնիա բուրգեր», հետևից մոխրագույն «Mercedes-Benz» մակնիշի մեքենա նկատե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքի վայրում տուժողին տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե մրցումներից առաջ կարելի՞ է Ձեզ հաց ուտել, վկան պատասխանեց. «Իհարկե, մանավանդ, երբ քաշ ես գցում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչպե՞ս կբացատրեք, որ տուժողը մարմնական վնասվածքներ է ստացել այդ նույն ժամին, որտեղ Դուք հանդիպել եք Գևորգի հետ, վկան պատասխանեց. «Հնարավորա՝ իմ գնալուց հետո ինչ-որ արտառոց բաներ եղած լինի»:
Մեղադրողի հարցին, թե չի՞ հետաքրքրել, վկան պատասխանեց. «Ընդհանրապես»:
Մեղադրողի հարցին, թե ընդհանուր խոսակցություններից չե՞ք լսել, վկան պատասխանեց. «Ժամանակ չեմ էլ ունեցել, եթե հետաքրքրվեք էլ, ապրիլի ժամանակ էլ պերեվոդ են արել, գնացել եմ Ղարաբաղ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ամբաստանյալի, ամբաստանյալի եղբոր հետ առերեսե՞լ են, վկան պատասխանեց. «Հա, ամեն ինչն էլ խոսացվելա: Ուղղակի զարմանում եմ էս հարցերը, որ տրվում են, էն ժամանակ ավելի մանրամասն տրվելա, ավելի ռեալ պատասխանել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե տուժողն ու ամբաստանյալն ի՞նչ հարաբերությունների մեջ են եղել, վկան պատասխանեց. «Չեմ իմանում»:
Պաշտպանի հարցին, թե տան մոտ գնացած անձանց մեջ եղե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ հանդիպե՞լ եք, վկան պատասխանեց. ««Բուրգերի» մոտ հանդիպել ենք, մի երկու բառ խոսացել ենք ու ամեն մեկս գնացել ենք մեր գործերով»:
Պաշտպանի հարցին, թե վիճաբանություն տեղի ունեցե՞լ է, ձեր մասնակցությամբ կամ ներկայությամբ, վկան պատասխանեց. «Չէ, չէր կարա իմ ու Գևորգի միջև վիճաբանություն լիներ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Լևոնի հետ ընկերական հարաբերությունների մե՞ջ եք եղել, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Սևակ Ավետիսյանին, Նարեկ Եղունյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Նույն փողոցից ենք, գիտենք, բայց, որ ընկերություն անենք, չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Երվանդ Սիմոնյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Նույն ձև, իմ փողոցիցա»:
Պաշտպանի հարցին, թե Գեորգի Երեմյանին, Նարեկ Ավետիսյանին, Ռոբերտ Սմբուլյանին, Արման Հարությունյանին, Արթուր Սահակյանին, Նորայր Բուկուշյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Գեորգի Երեմյանին՝ ոչ, Նարեկ Ավետիսյանին՝ այո, Ռոբերտ Սմբուլյանին՝ նկարով տենամ, կարողա ճանաչեմ, Արման Հարությունյանին՝ չեմ ճանաչում, Արթուր Սահակյանին՝ չէ, չեմ ճանաչում, Բուկուշյանին՝ չէ, դեմքները տենամ, կարողա ճանաչեմ, մեր հայաթից լինեն, բայց սենց չեմ կարա ասեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե 2015թ. սեպտեմբերի 30-ի լույս 1-ի գիշերն ի՞նչ է եղել հենց Ձեզ հետ, վկան պատասխանեց. «Հա էդ օրն ասել եմ: Հելել էի տենց քայլելու՝ մրցումների էի, հանդիպել եմ Գևորգի հետ, զրուցել եմ, էլի գնացել ենք մեր գործերով, ոչ մի արտառոց բան տեղի չի ունեցել, որ հիշեմ հատուկ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ե՞րբ եք իմացել, որ Լևոն Ավետիսյանը դանակահարվել է, վկան պատասխանեց. «Շատ ուշ: Ես երկրում չեմ եղել՝ հավաքների, բան, եկել եմ, իմացել եմ դատարանից ծանուցագիր, բան, ավելի ճիշտ ծառայության մեջ էի, թուղթ, բան էր գնացել չաստ, տեղից եմ իմացել ու եկել եմ քրեական»:
Պաշտպանի հարցին, թե քրեական գործից տեղեկություններ կան, որ Դուք և թվարկված մարդիկ մասնակցել եք վիճաբանությանը, հնարավո՞ր է, որ Դուք և նշված անձինք դեպքի գիշերը կապ եք հաստատել միմյանց հետ, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում, այդ նույն հարցերին քննչականում ես ավելի ռեալ պատասխանել եմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե երբ Ձեզ կանչում և ասում էին այս դեպքի հետ կապված էիք, հետո էլ կարճվեց , հետո չհանդիպեցի՞ք Լևոնի հետ՝ հարցնելու, թե ինչ դեպք է, վկան պատասխանեց. «Դրանից շատ ահագին ժամանակ երկրում չեմ եղել ու դատարանն էլ փակելա գործը ու դրանից հետո երկրում չեմ եղել, եկել եմ վերջերս ու իմացել եմ, որ էլի կանչում են դեպքի հետ կապված»:
Պաշտպանի հարցին, թե քննչական մարմիններում Ձեզ ասե՞լ են, որ թվարկված անձինք վեճ են ունեցել, վկան պատասխանեց. «Կոնկրետ անուններով չեմ հիշում, ինչ-որ անուններ տալիս էին ու լրիվ անիմաստ մեղադրանք ու անիմաստ տեղը ձերբակալել, հետո իրանք էլ ներողություն խնդրել, ու էդ ամեն ինչի պատճառով ընկել եմ պրոբլեմների մեջ ու մինչև հիմա էլ դրանց մեջ եմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Ձեզ լուսանկարներ ցույց չե՞ն տվել, վկան պատասխանեց. «Չէ, հաստատ չէ, չեմ հիշում տենց բան եղած լինի»:
Պաշտպանի հարցին, թե չեք էլ հետաքրքրվե՞լ, թե այն անձիք ինչու են ձերբկալվել, վկան պատասխանեց. «Չեմ էլ հասցրել, ժամանակ չի եղել, եղել է 2 հատ դատ, չաստ եմ եղել՝ Ղարաբաղ՝ պոստեր, բերել են, գործը կարճել են, գնացել եմ ստեղից դուրս ու ինչ-որ մեկի հետ ցանկություն չի էլ եղել ինչ-որ բան, որովհետև այ սենց նույն Լևոն Ավետիսյանի ցուցմունքի, էս ցուցմունքի էն ցուցմունքի՝ ձերբակալվել եմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե կարո՞ղ է հիշեք Լևոնի հորեղբոր խանութը որտեղ է, վկան պատասխանեց. «Դե էդ փողոցի վրայա, սաղն էլ գիտեն»:
Պաշտպանի հարցին, թե այդ օրն այդ խանութի մո՞տ եք եղել, գարեջուր խմել, վկան պատասխանեց. «Հա, խի հնարավոր չի, ընդհանրապես ես բան չեմ խմում, մի 20 տարվա կտրվածքով կարաք ստուգել տաք էլի»:
Պաշտպանի հարցին, թե տեղեկությունը, որ օպերատիվ կերպով ստացվել է և անձանց մասին նշվում է, Դուք ի՞նչ կասեք, վկան պատասխանեց. «Կարամ ասեմ, որ էդ ամեն ինչը սուտա, Երվանդ Սիմոնյանն էլ ապացուցի»:
Պաշտպանի հարցին, թե լուսանկար կա, որում նշված է՝ «Ավետիսյան Լևոն Գևորգի» ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Պաշտպանի հարցին, թե Նորայր Բուկուշյանին՝ ձախից առաջինը, ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Հա՝ դեմքով»:
Պաշտպանի հարցին, թե հաջորդի՞ն գրված է Սիմոնյան Երվանդ և անձի լուսանկարը, ի՞նքն է, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի հարցին, թե հաջորդի՞ն գրած է Արթուր Սահակյան Վահագնի, գրված է ձախից առաջինը, վկան պատասխանեց. «Դեմքով գիտեմ Արթուրին, կողքինը՝ Էդգարնա՝ իմ ընկերը, առիթներա եղել իրար հետ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Նարեկ Եղունյան Արթուրի, ձախից առաջինն է նշված, ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Ինքը Նորոյենց, որ ցույց տվիր, փողոցիցա, էլի հեռակա»:
Պաշտպանի հարցին, թե կողքի անձին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե 4 անձանց լուսանկար է, ձախից երկրորդը Դու՞ք եք, վկան պատասխանեց. «Հա»:
Պաշտպանի հարցին, թե վերևում նշված է Հարությունյան Արման Արմենի, նշված է ձախից վերջինը, ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Ճանաչում եմ Սևակին՝ ինձանից աջ գտնվող, Երվանդին, ինձ շատ մոտա եղել, Արմանն էլ՝ ձախից առաջինը, թե իրանց ինչնա՝ չգիտեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե գործ, թերթ 209-ում առկա է անձի լուսանկար՝ մարզասրահում, ո՞վ է ինքը, վկան պատասխանեց. «Տղեքի բարեկամնա, հարազատնա, չգիտեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե գործ-թերթ 211-ու՞մ, վկան պատասխանեց. «Էդգարնա՝ իմ ընկերնա»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ մեքենա է հետևում, ու՞մ մեքենան է, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ՝ «600»-ա»:
Պաշտպանի հարցին, թե ևս հինգ անձանց լուսանկարը, ձախից նշենք, վկան պատասխանեց. «Ձախից առաջինը ես եմ, երկրորդը Նարեկի ախպերնա՝ Սևակ Ավետիսյանը, երրորդը՝ Երվանդի մոտիկնա, չենք ճանաչում, չորրորդն էլ Երվանդի մոտիկնա, ձախից հինգերորդը՝ Երվանդնա»:
Պաշտպանի հարցին, թե ի՞նչ առիթ էր սա, վկան պատասխանեց. «Երվանդի առիթն էր, չեմ հիշում, մատաղ էր կամ ծնունդ»:
Պաշտպանի հարցին, թե այսինքն՝ լուսանկարներով բոլորին ըստ երևույթին ճանաչեցիք, վկան պատասխանեց. «Դեմքով, Զեյթունցի են»:
Պաշտպանի հարցին, թե այս բոլորի հետ վիճաբանության մասնակցե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Չէ, բացառված է»:
Պաշտպանի հարցին, թե նշված անձանց հետ հնարավո՞ր է, որ դանկահարության գիշերը Դուք զանգած լինեք կամ նրանք զանգեն, այս դեպքի մասին զրույցած լինեք, վկան պատասխանեց. «Չէ, հնարավոր չի տենց դեպքի մասին: Զանգեր ընդհանուր: Ես մի անգամ ընդեղ քննիչին ասեցի՝ տղերքի մեծ ախպերը՝ Սևակի ու Նարեկի, իմ ընկերնա եղել, այսինքն՝ հնարավորա պռոստո հեռախոսով խոսացած լինեմ, որ Հայկազի հետ կապված մի բան: Կոնկրետ էդ ժամանակ հստակ հատ-հատ ասել եմ զանգերի հետ կապված, եթե հնարավորա, նայեք»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե որքա՞ն ժամանակ հետո դա կարող է տեղի ունենալ, վկան պատասխանեց. «Կարողա չհիշեմ էլ, դժվար թե մեկն իմ տեղը լինի, հիշի էդ տենց»:
Վկա Դավիթ Սարգսյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Հրաժարվում եմ ցուցմունք՝ օգտվելով իմ իրավունքից: Մանրամասն ցուցմունք եմ տվել քննչական վարչությունում: Իմ տարիքի հետ կապված մեկ էլ, ես հիշողության խնդիրներ ունեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե փաստաթուղթ ունե՞ք, որ կհաստատի, որ հիշողության հետ կապված խնդիրներ ունեք, վկան պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքից հետո տուժողին կամ տուժողի ընտանիքի անդամներից մեկին փորձե՞լ եք հանդիպել, վկան պատասխանեց. «Չեմ հանդիպել, բայց հրաժարվում եմ բոլոր հարցերին պատասխանելուց, քանի որ հիշողության լուրջ խնդիրներ ունեմ և պատասխանելով՝ կարող եմ վնաս պատճառել իմ երեխային: 17 տարվա շաքար ունեցող մարդ եմ, օրը 2 անգամ ինսուլին եմ ստանում»:
Մեղադրողի հարցին, թե տուժողին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Ոչ ոքին ես ընդհանրապես չեմ ճանաչում»:
Մեղադրողի հարցին, թե մտաբերե՞լ եք, որ տեսել եք, վկան պատասխանեց. «Էնքանով եմ մտաբերել, որ իրա հորեղբոր հետ սովորել եմ դպրոցում»:
Մեղադրողի հարցին, թե ո՞վ է իր հորեղբայրը, վկան պատասխանեց. «Արարատը»:
Մեղադրողի հարցին, թե Արարատին հանդիպե՞լ եք դեպքից հետո, վկան պատասխանեց. «Իմ հիշելով՝ ոչ»:
Մեղադրողի հարցին, թե կռվի ժամանակ ի՞նչ է եղել, վկան պատասխանեց. «Որ չեմ հիշում, ոնց ասեմ: Մարդ ինչքան էլ հիշողությունը կորցրած լինի, որոշակի թեթև բաներ կարաս հիշես, բայց ես ստեղ գիտեմ, որ ճիշտ բան ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե Արարատին ինչու՞ եք հանդիպել, վկան պատասխանեց. «Դե էլ չեմ հիշում, մարամասն չեմ կարա ասեմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ եք հանդիպել տուժողի հորեղբորը, վկան պատասխանեց. «Չգիտեմ, ոնց-որ իրավաբանը կազմակերպում է, ոնց նենց պատասխանեմ, որ երեխուս հետ կապ չունենա, ես չեմ կարող ասել, էն ժամանակ մանրամասն ինչ գիտեմ, տվել եմ»:
Մեղադրողի հարցին, թե դեպքից հետո տուժողին տեսե՞լ եք, վկան պատասխանեց. «Ես ընդհանրապես տուժողին չեմ տեսել, դեպքից հետո ստեղ եմ տեսել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Տիգրան Աբրահամյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Հրաժարվում եմ պատասխանել»:
Մեղադրողի հարցին, թե Նոնա Ավետիսյանին ճանաչու՞մ եք, վկան պատասխանեց. «Չէ»:
Դատական նիստը նախագահողի հարցին, թե չեք հիշում՝ ինչու եք հանդիպել, թե՝ ինչ եք խոսել, վկան պատասխանեց. «Չեմ հիշում ինչու ենք հանդիպել և ինչ ենք խոսել»:
Հրապարակվեց վկա Դավիթ Սարգսյանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ին նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(…) սեպտեմբերի 30-ին՝ հավանաբար 23:00-ի կողմերը, ես և կինս գտնվում էինք տանը: Մինչ այդ՝ օրվա ընթացքում, երկու որդիներս գնացել էին իրենց գործերով՝ ինչ-որ մարդու հանդիպելու: Ես մեր տանը նոր էի պառկել քնելու, բայց դեռ քնած չէի: Կինս մտավ մեր սենյակ և լացելով ասաց, որ բան է եղել, քանի որ որդիներս տուն գալուց հետո տան մոտից մեքենաներով գնացել են, ու նրանց հետևից էլ այլ ավտոմեքենաներ են գնացել: Ես տեղերիցս վեր կացա և իմ հեռախոսահամարից զանգահարեցի Գևորգին և նրանից հետաքրքրվեցի, թե ինչ է տեղի ունեցել և ինչու են տուն գալուց հետո նորից գնացել: Գևորգն ինձ ասեց, որ Տիգրանի հետ է, նրա հետ երկու բառ կա խոսալու և կխոսան, կգան: Ես հասկացա, որ խոսքն այն Տիգրանի մասին է, որն իր մանկական ընկերն է եղել, նա զբաղվում է հունահռոմեական ըմբշամարտով և նախկինում իրա հետ են զբաղվել սպորտով, սակայն, քանի որ հետո Գևորգը սկսել է բարբայի փոխարեն բռնցքամարտով զբաղվել, նրանց հարաբերությունները սառել են: Դա կապված է եղել միայն այն բանի հետ, որ իրար հետ էլ շատ հաճախակի չեն շփվել: Տիգրանը բնակվում է Դրոյի փողոցում, կոնկրետ տան համարը չգիտեմ, գիտեմ, որ վարձով են ապրում մեր փողոցում: Դրանից քիչ անց՝ կեսգիշերի սահմաններում, Գևորգը և Էդգարը միասին եկան տուն: Նրանց հետ եկան նաև նրանց ընկերներ Սերոժիկը և Ռուբոն: Տղաներս արյունլվիկ էին, իսկ Ռուբենի և Սերոժիկի վրա արյան հետքեր կամ մարմնական վնասվածքներ չեմ տեսել: Գևորգի ձախ ձեռքի ափի մեջ կար երեք վնասվածք, որոնք նման էին դանակի կտրածի: Նրա արմունկի մոտակայքում՝ ներսի կողմից փափուկ հատվածում առկա էր ևս մի կտրված վնասվածք: Գևորգի շորերը լրիվ արյունոտ էին: Էդգարի քթից արյուն էր հոսում, դեմքն ուռած էր: Գլխի հետևի մասը ևս ուռած է: Մեջքը կարմրած էր, իսկ արմունկները՝ վնասված: Մյուս տղայիս՝ Էդգարի հագուստները ևս արյունոտված էին, նրա հագուստները փոշոտ էր: Էդգարի հագուստներից մայկան հետևի մասում քրքրված էր, ոնց-որ գետին քաշած լիներ: Քանի որ ուշ ժամ էր, այժմ չեմ հիշում, թե որքան ժամանակ անց ես Ռուբոյին և Սերոժին ասել եմ, որ ուշ ժամ է, գնան տուն, ու նրանք գնացել են, հավանաբար իրենց տներով: Չեմ հիշում, թե նրանք միաժամանակ իրար հետ են գնացել, թե՝ առանձին: Տղաներս մեր հարցերին, թե ինչ է պատահել, պատմեցին, որ երբ տուն գալուց են եղել, յուրաքանչյուրն իր ավտոմեքենայով, երբ հասել են տուն, Էդգարն իր ավտոմեքենան բակ մտցնելիս է եղել, իսկ Գևորգն իր մեքենայում սպասելիս է եղել, որ Էդգարից հետո մեքենան մտցնի ներս: Այդ ընթացքում սերեբրիստի գույնի «Մազդա» մակնիշի մի ավտոմեքենայով Գևորգին է մոտեցել Տիգրանը: Գիտեմ, որ այդ ավտոմեքենան Տիգրանը վարելիս չի եղել: Գևորգի հետ զրուցելու ընթացքում Տիգրանը նրան ասել է, որ խոսալու բան կա: Գևորգը նրան ասել է եկեք մեր տան բակ և բակում զրուցենք, սակայն Տիգրանը չի համաձայնվել և առաջարկել է գնալ զրուցելու մեր տանից քիչ այն կողմ գտնվող գնացքի գծերի մոտ, որը ոչ մարդաշատ, բնակելի տներից հեռու, կտրված տեղ է: Գևորգը Տիգրանին ասել է, արի գնանք «Կալիֆորնիա բուրգեր», կնստենք համ մի բան կուտենք, համ էլ կզրուցենք: Այդ ժամանակ նրանք երկուսով քայլելով հեռացած են եղել և Էդգարն իր մեքենան բակում կայանելուց հետո, Գևորգի մեքենայով հետընթաց վարելով գնացել հասել է Գևորգի ու Տիգրանի մոտ: Գևորգը Տիգրանին առաջարկել է իր ավտոմեքենայով միասին գնան: Տիգրանը նախ չի համաձայնվել, սակայն Գևորգը, տեսնելով, որ մոտակայքում ավտոմեքենաներ են կանգնած, որոնք հասկացել է, որ Տիգրանի հետ են, Տիգրանին ասել է, թե մեր մեջ ինչ թեմա կա, որ պետք է ուրիշ մարդիկ էլ ներկա լինեն, ասել է արի գնանք, երկուսով նստենք, խոսենք: Դրանից հետո Գևորգը նստել է իր ավտոմեքենայի ղեկին, որը Էդգարն է մոտեցրած եղել նրանց: Տիգրանը նստել է նրա կողքը, և իրար հետ գնացել են «Կալիֆորնիա բուրգեր»: Մինչև շարժվելը, Էդգարն էլ է ցանկացել նստել մեքենան և գնալ նրանց հետ, սակայն Գևորգը նրան ասել է, որ ինքն ու Տիկոն երկուսով պետք է խոսան, Էդգարին չի թողել իրենց հետ գալ: Դրանից հետո Էդգարը տեսել է, որ այդ «Մազդա» մակնիշի մեքենան շարժվել և գնացել են նրանց հետևից: Դրանից անհանգստացած էլ վազելով եկել է, տան բակից հանել է իր ավտոմեքենան և քանի որ արդեն իմացել է, որ գնացել են «Կալիֆորնիա բուրգեր», ինքն էլ է գնացել է այնտեղ: Գևորգենք այնտեղ են գնացել Զեյթուն թաղամասի «Երևան սիթի» հանրախանութի մոտի ճանապարհով, իսկ Էդգարը գնացել է Դրոյի փողոցով ուղիղ մինչև վերջ իջնելով, այսինքն՝ կարճ ճանապարհով: Երբ Էդգարը հասել է տեղ, տեսել է, որ կանգնած են Գևորգն ու Տիգրանը և 3-ից 4 հոգի անծանոթ տղաներ: Այդ ժամանակ Գևորգն առաջարկել է Տիգրանին ներս մտնել ներս և նստած սեղանի մոտ զրուցել, սակայն անծանոթ տղաներից մեկը ասել է, որ չէ, պետք է այդտեղ խոսան: Խոսակցության ընթացքում Տիգրանը Գևորգին հարցրել է, թե արդյոք նա իրեն չի հարգում, որ ավտոմեքենան արագ է վարում: Գևորգը նրան պատասխանել է, որ ավտոմեքենան արագ կամ դանդաղ վարելով չի, որ որոշվում մարդուն հարգում են, թե՝ ոչ: Զրույցի ընթացքում Տիգրանը մեկ ասել է, որ իբր Գևորգն իր հոր և մոր մոտով է արագ քշել, հետո էլ ասել է, թե իր մոտով է ավտոմեքենան ճռռացրել: Գևորգը Տիգրանին ասել է, թե էս ինչ երեխու խոսակցություն է տանում, ասել է, որ այդ թեմայով խոսալու բան չունի, ու քանի որ վտանգ է զգացել այդ տղաներից Էդգարն ու Գևորգը շրջվել են, որ հեռանան ու գնան տուն: Թեքվելու ժամանակ էլ տղաներս չեն նկատել, թե ով ձեռքով հետևից հարվածել է Գևորգի դեմքի կողմ, հարվածը շոշափելով Գևորգի դեմքին, անցել է: Գևորգը պտտվել է նրանց ուղղությամբ, և նշված տղաները հարձակվել են տղաներիս վրա, որի ընթացքում քիչ հեռու կանգնած մեքենաներից էլի տղաներ են իջել՝ մոտ 10 հոգի, որոնք ևս հարձակվել են տղաներիս վրա: Այդ ընթացքում, երկու ախպերով պաշտպանվելով իրարից առանձնացել են և այդ հարձակված տղաները, առանձին խմբերի բաժանված, երկուսին էլ ծեծի են ենթարկել: Մոտ 5-6 հոգի հարձակված են եղել Էդգարի վրա, մնացածն էլ՝ Գևորգի, Էդգարի ասելով այդ ընթացքում իրեն հարվածելիս են եղել ու ինքն ընկած է եղել գետնին ու որևէ մեկի չի հարվածել: Գևորգը պատմել է նաև ինձ, որ երբ հարձակվել են իր վրա և հարվածել, պաշտպանվելու ժամանակ հասցրել է մի քանի հարված հասցնել նրանց՝ ձեռքերով: Քանի որ Գևորգը բոքսով և ըմբշամարտով է պարապել ինքնըստինքյան պաշտպանվելու դիրքով է կանգնել՝ ձեռքերը ստոյկա պահած, և այդ ընթացքում, ինչ-որ մեկը հակառակորդներից, մի քանի անգամ դանակով հարվածել է իրեն սրտի ուղղությամբ: Նա պատմել է նաև, որ քանի որ ձախլիկ է, ձախ ձեռքով պահել է այդ հարվածները, որ սրտին չկպնի: Այդ ժամանակ էլ վնասվածքներ է ստացել ձեռքին: Երրորդ հարվածի ժամանակ ուժեղ ցավ է զգացել, որից գոռացել է, փակել է ձեռքը, իսկ դանակը մնացել է իր ձեռքում: Նրա գոռոցից հետո այդ տղաները կանգնել են մի պահ, որից հետո էլի վրա են տվել ու ինքը դանակը ձեռքին պաշտպանվելով հետ-հետ է գնացել: Դրանից հետո, նկատել է, որ Էդգարը գետնին ընկած է, կարծել է, որ հնարավոր է դանակով նրան էլ հարվածած լինեն մոտեցել է նրան, մեջքի կողմից շորերից բռնելով գետնից բարձրացրել է ու հարցրել, հո նրան էլ դանակով չեն խփել: Էդգարն ասել է, որ չէ, չեն հարվածել: Այդ ժամանակ Էդգարի մոտի հակառակորդ տղաներից մեկը բռունցքով հարվածել է նրա քթին և կոտրել այն, մյուսները ևս վրա են եկել, որ տղաներիս հարվածեն: Դրա համար էլ ինքն իր ձեռքի դանակը այս ու այն կողմ է թափահարել, որ հանկարծ իրենց չհարվածեն: Էդգարի պատմելուց իմացել եմ նաև, որ երբ Գևորգը իր շորերից բռնած քաշելով բարձրացրել է, իրենց վրա հարձակված տղաներից մեկի ձեռքին դանակ է նկատել: Հենց այդ ժամանակ էլ կարծում եմ, որ Գևորգը դանակի հարված է ստացել նաև ձախ արմունկի շրջանում: Տղաներիս պատմելուց իմացել եմ նաև, որ դրանից հետո ավտոմեքենա է եկել այդ ուղղությամբ, որի լույսերն ընկնելուց հետո, իրենց ծեծողները, թողել և փախուստի են դիմել: Դեպքի մասին իմ այս ողջ պատմածը իմացել եմ դեպքից հետո տղաներիս ընդհանուր պատմելուց:
Հարց. Ձեր կողմից նշված դեպքից հետո, երբ և ինչ հանգամանքներում են Ձեր որդիները եկել տուն, ինչով են զբաղվել և որտեղ են գտնվել դեպքից հետո նշված օրը՝ գիշերը:
Պատասխան. Գևորգն ու Էդգարը եկել են տուն իրենց ընկերներ Ռուբոյի և Սերոժիկի հետ: Որոշ ժամանակ մնացել են տանը: Այդ ընթացքում նախ Ռուբոն, իսկ Սերոժիկը իմ հիշելով ավելի ուշ, գնացին մեր տանից: Այժմ չեմ հիշում՝ դրանից հետո, թե առաջ Էդգարը Գևորգի ձեռքի վնասվածքը մշակել է և կարել է վերքերը, տամպոններ ենք դրել այդ ընթացքում Էդգարի քթի մեջ՝ արյունահոսությունը դադարեցնելու համար: Դրանից հետո նրանք եղել են մեր տանը, որից հետո նրանք այժմ չեմ հիշում, թե ժամը քանիսին, երկուսով գնացել են իրենց տատու տուն, որը գտնվում է Արմավիրի մարզի Զվարթնոց գյուղում:
Հարց. Ում հետ են վերջիններս գնացել Ձեր կողմից նշված Զվարթնոց գյուղում գտնվող իրենց տատու տուն:
Պատասխան. Ես այժմ չեմ հիշում, թե նրանք ում հետ են գնացել Զվարթնոց գյուղ, միայն կարող եմ պնդել, որ ես նրանց հետ չեմ գնացել չեմ հիշում նրանց հետ նրանց մայրը գնացել է, թե՝ ոչ:
Հարց. Ձեր որդիներ Էդգար և Գևորգ Սարգսյանների հետ դեպքից հետո գիշերը Զվարթնոց գյուղ նրանց ընկերներից որևէ մեկը գնացել է, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա ով:
Պատասխան. Մեր տանից միանշանակ դուրս գալուց նրանց հետ ընկեր չի եղել, սակայն ճանապարհին նրանց որևէ մեկը միացել է, թե՝ ոչ, չգիտեմ:
Հարց. Երբ են վերադարձել Ձեր որդիները Զվարթնոց գնալուց հետո այնտեղից:
Պատասխան. Մեր տանից Զվարթնոց գնալուց հետո մինչև Գևորգի կողմից ոստիկանություն ներկայանալը երկու որդիներս հիմնականում մնացել են Զվարթնոց գյուղում, նույնիսկ մինչև Գևորգի ներկայանալը Էդգարը ոստիկանություն է գնացել, սակայն այդ ընթացքում էլ շարունակել են մնալ Զվարթնոց գյուղում, քանի որ ես ինքս չէի թողնում, որ նրանք գան թաղամաս, ավելորդ անախորժություններից խուսափելու համար: Բայց այդ ընթացքում նրանք հաճախ եկել և գնացել են տուն: Իսկ կոնկրետ դեպքից հետո հաջորդ առավոտյան չեմ հիշում նրանք տուն եկել են, թե՝ ոչ:
Հարց. Քրեական գործում առկա փաստական տվյալների համաձայն՝ դեպքից հետո Ձեր որդիների Զվարթնոց գյուղ գնալուց հետո նրանց հետ է եղել նաև նրանց ընկեր Ռոբերտը, որին շրջապատում դիմում են Ռուբո անունով: Ինչ գիտեք այդ մասին:
Պատասխան. Այդ մասին ոչինչ չգիտեմ և չգիտեմ, թե Ռուբոն նրանց հետ է եղել, թե՝ ոչ:
Հարց. Մեկ անգամ ևս հայտնեք, թե ինչ գիտեք այն մասին, թե որն է եղել Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցում գտնվող «Կալիֆորնիա բուրգեր» սրճարանի մոտ Ձեր որդիների և Տիգրանի ու նրա ընկերների միջև տեղի ունեցած միջադեպի պատճառը:
Պատասխան. Ինչպես նշեցի ես գիտեմ, որ նշված միջադեպի պատճառ է հանդիսացել այն, որ ըստ Տիգրանի՝ Գևորգը փողոցում Տիգրանի և նրա ծնողների մոտ արագ է մեքենան վարել:
Հարց. Դեպքից հետո քանի անգամ և ինչ հանգամանքնեյաւմ եք շփվել Լևոն Ավետիսյանի կամ նրա ընտանիքի անդամների հետ:
Պատասխան. Ցանկանում եմ նշել, որ այն մասին, որ այդ դեպքի ժամանակ դանակահարվել է մեր փողոցի բնակիչ Գևորգի տղա Լևոնիկը, իմացել եմ դեպքից մի քանի օր անց, ինձ ոստիկանություն կանչելու ժամանակ: Այդ մասին նույնիսկ տղաներս էլ չեն իմացել ու հիմա նույնիսկ միանշանակ չգիտեմ՝ Գևորգի կողմից պաշտպանվելու ընթացքում դանակը թափահարելիս է վնասվել, թե՝ ուրիշ անձի կողմից, քանի որ Գևորգն ասում է, որ Լևոնին չի տեսել իրենց ծեծողների մեջ, բայց նրանց մեքենան ևս այնտեղ է եղել: Երբ ոստիկանությունից տեղեկացել եմ, որ դանակահարված է Լևոնիկը, ոստիկաններն ինձ ասել են, որ տղաներս են Լևոնին հարվածել, դրա համար էլ ինձ կանչել են, ես էլ զարմացել եմ ու ասել, որ իմ տղաներին են հարվածել: Այդքանով հանդերձ, քանի որ իմ տղաներին էին կասկածում, դրա հաջորդ օրը գնացել եմ Լևոնիկի հորեղբայր Արարատի խանութ: Ես Արարատի հետ սովորել եմ նույն դպրոցում, իսկ նրա եղբայր Գևորգին չեմ ճանաչում: Դրա համար էլ նրա միջոցով ուզում էին հանդիպել Գևորգին: Խանութում Արարատն իմ մոտից զանգեց Գևորգին, ասեց, որ ցանկանում եմ նրան տեսնեմ, որպեսզի զրուցեմ և անհրաժեշտության դեպքում օգնություն տրամադրեմ Լևոնիկի բուժման հետ կապված հարցերով: Արարատը նրան բացատրեց, թե ով եմ ես և ինձ փոխանցեց Գևորգի ասածը, որ նա իմ հետ խոսալու բան չունի: Ես գնացել եմ հանդիպման և օգնություն եմ առաջարկել միայն մարդասիրական մղումներից ելնելով, քանի որ ես ինքս հաստատ չգիտեի՝ Գևորգի կողմից դանակը թափահարելու ընթացքում է վնասվածք պատճառվել, թե՝ ոչ: Համենայն դեպս, այդ ժամանակ ոստիկաններն իմ որդիներին էին կասկածում և ես՝ որպես ծնող, պարտավորվածություն էի զգում: Չնայած նրան, որ այդ կռվի ժամանակ իմ տղաները ևս վնասվածնքեր էին ստացել և չէր բացառվում, մի փոքր այլ իրավիճակում իմ տղաներն ավելի ծանր վիճակում լինեին: Լևոնի հոր՝ Գևորգի հետ հանդիպել եմ երևի թե երկու անգամ, առաջին անգամ հանդիպել եմ նրանց նախաձեռնությամբ, քանի որ Գևորգի եղբոր խանութ գնալուց հետո իմ հեռախոսահամարը թողել էի նրա եղբոր մոտ: Մյուս անգամ էլ հանդիպել եմ իմ նախաձեռնությամբ և նրա հորն ասել եմ, որ հավաքի բոլոր մասնակից տղաների ծնողներին, բացատրի նրանց, որ փախչելով չի կարող լինել ու որ գործն ավելի կբարդանա ու կձգձգվի և խնդրել եմ, որպեսզի բոլորն էլ գան ու ճիշտը հայտնեն, քանի որ որդիներիս էին կասկածում Լևոնին դանակահարելու մեջ:
Հարց. Նշված հանդիպումների ժամանակ ինչ է Ձեզ պատասխանել Գևորգ Ավետիսյանը և ինչ է պատմել այն մասին, թե ինչ հանգամանքներում է իր որդի Լևոն Ավետիսյանը ստացել մարմանական վնասվածքները:
Պատասխան. Այդ ժամանակ, եթե չեմ սխալվում Գևորգի տղա Լևոն Ավետիսյանը դեռ գտնվում էր հիվանդանոցում: Խոսակցության ժամանակ ես Գևորգին նորից ասել եմ, որ իմ տղաների վրա են հարձակվել և ծեծի ենթարկել 10-15 հոգով, եկել են, տանից տարել են, դանակով խփել են: Նա ասեց, թե դու էլ գնա քո տղային դանակով խփողին գտի, ես իմին գտել եմ: Ես էլ ասեցի, ոնց ես գտել, գնա խորը մտածի, իմ երեխեն չէր կարա նման բան աներ վնասված ձեռքով, քանի որ ես նույնիսկ հաստատ չգիտեմ, թե արդյոք Գևորգի կողմից է այդ վնասվածքը պատճառվել:
Հարց. Ձեր որդի Գևորգ Սարգսյանն ընկերուհի ունի, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Սա որդուս անձնական կյանքն է և թող նա էլ պատասխանի այդ հարցին:
Հարց. Գևորգ Սարգսյանը Ձեզ որևէ մեկի որպես իր ընկերուհու ծանոթացրել է, թե՝ ոչ: Նկատի ունեմ այնպիսի աղջկա, որի հետ ընկերություն է արել և նույնիսկ վերջինս եկել, գնացել է Ձեր տուն:
Պատասխան. Գևորգն ինձ տարրեր աղջիկների հետ ծանոթացրել է, որպես իր ընկերուհիներ, որոնց անունները ես չեմ հիշում, բացի այդ դա Գևորգի անձնական կյանքն է և թող նա էլ պատասխանի, թե իրականում նա ընկերուհի ունի, թե՝ ոչ, կամ ով է իր իրական ընկերուհին:
Հարց. Քրեական գործով փաստական տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ դեպքից հետո Գևորգին բուժօգնություն տրամադրելու համար Դուք դիմել եք բժշկի, որը բուժհաստատության աշխատող չի եղել և վերջինս է բուժօգնություն տրամադրել Ձեր որդուն: Այսինքն՝ նրան բուժօգնություն տրամադրողը նրա եղբայրը չի եղել, ինչպես նշում եք Դուք: Ինչ կասեք այդ մասին:
Պատասխան. Նման բան չկա, և ես, ինչպես նշեցի, Գևորգի ձեռքի վնասվածքը կարել է նրա եղբայր Էդգարը:
Հարց. Դեպքից վայրից տուն գալուց հետո ինչ նպատակով են Ձեր որդիները գնացել Զվարթնոց գյուղ:
Պատասխան. Տղաներս երիտասարդ են, նրանք չէին ցանկանում, որ այդ կռվի մասին որևէ մեկն իմանա, համենայն դեպս, որ իրենցից իմանա, որ հետո թաղամասում իրենց հետ կապված տհաճ խոսակցություններ չլինեն, հենց այղ պատճառով էլ նրանք երկուսն էլ հրաժարվել են հիվանդանոց բժշկի դիմել: Հենց այդ է պատճառը, որ մինչև հիմա Գևորգը չի էլ ուզում ասի, որ տեսել է, թե ինչպես են դանակով ուզել հարվածել իր դոշի հատվածին, որ հանկարծ իր ասելու պատճառով, որևէ մեկը լուրջ խնդիր չունենա: Դրանից ելնելով էլ՝ տղաներս գնացել են իրենց տատու տուն, որ եթե հանկարծ ոստիկաններն իմանան դեպքի մասին, առաջինն իրենցից չիմանան:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ դեպքից հետո, այն մասին, որ դանակահարված մարդ կա, բացի Ձեր որդուց, իմացել եք մի քանի օր անց՝ ոստիկանությունում, և ըստ Ձեր ցուցմուքների՝ դեպքի ընթացքում Ձեր որդիները եղել են տուժող կողմը: Այդ պայմաններում որտեղից պետք է իմանային դեպքի մասին ոստիկանությունում, կամ թաղամասում, որից խուսափելու համար Ձեր որդիները գնացել են Զվարթնոց: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը:
Պատասխան. Քանի որ գիշերը մեր թաղամասում տեղեկացել եմ, որ ոստիկաններ են եկել և այդ վիճաբանության մասին հետաքրքրվել, դրա համար էլ հասկացել ենք, որ ոստիկանները դեպքի մասին տեղյակ են, և չէին ուզում, որ որևէ բան առաջինն իրենցից դուրս գա, այդ նպատակով էլ գնացել են Զվարթնոց (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 4, թերթ 68-77):
Մեղադրողի հարցին թե ի վերջո ճանաչու՞մ եք Տիգրան Աբրահամյանին, վկան պատասխանեց. «Ես հրաժարվում եմ պատասխանելուց»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչու՞ եք հրաժարվում, վկան պատասխանեց. «Իմ իրավունքներից օգտվելով»:
Մեղադրողի հարցին, թե ինչքանո՞վ է վերաբերում Ձեր որդուն, վկան պատասխանեց. «Ես գտնում եմ, որ վերաբերում է»:
Մեղադրողի հարցին, թե ցուցմունքը, որը ես հրապարակել եմ, հայտնել եք, որ դեպքից հետո մոտեցել եք Ձեր թաղի բնակիչ Արարատին, որի հետ սովորել եք, հանդիպել և ցանկացել եք հանդիպել Գևորգին, Լևոնի բուժման ծախսերը հոգալու համար, վկան պատասխանեց. «Հրաժարվում եմ պատասխանել»:
Դատաքննության ընթացքում հրապարակվեցին վկա Ռոբերտ Մանուկյանի՝ նախաքննության ընթացքում տված հետևյալ ցուցմունքները.
ա) 2015 թվականի նոյեմբերի 12-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) 2015 թվականի սեպտեմբեր ամսի, եթե չեմ սխալվում վերջի օրը, ուշ ժամի ես գտնվում էի միայնակ Երևան քաղաքի Մատենադարանին հարող տարածքում, իմ 043-40-30-10 հեռախոսահամարին զանգահարեց Էդգար Սարգսյանը, այժմ չեմ հիշում, թե ինչ համարից և ասեց, որ շտապ գնամ «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ: Ես պատահական տաքսի ավտոմեքենայով, որի մակնիշին և պետհամարանիշին ուշադրութուն չեմ դարձրել, շտապ գնացել եմ նշված վայր: Երբ հասա նշված վայր, Էդգարը և Գևորգը իրենց մեքենաներից «Ֆորդ»-ի մոտ Գևորգի ձեռքը մտցրած ցելոֆանի մեջ կապում էին: Ես տեսա, որ Գևորգի ձեռքը վնասված է և արնահոսում է: Բացի այդ, երբ տեսա նրանց, Էդգարի դեմքը ևս արյունոտված էր, իսկ Գևորգի վրա այլ վնասվածք չեմ նկատել: Չեմ բացառում, որ նրանց վրա այլ մարմնական վնասվածքներ էլ եղած լինեն, սակայն ես նկատած չլինեմ: Ցանկանում եմ նշել, որ երբ ես հասել եմ նշված վայր, Էդգարից և Գևորգից բացի այլ մայդ այնտեղ չի եղել: Իմ այնտեղ եղած ժամանակ, իմ հասնելուց քիչ անց այնտեղ եկավ նաև Սերոժը, որին ճանաչում եմ և գիտեմ, որ նա ևս Գևորգի և Էդգարի հետ ընկերություն է անում: Դրանից հետո Գևորգը և Էդգարը նստել են Էդգարի «Ֆորդ» ավտոմեքենան, Էդգարը նստել է ղեկին, իսկ ես և Սերոժը նստել ենք Գևորգի «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենան և գնացել ենք Գևորգենց տուն: Ճանապարհին և մինչ այդ էլ դեպքի վայրում, մենք Գևորգի և Էդգարի հետ դեպքի մասին որևէ բան չենք խոսել: Երբ հասել ենք նրանց տուն, մտել ենք ներս՝ նրանց բակ, ես նրանց բակում տեսել եմ վերջիններիս ծնողներին և մեր հարցերին, թե ինչ է պատահել Էդգարն ինձ պատասխանեց, որ կռիվ է տեղի ունեցել, որի ընթացքում դանակով հարվածել են Գևորգին: Այդ ընթացքում Գևորգը գտնվում էր տան ներսում և նրա հետ որևէ բան չենք զրուցել: Ընդ որում ցանկանում եմ նշել, որ այդ ընթացքում, որ Էդգարն ինձ ասեց, որ կռիվ են արել, ու Գևորգին դանակով հարվածել են, Սերոժը մեր կողքին չէր: Հավանաբար տան ներսում էր կամ այլ տեղ՝ բակում, ինչը ես չգիտեմ: Էդգարն ինձ որևէ բան չի ասել, թե ում հետ են կռվել և ինչ պատճաոով, բացի այդ, որևէ բան չի պատմել կռվի հանգամանքների մասին: Ես նրանց բակում մնացել եմ շատ կարճ, երևի ամենաշատը մոտ 5 րոպե: Այդ ընթացքում Գևորգի ծնողները խառնված էին, և նրա հայրը, երբ ես բակում էի, ինձ ասաց, որ ես գնամ, քանի օր ուշ ժամ էր, ու քանի որ նրա հայրն ինձ այդպես ասաց, սիրուն չէր լինի, որ մնայի, և ես հեռացա ու գնացի տուն: Ես նրանց տանից հեռացել եմ միայնակ և այդ ժամանակ Սերոժը դեռ այնտեղ էր:
Հարց. Ճանաչում եք արդյոք Լևոն Ավետիսյանին, Տիգրան Աբրահամյանին, Նարեկ Եղունյանին, Սևակ Ավետիսյանին, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա, ովքեր են նրանք և ինչ հարաբերությունների մեջ եք գտնվում նրանց հետ:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշված անձանց ես չեմ ճանաչում, չգիտեմ, թե ովքեր են նրանք: Չգիտեմ նաև՝ նրանք ինչ հարաբերություններ են ունեցել Էդգարի կամ Գևորգի հետ, կամ հարաբերություն ունեցել են, թե՝ ոչ:
Հարց. Դուք ավտոմեքենա վարում եք, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա ինչ մակնիշի և պետհամարանիշի ավտոմեքենա եք վարում:
Պատասխան. Ես անձամբ կամ մեր ընտանիքի անդամներն ավտոմեքենա չունենք, սակայն ես վարորդական իրավունք ունեմ, բայց հազվադեպ եմ այլ անձանց մեքենա վարում, նույնիսկ չեմ էլ հիշում վերջին անգամ, երբ և ում ավտոմեքենան եմ վարել:
Հարց. Էդգար և Գևորգ Սարգսյանների շրջապատի անձանցից ճանաչում եք արդյոք որևէ մեկի, ով վարում է «Մազդա» մակնիշի ավտոմեքենա:
Պատասխան. Ոչ ես նման անձնավորության չեմ ճանաչում:
Հարց. Ձեր կողմից նշված անգամից հետո, երբ Գևորգի ավտոմեքենան վարելով տարել եք նրանց տուն, Գևորգ և Էդգար Սարգսյաններին կամ նրա ընտանիքի անդամներից որևէ մեկին հանդիպել եք, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Նշված դեպքից հետո ես մի անգամ գնացել եմ Էդգարենց տուն, որտեղ հանդիպել եմ նրա ծնողներին, բացի այդ էլ մի քանի անգամ հանդիպել եմ Էդգարին, իսկ Գևորգին չեմ հանդիպել, գիտեմ, որ նա ներկայումս կալանավորված է: Նրանց ծնողների հետ հանգամանքների թեմայով որևէ բան չեմ զրուցել, իսկ Էդգարը զրույցի ժամանակ դեպքի մասին, ինձ պատմել է, որ նշված օրն իրենց տան մոտ՝ այսինքն թաղամասում Գևորի կողմից իբր ավտոն արագ քշելու հետ կապված «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ խոսակցություն է եղել իրենց ու որքանով, որ հիշում եմ իրենց թաղամասի տղաների հետ, որը կռիվ է դարձել, որի ժամանակ Գևորգին դանակով խփել են: Նա ինձ պատմել է նաև, որ դեպքի ժամանակ այլ մարդ էլ է դանակահարվել, բայց կոնկրետ ով և ինչ հանգամանքներում, չգիտեմ:
Հարց. Ձեր նշած օրը, երբ Դուք գնացել եք «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ և տեսել եք Էդգարին և Գևորգին, նրանց մոտ դանակ, այլ կտրող կամ ծակող գործիք կամ այլ իր, մահնակ կամ այլ նմանատիպ իր տեսել եք, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Ոչ, ես ոչ Գևորգի, ոչ էլ Էդգարի մոտ նման իրեր չեմ տեսել: Նման իրեր կամ մինչ այդ տեղի ունեցած վիճաբանության մասին վկայող հետքեր ես ևս տարածքում չեմ տեսել: Չեմ բացառում բայց, որ տարածքում այլ հետքեր կամ իրեր եղած լինեն, որ ես նկատած աւնեմ, քանի որ մութ էր, բացի այղ ես կոնկրետ չգիտեի, թե որ մասում է եղել դեպքը ու դրան ուշադրություն չեմ էլ դարձրել:
Հարց. Ձեր նշած օրը, երբ Դուք գնացել եք «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ և տեսել եք Էդգարին և Գևորգին, նրանք ինչ վիճակում էին գտնվում՝ սթափության առումով: Նրանց մոտ ալկոհոլ գործածած լինելու մասին վկայող որևէ վարքագիծ նկատել եք, թե՝ ոչ:
Պատասխան. Նշված օրը նրանք երկուսն էլ գտնվում էին բացարձակապես սթափ վիճակում: Ավելին, ես, լինելով նրանց ընկերը, գիտեմ, որ Գևորգը բացարձակապես ալկոհոլային խմիչք չի օգտագործում, իսկ Էդգարը՝ շատ հազվադեպ (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 151-155),
բ) 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի ցումցունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) Հարց. Որտեղ եք գտնվել, ում հետ եք եղել և ինչով եք զբաղվել 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը:
Պատասխան. 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը, այսինքն՝ այն օրը, երբ Էդգարի զանգով գնացել եմ «Կալիֆորնիա բուրգեր» սրճարանի մոտ, դրանից հետո, ինչպես նշել եմ նախորդ ցուցմունքովս, ես, Էդգարը, Գևորգը և Սերոժը գնացել ենք Էդգարենց տուն, նրանց տանը մնացել եմ 5-ից 10 րոպե, դրանից հետո գնացել եմ Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 27/4 շենքի 40 բնակարանում գտնվող մեր բնակարան, որտեղ մնացել եմ մինչև լույս:
Հարց. Քրեական գործում առկա են հիմնավոր փաստական տվյալներ այն մասին, որ Դուք նշված օրը Ձեր կողմից նշված բնակարանաում չեք գիշերել: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը, թե որտեղ, ում հետ և ինչով եք զբաղված եղել նշված ժամանակահատվածում:
Պատասխան. Ես պնդում եմ, որ նշված օրը եղել եմ մեր տանը, գիշերը:
Հարց. Որտեղ է գտնվել և ում մոտ նշված օրը Ձեր բջջային հեռախոսը:
Պատասխան. 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը իմ բջջային հեռախոսը, մինչև դեպքից հետո Էդգարի և Գևորգի հետ նրանց տուն գնալը, եղել է իմ մոտ, դրանից հետո բջջային հեռախոսն իմ մոտ չի եղել, քանի որ ես այն մոռացել և թողել էի Գևորգի մեքենայում: Բջջային հեռախոսս ինձ հետ է վերադարձվել դրա առավոտյան, այն թողել է Էդգարը, իմ աներոջը պատկանող Զեյթուն թաղամասում գնտվող մթերային խանութում, ես, տեսնելով, որ բջջային հեռախոսս մոռացել եմ, դրանից մոտ 40 րոպե հետո իմ մոտ 096-80-18-08 համարից զանգահարել եմ Էդգարի կամ Գևորգի հեռախոսահամարին, նրանց ասել եմ, որ հեռախոսը մոռացել եմ (…) թողեն խանութում:
Հարց. Քրեական գործում առկա փաստական տվյալների համաձայն նշված ժամանակահատվածում Ձեր նշած հեռախոսահամարից Գևորգ և Էդգար Սարգսյանների հեռախոսահամարներին զանգեր չկան: Ինչպես կպարզաբանեք նշված հանգամանքը: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը, որտեղ եք եղել նշված գիշերը և ում հետ:
Պատասխան. Ես պնդում եմ, որ նշված օրը եղել եմ տանը և նրանց զանգել եմ ու չեմ հիշում՝ կոնկրետ որ համարի վրա եմ զանգել: Ես, որպես կանոն, Գևորգին զանգում էի նրա «Օրանժ» համարի վրա, որն այժմ չեմ հիշում:
Հարց. Ինչպես են դիմում Ձեզ շրջապատում:
Պատասխան. Անձնագրով իմ անունը Ռոբերտ է, սակայն ինձ դիմում են Ռուբո անունով, ես մականուն չունեն:
Հարց. Ձեզ որևէ մեկը (...) սպառնացել կամ այլ կերպ առաջարկել կամ դրդել է արդյոք նախաքննության ընթացքում իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունք տալ:
Պատասխան. Ոչ, նման բան չի եղել, ես այն ինչ հայտնում եմ լրիվ իրականությունա (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 4, թերթ 18-19),
գ) 2016 թվականի հունվարի 30-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) Հարց. Մեկ անգամ ևս հանագամանալից հայտնեք, թե որտեղ, ում հետ եք գտնվել և ինչով եք զբաղվել 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը (...)
Պատասխան. (...) 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ գիշերը, կոնկրետ ժամը չեմ հիշում, բայց ուշ էր, ես Երևանի Պրոսպեկտ փողոցում էի՝ Մատենադարանի մոտ: Այժմ չեմ հիշում, թե ով, կամ Գևորգը, կամ Էդգարը զանգեցին ինձ և շտապ կանչեցին «Կալիֆորնիա բուրգերի» մոտ, ես շտապ, ինչպես նշել եմ նախկին ցուցմունքներումս, պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել եմ այնդեղ: Այնտեղ հանդիպել եմ Գևորգին, Էդգարին և Սերոժին: Հիմա հստակ չեմ հիշում՝ Սերոժն իմ գնալուց առաջ, թե հետո էր այնտեղ հասել: Ինչպես նշել եմ նախկին ցուցմունքներումս Գևորգի ձեռքն էր վնասված, Էդգարի դեմքն արյունոտ էր: Դրանից հետո մենք գնացել ենք Գևորգենց տուն: Ես Գևորգենց տուն չեմ մտել, նրանց բակում մնացել եմ շատ կարճ, որից հետո, քանի որ Գևորգի հայրն ասաց, որ գնամ, ես գնացել եմ տուն, այժմ չեմ հիշում, թե ժամը քանիսը կլիներ: Դրանից հետո չեմ հիշում, թե տանն ինչքան ժամանակ եմ մնացել, այդ ընթացքում հեռախոսակապ եմ ունեցել Գևորգենց հետ, ընդ որում, չեմ հիշում, թե եղբայրներից որ մեկի, թե նրանց հոր հետ եմ խոսացել, թե՝ չէ և ով է մեցանից զանգահարել ու ես նորից գնացել եմ Գևորգենց հայաթ: Ես էլի նրանց տուն չեմ մտել, Գևորգն ու Էդգարը տնից դուրս են եկել, և ես էլ նրան հետ գնացել եմ պատահական տաքսի ավտոմեքենայով, որի մակնիշը, մոդելը կամ այլ նշումներ իմ մոտ չի տպավորվել, համարները՝ չգիտեմ: Գնացել ենք Էջմիածին՝ Գևորգենց քեռու տուն: Ես նրանց հետ իրենց քեռու տուն չեմ մտել, հասել եմ նրանց շենքի մոտ, և Գևորգն ու Էդգարը մտել են շենք, ու ես նույն տաքսիով հետ եմ վերադարձել տուն: Դրանից հետո ես առավոտ շուտ նորից պատահական տաքսի ավտոմեքենայով, որը էլի պատահական ավտո էր ու ոչ մակնիշը, ոչ համարները, ոչ էլ վարորդը իմ մոտ չի տպավորվել, կրկին գնացել եմ Էջմիածին՝ Գևորգենց քեռու տուն, այս անգամ մտել եմ իրանց տուն, շատ կարճ նստել ենք ու Գևորգի քեռու հետ ես, Էդգարն ու Գևորգը հետ ենք եկել Զեյթուն: Նրանք ճանապարհին ինձ իջեցրել են տուն ու գնացել: Նախկին ցուցմունքներումս ես իմ այդ գիշեր 2 անգամ Էջմիածին գնալու հանգամանքը չեմ ասել՝ մտածելով, որ այդ կերպ օգնում եմ Գևորգին և Էդգարին, բացի այդ էլ դրան էական նշանակություն չեմ տվել: Մնացած մասերով նախկին ցուցմունքներս ճիշտ են:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ 2015 թվականաի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը Դուք եղբայրներ Գևորգ և Էդգար Սարգսյանների հետ գնացել եք պատահական տաքսի ավտոմեքենայով Էջմիածին քաղաք՝ նրանց մորեղբոր տուն: Մանրամասն հայտնեք, թե Երևան քաղաքի, ապա նաև Արմավիրի մարզի, որ ճանապարհներով երթևեկելով եք նշված տաքսի ավտոմեքենայով գնացել:
Պատասխան. Տանից դուրս գալու ժամանակ մենք տաքսի էինք նստում, որ գնանք, ինչ-որ տեղ մնանք գիշերը ու քանի որ ես ասում էի, որ եթե մնալու են իրենց քեռու տանը, ես չեմ գա իրենց հետ, բայց Գևորգենք ասում էին, որ կարողա ինչ-որ հյուրանոց մնանք, դրա համար ես իրենց հետ գնացի, այժմ չեմ հիշում, թե ինչ ճանապարհներով ենք գնացել իրեն քեռու տուն, դա իմ մոտ չի տպավորվել, ճանապարհին, սակայն Գևորգն ու Էդգարը որոշեցին, որ կմնան իրենց քեռու տանը ու դա էր պատճառը, որ ես նրանց հետ գիշերը չմնացի ու նույն տաքսով հետ վերադարձա տուն:
Հարց. Մինչև եղբայրներ Գևորգ և Էդգար Սարգսյանների տուն հասնելը, ճանապարհին այլ անձանց հանդիպել եք, թե՝ ոչ, այլ տեղ մտել եք, թե՝ ոչ, եթե այո, ապա ում եք հանդիպել և ուր եք մտել:
Պատասխան. Ճանապարհին, որքանով, որ ես հիշում եմ, մի տեղ, մտել, կանգնել ենք և ես սիգարետ եմ գնել: Այլ տեղ չենք մտել, այլ անձի չենք հանդիպել:
Հարց. Քրեական գործում առկա փաստական տվյալների համաձայն՝ վեճից հետո Գևորգ Սարգսյանին բուժօգնություն է տրամադրվել: Ինչ գիտեք այն մասին, թե ով և ինչպես է բուժօգնություն տրամադրել Գևորգ Սարգսյանին:
Պատասխան. Գիշերը Գևորգենց տուն մեր տանից իմ գնալու ժամանակ արդեն Գևորգի ձեռքը, իմ հիշելով, բինտով փաթաթած էր: Իմ ներկայությամբ որևէ մեկը բուժօգնություն ցույց չի տվել: Ես Գևորգի կամ Էդգարի հետ Գևորգին բուժօգնություն ցույց տալու թեմայով չեմ խոսացել ու չգիտեմ, թե ովա Գևորգին բուժօնություն ցույց տվել:
Հարց. Դուք նախկինում ցուցմունք եք տվել, որ չեք ճանաչում Տիգրան Աբրահամյանին, Լևոն Ավետիսյանին, Նարեկ Եղունյանին և Սևակ Ավետիսյանին: Առաջարկում եմ ևս մեկ անգամ հայտնել, թե նրանցից ում եք ճանաչում և ինչ հարաբերությունների մեջ եք գտնվում նրանց հետ: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշված անձանց հետ, ոչ մեկի հետ անմիջական շփում չեմ ունեցել, դեմքով ճանաչում եմ միայն Տիգրանին, որի մասին գիտեմ, որ բառեց էր, նրա հետ անմիջական շփում չեմ ունեցել, մյուսներին դեմքով էլ չեմ ճանաչում:
Հարց. Ով է հանդիսանում Ձեր շրջապատում, ծանոթներից՝ Նվերը, որին Դուք դիմում եք նաև «Նվերիկ» անունով և վերջինս ինչ առնչություն ունի Գևորգ Սարգսյանի մասնակցությամբ 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմերի 1-ի գիշերը տեղի ունեցած դեպքին: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը:
Պատասխան. Նվերիկը մեր Զեյթունի բնակիչներից է: Նվերիկը տարիքով մարդ է՝ մոտ 40-50 տարեկան, ազգանունը չգիտեմ, հեռախոսի համարը չգիտեմ, տան տեղը կոնկրետ չգիտեմ: Նա ունի մեր տարիքի տղա, որի անունը Արման է: Արմանը մոտ տարի ու կես է ծառայում է Ղարաբաղում: Չգիտեմ՝ Նվերը կամ իրա տղան ճանաչում են Գևորգին, Էդգարին կամ Տիգրանին, թե՝ ոչ:
Հարց. Ճանաչում եք սրդյոք Ձեր շրջապատում Էդոյին և ով է նա:
Պատասխան. Այո, ես ունեմ Էդո անունով ընկեր և նրա ազգանունը Հարությունյան է: Նա ապրում է Բանգլադեշ թաղամասում, կոնկրետ հասցեն չգիտեմ, նրա հեռախոսահամարն է՝ 043-10-44-14: Էդոն և եղբայրներ Գևորգն ու Էդգարն իրար ճանաչում են իմ միջոցով, անմիջական շփում չունեն: Էդոն եղբայրներ Գևորգ ու Էդգար Սարգսյանների հետ վերջին անգամ իմ ներկայությամբ հանդիպել է դեպքից առաջ՝ մոտ մեկ ամսվա ընթացքում: Գևորգը մի անգամ այդ ժամանակ հեռախոսով, ինտերնետով, սոցիալական ցանցում, կոնկրետ չեմ հիշում, թե որ սայթով, խոսում էր մի աղջկա հետ, որը Գևորգին ժամադրել էր Բանգլադեշում՝ եկեղեցու մոտ, ես ու Գևորգը գնացել ենք այնտեղ, սպասեցինք, այդ աղջիկը չեկավ: Քանի որ Բանգլադեշում էինք, ես զանգել եմ, Էդոն եկելա, մի քիչ զրուցել ենք ու բաժանվել իրարից: Այդ ժամանակ եղել ենք ես և Գևորգը, Էդգարը մեր հետ չի եղել, չգիտեմ, թե Գևորգն ինչ աղջկա հետ է խոսացել ինտերնետով, այդ աղջիկը սայթում ինչ անունով է գրանցված եղել: Գիտեմ, որ Գևորգը նախկինում «Ֆեյսբուքում» գրանցված էր «Գև Գև» անվամբ: Ես ևս իմ անուն ազգանունով գրանցված եմ «Ֆեյսբուքում», այլ սայթում գրանցված չեմ (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 5, թերթ 125-128),
դ) 2016 թվականի մարտի 21-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) Հարց. Քրեական գործով նախաքննության ընթացքում փաստական տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Դուք Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածք ստանալու դեպքի հետ կապված զրույց եք ունեցել Նվերիկ անունով անձնավորության հետ: Ինչ եք զրուցել նրա հետ և ինչ առնչություն ունի նա կատարված դեպքին:
Պատասխան. Ցանկանում եմ հարցաքննությանս մասնակցի փաստաբան Կ.Քամալյանը: Իրոք ես Նվերիկ անունով անձնավորության հետ խոսել եմ հեռախոսով Գևորգենց հետ դեպքի մասին: Այժմ չեմ հիշում, թե այդ զրույցը երբա եղել, Նվերիկը հորս ընկերն է եղել, նա մոտ 45 տարեկան է, ազգանունը՝ չգիտեմ, նրա տունը գտնվում է Զեյթունի հացի գործարանի հետևը: Նրա տղան՝ Արմանը, դեպքի ժամանակ ծառայում էր Ղարաբաղում: Նվերիկի հեռախոսի համարը չգիտեմ: Չեմ հիշում Նվերիկն էր ինձ զագել, թե՝ ես իրան, զրույցի ժամանակ ես բառացի չեմ հիշում, թե նրա հետ ինչ ենք խոսացել, բայց զրույցի իմաստն այն էր, որ Նվերիկը, հաշվի առնելով, որ ես իրա տղու հետ լավ հարաբերությունների մեջ եմ, իսկ նա նաև լավ հարաբերությունների մեջ է Տիկոյենց հետ, նա ինձ հաշվի առնելով նաև, որ Գևորգենք իմ ընկերներն են, ասում էր, որ այդ վեճը շարունակություն չունենա, հաշտվեն իրար հետ: Ես նրան ասում էի, որ այդ դեպքի հետ կապ չեմ ունեցել ու հիմա էլ չեմ ուզում կապ ունենամ: Նվերն ինձ ասում էր, որ ինքը մի հոգու համարա ասում՝ նկատի ունենալով Տիկոյին, քանի որ նա է իրեն հարազատ, ես էլ ասում էի, որ այդ թեմաների հետ գործ չունեմ, առանց այդ էլ գիտեմ, որ Գևորգենց հակառակորդ կողմից ցուցմունքներ տվողներ են եղել, որի մասին ինձ ասել են Էդգարենք, կոնկրետ չգիտեմ՝ ով, ու մտածում էի, եթե փորձեմ նրան հաշտեցնել, անիմաստ տեղը հետո կարողա ես խնդիրներ ունենամ, քանի որ մտածում էի, որ կարողա հետո էլ իմ անունը սկսեն տալ ցուցմունքներում, որ գնացել ենք բարիշելու: Նվերի հետ խոսացել ենք այս թեմայով, այլ բան չենք խոսացել:
Հարց. Քրեական գործով նախաքննության ընթացքում փաստական տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Դուք գործի քննության ընթացքում հանդիպումներ եք ունեցել Էդգար Սարգսյանի հետ: Ինչի համար եք հանդիպել և ինչ եք զրուցել այդ ընթացքում դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ:
Պատասխան. Ես և Էդգար Սարգսյանը, քանի որ ընկերս է, մինչև այս Նոր տարին հաճախ ենք հանդիպել իրար հետ, բայց դրանից հետո, քանի որ քույրս վատառողջ էր, ես զբաղված եմ եղել այս հարցերով ու չենք հանդիպել: Այդ հանդիպումների ժամանակ Էդգարն ինձ պատմելա, որ դեպքը, որը տեղիա ունեցել Գևորգի հետ «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ, այն պատճառովա եղել, որ Գևորգը ավտոն արագա քշել, դրա հետ կապված խոսակցությունա եղել, ընդ որում, ասում էր, որ հակառակորդ կողմը 2 մեքենայովա եղել, գնացել են «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ, որտեղ կռիվա եղել, որի ժամանակ իրեն, իրանց ասելով՝ Գևորին, դանակով խփել են ու ինքն էլ տեսելա՝ ձեռքն արյունոտա, ու Գևորնելա դանակը թափահարել զրույցի ընթացքում, որ Գևորգը ցելով ոչ մեկին չի խփել, այլ բան չեմ հիշում, թե ինչ եմ խոսացել:
Հարց. Քրեական գործով ձեռք բերված փաստական տվյալները թույլ են տալիս ենթադրել, որ Դուք մանրամասն զրուցել եք 2015 թվականի սեպտեմբերի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ տեղի ունեցածի հանգամանքների մասին: Մասնավորապես, ովքեր են դրան մասնակցել, ինչ է տեղի ունեցել այնտեղ: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը:
Պատասխան. Ես դեպքի օրը տեղի ունեցածի վերաբերյալ ինչ-որ գիտեի, արդեն հայտնել եմ մանրամասն, դրանից ավել ոչինչ չգիտեմ: Գևորգի ու Էդգարի հետ շփվելու ընթացքում ես զգում էի, որ Գևորգն ու Էդգարն իմ մոտ դեպքի հանգամանքների մասին բան չէին խոսում ու նաև դա է եղել պատճառը, որ ես սկսել եմ նրանց հետ ավելի սակավ շփվել:
Հարց. Քրեական գործով փաստական տվյալներ են ձեռք բերվել, որ Դուք Էդգարի հետ զրույցի ընթացում հայտնել եք, որ Գևորգ Սարգսյանենք, ինչ-որ հարցեր են լուծել և, որ նա մինչև Նոր տարի պետք է ազատության մեջ լինի: Ինչ զրույցի և ինչ հարցեր լուծելու մասին է խոսքն եղել:
Պատասխան. Ես Էդգարի հետ գտնվելու ընթացում լսել եմ նրանից, որ Գևորի համար ուզում են դատարան տան, որ Գևորին բերդից «պոդ զալոգ» հանեն ու ես իմ ընկեր Էդիկի հետ չեմ բացառում, որ զրույցի հետ նման բան ասած լինեմ: Հարց լուծելը նկատի ունենալով՝ դատարան տալը, չնայած ես նման զրույց այժմ չեմ հիշում (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 6, թերթ 252-253):
Դատաքննության ընթացքում հրապարակվեց վկա Գեորգի Երեմյանի՝ նախաքննության ընթացքում 2016 թվականի փետրվարի 13-ի ցուցմունքը՝ հետևյալ բովանդակությամբ. «(...) Հարց. 2015թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 23:30-ից մինչև հոկտեմբերի 1-ի ժամը 00:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գտնվող «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի դիմացի ավտոկայանատեղիում Գևորգ Սարգսյանը վիճաբանության մեջ է մտել մի խումբ տղաների հետ, որի ընթացքում դանակով հարվածներ է հասցրել Լևոն Գևորգի Ավետիսյանի կրծքավանդակի աջ կեսին և ոտքի շրջանին՝ դիտավորությամբ Լ.Ավետիսյանի առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս՝ արտահայտված կրծքավանդակի աջ կեսի կտրած-ծակած թափանցող վիրավորում թոքի աջ փորոքի վնասումով, հեմաթորաքս ախտորոշումով: Ինչ գիտեք այդ մասին:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշված Գևորգ Սարգսյանին ճանաչում եմ: Ճանաչում եմ նաև նրա եղբորը՝ Էդգարին: Նրանց հետ գտնվում եմ նորմալ՝ բարև բարլուսի հարաբերությունների մեջ: Քանի որ ընտանիքիս անդամները զբաղվում են լավաշի արտադրությամբ, Գևորգենք էլ նշված արտադրամասից հաճախ են օգտվում, մեր շփումը հիմնականում կապված է դրա հետ: Ձեր կողմից նշված դեպքի մասին, դրանից հետո, հավանաբար հոկտեմբեր ամսվա մեջ, կոնկրետ օրը չեմ հիշում, ես հանդիպել եմ պատահական Գևորգենց տան դիմաց Էդգարին: Այդ ժամանակ ես մենակ էի, եթե չեմ սխալվում, Էդգարի հետ կար նաև մի տղա, որի անունը, եթե չեմ սխալվում, իմ հիշելով Վարդան էր: Վարդանը նիհար, բոյով, մազերը կարճ, չոլկան առաջ տված տղա էր: Ես նրան չեմ ճանաչում և չգիտեմ, թե ով է նա: Այն, որ իմ հիշելով նրա անունը Վարդան էր, հիշում եմ հենց այդ հանդիպումից: Վարդանին կրկին տեսնելու դեպքում կճանաչեմ նրա դեմքից և դիմագծերից: Զրույցի ընթացքում ես Էդգարից իմացա, որ Գևորգին փակել են, այսինքն՝ նա կալանքի տակ է: Այդ թեմայով զրույցի ժամանակ Էդգարը նաև ինձ ասեց, որ հերիք չի Գևորգին դանակով խփել են, մի հատ էլ տարել փակել են: Իմ հարցերին, թե ովքեր են եղել և դեպքն ինչպես է եղել, նա սկզբում պատմեց, որ դեպքի օրն ինքն ու Գևորգը երկու մեքենայով են եղել: Գևորգը եղել է իր, իսկ Էդգարն էլ՝ իրա ավտոյով: Նրանք եկել են, որ իրենց մեքենաներով ներս մտնեն: Այդ պահին վերևից երկու հատ մեքենա է իջել: Դրանցից մեկը եղել է «Մազդա», որի միջից իջել է Տիկոն, որը ապարանցի է և բարեց: Նրա ազգանունը չգիտեմ, նրան բոլորը ճանաչում են, որպես ապարանցի Տիկո, և նա բնակվում է Գևորգենց թաղամասում, կոնկրետ տեղը չգիտեմ: Մյուս մեքենան եղել է «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենա: Տիկոն մոտեցել է Գևորգին, իրար հետ զրուցել են ինչ-որ ավտոմեքենան արագ կամ դանդաղ քշելու թեմայով: Հետո Էդգարը մոտեցել է Գևորգին հետաքրքրվել է, թե ինչ է եղել: Գևորգն իրան ասել է, որ բան չի եղել, իրար հետ գնում են մի կտոր հաց ուտեն: Դրանից հետո Գևորգը և Տիկոն Գևորգի ավտոյով նստել և գնացել են: Նրանց գնալուց հետո Էդգարն ինձ պատմել է, որ տեսել է, որ նրանց հետևից էլ են երկու մեքենաներ գնացել: Ինքն անհանգստացել է: Ինքն իր մեքենայով գնացել է այն տեղը, որտեղ, որ գնացել են Գևորգը և Տիկոն, այսինքն՝ «Կալիֆորնիա բուրգեր»: Երբ հասել է այնտեղ, Գևորգը և Տիկոն մի երեք հոգի անծանոթ տղաների հետ դուրսը կանգնած խոսալուց են եղել: Ինքը մոտեցել է և հարցրել, թե ինչ է եղել: Իմացել է, որ ավտոմեքենան փողոցում արագ քշելու հետ կապված է Գևորգն ինչ-որ ասել է, որ մանկական զրույց է և ստեղ խոսալու բան չկա, այսինքն՝ այդ խոսակցության վրա ծավալվելու հարց չկա: Այդ պահին Էդգարն ասում է, որ իրենք գնացել են, որ նստեն ավտոն և երբ պտտվել են ու հետևանց գնացել են, իրենց վրա հարձակվել են: Այդ պահին այդտեղ կանգնած են եղել երեք ավտո: Դրանցից մեկը եղել է Նարեկինը, որի ազգանունը նրա ասելով, եթե չեմ սխալվում Եղոյան կամ Եղինյան է: Այդ ավտոմեքենան Էդգարի ասելով եղել է «Մերսեդես» մակնիշի, որի համարների մեջ կար 355 թիվը: «Մազդան» է եղել և եղել է խանութի Լյովի «Մերսեդեսը»: Այդ ավտոմեքենաների մեջից էլ են իջել ու հարձակվել իրենց վրա մոտ 10-15 հոգի: Էդգարը նաև պատմել է, որ այդ ընթացքում կուշկա-կուշկա են եղել և Էդգարն ու Գևորգը առանձին-առանձին կռվելուց են եղել իրենց վրա հարձակվածների հետ: Այդ ընթացքում Էդգարը ինձ պատմել է, որ դանակով Գևորգի ձեռքին են հարվածել: Գևորգը հետ է գնացել և տեսել է, որ Էդգարն ընկած է այնտեղ չոքերի վրա: Գևորգը մոտեցել է նրան, ձեռքով մեջքից հետ է քաշել: Այդ պահին ինչ-որ մեկը հարվածել է Էդգարի բերնին և քիթը կոտրել է: Էդգարը նաև ինձ պատմել է, որ քանի որ մութ է եղել, իրենք չեն տեսել, թե ով է դանակով հարվածել նաև Գևորգի թևին: Էդգարին դանակով չեն խփել, նրա միայն քիթն են ջարդել: Էդգարն ինձ ասել է նաև, որ Գևորգի ափի մեջ հարվածել են դանակով երեք անգամ և մի անգամ էլ թևին: Այդ ընթացքում էլ ինչ-որ մեքենա է եկել, լույսերը գցել է, ու այդ տղաները փախել են: Այդ ընթացքում նաև Էդգարն ինձ պատմել է, որ իրենց հետ կռված տղաների մեջ եղել են Աբարանցի բարեց Տիկոն, եղբայրներ Նարեկը և Սևակը, որոնց ազգանունները չգիտեմ, նրանց տանից մի քիչ ներքև դիմացը բնակվող սվարչիկի տղա Արմանը, այդ փողոցի խանութի Լյովը, նրանց տան դիմացի մասում գտնվող տներից մեկի բնակիչ Երվանդը, որի ազգանունը չգիտեմ, նրան դեմքով հնարավոր է տեսնեմ ճանաչեմ, սակայն այժմ տեղը չեմ բերում: Այդ տղաների մեջ է եղել Նորոն, որի ազգանունը չգիտեմ, որին ևս դեմքով չեմ ճանաչում, չեմ բացառում, որ շփված լինեմ, սակայն այժմ տեղը չեմ բերում: Էդոյի ասելով նրա, այսինքն՝ Նորոյի հայրը վայրենի է: Էդգարի ասելով իրենց հետ կռված տղաների մեջ է եղել նաև Դրոյի փողոցի 5 հարկանիներից Արթուրը: Արթուրի ազգանունը ևս չգիտեմ, նրա հետ ևս շփված չկամ, նրան ևս դեմքով տեղը չեմ բերում: Նրանց մեջ է եղել, նաև Էդգարի բառերով ասած 24-ի կրուգի Ռոբը: Ռոբին ևս չեմ ճանաչում, նրան ևս տեղը չեմ բերում: Էդգարը զրույցի ընթացքում ինձ բան չի ասել, թե այդ «Մազդա» ավտոմեքենան ումն է եղել, սակայն գիտեմ, որ նա գիտեր, թե այդ մեքենան ևս ումն է եղել: Թե այդ մեքենան ումն է եղել, հիշում եմ, որ նա ինձ ասեց, սակայն այժմ ես դա մոռացել եմ: Էդգարը պատմել է նաև, որ այնտեղ է եղել իմ կողմից նշված Եղոյան Նարեկը, որի «Մերսեդեսը» ևս սկզբում եղել է «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ: Էդգարն ինձ պատմել է նաև, որ դեպքի ժամանակ իր ու Գևորգի կողմից այլ մարդ չի եղել, իրենք եղել են երկուսով: Էդգարն ինձ պատմել է նաև, որ դեպքից հետո, երբ հակառակ կողմի տղաները փախել են, Գևորգն ի վիճակի չի եղել մեքենա վարի, զանգել են ուրիշի կամ ուրիշների, որոնք եկել են, իրենց մեքենաները տարել են: Այլ բան այդ դեպքի մասին չգիտեմ, այլ բան Էդգարն ինձ չի պատմել:
Հարց. Քրեական գործում առկա փաստական տվյալների համաձայն 2015 թվականի սեպտեմբերի 30 լույս հոկտեմբերի 1 գիշերը՝ կեսգիշերի սահմաններում, «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ տեղի ունեցած վիճաբանությանը մասնակից եք եղել նաև Դուք: Ինչ կասեք այդ մասին:
Պատասխան. Ձեր կողմից նշված տվյալները շատ սխալ տվյալներա, ես նշված դեպքի ընթացքում, այնտեղ չեմ եղել, դրան չեմ մասնակցել, ներկա չեմ եղել: Քանի որ դեպքից բավականին երկար ժամանակ է անցել, ես չեմ կարող հիշել, թե այդ ժամանակ որտեղ եմ գտնվել և ինչով եմ զբաղվել:
Հարց. Դուք նշեցիք, որ ներկայումս գործածում եք մեկ բջջային հեռախոս և այլ հեռախոսահամար չունեք: Ինչ բջջային հեռախոսահամարներ եք գործածել 2015 թվականի սեպտեմբեր ամսվա վերջերից և հոկտեմբեր ամսվա սկգբներն ընկած ժամանակահատվածում:
Պատասխան. Ես զորացրվել եմ 2015 թվականի հուլիս ամսին և դրանից հետո մինչ օրս գործածում եմ իմ նշած 094-77-00-58 բջջային հեռախոսահամարը: Ես երբեք դրանից հետո այլ հեռախոսահամար չեմ գործածել:
Հարց. Մինչև հարցաքննության ներկայանալը Ձեզ որևէ մեկը համոզել, հորդորել, առաջարկել կամ այլ կերպ ուղղորդել է արդյոք հարցաքննության ընթացքում, այս կամ այն տեղեկությունը այս կամ այն կերպ հայտնել: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը:
Պատասխան. Ես մինչև հարցաքննության ներկայանալս որևէ մեկի չեմ ասել, որ ինձ հարցաքննության են կանչել, ես այն մասին, որ հարցաքննության եմ հրավիրված տեղեկացել եմ այսօր: Ինձ մինչև հարցաքննության ներկայանալը, որևէ մեկը չի համոզել, հորդորել, առաջարկել, սպառնալով կամ այլ եղանակով չի ուղղորդել ինձ հայտնի այս կամ այն տեղեկությունն այլ կերպ ներկայացնել: Ցանկանում եմ նաև ավելացնել, որ ես չեմ ցանկանում, որ Էդգարը տեղյակ լինի, որ ես նման բովանդակությամբ ցուցմունք եմ տվել:
Հարց. Քրեական գործում առկա փաստական տվյալների համաձայն 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ի լույս հոկտեմբերի 1-ի գիշերը՝ կեսգիշերի սահմաններում, «Կալիֆորնիա բուրգեր» սննդի կետի մոտ տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում ծանր մարմնական վնասվածք է ստացել Լևոն Ավետիսյանը: Էդգար Սարգսյանը Ձեզ ինչ է պատմել Լևոն Ավետիսյաևի մարմնական վնասվածք ստանալու հանգամանքների մասին:
Պատասխան. Էդգարը նույն զրույցի ժամանակ ինձ պատմել է նաև, որ դեպքի ժամանակ իրենց մոտ դանակ չի եղել, ընդ որում, դա ասում էր 100 տոկոսով: Էդգարն ինձ ասում էր, որ դեպքի ժամանակ մարմնական վնասվածք է ստացել ինչ-որ այլ մեկը: Ինքն ինձ ասում էր, որ երբ դանակով հարվածել են Գևորգի ձեռքին, Գևորգն էլ ի վիճակի չէր էլ լինի դանակով հարվածեր: Էդգարն ինձ ասում էր, որ այդ անձը մարմնական վնասվածք է ստացել երևի քանի որ մութա եղել ու իրանց կողմնակիցներն են շփոթել խփել: Այլ բան Էդգարն ինձ այդ մասին չի ասել: Ես Էդգարից հետաքրքրվում էի դեպքի հանգամանքներով, որ պարզեմ, հո իմ ծանոթներից մեջները չի եղել, սակայն փառք Աստծո չէին եղել:
Հարց. Հարցաքննության ընթացքում Դուք բավականին մանրամասն, Էդգար Սարգսյանի կողմից Ձեզ զրույցի ընթացքում հայտած տեղեկությունները: Ընդ որում մանրամասն նշեցիք նրա կողմից Ձեզ հայտնված կոնկրետ անձանց անուններ, որոնց Դուք ըստ Ձեր խոսքերի՝ չէիք ճանաչում, հաշվի առնելով այն, որ ըստ Ձեր ցուցմունքների նշված զրույցից անցել է բավականին տևական ժամանակ՝ մոտավորապես ավելի քան երեք ամիս և այն, որ Դուք նման մանրամասնությամբ դետալային առումով հիշում եք Էդգարի հայտնած տեղեկությունները, առավել ևս անգիր հիշում եք բավականին մեծ թվով անձանց անուններ, որոնց, ինչպես Դուք ասեցիք, հիմնականում դեմքով տեղը չեք բերում, թույլ է տալիս ենթադրել, որ մինչև հարցաքննության ներկայանալը Ձեզ ուղղորդել են հարցաքննության ընթացքում այս կամ այն տեղեկությունը այս կամ այն կերպ հայտնել: Առաջարկում եմ հայտնել իրականությունը: Նման բան եղել է, թե ոչ:
Պատասխան. Ինձ որևէ մեկը մինչև հարցաքննության ներկայանալը, որևէ կերպ չի ուղղորդել: Իսկ իմ կողմից Էդգարի կողմից հայտնած այդ տեղեկությունները, այդ թվում՝ անձանց անունները, մանրամասն հիշելը պայմանավորված է նրանով, որ ես հիշողությունից շատ լավ եմ (...)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 6, թերթ 243-249):
Այնուհետև Դատարանը հետազոտեց քրեական գործի ներքոշարադրյալ փաստական տվյալները.
1) Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2255/հ եզրակացությունը, համաձայն որի. «(…) Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած-կտրած չթափանցող, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջանների ծակած-կտրած վերքերի ձևով, պատճառվել են սուր կտրող-ծակող գործիք/ների/ ներգործությամբ, հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին, որոնք առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքը, որն իր ընթացքով վնասել է կրծքային ներքին աջ զարկերակը, աջ թոքը, սրտապարկը և սրտի աջ փորոքը, ուղեկցվել է հեմոթորաքսով, հեմոպերկադով, առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որի վերքային խողովակի ուղղությունն է դրսից՝ ներս, ներքևից՝ վերև, առջևից՝ հետ: Կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած-կտրած չթափանցող վերքը, որի վերքային խողովակի ուղղությունն է ներքևից՝ վերև, հետևից՝ առաջ, առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Ձախ նստատեղի շրջանի կտրած-ծակած (0.5 սմ խորությամբ) վնասվածքն առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Աջ ազդրի շրջանի կտրած-ծակած վերքը, որի վերքային խողովակի ուղղությունն է ներքևից՝ վերև, աջից՝ ձախ, առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 4, թերթ 29-30),
2) Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3091 եզրակացությունը, համաձայն որի. «(…) Գ.Սարգսյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախ դաստակի, նախաբազուկ անցումով արյունազեղմամբ՝ ձախ դաստակի, նախաբազկի շրջանների կտրած վերքերի ձևով, պատճառվել են սուր կտրող կամ ծակող-կտրող գործիքով/ներով/, հնարավոր է նշված ժամկետում և որոշմամբ նկարագրված հանգամանքներում, որոնք ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցրած պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Վերոնշյալ մարմնական վնասվածքները ստանալու պահին Գ.Սարգսյանը ձախ դաստակի ափադրսային, ափային, ինչպես նաև ձախ նախաբազկի վերին երրորդականի միջռային մակերեսներով ուղղված է եղել դեպի սուր կրտրող կամ ծակող-կտրող գործիքի/ների/ շեղբի սուր ծայրը: Եթե հետագայում Գ.Սարգսյանին կատարված ձախ դաստակի ռենտգեն նկարահանման, վիրաբույժի և վնասվածքաբանի կոնսուլտացիոն պատասխանները ներկայացվեն ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ և ի հայտ գան նոր տվյալներ, հնարավոր է, որ «Հետևություններ»-ում լինեն փոփոխություններ (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 105-106, հատոր 3, թերթ 12),
3) Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3041 եզրակացությունը, համաձայն որի. «(…) Է.Սարգսյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ քթոսկրի կոտրվածքի ձևով, պատճառված է բութ առարկայի ազդեցությամբ, հնարավոր է՝ գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, հանգամանքներում և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Է.Սարգսյանը վնասվածքները ստանալու պահին կարող էր գտնվել բոլոր հնարավոր դիրքերում, իսկ հարվածն ուղղված է եղել քթի շրջանին (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 2, թերթ 103-104),
4) Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 491 եզրակացությունը, համաձայն որի. «(…) Փորձաքննության ներկայացրած Գևորգ Դավթի Սարգսյանի արյան նմուշը, ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է O խմբին: Փորձաքննության ներկայացրած Էդգար Դավթի Սարգսյանի արյան նմուշը, ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է B խմբին: Համաձայն փորձագետի թիվ 401 եզրակացության «Հետևություններ» բաժնի 3-րդ կետի. «Փորձաքննության ներկայացրած 3 անձեռոցիկների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, B խմբի արյուն ունեցող անձից կամ անձանցից...», հետևաբար՝ այն կարող էր առաջանալ Էդգար Դավթի Սարգսյանից, բայց չէր կարող առաջանալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանից (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 5, թերթ 39-41),
5) Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 401 եզրակացությունը, համաձայն որի. «(…) Փորձաքննության ներկայացրած Լևոն Գևորգի Ավետիսյանի արյան նմուշը, ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է ուղեկցող H հակածինով արյան A խմբին: Փորձաքննության ներկայացված վերնաշապիկի, անդրավարտիքի, գոտու, զույգ կոշիկների վրա տեղակայված և «մեքենայի զննությամբ» վերցված թվով 6 կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, H հակածինով A խմբի արյուն ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև՝ կարող էր առաջանալ Լևոն Գևորգի Ավետիսյանից: Փորձաքննության ներկայացրած 3 անձեռոցիկների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, B խմբի արյուն ունեցող անձից կամ անձանցից, բայց չէր կարող առաջանալ Լևոն Գևորգի Ավետիսյանից (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 3, թերթ 112-116),
6) Դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությունը, համաձայն որի. «(…) 1. Փորձաքննությանը ներկայացված Լևոն Ավետիսյանի հագուստների՝ կարճաթև շապիկի և անդրավարտիքի վրա առկա են ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ /ստույգ տեղակայությունները և չափերը տե՛ս դատահետքաբանական մասի հետազոտական մասում/, որոնք կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի/ների/, հնարավոր է դանակի/ների/ շեղբի ներգործությունների արդյունքներում:
2.5. Ելնելով Լևոն Ավետիսյանի կարճաթև շապիկի և անդրավարտիքի վրա առկա ծակած-կտրած բնութի վնասվածքների չափային և կառուցվածքային առանձնահատկություններից, ինչպես նան վերջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դ/բ փորձագետի կողմից տրված թիվ 2255/հ, թիվ 1942 եզրակացություններում նշված տվյալներից պետք է եզրակացնել, որ Լևոն Ավետիսյանի մարմնական և հագուստների վրա առկա վնասվածքները ծակած-կտրած բնույթի են և կարող էին առաջանալ ինչպես միևնույն, այնպես էլ նմանատիպ ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի/ների/ հնարավոր է դանակի /ների/ շեղբի ներգործությունների արդյունքներում:
3. Փորձաքննությանը ներկայացված Լևոն Ավետիսյանի հագուստների՝ կարճաթև շապիկի առաջամասի կենտրոնական գրեթե աջ, հետևամասի կենտրոնական գրեթե աջ և անդրավարտիքի ձախ փողքի հետևամասի վերին աջ ու աջ փողքի հետևամասի գրեթե վերին հատվածներում առկա ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքները իրենց տեղակայություններով հիմնականում համապատասխանում են վերջինիս դ/բ փորձագետի թիվ 2255/հ եզրակացության մեջ նշված կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի թափանցող, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի չթափանցող և ձախ նստատեղի ու աջ ազդրի շրջաններում առկա ծակած-կտրած վերքերի հետ:
4.6.7. Համաձայն դ/բ փորձագետի թիվ 3091 եզրակացության Գևորգ Սարգսյանի ստացած մարմնական վնասվածքները կտրված բնույթի են, իսկ Լ.Ավետիսյանի հագուստների և դրանց համապատասխան մարմնական վնասվածքները ծակած-կտրած բնույթի են, այսինքն՝ ունեն առաջացման տարբեր մեխանիզմներ /առաջին դեպքում դանակը սուր եզրով մարմնի նկատմամբ ունի սահող բնույթի ազդեցություն, իսկ երկրորդ դեպքում դանակը/ները/ ունեցել է դանակի ծայրով մարմնի մեջ խորաթափանցելու ազդեցություն/ հետաևաբար և կատարել Գ.Սարգսյանի մարմնական և Լ.Ավետիսյանի հագուստների ու մարմնական վնասվածքների պատճառման գործիքի/ների/ միջև համեմատական վերլուծություն, տարբերակում փորձագիտական տեսանկյունից հնարավոր չէ:
Վերոգրյալը հիմք է տալիս նշելու նաև, որ չի բացառվում Գ.Սարգսյանի մարմնական կտրված բնույթի վնասվածքների՝ վերքերի առաջացումը այնպիսի ծակող-կտրող գործիքով/ներով/՝ դանկով/ներով/, որոնցով պատճառվել է Լ.Ավետիսյանի հագուստների ու մարմնական ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքները:
9.10. Գևորգ Սարգսյանի մոտ առկա մարմնական վնասվածքների առաջացումը հնարավոր էր ինչպես որոշման մեջ հարցադրման թիվ 9,10 կետերում առաջադրված պայմաններում, այնպես էլ այլ հանգամանքներում, որոնք կապահովեին այդ վնասվածքների առաջացմանը:
8.11. Հաշվի առնելով Տ.Սարգսյանի և Լ.Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքների բնույթը, նրանց տեղակայությունները, առանձնահատկությունները՝ բացառվում է դրանց առաջացումը, մասնավորապես և Լ.Ավետիսյանի վնասվածքների առաջացումը, Գ.Սարգսյանի կողմից նկարագրված պայմաններում, այդ թվում նաև թիվ 40/33կգ-280 գրությամբ առաջադրված լրացուցիչ հարցադրման հանգամանքներում (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 6, թերթ 215-220),
7) 2015 թվականի հոկտեմբերի 1-ի՝ «Տեղանքի զննության մասին» արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «(…) Թիվ 44 տան պատի տակ (…) առկա են դրված թվով 1 հատ 2լ տարողությամբ (…) «Կոկա-կոլա» մակագրությամբ (…) տարա, որի կողքին առկա են դրված թվով 6 հատ (…) մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված բաժակներ: Թիվ 46 տան բակի մուտքի դարպասի առջև՝ գետնի վրա, առկա են դրված 4 հատ 0.5 լիտր տարողությամբ «Կիլիկիա» մակագրությամբ գարեջրի ապակյա տարաները, որոնցից 45 սմ դեպի ձախ դրված է ևս մեկ նույնպիսի տարա: Քաղաքացի Ն.Ավետիսյանը մատնացույց արեց, վերը նկարագրված տարածքը, գարեջրի, հյութի տարաները և բաժակներն ու հայտարարեց, որ Լևոն Ավետիսյանը և իրեն անծանթ տղան նշված գարեջուրը, հյութը և բաժակները գնել են իրենց խանութից և մյուս անծանոթների հետ կանգնել են նշված տարածքում ու ըմպել (…) Դեպքի վայրից առգրավվել են 1 հատ 2լ տարողությամբ, 4 հատ 0.5 լիտր տարողությամբ տարաներ և 6 հատ մեկանգամյա օգտագործման համար նախատեսված բաժակներ (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 1, թերթ 10-11),
8) 2015 թվականի հոկտեմբերի 1-ի՝ «Դեպքի վայրի զննության մասին» արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «(…) Դեպքի վայր է հանդիսանում Զեյթուն, Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գործող «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի դիմացի հատվածը (…) Գոգոլի, Ռուբինյանց և Դավիթ Անհաղթ փողոցների խաչմերուկից դեպի ձախ 4մ հեռավորության վրա՝ մայթեզրի ծառից 3մ դեպի ձախ, առկա է արնանման հեղուկով ներծծված և չորացած անձեռոցիկ, որից ևս 1.5մ հեռավորության վրա առկա է անձեռոցիկի ևս մեկ կտոր: Գոգոլի փողոցի երթևեկելի հատվածից դեպի աջ՝ մայթեզրից 30սմ դեպի ձախ, առկա է ևս մեկ արնանման հեղուկով ներծծված անձեռոցիկ: Քաղաքացի Գ.Ավետիսյանը բանավոր հայտարարեց, որ ըստ իր ունեցած տեղեկությունների՝ որդին նշված տարածքում է ստացել իր մարմնական վնասվածքները: (…) Նշված տարածքում՝ դեպի ավտոկայանատեղիի մուտքի մոտ՝ ասֆալտին (…) առկա են արնանման հեղուկի չորացած կաթիլների հետքեր: Նմանատիպ կաթիլների հետքեր են առկա նաև ավտոկայանատեղիի մյուս հատվածներում (…) Դեպքի վայրից առգրավվել են թվով 3 հատ արնանման հեղուկով ներծծված, չորացած անձեռոցիկներ (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 1, թերթ 27-30),
9) 2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ի՝ զննության արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «(…) զննություն կատարեցի Mercedes-Benz E 320 մակնիշի 05 MM 599 պ/հ ավտոմեքենան (…) առկա են 3 արնանման չորացած հետքեր (…) դրանից 25-30 սմ դեպի վերև առկա են 3 արնանման չորացած հետքեր (…) Մեքենայի սրահի հետևի նստելատեղի աջակողմյան անկյան հատվածից (…)՝ մեջքի հատվածից վերցվեց 40 սմ չափերի (…) արնանման հետք (…) կաշվե սև գույնի նստելատեղի հատվածից (…) վերցվեց արնանման հետք (…) Ավտոմեքենայի հետևի ձախ կողմի սև գույնի կաշվե նստելատեղի մեջքի հատվածից (…) վերցվեց արնանման հետք (…) Մեքենայի առջևի նստելատեղի մեջտեղի մեջքի հատվածից (…) վերցվեց (…) արնանման հետքեր (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 1, թերթ 108-109),
10) 2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ի՝ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղայականով ներկայանալու արձանագրությունը՝ համաձայն որի «(…) Գևորգ Սարգսյանը հայտնեց հետևյալը. (…) Նշված վայր ժամանեցին նաև Տիգրանի 3 ընկերները (…) մեր միջև ծեծկռտուք առաջացավ, որի ժամանակ դանակով հարվածել են իմ ձախ ձեռքին, ես ձեռքիս ափը փակեցի և դանակը մնաց ձեռքիս մեջ: Ես սկսեցի այդ դանակով պաշտպանվել, իսկ նրանք առաջ էին գալիս և փորձում հարվածել, պաշտպանվելիս դանակը աջ և ձախ թափահարելիս դիպչեց այնտեղ գտնվող տղաներից մեկին: Ես հետագայում իմացա, որ իմ հարվածից մարմնական վնասվածք է ստացել մեր փողոցի բնակիչ Լևոն Ավետիսյանը (…)» (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 1, թերթ 219):
Դատաքննության ընթացքում հետազոտվեցին նաև քրեական գործում առկա այլ փաստաթղթերը:
Դատաքննության ընթացքում հետազոտվեցին նաև իրեղեն ապացույցները:
Ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանը դատաքննության ընթացքում տվեց հետևյալ բովանդակությամբ ցուցմունք. «Ինձ առաջադրված մեղադրանքում ինձ ընդհանրապես մեղավոր չեմ ճանաչում, քանի որ ես չեմ ուզեցել որևէ մեկին վնասեմ, դանակով խփեմ, առավել ևս՝ Լևոնին: 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ինձ ու եղբորս «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ 10-15 հոգով ծեծի են ենթարկել, որի ընթացքում բաժանվել են երկու մասի, կեսն ինձ են խփել, կեսը՝ եղբորս, որի ընթացքում՝ ինձ խփելու, զգացի, որ ինչ-որ բանով դեպի սրտիս կողմը խփում են, քանի որ ձախլիկ եմ, ձեռքով բարձրացրեցի վերև զգացի երկուսից-երեք հատ ծակոց, մեխանիկորեն ձեռքս քաշեցի հետ, զգացի, որ ինչ-որ բանա մնացել ձեռքիս մեջ, ու աջ ու ձախ անկանոն թափահարելով հետ-հետ գնացի, դիմացս բացվեց, տեսա, որ եղբորս էլ են խփում, մոտիկացա, մայկայից քաշեցի, ասեցի. «Հո քեզել դանակով չեն խփել», ասեց՝չէ, ու էդ պահին ինչ-որ մեկը խփեց դեմքին, ես ֆռացի, որ տենայի՝ ինչա, անկանոն սկսեցի թափահարել ձեռքս, էդ պահին մի հատ ծակոց զգացի արմունկիս շրջանում ու էդ պահին զգացի, որ թափահարում էի, ինչ-որ մեկին կպավ, բայց թե շորին կպավ, իրան կպավ, ուր կպավ, չեմ կարող ասել, չեմ էլ տեսել՝ էդ անձն ով է եղել, ու ավտոյի լույսն ընկավ, սաղ փախան, հետո իմ ընկերներ Ռուբոն ու Սերոժն են եկել, ձեռքս հետո տեսել եմ, որ վնասվածա՝ ափի շրջանում ու արմունկի շրջանում, ցավում էր, ցելոֆան եմ հագցրել ափիս շրջանում, որ ավտոյի մեջ արյուն չլինի, ու գնացել եմ տուն: Ուզում եմ անդրադառնամ նաև իմ մեղադրական եզրակացությանը: Քննիչը գրելա, որ ես վիճաբանել եմ մի խումբ տղաների հետ, որի ընթացքում դանակահարել եմ Լևոնին, բայց չի նշել, որ մարմնական վնասվածք ունեմ, որ ինձ են խփել դանակով ու ով էր այդ մի խումբ տղաները և ինչի եմ վիճաբանել իրանց հետ ու, որ եղբորս քիթն են ջարդել, ոչ մի այդ բանը նշած չի եղել մեղադրականիս մեջ, ինչի համար չի նշվել, որովհետև պարզա, որ նշվեր, ես էլ կլինեի տուժող ու բաց կթողեին, էդ պատճառով երևի չի նշվել, պիտի ավելի լուրջ վնասվածք ստանայի, որ չմնայի կալանքի մեջ, դաժե էդ դանակն իմ ձեռքիս մեջ չթափահարեի, կարողա ավելի լուրջ վնասվածք ստանայինք»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք որտեղի՞ց գնացիք «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Մեր տան մոտից»:
Պաշտպանի հարցին, թե ու՞մ հետ գնացիք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Հրաժարվում եմ պատասխանել»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ նախօրոք գիտեի՞ք, որ գնալու եք «Կալիֆորնիա բուրգեր», ամբաստանյալը պատասխանեց. «Չէ»:
Պաշտպանի հարցին, թե ասում եք, որ հասաք «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ, Ձեզ և Ձեր եղբորը հարվածում էին, քանի՞ հոգով կլինեին, ամբաստանյալը պատասխանեց. «10-15 հոգի»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք կոնկրետ Ձեզ վրա քանի՞ հոգով էին հարձակվել, Ձեր եղբոր վրա քանի հոգով էին հարձակվել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Իմ վրա հարձակվել էին մոտավոր մի 6 հոգի, իսկ այնտեղ ինչքան, չեմ կարող ասել»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ Ձեր կողմից բացի Ձեզնից ու Ձեր եղբորից, ուրիշ որևէ մեկը մասնակցու՞մ էր, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Չէ, ուրիշ մարդ չի եղել, որովհետև մենք տուն էինք գալիս, եկել էի, որ մտնեի ներս»:
Պաշտպանի հարցին, թե կարո՞ղ եք դատարանին Ձեր ձեռքի վերքերը ցույց տալ, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Այո»:
Դատական նիտը նախագահողը հայտարարեց, որ ցույց է տրվում ձախ ձեռքի ափը, մի քանի սպիներ՝ ձեռքի բութ մատի և ցուցամատի միջակայքում գտնվող ափի երկայնքով, մինչև բութ մատի փափուկ մասը և ցույց է տրվում արմունկի հատվածում սպիացած երկուսից երկուսուկես սանտիմետր չափերով սպի:
Պաշտպանի հարցին, թե այդ վերքերը ցույց տվեցիք, դրա՞նք էին դեպքի վայրում ստացած Ձեր վնասվածքները, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Այո»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինչի՞ հետևանքով, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Աջ կողմում նկատեցի, որ ինչ-որ բան սրտիս կողմնա, մեխանիկորեն, քանի որ ձախլիկ եմ, բարձրացրեցի ձախ ձեռքս, ոնց-որ առաջ տարա, զգացի երկուսից-երեք անգամ ծակոց, մեխանիկորեն փակեցի ձեռքս և զգացի, որ ինչ-որ բանա մնացել ձեռքիս մեջ»:
Պաշտպանի հարցին, թե նշեցիք, որ դրանից հետո անկանոն թափահարում էիք, Ձեր դիմացը բա՞ց էր, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Թափահարում էի անկանոն ու հետ էի գալիս, թափահարելով հետ էի գալիս, շատ չէի կարում բռնեի, որովհետև բացված էր, կիսաբաց վիճակ էր, հետ էի գալիս, դիմացս բացվեց, տեսա, որ եղբորս էլ են խփում, մայկայից քաշեցի ու հետո էլ չկրկնեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե Դուք ասացիք, որ ևս մեկ հարված ստացել եք արմունկի շրջանում, այսինքն՝ այդ ժամանակ դանակը Ձեր ձեռքու՞մ էր, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Այո, այդ ժամանակ մայկայից քաշեցի, ասեցի. «Հո քեզ չեն խփել», այդ ժամանակ ինչ-որ մեկը խփեց իրա դեմքին, ու էդ պահին ես ֆռռացի, ծակոց զգացի, էլի թափահարեցի անկանոն ու զգացի, որ ինչ-որ մեկին ուր կպավ, թե ինչ եղավ չեմ կարող ասել»:
Պաշտպանի հարցին, թե կարո՞ղ էիք Դուք ձախ ձեռքով դանակը բռնած ինքնուրույն Ձեզ վնասել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես չեմ կարող անել, եթե ինչ-որ մեկը կարող է անել, ես չգիտեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե երբ որ խփեցին Ձեր եղբոր դեմքին, Ձեր եղբայրը մարմնական վնասվածք ստացե՞լ է, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Քիթն է կոտրվել՝ երկու տեղից»:
Պաշտպանի հարցին, թե երբ որ ասում եք անկանոն թափահարեցիք, ինչ-որ մեկին կպա՞վ, չկպավ, չե՞ք կարող ասել, դրան նախորդող հատվածները կարող եք մանրամասն նկարագրել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Երբ որ ինձ խփեցին ու Էդգարին, որ խփեցին, էդ պահին ես, որ պտտվեցի, ոնց-որ ես իրա մեջքից էի բռնել, պտտվեցի, որ նայեի, էդ պահին, որ ձեռքս բարձրացրեցի, Էդգարին թողեցի, էս մասումս մի հատ էլ ծակոց զգացի, էդ պահին առաջացա, թափահարելով ինչ-որ մեկին կպավ՝ մայկային կպավ, թե՝ իրան կպավ, չեմ կարող ասել»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ կասե՞ք թափահարելու նպատակը, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Պաշտպանվելու համար»:
Պաշտպանի հարցին, թե ինչ-որ մեկին դիտավորությամբ մարմնական վնասվածք հասցնելու միտում ունեցե՞լ եք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես ոչ մեկին դիտավորությամբ վնասվածք հասցնելու ցանկություն չեմ ունեցել»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ Դուք այդ 10-15 հոգուն դանակով հարվածելու հնարավորություն ունեցե՞լ եք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ոչ, որովհետև ես չեմ էլ փորձել առաջ գնալ, որովհետև Էդգարը գետնի վրա էր, Էդգարին եմ բան արել, էդ պահին ավտոյի լույսն ընկելա, փախել են»:
Պաշտպանի հարցին, թե այդ Ձեր ձեռքի վնասվածքներից ի՞նչ զգացողություն ունեիք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ցավում էր ահավոր, սաղ արյուն էր»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ ո՞ր պահին դադարեց այդ վիճաբանությունը, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ավտոյի լույս ընկավ, փախան»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ տուժող Լևոն Ավետիսյանին դեպքի վայրում տեսե՞լ եք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Ես Լևոնին չեմ տեսել, Լևոնի հետ չեմ վիճաբանել»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ իր հետ անձնական որևէ բան ունե՞ք, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Չէ, չունեմ»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ դեպքից հետո որտե՞ղ եք գտնվել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Քեռիիս տանը»:
Պաշտպանի հարցին, թե իսկ ինչու՞ էիք գնացել քեռու տուն, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Որ եկա տուն, փողոցում ոնց-որ խոսակցություն, բան, ներկա էին հարևաններ, բան, չէի ուզում՝ ինձ էդ վիճակում տեսնեին, խուսափելով հարցերի պատասխաններից, քաշքշուկից, դրա համար էլ չեմ դիմել հիվանդանոց, որովհետև, եթե դիմեի հիվանդանոց, ոստիկանությունը պիտի գար»:
Պաշտպանի հարցին, թե ասում եք, որ Ձեզ դանակով են վնասվածք պատճառել, ինչու՞ չեք դիմել ոստիկանություն, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Հրաժարվում եմ պատասխանել, չեմ ուզեցել ինձանից դուրս գա»:
Մեղադրողի հարցին, թե բոլորը մասնակցու՞մ էին վեճին, թե որոշ մասը բաժանում էր, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Բոլորն էլ, կեսն ինձ էին խփում, կեսը՝ եղբորս»:
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն՝ բոլորն էլ անխտիր խփու՞մ էին, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Չեմ նկատել, որ ինչ-որ մեկը բաժանի»:
Մեղադրողի հարցին, թե հնարավո՞ր է, որ մի քանիսը հարվածեին, մի քանիսը՝ ոչ, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Օգտվելով իմ իրավունքից՝ հրաժարվում եմ պատասխանելուց»:
Մեղադրողի հարցին, թե պնդու՞մ եք, որ երկու եղբայր եք եղել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Այո»:
Մեղադրողի հարցին, թե Դուք նախապես գիտեի՞ք, որ այդ 10-15 հոգին սպասում են Ձեզ, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Որ իմանայի 10-15 հոգով սպասում էին, չէի գնա, չեմ էլ իմացել, որ կռիվա լինելու կամ ինչ-որ բան լինելու է, որ գնայի կամ չգնայի»:
Մեղադրողի հարցին, թե ի՞նչ նպատակով էիք գնացել, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Հաց ուտելու նպատակով, միշտ այցելում եմ տեղ»:
Մեղադրողի հարցին, թե այսինքն հաց կերա՞ք, թե՝ միջամտեցին, խանգարեցին, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Չէ, չկերա»:
Մեղադրողի հարցին, թե ասացիք, որ ձեռքի շրջանում ծակոցներ զգացիք, նկատեցի՞ք՝ ինչով էին հարվածում, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Հրաժարվում եմ պատասխանել»:
Մեղադրողի հարցին, թե հետագայու՞մ նկատեցիք, որ Ձեր ձեռքում դանակ է, ամբաստանյալը պատասխանեց. «Հրաժարվում եմ պատասխանել»:
7. Դատական վիճաբանությունների փուլում Մեղադրողը հայտնեց, որ Գևորգ Դավթի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավոր է, իսկ պաշտպանության կողմի՝ ամբաստանյալի անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում գտնվելու վերաբերյալ պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին: Մեղադրողը որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներ նշեց, որ վերջինս երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, ներկայացել է մեղայականով: Վերոգրյալի հիման վրա Մեղադրողը Դատարանին միջնորդեց Գևորգ Դավթի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով:
Պաշտպանն իր ճառում հայտնեց, որ մեղադրողն իր ճառում չկարողացավ վկայակոչել ապացույցների այնպիսի համակցություն և չներկայացրեց այնպիսի հիմնավորումներ, որոնք անաչառ դիտորդի մոտ իրոք համոզմունք կձևավորեին, որ երկարատև քննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով իրոք հիմնավորվել է, որ հենց Գևորգ Սարգսյանն է դանակով հարվածել և առողջությանը ծանր վնաս պատճառել Լևոն Ավետիսյանին, իսկ եթե անգամ հենց Գևորգ Սարգսյանի գործողությունների հետևանքով է Լևոն Ավետիսյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառվել, ապա դա չի կատարվել անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում կամ գոնե անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ:
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր էր ձեռնարկել օրենքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները՝ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել մեղադրյալ Գ.Սարգսյանին արդարացնող հանգամանքները, ինչպես նաև մանրակրկիտ ստուգել մեղադրյալ Գ.Սարգսյանի անմեղության, նրան արդարացնող ապացույցների առկայության վերաբերյալ վերջինիս և նրա պաշտպանի հայտարարությունները՝ ձեռք բերելով նաև այդ ապացույցները: Իսկ եթե վարույթն իրականացնող մարմինը չի կատարում մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների ստուգման պարտավորությունը, ապա նույն` անմեղության կանխավարկածի պահպանմամբ պարտավոր է մեղադրյալի և նրա պաշտպանի կողմից բերված այդ փաստարկները համարել հաստատված և մեկնաբանել հօգուտ մեղադրյալի:
Մեղադրանքի կողմն այդպես էլ վերջնականապես հաստատված չի համարել, որ Գևորգ Սարգսյանն իր մարմնական վնասվածքները ստացել է հենց դեպքի ժամանակ: Այս առումով բավարար է ևս մեկ անգամ կարդալ քննիչի կողմից կազմված և դատախազի կողմից հաստատված մեղադրական եզրակացության ներածական մասը, որտեղ նշվել է, թե քրեական գործի նախաքննության ինչ է պարզվել և հիմնավորվել, ինչից ակնհայտ կդառնա, որ այդ դեպքի ժամանակ Գևորգ Սարգսյանին մարմնական վնասվածքներ պատճառելու մասին նշում անգամ չկա:
Ակնհայտ է, որ սույն քրեական գործի նախնական քննության ընթացքում Գևորգ Սարգսյանի պաշտպանությունն իրականացնելու միջոցը տեղի ունեցած հանցագործության մանրամասների հաստատման, սեփական դիրքորոշումը հիմնավորելու և մեղադրանքի կողմի փաստարկները հերքելու, ինչպես նաև ապացուցման գործընթացին մասնացելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնին վերը նշված միջնորդություններ ներկայացնելն է եղել, սակայն քանի որ այդ միջնորդություններն անհիմն կերպով մերժվել են, ուստի մեղադրանքի կողմը պաշտպանության կողմին զրկել է սեփական դիրքորոշումը հիմնավորելու և մեղադրանքի կողմի փաստարկները հերքելու լիարժեք և հավասար հնարավորությունից, ինչով էլ խախտել է մրցակցության սկզբունքը և պաշտպանության իրավունքը:
Սակայն այսքանից հետո քննիչը և դատախազը, անտեսելով իրենց իսկ կողմից կայացրած որոշումները, ակնհայտորեն և կոպիտ կերպով խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության սկզբունքները, ինչպես նաև մեղադրական եզրակացության կազմման և հաստատման վերաբերյալ իրենց համար պարտադիր իրավական նորմերը, Գևորգ Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքի անհիմն լինելը քողարկելու և, ընդհակառակը, այդ մեղադրանքի՝ հիմնավոր լինելու վերաբերյալ պատրանք ստեղծելու նպատակով անտեսել են միջնորդության մեջ նշված բազմաթիվ՝ սույն քրեական գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի բացահայտման համար խիստ էական ապացույցները:
Մեղադրողն իր ճառում ընդհանրապես չի էլ փորձել հիմնավորել, որ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ հաստատվել է, որ հենց Գևորգ Սարգսյանն է դանակով հարվածել և առողջությանը ծանր վնաս պատճառել Լևոն Ավետիսյանին, որպիսի հանգամանքը վիճարկել են քրեական գործի նախաքննությունից սկսած:
Եթե անգամ Դատարանը հաստատված կհամարի, որ Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները, հատկապես առողջությանը ծանր վնաս պատճառած մարմնական վնասվածքը, հասցվել է հենց Գևորգ Սարգսյանի կողմից, ապա այս դեպքում էլ վերը նշված և վերլուծված, ինչպես նաև դատաքնությամբ հետազոտված մյուս ապացույցներն իրենց համակցությամ մեջ առավել քան ակնհայտ են դարձնում, որ Գևորգ Սարգսյանն այդ պահին գտնվել է անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում և նա ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության:
Վերոգրյալի հիման վրա Պաշտպանը միջնորդեց Դատարանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում հռչակել Գևորգ Դավթի Սարգսյանի անմեղությունը:
8. Անդրադառնալով Պաշտպանի կողմից նշված այն հանգամանքին, որ պետք է հաստատել վկա Գևորգ Ավետիսյանի 2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ի և դեկտեմբերի 1-ի ցուցմունքների, ինչպես նաև վկա Արարատ Ավետիսյանի 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ի ցուցմունքի և նրանց դատաքննական ցուցմունքների սահմանափակ օգտագործման հնարավորությունը, այն պատճառաբանությամբ, որ նրանք չեն նշել իրենց հայտնած տեղեկությունների ստացման աղբյուրը, ապա Դատարանը փաստում է, որ վկաներ Գևորգ և Արարատ Ավետիսյանները, այնուամենայնիվ թե՛ վկայակոչված նախաքննական ցուցմունքներում, թե՛ դատաքննության ընթացքում հայտնել են, թե որտեղից են իրենց հասանելի դարձել այդ տեղեկությունները, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով նախատեսված ապացույցի՝ անհայտ կամ դատական նիստում չբացահայտվող աղբյուրից ձեռք բերված լինելու վերաբերյալ կարգավորումն ըստ էության վերաբերում է այն իրավիճակներին, երբ տեղեկությունների ստացման աղբյուրն ընդհանրապես անհայտ է կամ չբացահայտված, մինչդեռ տվյալ պարագայում «հավաքական» աղբյուրի մատնանշումը վկաների կողմից ինքնին չի կարող չեզոքացնել տվյալ ապացույցների թույլատրելիությունը, ուստի տվյալ պարագայում Պաշտպանի ներկայացված միջնորդությունը ենթակա է մերժման:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
9. Ուսումնասիրելով և հետազոտելով քրեական գործի նյութերն ըստ մեղադրանքի՝ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերլուծելով գործով նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, համադրելով դրանք այլ ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից՝ դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ՝ Դատարանն անդրադառնում է ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանին մեղսագրվող արարքի որակման իրավաչափության հետ կապված իրավական հարցերի հետևյալ խմբին.
ա) ապացուցված է արդյո՞ք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է Գևորգ Դավթի Սարգսյանը,
բ) այդ արարքը համապատասխանում է արդյո՞ք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին,
գ) ապացուցված է արդյո՞ք Գևորգ Դավթի Սարգսյանի կողմից իրեն մեղսագրվող այդ արարքը կատարելը.
դ) ապացուցված է արդյո՞ք Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրվող հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի ո՞ր հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
10. Անդրադառնալով սույն որոշման 9–րդ կետի «ա» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)
3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում՝
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ՝ դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում» երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
11. «Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով կայացված որոշման 14-15-րդ, 16–19–րդ կետերում։
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը՝ վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար։
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից՝ այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը։
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն՝ օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը։
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած»։
12. Վերահաստատելով և զարգացնելով նախորդ կետում մեջբերված գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագյանի և Վահրամ Սահակյանի վերաբերյալ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31–ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով կայացված որոշման 30-32–րդ կետերում արձանագրել է.
«(…) [Ա]նմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։
(…) «[Ն]երքին համոզմունքը» սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատեգորիա է։ Այն ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի գիտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ)։ Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ)։
Ելնելով այն հանգամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զգացմունքներից։ Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա։ Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, գիտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա։
Ներքին համոզմունքի՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական գործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է։ (…)
32. Ապացույցների գնահատման արդյունքում ձևավորված ներքին համոզմունքն իրավական նշանակություն է ստանում և օբյեկտիվացվում ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս՝ դատավարական որոշումների հիմնավորման և պատճառաբանման չափանիշի միջոցով (սույն չափանիշի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների մասին տե՛ս նաև Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 18-րդ կետը)։ Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը ենթադրում է ապացույցները բարեխիղճ վերլուծության ենթարկելու պարտականություն։
(…)
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»։
13. Պատասխանելով սույն դատավճռի 9–րդ կետի «ա» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանը վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ դրանք prime facie (առերևույթ) հաստատում են այն հանգամանքը, որ 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 23:30-ից հոկտեմբերի 1-ի ժամը 00:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գտնվող «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի դիմացի ավտոկայանատեղիում վիճաբանություն է տեղի ունեցել մի խումբ տղաների միջև, որի ընթացքում դանակով հարվածներ է ստացել Լևոն Գևորգի Ավետիսյանը, որպիսի հանգամանքը հաստատվում է հետևյալ փաստական հանգամանքներով.
• Տուժող Լևոն Ավետիսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) գնացի ներքև, տեսա, որ կռիվա, մտա, որ բաժանեմ, աչքս բացեցի հիվանդանոցում (…) Կռիվ էին անում, խփում էին իրար ձեռներով (…)»,
• Տուժող Լևոն Ավետիսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) տղաները շարունակում էին հարվածել միմյանց՝ ինձ ուշադրություն չդարձնելով: Այնուհետև աչքերիս դիմացը սևացավ, և աչքերս բացելով՝ նկատեցի, որ գտնվում եմ հիվանդանոցի դիմաց և ինձ պատգարակ էին տեղափոխում (…) Մեքենայից իջնելուց հետո հավաքվածները սկսեցին հարվածել միմյանց: Հավաքվածների մեջ էին մեր փողոցի բնակիչներ Էդգար և Գևորգ եղբայրները՝ իրենց ընկերների հետ, և մեր հարևաններ՝ Նարեկը, Տիգրանը և Սևակը, որոնց ազգանունները չգիտեմ (…) այնուհետև մարմնիս տարբեր հատվածներում հարվածներ էի ստանում, ձեռքերից մեկ հարված ստացել եմ որովայնիս շրջանում, դեմքի աջ մասում, այդ ընթացքում կրծքավանդակիս աջ շրջանում ծակոց զգացի, ձեռքս տանելով կրծքավանդակիս նշված հատվածին՝ նկատեցի, որ հագուստս ամբողջությամբ արյունոտ էր՝ ես հասկացա, որ ինձ դանակով հարվածել են (…)»,
• Վկա Մելանիա Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Նրա [Էդգարի] դեմքը ողջ արյունոտ էր, նրա հագի սպիտակ մայկայի վրա կային փոշոտ ոտքի հարվածների տեղեր: Նրա քթից ուժեղ արյունահոսում էր (…) հետևից Գևորգին խփել են: Ինքը պտտվել է և այնտեղ գտնվողները նրանց մոտեցած այլ անծանոթ տղաների հետ սկսել են Գևորգին և Էդգարին ծեծել (…) Գևորգն էլ ասում էր, որ ինքը ոչ մեկի դանակով չի խփել, և, եթե Լևոնը ընդեղա վնասվել, կարողա իր կողմից դանակը թափահարելիս եղած լինի (…)»,
• Վկա Արման Ավետիսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) անծանոթ անձիք, որոնց ո՛չ Գևորգը, ո՛չ ես չենք ճանաչում, հարձակվել են իրանց վրա: Հետո խփել են Գևորգին, մի քանի անգամ դանակով ու Էդգարի դեմքին, հետո, որ մի քանի անգամ տեսել եմ, Էդգարի դեմքն անճանաչելի էր, ու Գևորգի ձեռքն էլ վիրակապած էր ու մի քանի տեղից խփած էր (…)»,
• Վկա Արման Ավետիսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Իրար հաջող են արել, որ գնան, պտտվել են ու չգիտեմ՝ երբ իրենց վրա հարձակվել են բավականին թվով մարդիկ: Գևորին մի քանի անգամ դանակով խփել են (…)»,
• Վկա Սվետլանա Թարվերդյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Պատմեց [Գևորգը], որ ինչ-որ վիճաբանությունա եղել, ինչի համար է չգիտեմ, որ մենակա եղել, մոտիկացել են (…) վիճաբանությունա եղել, վնասված մարդիկ են եղել (…)»,
• Վկա Սարգիս Պետրոսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Գևորգը պատմել է նաև, որ երբ իրեն հարվածել են ինքը նորից պտտվել է Տիգրանի և նրա հետի տղաների ուղղությամբ, այդ ընթացքում 3 անգամ հարվածել են դանակով իր ձեռքի ափին (…)»,
• Վկա Սերգեյ Շահինյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Ոնց հասկացա վեճ-վիճաբանություն (…)»,
• Վկա Սերգեյ Շահինյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Իմ հարցերին, թե ինչ է պատահել, նրանցից մեկը, այժմ կոնկրետ չեմ հիշում, թե ով ասեց, որ կռիվ է եղել (…)»,
• Վկա Էդգար Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) էդ ժամանակ հետևից ոնց-որ անծանոթ մարդիկ սկսեցին խփել: Սկսեցին խփել ու առանձին, ոնց-որ երկու մասի բաժանեցին մեզ՝ ինձ ու Գևորգին, մի 5-6 հոգով ինձ էին, մի 5-6 հոգի էլ Գևորգին էին խփում (…) Գևորգն ասեց հնարավորա, որ պաշտպանվելա, հնարավորա մեկին խփած լինի, բայց տենց կոնկրետ խոսակցություն չի եղել (…)»,
• Վկա Գևորգ Ավետիսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Ասել են [ոստիկանությունում], որ Դավիթի տղաների հետ է կռիվը եղել (…)»,
• Վկա Գևորգ Ավետիսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Ես տեղեկացել եմ, որ դեպքը տեղի է ունեցել Էդգարի և Գևորգի, իրենց ընկերների և որդուս և իր ընկերների միջև, որի ժամանակ մարմնական վնասվածք է ստացել, սակայն բուն կռիվը իմ տղայի հետ չի եղել, այն եղել է տղայիս ընկերների և Էդգարի, Գևորգի և իրենց ընկերների միջև (…) վիրահատության ավարտից հետո վիրահատող բժիշկներից տեղեկացել եմ, որ Լևոնին դանակահարած են եղել (…)»,
• Վկա Արարատ Ավետիսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Հարցրել եմ, ասեց [Դավիթ Սարգսյանը], որ իր տղուն էլ են խփել: Կռիվա եղել, իր տղուն էլ խփած կլինեն, մերին էլ (…)»,
• Վկա Արարատ Ավետիսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) երբ այդ մասին հայտնեցի ոստիկաններին, նրանց ընդհանուր խոսակցություններից իմացա, որ Լևոնին դանակով հարվածել են (…)»,
• Վկա Սևակ Ավետիսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) մոտիկացանք Լևոնին, տեսանք՝ արյունոտ, ու տարել ենք հիվանդանոց (…)»,
• Վկա Նոնա Ավետիսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Դուրս եկանք, տեսանք, ոստիկաններ են, որոնցից ընթացքում իմացանք, որ Լևոնին դանակահարել են, վիրահատում են (…)»,
• Վկա Դավիթ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Էդգարն ու Գևորգը շրջվել են, որ հեռանան ու գնան տուն: Թեքվելու ժամանակ էլ տղաներս չեն նկատել, թե ով ձեռքով հետևից հարվածել է Գևորգի դեմքի կողմ, հարվածը շոշափելով Գևորգի դեմքին, անցել է: Գևորգը պտտվել է նրանց ուղղությամբ, և նշված տղաները հարձակվել են տղաներիս վրա, որի ընթացքում քիչ հեռու կանգնած մեքենաներից էլի տղաներ են իջել՝ մոտ 10 հոգի, որոնք ևս հարձակվել են տղաներիս վրա (…)»,
• Վկա Ռոբերտ Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Այդ հանդիպումների ժամանակ Էդգարն ինձ պատմելա, որ դեպքը, որը տեղիա ունեցել Գևորգի հետ «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ, այն պատճառովա եղել, որ Գևորգը ավտոն արագա քշել, դրա հետ կապված խոսակցությունա եղել, ընդ որում, ասում էր, որ հակառակորդ կողմը 2 մեքենայովա եղել, գնացել են «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ, որտեղ կռիվա եղել (…)»,
• Վկա Գեորգի Երեմյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Այդ ավտոմեքենաների մեջից էլ են իջել ու հարձակվել իրենց վրա մոտ 10-15 հոգի (…)»,
• Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2255/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի. «(…) Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած-կտրած չթափանցող, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջանների ծակած-կտրած վերքերի ձևով, պատճառվել են սուր կտրող-ծակող գործիք/ների/ ներգործությամբ, հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին, որոնք առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքը, որն իր ընթացքով վնասել է կրծքային ներքին աջ զարկերակը, աջ թոքը, սրտապարկը և սրտի աջ փորոքը, ուղեկցվել է հեմոթորաքսով, հեմոպերկադով, առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որի վերքային խողովակի ուղղությունն է դրսից՝ ներս, ներքևից՝ վերև, առջևից՝ հետ: Կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած-կտրած չթափանցող վերքը, որի վերքային խողովակի ուղղությունն է ներքևից՝ վերև, հետևից՝ առաջ, առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Ձախ նստատեղի շրջանի կտրած-ծակած (0.5 սմ խորությամբ) վնասվածքն առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Աջ ազդրի շրջանի կտրած-ծակած վերքը, որի վերքային խողովակի ուղղությունն է ներքևից՝ վերև, աջից՝ ձախ, առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից (…)»,
• Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3091 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «(…) Գ.Սարգսյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախ դաստակի, նախաբազուկ անցումով արյունազեղմամբ՝ ձախ դաստակի, նախաբազկի շրջանների կտրած վերքերի ձևով, պատճառվել են սուր կտրող կամ ծակող-կտրող գործիքով/ներով/, հնարավոր է նշված ժամկետում և որոշմամբ նկարագրված հանգամանքներում, որոնք ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցրած պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Վերոնշյալ մարմնական վնասվածքները ստանալու պահին Գ.Սարգսյանը ձախ դաստակի ափադրսային, ափային, ինչպես նաև ձախ նախաբազկի վերին երրորդականի միջռային մակերեսներով ուղղված է եղել դեպի սուր կրտրող կամ ծակող-կտրող գործիքի/ների/ շեղբի սուր ծայրը (…)»,
• Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3041 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «(…) Է.Սարգսյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ քթոսկրի կոտրվածքի ձևով, պատճառված է բութ առարկայի ազդեցությամբ, հնարավոր է՝ գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, հանգամանքներում և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Է.Սարգսյանը վնասվածքները ստանալու պահին կարող էր գտնվել բոլոր հնարավոր դիրքերում, իսկ հարվածն ուղղված է եղել քթի շրջանին (…)»,
• Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 401 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «(…) Փորձաքննության ներկայացված վերնաշապիկի, անդրավարտիքի, գոտու, զույգ կոշիկների վրա տեղակայված և «մեքենայի զննությամբ» վերցված թվով 6 կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, H հակածինով A խմբի արյուն ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև՝ կարող էր առաջանալ Լևոն Գևորգի Ավետիսյանից (…)»,
• Դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «(…) 1. Փորձաքննությանը ներկայացված Լևոն Ավետիսյանի հագուստների՝ կարճաթև շապիկի և անդրավարտիքի վրա առկա են ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ /ստույգ տեղակայությունները և չափերը տե՛ս դատահետքաբանական մասի հետազոտական մասում/, որոնք կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի/ների/, հնարավոր է դանակի/ների/ շեղբի ներգործությունների արդյունքներում:
2.5. Ելնելով Լևոն Ավետիսյանի կարճաթև շապիկի և անդրավարտիքի վրա առկա ծակած-կտրած բնութի վնասվածքների չափային և կառուցվածքային առանձնահատկություններից, ինչպես նան վերջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դ/բ փորձագետի կողմից տրված թիվ 2255/հ, թիվ 1942 եզրակացություններում նշված տվյալներից պետք է եզրակացնել, որ Լևոն Ավետիսյանի մարմնական և հագուստների վրա առկա վնասվածքները ծակած-կտրած բնույթի են և կարող էին առաջանալ ինչպես միևնույն, այնպես էլ նմանատիպ ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի/ների/ հնարավոր է դանակի /ների/ շեղբի ներգործությունների արդյունքներում:
3. Փորձաքննությանը ներկայացված Լևոն Ավետիսյանի հագուստների՝ կարճաթև շապիկի առաջամասի կենտրոնական գրեթե աջ, հետևամասի կենտրոնական գրեթե աջ և անդրավարտիքի ձախ փողքի հետևամասի վերին աջ ու աջ փողքի հետևամասի գրեթե վերին հատվածներում առկա ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքները իրենց տեղակայություններով հիմնականում համապատասխանում են վերջինիս դ/բ փորձագետի թիվ 2255/հ եզրակացության մեջ նշված կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի թափանցող, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի չթափանցող և ձախ նստատեղի ու աջ ազդրի շրջաններում առկա ծակած-կտրած վերքերի հետ:
4.6.7. Համաձայն դ/բ փորձագետի թիվ 3091 եզրակացության Գևորգ Սարգսյանի ստացած մարմնական վնասվածքները կտրված բնույթի են, իսկ Լ.Ավետիսյանի հագուստների և դրանց համապատասխան մարմնական վնասվածքները ծակած-կտրած բնույթի են, այսինքն՝ ունեն առաջացման տարբեր մեխանիզմներ /առաջին դեպքում դանակը սուր եզրով մարմնի նկատմամբ ունի սահող բնույթի ազդեցություն, իսկ երկրորդ դեպքում դանակը/ները/ ունեցել է դանակի ծայրով մարմնի մեջ խորաթափանցելու ազդեցություն/ հետաևաբար և կատարել Գ.Սարգսյանի մարմնական և Լ.Ավետիսյանի հագուստների ու մարմնական վնասվածքների պատճառման գործիքի/ների/ միջև համեմատական վերլուծություն, տարբերակում փորձագիտական տեսանկյունից հնարավոր չէ:
Վերոգրյալը հիմք է տալիս նշելու նաև, որ չի բացառվում Գ.Սարգսյանի մարմնական կտրված բնույթի վնասվածքների՝ վերքերի առաջացումը այնպիսի ծակող-կտրող գործիքով/ներով/՝ դանակով/ներով/, որոնցով պատճառվել է Լ.Ավետիսյանի հագուստների ու մարմնական ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքները (…)»,
• 2015 թվականի հոկտեմբերի 1-ի՝ «Դեպքի վայրի զննության մասին» արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «(…) Գոգոլի, Ռուբինյանց և Դավիթ Անհաղթ փողոցների խաչմերուկից դեպի ձախ 4մ հեռավորության վրա՝ մայթեզրի ծառից 3մ դեպի ձախ, առկա է արնանման հեղուկով ներծծված և չորացած անձեռոցիկ, որից ևս 1.5մ հեռավորության վրա առկա է անձեռոցիկի ևս մեկ կտոր: Գոգոլի փողոցի երթևեկելի հատվածից դեպի աջ՝ մայթեզրից 30սմ դեպի ձախ, առկա է ևս մեկ արնանման հեղուկով ներծծված անձեռոցիկ: Քաղաքացի Գ.Ավետիսյանը բանավոր հայտարարեց, որ ըստ իր ունեցած տեղեկությունների՝ որդին նշված տարածքում է ստացել իր մարմնական վնասվածքները: (…) Նշված տարածքում՝ դեպի ավտոկայանատեղիի մուտքի մոտ՝ ասֆալտին (…) առկա են արնանման հեղուկի չորացած կաթիլների հետքեր: Նմանատիպ կաթիլների հետքեր են առկա նաև ավտոկայանատեղիի մյուս հատվածներում (…)»,
• 2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ի՝ զննության արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «(…) առկա են 3 արնանման չորացած հետքեր (…) դրանից 25-30 սմ դեպի վերև առկա են 3 արնանման չորացած հետքեր (…) Մեքենայի սրահի հետևի նստելատեղի աջակողմյան անկյան հատվածից (…)՝ մեջքի հատվածից վերցվեց 40 սմ չափերի (…) արնանման հետք (…) կաշվե սև գույնի նստելատեղի հատվածից (…) վերցվեց արնանման հետք (…) Ավտոմեքենայի հետևի ձախ կողմի սև գույնի կաշվե նստելատեղի մեջքի հատվածից (…) վերցվեց արնանման հետք (…) Մեքենայի առջևի նստելատեղի մեջտեղի մեջքի հատվածից (…) վերցվեց (…) արնանման հետքեր (…)»,
• 2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ի՝ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղայականով ներկայանալու արձանագրությունը՝ համաձայն որի «(…) Գևորգ Սարգսյանը հայտնեց հետևյալը. (…) Նշված վայր ժամանեցին նաև Տիգրանի 3 ընկերները (…) մեր միջև ծեծկռտուք առաջացավ, (…) Ես հետագայում իմացա, որ (…) մարմնական վնասվածք է ստացել մեր փողոցի բնակիչ Լևոն Ավետիսյանը (…)»,
• Ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ինձ ու եղբորս «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ 10-15 հոգով ծեծի են ենթարկել, որի ընթացքում բաժանվել են երկու մասի, կեսն ինձ են խփել, կեսը՝ եղբորս (…) որ թափահարում էի, ինչ-որ մեկին կպավ, բայց թե շորին կպավ, իրան կպավ, ուր կպավ, չեմ կարող ասել (…)»,
Այսպիսով՝ վերոնշյալ հանգամանքների համադրված վերլուծության արդյունքում, Դատարանը վկայակոչված ապացույցների զանգվածի հիման վրա հաստատված է համարում, որ 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 23:30-ից հոկտեմբերի 1-ի ժամը 00:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գտնվող «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի դիմացի ավտոկայանատեղիում վիճաբանություն է տեղի ունեցել մի խումբ տղաների միջև, որի ընթացքում դանակով հարվածներ է ստացել Լևոն Գևորգի Ավետիսյանը:
14. Պատասխանելով սույն դատավճռի 11–րդ կետի «բ» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ վերոնշյալ հաստատված դեպքի հատկանիշներով արարքը քրեականացված է և ամրագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի «Կյանքի և առողջության դեմ ուղղված հանցագործությունները» վերտառությամբ տեսակային օբյեկտը կրող հանցագործությունների գլխում։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112–րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրվող արարքին տրված իրավական որակմանը՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112–րդ հոդվածի հանցակազմն ունի հետևյալ բովանդակությունը. «1. Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝ զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում (…)»:
Այիսնքն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության մեջ անձին մեղավոր ճանաչելու համար անհրաժեշտ է հիմնավորել, որ այդ ենթադրյալ հանցանք կատարած անձը դիտավորությամբ է մեկ ուրիշի առողջությանը հասցրել հոդվածի դիսպոզիցիայով սահմանված ծանր վնասը, հակառակ պարագայում այդ հոդվածով նախատեսված արարքի համար անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ խոսք լինել չի կարող:
Միևնույն ժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42–րդ հոդվածն ունի հետևյալ բովանդակությունը. «1. Հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը կատարվել է անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում, այսինքն՝ պաշտպանվողի կամ մեկ այլ անձի կյանքը, առողջությունը և իրավունքները, հասարակության կամ պետության շահերը հանրության համար վտանգավոր ոտնձգությունից կամ դրա իրական սպառնալիքից՝ ոտնձգություն կատարողին վնաս պատճառելու միջոցով պաշտպանելիս, եթե թույլ չի տրվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում:
2. Անձի կյանքի համար վտանգավոր բռնության կամ այդպիսի բռնության իրական սպառնալիքով զուգորդված ոտնձգությունից պաշտպանվելիս կարող է պատճառվել ցանկացած վնաս, այդ թվում՝ մահ:
3. Անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունքն անձին է պատկանում՝ անկախ ոտնձգությունից խուսափելու կամ այլ անձանց կամ պետական մարմինների օգնությանը դիմելու հնարավորությունից, ինչպես նաև անկախ անձի մասնագիտական կամ այլ հատուկ պատրաստվածությունից և պաշտոնեական դիրքից:
4. Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում են համարվում դիտավորյալ այն գործողությունները, որոնք, պաշտպանվողի համար ակնհայտ, չեն համապատասխանում ոտնձգության բնույթին և վտանգավորությանը:
Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ արարքը հանցագործություն է, եթե հատկապես նախատեսված է սույն օրենսգրքի հատուկ մասով (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(…) 1. Մեկ ուրիշի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելն անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ (…)
2. Մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելն անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ (…)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԿԴ/0149/01/09 գործով ձևավորել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) 26. Շարադրված դրույթների վերլուծությունից բխում է, որ անհրաժեշտ պաշտպանությունը, որպես արարքի հանցավորությունը բացառող հանգամանք, կարող է դրսևորվել այն իրավիճակում, երբ հանրորեն վտանգավոր ոտնձգությունից՝ ոտնձգողին վնաս պատճառելու միջոցով պաշտպանվում են անձի կյանքը, առողջությունը և իրավունքները, հասարակության կամ պետության շահերը։ Իսկ սեփական կյանքը, առողջությունը և իրավունքները պաշտպանելիս անհրաժեշտ պաշտպանությունը դրսևորվում է որպես մարդու հիմնարար իրավունք։
27. Անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունքն ունի որոշակի սահմաններ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի մեկնաբանման հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ օրենքով ամրագրված են որոշակի պայմաններ, որոնց առկայության դեպքում է միայն պաշտպանությունը իրավաչափ և հետևաբար՝ արարքի հանցավորությունը բացառող։ Այսպես, անհրաժեշտ պաշտպանության իրավաչափության պայմաններն են.
ա) ոտնձգության հանրային վտանգավորությունը,
բ) ոտնձգության առկայությունը,
գ) ոտնձգության իրական լինելը,
դ) վտանգ սպառնալը անձի, հասարակության, պետության շահերին.
ե) վնաս հասցնելը միայն ոտնձգողին,
զ) պաշտպանության համարժեքությունը ոտնձգությանը։
Առաջին պայմանից հետևում է, որ ոտնձգությունն օժտված է հանրային վտանգավորությամբ, եթե այն անձի, հասարակության, պետության շահերին կարող է էական վնաս հասցնել։
Երկրորդ պայմանի համաձայն՝ ոտնձգությունը համարվում է առկա այն դեպքում, երբ այն արդեն սկսվել է, ընթացքի մեջ է և չի ավարտվել, ինչպես նաև այն դեպքում, երբ առկա է ոտնձգությունը սկսելու իրական, անմիջական սպառնալիք։ Ոտնձգության առկայության պայմանը ենթադրում է, որ անհրաժեշտ պաշտպանությունն անթույլատրելի է արդեն ավարտված ոտնձգության դեպքում, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վնաս պատճառողը չի գիտակցել ոտնձգության ավարտման փաստը։ Վերջինիս դեպքում ոտնձգությունից առաջացած հուզմունքի պատճառով պաշտպանվողին կարող է թվալ, թե ոտնձգությունը դեռևս չի ավարտվել և անհրաժեշտ է պաշտպանվել։ Նման դեպքերում թեև պաշտպանությունն անժամանակ է (ուշացած է), այն այնուամենայնիվ, իրավաչափ է։
Երրորդ պայմանի իմաստով ոտնձգությունն իրական է, եթե այն իրոք կատարվում է և ոչ թե պաշտպանվողի երևակայության արդյունք է։
Չորրորդ պայմանի համաձայն՝ անհրաժեշտ պաշտպանությունը ներառում է ոչ միայն սեփական, այլ նաև ուրիշ անձանց իրավունքների, ինչպես նաև հասարակության և պետության շահերի պաշտպանության դեպքերը։ Ընդ որում, այլ անձանց իրավունքների ու շահերի պաշտպանությունն իրականացնող անձը կարող է պաշտպանությունն իրականացնել սեփական նախաձեռնությամբ՝ առանց սպասելու, որ իրենից օգնություն խնդրեն։
Ըստ հինգերորդ պայմանի՝ անհրաժեշտ պաշտպանությունն իրականացվում է միայն ոտնձգողին վնաս հասցնելու միջոցով։ Ընդ որում, անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունքն անձին է պատկանում անկախ ոտնձգությունից խուսափելու, կամ այլ անձանց, պետական մարմինների օգնությանը դիմելու հնարավորությունից, ինչպես նաև, անկախ անձի մասնագիտական կամ այլ հատուկ պատրաստվածությունից և ծառայողական դիրքից։ Այլ կերպ՝ եթե անգամ հնարավորություն կա պաշտպանությունն իրականացնել այլ միջոցներով (օրինակ՝ փախչել, դիմել այլ անձանց կամ պետական մարմինների օգնությանը), բայց պաշտպանություն իրականացնողը ընտրում է պաշտպանության այն ձևը, որը կապված է ոտնձգողին վնաս պատճառելու հետ, իրականացված պաշտպանությունը չի համարվի ոչ իրավաչափ։
Վեցերորդ պայմանը պաշտպանության համարժեքությունն է ոտնձգությանը։ Անհրաժեշտ պաշտպանությունը համարժեք չէ ոտնձգությանը, եթե պաշտպանության և ոտնձգության միջև անհամապատասխանությունն ակնհայտ է, այսինքն՝ ոտնձգողին հասցվում է այնպիսի ծանր վնաս, որը տվյալ պայմաններում անկասկած արդարացված չէ։ Ընդ որում, ոտնձգության և պաշտպանության միջև եղած անհամապատասխանությունը պետք է ակնհայտ լինի հենց իր՝ պաշտպանությունն իրականացնողի համար։ Պաշտպանվողը պետք է գիտակցի, որ չափից դուրս մեծ վնաս է հասցնում ոտնձգողին, ինչն արդարացված չէ տվյալ իրադրությունում։
28. Անհրաժեշտ պաշտպանության համարժեքության գնահատման և որպես արդյունք՝ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցման առկայության կամ բացակայության որոշման համար անհրաժեշտ է գնահատել ոտնձգության վտանգավորության աստիճանի և պաշտպանության միջև համապատասխանությունը։
Օրենքը չի պահանջում, որ պաշտպանվողը կիրառի ոտնձգողի կողմից կիրառվող միջոցներին հավասարազոր միջոցներ։ Պաշտպանվողը կարող է գործադրել նաև առավել արդյունավետ միջոցներ։
Ոտնձգության և պաշտպանության միջոցների միջև համամասնության խնդիրը լուծելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները՝
ա) պաշտպանվող բարիքի արժեքավորությունը և այն վնասի չափը, որ կարող էր հասցվել դրան,
բ) ոտնձգության ինտենսիվությունը ու հանկարծակիությունը,
գ) պաշտպանվողի և ոտնձգողի ֆիզիկական հնարավորությունները (սեռը, տարիքը, առողջական վիճակը, ֆիզիկական ուժը և այլն),
դ) ոտնձգողների և պաշտպանվողների քանակը,
ե) ոտնձգության իրադրությունը, տեղը, ժամանակը և այլն (...)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԿԴ/0118/01/11 գործով զարգացնելով վերոշարադրյալ իրավական դիրքորոշումները նշել է. «(…) անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցումը բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշներով։
Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցման օբյեկտիվ հատկանիշների կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ոտնձգության բնույթն ու վտանգավորությունը որոշվում են ոտնձգության օբյեկտի արժեքավորությամբ, ոտնձգության ինտենսիվությամբ, պաշտպանվողի և ոտնձգողի ֆիզիկական հնարավորություններով, նրանց քանակով, ոտնձգության իրադրությամբ և այլն։ Ուստի, անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցումն առկա է այն դեպքում, երբ առկա է ակնհայտ (խիստ, էական) անհամապատասխանություն ոտնձգությամբ սպառնացող և պաշտպանվողի կողմից պատճառվող վնասների միջև։
Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 4-րդ մասի իմաստով խոսքը սպառնացող և պատճառվող վնասների միջև առկա խիստ (էական) անհամապատասխանության մասին է։ Այլ կերպ՝ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցումն առկա է այն դեպքում, երբ պաշտպանվողը կիրառել է պաշտպանության այնպիսի միջոցներ և մեթոդներ, որոնց կիրառումն ակնհայտ կերպով չէր բխում ո՛չ ոտնձգության բնույթից և վտանգավորությունից, ո՛չ էլ իրադրությունից։
Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել նաև, որ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցման օբյեկտիվ հատկանիշների առկայության կամ բացակայության հարցի քննարկման համար առաջին հերթին պետք է պարզել անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակի առկայության հարցը։ Այլ կերպ՝ անհրաժեշտ է առաջին հերթին պարզել ոտնձգության և պաշտպանության առկայության, ապա նոր միայն դրանց արդյունքում պատճառված վնասների համապատասխանության հարցը։
16. Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցման սուբյեկտիվ հատկանիշների կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցումը բնութագրվում է մեղքի դիտավորյալ ձևով (...)»։
15. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը թիվ ԿԴ3/0028/01/14 գործով արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ փոխադարձ կռվի ընթացքում կողմերի նպատակները և դրդապատճառները կարող են փոխվել, ինչը կարող է հանգեցնել նաև նրանց վարքագծի փոփոխմանը և անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակ առաջացնել։ Մասնավորապես` որպես այդպիսին կարող են գնահատվել այն իրավիճակները, երբ՝
ա) կռվի ընթացքում կողմերից մեկը դադարեցնում է կռիվը, իսկ մյուսը շարունակում է հարվածներ հասցնել։ Այս պայմաններում փոխադարձ կռիվը, ըստ էության, ավարտված է և հարվածներ հասցնող ու կռիվը շարունակող կողմն արդեն հանդես է գալիս ոտնձգողի դերում, իսկ նրա գործողությունները դիտարկվում են ոչ իրավաչափ, ինչն էլ հիմք է հանդիսանում կռիվը դադարեցրած կողմի համար օգտվելու անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունքից։ Այլ կերպ` այն դեպքում, երբ կռիվը դադարեցրած կողմը սկսում է հանրորեն վտանգավոր ոտնձգությունից պաշտպանել իր իրավունքներն ու օրինական շահերը, ապա նրա գործողությունները պետք է գնահատել որպես անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում կատարված,
բ) կռվի ընթացքում կողմերից մեկի հնարավորությունները շեշտակի ուժեղանում են (օրինակ` կողմերից մեկը զինվում է, կամ նրա կողմից սկսում են կռվել այլ անձինք). այս դեպքում մյուս կողմն անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունք է ստանում,
գ) կռիվը դադարեցնելու, ծանր հետևանքները կանխելու նպատակով կռվին չմասնակցող երրորդ անձինք վնաս են հասցնում կռվող կողմերից մեկին կամ երկուսին` ստանալով անհրաժեշտ պաշտպանության իրավունք (...)»։
Վերոգրյալի կապակցությամբ Դատարանը փաստում է, որ փոխադարձ կռվի պայմաններում մի կողմում կռվողների հնարավորությունները շեշտակիորեն գերազանցել են մյուս կողմում կռվողների հնարավորություններին, որպիսի հանգամանքը հաստատվում է հետևյալ փաստական տվյալներով.
• Վկա Մելանիա Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Այդ ժամանակ ինչ-որ մեկը, ինչ-որ բանով փորձել է խփել Գևորգին ու Գևորգը ձեռքի ափով փորձել է պաշտպանվել ու ձեռքի մեջ ծակոց է զգացել: (…) Ձեռքի մեջ ծակոց զգալու ժամանակ Գևորգը ձեռքը փակել է, և դանակ է մնացել նրա ձեռքում: Հետո Գևորգը պատմել է, որ երբ տեսել է, որ հակառակորդները շատ են, սկսել է այդ դանակով պաշտպանվել (…)»,
• Վկա Արման Ավետիսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Հետո խփել են Գևորգին, մի քանի անգամ դանակով (…) Էդ տասը հոգուց [փորձել պաշտպանվել] (…)»,
• Վկա Արման Ավետիսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) պտտվել են ու չգիտեմ՝ երբ իրենց վրա հարձակվել են բավականին թվով մարդիկ: Գևորին մի քանի անգամ դանակով խփել են: (…)»,
• Վկա Սվետլանա Թարվերդյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Գիտեմ, որ շատ են եղել մոտ 15-20 հոգի (…)»,
• Վկա Սարգիս Պետրոսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Խփել են, դանակով խփել են, դանակը մնացել է ձեռքի մեջ (…)»,
• Վկա Սարգիս Պետրոսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Էդգարի և Գևորգի ընդհանուր պատմելուց իմացել եմ, որ այդ խոսակցության ժամանակ այնտեղ եղել են Տիգրանը, Էդգարը, Գևորգը և Տիգրանի կողմից ևս 5-6 հոգի անծանոթ տղաներ: Գևորգը պատմել է նաև, որ երբ իրեն հարվածել են ինքը նորից պտտվել է Տիգրանի և նրա հետի տղաների ուղղությամբ, այդ ընթացքում 3 անգամ հարվածել են դանակով իր ձեռքի ափին (…)»,
• Վկա Էդգար Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Սկսեցին խփել ու առանձին, ոնց-որ երկու մասի բաժանեցին մեզ՝ ինձ ու Գևորգին, մի 5-6 հոգով ինձ էին, մի 5-6 հոգի էլ Գևորգին էին խփում, (…) ընդեղ էդ պահին դանակով մարդ տեսա, ու խփեցին քթիս, (…) իրար կողք կանգնած էինք, սկսեցին խփել ու սկսեցին շատանալ շենքի կողմից (…)»,
• Վկա Դավիթ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) քիչ հեռու կանգնած մեքենաներից էլի տղաներ են իջել՝ մոտ 10 հոգի, որոնք ևս հարձակվել են տղաներիս վրա: Այդ ընթացքում, երկու ախպերով պաշտպանվելով իրարից առանձնացել են և այդ հարձակված տղաները, առանձին խմբերի բաժանված, երկուսին էլ ծեծի են ենթարկել: Մոտ 5-6 հոգի հարձակված են եղել Էդգարի վրա, մնացածն էլ՝ Գևորգի, Էդգարի ասելով այդ ընթացքում իրեն հարվածելիս են եղել ու ինքն ընկած է եղել գետնին ու որևէ մեկի չի հարվածել: (…) այդ ընթացքում, ինչ-որ մեկը հակառակորդներից, մի քանի անգամ դանակով հարվածել է իրեն սրտի ուղղությամբ (…)»,
• Վկա Ռոբերտ Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Էդգարն ինձ պատասխանեց, որ կռիվ է տեղի ունեցել, որի ընթացքում դանակով հարվածել են Գևորգին: (…) ասում էր [Էդգարը], որ հակառակորդ կողմը 2 մեքենայովա եղել (…)»,
• Վկա Գեորգի Երեմյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Էդգարն ինձ պատմել է, որ (…) ավտոմեքենաների մեջից էլ են իջել ու հարձակվել իրենց վրա մոտ 10-15 հոգի: Էդգարը նաև պատմել է, որ այդ ընթացքում կուշկա-կուշկա են եղել և Էդգարն ու Գևորգը առանձին-առանձին կռվելուց են եղել իրենց վրա հարձակվածների հետ: Այդ ընթացքում Էդգարը ինձ պատմել է, որ դանակով Գևորգի ձեռքին են հարվածել: (…)»,
• Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3041 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «(…) Է.Սարգսյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ քթոսկրի կոտրվածքի ձևով, պատճառված է բութ առարկայի ազդեցությամբ, հնարավոր է՝ գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, հանգամանքներում և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Է.Սարգսյանը վնասվածքները ստանալու պահին կարող էր գտնվել բոլոր հնարավոր դիրքերում, իսկ հարվածն ուղղված է եղել քթի շրջանին (…)»,
• Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 3091 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «(…) Գ.Սարգսյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախ դաստակի, նախաբազուկ անցումով արյունազեղմամբ՝ ձախ դաստակի, նախաբազկի շրջանների կտրած վերքերի ձևով, պատճառվել են սուր կտրող կամ ծակող-կտրող գործիքով/ներով/, հնարավոր է նշված ժամկետում և որոշմամբ նկարագրված հանգամանքներում, որոնք ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցրած պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Վերոնշյալ մարմնական վնասվածքները ստանալու պահին Գ.Սարգսյանը ձախ դաստակի ափադրսային, ափային, ինչպես նաև ձախ նախաբազկի վերին երրորդականի միջռային մակերեսներով ուղղված է եղել դեպի սուր կրտրող կամ ծակող-կտրող գործիքի/ների/ շեղբի սուր ծայրը (…)»
• Ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) ինձ ու եղբորս «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ 10-15 հոգով ծեծի են ենթարկել, որի ընթացքում բաժանվել են երկու մասի, կեսն ինձ են խփել, կեսը՝ եղբորս, որի ընթացքում՝ ինձ խփելու, զգացի, որ ինչ-որ բանով դեպի սրտիս կողմը խփում են (…)»:
16. Այսպիսով Դատարանը, հիմնվելով վերոշարադրյալ իրավական դիրքորոշումների և արդեն իսկ հաստատված փաստական հանգամանքների վրա, արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի քննության շրջանակներում հետազոտված փաստական տվյալների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի վերլուծության արդյունքում պարզ է դառնում, որ ամբաստանյալին ուղղված ոտնձգությունն օժտված է եղել հանրային վտանգավորությամբ, բացի այդ, այդ ոտնձգությունը եղել է առկա, այսինքն՝ սկսված և չավարտված, եղել է իրական, այլ ոչ թե ամբաստանյալի երևակայության արդյունքը, իսկ ամբաստանյալի կողմից իրականացված պաշտպանությունն ուղղված է եղել ինչպես սեփական, այնպես էլ իր եղբոր կյանքին և առողջությանն ուղղված ոտնձգության դեմ, որպիսի հանգամանքների համակցությունը հիմնավորվում է հետևյալ փաստական հանգամանքներով.
• Տուժող Լևոն Ավետիսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) հիշում եմ, որ մի հինգ հոգի էին ու կռիվ էին անում (…)»,
• Տուժող Լևոն Ավետիսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) հավաքված տղաների կողմից բարձր բղավոց լսվեց, և տղաները սկսեցին հարվածել միմյանց: (…) հետ-հետ գնացի և ընկա գետնին ու ձեռք տալով կրծքավանդակիս՝ նկատեցի, որ ամբողջ կրծքավանդակս արյունոտ է: Սակայն այդ տղաները շարունակում էին հարվածել միմյանց (…)»,
• Վկա Մելանիա Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) առաջինը տուն մտավ Էդգարը: Նրա դեմքը ողջ արյունոտ էր, նրա հագի սպիտակ մայկայի վրա կային փոշոտ ոտքի հարվածների տեղեր: Նրա քթից ուժեղ արյունահոսում էր (…) այնտեղ գտնվողները նրանց մոտեցած այլ անծանոթ տղաների հետ սկսել են Գևորգին և Էդգարին ծեծել: Այդ ժամանակ ինչ-որ մեկը, ինչ-որ բանով փորձել է խփել Գևորգին ու Գևորգը ձեռքի ափով փորձել է պաշտպանվել ու ձեռքի մեջ ծակոց է զգացել: Պտտվել և տեսել է, որ Էդգարն ընկած է գետնին և նրան խփում են: Ձեռքը գցել է, որ Էդգարին բարձրացնի, նորից խփել են Էդգարի դեմքին, Էդգարն ընկել է: (…)»,
• Վկա Արման Ավետիսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) անծանոթ անձիք, որոնց ո՛չ Գևորգը, ո՛չ ես չենք ճանաչում, հարձակվել են իրանց վրա: Հետո խփել են Գևորգին, մի քանի անգամ դանակով ու Էդգարի դեմքին, հետո, որ մի քանի անգամ տեսել եմ, Էդգարի դեմքն անճանաչելի էր, ու Գևորգի ձեռքն էլ վիրակապած էր ու մի քանի տեղից խփած էր մոտավոր տենց (…) Պաշտպանվելու [այդ նպատակով է դանակը թափահարել] (…) Դանակով, որ խփել են Գևորգին, դանակը մնացել է ձեռքի մեջ, դրանից հետո, երբ Էդգարին են խփել, գցել, երբ որ Գևորգը Էդգարին ուզեցելա բարձրացնի, տենց մի քանի անգամ թափահարելա դանակով, որ իրանցից հեռու մնան (…)»,
• Վկա Արման Ավետիսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) պտտվել են ու չգիտեմ՝ երբ իրենց վրա հարձակվել են բավականին թվով մարդիկ: Գևորին մի քանի անգամ դանակով խփել են (…) Հետո, ըստ Գևորգի, դանակը մնացել է իր ձեռքի մեջ: (…) Գևորգն ասում էր, որ տեսել է իր եղբորը՝ ընկած գետնին, որին մի քանի հոգով խփելուց են եղել, ուզեցել է բարձրացնել և չգիտեմ, թե դանակն այդ ընթացքում, թե մինչև այդ է մնացել իր ձեռքում: Գևորգը պատմում էր, որ այդ ընթացքում, երբ Էդգարին բարձրացրել է, հարվածել են, հավանաբար ձեռքով, Էդգարի դեմքին, դրանից հետո Գևորգն իր մոտ արդեն մնացած դանակով սկսել է թափահարել (…)»,
• Վկա Սարգիս Պետրոսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) եկան՝ ցելոֆանով կապված, Էդգարի դեմքն ահավոր ուռած, այլանդակված, այդպես մտել են տուն, ձախ ձեռքը պոլիէթիլենային տոպրակով կապված էր, արմունկն էլ, որ վիրակապեցինք, մինչև այդ էլ արյունը հոսում էր, Էդգարին էլ դեմքն էր ուռած, կապտած, նույնիսկ Էդգարի աչքերը փակ էր (…) Խփել են, դանակով խփել են, դանակը մնացել է ձեռքի մեջ, Էդգարին էլ են խփել (…)»,
• Վկա Սարգիս Պետրոսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Գևորգի ձախ ձեռքն ափի հատվածում և արմունկի հատվածում բինտով փաթաթված են և բինտն էլ իր հերթին դրսից լրիվ երևում էր, որ արյունոտ է, իսկ Էդգարի դեմքը լրիվ ուռած և կարմրած է: Հագուստը թիկունքի մասում քերված էր և նման էր գետնին քարշ տված հետքերի: (…) Գևորգը պատմել է նաև, որ երբ իրեն հարվածել են ինքը նորից պտտվել է Տիգրանի և նրա հետի տղաների ուղղությամբ, այդ ընթացքում 3 անգամ հարվածել են դանակով իր ձեռքի ափին: Գևորգն ասում էր, որ ձեռքով հարվածը, եթե չպահեր մտնելու էր սիրտը: Ընդհանուր առմամբ Գևորգի ասելով այդ կերպ իր ձեռքի ափին հարվածել են 3 անգամ, որոնցից վերջինի ժամանակ գոռացել է և դանակը մնացել է իր ձեռքում: Նա պատմում էր, որ դրանից հետո դանակը թափահարելով՝ գնացել է իր եղբոր կողմ, որն ընկած է եղել գետնին: Այդ ժամանակ Գևորգը՝ իր ասելով, մտածել է, որ Էդգարն էլ է խփված: (…) Դրանից հետո ինքը գոռացել է, Էդգարին բարձրացրել է վերև, որի ժամանակ դանակով մի անգամ էլ հարվածել են իր ձեռքի արմունկի հատվածին: (…)»,
• Վկա Սերգեյ Շահինյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Երբ մոտեցա, տեսա, որ Էդգարի դեմքն արյունոտ է և քիթն էլ ուռածոտ էր, Գևորգի ձեռքն էր վնասված և այն փաթաթված էր ցելոֆանով, քանի որ նրա տակից երևում էր արյուն դրանից հասկացա, որ վնասված է (…)»,
• Վկա Էդգար Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) էդ ժամանակ հետևից ոնց-որ անծանոթ մարդիկ սկսեցին խփել: Սկսեցին խփել ու առանձին, ոնց-որ երկու մասի բաժանեցին մեզ՝ ինձ ու Գևորգին, մի 5-6 հոգով ինձ էին, մի 5-6 հոգի էլ Գևորգին էին խփում, հետո տենց պահի տակ, որ ընկած էի գետնին, Գևորգը եկավ, ձեռքը գցեց, բարձրացրեց ինձ, էդ պահին՝ բարձրացնելու պահին, հարցրեց. «Հո քեզ էլ դանակով չե՞ն խփել» ու տենց, որ գետնի վրա բարձրանում էի, կոպիտ ասած կիսաչոքած էի, գլուխս բարձրացնելու ժամանակ դիմացից տենց հարձակվում էին, տենց ցուցմունքների ժամանակ էլ էի ասել, ընդեղ էդ պահին դանակով մարդ տեսա, ու խփեցին քթիս, (…) Դե դանակը, որ մնացել էր ձեռքի մեջ արդեն դրանից հետո, արդեն պաշտպանվելու համար (…) Մնացել էր դանակը, ձեռքի մեջ, իմ կարծիքով խրված մնացելա, էդ դանակով էլ փորձելա պաշտպանվի (…) Հա, ասեց, որ դանակը մնացել է ձեռքի մեջ, էդ ժամանակ անկանոն աջ ու ձախա թափահարել, որ մոտիկ չգան (…) Որ մոտիկ չգան, չխփեն, բայց էդ ընթացքում էլի խփել են (…)»,
• Վկա Դավիթ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Տղաներս արյունլվիկ էին, (…) Գևորգի ձախ ձեռքի ափի մեջ կար երեք վնասվածք, որոնք նման էին դանակի կտրածի: Նրա արմունկի մոտակայքում՝ ներսի կողմից փափուկ հատվածում առկա էր ևս մի կտրված վնասվածք: Գևորգի շորերը լրիվ արյունոտ էին: Էդգարի քթից արյուն էր հոսում, դեմքն ուռած էր: Գլխի հետևի մասը ևս ուռած է: Մեջքը կարմրած էր, իսկ արմունկները՝ վնասված: Մյուս տղայիս՝ Էդգարի հագուստները ևս արյունոտված էին, նրա հագուստները փոշոտ էր: Էդգարի հագուստներից մայկան հետևի մասում քրքրված էր, ոնց-որ գետին քաշած լիներ: (…) Թեքվելու ժամանակ էլ տղաներս չեն նկատել, թե ով ձեռքով հետևից հարվածել է Գևորգի դեմքի կողմ, հարվածը շոշափելով Գևորգի դեմքին, անցել է: Գևորգը պտտվել է նրանց ուղղությամբ, և նշված տղաները հարձակվել են տղաներիս վրա, որի ընթացքում քիչ հեռու կանգնած մեքենաներից էլի տղաներ են իջել՝ մոտ 10 հոգի, որոնք ևս հարձակվել են տղաներիս վրա: Այդ ընթացքում, երկու ախպերով պաշտպանվելով իրարից առանձնացել են և այդ հարձակված տղաները, առանձին խմբերի բաժանված, երկուսին էլ ծեծի են ենթարկել: Մոտ 5-6 հոգի հարձակված են եղել Էդգարի վրա, մնացածն էլ՝ Գևորգի, Էդգարի ասելով այդ ընթացքում իրեն հարվածելիս են եղել ու ինքն ընկած է եղել գետնին ու որևէ մեկի չի հարվածել: Գևորգը պատմել է նաև ինձ, որ երբ հարձակվել են իր վրա և հարվածել, պաշտպանվելու ժամանակ հասցրել է մի քանի հարված հասցնել նրանց՝ ձեռքերով: (…) այդ ընթացքում, ինչ-որ մեկը հակառակորդներից, մի քանի անգամ դանակով հարվածել է իրեն սրտի ուղղությամբ: Նա պատմել է նաև, որ քանի որ ձախլիկ է, ձախ ձեռքով պահել է այդ հարվածները, որ սրտին չկպնի: Այդ ժամանակ էլ վնասվածքներ է ստացել ձեռքին: Երրորդ հարվածի ժամանակ ուժեղ ցավ է զգացել, որից գոռացել է, փակել է ձեռքը, իսկ դանակը մնացել է իր ձեռքում: Նրա գոռոցից հետո այդ տղաները կանգնել են մի պահ, որից հետո էլի վրա են տվել ու ինքը դանակը ձեռքին պաշտպանվելով հետ-հետ է գնացել: Դրանից հետո, նկատել է, որ Էդգարը գետնին ընկած է, կարծել է, որ հնարավոր է դանակով նրան էլ հարվածած լինեն մոտեցել է նրան, մեջքի կողմից շորերից բռնելով գետնից բարձրացրել է ու հարցրել, հո նրան էլ դանակով չեն խփել: Էդգարն ասել է, որ չէ, չեն հարվածել: Այդ ժամանակ Էդգարի մոտի հակառակորդ տղաներից մեկը բռունցքով հարվածել է նրա քթին և կոտրել այն, մյուսները ևս վրա են եկել, որ տղաներիս հարվածեն: Դրա համար էլ ինքն իր ձեռքի դանակը այս ու այն կողմ է թափահարել, որ հանկարծ իրենց չհարվածեն (…)»,
• Վկա Ռոբերտ Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Ես տեսա, որ Գևորգի ձեռքը վնասված է և արնահոսում է: Բացի այդ, երբ տեսա նրանց, Էդգարի դեմքը ևս արյունոտված էր (…) Էդգարն ինձ պատմելա, որ (…) հակառակորդ կողմը 2 մեքենայովա եղել, գնացել են «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ, որտեղ կռիվա եղել, որի ժամանակ իրեն, իրանց ասելով՝ Գևորին, դանակով խփել են ու ինքն էլ տեսելա՝ ձեռքն արյունոտա, ու Գևորնելա դանակը թափահարել զրույցի ընթացքում, որ Գևորգը ցելով ոչ մեկին չի խփել (…)»,
• Վկա Գեորգի Երեմյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Էդգարն ասում է, որ իրենք գնացել են, որ նստեն ավտոն և երբ պտտվել են ու հետևանց գնացել են, իրենց վրա հարձակվել են: (…) ավտոմեքենաների մեջից էլ են իջել ու հարձակվել իրենց վրա մոտ 10-15 հոգի: Էդգարը նաև պատմել է, որ այդ ընթացքում կուշկա-կուշկա են եղել և Էդգարն ու Գևորգը առանձին-առանձին կռվելուց են եղել իրենց վրա հարձակվածների հետ: Այդ ընթացքում Էդգարը ինձ պատմել է, որ դանակով Գևորգի ձեռքին են հարվածել: Գևորգը հետ է գնացել և տեսել է, որ Էդգարն ընկած է այնտեղ չոքերի վրա: Գևորգը մոտեցել է նրան, ձեռքով մեջքից հետ է քաշել: Այդ պահին ինչ-որ մեկը հարվածել է Էդգարի բերնին և քիթը կոտրել է (…)»,
• Ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) ինձ ու եղբորս «Կալիֆորնիա բուրգեր»-ի մոտ 10-15 հոգով ծեծի են ենթարկել, որի ընթացքում բաժանվել են երկու մասի, կեսն ինձ են խփել, կեսը՝ եղբորս, որի ընթացքում՝ ինձ խփելու, զգացի, որ ինչ-որ բանով դեպի սրտիս կողմը խփում են, քանի որ ձախլիկ եմ, ձեռքով բարձրացրեցի վերև զգացի երկուսից-երեք հատ ծակոց, մեխանիկորեն ձեռքս քաշեցի հետ, զգացի, որ ինչ-որ բանա մնացել ձեռքիս մեջ, ու աջ ու ձախ անկանոն թափահարելով հետ-հետ գնացի, դիմացս բացվեց, տեսա, որ եղբորս էլ են խփում, մոտիկացա, մայկայից քաշեցի, ասեցի. «Հո քեզել դանակով չեն խփել», ասեց՝չէ, ու էդ պահին ինչ-որ մեկը խփեց դեմքին, ես ֆռացի, որ տենայի՝ ինչա, անկանոն սկսեցի թափահարել ձեռքս, էդ պահին մի հատ ծակոց զգացի արմունկիս շրջանում ու էդ պահին զգացի, որ թափահարում էի, (…) մայկայից քաշեցի, ասեցի. «Հո քեզ չեն խփել», այդ ժամանակ ինչ-որ մեկը խփեց իրա դեմքին, ու էդ պահին ես ֆռռացի, ծակոց զգացի, էլի թափահարեցի անկանոն ու զգացի, որ ինչ-որ մեկին ուր կպավ, թե ինչ եղավ չեմ կարող ասել (…)»:
17. Բացի այդ լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, բոլոր չփարատված կասկածները մեկնաբանելով հօգուտ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի, Դատարանը գտնում է, որ վերջինս տվյալ իրադրության պայմաններում ունեցել է բավարար հիմքեր տուժող Լևոն Ավետիսյանին որպես ոտնձգող անձի դիտարկելու համար, որպիսի դատողությունները հիմնվում են օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հանգամանքները վրա:
Որպես սույն դատավճռով արդեն իսկ հաստատված օբյեկտիվ հանգամանքները Դատարանը նշում է.
ա) տուժող Լևոն Ավետիսյանը դեպքի պահին գտնվել է դեպքի վայրում,
բ) նշված վայրում տուժողը ստացել է իր մարմնական վնասվածքները,
գ) նշված վնասվածքները պատճառվել են սուր կտրող-ծակող գործիքի ներգործության արդյունքում:
Որպես վերոնշյալ դատողությունը հիմնավորող սուբյեկտիվ հանգամանքներ Դատարանը արձանագրում է.
ա) վիճաբանությանը ներկա են եղել տուժողը, նրա ընկերները, հարևանները, ծանոթները, ինչպես նաև ամբաստանյալն ու նրա եղբայրը,
բ) տուժող Լևոն Ավետիսյանը և վկա Էդգար Սարգսյանը ստեղծված իրավիճակը նկարագրել են «խառը դրություն», «խառը իրավիճակ» բնորոշումներով,
գ) տուժողը և ամբաստանյալն ըստ էության չեն գտնվել մտերիմ, ընկերական հարաբերությունների մեջ (տե՛ս, տուժողի նախաքննական ցուցմունքները),
դ) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ չի նկատել, որ ինչ-որ մեկը բաժանի:
Այսպիսով, վերոշարադրյալ օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հանգամանքները Դատարանի համոզմամբ բավարար փաստական հիմք են ստեղծում այն հիմնավորման համար, որ ամբաստանյալը տվյալ ոտնձգության պայմաններում կարող էր ենթադրել, որ տուժողը ևս գտնվել է ոտնձգողների թվում, ուստի նման պարագայում ևս ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվում:
18. Անդրադառնալով պաշտպանության և ոտնձգության համարժեքությանը՝ Դատարանը, գնահատման ենթարկելով պաշտպանվող բարիքի արժեքավորությունը և այն վնասի չափը, որ կարող էր հասցվել դրան, ոտնձգության ինտենսիվությունը ու հանկարծակիությունը, պաշտպանվողի և ոտնձգողի ֆիզիկական հնարավորությունները, ոտնձգողների և պաշտպանվողների քանակը, ոտնձգության իրադրությունը, տեղը, ժամանակը, մասնավորապես փաստում է հետևյալը.
ա) ոտնձգությունը սպառնալիք է ստեղծել ամբաստանյալի և վերջինիս եղբոր կյանքի և առողջության համար, որի արդյուքնում վերջիններիս առողջությանը պատճառվել է թեթև վնաս (տե՛ս, դատաբժշկական փորձաքննությունների թիվ 3091 և 3041 եզրակացությունները),
բ) կիրառված պաշտպանության արդյունքում տուժողի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս՝ կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած-կտրած չթափանցող, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջանների ծակած-կտրած վերքերի ձևով, այսինքն՝ պատճառված վնասվածքները ունեն տարբեր տեղակայվածություն (տե՛ս, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2255/հ եզրակացությունը),
գ) ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի մարմնական վնասվածքները կտրած բնույթին են, մինչդեռ տուժող Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները կտրած-ծակած բնույթի են, այսինքն՝ ունեն առաջացման տարբեր մեխանիզմներ՝ մի դեպքում դանակը մարմնի նկատմամբ ունի սահող, մյուս դեպքում՝ ծայրով մարմնի մեջ խորաթափանցելու ազդեցություն (տե՛ս, դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությունը),
դ) նույն դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությամբ փաստվել է, որ բացառվում Լ.Ավետիսյանի վնասվածքների առաջացումը Գ.Սարգսյանի կողմից նկարագրված պայմաններում,
ե) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը զբաղվել է սպորտով, ֆիզիկապես ուժեղ է, որպիսի հանգամանքը հաստատվում է հետևյալով.
• Վկա Սարգիս Պետրոսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Գևորգը պինդ տղա է, եթե մի 2-3 հոգի լիներ ինչ-որ բան չէին ներկայացնի իր համար: Գևորգը բոքս է պարապել, բարբա է պարապել, երկար չէ, բայց դե ինքը ձիգ տղա է, պինդ տղա է (…)»,
• Վկա Դավիթ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) Գևորգը բոքսով և ըմբշամարտով է պարապել (…)»,
• Վկա Էդգար Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ. «(…) իրար հետ բարբա են պարապել [Գևորգ Սարգսյանը և Տիգրան Աբրահամյանը] (…)»:
Այսպիսով վերոշարադրյալ փաստական տվյալները լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի գնահատման ենթարկելով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի կողմից անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում տուժող Լևոն Ավետիսյանի առողջությանը հասցվել է այնպիսի ծանր վնաս, որը տվյալ պայմաններում անկասկած արդարացված չէր, այսինքն՝ թույլ է տրվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում, քանզի հասցված վնասը տվյալ իրադրությունում և պայմաններում ակնհայտորեն անհամաչափ է եղել ոտնձգությանը։
Միևնույն ժամանակ Դատարանը փաստում է, որ սույն դատավճռի 14-18-րդ կետերում հաստատված փաստական հանգամանքների և իրավական դիրքորոշումների շրջանակը ինքնին ողջամտորեն վկայում է այն մասին, որ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը դիտավորությամբ Լևոն Ավետիսյանի առողջության պատճառել է ծանր վնաս, որը, սակայն, կատարվել է անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ, հետևաբար՝ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի կատարած արարքը անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասից վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասին:
19. Սույն դատավճռի 9–րդ կետի «գ» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին պատասխանելու նպատակով և պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով ներքոշարադրյալ փաստական տվյալները՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ.
• Տուժող Լևոն Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) գնացի ներքև, տեսա, որ կռիվա, մտա, որ բաժանեմ, աչքս բացեցի հիվանդանոցում (…) հիշում եմ, որ մի հինգ հոգի էին ու կռիվ էին անում (…)»,
• Տուժող Լևոն Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) նկատեցի, որ հավաքված տղաների կողմից բարձր բղավոց լսվեց, և տղաները սկսեցին հարվածել միմյանց: (…) նրանց իրարից մի կողմ հրելու ժամանակ ես ոտքով որովայնիս հատվածում զգացի ուժեղ հարված, և մեկ հարված էլ զգացի դեմքիս աջ հատվածում, այնուհետև ուժեղ ցավ զգացի կրծքավանդակիս շրջանում (…) այնուհետև մարմնիս տարբեր հատվածներում հարվածներ էի ստանում, ձեռքերից մեկ հարված ստացել եմ որովայնիս շրջանում, դեմքի աջ մասում, այդ ընթացքում կրծքավանդակիս աջ շրջանում ծակոց զգացի, ձեռքս տանելով կրծքավանդակիս նշված հատվածին՝ նկատեցի, որ հագուստս ամբողջությամբ արյունոտ էր՝ ես հասկացա, որ ինձ դանակով հարվածել են (…)»,
• Վկա Մելանիա Սարգսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) Գևորգն ասել է, որ հավես չունի ու պտտվել է, որ գնա դեպի մեքենան, հետևից Գևորգին խփել են: Ինքը պտտվել է և այնտեղ գտնվողները նրանց մոտեցած այլ անծանոթ տղաների հետ սկսել են Գևորգին և Էդգարին ծեծել: Այդ ժամանակ ինչ-որ մեկը, ինչ-որ բանով փորձել է խփել Գևորգին ու Գևորգը ձեռքի ափով փորձել է պաշտպանվել ու ձեռքի մեջ ծակոց է զգացել: Պտտվել և տեսել է, որ Էդգարն ընկած է գետնին և նրան խփում են: Ձեռքը գցել է, որ Էդգարին բարձրացնի, նորից խփել են Էդգարի դեմքին, Էդգարն ընկել է: Ձեռքի մեջ ծակոց զգալու ժամանակ Գևորգը ձեռքը փակել է, և դանակ է մնացել նրա ձեռքում: Հետո Գևորգը պատմել է, որ երբ տեսել է, որ հակառակորդները շատ են, սկսել է այդ դանակով պաշտպանվել՝ այս ու այն կողմ շարժելով (…) Գևորգն էլ ասում էր, որ ինքը ոչ մեկի դանակով չի խփել, և, եթե Լևոնը ընդեղա վնասվել, կարողա իր կողմից դանակը թափահարելիս եղած լինի (…)»,
• Վկա Արման Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) Դանակով, որ խփել են Գևորգին, դանակը մնացել է ձեռքի մեջ, դրանից հետո, երբ Էդգարին են խփել, գցել, երբ որ Գևորգը Էդգարին ուզեցելա բարձրացնի, տենց մի քանի անգամ թափահարելա դանակով, որ իրանցից հեռու մնան (…)»,
• Վկա Արման Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) Գևորգն ասում էր, որ տեսել է իր եղբորը՝ ընկած գետնին, որին մի քանի հոգով խփելուց են եղել, ուզեցել է բարձրացնել և չգիտեմ, թե դանակն այդ ընթացքում, թե մինչև այդ է մնացել իր ձեռքում: Գևորգը պատմում էր, որ այդ ընթացքում, երբ Էդգարին բարձրացրել է, հարվածել են, հավանաբար ձեռքով, Էդգարի դեմքին, դրանից հետո Գևորգն իր մոտ արդեն մնացած դանակով սկսել է թափահարել (…)»,
• Վկա Սվետլանա Թարվերդյանի դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) վիճաբանությունա եղել, (…) ինքը վնասվելա, ու ինչ-որ վնասված մարդիկ են եղել (…) [Գևորգն ասել է], Որ հնարավորա նստի, որովհետև վնասված մարդ կա, էսքանը (…)»,
• Վկա Սարգիս Պետրոսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) Գևորգը պատմել է նաև, որ երբ իրեն հարվածել են ինքը նորից պտտվել է Տիգրանի և նրա հետի տղաների ուղղությամբ, այդ ընթացքում 3 անգամ հարվածել են դանակով իր ձեռքի ափին: Գևորգը ասում էր, որ ձեռքով հարվածը, եթե չպահեր մտնելու էր սիրտը: Ընդհանուր առմամբ Գևորգի ասելով այդ կերպ իր ձեռքի ափին հարվածել են 3 անգամ, որոնցից վերջինի ժամանակ գոռացել է և դանակը մնացել է իր ձեռքում: Նա պատմում էր, որ դրանից հետո դանակը թափահարելով՝ գնացել է իր եղբոր կողմ, որը ընկած է եղել գետնին (…)»,
• Վկա Էդգար Սարգսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) Սկսեցին խփել ու առանձին, ոնց-որ երկու մասի բաժանեցին մեզ՝ ինձ ու Գևորգին, մի 5-6 հոգով ինձ էին, մի 5-6 հոգի էլ Գևորգին էին խփում, (…) Դե դանակը, որ մնացել էր ձեռքի մեջ արդեն դրանից հետո, արդեն պաշտպանվելու համար (…) Մնացել էր դանակը, ձեռքի մեջ, իմ կարծիքով խրված մնացելա, էդ դանակով էլ փորձելա պաշտպանվի (…) Հաստատ չեմ ասում, բայց երբ եկավ Գևորգը, ինձ բարձրացնում էր, էդ ժամանակ Գևորգի ձեռքի մեջ դանակ կար էլի (…) Գևորգն ասեց հնարավորա, որ պաշտպանվելա, հնարավորա մեկին խփած լինի (…) Հա, ասեց, որ դանակը մնացել է ձեռքի մեջ, էդ ժամանակ անկանոն աջ ու ձախա թափահարել, որ մոտիկ չգան (…)»,
• Վկա Գևորգ Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) Միլիցայությունում են ասել [որ Դավթի տղաներն են պատճառել վնասվածքները] (…)»,
• Վկա Գևորգ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) Ես խոսակցություններից տեղեկացա, որ որդուս մարմնական վնասվածքներ հասցրել են մեր փողոցում բնակվող Դավիթի որդիները՝ Էդգարը և Գևորգը (…)»,
• Վկա Արարատ Ավետիսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) Խոսակցություններն եկել, հասել են, որ Դավիթի տղաներն են (…)»,
• Վկա Արարատ Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) փողոցի բնակիչների ընդհանուր խոսակցություններից, կոնկրետ չեմ հիշում, թե ումից, քանի որ դրա մասին, բոլորն էին խոսում, իմացել եմ, որ Լևոնին դանակով հարվածողը եղել է մեր փողոցի բնակիչ Դավիթի, որի ազգանունը չգիտեմ, տղեն (…)»,
• Վկա Նոնա Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) ոստիկաններից իմացել եմ, որ Լևոնին դանակով հարվածողը Գևորգ անունով մի տղա, որը կալանավորված է: (…)»,
• Վկա Դավիթ Սարգսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) Գևորգը պատմել է նաև ինձ, որ երբ հարձակվել են իր վրա և հարվածել, պաշտպանվելու ժամանակ հասցրել է մի քանի հարված հասցնել նրանց՝ ձեռքերով: (…) հետո էլի վրա են տվել ու ինքը դանակը ձեռքին պաշտպանվելով հետ-հետ է գնացել: Դրանից հետո, նկատել է, որ Էդգարը գետնին ընկած է, կարծել է, որ հնարավոր է դանակով նրան էլ հարվածած լինեն մոտեցել է նրան, մեջքի կողմից շորերից բռնելով գետնից բարձրացրել է ու հարցրել, հո նրան էլ դանակով չեն խփել: Էդգարն ասել է, որ չէ, չեն հարվածել: Այդ ժամանակ Էդգարի մոտի հակառակորդ տղաներից մեկը բռունցքով հարվածել է նրա քթին և կոտրել այն, մյուսները ևս վրա են եկել, որ տղաներիս հարվածեն: Դրա համար էլ ինքն իր ձեռքի դանակը այս ու այն կողմ է թափահարել, որ հանկարծ իրենց չհարվածեն (…)»,
• Վկա Ռոբերտ Մանուկյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) Էդգարն ինձ պատմելա, որ (…) կռիվա եղել, որի ժամանակ իրեն, իրանց ասելով՝ Գևորին, դանակով խփել են ու ինքն էլ տեսելա՝ ձեռքն արյունոտա, ու Գևորնելա դանակը թափահարել զրույցի ընթացքում, որ Գևորգը ցելով ոչ մեկին չի խփել (…)»,
• Առկա է դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2255/հ եզրակացությունը, համաձայն որի. «(…) Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած-կտրած չթափանցող, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջանների ծակած-կտրած վերքերի ձևով, պատճառվել են սուր կտրող-ծակող գործիք/ների/ ներգործությամբ, հնարավոր է փորձաքննվողի կողմից նշված ժամանակին, որոնք առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքը, որն իր ընթացքով վնասել է կրծքային ներքին աջ զարկերակը, աջ թոքը, սրտապարկը և սրտի աջ փորոքը, ուղեկցվել է հեմոթորաքսով, հեմոպերկադով, առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որի վերքային խողովակի ուղղությունն է դրսից՝ ներս, ներքևից՝ վերև, առջևից՝ հետ: Կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած-կտրած չթափանցող վերքը, որի վերքային խողովակի ուղղությունն է ներքևից՝ վերև, հետևից՝ առաջ, առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Ձախ նստատեղի շրջանի կտրած-ծակած (0.5 սմ խորությամբ) վնասվածքն առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից: Աջ ազդրի շրջանի կտրած-ծակած վերքը, որի վերքային խողովակի ուղղությունն է ներքևից՝ վերև, աջից՝ ձախ, առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքի հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը՝ ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից (…)»,
• Առկա է դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 401 եզրակացությունը, համաձայն որի. «(…) Փորձաքննության ներկայացրած Լևոն Գևորգի Ավետիսյանի արյան նմուշը, ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է ուղեկցող H հակածինով արյան A խմբին: Փորձաքննության ներկայացված վերնաշապիկի, անդրավարտիքի, գոտու, զույգ կոշիկների վրա տեղակայված և «մեքենայի զննությամբ» վերցված թվով 6 կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի, H հակածինով A խմբի արյուն ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև՝ կարող էր առաջանալ Լևոն Գևորգի Ավետիսյանից (…)»,
• Առկա է դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությունը, համաձայն որի. «(…) 1. Փորձաքննությանը ներկայացված Լևոն Ավետիսյանի հագուստների՝ կարճաթև շապիկի և անդրավարտիքի վրա առկա են ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ /ստույգ տեղակայությունները և չափերը տե՛ս դատահետքաբանական մասի հետազոտական մասում/, որոնք կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի/ների/, հնարավոր է դանակի/ների/ շեղբի ներգործությունների արդյունքներում:
2.5. Ելնելով Լևոն Ավետիսյանի կարճաթև շապիկի և անդրավարտիքի վրա առկա ծակած-կտրած բնութի վնասվածքների չափային և կառուցվածքային առանձնահատկություններից, ինչպես նան վերջինիս մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դ/բ փորձագետի կողմից տրված թիվ 2255/հ, թիվ 1942 եզրակացություններում նշված տվյալներից պետք է եզրակացնել, որ Լևոն Ավետիսյանի մարմնական և հագուստների վրա առկա վնասվածքները ծակած-կտրած բնույթի են և կարող էին առաջանալ ինչպես միևնույն, այնպես էլ նմանատիպ ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի/ների/ հնարավոր է դանակի /ների/ շեղբի ներգործությունների արդյունքներում:
3. Փորձաքննությանը ներկայացված Լևոն Ավետիսյանի հագուստների՝ կարճաթև շապիկի առաջամասի կենտրոնական գրեթե աջ, հետևամասի կենտրոնական գրեթե աջ և անդրավարտիքի ձախ փողքի հետևամասի վերին աջ ու աջ փողքի հետևամասի գրեթե վերին հատվածներում առկա ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքները իրենց տեղակայություններով հիմնականում համապատասխանում են վերջինիս դ/բ փորձագետի թիվ 2255/հ եզրակացության մեջ նշված կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի թափանցող, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի չթափանցող և ձախ նստատեղի ու աջ ազդրի շրջաններում առկա ծակած-կտրած վերքերի հետ:
4.6.7. Համաձայն դ/բ փորձագետի թիվ 3091 եզրակացության Գևորգ Սարգսյանի ստացած մարմնական վնասվածքները կտրված բնույթի են, իսկ Լ.Ավետիսյանի հագուստների և դրանց համապատասխան մարմնական վնասվածքները ծակած-կտրած բնույթի են, այսինքն՝ ունեն առաջացման տարբեր մեխանիզմներ /առաջին դեպքում դանակը սուր եզրով մարմնի նկատմամբ ունի սահող բնույթի ազդեցություն, իսկ երկրորդ դեպքում դանակը/ները/ ունեցել է դանակի ծայրով մարմնի մեջ խորաթափանցելու ազդեցություն/ հետաևաբար և կատարել Գ.Սարգսյանի մարմնական և Լ.Ավետիսյանի հագուստների ու մարմնական վնասվածքների պատճառման գործիքի/ների/ միջև համեմատական վերլուծություն, տարբերակում փորձագիտական տեսանկյունից հնարավոր չէ:
Վերոգրյալը հիմք է տալիս նշելու նաև, որ չի բացառվում Գ.Սարգսյանի մարմնական կտրված բնույթի վնասվածքների՝ վերքերի առաջացումը այնպիսի ծակող-կտրող գործիքով/ներով/՝ դանկով/ներով/, որոնցով պատճառվել է Լ.Ավետիսյանի հագուստների ու մարմնական ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքները:
9.10. Գևորգ Սարգսյանի մոտ առկա մարմնական վնասվածքների առաջացումը հնարավոր էր ինչպես որոշման մեջ հարցադրման թիվ 9,10 կետերում առաջադրված պայմաններում, այնպես էլ այլ հանգամանքներում, որոնք կապահովեին այդ վնասվածքների առաջացմանը:
8.11. Հաշվի առնելով Տ.Սարգսյանի և Լ.Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքների բնույթը, նրանց տեղակայությունները, առանձնահատկությունները՝ բացառվում է դրանց առաջացումը, մասնավորապես և Լ.Ավետիսյանի վնասվածքների առաջացումը, Գ.Սարգսյանի կողմից նկարագրված պայմաններում, այդ թվում նաև թիվ 40/33կգ-280 գրությամբ առաջադրված լրացուցիչ հարցադրման հանգամանքներում (…)»,
• Առկա է 2015 թվականի հոկտեմբերի 1-ի՝ «Դեպքի վայրի զննության մասին» արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «(…) Գոգոլի, Ռուբինյանց և Դավիթ Անհաղթ փողոցների խաչմերուկից դեպի ձախ 4մ հեռավորության վրա՝ մայթեզրի ծառից 3մ դեպի ձախ, առկա է արնանման հեղուկով ներծծված և չորացած անձեռոցիկ, որից ևս 1.5մ հեռավորության վրա առկա է անձեռոցիկի ևս մեկ կտոր: Գոգոլի փողոցի երթևեկելի հատվածից դեպի աջ՝ մայթեզրից 30սմ դեպի ձախ, առկա է ևս մեկ արնանման հեղուկով ներծծված անձեռոցիկ: Քաղաքացի Գ.Ավետիսյանը բանավոր հայտարարեց, որ ըստ իր ունեցած տեղեկությունների՝ որդին նշված տարածքում է ստացել իր մարմնական վնասվածքները: (…) Նշված տարածքում՝ դեպի ավտոկայանատեղիի մուտքի մոտ՝ ասֆալտին (…) առկա են արնանման հեղուկի չորացած կաթիլների հետքեր: Նմանատիպ կաթիլների հետքեր են առկա նաև ավտոկայանատեղիի մյուս հատվածներում (…)»,
• Առկա է 2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ի՝ զննության արձանագրությունը՝ համաձայն որի. «(…) առկա են 3 արնանման չորացած հետքեր (…) դրանից 25-30 սմ դեպի վերև առկա են 3 արնանման չորացած հետքեր (…) Մեքենայի սրահի հետևի նստելատեղի աջակողմյան անկյան հատվածից (…)՝ մեջքի հատվածից վերցվեց 40 սմ չափերի (…) արնանման հետք (…) կաշվե սև գույնի նստելատեղի հատվածից (…) վերցվեց արնանման հետք (…) Ավտոմեքենայի հետևի ձախ կողմի սև գույնի կաշվե նստելատեղի մեջքի հատվածից (…) վերցվեց արնանման հետք (…) Մեքենայի առջևի նստելատեղի մեջտեղի մեջքի հատվածից (…) վերցվեց (…) արնանման հետքեր (…)»,
• Առկա է 2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ի՝ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղայականով ներկայանալու արձանագրությունը՝ համաձայն որի «(…) Գևորգ Սարգսյանը հայտնեց հետևյալը. (…) Նշված վայր ժամանեցին նաև Տիգրանի 3 ընկերները (…) մեր միջև ծեծկռտուք առաջացավ, որի ժամանակ դանակով հարվածել են իմ ձախ ձեռքին, ես ձեռքիս ափը փակեցի և դանակը մնաց ձեռքիս մեջ: Ես սկսեցի այդ դանակով պաշտպանվել, իսկ նրանք առաջ էին գալիս և փորձում հարվածել, պաշտպանվելիս դանակը աջ և ձախ թափահարելիս դիպչեց այնտեղ գտնվող տղաներից մեկին: Ես հետագայում իմացա, որ իմ հարվածից մարմնական վնասվածք է ստացել մեր փողոցի բնակիչ Լևոն Ավետիսյանը (…)»,
• Ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(…) զգացի երկուսից-երեք հատ ծակոց, մեխանիկորեն ձեռքս քաշեցի հետ, զգացի, որ ինչ-որ բանա մնացել ձեռքիս մեջ, ու աջ ու ձախ անկանոն թափահարելով հետ-հետ գնացի (…) անկանոն սկսեցի թափահարել ձեռքս, էդ պահին մի հատ ծակոց զգացի արմունկիս շրջանում (…) էդ պահին առաջացա, թափահարելով ինչ-որ մեկին կպավ՝ մայկային կպավ, թե՝ իրան կպավ, չեմ կարող ասել (…)»,
Այսպիսով, Դատարանը սույն դատավճռի 13-ից 19-րդ կետերում հաստատված փաստական հանգամանքների և իրավական դիրքորոշումների հիման վրա հաստատված է համարում ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի կողմից իրեն մեղսագրվող արարքի կատարումը, այն է՝ մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելն անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ:
20. Պատասխանելով սույն դատավճռի 9–րդ կետի «դ» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին` Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Պատշաճ իրավական գնահատականի ենթարկելով տուժող Լևոն Ավետիսյանի դատաքննական և նախաքննական, վկաներ Մելանիա և Դավիթ Սարգսյանների, Ռոբերտ Մանուկյանի, Գեորգի Երեմյանի նախաքննական, վկաներ Սվետլանա Թարվերդյանի, Էդգար Սարգսյանի, Հայկ Գևորգյանի, Սուրեն Միքայելյանի և Տիգրան Աբրահամյանի դատաքննական, վկաներ Սարգիս Պետրոսյանի, Սերգեյ Շահինյանի, Արման, Գևորգ, Արարատ, Սևակ և Նոնա Ավետիսյանների, Նարեկ Եղունյանի նախաքննական և դատաքննական, ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքները, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2255/հ, 3091, 3041, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 401, 491 և դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալի փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությունները, 2015 թվականի հոկտեմբերի 1-ի՝ «Դեպքի վայրի զննության մասին» և «Տեղանքի զննության մասին» և 2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ի՝ զննության արձանագրությունները, 2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ի՝ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղայականով ներկայանալու արձանագրությունը, դատաքննության ընթացքում հետազոտված իրեղեն ապացույցները, քրեական գործով մյուս բոլոր նյութերը, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում, ինչպես նաև ամբաստանյալի վերաբերմունքը դեպքի պահին իր կողմից կատարված հանցանքի նկատմամբ, այն է՝ սուբյեկտիվ կողմը, Դատարանը փաստում է, որ այդ նյութերը սույն դատավճռի նախորդ կետում հաստատված հանգամանքներով բավարար են արձանագրելու, որ`
ա) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը գործել է անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում,
բ) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը տուժողի առողջությանը ծանր վնաս հասցնելով թույլ է տվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում, այսինքն՝ պատճառել է այնպիսի վնաս, որը տվյալ իրադրության պայմաններում ակնհայտ արդարացված չի եղել,
գ) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանն այդ վնասվածքները տուժողին պատճառել է դիտավորությամբ, այսինքն՝ նպատակ է ունեցել հենց այդպիսի վնաս հասցնելու եղանակով կանխել ոտնձգությունը,
դ) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի համար տվյալ իրադրության պայմաններում ակնհայտ է եղել, որ տուժողի առողջությանը նմանաբնույթ վնասի պատճառումն ակնհայտ անհամաչափ է եղել:
Ուստի, նման պայմաններում հիշյալ փաստական տվյալների համակցությունը բացառում է ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանին՝ մեղադրանքի վերաորակման արդյունքում առաջադրված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած, որպիսի պարագայում Դատարանը ողջամտորեն եզրահանգում է, որ նախաքննական և դատաքննական ապացույցների ամբողջությունը բավարար է հաղթահարված համարելու «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը՝ հիմնավորելով ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղավորությունն իր կողմից կատարված հանցանքում։
Այսինքն, Դատարանի մոտ առկա է համոզվածություն և վստահություն առ այն, որ ապացուցված է Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116–րդ հոդվածի 2–րդ մասով նախատեսված հանցանքում։
21. Դատարանն ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանին մեղսագրվող արարքի իրավական որակումն իրավաչափ համարելով՝ գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ ամբաստանյալին մեղսագրվող արարքի համար պատժի նշանակման հետ կապված իրավական հարցերի հետևյալ խմբին.
ա) ապացուցված է արդյո՞ք Գևորգ Դավթի Սարգսյանի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
բ) ենթակա է արդյո՞ք պատժի Գևորգ Դավթի Սարգսյանն իր կատարած հանցանքի համար.
գ) ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի Գևորգ Դավթի Սարգսյանի նկատմամբ.
դ) Գևորգ Դավթի Սարգսյանն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
22. Անդրադառնալով սույն որոշման նախորդ կետով բարձրացված իրավական հարցերին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71–րդ հոդվածի 1–րդ մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաեւ նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10–րդ հոդվածի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61–րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասն ամրագրում է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների ոչ սպառիչ ցանկը, այն է՝«(…)
9) մեղայականով ներկայանալը, հանցագործությունը բացահայտելուն, հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, հանցագործությամբ ձեռք բերված գույքը որոնելուն աջակցելը (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63–րդ հոդվածի 1–ին մասն ամրագրում է պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների սպառիչ ցանկը, այն է՝ «Պատիժ նշանակելիս դատարանը չի կարող հաշվի առնել սույն հոդվածի առաջին մասով չնախատեսված այլ հանգամանքներ»։
22. Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերանշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
23. Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ, ինչի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 39–րդ կետում հայտնել է հետևյալը.
«(…) Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
(…)
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
(…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն»։
24. Պատասխանելով սույն դատավճռի 21–րդ կետի «ա» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Բացի այդ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարում այն հանգամանքը, որ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը մեղայականով ներկայացել է վարույթն իրականացնող մարմնին՝ դրանով իսկ աջակցելով հանցագործությունը բացահայտելուն:
Որպես ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալ է դիտարկվում նախկինում դատված չլինելը։ Մասնավորապես, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից 2016 թվականի հունիսի 27–ին ստացված՝ թիվ 6/7-1673 գրության համաձայն՝ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը դատվածություն չունի։
Որպես ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալ է դիտարկվում նաև դրական բնութագրվելը և այն հանգամանքը, որ վերջինս ուսանող է (տե՛ս, քրեական գործ, հատոր 7, թերթ 197, 198)։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
25. Պատասխանելով սույն դատավճռի 21–րդ կետի «բ» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ այն դեպքում, երբ հաստատված է համարվում անձի կողմից քրեական օրենքով արգելված հանցանքի կատարման փաստական հանգամանքը, ապա անհրաժեշտություն է առաջանում կյանքի կոչել քրեական իրավունքի հիմքում ընկած պատասխանատվության անխուսափելիության սկզբունքը (նպատակ ունենալով վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել հանցանք կատարած անձին և կանխել հետագա հանցագործությունների կատարումը՝ հանցավորի մոտ ձևավորելով իրավահպատակ վարքագիծ և ապահովելով նրա վերասոցիալականացումը հասարակությունում), բացառությամբ այն դեպքերի, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասում նախատեսված մեխանիզմների ուժով անձը կարող է ենթակա չլինել պատժի օրենքի ուժով (Ex lege):
Համադրելով վերոնշյալ դիրքորոշումը՝ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի կողմից անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու փաստի հետ, Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է անհրաժեշտություն կատարված հանցանքի կապակցությամբ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաստանյալին ուղղելու և հետագա հնարավոր հանցագործությունները կանխելու համար, այդ կերպ նպաստելով նրա իրավահպատակ վարքագծի ձևավորմանը և վերասոցիալականացմանը հասարակությունում։ Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով օրենքի ուժով պատժի ենթակա չլինելու հիմքերը բացակայում են։
Այսինքն՝ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը ենթակա է պատժի՝ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու համար։
26. Պատասխանելով սույն դատավճռի 21–րդ կետի «գ» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Սույն դատավճռում շարադրված իրավադրույթների, դրանց վերլուծության արդյունքում ձևավորված դատողությունների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, հանցանքը կատարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը, դրանք համադրելով սույն դատավճռի 24-րդ կետում արձանագրված՝ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայության և ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում վերոնշյալ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկում պատժատեսակի միջոցով հնարավոր է ապահովել պատժի նպատակների իրացվելիությունը:
Այսինքն` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116–րդ հոդվածի 2–րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկում պատժատեսակը, որի ռեալ (իրական) կիրառման միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացվելիությունը: Տվյալ դեպքում նշանակվող ազատազրկումը բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից։
27. Պատասխանելով սույն դատավճռի 21–րդ կետի «դ» ենթակետով բարձրացված իրավական հարցին` Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Նկատի ունենալով ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի կողմից քրեական օրենքով արգելված արարքի կատարման եղանակը, բնույթը, հանրային վտանգավորության և հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է կիրառել քրեաիրավական ներգործության միջոց, որն անմիջականորեն պետք է ներգործի ամբաստանյալի նկատմամբ՝ ունենալով կանխարգելիչ (պրևենտիվ) բնույթ, ապագայում համանման արարքների կատարումը բացառելու համար։
Մասնավորապես, տվյալ դեպքում նաև հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի կողմից կատարված հանցանքի տեսակային օբյեկտը, այն է՝ Կյանքին և առողջությանն ուղղված հասարակական հարաբերությունների ամբողջությունը, որը խախտվել է ամբաստանյալի կողմից, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը՝ համակեցության ընդհանուր կանոններին համապատասխան իրավահպատակ վարքագծի ձևավորումը խթանելու նպատակով։
28. Անդրադառնալով Գևորգ Դավթի Սարգսյանի նկատմամբ նշանալկվող պատժի սկիզբը հաշվելու հանգամանքին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է հաշվել ամբաստանյալին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ից:
29. Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով բացակայում է քաղաքացիական հայց, ուստի Դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360–րդ հոդվածում նախատեսված այդ հարցերին չի անդրադառնում։
30. Անդրադառնալով ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված կալանավորում խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել քանի, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանալվելիք պատիժը չի գերազանցում ամբաստանյալի նախնական կալանքի տակ փաստացի գտնվելու ժամկետը:
31. Անդրադառնալով քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված տարաներին, բաժակներին, խծուծներին և անձեռոցիկներին Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է ոչնչացնել, իսկ տուժող Լևոն Ավետիսյանի հագուսները՝ վերադարձնել վերջինիս:
32. Անդրադառնալով դատական ծախսերին Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված դատական ծախսերը բացակայում են։
33. Միևնույն ժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ առկա չէ որևէ հիմք՝ ամբաստանյալի նկատմամբ հարկադիր բուժում կամ խնամակալություն նշանակելու համար, գործով բռնագանձման ենթակա գույք չկա:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝

ՎՃՌԵՑ՝

Գևորգ Դավթի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Գևորգ Դավթի Սարգսյանի պատժի կրման ժամկետի սկիզբը հաշվել 2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ից:
Գևորգ Դավթի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստի դահլիճում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Լևոն Ավետիսյանի հագուսները վերադարձնել վերջինիս:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված տարաները, բաժակները, խծուծները և անձեռոցիկները ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։





ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ

ԵԱՔԴ/0113/01/16



ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության
վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում
Գործ թիվ ԵԱՔԴ/0113/01/16
Նախագահող դատավոր՝ Ն.Հովակիմյան
Դատավորներ՝ Ա.Ազարյան
Մ.Պապոյան


ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ` դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

քարտուղարությամբ՝ Մ.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
պաշտպան Ե.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
մեղադրող Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ


2019 թվականի սեպտեմբերի 18-ին ք.Երևանում

դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի պաշտպան Երեմ Սարգսյանի վճռաբեկ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2015 թվականի հոկտեմբերի 2-ին հարուցվել է թիվ 09120815 քրեական գործը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Գևորգ Դավթի Սարգսյանը մեղայականով ներկայացել է նախաքննության մարմնին, և նույն օրը ձերբակալվել է:
Նախաքննության մարմնի՝ 2015 թվականի հոկտեմբերի 19-ի որոշմամբ Գ.Սարգսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2015 թվականի հոկտեմբերի 19-ի որոշմամբ Գ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
Նախաքննության մարմնի՝ 2016 թվականի ապրիլի 12-ի որոշմամբ Գ.Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր մեղադրանք է առաջադրվել:
2016 թվականի հունիսի 16-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան):
2. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2017 թվականի դեկտեմբերի 19-ի դատավճռով Գ.Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով։ Պատժի կրման ժամկետի սկիզբը հաշվվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ից: Գ.Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացվել է, և նա ազատ է արձակվել` դատական նիստի դահլիճում:
3. Վերոնշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել պաշտպան Ե.Սարգսյանը և մեղադրող Ա.Մնացականյանը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)՝ 2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ պաշտպան Ե.Սարգսյանի և մեղադրող Ա.Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքները մերժվել են, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2017 թվականի դեկտեմբերի 19-ի դատավճիռը թողնվել է անփոփոխ:
4. Վերաքննիչ դատարանի՝ 2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Սարգսյանի պաշտպան Ե.Սարգսյանը բերել է վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի ապրիլի 10-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ։
Դատավարության մասնակիցների կողմից վճռաբեկ բողոքի պատասխան չի ներկայացվել։

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
5. Նախաքննության մարմնի որոշմամբ Գ.Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա. «(...) 2015թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 23:30-ից մինչև հոկտեմբերի 1-ի ժամը 00:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գտնվող «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի դիմացի ավտոկայանատեղիում վիճաբանության մեջ է մտել մի խումբ տղաների հետ, որի ընթացքում դանակով հարվածներ է հասցրել Լևոն Գևորգի Ավետիսյանի կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսին, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսին, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջաններին՝ դիտավորությամբ Լ.Ավետիսյանի առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս: (…)» (1):
6. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի համաձայն. «(...) [Լ]րիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի վերլուծելով և գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, բոլոր չփարատված կասկածները մեկնաբանելով հօգուտ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի, Դատարանը գտնում է, որ վերջինս (…) ունեցել է բավարար հիմքեր տուժող Լևոն Ավետիսյանին որպես ոտնձգող անձի դիտարկելու համար, որպիսի դատողությունները հիմնվում են օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հանգամանքները վրա:
(…) Անդրադառնալով պաշտպանության և ոտնձգության համարժեքությանը՝ Դատարանը, գնահատման ենթարկելով պաշտպանվող բարիքի արժեքավորությունը և այն վնասի չափը, որ կարող էր հասցվել դրան, ոտնձգության ինտենսիվությունը ու հանկարծակիությունը, պաշտպանվողի և ոտնձգողի ֆիզիկական հնարավորությունները, ոտնձգողների և պաշտպանվողների քանակը, ոտնձգության իրադրությունը, տեղը, ժամանակը, մասնավորապես փաստում է հետևյալը.
ա) ոտնձգությունը սպառնալիք է ստեղծել ամբաստանյալի և վերջինիս եղբոր կյանքի և առողջության համար, որի արդյունքում վերջիններիս առողջությանը պատճառվել է թեթև վնաս (տե՛ս, դատաբժշկական փորձաքննությունների թիվ 3091 և 3041 եզրակացությունները),
բ) կիրառված պաշտպանության արդյունքում տուժողի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս՝ կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի ծակած-կտրած չթափանցող, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջանների ծակած-կտրած վերքերի ձևով, այսինքն՝ պատճառված վնասվածքները ունեն տարբեր տեղակայվածություն (տե՛ս, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2255/հ եզրակացությունը),
գ) ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանի մարմնական վնասվածքները կտրած բնույթի են, մինչդեռ տուժող Լևոն Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները կտրած-ծակած բնույթի են, այսինքն՝ ունեն առաջացման տարբեր մեխանիզմներ՝ մի դեպքում դանակը մարմնի նկատմամբ ունի սահող, մյուս դեպքում՝ ծայրով մարմնի մեջ խորաթափանցելու ազդեցություն (տե՛ս, դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությունը),
դ) նույն դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությամբ փաստվել է, որ բացառվում է Լ.Ավետիսյանի վնասվածքների առաջացումը Գ.Սարգսյանի կողմից նկարագրված պայմաններում,
ե) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը զբաղվել է սպորտով, ֆիզիկապես ուժեղ է (…)»:
(…) Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի կողմից անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում տուժող Լևոն Ավետիսյանի առողջությանը հասցվել է այնպիսի ծանր վնաս, որը տվյալ պայմաններում անկասկած արդարացված չէր, այսինքն՝ թույլ է տրվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում, քանզի հասցված վնասը տվյալ իրադրությունում և պայմաններում ակնհայտորեն անհամաչափ է եղել ոտնձգությանը։
Միևնույն ժամանակ Դատարանը փաստում է, որ (…) հաստատված փաստական հանգամանքների և իրավական դիրքորոշումների շրջանակը ինքնին ողջամտորեն վկայում է այն մասին, որ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը դիտավորությամբ Լևոն Ավետիսյանի առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս, որը, սակայն, կատարվել է անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ, հետևաբար՝ ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի կատարած արարքը անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասից վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասին:
(…) Պատշաճ իրավական գնահատականի ենթարկելով տուժող Լևոն Ավետիսյանի դատաքննական և նախաքննական, վկաներ Մելանիա և Դավիթ Սարգսյանների, Ռոբերտ Մանուկյանի, Գեորգի Երեմյանի նախաքննական, վկաներ Սվետլանա Թարվերդյանի, Էդգար Սարգսյանի, Հայկ Գևորգյանի, Սուրեն Միքայելյանի և Տիգրան Աբրահամյանի դատաքննական, վկաներ Սարգիս Պետրոսյանի, Սերգեյ Շահինյանի, Արման, Գևորգ, Արարատ, Սևակ և Նոնա Ավետիսյանների, Նարեկ Եղունյանի նախաքննական և դատաքննական, ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքները, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2255/հ, 3091, 3041, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 401, 491 և դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացությունները, 2015 թվականի հոկտեմբերի 1-ի՝ «Դեպքի վայրի զննության մասին» և «Տեղանքի զննության մասին» և 2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ի՝ զննության արձանագրությունները, 2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ի՝ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղայականով ներկայանալու արձանագրությունը, դատաքննության ընթացքում հետազոտված իրեղեն ապացույցները, քրեական գործով մյուս բոլոր նյութերը, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում, ինչպես նաև ամբաստանյալի վերաբերմունքը դեպքի պահին իր կողմից կատարված հանցանքի նկատմամբ, այն է՝ սուբյեկտիվ կողմը, Դատարանը փաստում է, որ այդ նյութերը (…) բավարար են արձանագրելու, որ՝
ա) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը գործել է անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում,

բ) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանը տուժողի առողջությանը ծանր վնաս հասցնելով թույլ է տվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում, այսինքն՝ պատճառել է այնպիսի վնաս, որը տվյալ իրադրության պայմաններում ակնհայտ արդարացված չի եղել,
գ) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանն այդ վնասվածքները տուժողին պատճառել է դիտավորությամբ, այսինքն՝ նպատակ է ունեցել հենց այդպիսի վնաս հասցնելու եղանակով կանխել ոտնձգությունը,
դ) ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի համար տվյալ իրադրության պայմաններում ակնհայտ է եղել, որ տուժողի առողջությանը նմանաբնույթ վնասի պատճառումն ակնհայտ անհամաչափ է եղել:
Ուստի, նման պայմաններում հիշյալ փաստական տվյալների համակցությունը բացառում է ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանին՝ մեղադրանքի վերաորակման արդյունքում առաջադրված մեղադրանքի ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած, որպիսի պարագայում Դատարանը ողջամտորեն եզրահանգում է, որ նախաքննական և դատաքննական ապացույցների ամբողջությունը բավարար է հաղթահարված համարելու «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը՝ հիմնավորելով ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղավորությունն իր կողմից կատարված հանցանքում։
Այսինքն, Դատարանի մոտ առկա է համոզվածություն և վստահություն առ այն, որ ապացուցված է Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116–րդ հոդվածի 2–րդ մասով նախատեսված հանցանքում։ (...)» (2)։
7. Վերաքննիչ դատարանն իր որոշման մեջ արձանագրել է հետևյալը. «(...) Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում առկա է փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք է տալիս անվերապահ հետևություն անելու առ այն, որ ամբաստանյալ Գևորգ Սարգսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարք, այն է՝ Լևոն Գևորգի Ավետիսյանի առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս՝ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ: (...)» (3)։

Վճռաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
8. Բողոքաբերը նշել է, որ ստորադաս դատարանները թույլ են տվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա և խաթարել են արդարադատության բուն էությունը:
Բողոքաբերը փաստարկել է, որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր էր ձեռնարկել օրենքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության համար, պարզել մեղադրյալ Գ.Սարգսյանին արդարացնող հանգամանքները, ինչպես նաև մանրակրկիտ ստուգել վերջինիս անմեղության վերաբերյալ իր և իր պաշտպանի հայտարարությունները, մինչդեռ վարույթն իրականացնող մարմինը օրենքի համապատասխան պահանջները չի կատարել:
Բողոքաբերն ընդգծել է, որ սույն քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համակցությունից ակնհայտ է, որ Գ.Սարգսյանի գործողությունները համապատասխանում են անհրաժեշտ պաշտպանության հատկանիշներին:
Բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ Գ.Սարգսյանը պաշտպանվել է զինված անձանց խմբի հարձակումից, որպիսի պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 5-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքով Գ.Սարգսյանը կարող էր պատճառել ցանկացած վնաս, ուստի տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով՝ վերջինս ակնհայտրեն թույլ չի տվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում:
9. Վերոշարադրյալի հիման վրա բողոքաբերը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2017 թվականի դեկտեմբերի 19-ի դատավճիռը և այն անփոփոխ թողնելու վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի՝ 2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշումը, ճանաչել և հռչակել Գ.Սարգսյանի անմեղությունը նրան առաջադրված մեղադրանքում, կամ գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան՝ նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը:

Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
10. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. հիմնավորվա±ծ են արդյոք ամբաստանյալ Գ.Սարգսյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշների առկայության վերաբերյալ ստորադաս դատարանների հետևությունները:
11. Բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, ինչպես նաև ուսումնասիրության և գնահատման ենթարկելով քրեական գործում առկա նյութերը` Վճռաբեկ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ստորադաս դատարաններն ամբաստանյալ Գ.Սարգսյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել են ճիշտ հետևության (4):
12. Մասնավորապես, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Գ.Սարգսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում հաստատված, իսկ բողոքաբերի պատճառաբանությունները հերքված են տուժող Լ.Ավետիսյանի դատաքննական և նախաքննական, վկաներ Մելանիա և Դավիթ Սարգսյանների, Ռ.Մանուկյանի, Գ.Երեմյանի նախաքննական, վկաներ Ս.Թարվերդյանի, Է.Սարգսյանի, Հ.Գևորգյանի, Ս.Միքայելյանի և Տ.Աբրահամյանի դատաքննական, վկաներ Ս.Պետրոսյանի, Ս.Շահինյանի, Արման, Գևորգ, Արարատ, Սևակ և Նոնա Ավետիսյանների, Ն.Եղունյանի նախաքննական և դատաքննական, ամբաստանյալ Գ.Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքներով, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2255/հ, 3091, 3041, դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 401, 491 և դատաբժշկական-դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-16 եզրակացություններով, 2015 թվականի հոկտեմբերի 1-ի՝ «Դեպքի վայրի զննության մասին» և 2015 թվականի հոկտեմբերի 8-ի՝ «Տեղանքի զննության մասին» արձանագրություններով, 2015 թվականի հոկտեմբերի 16-ի՝ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի մեղայականով ներկայանալու արձանագրությամբ, քրեական գործում առկա իրեղեն ապացույցներով:
13. Վերոգրյալից ելնելով` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ ամբաստանյալ Գ.Սարգսյանի մեղավորության վերաբերյալ ստորադաս դատարանների հետևությունները հիմնավորված են:
14. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` (...)
6) անցել են վաղեմության ժամկետները (...)»:
Նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` «Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` «Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ (…) [կետում] նշված [հիմքով] գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով»:
14.1 Վերոգրյալ հոդվածի վերլուծությունից երևում է, որ դրանում թվարկված են օրենքով սահմանված այն հանգամանքները, որոնք բացառում են ինչպես քրեական հետապնդման հնարավորությունը, այնպես էլ քրեական գործի վարույթը: Նշված հանգամանքներից յուրաքանչյուրի բացահայտման դեպքում քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ քրեական հետապնդումը` դադարեցման:
14.2 ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերի կիրառմանը Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Սարգսյանի գործով որոշման մեջ և արձանագրել, որ «(…) [Թ]եև [ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված] հիմքերն իրենց բովանդակությամբ, կիրառման իրավական հետևանքներով տարբեր են, այնուամենայնիվ, բոլորն էլ կրում են իմպերատիվ բնույթ և դրանցից գեթ մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում: Այլ կերպ, եթե վարույթ իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման» (5):
14.3 Բացի այդ, Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է իր նախկինում արտահայտած դիրքորոշումն առ այն, որ վճռաբեկ վերանայման սահմանափակումները չունեն բացարձակ բնույթ, և դրանք պետք է դիտարկվեն, ի թիվս այլոց, քրեական գործով վարույթի կարճման հիմքերը սահմանող հոդվածի (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մաս) համատեքստում (6):
15. Հիմք ընդունելով վերոգրյալը` Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով` ամբաստանյալ Գ.Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցին:
16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելն անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երկուհարյուրհիսնապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը (…)»:


ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: (…)
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից»:
17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նկարագրված արարքը դիտավորյալ հանցագործություն է, իսկ դրա համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի գերազանցում երկու տարին, ուստի այն դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին: Հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված հանցավոր արարքը կատարած անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահն անցել է երկու տարի:
18. Քրեական հետապնդումը բացառող քննարկվող հիմքի առնչությամբ Վճռաբեկ դատարանը կրկնում է, որ օրենսդիրը վաղեմության ժամկետն անցնելը դիտում է որպես քրեական գործի վարույթը և քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք` սահմանելով, որ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները: Միևնույն ժամանակ, քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով: Այսինքն` այն դեպքում, երբ անձը համաձայն չէ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական գործի հարուցումը մերժելու, իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և գործի վարույթը կարճելու հետ, նրան պետք է հնարավորություն ընձեռվի դատական քննության փուլում վիճարկելու իրեն առաջադրված մեղադրանքը:
Այն դեպքում, երբ անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը լրանում է գործի դատական քննության փուլում, այդ հիմքով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու ընթացակարգի իրականացման պարտականությունը կրում է դատարանը: Ընդ որում, դատական քննությունը ենթադրում է վարույթն ինչպես առաջին ատյանի, այնպես էլ վերաքննիչ ու վճռաբեկ դատարաններում (7): Մասնավորապես, դատարանը պետք է պարզի, թե արդյոք ամբաստանյալը համաձայն է, որ նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով: Անձի համաձայնությունը ստանալու դեպքում` դատարանը պարտավոր է դադարեցնել նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը, իսկ համաձայնության բացակայության դեպքում` պետք է դատական քննությունը շարունակի ընդհանուր կարգով, սակայն դատավճիռ կայացնելիս` դադարեցնի անձի նկատմամբ քրեական հետապնդումը: Ընդ որում, երբ անձն արդեն հնարավորություն է ունեցել առաջին ատյանի, վերաքննիչ և վճռաբեկ դատարաններում (վերջին դեպքում՝ վճռաբեկ բողոք բերելու միջոցով) վիճարկելու իրեն առաջադրված մեղադրանքը, ապա քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելիս նրա դիրքորոշումը լրացուցիչ ճշտելու անհրաժեշտությունը բացակայում է (8):
19. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Գ.Սարգսյանը 2015թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 23:30-ից մինչև հոկտեմբերի 1-ը՝ ժամը 00:10-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 2/15 հասցեում գտնվող «Կալիֆորնիա բուրգեր» արագ սննդի կետի դիմացի ավտոկայանատեղիում վիճաբանության մեջ է մտել մի խումբ տղաների հետ, որի ընթացքում դանակով հարվածներ է հասցրել Լ.Ավետիսյանի կրծքավանդակի աջ կեսի առաջային մակերեսին, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսին, ձախ նստատեղի և աջ ազդրի շրջաններին՝ դիտավորությամբ Լ.Ավետիսյանի առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս (9):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ Գ.Սարգսյանի մեղավորությունը հաստատող մեղադրական դատավճիռը կայացվել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, որը բողոքարկվել է Վերաքննիչ դատարան, իսկ Վերաքննիչ դատարանը բողոքների քննության արդյունքում որոշում է կայացրել 2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ին (10): Նշված որոշման դեմ Գ.Սարգսյանի պաշտպանը բերել է վճռաբեկ բողոք, որը Վճռաբեկ դատարանի` 2019 թվականի ապրիլի 10-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ (11):
20. Նախորդ կետում մեջբերված և վերլուծված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 14-18-րդ կետերում շարադրված վերլուծության լույսի ներքո՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Գ.Սարգսյանին մեղսագրված արարքն ավարտվել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 1-ին, իսկ 2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դրությամբ նրա նկատմամբ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատավճիռ չի եղել: Հետևաբար, Գ.Սարգսյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված վաղեմության ժամկետն անցել է: Մինչդեռ Վերաքննիչ դատարանը, պատշաճ ուշադրության չարժանացնելով նշված հանգամանքը, 2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ չի քննարկել վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով Գ.Սարգսյանին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցը: 21. Ուստի, սույն գործով Գ.Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու պատճառաբանությամբ, և քրեական գործով վարույթը կարճել:
22. Հիշյալ հիմքով անձի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելիս Վճռաբեկ դատարանը հաշվի է առնում այն հանգամանքը, որ անձն արդեն իրացրել է օրենքով սահմանված կարգով իր մեղավորության հարցը համապատասխան դատական ատյաններում վիճարկելու իր իրավունքը: Այլ խոսքով՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով անձի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելիս Վճռաբեկ դատարանը հաշվի է առնում, որ անձն արդեն հնարավորություն ունեցել է ինչպես առաջին ատյանի դատարանում, այնպես էլ վերաքննիչ և վճռաբեկ դատարաններում (վերջին դեպքում՝ վճռաբեկ բողոք բերելու միջոցով) վիճարկելու իրեն առաջադրված մեղադրանքը, հետևաբար, պարտավոր չէ անձից լրացուցիչ ճշտել, թե նա չի առարկում արդյոք, որ իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163-րդ, 171-րդ հոդվածներով, «Հայաստանի Հանրապետության դատական օրենսգիրք» Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական օրենքի 11-րդ հոդվածով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 16-րդ, 39-րդ, 43-րդ, 3611-րդ, 403-406-րդ, 419-րդ, 422-423-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Ամբաստանյալ Գևորգ Դավթի Սարգսյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2017 թվականի դեկտեմբերի 19-ի դատավճիռը և այն օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշումը բեկանել: Գևորգ Դավթի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ, և քրեական գործի վարույթը կարճել: 2. Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Լևոն Գևորգի Ավետիսյանի հագուստները վերադարձնել վերջինիս, տարաները, բաժակները, խծուծները և անձեռոցիկները՝ ոչնչացնել: 3. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում դատական նիստերի դահլիճում հրապարակման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման:

Նախագահող՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ


(1)Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 7, թերթեր 94-96:
(2)Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 11, թերթեր 67-164:
(3)Տե՛ս քրեական գործ, հատոր 13, թերթեր 47-94:
(4)Տե՛ս սույն որոշման 6-րդ և 7-րդ կետերը:
(5)Տե՛ս Արամ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման 20-րդ կետը
(6)Տե՛ս, mutatis mutandis, Վճռաբեկ դատարանի` Մխիթար Էլոյանի և այլոց վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0211/01/10 գործով 2011 թվականի հուլիսի 13-ի որոշման 14-րդ կետը։
(7)Տե՛ս, mutatis mutandis, Վճռաբեկ դատարանի՝ Անահիտ Սաղաթելյանի վերաբերյալ թիվ ԳԴ5/0022/01/10 գործով 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշումը, Սիրաժ Ղամբարյանի և այլոց վերաբերյալ թիվ ԵՇԴ/0055/01/11 գործով 2014 թվականի մարտի 28-ի որոշումը, Հրանտ Մազմանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0121/11/14 գործով 2015 թվականի մարտի 27-ի որոշումը, Ֆարիդա Ավագիմյանի վերաբերյալ թիվ ԱՎԴ2/0016/01/14 գործով 2017 թվականի ապրիլի 12-ի որոշումը, Անդրանիկ Գրիգորյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0180/01/15 գործով 2017 թվականի օգոստոսի 30-ի որոշումը։
(8)Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝ Սիրաժ Ղամբարյանի և այլոց վերաբերյալ գործով վերը հիշատակված որոշման 25-րդ կետը։
(9)Տե՛ս սույն որոշման 5-րդ կետը:
(10)Տե՛ս սույն որոշման 2-րդ և 3-րդ կետերը:
(11)Տե՛ս սույն որոշման 4-րդ կետը: