Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0109/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
6.4
Պատասխանող
Արամ Մկրտչյան
Արամ Մկրտչյան Արմեն
Արամ Մկրտչյան
Արամ Մկրտչյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Կարինե Ղազարյան
Սեվակ Համբարձումյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Վճռաբեկ
Ելիզավետա Դանիելյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Կարինե Ղազարյան
Սեվակ Համբարձումյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Վճռաբեկ
Ելիզավետա Դանիելյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-06-19 | 14:00 | 4 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-06-07 | 16:00 | 4 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-05-22 | 15:00 | 4 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2017-03-24 | 14:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2017-03-10 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-02-16 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-01-27 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-01-10 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-12-14 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-12-01 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-11-10 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-10-20 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-10-03 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-09-06 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-07-22 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-07-07 | 15:00 | 5 | Կայացել է |
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
Գործ Հ. ԵԱՔԴ/0109/01/16
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Մ.Սամսոնյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
պաշտպան` Կ.Մեժլումյանի
ամբաստանյալ` Ա.Մկրտչյանի
մեղադրող` Տ.Կարապետյանի
Երևան 14.07.2017թ.
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով /2 դրվագ/, 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /1 դրվագ/ և 324 հոդվածի 1-ին մասով /3 դրվագ/, ՀՀ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Դատարան) 24.03.2017թ. դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը.
ՊԱՐԶԵՑ
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
25.09.2015թ. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14804815 քրեական գործը:
02.11.2015թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևանի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 09123315 քրեական գործը:
25.12.2015թ. Արամ Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին և հայտարարվել է հետախուզում:
30.12.2015թ. նախաքննության մարմնի որոշումներով թիվ 09123315 և 14204815 քրեական գործերով վարույթը կասեցվել է:
11.01.2016թ. Արամ Մկրտչյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, նույն օրը թիվ 14204815 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
18.01.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 09123315 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
15.03.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 09123315 քրեական գործը միացվել է թիվ 14204815 քրեական գործին:
15.03.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 09123415 քրեական գործը միացվել է թիվ 14204815 քրեական գործին:
25.03.2016թ. Արամ Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 324 հոդվածի 1-ին մասով` 2 դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով` 1 դրվագով, այն բանի համար, որ նա, ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ` նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձանց հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 22.09.2015թ. 093-77-15-22 հեռախոսահամարից զանգահարել է Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանին, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի աշխատակից և «ԶԻԼ 131» մակնիշի ավտոմեքենայի 5 շարժիչներ վաճառելու կեղծ պատրվակով պայմանավորվել է 2015թ. սեպտեմբերի 22-ին ժամը 16:00-ի սահմաններում Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ, իր կողմից ուղարկած անձանց նշված գումարը և Իշխան Մարգարյանի անձնագիրը փոխանցելուց հետո վերջինիս հանձնել վերը նշված շարժիչները, սակայն խմբի կազմում գործելով, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խոշոր չափի` 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը ստանալով` հափշտակել է դրանք:
Բացի այդ, Արամ Մկրտչյանը, ուրիշի գույքի զգալի չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված 2 անձանց հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 2015թ. հոկտեմբերի 20-ին 098-62-77-16 հեռախոսահամարից խոսել է Լոռու մարզի Դեբետ գյուղի բնակիչ Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանի հետ, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի ծառայող և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով, «ԶԻԼ 131» մակնիշի ավտոմեքենայի 6 հատ անվադողեր, 1 հատ ամբողջական սրահ և 1 հատ կամրջակ վաճառելու պատրվակով 21.10.2015թ. ժամը 01:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ ոմն Արթուրի և վերջինիս հետ եղած անհայտ անձի միջոցով, Յու.Նազլուխանյանից խաբեությամբ հափշտակել է զգալի չափերի հասնող 420.000 ՀՀ դրամ գումար և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը:
Այնուհետև, Արամ Մկրտչյանը ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված ոմն Արթուրի հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին 055-68-39-30 հեռախոսահամարից խոսել է Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքի բնակիչ Սամվել Հայկազի Ստեփանյանի հետ, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի ծառայող և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով 24 հատ «Ուրալ» մակնիշի և 10 հատ «ԳԱԶ 66» մակնիշի ավտոմեքենաների անվադողեր վաճառելու պատրվակով 27.10.2015թ. ժամը 00:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի և Ծ.Աղբյուր փողոցների խաչմերուկի հատվածում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ ոմն Արթուրի միջոցով Ս.Ստեփանյանից խաբեությամբ հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը:
Դատարանը 24.03.2017թ. դատավճռով վճռել է` «Արամ Արմենի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
Առաջին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասբնակիորեն գումարելու միջոցով Արամ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2016 թվականի մարտի 03-ից:
Արամ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ 2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, վերացնել:
Տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել և ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ Իշխան Մարգարյանի բռնագանձել 1.100.000 /մեկ միլիոն հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Տուժող Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի. ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ Յուրիկ Նազլուխանյանի բռնագանձել 420.000 /չորս հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանին վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար»:
Դատարանի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Կ.Մեժլումյանը:
2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Պաշտպանը նշել է, որ Դատարանը 24.03.2017թ. կայացրած թիվ ԵԱՔԴ/0109/01/16 դատական ակտով Արամ Մկրտչյանի նկատմամբ թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա: Դատարանի դատավճիռն օրինական չէ, քանի որ այն կայացվել է տվյալ քրեական գործը լուծելիս ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի պահանջների խախտմամբ:
Դատարանը, չնայած նշել է, թե դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները համադրել է միմյանց հետ, սակայն իրականում այդ ապացույցները ընդամենը մեխանիկորեն շարադրվել են դատավճռում, դրանք բացարձակապես չեն վերլուծվել և չեն համադրվել միմյանց հետ:
Սույն գործով կայացված դատավճռի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ դատարանում հետազոտված ապացույցների գնահատումը Դատարանի կողմից իրականացվել է կամայական կարգով, Դատարանը չի հիմնավորել, թե ինչու է արժանահավատ համարել հենց վկաների ցուցմունքներն, ինչու է արժանահավատ համարել ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքները, որոնք հաստատվել կամ գոնե չեն հերքվել գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներով:
Վերը նշված հիմնավորումներով հատատվում է, որ Դատարանի 24.03.2017թ. կայացրած դատավճիռը պատճառաբանված չէ, ինչը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի և Եվրոպական դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում նույնպես հանգեցրել է Արամ Մկրտչյանի արդար դատաքննության իրավունքի խախտման:
Նշված դատավճիռը նաև հիմնավոր չէ, քանի որ դատավճռում նշված է, թե ով ընդհանրապես ինչ ցուցմունք է տվել, կամ ինչ ապացույցներ կան գործում, սակայն վերլուծություն չկա, թե այդ ապացույցները հիմնավորում, թե հերքում են մեղադրանքը, կամ որ ապացույցը ինչ մասով է հիմնավորում այս կամ այն հանգամանքը:
Տուժողներ Իշխան Մարգարյանի, Յուրիկ Նազլուխանյանի, Սամվել Ստեփանյանի ցուցմունքներով նկարագրվում է, թե ինչպես է ոմն Գեղամ ներկայացած անձը զանգահարել իրենց և պայմանավորվածություն ձեռք բերել ավտոպահեստամասերի առք ու վաճառքի վերաբերյալ, որից հետո էլ նրանցից 2 անծանոթ երիտասարդներ հափշտակել են իրենց անձնագրերը և գումարները: Ինչ վերաբերում է ոմն Գեղամին, ապա նրա վերաբերյալ որևիցե այլ տվյալ չեն նշել և հայտնել են, որ չգիտեն, թե ով է այն անձը, ով զանգահարել և պայմանավորվածություն է ձեռք բերել նրանց հետ:
Վկա Ռոման Զաքարյանը Դատարանում ցուցմունք է տվել և հայտնել, որ ճանաչում է Արամ Մկրտչյանին՝ նա իր բնակարանի վարձակալն է եղել հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին, զանգահարել է իրեն: Նշել է նաև, որ չի հիշում, թե ինչ համարներից է Արամ Մկրտչյանը զանգահարել իրեն, սակայն Դատարանը դատավճռում նշել է, որ Արամն օգտագործել է 094-95-81-43, իսկ նրա հետ բնակվող կինը՝ 098-38-66-66 հեռախոսահամարը, որոնք մեջ են բերվել վկայի նախաքննական ցուցմունքներից, որոնք Դատարանում չեն հրապարակվել և չեն հետազոտվել:
Վկաներ Ռուբիկ Մարգարյանը և Հարություն Ներկարարյանի ցուցմունքները ևս ապացուցողական տեղեկություններ չեն պարունակում, որոնք կվկաեին Արամ Մկրտչյանի առնչությունը վերը նշված դեպքերին:
Դատարանում հրապարակվել են նաև վկաներ Քրիստինե Ջուլհակյանի և Անահիտ Վարդանյանի նախաքննական ցուցմունքները:
Դատարանը, այդպես էլ չսպառելով վկաներին դատարան կանչելու բոլոր հնարավորությունները, պատշաճ ապացույց չունենալով առ այն, որ վկա Քրիստինե Ջուլհակյանը վատառողջ է, իսկ վկա Անահիտ Վարդանյանի նկատմամբ առանց բերման ենթարկելու որոշում և ՍԵԿՏ հարցում կատարելու, հրապարակեց նրանց նախաքննական ցուցմունքները:
Պաշտպանը նշել է նաև, որ բացառիկ հանգամանք որևէ կերպ չի կարող դիտվել վկային Դատարան հրավիրելու՝ պետական մարմինների անկարողությունը:
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով վկաները ճանաչել են Արամ Մկրտչյանին, որը առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորման մասով որևէ նշանակություն չունի, քանի որ նշված փաստը որևէ մեկը սույն գործով չի հերքում:
Անդրադառնալով «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից և «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներին, պաշտպանը նշել է, որ դրանցով որևիցե կերպ չի հիմնավորվում, որ Արամ Մկրտչյանը մշտապես օգտվել է այդ հեռախոսահամարներից և հեռախոսներից, և որ այդ ընթացքում դրանք չեն գտնվել այլ անձանց մոտ, ինչպես նաև չեն հիմնավորում, որ հենց Արամ Մկրտչյանն է զանգահարել տուժողներին և նրանցից հափշտակություն կատարել:
Վկայակոչելով Եվրոպական դատարանի մի շարք նախադեպեր, պաշտպանը նշել է, որ տվյալ քրեական գործով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները վերլուծելով, կարելի է հանգել հետևության առ այն, որ նշված ապացույցները բավարարության տեսանկյունից չեն համապատասխանում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի սահմանած չափանիշներին, հետևաբար Ա.Մկրտչյանի մասնակցությունը մեղսագրվող արարքում հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հիմնավորված չէ:
Ելնելով վերոգրյալից պաշտպանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 24.03.2017թ. կայացված` թիվ ԵԱՔԴ/0109/01/16 մեղադրական դատավճիռը, Արամ Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, առաջադրված մեղադրանքներում արդարացնել, հռչակել նրա անմեղությունը, ճանաչել անպարտ և արդարացված կամ գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան՝ նոր քննության:
3. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` դրա հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները, ինչպես նաև վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Դատարանի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25 հոդվածի համաձայն`
«1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126 հոդվածի համաձայն`
«Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127 հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված:
2. Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս:
3. Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները:»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն/.../»
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության փուլում հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ինքն ընդհանրապես առնչություն չունի իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, տուժողներից ոչ ոքի չի ճանաչում, իրեն զրպարտում են: 2015 թվականի սեպտեմբեր նոյեմբեր ամիսների ընթացքում ինքն օգտագործել է տարբեր հեռախոսահամարներ, սակայն դրանք չի հիշում:
Դատարանը Արամ Մկրտչյանի մեղքը 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով նախատասված հանցավոր արարքների կատարման մեջ, հիմնավորվել է պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
«Տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ՙԼիստ.էյեմ՚ ինտերնետային կայքում հայտարարություն է տեղադրել Կամազ, Սամասվալ, տրակտոր և գյուղատնտեսական գործիքների վաճառքի վերաբերյալ: 22.09.2015թ. առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում 093-77-15-22 համարից իրեն զանգահարել է Գեղամ անունով մի տղամարդ, ով ներկայացել է որպես Գյումրի քաղաքի ռուսական զորամասի աշխատող և առաջարկել 5 հատ ՙԶԻԼ՚ մակնիշի մեքենայի շարժիչներ` մատչելի գնով, նշելով, որ դրանք գտնվում են Քանաքեռի ռուսական զորամասում: Գեղամը խոսել է գյումրեցու բարբառով և իրեն հավաստիացրել է, որ այդ շարժիչներն օրինական ձևով դուրս են գրվել զորամասից և առկա են համապատասխան փաստաթղթեր: Ինքը, խորհրդակցելով հոր հետ, որոշել է գնել այդ շարժիչները: Պայմանավորվել են հանդիպել Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ: Գեղամն ասել է, որ նրա փոխարեն երկու տղաներ կգնան, ինչպես նաև պահանջել է, որ իր հետ տանի իր անձնագիրը, որպեսզի գնված ապրանքը տեղում ձևակերպեն իր անվամբ: Նույն օրը հոր` Ռուբիկ Մարգարյանի հետ գնացել է նշված վայր, որտեղ հանդիպել է Գեղամի ուղարկած 2 անծանոթ տղաներին, որոնցից մեկի անունը Դավիթ է եղել: Գեղամի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն` նրանց է փոխանցել իր անձնագիրն ու 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը, որից հետո սպասել են մեքենայի մեջ, 30 րոպե սպասելուց հետո զանգահարել է Գեղամի համարին, սակայն այն արդեն անհասանելի է եղել:
Հատոր 1 գ.թ. 19-21
Տուժող Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Դեբետ գյուղում, որտեղ զբաղվում է անասնապահությամբ և իրենց պատկանող հողամասի մշակմամբ, ունի ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենա, որով կատարում է խոշոր եղջերավոր կենդանիների սեզոնային տեղափոխում: Վերջին ժամանակահատվածում մեքենան անսարք է եղել և չի շահագործվել: 20.10.2015թ. համագյուղացի էդգար Դալաքյանն իրեն պատմել է, որ ցանկանում է վաճառել իր ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի կապակցությամբ հայտարարություն է տեղագրել ՙԼիստ.էյեմ՚ ինտերնետային կայքում, ինքն էլ ասել է, որ իրեն որոշակի պահեստամասեր են անհրաժեշտ: Այդ ժամանակ էդգար Դալաքյանի բջջային հեռախոսին զանգահարել են, վերջինս խոսել է, այնուհետև իրեն հայտնել, որ զանգահարողը բեռնատար ավտոմեքենայի անվադողեր է վաճառում և փոխանցել նրա` 098-62-77-16 հեռախոսահամարը:
Իր` 077-84-64-15 հեռախոսահամարով զանգահարել է նշված համարին, պատասխանողը ներկայացել է Գեղամ անունով, ասել, որ աշխատում է զորամասում և իրենց զորամասից վաճառքի համար դուրս են գրվում բեռնատար մեքենաների պահեստամասեր: Ասել է, որ իրեն անհրաժեշտ են ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի ավտոմեքենայի 6 հատ անվադողեր, սրահ և անվադողերն իրար միացնող 1 կամրջակ, Գեղամը հաշվարկ է կատարել և ասել, որ այդ ամենը կկազմի 420.000 ՀՀ դրամ: Ինքը համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել ռուսական զորամասի մոտ ժամը 20:00-ին, Գեղամը զգուշացրել է նաև իր հետ վերցնել անձնագիրը` անհրաժեշտ գրանցումներ կատարելու համար: Հեռախոսազրույցի ժամանակ Գեղամը փոխանցել է հեռախոսը մի կնոջ, իբր հաշվապահին, և այդ կինը հացրել է իր տվյալները և անհրաժեշտ պահեստամասերի անվանումները:
Այնուհետև, ինքը բեռնափոխադրող մեքենա է վարձել ու 21.10.2015թ. ժամը 01.00-ի սահմաններում գնացել է Երևանի Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, զանգահարել է Գեղամին, վերջինս իրեն ասել է, որ քիչ անց կմոտենան զորամասի ծառայողները, ում պետք է փոխանցի անձնագիրն ու գումարը: Քիչ անց իրեն մոտեցել են երկու տղաներ, նրանցից մեկը ներկայացել է Արթուր անունով և ասել, որ իրենց Գեղամն է ուղարկել, պահանջել է գումարն ու անձնագիրը, ինքը տվել է Արթուրին 420.000 ՀՀ գրամ ու անձնագիրը, որն Արթուրը վերցնելով ասել է, որ մեքենայով մոտենան զորամասի հսկիչ անցագրային կետի մոտ, իսկ նա մյուս մուտքով կմտնի զորամաս, որտեղ էլ կհանդիպեն: Բեռնատար մեքենայով մոտեցել են մուտքի մոտ, սպասել, սակայն դարպասները չեն բացել, իսկ Գեղամի հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, մուտքի մոտ կանգնած հերթապահից տեղեկացել է, որ Գեղամ անունով ծառայող չկա, այդ ժամանակ հասկացել է, որ խաբվել է:
Հատոր 2 գ.թ. 18-21
Տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքները, որ իրեն պատկանող ՙՈւրալ՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենայով նախկինում կատարել է գյուղատնտեսական ոլորտում բեռնափոխադրման աշխատանքներ, սակայն վերջին մեկ տարվա ընթացքում անվադողերի մաշվածության պատճառով այն չի շահագործել: Եղբայրը` Արտավազդ Ստեփանյանը, 2015թ. հոկտեմբեր ամսին ցանկացել է վաճառել իր ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ հայտարարություն է տեղադրել ՙԼիստ.էյէմ՚ ինտերնետային կայքում: 26.10.2015թ. եղբայրը զանգահարել է իրեն ու հայտնել, որ մի տղամարդ մատչելի գնով անվադողեր է վաճառում ու տվել նրա հեռախոսահամարը` 055-68-39-30: Ինքը զանգահարել է նշված հեռախոսահամարով, պատասխանողը ներկայացել է Գեղամ անունով, ասել, որ ծառայում է Երևանի ռուսական զորամասում, զորամասից պահեստամասեր են դուրս գրվելու միայն այդ օրը և դրանք շտապ վաճառվում են: Գեղամն առաջարկել է 24 հատ Ուրալի անվադողեր և 10 հատ ՙԳազ 66՚ բեռնատար մեքենայի անվադողեր, ընդհանուր 2.000.000 ՀՀ գրամով: Ինքը համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել նույն օրը երեկոյան ժամը 23:00-ին Քանաքեռի ռուսական զորամասի խաչմերուկի մոտ: Գեղամը պահանջել է նաև իր հետ տանել անձնագիրը` անհրաժեշտ փաստաթղթային ձևակերպումներ կատարելու համար:
Իր ծանոթ Հարություն Ներկարարյանի հետ բեռնատար մեքենայով Իջևանից ուղևորվել Են նշված վայր, սակայն պայմանավորված ժամից ուշ է հասել ժամը 00:30-ի սահմաններում և Գեղամն իրեն ասել է, որ անհետաձգելի գործեր ունի ու իր փոխարեն կմոտենա հրամանատարի որդի` Արթուրը, ում հեռախոսասհամարն է 098-62-77-16: Քիչ անց իրեն մոտեցել է մի երիտասարդ տղա, ներկայացել Արթուր անունով ու պահանջել գումարն ու անձնագիրը, որոնք վերցնելուց հետո ասել է, որ բեռնատար մեքենայով գնան զորամասի դարպասների մոտ, մինչև նա մյուս մուտքով մտնի ներս ու կատարի անհրաժեշտ գրանցումները: Դարպասների մոտ որոշ ժամանակ սպասելուց հետո, զանգահարել են Գեղամին, սակայն վերջինիս հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, ինչպես նաև Արթուրի հեռախոսահամարը: Հասկանալով, որ խաբվել է, դիմել է ոստիկանություն:
Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ ամբաստանյալից բողոք կամ գույքային վնասի հատուցման պահանջ չունի:
Վկա Ռուբիկ Վոլոդյայի Մարգարյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, որ ունի 2 հատ ՙԶԻԼ՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որոնց շարժիչները խափանված են եղել: 2016թ. սեպտեմբեր ամսին որդին` Իշխան Մարգարյանը իրեն հայտնել է, որ նրան զանգահարել է Գեղամ անունով մի անձնավորություն, ով առաջարկել է օրինական կարգով զորամասից դուրս գրված 5 հատ շարժիչ` մատչելի գնով: Պայամանավորվել են հանդիպել Երևանի Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, որտեղ Գեղամի կողմից ուղարկած տղաներին պետք է փոխանցեն 1.100.000 դրամ գումար և որդու անձնագիրը: ժամը 14:30-ի սահմաններում որդու հետ հասել են նշված վայրը և զանգահարել են Գեղամին նրա` 093-77-15-22 հեռախոսահամարին: Վերջինս պատասխանել է, որ նրանց կմոտենան երկու երիտասարդ տղաներ: Քիչ անց իրենց են մոտեցել երկու անծանոթ երիտասարդ տղաներ: Նրանցից մեկը հայտնել է, որ շարժիչներն օրինական ձևով դուրս են բերվել զորամասից, որից հետո վերցրել է Ի.Մարգարյանի անձնագիրն ու 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը ու ասել, որ սպասեն զորամասի դարպասների մոտ մինչև նա կատարի անհրաժեշտ ձևակերպումներ: 30 րոպե սպասելուց հետո զանգահարել են Գեղամի հեռախոսահամարին, որն անհասանելի է եղել, և հասկանալով, որ խաբվել են, դիմել են ոստիկանություն: Հետագայում իմացել է, որ իրենց խաբողը Գյումրիից է:
Վկա Հարություն Սերյոժայի Ներկարարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ 26.10.2015թ. իր ընկեր Սամվել Ստեփանյանը հայտնել է, որ պատրաստավում է Երևանից գնել անվադողեր ու խնդրել է, որ միասին գնան Երևան քաղաք, որպեսզի օգնի անվադողեր բերեն Իջևան: Ճանապարհին Ս.Ստեփանյանը բազմիցս խոսել է Գեղամ անունով ներկայացած վաճառողի հետ, ով ասել է նաև, որ հանդիսանում է ռուսական զորամասի ծառայող: Պայմանավորվածության համաձայն Ս.Ստեփանյանը պետք է գներ 24 հատ ՙՈւրալ՚-ի անվադողեր և 10 հատ ՙԳԱԶ 66՚ բեռնատար մեքենայի անվադողեր, ընդհանուր` 2.000.000 ՀՀ դրամով: Ժամը 24:30-ի սահմաններում հասել են Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, որտեղ իրենց է մոտեցել մի անծանոթ երիտասարդ, ասել, որ իրեն Գեղամն է ուղարկել, Ս.Ստեփանյանը նրան տվել է անձնագիրն ու գումարը, որից հետո անծանոթը հեռացել է, ասելով, որ սպասեն, սակայն որոշ ժամանակ սպասելուց հետո զանգահարել են Գեղամին, սակայն նրա հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, ու հասկանալով, որ խաբվել են դիմել են ոստիկանություն:
Վկա Սաթիկ Նորիկի Ջուլհակյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արամ Մկրտչյանն իր դստեր` Քրիստինե Ջուլհակյանի ընկերն է եղել: Ինքը գնել է 093-77-15-22 հեռախոսահամարով քարտը, որը սկզբում չի օգտագործել: Հետագայում այն տեղադրել են թոռնուհու պլանշետի մեջ: Այդ ժամանակ ինքը զանգահարել է Վիվասել` ճշտելու համար, թե այդ հեռախոսահամարն ում անվամբ է գրանցված, սակայն իրեն չեն պատասխանել: Պլանշետի մեջ տեղադրելուց հետո Արամը վերցրել է այդ հեռախոսաքարտը` ասելով, որ այն իրեն պետք է, զանգահարել է ինչ-որ անձանց, ներկայացել Գեղամ անունով, և գումարի հետ կապված հարցեր է քննարկել: Վկան նշել է, որ այլ մանրամասներ չի հիշում, և միաժամանակ ամբողջությամբ պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը:
Նախաքննության փուլում վկա Սաթիկ Ջուլհակյանը ցուցմունք է տվել, որ իր` 093-77-15-22 հեռախոսահամարով քարտը գնել է թոռնուհու համար` վերջինիս պլանշետի մեջ օգտագործելու համար: Արամ Մկրտչյանը հանդիսանում է իր դստեր` Քրիստինե Ջուլհակյանի ընկերը, ով վերջին ամիսների ընթացքում հաճախակի է գտնվել իրենց տանը: Վերջինս գնտվել է իրենց տանը նաև 2015թ. սեպտեմբերի 21-ին և 22-ին ու հարցրել է իրենից, թե ում անվամբ է գրացված պլանշետի մեջ տեղադրված հեռախոսաքարտը, ինքը չհիշելով, որ այն գրանցված է իր անվամբ, պատասխանել է, որ չգիտի: Արամ Մկրտչյանն առաջարկել է, որ ինքը զանգահարի Վիվա Սելի գրասենյակ ու պարզի, թե ում անվամբ է այն գրանցված: Ինքը զանգահարել է, սակայն հեռախոսով նման տեղեկություն չեն հայտնել:
Այնուհետև, Ա.Մկրտչյանն ասել է, որ ՙփող բռնելու գործ կա՚ ու խնդրել է ժամանակավոր իրեն տալ այդ քարտը` հավաստիացնելով, որ որևէ խնդիր չի առաջանա: Ինքը չի մերժել և տվել է քարտը նրան, որից հետո Ա.Մկրտչյանը, այդ քարտը տեղադրելով բջջային հեռախոսի մեջ, տարբեր զանգեր է կատարել և տարբեր մարդկանց հետ խոսել գումարային հարցերի շուրջ, ներկայացել է Գեղամ անունով` որպես զինծառայող, պայմանավորվել մոտավորապես 1.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցելու մասին և գումարը ստանալու համար ուղարկել է իր ընկեր Գուգոյին, ում ասել է, որ ներկայանա Դավիթ անունով: Կատարվածից հետո Ա.Մկրտչյանը քարտը կոտրել է, հեռախոսը` դեն նետել: Վկան նշել է, որ իր տեղեկություններով` Արամը վարձով բնակվել է Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածում` Քրիստինե Ջուլհակյանի հետ: Հայտնել է նաև, որ 098-40-23-50 հեռախոսահամարն օգտագործել է Ա.Մկրտչյանի մայրը` Սոնիկ Մկրտչյանը:
Հատոր 1 գ.թ. 99-103
Վկա Քրիստինե Գեղամի Ջուլհակյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014թ. իր ընկերուհի Լիլիթի միջոցով ծանոթացել է նրա եղբոր` ՙԿոշ՚ ՔԿՀ դատապարտյալ Արամ Մկրտչյանի հետ և սկսել են շփվել: Ինքը մի 2-3 անգամ այցելել է նրան ՙԿոշ՚ և ՙԱրթիկ՚ ՔԿՀ-ներում: Մինչև 2015թ. սեպտեմբեր ամիսը Ա.Մկրտչյանն ազատվել է պատժի կրումից և բնակվել Գյումրի քաղաքում` մոր` Սոնայի հետ: Արամի հետ մինչև 2015թ. նոյեմբեր ամիսն ընկերություն է արել, սակայն հետագայում դադարեցրել են իրենց հարաբերությունները, նրանից որևէ տեղեկություն չունի: Հայտնել է, որ 093-77-15-22 հեռախոսահամարը տեղադրված է եղել իր դստեր պլանշետի մեջ, սակայն չգիտի, թե ով է օգտվել այդ հեռախոսահամարից: Ինքը վերջին մեկ տարվա ընթացքում մի քանի ամիս օգտագործել է 098-38-66-66 հեռախոսահամրը: Վկան հայտնել է նաև, որ 098-40-23-50 հեռախոսահամարը պատկանում է Ա.Մկրտչյանի մորը` Սոնային:
Հատոր 1 գ.թ. 130-133, 144-145
Վկա Անահիտ Կարապետի Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ իր անվամբ գրանցված 098-40-23-50 հեռախոսահամարը մի քանի ամիս առաջ գնել է իր ծանոթ Սոնիկ Մկրտչյանի համար` վերջինիս խնդրանքով, և նշված հեռախոսահամարն օգտագործել է Սոնիկ Մկրտչյանը:
Հատոր 3 գ.թ. 169-170
Վկա Ռոման Միսակի Զաքարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ իրեն պատկանող ք.Երևան, Գյուլիքևխվյան 15 շենքի 49 բնակարանում 2015թ. հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին վարձակալությամբ բնակվել է Արամ Մկրտչյանը` իր կնոջ կամ ընկերուհու հետ: Արամը ծագումով եղել է Գյումրի քաղաքից: Արամն օգտագործել է 094-95-81-43, իսկ նրա հետ բնակվող կինը` 098-38-66-66 հեռախոսահամարը:
22.12.2015թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Սաթիկ Ջուլհակյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա հանդիսանում է իր դստեր ընկերը, ով օգտագործել է իր 093-77-15-22 հեռախոսահամարը:
Հատոր 1 գ.թ. 141
24.12.2015թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Քրիստինե Ջուլհակյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա այն տղան է, ում հետ ինքը շփվել է 2015թ. սեպտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին:
Հատոր 1 գ.թ. 147
11.05.2016թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Ռոման Զաքարյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտարարել, որ վերջինս իր տանը վարձակալությամբ բնակվող անձն է, ով օգտագործել է 094-95-81-43 հեռախոսահամարը:
Հատոր 3 գ.թ. 252
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 20.10.2015թ. ստացված 093-77-15-22 հեռախոսահամարի ելքային ու մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների 09.11.2015թ. զննության արձանագրության համաձայն`
1/ 093-77-15-22 հեռախոսահամարը գրանցված է Սաթիկ Նորիկի Ջուլհակյանի անվամբ:
2/Պահանջվող ժամանակահատվածում` 01.09.2015-05.10.2015թ. հեռախոսահամարը շահագործվել է 03.09.2015թ., 05.09.2015թ., 21.09.2015թ. ժամը 16:00-ից մինչև 23:58-ը և 22.09.2015թ. ժամը 00:00-ից մինչև 17:14-ը և սպասարկվել է Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Սարալանջ թաղամասում և ք.Աբովյան 5-13 շենք հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից:
3/ 03.09.2015թ. ժամը 15:46-ին ելքային զանգ է կատարվել Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված 098-40-23-50 համարին և նույն օրը ժամը 15:47-ին նույն համարից ստացվել է մուտքային զանգ:
4/ 22.09.2015թ. տարբեր ժամերին մինչև 17:14-ն ընկած ժամանակահատվածում, կատարվել են իրար հաջորդող 12 ելքային և 11 մուտքային զանգեր տուժող Իշխան Մարգարյանի` 077-23-30-06 հեռախոսահամարին տարբեր տևողությամբ:
Հատոր 1 գ.թ. 38-43, 49-50
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
10.03.2016թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ճանաչված 03.12.2015թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 098-62-77-16 հեռախոսահամարի ելքային ու մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունների համաձայն` 098-62-77-16 հեոախոսահամարը գրանցված է Աննա Մարտիրոսյանի անվամբ, 15.10.2015թ. մինչև 12.11.2015թ.-ն այն շահագործվել է 20.10.2015թ. ժամը 10:49-ից մինչև 08.11.2015թ. Ժամը 22:27-ը: Յու.Նազլուխանյանից հափշտակություն կատարելու օրը` 20.10.2015թ. մինչև 21.10.2015թ. հեռախոսահամարը սպասարկվել է ք.Երևան, Մառի 5, Նորքի 5 զանգված, Թևոսյան 3/1, Քանաքեռ 13 փող., Նորքի 2 զանգված Գայի 19, Մոլդովական 1, Ռուբինյանց հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանի 077-84-64-15 համարին կատարվել են հետևյալ ելքային զանգերը` 20.10.2015թ. Ժամը 12:40, 14:19, 16:40, 20:11, 20:16, 21:27, 21:29, 22:43-ին և ստացվել է հետևյալ զրոյական մուտքային զանգը` 24.10.2015թ. ժամը 17:11-ին: Տուժողի ընկեր էդուարդ Դալլաքյանի 098-54-56-11 հեռախոսահամարին կատարվել են 2 ելքային զանգեր` 20.10.2015թ. ժամը 11:58 և 12:24-ին, մուտքային զանգեր չեն ստացվել: Նշված դեպքի օրը 098-62-77-16 հեռախոսահամարը շահագործվել է 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ:
Տուժող Սամվել Ստեփանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու Ժամանակ` 26.10.2015-27.10.2015թթ. 098-62-77-16 հեռախոսահամարը շահագործվել է 354114054371450 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ, որից նշված օրերին բազմաթիվ զանգեր են կատարվել տուժող ՍՆտեփանյանի 094-90-60-02 և նրա եղբոր` ԱՆտեփանյանի 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին:
Հատոր 2 գ.թ. 41, 62-65, 69-70, 178-179, 235-236
10.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 24.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի 24.02.2016թ. զննության արձանագրության համաձայն` 01.10.15-30.10.15թ. ընկած ժամանակահատվածում նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ օգտագործվել են հետևյալ հեռախոսահամարները`
1/ Ռուզան Գևորգյանի անվամբ գրանցված 093-94-82-66 հեռախոսահամարը 13.10.15- 14.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում,
2/ Պարույր Աբրահամյանի անվամբ գրանցված 094-49-07-70 հեռախոսահամարը 06.10.15թ.,
3/ Աննա Դավթյանի անվամբ գրանցված 094-95-81-43 հեռախոսահամարը 06.10.15- 30.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում,
4/ Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված 098-40-23-50 հեռախոսահամարը 08.10.15- 09.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում,
5/ Աննա Մարտիրոսյանի անվամբ գրանցված 098-62-77-16 հեռախոսահամարը 20.10.15- 21.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում:
Նշված բջջային հեռախոսից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են կատարվել Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված և Սոնիկ Ակրտչյանի կողմից օգտագործվող 098-40-23-50 հեռախոսահամարին, մասնավորապես՝ 07.10.2015թ. մինչև 30.10.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերին, 19 հատ ելքային և 41 հատ մուտքային զանգեր, որոնք կատարվել են 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 094-95-81-43 հեռախոսահամարից:
Նշված հեռախոսից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են կատարվել նաև Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 I հեռախոսահամարին, որոնք կատարվել են 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 094-95-81-43 հեռախոսահամարից:
ՙՖիլտր՚ ծրագրի միջոցով առանձնացվել են 098-40-23-50 հեռախոսահամարին, տուժող Յու.Նազլուխանյանի 077-84-64-15 և տուժողի ընկերոջ՝ ԷԴալլաքյանի` 098-54-56-11 հեռախոսահամարներին, ինչպես նաև Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 համարների հետ հեռախոսազանգերը և կցվել են զննության արձանագրությանը:
Հատոր 2 գ.թ. 143-14, 145-146, 178-179
11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 24.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրությամբ, որի համաձայն նշված երկու բջջային հեռախոսներից բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատվել Սոնիկ Ակրտչյանի 098-40-23-50 հեռախոսահամարի հետ, մասնավորապես` 10.10.2015թ մինչև 30.10.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերին` 47 հատ մուտքային և 24 հատ ելքային զանգեր, որոնք կատարվել են 077-60-33-60 և 094-95-81-43 համարներից, ինչպես նաև բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատվել Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 հեռախոսահամարի հետ, որոնք կատարվել են 077-60-33-60 և 094-95-81-43 հեռախոսահամարներից: Վերը նշված հեռախոսազանգերը, ինչպես նաև տուժող Սամվել Ստեփանյանին և վերջինիս եղբորը պատկանող` 094-90-60-02 և 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին կատարված զանգերը ՙՖիլտր՚ ծրագրի միջոցով առանձնացվել և կցվել են զննության արձանագրությանը:
Հատոր 3 գ.թ. 84-85, 86-109, 138-139
11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից 25.01.2016թ. ստացված 055-68-39-30 հեռախոսահամարի վերծանումների 29.01.2016թ. կատարված զննության արձանագրության և 01.03.2016թ. ստացված 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի 01.03.2016թ. կատարված զննության արձանագրության համաձայն` 055-68-39-30 հեռախոսահամարից 26.10.2015թ. մինչև 27.10.2015թ. տուժող Սամվել Ստեփանյանի 094-90-60-02 և տուժողի եղբոր` Արտավազդ Ստեփանյանի 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին կատարվել են բազմաթիվ զանգեր տարբեր տևողությամբ, ինչպես նաև 055-68-39-30 համարից դեպքի օրը` 26.10.2015թ. կատարվել է ելքային 9 զանգ 098-62-77-16:
Հատոր 3 գ.թ. 17-18, 27-28, 123-133, 138-139
10.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 04.03.2016թ. ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից ստացված 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրության համաձայն` պահանջվող ժամանակահատվածում 01.10.2015թ. մինչև 30.10.2015թ. հեռախոսը սպասարկվել է Երևանի Նոր Նորքի, Քանաքեռի և Աբովյան քաղաքի Սարալանջ հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից, հեռախոսի մեջ շահագործվել է 055-68-39-30 հեռախոսահամարը, որից դեպքի օրը` 26.10.2015թ. մինչև 27.10.2015թ. զանգեր են` կատարվել տուժող Սամվել Ստեփանյանի 094-90-60-02 հեռախոսահամարին:
Հատոր 2 գ.թ. 166-167, 1 168-169, 178-179
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 03.12.2015թ. ստացված վերծանումների համաձայն` 093-77-15-22 հեռախոսահամարը 22.09.2015թ. շահագործվել է 359242036488720 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ:
Հատոր 1 գ.թ. 109-112
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 02.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 098-40-23-50 հեռախոսահամարի վերածանումների զննության արձանագրության համաձայն` 01.09.2015թ.ից 30.09.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում 03.09.2015թ. կատարվել է ելքային հեռախոսազանգ Ս.Ջուլհակյանի 093-77-15-22 հեռախոսահամարին:
Հատոր 1 գ.թ. 195-202, 240-241
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 02.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված գրության համաձայն` 098-38-66-66 հեռախոսահամարը 08.10.15թ.-ից 23.11.2015թ. գրանցված է եղել Ք.Ջուլհակյանի անվամբ:
Հատոր 1 գ.թ. 203-206
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 04.02.2016թ. ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից ստացված գրությամբ, որի համաձայն` տուժող Սամվել Ստեփանյանին զանգահարած հեռախոսահամարը` 055-68-39-30 դեպքի օրը` 26.10.2015թ. շահագործվել է 35411405437145 և 35640305185012 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների մեջ:
Հատոր 3 գ.թ. 68-69, 138-139
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված Շիրակի մարզի քննչական վարչությունից 26.05.2016թ. ստացված գրությամբ, համաձայն որի` Արամ Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերվել է ՙՍամսունգ՚ մոդելի բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 094-95-81-43 հեռախոսահամարը:
Հատոր 3 գ.թ. 257, 258-260
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույցներ ճանաչված`
- 01.12.2015թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-9176 գրության համաձայն` 22.09.2015թ. 093-77-15-22 հեռախոսահամարից տուժող Իշխան Մարգարյանին զանգահարել է Արամ Արմենի Մկրտչյանը /ծնված` 08.07.1993թ., հաշվառված` ք.Գյումրի Ասի Կոմբինատ թաղ. 5 շ, բն 16., բնակվող` ք.Երևան, Գյուլիքեխվյան, 15 շենքում/,
- 09.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-1818 գրության համաձայն` Յուրիկ Նազլուխանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարած անձը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը,
- 09.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-1821 գրության համաձայն` Սամվել Ստեփանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարած անձը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը:
- 15.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-2073 գրության համաձայն` ոմն Գեղամը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը, ով 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների մեջ տեղադրված 094-95-81-43 և 077-60-33-60 հեռախոսահամարներից 2015թ. հոկտեմբեր ամսին բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատել իր մոր` Սոնիկ Կոլյայի Մկրտչյանի հետ` վերջինիս պատկանող 098-40-23-50 համարին:
Հատոր 1 գ.թ. 107
Հատոր 2 գ.թ. 177
Հատոր 3 գ.թ. 137, 141, 258-260»:
Դատարանը, կատարելով լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննություն, գնահատելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերաբերլիության և թույլատրելիության տեսանկյուից, իրավացիորեն գտել է, որ ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի մեղավորությունը` 2 դրվագով, խարդախություն` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով ուրիշի գույքի խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և քաղաքացու անձնագիրը հափշտակելու մեջ, 3 դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի վերաբերյալ գործով 08.05.2013թ. թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ` իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ստուգելով ամբաստանյալին վերագրվող հանցավոր արաքները կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատական քննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատմամբ, Դատարանն իրավացիորեն ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքները համապատասխանում են 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, ամբաստանյալի մեղավորությունը հանցանքները կատարելու մեջ ապացուցված է, նա ենթակա է պատժի և պատասխանատվության կատարած հանցանքի համար:
Այսպիսով, տվյալ գործով ինչպես նախաքննության մարմինը, այնպես էլ Դատարանը, թույլ չեն տվել նյութական օրենքի էական խախտումներ, ճիշտ են կիրառել նյութական օրենքը` Արամ Մկրտչյանի կատարած հանցանքները որակելով 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, ուստի վերաքննիչ բողոքի պահանջը նշված հոդվածներով ամբաստանյալին արդարացնելու կամ քրեական գործը նոր քննության ուղարկելու վերաբերյալ, ենթակա է մերժման:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է նաև, որ Դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126, 127 հոդվածների իրավական դրույթները, կատարել է գործում առկա բոլոր ապացույցների, այդ թվում` վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկների բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննություն, հետևաբար` դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել դատավարական իրավունքի խախտումներ:
Այսպիսով, վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծության և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրության արդյունքում, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է համոզման, որ Դատարանի 24.03.2017թ. դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու և պաշտպան Կ.Մեժլումյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Արամ Արմենի Մկրտչյանի վերաբերյալ 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.03.2017թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ` մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գործ Հ. ԵԱՔԴ/0109/01/16
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Քարտուղարությամբ` Մ.Սամսոնյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
պաշտպան` Կ.Մեժլումյանի
ամբաստանյալ` Ա.Մկրտչյանի
մեղադրող` Տ.Կարապետյանի
Երևան 14.07.2017թ.
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով /2 դրվագ/, 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /1 դրվագ/ և 324 հոդվածի 1-ին մասով /3 դրվագ/, ՀՀ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Դատարան) 24.03.2017թ. դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը.
ՊԱՐԶԵՑ
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
25.09.2015թ. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14804815 քրեական գործը:
02.11.2015թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևանի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 09123315 քրեական գործը:
25.12.2015թ. Արամ Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին և հայտարարվել է հետախուզում:
30.12.2015թ. նախաքննության մարմնի որոշումներով թիվ 09123315 և 14204815 քրեական գործերով վարույթը կասեցվել է:
11.01.2016թ. Արամ Մկրտչյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, նույն օրը թիվ 14204815 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
18.01.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 09123315 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
15.03.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 09123315 քրեական գործը միացվել է թիվ 14204815 քրեական գործին:
15.03.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 09123415 քրեական գործը միացվել է թիվ 14204815 քրեական գործին:
25.03.2016թ. Արամ Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 324 հոդվածի 1-ին մասով` 2 դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով` 1 դրվագով, այն բանի համար, որ նա, ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ` նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձանց հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 22.09.2015թ. 093-77-15-22 հեռախոսահամարից զանգահարել է Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանին, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի աշխատակից և «ԶԻԼ 131» մակնիշի ավտոմեքենայի 5 շարժիչներ վաճառելու կեղծ պատրվակով պայմանավորվել է 2015թ. սեպտեմբերի 22-ին ժամը 16:00-ի սահմաններում Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ, իր կողմից ուղարկած անձանց նշված գումարը և Իշխան Մարգարյանի անձնագիրը փոխանցելուց հետո վերջինիս հանձնել վերը նշված շարժիչները, սակայն խմբի կազմում գործելով, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խոշոր չափի` 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը ստանալով` հափշտակել է դրանք:
Բացի այդ, Արամ Մկրտչյանը, ուրիշի գույքի զգալի չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված 2 անձանց հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 2015թ. հոկտեմբերի 20-ին 098-62-77-16 հեռախոսահամարից խոսել է Լոռու մարզի Դեբետ գյուղի բնակիչ Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանի հետ, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի ծառայող և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով, «ԶԻԼ 131» մակնիշի ավտոմեքենայի 6 հատ անվադողեր, 1 հատ ամբողջական սրահ և 1 հատ կամրջակ վաճառելու պատրվակով 21.10.2015թ. ժամը 01:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ ոմն Արթուրի և վերջինիս հետ եղած անհայտ անձի միջոցով, Յու.Նազլուխանյանից խաբեությամբ հափշտակել է զգալի չափերի հասնող 420.000 ՀՀ դրամ գումար և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը:
Այնուհետև, Արամ Մկրտչյանը ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված ոմն Արթուրի հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին 055-68-39-30 հեռախոսահամարից խոսել է Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքի բնակիչ Սամվել Հայկազի Ստեփանյանի հետ, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի ծառայող և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով 24 հատ «Ուրալ» մակնիշի և 10 հատ «ԳԱԶ 66» մակնիշի ավտոմեքենաների անվադողեր վաճառելու պատրվակով 27.10.2015թ. ժամը 00:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի և Ծ.Աղբյուր փողոցների խաչմերուկի հատվածում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ ոմն Արթուրի միջոցով Ս.Ստեփանյանից խաբեությամբ հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը:
Դատարանը 24.03.2017թ. դատավճռով վճռել է` «Արամ Արմենի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
Առաջին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասբնակիորեն գումարելու միջոցով Արամ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2016 թվականի մարտի 03-ից:
Արամ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ 2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, վերացնել:
Տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել և ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ Իշխան Մարգարյանի բռնագանձել 1.100.000 /մեկ միլիոն հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Տուժող Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի. ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ Յուրիկ Նազլուխանյանի բռնագանձել 420.000 /չորս հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանին վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար»:
Դատարանի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Կ.Մեժլումյանը:
2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Պաշտպանը նշել է, որ Դատարանը 24.03.2017թ. կայացրած թիվ ԵԱՔԴ/0109/01/16 դատական ակտով Արամ Մկրտչյանի նկատմամբ թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա: Դատարանի դատավճիռն օրինական չէ, քանի որ այն կայացվել է տվյալ քրեական գործը լուծելիս ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի պահանջների խախտմամբ:
Դատարանը, չնայած նշել է, թե դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները համադրել է միմյանց հետ, սակայն իրականում այդ ապացույցները ընդամենը մեխանիկորեն շարադրվել են դատավճռում, դրանք բացարձակապես չեն վերլուծվել և չեն համադրվել միմյանց հետ:
Սույն գործով կայացված դատավճռի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ դատարանում հետազոտված ապացույցների գնահատումը Դատարանի կողմից իրականացվել է կամայական կարգով, Դատարանը չի հիմնավորել, թե ինչու է արժանահավատ համարել հենց վկաների ցուցմունքներն, ինչու է արժանահավատ համարել ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքները, որոնք հաստատվել կամ գոնե չեն հերքվել գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներով:
Վերը նշված հիմնավորումներով հատատվում է, որ Դատարանի 24.03.2017թ. կայացրած դատավճիռը պատճառաբանված չէ, ինչը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի և Եվրոպական դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում նույնպես հանգեցրել է Արամ Մկրտչյանի արդար դատաքննության իրավունքի խախտման:
Նշված դատավճիռը նաև հիմնավոր չէ, քանի որ դատավճռում նշված է, թե ով ընդհանրապես ինչ ցուցմունք է տվել, կամ ինչ ապացույցներ կան գործում, սակայն վերլուծություն չկա, թե այդ ապացույցները հիմնավորում, թե հերքում են մեղադրանքը, կամ որ ապացույցը ինչ մասով է հիմնավորում այս կամ այն հանգամանքը:
Տուժողներ Իշխան Մարգարյանի, Յուրիկ Նազլուխանյանի, Սամվել Ստեփանյանի ցուցմունքներով նկարագրվում է, թե ինչպես է ոմն Գեղամ ներկայացած անձը զանգահարել իրենց և պայմանավորվածություն ձեռք բերել ավտոպահեստամասերի առք ու վաճառքի վերաբերյալ, որից հետո էլ նրանցից 2 անծանոթ երիտասարդներ հափշտակել են իրենց անձնագրերը և գումարները: Ինչ վերաբերում է ոմն Գեղամին, ապա նրա վերաբերյալ որևիցե այլ տվյալ չեն նշել և հայտնել են, որ չգիտեն, թե ով է այն անձը, ով զանգահարել և պայմանավորվածություն է ձեռք բերել նրանց հետ:
Վկա Ռոման Զաքարյանը Դատարանում ցուցմունք է տվել և հայտնել, որ ճանաչում է Արամ Մկրտչյանին՝ նա իր բնակարանի վարձակալն է եղել հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին, զանգահարել է իրեն: Նշել է նաև, որ չի հիշում, թե ինչ համարներից է Արամ Մկրտչյանը զանգահարել իրեն, սակայն Դատարանը դատավճռում նշել է, որ Արամն օգտագործել է 094-95-81-43, իսկ նրա հետ բնակվող կինը՝ 098-38-66-66 հեռախոսահամարը, որոնք մեջ են բերվել վկայի նախաքննական ցուցմունքներից, որոնք Դատարանում չեն հրապարակվել և չեն հետազոտվել:
Վկաներ Ռուբիկ Մարգարյանը և Հարություն Ներկարարյանի ցուցմունքները ևս ապացուցողական տեղեկություններ չեն պարունակում, որոնք կվկաեին Արամ Մկրտչյանի առնչությունը վերը նշված դեպքերին:
Դատարանում հրապարակվել են նաև վկաներ Քրիստինե Ջուլհակյանի և Անահիտ Վարդանյանի նախաքննական ցուցմունքները:
Դատարանը, այդպես էլ չսպառելով վկաներին դատարան կանչելու բոլոր հնարավորությունները, պատշաճ ապացույց չունենալով առ այն, որ վկա Քրիստինե Ջուլհակյանը վատառողջ է, իսկ վկա Անահիտ Վարդանյանի նկատմամբ առանց բերման ենթարկելու որոշում և ՍԵԿՏ հարցում կատարելու, հրապարակեց նրանց նախաքննական ցուցմունքները:
Պաշտպանը նշել է նաև, որ բացառիկ հանգամանք որևէ կերպ չի կարող դիտվել վկային Դատարան հրավիրելու՝ պետական մարմինների անկարողությունը:
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով վկաները ճանաչել են Արամ Մկրտչյանին, որը առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորման մասով որևէ նշանակություն չունի, քանի որ նշված փաստը որևէ մեկը սույն գործով չի հերքում:
Անդրադառնալով «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից և «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներին, պաշտպանը նշել է, որ դրանցով որևիցե կերպ չի հիմնավորվում, որ Արամ Մկրտչյանը մշտապես օգտվել է այդ հեռախոսահամարներից և հեռախոսներից, և որ այդ ընթացքում դրանք չեն գտնվել այլ անձանց մոտ, ինչպես նաև չեն հիմնավորում, որ հենց Արամ Մկրտչյանն է զանգահարել տուժողներին և նրանցից հափշտակություն կատարել:
Վկայակոչելով Եվրոպական դատարանի մի շարք նախադեպեր, պաշտպանը նշել է, որ տվյալ քրեական գործով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները վերլուծելով, կարելի է հանգել հետևության առ այն, որ նշված ապացույցները բավարարության տեսանկյունից չեն համապատասխանում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի սահմանած չափանիշներին, հետևաբար Ա.Մկրտչյանի մասնակցությունը մեղսագրվող արարքում հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հիմնավորված չէ:
Ելնելով վերոգրյալից պաշտպանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 24.03.2017թ. կայացված` թիվ ԵԱՔԴ/0109/01/16 մեղադրական դատավճիռը, Արամ Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, առաջադրված մեղադրանքներում արդարացնել, հռչակել նրա անմեղությունը, ճանաչել անպարտ և արդարացված կամ գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան՝ նոր քննության:
3. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` դրա հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները, ինչպես նաև վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Դատարանի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25 հոդվածի համաձայն`
«1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126 հոդվածի համաձայն`
«Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127 հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված:
2. Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս:
3. Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները:»
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն/.../»
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության փուլում հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ինքն ընդհանրապես առնչություն չունի իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, տուժողներից ոչ ոքի չի ճանաչում, իրեն զրպարտում են: 2015 թվականի սեպտեմբեր նոյեմբեր ամիսների ընթացքում ինքն օգտագործել է տարբեր հեռախոսահամարներ, սակայն դրանք չի հիշում:
Դատարանը Արամ Մկրտչյանի մեղքը 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով նախատասված հանցավոր արարքների կատարման մեջ, հիմնավորվել է պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
«Տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ՙԼիստ.էյեմ՚ ինտերնետային կայքում հայտարարություն է տեղադրել Կամազ, Սամասվալ, տրակտոր և գյուղատնտեսական գործիքների վաճառքի վերաբերյալ: 22.09.2015թ. առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում 093-77-15-22 համարից իրեն զանգահարել է Գեղամ անունով մի տղամարդ, ով ներկայացել է որպես Գյումրի քաղաքի ռուսական զորամասի աշխատող և առաջարկել 5 հատ ՙԶԻԼ՚ մակնիշի մեքենայի շարժիչներ` մատչելի գնով, նշելով, որ դրանք գտնվում են Քանաքեռի ռուսական զորամասում: Գեղամը խոսել է գյումրեցու բարբառով և իրեն հավաստիացրել է, որ այդ շարժիչներն օրինական ձևով դուրս են գրվել զորամասից և առկա են համապատասխան փաստաթղթեր: Ինքը, խորհրդակցելով հոր հետ, որոշել է գնել այդ շարժիչները: Պայմանավորվել են հանդիպել Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ: Գեղամն ասել է, որ նրա փոխարեն երկու տղաներ կգնան, ինչպես նաև պահանջել է, որ իր հետ տանի իր անձնագիրը, որպեսզի գնված ապրանքը տեղում ձևակերպեն իր անվամբ: Նույն օրը հոր` Ռուբիկ Մարգարյանի հետ գնացել է նշված վայր, որտեղ հանդիպել է Գեղամի ուղարկած 2 անծանոթ տղաներին, որոնցից մեկի անունը Դավիթ է եղել: Գեղամի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն` նրանց է փոխանցել իր անձնագիրն ու 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը, որից հետո սպասել են մեքենայի մեջ, 30 րոպե սպասելուց հետո զանգահարել է Գեղամի համարին, սակայն այն արդեն անհասանելի է եղել:
Հատոր 1 գ.թ. 19-21
Տուժող Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Դեբետ գյուղում, որտեղ զբաղվում է անասնապահությամբ և իրենց պատկանող հողամասի մշակմամբ, ունի ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենա, որով կատարում է խոշոր եղջերավոր կենդանիների սեզոնային տեղափոխում: Վերջին ժամանակահատվածում մեքենան անսարք է եղել և չի շահագործվել: 20.10.2015թ. համագյուղացի էդգար Դալաքյանն իրեն պատմել է, որ ցանկանում է վաճառել իր ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի կապակցությամբ հայտարարություն է տեղագրել ՙԼիստ.էյեմ՚ ինտերնետային կայքում, ինքն էլ ասել է, որ իրեն որոշակի պահեստամասեր են անհրաժեշտ: Այդ ժամանակ էդգար Դալաքյանի բջջային հեռախոսին զանգահարել են, վերջինս խոսել է, այնուհետև իրեն հայտնել, որ զանգահարողը բեռնատար ավտոմեքենայի անվադողեր է վաճառում և փոխանցել նրա` 098-62-77-16 հեռախոսահամարը:
Իր` 077-84-64-15 հեռախոսահամարով զանգահարել է նշված համարին, պատասխանողը ներկայացել է Գեղամ անունով, ասել, որ աշխատում է զորամասում և իրենց զորամասից վաճառքի համար դուրս են գրվում բեռնատար մեքենաների պահեստամասեր: Ասել է, որ իրեն անհրաժեշտ են ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի ավտոմեքենայի 6 հատ անվադողեր, սրահ և անվադողերն իրար միացնող 1 կամրջակ, Գեղամը հաշվարկ է կատարել և ասել, որ այդ ամենը կկազմի 420.000 ՀՀ դրամ: Ինքը համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել ռուսական զորամասի մոտ ժամը 20:00-ին, Գեղամը զգուշացրել է նաև իր հետ վերցնել անձնագիրը` անհրաժեշտ գրանցումներ կատարելու համար: Հեռախոսազրույցի ժամանակ Գեղամը փոխանցել է հեռախոսը մի կնոջ, իբր հաշվապահին, և այդ կինը հացրել է իր տվյալները և անհրաժեշտ պահեստամասերի անվանումները:
Այնուհետև, ինքը բեռնափոխադրող մեքենա է վարձել ու 21.10.2015թ. ժամը 01.00-ի սահմաններում գնացել է Երևանի Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, զանգահարել է Գեղամին, վերջինս իրեն ասել է, որ քիչ անց կմոտենան զորամասի ծառայողները, ում պետք է փոխանցի անձնագիրն ու գումարը: Քիչ անց իրեն մոտեցել են երկու տղաներ, նրանցից մեկը ներկայացել է Արթուր անունով և ասել, որ իրենց Գեղամն է ուղարկել, պահանջել է գումարն ու անձնագիրը, ինքը տվել է Արթուրին 420.000 ՀՀ գրամ ու անձնագիրը, որն Արթուրը վերցնելով ասել է, որ մեքենայով մոտենան զորամասի հսկիչ անցագրային կետի մոտ, իսկ նա մյուս մուտքով կմտնի զորամաս, որտեղ էլ կհանդիպեն: Բեռնատար մեքենայով մոտեցել են մուտքի մոտ, սպասել, սակայն դարպասները չեն բացել, իսկ Գեղամի հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, մուտքի մոտ կանգնած հերթապահից տեղեկացել է, որ Գեղամ անունով ծառայող չկա, այդ ժամանակ հասկացել է, որ խաբվել է:
Հատոր 2 գ.թ. 18-21
Տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքները, որ իրեն պատկանող ՙՈւրալ՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենայով նախկինում կատարել է գյուղատնտեսական ոլորտում բեռնափոխադրման աշխատանքներ, սակայն վերջին մեկ տարվա ընթացքում անվադողերի մաշվածության պատճառով այն չի շահագործել: Եղբայրը` Արտավազդ Ստեփանյանը, 2015թ. հոկտեմբեր ամսին ցանկացել է վաճառել իր ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ հայտարարություն է տեղադրել ՙԼիստ.էյէմ՚ ինտերնետային կայքում: 26.10.2015թ. եղբայրը զանգահարել է իրեն ու հայտնել, որ մի տղամարդ մատչելի գնով անվադողեր է վաճառում ու տվել նրա հեռախոսահամարը` 055-68-39-30: Ինքը զանգահարել է նշված հեռախոսահամարով, պատասխանողը ներկայացել է Գեղամ անունով, ասել, որ ծառայում է Երևանի ռուսական զորամասում, զորամասից պահեստամասեր են դուրս գրվելու միայն այդ օրը և դրանք շտապ վաճառվում են: Գեղամն առաջարկել է 24 հատ Ուրալի անվադողեր և 10 հատ ՙԳազ 66՚ բեռնատար մեքենայի անվադողեր, ընդհանուր 2.000.000 ՀՀ գրամով: Ինքը համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել նույն օրը երեկոյան ժամը 23:00-ին Քանաքեռի ռուսական զորամասի խաչմերուկի մոտ: Գեղամը պահանջել է նաև իր հետ տանել անձնագիրը` անհրաժեշտ փաստաթղթային ձևակերպումներ կատարելու համար:
Իր ծանոթ Հարություն Ներկարարյանի հետ բեռնատար մեքենայով Իջևանից ուղևորվել Են նշված վայր, սակայն պայմանավորված ժամից ուշ է հասել ժամը 00:30-ի սահմաններում և Գեղամն իրեն ասել է, որ անհետաձգելի գործեր ունի ու իր փոխարեն կմոտենա հրամանատարի որդի` Արթուրը, ում հեռախոսասհամարն է 098-62-77-16: Քիչ անց իրեն մոտեցել է մի երիտասարդ տղա, ներկայացել Արթուր անունով ու պահանջել գումարն ու անձնագիրը, որոնք վերցնելուց հետո ասել է, որ բեռնատար մեքենայով գնան զորամասի դարպասների մոտ, մինչև նա մյուս մուտքով մտնի ներս ու կատարի անհրաժեշտ գրանցումները: Դարպասների մոտ որոշ ժամանակ սպասելուց հետո, զանգահարել են Գեղամին, սակայն վերջինիս հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, ինչպես նաև Արթուրի հեռախոսահամարը: Հասկանալով, որ խաբվել է, դիմել է ոստիկանություն:
Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ ամբաստանյալից բողոք կամ գույքային վնասի հատուցման պահանջ չունի:
Վկա Ռուբիկ Վոլոդյայի Մարգարյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, որ ունի 2 հատ ՙԶԻԼ՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որոնց շարժիչները խափանված են եղել: 2016թ. սեպտեմբեր ամսին որդին` Իշխան Մարգարյանը իրեն հայտնել է, որ նրան զանգահարել է Գեղամ անունով մի անձնավորություն, ով առաջարկել է օրինական կարգով զորամասից դուրս գրված 5 հատ շարժիչ` մատչելի գնով: Պայամանավորվել են հանդիպել Երևանի Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, որտեղ Գեղամի կողմից ուղարկած տղաներին պետք է փոխանցեն 1.100.000 դրամ գումար և որդու անձնագիրը: ժամը 14:30-ի սահմաններում որդու հետ հասել են նշված վայրը և զանգահարել են Գեղամին նրա` 093-77-15-22 հեռախոսահամարին: Վերջինս պատասխանել է, որ նրանց կմոտենան երկու երիտասարդ տղաներ: Քիչ անց իրենց են մոտեցել երկու անծանոթ երիտասարդ տղաներ: Նրանցից մեկը հայտնել է, որ շարժիչներն օրինական ձևով դուրս են բերվել զորամասից, որից հետո վերցրել է Ի.Մարգարյանի անձնագիրն ու 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը ու ասել, որ սպասեն զորամասի դարպասների մոտ մինչև նա կատարի անհրաժեշտ ձևակերպումներ: 30 րոպե սպասելուց հետո զանգահարել են Գեղամի հեռախոսահամարին, որն անհասանելի է եղել, և հասկանալով, որ խաբվել են, դիմել են ոստիկանություն: Հետագայում իմացել է, որ իրենց խաբողը Գյումրիից է:
Վկա Հարություն Սերյոժայի Ներկարարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ 26.10.2015թ. իր ընկեր Սամվել Ստեփանյանը հայտնել է, որ պատրաստավում է Երևանից գնել անվադողեր ու խնդրել է, որ միասին գնան Երևան քաղաք, որպեսզի օգնի անվադողեր բերեն Իջևան: Ճանապարհին Ս.Ստեփանյանը բազմիցս խոսել է Գեղամ անունով ներկայացած վաճառողի հետ, ով ասել է նաև, որ հանդիսանում է ռուսական զորամասի ծառայող: Պայմանավորվածության համաձայն Ս.Ստեփանյանը պետք է գներ 24 հատ ՙՈւրալ՚-ի անվադողեր և 10 հատ ՙԳԱԶ 66՚ բեռնատար մեքենայի անվադողեր, ընդհանուր` 2.000.000 ՀՀ դրամով: Ժամը 24:30-ի սահմաններում հասել են Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, որտեղ իրենց է մոտեցել մի անծանոթ երիտասարդ, ասել, որ իրեն Գեղամն է ուղարկել, Ս.Ստեփանյանը նրան տվել է անձնագիրն ու գումարը, որից հետո անծանոթը հեռացել է, ասելով, որ սպասեն, սակայն որոշ ժամանակ սպասելուց հետո զանգահարել են Գեղամին, սակայն նրա հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, ու հասկանալով, որ խաբվել են դիմել են ոստիկանություն:
Վկա Սաթիկ Նորիկի Ջուլհակյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արամ Մկրտչյանն իր դստեր` Քրիստինե Ջուլհակյանի ընկերն է եղել: Ինքը գնել է 093-77-15-22 հեռախոսահամարով քարտը, որը սկզբում չի օգտագործել: Հետագայում այն տեղադրել են թոռնուհու պլանշետի մեջ: Այդ ժամանակ ինքը զանգահարել է Վիվասել` ճշտելու համար, թե այդ հեռախոսահամարն ում անվամբ է գրանցված, սակայն իրեն չեն պատասխանել: Պլանշետի մեջ տեղադրելուց հետո Արամը վերցրել է այդ հեռախոսաքարտը` ասելով, որ այն իրեն պետք է, զանգահարել է ինչ-որ անձանց, ներկայացել Գեղամ անունով, և գումարի հետ կապված հարցեր է քննարկել: Վկան նշել է, որ այլ մանրամասներ չի հիշում, և միաժամանակ ամբողջությամբ պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը:
Նախաքննության փուլում վկա Սաթիկ Ջուլհակյանը ցուցմունք է տվել, որ իր` 093-77-15-22 հեռախոսահամարով քարտը գնել է թոռնուհու համար` վերջինիս պլանշետի մեջ օգտագործելու համար: Արամ Մկրտչյանը հանդիսանում է իր դստեր` Քրիստինե Ջուլհակյանի ընկերը, ով վերջին ամիսների ընթացքում հաճախակի է գտնվել իրենց տանը: Վերջինս գնտվել է իրենց տանը նաև 2015թ. սեպտեմբերի 21-ին և 22-ին ու հարցրել է իրենից, թե ում անվամբ է գրացված պլանշետի մեջ տեղադրված հեռախոսաքարտը, ինքը չհիշելով, որ այն գրանցված է իր անվամբ, պատասխանել է, որ չգիտի: Արամ Մկրտչյանն առաջարկել է, որ ինքը զանգահարի Վիվա Սելի գրասենյակ ու պարզի, թե ում անվամբ է այն գրանցված: Ինքը զանգահարել է, սակայն հեռախոսով նման տեղեկություն չեն հայտնել:
Այնուհետև, Ա.Մկրտչյանն ասել է, որ ՙփող բռնելու գործ կա՚ ու խնդրել է ժամանակավոր իրեն տալ այդ քարտը` հավաստիացնելով, որ որևէ խնդիր չի առաջանա: Ինքը չի մերժել և տվել է քարտը նրան, որից հետո Ա.Մկրտչյանը, այդ քարտը տեղադրելով բջջային հեռախոսի մեջ, տարբեր զանգեր է կատարել և տարբեր մարդկանց հետ խոսել գումարային հարցերի շուրջ, ներկայացել է Գեղամ անունով` որպես զինծառայող, պայմանավորվել մոտավորապես 1.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցելու մասին և գումարը ստանալու համար ուղարկել է իր ընկեր Գուգոյին, ում ասել է, որ ներկայանա Դավիթ անունով: Կատարվածից հետո Ա.Մկրտչյանը քարտը կոտրել է, հեռախոսը` դեն նետել: Վկան նշել է, որ իր տեղեկություններով` Արամը վարձով բնակվել է Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածում` Քրիստինե Ջուլհակյանի հետ: Հայտնել է նաև, որ 098-40-23-50 հեռախոսահամարն օգտագործել է Ա.Մկրտչյանի մայրը` Սոնիկ Մկրտչյանը:
Հատոր 1 գ.թ. 99-103
Վկա Քրիստինե Գեղամի Ջուլհակյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014թ. իր ընկերուհի Լիլիթի միջոցով ծանոթացել է նրա եղբոր` ՙԿոշ՚ ՔԿՀ դատապարտյալ Արամ Մկրտչյանի հետ և սկսել են շփվել: Ինքը մի 2-3 անգամ այցելել է նրան ՙԿոշ՚ և ՙԱրթիկ՚ ՔԿՀ-ներում: Մինչև 2015թ. սեպտեմբեր ամիսը Ա.Մկրտչյանն ազատվել է պատժի կրումից և բնակվել Գյումրի քաղաքում` մոր` Սոնայի հետ: Արամի հետ մինչև 2015թ. նոյեմբեր ամիսն ընկերություն է արել, սակայն հետագայում դադարեցրել են իրենց հարաբերությունները, նրանից որևէ տեղեկություն չունի: Հայտնել է, որ 093-77-15-22 հեռախոսահամարը տեղադրված է եղել իր դստեր պլանշետի մեջ, սակայն չգիտի, թե ով է օգտվել այդ հեռախոսահամարից: Ինքը վերջին մեկ տարվա ընթացքում մի քանի ամիս օգտագործել է 098-38-66-66 հեռախոսահամրը: Վկան հայտնել է նաև, որ 098-40-23-50 հեռախոսահամարը պատկանում է Ա.Մկրտչյանի մորը` Սոնային:
Հատոր 1 գ.թ. 130-133, 144-145
Վկա Անահիտ Կարապետի Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ իր անվամբ գրանցված 098-40-23-50 հեռախոսահամարը մի քանի ամիս առաջ գնել է իր ծանոթ Սոնիկ Մկրտչյանի համար` վերջինիս խնդրանքով, և նշված հեռախոսահամարն օգտագործել է Սոնիկ Մկրտչյանը:
Հատոր 3 գ.թ. 169-170
Վկա Ռոման Միսակի Զաքարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ իրեն պատկանող ք.Երևան, Գյուլիքևխվյան 15 շենքի 49 բնակարանում 2015թ. հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին վարձակալությամբ բնակվել է Արամ Մկրտչյանը` իր կնոջ կամ ընկերուհու հետ: Արամը ծագումով եղել է Գյումրի քաղաքից: Արամն օգտագործել է 094-95-81-43, իսկ նրա հետ բնակվող կինը` 098-38-66-66 հեռախոսահամարը:
22.12.2015թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Սաթիկ Ջուլհակյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա հանդիսանում է իր դստեր ընկերը, ով օգտագործել է իր 093-77-15-22 հեռախոսահամարը:
Հատոր 1 գ.թ. 141
24.12.2015թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Քրիստինե Ջուլհակյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա այն տղան է, ում հետ ինքը շփվել է 2015թ. սեպտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին:
Հատոր 1 գ.թ. 147
11.05.2016թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Ռոման Զաքարյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտարարել, որ վերջինս իր տանը վարձակալությամբ բնակվող անձն է, ով օգտագործել է 094-95-81-43 հեռախոսահամարը:
Հատոր 3 գ.թ. 252
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 20.10.2015թ. ստացված 093-77-15-22 հեռախոսահամարի ելքային ու մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների 09.11.2015թ. զննության արձանագրության համաձայն`
1/ 093-77-15-22 հեռախոսահամարը գրանցված է Սաթիկ Նորիկի Ջուլհակյանի անվամբ:
2/Պահանջվող ժամանակահատվածում` 01.09.2015-05.10.2015թ. հեռախոսահամարը շահագործվել է 03.09.2015թ., 05.09.2015թ., 21.09.2015թ. ժամը 16:00-ից մինչև 23:58-ը և 22.09.2015թ. ժամը 00:00-ից մինչև 17:14-ը և սպասարկվել է Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Սարալանջ թաղամասում և ք.Աբովյան 5-13 շենք հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից:
3/ 03.09.2015թ. ժամը 15:46-ին ելքային զանգ է կատարվել Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված 098-40-23-50 համարին և նույն օրը ժամը 15:47-ին նույն համարից ստացվել է մուտքային զանգ:
4/ 22.09.2015թ. տարբեր ժամերին մինչև 17:14-ն ընկած ժամանակահատվածում, կատարվել են իրար հաջորդող 12 ելքային և 11 մուտքային զանգեր տուժող Իշխան Մարգարյանի` 077-23-30-06 հեռախոսահամարին տարբեր տևողությամբ:
Հատոր 1 գ.թ. 38-43, 49-50
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
10.03.2016թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ճանաչված 03.12.2015թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 098-62-77-16 հեռախոսահամարի ելքային ու մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունների համաձայն` 098-62-77-16 հեոախոսահամարը գրանցված է Աննա Մարտիրոսյանի անվամբ, 15.10.2015թ. մինչև 12.11.2015թ.-ն այն շահագործվել է 20.10.2015թ. ժամը 10:49-ից մինչև 08.11.2015թ. Ժամը 22:27-ը: Յու.Նազլուխանյանից հափշտակություն կատարելու օրը` 20.10.2015թ. մինչև 21.10.2015թ. հեռախոսահամարը սպասարկվել է ք.Երևան, Մառի 5, Նորքի 5 զանգված, Թևոսյան 3/1, Քանաքեռ 13 փող., Նորքի 2 զանգված Գայի 19, Մոլդովական 1, Ռուբինյանց հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանի 077-84-64-15 համարին կատարվել են հետևյալ ելքային զանգերը` 20.10.2015թ. Ժամը 12:40, 14:19, 16:40, 20:11, 20:16, 21:27, 21:29, 22:43-ին և ստացվել է հետևյալ զրոյական մուտքային զանգը` 24.10.2015թ. ժամը 17:11-ին: Տուժողի ընկեր էդուարդ Դալլաքյանի 098-54-56-11 հեռախոսահամարին կատարվել են 2 ելքային զանգեր` 20.10.2015թ. ժամը 11:58 և 12:24-ին, մուտքային զանգեր չեն ստացվել: Նշված դեպքի օրը 098-62-77-16 հեռախոսահամարը շահագործվել է 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ:
Տուժող Սամվել Ստեփանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու Ժամանակ` 26.10.2015-27.10.2015թթ. 098-62-77-16 հեռախոսահամարը շահագործվել է 354114054371450 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ, որից նշված օրերին բազմաթիվ զանգեր են կատարվել տուժող ՍՆտեփանյանի 094-90-60-02 և նրա եղբոր` ԱՆտեփանյանի 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին:
Հատոր 2 գ.թ. 41, 62-65, 69-70, 178-179, 235-236
10.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 24.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի 24.02.2016թ. զննության արձանագրության համաձայն` 01.10.15-30.10.15թ. ընկած ժամանակահատվածում նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ օգտագործվել են հետևյալ հեռախոսահամարները`
1/ Ռուզան Գևորգյանի անվամբ գրանցված 093-94-82-66 հեռախոսահամարը 13.10.15- 14.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում,
2/ Պարույր Աբրահամյանի անվամբ գրանցված 094-49-07-70 հեռախոսահամարը 06.10.15թ.,
3/ Աննա Դավթյանի անվամբ գրանցված 094-95-81-43 հեռախոսահամարը 06.10.15- 30.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում,
4/ Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված 098-40-23-50 հեռախոսահամարը 08.10.15- 09.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում,
5/ Աննա Մարտիրոսյանի անվամբ գրանցված 098-62-77-16 հեռախոսահամարը 20.10.15- 21.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում:
Նշված բջջային հեռախոսից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են կատարվել Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված և Սոնիկ Ակրտչյանի կողմից օգտագործվող 098-40-23-50 հեռախոսահամարին, մասնավորապես՝ 07.10.2015թ. մինչև 30.10.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերին, 19 հատ ելքային և 41 հատ մուտքային զանգեր, որոնք կատարվել են 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 094-95-81-43 հեռախոսահամարից:
Նշված հեռախոսից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են կատարվել նաև Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 I հեռախոսահամարին, որոնք կատարվել են 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 094-95-81-43 հեռախոսահամարից:
ՙՖիլտր՚ ծրագրի միջոցով առանձնացվել են 098-40-23-50 հեռախոսահամարին, տուժող Յու.Նազլուխանյանի 077-84-64-15 և տուժողի ընկերոջ՝ ԷԴալլաքյանի` 098-54-56-11 հեռախոսահամարներին, ինչպես նաև Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 համարների հետ հեռախոսազանգերը և կցվել են զննության արձանագրությանը:
Հատոր 2 գ.թ. 143-14, 145-146, 178-179
11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 24.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրությամբ, որի համաձայն նշված երկու բջջային հեռախոսներից բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատվել Սոնիկ Ակրտչյանի 098-40-23-50 հեռախոսահամարի հետ, մասնավորապես` 10.10.2015թ մինչև 30.10.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերին` 47 հատ մուտքային և 24 հատ ելքային զանգեր, որոնք կատարվել են 077-60-33-60 և 094-95-81-43 համարներից, ինչպես նաև բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատվել Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 հեռախոսահամարի հետ, որոնք կատարվել են 077-60-33-60 և 094-95-81-43 հեռախոսահամարներից: Վերը նշված հեռախոսազանգերը, ինչպես նաև տուժող Սամվել Ստեփանյանին և վերջինիս եղբորը պատկանող` 094-90-60-02 և 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին կատարված զանգերը ՙՖիլտր՚ ծրագրի միջոցով առանձնացվել և կցվել են զննության արձանագրությանը:
Հատոր 3 գ.թ. 84-85, 86-109, 138-139
11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից 25.01.2016թ. ստացված 055-68-39-30 հեռախոսահամարի վերծանումների 29.01.2016թ. կատարված զննության արձանագրության և 01.03.2016թ. ստացված 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի 01.03.2016թ. կատարված զննության արձանագրության համաձայն` 055-68-39-30 հեռախոսահամարից 26.10.2015թ. մինչև 27.10.2015թ. տուժող Սամվել Ստեփանյանի 094-90-60-02 և տուժողի եղբոր` Արտավազդ Ստեփանյանի 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին կատարվել են բազմաթիվ զանգեր տարբեր տևողությամբ, ինչպես նաև 055-68-39-30 համարից դեպքի օրը` 26.10.2015թ. կատարվել է ելքային 9 զանգ 098-62-77-16:
Հատոր 3 գ.թ. 17-18, 27-28, 123-133, 138-139
10.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 04.03.2016թ. ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից ստացված 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրության համաձայն` պահանջվող ժամանակահատվածում 01.10.2015թ. մինչև 30.10.2015թ. հեռախոսը սպասարկվել է Երևանի Նոր Նորքի, Քանաքեռի և Աբովյան քաղաքի Սարալանջ հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից, հեռախոսի մեջ շահագործվել է 055-68-39-30 հեռախոսահամարը, որից դեպքի օրը` 26.10.2015թ. մինչև 27.10.2015թ. զանգեր են` կատարվել տուժող Սամվել Ստեփանյանի 094-90-60-02 հեռախոսահամարին:
Հատոր 2 գ.թ. 166-167, 1 168-169, 178-179
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 03.12.2015թ. ստացված վերծանումների համաձայն` 093-77-15-22 հեռախոսահամարը 22.09.2015թ. շահագործվել է 359242036488720 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ:
Հատոր 1 գ.թ. 109-112
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 02.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 098-40-23-50 հեռախոսահամարի վերածանումների զննության արձանագրության համաձայն` 01.09.2015թ.ից 30.09.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում 03.09.2015թ. կատարվել է ելքային հեռախոսազանգ Ս.Ջուլհակյանի 093-77-15-22 հեռախոսահամարին:
Հատոր 1 գ.թ. 195-202, 240-241
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 02.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված գրության համաձայն` 098-38-66-66 հեռախոսահամարը 08.10.15թ.-ից 23.11.2015թ. գրանցված է եղել Ք.Ջուլհակյանի անվամբ:
Հատոր 1 գ.թ. 203-206
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 04.02.2016թ. ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից ստացված գրությամբ, որի համաձայն` տուժող Սամվել Ստեփանյանին զանգահարած հեռախոսահամարը` 055-68-39-30 դեպքի օրը` 26.10.2015թ. շահագործվել է 35411405437145 և 35640305185012 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների մեջ:
Հատոր 3 գ.թ. 68-69, 138-139
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված Շիրակի մարզի քննչական վարչությունից 26.05.2016թ. ստացված գրությամբ, համաձայն որի` Արամ Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերվել է ՙՍամսունգ՚ մոդելի բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 094-95-81-43 հեռախոսահամարը:
Հատոր 3 գ.թ. 257, 258-260
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույցներ ճանաչված`
- 01.12.2015թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-9176 գրության համաձայն` 22.09.2015թ. 093-77-15-22 հեռախոսահամարից տուժող Իշխան Մարգարյանին զանգահարել է Արամ Արմենի Մկրտչյանը /ծնված` 08.07.1993թ., հաշվառված` ք.Գյումրի Ասի Կոմբինատ թաղ. 5 շ, բն 16., բնակվող` ք.Երևան, Գյուլիքեխվյան, 15 շենքում/,
- 09.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-1818 գրության համաձայն` Յուրիկ Նազլուխանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարած անձը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը,
- 09.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-1821 գրության համաձայն` Սամվել Ստեփանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարած անձը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը:
- 15.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-2073 գրության համաձայն` ոմն Գեղամը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը, ով 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների մեջ տեղադրված 094-95-81-43 և 077-60-33-60 հեռախոսահամարներից 2015թ. հոկտեմբեր ամսին բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատել իր մոր` Սոնիկ Կոլյայի Մկրտչյանի հետ` վերջինիս պատկանող 098-40-23-50 համարին:
Հատոր 1 գ.թ. 107
Հատոր 2 գ.թ. 177
Հատոր 3 գ.թ. 137, 141, 258-260»:
Դատարանը, կատարելով լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննություն, գնահատելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերաբերլիության և թույլատրելիության տեսանկյուից, իրավացիորեն գտել է, որ ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի մեղավորությունը` 2 դրվագով, խարդախություն` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով ուրիշի գույքի խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և քաղաքացու անձնագիրը հափշտակելու մեջ, 3 դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի վերաբերյալ գործով 08.05.2013թ. թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ` իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ստուգելով ամբաստանյալին վերագրվող հանցավոր արաքները կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատական քննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատմամբ, Դատարանն իրավացիորեն ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքները համապատասխանում են 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, ամբաստանյալի մեղավորությունը հանցանքները կատարելու մեջ ապացուցված է, նա ենթակա է պատժի և պատասխանատվության կատարած հանցանքի համար:
Այսպիսով, տվյալ գործով ինչպես նախաքննության մարմինը, այնպես էլ Դատարանը, թույլ չեն տվել նյութական օրենքի էական խախտումներ, ճիշտ են կիրառել նյութական օրենքը` Արամ Մկրտչյանի կատարած հանցանքները որակելով 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, ուստի վերաքննիչ բողոքի պահանջը նշված հոդվածներով ամբաստանյալին արդարացնելու կամ քրեական գործը նոր քննության ուղարկելու վերաբերյալ, ենթակա է մերժման:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է նաև, որ Դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126, 127 հոդվածների իրավական դրույթները, կատարել է գործում առկա բոլոր ապացույցների, այդ թվում` վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկների բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննություն, հետևաբար` դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել դատավարական իրավունքի խախտումներ:
Այսպիսով, վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծության և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրության արդյունքում, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է համոզման, որ Դատարանի 24.03.2017թ. դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու և պաշտպան Կ.Մեժլումյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Արամ Արմենի Մկրտչյանի վերաբերյալ 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.03.2017թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ` մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գործ No ԵԱՔԴ/0109/01/16
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՙ24՚ մարտի 2017 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Տիրայր Կարապետյանի
պաշտպան Կարեն Մեժլումյանի
տուժողներ Սամվել Ստեփանյանի
Յուրիկ Նազլուխանյանի
տուժողի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Արմենի Մկրտչյանի /ծնված 1993 թվականի հուլիսի 08-ին` Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված` քաղաք Գյումրի, Մսի Կոմբինատ թաղամաս, 5-րդ շենք, 16-րդ բնակարան, կալանքի տակ է` 2016 թվականի մարտի 03-ից, նախկինում դատված` 1. Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.09.2011թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, նույն դատարանի 27.12.2011թ. որոշմամբ տուգանքը փոխարինվել է 2200 ժամ հանրային աշխատանքներով, 2. Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.03.2013թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժից ազատվել է 07.08.2015թ., դատվածությունը չմարված/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 դրվագով` 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14804815 քրեական գործը:
2015 թվականի նոյեմբերի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 09123315 քրեական գործը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Արամ Մկրտչյանը թիվ 14204815 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին և հայտարարվել է հետախուզում:
2015 թվականի դեկտեմբերի 30-ին թիվ 09123315 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է:
2015 թվականի դեկտեմբերի 30-ին թիվ 14204815 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է:
2016 թվականի հունվարի 11-ին Արամ Մկրտչյանն ինքնակամ ներկայացել է Հ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, նույն օրը թիվ 14204815 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2016 թվականի հունվարի 18-ին թիվ 09123315 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2016 թվականի մարտի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Շիրակի մարզային քննչական վարչությունում հարուցված թիվ 68102016 քրեական գործի շրջանակներում 2016 թվականի մարտի 03-ին Արամ Մկրտչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2016 թվականի մարտի 15-ին Արամ Մկրտչյանը թիվ 09123315 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի մարտի 15-ին Արամ Մկրտչյանը թիվ 09113415 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի մարտի 15-ին թիվ 09123315 քրեական գործը միացվել է թիվ 14204815 քրեական գործին:
2016 թվականի մարտի 15-ին թիվ 09123415 քրեական գործը միացվել է թիվ 14204815 քրեական գործին:
2016 թվականի մարտի 25-ին Արամ Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 1 դրվագով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2016 թվականի հունիսի 08-ին թիվ 09115816 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 դրվագով` 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա, ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ` նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձանց հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 22.09.2015թ. 093-77-15-22 հեռախոսահամարից զանգահարել է Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանին, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի աշխատակից և ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի ավտոմեքենայի 5 շարժիչներ վաճառելու կեղծ պատրվակով պայմանավորվել է 2015թ. սեպտեմբերի 22-ին ժամը 16:00-ի սահմաններում Երևան Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ, իր կողմից ուղարկած անձանց նշված գումարը և Իշխան Մարգարյանի անձնագիրը փոխանցելուց հետո վերջինիս հանձնել վերը նշված շարժիչները, սակայն խմբի կազմում գործելով, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խոշոր չափի` 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը ստանալով` հափշտակել է դրանք:
Բացի այդ, Արամ Մկրտչյանը, ուրիշի գույքի զգալի չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված 2 անձանց հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 2015թ. հոկտեմբերի 20-ին 098-62-77-16 հեռախոսահամարից խոսել է Լոռու մարզի Դեբետ գյուղի բնակիչ Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանի հետ, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի ծառայող և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով, ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի ավտոմեքենայի 6 հատ անվադողեր, 1 հատ ամբողջական սրահ և 1 հատ կամրջակ վաճառելու պատրվակով 21.10.2015թ. ժամը 01:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ ոմն Արթուրի և վերջինիս հետ եղած անհայտ անձի միջոցով, Յու.Նազլուխանյանից խաբեությամբ հափշտակել է զգալի չափերի հասնող 420.000 ՀՀ դրամ գումար և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը:
Այնուհետև, Արամ Մկրտչյանը ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված ոմն Արթուրի հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին 055-68-39-30 հեռախոսահամարից խոսել է Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքի բնակիչ Սամվել Հայկազի Ստեփանյանի հետ, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի ծառայող և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով 24 հատ ՙՈւրալ՚ մակնիշի և 10 հատ ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենաների անվադողեր վաճառելու պատրվակով 27.10.2015թ. ժամը 00:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի և Ծ.Աղբյուր փողոցների խաչմերուկի հատվածում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ ոմն Արթուրի միջոցով Ս.Ստեփանյանից խաբեությամբ հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը:՚:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության փուլում հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ինքն ընդհանրապես առնչություն չունի իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, տուժողներից ոչ ոքի չի ճանաչում, իրեն զրպարտում են: 2015 թվականի սեպտեմբեր նոյեմբեր ամիսների ընթացքում ինքն օգտագործել է տարբեր հեռախոսահամարներ, սակայն դրանք չի հիշում:
Տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ՙԼիստ.էյեմ՚ ինտերնետային կայքում հայտարարություն է տեղադրել Կամազ, Սամասվալ, տրակտոր և գյուղատնտեսական գործիքների վաճառքի վերաբերյալ: 22.09.2015թ. առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում 093-77-15-22 համարից իրեն զանգահարել է Գեղամ անունով մի տղամարդ, ով ներկայացել է որպես Գյումրի քաղաքի ռուսական զորամասի աշխատող և առաջարկել 5 հատ ՙԶԻԼ՚ մակնիշի մեքենայի շարժիչներ` մատչելի գնով, նշելով, որ դրանք գտնվում են Քանաքեռի ռուսական զորամասում: Գեղամը խոսել է գյումրեցու բարբառով և իրեն հավաստիացրել է, որ այդ շարժիչներն օրինական ձևով դուրս են գրվել զորամասից և առկա են համապատասխան փաստաթղթեր: Ինքը, խորհրդակցելով հոր հետ, որոշել է գնել այդ շարժիչները: Պայմանավորվել են հանդիպել Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ: Գեղամն ասել է, որ նրա փոխարեն երկու տղաներ կգնան, ինչպես նաև պահանջել է, որ իր հետ տանի իր անձնագիրը, որպեսզի գնված ապրանքը տեղում ձևակերպեն իր անվամբ: Նույն օրը հոր` Ռուբիկ Մարգարյանի հետ գնացել է նշված վայր, որտեղ հանդիպել է Գեղամի ուղարկած 2 անծանոթ տղաներին, որոնցից մեկի անունը Դավիթ է եղել: Գեղամի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն` նրանց է փոխանցել իր անձնագիրն ու 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը, որից հետո սպասել են մեքենայի մեջ, 30 րոպե սպասելուց հետո զանգահարել է Գեղամի համարին, սակայն այն արդեն անհասանելի է եղել:
Հատոր 1 գ.թ. 19-21
Տուժող Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Դեբետ գյուղում, որտեղ զբաղվում է անասնապահությամբ և իրենց պատկանող հողամասի մշակմամբ, ունի ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենա, որով կատարում է խոշոր եղջերավոր կենդանիների սեզոնային տեղափոխում: Վերջին ժամանակահատվածում մեքենան անսարք է եղել և չի շահագործվել: 20.10.2015թ. համագյուղացի էդգար Դալաքյանն իրեն պատմել է, որ ցանկանում է վաճառել իր ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի կապակցությամբ հայտարարություն է տեղագրել ՙԼիստ.էյեմ՚ ինտերնետային կայքում, ինքն էլ ասել է, որ իրեն որոշակի պահեստամասեր են անհրաժեշտ: Այդ ժամանակ էդգար Դալաքյանի բջջային հեռախոսին զանգահարել են, վերջինս խոսել է, այնուհետև իրեն հայտնել, որ զանգահարողը բեռնատար ավտոմեքենայի անվադողեր է վաճառում և փոխանցել նրա` 098-62-77-16 հեռախոսահամարը:
Իր` 077-84-64-15 հեռախոսահամարով զանգահարել է նշված համարին, պատասխանողը ներկայացել է Գեղամ անունով, ասել, որ աշխատում է զորամասում և իրենց զորամասից վաճառքի համար դուրս են գրվում բեռնատար մեքենաների պահեստամասեր: Ասել է, որ իրեն անհրաժեշտ են ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի ավտոմեքենայի 6 հատ անվադողեր, սրահ և անվադողերն իրար միացնող 1 կամրջակ, Գեղամը հաշվարկ է կատարել և ասել, որ այդ ամենը կկազմի 420.000 ՀՀ դրամ: Ինքը համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել ռուսական զորամասի մոտ ժամը 20:00-ին, Գեղամը զգուշացրել է նաև իր հետ վերցնել անձնագիրը` անհրաժեշտ գրանցումներ կատարելու համար: Հեռախոսազրույցի ժամանակ Գեղամը փոխանցել է հեռախոսը մի կնոջ, իբր հաշվապահին, և այդ կինը հացրել է իր տվյալները և անհրաժեշտ պահեստամասերի անվանումները:
Այնուհետև, ինքը բեռնափոխադրող մեքենա է վարձել ու 21.10.2015թ. ժամը 01.00-ի սահմաններում գնացել է Երևանի Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, զանգահարել է Գեղամին, վերջինս իրեն ասել է, որ քիչ անց կմոտենան զորամասի ծառայողները, ում պետք է փոխանցի անձնագիրն ու գումարը: Քիչ անց իրեն մոտեցել են երկու տղաներ, նրանցից մեկը ներկայացել է Արթուր անունով և ասել, որ իրենց Գեղամն է ուղարկել, պահանջել է գումարն ու անձնագիրը, ինքը տվել է Արթուրին 420.000 ՀՀ գրամ ու անձնագիրը, որն Արթուրը վերցնելով ասել է, որ մեքենայով մոտենան զորամասի հսկիչ անցագրային կետի մոտ, իսկ նա մյուս մուտքով կմտնի զորամաս, որտեղ էլ կհանդիպեն: Բեռնատար մեքենայով մոտեցել են մուտքի մոտ, սպասել, սակայն դարպասները չեն բացել, իսկ Գեղամի հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, մուտքի մոտ կանգնած հերթապահից տեղեկացել է, որ Գեղամ անունով ծառայող չկա, այդ ժամանակ հասկացել է, որ խաբվել է:
Հատոր 2 գ.թ. 18-21
Տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքները, որ իրեն պատկանող ՙՈւրալ՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենայով նախկինում կատարել է գյուղատնտեսական ոլորտում բեռնափոխադրման աշխատանքներ, սակայն վերջին մեկ տարվա ընթացքում անվադողերի մաշվածության պատճառով այն չի շահագործել: Եղբայրը` Արտավազդ Ստեփանյանը, 2015թ. հոկտեմբեր ամսին ցանկացել է վաճառել իր ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ հայտարարություն է տեղադրել ՙԼիստ.էյէմ՚ ինտերնետային կայքում: 26.10.2015թ. եղբայրը զանգահարել է իրեն ու հայտնել, որ մի տղամարդ մատչելի գնով անվադողեր է վաճառում ու տվել նրա հեռախոսահամարը` 055-68-39-30: Ինքը զանգահարել է նշված հեռախոսահամարով, պատասխանողը ներկայացել է Գեղամ անունով, ասել, որ ծառայում է Երևանի ռուսական զորամասում, զորամասից պահեստամասեր են դուրս գրվելու միայն այդ օրը և դրանք շտապ վաճառվում են: Գեղամն առաջարկել է 24 հատ Ուրալի անվադողեր և 10 հատ ՙԳազ 66՚ բեռնատար մեքենայի անվադողեր, ընդհանուր 2.000.000 ՀՀ գրամով: Ինքը համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել նույն օրը երեկոյան ժամը 23:00-ին Քանաքեռի ռուսական զորամասի խաչմերուկի մոտ: Գեղամը պահանջել է նաև իր հետ տանել անձնագիրը` անհրաժեշտ փաստաթղթային ձևակերպումներ կատարելու համար:
Իր ծանոթ Հարություն Ներկարարյանի հետ բեռնատար մեքենայով Իջևանից ուղևորվել Են նշված վայր, սակայն պայմանավորված ժամից ուշ է հասել ժամը 00:30-ի սահմաններում և Գեղամն իրեն ասել է, որ անհետաձգելի գործեր ունի ու իր փոխարեն կմոտենա հրամանատարի որդի` Արթուրը, ում հեռախոսասհամարն է 098-62-77-16: Քիչ անց իրեն մոտեցել է մի երիտասարդ տղա, ներկայացել Արթուր անունով ու պահանջել գումարն ու անձնագիրը, որոնք վերցնելուց հետո ասել է, որ բեռնատար մեքենայով գնան զորամասի դարպասների մոտ, մինչև նա մյուս մուտքով մտնի ներս ու կատարի անհրաժեշտ գրանցումները: Դարպասների մոտ որոշ ժամանակ սպասելուց հետո, զանգահարել են Գեղամին, սակայն վերջինիս հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, ինչպես նաև Արթուրի հեռախոսահամարը: Հասկանալով, որ խաբվել է, դիմել է ոստիկանություն:
Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ ամբաստանյալից բողոք կամ գույքային վնասի հատուցման պահանջ չունի:
Վկա Ռուբիկ Վոլոդյայի Մարգարյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, որ ունի 2 հատ ՙԶԻԼ՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որոնց շարժիչները խափանված են եղել: 2016թ. սեպտեմբեր ամսին որդին` Իշխան Մարգարյանը իրեն հայտնել է, որ նրան զանգահարել է Գեղամ անունով մի անձնավորություն, ով առաջարկել է օրինական կարգով զորամասից դուրս գրված 5 հատ շարժիչ` մատչելի գնով: Պայամանավորվել են հանդիպել Երևանի Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, որտեղ Գեղամի կողմից ուղարկած տղաներին պետք է փոխանցեն 1.100.000 դրամ գումար և որդու անձնագիրը: ժամը 14:30-ի սահմաններում որդու հետ հասել են նշված վայրը և զանգահարել են Գեղամին նրա` 093-77-15-22 հեռախոսահամարին: Վերջինս պատասխանել է, որ նրանց կմոտենան երկու երիտասարդ տղաներ: Քիչ անց իրենց են մոտեցել երկու անծանոթ երիտասարդ տղաներ: Նրանցից մեկը հայտնել է, որ շարժիչներն օրինական ձևով դուրս են բերվել զորամասից, որից հետո վերցրել է Ի.Մարգարյանի անձնագիրն ու 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը ու ասել, որ սպասեն զորամասի դարպասների մոտ մինչև նա կատարի անհրաժեշտ ձևակերպումներ: 30 րոպե սպասելուց հետո զանգահարել են Գեղամի հեռախոսահամարին, որն անհասանելի է եղել, և հասկանալով, որ խաբվել են, դիմել են ոստիկանություն: Հետագայում իմացել է, որ իրենց խաբողը Գյումրիից է:
Վկա Հարություն Սերյոժայի Ներկարարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ 26.10.2015թ. իր ընկեր Սամվել Ստեփանյանը հայտնել է, որ պատրաստավում է Երևանից գնել անվադողեր ու խնդրել է, որ միասին գնան Երևան քաղաք, որպեսզի օգնի անվադողեր բերեն Իջևան: Ճանապարհին Ս.Ստեփանյանը բազմիցս խոսել է Գեղամ անունով ներկայացած վաճառողի հետ, ով ասել է նաև, որ հանդիսանում է ռուսական զորամասի ծառայող: Պայմանավորվածության համաձայն Ս.Ստեփանյանը պետք է գներ 24 հատ ՙՈւրալ՚-ի անվադողեր և 10 հատ ՙԳԱԶ 66՚ բեռնատար մեքենայի անվադողեր, ընդհանուր` 2.000.000 ՀՀ դրամով: Ժամը 24:30-ի սահմաններում հասել են Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, որտեղ իրենց է մոտեցել մի անծանոթ երիտասարդ, ասել, որ իրեն Գեղամն է ուղարկել, Ս.Ստեփանյանը նրան տվել է անձնագիրն ու գումարը, որից հետո անծանոթը հեռացել է, ասելով, որ սպասեն, սակայն որոշ ժամանակ սպասելուց հետո զանգահարել են Գեղամին, սակայն նրա հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, ու հասկանալով, որ խաբվել են դիմել են ոստիկանություն:
Վկա Սաթիկ Նորիկի Ջուլհակյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արամ Մկրտչյանն իր դստեր` Քրիստինե Ջուլհակյանի ընկերն է եղել: Ինքը գնել է 093-77-15-22 հեռախոսահամարով քարտը, որը սկզբում չի օգտագործել: Հետագայում այն տեղադրել են թոռնուհու պլանշետի մեջ: Այդ ժամանակ ինքը զանգահարել է Վիվասել` ճշտելու համար, թե այդ հեռախոսահամարն ում անվամբ է գրանցված, սակայն իրեն չեն պատասխանել: Պլանշետի մեջ տեղադրելուց հետո Արամը վերցրել է այդ հեռախոսաքարտը` ասելով, որ այն իրեն պետք է, զանգահարել է ինչ-որ անձանց, ներկայացել Գեղամ անունով, և գումարի հետ կապված հարցեր է քննարկել: Վկան նշել է, որ այլ մանրամասներ չի հիշում, և միաժամանակ ամբողջությամբ պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը:
Նախաքննության փուլում վկա Սաթիկ Ջուլհակյանը ցուցմունք է տվել, որ իր` 093-77-15-22 հեռախոսահամարով քարտը գնել է թոռնուհու համար` վերջինիս պլանշետի մեջ օգտագործելու համար: Արամ Մկրտչյանը հանդիսանում է իր դստեր` Քրիստինե Ջուլհակյանի ընկերը, ով վերջին ամիսների ընթացքում հաճախակի է գտնվել իրենց տանը: Վերջինս գնտվել է իրենց տանը նաև 2015թ. սեպտեմբերի 21-ին և 22-ին ու հարցրել է իրենից, թե ում անվամբ է գրացված պլանշետի մեջ տեղադրված հեռախոսաքարտը, ինքը չհիշելով, որ այն գրանցված է իր անվամբ, պատասխանել է, որ չգիտի: Արամ Մկրտչյանն առաջարկել է, որ ինքը զանգահարի Վիվա Սելի գրասենյակ ու պարզի, թե ում անվամբ է այն գրանցված: Ինքը զանգահարել է, սակայն հեռախոսով նման տեղեկություն չեն հայտնել:
Այնուհետև, Ա.Մկրտչյանն ասել է, որ ՙփող բռնելու գործ կա՚ ու խնդրել է ժամանակավոր իրեն տալ այդ քարտը` հավաստիացնելով, որ որևէ խնդիր չի առաջանա: Ինքը չի մերժել և տվել է քարտը նրան, որից հետո Ա.Մկրտչյանը, այդ քարտը տեղադրելով բջջային հեռախոսի մեջ, տարբեր զանգեր է կատարել և տարբեր մարդկանց հետ խոսել գումարային հարցերի շուրջ, ներկայացել է Գեղամ անունով` որպես զինծառայող, պայմանավորվել մոտավորապես 1.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցելու մասին և գումարը ստանալու համար ուղարկել է իր ընկեր Գուգոյին, ում ասել է, որ ներկայանա Դավիթ անունով: Կատարվածից հետո Ա.Մկրտչյանը քարտը կոտրել է, հեռախոսը` դեն նետել: Վկան նշել է, որ իր տեղեկություններով` Արամը վարձով բնակվել է Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածում` Քրիստինե Ջուլհակյանի հետ: Հայտնել է նաև, որ 098-40-23-50 հեռախոսահամարն օգտագործել է Ա.Մկրտչյանի մայրը` Սոնիկ Մկրտչյանը:
Հատոր 1 գ.թ. 99-103
Վկա Քրիստինե Գեղամի Ջուլհակյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014թ. իր ընկերուհի Լիլիթի միջոցով ծանոթացել է նրա եղբոր` ՙԿոշ՚ ՔԿՀ դատապարտյալ Արամ Մկրտչյանի հետ և սկսել են շփվել: Ինքը մի 2-3 անգամ այցելել է նրան ՙԿոշ՚ և ՙԱրթիկ՚ ՔԿՀ-ներում: Մինչև 2015թ. սեպտեմբեր ամիսը Ա.Մկրտչյանն ազատվել է պատժի կրումից և բնակվել Գյումրի քաղաքում` մոր` Սոնայի հետ: Արամի հետ մինչև 2015թ. նոյեմբեր ամիսն ընկերություն է արել, սակայն հետագայում դադարեցրել են իրենց հարաբերությունները, նրանից որևէ տեղեկություն չունի: Հայտնել է, որ 093-77-15-22 հեռախոսահամարը տեղադրված է եղել իր դստեր պլանշետի մեջ, սակայն չգիտի, թե ով է օգտվել այդ հեռախոսահամարից: Ինքը վերջին մեկ տարվա ընթացքում մի քանի ամիս օգտագործել է 098-38-66-66 հեռախոսահամրը: Վկան հայտնել է նաև, որ 098-40-23-50 հեռախոսահամարը պատկանում է Ա.Մկրտչյանի մորը` Սոնային:
Հատոր 1 գ.թ. 130-133, 144-145
Վկա Անահիտ Կարապետի Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ իր անվամբ գրանցված 098-40-23-50 հեռախոսահամարը մի քանի ամիս առաջ գնել է իր ծանոթ Սոնիկ Մկրտչյանի համար` վերջինիս խնդրանքով, և նշված հեռախոսահամարն օգտագործել է Սոնիկ Մկրտչյանը:
Հատոր 3 գ.թ. 169-170
Վկա Ռոման Միսակի Զաքարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ իրեն պատկանող ք.Երևան, Գյուլիքևխվյան 15 շենքի 49 բնակարանում 2015թ. հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին վարձակալությամբ բնակվել է Արամ Մկրտչյանը` իր կնոջ կամ ընկերուհու հետ: Արամը ծագումով եղել է Գյումրի քաղաքից: Արամն օգտագործել է 094-95-81-43, իսկ նրա հետ բնակվող կինը` 098-38-66-66 հեռախոսահամարը:
22.12.2015թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Սաթիկ Ջուլհակյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա հանդիսանում է իր դստեր ընկերը, ով օգտագործել է իր 093-77-15-22 հեռախոսահամարը:
Հատոր 1 գ.թ. 141
24.12.2015թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Քրիստինե Ջուլհակյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա այն տղան է, ում հետ ինքը շփվել է 2015թ. սեպտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին:
Հատոր 1 գ.թ. 147
11.05.2016թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Ռոման Զաքարյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտարարել, որ վերջինս իր տանը վարձակալությամբ բնակվող անձն է, ով օգտագործել է 094-95-81-43 հեռախոսահամարը:
Հատոր 3 գ.թ. 252
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 20.10.2015թ. ստացված 093-77-15-22 հեռախոսահամարի ելքային ու մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների 09.11.2015թ. զննության արձանագրության համաձայն`
1/ 093-77-15-22 հեռախոսահամարը գրանցված է Սաթիկ Նորիկի Ջուլհակյանի անվամբ:
2/ Պահանջվող ժամանակահատվածում` 01.09.2015-05.10.2015թ. հեռախոսահամարը շահագործվել է 03.09.2015թ., 05.09.2015թ., 21.09.2015թ. ժամը 16:00-ից մինչև 23:58-ը և 22.09.2015թ. ժամը 00:00-ից մինչև 17:14-ը և սպասարկվել է Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Սարալանջ թաղամասում և ք.Աբովյան 5-13 շենք հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից:
3/ 03.09.2015թ. ժամը 15:46-ին ելքային զանգ է կատարվել Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված 098-40-23-50 համարին և նույն օրը ժամը 15:47-ին նույն համարից ստացվել է մուտքային զանգ:
4/ 22.09.2015թ. տարբեր ժամերին մինչև 17:14-ն ընկած ժամանակահատվածում, կատարվել են իրար հաջորդող 12 ելքային և 11 մուտքային զանգեր տուժող Իշխան Մարգարյանի` 077-23-30-06 հեռախոսահամարին տարբեր տևողությամբ:
Հատոր 1 գ.թ. 38-43, 49-50
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
10.03.2016թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ճանաչված 03.12.2015թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 098-62-77-16 հեռախոսահամարի ելքային ու մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունների համաձայն` 098-62-77-16 հեոախոսահամարը գրանցված է Աննա Մարտիրոսյանի անվամբ, 15.10.2015թ. մինչև 12.11.2015թ.-ն այն շահագործվել է 20.10.2015թ. ժամը 10:49-ից մինչև 08.11.2015թ. Ժամը 22:27-ը: Յու.Նազլուխանյանից հափշտակություն կատարելու օրը` 20.10.2015թ. մինչև 21.10.2015թ. հեռախոսահամարը սպասարկվել է ք.Երևան, Մառի 5, Նորքի 5 զանգված, Թևոսյան 3/1, Քանաքեռ 13 փող., Նորքի 2 զանգված Գայի 19, Մոլդովական 1, Ռուբինյանց հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանի 077-84-64-15 համարին կատարվել են հետևյալ ելքային զանգերը` 20.10.2015թ. Ժամը 12:40, 14:19, 16:40, 20:11, 20:16, 21:27, 21:29, 22:43-ին և ստացվել է հետևյալ զրոյական մուտքային զանգը` 24.10.2015թ. ժամը 17:11-ին: Տուժողի ընկեր էդուարդ Դալլաքյանի 098-54-56-11 հեռախոսահամարին կատարվել են 2 ելքային զանգեր` 20.10.2015թ. ժամը 11:58 և 12:24-ին, մուտքային զանգեր չեն ստացվել: Նշված դեպքի օրը 098-62-77-16 հեռախոսահամարը շահագործվել է 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ:
Տուժող Սամվել Ստեփանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու Ժամանակ` 26.10.2015-27.10.2015թթ. 098-62-77-16 հեռախոսահամարը շահագործվել է 354114054371450 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ, որից նշված օրերին բազմաթիվ զանգեր են կատարվել տուժող ՍՆտեփանյանի 094-90-60-02 և նրա եղբոր` ԱՆտեփանյանի 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին:
Հատոր 2 գ.թ. 41, 62-65, 69-70, 178-179, 235-236
10.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 24.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի 24.02.2016թ. զննության արձանագրության համաձայն` 01.10.15-30.10.15թ. ընկած ժամանակահատվածում նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ օգտագործվել են հետևյալ հեռախոսահամարները`
1/ Ռուզան Գևորգյանի անվամբ գրանցված 093-94-82-66 հեռախոսահամարը 13.10.15- 14.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում,
2/ Պարույր Աբրահամյանի անվամբ գրանցված 094-49-07-70 հեռախոսահամարը 06.10.15թ.,
3/ Աննա Դավթյանի անվամբ գրանցված 094-95-81-43 հեռախոսահամարը 06.10.15- 30.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում,
4/ Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված 098-40-23-50 հեռախոսահամարը 08.10.15- 09.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում,
5/ Աննա Մարտիրոսյանի անվամբ գրանցված 098-62-77-16 հեռախոսահամարը 20.10.15- 21.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում:
Նշված բջջային հեռախոսից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են կատարվել Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված և Սոնիկ Ակրտչյանի կողմից օգտագործվող 098-40-23-50 հեռախոսահամարին, մասնավորապես՝ 07.10.2015թ. մինչև 30.10.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերին, 19 հատ ելքային և 41 հատ մուտքային զանգեր, որոնք կատարվել են 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 094-95-81-43 հեռախոսահամարից:
Նշված հեռախոսից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են կատարվել նաև Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 I հեռախոսահամարին, որոնք կատարվել են 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 094-95-81-43 հեռախոսահամարից:
ՙՖիլտր՚ ծրագրի միջոցով առանձնացվել են 098-40-23-50 հեռախոսահամարին, տուժող Յու.Նազլուխանյանի 077-84-64-15 և տուժողի ընկերոջ՝ ԷԴալլաքյանի` 098-54-56-11 հեռախոսահամարներին, ինչպես նաև Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 համարների հետ հեռախոսազանգերը և կցվել են զննության արձանագրությանը:
Հատոր 2 գ.թ. 143-14, 145-146, 178-179
11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 24.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրությամբ, որի համաձայն նշված երկու բջջային հեռախոսներից բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատվել Սոնիկ Ակրտչյանի 098-40-23-50 հեռախոսահամարի հետ, մասնավորապես` 10.10.2015թ մինչև 30.10.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերին` 47 հատ մուտքային և 24 հատ ելքային զանգեր, որոնք կատարվել են 077-60-33-60 և 094-95-81-43 համարներից, ինչպես նաև բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատվել Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 հեռախոսահամարի հետ, որոնք կատարվել են 077-60-33-60 և 094-95-81-43 հեռախոսահամարներից: Վերը նշված հեռախոսազանգերը, ինչպես նաև տուժող Սամվել Ստեփանյանին և վերջինիս եղբորը պատկանող` 094-90-60-02 և 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին կատարված զանգերը ՙՖիլտր՚ ծրագրի միջոցով առանձնացվել և կցվել են զննության արձանագրությանը:
Հատոր 3 գ.թ. 84-85, 86-109, 138-139
11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից 25.01.2016թ. ստացված 055-68-39-30 հեռախոսահամարի վերծանումների 29.01.2016թ. կատարված զննության արձանագրության և 01.03.2016թ. ստացված 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի 01.03.2016թ. կատարված զննության արձանագրության համաձայն` 055-68-39-30 հեռախոսահամարից 26.10.2015թ. մինչև 27.10.2015թ. տուժող Սամվել Ստեփանյանի 094-90-60-02 և տուժողի եղբոր` Արտավազդ Ստեփանյանի 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին կատարվել են բազմաթիվ զանգեր տարբեր տևողությամբ, ինչպես նաև 055-68-39-30 համարից դեպքի օրը` 26.10.2015թ. կատարվել է ելքային 9 զանգ 098-62-77-16:
Հատոր 3 գ.թ. 17-18, 27-28, 123-133, 138-139
10.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 04.03.2016թ. ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից ստացված 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրության համաձայն` պահանջվող ժամանակահատվածում 01.10.2015թ. մինչև 30.10.2015թ. հեռախոսը սպասարկվել է Երևանի Նոր Նորքի, Քանաքեռի և Աբովյան քաղաքի Սարալանջ հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից, հեռախոսի մեջ շահագործվել է 055-68-39-30 հեռախոսահամարը, որից դեպքի օրը` 26.10.2015թ. մինչև 27.10.2015թ. զանգեր են` կատարվել տուժող Սամվել Ստեփանյանի 094-90-60-02 հեռախոսահամարին:
Հատոր 2 գ.թ. 166-167, 1 168-169, 178-179
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 03.12.2015թ. ստացված վերծանումների համաձայն` 093-77-15-22 հեռախոսահամարը 22.09.2015թ. շահագործվել է 359242036488720 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ:
Հատոր 1 գ.թ. 109-112
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 02.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 098-40-23-50 հեռախոսահամարի վերածանումների զննության արձանագրության համաձայն` 01.09.2015թ.ից 30.09.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում 03.09.2015թ. կատարվել է ելքային հեռախոսազանգ Ս.Ջուլհակյանի 093-77-15-22 հեռախոսահամարին:
Հատոր 1 գ.թ. 195-202, 240-241
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 02.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված գրության համաձայն` 098-38-66-66 հեռախոսահամարը 08.10.15թ.-ից 23.11.2015թ. գրանցված է եղել Ք.Ջուլհակյանի անվամբ:
Հատոր 1 գ.թ. 203-206
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 04.02.2016թ. ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից ստացված գրությամբ, որի համաձայն` տուժող Սամվել Ստեփանյանին զանգահարած հեռախոսահամարը` 055-68-39-30 դեպքի օրը` 26.10.2015թ. շահագործվել է 35411405437145 և 35640305185012 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների մեջ:
Հատոր 3 գ.թ. 68-69, 138-139
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված Շիրակի մարզի քննչական վարչությունից 26.05.2016թ. ստացված գրությամբ, համաձայն որի` Արամ Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերվել է ՙՍամսունգ՚ մոդելի բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 094-95-81-43 հեռախոսահամարը:
Հատոր 3 գ.թ. 257, 258-260
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույցներ ճանաչված`
- 01.12.2015թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-9176 գրության համաձայն` 22.09.2015թ. 093-77-15-22 հեռախոսահամարից տուժող Իշխան Մարգարյանին զանգահարել է Արամ Արմենի Մկրտչյանը /ծնված` 08.07.1993թ., հաշվառված` ք.Գյումրի Ասի Կոմբինատ թաղ. 5 շ, բն 16., բնակվող` ք.Երևան, Գյուլիքեխվյան, 15 շենքում/,
- 09.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-1818 գրության համաձայն` Յուրիկ Նազլուխանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարած անձը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը,
- 09.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-1821 գրության համաձայն` Սամվել Ստեփանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարած անձը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը:
- 15.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-2073 գրության համաձայն` ոմն Գեղամը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը, ով 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների մեջ տեղադրված 094-95-81-43 և 077-60-33-60 հեռախոսահամարներից 2015թ. հոկտեմբեր ամսին բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատել իր մոր` Սոնիկ Կոլյայի Մկրտչյանի հետ` վերջինիս պատկանող 098-40-23-50 համարին:
Հատոր 1 գ.թ. 107
Հատոր 2 գ.թ. 177
Հատոր 3 գ.թ. 137, 141, 258-260
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի մեղավորությունը` 2 դրվագով,խարդախություն` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով ուրիշի գույքի խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և քաղաքացու անձնագիրը հափշտակելու մեջ, 3 դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե'ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի անձը բնութագրող տվյալներ քրեական գործում չկան:
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանություն:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար՚:
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վախտանգ Մակարյանը, նախկինում դիտավորյալ հանցագործության համար դատապարտված լինելով` դարձյալ կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն, այսինքն` առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
ՙՀանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից: (...)՚:
Նշված պայմաններում, ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Արամ Մկրտչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 դրվագով` 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
Անդրադառնալով Արամ Մկրտչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցին` դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմնի կողմից 25.12.2015թ. նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել, քանի որ ՀՀ քննչական կոմիտեի Շիրակի մարզային քննչական վարչությունում հարուցված թիվ 68102016 քրեական գործի շրջանակներում 2016 թվականի մարտի 03-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի և գույքային վնասի հատուցման հարցը` դատարանը գտնում է, որ տուժող Իշխան Մարգարյանի քաղաքացիական հայցը ենթակա է բավարարման, իսկ տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի քաղաքացիական հայցը` մասնակի բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚:
Քաղաքացիական հայցի հիմքին և առարկային վերաբերող վերոշարադրյալ քրեադատավարական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Ա.Մկրտչյանի և Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում:
Մասնավորապես, Ա.Մկրտչյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ ՙ(…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի: (…)՚ (տե'ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը:
Ա.Ստեփանյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել, որ ՙ(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում: Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս (…):
(…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը՚ (տե‘ս Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման 21-րդ կետը):
Վերոշարադրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումների վերլուծության արդյունքում պարզ է դառնում, որ քաղաքացիական հայցի առարկան կազմում է հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը: Քաղաքացիական հայցի առարկա չի կարող հանդիսանալ և հետևաբար քրեական դատավարության շրջանակներում հատուցման ենթակա չէ այն վնասը, որը, թեև այս կամ այն կերպ պայմանավորված է կատարված իրավախախտմամբ, սակայն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային և ֆիզիկական վնասի հետևանքով: Այլ կերպ` քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են բացառապես հանցագործությամբ պատճառված վնասները, իսկ հանցագործության հետևանքով պատճառված այլ վնասների հատուցման վերաբերյալ պահանջները չեն կարող քննության առնվել քրեական գործի հետ համատեղ և պետք է թողնվեն առանց քննության, ինչը շահագրգիռ անձին հնարավորություն կտա իր գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մաս):
Սույն քրեական գործի դատական քննությամբ հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով տուժող Իշխան Մարգարյանին անմիջականորեն պատճառվել է 1.100.000 /մեկ միլիոն հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ, իսկ Յուրիկ Նազլուխանյանին հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասը` 420.000 /չորս հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ է:
Հետևաբար, քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել և Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանի պետք է բռնագանձել 1.100.000 /մեկ միլիոն հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ, հօգուտ Յուրիկ Նազլուխանյանի` 420.000 /չորս հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ:
Ինչ վերաբերվում է տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի` ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանից 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ որպես փաստաբանին վճարվելիք խելամիտ վարձատրության գումար բռնագանձելու պահանջին, ապա դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցն այս մասով պետք է թողնել առանց քննության, քանի որ այն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հետևանքով, իսկ քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են բացառապես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասները:
Տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանը և նրա ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանը հնարավորություն ունեն այս մասով իրենց գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Նկատի ունենալով, որ տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանը քաղաքացիական հայց և գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել, ուստի նրան պետք է վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 163-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Արամ Արմենի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
Առաջին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասբնակիորեն գումարելու միջոցով Արամ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2016 թվականի մարտի 03-ից:
Արամ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ 2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, վերացնել:
Տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել և ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ Իշխան Մարգարյանի բռնագանձել 1.100.000 /մեկ միլիոն հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Տուժող Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի. ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ Յուրիկ Նազլուխանյանի բռնագանձել 420.000 /չորս հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանին վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՙ24՚ մարտի 2017 թվական քաղաք Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Տիրայր Կարապետյանի
պաշտպան Կարեն Մեժլումյանի
տուժողներ Սամվել Ստեփանյանի
Յուրիկ Նազլուխանյանի
տուժողի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Արմենի Մկրտչյանի /ծնված 1993 թվականի հուլիսի 08-ին` Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված` քաղաք Գյումրի, Մսի Կոմբինատ թաղամաս, 5-րդ շենք, 16-րդ բնակարան, կալանքի տակ է` 2016 թվականի մարտի 03-ից, նախկինում դատված` 1. Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.09.2011թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, նույն դատարանի 27.12.2011թ. որոշմամբ տուգանքը փոխարինվել է 2200 ժամ հանրային աշխատանքներով, 2. Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.03.2013թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժից ազատվել է 07.08.2015թ., դատվածությունը չմարված/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 դրվագով` 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14804815 քրեական գործը:
2015 թվականի նոյեմբերի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 09123315 քրեական գործը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Արամ Մկրտչյանը թիվ 14204815 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին և հայտարարվել է հետախուզում:
2015 թվականի դեկտեմբերի 30-ին թիվ 09123315 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է:
2015 թվականի դեկտեմբերի 30-ին թիվ 14204815 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է:
2016 թվականի հունվարի 11-ին Արամ Մկրտչյանն ինքնակամ ներկայացել է Հ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, նույն օրը թիվ 14204815 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2016 թվականի հունվարի 18-ին թիվ 09123315 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
2016 թվականի մարտի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Շիրակի մարզային քննչական վարչությունում հարուցված թիվ 68102016 քրեական գործի շրջանակներում 2016 թվականի մարտի 03-ին Արամ Մկրտչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2016 թվականի մարտի 15-ին Արամ Մկրտչյանը թիվ 09123315 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի մարտի 15-ին Արամ Մկրտչյանը թիվ 09113415 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի մարտի 15-ին թիվ 09123315 քրեական գործը միացվել է թիվ 14204815 քրեական գործին:
2016 թվականի մարտի 15-ին թիվ 09123415 քրեական գործը միացվել է թիվ 14204815 քրեական գործին:
2016 թվականի մարտի 25-ին Արամ Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 1 դրվագով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2016 թվականի հունիսի 08-ին թիվ 09115816 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 դրվագով` 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա, ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ` նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձանց հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 22.09.2015թ. 093-77-15-22 հեռախոսահամարից զանգահարել է Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանին, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի աշխատակից և ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի ավտոմեքենայի 5 շարժիչներ վաճառելու կեղծ պատրվակով պայմանավորվել է 2015թ. սեպտեմբերի 22-ին ժամը 16:00-ի սահմաններում Երևան Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ, իր կողմից ուղարկած անձանց նշված գումարը և Իշխան Մարգարյանի անձնագիրը փոխանցելուց հետո վերջինիս հանձնել վերը նշված շարժիչները, սակայն խմբի կազմում գործելով, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խոշոր չափի` 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը ստանալով` հափշտակել է դրանք:
Բացի այդ, Արամ Մկրտչյանը, ուրիշի գույքի զգալի չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված 2 անձանց հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 2015թ. հոկտեմբերի 20-ին 098-62-77-16 հեռախոսահամարից խոսել է Լոռու մարզի Դեբետ գյուղի բնակիչ Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանի հետ, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի ծառայող և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով, ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի ավտոմեքենայի 6 հատ անվադողեր, 1 հատ ամբողջական սրահ և 1 հատ կամրջակ վաճառելու պատրվակով 21.10.2015թ. ժամը 01:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ ոմն Արթուրի և վերջինիս հետ եղած անհայտ անձի միջոցով, Յու.Նազլուխանյանից խաբեությամբ հափշտակել է զգալի չափերի հասնող 420.000 ՀՀ դրամ գումար և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը:
Այնուհետև, Արամ Մկրտչյանը ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված ոմն Արթուրի հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին 055-68-39-30 հեռախոսահամարից խոսել է Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքի բնակիչ Սամվել Հայկազի Ստեփանյանի հետ, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի ծառայող և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով 24 հատ ՙՈւրալ՚ մակնիշի և 10 հատ ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենաների անվադողեր վաճառելու պատրվակով 27.10.2015թ. ժամը 00:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի և Ծ.Աղբյուր փողոցների խաչմերուկի հատվածում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ ոմն Արթուրի միջոցով Ս.Ստեփանյանից խաբեությամբ հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը:՚:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության փուլում հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ինքն ընդհանրապես առնչություն չունի իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, տուժողներից ոչ ոքի չի ճանաչում, իրեն զրպարտում են: 2015 թվականի սեպտեմբեր նոյեմբեր ամիսների ընթացքում ինքն օգտագործել է տարբեր հեռախոսահամարներ, սակայն դրանք չի հիշում:
Տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ՙԼիստ.էյեմ՚ ինտերնետային կայքում հայտարարություն է տեղադրել Կամազ, Սամասվալ, տրակտոր և գյուղատնտեսական գործիքների վաճառքի վերաբերյալ: 22.09.2015թ. առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում 093-77-15-22 համարից իրեն զանգահարել է Գեղամ անունով մի տղամարդ, ով ներկայացել է որպես Գյումրի քաղաքի ռուսական զորամասի աշխատող և առաջարկել 5 հատ ՙԶԻԼ՚ մակնիշի մեքենայի շարժիչներ` մատչելի գնով, նշելով, որ դրանք գտնվում են Քանաքեռի ռուսական զորամասում: Գեղամը խոսել է գյումրեցու բարբառով և իրեն հավաստիացրել է, որ այդ շարժիչներն օրինական ձևով դուրս են գրվել զորամասից և առկա են համապատասխան փաստաթղթեր: Ինքը, խորհրդակցելով հոր հետ, որոշել է գնել այդ շարժիչները: Պայմանավորվել են հանդիպել Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ: Գեղամն ասել է, որ նրա փոխարեն երկու տղաներ կգնան, ինչպես նաև պահանջել է, որ իր հետ տանի իր անձնագիրը, որպեսզի գնված ապրանքը տեղում ձևակերպեն իր անվամբ: Նույն օրը հոր` Ռուբիկ Մարգարյանի հետ գնացել է նշված վայր, որտեղ հանդիպել է Գեղամի ուղարկած 2 անծանոթ տղաներին, որոնցից մեկի անունը Դավիթ է եղել: Գեղամի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն` նրանց է փոխանցել իր անձնագիրն ու 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը, որից հետո սպասել են մեքենայի մեջ, 30 րոպե սպասելուց հետո զանգահարել է Գեղամի համարին, սակայն այն արդեն անհասանելի է եղել:
Հատոր 1 գ.թ. 19-21
Տուժող Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Դեբետ գյուղում, որտեղ զբաղվում է անասնապահությամբ և իրենց պատկանող հողամասի մշակմամբ, ունի ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենա, որով կատարում է խոշոր եղջերավոր կենդանիների սեզոնային տեղափոխում: Վերջին ժամանակահատվածում մեքենան անսարք է եղել և չի շահագործվել: 20.10.2015թ. համագյուղացի էդգար Դալաքյանն իրեն պատմել է, որ ցանկանում է վաճառել իր ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի կապակցությամբ հայտարարություն է տեղագրել ՙԼիստ.էյեմ՚ ինտերնետային կայքում, ինքն էլ ասել է, որ իրեն որոշակի պահեստամասեր են անհրաժեշտ: Այդ ժամանակ էդգար Դալաքյանի բջջային հեռախոսին զանգահարել են, վերջինս խոսել է, այնուհետև իրեն հայտնել, որ զանգահարողը բեռնատար ավտոմեքենայի անվադողեր է վաճառում և փոխանցել նրա` 098-62-77-16 հեռախոսահամարը:
Իր` 077-84-64-15 հեռախոսահամարով զանգահարել է նշված համարին, պատասխանողը ներկայացել է Գեղամ անունով, ասել, որ աշխատում է զորամասում և իրենց զորամասից վաճառքի համար դուրս են գրվում բեռնատար մեքենաների պահեստամասեր: Ասել է, որ իրեն անհրաժեշտ են ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի ավտոմեքենայի 6 հատ անվադողեր, սրահ և անվադողերն իրար միացնող 1 կամրջակ, Գեղամը հաշվարկ է կատարել և ասել, որ այդ ամենը կկազմի 420.000 ՀՀ դրամ: Ինքը համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել ռուսական զորամասի մոտ ժամը 20:00-ին, Գեղամը զգուշացրել է նաև իր հետ վերցնել անձնագիրը` անհրաժեշտ գրանցումներ կատարելու համար: Հեռախոսազրույցի ժամանակ Գեղամը փոխանցել է հեռախոսը մի կնոջ, իբր հաշվապահին, և այդ կինը հացրել է իր տվյալները և անհրաժեշտ պահեստամասերի անվանումները:
Այնուհետև, ինքը բեռնափոխադրող մեքենա է վարձել ու 21.10.2015թ. ժամը 01.00-ի սահմաններում գնացել է Երևանի Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, զանգահարել է Գեղամին, վերջինս իրեն ասել է, որ քիչ անց կմոտենան զորամասի ծառայողները, ում պետք է փոխանցի անձնագիրն ու գումարը: Քիչ անց իրեն մոտեցել են երկու տղաներ, նրանցից մեկը ներկայացել է Արթուր անունով և ասել, որ իրենց Գեղամն է ուղարկել, պահանջել է գումարն ու անձնագիրը, ինքը տվել է Արթուրին 420.000 ՀՀ գրամ ու անձնագիրը, որն Արթուրը վերցնելով ասել է, որ մեքենայով մոտենան զորամասի հսկիչ անցագրային կետի մոտ, իսկ նա մյուս մուտքով կմտնի զորամաս, որտեղ էլ կհանդիպեն: Բեռնատար մեքենայով մոտեցել են մուտքի մոտ, սպասել, սակայն դարպասները չեն բացել, իսկ Գեղամի հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, մուտքի մոտ կանգնած հերթապահից տեղեկացել է, որ Գեղամ անունով ծառայող չկա, այդ ժամանակ հասկացել է, որ խաբվել է:
Հատոր 2 գ.թ. 18-21
Տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքները, որ իրեն պատկանող ՙՈւրալ՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենայով նախկինում կատարել է գյուղատնտեսական ոլորտում բեռնափոխադրման աշխատանքներ, սակայն վերջին մեկ տարվա ընթացքում անվադողերի մաշվածության պատճառով այն չի շահագործել: Եղբայրը` Արտավազդ Ստեփանյանը, 2015թ. հոկտեմբեր ամսին ցանկացել է վաճառել իր ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ հայտարարություն է տեղադրել ՙԼիստ.էյէմ՚ ինտերնետային կայքում: 26.10.2015թ. եղբայրը զանգահարել է իրեն ու հայտնել, որ մի տղամարդ մատչելի գնով անվադողեր է վաճառում ու տվել նրա հեռախոսահամարը` 055-68-39-30: Ինքը զանգահարել է նշված հեռախոսահամարով, պատասխանողը ներկայացել է Գեղամ անունով, ասել, որ ծառայում է Երևանի ռուսական զորամասում, զորամասից պահեստամասեր են դուրս գրվելու միայն այդ օրը և դրանք շտապ վաճառվում են: Գեղամն առաջարկել է 24 հատ Ուրալի անվադողեր և 10 հատ ՙԳազ 66՚ բեռնատար մեքենայի անվադողեր, ընդհանուր 2.000.000 ՀՀ գրամով: Ինքը համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել նույն օրը երեկոյան ժամը 23:00-ին Քանաքեռի ռուսական զորամասի խաչմերուկի մոտ: Գեղամը պահանջել է նաև իր հետ տանել անձնագիրը` անհրաժեշտ փաստաթղթային ձևակերպումներ կատարելու համար:
Իր ծանոթ Հարություն Ներկարարյանի հետ բեռնատար մեքենայով Իջևանից ուղևորվել Են նշված վայր, սակայն պայմանավորված ժամից ուշ է հասել ժամը 00:30-ի սահմաններում և Գեղամն իրեն ասել է, որ անհետաձգելի գործեր ունի ու իր փոխարեն կմոտենա հրամանատարի որդի` Արթուրը, ում հեռախոսասհամարն է 098-62-77-16: Քիչ անց իրեն մոտեցել է մի երիտասարդ տղա, ներկայացել Արթուր անունով ու պահանջել գումարն ու անձնագիրը, որոնք վերցնելուց հետո ասել է, որ բեռնատար մեքենայով գնան զորամասի դարպասների մոտ, մինչև նա մյուս մուտքով մտնի ներս ու կատարի անհրաժեշտ գրանցումները: Դարպասների մոտ որոշ ժամանակ սպասելուց հետո, զանգահարել են Գեղամին, սակայն վերջինիս հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, ինչպես նաև Արթուրի հեռախոսահամարը: Հասկանալով, որ խաբվել է, դիմել է ոստիկանություն:
Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ ամբաստանյալից բողոք կամ գույքային վնասի հատուցման պահանջ չունի:
Վկա Ռուբիկ Վոլոդյայի Մարգարյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, որ ունի 2 հատ ՙԶԻԼ՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որոնց շարժիչները խափանված են եղել: 2016թ. սեպտեմբեր ամսին որդին` Իշխան Մարգարյանը իրեն հայտնել է, որ նրան զանգահարել է Գեղամ անունով մի անձնավորություն, ով առաջարկել է օրինական կարգով զորամասից դուրս գրված 5 հատ շարժիչ` մատչելի գնով: Պայամանավորվել են հանդիպել Երևանի Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, որտեղ Գեղամի կողմից ուղարկած տղաներին պետք է փոխանցեն 1.100.000 դրամ գումար և որդու անձնագիրը: ժամը 14:30-ի սահմաններում որդու հետ հասել են նշված վայրը և զանգահարել են Գեղամին նրա` 093-77-15-22 հեռախոսահամարին: Վերջինս պատասխանել է, որ նրանց կմոտենան երկու երիտասարդ տղաներ: Քիչ անց իրենց են մոտեցել երկու անծանոթ երիտասարդ տղաներ: Նրանցից մեկը հայտնել է, որ շարժիչներն օրինական ձևով դուրս են բերվել զորամասից, որից հետո վերցրել է Ի.Մարգարյանի անձնագիրն ու 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը ու ասել, որ սպասեն զորամասի դարպասների մոտ մինչև նա կատարի անհրաժեշտ ձևակերպումներ: 30 րոպե սպասելուց հետո զանգահարել են Գեղամի հեռախոսահամարին, որն անհասանելի է եղել, և հասկանալով, որ խաբվել են, դիմել են ոստիկանություն: Հետագայում իմացել է, որ իրենց խաբողը Գյումրիից է:
Վկա Հարություն Սերյոժայի Ներկարարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ 26.10.2015թ. իր ընկեր Սամվել Ստեփանյանը հայտնել է, որ պատրաստավում է Երևանից գնել անվադողեր ու խնդրել է, որ միասին գնան Երևան քաղաք, որպեսզի օգնի անվադողեր բերեն Իջևան: Ճանապարհին Ս.Ստեփանյանը բազմիցս խոսել է Գեղամ անունով ներկայացած վաճառողի հետ, ով ասել է նաև, որ հանդիսանում է ռուսական զորամասի ծառայող: Պայմանավորվածության համաձայն Ս.Ստեփանյանը պետք է գներ 24 հատ ՙՈւրալ՚-ի անվադողեր և 10 հատ ՙԳԱԶ 66՚ բեռնատար մեքենայի անվադողեր, ընդհանուր` 2.000.000 ՀՀ դրամով: Ժամը 24:30-ի սահմաններում հասել են Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, որտեղ իրենց է մոտեցել մի անծանոթ երիտասարդ, ասել, որ իրեն Գեղամն է ուղարկել, Ս.Ստեփանյանը նրան տվել է անձնագիրն ու գումարը, որից հետո անծանոթը հեռացել է, ասելով, որ սպասեն, սակայն որոշ ժամանակ սպասելուց հետո զանգահարել են Գեղամին, սակայն նրա հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, ու հասկանալով, որ խաբվել են դիմել են ոստիկանություն:
Վկա Սաթիկ Նորիկի Ջուլհակյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արամ Մկրտչյանն իր դստեր` Քրիստինե Ջուլհակյանի ընկերն է եղել: Ինքը գնել է 093-77-15-22 հեռախոսահամարով քարտը, որը սկզբում չի օգտագործել: Հետագայում այն տեղադրել են թոռնուհու պլանշետի մեջ: Այդ ժամանակ ինքը զանգահարել է Վիվասել` ճշտելու համար, թե այդ հեռախոսահամարն ում անվամբ է գրանցված, սակայն իրեն չեն պատասխանել: Պլանշետի մեջ տեղադրելուց հետո Արամը վերցրել է այդ հեռախոսաքարտը` ասելով, որ այն իրեն պետք է, զանգահարել է ինչ-որ անձանց, ներկայացել Գեղամ անունով, և գումարի հետ կապված հարցեր է քննարկել: Վկան նշել է, որ այլ մանրամասներ չի հիշում, և միաժամանակ ամբողջությամբ պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը:
Նախաքննության փուլում վկա Սաթիկ Ջուլհակյանը ցուցմունք է տվել, որ իր` 093-77-15-22 հեռախոսահամարով քարտը գնել է թոռնուհու համար` վերջինիս պլանշետի մեջ օգտագործելու համար: Արամ Մկրտչյանը հանդիսանում է իր դստեր` Քրիստինե Ջուլհակյանի ընկերը, ով վերջին ամիսների ընթացքում հաճախակի է գտնվել իրենց տանը: Վերջինս գնտվել է իրենց տանը նաև 2015թ. սեպտեմբերի 21-ին և 22-ին ու հարցրել է իրենից, թե ում անվամբ է գրացված պլանշետի մեջ տեղադրված հեռախոսաքարտը, ինքը չհիշելով, որ այն գրանցված է իր անվամբ, պատասխանել է, որ չգիտի: Արամ Մկրտչյանն առաջարկել է, որ ինքը զանգահարի Վիվա Սելի գրասենյակ ու պարզի, թե ում անվամբ է այն գրանցված: Ինքը զանգահարել է, սակայն հեռախոսով նման տեղեկություն չեն հայտնել:
Այնուհետև, Ա.Մկրտչյանն ասել է, որ ՙփող բռնելու գործ կա՚ ու խնդրել է ժամանակավոր իրեն տալ այդ քարտը` հավաստիացնելով, որ որևէ խնդիր չի առաջանա: Ինքը չի մերժել և տվել է քարտը նրան, որից հետո Ա.Մկրտչյանը, այդ քարտը տեղադրելով բջջային հեռախոսի մեջ, տարբեր զանգեր է կատարել և տարբեր մարդկանց հետ խոսել գումարային հարցերի շուրջ, ներկայացել է Գեղամ անունով` որպես զինծառայող, պայմանավորվել մոտավորապես 1.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցելու մասին և գումարը ստանալու համար ուղարկել է իր ընկեր Գուգոյին, ում ասել է, որ ներկայանա Դավիթ անունով: Կատարվածից հետո Ա.Մկրտչյանը քարտը կոտրել է, հեռախոսը` դեն նետել: Վկան նշել է, որ իր տեղեկություններով` Արամը վարձով բնակվել է Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածում` Քրիստինե Ջուլհակյանի հետ: Հայտնել է նաև, որ 098-40-23-50 հեռախոսահամարն օգտագործել է Ա.Մկրտչյանի մայրը` Սոնիկ Մկրտչյանը:
Հատոր 1 գ.թ. 99-103
Վկա Քրիստինե Գեղամի Ջուլհակյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014թ. իր ընկերուհի Լիլիթի միջոցով ծանոթացել է նրա եղբոր` ՙԿոշ՚ ՔԿՀ դատապարտյալ Արամ Մկրտչյանի հետ և սկսել են շփվել: Ինքը մի 2-3 անգամ այցելել է նրան ՙԿոշ՚ և ՙԱրթիկ՚ ՔԿՀ-ներում: Մինչև 2015թ. սեպտեմբեր ամիսը Ա.Մկրտչյանն ազատվել է պատժի կրումից և բնակվել Գյումրի քաղաքում` մոր` Սոնայի հետ: Արամի հետ մինչև 2015թ. նոյեմբեր ամիսն ընկերություն է արել, սակայն հետագայում դադարեցրել են իրենց հարաբերությունները, նրանից որևէ տեղեկություն չունի: Հայտնել է, որ 093-77-15-22 հեռախոսահամարը տեղադրված է եղել իր դստեր պլանշետի մեջ, սակայն չգիտի, թե ով է օգտվել այդ հեռախոսահամարից: Ինքը վերջին մեկ տարվա ընթացքում մի քանի ամիս օգտագործել է 098-38-66-66 հեռախոսահամրը: Վկան հայտնել է նաև, որ 098-40-23-50 հեռախոսահամարը պատկանում է Ա.Մկրտչյանի մորը` Սոնային:
Հատոր 1 գ.թ. 130-133, 144-145
Վկա Անահիտ Կարապետի Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ իր անվամբ գրանցված 098-40-23-50 հեռախոսահամարը մի քանի ամիս առաջ գնել է իր ծանոթ Սոնիկ Մկրտչյանի համար` վերջինիս խնդրանքով, և նշված հեռախոսահամարն օգտագործել է Սոնիկ Մկրտչյանը:
Հատոր 3 գ.թ. 169-170
Վկա Ռոման Միսակի Զաքարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ իրեն պատկանող ք.Երևան, Գյուլիքևխվյան 15 շենքի 49 բնակարանում 2015թ. հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին վարձակալությամբ բնակվել է Արամ Մկրտչյանը` իր կնոջ կամ ընկերուհու հետ: Արամը ծագումով եղել է Գյումրի քաղաքից: Արամն օգտագործել է 094-95-81-43, իսկ նրա հետ բնակվող կինը` 098-38-66-66 հեռախոսահամարը:
22.12.2015թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Սաթիկ Ջուլհակյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա հանդիսանում է իր դստեր ընկերը, ով օգտագործել է իր 093-77-15-22 հեռախոսահամարը:
Հատոր 1 գ.թ. 141
24.12.2015թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Քրիստինե Ջուլհակյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա այն տղան է, ում հետ ինքը շփվել է 2015թ. սեպտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին:
Հատոր 1 գ.թ. 147
11.05.2016թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Ռոման Զաքարյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտարարել, որ վերջինս իր տանը վարձակալությամբ բնակվող անձն է, ով օգտագործել է 094-95-81-43 հեռախոսահամարը:
Հատոր 3 գ.թ. 252
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 20.10.2015թ. ստացված 093-77-15-22 հեռախոսահամարի ելքային ու մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների 09.11.2015թ. զննության արձանագրության համաձայն`
1/ 093-77-15-22 հեռախոսահամարը գրանցված է Սաթիկ Նորիկի Ջուլհակյանի անվամբ:
2/ Պահանջվող ժամանակահատվածում` 01.09.2015-05.10.2015թ. հեռախոսահամարը շահագործվել է 03.09.2015թ., 05.09.2015թ., 21.09.2015թ. ժամը 16:00-ից մինչև 23:58-ը և 22.09.2015թ. ժամը 00:00-ից մինչև 17:14-ը և սպասարկվել է Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Սարալանջ թաղամասում և ք.Աբովյան 5-13 շենք հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից:
3/ 03.09.2015թ. ժամը 15:46-ին ելքային զանգ է կատարվել Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված 098-40-23-50 համարին և նույն օրը ժամը 15:47-ին նույն համարից ստացվել է մուտքային զանգ:
4/ 22.09.2015թ. տարբեր ժամերին մինչև 17:14-ն ընկած ժամանակահատվածում, կատարվել են իրար հաջորդող 12 ելքային և 11 մուտքային զանգեր տուժող Իշխան Մարգարյանի` 077-23-30-06 հեռախոսահամարին տարբեր տևողությամբ:
Հատոր 1 գ.թ. 38-43, 49-50
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
10.03.2016թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ճանաչված 03.12.2015թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 098-62-77-16 հեռախոսահամարի ելքային ու մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունների համաձայն` 098-62-77-16 հեոախոսահամարը գրանցված է Աննա Մարտիրոսյանի անվամբ, 15.10.2015թ. մինչև 12.11.2015թ.-ն այն շահագործվել է 20.10.2015թ. ժամը 10:49-ից մինչև 08.11.2015թ. Ժամը 22:27-ը: Յու.Նազլուխանյանից հափշտակություն կատարելու օրը` 20.10.2015թ. մինչև 21.10.2015թ. հեռախոսահամարը սպասարկվել է ք.Երևան, Մառի 5, Նորքի 5 զանգված, Թևոսյան 3/1, Քանաքեռ 13 փող., Նորքի 2 զանգված Գայի 19, Մոլդովական 1, Ռուբինյանց հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանի 077-84-64-15 համարին կատարվել են հետևյալ ելքային զանգերը` 20.10.2015թ. Ժամը 12:40, 14:19, 16:40, 20:11, 20:16, 21:27, 21:29, 22:43-ին և ստացվել է հետևյալ զրոյական մուտքային զանգը` 24.10.2015թ. ժամը 17:11-ին: Տուժողի ընկեր էդուարդ Դալլաքյանի 098-54-56-11 հեռախոսահամարին կատարվել են 2 ելքային զանգեր` 20.10.2015թ. ժամը 11:58 և 12:24-ին, մուտքային զանգեր չեն ստացվել: Նշված դեպքի օրը 098-62-77-16 հեռախոսահամարը շահագործվել է 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ:
Տուժող Սամվել Ստեփանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու Ժամանակ` 26.10.2015-27.10.2015թթ. 098-62-77-16 հեռախոսահամարը շահագործվել է 354114054371450 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ, որից նշված օրերին բազմաթիվ զանգեր են կատարվել տուժող ՍՆտեփանյանի 094-90-60-02 և նրա եղբոր` ԱՆտեփանյանի 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին:
Հատոր 2 գ.թ. 41, 62-65, 69-70, 178-179, 235-236
10.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 24.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի 24.02.2016թ. զննության արձանագրության համաձայն` 01.10.15-30.10.15թ. ընկած ժամանակահատվածում նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ օգտագործվել են հետևյալ հեռախոսահամարները`
1/ Ռուզան Գևորգյանի անվամբ գրանցված 093-94-82-66 հեռախոսահամարը 13.10.15- 14.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում,
2/ Պարույր Աբրահամյանի անվամբ գրանցված 094-49-07-70 հեռախոսահամարը 06.10.15թ.,
3/ Աննա Դավթյանի անվամբ գրանցված 094-95-81-43 հեռախոսահամարը 06.10.15- 30.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում,
4/ Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված 098-40-23-50 հեռախոսահամարը 08.10.15- 09.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում,
5/ Աննա Մարտիրոսյանի անվամբ գրանցված 098-62-77-16 հեռախոսահամարը 20.10.15- 21.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում:
Նշված բջջային հեռախոսից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են կատարվել Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված և Սոնիկ Ակրտչյանի կողմից օգտագործվող 098-40-23-50 հեռախոսահամարին, մասնավորապես՝ 07.10.2015թ. մինչև 30.10.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերին, 19 հատ ելքային և 41 հատ մուտքային զանգեր, որոնք կատարվել են 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 094-95-81-43 հեռախոսահամարից:
Նշված հեռախոսից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են կատարվել նաև Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 I հեռախոսահամարին, որոնք կատարվել են 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 094-95-81-43 հեռախոսահամարից:
ՙՖիլտր՚ ծրագրի միջոցով առանձնացվել են 098-40-23-50 հեռախոսահամարին, տուժող Յու.Նազլուխանյանի 077-84-64-15 և տուժողի ընկերոջ՝ ԷԴալլաքյանի` 098-54-56-11 հեռախոսահամարներին, ինչպես նաև Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 համարների հետ հեռախոսազանգերը և կցվել են զննության արձանագրությանը:
Հատոր 2 գ.թ. 143-14, 145-146, 178-179
11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 24.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրությամբ, որի համաձայն նշված երկու բջջային հեռախոսներից բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատվել Սոնիկ Ակրտչյանի 098-40-23-50 հեռախոսահամարի հետ, մասնավորապես` 10.10.2015թ մինչև 30.10.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերին` 47 հատ մուտքային և 24 հատ ելքային զանգեր, որոնք կատարվել են 077-60-33-60 և 094-95-81-43 համարներից, ինչպես նաև բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատվել Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 հեռախոսահամարի հետ, որոնք կատարվել են 077-60-33-60 և 094-95-81-43 հեռախոսահամարներից: Վերը նշված հեռախոսազանգերը, ինչպես նաև տուժող Սամվել Ստեփանյանին և վերջինիս եղբորը պատկանող` 094-90-60-02 և 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին կատարված զանգերը ՙՖիլտր՚ ծրագրի միջոցով առանձնացվել և կցվել են զննության արձանագրությանը:
Հատոր 3 գ.թ. 84-85, 86-109, 138-139
11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից 25.01.2016թ. ստացված 055-68-39-30 հեռախոսահամարի վերծանումների 29.01.2016թ. կատարված զննության արձանագրության և 01.03.2016թ. ստացված 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի 01.03.2016թ. կատարված զննության արձանագրության համաձայն` 055-68-39-30 հեռախոսահամարից 26.10.2015թ. մինչև 27.10.2015թ. տուժող Սամվել Ստեփանյանի 094-90-60-02 և տուժողի եղբոր` Արտավազդ Ստեփանյանի 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին կատարվել են բազմաթիվ զանգեր տարբեր տևողությամբ, ինչպես նաև 055-68-39-30 համարից դեպքի օրը` 26.10.2015թ. կատարվել է ելքային 9 զանգ 098-62-77-16:
Հատոր 3 գ.թ. 17-18, 27-28, 123-133, 138-139
10.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 04.03.2016թ. ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից ստացված 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրության համաձայն` պահանջվող ժամանակահատվածում 01.10.2015թ. մինչև 30.10.2015թ. հեռախոսը սպասարկվել է Երևանի Նոր Նորքի, Քանաքեռի և Աբովյան քաղաքի Սարալանջ հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից, հեռախոսի մեջ շահագործվել է 055-68-39-30 հեռախոսահամարը, որից դեպքի օրը` 26.10.2015թ. մինչև 27.10.2015թ. զանգեր են` կատարվել տուժող Սամվել Ստեփանյանի 094-90-60-02 հեռախոսահամարին:
Հատոր 2 գ.թ. 166-167, 1 168-169, 178-179
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 03.12.2015թ. ստացված վերծանումների համաձայն` 093-77-15-22 հեռախոսահամարը 22.09.2015թ. շահագործվել է 359242036488720 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ:
Հատոր 1 գ.թ. 109-112
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 02.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 098-40-23-50 հեռախոսահամարի վերածանումների զննության արձանագրության համաձայն` 01.09.2015թ.ից 30.09.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում 03.09.2015թ. կատարվել է ելքային հեռախոսազանգ Ս.Ջուլհակյանի 093-77-15-22 հեռախոսահամարին:
Հատոր 1 գ.թ. 195-202, 240-241
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 02.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված գրության համաձայն` 098-38-66-66 հեռախոսահամարը 08.10.15թ.-ից 23.11.2015թ. գրանցված է եղել Ք.Ջուլհակյանի անվամբ:
Հատոր 1 գ.թ. 203-206
Հատոր 3 գ.թ. 258-260
11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 04.02.2016թ. ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից ստացված գրությամբ, որի համաձայն` տուժող Սամվել Ստեփանյանին զանգահարած հեռախոսահամարը` 055-68-39-30 դեպքի օրը` 26.10.2015թ. շահագործվել է 35411405437145 և 35640305185012 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների մեջ:
Հատոր 3 գ.թ. 68-69, 138-139
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված Շիրակի մարզի քննչական վարչությունից 26.05.2016թ. ստացված գրությամբ, համաձայն որի` Արամ Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերվել է ՙՍամսունգ՚ մոդելի բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 094-95-81-43 հեռախոսահամարը:
Հատոր 3 գ.թ. 257, 258-260
26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույցներ ճանաչված`
- 01.12.2015թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-9176 գրության համաձայն` 22.09.2015թ. 093-77-15-22 հեռախոսահամարից տուժող Իշխան Մարգարյանին զանգահարել է Արամ Արմենի Մկրտչյանը /ծնված` 08.07.1993թ., հաշվառված` ք.Գյումրի Ասի Կոմբինատ թաղ. 5 շ, բն 16., բնակվող` ք.Երևան, Գյուլիքեխվյան, 15 շենքում/,
- 09.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-1818 գրության համաձայն` Յուրիկ Նազլուխանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարած անձը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը,
- 09.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-1821 գրության համաձայն` Սամվել Ստեփանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարած անձը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը:
- 15.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-2073 գրության համաձայն` ոմն Գեղամը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը, ով 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների մեջ տեղադրված 094-95-81-43 և 077-60-33-60 հեռախոսահամարներից 2015թ. հոկտեմբեր ամսին բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատել իր մոր` Սոնիկ Կոլյայի Մկրտչյանի հետ` վերջինիս պատկանող 098-40-23-50 համարին:
Հատոր 1 գ.թ. 107
Հատոր 2 գ.թ. 177
Հատոր 3 գ.թ. 137, 141, 258-260
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի մեղավորությունը` 2 դրվագով,խարդախություն` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով ուրիշի գույքի խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և քաղաքացու անձնագիրը հափշտակելու մեջ, 3 դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե'ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի անձը բնութագրող տվյալներ քրեական գործում չկան:
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանություն:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար՚:
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վախտանգ Մակարյանը, նախկինում դիտավորյալ հանցագործության համար դատապարտված լինելով` դարձյալ կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն, այսինքն` առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
ՙՀանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից: (...)՚:
Նշված պայմաններում, ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Արամ Մկրտչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 դրվագով` 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
Անդրադառնալով Արամ Մկրտչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցին` դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմնի կողմից 25.12.2015թ. նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել, քանի որ ՀՀ քննչական կոմիտեի Շիրակի մարզային քննչական վարչությունում հարուցված թիվ 68102016 քրեական գործի շրջանակներում 2016 թվականի մարտի 03-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի և գույքային վնասի հատուցման հարցը` դատարանը գտնում է, որ տուժող Իշխան Մարգարյանի քաղաքացիական հայցը ենթակա է բավարարման, իսկ տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի քաղաքացիական հայցը` մասնակի բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚:
Քաղաքացիական հայցի հիմքին և առարկային վերաբերող վերոշարադրյալ քրեադատավարական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Ա.Մկրտչյանի և Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում:
Մասնավորապես, Ա.Մկրտչյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ ՙ(…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի: (…)՚ (տե'ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը:
Ա.Ստեփանյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել, որ ՙ(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում: Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս (…):
(…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը՚ (տե‘ս Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման 21-րդ կետը):
Վերոշարադրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումների վերլուծության արդյունքում պարզ է դառնում, որ քաղաքացիական հայցի առարկան կազմում է հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը: Քաղաքացիական հայցի առարկա չի կարող հանդիսանալ և հետևաբար քրեական դատավարության շրջանակներում հատուցման ենթակա չէ այն վնասը, որը, թեև այս կամ այն կերպ պայմանավորված է կատարված իրավախախտմամբ, սակայն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային և ֆիզիկական վնասի հետևանքով: Այլ կերպ` քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են բացառապես հանցագործությամբ պատճառված վնասները, իսկ հանցագործության հետևանքով պատճառված այլ վնասների հատուցման վերաբերյալ պահանջները չեն կարող քննության առնվել քրեական գործի հետ համատեղ և պետք է թողնվեն առանց քննության, ինչը շահագրգիռ անձին հնարավորություն կտա իր գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մաս):
Սույն քրեական գործի դատական քննությամբ հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով տուժող Իշխան Մարգարյանին անմիջականորեն պատճառվել է 1.100.000 /մեկ միլիոն հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ, իսկ Յուրիկ Նազլուխանյանին հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասը` 420.000 /չորս հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ է:
Հետևաբար, քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել և Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանի պետք է բռնագանձել 1.100.000 /մեկ միլիոն հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ, հօգուտ Յուրիկ Նազլուխանյանի` 420.000 /չորս հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ:
Ինչ վերաբերվում է տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի` ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանից 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ որպես փաստաբանին վճարվելիք խելամիտ վարձատրության գումար բռնագանձելու պահանջին, ապա դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցն այս մասով պետք է թողնել առանց քննության, քանի որ այն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հետևանքով, իսկ քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են բացառապես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասները:
Տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանը և նրա ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանը հնարավորություն ունեն այս մասով իրենց գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Նկատի ունենալով, որ տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանը քաղաքացիական հայց և գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել, ուստի նրան պետք է վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 163-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Արամ Արմենի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
Առաջին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասբնակիորեն գումարելու միջոցով Արամ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2016 թվականի մարտի 03-ից:
Արամ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ 2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, վերացնել:
Տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել և ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ Իշխան Մարգարյանի բռնագանձել 1.100.000 /մեկ միլիոն հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Տուժող Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի. ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ Յուրիկ Նազլուխանյանի բռնագանձել 420.000 /չորս հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանին վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0109/01/16
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 09-06-2016 |
|---|---|
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09115816 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արամ Արմենի Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ` նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձանց հետ, խմբի կազմում, 2015թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսների ընթացքում կատարել է 3 դրվագ հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հայրանուն | Արմեն |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 178 Մաս 2 Կետ 1,2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 09-06-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 10-06-2016 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 13-06-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-07-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սեդրակ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ՀՀ ՓՊ հանրային պաշտպանի գրասենյակ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Իշխան |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Յուրիկ |
| Ազգանուն | Նազլուխանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Ստեփանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիրայր |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-01-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2017թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-01-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 24-03-2017 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 24-03-2017 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0109/01/16 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՙ24՚ մարտի 2017 թվական քաղաք Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Արթուր Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Միլենա Սարգսյանի մասնակցությամբ` մեղադրողներ Տիրայր Կարապետյանի պաշտպան Կարեն Մեժլումյանի տուժողներ Սամվել Ստեփանյանի Յուրիկ Նազլուխանյանի տուժողի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Արմենի Մկրտչյանի /ծնված 1993 թվականի հուլիսի 08-ին` Գյումրի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, հաշվառված` քաղաք Գյումրի, Մսի Կոմբինատ թաղամաս, 5-րդ շենք, 16-րդ բնակարան, կալանքի տակ է` 2016 թվականի մարտի 03-ից, նախկինում դատված` 1. Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.09.2011թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, նույն դատարանի 27.12.2011թ. որոշմամբ տուգանքը փոխարինվել է 2200 ժամ հանրային աշխատանքներով, 2. Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.03.2013թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժից ազատվել է 07.08.2015թ., դատվածությունը չմարված/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 դրվագով` 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Գործի դատավարական նախապատմությունը 2015 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14804815 քրեական գործը: 2015 թվականի նոյեմբերի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 09123315 քրեական գործը: 2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Արամ Մկրտչյանը թիվ 14204815 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին և հայտարարվել է հետախուզում: 2015 թվականի դեկտեմբերի 30-ին թիվ 09123315 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է: 2015 թվականի դեկտեմբերի 30-ին թիվ 14204815 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է: 2016 թվականի հունվարի 11-ին Արամ Մկրտչյանն ինքնակամ ներկայացել է Հ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, նույն օրը թիվ 14204815 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է: 2016 թվականի հունվարի 18-ին թիվ 09123315 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է: 2016 թվականի մարտի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Շիրակի մարզային քննչական վարչությունում հարուցված թիվ 68102016 քրեական գործի շրջանակներում 2016 թվականի մարտի 03-ին Արամ Մկրտչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: 2016 թվականի մարտի 15-ին Արամ Մկրտչյանը թիվ 09123315 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2016 թվականի մարտի 15-ին Արամ Մկրտչյանը թիվ 09113415 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2016 թվականի մարտի 15-ին թիվ 09123315 քրեական գործը միացվել է թիվ 14204815 քրեական գործին: 2016 թվականի մարտի 15-ին թիվ 09123415 քրեական գործը միացվել է թիվ 14204815 քրեական գործին: 2016 թվականի մարտի 25-ին Արամ Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 2 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 1 դրվագով և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ: 2016 թվականի հունիսի 08-ին թիվ 09115816 քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան: Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 դրվագով` 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել, որ ՙնա, ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ` նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձանց հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 22.09.2015թ. 093-77-15-22 հեռախոսահամարից զանգահարել է Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանին, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի աշխատակից և ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի ավտոմեքենայի 5 շարժիչներ վաճառելու կեղծ պատրվակով պայմանավորվել է 2015թ. սեպտեմբերի 22-ին ժամը 16:00-ի սահմաններում Երևան Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ, իր կողմից ուղարկած անձանց նշված գումարը և Իշխան Մարգարյանի անձնագիրը փոխանցելուց հետո վերջինիս հանձնել վերը նշված շարժիչները, սակայն խմբի կազմում գործելով, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խոշոր չափի` 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը ստանալով` հափշտակել է դրանք: Բացի այդ, Արամ Մկրտչյանը, ուրիշի գույքի զգալի չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված 2 անձանց հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 2015թ. հոկտեմբերի 20-ին 098-62-77-16 հեռախոսահամարից խոսել է Լոռու մարզի Դեբետ գյուղի բնակիչ Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանի հետ, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի ծառայող և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով, ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի ավտոմեքենայի 6 հատ անվադողեր, 1 հատ ամբողջական սրահ և 1 հատ կամրջակ վաճառելու պատրվակով 21.10.2015թ. ժամը 01:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ ոմն Արթուրի և վերջինիս հետ եղած անհայտ անձի միջոցով, Յու.Նազլուխանյանից խաբեությամբ հափշտակել է զգալի չափերի հասնող 420.000 ՀՀ դրամ գումար և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը: Այնուհետև, Արամ Մկրտչյանը ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված ոմն Արթուրի հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին 055-68-39-30 հեռախոսահամարից խոսել է Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքի բնակիչ Սամվել Հայկազի Ստեփանյանի հետ, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի ծառայող և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով 24 հատ ՙՈւրալ՚ մակնիշի և 10 հատ ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենաների անվադողեր վաճառելու պատրվակով 27.10.2015թ. ժամը 00:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի և Ծ.Աղբյուր փողոցների խաչմերուկի հատվածում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ ոմն Արթուրի միջոցով Ս.Ստեփանյանից խաբեությամբ հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը:՚: Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության փուլում հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ինքն ընդհանրապես առնչություն չունի իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, տուժողներից ոչ ոքի չի ճանաչում, իրեն զրպարտում են: 2015 թվականի սեպտեմբեր նոյեմբեր ամիսների ընթացքում ինքն օգտագործել է տարբեր հեռախոսահամարներ, սակայն դրանք չի հիշում: Տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ՙԼիստ.էյեմ՚ ինտերնետային կայքում հայտարարություն է տեղադրել Կամազ, Սամասվալ, տրակտոր և գյուղատնտեսական գործիքների վաճառքի վերաբերյալ: 22.09.2015թ. առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում 093-77-15-22 համարից իրեն զանգահարել է Գեղամ անունով մի տղամարդ, ով ներկայացել է որպես Գյումրի քաղաքի ռուսական զորամասի աշխատող և առաջարկել 5 հատ ՙԶԻԼ՚ մակնիշի մեքենայի շարժիչներ` մատչելի գնով, նշելով, որ դրանք գտնվում են Քանաքեռի ռուսական զորամասում: Գեղամը խոսել է գյումրեցու բարբառով և իրեն հավաստիացրել է, որ այդ շարժիչներն օրինական ձևով դուրս են գրվել զորամասից և առկա են համապատասխան փաստաթղթեր: Ինքը, խորհրդակցելով հոր հետ, որոշել է գնել այդ շարժիչները: Պայմանավորվել են հանդիպել Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ: Գեղամն ասել է, որ նրա փոխարեն երկու տղաներ կգնան, ինչպես նաև պահանջել է, որ իր հետ տանի իր անձնագիրը, որպեսզի գնված ապրանքը տեղում ձևակերպեն իր անվամբ: Նույն օրը հոր` Ռուբիկ Մարգարյանի հետ գնացել է նշված վայր, որտեղ հանդիպել է Գեղամի ուղարկած 2 անծանոթ տղաներին, որոնցից մեկի անունը Դավիթ է եղել: Գեղամի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն` նրանց է փոխանցել իր անձնագիրն ու 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը, որից հետո սպասել են մեքենայի մեջ, 30 րոպե սպասելուց հետո զանգահարել է Գեղամի համարին, սակայն այն արդեն անհասանելի է եղել: Հատոր 1 գ.թ. 19-21 Տուժող Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Դեբետ գյուղում, որտեղ զբաղվում է անասնապահությամբ և իրենց պատկանող հողամասի մշակմամբ, ունի ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենա, որով կատարում է խոշոր եղջերավոր կենդանիների սեզոնային տեղափոխում: Վերջին ժամանակահատվածում մեքենան անսարք է եղել և չի շահագործվել: 20.10.2015թ. համագյուղացի էդգար Դալաքյանն իրեն պատմել է, որ ցանկանում է վաճառել իր ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի կապակցությամբ հայտարարություն է տեղագրել ՙԼիստ.էյեմ՚ ինտերնետային կայքում, ինքն էլ ասել է, որ իրեն որոշակի պահեստամասեր են անհրաժեշտ: Այդ ժամանակ էդգար Դալաքյանի բջջային հեռախոսին զանգահարել են, վերջինս խոսել է, այնուհետև իրեն հայտնել, որ զանգահարողը բեռնատար ավտոմեքենայի անվադողեր է վաճառում և փոխանցել նրա` 098-62-77-16 հեռախոսահամարը: Իր` 077-84-64-15 հեռախոսահամարով զանգահարել է նշված համարին, պատասխանողը ներկայացել է Գեղամ անունով, ասել, որ աշխատում է զորամասում և իրենց զորամասից վաճառքի համար դուրս են գրվում բեռնատար մեքենաների պահեստամասեր: Ասել է, որ իրեն անհրաժեշտ են ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի ավտոմեքենայի 6 հատ անվադողեր, սրահ և անվադողերն իրար միացնող 1 կամրջակ, Գեղամը հաշվարկ է կատարել և ասել, որ այդ ամենը կկազմի 420.000 ՀՀ դրամ: Ինքը համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել ռուսական զորամասի մոտ ժամը 20:00-ին, Գեղամը զգուշացրել է նաև իր հետ վերցնել անձնագիրը` անհրաժեշտ գրանցումներ կատարելու համար: Հեռախոսազրույցի ժամանակ Գեղամը փոխանցել է հեռախոսը մի կնոջ, իբր հաշվապահին, և այդ կինը հացրել է իր տվյալները և անհրաժեշտ պահեստամասերի անվանումները: Այնուհետև, ինքը բեռնափոխադրող մեքենա է վարձել ու 21.10.2015թ. ժամը 01.00-ի սահմաններում գնացել է Երևանի Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, զանգահարել է Գեղամին, վերջինս իրեն ասել է, որ քիչ անց կմոտենան զորամասի ծառայողները, ում պետք է փոխանցի անձնագիրն ու գումարը: Քիչ անց իրեն մոտեցել են երկու տղաներ, նրանցից մեկը ներկայացել է Արթուր անունով և ասել, որ իրենց Գեղամն է ուղարկել, պահանջել է գումարն ու անձնագիրը, ինքը տվել է Արթուրին 420.000 ՀՀ գրամ ու անձնագիրը, որն Արթուրը վերցնելով ասել է, որ մեքենայով մոտենան զորամասի հսկիչ անցագրային կետի մոտ, իսկ նա մյուս մուտքով կմտնի զորամաս, որտեղ էլ կհանդիպեն: Բեռնատար մեքենայով մոտեցել են մուտքի մոտ, սպասել, սակայն դարպասները չեն բացել, իսկ Գեղամի հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, մուտքի մոտ կանգնած հերթապահից տեղեկացել է, որ Գեղամ անունով ծառայող չկա, այդ ժամանակ հասկացել է, որ խաբվել է: Հատոր 2 գ.թ. 18-21 Տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքները, որ իրեն պատկանող ՙՈւրալ՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենայով նախկինում կատարել է գյուղատնտեսական ոլորտում բեռնափոխադրման աշխատանքներ, սակայն վերջին մեկ տարվա ընթացքում անվադողերի մաշվածության պատճառով այն չի շահագործել: Եղբայրը` Արտավազդ Ստեփանյանը, 2015թ. հոկտեմբեր ամսին ցանկացել է վաճառել իր ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ հայտարարություն է տեղադրել ՙԼիստ.էյէմ՚ ինտերնետային կայքում: 26.10.2015թ. եղբայրը զանգահարել է իրեն ու հայտնել, որ մի տղամարդ մատչելի գնով անվադողեր է վաճառում ու տվել նրա հեռախոսահամարը` 055-68-39-30: Ինքը զանգահարել է նշված հեռախոսահամարով, պատասխանողը ներկայացել է Գեղամ անունով, ասել, որ ծառայում է Երևանի ռուսական զորամասում, զորամասից պահեստամասեր են դուրս գրվելու միայն այդ օրը և դրանք շտապ վաճառվում են: Գեղամն առաջարկել է 24 հատ Ուրալի անվադողեր և 10 հատ ՙԳազ 66՚ բեռնատար մեքենայի անվադողեր, ընդհանուր 2.000.000 ՀՀ գրամով: Ինքը համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել նույն օրը երեկոյան ժամը 23:00-ին Քանաքեռի ռուսական զորամասի խաչմերուկի մոտ: Գեղամը պահանջել է նաև իր հետ տանել անձնագիրը` անհրաժեշտ փաստաթղթային ձևակերպումներ կատարելու համար: Իր ծանոթ Հարություն Ներկարարյանի հետ բեռնատար մեքենայով Իջևանից ուղևորվել Են նշված վայր, սակայն պայմանավորված ժամից ուշ է հասել ժամը 00:30-ի սահմաններում և Գեղամն իրեն ասել է, որ անհետաձգելի գործեր ունի ու իր փոխարեն կմոտենա հրամանատարի որդի` Արթուրը, ում հեռախոսասհամարն է 098-62-77-16: Քիչ անց իրեն մոտեցել է մի երիտասարդ տղա, ներկայացել Արթուր անունով ու պահանջել գումարն ու անձնագիրը, որոնք վերցնելուց հետո ասել է, որ բեռնատար մեքենայով գնան զորամասի դարպասների մոտ, մինչև նա մյուս մուտքով մտնի ներս ու կատարի անհրաժեշտ գրանցումները: Դարպասների մոտ որոշ ժամանակ սպասելուց հետո, զանգահարել են Գեղամին, սակայն վերջինիս հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, ինչպես նաև Արթուրի հեռախոսահամարը: Հասկանալով, որ խաբվել է, դիմել է ոստիկանություն: Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ ամբաստանյալից բողոք կամ գույքային վնասի հատուցման պահանջ չունի: Վկա Ռուբիկ Վոլոդյայի Մարգարյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, որ ունի 2 հատ ՙԶԻԼ՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որոնց շարժիչները խափանված են եղել: 2016թ. սեպտեմբեր ամսին որդին` Իշխան Մարգարյանը իրեն հայտնել է, որ նրան զանգահարել է Գեղամ անունով մի անձնավորություն, ով առաջարկել է օրինական կարգով զորամասից դուրս գրված 5 հատ շարժիչ` մատչելի գնով: Պայամանավորվել են հանդիպել Երևանի Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, որտեղ Գեղամի կողմից ուղարկած տղաներին պետք է փոխանցեն 1.100.000 դրամ գումար և որդու անձնագիրը: ժամը 14:30-ի սահմաններում որդու հետ հասել են նշված վայրը և զանգահարել են Գեղամին նրա` 093-77-15-22 հեռախոսահամարին: Վերջինս պատասխանել է, որ նրանց կմոտենան երկու երիտասարդ տղաներ: Քիչ անց իրենց են մոտեցել երկու անծանոթ երիտասարդ տղաներ: Նրանցից մեկը հայտնել է, որ շարժիչներն օրինական ձևով դուրս են բերվել զորամասից, որից հետո վերցրել է Ի.Մարգարյանի անձնագիրն ու 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը ու ասել, որ սպասեն զորամասի դարպասների մոտ մինչև նա կատարի անհրաժեշտ ձևակերպումներ: 30 րոպե սպասելուց հետո զանգահարել են Գեղամի հեռախոսահամարին, որն անհասանելի է եղել, և հասկանալով, որ խաբվել են, դիմել են ոստիկանություն: Հետագայում իմացել է, որ իրենց խաբողը Գյումրիից է: Վկա Հարություն Սերյոժայի Ներկարարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ 26.10.2015թ. իր ընկեր Սամվել Ստեփանյանը հայտնել է, որ պատրաստավում է Երևանից գնել անվադողեր ու խնդրել է, որ միասին գնան Երևան քաղաք, որպեսզի օգնի անվադողեր բերեն Իջևան: Ճանապարհին Ս.Ստեփանյանը բազմիցս խոսել է Գեղամ անունով ներկայացած վաճառողի հետ, ով ասել է նաև, որ հանդիսանում է ռուսական զորամասի ծառայող: Պայմանավորվածության համաձայն Ս.Ստեփանյանը պետք է գներ 24 հատ ՙՈւրալ՚-ի անվադողեր և 10 հատ ՙԳԱԶ 66՚ բեռնատար մեքենայի անվադողեր, ընդհանուր` 2.000.000 ՀՀ դրամով: Ժամը 24:30-ի սահմաններում հասել են Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, որտեղ իրենց է մոտեցել մի անծանոթ երիտասարդ, ասել, որ իրեն Գեղամն է ուղարկել, Ս.Ստեփանյանը նրան տվել է անձնագիրն ու գումարը, որից հետո անծանոթը հեռացել է, ասելով, որ սպասեն, սակայն որոշ ժամանակ սպասելուց հետո զանգահարել են Գեղամին, սակայն նրա հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, ու հասկանալով, որ խաբվել են դիմել են ոստիկանություն: Վկա Սաթիկ Նորիկի Ջուլհակյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արամ Մկրտչյանն իր դստեր` Քրիստինե Ջուլհակյանի ընկերն է եղել: Ինքը գնել է 093-77-15-22 հեռախոսահամարով քարտը, որը սկզբում չի օգտագործել: Հետագայում այն տեղադրել են թոռնուհու պլանշետի մեջ: Այդ ժամանակ ինքը զանգահարել է Վիվասել` ճշտելու համար, թե այդ հեռախոսահամարն ում անվամբ է գրանցված, սակայն իրեն չեն պատասխանել: Պլանշետի մեջ տեղադրելուց հետո Արամը վերցրել է այդ հեռախոսաքարտը` ասելով, որ այն իրեն պետք է, զանգահարել է ինչ-որ անձանց, ներկայացել Գեղամ անունով, և գումարի հետ կապված հարցեր է քննարկել: Վկան նշել է, որ այլ մանրամասներ չի հիշում, և միաժամանակ ամբողջությամբ պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը: Նախաքննության փուլում վկա Սաթիկ Ջուլհակյանը ցուցմունք է տվել, որ իր` 093-77-15-22 հեռախոսահամարով քարտը գնել է թոռնուհու համար` վերջինիս պլանշետի մեջ օգտագործելու համար: Արամ Մկրտչյանը հանդիսանում է իր դստեր` Քրիստինե Ջուլհակյանի ընկերը, ով վերջին ամիսների ընթացքում հաճախակի է գտնվել իրենց տանը: Վերջինս գնտվել է իրենց տանը նաև 2015թ. սեպտեմբերի 21-ին և 22-ին ու հարցրել է իրենից, թե ում անվամբ է գրացված պլանշետի մեջ տեղադրված հեռախոսաքարտը, ինքը չհիշելով, որ այն գրանցված է իր անվամբ, պատասխանել է, որ չգիտի: Արամ Մկրտչյանն առաջարկել է, որ ինքը զանգահարի Վիվա Սելի գրասենյակ ու պարզի, թե ում անվամբ է այն գրանցված: Ինքը զանգահարել է, սակայն հեռախոսով նման տեղեկություն չեն հայտնել: Այնուհետև, Ա.Մկրտչյանն ասել է, որ ՙփող բռնելու գործ կա՚ ու խնդրել է ժամանակավոր իրեն տալ այդ քարտը` հավաստիացնելով, որ որևէ խնդիր չի առաջանա: Ինքը չի մերժել և տվել է քարտը նրան, որից հետո Ա.Մկրտչյանը, այդ քարտը տեղադրելով բջջային հեռախոսի մեջ, տարբեր զանգեր է կատարել և տարբեր մարդկանց հետ խոսել գումարային հարցերի շուրջ, ներկայացել է Գեղամ անունով` որպես զինծառայող, պայմանավորվել մոտավորապես 1.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցելու մասին և գումարը ստանալու համար ուղարկել է իր ընկեր Գուգոյին, ում ասել է, որ ներկայանա Դավիթ անունով: Կատարվածից հետո Ա.Մկրտչյանը քարտը կոտրել է, հեռախոսը` դեն նետել: Վկան նշել է, որ իր տեղեկություններով` Արամը վարձով բնակվել է Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածում` Քրիստինե Ջուլհակյանի հետ: Հայտնել է նաև, որ 098-40-23-50 հեռախոսահամարն օգտագործել է Ա.Մկրտչյանի մայրը` Սոնիկ Մկրտչյանը: Հատոր 1 գ.թ. 99-103 Վկա Քրիստինե Գեղամի Ջուլհակյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014թ. իր ընկերուհի Լիլիթի միջոցով ծանոթացել է նրա եղբոր` ՙԿոշ՚ ՔԿՀ դատապարտյալ Արամ Մկրտչյանի հետ և սկսել են շփվել: Ինքը մի 2-3 անգամ այցելել է նրան ՙԿոշ՚ և ՙԱրթիկ՚ ՔԿՀ-ներում: Մինչև 2015թ. սեպտեմբեր ամիսը Ա.Մկրտչյանն ազատվել է պատժի կրումից և բնակվել Գյումրի քաղաքում` մոր` Սոնայի հետ: Արամի հետ մինչև 2015թ. նոյեմբեր ամիսն ընկերություն է արել, սակայն հետագայում դադարեցրել են իրենց հարաբերությունները, նրանից որևէ տեղեկություն չունի: Հայտնել է, որ 093-77-15-22 հեռախոսահամարը տեղադրված է եղել իր դստեր պլանշետի մեջ, սակայն չգիտի, թե ով է օգտվել այդ հեռախոսահամարից: Ինքը վերջին մեկ տարվա ընթացքում մի քանի ամիս օգտագործել է 098-38-66-66 հեռախոսահամրը: Վկան հայտնել է նաև, որ 098-40-23-50 հեռախոսահամարը պատկանում է Ա.Մկրտչյանի մորը` Սոնային: Հատոր 1 գ.թ. 130-133, 144-145 Վկա Անահիտ Կարապետի Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ իր անվամբ գրանցված 098-40-23-50 հեռախոսահամարը մի քանի ամիս առաջ գնել է իր ծանոթ Սոնիկ Մկրտչյանի համար` վերջինիս խնդրանքով, և նշված հեռախոսահամարն օգտագործել է Սոնիկ Մկրտչյանը: Հատոր 3 գ.թ. 169-170 Վկա Ռոման Միսակի Զաքարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ իրեն պատկանող ք.Երևան, Գյուլիքևխվյան 15 շենքի 49 բնակարանում 2015թ. հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին վարձակալությամբ բնակվել է Արամ Մկրտչյանը` իր կնոջ կամ ընկերուհու հետ: Արամը ծագումով եղել է Գյումրի քաղաքից: Արամն օգտագործել է 094-95-81-43, իսկ նրա հետ բնակվող կինը` 098-38-66-66 հեռախոսահամարը: 22.12.2015թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Սաթիկ Ջուլհակյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա հանդիսանում է իր դստեր ընկերը, ով օգտագործել է իր 093-77-15-22 հեռախոսահամարը: Հատոր 1 գ.թ. 141 24.12.2015թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Քրիստինե Ջուլհակյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա այն տղան է, ում հետ ինքը շփվել է 2015թ. սեպտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին: Հատոր 1 գ.թ. 147 11.05.2016թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Ռոման Զաքարյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտարարել, որ վերջինս իր տանը վարձակալությամբ բնակվող անձն է, ով օգտագործել է 094-95-81-43 հեռախոսահամարը: Հատոր 3 գ.թ. 252 26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 20.10.2015թ. ստացված 093-77-15-22 հեռախոսահամարի ելքային ու մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների 09.11.2015թ. զննության արձանագրության համաձայն` 1/ 093-77-15-22 հեռախոսահամարը գրանցված է Սաթիկ Նորիկի Ջուլհակյանի անվամբ: 2/ Պահանջվող ժամանակահատվածում` 01.09.2015-05.10.2015թ. հեռախոսահամարը շահագործվել է 03.09.2015թ., 05.09.2015թ., 21.09.2015թ. ժամը 16:00-ից մինչև 23:58-ը և 22.09.2015թ. ժամը 00:00-ից մինչև 17:14-ը և սպասարկվել է Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Սարալանջ թաղամասում և ք.Աբովյան 5-13 շենք հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: 3/ 03.09.2015թ. ժամը 15:46-ին ելքային զանգ է կատարվել Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված 098-40-23-50 համարին և նույն օրը ժամը 15:47-ին նույն համարից ստացվել է մուտքային զանգ: 4/ 22.09.2015թ. տարբեր ժամերին մինչև 17:14-ն ընկած ժամանակահատվածում, կատարվել են իրար հաջորդող 12 ելքային և 11 մուտքային զանգեր տուժող Իշխան Մարգարյանի` 077-23-30-06 հեռախոսահամարին տարբեր տևողությամբ: Հատոր 1 գ.թ. 38-43, 49-50 Հատոր 3 գ.թ. 258-260 10.03.2016թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ճանաչված 03.12.2015թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 098-62-77-16 հեռախոսահամարի ելքային ու մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունների համաձայն` 098-62-77-16 հեոախոսահամարը գրանցված է Աննա Մարտիրոսյանի անվամբ, 15.10.2015թ. մինչև 12.11.2015թ.-ն այն շահագործվել է 20.10.2015թ. ժամը 10:49-ից մինչև 08.11.2015թ. Ժամը 22:27-ը: Յու.Նազլուխանյանից հափշտակություն կատարելու օրը` 20.10.2015թ. մինչև 21.10.2015թ. հեռախոսահամարը սպասարկվել է ք.Երևան, Մառի 5, Նորքի 5 զանգված, Թևոսյան 3/1, Քանաքեռ 13 փող., Նորքի 2 զանգված Գայի 19, Մոլդովական 1, Ռուբինյանց հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանի 077-84-64-15 համարին կատարվել են հետևյալ ելքային զանգերը` 20.10.2015թ. Ժամը 12:40, 14:19, 16:40, 20:11, 20:16, 21:27, 21:29, 22:43-ին և ստացվել է հետևյալ զրոյական մուտքային զանգը` 24.10.2015թ. ժամը 17:11-ին: Տուժողի ընկեր էդուարդ Դալլաքյանի 098-54-56-11 հեռախոսահամարին կատարվել են 2 ելքային զանգեր` 20.10.2015թ. ժամը 11:58 և 12:24-ին, մուտքային զանգեր չեն ստացվել: Նշված դեպքի օրը 098-62-77-16 հեռախոսահամարը շահագործվել է 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: Տուժող Սամվել Ստեփանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու Ժամանակ` 26.10.2015-27.10.2015թթ. 098-62-77-16 հեռախոսահամարը շահագործվել է 354114054371450 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ, որից նշված օրերին բազմաթիվ զանգեր են կատարվել տուժող ՍՆտեփանյանի 094-90-60-02 և նրա եղբոր` ԱՆտեփանյանի 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին: Հատոր 2 գ.թ. 41, 62-65, 69-70, 178-179, 235-236 10.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 24.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի 24.02.2016թ. զննության արձանագրության համաձայն` 01.10.15-30.10.15թ. ընկած ժամանակահատվածում նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ օգտագործվել են հետևյալ հեռախոսահամարները` 1/ Ռուզան Գևորգյանի անվամբ գրանցված 093-94-82-66 հեռախոսահամարը 13.10.15- 14.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում, 2/ Պարույր Աբրահամյանի անվամբ գրանցված 094-49-07-70 հեռախոսահամարը 06.10.15թ., 3/ Աննա Դավթյանի անվամբ գրանցված 094-95-81-43 հեռախոսահամարը 06.10.15- 30.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում, 4/ Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված 098-40-23-50 հեռախոսահամարը 08.10.15- 09.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում, 5/ Աննա Մարտիրոսյանի անվամբ գրանցված 098-62-77-16 հեռախոսահամարը 20.10.15- 21.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում: Նշված բջջային հեռախոսից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են կատարվել Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված և Սոնիկ Ակրտչյանի կողմից օգտագործվող 098-40-23-50 հեռախոսահամարին, մասնավորապես՝ 07.10.2015թ. մինչև 30.10.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերին, 19 հատ ելքային և 41 հատ մուտքային զանգեր, որոնք կատարվել են 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 094-95-81-43 հեռախոսահամարից: Նշված հեռախոսից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են կատարվել նաև Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 I հեռախոսահամարին, որոնք կատարվել են 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 094-95-81-43 հեռախոսահամարից: ՙՖիլտր՚ ծրագրի միջոցով առանձնացվել են 098-40-23-50 հեռախոսահամարին, տուժող Յու.Նազլուխանյանի 077-84-64-15 և տուժողի ընկերոջ՝ ԷԴալլաքյանի` 098-54-56-11 հեռախոսահամարներին, ինչպես նաև Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 համարների հետ հեռախոսազանգերը և կցվել են զննության արձանագրությանը: Հատոր 2 գ.թ. 143-14, 145-146, 178-179 11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 24.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրությամբ, որի համաձայն նշված երկու բջջային հեռախոսներից բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատվել Սոնիկ Ակրտչյանի 098-40-23-50 հեռախոսահամարի հետ, մասնավորապես` 10.10.2015թ մինչև 30.10.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերին` 47 հատ մուտքային և 24 հատ ելքային զանգեր, որոնք կատարվել են 077-60-33-60 և 094-95-81-43 համարներից, ինչպես նաև բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատվել Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 հեռախոսահամարի հետ, որոնք կատարվել են 077-60-33-60 և 094-95-81-43 հեռախոսահամարներից: Վերը նշված հեռախոսազանգերը, ինչպես նաև տուժող Սամվել Ստեփանյանին և վերջինիս եղբորը պատկանող` 094-90-60-02 և 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին կատարված զանգերը ՙՖիլտր՚ ծրագրի միջոցով առանձնացվել և կցվել են զննության արձանագրությանը: Հատոր 3 գ.թ. 84-85, 86-109, 138-139 11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից 25.01.2016թ. ստացված 055-68-39-30 հեռախոսահամարի վերծանումների 29.01.2016թ. կատարված զննության արձանագրության և 01.03.2016թ. ստացված 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի 01.03.2016թ. կատարված զննության արձանագրության համաձայն` 055-68-39-30 հեռախոսահամարից 26.10.2015թ. մինչև 27.10.2015թ. տուժող Սամվել Ստեփանյանի 094-90-60-02 և տուժողի եղբոր` Արտավազդ Ստեփանյանի 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին կատարվել են բազմաթիվ զանգեր տարբեր տևողությամբ, ինչպես նաև 055-68-39-30 համարից դեպքի օրը` 26.10.2015թ. կատարվել է ելքային 9 զանգ 098-62-77-16: Հատոր 3 գ.թ. 17-18, 27-28, 123-133, 138-139 10.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 04.03.2016թ. ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից ստացված 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրության համաձայն` պահանջվող ժամանակահատվածում 01.10.2015թ. մինչև 30.10.2015թ. հեռախոսը սպասարկվել է Երևանի Նոր Նորքի, Քանաքեռի և Աբովյան քաղաքի Սարալանջ հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից, հեռախոսի մեջ շահագործվել է 055-68-39-30 հեռախոսահամարը, որից դեպքի օրը` 26.10.2015թ. մինչև 27.10.2015թ. զանգեր են` կատարվել տուժող Սամվել Ստեփանյանի 094-90-60-02 հեռախոսահամարին: Հատոր 2 գ.թ. 166-167, 1 168-169, 178-179 26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 03.12.2015թ. ստացված վերծանումների համաձայն` 093-77-15-22 հեռախոսահամարը 22.09.2015թ. շահագործվել է 359242036488720 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: Հատոր 1 գ.թ. 109-112 Հատոր 3 գ.թ. 258-260 26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 02.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 098-40-23-50 հեռախոսահամարի վերածանումների զննության արձանագրության համաձայն` 01.09.2015թ.ից 30.09.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում 03.09.2015թ. կատարվել է ելքային հեռախոսազանգ Ս.Ջուլհակյանի 093-77-15-22 հեռախոսահամարին: Հատոր 1 գ.թ. 195-202, 240-241 Հատոր 3 գ.թ. 258-260 26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 02.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված գրության համաձայն` 098-38-66-66 հեռախոսահամարը 08.10.15թ.-ից 23.11.2015թ. գրանցված է եղել Ք.Ջուլհակյանի անվամբ: Հատոր 1 գ.թ. 203-206 Հատոր 3 գ.թ. 258-260 11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 04.02.2016թ. ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից ստացված գրությամբ, որի համաձայն` տուժող Սամվել Ստեփանյանին զանգահարած հեռախոսահամարը` 055-68-39-30 դեպքի օրը` 26.10.2015թ. շահագործվել է 35411405437145 և 35640305185012 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների մեջ: Հատոր 3 գ.թ. 68-69, 138-139 26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված Շիրակի մարզի քննչական վարչությունից 26.05.2016թ. ստացված գրությամբ, համաձայն որի` Արամ Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերվել է ՙՍամսունգ՚ մոդելի բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 094-95-81-43 հեռախոսահամարը: Հատոր 3 գ.թ. 257, 258-260 26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույցներ ճանաչված` - 01.12.2015թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-9176 գրության համաձայն` 22.09.2015թ. 093-77-15-22 հեռախոսահամարից տուժող Իշխան Մարգարյանին զանգահարել է Արամ Արմենի Մկրտչյանը /ծնված` 08.07.1993թ., հաշվառված` ք.Գյումրի Ասի Կոմբինատ թաղ. 5 շ, բն 16., բնակվող` ք.Երևան, Գյուլիքեխվյան, 15 շենքում/, - 09.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-1818 գրության համաձայն` Յուրիկ Նազլուխանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարած անձը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը, - 09.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-1821 գրության համաձայն` Սամվել Ստեփանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարած անձը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը: - 15.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-2073 գրության համաձայն` ոմն Գեղամը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը, ով 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների մեջ տեղադրված 094-95-81-43 և 077-60-33-60 հեռախոսահամարներից 2015թ. հոկտեմբեր ամսին բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատել իր մոր` Սոնիկ Կոլյայի Մկրտչյանի հետ` վերջինիս պատկանող 098-40-23-50 համարին: Հատոր 1 գ.թ. 107 Հատոր 2 գ.թ. 177 Հատոր 3 գ.թ. 137, 141, 258-260 Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի մեղավորությունը` 2 դրվագով,խարդախություն` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով ուրիշի գույքի խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և քաղաքացու անձնագիրը հափշտակելու մեջ, 3 դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է: Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն` ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ` ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները` ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: (…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե'ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚: Ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի անձը բնութագրող տվյալներ քրեական գործում չկան: Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում, որ նա ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանություն: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը): ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն` ՙ1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար՚: Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վախտանգ Մակարյանը, նախկինում դիտավորյալ հանցագործության համար դատապարտված լինելով` դարձյալ կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն, այսինքն` առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՀանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից: (...)՚: Նշված պայմաններում, ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով: Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դատարանը գտնում է, որ Արամ Մկրտչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 դրվագով` 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով: Անդրադառնալով Արամ Մկրտչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցին` դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմնի կողմից 25.12.2015թ. նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել, քանի որ ՀՀ քննչական կոմիտեի Շիրակի մարզային քննչական վարչությունում հարուցված թիվ 68102016 քրեական գործի շրջանակներում 2016 թվականի մարտի 03-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: Քննարկելով քաղաքացիական հայցի և գույքային վնասի հատուցման հարցը` դատարանը գտնում է, որ տուժող Իշխան Մարգարյանի քաղաքացիական հայցը ենթակա է բավարարման, իսկ տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի քաղաքացիական հայցը` մասնակի բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚: Քաղաքացիական հայցի հիմքին և առարկային վերաբերող վերոշարադրյալ քրեադատավարական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Ա.Մկրտչյանի և Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում: Մասնավորապես, Ա.Մկրտչյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ ՙ(…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի: (…)՚ (տե'ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը: Ա.Ստեփանյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել, որ ՙ(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում: Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս (…): (…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը՚ (տե‘ս Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման 21-րդ կետը): Վերոշարադրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումների վերլուծության արդյունքում պարզ է դառնում, որ քաղաքացիական հայցի առարկան կազմում է հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը: Քաղաքացիական հայցի առարկա չի կարող հանդիսանալ և հետևաբար քրեական դատավարության շրջանակներում հատուցման ենթակա չէ այն վնասը, որը, թեև այս կամ այն կերպ պայմանավորված է կատարված իրավախախտմամբ, սակայն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային և ֆիզիկական վնասի հետևանքով: Այլ կերպ` քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են բացառապես հանցագործությամբ պատճառված վնասները, իսկ հանցագործության հետևանքով պատճառված այլ վնասների հատուցման վերաբերյալ պահանջները չեն կարող քննության առնվել քրեական գործի հետ համատեղ և պետք է թողնվեն առանց քննության, ինչը շահագրգիռ անձին հնարավորություն կտա իր գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մաս): Սույն քրեական գործի դատական քննությամբ հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով տուժող Իշխան Մարգարյանին անմիջականորեն պատճառվել է 1.100.000 /մեկ միլիոն հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ, իսկ Յուրիկ Նազլուխանյանին հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասը` 420.000 /չորս հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ է: Հետևաբար, քաղաքացիական հայցը պետք է բավարարել և Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանի պետք է բռնագանձել 1.100.000 /մեկ միլիոն հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ, հօգուտ Յուրիկ Նազլուխանյանի` 420.000 /չորս հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ: Ինչ վերաբերվում է տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի` ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանից 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ որպես փաստաբանին վճարվելիք խելամիտ վարձատրության գումար բռնագանձելու պահանջին, ապա դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցն այս մասով պետք է թողնել առանց քննության, քանի որ այն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հետևանքով, իսկ քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են բացառապես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասները: Տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանը և նրա ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանը հնարավորություն ունեն այս մասով իրենց գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով: Նկատի ունենալով, որ տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանը քաղաքացիական հայց և գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացրել, ուստի նրան պետք է վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 163-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը` ՎՃՌԵՑ Արամ Արմենի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ: Առաջին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով: 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով: 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասբնակիորեն գումարելու միջոցով Արամ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել 2016 թվականի մարտի 03-ից: Արամ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ 2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, վերացնել: Տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել և ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ Իշխան Մարգարյանի բռնագանձել 1.100.000 /մեկ միլիոն հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում: Տուժող Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի. ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ Յուրիկ Նազլուխանյանի բռնագանձել 420.000 /չորս հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում: Տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանին վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 24-03-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-04-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 4 հատոր. 1-ինը՝ 250, 2-րդը՝ 250, 3-րդը՝ 284, 4-րդը՝ 233 թերթից: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 27-04-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատոր` 250, 250, 284, 233 թերթից |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 26-04-2017 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 27-04-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատոր` 250, 250, 284, 233 թերթից |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-8089/17 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 20-12-2017 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 22-12-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 31-01-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 5 հատոր. 1-ինը՝ 250, 2-րդը՝ 250, 3-րդը՝ 284, 4-րդը՝ 233, 5-րդը՝ 167 թերթից: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 31-01-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 5 հատոր. 1-ինը՝ 250, 2-րդը՝ 250, 3-րդը՝ 284, 4-րդը՝ 233, 5-րդը՝ 167 թերթից: |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0109/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 26-04-2017 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 25-04-2017 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Մեժլումյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արամ Մկրտչյան Բավարարել վերաքննիչ բողոքը : Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արամ Արմենի Մկրտչյանի /1-ին դրվագով`ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդ. 1-ին մասով , 2-րդ դրվագով`ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդ. 1-ին մասով , 3-րդ դրվագով`ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդ. 1-ին մասով ,ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 5 տարի 6 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 24.03.2017թ. կայացված դատավճիռը , Արամ Մկրտչյանին ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` 2 դրվագ ,178 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդ. 1-ին մասով`3 դրվագ առաջադրված մեղադրանքներում արդարացնել , ճանաչել անպարտ և արդարացված կամ գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 02-05-2017 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 02-05-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 06-05-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 22-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | Դատական նիստը հետաձգվել է պաշտպանի դիմումի հիման վրա: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | Դատական նիստը հետաձգվել դատարանի կազմը մեկ այլ դատական նիստռով զբաղված լինելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-07-2017 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ Գործ Հ. ԵԱՔԴ/0109/01/16 ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ Քարտուղարությամբ` Մ.Սամսոնյանի ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` պաշտպան` Կ.Մեժլումյանի ամբաստանյալ` Ա.Մկրտչյանի մեղադրող` Տ.Կարապետյանի Երևան 14.07.2017թ. դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով /2 դրվագ/, 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /1 դրվագ/ և 324 հոդվածի 1-ին մասով /3 դրվագ/, ՀՀ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Դատարան) 24.03.2017թ. դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը. ՊԱՐԶԵՑ 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 25.09.2015թ. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14804815 քրեական գործը: 02.11.2015թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևանի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 09123315 քրեական գործը: 25.12.2015թ. Արամ Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին և հայտարարվել է հետախուզում: 30.12.2015թ. նախաքննության մարմնի որոշումներով թիվ 09123315 և 14204815 քրեական գործերով վարույթը կասեցվել է: 11.01.2016թ. Արամ Մկրտչյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, նույն օրը թիվ 14204815 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է: 18.01.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 09123315 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է: 15.03.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 09123315 քրեական գործը միացվել է թիվ 14204815 քրեական գործին: 15.03.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 09123415 քրեական գործը միացվել է թիվ 14204815 քրեական գործին: 25.03.2016թ. Արամ Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել և փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 324 հոդվածի 1-ին մասով` 2 դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով` 1 դրվագով, այն բանի համար, որ նա, ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ` նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձանց հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 22.09.2015թ. 093-77-15-22 հեռախոսահամարից զանգահարել է Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանին, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի աշխատակից և «ԶԻԼ 131» մակնիշի ավտոմեքենայի 5 շարժիչներ վաճառելու կեղծ պատրվակով պայմանավորվել է 2015թ. սեպտեմբերի 22-ին ժամը 16:00-ի սահմաններում Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ, իր կողմից ուղարկած անձանց նշված գումարը և Իշխան Մարգարյանի անձնագիրը փոխանցելուց հետո վերջինիս հանձնել վերը նշված շարժիչները, սակայն խմբի կազմում գործելով, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելու եղանակով` խոշոր չափի` 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը ստանալով` հափշտակել է դրանք: Բացի այդ, Արամ Մկրտչյանը, ուրիշի գույքի զգալի չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված 2 անձանց հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 2015թ. հոկտեմբերի 20-ին 098-62-77-16 հեռախոսահամարից խոսել է Լոռու մարզի Դեբետ գյուղի բնակիչ Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանի հետ, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի ծառայող և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով, «ԶԻԼ 131» մակնիշի ավտոմեքենայի 6 հատ անվադողեր, 1 հատ ամբողջական սրահ և 1 հատ կամրջակ վաճառելու պատրվակով 21.10.2015թ. ժամը 01:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ ոմն Արթուրի և վերջինիս հետ եղած անհայտ անձի միջոցով, Յու.Նազլուխանյանից խաբեությամբ հափշտակել է զգալի չափերի հասնող 420.000 ՀՀ դրամ գումար և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը: Այնուհետև, Արամ Մկրտչյանը ուրիշի գույքի խոշոր չափի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված ոմն Արթուրի հետ, խմբի կազմում, նախապես միմյանց միջև հստակ դերաբաշխում կատարելով, 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին 055-68-39-30 հեռախոսահամարից խոսել է Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքի բնակիչ Սամվել Հայկազի Ստեփանյանի հետ, ներկայացել որպես Գեղամ անունով ռուսական զորամասի ծառայող և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով 24 հատ «Ուրալ» մակնիշի և 10 հատ «ԳԱԶ 66» մակնիշի ավտոմեքենաների անվադողեր վաճառելու պատրվակով 27.10.2015թ. ժամը 00:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի և Ծ.Աղբյուր փողոցների խաչմերուկի հատվածում գտնվող ռուսական զորամասի մոտ ոմն Արթուրի միջոցով Ս.Ստեփանյանից խաբեությամբ հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար և ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը: Դատարանը 24.03.2017թ. դատավճռով վճռել է` «Արամ Արմենի Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ: Առաջին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով: 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով: 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասբնակիորեն գումարելու միջոցով Արամ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել 2016 թվականի մարտի 03-ից: Արամ Արմենի Մկրտչյանի նկատմամբ 2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ի որոշմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, վերացնել: Տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել և ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ Իշխան Մարգարյանի բռնագանձել 1.100.000 /մեկ միլիոն հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում: Տուժող Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանի ներկայացուցիչ Տիգրան Նաղդալյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի. ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանից հօգուտ Յուրիկ Նազլուխանյանի բռնագանձել 420.000 /չորս հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում: Տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանին վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք` քաղաքացիական դատավարության կարգով հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հարցը լուծելու համար»: Դատարանի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Կ.Մեժլումյանը: 2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Պաշտպանը նշել է, որ Դատարանը 24.03.2017թ. կայացրած թիվ ԵԱՔԴ/0109/01/16 դատական ակտով Արամ Մկրտչյանի նկատմամբ թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա: Դատարանի դատավճիռն օրինական չէ, քանի որ այն կայացվել է տվյալ քրեական գործը լուծելիս ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի պահանջների խախտմամբ: Դատարանը, չնայած նշել է, թե դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները համադրել է միմյանց հետ, սակայն իրականում այդ ապացույցները ընդամենը մեխանիկորեն շարադրվել են դատավճռում, դրանք բացարձակապես չեն վերլուծվել և չեն համադրվել միմյանց հետ: Սույն գործով կայացված դատավճռի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ դատարանում հետազոտված ապացույցների գնահատումը Դատարանի կողմից իրականացվել է կամայական կարգով, Դատարանը չի հիմնավորել, թե ինչու է արժանահավատ համարել հենց վկաների ցուցմունքներն, ինչու է արժանահավատ համարել ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքները, որոնք հաստատվել կամ գոնե չեն հերքվել գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներով: Վերը նշված հիմնավորումներով հատատվում է, որ Դատարանի 24.03.2017թ. կայացրած դատավճիռը պատճառաբանված չէ, ինչը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի և Եվրոպական դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում նույնպես հանգեցրել է Արամ Մկրտչյանի արդար դատաքննության իրավունքի խախտման: Նշված դատավճիռը նաև հիմնավոր չէ, քանի որ դատավճռում նշված է, թե ով ընդհանրապես ինչ ցուցմունք է տվել, կամ ինչ ապացույցներ կան գործում, սակայն վերլուծություն չկա, թե այդ ապացույցները հիմնավորում, թե հերքում են մեղադրանքը, կամ որ ապացույցը ինչ մասով է հիմնավորում այս կամ այն հանգամանքը: Տուժողներ Իշխան Մարգարյանի, Յուրիկ Նազլուխանյանի, Սամվել Ստեփանյանի ցուցմունքներով նկարագրվում է, թե ինչպես է ոմն Գեղամ ներկայացած անձը զանգահարել իրենց և պայմանավորվածություն ձեռք բերել ավտոպահեստամասերի առք ու վաճառքի վերաբերյալ, որից հետո էլ նրանցից 2 անծանոթ երիտասարդներ հափշտակել են իրենց անձնագրերը և գումարները: Ինչ վերաբերում է ոմն Գեղամին, ապա նրա վերաբերյալ որևիցե այլ տվյալ չեն նշել և հայտնել են, որ չգիտեն, թե ով է այն անձը, ով զանգահարել և պայմանավորվածություն է ձեռք բերել նրանց հետ: Վկա Ռոման Զաքարյանը Դատարանում ցուցմունք է տվել և հայտնել, որ ճանաչում է Արամ Մկրտչյանին՝ նա իր բնակարանի վարձակալն է եղել հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին, զանգահարել է իրեն: Նշել է նաև, որ չի հիշում, թե ինչ համարներից է Արամ Մկրտչյանը զանգահարել իրեն, սակայն Դատարանը դատավճռում նշել է, որ Արամն օգտագործել է 094-95-81-43, իսկ նրա հետ բնակվող կինը՝ 098-38-66-66 հեռախոսահամարը, որոնք մեջ են բերվել վկայի նախաքննական ցուցմունքներից, որոնք Դատարանում չեն հրապարակվել և չեն հետազոտվել: Վկաներ Ռուբիկ Մարգարյանը և Հարություն Ներկարարյանի ցուցմունքները ևս ապացուցողական տեղեկություններ չեն պարունակում, որոնք կվկաեին Արամ Մկրտչյանի առնչությունը վերը նշված դեպքերին: Դատարանում հրապարակվել են նաև վկաներ Քրիստինե Ջուլհակյանի և Անահիտ Վարդանյանի նախաքննական ցուցմունքները: Դատարանը, այդպես էլ չսպառելով վկաներին դատարան կանչելու բոլոր հնարավորությունները, պատշաճ ապացույց չունենալով առ այն, որ վկա Քրիստինե Ջուլհակյանը վատառողջ է, իսկ վկա Անահիտ Վարդանյանի նկատմամբ առանց բերման ենթարկելու որոշում և ՍԵԿՏ հարցում կատարելու, հրապարակեց նրանց նախաքննական ցուցմունքները: Պաշտպանը նշել է նաև, որ բացառիկ հանգամանք որևէ կերպ չի կարող դիտվել վկային Դատարան հրավիրելու՝ պետական մարմինների անկարողությունը: Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով վկաները ճանաչել են Արամ Մկրտչյանին, որը առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորման մասով որևէ նշանակություն չունի, քանի որ նշված փաստը որևէ մեկը սույն գործով չի հերքում: Անդրադառնալով «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից և «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված վերծանումներին, պաշտպանը նշել է, որ դրանցով որևիցե կերպ չի հիմնավորվում, որ Արամ Մկրտչյանը մշտապես օգտվել է այդ հեռախոսահամարներից և հեռախոսներից, և որ այդ ընթացքում դրանք չեն գտնվել այլ անձանց մոտ, ինչպես նաև չեն հիմնավորում, որ հենց Արամ Մկրտչյանն է զանգահարել տուժողներին և նրանցից հափշտակություն կատարել: Վկայակոչելով Եվրոպական դատարանի մի շարք նախադեպեր, պաշտպանը նշել է, որ տվյալ քրեական գործով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները վերլուծելով, կարելի է հանգել հետևության առ այն, որ նշված ապացույցները բավարարության տեսանկյունից չեն համապատասխանում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի սահմանած չափանիշներին, հետևաբար Ա.Մկրտչյանի մասնակցությունը մեղսագրվող արարքում հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հիմնավորված չէ: Ելնելով վերոգրյալից պաշտպանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 24.03.2017թ. կայացված` թիվ ԵԱՔԴ/0109/01/16 մեղադրական դատավճիռը, Արամ Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ 2 դրվագ, 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով՝ 3 դրվագ, առաջադրված մեղադրանքներում արդարացնել, հռչակել նրա անմեղությունը, ճանաչել անպարտ և արդարացված կամ գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան՝ նոր քննության: 3. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` դրա հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները, ինչպես նաև վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Դատարանի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25 հոդվածի համաձայն` «1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: 2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126 հոդվածի համաձայն` «Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127 հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: 2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված: 2. Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս: 3. Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե` դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա. այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար. դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին: 4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները:» ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` 1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը. 2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին. 3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը. 4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն/.../» Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության փուլում հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ինքն ընդհանրապես առնչություն չունի իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, տուժողներից ոչ ոքի չի ճանաչում, իրեն զրպարտում են: 2015 թվականի սեպտեմբեր նոյեմբեր ամիսների ընթացքում ինքն օգտագործել է տարբեր հեռախոսահամարներ, սակայն դրանք չի հիշում: Դատարանը Արամ Մկրտչյանի մեղքը 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով նախատասված հանցավոր արարքների կատարման մեջ, հիմնավորվել է պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով. «Տուժող Իշխան Ռուբիկի Մարգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ՙԼիստ.էյեմ՚ ինտերնետային կայքում հայտարարություն է տեղադրել Կամազ, Սամասվալ, տրակտոր և գյուղատնտեսական գործիքների վաճառքի վերաբերյալ: 22.09.2015թ. առավոտյան ժամը 10:00-ի սահմաններում 093-77-15-22 համարից իրեն զանգահարել է Գեղամ անունով մի տղամարդ, ով ներկայացել է որպես Գյումրի քաղաքի ռուսական զորամասի աշխատող և առաջարկել 5 հատ ՙԶԻԼ՚ մակնիշի մեքենայի շարժիչներ` մատչելի գնով, նշելով, որ դրանք գտնվում են Քանաքեռի ռուսական զորամասում: Գեղամը խոսել է գյումրեցու բարբառով և իրեն հավաստիացրել է, որ այդ շարժիչներն օրինական ձևով դուրս են գրվել զորամասից և առկա են համապատասխան փաստաթղթեր: Ինքը, խորհրդակցելով հոր հետ, որոշել է գնել այդ շարժիչները: Պայմանավորվել են հանդիպել Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ: Գեղամն ասել է, որ նրա փոխարեն երկու տղաներ կգնան, ինչպես նաև պահանջել է, որ իր հետ տանի իր անձնագիրը, որպեսզի գնված ապրանքը տեղում ձևակերպեն իր անվամբ: Նույն օրը հոր` Ռուբիկ Մարգարյանի հետ գնացել է նշված վայր, որտեղ հանդիպել է Գեղամի ուղարկած 2 անծանոթ տղաներին, որոնցից մեկի անունը Դավիթ է եղել: Գեղամի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն` նրանց է փոխանցել իր անձնագիրն ու 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը, որից հետո սպասել են մեքենայի մեջ, 30 րոպե սպասելուց հետո զանգահարել է Գեղամի համարին, սակայն այն արդեն անհասանելի է եղել: Հատոր 1 գ.թ. 19-21 Տուժող Յուրիկ Աղվանի Նազլուխանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Դեբետ գյուղում, որտեղ զբաղվում է անասնապահությամբ և իրենց պատկանող հողամասի մշակմամբ, ունի ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենա, որով կատարում է խոշոր եղջերավոր կենդանիների սեզոնային տեղափոխում: Վերջին ժամանակահատվածում մեքենան անսարք է եղել և չի շահագործվել: 20.10.2015թ. համագյուղացի էդգար Դալաքյանն իրեն պատմել է, որ ցանկանում է վաճառել իր ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի կապակցությամբ հայտարարություն է տեղագրել ՙԼիստ.էյեմ՚ ինտերնետային կայքում, ինքն էլ ասել է, որ իրեն որոշակի պահեստամասեր են անհրաժեշտ: Այդ ժամանակ էդգար Դալաքյանի բջջային հեռախոսին զանգահարել են, վերջինս խոսել է, այնուհետև իրեն հայտնել, որ զանգահարողը բեռնատար ավտոմեքենայի անվադողեր է վաճառում և փոխանցել նրա` 098-62-77-16 հեռախոսահամարը: Իր` 077-84-64-15 հեռախոսահամարով զանգահարել է նշված համարին, պատասխանողը ներկայացել է Գեղամ անունով, ասել, որ աշխատում է զորամասում և իրենց զորամասից վաճառքի համար դուրս են գրվում բեռնատար մեքենաների պահեստամասեր: Ասել է, որ իրեն անհրաժեշտ են ՙԶԻԼ 131՚ մակնիշի ավտոմեքենայի 6 հատ անվադողեր, սրահ և անվադողերն իրար միացնող 1 կամրջակ, Գեղամը հաշվարկ է կատարել և ասել, որ այդ ամենը կկազմի 420.000 ՀՀ դրամ: Ինքը համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել ռուսական զորամասի մոտ ժամը 20:00-ին, Գեղամը զգուշացրել է նաև իր հետ վերցնել անձնագիրը` անհրաժեշտ գրանցումներ կատարելու համար: Հեռախոսազրույցի ժամանակ Գեղամը փոխանցել է հեռախոսը մի կնոջ, իբր հաշվապահին, և այդ կինը հացրել է իր տվյալները և անհրաժեշտ պահեստամասերի անվանումները: Այնուհետև, ինքը բեռնափոխադրող մեքենա է վարձել ու 21.10.2015թ. ժամը 01.00-ի սահմաններում գնացել է Երևանի Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, զանգահարել է Գեղամին, վերջինս իրեն ասել է, որ քիչ անց կմոտենան զորամասի ծառայողները, ում պետք է փոխանցի անձնագիրն ու գումարը: Քիչ անց իրեն մոտեցել են երկու տղաներ, նրանցից մեկը ներկայացել է Արթուր անունով և ասել, որ իրենց Գեղամն է ուղարկել, պահանջել է գումարն ու անձնագիրը, ինքը տվել է Արթուրին 420.000 ՀՀ գրամ ու անձնագիրը, որն Արթուրը վերցնելով ասել է, որ մեքենայով մոտենան զորամասի հսկիչ անցագրային կետի մոտ, իսկ նա մյուս մուտքով կմտնի զորամաս, որտեղ էլ կհանդիպեն: Բեռնատար մեքենայով մոտեցել են մուտքի մոտ, սպասել, սակայն դարպասները չեն բացել, իսկ Գեղամի հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, մուտքի մոտ կանգնած հերթապահից տեղեկացել է, որ Գեղամ անունով ծառայող չկա, այդ ժամանակ հասկացել է, որ խաբվել է: Հատոր 2 գ.թ. 18-21 Տուժող Սամվել Հայկազի Ստեփանյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլի ցուցմունքները, որ իրեն պատկանող ՙՈւրալ՚ մակնիշի բեռնատար ավտոմեքենայով նախկինում կատարել է գյուղատնտեսական ոլորտում բեռնափոխադրման աշխատանքներ, սակայն վերջին մեկ տարվա ընթացքում անվադողերի մաշվածության պատճառով այն չի շահագործել: Եղբայրը` Արտավազդ Ստեփանյանը, 2015թ. հոկտեմբեր ամսին ցանկացել է վաճառել իր ՙԳԱԶ 66՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ հայտարարություն է տեղադրել ՙԼիստ.էյէմ՚ ինտերնետային կայքում: 26.10.2015թ. եղբայրը զանգահարել է իրեն ու հայտնել, որ մի տղամարդ մատչելի գնով անվադողեր է վաճառում ու տվել նրա հեռախոսահամարը` 055-68-39-30: Ինքը զանգահարել է նշված հեռախոսահամարով, պատասխանողը ներկայացել է Գեղամ անունով, ասել, որ ծառայում է Երևանի ռուսական զորամասում, զորամասից պահեստամասեր են դուրս գրվելու միայն այդ օրը և դրանք շտապ վաճառվում են: Գեղամն առաջարկել է 24 հատ Ուրալի անվադողեր և 10 հատ ՙԳազ 66՚ բեռնատար մեքենայի անվադողեր, ընդհանուր 2.000.000 ՀՀ գրամով: Ինքը համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել նույն օրը երեկոյան ժամը 23:00-ին Քանաքեռի ռուսական զորամասի խաչմերուկի մոտ: Գեղամը պահանջել է նաև իր հետ տանել անձնագիրը` անհրաժեշտ փաստաթղթային ձևակերպումներ կատարելու համար: Իր ծանոթ Հարություն Ներկարարյանի հետ բեռնատար մեքենայով Իջևանից ուղևորվել Են նշված վայր, սակայն պայմանավորված ժամից ուշ է հասել ժամը 00:30-ի սահմաններում և Գեղամն իրեն ասել է, որ անհետաձգելի գործեր ունի ու իր փոխարեն կմոտենա հրամանատարի որդի` Արթուրը, ում հեռախոսասհամարն է 098-62-77-16: Քիչ անց իրեն մոտեցել է մի երիտասարդ տղա, ներկայացել Արթուր անունով ու պահանջել գումարն ու անձնագիրը, որոնք վերցնելուց հետո ասել է, որ բեռնատար մեքենայով գնան զորամասի դարպասների մոտ, մինչև նա մյուս մուտքով մտնի ներս ու կատարի անհրաժեշտ գրանցումները: Դարպասների մոտ որոշ ժամանակ սպասելուց հետո, զանգահարել են Գեղամին, սակայն վերջինիս հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, ինչպես նաև Արթուրի հեռախոսահամարը: Հասկանալով, որ խաբվել է, դիմել է ոստիկանություն: Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ ամբաստանյալից բողոք կամ գույքային վնասի հատուցման պահանջ չունի: Վկա Ռուբիկ Վոլոդյայի Մարգարյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, որ ունի 2 հատ ՙԶԻԼ՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որոնց շարժիչները խափանված են եղել: 2016թ. սեպտեմբեր ամսին որդին` Իշխան Մարգարյանը իրեն հայտնել է, որ նրան զանգահարել է Գեղամ անունով մի անձնավորություն, ով առաջարկել է օրինական կարգով զորամասից դուրս գրված 5 հատ շարժիչ` մատչելի գնով: Պայամանավորվել են հանդիպել Երևանի Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, որտեղ Գեղամի կողմից ուղարկած տղաներին պետք է փոխանցեն 1.100.000 դրամ գումար և որդու անձնագիրը: ժամը 14:30-ի սահմաններում որդու հետ հասել են նշված վայրը և զանգահարել են Գեղամին նրա` 093-77-15-22 հեռախոսահամարին: Վերջինս պատասխանել է, որ նրանց կմոտենան երկու երիտասարդ տղաներ: Քիչ անց իրենց են մոտեցել երկու անծանոթ երիտասարդ տղաներ: Նրանցից մեկը հայտնել է, որ շարժիչներն օրինական ձևով դուրս են բերվել զորամասից, որից հետո վերցրել է Ի.Մարգարյանի անձնագիրն ու 1.100.000 ՀՀ դրամ գումարը ու ասել, որ սպասեն զորամասի դարպասների մոտ մինչև նա կատարի անհրաժեշտ ձևակերպումներ: 30 րոպե սպասելուց հետո զանգահարել են Գեղամի հեռախոսահամարին, որն անհասանելի է եղել, և հասկանալով, որ խաբվել են, դիմել են ոստիկանություն: Հետագայում իմացել է, որ իրենց խաբողը Գյումրիից է: Վկա Հարություն Սերյոժայի Ներկարարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ 26.10.2015թ. իր ընկեր Սամվել Ստեփանյանը հայտնել է, որ պատրաստավում է Երևանից գնել անվադողեր ու խնդրել է, որ միասին գնան Երևան քաղաք, որպեսզի օգնի անվադողեր բերեն Իջևան: Ճանապարհին Ս.Ստեփանյանը բազմիցս խոսել է Գեղամ անունով ներկայացած վաճառողի հետ, ով ասել է նաև, որ հանդիսանում է ռուսական զորամասի ծառայող: Պայմանավորվածության համաձայն Ս.Ստեփանյանը պետք է գներ 24 հատ ՙՈւրալ՚-ի անվադողեր և 10 հատ ՙԳԱԶ 66՚ բեռնատար մեքենայի անվադողեր, ընդհանուր` 2.000.000 ՀՀ դրամով: Ժամը 24:30-ի սահմաններում հասել են Քանաքեռի ռուսական զորամասի մոտ, որտեղ իրենց է մոտեցել մի անծանոթ երիտասարդ, ասել, որ իրեն Գեղամն է ուղարկել, Ս.Ստեփանյանը նրան տվել է անձնագիրն ու գումարը, որից հետո անծանոթը հեռացել է, ասելով, որ սպասեն, սակայն որոշ ժամանակ սպասելուց հետո զանգահարել են Գեղամին, սակայն նրա հեռախոսահամարն անհասանելի է եղել, ու հասկանալով, որ խաբվել են դիմել են ոստիկանություն: Վկա Սաթիկ Նորիկի Ջուլհակյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արամ Մկրտչյանն իր դստեր` Քրիստինե Ջուլհակյանի ընկերն է եղել: Ինքը գնել է 093-77-15-22 հեռախոսահամարով քարտը, որը սկզբում չի օգտագործել: Հետագայում այն տեղադրել են թոռնուհու պլանշետի մեջ: Այդ ժամանակ ինքը զանգահարել է Վիվասել` ճշտելու համար, թե այդ հեռախոսահամարն ում անվամբ է գրանցված, սակայն իրեն չեն պատասխանել: Պլանշետի մեջ տեղադրելուց հետո Արամը վերցրել է այդ հեռախոսաքարտը` ասելով, որ այն իրեն պետք է, զանգահարել է ինչ-որ անձանց, ներկայացել Գեղամ անունով, և գումարի հետ կապված հարցեր է քննարկել: Վկան նշել է, որ այլ մանրամասներ չի հիշում, և միաժամանակ ամբողջությամբ պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը: Նախաքննության փուլում վկա Սաթիկ Ջուլհակյանը ցուցմունք է տվել, որ իր` 093-77-15-22 հեռախոսահամարով քարտը գնել է թոռնուհու համար` վերջինիս պլանշետի մեջ օգտագործելու համար: Արամ Մկրտչյանը հանդիսանում է իր դստեր` Քրիստինե Ջուլհակյանի ընկերը, ով վերջին ամիսների ընթացքում հաճախակի է գտնվել իրենց տանը: Վերջինս գնտվել է իրենց տանը նաև 2015թ. սեպտեմբերի 21-ին և 22-ին ու հարցրել է իրենից, թե ում անվամբ է գրացված պլանշետի մեջ տեղադրված հեռախոսաքարտը, ինքը չհիշելով, որ այն գրանցված է իր անվամբ, պատասխանել է, որ չգիտի: Արամ Մկրտչյանն առաջարկել է, որ ինքը զանգահարի Վիվա Սելի գրասենյակ ու պարզի, թե ում անվամբ է այն գրանցված: Ինքը զանգահարել է, սակայն հեռախոսով նման տեղեկություն չեն հայտնել: Այնուհետև, Ա.Մկրտչյանն ասել է, որ ՙփող բռնելու գործ կա՚ ու խնդրել է ժամանակավոր իրեն տալ այդ քարտը` հավաստիացնելով, որ որևէ խնդիր չի առաջանա: Ինքը չի մերժել և տվել է քարտը նրան, որից հետո Ա.Մկրտչյանը, այդ քարտը տեղադրելով բջջային հեռախոսի մեջ, տարբեր զանգեր է կատարել և տարբեր մարդկանց հետ խոսել գումարային հարցերի շուրջ, ներկայացել է Գեղամ անունով` որպես զինծառայող, պայմանավորվել մոտավորապես 1.000.000 ՀՀ դրամ փոխանցելու մասին և գումարը ստանալու համար ուղարկել է իր ընկեր Գուգոյին, ում ասել է, որ ներկայանա Դավիթ անունով: Կատարվածից հետո Ա.Մկրտչյանը քարտը կոտրել է, հեռախոսը` դեն նետել: Վկան նշել է, որ իր տեղեկություններով` Արամը վարձով բնակվել է Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածում` Քրիստինե Ջուլհակյանի հետ: Հայտնել է նաև, որ 098-40-23-50 հեռախոսահամարն օգտագործել է Ա.Մկրտչյանի մայրը` Սոնիկ Մկրտչյանը: Հատոր 1 գ.թ. 99-103 Վկա Քրիստինե Գեղամի Ջուլհակյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2014թ. իր ընկերուհի Լիլիթի միջոցով ծանոթացել է նրա եղբոր` ՙԿոշ՚ ՔԿՀ դատապարտյալ Արամ Մկրտչյանի հետ և սկսել են շփվել: Ինքը մի 2-3 անգամ այցելել է նրան ՙԿոշ՚ և ՙԱրթիկ՚ ՔԿՀ-ներում: Մինչև 2015թ. սեպտեմբեր ամիսը Ա.Մկրտչյանն ազատվել է պատժի կրումից և բնակվել Գյումրի քաղաքում` մոր` Սոնայի հետ: Արամի հետ մինչև 2015թ. նոյեմբեր ամիսն ընկերություն է արել, սակայն հետագայում դադարեցրել են իրենց հարաբերությունները, նրանից որևէ տեղեկություն չունի: Հայտնել է, որ 093-77-15-22 հեռախոսահամարը տեղադրված է եղել իր դստեր պլանշետի մեջ, սակայն չգիտի, թե ով է օգտվել այդ հեռախոսահամարից: Ինքը վերջին մեկ տարվա ընթացքում մի քանի ամիս օգտագործել է 098-38-66-66 հեռախոսահամրը: Վկան հայտնել է նաև, որ 098-40-23-50 հեռախոսահամարը պատկանում է Ա.Մկրտչյանի մորը` Սոնային: Հատոր 1 գ.թ. 130-133, 144-145 Վկա Անահիտ Կարապետի Վարդանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ իր անվամբ գրանցված 098-40-23-50 հեռախոսահամարը մի քանի ամիս առաջ գնել է իր ծանոթ Սոնիկ Մկրտչյանի համար` վերջինիս խնդրանքով, և նշված հեռախոսահամարն օգտագործել է Սոնիկ Մկրտչյանը: Հատոր 3 գ.թ. 169-170 Վկա Ռոման Միսակի Զաքարյանը դատաքննության փուլում պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքը, որ իրեն պատկանող ք.Երևան, Գյուլիքևխվյան 15 շենքի 49 բնակարանում 2015թ. հոկտեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին վարձակալությամբ բնակվել է Արամ Մկրտչյանը` իր կնոջ կամ ընկերուհու հետ: Արամը ծագումով եղել է Գյումրի քաղաքից: Արամն օգտագործել է 094-95-81-43, իսկ նրա հետ բնակվող կինը` 098-38-66-66 հեռախոսահամարը: 22.12.2015թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Սաթիկ Ջուլհակյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա հանդիսանում է իր դստեր ընկերը, ով օգտագործել է իր 093-77-15-22 հեռախոսահամարը: Հատոր 1 գ.թ. 141 24.12.2015թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Քրիստինե Ջուլհակյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտնել, որ նա այն տղան է, ում հետ ինքը շփվել է 2015թ. սեպտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին: Հատոր 1 գ.թ. 147 11.05.2016թ. լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն` Ռոման Զաքարյանը ճանաչել է Արամ Արմենի Մկրտչյանի լուսանկարը և հայտարարել, որ վերջինս իր տանը վարձակալությամբ բնակվող անձն է, ով օգտագործել է 094-95-81-43 հեռախոսահամարը: Հատոր 3 գ.թ. 252 26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 20.10.2015թ. ստացված 093-77-15-22 հեռախոսահամարի ելքային ու մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների 09.11.2015թ. զննության արձանագրության համաձայն` 1/ 093-77-15-22 հեռախոսահամարը գրանցված է Սաթիկ Նորիկի Ջուլհակյանի անվամբ: 2/Պահանջվող ժամանակահատվածում` 01.09.2015-05.10.2015թ. հեռախոսահամարը շահագործվել է 03.09.2015թ., 05.09.2015թ., 21.09.2015թ. ժամը 16:00-ից մինչև 23:58-ը և 22.09.2015թ. ժամը 00:00-ից մինչև 17:14-ը և սպասարկվել է Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Սարալանջ թաղամասում և ք.Աբովյան 5-13 շենք հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: 3/ 03.09.2015թ. ժամը 15:46-ին ելքային զանգ է կատարվել Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված 098-40-23-50 համարին և նույն օրը ժամը 15:47-ին նույն համարից ստացվել է մուտքային զանգ: 4/ 22.09.2015թ. տարբեր ժամերին մինչև 17:14-ն ընկած ժամանակահատվածում, կատարվել են իրար հաջորդող 12 ելքային և 11 մուտքային զանգեր տուժող Իշխան Մարգարյանի` 077-23-30-06 հեռախոսահամարին տարբեր տևողությամբ: Հատոր 1 գ.թ. 38-43, 49-50 Հատոր 3 գ.թ. 258-260 10.03.2016թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ճանաչված 03.12.2015թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 098-62-77-16 հեռախոսահամարի ելքային ու մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արձանագրությունների համաձայն` 098-62-77-16 հեոախոսահամարը գրանցված է Աննա Մարտիրոսյանի անվամբ, 15.10.2015թ. մինչև 12.11.2015թ.-ն այն շահագործվել է 20.10.2015թ. ժամը 10:49-ից մինչև 08.11.2015թ. Ժամը 22:27-ը: Յու.Նազլուխանյանից հափշտակություն կատարելու օրը` 20.10.2015թ. մինչև 21.10.2015թ. հեռախոսահամարը սպասարկվել է ք.Երևան, Մառի 5, Նորքի 5 զանգված, Թևոսյան 3/1, Քանաքեռ 13 փող., Նորքի 2 զանգված Գայի 19, Մոլդովական 1, Ռուբինյանց հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից: Տուժող Յուրիկ Նազլուխանյանի 077-84-64-15 համարին կատարվել են հետևյալ ելքային զանգերը` 20.10.2015թ. Ժամը 12:40, 14:19, 16:40, 20:11, 20:16, 21:27, 21:29, 22:43-ին և ստացվել է հետևյալ զրոյական մուտքային զանգը` 24.10.2015թ. ժամը 17:11-ին: Տուժողի ընկեր էդուարդ Դալլաքյանի 098-54-56-11 հեռախոսահամարին կատարվել են 2 ելքային զանգեր` 20.10.2015թ. ժամը 11:58 և 12:24-ին, մուտքային զանգեր չեն ստացվել: Նշված դեպքի օրը 098-62-77-16 հեռախոսահամարը շահագործվել է 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: Տուժող Սամվել Ստեփանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու Ժամանակ` 26.10.2015-27.10.2015թթ. 098-62-77-16 հեռախոսահամարը շահագործվել է 354114054371450 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ, որից նշված օրերին բազմաթիվ զանգեր են կատարվել տուժող ՍՆտեփանյանի 094-90-60-02 և նրա եղբոր` ԱՆտեփանյանի 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին: Հատոր 2 գ.թ. 41, 62-65, 69-70, 178-179, 235-236 10.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 24.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի 24.02.2016թ. զննության արձանագրության համաձայն` 01.10.15-30.10.15թ. ընկած ժամանակահատվածում նշված գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ օգտագործվել են հետևյալ հեռախոսահամարները` 1/ Ռուզան Գևորգյանի անվամբ գրանցված 093-94-82-66 հեռախոսահամարը 13.10.15- 14.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում, 2/ Պարույր Աբրահամյանի անվամբ գրանցված 094-49-07-70 հեռախոսահամարը 06.10.15թ., 3/ Աննա Դավթյանի անվամբ գրանցված 094-95-81-43 հեռախոսահամարը 06.10.15- 30.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում, 4/ Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված 098-40-23-50 հեռախոսահամարը 08.10.15- 09.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում, 5/ Աննա Մարտիրոսյանի անվամբ գրանցված 098-62-77-16 հեռախոսահամարը 20.10.15- 21.10.15թթ. ընկած ժամանակահատվածում: Նշված բջջային հեռախոսից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են կատարվել Անահիտ Վարդանյանի անվամբ գրանցված և Սոնիկ Ակրտչյանի կողմից օգտագործվող 098-40-23-50 հեռախոսահամարին, մասնավորապես՝ 07.10.2015թ. մինչև 30.10.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերին, 19 հատ ելքային և 41 հատ մուտքային զանգեր, որոնք կատարվել են 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 094-95-81-43 հեռախոսահամարից: Նշված հեռախոսից բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են կատարվել նաև Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 I հեռախոսահամարին, որոնք կատարվել են 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ տեղադրված 094-95-81-43 հեռախոսահամարից: ՙՖիլտր՚ ծրագրի միջոցով առանձնացվել են 098-40-23-50 հեռախոսահամարին, տուժող Յու.Նազլուխանյանի 077-84-64-15 և տուժողի ընկերոջ՝ ԷԴալլաքյանի` 098-54-56-11 հեռախոսահամարներին, ինչպես նաև Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 համարների հետ հեռախոսազանգերը և կցվել են զննության արձանագրությանը: Հատոր 2 գ.թ. 143-14, 145-146, 178-179 11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 24.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրությամբ, որի համաձայն նշված երկու բջջային հեռախոսներից բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատվել Սոնիկ Ակրտչյանի 098-40-23-50 հեռախոսահամարի հետ, մասնավորապես` 10.10.2015թ մինչև 30.10.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերին` 47 հատ մուտքային և 24 հատ ելքային զանգեր, որոնք կատարվել են 077-60-33-60 և 094-95-81-43 համարներից, ինչպես նաև բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատվել Քրիստինե Ջուլհակյանի 098-38-66-66 հեռախոսահամարի հետ, որոնք կատարվել են 077-60-33-60 և 094-95-81-43 հեռախոսահամարներից: Վերը նշված հեռախոսազանգերը, ինչպես նաև տուժող Սամվել Ստեփանյանին և վերջինիս եղբորը պատկանող` 094-90-60-02 և 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին կատարված զանգերը ՙՖիլտր՚ ծրագրի միջոցով առանձնացվել և կցվել են զննության արձանագրությանը: Հատոր 3 գ.թ. 84-85, 86-109, 138-139 11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից 25.01.2016թ. ստացված 055-68-39-30 հեռախոսահամարի վերծանումների 29.01.2016թ. կատարված զննության արձանագրության և 01.03.2016թ. ստացված 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի 01.03.2016թ. կատարված զննության արձանագրության համաձայն` 055-68-39-30 հեռախոսահամարից 26.10.2015թ. մինչև 27.10.2015թ. տուժող Սամվել Ստեփանյանի 094-90-60-02 և տուժողի եղբոր` Արտավազդ Ստեփանյանի 098-14-14-71 հեռախոսահամարներին կատարվել են բազմաթիվ զանգեր տարբեր տևողությամբ, ինչպես նաև 055-68-39-30 համարից դեպքի օրը` 26.10.2015թ. կատարվել է ելքային 9 զանգ 098-62-77-16: Հատոր 3 գ.թ. 17-18, 27-28, 123-133, 138-139 10.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 04.03.2016թ. ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից ստացված 356403051850120 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրության համաձայն` պահանջվող ժամանակահատվածում 01.10.2015թ. մինչև 30.10.2015թ. հեռախոսը սպասարկվել է Երևանի Նոր Նորքի, Քանաքեռի և Աբովյան քաղաքի Սարալանջ հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից, հեռախոսի մեջ շահագործվել է 055-68-39-30 հեռախոսահամարը, որից դեպքի օրը` 26.10.2015թ. մինչև 27.10.2015թ. զանգեր են` կատարվել տուժող Սամվել Ստեփանյանի 094-90-60-02 հեռախոսահամարին: Հատոր 2 գ.թ. 166-167, 1 168-169, 178-179 26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից 03.12.2015թ. ստացված վերծանումների համաձայն` 093-77-15-22 հեռախոսահամարը 22.09.2015թ. շահագործվել է 359242036488720 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի մեջ: Հատոր 1 գ.թ. 109-112 Հատոր 3 գ.թ. 258-260 26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 02.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված 098-40-23-50 հեռախոսահամարի վերածանումների զննության արձանագրության համաձայն` 01.09.2015թ.ից 30.09.2015թ. ընկած ժամանակահատվածում 03.09.2015թ. կատարվել է ելքային հեռախոսազանգ Ս.Ջուլհակյանի 093-77-15-22 հեռախոսահամարին: Հատոր 1 գ.թ. 195-202, 240-241 Հատոր 3 գ.թ. 258-260 26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 02.02.2016թ. ՙՂ-Տելեկոմ՚ ՓԲԸ-ից ստացված գրության համաձայն` 098-38-66-66 հեռախոսահամարը 08.10.15թ.-ից 23.11.2015թ. գրանցված է եղել Ք.Ջուլհակյանի անվամբ: Հատոր 1 գ.թ. 203-206 Հատոր 3 գ.թ. 258-260 11.03.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված 04.02.2016թ. ՙՕրանժ-Արմենիա՚ ՓԲԸ-ից ստացված գրությամբ, որի համաձայն` տուժող Սամվել Ստեփանյանին զանգահարած հեռախոսահամարը` 055-68-39-30 դեպքի օրը` 26.10.2015թ. շահագործվել է 35411405437145 և 35640305185012 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների մեջ: Հատոր 3 գ.թ. 68-69, 138-139 26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույց ճանաչված Շիրակի մարզի քննչական վարչությունից 26.05.2016թ. ստացված գրությամբ, համաձայն որի` Արամ Մկրտչյանի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտ հայտնաբերվել է ՙՍամսունգ՚ մոդելի բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 094-95-81-43 հեռախոսահամարը: Հատոր 3 գ.թ. 257, 258-260 26.05.2016թ. որոշմամբ ապացույցներ ճանաչված` - 01.12.2015թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-9176 գրության համաձայն` 22.09.2015թ. 093-77-15-22 հեռախոսահամարից տուժող Իշխան Մարգարյանին զանգահարել է Արամ Արմենի Մկրտչյանը /ծնված` 08.07.1993թ., հաշվառված` ք.Գյումրի Ասի Կոմբինատ թաղ. 5 շ, բն 16., բնակվող` ք.Երևան, Գյուլիքեխվյան, 15 շենքում/, - 09.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-1818 գրության համաձայն` Յուրիկ Նազլուխանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարած անձը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը, - 09.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-1821 գրության համաձայն` Սամվել Ստեփանյանից խարդախությամբ հափշտակություն կատարած անձը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը: - 15.03.2016թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված թիվ 35-2073 գրության համաձայն` ոմն Գեղամը հանդիսանում է Արամ Արմենի Մկրտչյանը, ով 354114054371450 և 356403051850120 գործարանային համարների բջջային հեռախոսների մեջ տեղադրված 094-95-81-43 և 077-60-33-60 հեռախոսահամարներից 2015թ. հոկտեմբեր ամսին բազմաթիվ անգամ հեռախոսակապ է հաստատել իր մոր` Սոնիկ Կոլյայի Մկրտչյանի հետ` վերջինիս պատկանող 098-40-23-50 համարին: Հատոր 1 գ.թ. 107 Հատոր 2 գ.թ. 177 Հատոր 3 գ.թ. 137, 141, 258-260»: Դատարանը, կատարելով լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննություն, գնահատելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերաբերլիության և թույլատրելիության տեսանկյուից, իրավացիորեն գտել է, որ ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի մեղավորությունը` 2 դրվագով, խարդախություն` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով ուրիշի գույքի խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 1 դրվագով, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խաբեության եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և քաղաքացու անձնագիրը հափշտակելու մեջ, 3 դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324 հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի վերաբերյալ գործով 08.05.2013թ. թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ` իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ստուգելով ամբաստանյալին վերագրվող հանցավոր արաքները կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատական քննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատմամբ, Դատարանն իրավացիորեն ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալ Արամ Մկրտչյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքները համապատասխանում են 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, ամբաստանյալի մեղավորությունը հանցանքները կատարելու մեջ ապացուցված է, նա ենթակա է պատժի և պատասխանատվության կատարած հանցանքի համար: Այսպիսով, տվյալ գործով ինչպես նախաքննության մարմինը, այնպես էլ Դատարանը, թույլ չեն տվել նյութական օրենքի էական խախտումներ, ճիշտ են կիրառել նյութական օրենքը` Արամ Մկրտչյանի կատարած հանցանքները որակելով 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, ուստի վերաքննիչ բողոքի պահանջը նշված հոդվածներով ամբաստանյալին արդարացնելու կամ քրեական գործը նոր քննության ուղարկելու վերաբերյալ, ենթակա է մերժման: Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է նաև, որ Դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126, 127 հոդվածների իրավական դրույթները, կատարել է գործում առկա բոլոր ապացույցների, այդ թվում` վերաքննիչ բողոքում նշված փաստարկների բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննություն, հետևաբար` դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել դատավարական իրավունքի խախտումներ: Այսպիսով, վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծության և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրության արդյունքում, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է համոզման, որ Դատարանի 24.03.2017թ. դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու և պաշտպան Կ.Մեժլումյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արամ Արմենի Մկրտչյանի վերաբերյալ 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 324 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.03.2017թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ` մերժելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 14-07-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 15-08-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 250, 284, 233,104 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 15-08-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 250, 284, 233,104 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-23719/17 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0109/01/16
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 11-08-2017 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Մեժլումյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 18-08-2017 |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Որոշման ամսաթիվ | 13-11-2017 |
| Մակագրվել է | 24-08-2017 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԱՔԴ/0109/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 13 նոյեմբերի 2017 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հուլիսի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանի պաշտպան Կ.Մեժլումյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Եր¨անի Արաբկիր ¨ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի մարտի 24-ի դատավճռով Արամ Արմենի Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել 1-ին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով ¨ 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 2-րդ դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ¨ 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 3-րդ դրվագով` 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով ¨ 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ¨ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիման վրա նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 տարի 6 ամիս ժամկետով: Ամբաստանյալ Ա.Մկրտչյանի պաշտպան Կ.Մեժլումյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2017 թվականի հուլիսի 14-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը մերժել է` օրինական ուժի մեջ թողնելով Եր¨անի Արաբկիր ¨ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի մարտի 24-ի դատավճիռը: Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Մկրտչյանի պաշտպան Կ.Մեժլումյանը` խնդրելով վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հուլիսի 14-ի որոշումը ¨ ամբաստանյալ Ա.Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անպարտ ¨ արդարացնել կամ գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ¨ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոքաբերի պնդմամբ՝ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտում նորմի մեկնաբանությունը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ԵԿԴ/0058/11/09, թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 ¨ թիվ ԵՇԴ/0002/01/11 որոշումներին: Բողոք բերած անձի պնդմամբ՝ ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ, 324-րդ ¨ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-18-րդ, 25-րդ, 126-127-րդ, 358-րդ, 360-րդ, 365-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքաբերի փաստարկների, գործի նյութերի ¨ բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ինչպես նա¨ որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետ¨աբար, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին ¨ 2-րդ մասերով ¨ 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հուլիսի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Արամ Արմենի Մկրտչյանի պաշտպան Կ.Մեժլումյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ելիզավետա |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 15-11-2017 |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 15-12-2017 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 5 հատոր` 250, 250, 284, 233, 137 թերթ |