N -ԵԱՔԴ/0111/01/16

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

՚27ՙ նոյեմբերի 2017թ. ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ
ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Ա.ԱՍԼԱՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Ա.ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Մ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Հ.ԱՄԻՐՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արտավազդ Սերյոժայի Ալեքսանյանիª ծնված 22.09.1984թվականին,քաղաք Երևան,ազ•ությամբ
հայ,ՀՀ քաղաքացի,միջնակար• կրթությամբ,ամուսնացած,խնամքին երկու անչա-
փահաս երեխա,ֆիզիկապես առողջ,չի աշխատում, նախկինում դատված,դատվա-
ծությունը մարված,հաշվառված է և բնակվում է քաղաք Երևան, Զ.Քանաքեռցու 145
շենք,43բնակարան հասցեում,անազատության մեջ է •տնվում 29.05.2016թվակա-
նից, 01.06.2016թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 112հոդվածի 1-ին մասով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործով ամբաստանյալ Արտավազդ Սերյոժայի Ալեքսանյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2016թվականի մայիսի 29-ին ժամը 01-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զ.Քանաքեռցու 145հասցեում իր հարևան Համլետ Ռաֆաելի Ամիրյանի կողմից 145-41հասցեում •տնվող բնակարանի դուռը ուժ•ին ծածկելու և շքամուտքում հայհոյանք հնչեցնելու հետ կապված վիճաբանել է նրա հետ, որի ընթացքում դանակով մի քանի ան•ամ հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերինª դիտավորությամբ առողջությանը պատճառելով ծանր վնասª հեմոպերիտոնեումով զու•որդված, մեծ ճարպոնի և բարակ աղիների վնասումովª ձախից որովայնի առաջային պատի, թափանցող, ձախ դաստակի շրջանի միջանցիկ, կրծքավանդակի աջ կեսի չթափանցող և աջ բազկի շրջանների ծակված-կտրված վերքերի ձևով:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Արտավազդ Սերյոժայի Ալեքսանյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 112հոդվածի 1-ին մասով:
Քրեական •ործը 16.06.2016թվականին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Արտավազդ Ալեքսանյանը դատաքննությամբ հայտնեց, որ 112հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր չի ճանաչում, որովհետև արարքը կատարել է հո•եպես ծանր վիճակում` աֆեկտից ելնելով: Դեպքի օրը, առաջին ան•ամ դուրս է եկել միջանցք, քանի որ բարձր հայհոյանք է լսել, դուրս է եկել զ•ուշացնելու, որ չի կարելի, միայն իրենք չեն այդտեղ ապրում, խոսքից խոսք վեճ է բռնկվել, որի ժամանակ Համլետը •լխով հարվածել է իրեն, ինքը վնասվածք է ստացել, որից հետո ինքը մտել է տուն, քթի արյունն են դադարեցրել, քանի որ ուժեղ արյուն է հոսել: Այդ ընթացքում դրսից ամենավերջին սեռական բնույթի հայհոյանքներն են հնչել` մոտ տաս րոպե, որից հետո իրենց դրսի դռան թակոցն է լսվել, ինքը մտածել է, որ հնարավոր է լինի նրա եղայրը, եկել է դեպքի վերաբերյալ միմյանց հետ խոսեն, հասկանան: Դուռը բացել է և տեսել է, որ Համլետն է կան•նած մոտ 4քայլ հեռու: Իր ետևը կան•նած է եղել կինը, իսկ մայրը քիչ ավելի հեռու, այդ ընթացքում Համլետն առաջ է եկել և ասել, որ կիսատ հարցեր ունեն: Ինքն հասցրել է դուռը փակել և չի հասկացել, թե իր հետ ինչ է կատարվել: Համլետը ցանկացել է մտնել իրենց բնակարան, այդ պատճառով է դուռը փակել, իսկ մտավախությունը եղել է այն, որ եթե ինքն առաջին ան•ամ դուրս եկավ և Համլետը իր քթին հարվածեց, ապա այդ ան•ամ էլ կարող էր ընտանիքի անդամներին վնասել: Երբ •նացել է դուռը բացելու մտածել է, որ նրա եղբայրը կլինի, իր ձեռքին որևէ բան չի եղել, ինքը նույնիսկ այդ ժամանակ ոտաբոբիկ է եղել, որովհետև մտածել է, որ եղբայրն է, կ•ա տուն, կնստեն և նորմալ կզրուցեն: Իր հարվածելու պահը չի հիշում, թե նա ինչպես է ընկել կամ չի ընկել, այդ ամենն իմացել է բաժնում, որ մի քանի ան•ամ սուր •ործիքով հարվածել է: Այդ սուր •ործիքը իր մոտ կարող էր հայտնվել միջանցքից, որովհետև այնտեղ ամեն ինչ էլ կա: Հարվածելուց հետո դրսում է սթափվել: Եթե տուժողի կողմից չլիներ նրա հակաօրինական վարքա•իծը, ապա միջադեպը միանշանակ չէր կարող լինել: Նրա կողմից հնչեցրած սեռական բնույթի հայհոյանքները բոլորն են լսել, ով տանն է եղել, եթե ինքը ցանկանար նրան ինչ-որ լուրջ վնասվածք հասցնել, ապա տանը 15րոպե չէր նստի լսի այդ ամենը: Նախաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, քանի որ բաժնի աշխատողների կողմից իմացել է, որ արարք է կատարել և դրա հանար էլ ասել է, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում: Այնպես է ստացվում, որ ինքն է հարվածել տուժողին: Նախաքննական ցուցմունքները կոնկրետ չի հիշում, երկար ժամանակ է անցել, դանակը դեպքից մի քանի օր առաջ բակի երեխաների ձեռքից էր վերցրել, որպեսզի իրար չվնասեին և այն պետք է դեն նետեր, դրված է եղել միջանցքում: Միջադեպը տեղի է ունեցել դռան և դրսի աստիճանների մեջտեղում: Չի հիշում, թե քանի ան•ամ է հարվածել, չի հիշում ով է իրենց բաժանել, դրսում տեսել է, որ արյունոտված է եղել ձեռքերը, հա•ուստը չի տեսել: Ամբաստանյալի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ ինքը նախապես չի մտածել և ցանկացել տուժողին դիտավորությամբ վնասվածք հասցնել: Տուժողի հետ տարիներ շարունակ ապրել են նույն բակում, չնայած նրան, որ ընկերություն չեն արել, չեն շփվել, սակայն իրենց ընտանիքով ինչով կարողացել են նրանց ընտանիքին օ•նել են` ինչով հարևանը կարող է հարևանին ձեռք մեկնել: Ուղղակի նրանց ընտանիքում միշտ էլ վեճեր են լինում, որի մասին բոլորը •իտեն և այնպես չէ, որ ինքը հիմա նորություն է ասում, եթե մի տան տղամարդ իրեն իրավունք է վերապահում ձեռք բարձրացնել իր սեփական հոր վրա, ապա նմանատիպ մարդուց ինչ կարող է սպասել: Ընդհանրապես իր մոտ դանակ չի պահում, ունի ընկերներ, սակայն առաջին հերթին իր ընտանիքն է իր համար: Հայր չունի և տան ամբողջ հո•սն իր վրա է, իսկ այդ օրը այսպես կոչված դանակը, որն իրականում դանակ էլ չի եղել, եղել է դանակատիպ մի բան, դեպքից մի քանի օր առաջ բակի երեխաների ձեռքից է վերցրել, որպեսզի իրենց վնաս չտան, դրել էր այնտեղ` նետելու նպատակով և դրա մասին ընդհանրապես մոռացել էր: Նպատակ չի ունեցել ծանր մարմնական վիճակի հասցնելու, ուղղակի այդ հայհոյանքները լսել է, իրեն զսպել է, իսկ դուռը թակել են և ինքը բացել է, մտածել է, որ նրա հարազատներից են և եկել են դեպքի վերաբերյալ ինչ-որ բան խոսելու` ներողություն խնդրելու կամ նմանատիպ այլ բան: Բացել է և տեսել, որ նա է և նրա մարդ տեսակն ան•իր •իտի, եթե մի մարդ նույնիսկ իր ընտանիքի անդամին չի հար•ում: Նրան հարվածելու պահը չի •իտակցել, եթե դուռը բացում է նման մարդ է իր առջև կան•նում, իսկ իր ետևից էլ կինն է դուրս •ալիս, նման պայմաններում այդ վիճակում ընդհանրապես չի հասկանում ինչ է կատարվում, եթե առաջին ան•ամ դուրս է •ալիս քիթն է ջարդվում, երկրորդ ան•ամ ընտանիքի անդամների հետ է դուրս •ալիս, մտածում է, որ նրանց էլ կվնասի: Նախաքննության ընթացքում ծալովի դանակ հասկացությունը նշել է քննիչի ասելով, ինքն իր սեփական դանակը չի ունեցել, արդեն նշեց, թե ինչ հան•ամանքներում է վերցրել երեխաների ձեռքից և ինչ հան•ամանքներում է դարձել իրենը, դանակը ծալովի է եղել, սակայն խանութի բացովի-փակովի դանակ չի եղել, որ մարդ կարողանա կրի, սակայն որպես այդպիսի ծալովի է եղել: Իրեն ոչ թե մեղավոր չի ճանաչում, իր արարքը հասկանում է, ուղղակի պետք է իրեն էլ հասկանալ, որ ինքը ինչ կար•ավիճակում է եղել, որ այդ քայլին է •նացել: Բաժնում է իմացել, որ տուժողին մի քանի ան•ամ է հարվածել: Իրեն մեղավոր ճանաչում է զուտ այն մասով, որ այդ մարդուն վնաս է պատճառել, սակայն ան•իտակցաբար: Հրապարակված ցուցմունքն ընդունում է, սակայն ցուցմունքի մեջ բաներ կան, որ այդպես չեն, սակայն իր ձեռքի •րվածն է: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, իրեն մեղավոր է ճանաչում իր խղճի առաջ, ուղղակի այդ պահին չի հասկացել, թե ինչ է անում /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արտավազդ Սերյոժայի Ալեքսանյանը 29.05.2016թվականին որպես կասկածյալի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ քննիչի կողմից իրեն հայտնվել է իր իրավունքների և պարտականությունների մասին, որոնք պարզ են և հասկանալի, պարզաբանվել է, թե ինչում է կասկածվում: Պարզաբանվել է ցուցմունք տալուց հրաժարվելու իր իրավունքի մասին ինչպես նաև հարցաքննությունը պաշտպանի ներկայությամբ անցկացնելու և պաշտպանի մասնակցությունից հրաժարվելու մասին հայտնում է, որ չի ցանկանում ունենալ պաշտպան: Առաջադրված բանավոր հարցերին դեպքի մասին իրեն հայտնի հան•ամանքների վերաբերյալ հայտնում է, որ հո•եպես և ֆիզիկապես առողջ է, սակայն հաշվառվում է նարկոլո•իական կենտրոնում և համապատասխան դեղատոմսով ստանում է ՚մետադոնՙ տեսակի դեղահաբեր: Ծնվել է 1984թվականին, մոտ 13տարի է ինչ ապրում է ք. Երևան, Սարկավա•ի 145շենք, 43բնակարան հասցեում, մոր` Ռոզա Ալեքսանյանի, կնոջ` Սիրանուշ Հայրապետյանի և իր երկու անչափահաս երեխաների հետ միասին: Երեխաներից Սեր•եյ Ալեքսանյանը 12 տարեկան է, իսկ Դայանա Ալեքսանյանը` 9տարեկան է: Նշված բնակարանը •տնվում է շենքի 1-ին հարկում և մուտքը ընդհանուր կողմից է, առանձնացվում է շենքի հակառակ կողմից: Իրենց շքամուտքում •տնվում է նաև թիվ 41բնակարանը, որում մոտ 9տարի է ինչ բնակվում են Ռաֆայելն իր կնոջ` Նոնայի և երեք տղաների` Ռոբերտի, Համլետի, Նարեկի, աղջկա` Թերեզի, Համլետի կնոջ և երեխաների, տարեց մոր հետ միասին: Իր և նրանց ընտանիքների միջև որևէ շփում, հարաբերություն չի եղել, բայց միևնույն ժամանակ թշնամություն էլ չեն ունեցել, ուղղակի հարևանություն չեն արել, քանի որ նրանք իր կարծիքով լավ ընտանիք չեն, անընդհատ վիճաբանությունների մեջ են միմյանց հետ, նրանց տանից շուտ-շուտ է աղմուկի ձայներ, անպարկեշտ խոսքեր լսվում: Այդ պատճառով աշխատել են նրանցից հեռու մնալ, քանի որ անձամբ, թե դեմքով, թե անուններով լավ ճանաչում է և •իտի յուրաքանչյուրի բնավորությունը: Նրանցից ոչ մեկի հետ նախկինում կոնֆլիկտ չի ունեցել: Նախ նշում է, որ իր իրական անունը ճիշտ է Արտավազդ է, սակայն Արտո անունով են դիմում: Մայիսի 28-ին, սովորականի նման տանն է եղել` ժամը 15:00-ից սկսած: Մշտական աշխատանք չունի, ապրուստը հո•ում է •իպսա•արդոնից առաստաղներ հավաքելով: Մայիսի 29-ին, ժամը 00-ի սահմաններում իրենց տանը •տնվել է ընտանիքի բոլոր անդամների հետ և հեռուստացույց են դիտել, այդ ժամանակ բարձր բղավոցներ է լսել թիվ 41տանից ու հասկացել, որ նորից թիվ 41հարևանների տանը հերթական վիճաբանությունն է, ինչն անհան•ստացրել է իրեն այն պատճառով, որ նրանց տան մուտքի դուռը ուժեղ բացվել է և պատին է դիպել, շքամուտքում Համլետ Ամիրյանը, ում Համիկ են ասում, բարձր հայհոյանքներ է տվել, չ•իտի, թե կոնկրետ ում է ուղղված եղել դրանք, հնարավոր է իր ընտանիքից որևէ մեկին: Ինքն այդ պահին վրդովվել է և բացելով իրենց տան մուտքի դուռը, շքամուտքում տեսել է Համիկին, ով կարծես ո•ելից խմիչքի ազդեցության տակ է եղել և շարունակել է անհասցե հայհոյանքներ տալ, դուրս •ալով շքամուտք և նայելով Համոյին այդ պահին միայն ասել է, որ ՚հերիք ու բոլ եղավՙ, ինչքան կարող են նրա հայհոյանքները լսել: Համոն էլ ասել է, որ ինքը չպետք է նրան ասի, թե ինչ անի ու երբ անի, հավաքելով դոշերը և հայհոյանքներն իրեն ուղղելով •լխով հարվածել է իր քթին: Նույն պահին •լուխն անկախ իրենից հետ է •նացել և հարվածել է նրանց մուտքի երկաթյա դռանը, ստացել է վնասվածքներ` քթի, •լխի շրջանում: Այդ պահին իրենց տանից դուրս են եկել մայրն ու կինը, իսկ նրանց տանից` Համիկի մայրը և եղբայրը` Ռոբերտը: Քանի որ հարվածից շշմել էր, մայրը և կինն իրեն օ•նելով տուն են տարել, իսկ Համոյին չի տեսել ինչ է եղել կամ ուր է •նացել, սակայն նա կրկին ցանկացել է իրեն բռնի, բայց իր տնեցիք իրեն տուն են տարել: Տանը քթին սառը թրջոցներ են դրել և այն իր ուժերով տեղն է •ցել, քանի որ իր հասկանալով այն կոտրվել էր: Ինքը տանը նստած է եղել և դուրս չի եկել, մտածելով, որ Համոն խմած է և առավոտյան նրան կտեսնի, կասի նրա արածը, իսկ Համոն դեռ չէր հան•ստացել և բակում իրեն հայհոյել է ամենավերջի բառերով` իրենց պատուհանների տակ: Ինքն ի վիճակի չի եղել այդ պահին նրան ոչինչ ասելու, քանի որ •տնվել է վատ վիճակում, իսկ Համոն անդադար հայհոյել է իրեն: Անցել է մոտավոր 20-ից 30րոպե, նրա հայհոյանքների ձայնը մի պահ կորել է, ապա հանկարծ լսվել է իրենց տան դռան թակոցի ձայնը: Ինքը մի կերպ կնոջ հետ և նրա օ•նությամբ մոտեցել է դռանը, իր մեջ մտածելով, որ դա Համոն չի լինի, այլ կլինի նրա ընտանիքից որևէ մեկը, ով ուզում է իր հետ դեպքի վերաբերյալ զրուցի, ներողություն հայտնի Համոյի արածի համար, ապա բացել է իրենց դրսի դուռը` չիմանալով, որ այնտեղ Համոն է կան•նած: Ինքը բացել է դուռը և անսպասելիորեն տեսել Համոյին, ով առաջվա նման կատաղած է եղել և դեռևս չէր հան•ստացել: Համոն տեսնելով իրեն ասել է, որ երկար հարցեր ունի իր հետ, ինքը քայլել է նրա կողմ և այդ պահին նկատել է ինչ-որ սուր, փայլուն իր, որը նման է եղել դանակի և իր իսկ վախից դրդված, փորձել է այն վերցնել Համոյի ձեռքից այդ դանականման •ործիքը: Այդ պահին շքամուտքում եղել են ինքն ու Համոն: Նույնիսկ մտովի չի ուզում պատկերացնել, որ Համոն այդ սուր իրով իր հետ ինչպես կվարվեր, եթե առանց այդ սուր իրի իր հետ այդպես վարվեց և վախից ելնելով բռնել է նրա ձեռքը, իսկ հետո էլ չի հիշում ինչ է պատահել: Քննիչի հարցին պատասխանում է, որ ճիշտն ասած դանակի պահը մի քիչ ուրիշ ձև է եղել, երբ Համոն եկել է իրենց տան դուռը ծեծել ու շարունակել է կռիվը` իրեն ա•րեսիվ պահելով, իսկ ինքը մտածելով, որ կրկին ուզում է իրեն խփի և վիրավորվելով նրա այցի ժամանակ նորից իր հասցեին հնչեցրած հայհոյանքներից, իրենց շքամուտքում, դռան կողքին, պատի անկյունում, վրայի հատվածի չերևացող վայրում պահվող ծալովի դանակը վերցրել է և մոտենալով Համոյին, շքամուտքում ցանկացել է վախեցնել Համոյին, որպեսզի նա հան•ստանա, նրան ցույց տալով, որ ձեռքին դանակ կա, Համոն անմիջապես վրա է տվել, այսինքն հարձակվել է իր վրա, իսկ ինքն աջ ձեռքում պահած դանակով սկսել է անկանոն հարվածել նրա մարմնի տարբեր մասերին, այդ պահին Համոն բարձր բղավել ու •ետնին է ընկել, իսկ ինքը տեսնելով, որ իրենց ձայնից բոլորը դուրս են եկելª խառնված դիմել է փախուստի, այսինքն այդ ժամանակ նրա եղբայր Ռոբերտն ընկել է իր ետևից, վազելով մոտ 10մետր, ապա ետ է •նացել: Ինքն այդ ժամանակ վախեցած և խառնված էր, ոտաբոբիկ, Սարկավա•ի փողոցով իջել է դեպի ՚մռոՙ, մինչև այդտեղ հասնելը, Համոյին հարվածած դանակը •ցել է փողոցի աջ կողմում •տնվող սանիտեկի արկղի մեջ: Ոտաբոբիկ, սեփական տների արանքով հասել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու սեփական տներից մեկի մոտ, այ•ում նստել հան•ստացել է, քանի որ իրեն լավ չի զ•ացել, սպասել է լույսը բացվի, ինչից հետո էլ •նացել է աներձա•ի` Անդո Հայրապետյանի տուն: Այնտեղ լվացվել է, իրեն կար•ի բերել: Աներձա•ից իմացել է, որ ոստիկանությունն իրեն է փնտրում, քանի որ եղել է իրենց տանը և բակում, ինքը որոշել է ինքնակամ ներկայանալ իրավապահ մարմնին և այդպես էլ արել է: Չի հիշում, թե Հ.Ամիրյանին առաջին հարվածը դանակով նրա մարմնի որ մասին է հասցրել, կոնկրետ տեղի չի ցանկացել խփել, միայն ցանկացել է նրան վախեցնել: Դիտավորություն չի ունեցել նրան վնաս հասցնելու, առավել ևս նրան կյանքից զրկելու, ուղղակի պահի տակ չի հասկացել, թե ինչ է կատարվել: Իր և Հ.Ամիրյանի միջև տեղի ունեցած վիճաբանությունը տեղի է ունեցել 12:00-ից մինչև 1:30-ի սահմաններում, ընդհանուր առաջին վիճաբանությունը կոնկրետ տևել է մի քանի վայրկյան, իսկ 2-րդը մոտ 1րոպե: 1-ին վիճաբանության ժամանակ ներկա են եղել Համիկի մայրը և եղբայրը, իսկ իր կողմից իր մայրը և կինը, 2-րդ վիճաբանության ժամանակ ուշադիր չի եղել: Հ.Ամիրյանին խփելու պահին ուրիշ ոչ մեկին չի տեսել, չի հիշում, բայց հաստատ կարող է ասել, որ ոչ մի հարևան կամ ուրիշ մարդ չի եղել: Չի կարող ասել Համոյենց դուռը բաց է եղել, թե ոչ, բայց շքամուտքում իրենից ու Համոյից ավել մարդ չի եղել: Զղջում է կատարվածի համար, էլ նման բան չի անի: Վիճաբանության ընթացքում հայհոյանքներ չի հնչեցրել, Հ.Ամիրյանի կնոջը չի հրել /հարցաքննությունն ավարտված է յուրաքանչյուր էջը ստորա•րված, ՚Ցուցմունքս •րված է իմ ձեռքով և բառերից ճիշտ է,որի համար ստորա•րում եմ, ստորա•րություն, Ալեքսանյանՙ նշումով, •.թ. 42-51, դատական նիստի արձանա•րություն/:
30.05.2016թվականին Արտավազդ Սերյոժայի Ալեքսանյանն որպես կասկածյալի լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՁՊՎ-ից ստացված իրազեկման համաձայն մարմնական վնասվածքներից` •լխի վնասվածքը և աչքերի տակի կապտությունը առաջացել է Համլետ Ամիրյանի կողմից հարվածելու հետևանքով, ինչպես որ նշել է: Ոտնաթաթի վնասվածքը կոշիկի սեղմելուց է առաջացել, իսկ մնացած քերծվածքները որևէ մեկը չի պատճառել, չի ֆիքսել, թե երբ և ինչ հան•ամանքներում է ստացել դրանք, դրա հետ կապված այլ բան չի կարող ավելացնել: Մնացած հան•ամանքները տվյալ •ործի հետ կապված արդեն լրիվ հայտնել է և պնդում է նախորդ ցուցմունքը /հարցաքննությունն ավարտված է յուրաքանչյուր էջը ստորա•րված, ՚Լրացուցիչ ցուցմունքը •րված է իմ ձեռքով և բառերից ճիշտ է, որի համար ստորա•րում եմ, ստորա•րություն, Ալեքսանյանՙ նշումով, •.թ. 88, դատական նիստի արձանա•րություն/:
30.05.2016թվականին վկա Լուսինե Առուստամյանի և կասկածյալ Արտավազդ Ալեքսանյանի միջև կատարված առերես հարցաքննության ընթացքում Ա.Ալեքսանյանը հայտնել է, որ Լուսինե Առուստամյանի հայտնածից 99տոկոսը սուտ է, բացի մի քանի բանից: Սուտ էր, որ ինքը ձայն է տվել Համոյին, որ իբր ասել է ՚արաՙ: Համոյին ասել է ինչի է •ոռում, քֆուր տալի: Համոն պադեզդում այդ ժամանակ մենակ է եղել: Քաշքշելու ժամանակ է նրանց տանից ու իրենց տանից մարդ դուրս եկել: Համոյին ասել է ինչի է բարձր քֆուր տալիս, դուռը ուժեղ փակելով •նացել է աստիճանների մոտ և հետ է եկել, որի ժամանակ էլ ասել է: Նա իրեն ասել է ՚արի հեսա կասեմ, թե խի ես քֆուր տվելՙ: Ինքը նրան իր բալկոնից է ասել, թե ինչու է քֆուր տալիս, իսկ նա էլ ասել է ՚հեսա կ•ամ կասեմՙ: Նա դուռը ջարդելով ծեծել է, ինքը բացել է, երկու քայլ դուրս է եկել, Համոն իրեն բռնել նրա նկարա•րածով, ինքը նրան ընդհանրապես չի բռնել, ցանկացել է հան•ստացնել իր պազիցիայով ու անսպասելի խփել է քթին: Այդ ժամանակ իրենց և նրանց տան անդամները եկել են ու իրենց տարել են տներով: Տանը նստել է բազմոցին և եղել է շշմած վիճակում: Այդ ժամանակ Համոն ամենավերջին հայհոյանքներով ասել է, որ դուրս •նա, ասել է արի տես ինչ եմ անելու, նա եղել է խմած, իսկ իր տան անդամներն ասել են, որ չ•նա, քանի որ նա խմած է: Մոտ 5րոպե հետո` քֆուրներից հետո, նա հան•ստացել է, իր կարծիքով եղբայրն է հան•ստացրել: Դրանից հետո մոտ 10րոպե նրա ձայնը չի եկել: Հետո դուռը ծեծել են, բացել է և տեսել, որ Համոն է ու երկրորդ խոսակցությունը այդտեղ է շարունակվել, ինքը մտածել է նրա եղբայրն է` Ռոբերտը, հնարավոր է եկել է դեպքի վերաբերյալ խոսեն, դուռը բացել է և տեսել, որ Համոն է, ով ասել է ՚արի հլը չի պրծել ոչ մի բանՙ: Այդ ընթացքում պահած տեղից դանակով նա իր վրա է եկել և ինքն էլ այդ դանակով խփել է նրան: Իրանք ասում են, որ 6ան•ամ է խփել, սակայն ինքը չի հիշում քանի ան•ամ է խփել: Երկրորդ ժամանակ դուրս •ալուց նրանցից մարդ չի տեսել, չի կարող ասել նրանց դուռը բաց է եղել, թե ոչ /հարցաքննությունն ավարտված է յուրաքանչյուր էջը ստորա•րված, ՚Առերես հարցաքննության արձանա•րությունը կարդացի առաջադրված հարցերը պարզ էին և հասկանալի, պատասխաններս իմ պատմածով և բառերից են ճիշտ է, որի համար ստորա•րում եմ, ստորա•րություն, Ալեքսանյանՙ նշումով, •.թ.89-90, դատական նիստի արձանա•րություն /:
31.05.2016թվականին, 13.06.2016թվականին որպես մեղադրյալի Արտավազդ Ալեքսանյանը նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ քննիչը բացատրել է իր իրավունքները և պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի: Պաշտպանի կարիք չունի, ինչը կապված չէ իր նյութական վիճակի հետ, կարող է պաշտպանվել անձամբ: Առաջադրված մեղադրանքի էությունը լրիվ պարզ է ու հասկանալի: Ընդունում է իր կողմից 2016թվականի մայիսի 29-ին, ժամը 01-ի սահմաններում Քանաքեռցու 145հասցեում •տնվող իրենց շենքի շքամուտքում իր հարևան Համլետ Ռաֆայելի Ամիրյանի կողմից իրենց բնակարանի դուռը ուժեղ փակելու և շքամուտքում հայհոյանք տալու վերաբերյալ իրենց միջև առաջացած վիճաբանության ժամանակ իր կողմից, իր դանակով նրա մարմնի տարբեր մասերին մի քանի ան•ամ դիտավորյալ հարվածներ հասցնելու հան•ամանքը, ինչի հետևանքով նրա առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս: Մեղքն ամբողջությամբ ընդունում է, զղջում է կատարվածի համար և խնդրում է իրեն ենթարկել մեղմ պատասխանատվության: Ինչ վերաբերում է դեպքի մյուս հան•ամանքներին, ապա պնդում է որպես կասկածյալ տված ցուցմունքը, պնդում է այն ամբողջությամբ և չի ցանկանում կրկին ան•ամ նույն բանը •րել և խնդրում է այլ հարցեր չտալ: Միայն ցանկանում է ավելացնել, որ Համլետն է իրեն հրահրել, որ նրան դանակահարել է: /հարցաքննությունն ավարտված է յուրաքանչյուր էջը ստորա•րված, ՚Ցուցմունքը •րված է իմ ձեռքով և բառերից ճիշտ է, որի համար ստորա•րում եմ, ստորա•րություն, Ալեքսանյանՙ նշումով, •.թ.121-122, 204, դատական նիստի արձանա•րություն/:
13.06.2016թվականին տուժող Համլետ Ամիրյանի և մեղադրյալ Արտավազդ Ալեքսանյանի միջև կատարված առերես հարցաքննության ընթացքում Ա.Ալեքսանյանը հայտնել է, որ դեպքի հետ կապված կոնկրետ առերեսվողի կողմից հայհոյանքներից է սկսվել, ինքը նրան •նացել և զ•ուշացրել է, որ դրանք բոլորը լսվում է տան մեջ, հետո •նացել է դուրս, պադեզդ, նա •լխով խփել է իր քթին և ջարդել է, տան անդամներն իրեն տարել են տուն, վիճակը լավ չի եղել, չի հասկացել հետն ինչ է կատարվում: Հետո այդպես նույն բառերն ու հայհոյանքները նա արդեն շարունակել է դրսում, երկրորդ ան•ամ եկել և իրենց դուռը ծեծել է, ինքը մտածելով, որ նրա հարազատներն են, դուռը բացել է և կրկին Համլետն է եղել, դուռը փակել է, որ տնեցիք դուրս չ•ան, լարված պահ է եղել, դանակը այդ ժամանակ վերցրել է ու չի հասկացել ինչպես է եղել, հազար բան է մտածել, դանակը վերցրել է, որ նա ՚վրա չտարՙ, ինքը չէր էլ խփելու: Դրանից հետո էլ չի հասկացել ինչ է եղել: Արդեն չի հիշում: Մտածել է, որ Համլետը հարբած է եղել և տնեցիներին կարող էր վնաս տար, դրա համար է դանակով խփել: Համլետը կան•նած չի եղել, նա ՚վրա տալուցՙ է եղել, ինչի համար էլ այս աստիճանի է հասել, որովհետև նա չպարզաբանված հարցեր է ունեցել իր հետ: Ինքը աննորմալ չէ, որ տեսնի նա կան•նած է և դանակով խփի: /հարցաքննությունն ավարտված է յուրաքանչյուր էջը ստորա•րված, ՚Առերես հարցաքննության արձանա•րությունը տպա•րվեց քննիչի կողմից առաջադրված հարցերը ինձ պարզ են և հասկանալի, պատասխաններս իմ պատմածով և բառերից ճիշտ է, որի համար ստորա•րում եմ, ստորա•րություն, Ալեքսանյանՙ նշումով, •.թ.193-194, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալ Արտավազդ Սերյոժայի Ալեքսանյանին առաջադրված մեղադրանքը բացի նրա խոստովանական ցուցմունքներից հիմնավորվել է նաև քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժող Համլետ Ամիրյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը թռուցիկ է եղել,եղել է թռուցիկ իրավիճակում և այնպես չի եղել, որ ինքը ինչ-որ բանով •նացել է և ցանկացել ինչ-որ բան անել: Բնակվում է Սարկավա•ի145 շենքի 41բնակարանում, որտեղ բնակվում է մոր, հոր, եղբայրների, քրոջ, տատիկի և իր ընտանիքի հետ: 2016թվականի մայիսի 28-ին եղել է Արզնի ձորում` ծննդյան արարողության, տուն է եկել մոտավոր 11-ի սահմաններում, Արտավազդ անունով անձնավորություն չի ճանաչում, ամբաստանյալին ճանաչում է Արտակ անունով: Արտակի հետ կապված որևէ միջադեպ չի հիշում, ռեանիմացիայում է աչքերը բացել և չի իմացել ինչ է եղել: Իմացել է, որ իրեն հարվածել են և հիվանդանոցում է: Մարմնական վնասվածքը չի հիշում ումից է ստացել, չի հիշում, թե ով է տարել իրեն հիվանդանոց: Եթե իր նախաքննական ցուցմունքը կարդան, այդ ժամանակ կարող է ասել այն պնդում է, թե ոչ: Ցուցմունք քննիչի մոտ •րել է, ավելի ճիշտ քննիչն է •րել: Քննիչն իրեն ասել է, որ ինչ-որ մեկը եկել է հանձնվել և դա իրեն խփողն է եղել, ինքը ստորա•րել է ցուցմունքը, սակայն եղել է ան•իտակից վիճակում, չ•իտի քննիչն ինչ է •րել: Մեկ ան•ամ ևս կրկնում է, որ քննիչը եկել է, ցուցմունք է վերցրել, ինքը եղել է ան•իտակից վիճակում, իրեն ռեանիմացիայից իջեցրել են ներքև քննիչը եկել է և ցուցմունք է վերցրել, այդ ժամանակ իր կարծիքով ցուցմունք չեն վերցնում: Կոնկրետ •ործի վերաբերյալ հայտնում է, որ չի հիշում, թե ով է իրեն դանակով հարվածել, ինքը Արտավազդ անունով մարդ չի ճանաչում: Դեպքի հետ կապված ինչը հիշում է արդեն հայտնեց, այլ բան չի հիշում: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ հրապարակված ցուցմունքների վերաբերյալ կարող է ասել, որ ինչ լսեց թարմացրեց հիշողությունը, ավելացնելու որևէ բան չունի: Խմած վիճակում մեքենան վարելը, իր կողմից դուռը ուժեղ փակելը և տանից դուրս •ալը կապ չունի դեպքի հետ: Ինչ կապ ունի ինքը Արտակի քթին հարվածել է, թե ոչ, դրա վերաբերյալ որոշում է կայացվել և •ործի վարույթը կարճվել է: Ինքը երկրորդ ան•ամ չի •նացել և չի թակել 43բնակարանի դուռը /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Տուժող Համլետ Ամիրյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են ու հասկանալի: Նախազ•ուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար նախատեսված պատասխանատվության մասին: Հայտնում է, որ հո•եպես առողջ է, ֆիզիկական պակասություններ չունի: Ազատորեն տիրապետում է հայերեն •րավոր և բանավոր լեզվին, իսկ անկողնային վիճակից ելնելով խնդրում է ցուցմունքն արձանա•րվի քննիչի կողմից: Բնակվում է Զ.Քանաքեռցու 145շենքի 41բնակարանում մոտ 8տարի` ընդհատումներով: Մոտ 4ամիս է կրկին այդ տանն է ապրում ծնորղների, տատի, եղբայրիների, քրոջ, կնոջ և երկու անչափահաս աղջիկների հետ միասին: Աշխատում է Երևան Սիթիի` Զեյթուն մասնաճյուղում որպես •իշերային պահեստի պատասխանատու: 28.05.2016թվականին ոչ աշխատանքային օր է եղել և աշխատանքային կոլեկտիվի հետ միասին եղել են բնության •րկում` Արզնու ձորում, որտեղ օ•տա•ործել է որոշակի քանակությամբ ո•ելից խմիչք, իսկ թե ինչքան չի կարող ասել: Ժամը 21-22-ի սահմաններում վերադարձել է տուն, իսկ ժամը 23-ից 00-ի սահմաններում մի փոքր բարկացել է եղբոր վրա` իրեն նկատողություն անելու համար: Նա իրեն ասել է, թե ինչու է խմած վարում, իսկ ինքն էլ վրդովված տանից դուրս է եկել և դուռը ուժեղ բացել է և բարձր ձայնով ասել, որ մեքենան ձեզ լինի, ապա դուրս է եկել տանից: Այդ ժամանակ, իրենց հարևանությամբ նույն շենքի 43բնակարանի բնակիչ Արտակը իրենց բալկոնից ելույթ է ունեցել, ասել է ՚կամաց արաՙ, իսկ ինքն էլ ասել է, որ ՚արան ինքն էՙ, իսկ հետո չի էլ հիշում, թե նա կոնկրետ ինչ է ասել և ինչպես: Ինքը նրան ասել է, որ դուրս •ա և ինքը կասի, ապա նա դուռը բացել և դուրս է եկել, միմյանց քաշքշել են շքամուտքում, որի ժամանակ մի ան•ամ •լխով խփել է քթին, այդ ժամանակ նրա տան անդամները նրան են քաշելով տարել, իսկ իր տան անդամներն էլ իրեն: Դրանից մոտ 15րոպե անց մտել է շքամուտք, որտեղ Արտակը դեմն է դուրս եկել, ինքը կան•նած ծխել է, Արտակը միան•ամից իրենց կիսաբաց դռնից դանակով եկել և խփել է աջ ուսին, ինքն այդ պահին ասել է ՚ինչ ես անումՙ, իսկ նա մի քանի ան•ամ խփել է մարմնի տարբեր մասերին` մեջքին, թևին, փորին: Երբ սկզբում խփել է, ինքն առաջ է •նացել և ցանկացել է դուրս •ալ շքամուտքից, իսկ նա մի քանի ան•ամ էլ է խփել այդ ընթացքում, իսկ ինքն էլ վայր է ընկել իրենց շքամուտքի աստիճաններին, որի ժամանակ էլ Արտակը երկու ան•ամ հարվածել է, իր հիշելով փորին և մեջքին, ապա դիմել է փախուստի: Այդ ժամանակ ինքը բղավել է, որ ՚խփեցՙ, իսկ կինը ձայն է տվել, թե ինչ է անում: Դրանից հետո իր ինքնազ•ացողությունը վատացել է և իր եղբայր Ռոբերտը իրեն տարել է հիվանդանոց: Իր և Արտակի միջև տեղի ունեցած վիճաբանությունն ինքը չի հրահրել, չի հայհոյել Արտակին: Արտավազդ Ալեքսանյանի նկատմամբ` իրեն հասցված վնասվածքների հետ կապված, բողոք չունի: Առերես հարցաքննությամբ հայտնել է, որ 29.05.2016թվականին Զ.Քանաքեռցու 145 հասցեում վիճաբանությունը տեղի է ունեցել, քանի որ միմյանց չեն հասկացել, ինքը նրան է խփել, իսկ նա էլ իրեն: Ինքը կան•նած է եղել շքամուտքում, առաջին ան•ամ հարձակում եղել է, բայց երկրորդ ան•ամ հարձակում չի եղել, կան•նած է եղել և այդ ժամանակ է նա խփել: Հետո ընկել է աստիճաններից ներքև: Հ.Ամիրյանը հայտնել է, որ ինքն այդ աստիճան խմած չի եղել, ինչու է Ա.Ալեքսանյանը իր ետևից ձայն տվել: Պնդում է, որ ինքը շքամուտքում է կան•նած եղել, երբ Ա.Ալեքսանյանը հարվածել է իրեն, իսկ թե ինչով է իրեն հարվածել, դա արդեն Ա.Ալեքսանյանը կարող է ասել /•.թ. 111-112, 191Ա, 193-194, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Ռոզա Ալեքսանյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Արտավազդ Ալեքսանյանի մայրը: 11տարի է, ինչ Արտավազդի, ում Արտակ անունով են դիմում, նրա կնոջ` Սիրանուշ Հայրապետյանի և երկու անչափահաս թոռների հետ միասին բնակվում են Զ.Քանաքեռցու 145շենքի 43բնակարանում: Սկզբնական շրջանում իրենց և իրենց դիմացի հարևանների` Ռաֆիկի, Նոնայի ու նրանց ընտանիքի անդամների հարաբերությունները •տնվել են նորմալ վիճակում, իսկ դրանից հետո ընդհանուր շքամուտքը նրանց կողմից կեղտոտելու, նեխած մր•եր, հոտած վերմակներ դնելու պատճառով հետզհետե վատթարացել են: Նրանց դիտողություն են արել, սակայն անօ•ուտ է եղել: Միայն սառը ձևով բարևել են միմյանց և նրանց հետ ոչ մի տեսակի առնչություն չեն ունեցել, բայց թշնամություն էլ չեն ունեցել միմյանց նկատմամբ: 29.05.2016թվականին, ժամը 01-ի սահմաններում, Արտակը և Սիրանուշը •տնվել են տանը և հեռուստացույց են դիտել, իսկ երեխաները քնած են եղել: Այդ ժամանակ իրենց դիմացի տանից, թիվ 41տան բնակիչ Համլետ Ամիրյանը բարձր ձևով այլանդակ հայհոյանքներ է տվել իր ընտանիքի անդամներին, ասելով ՚ես ձեր ըսենցը, ես ձեր ընենցը, էսինչս ուտեքՙ և նման վատ արտահայտություններ: Հայհոյանքները հնչեցրել է իրենց շենքի` իրենց բնակարանների շքամուտքում: Դա լսել է նաև որդին` Արտակը, ով նրան դրա հետ կապված տան մուտքի դուռը բացել և դուրս է եկել միջանցք, նրան դիտողություն է արել, թե ինչ է անում •իշերվա կեսին, տանը մայր, կին ու երեխաներ ունի, ասել է ՚խելքդ •լուխդ հավաքիՙ: Այդ ժամանակ Համլետը •տնվելով ո•ելից խմիչքի ազդեցության տակ, ո•ևորված ասել է, թե ինչպես ուզի, այնպես էլ իրեն կպահի, ոչ ոք իրեն չի կարող ասել, թե ինչպես իրեն պահի ու Արտակին սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել` մոր, կնոջ, ազ•ի հասցեին: Արտակը հանկարծակիի է եկել, որի ժամանակ Համլետը •լխով խփել է Արտակի դեմքին, որն ինքը տեսել է իրենց դռան դիտանցքից: Այդ ժամանակ ինքն ու Սիրուշը դուրս են եկել միջանցք և Արտակին ներս բերել տուն: Արտակի քիթը ծռված է եղել, որը հենց Արտակն ինքը ուղղել է, նրա քթից արյուն է հոսել: Մի կերպ արյունը կան•նացրել են, սառույց են դրել քթի մեջ, դրանից հետո Արտակին վալերանկա է տվել, քանի որ նրա ձեռքերը դողում էին: Սիրուշը նրան փաթաթվել, համոզել է, որ Համլետը խմած է, առավոտ խոսի նրա հետ, երբ ՚կօյաղանաՙ, ասել է ՚դուռ դռան վրա ենք ապրումՙ, որ թշնամի չլինեն: Հետո Արտակին ասել է, որ մի հատ էլ սուրճ խմի քնի: Այդ ժամանակ դեռ Արտակը սուրճը չէր խմել, երբ դուռը ծեծել են ու իրենք մտածել են, որ Համլետի ընտանիքի անդամներից կլինեն, ովքեր երևի ցանկանում են ներողություն խնդրել կատարվածի համար: Արտակը դուռը բացել է և իրենց ասել, որ չմոտենան: Դուռը թակողը եղել է Համլետը և նա Արտակին քաշելով հանել է տանից և ասել ՚արի տենամ քո ասածն ինչ աՙ: Այդ ժամանակ Արտակի մուտ ոչինչ չի եղել, նա նույնիսկ ոտաբոբիկ էր, նա տանից ոչ մի դանակ չէր վերցրել` մտածելով, որ դռան վրա կխոսի ու այդքան բան: Համոն նրան տարել է դեպի բակ, իսկ այդ ամենը տևել է շատ քիչ` 1-2րոպե: Այդ ժամանակ, երբ միջանցքից լսել է Համոյի կողմից Արտակին ուղղված ՚քֆուր-քաֆարՙ, միաժամանակ լսել է նաև ՚խփեց-խփեցՙ արտահայտությունը Համոյի կողմից ու արձա•անքելով ձայնի վրա, տեսել է, որ Համոն կծկված կիսակզած վիճակում է, իսկ Արտակը չկար: Թե Արտակը Համոյին ինչպես և ինչով է խփել ինքը չ•իտի և չի էլ տեսել: Իր հետ միաժամանակ Համոյի ընտանքիքի անդամները նույնպես դուրս են եկել, նրանք իրենցից մի քիչ ավելի շուտ էին դուրս եկել և իրենց տեսնելով վիրավորել են, ապա Համոյի մայրը հրել է իրեն: Դեպքից օրեր անց` 02.06.2016թվականին, այդ նույն կինը` Նոնան, իրեն ավելով ծեծել է, որի հետ կապված ոստիկանությունում բողոք է ներկայացրել և բողոքել է նրա դեմ: Համլետի և Արտակի միջև տեղի ունեցած առաջին վիճաբանության ժամանակ ներկա են եղել մայրը, կինը, իսկ վերջում դուրս է եկել նրա եղբայր Ռոբերտը, ներկա են եղել նաև ինքն ու հարսը: Ինքն ու հարսը, ինչպես նաև Համոյի տան անդամները հաշտեցնողի դերում են եղել, որևէ այլ մարդ ներկա չի •տնվել, չի միջամտել, Համոն հայհոյել է Արտակին ու •լխով մի ան•ամ խփել նրա դեմքին: Արտակը նրան այդ ժամանակ չի խփել: Երբ Արտակին բերել են տուն, վզի վրա էլ է արյուն եղել և շոշափելով տեսել է, որ նաև •լուխն է վնասվել: Արտակն ասել է, որ •լխի վնասվածքն ստացել է Համոյի կողմից իր դեմքին •լխով հարվածելու ժամանակ ՚կլադովկինՙ խփելուց: Առաջին վիճաբանությունը հստակ չի կարող ասել ինչքան է տևել, միայն նշում է, որ այն շատ կարճ է տևել: Երկրորդ վիճաբանությունը վայրկյաններ է տևել, որևէ մեկը ներկա չի եղել: Համոյի քֆուրներն է լսել, հետո ՚խփեցՙ արտահայտությունը: Նրանց հետ այլ մարդ չի եղել, շենքից որևէ մեկը չի եկել ու չի միջամտել: Չ•իտի, թե Արտակը Համոյին ինչով է խփել, դեպքի հետ կապված այլ մանրամասներ չ•իտի /•.թ. 145-147, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Սիրանուշ Հայրապետյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Արտավազդ Ալեքսանյանի կինը: Արտավազդին դիմում են Արտակ անունով և նրա հետ ամուսնացած են շուրջ 11տարի, ունեն երկու անչափահաս երեխաներ, ծնված` 2006 և 2009թվականներին: Ճանաչում է իրենց դիմացի հարևաններ Նոնա և Ռաֆիկ ամուսիններին, նրանց որդիներ Ռոբերտին, Համլետին, Նարեկին և աղջկան Թերեզային, տատիկին և Համոյի կնոջը` Լուսինեին: Նրանց հետ որևէ տեսակի հարաբերություններ չեն ունեցել, զուտ բարևել են միմյանց: Նրանց ընտանիքին կնկարա•րի անբարո, անհաշտ, մեկը մյուսին ծեծող, ջարդող, ուրացող, նրանք ամբողջ օրն իրար ծեծում և հայհոյում են: Ամուսինը եղբոր հետ բնակարանների վերանորո•ման աշխատանքներ է իրականացնում ժամանակ առ ժամանակ: Նրա հո•եմետ դեղեր օ•տա•ործելու վերաբերյալ վերջերս է իմացել, ընտանիքին նվիրված հայր է, շատ լավ ամուսին: 29.05.2016թվականին սովորականի նման ժամը 00:30-ից 01-ի սահմաններում ինքը, Արտակը և սկեսուրը` Ռոզան, իրենց տանը հեռուստացույց են նայել, իսկ երեխաները քնած են եղել: Այդ ժամանակ իրենց շենքի թիվ 41բնակարանից վիճաբանության ձայներ են եկել, թե ինչի կամ կոնկրետ ում հետ կապված չի կարող ասել: Պահի տակ այդ վիճաբանության ձայները տեղափոխվել են միջանցք` իրենց շքամուտք, որտեղ •տնվում են միայն իրենց երկու բնակարանների մուտքի դռները: Համլետն ահավոր ձևով •ոռ•ոռացել է, հայհոյանքներ է հասցրել նրանց ընտանիքի հասցեին, չ•իտի, թե կոնկրետ ում և այնպես է ստացվել, որ իրենց տան պատից դմփոցներ է եկել, նրանք իրենց դուռն են ուժեղ բացել: Դա անհան•ստացրել է Արտակին ու Արտակը •նացել է դուռը բացել, ինքը նրա ետևից •նացել է, Արտակն իրեն հետ է հրել, բայց ինքն անձամբ տեսել է, որ երբ Արտակը դուռը բացել է, դիմացը Համլետն է եղել, Ռաֆիկն ու Նոնան: Արտակը Համլետին դիտողություն է արել, ասելով, որ ՚քֆուրներն ու •ոռոցներըՙ իրենց տանն անի, իր տան անդամները պարտավոր չեն լսելու և հարցրել է, թե ինչու է հան•իստը խան•արում: Այդ պահին Համլետը եկել է դեպի իրենց բացված դուռը, որի արանքը ինքը կան•նել է, ապա բռնելով Արտակին ֆռացրել է ու •լխով տվել Արտակի դեմքին, որից Արտակի քիթը միան•ամից ծռվել է ու •լուխը հետ •նացել, կպել շքամուտքում •տնվող նրանց պահարանին: Արտակը քիթը բռնել է ու Համլետին ասել, որ վաղը կխոսի նրա հետ ու իրենք տուն են մտել: Արտակը վազել է բաղնիք և այդ ժամանակ նրա քթից շիթով արյուն է եկել: Ինքը սրբիչը դրել է նրա քթին, ապա սառույց դնելով կան•նեցրել են քթի արնահոսությունը: Արտակը ահավոր ձևով դողալուց է եղել, սկեսուրը նրան վալերանկա է տվել, որից ինքն էլ է խմել, քանի որ ինքն էլ է ահավոր վատ եղել: Դրանից հետո սկեսուրը ցանկացել է սուրճ դնել, որպեսզի Արտակը խմի, իսկ ինքն Արտակին հան•ստացրել է, ասել է, որ Համլետը խմած է, վաղը նրա հետ կխոսի ու նա կարծես հան•ստացել էր: Այդ ժամանակ լսել է, որ Համլետն իրենց բակում, իրենց պատշ•ամբի տակից բարձր •ոռալով ասում է ՚ձեզ ըսենց անեմ, ընենց անեմՙ ու հայհոյել է բոլորի հասցեին: Ինքն Արտակի ուշադրությունը ցանկացել է շեղել, որ չկենտրոնանա նրա վրա ու համոզել է, որ նա կլրջանա ու առավոտ կ•ա կհաշտվի: Դրանից հետո մոտ 5րոպե նրա ձայնը կտրվել է, այնուհետև իրենց դուռը ծեծել են ու ինքը մտածել և Արտակին ասել է, որ հնարավոր է Համլետի եղբայրն է, երևի, եկել է, որ հաշտվի, մեկ րոպե ան•ամ չմտածելով, որ հնարավոր է նորից Համլետը լինի: Արտակի հետ •նացել է դեպի դուռը, Արտակը դուռը բացել է, նա ոտաբոբիկ է եղել, հետը ոչ մի բան չի վերցրել, նման բան չի տեսել և վստահ կարող է ասել, որ տանից ոչ մի բան չի վերցրել: Երբ Արտակը դուռը բացել է, Համոն վրա է եկել նրան և ասել, որ ՚արա լավ եմ անումՙ ու ցանկացել է վիճաբանությունը շարունակել: Այլ մանրամասների այլևս չի տիրապետում: Առաջին վիճաբանությունն իր կարծիքով երկու-երեք րոպե է տևել, որին ներկա են եղել ինքը, սկեսուրը, Նոնան, Լուսինեն և նրանց ընտանիքի անդամներից մյուսները, թե երբ են եկել չի հիշում: Ռոբերտին վերջում դրսում է տեսել: Հայհոյել է միայն Համլետը, մայրն էլ վիրավորել է: Այլ անձինք չեն եկել, չեն միջամտել: Երկրորդ վիճաբանությունը տևել է ակնթարթներ: Այլ անձանց չի տեսել, կողմնակի անձ չի միջամտել: Նրանց հարազատներն են դուրս եկել վերջում: Ինքը Համլետին նույնիսկ խփված չի տեսել: Երբ նրանք իրենց շքամուտքից դուրս են եկել, այլևս չի տեսել: Միայն կարող է ասել, որ ամուսինն իրեն հետո ասել է, որ խփել է Համլետին: Համլետի տնեցիներից լսել է, որ Արտակը նրան դանակով է խփել: Այդ պահին Արտակին չի տեսել, ման է եկել նրան, որ տեսնի որտեղ կարող է լինի, քանի որ դեպքից հետո հեռացել էր: Հետո զան•ել է եղբորը` Անդրանիկին, ասել, որ երեխաներին տանի և Արտակին փնտրի: Հետո Արտակը որոշել է ինքնակամ հանձնվի /•.թ.149-151, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Նոնա Խալաթյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 145շենքի 41բնակարան հասցեում բնակվում է ամուսնու` Ռաֆայել Ամիրյանի, սկեսուրի` Թերեզա Խաչատրյանի, որդիների` Ռոբերտ, Համլետ և Նարեկ Ամիրյանների, հարսի` Լուսինե Առուստամյանի, դստեր` Թերեզա Ամիրյանի, թոռների` Նոնա և Մարիամ Ամիրյանների հետ միասին: 2016թվականի մայիսի 28-ին բոլորը •տնվել են տանը, բացառությամբ Համլետի և Ռոբերտի, քանի որ նրանք •տնվել են աշխատանքի վայրում: Գիշերը ժամը 11-ի սահմաններում նրանք երկուսով եկել են տուն: Նշում է, որ Համլետը փոքր-ինչ •ինովցած է եղել , քանի որ նրանք երկուսով աշխատանքից հետո ծննդյան արարողության էին •նացել: Հենց իրենց բնակարանի դիմաց բնակվում է Արտակ Ալեքսանյանը` մոր, կնոջ և երկու անչափահաս երեխաների հետ միասին, նրանց հետ իրենք •տնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ: Ժամը 11-ի սահմաններում, երբ որդիները տուն են վերադարձել, ինքը պառկած է եղել խոհանոցում և իր հասկանալով Ռոբերտն իր անկողնում պառկած վիճակում Համլետին ասել է դուրս չ•ա և մնա տանը, քանի որ մինչ այդ վերջինս ասել է, որ ցանկանում է դուրս •ալ` ծխելու: Պառկած վիճակում լսել է, թե ինչպես է Համլետը տանից դուրս •ալուց տան մուտքի դուռը փակում և, քանի որ իրենց բնակարանի մուտքի դուռը երկաթյա է, փակելուց փոքր-ինչ բարձր ձայն է լսվել: Դռան ձայնից հետո ինքը պառկած վիճակում լսել է իրենց հարևան Արտակի ձայնը, ով բարձրաձայն ասել է. ՚արա էդ դուռը կամաց փակիՙ, իսկ Համլետն էլ պատասխանել է. ՚դուրս արի դուրս կխոսանքՙ: Դրանից քիչ անց շքամուտքից լսել է Արտակի և Համլետի ձայները, որն ուղղակի խոսակցություն է եղել, առանց վիճաբանության: Նրանց խոսակցությունը տևել է 3-4րոպե, որից հետո Համլետը տուն է վերադարձել, զրուցել է կնոջ հետ, սակայն չի լսել, թե ինչ թեմայով: Հետո Համլետը դուրս •ալով ննջասենյակից, ասել է, որ կրկին ծխելու է •նում, ինքն այդ պահին Համլետին խոհանոցից ձայն է տվել և ասել, որ դուրս չ•նա, սակայն նա ասել է, որ ծխում է և վերադառնա: Մոտ երկու րոպե անց լսել է Համլետի բղավոցը` ՚խփեց արա, խփեցՙ: Նրա բղավոցից բոլորը դուրս են եկել: Սկզբում դուրս է եկել կինը, իսկ նրա ետևից նաև ինքը և տեսել է, որ Համլետը շենքից 5մ հեռավորության վրա կան•նած է դրսում: Ավելացնում է նաև, որ իրենց բնակարանը •տնվում է շենքի 1-ին հարկում, երբ տանից դուրս է եկել և տեսել Համլետին, նա •ոռացել է. ՚վայ արա, խփեց արաՙ: Ինքն ու Լուսինեն արա• մոտեցել են նրան և տեսել, որ արյունոտված է և Արտակը դանակով խփել է: Երբ մոտեցել են Համլետին, տեսել են, որ Արտակը փախչում է մոտ 10մետր հեռավորությունից, քանի որ մութ է եղել, չի տեսել նրա ձեռքին ինչ-որ բան եղել է, թե ոչ, մեջքից տեսել են, որ նա փախնում է և հասկացել են, որ դա Արտակն է: Դրանից հետո մյուս որդին Համլետին տաքսի մեքենայով տարել է հիվանդանոց: Չի տեսել, թե իր որդուն ինչպես է հարվածել և ինչով, միայն նրա ձայնը լսելուց հետո է տանից դուրս եկել, իսկ դրսում, երբ մոտեցել է որդուն, տեսել է, որ Արտակը փախչում է աստիճաններով դեպի Սարկավա•ի փողոց: Դրանց հետո Արտակին չեն տեսել: Նշում է, որ նախկինում Արտակի և Համլետի միջև որևէ վիճաբանություն չի եղել /•.թ.57-58, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Լուսինե Առուստամյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ ինքն ու ամուսինը` Համլետ Ամիրյանը, մանկահասակ երեխաները արդեն շուրջ երկու ամիս է բնակվում են Զ.Սարկավա•ի 145շենք բնակարան 41հասցեում, ամուսնու ծնողների` Նոնա Խալաթյանի և Ռաֆայել Ամիրյանի, Ռոբերտ Ամիրյանի, Թերեզա Ամիրյանի, Նարեկ Ամիրյանի հետ: Ինքն ու Համլետն ամուսնացել են շուրջ 4տարի առաջ: Նշված տունը հանդիսանում է Համլետի հայրական տունը: Արտավազդը, ում Արտակ են անվանում, բնակվում է անմիջապես իրենց դիմացի տանը` ընտանիքի` մոր, կնոջ, երկու անչափահաս երեխաների հետ: Շենքի մուտքը երկկողմանի է եղել, սակայն այժմ իրենց և Արտակենց բնակարանի հատվածը առանձնացվել է, քանի որ իրենց բնակարանները կիսանկուղային հարկ են: Համլետն աշխատում է Ռուբինյանց փողոցի վրա •տնվող ՚Երևան Սիթիՙ-ում որպես •իշերային պահեստապետ, ինքը նույնպես աշխատում է այնտեղ, սակայն ներկայումս •տնվում է ֆիզ. արձակուրդում: Արտակի ընտանիքի հետ •տնվում է նորմալ հարևանական փոխհարաբերությունների մեջ և իրենց միջև երբեք անախորժ վիճաբանություններ տեղի չեն ունեցել: Համլետը և Արտակը միմյանց հետ ընդամենը սառը հարևանական հարաբերությունների մեջ են: Իր իմանալով նրանք երբեք չեն վիճաբանել, սակայն ընկերություն և մտերմություն նույնպես չեն անում: 2016թվականի մայիսի 28-ին ամուսինն աշխատանքից հետո տուն չի եկել և տեղյակ էր, որ աշխատանքից հետո միան•ամից կոլեկտիվով պետք է •նային քաղաքից դուրս` Արզնիի ձոր միջոցառման: Ռոբերտը տուն է վերադարձել մոտավոր 22.30-ի սահմաններում, իսկ ամուսինը 23.30-ի սահմաններում: Երբ ամուսինը եկել է իրենք միասին դուրս են եկել տանից և •նացել են շենքի մոտ •տնվող ՚Ծիրանՙ սուպերմարկետ, սակայն •նումներ չեն կատարել և վերադարձել են: Ամուսինը միջոցառման ընթացքում շատ էր խմել և նրա եղբայր Ռոբերտը նախատել է դրա համար նրան, որի ժամանակ նրանք միմյանց հետ բարձր խոսել են և, որպեսզի ամուսինը սթափվեր և վատ չզ•ար, որոշել են տարածքում զբոսնել: Այդ ժամանակ եղել է մոտ 24.00-ի սահմանները, սկզբում ամուսինն է դուրս եկել տանից և դուռը ուժեղ ծածկել է, իսկ նույն պահին ինքը կոշիկներն է հա•ել, որպեսզի նույնպես դուրս •ա: Երբ ինքը դուրս է եկել, լսել է, որ Արտակն իրենց պատշ•ամբում կան•նած, դիմելով մուտքի մոտ կան•նած ամուսնուն, ասել է ՚Արա էս ինչ ես անումՙ, իսկ ամուսինն ասել է ՚արի ասեմՙ: Ինքն Արտակին ասել է ՚միայն դու էիր պակաս, թող ներս •նաՙ: Այդ ժամանակ Համլետը մտել է շենքի մուտք, ուժեղ ծեծել է Արտակենց դուռը և ասել, որ նա դուրս •ա, իսկ Արտակը բացել է դուռը և դուրս է եկել միջանցք, որից հետո Արտակը երկու ձեռքով բռնել է ամուսնու հա•ուստից և, որպեսզի ամուսինը ազատվեր, խփել է նրա ձեռքերին: Դրանից հետո Արտակը և Համլետը բռնելով միմյանց ձեռքերից, քաշքշել են և տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Այդ ժամանակ իրենց դռան դիմացի լույսը վառված է եղել և ինքը երկուսի •ործողությունները հստակ տեսել է, փորձել է միջամտել և բաժանել նրանց, սակայն Արտակը ձախ ձեռքով մի կողմ է հրել իրեն, որպեսզի չխառնվի: Այդ ժամանակ ամուսինը •լխով հարվածել է Արտակի քթին, որի հետևանքով Արտակը •լխի հետևի մասով դիպել է կլադովկայի փայտյա դռանը: Այդ աղմուկից իրենց տանից դուրս են եկել Ռոբերտը և Համլետի մայրը, իսկ Արտակենց տանից նրա մայրն ու կինը, որից հետո յուրաքանչյուրի տան անդամները բաժանել են նրանց միմյանցից, Համլետը հայհոյել է, իսկ Արտակն էլ ասել է ՚դու դեռ քու հալը կտեսնեսՙ, իսկ Ռոբերտը Համլետին շենքից դուրս է հանել: Ռոբերտը շենքի դիմաց հան•ստացրել է Համլետին, իսկ ինքը •նացել է տուն: Արտակենք բոլորը տուն էին •նացել և նրանց դուռը եղել է փակ: Այդ ժամանակ տանից դուրս է եկել Ռաֆայելը և ինքը պատուհանից նայել է դուրս, ապա տեսել է, որ Ռոբերտը և Ռաֆայելը Համլետին քայլելով տարել են շենքի կողային հատված: Երեխաները լացելիս են եղել, իսկ ինքը փորձել է հան•ստացնել նրանց, սենյակում պառկել էր քնելու, եղել է ժամը 01-ը, լսել է դռան ձայն, իսկ երբ դուրս է եկել, միջանցքում տեսել է Ռոբերտին, ով ասել է, որ Համլետին հան•ստացրել է: Այդ ժամանակ իր •րկում եղել է աղջիկը, դուռը բացել է և դուրս է եկել շքամուտք, որպեսզի տեսնի, թե որտեղ է Համլետը, ապա տեսել է, որ Համլետը կողքի շրջված կան•նած է եղել շենքի մուտքի աստիճանների ներքևում և ձայն չի հանել: Մոտեցել է նրան, կան•նել դիմացը և զ•ացել, որ ձեռքերով փորն է բռնել, ապա ասել է ՚Լուս 5տեղից խփեցՙ: Այդ ժամանակ նայել է փողոց տանող ճանապարհին և մոտ 25-30մետր հեռավորության վրա կան•նած է եղել Արտակը, ինքը բղավել է, իսկ Արտակը շրջվել և վազելով փախել է աստիճաններով ներքև իջել է դեպի փողոց, փողոցում ոչ մեկ չի եղել, միայն իր բղավելուց հետո եկել են իրենց և Արտակի տան բոլոր անդամները: Համոզված է, որ հենց Արտակն է հարվածել ամուսնուն և պատճառել նշված մարմնական վնասվածքները, քանի որ փողոցում այլ անձինք չեն եղել և այլ անձանց հետ նա չի վիճաբանել: Արտակի և ամուսնու մոտ ինչպես այդ պահին, այնպես էլ նախորդ օրերին դանակ կամ որևէ սուր, կտրող առարկաներ չի նկատել: Դեպքից հետո, երբ Արտակի մայրն է դուրս է եկել, ինքը նրան ասել է ինչ արեց Արտակը, իսկ նա էլ ասել է, որ լավ է արել, քանի որ Համլետն էլ նրա քիթն է կոտրել: Իրենց միջև վիճաբանություն չի եղել, նրանց տան անդամների նկատմամբ որևէ բողոք չունի, ինքը որևէ մարմնական վնասվածք չի ստացել /•.թ. 52-55, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Ռոբերտ Ամիրյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանոմ է Համլետ Ամիրյանի եղբայրը: Ընտանիքով ապրում են Զ.Քանաքեռցու 145շենքի թիվ 41բանակարանում: Աշխատում է Ռուբինյանց 15/5 հասցեում •տնվող ՚Երևան Սիթիՙ խանութում որպես բանվոր: Եղբայրը` Համլետը նույնպես աշխատում է այդ խանութում` որպես •իշերային պահեստապետ: 28.05.2016թվականի առավոտից, աշխատանքային կոլեկտիվով •նացել են Արզնու ձոր` աշխատողներից մեկի ծննդյան առիթով: Մութն արդեն ընկած է եղել, երբ այնտեղից շարժվել են, ինքն ավելի շուտ է դուրս եկել, քան Համլետը և նա իրենից հետո է տուն վերադարձել: Նա ո•ելից խմիչք օ•տա•ործած է եղել և ինքը մի փոքր նրան սաստել է, թե ինչու է խմած մեքենա վարում: Նա այդ ժամանակ տանից դուրս է եկել, իր կարծիքով վրդովված է եղել, քանի որ նրա վրա խիստ զայրացել է, նրան ասել է, որ եթե իր մասին չի մտածում, ուրիշի կյանքը պիտի հար•ի: Ինքն այդ ժամանակ պառկել և անմիջապես քնել է, որովհետև շատ հո•նած է եղել, քունն էլ տարել է: Չի կարող ասել, թե կոնկրետ որ ժամին է արթնացել` տան անդամների բղավոցներից, նրանք ասել են, որ Համլետը դրսում է: Անմիջապես մոտեցել է իրենց շենքի` կոնկրետ իրենց շքամուտքի աստճանների դիմաց, որտեղ տեսել է, որ Համլետն արնաշաղախ վիճակում կան•նած է, որից հետո անմիջապես նրան •րկել է և հասկանալով, որ վիճակը լավ չէ նրան թևանցուկ տարել է Զ.Քանաքեռցու փողոց և պատահական տաքսի մեքենայով, որի ոչ համարն է տեսել և ոչ էլ կարող է հիմա ասել, թե ինչ մոդելի մեքենա էր, նրան տեղափոխել է Միքայելյան հիվանդանոց: Չի տեսել, թե ով է եղբորը վնասվածքներ պատճառել: Հետո եղբորից է իմացել, որ 28.05.2016 թվականի •իշերը, լույս 29-ի առավոտ, վիճաբանել է հարևան Արտակի հետ, ում նա •լխով խփել է, հետո էլ Արտակն է իրեն դանակով հարվածներ հասցրել /•.թ. 188-190, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Անդրանիկ Հայրապետյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Արտավազդ Ալեքսանյանի կնոջ եղբայրը: Արտավազդին կրճատ դիմում են Արտակ անունով: Դեպքի հետ կապված քրոջ պատմելով •իտի, որ 29.05.2016թվականին իրենց տան դիմացի հարևանի տանը աղմուկ է եղել, իրենք տանն են եղել և լսել են նրանց ձայները: Հետո նրանք դուրս են եկել միջանցք և ՚քֆուրՙ են տվել, իսկ Արտակը Համոյին ասել է ՚ապեր կամաց, մարդ կա ստեղ ապրողՙ, իսկ նա էլ ասել ՚թե դու պտի ասես, ինչ անեմՙ: Հետո Արտակը դուրս է եկել և այդ ժամանակ առաջին ան•ամ քույրը չի հասկացել, որ Արտակը դուրս է եկել և նրանց ձայների վրա է դուրս եկել միջանցք, տեսել Արտակին և Համոյին միջանցքում քաշքշելիս ու Արտակի քթից այդ ժամանակ արյուն է եկել: Քույրը սկեսուրի հետ Արտակին տարել են տուն, որ հան•ստանա, հետո սուրճ են դրել, որ խմի, ապա մոտ 10րոպե անց, Արտակն ասել է, որ նրա հետ վաղը կխոսի, քանի որ այդ ժամանակ Համոն խմած է եղել: Դրանից հետո դուռը ծեծել են, Արտակը բացել է դուռը և ամենավերջին հայհոյանքներով Համոն դիմել է Արտակին ու ցանկացել նրա հետ կռիվը շարունակել, ՚տուն-կնիք քֆուրներա տվելՙ Համոն, այդ ժամանակ Արտակը դանակով խփել է Համոյին: Բայց քույրն ասում է, որ Արտակի կողմից տանից դուրս •ալուց նրա ձեռքին որևէ բան չի տեսել, ոչ էլ դանակ: Հետո Արտակը հեռացել է այնտեղից: Կատարվածից հետո զան•ել է քույրն ու լացելով կանչել իրենց տուն, ժամը չի հիշում, թե քանիսն է եղել: Երբ •նացել է Սիրանուշենց տուն, այնտեղ բակում արդեն ՊՊԾ-ի մեքենան էր կան•նած, ապա բակում ասֆալտին տեսել է արյունը: Մտել է Արտակենց տուն, Սիրանուշն ամեն ինչ պատմել է, որից հետո երեխաներին տարել է իրենց տուն ու կրկին վերադարձել: Առավոտյան 7-8-ի սահմաններում •նացել է տուն և տեսել է, որ Արտակն իրենց տանն է, նրան ասել է, որ ոստիկանություն է եկել, իրեն են փնտրում, ավելի լավ կլինի իր կամքով •նա, որից հետո մեքենայով Արտակին տարել է ոստիկանություն Արտակն իրեն ասել է, որ ՚իրեն •լխել է Համոնՙ, իրար քաշքշել են, հետո ՚կնիկ երեխա է •իշերվա կեսին Համոն քրֆելՙ, իսկ ինքն էլ հետո նրան խփել է, այլ հան•ամանքներ չի ասել: Ներկայացրել է Ա.Ալեքսանյանի հա•ուստը, որը դեպքի ժամանակ եղել է նրա հա•ին և թողել էր իրենց տանը հա•ուստը փոխելուց հետո /•.թ.92-93, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա ամբաստանյալի հայր Ռաֆայել Ամիրյանը դատաքննությամբ հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հայտնեց, որ քննիչը •նացել է իրենց տուն, հարցեր է տվել և ինքը պատասխանել է, ներկայումս հրաժարվում է ցուցմունք տալ: Հայտնեց, որ հիվանդ է, տղայի հետ կապված դեպքը չի հիշում, ինքը որևէ բան չի տեսել, միայն •ետնին թափված արյունն է տեսել, չի իմացել, թե ով է նրան խփողը եղել: Միայն տեսել է, որ կանայք դռան դիմաց •ոռ•ռում են, սակայն չի իմացել, թե ինչ հարցի վերաբերյալ, հետո եկել են քննիչները, ոստիկանությունը, հետո իմացել է, որ տուժողն իր տղան է և նրան են դանակով խփել: Հիմա ինչ ասում է ճիշտն է ասում /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատաբժշկական թիվ 1044/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի` Հ.Ամիրյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ արմնկային հոդի շրջանի արյունազեղման, հեմոպերիտոնեումով զու•որդված, մեծ ճարպոնի և բարակ աղիների վնասումով` ձախից որովայնի առաջային պատի, թափանցող, ձախ դաստակի շրջանի միջանցիկ, կրծքավանդակի աջ կեսի չթափանցող և աջ բազկի շրջանների ծակված-կտրված վերքերի ձևով, հասցվել են ձախ արմնկային հոդի արնազեղումը` բութ առարկայով, մնացածը` սուր ծակող-կտրող •ործիքով/ներով/, հնարավոր է` նշված ժամկետում և հան•ամանքներում և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտան• սպառնացող /•.թ. 179-180, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դեպքի վայրի զննության արձանա•րությունով, որի համաձայն` զննության մասնակից Ռ.Ամիրյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 145շենքի 3-րդ մուտքի` թիվ 41 և 43 բնակարանների շքամուտքի դիմացի աստիճանավանդակը, բակային հատվածը, որտեղ տեղի է ունեցել դեպքը և հայտնել, որ նույն շենքի թիվ 43բնակարանի բնակիչ Ա.Ալեքսանյանն է Հ.Ամիրյանի առողջությանը վնաս հասցրել և որտեղից հայտնաբերվել են մեծ քանակությամբ արյան հետքեր /•.թ. 16-22, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դեպքի վայրի լրացուցիչ զննության արձանա•րությունով, որի համաձայնª Ա.Ալեքսանյանի մասնակցությամբ կատարված լրացուցիչ զննության ժամանակ վերջինս մատնացույց է արել Զ.Սարկավա•ի 145-43բնակարանի մուտքի դռան ձախակողմյան հատվածում իր կողմից թաքցված դանակի վայրը, որտեղից վերցնելով իր դանակը, դրանով հարվածներ է հասցրել Հ.Ամիրյանին թիվ 41 և 43բնակարանների շքամուտքից դուրս •ալիս և պատրաստակամություն հայտնել ցույց տալու Հ.Ամիրյանին հարվածած դանակը նետելու վայրը /•.թ. 60-64, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Տեղանքի զննության արձանա•րությամբ, որի համաձայն` մասնակից Ա.Ալեքսանյանը մատնացույց է արել Զ.Քանաքեռցու 155հասցեի մոտակայքում •տնվող ՚Սանիտեկՙ ընկերության աղբարկղը, որի մեջ 29.05.2016թվականի ժամը 02-ի սահմաններում •ցել է Հ.Ամիրյանին դրանով հարվածներ հասցրած դանակը /•.թ. 65-66, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ա•րավված, իրեղեն ապացույց ճանաչված և դեպքի ժամանակ Հ.Ամիրյանի հա•ին եղած հա•ուստով և հա•ուստը զննելու մասին արձանա•րությունով, համաձայն որի` ՚Adidasՙ •րառմամբ սև •ույնի կիսաթև շապիկը, սպիտակ •ույնի պատռած շապիկը և ՚Porshe designՙ •րառմամբ սպորտային տաբատի վրա պահպանվել են Ա.Ալեքսանյանի հանցավոր •ործողությունների հետքերը` հարթ եզրերով կտրված-ծակված վնասվածքների տեսքով /•.թ. 12-15, 137-140, 174-175, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Լ.Առուստամյանի հանցա•ործության մասին հաղորդման արձանա•րությամբ, համաձայն որի` 29.05.2016թվականի ժամը 00:30-ի սահմաններում Զ.Սարկավա•ի 145շենքի թիվ 43բնակարանի բնակիչ Արտավազդ Սերյոժայի Ալեքսանյանը Զ.Սարկավա•ի 145շենքի բակային հատվածում վիճաբանել է ամուսնու` Համլետ Ռաֆաելի Ամիրյանի հետ, որի ընթացքում դանակով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր հատվածներին` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ /•.թ. 4, դատական նիստի արձանա•րություն/:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Դատարանը վերլուծելով և •նահատելով դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցները իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արտավազդ Սերյոժայի Ալեքսանյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 112հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, ուստի նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի և պատիժ կրի:
Վերլուծելով ամբաստանյալ Արտավազդ Ալեքսանյանի ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական •ործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, դատարանն արձանա•րում է, որ ամբաստանյալ Արտավազդ Ալեքսանյանը նախաքննությամբ չորս ան•ամ տարբեր օրերի, իր ձեռքով ցուցմունքներ է •րել այն մասին, որ երբ Համոն եկել է իրենց տան դուռը ծեծել ու շարունակել է կռիվը` իրեն ա•րեսիվ պահելով, իսկ ինքը մտածելով, որ կրկին ուզում է իրեն խփի և վիրավորվելով նրա այցի ժամանակ նորից իր հասցեին հնչեցրած հայհոյանքներից, իրենց շքամուտքում, դռան կողքին, պատի անկյունում, վրայի հատվածի չերևացող վայրում պահվող ծալովի դանակը վերցրել է և մոտենալով Համոյին, շքամուտքում ցանկացել է վախեցնել Համոյին, որպեսզի նա հան•ստանա, նրան ցույց տալով, որ ձեռքին դանակ կա, Համոն անմիջապես վրա է տվել, այսինքն հարձակվել է իր վրա, իսկ ինքն աջ ձեռքում պահած դանակով սկսել է անկանոն հարվածել նրա մարմնի տարբեր մասերին, այդ պահին Համոն բարձր բղավել ու •ետին է ընկել, իսկ ինքը տեսնելով, որ իրենց ձայնից բոլորը դուրս են եկել, խառնված դիմել է փախուստի: Մեղքն ամբողջությամբ ընդունում է, զղջում է կատարվածի համար և խնդրում է իրեն ենթարկել մեղմ պատասխանատվության: Նախաքննական ցուցմունքները պնդել է նաև առերես հարցաքննությունների ընթացքում: Իսկ դատաքննությամբ հայնեց, որ իր հարվածելու պահը չի հիշում, թե նա ինչպես է ընկել կամ չի ընկել, այդ ամենն իմացել է բաժնում, որ մի քանի ան•ամ սուր •ործիքով հարվածել է: Այդ սուր •ործիքը իր մոտ կարող էր հայտնվել միջանցքից, որովհետև այնտեղ ամեն ինչ էլ կա: Հարվածելուց հետո դրսում է սթափվել: Վերո•րյալը դատարանին բերում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Արտավազդ Ալեքսանյանի դատաքննական ցուցմունքը հիմնազուրկ է և անարժանահավատ, իսկ նախաքննական ցուցմունքները հիմնավոր, քանի որ նախաքննությամբ տարբեր օրերի տրված ցուցմունքներով մանրամասն նկարա•րել է դեպքը և նախաքննությունն իրականացնող մարմնին այնպիսի մանրամասներ է հայտնել, որոնք կարող էին միայն իրեն հայտնի լինել, և դրանց համադրումը •ործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների և տվյալների հետ դատարանին բերում են այն համոզման, որ այդպիսիք լրացնում են ամբաստանյալի հանցավոր արարքի ամբողջական պատկերը: Այսպիսով դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Ա.Ալեքսանյանի դատաքննական ցուցմունքը իրականությանը չի համապատասխանում, արժանահավատ չի, քրեական պատասխանատվությունից և սպասվող պատժից խուսափելու, ինչպես նաև քրեական •ործով պարզված փաստական հան•ամանքները խեղաթյուրելու նպատակ է հետապնդում և հերքվում է վերոնշյալ ապացույցներով, մասնավորապես դեպքի վայրի լրացուցիչ զննության արձանա•րությամբ, որի համաձայնª Ա.Ալեքսանյանը մատնացույց է արել Զ.Սարկավա•ի 145-43բնակարանի մուտքի դռան ձախակողմյան հատվածում իր կողմից թաքցրած դանակի վայրը, որտեղից վերցնելով դանակը հարվածներ է հասցրել Հ.Ամիրյանին:
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների •նահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արտավազդ Սերյոժայի Ալեքսանյանը դանակի մի քանի հարվածներով տուժող Համլետ Ամիրյանի առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել է ծանր վնաս, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք« որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 112հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին£ Դատարանը փաստում է, որ վիճաբանության ընթացքում տուժողը դանակի •ործադրմամբ մարմնական վնասվածքներ է ստացել նախքան •ործով ամբաստանյալին հարվածելը, հետևաբար` վերջինիս վերա•րված •ործողությունները որպես անհրաժեշտ պաշտպանության սահմաններում կատարված արարք դիտարկելու վերաբերյալ պաշտպանի վիճարկումներն անհիմն են, ամբաստանյալը քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 112հոդվածի 1-ին մասով£ Դատարանը փաստում է նաև, որ վերոնշյալ պատճառաբանությունն ինքնին բավարար է •ործով ամբաստանյալ Ա.Ալեքսանյանին վերա•րված արարքի ճիշտ որակման վերաբերյալ հետևության հան•ելու համար£ Դատարանը, ելնելով ցուցմունքների բովանդակային վերլուծությունից, հարկ է համարում անդրադառնալ և արձանա•րել, որ տուժող Հ.Ամիրյանի վերը նկարա•րված •ործողությունները որևէ անձի, նաև ամբաստանյալ Ա.Ալեքսանյանի կյանքի և առողջության համար օբյեկտիվ վտան• չի ներկայացրել, տուժող Հ.Ամիրյանի կողմից Ա.Ալեքսանյանի կամ այլ անձի դեմ ռեալ ոտնձ•ություն կամ դրա սպառնալիք օբյեկտիվորեն չի եղել, որպիսիք հիմք հանդիսանային ամբաստանյալի համար այդ •ործողությունները նշված եղանակովª ծանր մարմնական վնաս պատճառելով, պաշտպանվելու կամ վերացնելու համար: Նման պայմաններում տվյալ դեպքում չի կարող խոսք լինել նաև անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցման մասին, հետևաբար Արտավազդ Ալեքսանյանը հանրորեն վտան•ավոր արարքը չի կատարել անհրաժեշտ պաշտպանության կամ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցման վիճակում:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին): Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցա•ործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտան•ավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 61հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, որոշիչ հան•ամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի, այնպես էլ պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցա•ործության, դրա առանձնահատկությունների, •ործի կոնկրետ հան•ամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքների բազմակողմանի •նահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրա•ործման հնարավորությունը:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ, 7-րդ, 9-րդ կետերով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Արտավազդ Սերյոժայի Ալեքսանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք է համարում այն, որ նա իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարածի համար, խնամքին է •տնվում երկու անչափահաս երեխա /ծնված 27.09.2006թվականին, 26.08.2009թվականին/, արարքի կատարմանը նպաստել է տուժողի հակաօրինական վարքա•իծը /Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան 20.10.2016 թվականի որոշում/, տուժուղը որևէ բողոք կամ պահանջ չունի, մեղայականով ներկայացել է ոստիկանության բաժին:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 112հոդվածի 1-ին մասով կատարված հանցա•ործության համար պատիժ է նախատեսվում ազատազրկումª երեքից յոթ տարի ժամկետով:
Վճռաբեկ դատարանն իր 22.12.2011թվականի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11քրեական •ործով իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ՚(...) որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցա•ործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձա•անքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցա•ործության և քրեաիրավական ներ•ործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցա•ործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հան•եցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է նաև, որ արդարությանª որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդ•րկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հան•ամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս (հանցա•ործության հանրորեն վտան•ավորությունը, հանցավորի անձը և այլն): Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդ•ծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում: Պատժի անհատականացման սկզբունքի իմաստով դատարանի խնդիրն է հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կոնկրետ հանցակազմի սանկցիայի սահմաններում նշանակել կոնկրետ պատիժ: Կոնկրետ պատժի նշանակումը դատարանի համար խիստ կարևոր և պատասխանատու խնդիր է, որի լուծման համար մեծ նշանակություն ունի պատժի անհատականացման կար•ի և չափանիշների հարցը: Վերո•րյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ պատժի անհատականացումն անհրաժեշտ է դիտարկել երկու տեսանկյունից: 1) պատժի անհատականացում օրենքում: Վերջինս ենթադրում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի նորմերում արտահայտված ընդհանուր դրույթների առկայությունը, որոնք դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել հանցանք կատարած անձի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի սանկցիայի շրջանակներում պատիժ նշանակելիս: 2) պատժի անհատականացում դատարանում: Վերջինս ենթադրում է կոնկրետ անձի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս ՀՀ Քրեական օրենս•րքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերի դրույթների կիրառումª հաշվի առնելով հանցավորի անձի առանձնահատկությունները, հանցա•ործության կատարման հան•ամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները: ՀՀ Քրեական օրենս•իրքը չի բովանդակում բոլոր այն հան•ամանքների սպառիչ ցանկը, որոնք պետք է հաշվի առնվեն դատարանի կողմից կոնկրետ հանցա•ործության համար պատիժ նշանակելիս: Օրենս•իրքը, սակայն, դատարանին տալիս է պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներ, որոնց հիման վրա դատարանը կարող է նշանակել արդարության պահանջներին համապատասխանող պատիժ: Նշված չափանիշներն են` ա) հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը, ընդհանրապես, կոնկրետ հանցա•ործության կատարման հան•ամանքների տեսանկյունից մասնավորապես, բ) հանցավորի անձը, •) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքները: Պատժի անհատականացման չափանիշներից առաջինինª հանցա•ործության` հանրության համար վտան•ավորության աստիճանին ու բնույթին, Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ որոշման մեջ (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը, կետ 14): Սույն որոշման նախորդ կետում նշված և, համապատասխանաբար, Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ որոշման մեջ վերլուծվածª արարքի հանրային վտան•ավորության աստիճանն ու բնույթը սերտորեն կապված են պատժի անհատականացման երկրորդ չափանիշիª հանցավորի անձի հետ: Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ ՚Պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հիմք են ոչ միայն կատարված արարքի հասարակական վտան•ավորության աստիճանի, այլև հանցավորի անձը բնութա•րող հատկանիշներ հանդիսացող նրա սոցիալ-հո•եբանական, սոցիալ-ժողովրդա•րական, քրեաբանական և քրեա-իրավական, ֆիզիկական հատկությունների համակցության ճիշտ •նահատումը (ընտանեկան դրությունը, վարքա•իծը աշխատանքում և կենցաղում, աշխատունակությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, դատվածությունը և այլն)ՙ (տես Հազարապետ Ալբերտի Հարությունյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07 որոշումը): Զար•ացնելով մեջբերված դիրքորոշումըª Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ հանցանք կատարած անձի ուսումնասիրությունը մեծ դեր է խաղում պատիժ նշանակելու համար: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48-րդ հոդվածի ¥՚Պատժի նպատակներըՙ) իմաստով պատժի նպատակը, սոցիալական արդարությունը վերական•նելուց բացի, դատապարտյալի ուղղումն է և նոր հանցա•ործությունների կանխումը, ուստի դատարանը պարտավոր է հան•ամանորեն հետազոտել անձի ինչպես կենսաբանական, այնպես էլ սոցիալական առանձնահատկությունները: Այս կապակացությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ շատ դեպքերում պատժի տեսակի և չափի վրա ազդում են հանցավորի սեռը, տարիքը, առողջական վիճակը: Պատժի անհատականացման երրորդ չափանիշը պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքներն են: Վերջիններիս Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Հ.Հարությունյանի վերաբերյալ 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07, Ռ.Խատոյանի վերաբերյալ 2007 թվականի մայիսի 4-ի թիվ ՎԲ-55/07, Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 1-ի թիվ ՎԲ-84/07, Դ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 և մի շարք այլ որոշումներում: Պատժի նշանակման մարդասիրության սկզբունքն ունի երկու կողմ, այն էª 1) մարդասիրություն հասարակության նկատմամբ, որի էությունը տուժողի, հասարակության և պետության շահերի պաշտպանությունն է: 2) մարդասիրություն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ. դա նշանակում է մարդկային վերաբերմունք նրա անձի նկատմամբ, պատվի և արժանապատվության հար•ում, ֆիզիկական և բարոյական տանջանքների բացառում:Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի մարդասիրության սկզբունքի վերոնշյալ երկու կողմերը: Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքում ձևավորված, ինչպես նաև սույն որոշման 14-21-րդ կետերում շարադրված և զար•ացված իրավական դիրքորոշումների հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ Քրեական օրենս•րքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավա•իտակցությանը համապատասխան, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպª ուրվա•ծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելա•ույն և նվազա•ույն սահմաններըª ՀՀ Քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը •տնում է, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի Հատուկ մասի •րեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրա•րված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Վերո•րյալից Վճռաբեկ դատարանը եզրահան•ում է, որ առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: Պատիժ նշանակելիս դատարանի հայեցողության կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդ•ծել նաև, որ պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտան•ավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հան•ամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային •նահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածով նախատեսվածª պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (...)ՙ:
Վերը շարադրված իրավադրույթները, իրավական վերլուծությունները կիրառելովª Դատարանը հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալին նպատակահարմար է պատժիչ դաստիարակչական ներ•ործության ենթարկել հասարակությունից մեկուսացնելու պայմաններում: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը ելնում է այն իրողությունից, որ օրենքի առաջնային պահանջը պատժի արդարացիությունն է, որըª որպես քրեական իրավունքի սկզբունք, ձևակերպված է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 10հոդվածում, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժը պետք է լինի արդարացի, անհրաժեշտ և բավարար նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունը կանխելու համար: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածի դրույթների համաձայն պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները: Դատարանը միաժամանակ հավաստում է, որ նշանակվող պատժի արդարացիության հարցը լուծելիս դատարանը ճիշտ է •նահատել •ործի բոլոր հան•ամանքները, ամբաստանյալի անձը բնութա•րող բոլոր տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է տվյալ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Ընդ որում, պատիժ նշանակելիս դատարանն ուղեցույց է ընդունում նաև քրեական օրենքի դրույթն այն մասին, որ հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները /ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 61հոդվածի 3-րդ մաս/: Միաժամանակ նշված հան•ամանքների ամբողջությունը դատարանին հիմք է տալիս կիրառելու ՀՀ քրեական օրենս•րքի 112հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի ոչ խիստ տարբերակըª չափի իմաստով: Այդպիսի եզրակացության դատարանը •ալիս է հաշվի առնելով արարքի բոլոր փաստական ու քրեաիրավական բնութա•րերը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հան•ամանքները, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալները: Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա •ործողությունների վտան•ավորության աստիճանը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան•ամանքները, ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, •տնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևովª 3/երեք/ տարի ամկետով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ կրելու պայմանով 3/երեք/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատիժ նշանակելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներինª սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցա•ործությունների կանխմանը:
Ամբաստանյալ Արտավազդ Սերյոժայի Ալեքսանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված Համլետ Ռաֆիկի Ամիրյանի ՚Adidasՙ •րառմամբ սև •ույնի կիսաթև շապիկը, սպիտակ •ույնի պատռված շապիկը և ՚Porshe designՙ •րառմամբ սպորտային տաբատը պետք է վերադարձնել տուժող Համլետ Ռաֆիկի Ամիրյանի տնօրինությանը:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 169հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` սույն օրենս•րքի 168հոդվածի առաջին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա: Դատարանն իրավունք ունի դատապարտյալին լրիվ կամ մասնակի ազատել որպես պետության եկամուտ •անձվելիք դատական ծախսերը վճարելուց, եթե դատապարտյալն անվճարունակ է, կամ •ումարի •անձումը կարող է էապես ազդել դատապարտյալի խնամքի տակ •տնվող անձանց նյութական վիճակի վրա:
Քննության առնելով դատական ծախս հանդիսացող փորձա•ետի վարձատրության •ումարը ամբաստանյալից բռնա•անձելու հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ դատապարտյալին պետք է ազատել դատական ծախսերը վճարելուց, քանի որ նա անվճարունակ է, և •ումարի •անձումը կարող է էապես ազդել դատապարտյալի խնամքի տակ •տնվող անձանց նյութական վիճակի վրա:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արտավազդ Սերյոժայի Ալեքսանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 112հոդվածի 1-ին մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 29.05.2016թվականից:
Խափանման միջոցըª կալանավորումը, թողնել անփոփոխ:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Համլետ Ռաֆիկի Ամիրյանի ՚Adidasՙ •րառմամբ սև •ույնի կիսաթև շապիկը, սպիտակ •ույնի պատռված շապիկը և ՚Porshe designՙ •րառմամբ սպորտային տաբատը վերադարձնել տուժող Համլետ Ռաֆիկի Ամիրյանին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ