Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0107/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
6.2
Պատասխանող
Արամայիս Թանդիլյան
Արամայիս Թանդիլյան Սուրեն
Արամայիս Թանդիլյան
Արամայիս Թանդիլյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Սեվակ Համբարձումյան
Կարինե Ղազարյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մարինե Մելքոնյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 35 Մաս 1-ին
Հոդված 183 Մաս 1-ին
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Սեվակ Համբարձումյան
Կարինե Ղազարյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մարինե Մելքոնյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-03-02 | 11:30 | 4 | |||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-02-20 | 12:00 | 4 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-12-07 | 11:30 | 1-ին | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-11-30 | 16:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-11-14 | 14:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-11-04 | 11:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-10-24 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-10-04 | 12:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-09-13 | 14:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-07-26 | 16:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-06-30 | 16:30 | 1-ին | Չի կայացել |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական ԵԱՔԴ/0107/01/16
շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ.Մելքոնյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
20 փետրվարի 2017թ. ք. Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ԹԱՆԴԻԼՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Առաքելյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
ՀՀ քննչական կոմիետի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանի /այսուհետ` Քննիչ/ 2016 թվականի մայիսի 10-ի որոշմամբ` Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի կողմից Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիի դրամապանակը բացահայտ հափշտակելու փորձ կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 09113916 քրեական գործը:
Քննիչի 2016 թվականի մայիսի 17-ի որոշմամբ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Քննիչի 2016 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ <<նա ուրիշի գույքի զգալի չափի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նստել է թիվ <<40>> երթուղային տաքսին, որտեղ վերջինս, օգտվելով այն հանգամանքից, որ երթուղայինը լի է եղել բազմամարդ ուղևորներով, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցում ուղևորուհի Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարի պայուսակի միջից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 2000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 15.000 ՀՀ դրամ և պահել իր մոտ: Այնուհետև երթուղային տաքսին կանգ է առել Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 48-րդ հասցեի հարակից կանգառում, որտեղ Արամայիս Թանդիլյանը մեքենայից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն վարորդ Գոռ Սարիբեկի Սաֆարյանը` տեղեկանալով, որ Արամայիս Թանդիլյանը կատարել է գաղտնի հափշտակություն, դուրս գալով մեքենայից, հետապնդել է նրան և վազելով նրա հետևից բղավելով պահանջել է, որ կանգնի, որի ձայնը լսելուց հետո վերջինս գիտակցել է, որ կատարված գաղտնի հափշտակությունը բացահայտվել է և սկսել է ավելի արագ վազել դեպի մոտակայքում կայանված տաքսի ավտոմեքենան, սակայն հենց այդտեղ` նշված ավտոմեքենայի մոտ բռնվել է Գոռ Սաֆարյանի կողմից և չի կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել իր կամքից անկախ հանգամանքներով>>:
2016 թվականի օգոստոսի 06-ին թիվ 09113916 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` Դատարան/, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16համարը և մակագրվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին:
Դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ի դատավճռով Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է` գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիի դրամապանակը թողնել նրա տնօրինությանը:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 30.12.2016 թվականին վերաքննիչ բողոք է բերել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Առաքելյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
Թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 24.01.2017 թվականին, Վերաքննիչ դատարանի 27.01.2017 թվականի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նշանակվել է քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկներն ու պահանջը.
Բողոքի հեղինակը` մեղադրող Ա.Առաքելյանը, ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը, գտել է, որ Դատարանի 07.12.2016 թվականի դատավճիռը` ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ 300.000 ՀՀ դրամ գումար տուգանք նշանակելու մասով, ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Բողոքաբերը` վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 30.11.2007 թվականի թիվ ՎԲ-201/07 նախադեպային որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, նշել է հետևյալը.
Դատարանը պատժի նշանակման հարցում հաշվի է առել կատարված արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը և տարածվածությունը, որպիսի հանգամանքների վերաբերյալ Դատարանի եզրահանգումներն անհիմն են:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում կողոպուտի` այսինքն ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակության համար։ Կողոպուտը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, այլ կերպ ասած` հանցավորը գիտակցում է, որ հափշտակությունը բացահայտ է կատարում, և որ իր կողմից գույքի հափշտակումը նկատում են սեփականատերը, գույքին տվյալ պահին տիրապետողը կամ օգտագործողը և այլ անձինք։
Բացահայտության հատկանիշը կողոպուտի օբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունն է, որով այն տարբերվում է հափշտակության մյուս եղանակներից, օրինակ ի տարբերություն գողությունից՝ այսինքն գույքի գաղտնի հափշտակությունից։ Հենց գույքի հափշտակության բացահայտության հատկանիշն էլ համարվում է այն հանգամանքը, որով նշված հանցագործությունն առավել ծանր և վտանգավոր է դասվում հափշտակությունների շարքում և ավելի է խիստ է պատժվում, քան օրինակ գողությունը կամ խարդախությունը։ Բացահայտության հատկանիշը վկայում է այն մասին, որ հանցանք կատարած անձը գործում է` գիտակցելով, որ տուժողը կամ այլ անձինքն հասկանում են իր կողմից հափշտակություն կատարելու հանգամանքը, սակայն բացարձակ և հանդուգն անտարբերություն է ցուցաբերում այդ փաստի նկատմամբ՝ կարծես ցուցադրաբար հակադրվելով սեփականության իրավունքի պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին՝ ակնհայտորեն համոզված լինելով սեփական գործողությունների կատարման ճշմարտացիության մեջ։ Ընդ որում գողությամբ սկսված հափշտակությունը որպես այդպիսին կարող է վերածվել կողոպուտի, երբ հանցավորը գիտակցելով, որ գույքը հափշտակելուց հետո բացահայտվել է, կրկին միջոցներ է ձեռնարկում այն իր մոտ պահելու համար, դիմում է փախուստի կամ այլ գործողությունների և այլն, ինչպես որ տեղի է ունեցել քննարկվող դեպքում։
Կողոպուտի հանրային վտանգավորության բնույթի և խիստ էության, ինչպես նաև հափշտակության մյուս տեսակներից տարբերության մասին կարելի է պատկերացում կազմել ոչ միայն բացահայտության հատկանիշի տեսանկյունից, այլ նաև հետևանքի առումով։ Այսպես, օրինակ գողության կամ խարդախության հանցակազմերի առկայության համար հափշտակված ապրանքի գումարային չափը խիստ կարևոր պայման է արարքի որակման համար, որպիսի պայմանն առկա չէ կողոպուտի հանցակազմի դեպքում, որը հափշտակված գույքի գումարային նվազագույն չափ չի նախատեսում հանցագործության առկայության համար։ Նշված հանգամանքը վկայում է այն մասին, որ օրենսդիրը գույքի բացահայտ հափշտակությունը դիտարկել է արդեն իսկ վտանգավոր արարք` անկախ գույքի արժեքից և այն դասել առավել վտանգավոր հափշտակությունների շարքին։
Ըստ բողոքաբերի` վերոգրյալ հանգամանքների ամբողջականությունը Դատարանը սույն գործով կայացված դատավճռով սխալ է մեկնաբանել ու հանգել անհիմն եզրակացության` դրա հիման վրա նշանակվող պատժի վերաբերյալ։ Իսկ դատարանի այն մատնանշումը, թե վերջինս պատիժ նշանակելուց հաշվի է առնում նաև այս հանցանքի տարածվությունը, առնվազն տրամաբանությունից դուրս է, քանզի ողջամտության մասին նվազագույն կանոններն անգամ կարող են հուշել, որ տարածված հանցանքների դեմ անհրաժեշտ է պայքարել առավել խիստ ու գործնական միջոցներով, վարել ավելի հետևողական ու գործնական քաղաքականություն, այլ ոչ թե մեղմ վերաբերմունք դրսևորել նմանատիպ հանցագործություններ կատարած անձանց նկատմամբ, ինչով սոցիալական արդարությունն առավելապես կարող է վերականգվել, անձի ուղղման գործընթացն ավելի արդյունավետ կարող է համարվել, քան հակառակ դեպքում, ինչպես որ անհիմն վարվել է Դատարանը։
Ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանը բացահայտ կերպով հափշտակել է տուժող Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարի 2000 դրամ արժողությամբ պայուսակը, որի մեջ եղել է 15.000 ՀՀ դրամ գումար, այսինքն ընդհանուր առմամբ 17.000 ՀՀ դրամ գումար։ Գումարի չափը տվյալ դեպքում ևս չի կարող վկայել կատարված հանցագործության վտանգավորության ցածր աստիճանի և ըստ այդմ էլ նշանակվող պատժի վերաբերյալ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Նարեկ Մադյանի վերաբերյալ 30.03.2016թ. կայացված թիվ ՏԴ2/0045/01/14 որոշմամբ բառացիորեն նշել է հետևյալը. <<Առաջին ատյանի դատարանը որպես ամբաստանյալների պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող բացառիկ հանգամանք է հաշվի առել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի համար նախատեսվող գույքային վնասի մինիմում չափով վնաս պատճառելը>>։ Այս կապակցությամբ հարկ է նշել, որ հիշյալ օրենսգրքի 175-րդ հոդվածը Ն.Մադյանին ու Դ.Հովհաննիսյանին մեղսագրվող արարքի` այն է` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ և բնակարան ապօրինի մուտք գործելով կատարված ավազակության համար չի նախատեսում հափշտակության տվյալ տեսակով պատճառված վնասի նվազագույն չափ։ Հետևաբար հիմնավոր չէ Առաջին ատյանի դատարանի այն դատողությունը, որ ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող բացառիկ հանգամանք է «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի համար նախատեսվող գույքային վնասի մինիմում չափով վնաս պատճառելը»։
Ըստ բողոքաբերի` ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումը լիովին ու ամբողջովին կիրառելի է նաև սույն գործի փաստական հանգամանքների նկատմամբ, քանզի ինչպես ավազակային հարձակման դեպքում կողոպուտի հանցակազմը ևս չի նախատեսվում հափշտակության տվյալ տեսակով պատճառված վնասի նվազագույն չափ։ Այլ կերպ ասած` տվյալ հանցագործությունների դեպքում նշանակվող պատժի դեպքում նշանակություն չունի հափշտակված գույքի արժեքը և անկախ դրա չափից այն ըստ էության չի կարող ազդել կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության մակարդակի ու աստիճանի վրա։
Բացի այդ, Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված մեղմ պատժի հիմքում դրել է նաև այն հանգամանքը, որ նա դրական է բնութագրվում հարևանների կողմից, որը հաստատվել է Երևան քաղաքի Նոր Նորք համատիրության նախագահ Մաթևոսյանի կողմից.
Վերոգրյալի կապակցության հարկ է քննարկել հետևյալ կարևոր դիտարկումը.
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն կատարված հարցմամբ պարզվել է, որ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի (ծնվ. 20.09.1961թ.) վերաբերյալ ստացված քրեական բնույթի տեղեկատվության համաձայն՝ վերջինիս նկատմամբ նախկինում տարբեր տարիների բազմիցս՝ շուրջ 19 անգամ, քրեական հետապնդում չի իրականացվել կամ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ` դիմողի բողոքի բացակայության և 5-րդ կետերով՝ տուժողի հետ հաշտության հիմքով, որոնք ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի տեսանկյունից ոչ արդարացնող հիմքեր են։
Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արդարացված է այն անձը, որի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել կամ քրեական գործով վարույթը կարճվել է սույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված որևէ հիմքով, կամ որի նկատմամբ կայացվել է արդարացման դատավճիռ»։ Մեջբերված օրենսդրական դրույթից բխում է, որ ՀՀ քր. դատ. օր.–ի 35-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մյուս բոլոր հիմքերն ըստ էության կրում են ոչ արդարացնող բնույթ և անձին չեն շնորհում արդարացվածի կարգավիճակ։
Հետևապես ստացվում է, որ Դատարանը վերոգրյալ հանգամանքը ևս անտեսել է անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պատժատեսակի և պատժաչափի ընտրության հարցում։ Դատարանը բացարձակապես հաշվի չի առել վերոգրյալ հանգամանքները, որոնք առավել քան ամբասւոանյալի անձը լավագույնս բնութագրող տվյալներն են, քանզի ակնհայտորեն վկայում են վերջինիս կողմից հանցանքների կատարման հակվածության, բազմիցս դրանք կրկնելու և տուժողների կողմից ներողամտություն ստանալուց հետո ուղղվելու անհնարինության, այլևս հակաիրավական քայլերի ու միջոցների չդիմելու ցանկության բացակայության մասին, որոնք բազմիցս արտահայտվել են հանցանքը հանցանքի հետևից կատարելով։
Փոխարենը, ինչպես նշվեց, Դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալի հարևանների կողմից նրան տրված բնութագիրը` վերոգրյալ հանգամանքները կարծես անգամ չդիտարկելով պատժի նշանակման հարցում՝ որպես Արամայիս Թանդիլյանին բնութագրող լավագույն միջոց, որոնք վկայում են նրա կողմից հանցագործություններ կատարելու բացարձակ հակվածության մասին, ինչը խոսում է ամբաստանյալի անձի հանրային վտանգավորության մասին։
Բացի այդ, դրական բնութագրվելու հասկացությունը բավականին լայն և ընդգրկուն իմաստ է արտահայտում։ Այսպես, անձի դրական բնութագրումը բաղկացած է նրա վերաբերյալ կազմված որոշակի օբյեկտիվ պատկերացումների, հասարակական կյանքում ունեցած տեղի և դիրքի, օրինապահ վարքագծի, մարդկային բարձր և արժանապատիվ հատկանիշների ամբողջությունից, որոնք պետք է գնահատվեն դատարանների կողմից ըստ իրենց նշանակության և ազդեցության մակարդակի, ինչն էլ իր հերթին թույլ կտա, ի թիվս այլ հանգամանքների հետ, հասնել այդ անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելու եզրահանգմանը։ Սակայն ինչպես երևում է դատավճռից, ստորադաս դատարանն անգամ չի նշել, թե հատկապես որ դրական հատկանիշներն են թույլ տվել հանգել այն եզրակացությանը, որը թույլ կտա անձի նկատմամբ նշանակել տվյալ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատիժներից նվազագույնը՝ շրջանցելով կալանքը և ազատազրկումը։
Նման բնութագրերն անշուշտ անհրաժեշտ և որոշ հանգամանքների ու անձանց դեպքում ինքնին ընդունելի և ցանկալի տվյալներ են անձի հասարակական դիրքի և տեղի վերաբերյալ ընդհանուր սոցիալական պատկերացում կազմելու համար, սակայն ամեն դեպքում դրանք ևս պետք է գնահատվեն և վերաբերելի ու արժանահավատ լինեն պատժի անհատականացման հարցում և կրկին մեխանիկական ընկալման չարժանանան։ Այսպես ողջամիտ հարց է ծագում, թե ինչպես կարող է նախկինում բազմաթիվ հափշտակություններ կատարած անձնավորությունը դրականորեն բնութագրվել հարևանների ու համատիրության ղեկավարի կողմից, որպիսի հանգամանքն էլ դատարանի կողմից առանց որևէ վերապահման համարվի որպես արժանի և պատշաճ տվյալ պատժի մեղմացման համար։
Բացի այդ, Դատարանը տուգանք պատիժ է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով ըստ էության չի աշխատում, չունի եկամուտի կայուն աղբյուր, սոցիալապես գտնվում է ոչ բարվոք վիճակում։ Դրա մասին է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ Դատարանում մեղադրողի կողմից ամբաստանյալին ուղղված այն հարցին, թե ինչու է հափշտակություն կատարել, վերջինս պատասխանել է՝ «ապրելու համար»։
Նման պայմաններում առաջանում է այն տրամաբանական կանխավարկածը, թե ինչպես և ինչ միջոցներով ամբաստանյալը պետք է վճարի այդ գումարը` չունենալով համապատասխան նյութական ապահովվածություն, հատկապես այն դեպքում, երբ քրեադատավարական օրենսդրությունը չի նախատեսում համապատասխան ընթացակարգ տուգանքի վճարման անհնարինության դեպքում դրա ապահովման այլընտրանքային միջոցների կիրառման համար։ Տվյալ դեպքում վտանգի տակ կարող է դրվել պատժի նպատակների, այն է՝ սոցիալական արդարության վերականգման, անձի ուղղման և հանցագործությունները կանխելու ազդակն ուղղված տվյալ դեպքում սույն գործով ամբաստանյալին՝ պատիժը դարձնելով վերացական և օբյեկտիվ իրականությունից կտրված հարկադրանքի միջոցի:
Ինչ վերաբերում է Դատարանի կողմից մատնանշված մյուս հանգամանքին՝ այն որ ամբաստանյալն իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, տվել է մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարված արարքի համար, այս առումով անհրաժեշտ է նշել հետևյալը.
Ըստ Դատարանի դիրքորոշման՝ ամբաստանյալի կողմից իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելը և մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը փաստորեն նպաստել են նաև հանցագործության բացահայտմանը, գործի հանգամանքների առավել հանգամանալից պարզմանը և այլն։
Վճռաբեկ դատարանը, Նարեկ Մադյանի և Գավիթ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 30.03.2016թ. կայացրած թիվ ՏԴ2/0045/01/14 որոշմամբ վերահաստատելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով նախատեսված՝ հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելու մեղմացնող հանգամանքի վերաբերյալ Ա.Հունիկյանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, վերոգրյալ որոշմամբ ևս անգամ արտահայտել է այն տեսակետը, որ հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը որպես մեղմացնող հանգամանք կարող է արտահայտվել նախաքննության մարմնին և դատարանին այնպիսի տեղեկություններ հաղորդելով, որոնք նրանց համար հետաքրքրություն են ներկայացնում և վերջիններիս մինչ այդ անհայտ են եղել (տե°ս Սամվել Հունիկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ֊-11/08 որոշման 22-րդ կետը)։
Վերոգրյալի կապակցությամբ պարզ է դառնում հետևյալը, որ քննարկվող մեղմացնող հանգամանքը չի հաստատվում սույն գործի փաստական տվյալներով։
Մասնավորապես,
> Քննարկվող հանցագործության մասին իրավապահ մարմիններին հաղորդում է ներկայացրել տուժող Սուսաննա Ալի Ասղարին, ով հետագայում իր հայտնած բացատրությամբ և ցուցմունքներով ներկայացրել է գործի հանգամանքները։
> Գործին վերաբերող տարբեր հանգամանքները և մեղադրանքի հիմքում ընկած փաստական տվյալները հաստատված են համարվել մի շարք ապացույցներով, այդ թվում նաև դեպքի հանգամանքներին ականատես Գոռ Սաֆարյանի և Անդրեյ Դանիելյանի ցուցմունքներով։
> Ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել ոչ թե կողոպուտ, այլ գողություն կատարելու մեջ՝ ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տալով այն մասին, որ ինքը փախուստի է դիմել ոչ թե դրամապանակն իր մոտ պահելու համար, այլ արդեն այն վերադարձնելուց հետո։
> Վերոգրյալ հանգամանքը հերքվել է և դրա հակառակը հաստատված է համարվել գործով ձեռք բերված մի շարք անհերքելի ապացույցներով։
> Արամայիս Թանդիլյանի կողմից իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելը և մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքները տալը կարելի է մեկնաբանել միայն որպես քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու միջոց և նպատակ։ Վերջինս, արդեն իսկ վարժված լինելով գողություններ կատարելուց հետո տուժողների ներողամտության, բողոք չներկայացնելու, նրանց հետ հաշտվելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատվելու փորձին, հետապնդել է միայն մեկ նպատակ` իր կողմից հափշտակություն կատարելու մասին անհերքելի ապացույցների ճնշման ներքո մասնակի խոստովանական ցուցմունքներ տալով և գողության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչելով՝ կրկին նման կերպ խուսափել պատժի ձևով իրական քրեական պատասխանատվությունից։
Վերոգրյալ դրույթները վկայում են այն պարզ ճշմարտության մասին, որ ըստ էության իրավապահ մարմինները, մինչ ամբաստանյալների կողմից ցուցմունքներ տալը, արդեն իսկ նախապես տեղյակ են եղել կատարված հանցագործության մասին, տիրապետել են իրենց հետաքրքրող տեղեկատվության մեծամասնությանը, ամբաստանյալների հայտնած տվյալներն իրենց տեսակարար արժեքով առանցքային ու էական կշիռ չեն ունեցել հանցագործության բացահայտման հարցում, ինչը ստորադաս դատարանի կողմից ենթարկվել է դրան չափից դուրս գերագնահատական տալով:
Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի վերաբերյալ որպես մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել նաև այն, որ վերջինս ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ այլ խթանիչների գործածման հետևանքով։ Կախվածության համախտանիշ հիվանդությամբ»։
Դատարանը միայն մատնանշել է այդ հիվանդության առկայությունը, բայց որևէ կերպ չի մեկնաբանել ու հիմնավորել, թե դա ինչ տիպի հիվանդություն է, ինչպես է ազդում մարդու առողջության և հոգեկան կայունության վրա, և վերջապես որոնք են այդ հիվանդության հետևանքով առաջացող ֆիզիկական և հոգեկան խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտ հանդիսանալ անձի կողմից ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու գործընթացի իրականացման վրա, այսինքն ինչով է աննպատակահարմար, որ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում այդ հիվանդությունը կարող է ազդել ամբաստանյալի ֆիզիկական ու հոգեկան բարորության վրա, հատկապես հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ քրեակատարողական հիմնարկները բազմաթիվ հիվանդությունների դեպքում ապահովում են համապատասխան առողջապահական ծառայություններ դրանցով տառապող ամբաստանյալների համար։ Ուստի նշված հանգամանքը ևս չէր կարող խոչընդոտ հանդիսանալ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման հետ կապված պատիժ նշանակելուն։
Ըստ բողոքաբերի` ըստ էության վերոգրյալ հանգամանքները և անձը բնութագրող տվյալները կարող էին հաշվի առնվել Դատարանի կողմից որպես պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, որոնք սակայն իրենց համակցությամբ կարող էին միայն ազդել ազատազրկում պատժատեսակի ժամկետի նվազեցման վրա։ Այդ է նաև պատճառը, որ այդ հանգամանքները հաշվի են առնվել նաև գործի դատական քննության ընթացքում մեղադրողի կողմից` իր ճառում դատարանին միջնորդելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել 1 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում, այն դեպքում երբ քննարկվող հանցագործության համար սահմանված ազատազրկման ձևով պատժատեսակի առավելագույն ժամկետը 3 (երեք) տարի է:
Ելնելով վերոգրյալից` գտել է, որ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից հիմնավորված պատճառաբանված չէ Արամայիս Թանդիլյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու մասին ստորադաս դատարանի հետևությունները։ Ըստ էության խախտվել է կատարված հանցագործության և նշանակված պատժի միջև անհրաժեշտ հավասարակշռությունը և համաչափությունը, չի ապահովվել կատարված արարքի և պատասխանատվության միջև ներքին տրամաբանական կապը։ Տուգանքի տեսքով նշանակված պատիժը չի ծառայելու իր իրական նպատակներին՝ չի ուղղելու անձին, նրան զերծ չի պահելու հետագա հանցանքների կատարումից, դեռ ավելին՝ օբյեկտիվ տրամաբանությունը և գործնական վիճակագրությունը հուշում են, որ նշանակված տուգանքի վճարման հանգամանքն ամբաստանյալին կարող է դրդել նմանատիպ այլ հանցագործությունների կատարմանը։
Վերլուծելով սույն բողոքում շարադրված փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հիմք ընդունելով բողոքում առկա իրավավերլուծական դատողությունները, գտել է, որ Դատարանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելիս հիմք ընդունված հանգամանքները, կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ չեն գնահատվել, Արմեն Թանդիլյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը չի կարող ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, բացի այդ սույն գործով ստորադաս դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերի, մասնավորապես՝ 5-րդ և 10-րդ հոդվածներով սահմանված՝ օրինականության և արդարության սկզբունքների խախտում, սահմանված պատժատեսակն անարդարացի է` ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և չի բխում պատժի նպատակներից, խախտվել են նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ և 63-րդ հոդվածների պահանջները, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված՝ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում է և հանգեցրել է նույն օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող՝ անօրինական և չհիմնավորված որոշման կայացմանը։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 53-րդ, 376.1-379-րդ, 380.1-րդ, 381-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 396-րդ, 398-րդ և 399-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է.
<<Վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի պատժի մասով բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 07-ի թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16 դատավճիռը, կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի սահմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել արդարացի համաչափ պատիժ` 1 տարի 6 ամիս ժամկետ ազատազրկման ձևով>>։
3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալի պատասխան առարկությունները, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ մեղադրող Ա.Առաքելյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել>>:
Ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Մեղադրողը` պատճառաբանելով, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի ուղղվելը հնարավոր չէ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով, խնդրել է` վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի սահմաններում նշանակել պատիժ` ազատազրկում 1 տարի 6 ամիս ժամկետով:
Նկատի առնելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը` քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
(…)
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
(…)>>:
Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր:
Այսինքն` դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի` պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի պահպանումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Շարադրված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Մասնավորապես, նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում:
Նշված որոշումներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան անյլընտրանքային է` պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ կալանքի ու ազատազրկման ձևով։
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. <<(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Սույն քրեական գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Դատարանն ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի է առել վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանն իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, տվել է մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարած արարքի համար, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխա /Սոֆիա Թանդիլյան` ծնված 28.10.2011 թվականին, Միլենա Թանդիլյան` ծնված 26.07.2005 թվականին/, ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է <<Հոգեկան և վարքային խանգարումներ այլ խթանիչների գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ>> ախտորոշմամբ հիվանդությամբ, դրական է բնութագրվում հարևանների կողմից, որը հաստատվել է Երևան քաղաքի <<Նոր Նորք>> համատիրության նախագահ Մաթևոսյանի կողմից, և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող որև հանգամանք, վերջինիս նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակը` տուգանքի ձևով` հանգելով այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի նվազ տեսակը կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսդրության` պատժի նշանակումը կանոնակարգող իրավադրույթների, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում բազմակողմանի ստուգման և օբյեկտիվ գնահատության ենթարկելով քրեական գործի տվյալները, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելը` բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները:
Անդրադառնալով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկներին, որով նա ըստ էության վիճարկում է ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ Դատարանը վերջինիս նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելով` խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները և վերաքննիչ բողոքում մատնանշված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրողն իր հետևությունները պատճառաբանելիս անտեսել է դատավճռում արձանագրված ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, նրա անձը բնութագրող տվյալների, այդ թվում` պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների և ծանրացնող հանգամանքների բացակայության մասին Դատարանի հիմնավորումներն ու հետևությունները, և այդ կապակցությամբ չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող ու սույն գործի տվյալներից բխող հիմնավոր փաստարկներ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու արդյունքում, գործով հաստատված վերջինիս ընտանեական դրությունը, նրա խնամքին գտնվող անձանց առկայությունը կարող են բացասական ազդեցություն ունենալ նրա ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների և գործի կոնկրետ տվյալների համակցությունը ողջամտորեն նվազեցնում են վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի` հանրային վտանգավորության աստիճանը, որի պայմաններում հանգում է այն հետևության, որ Դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը` բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, համապատասխանում է կատարած հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել նյութական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, ինչը կարող էր հիմք հանդիսանալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, այն է` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ և 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ի դատավճիռը Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական ԵԱՔԴ/0107/01/16
շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ.Մելքոնյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
20 փետրվարի 2017թ. ք. Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ԹԱՆԴԻԼՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Առաքելյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
ՀՀ քննչական կոմիետի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանի /այսուհետ` Քննիչ/ 2016 թվականի մայիսի 10-ի որոշմամբ` Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի կողմից Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիի դրամապանակը բացահայտ հափշտակելու փորձ կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 09113916 քրեական գործը:
Քննիչի 2016 թվականի մայիսի 17-ի որոշմամբ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Քննիչի 2016 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ <<նա ուրիշի գույքի զգալի չափի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նստել է թիվ <<40>> երթուղային տաքսին, որտեղ վերջինս, օգտվելով այն հանգամանքից, որ երթուղայինը լի է եղել բազմամարդ ուղևորներով, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցում ուղևորուհի Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարի պայուսակի միջից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 2000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 15.000 ՀՀ դրամ և պահել իր մոտ: Այնուհետև երթուղային տաքսին կանգ է առել Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 48-րդ հասցեի հարակից կանգառում, որտեղ Արամայիս Թանդիլյանը մեքենայից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն վարորդ Գոռ Սարիբեկի Սաֆարյանը` տեղեկանալով, որ Արամայիս Թանդիլյանը կատարել է գաղտնի հափշտակություն, դուրս գալով մեքենայից, հետապնդել է նրան և վազելով նրա հետևից բղավելով պահանջել է, որ կանգնի, որի ձայնը լսելուց հետո վերջինս գիտակցել է, որ կատարված գաղտնի հափշտակությունը բացահայտվել է և սկսել է ավելի արագ վազել դեպի մոտակայքում կայանված տաքսի ավտոմեքենան, սակայն հենց այդտեղ` նշված ավտոմեքենայի մոտ բռնվել է Գոռ Սաֆարյանի կողմից և չի կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել իր կամքից անկախ հանգամանքներով>>:
2016 թվականի օգոստոսի 06-ին թիվ 09113916 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` Դատարան/, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16համարը և մակագրվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին:
Դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ի դատավճռով Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է` գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիի դրամապանակը թողնել նրա տնօրինությանը:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 30.12.2016 թվականին վերաքննիչ բողոք է բերել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Առաքելյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
Թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 24.01.2017 թվականին, Վերաքննիչ դատարանի 27.01.2017 թվականի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նշանակվել է քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկներն ու պահանջը.
Բողոքի հեղինակը` մեղադրող Ա.Առաքելյանը, ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը, գտել է, որ Դատարանի 07.12.2016 թվականի դատավճիռը` ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ 300.000 ՀՀ դրամ գումար տուգանք նշանակելու մասով, ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Բողոքաբերը` վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 30.11.2007 թվականի թիվ ՎԲ-201/07 նախադեպային որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, նշել է հետևյալը.
Դատարանը պատժի նշանակման հարցում հաշվի է առել կատարված արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը և տարածվածությունը, որպիսի հանգամանքների վերաբերյալ Դատարանի եզրահանգումներն անհիմն են:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում կողոպուտի` այսինքն ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակության համար։ Կողոպուտը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, այլ կերպ ասած` հանցավորը գիտակցում է, որ հափշտակությունը բացահայտ է կատարում, և որ իր կողմից գույքի հափշտակումը նկատում են սեփականատերը, գույքին տվյալ պահին տիրապետողը կամ օգտագործողը և այլ անձինք։
Բացահայտության հատկանիշը կողոպուտի օբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունն է, որով այն տարբերվում է հափշտակության մյուս եղանակներից, օրինակ ի տարբերություն գողությունից՝ այսինքն գույքի գաղտնի հափշտակությունից։ Հենց գույքի հափշտակության բացահայտության հատկանիշն էլ համարվում է այն հանգամանքը, որով նշված հանցագործությունն առավել ծանր և վտանգավոր է դասվում հափշտակությունների շարքում և ավելի է խիստ է պատժվում, քան օրինակ գողությունը կամ խարդախությունը։ Բացահայտության հատկանիշը վկայում է այն մասին, որ հանցանք կատարած անձը գործում է` գիտակցելով, որ տուժողը կամ այլ անձինքն հասկանում են իր կողմից հափշտակություն կատարելու հանգամանքը, սակայն բացարձակ և հանդուգն անտարբերություն է ցուցաբերում այդ փաստի նկատմամբ՝ կարծես ցուցադրաբար հակադրվելով սեփականության իրավունքի պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին՝ ակնհայտորեն համոզված լինելով սեփական գործողությունների կատարման ճշմարտացիության մեջ։ Ընդ որում գողությամբ սկսված հափշտակությունը որպես այդպիսին կարող է վերածվել կողոպուտի, երբ հանցավորը գիտակցելով, որ գույքը հափշտակելուց հետո բացահայտվել է, կրկին միջոցներ է ձեռնարկում այն իր մոտ պահելու համար, դիմում է փախուստի կամ այլ գործողությունների և այլն, ինչպես որ տեղի է ունեցել քննարկվող դեպքում։
Կողոպուտի հանրային վտանգավորության բնույթի և խիստ էության, ինչպես նաև հափշտակության մյուս տեսակներից տարբերության մասին կարելի է պատկերացում կազմել ոչ միայն բացահայտության հատկանիշի տեսանկյունից, այլ նաև հետևանքի առումով։ Այսպես, օրինակ գողության կամ խարդախության հանցակազմերի առկայության համար հափշտակված ապրանքի գումարային չափը խիստ կարևոր պայման է արարքի որակման համար, որպիսի պայմանն առկա չէ կողոպուտի հանցակազմի դեպքում, որը հափշտակված գույքի գումարային նվազագույն չափ չի նախատեսում հանցագործության առկայության համար։ Նշված հանգամանքը վկայում է այն մասին, որ օրենսդիրը գույքի բացահայտ հափշտակությունը դիտարկել է արդեն իսկ վտանգավոր արարք` անկախ գույքի արժեքից և այն դասել առավել վտանգավոր հափշտակությունների շարքին։
Ըստ բողոքաբերի` վերոգրյալ հանգամանքների ամբողջականությունը Դատարանը սույն գործով կայացված դատավճռով սխալ է մեկնաբանել ու հանգել անհիմն եզրակացության` դրա հիման վրա նշանակվող պատժի վերաբերյալ։ Իսկ դատարանի այն մատնանշումը, թե վերջինս պատիժ նշանակելուց հաշվի է առնում նաև այս հանցանքի տարածվությունը, առնվազն տրամաբանությունից դուրս է, քանզի ողջամտության մասին նվազագույն կանոններն անգամ կարող են հուշել, որ տարածված հանցանքների դեմ անհրաժեշտ է պայքարել առավել խիստ ու գործնական միջոցներով, վարել ավելի հետևողական ու գործնական քաղաքականություն, այլ ոչ թե մեղմ վերաբերմունք դրսևորել նմանատիպ հանցագործություններ կատարած անձանց նկատմամբ, ինչով սոցիալական արդարությունն առավելապես կարող է վերականգվել, անձի ուղղման գործընթացն ավելի արդյունավետ կարող է համարվել, քան հակառակ դեպքում, ինչպես որ անհիմն վարվել է Դատարանը։
Ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանը բացահայտ կերպով հափշտակել է տուժող Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարի 2000 դրամ արժողությամբ պայուսակը, որի մեջ եղել է 15.000 ՀՀ դրամ գումար, այսինքն ընդհանուր առմամբ 17.000 ՀՀ դրամ գումար։ Գումարի չափը տվյալ դեպքում ևս չի կարող վկայել կատարված հանցագործության վտանգավորության ցածր աստիճանի և ըստ այդմ էլ նշանակվող պատժի վերաբերյալ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Նարեկ Մադյանի վերաբերյալ 30.03.2016թ. կայացված թիվ ՏԴ2/0045/01/14 որոշմամբ բառացիորեն նշել է հետևյալը. <<Առաջին ատյանի դատարանը որպես ամբաստանյալների պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող բացառիկ հանգամանք է հաշվի առել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի համար նախատեսվող գույքային վնասի մինիմում չափով վնաս պատճառելը>>։ Այս կապակցությամբ հարկ է նշել, որ հիշյալ օրենսգրքի 175-րդ հոդվածը Ն.Մադյանին ու Դ.Հովհաննիսյանին մեղսագրվող արարքի` այն է` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ և բնակարան ապօրինի մուտք գործելով կատարված ավազակության համար չի նախատեսում հափշտակության տվյալ տեսակով պատճառված վնասի նվազագույն չափ։ Հետևաբար հիմնավոր չէ Առաջին ատյանի դատարանի այն դատողությունը, որ ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող բացառիկ հանգամանք է «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի համար նախատեսվող գույքային վնասի մինիմում չափով վնաս պատճառելը»։
Ըստ բողոքաբերի` ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումը լիովին ու ամբողջովին կիրառելի է նաև սույն գործի փաստական հանգամանքների նկատմամբ, քանզի ինչպես ավազակային հարձակման դեպքում կողոպուտի հանցակազմը ևս չի նախատեսվում հափշտակության տվյալ տեսակով պատճառված վնասի նվազագույն չափ։ Այլ կերպ ասած` տվյալ հանցագործությունների դեպքում նշանակվող պատժի դեպքում նշանակություն չունի հափշտակված գույքի արժեքը և անկախ դրա չափից այն ըստ էության չի կարող ազդել կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության մակարդակի ու աստիճանի վրա։
Բացի այդ, Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված մեղմ պատժի հիմքում դրել է նաև այն հանգամանքը, որ նա դրական է բնութագրվում հարևանների կողմից, որը հաստատվել է Երևան քաղաքի Նոր Նորք համատիրության նախագահ Մաթևոսյանի կողմից.
Վերոգրյալի կապակցության հարկ է քննարկել հետևյալ կարևոր դիտարկումը.
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն կատարված հարցմամբ պարզվել է, որ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի (ծնվ. 20.09.1961թ.) վերաբերյալ ստացված քրեական բնույթի տեղեկատվության համաձայն՝ վերջինիս նկատմամբ նախկինում տարբեր տարիների բազմիցս՝ շուրջ 19 անգամ, քրեական հետապնդում չի իրականացվել կամ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ` դիմողի բողոքի բացակայության և 5-րդ կետերով՝ տուժողի հետ հաշտության հիմքով, որոնք ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի տեսանկյունից ոչ արդարացնող հիմքեր են։
Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արդարացված է այն անձը, որի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել կամ քրեական գործով վարույթը կարճվել է սույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված որևէ հիմքով, կամ որի նկատմամբ կայացվել է արդարացման դատավճիռ»։ Մեջբերված օրենսդրական դրույթից բխում է, որ ՀՀ քր. դատ. օր.–ի 35-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մյուս բոլոր հիմքերն ըստ էության կրում են ոչ արդարացնող բնույթ և անձին չեն շնորհում արդարացվածի կարգավիճակ։
Հետևապես ստացվում է, որ Դատարանը վերոգրյալ հանգամանքը ևս անտեսել է անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պատժատեսակի և պատժաչափի ընտրության հարցում։ Դատարանը բացարձակապես հաշվի չի առել վերոգրյալ հանգամանքները, որոնք առավել քան ամբասւոանյալի անձը լավագույնս բնութագրող տվյալներն են, քանզի ակնհայտորեն վկայում են վերջինիս կողմից հանցանքների կատարման հակվածության, բազմիցս դրանք կրկնելու և տուժողների կողմից ներողամտություն ստանալուց հետո ուղղվելու անհնարինության, այլևս հակաիրավական քայլերի ու միջոցների չդիմելու ցանկության բացակայության մասին, որոնք բազմիցս արտահայտվել են հանցանքը հանցանքի հետևից կատարելով։
Փոխարենը, ինչպես նշվեց, Դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալի հարևանների կողմից նրան տրված բնութագիրը` վերոգրյալ հանգամանքները կարծես անգամ չդիտարկելով պատժի նշանակման հարցում՝ որպես Արամայիս Թանդիլյանին բնութագրող լավագույն միջոց, որոնք վկայում են նրա կողմից հանցագործություններ կատարելու բացարձակ հակվածության մասին, ինչը խոսում է ամբաստանյալի անձի հանրային վտանգավորության մասին։
Բացի այդ, դրական բնութագրվելու հասկացությունը բավականին լայն և ընդգրկուն իմաստ է արտահայտում։ Այսպես, անձի դրական բնութագրումը բաղկացած է նրա վերաբերյալ կազմված որոշակի օբյեկտիվ պատկերացումների, հասարակական կյանքում ունեցած տեղի և դիրքի, օրինապահ վարքագծի, մարդկային բարձր և արժանապատիվ հատկանիշների ամբողջությունից, որոնք պետք է գնահատվեն դատարանների կողմից ըստ իրենց նշանակության և ազդեցության մակարդակի, ինչն էլ իր հերթին թույլ կտա, ի թիվս այլ հանգամանքների հետ, հասնել այդ անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելու եզրահանգմանը։ Սակայն ինչպես երևում է դատավճռից, ստորադաս դատարանն անգամ չի նշել, թե հատկապես որ դրական հատկանիշներն են թույլ տվել հանգել այն եզրակացությանը, որը թույլ կտա անձի նկատմամբ նշանակել տվյալ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատիժներից նվազագույնը՝ շրջանցելով կալանքը և ազատազրկումը։
Նման բնութագրերն անշուշտ անհրաժեշտ և որոշ հանգամանքների ու անձանց դեպքում ինքնին ընդունելի և ցանկալի տվյալներ են անձի հասարակական դիրքի և տեղի վերաբերյալ ընդհանուր սոցիալական պատկերացում կազմելու համար, սակայն ամեն դեպքում դրանք ևս պետք է գնահատվեն և վերաբերելի ու արժանահավատ լինեն պատժի անհատականացման հարցում և կրկին մեխանիկական ընկալման չարժանանան։ Այսպես ողջամիտ հարց է ծագում, թե ինչպես կարող է նախկինում բազմաթիվ հափշտակություններ կատարած անձնավորությունը դրականորեն բնութագրվել հարևանների ու համատիրության ղեկավարի կողմից, որպիսի հանգամանքն էլ դատարանի կողմից առանց որևէ վերապահման համարվի որպես արժանի և պատշաճ տվյալ պատժի մեղմացման համար։
Բացի այդ, Դատարանը տուգանք պատիժ է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով ըստ էության չի աշխատում, չունի եկամուտի կայուն աղբյուր, սոցիալապես գտնվում է ոչ բարվոք վիճակում։ Դրա մասին է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ Դատարանում մեղադրողի կողմից ամբաստանյալին ուղղված այն հարցին, թե ինչու է հափշտակություն կատարել, վերջինս պատասխանել է՝ «ապրելու համար»։
Նման պայմաններում առաջանում է այն տրամաբանական կանխավարկածը, թե ինչպես և ինչ միջոցներով ամբաստանյալը պետք է վճարի այդ գումարը` չունենալով համապատասխան նյութական ապահովվածություն, հատկապես այն դեպքում, երբ քրեադատավարական օրենսդրությունը չի նախատեսում համապատասխան ընթացակարգ տուգանքի վճարման անհնարինության դեպքում դրա ապահովման այլընտրանքային միջոցների կիրառման համար։ Տվյալ դեպքում վտանգի տակ կարող է դրվել պատժի նպատակների, այն է՝ սոցիալական արդարության վերականգման, անձի ուղղման և հանցագործությունները կանխելու ազդակն ուղղված տվյալ դեպքում սույն գործով ամբաստանյալին՝ պատիժը դարձնելով վերացական և օբյեկտիվ իրականությունից կտրված հարկադրանքի միջոցի:
Ինչ վերաբերում է Դատարանի կողմից մատնանշված մյուս հանգամանքին՝ այն որ ամբաստանյալն իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, տվել է մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարված արարքի համար, այս առումով անհրաժեշտ է նշել հետևյալը.
Ըստ Դատարանի դիրքորոշման՝ ամբաստանյալի կողմից իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելը և մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը փաստորեն նպաստել են նաև հանցագործության բացահայտմանը, գործի հանգամանքների առավել հանգամանալից պարզմանը և այլն։
Վճռաբեկ դատարանը, Նարեկ Մադյանի և Գավիթ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 30.03.2016թ. կայացրած թիվ ՏԴ2/0045/01/14 որոշմամբ վերահաստատելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով նախատեսված՝ հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելու մեղմացնող հանգամանքի վերաբերյալ Ա.Հունիկյանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, վերոգրյալ որոշմամբ ևս անգամ արտահայտել է այն տեսակետը, որ հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը որպես մեղմացնող հանգամանք կարող է արտահայտվել նախաքննության մարմնին և դատարանին այնպիսի տեղեկություններ հաղորդելով, որոնք նրանց համար հետաքրքրություն են ներկայացնում և վերջիններիս մինչ այդ անհայտ են եղել (տե°ս Սամվել Հունիկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ֊-11/08 որոշման 22-րդ կետը)։
Վերոգրյալի կապակցությամբ պարզ է դառնում հետևյալը, որ քննարկվող մեղմացնող հանգամանքը չի հաստատվում սույն գործի փաստական տվյալներով։
Մասնավորապես,
> Քննարկվող հանցագործության մասին իրավապահ մարմիններին հաղորդում է ներկայացրել տուժող Սուսաննա Ալի Ասղարին, ով հետագայում իր հայտնած բացատրությամբ և ցուցմունքներով ներկայացրել է գործի հանգամանքները։
> Գործին վերաբերող տարբեր հանգամանքները և մեղադրանքի հիմքում ընկած փաստական տվյալները հաստատված են համարվել մի շարք ապացույցներով, այդ թվում նաև դեպքի հանգամանքներին ականատես Գոռ Սաֆարյանի և Անդրեյ Դանիելյանի ցուցմունքներով։
> Ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել ոչ թե կողոպուտ, այլ գողություն կատարելու մեջ՝ ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տալով այն մասին, որ ինքը փախուստի է դիմել ոչ թե դրամապանակն իր մոտ պահելու համար, այլ արդեն այն վերադարձնելուց հետո։
> Վերոգրյալ հանգամանքը հերքվել է և դրա հակառակը հաստատված է համարվել գործով ձեռք բերված մի շարք անհերքելի ապացույցներով։
> Արամայիս Թանդիլյանի կողմից իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելը և մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքները տալը կարելի է մեկնաբանել միայն որպես քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու միջոց և նպատակ։ Վերջինս, արդեն իսկ վարժված լինելով գողություններ կատարելուց հետո տուժողների ներողամտության, բողոք չներկայացնելու, նրանց հետ հաշտվելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատվելու փորձին, հետապնդել է միայն մեկ նպատակ` իր կողմից հափշտակություն կատարելու մասին անհերքելի ապացույցների ճնշման ներքո մասնակի խոստովանական ցուցմունքներ տալով և գողության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչելով՝ կրկին նման կերպ խուսափել պատժի ձևով իրական քրեական պատասխանատվությունից։
Վերոգրյալ դրույթները վկայում են այն պարզ ճշմարտության մասին, որ ըստ էության իրավապահ մարմինները, մինչ ամբաստանյալների կողմից ցուցմունքներ տալը, արդեն իսկ նախապես տեղյակ են եղել կատարված հանցագործության մասին, տիրապետել են իրենց հետաքրքրող տեղեկատվության մեծամասնությանը, ամբաստանյալների հայտնած տվյալներն իրենց տեսակարար արժեքով առանցքային ու էական կշիռ չեն ունեցել հանցագործության բացահայտման հարցում, ինչը ստորադաս դատարանի կողմից ենթարկվել է դրան չափից դուրս գերագնահատական տալով:
Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի վերաբերյալ որպես մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել նաև այն, որ վերջինս ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ այլ խթանիչների գործածման հետևանքով։ Կախվածության համախտանիշ հիվանդությամբ»։
Դատարանը միայն մատնանշել է այդ հիվանդության առկայությունը, բայց որևէ կերպ չի մեկնաբանել ու հիմնավորել, թե դա ինչ տիպի հիվանդություն է, ինչպես է ազդում մարդու առողջության և հոգեկան կայունության վրա, և վերջապես որոնք են այդ հիվանդության հետևանքով առաջացող ֆիզիկական և հոգեկան խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտ հանդիսանալ անձի կողմից ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու գործընթացի իրականացման վրա, այսինքն ինչով է աննպատակահարմար, որ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում այդ հիվանդությունը կարող է ազդել ամբաստանյալի ֆիզիկական ու հոգեկան բարորության վրա, հատկապես հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ քրեակատարողական հիմնարկները բազմաթիվ հիվանդությունների դեպքում ապահովում են համապատասխան առողջապահական ծառայություններ դրանցով տառապող ամբաստանյալների համար։ Ուստի նշված հանգամանքը ևս չէր կարող խոչընդոտ հանդիսանալ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման հետ կապված պատիժ նշանակելուն։
Ըստ բողոքաբերի` ըստ էության վերոգրյալ հանգամանքները և անձը բնութագրող տվյալները կարող էին հաշվի առնվել Դատարանի կողմից որպես պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, որոնք սակայն իրենց համակցությամբ կարող էին միայն ազդել ազատազրկում պատժատեսակի ժամկետի նվազեցման վրա։ Այդ է նաև պատճառը, որ այդ հանգամանքները հաշվի են առնվել նաև գործի դատական քննության ընթացքում մեղադրողի կողմից` իր ճառում դատարանին միջնորդելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել 1 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում, այն դեպքում երբ քննարկվող հանցագործության համար սահմանված ազատազրկման ձևով պատժատեսակի առավելագույն ժամկետը 3 (երեք) տարի է:
Ելնելով վերոգրյալից` գտել է, որ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից հիմնավորված պատճառաբանված չէ Արամայիս Թանդիլյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու մասին ստորադաս դատարանի հետևությունները։ Ըստ էության խախտվել է կատարված հանցագործության և նշանակված պատժի միջև անհրաժեշտ հավասարակշռությունը և համաչափությունը, չի ապահովվել կատարված արարքի և պատասխանատվության միջև ներքին տրամաբանական կապը։ Տուգանքի տեսքով նշանակված պատիժը չի ծառայելու իր իրական նպատակներին՝ չի ուղղելու անձին, նրան զերծ չի պահելու հետագա հանցանքների կատարումից, դեռ ավելին՝ օբյեկտիվ տրամաբանությունը և գործնական վիճակագրությունը հուշում են, որ նշանակված տուգանքի վճարման հանգամանքն ամբաստանյալին կարող է դրդել նմանատիպ այլ հանցագործությունների կատարմանը։
Վերլուծելով սույն բողոքում շարադրված փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հիմք ընդունելով բողոքում առկա իրավավերլուծական դատողությունները, գտել է, որ Դատարանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելիս հիմք ընդունված հանգամանքները, կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ չեն գնահատվել, Արմեն Թանդիլյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը չի կարող ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, բացի այդ սույն գործով ստորադաս դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերի, մասնավորապես՝ 5-րդ և 10-րդ հոդվածներով սահմանված՝ օրինականության և արդարության սկզբունքների խախտում, սահմանված պատժատեսակն անարդարացի է` ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և չի բխում պատժի նպատակներից, խախտվել են նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ և 63-րդ հոդվածների պահանջները, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված՝ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում է և հանգեցրել է նույն օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող՝ անօրինական և չհիմնավորված որոշման կայացմանը։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 53-րդ, 376.1-379-րդ, 380.1-րդ, 381-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 396-րդ, 398-րդ և 399-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է.
<<Վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի պատժի մասով բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 07-ի թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16 դատավճիռը, կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի սահմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել արդարացի համաչափ պատիժ` 1 տարի 6 ամիս ժամկետ ազատազրկման ձևով>>։
3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալի պատասխան առարկությունները, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ մեղադրող Ա.Առաքելյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել>>:
Ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Մեղադրողը` պատճառաբանելով, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի ուղղվելը հնարավոր չէ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով, խնդրել է` վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի սահմաններում նշանակել պատիժ` ազատազրկում 1 տարի 6 ամիս ժամկետով:
Նկատի առնելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը` քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
(…)
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
(…)>>:
Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր:
Այսինքն` դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի` պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի պահպանումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Շարադրված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Մասնավորապես, նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում:
Նշված որոշումներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան անյլընտրանքային է` պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ կալանքի ու ազատազրկման ձևով։
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. <<(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։
Սույն քրեական գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Դատարանն ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի է առել վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանն իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, տվել է մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարած արարքի համար, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխա /Սոֆիա Թանդիլյան` ծնված 28.10.2011 թվականին, Միլենա Թանդիլյան` ծնված 26.07.2005 թվականին/, ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է <<Հոգեկան և վարքային խանգարումներ այլ խթանիչների գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ>> ախտորոշմամբ հիվանդությամբ, դրական է բնութագրվում հարևանների կողմից, որը հաստատվել է Երևան քաղաքի <<Նոր Նորք>> համատիրության նախագահ Մաթևոսյանի կողմից, և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող որև հանգամանք, վերջինիս նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակը` տուգանքի ձևով` հանգելով այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի նվազ տեսակը կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսդրության` պատժի նշանակումը կանոնակարգող իրավադրույթների, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում բազմակողմանի ստուգման և օբյեկտիվ գնահատության ենթարկելով քրեական գործի տվյալները, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելը` բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները:
Անդրադառնալով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկներին, որով նա ըստ էության վիճարկում է ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ Դատարանը վերջինիս նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելով` խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները և վերաքննիչ բողոքում մատնանշված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրողն իր հետևությունները պատճառաբանելիս անտեսել է դատավճռում արձանագրված ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, նրա անձը բնութագրող տվյալների, այդ թվում` պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների և ծանրացնող հանգամանքների բացակայության մասին Դատարանի հիմնավորումներն ու հետևությունները, և այդ կապակցությամբ չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող ու սույն գործի տվյալներից բխող հիմնավոր փաստարկներ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու արդյունքում, գործով հաստատված վերջինիս ընտանեական դրությունը, նրա խնամքին գտնվող անձանց առկայությունը կարող են բացասական ազդեցություն ունենալ նրա ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների և գործի կոնկրետ տվյալների համակցությունը ողջամտորեն նվազեցնում են վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի` հանրային վտանգավորության աստիճանը, որի պայմաններում հանգում է այն հետևության, որ Դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը` բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, համապատասխանում է կատարած հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել նյութական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, ինչը կարող էր հիմք հանդիսանալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, այն է` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ և 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ի դատավճիռը Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
N - ԵԱՔԴ/0107/01/16
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
՚07ՙ դեկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Դ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Ա.ԹԱՆԴԻԼՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Ս.ԱԼԻ ԱՍՂԱՐ ԱՍՂԱՐԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ծնված 20.09.1961թվականին, քաղաք Երևան,ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջ-
նակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա,ֆիզիկապես վա-
տառողջ, չի աշխատում, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված, հաշվառված է
և բնակվում է քաղաք Երևան,Նոր-Նորքի 5-րդ զան•ված,Գալշոյան 12շենք 97բն. հասցեում,
12.05.2016թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու
մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործով ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա ուրիշի •ույքի զ•ալի չափի •աղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նստել է թիվ ՚40ՙ երթուղային տաքսին, որտեղ վերջինս, օ•տվելով այն հան•ամանքից, որ երթուղայինը լի է եղել բազմամարդ ուղևորներով, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի փողոցում ուղևորուհի Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարի պայուսակի միջից •աղտնի հափշտակել է զ•ալի չափիª 2000ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 15.000ՀՀ դրամ և պահել իր մոտ: Այնուհետև երթուղային տաքսին կան• է առել Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեի հարակից կան•առում, որտեղ Արամայիս Թանդիլյանը մեքենայից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն վարորդ Գոռ Սարիբեկի Սաֆարյանըª տեղեկանալով, որ Արամայիս Թանդիլյանը կատարել է •աղտնի հափշտակություն, դուրս •ալով մեքենայից, հետապնդել է նրան և վազելով նրա հետևից բղավելով պահանջել է, որ կան•նի, որի ձայնը լսելուց հետո վերջինս •իտակցել է, որ կատարված •աղտնի հափշտակությունը բացահայտվել է և սկսել է ավելի արա• վազել դեպի մոտակայքում կայանված տաքսի ավտոմեքենան, սակայն հենց այդտեղª նշված ավտոմեքենայի մոտ բռնվել է Գոռ Սաֆարյանի կողմից և չի կարողացել հանցա•ործությունն ավարտին հասցնել իր կամքից անկախ հան•ամանքներով /նախաքննական համար 09113916/:
Բացի այդ, նա 2016թվականի հունիսի 8-ին ժամը 08:40-ից 08:55-ն ընկած ժամանակահատվածում, ուրիշի •ույքի զ•ալի չափով •աղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Երևան քաղաքի Ազատություն-Բաբայան փողոցների խաչմերուկի մոտից մինչև Հրաչյա Քոչար-Վրացական փողոցների խաչմերուկն ընկած ճանապարհահատվածում, թիվ 114երթուղային միկրոավտոբուսի մեջ •աղտնի հափշտակել է Անահիտ Մեսրոբի Մեր•երյանի 2200ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 2470ՀՀ դրամ, 957.64ՀՀ դրամին համարժեք 2ԱՄՆ դոլար և տարբեր այցեքարտեր Անահիտ Մեսրոբի Մեր•երյանին պատճառելով ընդհանուր 5627.64ՀՀ դրամի •ույքային վնաս /նախաքննական համար 14137416/:
Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով և 177հոդվածի 1-ին մասով:
08.06.2016թվականին թիվ 09113916քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16համարը և մակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին: 22.06.2016թվականին թիվ 14137416քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16համարը և մակա•րվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին: 21.07.2016թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16քրեական •ործը վերամակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին: Դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16 և թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16քրեական •ործերը միացվել են մեկ վարույթում և •ործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16համարով: Դատարանի 04.10.2016թվականի ՚Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասինՙ որոշման համաձայնª թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16քրեական •ործով ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասի մեղադրանքով քրեական հետապնդումը դադարեցվել էª տուժող Անահիտ Մեր•երյանի հետ հաշտվելու հիմքով և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը թողնվել է շարունակելու ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով: Նշված որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք չի ներկայացվել և այն մտել է օրինական ուժի մեջ:
Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2016թվականի ապրիլի 30-ին, միայնակ, իր հիշելով Զեյթունի ՚Երևան Սիթիՙ-ի կան•առից նստել է թիվ ՚40ՙ երթուղայինը և ուղևորվել է դեպի Քանաքեռ: Երթուղայինի մեջ այդ ժամանակ բավակականին շատ մարդ է եղել, ինքը կան•նած է եղել դռան կողքը, իսկ իր դիմաց կան•նած է եղել մի աղջիկ, որի մեջքին եղել է ուսապարկ: Երթուղայինում այդ պահին շատ մարդ է եղել և ինքը օ•տվելով այն առիթից, որ որևէ մեկը իրեն չի տեսնում, որոշել է այդ աղջկա պայուսակից •ողություն կատարել: Բացել է կիսափակ շղթան և տեսել է, որ մեջը առկա է վարդա•ույն դրամապանակ, շուտ և աննկատ այն վերցրել է և դրել ձախ թևատակին, որը որևէ մեկը չի նկատել: Երբ երթուղայինը կան•նել է ինտերպոլի մոտ •տնվող կան•առում, ինքը իջել է երթուղայինից 200դրամ մետաղադրամ է տվել որպես ուղեվարձ և դրսում սպասել է մանրադրամին: Սակայն այդ ընթացքում երթուղայինի մեջից իջել է երթուղայինի վարորդը և արա• մոտենալով իրեն բարձրաձայն ասել է ՚ինչ զդաչի, էրեխու պորտմանը տուրՙ: Բռնել է իր շորերից, իսկ ինքը այդ պահին անմիջապես դրամապանակը տվել է նրան, սակայն այդ երեխային ինքը չի տեսել: Նշում է, որ դրամապանակը չի հասցրել բացել և տեղյակ չէ, թե նրա մեջ •ումար եղել է, թե ոչ: Երթուղայինի վարորդի մոտենալուց հետո մոտ չորս անծանոթներ մոտեցել են իրեն, իսկ նրանց բոլորին տեսնելուց հետո ինքը վախեցել է և փախուստի դիմել, սակայն փախուստի է դիմել դրամապանակը տալուց հետո: Արթուր Հարությունյանին ճանաչում է նարկոդիսպանսերից, քանի որ ինքը այնտեղից դեղ է ստանում և մի քանի ան•ամ նրան այնտեղ տեսել է, սակայն նրա հետ շփում չունի: 2016թվականի ապրիլի 30-ին նրա հետ երթուղային չի նստել, այլ նրան տեսել է միայն երթուղայինից իջնելուց հետո, երբ հավաքված են եղել 4-5հո•ի: Ինքը երթուղային միայնակ է նստել, իր հետ ոչ ոք չի եղել, իսկ երթուղայինից իջնելուց հետո չի փախել, այլ դրամապանակը վերադարձնելուց հետո, երբ հարձակվել և ցանկացել են ծեծել իրեն, ինքը փախուստի է դեմելª մոտ 3-4քայլ, սակայն այդ ժամանակ դրամապանակը իր մոտ չի եղել, ինքը տաքսու մոտ չի վազել այդ ժամանակ, տաքսու մոտ իրեն որևէ մեկը չի բռնել, հնարավորություն էլ չի ունեցել փախուստի դիմելու, քանի որ շրջապատված է եղել 4-5հո•ով: Պնդում է, որ կողոպուտ չի արել, այլ կատարել է •ողություն /հատոր 1 •.թ. 70-71, 97, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի կատարած արարքը բացի նրա մասնակի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թվականի ապրիլի 30-ին •տնվել է տանը և առավոտյան ժամը 11:40-ի սահմաններում տանից դուրս է եկել և •նացել Հասրաթյան փողոցի վրա •տնվող երթուղայինի կան•առ, որպեսզի երթուղային նստի և ուղևորվի Քանաքեռ: Կան•նելով կան•առում, մոտեցել է թիվ ՚40ՙ երթուղայինը, որի մեջից դուրս են եկել երկու տղամարդ, իսկ նրանց հետևից մի կին: Երբ այդ կինը իջել է, ինքը նստել է մեքենան, իսկ իր հետևից այդ երկու տղամարդիկ, որոնք մինչ այդ իջել էին: Երթուղայինի մեջ բոլոր նստատեղերին ուղևորներ են նստած եղել, չկարողանալով նստելª կան•նել է հենց առաջին նստատեղի կողքին, իսկ իր հետևում կան•նել են այդ երկու տղամարդիկ: Իր ձեռքին ոչինչ չի եղել այդ ժամանակ, իսկ ձախ ուսից •ցված է եղել իր պայուսակը: Քանի որ կան•նած էր և, որպեսզի ընթացքի ժամանակ չընկներ, կան•նած ժամանակ աջ ձեռքով բռնել է նստատեղից, որտեղ մի կին է նստած եղել, իսկ ձախ ձեռքը պահել է պայուսակի պարանի վերևի մասից: Կան•նած է եղել առջևում, դեմքով դեպի մեքենայի առջևի հատվածը, իսկ իր հետևից կան•նած են եղել մոտավորապես 5-6 հո•ի: Երբ երթուղայինը հասել է Զ.Սարկավա•ի փողոցի վրա •տնվող կան•առ, այդտեղ կան•նել է և իր հետևում կան•նած տղամարդիկ իջել են: Նրանց իջնելուց •րեթե 3-4վայրկյան անց երթուղայինի մեջի այն կինը, որի նստատեղից ինքը բռնվել էր, իրեն ասել է, որ պայուսակի մեջից ինչ-որ բան են •ողացել: Ինքը ստու•ել է այն և տեսել, որ պայուսակի շղթան բաց է, որը մինչ այդ եղել է փակ, այնուհետև նայելով դուրս տեսել է այն երկու տղամարդկանց, որոնք դուրս էին եկել և վազելով •նացել են երթուղայինի հետևովª դեպի Ինտերպոլի շենքի ուղղությամբ: Միան•ամից դուրս է եկել մեջից և վազել նրանց հետևից: Ցանկանում է նշել, որ այդ երկու տղամարդկանցից մեկը հա•ել էր մու• կապույտ կոստյում, իսկ մյուսը սպորտային համազ•եստ: Դուրս •ալով երթուղայինից, այդ կոստյումով տղամարդու աջ ձեռքին տեսել է իր վարդա•ույն դրամապանակը, իսկ այդ տղամարդը վազել է, իսկ մյուս տղամարդուն ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ արդեն տեսել էր իր դրամապանակը հափշտակած անձին: Երբ դեռ նոր էր սկսել վազել նրա հետևից, իրեն է միացել նաև երթուղայինի վարորդը, որը բարձր ձայնով բղավել է ՚կան•նեքՙ և նրա այդ բղավոցից իր դրամապանակը հափշտակած անձը սկսել է ավելի արա• վազել: Իրենցª իր և երթուղայինի վարորդի, ու այդ տղամարդու միջև հեռավորությունը եղել է մոտ 10-15մետր: Այդ կոստյումով տղամարդը, որի ձեռքին իր դրամապանակն է եղել, հետ չի շրջվել, նա վազելով հասել է ինտերպոլի մոտ, որի հարևանությամբ կան•նած է եղել սպիտակ •ույնի ՚07ՙ մակնիշի ավտոմեքենա: Իր բացատրության մեջ նշել է, որ այդ երկու տղամարդկանցից մեկը սկզբում բացել է հետևի դուռը, որ մյուսը նստի, սակայն այդ պահը հստակ չի հիշում ներկայումս, միայն կարող է ասել, որ երթուղայինի վարորդը այդ տաքսու մոտ բռնել է կոստյումով տղամարդուն, որը վարորդին վերադարձրել է իր դրամապանակը, իսկ վերջինս էլ իրեն է տվել այն: Հենց այդտեղ ստու•ել է և տեսել, որ մեջից որևէ բան չի պակասում, այն անվնաս է, դրամապանակում ունեցել է 15.000ՀՀ դրամ, որը տեղում է եղել: Դրամապանակը վերցնելուց հետո հեռացել է այնտեղից: Նշում է որ, երբ երթուղայինի վարորդը բղավում էր, որ այդ տղամարդը կան•նի, նրա ձայնը այնքան բարձր էր, որ նույնիսկ ինտերպոլի շենքի մարդիկ են դուրս եկելª մոտավորապես 2-3հո•ի և մոտեցել են իրենց: Չի տեսել, որ այդ երկու տղամարդկանց ինչ-որ մեկը հարվածի, կամ նրանք հարվածեն, իսկ երբ դրամապանակն իրեն են վերադարձրել, այդ պահին բոլորով •տնվել են այն վայրում, որտեղ կան•նած է եղել ՚07ՙ մակնիշի տաքսի ավտոմեքենան: Դրանից հետո այլևս ուշադրություն չի դարձրել, թե այլ մարդիկ եկել են, թե ոչ, քանի որ դրամապանակից բացի այլ բան իրեն չի հետաքրքրել: Ինքն ու երթուղայինի վարորդը նրանց հետևից վազել են մոտավորապես 50մետր, քանի որ •րեթե այդքան էր երթուղայինի կան•առից մինչև տաքսի ավտոմեքենայի կան•նած վայրը: Երթուղայինի մեջ կոստյումով տղամարդը կան•նած է եղել ուղիղ իր հետևում, իսկ սպորտային համազ•եստովը նրա կողքին: Նշում է, որ նրանք ընթացքի ժամանակ որևէ բան չեն զրուցել, իսկ երթուղայինի ներսում այդ պահին այնքան նեղվածք է եղել, որ նույնիսկ չի կարողացել շրջվել: Չի նկատել, թե նրանք ինչպես են իր պայուսակից հափշտակել դրամապանակը, իսկ նրանց տեսել է առաջին ան•ամ /հատոր 1 •.թ. 61-63, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Անդրեյ Դանիելյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ-ում ինտերպոլի ԱԿԲ-ում որպես բաժնի պետ: 2016թվականի ապրիլի 30-ին •տնվել է աշխատանքի վայրում, ժամը 12.30-ի սահմաններում դուրս է եկել մուտքի դիմացª ծխելու նպատակով: Այդ ժամանակ ինտերպոլի ԱԿԲ-ի վարչական շենքի աջ հատվածում լսել է աղմուկ և վիճող քաղաքացիների ձայներª 4-5հո•ի, որոնց մեջ եղել է մի երիտասարդ աղջիկ: Այս ամենը տեսնելով անմիջապես •նացել է նրանց մոտ և նրանց մոտենալով ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից և փորձել է նրանց հանդարտեցնել, որպեսզի հասկանա ստեղծված իրավիճակը և կանխար•ելի հետա•ա զար•ացումները: Նրանց մոտենալուց հետո տեղեկացել է, որ այդ վիճանաբության մասնակիցներից մեկը, որը հետա•այում պարզվել է, որ Արամայիս Թանդիլյանն էր, որը ՚40ՙ երթուղայինի մեջից •ողացել է այնտեղ կան•նած երիտասարդ աղջկա դրամապանակը: Այդ պահին իր մոտ այնպիսի տպավորություն է ստեղծվել, որ Արամայիսը և նրա հետի տղամարդըª Արթուր Հարությունյանը, փորձել են արդարանալ, որ իրենք որևէ արարք չեն կատարել: Ինքը դրամապանակը նրանց որևէ մեկի ձեռքին չի տեսել: Այդ պահին վիճաբանող անձանցից որևիցե մեկը մյուսին չի հարվածել, ուղղակի հնչել են բարձր բղավոցներ և քաշքշել են միմյանց: Չի տեսել, թե ինչպես է երթուղայինի վարորդը վազում թվարկված երկու տղամարդկանց հետևից և բղավել, որ կան•նեն, միայն ինտերպոլի վարչական շենքից դուրս •ալուց հետո աջ կողմում լսել է վիճաբանության ձայներ, իսկ մինչ շենքից դուսր •ալը որևէ ձայն չի լսել: Նշում է, որ վիճաբանող անձանց առջևում տեսել է կան•նած սպիտակ •ույնի ՚Վազ 2107ՙ մակնիշի մեքենա, առջևով կան•նած դեպի ուռուցքաբանության ինստիտուտը: Այդ մեքենայի հետևի աջ դուռը •տնվել է բաց վիճակում և այնպիսի տպավորություն է եղել, որ Ա.Թանդիլյանը և Ա.Հարությունյանը ցանկացել են այդ մեքենան նստել, սակայն չեն հասցրել: Իր մոտենալը վիճաբանող անձանց և նշված տաքսի ավտոմեքենայի հեռանալը տևել է 1-2րոպե ամենաշատը, այդ 4-5անձանցից բացի ոչ մեկ չի եկել և չի միջամտել: Այդ օրը համազ•եստով չի եղել, ինքը միայնակ է նրանց մոտեցել, իսկ վիճաբանությունը կանխելուց հետոª Արամայիս Թանդիլյանին, Արթուր Հարությունյանին և մնացածներին, որոնց մեջ է եղել նաև երթուղայինի վարորդը և երիտասարդ աղջիկը, նրանց բոլորին հրավիրել է ինտերպոլի վարչական շենք, որից հետո կապ է հաստատել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի աշխատակիցների հետ և նրանց բերման են ենթարկել: Ինտերպոլի վարչական շենքի ներսում վիճաբանության ձայներ չի լսել /հատոր 1 •.թ. 78-79, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Գոռ Սաֆարյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է թիվ ՚40ՙ երթուղայինում և վարում է ՚Գազելՙ մակնիշի 2713 Տ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան: Նշված երթուղայինում աշխատում է արդեն շուրջ 7-8տարի: Թիվ ՚40ՙ երթուղայինի երթուղին Նոր-Նորքի 9-րդ զան•վածից սկսում է ամբողջ Նոր-Նորքի զան•վածներով և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի տարածքով մինչև ՚Առինջ Մոլՙ: Ամեն օր վարում է նշված երթուղայինը: Սույն թվականի ապրիլի 30-ին սովորականի նման իր երթուղով •նացել է, ժամը 12:00-ի սահմաններում կան•նել է Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեում •տնվող երթուղայինի կան•առում: Մինչ այդ ցանկանում է նշել, որ իր մեքենայի մեջ բազմթիվ ուղևորներ են եղելª մոտավորապես 17-18հո•ի, այսինքն բոլոր նստատեղերը զբաղված են եղել և մոտ 5-6հո•ի էլ կան•նած են եղել: Հիշյալ հասցեի կան•առում կան• է առել, սովորականի պես, երթուղայինից իջել է մի կին, ապա երկու տղամարդ: Նրանք երեքն էլª այդ կինը և այդ երկու տղամարդիկ վճարել են իջնելուց առաջ: Նրանց իջնելուց հետո հետևի կողմից լսել է, թե ինչպես է մի կին մի աղջկա ասել, որ պայուսակը բաց է, և որ ստու•ի և տեսնի, արդյոք ինչ-որ բան բացակայում է, թե ոչ, ինչպես նաև ասել է, հնարավոր է այդ երկու տղամարդիկ տարած լինեն: Հենց այդ ժամանակ լսել է, որ մեկ այլ կին կրկին հետևի կողմից բացականչել է, իբր երթուղայինի վարորդները համա•ործակցում են հանցա•ործների հետ: Այդ ամենը լսելուց հետո, ինքն իր ինքնասիրության համար անջատել է մեքենայի շարժիչը և անմիջապես դուրս եկել մեջից: Նշում է, որ իր իջնելուց առաջ արդեն այդ երիտասարդ աղջիկը, որի անունը հետա•այում իմացել է, որ Սուսաննա է, արդեն իջել էր: Իջնելուց հետո տեսել է, որ Սուսաննան և այդ երկու տղամարդիկ վազում են իր մեքենայի հետևի ուղղությամբª դեպի ինտերպոլի կողմ, ապա վազել է նրանց հետևից, վազելով անցել է այդ աղջկան և բարձաձայն բղավել ՚կան•նեքՙ: Նշում է, որ նրացից մեկըª կոստյումով տղամարդը, որի անունը հետա•այում տեղեկացել է, որ Արամայիս է, ավելի հետ էր, իսկ մյուսըª սպորտային համազ•եստով էր, որի անունը Արթուր էր, նա ավելի առաջ է եղել: Իր և նրանց միջև հեռավորությունը վազելու և բղավելու ժամանակ եղել է մոտավորապես 10մետր: Երբ հասել է փողոցի անկյունային հատվածը, նրանք արդեն փորձել են նստել ինտերպոլի պատի տակ կան•նած սպիտակ •ույնի ՚Վազ 2107ՙ մակնիշի տաքսի ավտոմեքենան: Չի տեսել, թե Արթուրը ինչպես է նստել այդ մեքենան, սակայն տեսել է, թե ինչպես էր Արամայիսը փորձում բացել հետև աջ դուռը և նստել, սակայն նրան չի հաջողվել, քանի որ ինքը կարողացել է շուտ հասնել նրան, բռնել նրա ձախ թևից և հենց այդ ժամանակ պահանջել է Սուսաննայի դրամապանակը: Սկզբում նա զարմացել է և ասել է, թե ինչ դրամապանակ, սակայն հենց այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել նաև այլ քաղաքացիներ, որոնց տեսնելուց հետո Արամայիսը անմիջապես տվել է դրամապանակը: Այն տվել է իրենª կամավոր, իսկ ինքն էլ իր հերթին հանձնել է Սուսաննային, որն այդ ժամանակ արդեն կողքն էր: Սուսաննան նայել և տեսել է, որ մեջից որևէ բան չի բացակայում, •ումարը տեղում է: Այդ պահին իրենց է մոտեցել ինտերպոլի աշխատակիցը և բոլորին հրավիրել ինտերպոլի բաժին: Ցանկանում է նշել, որ, երբ Արամայիսի թևից բռնել է, այդ ժամանակ մեքենայի առջևիցª վարորդի կողքի նստատեղից դուրս է եկել Արթուրը, որը սակայն որևէ բան չի խոսել: Նշում է, որ Արամայիս Թանդիլյանը ոչ, թե վազել, այլ քայլել է, իսկ իր ձայնը լսելուց հետո սկսել է ավելի արա•ացնել քայլերը: Հստակ կարող է ասել, որ նա լսել է իր բղավոցի ձայնըª քայլերը արա•ացնելու պատճառով, իսկ Արթուր Հարությունյանը ավելի առաջ է եղել և չի տեսել, թե նրա վազելը, թե տաքսի մեքենան նստելը: Արամայիս Թանդիլյանի ու Արթուր Հարությունյանի կողմից երթուղայինից իջնելուց հետո ուղևորներից մեկը փոխանցել է 200ՀՀ դրամանոց մանրադրամ և ասել, որ ստանան երկու հո•ու համար, հետևաբար Արամայիս Թանդիլյանը դրսում չի սպասել մանրադրամի և ինքն էլ մտածել է, որ նրանք հենց սկզբից միմյանց հետ են եղել և երկուսով իջել: Ցանկանում է նաև ավելացնել, որ նրանց նախկինում չի տեսել իր երթուղայինում /հատոր 1 •.թ. 82-84, դատական նիստի արձանա•րություն/:
16.05.2016թվականի տուժող Սուսաննա Ալի Աղսարի և կասկածյալ Արամայիս Թանդիլյանի առերես հարցաքննության արձանա•րությամբ, որով տուժողը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 1 •.թ. 85-86/:
16.05.2016թվականի տուժող Սուսաննա Ալի Աղսարի և կասկածյալ Արթուր Հարությունյանի առերես հարցաքննության արձանա•րությամբ, որով տուժողը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 1 •.թ. 85-86/:
16.05.2016թվականի կասկածյալ Արամայիս Թանդիլյանի և վկա Գոռ Սաֆարյանի առերես հարցաքննության արձանա•րությամբ, որով Գոռ Սաֆարյանը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 1 •.թ. 87-88/:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ի պահ հանձնված Սուսաննա Ալի Ասղարի Ասղարիի դրամապանակով, որը 2016թվականի ապրիլի 30-ին Արամայիս Թանդիլյանը հափշտակել է թիվ ՚40ՙ երթուղայինի մեջից /հատոր 1 •.թ. 72-75/:
Գոռ Սաֆարյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանա•րությամբ, համաձայն որի վերջինս Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեում մատնացույց է արել այն կան•առը, որտեղ ինքը 2016թվականի ապրիլի 30-ին կան•նել է և մեքենայի մեջից իջել են Արամայիս Թանդիլյանը, Արթուր Հարությունյանը և Սուսաննա Ալի Ասդար Ասղարին, ապա մատնացույց է արել այն ուղղությունը, որտեղ վազել են վերջիններս, իսկ Ինտերպոլի վարչական շենքի կողային հատվածում Գոռ Սաֆարյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ կայանված է եղել ՚Վազ 2107ՙ մակնիշի ավտոմեքենան և հայտարարել է, որ հենց այդ վայրում կանխել է Արթուր Հարությունյանի և Արամայիս Թանդիլյանի փախուստըª բռնելով վերջինիս ձեռքից /հատոր 1 •.թ. 128-133/:
Տուժող Սուսաննա Ալի Ասղարի Ասղարիի մասնակցությամբ 2016թվականի մայիսի 03-ին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանա•րությամբ, համաձայն որի վերջինս Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեի կան•առում հայտարարել է, որ 2016թվականի ապրիլի 30-ին ժամը 12:00-ի սահմաններում թիվ ՚40ՙ երթուղայինի միջից նշված վայրում 2հո•ով հափշտակել են իր դրամապանակը, որից հետո այդ երկու հո•ին վազելով •նացել են դեպի Ինտերպոլի շենքի մոտ և փորձել են նստել այդ շենքի մոտ կայանված տաքսի ավտոմեքենան, սակայն երթուղայինի վարորդի կողմից բռնվել են: Նշված երթուղայինի կան•առից մինչև Ինտերպոլի շենք առկա է շուրջ 30մետր հեռավորություն: Ըստ Ա.Ալի Ասղարիի հայտարարության ª տաքսի ավտոմեքենան կայանված է եղել Զ.Սարկավա•ի և Ֆանարջյան փողոցների խաչմերուկումª ինտերպոլի շենքի կողային հատվածում / հատոր 1 •.թ. 23-27/:
Զննության արձանա•րությամբ այն մասին, որ զննության է ենթարկվել տուժող Սուսաննա Ալի Ասղարի Ասղարիի վարդա•ույն դրամապանակը, որն իր պայուսակի մեջից 2016թվականի ապրիփ 30-ին թիվ ՚40ՙ երթուղայինի մեջից Արամայիս Թանդիլյանը հափշտակել էր / հատոր 1 •.թ. 76-77/:
Այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու և քրեական •ործին կցելու մասին որոշմամբ այն մասին, որ 2016թվականի ապրիփ 30-ին ՀՀ Ոստիկանության Ինտերպոլի ԱԿԲ-ի բաժնի պետ, ոստիկանության փոխ•նդապետ Ա.Դանիելյանը հիշյալ դեպքի վերաբերյալ ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետին ներկայացրել է զեկուցա•իր /հատոր 1 •.թ.1, 147-148/:
2016թվականի ապրիլի 30-ին Սուսաննա Ալի Ասղարի Ասղարիի կողմից ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հանցա•ործության վերաբերյալ տված հաղորդման արձանա•րությամբ /հատոր 1 •.թ. 8/:
Դատարանը վերլուծելով և •նահատելով դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցները իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, այն էª կողոպուտըª ուրիշի •ույքի բացահայտ հափշտակությունը, որն իր կամքից անկախ հան•ամանքներում չի կարողացել ավարտին հասցնել, հետևաբար նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, տվել է մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարած արարքի համար, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխա /Սոֆիա Թանդիլյանª ծնված 28.10.2011թվականին, Միլենա Թանդիլյանª ծնված 26.07.2005թվականին/, ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է ՚Հո•եկան և վարքային խան•արումներ այլ խթանիչների •ործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշՙ ախտորոշմամբ հիվանդությամբ, դրական է բնութա•րվում հարևանների կողմից, որը հաստատվել է Երևան քաղաքի ՚Նոր Նորքՙ համատիրության նախա•ահ Մաթևոսյանի կողմից:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերո•րյալ հան•ամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 10, 11, 48, 61հոդվածներով ամրա•րված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ•ործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հան•ամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունները կանխելու համար, հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, դատարանը հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տու•անքի ձևով:
Ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիին ի պահ հանձնված դրամապանակը, պետք է թողնել նրա տնօրինությանը:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել տու•անքի Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազա•ույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկիª 300000/երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիի դրամապանակը թողնել նրա տնօրինությանը:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
՚07ՙ դեկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Դ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Ա.ԹԱՆԴԻԼՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Ս.ԱԼԻ ԱՍՂԱՐ ԱՍՂԱՐԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ծնված 20.09.1961թվականին, քաղաք Երևան,ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջ-
նակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա,ֆիզիկապես վա-
տառողջ, չի աշխատում, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված, հաշվառված է
և բնակվում է քաղաք Երևան,Նոր-Նորքի 5-րդ զան•ված,Գալշոյան 12շենք 97բն. հասցեում,
12.05.2016թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու
մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործով ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա ուրիշի •ույքի զ•ալի չափի •աղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նստել է թիվ ՚40ՙ երթուղային տաքսին, որտեղ վերջինս, օ•տվելով այն հան•ամանքից, որ երթուղայինը լի է եղել բազմամարդ ուղևորներով, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի փողոցում ուղևորուհի Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարի պայուսակի միջից •աղտնի հափշտակել է զ•ալի չափիª 2000ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 15.000ՀՀ դրամ և պահել իր մոտ: Այնուհետև երթուղային տաքսին կան• է առել Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեի հարակից կան•առում, որտեղ Արամայիս Թանդիլյանը մեքենայից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն վարորդ Գոռ Սարիբեկի Սաֆարյանըª տեղեկանալով, որ Արամայիս Թանդիլյանը կատարել է •աղտնի հափշտակություն, դուրս •ալով մեքենայից, հետապնդել է նրան և վազելով նրա հետևից բղավելով պահանջել է, որ կան•նի, որի ձայնը լսելուց հետո վերջինս •իտակցել է, որ կատարված •աղտնի հափշտակությունը բացահայտվել է և սկսել է ավելի արա• վազել դեպի մոտակայքում կայանված տաքսի ավտոմեքենան, սակայն հենց այդտեղª նշված ավտոմեքենայի մոտ բռնվել է Գոռ Սաֆարյանի կողմից և չի կարողացել հանցա•ործությունն ավարտին հասցնել իր կամքից անկախ հան•ամանքներով /նախաքննական համար 09113916/:
Բացի այդ, նա 2016թվականի հունիսի 8-ին ժամը 08:40-ից 08:55-ն ընկած ժամանակահատվածում, ուրիշի •ույքի զ•ալի չափով •աղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Երևան քաղաքի Ազատություն-Բաբայան փողոցների խաչմերուկի մոտից մինչև Հրաչյա Քոչար-Վրացական փողոցների խաչմերուկն ընկած ճանապարհահատվածում, թիվ 114երթուղային միկրոավտոբուսի մեջ •աղտնի հափշտակել է Անահիտ Մեսրոբի Մեր•երյանի 2200ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 2470ՀՀ դրամ, 957.64ՀՀ դրամին համարժեք 2ԱՄՆ դոլար և տարբեր այցեքարտեր Անահիտ Մեսրոբի Մեր•երյանին պատճառելով ընդհանուր 5627.64ՀՀ դրամի •ույքային վնաս /նախաքննական համար 14137416/:
Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով և 177հոդվածի 1-ին մասով:
08.06.2016թվականին թիվ 09113916քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16համարը և մակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին: 22.06.2016թվականին թիվ 14137416քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16համարը և մակա•րվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին: 21.07.2016թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16քրեական •ործը վերամակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին: Դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16 և թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16քրեական •ործերը միացվել են մեկ վարույթում և •ործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16համարով: Դատարանի 04.10.2016թվականի ՚Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասինՙ որոշման համաձայնª թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16քրեական •ործով ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասի մեղադրանքով քրեական հետապնդումը դադարեցվել էª տուժող Անահիտ Մեր•երյանի հետ հաշտվելու հիմքով և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը թողնվել է շարունակելու ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով: Նշված որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք չի ներկայացվել և այն մտել է օրինական ուժի մեջ:
Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2016թվականի ապրիլի 30-ին, միայնակ, իր հիշելով Զեյթունի ՚Երևան Սիթիՙ-ի կան•առից նստել է թիվ ՚40ՙ երթուղայինը և ուղևորվել է դեպի Քանաքեռ: Երթուղայինի մեջ այդ ժամանակ բավակականին շատ մարդ է եղել, ինքը կան•նած է եղել դռան կողքը, իսկ իր դիմաց կան•նած է եղել մի աղջիկ, որի մեջքին եղել է ուսապարկ: Երթուղայինում այդ պահին շատ մարդ է եղել և ինքը օ•տվելով այն առիթից, որ որևէ մեկը իրեն չի տեսնում, որոշել է այդ աղջկա պայուսակից •ողություն կատարել: Բացել է կիսափակ շղթան և տեսել է, որ մեջը առկա է վարդա•ույն դրամապանակ, շուտ և աննկատ այն վերցրել է և դրել ձախ թևատակին, որը որևէ մեկը չի նկատել: Երբ երթուղայինը կան•նել է ինտերպոլի մոտ •տնվող կան•առում, ինքը իջել է երթուղայինից 200դրամ մետաղադրամ է տվել որպես ուղեվարձ և դրսում սպասել է մանրադրամին: Սակայն այդ ընթացքում երթուղայինի մեջից իջել է երթուղայինի վարորդը և արա• մոտենալով իրեն բարձրաձայն ասել է ՚ինչ զդաչի, էրեխու պորտմանը տուրՙ: Բռնել է իր շորերից, իսկ ինքը այդ պահին անմիջապես դրամապանակը տվել է նրան, սակայն այդ երեխային ինքը չի տեսել: Նշում է, որ դրամապանակը չի հասցրել բացել և տեղյակ չէ, թե նրա մեջ •ումար եղել է, թե ոչ: Երթուղայինի վարորդի մոտենալուց հետո մոտ չորս անծանոթներ մոտեցել են իրեն, իսկ նրանց բոլորին տեսնելուց հետո ինքը վախեցել է և փախուստի դիմել, սակայն փախուստի է դիմել դրամապանակը տալուց հետո: Արթուր Հարությունյանին ճանաչում է նարկոդիսպանսերից, քանի որ ինքը այնտեղից դեղ է ստանում և մի քանի ան•ամ նրան այնտեղ տեսել է, սակայն նրա հետ շփում չունի: 2016թվականի ապրիլի 30-ին նրա հետ երթուղային չի նստել, այլ նրան տեսել է միայն երթուղայինից իջնելուց հետո, երբ հավաքված են եղել 4-5հո•ի: Ինքը երթուղային միայնակ է նստել, իր հետ ոչ ոք չի եղել, իսկ երթուղայինից իջնելուց հետո չի փախել, այլ դրամապանակը վերադարձնելուց հետո, երբ հարձակվել և ցանկացել են ծեծել իրեն, ինքը փախուստի է դեմելª մոտ 3-4քայլ, սակայն այդ ժամանակ դրամապանակը իր մոտ չի եղել, ինքը տաքսու մոտ չի վազել այդ ժամանակ, տաքսու մոտ իրեն որևէ մեկը չի բռնել, հնարավորություն էլ չի ունեցել փախուստի դիմելու, քանի որ շրջապատված է եղել 4-5հո•ով: Պնդում է, որ կողոպուտ չի արել, այլ կատարել է •ողություն /հատոր 1 •.թ. 70-71, 97, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի կատարած արարքը բացի նրա մասնակի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թվականի ապրիլի 30-ին •տնվել է տանը և առավոտյան ժամը 11:40-ի սահմաններում տանից դուրս է եկել և •նացել Հասրաթյան փողոցի վրա •տնվող երթուղայինի կան•առ, որպեսզի երթուղային նստի և ուղևորվի Քանաքեռ: Կան•նելով կան•առում, մոտեցել է թիվ ՚40ՙ երթուղայինը, որի մեջից դուրս են եկել երկու տղամարդ, իսկ նրանց հետևից մի կին: Երբ այդ կինը իջել է, ինքը նստել է մեքենան, իսկ իր հետևից այդ երկու տղամարդիկ, որոնք մինչ այդ իջել էին: Երթուղայինի մեջ բոլոր նստատեղերին ուղևորներ են նստած եղել, չկարողանալով նստելª կան•նել է հենց առաջին նստատեղի կողքին, իսկ իր հետևում կան•նել են այդ երկու տղամարդիկ: Իր ձեռքին ոչինչ չի եղել այդ ժամանակ, իսկ ձախ ուսից •ցված է եղել իր պայուսակը: Քանի որ կան•նած էր և, որպեսզի ընթացքի ժամանակ չընկներ, կան•նած ժամանակ աջ ձեռքով բռնել է նստատեղից, որտեղ մի կին է նստած եղել, իսկ ձախ ձեռքը պահել է պայուսակի պարանի վերևի մասից: Կան•նած է եղել առջևում, դեմքով դեպի մեքենայի առջևի հատվածը, իսկ իր հետևից կան•նած են եղել մոտավորապես 5-6 հո•ի: Երբ երթուղայինը հասել է Զ.Սարկավա•ի փողոցի վրա •տնվող կան•առ, այդտեղ կան•նել է և իր հետևում կան•նած տղամարդիկ իջել են: Նրանց իջնելուց •րեթե 3-4վայրկյան անց երթուղայինի մեջի այն կինը, որի նստատեղից ինքը բռնվել էր, իրեն ասել է, որ պայուսակի մեջից ինչ-որ բան են •ողացել: Ինքը ստու•ել է այն և տեսել, որ պայուսակի շղթան բաց է, որը մինչ այդ եղել է փակ, այնուհետև նայելով դուրս տեսել է այն երկու տղամարդկանց, որոնք դուրս էին եկել և վազելով •նացել են երթուղայինի հետևովª դեպի Ինտերպոլի շենքի ուղղությամբ: Միան•ամից դուրս է եկել մեջից և վազել նրանց հետևից: Ցանկանում է նշել, որ այդ երկու տղամարդկանցից մեկը հա•ել էր մու• կապույտ կոստյում, իսկ մյուսը սպորտային համազ•եստ: Դուրս •ալով երթուղայինից, այդ կոստյումով տղամարդու աջ ձեռքին տեսել է իր վարդա•ույն դրամապանակը, իսկ այդ տղամարդը վազել է, իսկ մյուս տղամարդուն ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ արդեն տեսել էր իր դրամապանակը հափշտակած անձին: Երբ դեռ նոր էր սկսել վազել նրա հետևից, իրեն է միացել նաև երթուղայինի վարորդը, որը բարձր ձայնով բղավել է ՚կան•նեքՙ և նրա այդ բղավոցից իր դրամապանակը հափշտակած անձը սկսել է ավելի արա• վազել: Իրենցª իր և երթուղայինի վարորդի, ու այդ տղամարդու միջև հեռավորությունը եղել է մոտ 10-15մետր: Այդ կոստյումով տղամարդը, որի ձեռքին իր դրամապանակն է եղել, հետ չի շրջվել, նա վազելով հասել է ինտերպոլի մոտ, որի հարևանությամբ կան•նած է եղել սպիտակ •ույնի ՚07ՙ մակնիշի ավտոմեքենա: Իր բացատրության մեջ նշել է, որ այդ երկու տղամարդկանցից մեկը սկզբում բացել է հետևի դուռը, որ մյուսը նստի, սակայն այդ պահը հստակ չի հիշում ներկայումս, միայն կարող է ասել, որ երթուղայինի վարորդը այդ տաքսու մոտ բռնել է կոստյումով տղամարդուն, որը վարորդին վերադարձրել է իր դրամապանակը, իսկ վերջինս էլ իրեն է տվել այն: Հենց այդտեղ ստու•ել է և տեսել, որ մեջից որևէ բան չի պակասում, այն անվնաս է, դրամապանակում ունեցել է 15.000ՀՀ դրամ, որը տեղում է եղել: Դրամապանակը վերցնելուց հետո հեռացել է այնտեղից: Նշում է որ, երբ երթուղայինի վարորդը բղավում էր, որ այդ տղամարդը կան•նի, նրա ձայնը այնքան բարձր էր, որ նույնիսկ ինտերպոլի շենքի մարդիկ են դուրս եկելª մոտավորապես 2-3հո•ի և մոտեցել են իրենց: Չի տեսել, որ այդ երկու տղամարդկանց ինչ-որ մեկը հարվածի, կամ նրանք հարվածեն, իսկ երբ դրամապանակն իրեն են վերադարձրել, այդ պահին բոլորով •տնվել են այն վայրում, որտեղ կան•նած է եղել ՚07ՙ մակնիշի տաքսի ավտոմեքենան: Դրանից հետո այլևս ուշադրություն չի դարձրել, թե այլ մարդիկ եկել են, թե ոչ, քանի որ դրամապանակից բացի այլ բան իրեն չի հետաքրքրել: Ինքն ու երթուղայինի վարորդը նրանց հետևից վազել են մոտավորապես 50մետր, քանի որ •րեթե այդքան էր երթուղայինի կան•առից մինչև տաքսի ավտոմեքենայի կան•նած վայրը: Երթուղայինի մեջ կոստյումով տղամարդը կան•նած է եղել ուղիղ իր հետևում, իսկ սպորտային համազ•եստովը նրա կողքին: Նշում է, որ նրանք ընթացքի ժամանակ որևէ բան չեն զրուցել, իսկ երթուղայինի ներսում այդ պահին այնքան նեղվածք է եղել, որ նույնիսկ չի կարողացել շրջվել: Չի նկատել, թե նրանք ինչպես են իր պայուսակից հափշտակել դրամապանակը, իսկ նրանց տեսել է առաջին ան•ամ /հատոր 1 •.թ. 61-63, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Անդրեյ Դանիելյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ-ում ինտերպոլի ԱԿԲ-ում որպես բաժնի պետ: 2016թվականի ապրիլի 30-ին •տնվել է աշխատանքի վայրում, ժամը 12.30-ի սահմաններում դուրս է եկել մուտքի դիմացª ծխելու նպատակով: Այդ ժամանակ ինտերպոլի ԱԿԲ-ի վարչական շենքի աջ հատվածում լսել է աղմուկ և վիճող քաղաքացիների ձայներª 4-5հո•ի, որոնց մեջ եղել է մի երիտասարդ աղջիկ: Այս ամենը տեսնելով անմիջապես •նացել է նրանց մոտ և նրանց մոտենալով ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից և փորձել է նրանց հանդարտեցնել, որպեսզի հասկանա ստեղծված իրավիճակը և կանխար•ելի հետա•ա զար•ացումները: Նրանց մոտենալուց հետո տեղեկացել է, որ այդ վիճանաբության մասնակիցներից մեկը, որը հետա•այում պարզվել է, որ Արամայիս Թանդիլյանն էր, որը ՚40ՙ երթուղայինի մեջից •ողացել է այնտեղ կան•նած երիտասարդ աղջկա դրամապանակը: Այդ պահին իր մոտ այնպիսի տպավորություն է ստեղծվել, որ Արամայիսը և նրա հետի տղամարդըª Արթուր Հարությունյանը, փորձել են արդարանալ, որ իրենք որևէ արարք չեն կատարել: Ինքը դրամապանակը նրանց որևէ մեկի ձեռքին չի տեսել: Այդ պահին վիճաբանող անձանցից որևիցե մեկը մյուսին չի հարվածել, ուղղակի հնչել են բարձր բղավոցներ և քաշքշել են միմյանց: Չի տեսել, թե ինչպես է երթուղայինի վարորդը վազում թվարկված երկու տղամարդկանց հետևից և բղավել, որ կան•նեն, միայն ինտերպոլի վարչական շենքից դուրս •ալուց հետո աջ կողմում լսել է վիճաբանության ձայներ, իսկ մինչ շենքից դուսր •ալը որևէ ձայն չի լսել: Նշում է, որ վիճաբանող անձանց առջևում տեսել է կան•նած սպիտակ •ույնի ՚Վազ 2107ՙ մակնիշի մեքենա, առջևով կան•նած դեպի ուռուցքաբանության ինստիտուտը: Այդ մեքենայի հետևի աջ դուռը •տնվել է բաց վիճակում և այնպիսի տպավորություն է եղել, որ Ա.Թանդիլյանը և Ա.Հարությունյանը ցանկացել են այդ մեքենան նստել, սակայն չեն հասցրել: Իր մոտենալը վիճաբանող անձանց և նշված տաքսի ավտոմեքենայի հեռանալը տևել է 1-2րոպե ամենաշատը, այդ 4-5անձանցից բացի ոչ մեկ չի եկել և չի միջամտել: Այդ օրը համազ•եստով չի եղել, ինքը միայնակ է նրանց մոտեցել, իսկ վիճաբանությունը կանխելուց հետոª Արամայիս Թանդիլյանին, Արթուր Հարությունյանին և մնացածներին, որոնց մեջ է եղել նաև երթուղայինի վարորդը և երիտասարդ աղջիկը, նրանց բոլորին հրավիրել է ինտերպոլի վարչական շենք, որից հետո կապ է հաստատել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի աշխատակիցների հետ և նրանց բերման են ենթարկել: Ինտերպոլի վարչական շենքի ներսում վիճաբանության ձայներ չի լսել /հատոր 1 •.թ. 78-79, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Գոռ Սաֆարյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է թիվ ՚40ՙ երթուղայինում և վարում է ՚Գազելՙ մակնիշի 2713 Տ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան: Նշված երթուղայինում աշխատում է արդեն շուրջ 7-8տարի: Թիվ ՚40ՙ երթուղայինի երթուղին Նոր-Նորքի 9-րդ զան•վածից սկսում է ամբողջ Նոր-Նորքի զան•վածներով և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի տարածքով մինչև ՚Առինջ Մոլՙ: Ամեն օր վարում է նշված երթուղայինը: Սույն թվականի ապրիլի 30-ին սովորականի նման իր երթուղով •նացել է, ժամը 12:00-ի սահմաններում կան•նել է Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեում •տնվող երթուղայինի կան•առում: Մինչ այդ ցանկանում է նշել, որ իր մեքենայի մեջ բազմթիվ ուղևորներ են եղելª մոտավորապես 17-18հո•ի, այսինքն բոլոր նստատեղերը զբաղված են եղել և մոտ 5-6հո•ի էլ կան•նած են եղել: Հիշյալ հասցեի կան•առում կան• է առել, սովորականի պես, երթուղայինից իջել է մի կին, ապա երկու տղամարդ: Նրանք երեքն էլª այդ կինը և այդ երկու տղամարդիկ վճարել են իջնելուց առաջ: Նրանց իջնելուց հետո հետևի կողմից լսել է, թե ինչպես է մի կին մի աղջկա ասել, որ պայուսակը բաց է, և որ ստու•ի և տեսնի, արդյոք ինչ-որ բան բացակայում է, թե ոչ, ինչպես նաև ասել է, հնարավոր է այդ երկու տղամարդիկ տարած լինեն: Հենց այդ ժամանակ լսել է, որ մեկ այլ կին կրկին հետևի կողմից բացականչել է, իբր երթուղայինի վարորդները համա•ործակցում են հանցա•ործների հետ: Այդ ամենը լսելուց հետո, ինքն իր ինքնասիրության համար անջատել է մեքենայի շարժիչը և անմիջապես դուրս եկել մեջից: Նշում է, որ իր իջնելուց առաջ արդեն այդ երիտասարդ աղջիկը, որի անունը հետա•այում իմացել է, որ Սուսաննա է, արդեն իջել էր: Իջնելուց հետո տեսել է, որ Սուսաննան և այդ երկու տղամարդիկ վազում են իր մեքենայի հետևի ուղղությամբª դեպի ինտերպոլի կողմ, ապա վազել է նրանց հետևից, վազելով անցել է այդ աղջկան և բարձաձայն բղավել ՚կան•նեքՙ: Նշում է, որ նրացից մեկըª կոստյումով տղամարդը, որի անունը հետա•այում տեղեկացել է, որ Արամայիս է, ավելի հետ էր, իսկ մյուսըª սպորտային համազ•եստով էր, որի անունը Արթուր էր, նա ավելի առաջ է եղել: Իր և նրանց միջև հեռավորությունը վազելու և բղավելու ժամանակ եղել է մոտավորապես 10մետր: Երբ հասել է փողոցի անկյունային հատվածը, նրանք արդեն փորձել են նստել ինտերպոլի պատի տակ կան•նած սպիտակ •ույնի ՚Վազ 2107ՙ մակնիշի տաքսի ավտոմեքենան: Չի տեսել, թե Արթուրը ինչպես է նստել այդ մեքենան, սակայն տեսել է, թե ինչպես էր Արամայիսը փորձում բացել հետև աջ դուռը և նստել, սակայն նրան չի հաջողվել, քանի որ ինքը կարողացել է շուտ հասնել նրան, բռնել նրա ձախ թևից և հենց այդ ժամանակ պահանջել է Սուսաննայի դրամապանակը: Սկզբում նա զարմացել է և ասել է, թե ինչ դրամապանակ, սակայն հենց այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել նաև այլ քաղաքացիներ, որոնց տեսնելուց հետո Արամայիսը անմիջապես տվել է դրամապանակը: Այն տվել է իրենª կամավոր, իսկ ինքն էլ իր հերթին հանձնել է Սուսաննային, որն այդ ժամանակ արդեն կողքն էր: Սուսաննան նայել և տեսել է, որ մեջից որևէ բան չի բացակայում, •ումարը տեղում է: Այդ պահին իրենց է մոտեցել ինտերպոլի աշխատակիցը և բոլորին հրավիրել ինտերպոլի բաժին: Ցանկանում է նշել, որ, երբ Արամայիսի թևից բռնել է, այդ ժամանակ մեքենայի առջևիցª վարորդի կողքի նստատեղից դուրս է եկել Արթուրը, որը սակայն որևէ բան չի խոսել: Նշում է, որ Արամայիս Թանդիլյանը ոչ, թե վազել, այլ քայլել է, իսկ իր ձայնը լսելուց հետո սկսել է ավելի արա•ացնել քայլերը: Հստակ կարող է ասել, որ նա լսել է իր բղավոցի ձայնըª քայլերը արա•ացնելու պատճառով, իսկ Արթուր Հարությունյանը ավելի առաջ է եղել և չի տեսել, թե նրա վազելը, թե տաքսի մեքենան նստելը: Արամայիս Թանդիլյանի ու Արթուր Հարությունյանի կողմից երթուղայինից իջնելուց հետո ուղևորներից մեկը փոխանցել է 200ՀՀ դրամանոց մանրադրամ և ասել, որ ստանան երկու հո•ու համար, հետևաբար Արամայիս Թանդիլյանը դրսում չի սպասել մանրադրամի և ինքն էլ մտածել է, որ նրանք հենց սկզբից միմյանց հետ են եղել և երկուսով իջել: Ցանկանում է նաև ավելացնել, որ նրանց նախկինում չի տեսել իր երթուղայինում /հատոր 1 •.թ. 82-84, դատական նիստի արձանա•րություն/:
16.05.2016թվականի տուժող Սուսաննա Ալի Աղսարի և կասկածյալ Արամայիս Թանդիլյանի առերես հարցաքննության արձանա•րությամբ, որով տուժողը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 1 •.թ. 85-86/:
16.05.2016թվականի տուժող Սուսաննա Ալի Աղսարի և կասկածյալ Արթուր Հարությունյանի առերես հարցաքննության արձանա•րությամբ, որով տուժողը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 1 •.թ. 85-86/:
16.05.2016թվականի կասկածյալ Արամայիս Թանդիլյանի և վկա Գոռ Սաֆարյանի առերես հարցաքննության արձանա•րությամբ, որով Գոռ Սաֆարյանը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 1 •.թ. 87-88/:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ի պահ հանձնված Սուսաննա Ալի Ասղարի Ասղարիի դրամապանակով, որը 2016թվականի ապրիլի 30-ին Արամայիս Թանդիլյանը հափշտակել է թիվ ՚40ՙ երթուղայինի մեջից /հատոր 1 •.թ. 72-75/:
Գոռ Սաֆարյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանա•րությամբ, համաձայն որի վերջինս Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեում մատնացույց է արել այն կան•առը, որտեղ ինքը 2016թվականի ապրիլի 30-ին կան•նել է և մեքենայի մեջից իջել են Արամայիս Թանդիլյանը, Արթուր Հարությունյանը և Սուսաննա Ալի Ասդար Ասղարին, ապա մատնացույց է արել այն ուղղությունը, որտեղ վազել են վերջիններս, իսկ Ինտերպոլի վարչական շենքի կողային հատվածում Գոռ Սաֆարյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ կայանված է եղել ՚Վազ 2107ՙ մակնիշի ավտոմեքենան և հայտարարել է, որ հենց այդ վայրում կանխել է Արթուր Հարությունյանի և Արամայիս Թանդիլյանի փախուստըª բռնելով վերջինիս ձեռքից /հատոր 1 •.թ. 128-133/:
Տուժող Սուսաննա Ալի Ասղարի Ասղարիի մասնակցությամբ 2016թվականի մայիսի 03-ին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանա•րությամբ, համաձայն որի վերջինս Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեի կան•առում հայտարարել է, որ 2016թվականի ապրիլի 30-ին ժամը 12:00-ի սահմաններում թիվ ՚40ՙ երթուղայինի միջից նշված վայրում 2հո•ով հափշտակել են իր դրամապանակը, որից հետո այդ երկու հո•ին վազելով •նացել են դեպի Ինտերպոլի շենքի մոտ և փորձել են նստել այդ շենքի մոտ կայանված տաքսի ավտոմեքենան, սակայն երթուղայինի վարորդի կողմից բռնվել են: Նշված երթուղայինի կան•առից մինչև Ինտերպոլի շենք առկա է շուրջ 30մետր հեռավորություն: Ըստ Ա.Ալի Ասղարիի հայտարարության ª տաքսի ավտոմեքենան կայանված է եղել Զ.Սարկավա•ի և Ֆանարջյան փողոցների խաչմերուկումª ինտերպոլի շենքի կողային հատվածում / հատոր 1 •.թ. 23-27/:
Զննության արձանա•րությամբ այն մասին, որ զննության է ենթարկվել տուժող Սուսաննա Ալի Ասղարի Ասղարիի վարդա•ույն դրամապանակը, որն իր պայուսակի մեջից 2016թվականի ապրիփ 30-ին թիվ ՚40ՙ երթուղայինի մեջից Արամայիս Թանդիլյանը հափշտակել էր / հատոր 1 •.թ. 76-77/:
Այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու և քրեական •ործին կցելու մասին որոշմամբ այն մասին, որ 2016թվականի ապրիփ 30-ին ՀՀ Ոստիկանության Ինտերպոլի ԱԿԲ-ի բաժնի պետ, ոստիկանության փոխ•նդապետ Ա.Դանիելյանը հիշյալ դեպքի վերաբերյալ ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետին ներկայացրել է զեկուցա•իր /հատոր 1 •.թ.1, 147-148/:
2016թվականի ապրիլի 30-ին Սուսաննա Ալի Ասղարի Ասղարիի կողմից ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հանցա•ործության վերաբերյալ տված հաղորդման արձանա•րությամբ /հատոր 1 •.թ. 8/:
Դատարանը վերլուծելով և •նահատելով դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցները իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, այն էª կողոպուտըª ուրիշի •ույքի բացահայտ հափշտակությունը, որն իր կամքից անկախ հան•ամանքներում չի կարողացել ավարտին հասցնել, հետևաբար նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, տվել է մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարած արարքի համար, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխա /Սոֆիա Թանդիլյանª ծնված 28.10.2011թվականին, Միլենա Թանդիլյանª ծնված 26.07.2005թվականին/, ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է ՚Հո•եկան և վարքային խան•արումներ այլ խթանիչների •ործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշՙ ախտորոշմամբ հիվանդությամբ, դրական է բնութա•րվում հարևանների կողմից, որը հաստատվել է Երևան քաղաքի ՚Նոր Նորքՙ համատիրության նախա•ահ Մաթևոսյանի կողմից:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերո•րյալ հան•ամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 10, 11, 48, 61հոդվածներով ամրա•րված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ•ործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հան•ամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունները կանխելու համար, հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, դատարանը հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տու•անքի ձևով:
Ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիին ի պահ հանձնված դրամապանակը, պետք է թողնել նրա տնօրինությանը:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել տու•անքի Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազա•ույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկիª 300000/երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիի դրամապանակը թողնել նրա տնօրինությանը:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0107/01/16
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 08-06-2016 |
|---|---|
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09113916 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արամայիս Թանդիլյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նստել է թիվ 40 երթուղային տաքսին և օգտվելով այն հանգամանքից, որ երթուղայինը լի է եղել բազմամարդ ուղևորներով, ուղևորուհի Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարի պայուսակի միջից գաղտնի հափշտակել է դրամապանակը, որի մեջ եղել է 15.000 ՀՀ դրամ և դիմել փախուստի, սակայն բռնվել է երթուղային տաքսու վարորդ Գոռ Սաֆարյանի կողմից և չի կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել իր կամքից անկախ հանգամանքներով: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արամայիս |
| Ազգանուն | Թանդիլյան |
| Հայրանուն | Սուրեն |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Կ.Նահապետյանի նույնականացման քարտը` կցված քրեական գործին |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.2 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 08-06-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մարինե |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 09-06-2016 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 09-06-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 30-06-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արամայիս |
| Ազգանուն | Թանդիլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սուսաննա |
| Ազգանուն | Ալի Ասղար |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արծրուն |
| Ազգանուն | Առաքելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | N -ԵԱՔԴ/0107/01/16 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԵՐԸ ՄԵԿ ՎԱՐՈՒՅԹՈՒՄ ՄԻԱՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ ՚04ՙ հոկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան ՀՀ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Դ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Ա.ԹԱՆԴԻԼՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂ Ա.ՄԵՐԳԵՐՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց Թիվ 09113916քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով, 08.06.2016թվականին ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16համարը, 09.06.2016թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16 քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ դատավոր Մ.Մելքոնյանի կողմից ու նշանակվել է դատաքննության: Թիվ 14137416քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասով 22.06.2016թվականին ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16համարը, մակա•րվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին և ընդունվել է վարույթ: 21.07.2016թվականին ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Մաթևոսյանը նույն դատարանի նախա•ահ Ա.Դանիելյանին •րությամբ հայտնել է, որ 2016թվականի հունիսի 22-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ստացվել թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16 քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասով: Դատարանի 2016թվականի հունիսի 23-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16 քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ: Դատարանի 2016թվականի հուլիսի 4-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16 քրեական •ործը նշանակվել է դատաքննության:Սույն •ործով մեղադրող Ա.Առաքելյանը հայտնել է, որ նույն դատարանում Արամայիս Թանդիլյանի վերաբերյալ •տնվում է մեկ այլ քրեական •ործ: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի ՚Դատական համակար•ՙ կառավարման ծրա•րով պարզվել է, որ դատավոր Մ.Մելքոնյանի վարույթում •տնվում է թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով: Ելնելով վերո•րյալից, և հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 28հոդվածի կար•ավորումները, խնդրել է վարույթում •տնվող թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16քրեական •ործը վերամակա•րել դատավոր Մ. Մելքոնյանինª նրա վարույթում •տնվող թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16քրեական •ործին միացնելու հարցը լուծելու համար: 21.07.2016թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16քրեական •ործը ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նախա•ահի կողմից վերամակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին: ՀՀ Քրեական դատավարության օրերնս•րքի 28հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քննիչի, դատախազի կամ դատարանի կողմից մեկ վարույթում կարող են միացվել մեկ կամ մի քանի հանցա•ործությունների կատարմանը մասնակցելու մեջ մեղադրվող մի քանի անձանց •ործերը կամ մի անձի կողմից կատարված մի քանի հանցա•ործությունների վերաբերյալ •ործերը: Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 28հոդվածի պահանջներով, նպատակահարմար է •տնում մեկ վարույթում միացնել նշված երկու քրեական •ործերը, նկատի ունենալով, որ դրանք նույն անձիª Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի կողմից կատարած հանցա•ործությունների վերաբերյալ •ործեր են: Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 28 և 313հոդվածներով դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասով, միացնել Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16քրեական •ործին և •ործերը քննության առնել թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16համարով: ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 04-10-2016 |
|---|---|
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Արամայիս |
| Ազգանուն | Թանդիլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Որոշման բովանդակություն | N-ԵԱՔԴ/0107/01/16 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ ՚04ՙ հոկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Դ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Ա.ԹԱՆԴԻԼՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂ Ա.ՄԵՐԳԵՐՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ծնված 20.08.1961թվականին, քաղաք Երևան, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղա- քացի,միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում,նախ- կինում դատված, դատվածությունը մարված, հաշվառված է և բնակվում է քաղ. Երևան, Նոր Նորքի 5-րդ զան•ված, Գալշոյան 12շենք 97բնակ. հասցեում,19.06.2016թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին: Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասով, 34-176հոդվածի 1-ին մասով: Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործով ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2016թվականի հունիսի 8-ին ժամը 08:40-ից 08:55-ն ընկած ժամանակահատվածում, ուրիշի •ույքի զ•ալի չափով •աղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Երևան քաղաքի Ազատություն-Բաբայան փողոցների խաչմերուկի մոտից մինչև Հրաչյա Քոչար-Վրացական փողոցների խաչմերուկն ընկած ճանապարհահատվածում, թիվ 114երթուղային միկրոավտոբուսի մեջ •աղտնի հափշտակել է Անահիտ Մեսրոբի Մեր•երյանի 2200ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 2470ՀՀ դրամ, 957.64ՀՀ դրամին համարժեք 2ԱՄՆ դոլար և տարբեր այցեքարտեր Անահիտ Մեսրոբի Մեր•երյանին պատճառելով ընդհանուր 5627.64ՀՀ դրամի •ույքային վնաս: Բացի այդ, նա ուրիշի •ույքի զ•ալի չափի •աղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նստել է թիվ ՚40ՙ երթուղային տաքսին, որտեղ վերջինս, օ•տվելով այն հան•ամանքից, որ երթուղայինը լի է եղել բազմամարդ ուղևորներով, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի փողոցում ուղևորուհի Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարի պայուսակի միջից •աղտնի հափշտակել է զ•ալի չափիª 2000ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 15.000ՀՀ դրամ և պահել իր մոտ: Այնուհետև երթուղային տաքսին կան• է առել Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեի հարակից կան•առում, որտեղ Արամայիս Թանդիլյանը մեքենայից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն վարորդ Գոռ Սարիբեկի Սաֆարյանըª տեղեկանալով, որ Արամայիս Թանդիլյանը կատարել է •աղտնի հափշտակություն, դուրս •ալով մեքենայից, հետապնդել է նրան և վազելով նրա հետևից բղավելով պահանջել է, որ կան•նի, որի ձայնը լսելուց հետո վերջինս •իտակցել է, որ կատարված •աղտնի հափշտակությունը բացահայտվել է և սկսել է ավելի արա• վազել դեպի մոտակայքում կայանված տաքսի ավտոմեքենան, սակայն հենց այդտեղª նշված ավտոմեքենայի մոտ բռնվել է Գոռ Սաֆարյանի կողմից և չի կարողացել հանցա•ործությունն ավարտին հասցնել իր կամքից անկախ հան•ամանքներով: Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասով և 34-176հոդվածի 1-ին մասով: Քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով /թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16/ 08.06.2016թվականին, իսկ քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասով /թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16/ 22.06.2016թվականին մեղադրական եզրակացություններով ուղարկվել են ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:Թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16քրեական •ործը մակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին, իսկ թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16քրեական •ործը 22.06.2016թվականին մակա•րվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին: 21.07.2016թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16քրեական •ործը վերամակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին: Դատարանի 04.10.2016թվականի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16 և թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16քրեական •ործերը միացվել են մեկ վարույթում և •ործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16համարով: Դատաքննությամբ տուժող Անահիտ Մեր•երյանը հայտնեց, որ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի հետ հաշտվել է, նրա նկատմամբ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի և խնդրում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել, որի վերաբերյալ նաև ներկայացվեց համապատասխան դիմում: Մեղադրողը և ամբաստանյալը միջնորդության դեմ չառարկեցին: ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 35հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն քրեական •ործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական •ործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե սույն օրենս•րքով նախատեսված դեպքերում բացակայում է դիմողի բողոքը, իսկ նույն հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն` եթե տուժողը սույն օրենս•րքով նախատեսված դեպքերում հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ: ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 183հոդվածի 1-ին մասի համաձայն ՀՀ Քրեական oրենu•րքի 177հոդվածի 1-ին մասով նախատեuված հանցա•ործությունների վերաբերյալ •ործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կաuկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման, իսկ համաձայն ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 35հոդվածի 5-րդ մասիª դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հան•ամանքներ, լուծում է ամբաuտանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը: Նկատի ունենալով, որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 183հոդվածի 1-ին մասի համաձայն ՀՀ Քրեական oրենu•րքի 177հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործությունների վերաբերյալ •ործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման, իսկ համաձայն ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 35հոդվածի 5-րդ մասիª դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հան•ամանքներ, լուծում է ամբաuտանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը, հետևաբար քրեական •ործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ քրեական հետապնդումը` դադարեցման: Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա: Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված Արամայիս Թանդիլյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս մոտ հայտնաբերված Անահիտ Մեր•երյանի դարամապանակն ու դրա պարունակությունըª երկու հատ 1000ՀՀ դրամ անվանական արժեքով թղթադրամը, երկու հատ երկու հարյուր, մեկ հատ հիսուն և մեկ հատ քսան ՀՀ դրամ անվանական արժեքով մետաղադրամները, մեկ հատ երկու ԱՄՆ դոլար անվանական արժեքով թղթադրամը և այցեքարտերը պետք է վերադարձնել Անահիտ Մեր•երյանի տնօրինությանը: Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 35հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով, 5-րդ մասով, 183հոդվածի 1-ին մասով դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16քրեական •ործով ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասի մեղադրանքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելª տուժող Անահիտ Մեր•երյանի հետ հաշտվելու հիմքով և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը թողնել շարունակելու ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով: Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա: Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Արամայիս Թանդիլյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս մոտ հայտնաբերված Անահիտ Մեր•երյանի դարամապանակն ու դրա պարունակությունըª երկու հատ 1000ՀՀ դրամ անվանական արժեքով թղթադրամը, երկու հատ երկու հարյուր, մեկ հատ հիսուն և մեկ հատ քսան ՀՀ դրամ անվանական արժեքով մետաղադրամները, մեկ հատ երկու ԱՄՆ դոլար անվանական արժեքով թղթադրամը և այցեքարտերըª վերադարձնել Անահիտ Մեր•երյանի տնօրինությանը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ |
| Կարճման հիմք | Սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 07-12-2016 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արամայիս |
| Ազգանուն | Թանդիլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 07-12-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | N - ԵԱՔԴ/0107/01/16 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՚07ՙ դեկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Դ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Ա.ԹԱՆԴԻԼՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂ Ս.ԱԼԻ ԱՍՂԱՐ ԱՍՂԱՐԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ծնված 20.09.1961թվականին, քաղաք Երևան,ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջ- նակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա,ֆիզիկապես վա- տառողջ, չի աշխատում, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված, հաշվառված է և բնակվում է քաղաք Երևան,Նոր-Նորքի 5-րդ զան•ված,Գալշոյան 12շենք 97բն. հասցեում, 12.05.2016թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին: Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով: Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործով ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա ուրիշի •ույքի զ•ալի չափի •աղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նստել է թիվ ՚40ՙ երթուղային տաքսին, որտեղ վերջինս, օ•տվելով այն հան•ամանքից, որ երթուղայինը լի է եղել բազմամարդ ուղևորներով, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի փողոցում ուղևորուհի Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարի պայուսակի միջից •աղտնի հափշտակել է զ•ալի չափիª 2000ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 15.000ՀՀ դրամ և պահել իր մոտ: Այնուհետև երթուղային տաքսին կան• է առել Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեի հարակից կան•առում, որտեղ Արամայիս Թանդիլյանը մեքենայից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն վարորդ Գոռ Սարիբեկի Սաֆարյանըª տեղեկանալով, որ Արամայիս Թանդիլյանը կատարել է •աղտնի հափշտակություն, դուրս •ալով մեքենայից, հետապնդել է նրան և վազելով նրա հետևից բղավելով պահանջել է, որ կան•նի, որի ձայնը լսելուց հետո վերջինս •իտակցել է, որ կատարված •աղտնի հափշտակությունը բացահայտվել է և սկսել է ավելի արա• վազել դեպի մոտակայքում կայանված տաքսի ավտոմեքենան, սակայն հենց այդտեղª նշված ավտոմեքենայի մոտ բռնվել է Գոռ Սաֆարյանի կողմից և չի կարողացել հանցա•ործությունն ավարտին հասցնել իր կամքից անկախ հան•ամանքներով /նախաքննական համար 09113916/: Բացի այդ, նա 2016թվականի հունիսի 8-ին ժամը 08:40-ից 08:55-ն ընկած ժամանակահատվածում, ուրիշի •ույքի զ•ալի չափով •աղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Երևան քաղաքի Ազատություն-Բաբայան փողոցների խաչմերուկի մոտից մինչև Հրաչյա Քոչար-Վրացական փողոցների խաչմերուկն ընկած ճանապարհահատվածում, թիվ 114երթուղային միկրոավտոբուսի մեջ •աղտնի հափշտակել է Անահիտ Մեսրոբի Մեր•երյանի 2200ՀՀ դրամ արժողությամբ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 2470ՀՀ դրամ, 957.64ՀՀ դրամին համարժեք 2ԱՄՆ դոլար և տարբեր այցեքարտեր Անահիտ Մեսրոբի Մեր•երյանին պատճառելով ընդհանուր 5627.64ՀՀ դրամի •ույքային վնաս /նախաքննական համար 14137416/: Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով և 177հոդվածի 1-ին մասով: 08.06.2016թվականին թիվ 09113916քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16համարը և մակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին: 22.06.2016թվականին թիվ 14137416քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16համարը և մակա•րվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին: 21.07.2016թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16քրեական •ործը վերամակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին: Դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16 և թիվ ԵԱՔԴ/0118/01/16քրեական •ործերը միացվել են մեկ վարույթում և •ործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16համարով: Դատարանի 04.10.2016թվականի ՚Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասինՙ որոշման համաձայնª թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16քրեական •ործով ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 1-ին մասի մեղադրանքով քրեական հետապնդումը դադարեցվել էª տուժող Անահիտ Մեր•երյանի հետ հաշտվելու հիմքով և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը թողնվել է շարունակելու ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով: Նշված որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք չի ներկայացվել և այն մտել է օրինական ուժի մեջ: Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2016թվականի ապրիլի 30-ին, միայնակ, իր հիշելով Զեյթունի ՚Երևան Սիթիՙ-ի կան•առից նստել է թիվ ՚40ՙ երթուղայինը և ուղևորվել է դեպի Քանաքեռ: Երթուղայինի մեջ այդ ժամանակ բավակականին շատ մարդ է եղել, ինքը կան•նած է եղել դռան կողքը, իսկ իր դիմաց կան•նած է եղել մի աղջիկ, որի մեջքին եղել է ուսապարկ: Երթուղայինում այդ պահին շատ մարդ է եղել և ինքը օ•տվելով այն առիթից, որ որևէ մեկը իրեն չի տեսնում, որոշել է այդ աղջկա պայուսակից •ողություն կատարել: Բացել է կիսափակ շղթան և տեսել է, որ մեջը առկա է վարդա•ույն դրամապանակ, շուտ և աննկատ այն վերցրել է և դրել ձախ թևատակին, որը որևէ մեկը չի նկատել: Երբ երթուղայինը կան•նել է ինտերպոլի մոտ •տնվող կան•առում, ինքը իջել է երթուղայինից 200դրամ մետաղադրամ է տվել որպես ուղեվարձ և դրսում սպասել է մանրադրամին: Սակայն այդ ընթացքում երթուղայինի մեջից իջել է երթուղայինի վարորդը և արա• մոտենալով իրեն բարձրաձայն ասել է ՚ինչ զդաչի, էրեխու պորտմանը տուրՙ: Բռնել է իր շորերից, իսկ ինքը այդ պահին անմիջապես դրամապանակը տվել է նրան, սակայն այդ երեխային ինքը չի տեսել: Նշում է, որ դրամապանակը չի հասցրել բացել և տեղյակ չէ, թե նրա մեջ •ումար եղել է, թե ոչ: Երթուղայինի վարորդի մոտենալուց հետո մոտ չորս անծանոթներ մոտեցել են իրեն, իսկ նրանց բոլորին տեսնելուց հետո ինքը վախեցել է և փախուստի դիմել, սակայն փախուստի է դիմել դրամապանակը տալուց հետո: Արթուր Հարությունյանին ճանաչում է նարկոդիսպանսերից, քանի որ ինքը այնտեղից դեղ է ստանում և մի քանի ան•ամ նրան այնտեղ տեսել է, սակայն նրա հետ շփում չունի: 2016թվականի ապրիլի 30-ին նրա հետ երթուղային չի նստել, այլ նրան տեսել է միայն երթուղայինից իջնելուց հետո, երբ հավաքված են եղել 4-5հո•ի: Ինքը երթուղային միայնակ է նստել, իր հետ ոչ ոք չի եղել, իսկ երթուղայինից իջնելուց հետո չի փախել, այլ դրամապանակը վերադարձնելուց հետո, երբ հարձակվել և ցանկացել են ծեծել իրեն, ինքը փախուստի է դեմելª մոտ 3-4քայլ, սակայն այդ ժամանակ դրամապանակը իր մոտ չի եղել, ինքը տաքսու մոտ չի վազել այդ ժամանակ, տաքսու մոտ իրեն որևէ մեկը չի բռնել, հնարավորություն էլ չի ունեցել փախուստի դիմելու, քանի որ շրջապատված է եղել 4-5հո•ով: Պնդում է, որ կողոպուտ չի արել, այլ կատարել է •ողություն /հատոր 1 •.թ. 70-71, 97, դատական նիստի արձանա•րություն/: Ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի կատարած արարքը բացի նրա մասնակի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով: Գործով տուժող Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թվականի ապրիլի 30-ին •տնվել է տանը և առավոտյան ժամը 11:40-ի սահմաններում տանից դուրս է եկել և •նացել Հասրաթյան փողոցի վրա •տնվող երթուղայինի կան•առ, որպեսզի երթուղային նստի և ուղևորվի Քանաքեռ: Կան•նելով կան•առում, մոտեցել է թիվ ՚40ՙ երթուղայինը, որի մեջից դուրս են եկել երկու տղամարդ, իսկ նրանց հետևից մի կին: Երբ այդ կինը իջել է, ինքը նստել է մեքենան, իսկ իր հետևից այդ երկու տղամարդիկ, որոնք մինչ այդ իջել էին: Երթուղայինի մեջ բոլոր նստատեղերին ուղևորներ են նստած եղել, չկարողանալով նստելª կան•նել է հենց առաջին նստատեղի կողքին, իսկ իր հետևում կան•նել են այդ երկու տղամարդիկ: Իր ձեռքին ոչինչ չի եղել այդ ժամանակ, իսկ ձախ ուսից •ցված է եղել իր պայուսակը: Քանի որ կան•նած էր և, որպեսզի ընթացքի ժամանակ չընկներ, կան•նած ժամանակ աջ ձեռքով բռնել է նստատեղից, որտեղ մի կին է նստած եղել, իսկ ձախ ձեռքը պահել է պայուսակի պարանի վերևի մասից: Կան•նած է եղել առջևում, դեմքով դեպի մեքենայի առջևի հատվածը, իսկ իր հետևից կան•նած են եղել մոտավորապես 5-6 հո•ի: Երբ երթուղայինը հասել է Զ.Սարկավա•ի փողոցի վրա •տնվող կան•առ, այդտեղ կան•նել է և իր հետևում կան•նած տղամարդիկ իջել են: Նրանց իջնելուց •րեթե 3-4վայրկյան անց երթուղայինի մեջի այն կինը, որի նստատեղից ինքը բռնվել էր, իրեն ասել է, որ պայուսակի մեջից ինչ-որ բան են •ողացել: Ինքը ստու•ել է այն և տեսել, որ պայուսակի շղթան բաց է, որը մինչ այդ եղել է փակ, այնուհետև նայելով դուրս տեսել է այն երկու տղամարդկանց, որոնք դուրս էին եկել և վազելով •նացել են երթուղայինի հետևովª դեպի Ինտերպոլի շենքի ուղղությամբ: Միան•ամից դուրս է եկել մեջից և վազել նրանց հետևից: Ցանկանում է նշել, որ այդ երկու տղամարդկանցից մեկը հա•ել էր մու• կապույտ կոստյում, իսկ մյուսը սպորտային համազ•եստ: Դուրս •ալով երթուղայինից, այդ կոստյումով տղամարդու աջ ձեռքին տեսել է իր վարդա•ույն դրամապանակը, իսկ այդ տղամարդը վազել է, իսկ մյուս տղամարդուն ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ արդեն տեսել էր իր դրամապանակը հափշտակած անձին: Երբ դեռ նոր էր սկսել վազել նրա հետևից, իրեն է միացել նաև երթուղայինի վարորդը, որը բարձր ձայնով բղավել է ՚կան•նեքՙ և նրա այդ բղավոցից իր դրամապանակը հափշտակած անձը սկսել է ավելի արա• վազել: Իրենցª իր և երթուղայինի վարորդի, ու այդ տղամարդու միջև հեռավորությունը եղել է մոտ 10-15մետր: Այդ կոստյումով տղամարդը, որի ձեռքին իր դրամապանակն է եղել, հետ չի շրջվել, նա վազելով հասել է ինտերպոլի մոտ, որի հարևանությամբ կան•նած է եղել սպիտակ •ույնի ՚07ՙ մակնիշի ավտոմեքենա: Իր բացատրության մեջ նշել է, որ այդ երկու տղամարդկանցից մեկը սկզբում բացել է հետևի դուռը, որ մյուսը նստի, սակայն այդ պահը հստակ չի հիշում ներկայումս, միայն կարող է ասել, որ երթուղայինի վարորդը այդ տաքսու մոտ բռնել է կոստյումով տղամարդուն, որը վարորդին վերադարձրել է իր դրամապանակը, իսկ վերջինս էլ իրեն է տվել այն: Հենց այդտեղ ստու•ել է և տեսել, որ մեջից որևէ բան չի պակասում, այն անվնաս է, դրամապանակում ունեցել է 15.000ՀՀ դրամ, որը տեղում է եղել: Դրամապանակը վերցնելուց հետո հեռացել է այնտեղից: Նշում է որ, երբ երթուղայինի վարորդը բղավում էր, որ այդ տղամարդը կան•նի, նրա ձայնը այնքան բարձր էր, որ նույնիսկ ինտերպոլի շենքի մարդիկ են դուրս եկելª մոտավորապես 2-3հո•ի և մոտեցել են իրենց: Չի տեսել, որ այդ երկու տղամարդկանց ինչ-որ մեկը հարվածի, կամ նրանք հարվածեն, իսկ երբ դրամապանակն իրեն են վերադարձրել, այդ պահին բոլորով •տնվել են այն վայրում, որտեղ կան•նած է եղել ՚07ՙ մակնիշի տաքսի ավտոմեքենան: Դրանից հետո այլևս ուշադրություն չի դարձրել, թե այլ մարդիկ եկել են, թե ոչ, քանի որ դրամապանակից բացի այլ բան իրեն չի հետաքրքրել: Ինքն ու երթուղայինի վարորդը նրանց հետևից վազել են մոտավորապես 50մետր, քանի որ •րեթե այդքան էր երթուղայինի կան•առից մինչև տաքսի ավտոմեքենայի կան•նած վայրը: Երթուղայինի մեջ կոստյումով տղամարդը կան•նած է եղել ուղիղ իր հետևում, իսկ սպորտային համազ•եստովը նրա կողքին: Նշում է, որ նրանք ընթացքի ժամանակ որևէ բան չեն զրուցել, իսկ երթուղայինի ներսում այդ պահին այնքան նեղվածք է եղել, որ նույնիսկ չի կարողացել շրջվել: Չի նկատել, թե նրանք ինչպես են իր պայուսակից հափշտակել դրամապանակը, իսկ նրանց տեսել է առաջին ան•ամ /հատոր 1 •.թ. 61-63, դատական նիստի արձանա•րություն/: Գործով վկա Անդրեյ Դանիելյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ-ում ինտերպոլի ԱԿԲ-ում որպես բաժնի պետ: 2016թվականի ապրիլի 30-ին •տնվել է աշխատանքի վայրում, ժամը 12.30-ի սահմաններում դուրս է եկել մուտքի դիմացª ծխելու նպատակով: Այդ ժամանակ ինտերպոլի ԱԿԲ-ի վարչական շենքի աջ հատվածում լսել է աղմուկ և վիճող քաղաքացիների ձայներª 4-5հո•ի, որոնց մեջ եղել է մի երիտասարդ աղջիկ: Այս ամենը տեսնելով անմիջապես •նացել է նրանց մոտ և նրանց մոտենալով ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից և փորձել է նրանց հանդարտեցնել, որպեսզի հասկանա ստեղծված իրավիճակը և կանխար•ելի հետա•ա զար•ացումները: Նրանց մոտենալուց հետո տեղեկացել է, որ այդ վիճանաբության մասնակիցներից մեկը, որը հետա•այում պարզվել է, որ Արամայիս Թանդիլյանն էր, որը ՚40ՙ երթուղայինի մեջից •ողացել է այնտեղ կան•նած երիտասարդ աղջկա դրամապանակը: Այդ պահին իր մոտ այնպիսի տպավորություն է ստեղծվել, որ Արամայիսը և նրա հետի տղամարդըª Արթուր Հարությունյանը, փորձել են արդարանալ, որ իրենք որևէ արարք չեն կատարել: Ինքը դրամապանակը նրանց որևէ մեկի ձեռքին չի տեսել: Այդ պահին վիճաբանող անձանցից որևիցե մեկը մյուսին չի հարվածել, ուղղակի հնչել են բարձր բղավոցներ և քաշքշել են միմյանց: Չի տեսել, թե ինչպես է երթուղայինի վարորդը վազում թվարկված երկու տղամարդկանց հետևից և բղավել, որ կան•նեն, միայն ինտերպոլի վարչական շենքից դուրս •ալուց հետո աջ կողմում լսել է վիճաբանության ձայներ, իսկ մինչ շենքից դուսր •ալը որևէ ձայն չի լսել: Նշում է, որ վիճաբանող անձանց առջևում տեսել է կան•նած սպիտակ •ույնի ՚Վազ 2107ՙ մակնիշի մեքենա, առջևով կան•նած դեպի ուռուցքաբանության ինստիտուտը: Այդ մեքենայի հետևի աջ դուռը •տնվել է բաց վիճակում և այնպիսի տպավորություն է եղել, որ Ա.Թանդիլյանը և Ա.Հարությունյանը ցանկացել են այդ մեքենան նստել, սակայն չեն հասցրել: Իր մոտենալը վիճաբանող անձանց և նշված տաքսի ավտոմեքենայի հեռանալը տևել է 1-2րոպե ամենաշատը, այդ 4-5անձանցից բացի ոչ մեկ չի եկել և չի միջամտել: Այդ օրը համազ•եստով չի եղել, ինքը միայնակ է նրանց մոտեցել, իսկ վիճաբանությունը կանխելուց հետոª Արամայիս Թանդիլյանին, Արթուր Հարությունյանին և մնացածներին, որոնց մեջ է եղել նաև երթուղայինի վարորդը և երիտասարդ աղջիկը, նրանց բոլորին հրավիրել է ինտերպոլի վարչական շենք, որից հետո կապ է հաստատել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի աշխատակիցների հետ և նրանց բերման են ենթարկել: Ինտերպոլի վարչական շենքի ներսում վիճաբանության ձայներ չի լսել /հատոր 1 •.թ. 78-79, դատական նիստի արձանա•րություն/: Գործով վկա Գոռ Սաֆարյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է թիվ ՚40ՙ երթուղայինում և վարում է ՚Գազելՙ մակնիշի 2713 Տ հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան: Նշված երթուղայինում աշխատում է արդեն շուրջ 7-8տարի: Թիվ ՚40ՙ երթուղայինի երթուղին Նոր-Նորքի 9-րդ զան•վածից սկսում է ամբողջ Նոր-Նորքի զան•վածներով և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի տարածքով մինչև ՚Առինջ Մոլՙ: Ամեն օր վարում է նշված երթուղայինը: Սույն թվականի ապրիլի 30-ին սովորականի նման իր երթուղով •նացել է, ժամը 12:00-ի սահմաններում կան•նել է Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեում •տնվող երթուղայինի կան•առում: Մինչ այդ ցանկանում է նշել, որ իր մեքենայի մեջ բազմթիվ ուղևորներ են եղելª մոտավորապես 17-18հո•ի, այսինքն բոլոր նստատեղերը զբաղված են եղել և մոտ 5-6հո•ի էլ կան•նած են եղել: Հիշյալ հասցեի կան•առում կան• է առել, սովորականի պես, երթուղայինից իջել է մի կին, ապա երկու տղամարդ: Նրանք երեքն էլª այդ կինը և այդ երկու տղամարդիկ վճարել են իջնելուց առաջ: Նրանց իջնելուց հետո հետևի կողմից լսել է, թե ինչպես է մի կին մի աղջկա ասել, որ պայուսակը բաց է, և որ ստու•ի և տեսնի, արդյոք ինչ-որ բան բացակայում է, թե ոչ, ինչպես նաև ասել է, հնարավոր է այդ երկու տղամարդիկ տարած լինեն: Հենց այդ ժամանակ լսել է, որ մեկ այլ կին կրկին հետևի կողմից բացականչել է, իբր երթուղայինի վարորդները համա•ործակցում են հանցա•ործների հետ: Այդ ամենը լսելուց հետո, ինքն իր ինքնասիրության համար անջատել է մեքենայի շարժիչը և անմիջապես դուրս եկել մեջից: Նշում է, որ իր իջնելուց առաջ արդեն այդ երիտասարդ աղջիկը, որի անունը հետա•այում իմացել է, որ Սուսաննա է, արդեն իջել էր: Իջնելուց հետո տեսել է, որ Սուսաննան և այդ երկու տղամարդիկ վազում են իր մեքենայի հետևի ուղղությամբª դեպի ինտերպոլի կողմ, ապա վազել է նրանց հետևից, վազելով անցել է այդ աղջկան և բարձաձայն բղավել ՚կան•նեքՙ: Նշում է, որ նրացից մեկըª կոստյումով տղամարդը, որի անունը հետա•այում տեղեկացել է, որ Արամայիս է, ավելի հետ էր, իսկ մյուսըª սպորտային համազ•եստով էր, որի անունը Արթուր էր, նա ավելի առաջ է եղել: Իր և նրանց միջև հեռավորությունը վազելու և բղավելու ժամանակ եղել է մոտավորապես 10մետր: Երբ հասել է փողոցի անկյունային հատվածը, նրանք արդեն փորձել են նստել ինտերպոլի պատի տակ կան•նած սպիտակ •ույնի ՚Վազ 2107ՙ մակնիշի տաքսի ավտոմեքենան: Չի տեսել, թե Արթուրը ինչպես է նստել այդ մեքենան, սակայն տեսել է, թե ինչպես էր Արամայիսը փորձում բացել հետև աջ դուռը և նստել, սակայն նրան չի հաջողվել, քանի որ ինքը կարողացել է շուտ հասնել նրան, բռնել նրա ձախ թևից և հենց այդ ժամանակ պահանջել է Սուսաննայի դրամապանակը: Սկզբում նա զարմացել է և ասել է, թե ինչ դրամապանակ, սակայն հենց այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել նաև այլ քաղաքացիներ, որոնց տեսնելուց հետո Արամայիսը անմիջապես տվել է դրամապանակը: Այն տվել է իրենª կամավոր, իսկ ինքն էլ իր հերթին հանձնել է Սուսաննային, որն այդ ժամանակ արդեն կողքն էր: Սուսաննան նայել և տեսել է, որ մեջից որևէ բան չի բացակայում, •ումարը տեղում է: Այդ պահին իրենց է մոտեցել ինտերպոլի աշխատակիցը և բոլորին հրավիրել ինտերպոլի բաժին: Ցանկանում է նշել, որ, երբ Արամայիսի թևից բռնել է, այդ ժամանակ մեքենայի առջևիցª վարորդի կողքի նստատեղից դուրս է եկել Արթուրը, որը սակայն որևէ բան չի խոսել: Նշում է, որ Արամայիս Թանդիլյանը ոչ, թե վազել, այլ քայլել է, իսկ իր ձայնը լսելուց հետո սկսել է ավելի արա•ացնել քայլերը: Հստակ կարող է ասել, որ նա լսել է իր բղավոցի ձայնըª քայլերը արա•ացնելու պատճառով, իսկ Արթուր Հարությունյանը ավելի առաջ է եղել և չի տեսել, թե նրա վազելը, թե տաքսի մեքենան նստելը: Արամայիս Թանդիլյանի ու Արթուր Հարությունյանի կողմից երթուղայինից իջնելուց հետո ուղևորներից մեկը փոխանցել է 200ՀՀ դրամանոց մանրադրամ և ասել, որ ստանան երկու հո•ու համար, հետևաբար Արամայիս Թանդիլյանը դրսում չի սպասել մանրադրամի և ինքն էլ մտածել է, որ նրանք հենց սկզբից միմյանց հետ են եղել և երկուսով իջել: Ցանկանում է նաև ավելացնել, որ նրանց նախկինում չի տեսել իր երթուղայինում /հատոր 1 •.թ. 82-84, դատական նիստի արձանա•րություն/: 16.05.2016թվականի տուժող Սուսաննա Ալի Աղսարի և կասկածյալ Արամայիս Թանդիլյանի առերես հարցաքննության արձանա•րությամբ, որով տուժողը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 1 •.թ. 85-86/: 16.05.2016թվականի տուժող Սուսաննա Ալի Աղսարի և կասկածյալ Արթուր Հարությունյանի առերես հարցաքննության արձանա•րությամբ, որով տուժողը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 1 •.թ. 85-86/: 16.05.2016թվականի կասկածյալ Արամայիս Թանդիլյանի և վկա Գոռ Սաֆարյանի առերես հարցաքննության արձանա•րությամբ, որով Գոռ Սաֆարյանը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 1 •.թ. 87-88/: Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ի պահ հանձնված Սուսաննա Ալի Ասղարի Ասղարիի դրամապանակով, որը 2016թվականի ապրիլի 30-ին Արամայիս Թանդիլյանը հափշտակել է թիվ ՚40ՙ երթուղայինի մեջից /հատոր 1 •.թ. 72-75/: Գոռ Սաֆարյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանա•րությամբ, համաձայն որի վերջինս Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեում մատնացույց է արել այն կան•առը, որտեղ ինքը 2016թվականի ապրիլի 30-ին կան•նել է և մեքենայի մեջից իջել են Արամայիս Թանդիլյանը, Արթուր Հարությունյանը և Սուսաննա Ալի Ասդար Ասղարին, ապա մատնացույց է արել այն ուղղությունը, որտեղ վազել են վերջիններս, իսկ Ինտերպոլի վարչական շենքի կողային հատվածում Գոռ Սաֆարյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ կայանված է եղել ՚Վազ 2107ՙ մակնիշի ավտոմեքենան և հայտարարել է, որ հենց այդ վայրում կանխել է Արթուր Հարությունյանի և Արամայիս Թանդիլյանի փախուստըª բռնելով վերջինիս ձեռքից /հատոր 1 •.թ. 128-133/: Տուժող Սուսաննա Ալի Ասղարի Ասղարիի մասնակցությամբ 2016թվականի մայիսի 03-ին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանա•րությամբ, համաձայն որի վերջինս Երևան քաղաքի Զ.Սարկավա•ի 48-րդ հասցեի կան•առում հայտարարել է, որ 2016թվականի ապրիլի 30-ին ժամը 12:00-ի սահմաններում թիվ ՚40ՙ երթուղայինի միջից նշված վայրում 2հո•ով հափշտակել են իր դրամապանակը, որից հետո այդ երկու հո•ին վազելով •նացել են դեպի Ինտերպոլի շենքի մոտ և փորձել են նստել այդ շենքի մոտ կայանված տաքսի ավտոմեքենան, սակայն երթուղայինի վարորդի կողմից բռնվել են: Նշված երթուղայինի կան•առից մինչև Ինտերպոլի շենք առկա է շուրջ 30մետր հեռավորություն: Ըստ Ա.Ալի Ասղարիի հայտարարության ª տաքսի ավտոմեքենան կայանված է եղել Զ.Սարկավա•ի և Ֆանարջյան փողոցների խաչմերուկումª ինտերպոլի շենքի կողային հատվածում / հատոր 1 •.թ. 23-27/: Զննության արձանա•րությամբ այն մասին, որ զննության է ենթարկվել տուժող Սուսաննա Ալի Ասղարի Ասղարիի վարդա•ույն դրամապանակը, որն իր պայուսակի մեջից 2016թվականի ապրիփ 30-ին թիվ ՚40ՙ երթուղայինի մեջից Արամայիս Թանդիլյանը հափշտակել էր / հատոր 1 •.թ. 76-77/: Այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու և քրեական •ործին կցելու մասին որոշմամբ այն մասին, որ 2016թվականի ապրիփ 30-ին ՀՀ Ոստիկանության Ինտերպոլի ԱԿԲ-ի բաժնի պետ, ոստիկանության փոխ•նդապետ Ա.Դանիելյանը հիշյալ դեպքի վերաբերյալ ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետին ներկայացրել է զեկուցա•իր /հատոր 1 •.թ.1, 147-148/: 2016թվականի ապրիլի 30-ին Սուսաննա Ալի Ասղարի Ասղարիի կողմից ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում հանցա•ործության վերաբերյալ տված հաղորդման արձանա•րությամբ /հատոր 1 •.թ. 8/: Դատարանը վերլուծելով և •նահատելով դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցները իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, այն էª կողոպուտըª ուրիշի •ույքի բացահայտ հափշտակությունը, որն իր կամքից անկախ հան•ամանքներում չի կարողացել ավարտին հասցնել, հետևաբար նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները: Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ հաշվի է առնում այն, որ նա իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, տվել է մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարած արարքի համար, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխա /Սոֆիա Թանդիլյանª ծնված 28.10.2011թվականին, Միլենա Թանդիլյանª ծնված 26.07.2005թվականին/, ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է ՚Հո•եկան և վարքային խան•արումներ այլ խթանիչների •ործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշՙ ախտորոշմամբ հիվանդությամբ, դրական է բնութա•րվում հարևանների կողմից, որը հաստատվել է Երևան քաղաքի ՚Նոր Նորքՙ համատիրության նախա•ահ Մաթևոսյանի կողմից: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան: Հաշվի առնելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերո•րյալ հան•ամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 10, 11, 48, 61հոդվածներով ամրա•րված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ•ործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հան•ամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունները կանխելու համար, հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, դատարանը հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տու•անքի ձևով: Ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա: Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիին ի պահ հանձնված դրամապանակը, պետք է թողնել նրա տնօրինությանը: Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 34-176հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել տու•անքի Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազա•ույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկիª 300000/երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիի դրամապանակը թողնել նրա տնօրինությանը: Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-12-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 18-01-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1հատոր`313թերթ: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 19-01-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 313 |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 10-01-2017 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 19-01-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 313 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-777/17 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 14-04-2017 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 18-04-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 05-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | Բաղկացած 3հատորից` 313թ., 140թ., 51թերթ: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 10-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 213,140,51 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0107/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 09-01-2017 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 28-12-2016 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Առաքելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արամայիս Թանդիլյան Վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի /ՀՀ քր.օր. 34-176 հոդ. 1-ին մասով - տուգանք`300.000 ՀՀ դրամի չափով /վերաբերյալ 07.12.2016թ. դատավճիռը` ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի պատժի մասով , կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քր.օր. 176 հոդ. 1-ին մասի սանկցիայի սահմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել արդարացի համաչափ պատիժ` 1 տարի 6 ամիս ժամկետ ազատազրկման ձևով |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 23-01-2017 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 23-01-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 27-01-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 20-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 20-02-2017 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արամայիս |
| Ազգանուն | Թանդիլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական ԵԱՔԴ/0107/01/16 շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Մ.Մելքոնյան Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 20 փետրվարի 2017թ. ք. Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ԹԱՆԴԻԼՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Առաքելյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. ՀՀ քննչական կոմիետի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հայրապետյանի /այսուհետ` Քննիչ/ 2016 թվականի մայիսի 10-ի որոշմամբ` Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի կողմից Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիի դրամապանակը բացահայտ հափշտակելու փորձ կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 09113916 քրեական գործը: Քննիչի 2016 թվականի մայիսի 17-ի որոշմամբ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Քննիչի 2016 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ <<նա ուրիշի գույքի զգալի չափի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նստել է թիվ <<40>> երթուղային տաքսին, որտեղ վերջինս, օգտվելով այն հանգամանքից, որ երթուղայինը լի է եղել բազմամարդ ուղևորներով, Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցում ուղևորուհի Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարի պայուսակի միջից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 2000 ՀՀ դրամ արժողության դրամապանակը, որի մեջ եղել է 15.000 ՀՀ դրամ և պահել իր մոտ: Այնուհետև երթուղային տաքսին կանգ է առել Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 48-րդ հասցեի հարակից կանգառում, որտեղ Արամայիս Թանդիլյանը մեքենայից դուրս է եկել և հեռացել, սակայն վարորդ Գոռ Սարիբեկի Սաֆարյանը` տեղեկանալով, որ Արամայիս Թանդիլյանը կատարել է գաղտնի հափշտակություն, դուրս գալով մեքենայից, հետապնդել է նրան և վազելով նրա հետևից բղավելով պահանջել է, որ կանգնի, որի ձայնը լսելուց հետո վերջինս գիտակցել է, որ կատարված գաղտնի հափշտակությունը բացահայտվել է և սկսել է ավելի արագ վազել դեպի մոտակայքում կայանված տաքսի ավտոմեքենան, սակայն հենց այդտեղ` նշված ավտոմեքենայի մոտ բռնվել է Գոռ Սաֆարյանի կողմից և չի կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել իր կամքից անկախ հանգամանքներով>>: 2016 թվականի օգոստոսի 06-ին թիվ 09113916 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` Դատարան/, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16համարը և մակագրվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին: Դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ի դատավճռով Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է տուգանքի` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է` գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարիի դրամապանակը թողնել նրա տնօրինությանը: Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա: Դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 30.12.2016 թվականին վերաքննիչ բողոք է բերել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Առաքելյանը: Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել: Թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 24.01.2017 թվականին, Վերաքննիչ դատարանի 27.01.2017 թվականի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նշանակվել է քննության` ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: 3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկներն ու պահանջը. Բողոքի հեղինակը` մեղադրող Ա.Առաքելյանը, ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը, գտել է, որ Դատարանի 07.12.2016 թվականի դատավճիռը` ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ 300.000 ՀՀ դրամ գումար տուգանք նշանակելու մասով, ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Բողոքաբերը` վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 30.11.2007 թվականի թիվ ՎԲ-201/07 նախադեպային որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, նշել է հետևյալը. Դատարանը պատժի նշանակման հարցում հաշվի է առել կատարված արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը և տարածվածությունը, որպիսի հանգամանքների վերաբերյալ Դատարանի եզրահանգումներն անհիմն են: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում կողոպուտի` այսինքն ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակության համար։ Կողոպուտը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, այլ կերպ ասած` հանցավորը գիտակցում է, որ հափշտակությունը բացահայտ է կատարում, և որ իր կողմից գույքի հափշտակումը նկատում են սեփականատերը, գույքին տվյալ պահին տիրապետողը կամ օգտագործողը և այլ անձինք։ Բացահայտության հատկանիշը կողոպուտի օբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունն է, որով այն տարբերվում է հափշտակության մյուս եղանակներից, օրինակ ի տարբերություն գողությունից՝ այսինքն գույքի գաղտնի հափշտակությունից։ Հենց գույքի հափշտակության բացահայտության հատկանիշն էլ համարվում է այն հանգամանքը, որով նշված հանցագործությունն առավել ծանր և վտանգավոր է դասվում հափշտակությունների շարքում և ավելի է խիստ է պատժվում, քան օրինակ գողությունը կամ խարդախությունը։ Բացահայտության հատկանիշը վկայում է այն մասին, որ հանցանք կատարած անձը գործում է` գիտակցելով, որ տուժողը կամ այլ անձինքն հասկանում են իր կողմից հափշտակություն կատարելու հանգամանքը, սակայն բացարձակ և հանդուգն անտարբերություն է ցուցաբերում այդ փաստի նկատմամբ՝ կարծես ցուցադրաբար հակադրվելով սեփականության իրավունքի պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերություններին՝ ակնհայտորեն համոզված լինելով սեփական գործողությունների կատարման ճշմարտացիության մեջ։ Ընդ որում գողությամբ սկսված հափշտակությունը որպես այդպիսին կարող է վերածվել կողոպուտի, երբ հանցավորը գիտակցելով, որ գույքը հափշտակելուց հետո բացահայտվել է, կրկին միջոցներ է ձեռնարկում այն իր մոտ պահելու համար, դիմում է փախուստի կամ այլ գործողությունների և այլն, ինչպես որ տեղի է ունեցել քննարկվող դեպքում։ Կողոպուտի հանրային վտանգավորության բնույթի և խիստ էության, ինչպես նաև հափշտակության մյուս տեսակներից տարբերության մասին կարելի է պատկերացում կազմել ոչ միայն բացահայտության հատկանիշի տեսանկյունից, այլ նաև հետևանքի առումով։ Այսպես, օրինակ գողության կամ խարդախության հանցակազմերի առկայության համար հափշտակված ապրանքի գումարային չափը խիստ կարևոր պայման է արարքի որակման համար, որպիսի պայմանն առկա չէ կողոպուտի հանցակազմի դեպքում, որը հափշտակված գույքի գումարային նվազագույն չափ չի նախատեսում հանցագործության առկայության համար։ Նշված հանգամանքը վկայում է այն մասին, որ օրենսդիրը գույքի բացահայտ հափշտակությունը դիտարկել է արդեն իսկ վտանգավոր արարք` անկախ գույքի արժեքից և այն դասել առավել վտանգավոր հափշտակությունների շարքին։ Ըստ բողոքաբերի` վերոգրյալ հանգամանքների ամբողջականությունը Դատարանը սույն գործով կայացված դատավճռով սխալ է մեկնաբանել ու հանգել անհիմն եզրակացության` դրա հիման վրա նշանակվող պատժի վերաբերյալ։ Իսկ դատարանի այն մատնանշումը, թե վերջինս պատիժ նշանակելուց հաշվի է առնում նաև այս հանցանքի տարածվությունը, առնվազն տրամաբանությունից դուրս է, քանզի ողջամտության մասին նվազագույն կանոններն անգամ կարող են հուշել, որ տարածված հանցանքների դեմ անհրաժեշտ է պայքարել առավել խիստ ու գործնական միջոցներով, վարել ավելի հետևողական ու գործնական քաղաքականություն, այլ ոչ թե մեղմ վերաբերմունք դրսևորել նմանատիպ հանցագործություններ կատարած անձանց նկատմամբ, ինչով սոցիալական արդարությունն առավելապես կարող է վերականգվել, անձի ուղղման գործընթացն ավելի արդյունավետ կարող է համարվել, քան հակառակ դեպքում, ինչպես որ անհիմն վարվել է Դատարանը։ Ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանը բացահայտ կերպով հափշտակել է տուժող Սուսաննա Ալի Ասղար Ասղարի 2000 դրամ արժողությամբ պայուսակը, որի մեջ եղել է 15.000 ՀՀ դրամ գումար, այսինքն ընդհանուր առմամբ 17.000 ՀՀ դրամ գումար։ Գումարի չափը տվյալ դեպքում ևս չի կարող վկայել կատարված հանցագործության վտանգավորության ցածր աստիճանի և ըստ այդմ էլ նշանակվող պատժի վերաբերյալ` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Նարեկ Մադյանի վերաբերյալ 30.03.2016թ. կայացված թիվ ՏԴ2/0045/01/14 որոշմամբ բառացիորեն նշել է հետևյալը. <<Առաջին ատյանի դատարանը որպես ամբաստանյալների պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող բացառիկ հանգամանք է հաշվի առել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի համար նախատեսվող գույքային վնասի մինիմում չափով վնաս պատճառելը>>։ Այս կապակցությամբ հարկ է նշել, որ հիշյալ օրենսգրքի 175-րդ հոդվածը Ն.Մադյանին ու Դ.Հովհաննիսյանին մեղսագրվող արարքի` այն է` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ և բնակարան ապօրինի մուտք գործելով կատարված ավազակության համար չի նախատեսում հափշտակության տվյալ տեսակով պատճառված վնասի նվազագույն չափ։ Հետևաբար հիմնավոր չէ Առաջին ատյանի դատարանի այն դատողությունը, որ ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող բացառիկ հանգամանք է «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի համար նախատեսվող գույքային վնասի մինիմում չափով վնաս պատճառելը»։ Ըստ բողոքաբերի` ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումը լիովին ու ամբողջովին կիրառելի է նաև սույն գործի փաստական հանգամանքների նկատմամբ, քանզի ինչպես ավազակային հարձակման դեպքում կողոպուտի հանցակազմը ևս չի նախատեսվում հափշտակության տվյալ տեսակով պատճառված վնասի նվազագույն չափ։ Այլ կերպ ասած` տվյալ հանցագործությունների դեպքում նշանակվող պատժի դեպքում նշանակություն չունի հափշտակված գույքի արժեքը և անկախ դրա չափից այն ըստ էության չի կարող ազդել կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության մակարդակի ու աստիճանի վրա։ Բացի այդ, Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված մեղմ պատժի հիմքում դրել է նաև այն հանգամանքը, որ նա դրական է բնութագրվում հարևանների կողմից, որը հաստատվել է Երևան քաղաքի Նոր Նորք համատիրության նախագահ Մաթևոսյանի կողմից. Վերոգրյալի կապակցության հարկ է քննարկել հետևյալ կարևոր դիտարկումը. ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն կատարված հարցմամբ պարզվել է, որ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի (ծնվ. 20.09.1961թ.) վերաբերյալ ստացված քրեական բնույթի տեղեկատվության համաձայն՝ վերջինիս նկատմամբ նախկինում տարբեր տարիների բազմիցս՝ շուրջ 19 անգամ, քրեական հետապնդում չի իրականացվել կամ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ` դիմողի բողոքի բացակայության և 5-րդ կետերով՝ տուժողի հետ հաշտության հիմքով, որոնք ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի տեսանկյունից ոչ արդարացնող հիմքեր են։ Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արդարացված է այն անձը, որի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել կամ քրեական գործով վարույթը կարճվել է սույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված որևէ հիմքով, կամ որի նկատմամբ կայացվել է արդարացման դատավճիռ»։ Մեջբերված օրենսդրական դրույթից բխում է, որ ՀՀ քր. դատ. օր.–ի 35-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մյուս բոլոր հիմքերն ըստ էության կրում են ոչ արդարացնող բնույթ և անձին չեն շնորհում արդարացվածի կարգավիճակ։ Հետևապես ստացվում է, որ Դատարանը վերոգրյալ հանգամանքը ևս անտեսել է անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պատժատեսակի և պատժաչափի ընտրության հարցում։ Դատարանը բացարձակապես հաշվի չի առել վերոգրյալ հանգամանքները, որոնք առավել քան ամբասւոանյալի անձը լավագույնս բնութագրող տվյալներն են, քանզի ակնհայտորեն վկայում են վերջինիս կողմից հանցանքների կատարման հակվածության, բազմիցս դրանք կրկնելու և տուժողների կողմից ներողամտություն ստանալուց հետո ուղղվելու անհնարինության, այլևս հակաիրավական քայլերի ու միջոցների չդիմելու ցանկության բացակայության մասին, որոնք բազմիցս արտահայտվել են հանցանքը հանցանքի հետևից կատարելով։ Փոխարենը, ինչպես նշվեց, Դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալի հարևանների կողմից նրան տրված բնութագիրը` վերոգրյալ հանգամանքները կարծես անգամ չդիտարկելով պատժի նշանակման հարցում՝ որպես Արամայիս Թանդիլյանին բնութագրող լավագույն միջոց, որոնք վկայում են նրա կողմից հանցագործություններ կատարելու բացարձակ հակվածության մասին, ինչը խոսում է ամբաստանյալի անձի հանրային վտանգավորության մասին։ Բացի այդ, դրական բնութագրվելու հասկացությունը բավականին լայն և ընդգրկուն իմաստ է արտահայտում։ Այսպես, անձի դրական բնութագրումը բաղկացած է նրա վերաբերյալ կազմված որոշակի օբյեկտիվ պատկերացումների, հասարակական կյանքում ունեցած տեղի և դիրքի, օրինապահ վարքագծի, մարդկային բարձր և արժանապատիվ հատկանիշների ամբողջությունից, որոնք պետք է գնահատվեն դատարանների կողմից ըստ իրենց նշանակության և ազդեցության մակարդակի, ինչն էլ իր հերթին թույլ կտա, ի թիվս այլ հանգամանքների հետ, հասնել այդ անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելու եզրահանգմանը։ Սակայն ինչպես երևում է դատավճռից, ստորադաս դատարանն անգամ չի նշել, թե հատկապես որ դրական հատկանիշներն են թույլ տվել հանգել այն եզրակացությանը, որը թույլ կտա անձի նկատմամբ նշանակել տվյալ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատիժներից նվազագույնը՝ շրջանցելով կալանքը և ազատազրկումը։ Նման բնութագրերն անշուշտ անհրաժեշտ և որոշ հանգամանքների ու անձանց դեպքում ինքնին ընդունելի և ցանկալի տվյալներ են անձի հասարակական դիրքի և տեղի վերաբերյալ ընդհանուր սոցիալական պատկերացում կազմելու համար, սակայն ամեն դեպքում դրանք ևս պետք է գնահատվեն և վերաբերելի ու արժանահավատ լինեն պատժի անհատականացման հարցում և կրկին մեխանիկական ընկալման չարժանանան։ Այսպես ողջամիտ հարց է ծագում, թե ինչպես կարող է նախկինում բազմաթիվ հափշտակություններ կատարած անձնավորությունը դրականորեն բնութագրվել հարևանների ու համատիրության ղեկավարի կողմից, որպիսի հանգամանքն էլ դատարանի կողմից առանց որևէ վերապահման համարվի որպես արժանի և պատշաճ տվյալ պատժի մեղմացման համար։ Բացի այդ, Դատարանը տուգանք պատիժ է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով ըստ էության չի աշխատում, չունի եկամուտի կայուն աղբյուր, սոցիալապես գտնվում է ոչ բարվոք վիճակում։ Դրա մասին է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ Դատարանում մեղադրողի կողմից ամբաստանյալին ուղղված այն հարցին, թե ինչու է հափշտակություն կատարել, վերջինս պատասխանել է՝ «ապրելու համար»։ Նման պայմաններում առաջանում է այն տրամաբանական կանխավարկածը, թե ինչպես և ինչ միջոցներով ամբաստանյալը պետք է վճարի այդ գումարը` չունենալով համապատասխան նյութական ապահովվածություն, հատկապես այն դեպքում, երբ քրեադատավարական օրենսդրությունը չի նախատեսում համապատասխան ընթացակարգ տուգանքի վճարման անհնարինության դեպքում դրա ապահովման այլընտրանքային միջոցների կիրառման համար։ Տվյալ դեպքում վտանգի տակ կարող է դրվել պատժի նպատակների, այն է՝ սոցիալական արդարության վերականգման, անձի ուղղման և հանցագործությունները կանխելու ազդակն ուղղված տվյալ դեպքում սույն գործով ամբաստանյալին՝ պատիժը դարձնելով վերացական և օբյեկտիվ իրականությունից կտրված հարկադրանքի միջոցի: Ինչ վերաբերում է Դատարանի կողմից մատնանշված մյուս հանգամանքին՝ այն որ ամբաստանյալն իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, տվել է մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարված արարքի համար, այս առումով անհրաժեշտ է նշել հետևյալը. Ըստ Դատարանի դիրքորոշման՝ ամբաստանյալի կողմից իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելը և մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը փաստորեն նպաստել են նաև հանցագործության բացահայտմանը, գործի հանգամանքների առավել հանգամանալից պարզմանը և այլն։ Վճռաբեկ դատարանը, Նարեկ Մադյանի և Գավիթ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 30.03.2016թ. կայացրած թիվ ՏԴ2/0045/01/14 որոշմամբ վերահաստատելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով նախատեսված՝ հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելու մեղմացնող հանգամանքի վերաբերյալ Ա.Հունիկյանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, վերոգրյալ որոշմամբ ևս անգամ արտահայտել է այն տեսակետը, որ հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը որպես մեղմացնող հանգամանք կարող է արտահայտվել նախաքննության մարմնին և դատարանին այնպիսի տեղեկություններ հաղորդելով, որոնք նրանց համար հետաքրքրություն են ներկայացնում և վերջիններիս մինչ այդ անհայտ են եղել (տե°ս Սամվել Հունիկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ֊-11/08 որոշման 22-րդ կետը)։ Վերոգրյալի կապակցությամբ պարզ է դառնում հետևյալը, որ քննարկվող մեղմացնող հանգամանքը չի հաստատվում սույն գործի փաստական տվյալներով։ Մասնավորապես, > Քննարկվող հանցագործության մասին իրավապահ մարմիններին հաղորդում է ներկայացրել տուժող Սուսաննա Ալի Ասղարին, ով հետագայում իր հայտնած բացատրությամբ և ցուցմունքներով ներկայացրել է գործի հանգամանքները։ > Գործին վերաբերող տարբեր հանգամանքները և մեղադրանքի հիմքում ընկած փաստական տվյալները հաստատված են համարվել մի շարք ապացույցներով, այդ թվում նաև դեպքի հանգամանքներին ականատես Գոռ Սաֆարյանի և Անդրեյ Դանիելյանի ցուցմունքներով։ > Ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել ոչ թե կողոպուտ, այլ գողություն կատարելու մեջ՝ ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տալով այն մասին, որ ինքը փախուստի է դիմել ոչ թե դրամապանակն իր մոտ պահելու համար, այլ արդեն այն վերադարձնելուց հետո։ > Վերոգրյալ հանգամանքը հերքվել է և դրա հակառակը հաստատված է համարվել գործով ձեռք բերված մի շարք անհերքելի ապացույցներով։ > Արամայիս Թանդիլյանի կողմից իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչելը և մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքները տալը կարելի է մեկնաբանել միայն որպես քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու միջոց և նպատակ։ Վերջինս, արդեն իսկ վարժված լինելով գողություններ կատարելուց հետո տուժողների ներողամտության, բողոք չներկայացնելու, նրանց հետ հաշտվելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատվելու փորձին, հետապնդել է միայն մեկ նպատակ` իր կողմից հափշտակություն կատարելու մասին անհերքելի ապացույցների ճնշման ներքո մասնակի խոստովանական ցուցմունքներ տալով և գողության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչելով՝ կրկին նման կերպ խուսափել պատժի ձևով իրական քրեական պատասխանատվությունից։ Վերոգրյալ դրույթները վկայում են այն պարզ ճշմարտության մասին, որ ըստ էության իրավապահ մարմինները, մինչ ամբաստանյալների կողմից ցուցմունքներ տալը, արդեն իսկ նախապես տեղյակ են եղել կատարված հանցագործության մասին, տիրապետել են իրենց հետաքրքրող տեղեկատվության մեծամասնությանը, ամբաստանյալների հայտնած տվյալներն իրենց տեսակարար արժեքով առանցքային ու էական կշիռ չեն ունեցել հանցագործության բացահայտման հարցում, ինչը ստորադաս դատարանի կողմից ենթարկվել է դրան չափից դուրս գերագնահատական տալով: Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի վերաբերյալ որպես մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել նաև այն, որ վերջինս ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ այլ խթանիչների գործածման հետևանքով։ Կախվածության համախտանիշ հիվանդությամբ»։ Դատարանը միայն մատնանշել է այդ հիվանդության առկայությունը, բայց որևէ կերպ չի մեկնաբանել ու հիմնավորել, թե դա ինչ տիպի հիվանդություն է, ինչպես է ազդում մարդու առողջության և հոգեկան կայունության վրա, և վերջապես որոնք են այդ հիվանդության հետևանքով առաջացող ֆիզիկական և հոգեկան խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտ հանդիսանալ անձի կողմից ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու գործընթացի իրականացման վրա, այսինքն ինչով է աննպատակահարմար, որ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում այդ հիվանդությունը կարող է ազդել ամբաստանյալի ֆիզիկական ու հոգեկան բարորության վրա, հատկապես հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ քրեակատարողական հիմնարկները բազմաթիվ հիվանդությունների դեպքում ապահովում են համապատասխան առողջապահական ծառայություններ դրանցով տառապող ամբաստանյալների համար։ Ուստի նշված հանգամանքը ևս չէր կարող խոչընդոտ հանդիսանալ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման հետ կապված պատիժ նշանակելուն։ Ըստ բողոքաբերի` ըստ էության վերոգրյալ հանգամանքները և անձը բնութագրող տվյալները կարող էին հաշվի առնվել Դատարանի կողմից որպես պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, որոնք սակայն իրենց համակցությամբ կարող էին միայն ազդել ազատազրկում պատժատեսակի ժամկետի նվազեցման վրա։ Այդ է նաև պատճառը, որ այդ հանգամանքները հաշվի են առնվել նաև գործի դատական քննության ընթացքում մեղադրողի կողմից` իր ճառում դատարանին միջնորդելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել 1 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում, այն դեպքում երբ քննարկվող հանցագործության համար սահմանված ազատազրկման ձևով պատժատեսակի առավելագույն ժամկետը 3 (երեք) տարի է: Ելնելով վերոգրյալից` գտել է, որ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից հիմնավորված պատճառաբանված չէ Արամայիս Թանդիլյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու մասին ստորադաս դատարանի հետևությունները։ Ըստ էության խախտվել է կատարված հանցագործության և նշանակված պատժի միջև անհրաժեշտ հավասարակշռությունը և համաչափությունը, չի ապահովվել կատարված արարքի և պատասխանատվության միջև ներքին տրամաբանական կապը։ Տուգանքի տեսքով նշանակված պատիժը չի ծառայելու իր իրական նպատակներին՝ չի ուղղելու անձին, նրան զերծ չի պահելու հետագա հանցանքների կատարումից, դեռ ավելին՝ օբյեկտիվ տրամաբանությունը և գործնական վիճակագրությունը հուշում են, որ նշանակված տուգանքի վճարման հանգամանքն ամբաստանյալին կարող է դրդել նմանատիպ այլ հանցագործությունների կատարմանը։ Վերլուծելով սույն բողոքում շարադրված փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հիմք ընդունելով բողոքում առկա իրավավերլուծական դատողությունները, գտել է, որ Դատարանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելիս հիմք ընդունված հանգամանքները, կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ չեն գնահատվել, Արմեն Թանդիլյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը չի կարող ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, բացի այդ սույն գործով ստորադաս դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի նորմերի, մասնավորապես՝ 5-րդ և 10-րդ հոդվածներով սահմանված՝ օրինականության և արդարության սկզբունքների խախտում, սահմանված պատժատեսակն անարդարացի է` ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին և չի բխում պատժի նպատակներից, խախտվել են նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ և 63-րդ հոդվածների պահանջները, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված՝ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում է և հանգեցրել է նույն օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող՝ անօրինական և չհիմնավորված որոշման կայացմանը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 53-րդ, 376.1-379-րդ, 380.1-րդ, 381-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 396-րդ, 398-րդ և 399-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է. <<Վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի պատժի մասով բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 07-ի թիվ ԵԱՔԴ/0107/01/16 դատավճիռը, կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի սահմաններում ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել արդարացի համաչափ պատիժ` 1 տարի 6 ամիս ժամկետ ազատազրկման ձևով>>։ 3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալի պատասխան առարկությունները, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ մեղադրող Ա.Առաքելյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` <<Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել>>: Ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում: Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք: Մեղադրողը` պատճառաբանելով, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի ուղղվելը հնարավոր չէ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու միջոցով, խնդրել է` վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայի սահմաններում նշանակել պատիժ` ազատազրկում 1 տարի 6 ամիս ժամկետով: Նկատի առնելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալ Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը` քննության առարկա չի դարձնում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` (…) 5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը. 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. (…)>>: Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր: Այսինքն` դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի` պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը: Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի պահպանումը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>: Շարադրված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Մասնավորապես, նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Նշված որոշումներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան անյլընտրանքային է` պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ կալանքի ու ազատազրկման ձևով։ Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. <<(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։ Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ (…)» (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը)։ Սույն քրեական գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Դատարանն ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի է առել վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանն իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, տվել է մասնակի ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարած արարքի համար, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխա /Սոֆիա Թանդիլյան` ծնված 28.10.2011 թվականին, Միլենա Թանդիլյան` ծնված 26.07.2005 թվականին/, ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է <<Հոգեկան և վարքային խանգարումներ այլ խթանիչների գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ>> ախտորոշմամբ հիվանդությամբ, դրական է բնութագրվում հարևանների կողմից, որը հաստատվել է Երևան քաղաքի <<Նոր Նորք>> համատիրության նախագահ Մաթևոսյանի կողմից, և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող որև հանգամանք, վերջինիս նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակը` տուգանքի ձևով` հանգելով այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի նվազ տեսակը կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները: ՀՀ քրեական օրենսդրության` պատժի նշանակումը կանոնակարգող իրավադրույթների, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում բազմակողմանի ստուգման և օբյեկտիվ գնահատության ենթարկելով քրեական գործի տվյալները, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելը` բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները: Անդրադառնալով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկներին, որով նա ըստ էության վիճարկում է ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ Դատարանը վերջինիս նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելով` խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները և վերաքննիչ բողոքում մատնանշված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրողն իր հետևությունները պատճառաբանելիս անտեսել է դատավճռում արձանագրված ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, նրա անձը բնութագրող տվյալների, այդ թվում` պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների և ծանրացնող հանգամանքների բացակայության մասին Դատարանի հիմնավորումներն ու հետևությունները, և այդ կապակցությամբ չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող ու սույն գործի տվյալներից բխող հիմնավոր փաստարկներ: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու արդյունքում, գործով հաստատված վերջինիս ընտանեական դրությունը, նրա խնամքին գտնվող անձանց առկայությունը կարող են բացասական ազդեցություն ունենալ նրա ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների և գործի կոնկրետ տվյալների համակցությունը ողջամտորեն նվազեցնում են վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի` հանրային վտանգավորության աստիճանը, որի պայմաններում հանգում է այն հետևության, որ Դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Թանդիլյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը` բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, համապատասխանում է կատարած հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել նյութական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, ինչը կարող էր հիմք հանդիսանալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, այն է` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Արամայիս Թանդիլյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխելու համար: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ և 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ի դատավճիռը Արամայիս Սուրենի Թանդիլյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 20-02-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 11-04-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 313, 42 թերթից: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 11-04-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 313, 42 թերթից: |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-10013/17 |