ԵԱՔԴ/0101/01/16


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Հ.Դաջունցի,
Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Առաքելյանի
պաշտպաններ՝ Տ.Քիշմիրյանի
Ա.Ալիխանյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2018 թվականի հունվարի 17-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի, ծնված 1984 թվականի հոկտեմբերի 11-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում դատված.
1.Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. հուլիսի 3-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 15-86 հոդվածի 2-րդ մասով, 92-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 1 տարի 2 ամիս 1 օր պատժի չկրած մասը կրելուց,
2.Նովգորոդի Ժ.Դ-ի 2004թ. նոյեմբերի 30-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Գ կետով, 161-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով,
3.Մուրմանսկի Լենինյան շրջանի Ժ.Դ 2008թ. հոկտեմբերի 17-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 163-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Ա կետով, 163-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Գ կետով, 127-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 տարի ժամկետով,
հաշվառված է Երևան քաղաքի Վ.Մամիկոնյան փողոցի 42-րդ տանը:
Սույն գործով կալանքի տակ է 2016 թվականի ապրիլի 2-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի, ծնված 1984 թվականի նոյեմբերի 1-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, հաշվառված է Երևան քաղաքի Վ.Մամիկոնյան փողոցի 40/1 տանը:
Սույն գործով կալանքի տակ է 2016 թվականի ապրիլի 4-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, իրեն մեղավոր չի ճանաչել:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Սարգսյանի 2016 թվականի փետրվարի 5-ի որոշմամբ անհայտ անձի կողմից դիտավորությամբ Արթուր Հարությունյանի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09104016 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանին 2016 թվականի ապրիլի 5-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2016 թվականի փետրվարի 03-ին` ժամը 20։50-ի սահմաններում մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ և ինքնությունը չպարզված անձի հանցակցությամբ կատարել է ավազակություն` զուգորդված տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով:
Այսպես. ավազակային հարձակմամբ` ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով, Արմեն Սարգսյանի և դեռևս չպարզված անձանց հանցակցությամբ, նախնական համաձայնության գալով, 2016 թվականի փետրվարի 03-ին` ժամը 18։00-ի սահմաններում, <<Օպել>> մակնիշի 35 PO 629 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 1-ին շենքի և դրան հարակից <<Շամպայն>> գործարանի պարիսպի մոտ, որտեղ նախապես մշակված պլանի համաձայն Արմեն Սարգսյանը ավտոմեքենան կայանել է նշված վայրում և սպասել, իսկ Մերուժան Մանուկյանը և գործով դեռևս չպարզված անձը, ժամը 20։50-ի սահմաններում հարձակվել են Արթուր Հարությունյանի վրա, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ դրված փայտե մահակով հարվածել նրա գլխին, որի հետևանքով վերջինս վայր է ընկել և շարունակել են հարվածներ հասցնել Արթուր Հարությունյանի գլխին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` բաց գանգուղեղային վնասվածքի, քունքոսկրի կոտրվածքի, գլխուղեղի սալջարդի, սուբարախրոնիդալ արյունազեղման ձևով, սակայն չկարողանալով հափշտակել Արթուր Հարությունյանի մոտ եղած խոշոր չափի` 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, նստել են նշված ավտոմեքենան և դիմել փախուստի։
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի ապրիլի 5-ի որոշմամբ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի նկատմամբ 2 (երկու) ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանին 2016 թվականի ապրիլի 6-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ նա 2016 թվականի փետրվարի 03-ին, ժամը 20։50-ի սահմաններում մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ և ինքնությունը չպարզված անձի հետ հանցակցությամբ, տեղեկատվություն տրամադրելով և նախապես խոստանալով պարտակել հանցագործներին՝ օժանդակել է ավազակության կատարմանը ՝ զուգորդված տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով:
Այսպես. Արմեն Սարգսյանը հանցակցությամբ նախնական համաձայնության գալով Մերուժան Մանուկյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, տեղեկատվություն տրամադրելով և նախապես խոստանալով պարտակել հանցագործներին` օժանդակել է ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով ավազակային հարձակմանը։ Արմեն Սարգսյանը, Մերուժան Մանուկյանի և դեռևս չպարզված անձի հետ 2016 թվականի փետրվարի 03-ին` ժամը 18։00-ի սահմաններում, <<Օպել>> մակնիշի 35 PO 629 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 1-ին շենքի և դրան հարակից <<Շամպայն> գործարանի պարիսպի մոտ, որտեղ նախապես մշակված պլանի համաձայն Արմեն Սարգսյանը ավտոմեքենան կայանել է նշված վայրում և սպասել, իսկ Մերուժան Մանուկյանը և գործով դեռևս չպարզված անձը, ժամը 20։50-ի սահմաններում հարձակվել են Արթուր Հարությունյանի վրա, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, որպես զենք օգտագործվող առարկայով` կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ դրված փայտե մահակով, հարվածել նրա գլխին, որի հետևանքով վերջինս վայր է ընկել և շարունակել են հարվածներ հասցնել Արթուր Հարությունյանի գլխին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` բաց գանգուղեղային վնասվածքի, քունքոսկրի կոտրվածքի, գլխուղեղի սալջարդի, սուբարախրոնիդալ արյունազեղման ձևով, սակայն չկարողանալով հափշտակել Արթուր Հարությունյանի մոտ եղած խոշոր չափի` 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, նստել են նշված ավտոմեքենան և դիմել փախուստի։
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի ապրիլի 6-ի որոշմամբ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի նկատմամբ 2 (երկու) ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Սարգսյանի 2016 թվականի մայիսի 25-ի որոշմամբ մեղադրյալներ Մերուժան Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և Արմեն Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքների վերաբերյալ նյութերն անջատվել են մայր գործից` թիվ 09104016 քրեական գործի նյութերի պատճենների և բնօրինակների ձևով, անջատված մասին շնորհվել է թիվ 09115416 համարը, գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
2016 թվականի հունիսի 2-ին Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի և Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ 09115416 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0101/01/16 համարը:

1. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանը խմբի կազմում կատարել է ավազակություն՝ Արթուր Հարությունյանի գույքը հափշտակելու նպատակով հարձակում, որը կատարվել է առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով, որպիսի գործողությունն արտահայտվել է հետևյալում.
Մերուժան Հարությունի Մանուկյանն ավազակային հարձակմամբ` ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով, Արմեն Սարգսյանի և դեռևս չպարզված անձանց հանցակցությամբ, նախնական համաձայնության գալով, 2016 թվականի փետրվարի 03-ին, ժամը 18։00-ի սահմաններում, <<Օպել>> մակնիշի 35 PO 629 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 1-ին շենքի և դրան հարակից <<Շամպայն>> գործարանի պարիսպի մոտ, որտեղ նախապես մշակված պլանի համաձայն Արմեն Սարգսյանը ավտոմեքենան կայանել է նշված վայրում և սպասել, իսկ Մերուժան Մանուկյանը և գործով դեռևս չպարզված անձը, ժամը 20։50-ի սահմաններում հարձակվել են Արթուր Հարությունյանի վրա, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ դրված փայտե մահակով հարվածել նրա գլխին, որի հետևանքով վերջինս վայր է ընկել և շարունակել են հարվածներ հասցնել Արթուր Հարությունյանի գլխին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` բաց գանգուղեղային վնասվածքի, քունքոսկրի կոտրվածքի, գլխուղեղի սալջարդի, սուբարախրոնիդալ արյունազեղման ձևով, սակայն չկարողանալով հափշտակել Արթուր Հարությունյանի մոտ եղած խոշոր չափի` 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, նստել են նշված ավտոմեքենան և դիմել փախուստի։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանը կատարել է ավազակություն՝ օժանդակել է Արթուր Հարությունյանի գույքը հափշտակելու նպատակով ավազակային հարձակմանը, որը կատարվել է առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով, որպիսի գործողությունն արտահայտվել է հետևյալում.
Արմեն Սուրիկի Սարգսյանը 2016 թվականի փետրվարի 03-ին, ժամը 20։50-ի սահմաններում մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ և ինքնությունը չպարզված անձի հանցակցությամբ, տեղեկատվություն տրամադրելով և նախապես խոստանալով պարտակել հանցագործներին՝ օժանդակել է ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով ավազակային հարձակման կատարմանը՝ զուգորդված տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով:
Այսպես. Արմեն Սարգսյանը հանցակցությամբ նախնական համաձայնության գալով Մերուժան Մանուկյանի և դեռևս չպարզված անձանց հետ, տեղեկատվություն տրամադրելով և նախապես խոսատանալով պարտակել հանցագործներին` օժանդակել է ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով ավազակային հարձակմանը։ Արմեն Սարգսյանը, Մերուժան Մանուկյանի և դեռևս չպարզված անձի հետ 2016 թվականի փետրվարի 03-ին` ժամը 18։00-ի սահմաններում, <<Օպել>> մակնիշի 35 PO 629 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 1-ին շենքի և դրան հարակից <<Շամպայն> գործարանի պարիսպի մոտ, որտեղ նախապես մշակված պլանի համաձայն Արմեն Սարգսյանը ավտոմեքենան կայանել է նշված վայրում և սպասել, իսկ Մերուժան Մանուկյանը և գործով դեռևս չպարզված անձը, ժամը 20։50-ի սահմաններում հարձակվել են Արթուր Հարությունյանի վրա, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, որպես զենք օգտագործվող առարկայով` կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ դրված փայտե մահակով, հարվածել նրա գլխին, որի հետևանքով վերջինս վայր է ընկել և շարունակել են հարվածներ հասցնել Արթուր Հարությունյանի գլխին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` բաց գանգուղեղային վնասվածքի, քունքոսկրի կոտրվածքի, գլխուղեղի սալջարդի, սուբարախրոնիդալ արյունազեղման ձևով, սակայն չկարողանալով հափշտակել Արթուր Հարությունյանի մոտ եղած խոշոր չափի` 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, նստել են նշված ավտոմեքենան և դիմել փախուստի։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանը դատաքննության ընթացքում, պահպանելով մինչդատական վարույթի ընթացքում որդեգրած դիրքորոշումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, և օտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվեց ցուցմունք տալ և պատասխանել կողմերի հարցերին:
/դատական նիստի արձանագրություն/
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս Արմեն Սուրիկի Սարգսյանը պահպանելով մինչդատական վարույթի ընթացքում որդեգրած դիրքորոշումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց: Նշեց, որ օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվում է ցուցմունք տալ, սակայն պատասխանելով կողմերի հարցերին, վիճարկեց առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, ընդհանրացված կարգով` այդ ապացույցների հիման վրա մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յունում մեղադրող կողմի ներկայացրած հետևությունները և հայտնեց, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը: Միաժամանակ նշեց, որ դեպքի օրը գնացել է Բալահովիտ, այդ ընթացքում վարել է իր հարևանին պատկանող <<Օպել>> մակնիշի տաքսի մեքենան, որի համարանիշները չի հիշում: Այնուհետև պատվեր է ունեցել, ապա ուղևոր վերցնելով Թբիլիսյան խճուղում սպասել են, քանի որ անծանոթ հաճախորդը մարդ էր սպասում: Կանգնել է գազի լցակայանի մոտ, սակայն կոնկրետ չի հիշում որքան է սպասել: Մեքենան կայանված վիճակում շարժիչը չի անջատել, քանի որ մարտկոցի հետ կապված խնդիր է եղել: Սպասել են որոշակի ժամանակ, այնուհետև շարժվել են Աբովյան քաղաքի ուղղությամբ:
Նշված օրը և ժամանակահատվածում Մ.Մանուկյանն իր հետ չի եղել:

/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալներ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի և Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի կողմից բերված պատճառաբանություններն առ այն, որ Արթուր Հարությունյանի գույքը հափշտակելու նպատակով ավազակային հարձակում չեն կատարել, անհիմն են, իսկ վերջիններիս այլուրեքության վերաբերյալ առաջ քաշած վարկածները մտացածին, վերջիններս հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու և դեպքի հանգամանքները խեղաթյուրելու նպատակ: Այդ հետևության Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտած հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես` նախաքննական ցուցմունքների հրապարակման, հետազոտման և դատաքննական ցուցմունքների գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես.
-Հրապարակված և հետազոտված տուժող Արթուր Սաշայի Հարությունյանի նախաքննական` 2016թ. փետրվարի 6-ի ցուցմունքով, համաձայն որի բնակվում է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 1 շենքի 94-րդ բնակարանում՝ Լիանա Ներսիսյանի և անչափահաս որդու՝ Արտաշես Ներսիսյանի հետ: Արդեն մեկ տարի է, ինչ աշխատում է Երևան քաղաքի Տ.Պետրոսյան փողոցի վրա գտնվող <<Սուվրա>> սուպերմարկետում գտնվող տարադրամի փոխանակման կետում, որպես գանձապահ: Այնտեղ աշխատում է կնոջ հետ: Այնտեղ աշխատում է ամեն օր և աշխատանքի է գնում 09:30-ից մինչև 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում: Աշխատանքը վերջացնում է 19:00-ից 19:30-ն ընկած ժամանակահատվածում: Սովորաբար ինքն է առաջինը գնում աշխատանքի, իսկ կինը մոտ կես ժամ կամ քառասուն րոպե անց նոր գալիս է: Տարադրամի դուռը ինքն է փակում և սովորաբար կինը իրենից ավելի շուտ է դուրս գալիս: Իրենք երկուսն էլ մեքենա ունեն և յուրաքանչուրը իր մեքենայով է տուն գնում: Ինքը վարում է Տոյոտա Վինդոմ մակնիշի 34 UQ 410 համարանիշի ավտոմեքենա: 2016 թվականի փետրվարի 3-ին ժամը 20:00-ի սահմաններում փակել է տարադրամի փոխանակման կետը և գնացել է Ավանում գտնվող <<Երևան Սիթի>> սուպերմարկետում աշխատող իր ընկեր Արսեն Հարությունյանին տեսնելու: Այնտեղ զրուցել են երկուսով մոտ 2 րոպե, այնուհետև դուրս է եկել և անմիջապես գնացել է իրենց թաղ: Քանի որ շենքի տակ կայանատեղի չկա իրենք մեքենաները կայանում են շենքից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա գտնվող <<Շամպայն>> գործարանի պատի դիմաց: Նշված օրը շենքի մոտ է հասել իր հիշելով 20:50-ի սահմաններում և կայանելով ավտոմեքենան նշված վայրում բեռնախցիկից հանել է <<Սուվրա>> սուպերմարկետից կատարած գնումներով տոպրակները, փակել է բեռնախցիկը և այդ ընթացքում նաև բջջային հեռախոսով զրուցում էր Արսեն Հարությունյաի հետ: Քանի որ ձեռքերը զբաղված էր հեռախոսը բռնել էր ուսի հատվածով: Այդ ժամանակ նկատել է, որ դեպի իրեն քայլելով մոտենում են երկու անձինք: Դրսում լրիվ մութ էր և ինքը նրանց դեմքերը չի տեսել: Կարող է ասել, որ ըստ կառուցվածքի նրանցից երկուսն էլ արական սեռի ներկայացուցիչներ են եղել և քայլում էին միմյանցից մոտ կես մետր հեռավորությամբ: Նրանցից առաջինը մոտենալով իրեն, ում ձեռքը նկատել էր կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակ, հանկարծակի, դիտավորյալ, նույն տոպրակով շատ ուժեղ հարվածել է գլխին և ինքն այդ հարվածից ընկել է գետնին: Նա կքնաստած դիրքով շարունակել է այդ նույն տոպրակով հարվածել գլխին: Ինքը զգում էր, որ բութ, կոշտ առարկայով էր հարվածում իրեն, որը գտնվում էր այդ տոպրակի մեջ: Կոնկրետ չի հիշում, թե ընկած վիճակում քանի անգամ է հարվածել գլխին, սակայն հստակ հիշում է, որ չորս-հինգ հարվածից ավել է հարվածել: Նրանցից երկրորդն իրեն չի մոտեցել և չի հարվածել: Հարվածելը, իր գետնին ընկնելը և գետնին ընկած վիճակում նրա հարվածները տևել է մոտ մեկ րոպե: Նրանք իրեն որևէ պահանջ չեն ներկայացրել և որևէ բան չեն հափշտակել: Գետնին ընկած վիճակում ինքը երկու ձեռքերով փորձում էր պաշտպանել գլուխը հարվածներից և այդ ընթացքում բարձր բղավում և հայհոյանքներ էր հնչեցնում, որպեսզի այդ անձը դադարի հարվածել, և ինչ որ մեկը լսի ձայնը և իրեն օգնության հասնի, քանի որ իրենց շենքը շատ մոտ է: Մինչ այդ անձն իրեն հարվածում էր, ինքը փորձում էր վեր կենալ և չի հիշում կոնկրետ ոնց է ստացվել, սակայն իրեն հաջողվել է ոտքի կանգնել և նա դադարել է հարվածել իրեն, ապա երկուսով վազելով դիմել են փախուստի դեպի Թբիլիսյան խճուղու կողմը, գործարանի պատի կողմից թեքվել են աջ և կորել իր տեսադաշտից: Այդ ընթացքում ինքը կանգնած բղավում էր նրանց հետևից և հավանաբար հայհոյում, որպեսզի կանգնեն, կամ ինչ որ մեկը կանգնեցնի նրանց: Սակայն այդ ընթացքում որևէ մարդ չկար, ոչ ոք իրեն օգնության չի հասել, նույնիսկ պատահական անցորդներ չկային: Այդ ժամանակ չի հասկացել, թե ինչ է կատարվել, քանի որ թշնամիներ չունի, որև անձի հետ լարված հարաբերություններում չի գտնվում կամ գումարային խնդիրներ չունի, որպեսզի ցանկանային իրեն այդպիսի եղանակով վնաս պատճառել: Գետնին ընկած տոպրակները հավքել և գնացել է տուն: Հարվածներից գլխի վերևի հատվածի ձախ կողմը վնասվել էր, արյուն էր հոսում և ուժեղ ցավում էր: Կինը սկսել է սառը թրջոց դնել գլխին և հագուստը հանել, քանի որ ամբողջությամբ արյունոտվել էր: Այնուհետև, լոգարանում սկսել են լվալ գլուխը, որպեսզի տեսնեն վնասվածքը և հասկանան, թե ինչ վնասվածք է և արժե հիվանդանոց դիմել, թե ոչ: Մինչ իրենք լվանում էին վերևի հատվածը, իր տուն մտնելուց մոտ 15-20 րոպե անց Արսեն Հարությունյանը եկել է իրենց տուն, քանի որ իրենց հեռախոսազրույցի ընթացքում է կատարվել այդ ամենը, նա լսել էր իր հայհոյանքները և հասկացել էր, որ ինչ որ բան այն չէ: Նա զանգահարել էր կնոջը և տեղեկացել, որ արյունոտ տուն է եկել, որից հետո անմիջապես եկել է իրենց տուն: Քանի որ արյունը չէր դադարում, գլխացավը շատ ուժեղ էր, հասկացել են, որ վնասվածքը լուրջ է և գնացել են հիվանդանոց: Հագուստը փոխելուց հետո Արսենի հետ իջել են ներքև` ավտոմեքենաների մոտ, գետնին նկատել է այն նույն կարմիր գույնի տոպրակը, որի մեջ ինչ որ բան դրված անձը հարվածում էր գլխին: Տոպրակը բացելով նկատել է փայտե կտոր, որը կոտրված էր և հասկացել է, որ հանդիսանում է նույն այն փայտե կտորը, որով հարվածում էր գլխին: Տոպրակը արյունոտված էր և հասկացել է, որ դա կարող է հետո ինչ որ ձև պետք գալ, վերցրել և դրել են ավտոմեքենայի մեջ: Հիվանդանոց են եկել Արսենի <<Մերսեդես>> մակնիշի 29 LL 692 համարանիշի ավտոմեքենայով: Միանգամից գնացել են Էրեբունի բժշկական կենտրոն և երբ իրեն հարցրել են, թե ինչ հանգամանքներում է ստացել վնասվածքը, ինքը պատասխանել է, որ վայր է ընկել, որպեսզի ավելորդ բացատրություններ չտա, բացի այդ, չէր պատկերացնում, որ այսքան ծանր վնասվածք է ստացել: Սակայն դրանից հետո ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները և ինքը հայտնել է ողջ եղելությունը: Բողոքում և ցանկանում է, որպեսզի հանցագործություն կատարած անձինք ենթարկվեն պատասխանատվության: Չի հիշում, թե ինչու է բացատրություն տալուց նշել, որ բողոք չունի: Կատարած հանցագործության մեջ որևէ մեկին չի կասկածում, քանի որ ինչպես նշել է, որևէ մեկի հետ ոչ գումարային և ոչ էլ անձնական խնդիրներ չունի: Երկրորդ անձը իրենից կանգնած է եղել մոտ երկու-երեք մետր հեռավորության վրա, իրեն չի մոտեցել, չի հարվածել, որևէ բան չի ասել, հիշում է, որ նա հագել էր ամբողջությամբ սև գույնի շորեր և հասակը մոտ 160-170 սմ էր: Առաջին անձը, որը գալիս էր դիմացից, կլիներ մոտ 170-180 սմ հասակի, հագին կար լայն թվացող՝ բաց մոխրագույն պինդ կտորավուն, տակի հատվածը առանց ռեզինի վերարկու: Նրա գլխին անցկացված էր նույն վերարկուի գլխարկը՝ կապիշոնը, որը նույնպես բավականին լայն էր և վերևի հատվածը երևում էր: Նրա դեմքը չի հիշում, հագին կար բաց շագանակագույն բատինկա, կիսաճտքավոր կոշիկներ, որոնք շնորոկով էին և վերևի հատվածում մոտ 2 սմ նույն գույնի մորթի էր առկա: Այս պահին այլ տվյալներ նրանցից չի հիշում: Չի հշում, որ նրանց հագուստներին որևէ գրառում առկա լինի: Նշված մոխրագույն վերարկույով անձի աջ ձեռքին առկա էր կարմիր պոլիէթիլենային տոպրակ: Իրեն մոտենալով ինքը նրանց ուշադրություն չէր դարձնում, քանի որ վտանգ չէր զգում: Նրանք երկուսն էլ իր ձախ կողքով էին անցնում և հասնելով իր կողքը, գլխի ձախ կողմում զգացել է ուժեղ հարված և ընկել է գետնին: Այդ հարվածը չի տեսել, սակայն այդ անձն անմիջապես շարունակել է նույն տեմպով վայր ընկած դիրքով իրեն հարվածել: Հստակ չի հիշում, թե կքանստած էր հարվածում, թե կռացած վիճակում: Ինքն այդ ընթացքում փորձում էր ձեռքերով փակել գլուխը և երեսն, որպեսզի շատ չվնասվեր: Նա այդ դիրքով իրեն հարվածել է մոտ 10 անգամ, կոնկրետ չի կարող հիշել, սակայն հետագայում փայտե կտորը հարվածների պատճառով է կոտրվել, չի հիշում, թե ինչպես է կարողացել վեր կենալ: Իր մոտ այդ ժամանակ եղել է 50.000 ՀՀ դրամ գումար, որը եղել է իր անձնական գումարը: Աշխատանքային գումարը իր մոտ երբեք չի լինում տուն վերադառնալուց, այդ օրը նույնպես չի եղել: Նրանք իրենից որևէ բան չեն պահանջել, նրանք որևէ բան չեն խոսել և նրանց ձայները չի լսել: Չի հիշում, որ իր մոտից որևէ բան վերցրած լինեն: Իրեն բոլոր ճանաչող անձինք գիտեն, որ գործից հավաքված գումարը իր հետ տուն չի տանում: Այդ անձը իրեն միայն այդ փայտով է հարվածել: Ինչպես դեպքի օրը, այնպես էլ դրան նախորդող օրերի ընթացքում ոչ շենքի տարածքում, ոչ էլ իր աշխատանքի վայրում կասկածելի անձանց և ավտոմեքենաներ չի նկատել և պատկերացում չունի, ով կարող էր նման բան անել: Իր տարադրամի փոխանակման կետում տեսանկարահանող սարք տեղադրված է, սակայն այն տեսագրում է միայն գումար տալու և վերցնելու հատվածը, դիմացի կանգնող անձին այն չի ֆիքսում: Սկզբում նշել է, որ Ա.Հարությունյանին հանդիպել է Ավանի <<Երևան Սիթիում>>, սակայն այնտեղ հանդիպել է նրա աշխատողին, իսկ Արսենի հետ այդ ընթացքում հեռախոսով է խոսացել: Նա իր հին ընկերն է և նրա առընչությունը կատարվածի հետ բացառում է:
-Հրապարակված և հետազոտված տուժող Արթուր Սաշայի Հարությունյանի նախաքննական` 2016թ. մարտի 23-ի ցուցմունքով, համաձայն որի ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ նախկինում տված ցուցմունքում մոռացել էր նշել, որ 03.02.2016թ. ժամը 20:50-ի սահմաններում իր պայուսակի մեջ եղել է երկու միլիոնից մինչև երեք միլիոն ՀՀ դրամ գումար, ինքը դա հիշել է ցուցմունք տալուց հետո: Իր մոտ այդ օրը եղել է երեք կապոց, որը առավոտյան պետք է փոխանակեր մանր թղթադրամով և տաներ աշխատանքի: Իր մոտ գումարն եղել է 10.000 ՀՀ դրամի թղթադրամներով, սակայն գումարի ստույգ չափը չի հիշում: Նշված գումարը իրենից չեն գողացել, այն դեպքի ժամանակ գտնվել է իր պայուսակի մեջ, սակայն ինչպես նախկինում նշել է պայուսակը չեն քաշել, եթե քաշած էլ լինեին, ապա հարվածների ազդեցության տակ ինքը չի նկատել, միայն զգացել է, որ պայուսակը մի պահ ընկել է կողքը, ինքն այն արագ քաշել է իր մոտ՝ պինդ բռնելով: Իր պայուսակի փականը փակ է եղել, թեև չի հիշում չափը, համոզված է, որ գումար չեն հափշտակել: Դեպքի մյուս հանգամանքների մասին մանրամասը նշել և հայտնել է ողջ ճշմարտությունը:
Այն անձը, որը իրեն չի մոտեցել և չի հարվածել կլիներ 160-170 սմ հասակի` ամբողջությամբ մուգ գույնի հագնված, նրա դեմքը չի տեսել, սակայն ուներ նիհարավուն կառուցվածք: Երկրորդ անձը, ով իրեն հարվածում էր` 170-180 սմ հասակի էր, հագին կար փոքր լայն թվացող բաց մոխրագույն բաճկոն իր կապիչոնային գլխարկով, գլխին դրված, վերևի հատվածը արված էր պինդ կտորից, ուներ նիհարավուն մարմնակազմություն, դեմքը չի տեսել, այլ մանրամասներ չի կարող նկարագրել, հագին կար բաց շագանակագույն բատինկա, որի վերևի հատվածը վերջանում էր մոտ 2 սմ մորթիով:
Իր մոտ այդ օրը եղել է 3 կապոց՝ 10.000 ՀՀ դրամ թղթադրամններով գումար: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ինքը երբեք կապոցների թղթադրամների քանակը չի խախտել, որպեսզի հաշվելուց հեշտ լինի, իր մոտ եղել է 3 կապոց 10.000 ՀՀ դրամանոց՝ յուրաքանչուրում հարյուր հատ, այսինքն իր մոտ հաստատ եղել է երեք միլիոն ՀՀ դրամ: Ինքը նշել է, որ իրենից գումար չեն հափշտակել, սակայն այս օրերի ընթացքում միանշանակ համոզվել է, որ իր վրա հարձակվել են գումար գողանալու նպատակով: Իրեն ճանաչող յուրաքանչուր մարդ միշտ տեսնում է, որ երեկոյան ուշ վերադառնում է, ձեռքին լինում է գումարի համար նախատեսված պայուսակ: Նաև օրվա ընթացքում տեղ գնալուց բոլորն էլ նկատել են, որ ինքն այդ պայուսակից է գումար հանում: Ինքը գրպանում գումար պահելու սովորություն չունի: Թշնամիներ, որոնք կցանկանային վատություն անել` գլուխը վնասելով, չունի:
/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Արսեն Աշոտի Հարությունյանի ցուցմունքներով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ աշխատում է Ավանի <<Երևան Սիթի>>-ի փոխանակման կետում` որպես գանձապահ: Ա.Հարությունյանը հանդիսանում է իր ընկերը և համարյա ամեն օր վերջինիս հետ զրուցում է հեռախոսով, սակայն խոսակցությունն որևէ կերպ գումարի հետ կապ չի ունեցել, քանի որ զրուցել են առօրյա գործերից: Տարեթիվ չի հիշում, սակայն հիշում է, որ դեպքի օրը, ժամը 20:30-ից 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում հեռախոսով զրուցելիս է եղել տուժող Արթուր Հարությունյանի հետ: Վերջինս իրեն հայտնել է, որ տուն է հասնում, սակայն զգացել է, որ ինչ որ բան այն չէ, քանի որ լսվում էր Ա.Հարությունյանի հայհոյանքները, բացի այդ, վերջինիս ձայնը հեռվից էր լսվում, ով ասում էր. <<թողեք արա>>: Այդ լսելով շտապ զանգահարել է Ա.Հարությունյանի կնոջը և ասել, որ պատշգամբից նայի և տեսնի, թե Ա.Հարությունյանն երևում է, թե ոչ: Վերջինս նայելով ասել է, որ չի երևում: Այդ ժամանակ գտնվել է Կոմիտասի պողոտայում` ծանոթներից մեկի տանը, սակայն հեռախոսով այդ ամենը լսելով շտապել է Ա.Հարությունյանի տուն: Ժամանելով տեսել է, որ Ա.Հարությունյանի գլուխը վնասված է և արյուն է հոսում, ապա հորդորել է հիվանդանոց գնալ, որից հետո Ա.Հարությունյանին տեղափոխել են <<Էրեբունի>> ԲԿ:
Նշել է նաև, որ դեպքը եղել է Շամպայնի գործարանի մոտ: Ա.Հարությունյանն իրեն հայտնել է, որ բակում երկու հոգով հարձակվել են և փայտով հարվածել, սակայն գումար չեն հափշտակել: Բակ իջնելով Ա.Հարությունյանը նկատել է այն փայտը, որով հարվածել էին նրան, որից հետո այն դրել է բեռնախցիկը, իսկ հետագայում հիշյալ փայտը հանձնել են ոստիկանությանը: Տեղյակ չէ, թե արդյոք Ա.Հարությունյանն աշխատանքի բերումով իր հետ գումար տուն տարել է, թե ոչ:
Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը գրել է իր կամքով և իր մտքերից, պնդում է այն:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Արսեն Աշոտի Հարությունյանի նախաքննական` 2016 թվականի փետրվարի 27-ի ցուցմունքը, համաձայն որի ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Երևան քաղաքի Տ.Մեծի փողոցի 39-րդ շենքի 60-րդ բնակարանում, նախկինում դատապարտված չէ: Երեք տարի է ինչ աշխատում է երևան քաղաքի Ա.Հովհաննիսյան 24/7 հասցեում գտնվող <<Երևան Սիթի>> սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետում, որպես գանձապահ և հանդիսանում է պատասխանատու: Բացի իրենից այնտեղ աշխատում են ևս երեք հոգի, այդ թվում նաև` Արտակ Սարգսյանը: Արթուր Հարությունյանը հանդիսանում է իր վաղեմի ընկեր, ճանաչում է շուրջ 6 տարի: Իրենք երկուսով աշխատում են փոխանակման կետերում: Արթուրի փոխանակման կետը աշխատացնում են Արթուրը և նրա կինը, իսկ քանի որ իր փոխանակման կետը շուրջօրյա է, գործարքները կատարվում է նաև ուշ ժամերին: Իր ընկեր Արթուրը փոխանակման կետը փակելուց հետո գալիս է իրենց փոխանակման կետ՝ գործարք անելու: Իրենց միջև նախնական պայմանավորվածություն չի եղել: Եթե նա ցանկանում է գումարը փոխել այլ տարադրամով, զանգում է իրեն և գալիս է իրենց փոխանակման կետ: Պատահում է նաև, որ ինքը տեղում չի լինում, նման դեպքերում ինքը Արթուրի գալու մասին տեղյակ է պահում իրենց աշխատողներին: Պատահում է նաև այնպես, որ Արթուրը գումար է տանում փոխանակման նպատակով, իսկ աշխատակիցները զանգում են իրեն և զգուշացնում, թե ինչքան գումար է տարել: Հաճախ, եթե գումարի չափը մեծ էր լինում, Արթուրն խնդրում է գումարը պահել իր մոտ, որպեսզի գիշերով հետը տուն չտանի: Նույն կերպ պատահել է 2016 թվականի փետրվարի 3-ին, երբ նա աշխատանքը վերջացնելուց հետո զանգահարել է իրեն և ասել, որ գալիս է իր փոխանակման կետ` գործարքի նպատակով: Ինքը նրան տեղյակ է պահել, որ ինքը այնտեղ չէ և նա կարող է գումարը տանել թողնել այնտեղ, իսկ հաջորդ օրը կարող է գալ և այն վերցնել իրենից: Նա ասել է, որ թողնելու է 3.160.000 ՀՀ դրամ, որպեսզի ինքը փոխանակի 500.000 ՌՌ: Այդ ժամանակ գտնվում էր իր ծանոթներից մեկի տանը՝ Կոմիտասի պողոտայի վրա: Ժամը 20:30-ի սահմաններում Արթուրը գնացել է չենջ և այնտեղ թողել նշված գումարը: Դրանից հետո զանգահարել է իրեն և մինչև նրա տուն հասնելը ամբողջ ճանապարհին զրուցել են առօրյա թեմաներով: Հիշում է, որ հեռախոսի զրույցի ժամանակ, ավելի ստույգ ժամը 20:52 րոպեին Արթուրի ձայնը կորել է հեռախոսի միջից, սակայն հեռախոսազանգը չի ընդատվել, ապա մի քանի վայրկյան լռությունից հետո Արթուրի ձայնը լսվել է, ով տալիս էր սեռական բնույթի հայհոյանքներ և ասում էր կանգնեք: Այդ ամենը տևել է մոտ 20-30 վայրկյան: Նրա ձայնը սկսել է հեռվանալ և ինքը մտածել է, որ նրանից ինչ-որ բան են հափշտակել: Ավելի ճիշտ մտածել է, քանի որ նա նույնպես փոխանակման կետում է աշխատում և նրա ուսից մշտապես սև կաշվե պայուսակ է գցված լինում, ուրեմն նրա վրա ավազակային հարձակում են գործել: Հեռախոսազանգն անջատել է և կրկին զանգահարել, հեռախոսազանգերին պատասխանող չի եղել և մինչ իր հեռախոսով զանգահարում էր Ա.Հարությանին, 094-70-34-46 հեռախոսահամարից զանգահարել է Արթուրի կնոջը Լիաննային և ասել է, որպեսզի տան պատուհանից նայի, թե Արթուրի մեքենան կանգնած է բակում, թե ոչ և նա այնտեղ է թե ոչ: Դրանից հետո անմիջապես պատրաստվում էր գնալ Արթուրից տուն: Սակայն չի հիշում իրենցից ով զանգահարել և ասել է, որ Արթուրը տանն է և գլխից արյուն է գալիս և ասել է, որ գալիս է նրանց տուն, ինքն անջատել է հեռախոսը և 10-15 րոպե հետո հասել է նրանց տուն: Արթուրը իրեն պատմել է, որ բակում նրան ընդառաջ են եկել երկու անծանոթ, որնցից մեկի ձեռքին կար կարմիր գույնի տոպրակ, որի մեջ դրված փայտով հարվածել է նրան, որից նա ընկել և այդ անձը շարունակել է հարվածել, որից հետո փորձել է վեր կենալ, երբ բարձրացել է այդ անձինք դիմել են փախուստի: Ինքը նրանց դեմքը չի տեսել և չգիտի, թե ինչու են հարվածում, քանի որ որևէ բան չեն ասել: Լիաննան թրջոցներ էր դնում գլխին, սակայն հասկանալով, որ վնասվածքը լուրջ է, քանի որ գլուխը սկսում էր ուռել, իսկ դեմքը գունատվում էր, առաջարկել է գնալ հիվանդանոց: Որոշել են գնալ Էրեբունի հիվանդանոց, որպեսզի գլուխը նորմալ նկարեն, երբ իրենք իջել են Արթուրից բակ, որտեղ կայանած էր իր մեքենան, Արթուրի մեքենայի մոտ վերջինս նկատել է իր կողմից նշված կարմիր տոպրակը՝ գետնին ընկած: Իրենք բացելով այն տեսել են դրա մեջ առկա կոտրված փայտ, ավելի ճիշտ կոտրված մահակ, որը վերցրել են և դրել ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, ապա գնացել են հիվանդանոց: Արդեն իսկ հիվանդանոցում Արթուրը չի ցանկացել նշել, թե ինչ է պատահել նրա հետ, որպեսզի ավելորդ հարցեր չտան, սակայն որոշ ժամանակ անց Արթուրը ոստիկանությունում հաղորդում է տվել կատարվածի մասին: Հիվանդանոցում իմացել են, որ Արթուրը պետք պարկի, որպեսզի բուժօգնություն ստանա: Լիանան իմանալով, որ Արթուրը պետք բուժօգնություն ստանա տաքսիով եկել է հիվանդանոց, նրանց որդին մնացել էր տանը և չէր ցանկացել հիվանդանոց գալ: Գիշերը, երբ անջատել էին նրանց բակի լույսերը Լիանան հայտնել է, որ երեխան վախենում է տանը մենակ մնալուց և իրեն խնդրել են երեխային բերել, որից հետո ինքը գնացել է երեխայի հետևից: Բացի այդ, իր մոտ ՌԴ ռուբլի էր, իսկ բժիշկները պահանջել են ՀՀ դրամով վճարել, այդ իսկ պատճառով էլ գնացել է աշխատանքի վայր՝ գումար վերցնելու: Զանգահարել է Արտակ Սարգսյանին, որպեսզի սուպերմարկետի մենեջերի` Հրաչի հետ փոխանցի 300.000 ՀՀ դրամ: Երբ հասել է սուպերմարկետի դիմաց, Հրաչը արդեն դրսում սպասում էր և նրա հետ միասին գնացել ու վերցրել են Արթուրի երեխային: Հրաչին իջեցրել է խանութի մոտ, երեխային տարել է իրենց տուն` Տիգրան Մեծ 39 շենքի թիվ 60 բնակարան, և դրանից հետո գնացել է հիվանդանոց: Պատմել է ողջ եղելությունը, իր իմանալով Արթուրը թշնամիներ չունի, ովքեր նման ձև կցանկանային վնաս պատճառել վերջինիս, իր կարծիքով ցանկացել են գումար հափշտակել, սակայն նրանց մոտ չի ստացվել: Արթուրի հետ հեռախոսով զրուցելիս նրա կողքին որևէ մեկի ձայնը չի լսել և իր իմանալով մենակ է եղել: Կատարվածի մեջ որևէ մեկին չի կասկածում այդ թվում նաև իրենց աշխատակիցներից որևէ մեկին:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին վկա Արսեն Աշոտի Հարությունյանը ցուցմունք տվեց և նշեց, որ ամբաստանյալ Արմեն Սարգսյանը հանդիսանում է իր աշխատող Արտակ Սարգսյանի հարազատ եղբայր, իր տեղեկությամբ նրանց մեջ թշնամանք չկա և գտնվում են ջերմ հարաբերությունների մեջ:
Այն հարցին, թե ինչով է պայմանավորված, որ նախաքննության ընթացքում նշել է, որ համոզված է, որ Ա.Հարությունյանից գումար են ցանկացել հափշտակել, վկա Ա.Հարությունյանը նշեց, որ դա հասկացել և ենթադրել է Ա.Հարությունյանի պատմածներից, քանի որ անտեղի տեղը, լուռ կերպով՝ առանց հայհոյելու կամ որևէ բան ասելու հարվածել են չենջի աշխատող հանդիսացող Ա.Հարությունյանին: Ինքը տեղյակ չէ, թե արդյոք Ա.Հարությունյանն իր հետ աշխատանքային գումար տուն տանում է, թե ոչ:
Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն ամբողջությամբ պնդում է:
Դատարանում ցուցմունք տալուց չի նշել կարմիր պոլիէթիլենային տոպրակի մասին, սակայն դա իրականություն է և նշված, ինչպես նաև 3 միլիոնի փոխանակման հետ կապված հանգամանքները ևս պնդում է:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Գնել Սամվելի Գասպարյանի ցուցմունքներով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ դեպքի օրը հարևան Արմեն Սարգսյանը քրոջ ծննդյան տարեդարձին մասնակցելու առիթով խնդրել է տրամադրել <<Օպել>> մակնիշի մեքենան, որը չի մերժել: Երեկոյան զանգահարել է Արմենին պարզելու, թե երբ է վերադառնալու: Զրույցի ընթացքում վերջինս հայտնել է, որ մեքենայի շարժիչը չի գործարկվում: Քանի որ տեղյակ է իր մեքենայի անսարքության մասին, հեռախոսով ասել է, որ մեքենայի միջից վերցնի համապատասխան գործիքը և օդ բաց թողնի, որից հետո մեքենայի շարժիչը գործարկվել է, իսկ որոշ ժամանակ անց Ա.Սարգսյան մեքենան ետ է վերադարձրել, ապա ինքը գնացել է տաքսի վարելու: Նշված օրը Ա.Սարգսյանը զանգահարելուց հետո է ժամանել մեքենան վերցնելու, սակայն չի հիշում ինչ համարով է զանգահարել իրեն, չի հիշում նաև ամիսն ու ամսաթիվը:
Նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալու ժամանակ դեպքի հանգամանքներն ավելի լավ է հիշել, որոնք էլ նշել է:
Ա.Սարգսյանին ճանաչում է երկար տարիներ և նրա վարքագծի մեջ վատ բան չի տեսել:
Մինչ այդ կրկին դեպքեր են եղել, որ Ա.Սարգսյանն իրենից մեքենա է վերցրել և նորից հետ վերադարձրել, և որևէ խնդիր չի եղել:
Մ.Մանուկյանին նույնպես ճանաչում է, հարևաններ են և գտնվում են լավ հարաբերությունների մեջ, վերջինիցս որևէ վատ բան չի տեսել:
Ներկայումս դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ մանրամասնությունները, այդ թվում նաև օրը, բջջային հեռախոսահամարները չի հիշում, քանի որ դեպքից տևական ժամանակ է անցել, սակայն նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն իրականություն է:
Նշել է նաև, որ կոնկրետ չի հիշում, թե երբ է Ա.Սարգսյանն վերադարձրել մեքենան, սակայն հիշում է, որ նույն օրն է եղել:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Գնել Սամվելի Գասպարյանի նախաքննական` 2016 թվականի փետրվարի 11-ի ցուցմունքը` համաձայն որի կատարված դեպքի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի: Արթուր Հարությունյան անվամբ անձ չի ճանաչում և նման ծանոթ չունի: 2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Հայկ անունով մի երիտասարդից 1.000 ԱՄՆ դոլարով գնել է <<Օպել G>> մակնիշի 35 PO 629 համարանշի ավտոմեքենա, որը գնելու պահին եղել է վթարված վիճակում: Այն ինքն է վերանորոգել և շահագործում է իր անձնական կարիքների համար: 2016 թվականի փետրվարի 3-ին ամբողջ օրը տանն է եղել: Ժամը 15:00-ի սահմաններում իր 098-35-25-10 բջջային հեռախոսահամարին 093-77-90-90 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է իր ընկեր և հարևան Արմեն Սարգսյանը և իրենից խնդրել է ավտոմեքենան, որպեսզի գնա քրոջ ծնունդին և ասել է, որ մինչև 19:00-ն հետ կվերադարձնի: Այդ զանգից 2 րոպե անց նա եկել է իրենց բակ և վերցրել է ավտոմքենան: Դրանից հետո ժամը 19:00-ի սահմաններում ինքը զանգահարել է Արմենին, քանի որ նա ուշանում էր, նա պատասխանել է իր զանգին և ասել, որ ճանապարհին է և գալիս է: Անցել է կես ժամ և նա չի եկել: Նորից զանգահարել է և Արմենը պատասխանել է, որ գալիս է: Դրանից հետո ինքը կրկին զանգահարել է նրա հեռախոսահամարին, քանի որ էլի ուշանում էր, սակայն նա զանգերին չի պատասխանել: Անցել է որոշ ժամանակ և նա իրեն զանգահարել և ասել է, որ մեքենայի կլապանը փակվել է և շարժիչը չի միանում: Ինքը նրան բացատրել է, որ բացի ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, ավտոմեքենայի մեջ եղած գործիքով փորձի գազի գլանանոթի ծայրի հատվածից օդ թողել, որպեսզի կլապանը բացվի: Նա իր հետ հեռախոսով խոսելու ընթացքում կատարել է ասած գործողությունները և ասել է, որ ստացվել ու ավելացրել է, որ գալիս է: Դրանից հետո մոտ 40 րոպե անց, ժամը 21:30-ից 22:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Արմենն եկել է, զանգահարել իրեն, ինքը դուրս է եկել և վերցրել ավտոմեքենայի բանալիները: Նա հեռացել է, իսկ ինքը ավտոմեքենայով գնացել է տաքսի վարելու: Գնացել է Մալաթիայի <<Երևան սիթի>> սուպերմարկետի դիմացի մայթին կայանել է ավտոմեքենան, որպեսզի հաճախորդ գտնի: Նույն վայրում կայանված է եղել իր ընկեր Երեմ Սարգսյանի <<ՎԱԶ-2106>> մակնիշի ավտոմեքենան, որի համարները չի հիշում: Երեմն օգտագործում է 091-74-75-76 բջջային հեռախոսահամարը և հանդիսանում է իր հարևանը և իր ընկերը: Այնտեղ կանգնել են որոշ ժամանակ, որից հետո իրենց է միացել, իրենց մյուս ընկեր Արմանը, ով առաջարկել է գնալ իրենց տուն և հաց ուտել: Ինքը և Արմանը նրա <<Դայվո>> մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են նրանց 4-րդ գյուղում գտնվող տուն, իսկ Երեմը մնացել է այնտեղ և ասել է, որ մի քիչ ավելի ուշ կմիանա իրենց: Արմանից տանը ներկա էին նաև նրա կինը` Արփինեն և նրա մայրը: Հաց ուտելուց հետո լոտո են խաղացել, որի ընթացքում նաև իրենց է միացել Երեմը, սակայն նա իրենցից ավելի շուտ է դուրս եկել: Մինչև ժամը 02:00-ն մնացել են Արմանից տանը, որից հետո նա իրեն տարել է ավտոմեքենայի մոտ, ինքը գնացել է մեքենան գազ լիցքավորելու և ժամը 02:30-ի սահմաններում գնացել է տուն:
Արմենն ինչպես վերցնելուց այնպես էլ ետ վերադարձնելուց մեքենան եղել է միայնակ, ինչպես մեքենան տալու այնպես էլ հետ վերցնելուց տաքսու տարբերանշանը եղել է դրված ավտոմեքենայի սրահում` վարորդի նստատեղի տակ:
Չի հարցրել, թե որտեղ է բնակվում Ա.Սարգսյանի քույրը: Ա.Սարգսյանը հանդիսանում է իր ընկերը և պատահել են դեպքեր, որ իրենից մեքենա վերցնի: Ա.Սարգսյանի ընկերները հանդիսանում են ինքը, նրա հարազատ եղբայրը` Արտակ Սարգսյանը, Երեմ Սարգսյանը: Իր իմանալով Արմենը 03.02.2016թ.-ին եղել է միայնակ և նրա կողքին խոսակցության ձայներ չի լսել:
Երբ Ա.Սարգսյանին զանգահարել է և հարցրել, թե որտեղ է գտնվում, պատասխանել է ճանապարհին է և փողոցի անուն չի ասել: Եթե Ա.Սարգսյանն որևէ անձի հետ թշնամություն ունենար կամ վիճաբանված լիներ, հաստատ տեղյակ կլիներ, իսկ ինչ վերաբերվում է գումարային խնդիրներին, նա իրեն նման խնդրի մասին չի պատմել և տեղեկություն չունի:
03.02.2016թ.-ին ժամը 20:00-ից 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Արտակ Սարգսյանի և Երեմ Սարգսյանի գտնվելու վայրը չի իմացել և նրանց հետ այդ ընթացքում չի խոսել, սակայն Արտակ Սարգսյանը ամեն օրը մեջ` ժամը 18:00-ից աշխատանքի է լինում Ավանի <<Երևան Սիթի>> սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետում, մինչև առավոտյան 07:00-ն, իսկ Երեմ Սարգսյանն իր նման երեկոյան ժամերից դուրս է գալիս իր սեփական ավտոմեքենայով, որպեսզի տաքսի վարի և իրենք մեքենաները կայանում են նույն վայրում:
03.02.2016 թվականին Ա.Սարգսյանի հագին կար սև գույնի կաշվենման բաճկոն, սև գույնի տաբատ և սև կոշիկներ, արյան հետքեր չի նկատել: Երբ իրեն վերադարձրել է ավտոմեքենան, ինքն անմիջապես նստել է մեքենան և գնացել է նշված վայր: Այդ ժամանակ երկար խոսակցություն չեն ունեցել և այլ հարցեր նրան չի տվել:
Ա.Սարգսյանը բնակվում է ք.Երևան, Վարդան Մամիկոնյան փողոցում, վերջին անգամ նրան տեսել է երեկ իրենց տան դիմաց: Նա օգտագործում է 093-77-90-90 բջջային հեռախոսահամարը:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին վկա Գնել Սամվելի Գասպարյանը ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ հրապարակված ցուցմունքը գրվել է իր բառերից, այն հանգամանքները, որոնք չէր հիշում, հրապարակելուց հետո հիշեց: Պնդում է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն ամբողջությամբ և խնդրում է այն հիմք ընդունել:
/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Աննա Հարությունի Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքներով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվեց ցուցմունք տալ իր մերձավոր ազգական հանդիսացող եղբոր` Մերուժան Մանուկյանի դեմ:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Աննա Հարությունի Մանուկյանի նախաքննական` 2016 թվականի մարտի 18-ի ցուցմունքը, համաձայն որի բնակվում է Երևան քաղաքի Վ.Մամիկոնյան փողի 42-րդ տանը եղբայրներ` Արման և Մերուժան Մանուկյանների հետ: Ինքը ծնողների հետ միասին շուրջ 6 տարի բնակվում է Մոսկվայում` Անադիռիսկի նրբանցքի 63-րդ շենքի 122-րդ բնակարանում: 2016 թվականի հունվարի 29-ին ժամանել է Հայաստան՝ եղբայրներին տեսնելու համար, բացի այդ, լրացել էր իր այնտեղ մնալու թույլատվությունը: Մինչև օրս բնակվում է երեխաների հետ: Չի աշխատում և հիմնականում տանն է լինում: Արթուր Հարությունյան անվամբ որևէ ծանոթ չունի և կատարված դեպքի հետ որև տեղեկություն չունի: Կատարված հանցագործության մեջ որևէ անձի չի կասկածում և պատկերացում չունի, թե ով կարող է նման բան անել:
Ճանաչում է Արմեն և Արտակ Սարգսյաններին, նրանք հանդիսանում են իրենց հարևանները: Ճանաչում է նաև նրանց քրոջը` Զոյային և Արմենի կնոջը` Նազելիին: Երբեմն գնում է նրանց տուն` թեյ խմելու:
Ինքն օգտագործել և օգտագործում է 077-76-54-00 բջջային հեռախոսահամարները: Մերուժան Մանուկյանն օգտագործել և օգտագործում է 094-66-48-89 և 043-36-62-22 բջջային հեռախոսահամարները: Արման Մանուկյանը օգտագործում է 094-88-55-38 բջջային հեռախխոսահամարները նա ունի ևս մեկ <<Օրանժ>> ընկերությանը պատկանող հեռախոսահամար, որին ինքը չի զանգել և տեղյակ չէ:
Մերուժան Մանուկյանն օգտագործել է նաև Արմենի այդ հեռախոսահամարը, մինչև վերականգնել է իր հեռախոսահամարը, սակայն այդ հեռախոսահամարը չի հիշում, այն իր մոտ չի գրանցել: Նրա հեռախոսահամարը վերականգնվել է փետրվարի 1-ից 15-ն ընկած ժամանակահատվածում:
Ինքը իր հեռախոսահամարը գնել է 2016 թվականի փետրվարի 5-ին, մինչ այդ անձնական հեռախոսահամար չի ունեցել, օգտվել է եղբայրների հեռախոսահամարներից: 2016 թվականի փետրվարի 3-ին ինքը և Մերուժն եղել են իր ընկերուհի Արփինե Գևորգյանի տանը, քանի որ իրենց տանը լվացքի մեքենան չի աշխատում, ինքը միշտ նրա տանն է լվացք անում: Արփինեն իր մոտ ընկերուհին է և բնակվում է Կոմիտասի պողոտային հատող փողոցում, որի անունը ինքը չգիտի, նրանք այնտեղ ունեն սեփական տուն: Իրենք այնտեղ գնացել են ժամը 16:00-ից մինչև 17:30-ն ընկած ժամանակահատվածում և հետ են վերադարձել տուն` մոտ ժամը 22:30-ից մինչև 23:00-ն ընկած ժամանակահատվածում:
Իրենք Ա.Գևորգյանի տանն եղած ժամանակում տնից դուրս չեն եկել, տանը եղել է Արփինեն, նրա մանկահասակ երեխան և իր հիշելով նաև նրա ամուսինը` Վահանը:
Հիմնականում Ա.Գևորգյանի տուն գնում են երթուղային տաքսիով և հազվադեպ է պատահում, որ տաքսով գնան :Այդ օրը նույնպես երթուղայինով են գնացել, դրանք հիմնականում գնում են Կոմիտասով, այդ իսկ պատճառով չի կարող նկարագրել ստույգ վայրը, ինքը փողոցները այդքան էլ լավ չգիտի:
2016 թվականի փետրվարի 3-ին Արմեն Սարգսյանին չի հանդիպել: Մ.Մանուկյանը հիմնականում զբաղվում է բանվորությամբ:
2016 թվականի փետրվարի 1-ին տանն է եղել, իսկ եթե տանից դուրս եկած լինի, ապա միայն խանութ գնալու նպատակով` Մալաթիայի տոնավաճառ:
Քանի որ ինքը վերադարձել է 2016 թվականի հունարի 29-ին և փետրվարի 3-ին առաջին անգամ է գնացել Արփինե Գևորգյանի տուն, այդ պատճառով տպավորվել է իր մեջ և հստակ հիշում է: Ա.Գևորգյանի տուն գնացել է նաև փետրվարի 27-ին, 29-ին, մարտի 9-ին, մի քանի այլ օր նույնպես եղել է, այս պահին չի կարողանում հիշել: Բոլոր անգամները գնացել է Մ.Մանուկյանի հետ:
2016 թվականի հունվարի վերջին և փետրվարի սկզբին Մ.Մանուկյանն ամբողջ ժամանակ եղել է տանը, կամ միասին դուրս են եկել խանութ գնումներ կատարելու:
Երբևէ չի եղել, որ հարևաններից տարած լինեն Ա.Գևորգյանի բնակարան, ինչպես նշեց միշտ գնացել են երթուղայինով:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Աննա Հարությունի Մանուկյանի նախաքննական` 2016 թվականի ապրիլի 2-ի ցուցմունքը, համաձայն որի իրեն որպես վկա պարզաբանվել են իր իրավունքները և պարտականությունները, այդ թվում իր ամուսնու, կամ մերձավոր ազգականի վերաբերյալ ցուցմունք տալու պարտավորություն չունենալու վերաբերյալ իր իրավունքները, եթե ուղղամտորեն ենթադրելի է, որ այն հետագայում կարող է օգտագործվել իր կամ նրանց դեմ: Պարզաբանվել է վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից փաստաբանի հետ ներկայանալու իր իրավունքը: Նախազգուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 338-339 հոդվածներով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին:
Նախկինում վախեցել է հայտնել, որ տեղյակ է սույն հանցագործությունից` վախենալով վնասել եղբորը: Սակայն այս պահին պատրաստ է պատմել ողջ եղելությունը և որ ինքը 2016 թվականի փետրվարի 3-ին չի եղել Ա.Գևորգյանի տանը: Երբ Մ.Մանուկյանին կանչել էին հարցաքննության, ինքը դրանից հետո նրան հարցրել է, թե ինչու են կանչում և նա էլ հուզված պատասխանել է, որ իրենց հարևան Արտակը նրանց պատմել է, որ չենջում աշխատող մի տղայի մոտ գումար է լինելու տուն գնալուց և նրանք այդ ժամանակ պետք է հարձակվեն այդ անձի վրա և գումարը գողանային: Մերուժն իրեն պատմել է, որ նա, Արմենը և էլի ինչ որ մեկը` անունը չի նշել, հարձակվել են այդ տղայի վրա, որպեսզի ուշագնաց լինի և գումարը հափշտակեն, սակայն այդ անձը ուշագնած չի եղել և բղավել է, մարդիկ են հավաքվել և առանց գումարը վերցնելու դիմել են փախուստի: Ինքը չի հարցրել և նա էլ չի ասել, թե ով է հարվածել: Մինչև հարցաքննության մասնակցելը ինքը, Մերուժը և Արփինեն պայմանավորվել են ասեն, որ փետրվարի 3-ին եղել են Արփինեից տանը լվացք անելու նպատակով, սակայն դա չի համապատասխանում իրականությանը: Արփինեին հարցաքննության կանչելուց հետո ինքը և Մերուժը գնացել են Արփինեից տուն և այնտեղ են գիշերել և ինքը, Մերուժանը և Արփինեն կրկին զրուցել են կատարված հանցագործության մասին և երբ տարբերակներ էին քննարկում, թե ով կարող է Մերուժի անունը տալ ոստիկանությունում, Մերուժանը ասել է, որ նրա և Արմենի հետ նաև եղել է Գեղադիրի բնակիչ Արմանը: Մերուժը մտածում էր, որ իր անունը ավելի շուտ Արմենը տված կլինի, քան Արմանը: Մերուժն այդպես էր մտածում, քանի որ նախորդ օրը Արմենը Մերուժին տանից դուրս է կանչել և մոտ 15 րոպե զրուցել են, որից հետո նա անտրամադիր ետ է եկել և ասել, որ Արմենն ասել է, որ եթե նստի, ապա Մերուժը պետք է գումարով օգնի նրան: Այսինքն ինչպես նա հասկացել է, Մերուժից գումար էր պահանջել: Արմենը կոնկրետ թիվ չէր նշել, սակայն իրենք հասկանում էին, որ դա մեծ գումար էր կազմելու: Իր հարցերին Մերուժը պատասխանել է, որ ոչ մի գումար չի տալու: Նաև Արմենը Մերուժին զգուշացրել էր, որ դեպքի մասին ոչ ոքի չասի: Կատարված դեպքի շուրջ Մերուժը պատմել է իրեն, Արփինեին և Անիին: Սակայն ի տարբերություն Անիից և Արփինեից, ինքը Մերուժի հետ փետրվարի 11-ին գնացել է Արտաշատ` մորաքրոջ տուն և այնտեղ մնացել են մոտ երեք օր: Մերուժը իր հեռախոսը թողել է տանը, որ ոչ ոք չկարողանա նրան գտնել: Նա իրեն ասել է, որ գնում են գյուղ, քանի որ Արմենին և Արտակին տարել են ոստիկանություն և ինքն էլ այդ դեպքի հետ առնչություն ունի: Մերուժն այդ ժամանակ չէր պատմել դեպքի հանգամանքերի մասին, երբ հետ են վերադարձել տուն և տեղեկացել, որ գնալու են հարցաքննության, այդ ժամանակ նա իրեն և Արփինեին տեղեկացրել է, որ իրենց էլ կանչեն, տան նույնաբովանդակ ցուցմունքներ, որ գտնվել են Արփինեից տանը: Այժմ պատմում է ողջ եղելությունը: Մերուժը չի պատմել, թե ով ինչ դերակատարում է ունեցել այս ամենի մեջ, միայն ասել է, որ փորձել են գումարը տանել, սակայն չի հաջողվել, միայն այդ անձի գլուխն է կոտրվել և հիվանդանոց ընկել:
ՀՀ վերադարձել է 2016 թվականի հունվարին և չի հիշում իր հետ ՌԴ-ից կարմիր գույնի տոպրակ բերել է, և այստեղ տանը կարմիր գույնի տոպրակ ունեցել են, թե ոչ:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Աննա Հարությունի Մանուկյանի և կասկածյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի առերես` 2016 թվականի ապրիլի 4-ի ցուցմունքը, համաձայն որի Աննա Մանուկյանը նշել է, որ Մերուժան Մանուկյանը հանդիսանում է իր հարազատ եղբայրը, ում հետ գտնվում են լավ հարաբերությունների մեջ և թշնամունթյուն չունեն: 2016 թվականի փետրվարի 11-ին, երբ ոստիկաններն եկել են իրենց հարևան Սարգսյան Արմենին և Արտակին տարել են հարցաքննության, եղբայրը իրեն ասել է, որ գնան գյուղ, քանի որ նրան էլ կարող են կանչել հարցաքննության: Երեք օր գյուղում մնալուց հետո վերադարձել են և նա իրեն և Արփինեին ասել է, որ եթե իրենց հարցնեն, ապա ասեն, որ փետրվարի 3-ին իրենք եղել են Արփինեից տանը` լվացք անելուց: Պատմել է, որ փետրվարի 3-ին նա Արմենի և Գեղադիրրի Արմանի հետ գնացել են գումար հափշտակելու, ցանկացել են հարվածել, որ ուշքը գնա և գումարը հափշտակեն, սակայն տուժողի ուշքը չի գնացել նա բղավել է և նախքան մարդկանց հավաքվելը նրանք փախել են՝ առանց գումարը հափշտակելու:
Մ.Մանուկյանը Ա.Մանուկյանի ցուցմունքի վերաբերյալ հրաժարվել է ինչ որ բան ասել:
Ա.Մանուկյանն ավելացրել է, որ Արմեն Սարգսյանը եղբորից գումար է ուզել, որ նրա անունը չտա:
Մ.Մանուկյանը հայտարարել է, որ ինքը նրան որևէ բան չի պատմել, բացի այն բանից, ինչ որ ասել է Անիի հետ կապված: Ինչ վերաբերում է գյուղ գնալուն, դա ընդամենն այց է եղել, քանի որ նա նոր էր եկել օտար երկրից և նրանց դեռ չէր տեսել: Ինչ վերաբերում է Արմենի հետ կապած, ինքը չի պատկերացնում, թե որտեղից և ումից կարող էր նման բան լսած լինել: Ինչ վերաբերում է ոմն Արմանին (Գեղադիրցի), ինքն նրա անունն առաջին անգամ լսել է Արփինեից, երբ նրան կանչեցին հարցաքննության, ինչից հետո նա ասել է այդ անունը:
Ա.Մանուկյանը հայտարարել է, որ ինքը հայտնել է ճշմարտությունը և ավելացնելու ոչինչ չունի:
Հրապարակման կապակցությամբ վկա Աննա Հարությունի Մանուկյանը պատասխանելով դատարանի հարցերին հայտարարեց, որ հրաժարվում է նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված բոլոր ցուցմունքներից: Միաժամանակ նշեց, որ նախաքննության ընթացքում ցուցմունքները տալու ընթացքում իրեն որևէ մեկը, այդ թվում նաև քննիչը չեն ստիպել և ուղղորդել նման բովանդակության ցուցմունք տալուն:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Դատարանն անդրադառնալով վկա Աննա Հարությունի Մանուկյանի կողմից իր դատավարական իրավունքից օգտվելով դատաքննության ընթացքում ցուցմունքներ տալուց հրաժարվելու պայմաններում վերջինիս նախաքննական հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներին, առավել արժանահավատ է համարում Ա.Մանուկյանի նախաքննական` 2016 թվականի ապրիլի 2-ի ցուցմունքը և 2016 թվականի ապրիլի 4-ի` Մերուժան Մանուկյանի հետ առերես ցուցմունքը, քանի որ դրանցում նշված հանգամանքները հաստատվել են հետազոտված այլ ապացույցներով և գտնում է, որ վկա Աննա Մանուկյանի նախաքննական` 2016 թվականի մարտի 18-ի ցուցմունքում նշնած հանգամանքները պայմանավորված է Մ.Մանուկյանի հետ մերձավոր ազգակցական կապ ունենալու և այդ կապակցությամբ վերջինիս նկատմամբ ունեցած խղճահարության և կարեկցանքի զգացումով:
-Վկա Անի Պետրոսի Մանուկյանի ցուցմունքներով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ դեպքի հանգամանքների մասին որևէ տեղեկություն չունի: Միայն կարող է նշել, որ երբ գտնվել է աշխատանքի վայրում, ժամանել են ոստիկնաության երեք աշխատակիցներ և իրեն բերման ենթարկել: Ճանապարհին մեքենան այնքան արագ էին վարում, որ ուրիշ մեքենայի է վթարվել: Իրենից վերցրել են բջջային հեռախոսը, և այս ամենից վախեցած է եղել: Բաժնում հայտնել են, որ Մերուժան Մանուկյանը հանցագործություն է կատարել և նրան սպասվում է 15 տարվա ազատզրկում, սակայն եթե գրի այն, ինչ իրեն կասեն, ապա Մ.Մանուկյանի պատիժը հինգ տարով կնվազի: Այդ լսելով սթրեսի մեջ է ընկել, քանի որ ոստիկանության աշխատակիցները և քննիչը իր վրա ներազդել և հոգեբանորեն ճնշում են գործադրել, որից հետո գրել է այն, ինչ նրանք ասել են: Մինչ բաժին գնալն ինքն որևէ ավազակային հարձակման դեպքի մասին տեղյակ չի եղել, նույնիսկ չգիտեր, թե որտեղ է եղել դեպքը, տուժողի անունը և նշված բոլոր հանգամանքներն իրեն քննիչն է հայտնել:
Չի հիշում, թե 2016 թվականի փետրվարի սկզբերին Մ.Մանուկյանն ինչ համարով և ինչ համարի է զանգահարել, սակայն հիշում է, որ ամեն օր հեռախոսով զրուցել են: Նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ տալիս համարները ճիշտ է գրել: Արփինե Գևորգյանն իր մտերիմ ընկերուհին է և նրան ճանաչում է շուրջ 6 տարի: Աննա Մանուկյանն իր հորեղբոր աղջիկն է: Իրեն դեպքի հետ կապված Ա.Գևորգյանն որևէ բան չի պատմել, ինչպես նաև այլ անձանցից որևէ տեղեկություն չի ստացել, այս բոլորն իրեն պատմել են Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի ոստիկանության աշխատակիցները և քննիչը:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Անի Պետրոսի Մանուկյանի նախաքննական` 2016 թվականի ապրիլի 2-ի ցուցմունքը, համաձայն որի բնակվում է Երևան քաղաքի Անդրանիկի 108-րդ շենքի 24-րդ բնակարանում` ընտանիքի` ամուսնու Իսկանդարյան Հայկի, անչափահաս որդիներ` Իսկանդարյան Սերգեյի, Իսկանդարյան Նարեկի և ամուսնու քրոջ և մայրիկի հետ:
Գրանցված է Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոցի 42-րդ տանը, մինչ ամուսնանալը բնակվում է վերը նշված հասցեում, բնակվել է Հարություն Մանուկյանի հետ, ով հանդիսանում է իր հորեղբայրը, ով ունի չորս երեխա` Մերուժան, Աննա, Արման և Լարիսա Մանուկյանները: Կատարված դեպքի հետ կապված կարող է ասել, որ ինքը թեև չի ճանաչում Արթուր Հարությունյանին, սակայն վստահ է որ դա այն անձն է, ումից փորձել են Մերուժը և Արմենը գումար գողանալ: Ինքը Մերուժի, Աննայի և Արմանի հետ շատ մոտ է և գրեթե ամեն օր շփվում են: Մերուժը մոտ է նաև իր ընկերուհի Արփինե Գևորգյանի հետ, ում հետ իրենք հաճախ են հանդիպում: Սույն թվականի փետրվարի սկզբին ստույգ օրը չի հիշում երեկոյան ժամը 19:30-ի սահմաններում Արփինեն եկել է իրենց տուն և տեղեկացրել, որ շուրջ մի քանի ժամ է զանգում է Մերուժին, սակայն նրա հեռախոսահամարը անջատված է: Խնդրել է, որպեսզի ինքը զանգի: 077-82-44-36 համարից զանգահարել է 077-03-87-78 հեռախոսահամարին, նաև օգտագործել է 094-66-48-89 հեռախոսահամարը և չի հիշում կոնկրետ, որ հեռախոսահամարին է զանգել: Արփինեն իր տանը մնացել է մոտ 2 ժամ և այդ ընթացքում Արփինեն 094-79-97-38 համարից բազմիցս զանգել է Մերուժին, սակայն համարն անջատված էր: Դրանից հետո Արփինե Գևորգյանը գնացել է տուն: Դրանից հետո իրենց հարևան Արմեն և Արտակ Սարգսյաններին ոստիկանություն էին հրավիրել և երբ ինքը զանգահարել է Աննային, նա ասել է, որ գնում են գյուղ, որպեսզի Մերուժին էլ չտանեն:
Դրանից մի քանի օր անց, ստույգ օրը չի հիշում, նրանք վերադարձել են Երևան: Երբ Մերուժը եկել է րենց տուն և ինքը խոհանոցում միայնակ սուրճ էր պատրաստում, Մերուժը եկել է և ասել. <<շատ վատ բան եմ արել>>: Նա շատ անտրամադիր էր և գլուխը կախել է: Հարցրել է, թե ինչ է պատահել, նա պատասխանել է, որ չենջի աշխատողի վրա են հարձակվել: Հարցրել է, թե ովքերով են եղել, նա ձեռքը թափահարել և ասել է, որ կարևոր չի: Ինքը կրկին խիստ տոնով հարցրել և պնդել է, որ ասի: Նա իր հարցին պատասխանել է. <<Ես ու Արմենը>>: Ինքը հասկացել է, որ նա նրանց հարևան Արմենի մասին է ասում, ու հարցրել է <<ապարանցի Արմանի մասին է խոսքը>> և նա ասել է այո, և ավելացրել է, որ ետ հիմա կարևոր չի, կարևորն այն է, որ այդ անձը չի մահացել: Խոսքը շարունակելով ասել է, որ խփել են այդ մարդու գլխին, որ ուշքը գնա, սակայն ուշքը չի գնացել, իրենք չեն կարողացել գումար տանել տվյալ անձինց: Սակայն այդ մարդու գլուխը կոտրվել է և գտնվում է հիվանդանոցում: Նրան սկսել է նախատել և նա թողել և գնացել է տանից: Թեև երբ իրենք խոսում էին, որևէ մեկը չէր լսում, սակայն Արփինեն մոտենալով հարցրել է, թե ինչ է պատահել՝ նկատի ունենալով իր և Մերուժի միջև եղած խոսակցությունը: Դրանից հետո այդ թեմայով Մերուժի հետ չի խոսացել, քանի որ մինչև այժմ էլ շատ բարկացած է նրա վրա: Արփինեն իր մտերիմ ընկերուհին է և հետագայում նրանից տեղեկացել է, որ նա ցուցմունք է տվել, որ Մերուժն այդ օրը գտնվել է նրա տանը, սակայն դա չի համապատասխանում իրականությանը: Այդ տարբերակը Մերուժանն ու Արփինեն էին որոշել: Կատարվածի մասին իր ողջ իմացածն այսքանն էր, համոզված է, որ այս հանցագործությունը կատարել են Մերուժն ու Արմենը: Երկուսն էլ ունեն գումարային խնդիրներ: Իր իմանալով Մերուժն ունի երկու չմարված վարկ, գումարների չափը չգիտի: Մերուժն իրեն չի պատմել երեք անձի մասին և հաստատ համոզված է, որ Արփինեն այս դեպքի հետ որևէ առնչություն չունի:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Անի Պետրոսի Մանուկյանի և կասկածյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի 2016 թվականի ապրիլի 4-ի առերես ցուցմունքը, համաձայն որի վկա Ա.Մանուկյանը հայտարարեց, որ իր հետ առերեսվողն իր հորեղբոր որդին է` Մերուժան Մանուկյանը, ում հետ գտնվում է լավ հարաբերությունների մեջ, թշնամանք չկա: Հիշում է, որ սույն թվականի փետրվարի կեսերին, ստույգ օրը չի հիշում, Մ.Մանուկյանն եկել է բնակարան և խոհանոցում երկուսով էին, ինքը սուրճ էր պատրաստում, նա պատմել է, որ վատ բան է արել և կարևորը մարդ չի մահացել, և դա էր կրկնում անընդհատ և շատ խառնված էր և վախեցած: Ինքը հարցրել է, թե ովքերով են արել, իսկ նա ձեռքը թափահարելով պատասխանել է կարևոր չէ, սակայն պնդելուց հետո նա պատասխանել է, նրանց հարևան Արմեն Սարգսյանի հետ չենջի աշխատողի գլխին են հարվածել, որ ուշքը գնա և գումար հափշտակեն, սակայն այդ անձի ուշքը չի գնացել և չեն կարողացել գումար հափշտակել, իսկ այդ անձի գլուխը կոտրվել է և գտնվում է հիվանդանոցում:
Մ.Մանուկյանը հայտնել է, որ ինքը ինչպես նշել է, նրան ասել է, որ իրեն կանչել էին հարցաքննության և դա կապված էր Արմենի հետ: Ինչպես իմացել է, ինչ որ ծեծկռտուք է եղել, կամ էլ հարձակում, իսկ ինչպես գրված է վերևում, ինքը նման բաներ չի պատմել:
Ա.Մանուկյանը հայտարարել է, որ ինքը պատմել է ճշմարտությունը և ավելացնելու որևէ բան չունի:
Մ.Մանուկյանի հարցին Ա.Մանուկյանը պատասխանել է, որ իրեն որևէ մեկը չի ստիպել նման բան գրել:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին վկա Անի Պետրոսի Մանուկյանը ցուցմունք տվեց և հայտնեց որ իրականում ինքը դեպքի հանգամանքները իմացել է ոչ թե Մ.Մանուկյանից, այլ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում: Ա.Գևորգյանն իրեն չի պատմել, որ վերջինս և Մ.Մանուկյանը նախնական պայմանավորվածություն են ունեցել, թե ինչ բովանդակության ցուցմունք պետք է տան: Արմեն Սարգսյանի գումարային խնդիրներից տեղյակ չէ, սակայն իրականում Մ.Մանուկյանն երկու չմարված վարկ ունի, դա ճիշտ է:
Ինչ վերաբերում է առերեսման ժամանակ Մ.Մանուկյանի կողմից գումար հափշտակելու ցանկության և դրա վերաբերյալ նշած իր պնդումներին, ապա այդ ամենը գրել է սթրեսային վիճակում, բացի այդ նման ցուցմունք է տվել, քանի որ ցանկացել է օգնել իր եղբորը: Նախաքննության ընթացքում չի հասկացել, թե ինչ է գրել, չնայած իրեն չեն ստպել նման ցուցմունք տալ, սակայն համոզել են:
Նշեց նաև, որ ոստիկանությունում իրեն հարցրել են, թե Ա.Գևորգյանն ինչ կապ ունի դեպքին և ինքը պատասխանել է, որ վերջինս հիշյալ դեպքի հետ որևէ կապ չունի, իսկ ինչ վերաբերում է նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքում եղբոր` Մ.Մանուկյանի վերաբերյալ հայտնած տեղեկություններին, ապա այդպես է նշել, քանի որ իրեն համոզել են, սակայն չի կարող ասել, թե ոստիկանության աշխատակիցները ինչու չեն համոզել իրեն Ա.Գևորգյանի մասով դեպքին առընվող ևս ինչ որ տեղեկություն հայտնել, բայց Մ.Մանուկյանի և Ա.Սարգսյանի մասով համոզել են: Չգիտի և չի կարող հայտնել, թե իր նկատմամբ հոգեբանական ճնշում գործադրելու կապակցությամբ ինչու որևէ իրավասու մարմնի չի դիմել: Նախաքննության ընթացքում հակասությունների մասով տված ցուցմունքը սուտ է:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Դատարանն անդրադառնալով վկա Անի Պետրոսի Մանուկյանի կողմից դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ և հակասական ցուցմունքներին առավել արժանահավատ է համարում նախաքննական ցուցմունքները, քանի որ դրանցում նշված հանգամանքները հաստատվել են հետազոտված այլ ապացույցներով և գտնում է, որ վկա Անի Մանուկյանի դիրքորոշումը պայմանավորված է Մ.Մանուկյանի հետ ունեցած մերձավոր ազգակցական կապ ունենալու և այդ կապակցությամբ վերջինիս նկատմամբ ունեցած խղճահարության և կարեկցանքի զգացումով:
Բացի այդ, Դատարանը փաստում է նաև, որ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները վկա Ա.Մանուկյանը գրել իր ձեռքով և անձամբ ստորագրել է:
-Վկա Արփինե Բորիսի Գևորգյանի ցուցմունքներով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ դեպքի մասին իմացել է ոստիկանության բաժնում և մինչ այդ դեպքի հանգամանքների մասին որևէ տեղեկություն չի ունեցել: Անի Մանուկյանն իր մտերիմ ընկերուհին է, ում միջոցով էլ ծանոթացել է Մերուժան Մանուկյանի հետ, ում հետ գտնվում է լավ հարաբերությունների մեջ և վերջինս իրեն բջջային հեռախոսահամար է նվիրել, որը ներկայումս չի հիշում: Անի Մանուկյանի տանը հաճախ է լինում և չի հիշում այս դեպքի մասին երբ են խոսել: Հիշում է, որ ոստիկանության բաժին տանելուց հետո են խոսել, սակայն թե երբ, կոնկրետ օրը չի հիշում:
Նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալու ժամանակ չի ստել, սակայն ներկայումս նշված ցուցմունքները չի պնդում, քանի որ այդպես է գրել, որպեսզի փրկի Մ.Մանուկյանին և վերջինիս պատիժը նվազի հինգ տարի ժամկետով: Նախաքննության ընթացքում քննիչը թղթի վրա հուշումներով գրել է և ինքը նույն ձևով ցուցմունք է տվել: Նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալու ժամանակ քննիչն իրեն վախեցրել է, որ եթե չգրի այն, ինչ նրանց պետք է, ապա նրանք իր ամուսնուն կասեն, որ ինքը Մ.Մանուկյանի հետ գտնվում է ինտիմ հարաբերությունների մեջ, իսկ իրեն կզրկեն մայրական իրավունքից և կանանց գաղութ կուղարկեն: Մ.Մանուկյանից և Անի Մանուկյանից դեպքի մասին որևէ տեղեկություն չի ստացել, իսկ տուժողի անունն ոստիկաններն են ասել: Մ.Մանուկյանն ասել է, որ դեպք է տեղի ունեցել և տանելու են բաժին, սակայն չի մանրամասնել: Ինքն այդպես է գրել, քանի որ սթրեսի մեջ է եղել և ցանկացել է փրկել Մ.Մանուկյանին: Քննիչը և ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն չեն ստիպել, այլ համոզել են, որ այդպես գրի, քանի որ եթե չգրեր, թե իր և թե Մ.Մանուկյանի համար վատ կլիներ՝ իրեն կզրկեին մայրական իրավունքներից, իսկ Մ.Մանուկյանին երկար տարիներով կկալանավորեն:
Առաջին անգամ ցուցմունք տալու ժամանակ իրեն աշխատանքի վայրից տարել են ` ժամը 13:00-ին, ապա բաժնից դուրս է եկել 22:00-ին: Սկզբում տարել են ոստիկանություն, որից հետո ուրիշ սենյակ, այնուհետև նոր քննիչի մոտ: Հարցեր են տվել, թե Մ.Մանուկյանին որտեղից է ճանաչել, հանցագործության մասին էին հարցնում, որին ի պատասխան ասել է, որ որևէ տեղեկություն չունի: Հարցրել են, արդյոք գիտի, որ Մ.Մանուկյանը ՌԴ-ում դատվել է, պատասխանել է, որ տեղյակ է, սակայն այս դեպքից որևէ տեղեկություն չունի: Իր հիշելով առաջին հարցաքննությունը տեղի է ունեցել 2016թ. մարտի 22-ին, սակայն օրը հստակ չի հիշում: Հարցաքննության օրն իրեն բակում սպասել է ամուսինը և որդին: Իրեն ասել են, որ եթե չգրի այն, ինչ պետք է, ապա ամուսնուն կպատմեն իր և Մ.Մանուկյանի միջև իրենց ինտիմ կապի մասին: Պնդում է, որ մինչ բաժին գնալը և հարցաքննվելն ինքը դեպքի մասին որևէ տեղեկություն չի ունեցել, Մ.Մանուկյանը և Անի Մանուկյանն իրեն որևէ բան այս դեպքի մասին չեն պատմել:
Քննիչի կողմից տրված հուշող թղթի մեջ տուժողի անունն էր գրված և իր առաջին ցուցմունքի հակիրճ տարբերակն էր, որ չշփոթվի և չմոռանա: Քննիչն ասել է, որ դեպքի վայրը շամպայն գործարանի և Թբիլիսյան խճուղու մոտ էր: Շանտաժի ազդեցության հետևանքով գտնվել է շոկային վիճակում, և ցուցմունքը գրել է ոչ ադեկվատ վիճակում: Փաստաբանի կողմից իրեն հարցում կատարելուց հետո հարացքննությունն եղել է մասնավոր հարցման հետ կապված, հայտնել և պնդել է հարցման մեջ գրածը, սակայն քննիչն իրեն պարզաբանել է, որ սուտ ցուցմունք տալու համար պատիժ կկրի և ամուսինը կիմանա Մ.Մանուկյանի և իր միջև եղած կապի մասին, որից հետո հերքել է իր հարցման մեջ գրվածը:
Գեղադիրցի Արման անվամբ անձ չի ճանաչում: Ճիշտն այն է, որ իր նկատմամբ բարոյահոգեբանական ճնշում է գործադրվել, սակայն որևէ անուն չի կարող նշել, քանի որ չի հիշում:
Մ.Մանուկյանն իրեն միայն հայտնել է, որ վատ բան է եղել, դրա համար են տանում բաժին, որի կապակցությամբ այլ հարց չի տվել, իսկ վերջինս դեպքի հանգամանքների մասին չի հայտնել: Մինչև բաժին գնալը իր, Մ.Մանուկյանի, ինչպես նաև Անի Մանուկյանի միջև որևէ նախնական պայմանավորվածություն չի եղել:
Դեպքի մանրամասների, մասնավորապես՝ Արթուր Հարությունյանին հարվածելու մասին տեղյակացել է ոստիկանության բաժնում, սակայն թե ինչով և ինչի համար են հարվածել չի հիշում և ներկայումս չի կարող հայտնել:
Նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալու ժամանակ դեպքի հանգամանքների մասին այդպես է նշել` նպատակ ունենալով փրկել Մ.Մանուկյանին, իսկ եթե հասկանար, որ այդպես գրելով կվնասի վերջինիս, ապա չէր գրի:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Արփինե Բորիսի Գևորգյանի նախաքննական` 2016 թվականի մարտի 22-ի ցուցմունքը, համաձայն որի գործի հանգամանքների և իրեն առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալի այն մասն, որ վերը նշված հասցեում բնակվում է արդեն շուրջ 7 տարի, ամուսնու` Վահե Գևորգյանի և հինգամյա որդու` Տիգրան Գևորգյանի հետ: Աշխատում է Երևան քաղաքի Արշակունյանց 59-րդ հասցեում գործող <<ԱՆՇԻՆ>> ՍՊԸ-ում որպես վաճառողուհի: Շաբաթվա բոլոր օրերին, բացի կիրակի օրվանից: Իր աշխատանքը սկսվում է ժամը 09:00-ին և ավարտվում` 19:00-ին: Արթուր Հարությունյանի անվամբ ծանոթ չունի: Կատարված դեպքի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի և ոչ մեկին չի կասկածում դրա կատարման մեջ:
Արդեն շուրջ երեք տարի է ճանաչում է Աննա և Մերուժան Մանուկյաններին: Նրանք հանդիսանում են իր ընկերուհի` Անի Մանուկյանի հորեղբոր երեխաները: Անին հանդիսանում է շուրջ յոթ տարվա իր ընկերուհին, նրա հետ շատ մոտ է: Միմյանց հետ ամեն օր շփվում են հեռախոսով, նաև գրեթե ամեն օր հանդիպում են: Մերուժի և Աննայի հետ իրեն ծանոթացրել է Անին, 2013 թվականին` նրանց տանը: Նրանք ասում էին, որ Մերուժը նոր է վերադարձել Ռուսաստանից: Անին ամուսնացած է և բնակվում է Երևան քաղաքի Անդրանիկի 108-րդ շենքի 7-րդ հարկում, սակայն կոնկրետ բնակարանի թիվը չի հիշում: Նա օգտագործում է 077-82-44-36 բջջային հեռախոսահամարը: Անին իրեն և Մերուժին ծանոթացրել է նրանց հայրական` Երևան քաղաքի Մամիկոնյան 42 տանը: Ծանոթությունից հետո նրանք ևս մի քանի անգամ տարբեր առիթներով հանդիպել են, թե Անիից, թե Մերուժից տանը: Ընտանիքներով գտնվում են մոտ հարաբերությունների մեջ: Ճանաչում է նաև Աննա Մանուկյանին և նրա հետ նույնպես գտնվում է մոտ հարաբերությունների մեջ, վերջինս 2016 թվականի հունվարի 28-ին կամ 29-ին վերադարձել է Հայաստան:
2015 թվականի ապրիլ ամսից օգտագործում է 094-19-91-38 բջջային հեռախոսահամարը, որը գրանցվել է Մերուժի եղբոր անվամբ և նա է իրեն նվիրել: Մինչև օրս օգտագործում է այդ հեռախոսահամարը և այլ հեռախոսահամար չունի: Մերուժն օգտագործում էր 094-66-48-89 բջջային հեռախոսահամարը, որը 2016 թվականի հունվարից անջատված է եղել և նա մինչև 2016 թվականի փետրվարի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում օգտագործել է 077-03-87-78 բջջային հեռախոսահամարը: Աննա Մանուկյանն օգտագործել է 077-76-54-00 հեռախոսահամարը:
Արմեն Սարգսյանին ճանաչում է, նրան երկու անգամ տեսել է Մերուժան Մանուկյանից տանը, Արտակ Սարգսյանին չի ճանաչում, նրա հետ որևէ հարաբերություններ չունի: Գիտի, որ վերջիններս հանդիսանում են Մերուժի ընկերները և մոտ են:
03.02.2016 թվականին չի հիշում որտեղ է եղել, քանի որ այդ օրվա հետ կապված արտառոց դեպք տեղի չի ունեցել:
Հնարավոր է նաև, որ 03.02.2016 թվականի ժամը 20:50-ի սահմաններում Աննա և Մերուժան Մանուկյանները գտնվել են իրենց տանը, նրանք հաճախ են այցելում իրեն: Աննան նաև լվացքն է բերում և իրենց տանը անում, սակայն, թե որ օրերին են եկել ստույգ չի հիշում:
Չի հիշում, թե 03.02.2016թ. Մերուժի հետ հեռախոսով խոսել է, թե ոչ, քանի որ նրա հետ շատ մոտ է և հաճախ է նրա հետ խոսում, վերջինիս հեռախոսով նաև իր քույրերն են իրեն զանգում:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց Արփինե Բորիսի Գևորգյանի 2016 թվականի ապրիլի 2-ի լրացուցիչ ցուցմունքը, համաձայն որի նախկինում վախեցել է պատմել ճշմարտությունը, այժմ պատրաստ է պատմել ողջ եղելությունը: 2016 թվականի փետրվարին, ստույգ օրը չի հիշում, եղել է Անիից տան: Այնտեղ էին նաև Անիի ընտանիքի անդամները, եկել է նաև Անիի եղբայրը Մերուժան Մանուկյանը: Անին և Մերուժանն որոշ ժամանակ առանձին զրուցում էին խոհանոցում: Մերուժն այդ օրը սոված էր, մի տեսակ անտրամադիր: Այժմ ստույգ չի կարողանում հիշել, թե այդ օրը Անին իրեն տանն է պատմել, թե հեռախոսազանգով է տեղեկացել, որ Մերուժը շատ վատ բան է արել՝ նրանց հարևան Արմենի հետ: Փորձել են չենջում աշխատող ինչ որ տղայից գումար հափշտակել, փայտով խփել են գլխին, սակայն գումար չեն կարողացել տանել, այդ անձի գլուխը վնասվել է և գտնվում է հիվանդանոցում: Անին պատմել է, որ Մերուժին նախատել է այդ արարքի համար և այլևս չի ցանկանում խոսել այդ մասին: Քանի որ ինքը նույնպես մոտ է Մերուժի հետ փորձել է զանգահարել նրան և հետաքրքրվել, թե ինչով կարող է օգնել և ինչ է պատահել, որպեսզի հեռախոսով չխոսեին Մերուժը եկել է իրենց տուն, տանը երեխայի հետ էր, հարցրել է, թե ինչ է արել, ասել է վատ բան, հարցրել է, թե մարդ է խփել՝ սպանելու իմաստով, նա պատասխանել է, որ ոչ, հարցրել է մարդ է մահացել, պատասխանել է, որ գլուխն է կոտրվել և գտնվում է հիվանդանոցում: Հարցրել է, թե նա է հարավածել, իսկ նա պատասխանել է, որ ոչ, Արմենն է դուբինկայով հարվածել գլխին, սակայն մարդիկ են հավաքվել և գումար չեն կարողացել տանել: Նա իրեն պատմել է, որ պլանավորել էին, որ հարվածեն այդ անձին և ուշքը գնա: Իրենք չէին նախատեսել, որ այդքան ծանր վնաս կարող էին պատճառել, ինքը հարցրել է, որ հիվանդանոցում է, նա պատասխանել է, որ իր գործը չի, նաև հարցրել է, թե դեպքը որտեղ է տեղի ունեցել, ասել է, որ պետք չէ, որ իմանա: Նա չի ցանկացել ուրիշ հարցերի պատասխանել և տեսնելով, որ տանջվում է, այդ հանգամանքից ելնելով այլ հարցեր չի տվել: Քանի որ ինքը մոտ է Մերուժի քրոջ` Անիի հետ, դրանից հետո, մի քանի օր անց, գտնվել է Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 42 տանը, որտեղ իրենք խոսակցության ընթացքում որոշել են, որ եթե իրենց հարցնեն, թե որտեղ են եղել փետրվարի երեքին երեկոյան ասելու են, որ Աննան և Մերուժանը լվացք անելու նպատակով եղել են իր տանը: Սակայն դա հորինված պատմություն է, չի համապատասխանում իրականությանը: Լինելով շատ մոտ, չէին ցանկանում վնաս պատճառել Մերուժին, բայց այլևս չի կարող թաքցնել իրականությունը: Նաև ասել է, որ 2016 թվականի մարտի 22-ին հարցաքննությունից հետո Աննան և Մերուժանը այդ օրը եկել են իր տուն և նրանց ասել է, որ գրել է այն, ինչ պայմանավորվել էին, քանի որ երեկոյան ուշ ժամ էր, նրանք այդ օրը գիշերել են իր տանը և Աննան իրեն ասել է, որ Արմենը Մերուժից գումար է պահանջել, որպեսզի Մերուժի անունը չտա, Մերուժը նրան մերժել է և գումար չի տվել, սակայն չգիտի, թե ինչքան գումար է պահանջել: Երբ խոսակցության ընթացքում քննարկում էին, թե ով կարող էր Մերուժի անունը ոստիկանությունում տված լինի, Մերուժն ասել է, որ իրեն տեսել է ոմն Արմանը Գեղադիրից: Այդ հանգամանքի շուրջ զրուցում էին ինքը, Մերուժը և Աննան: Այդ օրերի ընթացքում, քանի որ Մերուժը, Անին, նաև Աննան տարբեր օրեր հանդիպել են և խոսել են այս դեպքից, խոսակցություններից մեկի ընթացքում Անին իրեն պատմել, որ Մերուժն իրեն ասել է, որ իրենք այդ հարձակումը պլանավորել են և հետևել են այդ մարդուն: Անին նաև ասել է, որ տուժող տղան Արմենի կամ Արտյոմի ծանոթն է, սակայն չի հիշում, թե որ մեկին: Նաև ավելացրել է, որ փետրվարի 3-ին եղել է աշխատանքի՝ Արշակունյաց փողոցում, այնուհետև Անիից տանը Բանգլադեշում, հետևաբար Աննան և Մերուժը 20:50 չէին կարող գտնվել իրենց տանը: Ցուցմունքին ավելացնելու ոչինչ չունի, հայտնել է ողջ ճշմարտությունը, համոզված է, որ Մերուժը չէր կարող փայտով հարվածել որևէ մեկի գլխին, քանի որ մինչև այս դեպքը նա իրեն ասել է, որ ի վիճակի չէ մարդու վնաս պատճառել:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Արփինե Գևորգյանի և կասկածյալ Մերուժան Մանուկյանի առերես ցուցմունքը, համաձայն որի վկա Ա.Գևորգյանը հայտնել է, որ Մերուժան Մանուկյանին ճանաչում է շուրջ երեք տարի, վերջինիս հետ գտնվում է լավ հարաբերությունների մեջ, թշնամանք չունեն: 2016թ փետրվարի 3-ի հետ կապված հայտնեց հետևյալը` փետրվարի 11-ին Մերուժանը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ գտնվում է գյուղում և մոտը հեռախոս չկա: Անիից տեղեկացել է, որ Արմենին և Արտյոմին տարել են ոստիկանություն, դրա համար Մերուժանը և Աննան գնացել են գյուղ: Մի քանի օր անց, երբ Մերուժանն ետ է եկել գյուղից, բոլորով գնացել են Անիից տուն, Անին Մերուժի հետ առանձնանալով, պատմել էր, որ վատ բան է արել: Անհանգստանալով, առանձին հանդիպել է Մերուժի հետ իր տանը, և իրեն պատմել է, որ վատ բան է արել, հարցրել է մարդ է խփել սպանելու իմաստով, ասել է ոչ, խփել են, գլուխ է կոտրվել, հարցրել է մահացել է, նա պատասխանել է ոչ, հիվանդանոցում է, հարցրել է, որ հիվանդանուցում, նա պատասխանել է. <<քո գործը չի>>: Դրանից հետո չի հիշում որտեղ, ինքը, Աննան և Մերուժը պայմանավորվել են, որ իրենց կանչեն ոստիկանություն, պատմեն, որ փետրվարի 3-ին եղել են իրենց տանը, որպեսզի լվացք անեն, սակայն փետրվարի 3-ին եղել է աշխատանքի վայրում, իսկ 19:00-ից հետո Անիից տանը: Ավելացրել է, որ մարտի 22-ի հարցաքննությունից հետո իրենք գնացել են իր տուն և խոսակցության ժամանակ Մերուժանը պատմել է, որ նրանց հետ եղել է նաև Գեղադիրից Արմանը, իսկ Աննան իրեն պատմել է, որ Արմենը Մերուժանից փող է ուզել, որ ոստիիկանությունում Մերուժի անունը չտա:
Մ.Մանուկյանը Ա.Գևորգյանի պատմածի շուրջ հայտնեց, որ սա ընդամենը մի հեքիաթ է, որը չգիտի ում կողմից է հորինված, ավելացնելու ոչինչ չունի:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Արփինե Բորիսի Գևորգյանի լրացուցիչ ցուցմունքը, համաձայն որի 25.04.2016թ-ին Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժին ստացված՝ նույն շրջանի դատախազության կողմից ուղարկված փաստաբանական հարցումը կատարվել է իր նախաձեռնությամբ, այն գրված է իր ձեռքով իր մտքերից, որի համար ստորագրել է: Ինքը դրանով ցանկացել է օգնել իր ընկերոջը` Մանուկյան Մերուժանին: Հիմա էլ պնդում է, որ ոստիկանության աշխատակիցներ Ալիկ Մամիկոնյանը և Անդրանիկ Շահբազյանը տևական ժամանակ նույն շենքի չորրորդ հարկում իրեն բանավոր հարցաքննելիս, իր նկատմամբ որև բռնություն չեն գործադրել, ուղղակի նրանք քարոզչական մեթոդներով ներազդել են իր վրա: Այսինքն Ալիկը իրեն ասել է, որ եթե չգրի այն, ինչ-որ իրենց պետք է, ամուսինը կիմանա իր և Մ.Մանուկյանի հարաբերության մասին, իսկ Շահբազյան Անդրանիկը պնդում էր, որ գրելով ինքը կօգնի առանց այդ էլ վատ վիճակում գտնվող իր ընկերոջը: Մամիկոնյան Ալիկը Մերուժանին երկար տարիներ սպասելու առումով իր կողմից դրական պատասխան ստանալուց հետո ասել է, որ <<զա պրինցիպ>> փակելու է: Նրանք` Մամիկոնյան Ալիկը և Շահբազյան Անդրանիկը, անընդհատ պնդում էին որ գրի, նույնիսկ դեպքից որոշ մանրամասներ հարցի տեսքով էին ներկայացնում իրեն: Ինքը չի իմացել, թե որտեղ է եղել այդ օրը Մանուկյան Մերուժը, նա անհասանելի է եղել: 22.03.2016թ-ի ցուցմունքը գրել է զգացմունքային ֆոնի վրա` Մամիկոնյան Ալիկի և Շահբազյան Անդրանիկի ազդեցության ներքո՝ մի կողմից փրկելով ընտանիքը, մյուս կողմից իրենց պնդմամբ Մերուժանին: Ավելացրել է նաև, որ ապրիլի 2-ին 3 րոպեով եղել է Մանուկյան Աննայի մոտ, որպեսզի համոզի ու ասի, որ նա էլ գրի, որ փրկեն Մերուժին: Իսկ ապրիլի 4-ի առերեսման ժամանակ, երբ ինքը չէր ցանկանում առերեսվել Մերուժանի հետ, իրեն նախօրոք ասել էին, որ կարող է հրաժարվել, բայց այդ օրը Սարգսյան Անդրանիկը թղթի վրա՝ իր ձեռքով գրել է այն հուշումները, որ ինքը պետք է գրեր: Պնդում է, որ բռնություն չի գործադրվել, սակայն նորից կրկնում է, որ ինքը այդպես է գրել, որպեսզի փրի իր ընտանիքը և Մերուժին, հակառակ դեպքում Վահագն` ամուսինը կիմանար իր և Մերուժանի հարաբերության մասին:
03.02.2016 թվականի կատարվածի մասին Մերուժանն իրեն որևէ բան չի պատմել, որը կապված կլներ նրա կողմից ավազակություն կատարելուն:
Ինքը փաստաբանական հարցման միջոցով փորձում էր օգնել Մերուժին, քանի որ գիտակցում է, որ նա կարող է երկար տարիներ անցկացնել բանտում, իսկ ինքն առանց նրա չի ցանկանում ապրել և այժմ զգալով ամբողջ գործի լրջությունը հասկացել է, որ դա անիմաստ է և մատնություն կատարելով` սուտ բաներ նշելով կվնասի իրեն, հետևաբար նաև երեխային, ուստի ինքը պնդում է նախաքննական սկզբնական ցուցմունքները: Հրաժարվում է հաղորդում տալ Մամիկոնյան Ալիկի, Շահբազյան Անդրանիկի, նաև ավագ քննիչ Ա.Սարգսյանի կողմից իր նկատմամբ անօրինական ազդեցություն գործադրելու վերաբերյալ:
Ինչպես Մերուժան Մանուկյանի, այնպես էլ որևէ այլ անձի կողմից իր նկատմամբ որևէ անօրինական ազդեցություն չի գործադրվել, ինքն ուղղակի ցանկացել է օգնել Մերուժին: Ազնվորեն նշում է, որ առ այսօր չգիտի, թե Մերուժանն ավազակային հարձակում կատարել է, թե ոչ:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին վկա Արփինե Բորիսի Գևորգյանը ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ քննիչները և ոստիկանության աշխատակիցները ներազդել են իր վրա: Առաջին ցուցմունք տալու ժամանակ էլ են իրեն շանտաժ արել և վախեցրել, սակայն հետագայում ցուցմունք տալու ժամանակ ասել են, թե ինչպես ցուցմունքը գրի և ինքը նմանատիպ ցուցմունք է տվել: Քննիչը դեպքի հանգամանքը, մասնավորապես իրենց տանը լվացք անելու և գյուղ գնալու մասի իմացել է, քանի որ մինչ իրեն հարցաքննելը հարցաքննել են նաև Աննային, սակայն հրաժարվում է որևէ մեկի դեմ հաղորդում տալուց:
Նշել է նաև, որ միայն Մ.Մանուկյանին է հարցրել, թե ինչու են նրան անընդհատ բաժին տանում, չի հիշում, թե ինչպես և ինչու է ցուցմունքի մեջ գրել, թե Մ.Մանուկյանին հարց է տվել, որ մարդ է խփել` մարդ սպանելու նպատակով, իրականում ինքը նման հարց չի տվել:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Դատարանը, անդրադառնալով դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունենալու և ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իր նկատմամբ կիրառված բռնության և սպառնալիքների ազդեցության տակ նախաքննության ընթացքում իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ տալու վերաբերյալ վկա Ա.Գևորգյանի կողմից տրված դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ և հակասական ցուցմունքներին, հաշվի է առնում ինչպես վերը նշվածի կապակցությամբ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին կայացրած և օրինական ուժի մեջ մտած որոշման առկայությունը, այնպես էլ այն հանգամանքը, որ Ա.Գևորգյանը մինչդատական վարույթում մանրամասն նկարագրել է դեպքի այնպիսի իրադարձություններ և փաստական հանգամանքներ, որոնք կարող է հայտնի լինել միայն դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ հավաստի և կոնկրետ տեղեկություններ ունեցող անձին, ուստի և գտնում է, որ վկա Ա.Գևորգյանի նման դիրքորոշումը պայմանավորված է ամբաստանյալների վիճակը բարելավելու, նրանց պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հիմքեր ստեղծելու ցանկությամբ, ինչպես նաև Արփինե Բորիսի Գևորգյանի կողմից Մ.Մանուկյանի հետ ունեցած ինտիմ հարաբերությունների և դրանից բխող կարեկցանքի, խղճահարության, ինչպես նաև վերջինիս և նրա հարազատների հետ հետագայում հնարավոր թշնամական հարաբերություններից զերծ մնալու շարժառիթով, որպիսի պայմաններում դատարանը արժանահավատ է համարում վկա Ա.Գևորգյանի նախաքննական՝ 2016 թվականի ապրիլի 2-ի լրացուցիչ և առերես ցուցմունքները:
Հրապարակված և հետազոտված վկա Լիանա Վոլոդիայի Ներսիսյանի նախաքննական`2016 թվականի փետրվարի 7-ի ցուցմունքով, համաձայն որի շուրջ 15 տարի է ամուսնացած է Արթուր Հարությունյանի հետ և ունի 13 տարեկան որդի: Արդեն շուրջ 4 տարի է վարձակալական հիմքունքով բնակվում է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 1շ., բն 94 հասցեում: Նախկինում դատապարտված չի եղել: Արդեն շուրջ 1 տարի է աշխատում է Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան փողոցի վրա գտնվող <<Սուփրա>> սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետում ամուսնու հետ: Իրենք աշխատում են յուրաքանչուր օր: Առավոտյան Արթուրը իրենից շուտ է գնում աշխատանքի, նա տանից դուրս է գալիս 09:00-ի սահմաններում, որպեսզի 09:30-ից 10:00-ն ընկած ժամանակահատվածում բացի փոխանակման կետը: Երկուսն էլ գրանցված աշխատողներ են և միայն երկուսով են աշխատում: Ինքը նրանից միշտ մի փոքր ուշ է գնում աշխատանքի և այնտեղից ավելի շուտ է վերադառնում: 2016թ. փետրվարի 3-ին սովորականի պես գնացել են աշխատանքի: Ինքը տուն է վերադարձել 18:40-ից 19:00-ն ընկած ժամանակատվածում: Ինքը եղել է մեքենայով, որը կանգնացրել է իրենց շենքից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա գտնվող շամպայնի գործարանի պատի դիմաց և գնացել տուն: Ժամը 20:45-ի սահմաններում ինքը զանգահարել է Արթուրին, որպեսզի տեղեկանա, թե երբ կհասնի տուն և նա ասել է արդեն տարածքում է: Դրանից հետո մոտ 7-10 րոպե անց` ստույգ չի հիշում, իր 094-07-03-35 հեռախոսահամարին 094-70-37-46 հեռախոսահամարից զանգահարել է Արսենը և հայտնել է, որ Արթուրի հետ խոսելու ընթացքում Արթուրի ձայնը սկսվել է հեռվից լսվել և լսել է Արթուրի հայհոյանքի ձայները: Եվ իրենից հարցրել է Արթուրը տուն հասել է թե ոչ, պատասխանել է ոչ և դուրս է եկել պատշգամբ, որպեսզի տեսնի մեքենան կանգնած է, թե ոչ: Մեքենան սովորականի պես կանգնած էր նույն տեղում, և անսովոր բան չի նկատել: Դրանից մոտ մեկ րոպե անց Արթուրը ներս է եկել, իսկ գլխից արյուն էր հոսում և անմիջապես սառը թրջոց է դրել: Փորձում էին մաքրել, որպեսզի տեսնեն վերքը: Այդ ընթացքում զանգահարել է Արսենը և տեղեկացել կատարվածի մասին: Մինչև իրենք փորձում էին կանգնեցնել արյունը մոտ 10-15 րոպե անց Արսենն եկել է: Արթուրն իրենց պատմել է, որ երբ մեքենան կանգնեցրել է և քայլել է դեպի շենք, նրան մոտեցել են երկու անձինք, որոնց դեմքերը չի տեսել, նրանցից մեկը ձեռքին եղած տոպրակի մեջ դրված ինչ որ բանով սկսել է հարվածել իր գլխին, որից ինքը վայր է ընկել, դրանից հետո այդ անձը նորից սկսել է հարվածել, սակայն ինքը շարունակել է բղավել և հայհոյել և այդ անձինք դիմել են փախուստի: Նա պատմել է, որ նրանց դեմքը չի տեսել և նրանցից մեկն է հարվածել: Նրանք որևէ պահանջ չեն ներկայացրել, չեն սպառնալուց և ոչինչ չեն գողացել: Դրանից հետո Արսենը Արթուրին տարել է հիվանդանոց, քանի որ արյունը չէր դադարում: Կատարվածի մեջ ոչ մեկին չի կասկածում, գումարային խնդիրներ չունեն, այդ պատճառով պատկերացում չունի, թե ով կարող էր լինել: Ինչպես դեպքի օրը, այնպես էլ դրան նախորդող և հաջորդող օրերին իրենց շենքի բակում և աշխատանքի վայրում կասկածելի անձանց և ավտոմեքենա չի նկատել:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Թեև դատական քննության ընթացքում Դատարանին, մեղադրող և պաշտպանական կողմերին չհաջողվեց հար¬ցաքննել վկա Լիանա Վոլոդիայի Ներսիսյանին և տուժող Արթուր Սաշայի Հարությունյանին, այնուամենայնիվ դատարանն արձանագրում է, որ վերջիններիս նախաքննական ցուցմունքներն բովանդակային առումով՝ ընդհանրական ձևակերպումներով վերաբերում են բացառապես դեպքի իրադարձություններին, բայց ոչ ուղղակիորեն ամբաստանյալներին վերաբերելի՝ վերջիններիս մեղսագրվող արարքներում նրանց մերկացնող տեղեկություններին:
Ինչ վերաբե¬րում է Դատարանում վկա Լիանա Վոլոդիայի Ներսիսյանին և տուժող Արթուր Սաշայի Հարությունյանին հարցաքննելու անհնարինությանը, ապա դա տեղի է ունեցել օբյեկտիվ՝ ՀՀ-ից բացակայելու պատճառ¬ներով, այն է՝ սպառվել են Դատարանի կողմից տուժող վկա Լ.Ներսիսյանին և տուժող Ա.Հարությունյանի մասնակցությունը դատական նիստին ապահովելու միջոցները: Ամեն դեպքում մեղ¬սագրվող արարքներում ամբաս¬տան¬յալներ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի և Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի մեղավորության վերա¬բեր¬յալ հետևության Դա¬տա¬¬րանը հանգում է ոչ միայն Դատարանում հրապարակված ու հետազոտ¬ված վերոնշյալ ցուցմունքների, այլև դատաքննությամբ հետա¬զոտված բոլոր ապացույցների գնա¬հատ¬ման արդյունք¬ներով, ինչը բխում է նաև <<Մամիկոնյանն ընդդեմ Հա¬յաս¬տանի>> գոր¬ծով ՄԻԵԴ-ի` 2010թ. փետրվա¬րի 23-ին արտահայ¬տած իրավական դիրքորոշումների ոգուց:
ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ:
<<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> կոնվենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվա¬զագույն իրավունքները (….)
(d) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաներն ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հար¬ցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները,
<<Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի>> գանգատի քննարկման շրջանակներում 2010թ. փետրվարի 23-ին կայացրած դատական ակտում ՄԻԵԴ փաստել է, որ ապացույցի թույլատրելիության հարցն առաջին հերթին կարգավորվում է ներպետական օրենսդրությամբ և որպես կանոններ պետական դատարաններն են գնահատում ներկայացված ապացույցները, մինչդեռ Եվրոպա¬կան դատարանի խնդիրն է հավաստել, թե արդյո՞ք բոլոր ընթացակարգերն իրենց ամբողջութ¬յան մեջ (ներառյալ ապացույցների ձեռքբերումը) եղել են արդար: (21-րդկետ): Բոլոր ապացույցները, որպես կանոն, պետք է ներկայացվեն մեղադրյալի մասնակցությամբ իրականացվող հրապարա¬կա¬յին դատաքննության ընթացքում, որպեսզի մեղադրյալը հնարավո¬րություն ունենա հակափաստարկ¬ներ ներկայացնելու: Դա չի նշանակում, սակայն, որ որպես ապա¬ցույց օգտագործվելու համար վկաների ցուցմունքները միշտ պետք է տրվեն դատա¬րանում` հրապարակային դատաքննութ¬յան ընթացքում: Եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված նման ապացույցների կիրառումն ինքնին անհամա¬պա¬տասխան չէ Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 3-րդ մասի (d) կետին, որն սահմանում է պաշտպանության իրավունքի ապահովման անհրա¬ժեշտութ¬յունը: Որպես կանոն, այդ իրավունք¬ը պահանջում է, որպեսզի մեղադրյալին տրամադրվի համապատասխան և պատշաճ հնարավորութ¬յուն հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված տուժողին և վկային և վիճարկելու նրանց ցուցմունքները` ցուցմունք տալու ժամանակ կամ վարույ¬թի հետագա փուլերում:
Սույն գործով տուժող Ա.Հարությունյանի և վկա Լ.Ներսիսյանի վերը հիշատակված նախաքննական ցուցմունքները չեն հանդիսանում այն միակ ապա¬ցույցները, որոնց հիման վրա Դատարանը հետևության է հանգել ամբաստանյալներ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի և Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի մեղավորության վերաբերյալ: Վիճարկվող այդ ցուցմունքներում առկա փաստական տվյալները հաստատվել են գործով ձեռք բերված այլ ապացույցներով, այդ թվում՝ վկաներ Արսեն Աշոտի Հարությունյանի, Գնել Սամվելի Գասպարյանի, Անի Պետրոսի Մանուկյանի, Աննա Հարությունի Մանուկյանի և Արփինե Բորիսի Գևորգյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, որոնց հարցաքննելու հնարավորություն Դատարանում պաշտպանա-կան կողմն ունե¬ցել և այդ իրավունքից օգտվել է: Հետևաբար` տուժող Արթուր Սաշայի Հարությունյանին և վկա Լիանա Վոլոդիայի Ներսիսյանին Դատարանում հար¬ցեր առաջադրելու և հարցաքննելու անհնարի¬նութ¬յունը, Դատարանի համոզմամբ չի խախտել արդար դատաքննության իրավունքի էությունն ու բովանդակությունը կազմող` ամբաստանյալներ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի և Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի նվազագույն իրավունքները և չի հանգեցրել Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի (d) կետի խախտման:
Այսպիսով, մինչդատական վարույթի ընթացքում տուժող Արթուր Սաշայի Հարությունյանի և վկա Լիանա Վոլոդիայի Ներսիսյանի տված և Դա¬տարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքները թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալներ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի և Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:
Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին 2015 թվականի ապրիլի 4-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի Արթուր Սաշայի Հարությունյանը հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2016թ-ի փետրվարի 3-ին ժամը 20:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 1-ին շենքի հետնամասում` Շամպայն գործարանի կողային հատվածի տարածքում երկու անհայտ անձինք մոտենալով իրեն առանց վիճաբանելու, կարմիր պայուսակի մեջ դրված փայտե առարկայով մոտ 4-5 անգամ հարվածել է գլխին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք, որի համար բողոքում է այդ արարքը կատարած անձի դեմ:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված Արթուր Հարությունյանի կողմից ներկայացված կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակը զննելու և վերցնելու մասին 04.02.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի Արթուր Հարությունյանը ներկայացրել է կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակ և մոտ 30-40սմ երկարության, 2սմ շառավիղով կլոր փայտե կտոր, որոնց վրա հայտնաբերվել են արնանման հետքեր։
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 1-ին շենքի և դրան հարակից <<Շամպայն>> գործարանի պարիսպի մոտ կատարված դեպքի վայրի զննության 04.02.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի զննության ընթացքում հայտանբերվել է թվով 2 արնանման հետքեր, որոնցից բամբակյա խծուծի վրա վերցվել է փորձանմուշ, որը ծրարավորվել և կնիքվել է։ Նաև հայտնաբերվել է մոտ 15-20 սմ երկարության կլոր, 1,5սմ շառավիղով փայտե մահակի կտոր, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է։

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դեպքի վայրի զննության մասին 15.02.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի զննության մասնակից Ա.Հարությունյանը մատնացույց է արել նշված գործարանի մուտքի դռնից 40 մետր դեպի աջ պատի դիմաց կայանված <<Տոյոտա Վինդում>> մակնիշի 34 UQ 410 համարանիշի ավտոմեքենան և հայտարարել է, որ 2016թ փետրվարի 3-ին ժամը 20:50-ի սահմաններում նշված ավտոմեքենայով վերադարձել է տուն և կայանել է նույն վայրում: Բեռնախցիկից վերցրել է գնումներով տոպրակները և հեռախոսը ականջին քայլել է դեպի Թբիլիսյան խճուղու 1-ին շենքը:
Դեպի շենք տանող ճանապարհն իրենից ներկայացնում է 4 մետր լայնություն ունեցող ասֆալտապատ փողոց, որը զննության պահին կիսով չափ ձյունածածկ է: Զննության մասնակից Ա.Հարությունյանը մատնացույց է արել իր ավտոմեքենայից տաս մետր հեռավորության վրա գտնվող, պատի դիմացի հատվածի ճանապարհի աջակողմյան հատվածը և հայտարարել է, որ նշված օրը, երբ քայլելով հասել է նշված վայրը դիմացից իրեն են մոտեցել երկու երիտասարդներ, որոնցից մեկը մյուսից մոտ երկու մետր առաջ է ընկել, իր ձեռքին եղած կարմիր պայուսակի մեջ դրված փայտով հարվածել է իր գլխի ձախակողմյան հատվածին, որից ինքը կքանստած և կիսով չափ ընկած դիրքով է եղել, գլուխը ցավից բռնած: Երիտասարդներից երկրորդը մոտ 5-10 մետր հեռավորության վրա է գտնվել իրենից, իսկ մյուսը ձախ կողմից կարճ հարվածներով հավանաբար կռացած կամ կքանստած դիրքով մոտ 5-10 հարվածներ է հասցրել նույն փայտով իր գլխին, սակայն ինքը ուշագնած չի եղել բղավել է, հայհոյել է և երկու երիտասարդները միմյանց հետևից վազելով դիմել են փախուստի Թբիլիսյան Խճուղի: Երկրորդ երիտասարդը վազելով գնացել է պատի մոտ, կանգնած սպասել է մինչև առաջին` իրեն հարվածող երիտասարդը հասնի և երկուսով միասին վազելով թեքվել են պատի վրով դեպի աջ և կորել են իր տեսադաշտից: Իր կողմից ներկայացված տոպրակի մեջ դրված փատի կտորը ինքը գտել է իր ընկած վայրից մոտ 2 մետր հեռավորության վրա ճանապարհի կենտրոնական մասում, որտեղ և մատնացույց է արել: Ա.Հարությունյանի մատնացույց արված վայրը Թբիլիսյան 1-ին շենքից գտնվում է մոտ 40մ հեռավարության վրա: Դեպքի վայրի աջակողմյան հատվածում առկա է բաց խաղահրապարակ: Անմիջապես դեպքի վայրը տեսնկարահանող սարքեր չեն հայտնաբերվել: Զննությունը շարունակվել է Ա.Հարությունյանի մատնացույց արված ուղղությամբ դեպի Թբիլիսյան խճուղի: Շենքի բակից դեպի Թբիլիսյան խճուղի տանող ճանապարհին դիմացի մայթին` Թբիլիսյան խճուղի 13/8 հասցեում առկա է գազալցակայան, որի պատերին առկա են տեսանկարահանող սարքեր: Գազալցակայանի տարածքի աջակողմյան հատվածում մոտ 70 մ դեպի վերև առկա է <<Miko>> գրառմամբ բենզալցակայան, այն փակ է և չի շահագործվում:
Նշված տարածքում տեսանկարահանող սարքեր չեն հայտանբերվել: Գազալցակայանի ձախակողմյան հատվածում մոտ 100 մետր դեպի ներքև առկա է Թբիլիսյան խճուղու և Թբիլիսյան նրբանցքի խաչմերուկը, որտեղ առկա է լուսաֆառ և ճանապարհային երթևեկության տեսանկարահանող սարքեր:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված առգրավում կատարելու մասին 22.02.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի առգրավվել է Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան 2/1 հասցեում գործող <<Սուփրա>> սուպերմարկետի տեսանկարահանող սարքերի 03.02.2016թ. 18:10-ից մինչև 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները, որոնք ներբեռնվել են արտաքին հիշողության կրիչի վրա: Միաժամանակ արձանագրվել է, որ տեսանկարահանող սարքի ժամը իրական ժամանակից 5 րոպե հետ է:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված առգրավում կատարելու մասին 22.02.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի առգրավել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 13/8 հացեում գտնվող գազալցակայանի տեսանկարահանող սարքի 03.02.2016թ. ժամը 18։00-ից մինչև 21։00-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը: Միաժամանակ արձանագրվել է, որ տեսանկարահանող սարքի ժամը իրական ժամանակից 5 րոպե հետ է:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված առգրավում կատարելու մասին 22.02.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի առգրավվել են Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի 56/2 հասցեում գտնվող շինանյութի վաճառակետի տեսանկարահանող սարքերի 2016 թվականի փետրվարի 3-ի՝ ժամը 20։59-ից մինչև ժամը 21։01-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները։
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված առգրավում կատարելու մասին 27.02.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի առգրավել են Երևան քաղաքի Հովհաննիսյան փողոցի 24/7 հասցեում գտնվող <<Երևան սիթի>> սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետի տեսանկարահանող սարքերի 2016 թվականի փետրվարի 3-ի՝ ժամը 20։15-ից մինչև ժամը 20։40-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները։
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական թիվ 0196/հ եզրակացությունը, համաձայն որի Ա.Հարությունյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` բաց գանգուղեղային վնասվածքի, որը ուղեկցվել է ձախից քունքսկրի գծային կոտրվածքով անցումով միջին գանգափոս, գլխուղեղի թեթև աստիճանի ծանրության սալջարդով, սուբարախնոիդալ արյունազեղումով, պնևմոցեֆալիայով, ձախ քունքոսկրի շրջանի ներկայիս սպիի, նախկինում եղած սալջարդ վերքի ձևերով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նաև փորձաքննությանը ներկայացված փայտյա մահակով, չի բացառվում որոշման մեջ նկարագրված ժամկետում և գործի հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված առգրավում կատարելու մասին 01.03.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի առգրավվել է ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությունից Երևան քաղաքի Վաղարշյան-Խաչատրյան, Վաղարշյան-Կոմիտաս, Վաղարշյան-Հր.Քոչար, Ազատություն-Ադոնց, Ազատություն-Քանաքեռ, Թբիլիսյան-Թբիլիսյան նրբանցք, Աճառյան-Բաբաջանյան, Պ.Սևակ-Ուլնեցի և Ուլնեցի-Ռուբինյանց փողոցների հատման վայրերում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի 2016 թվականի փետրվարի 3-ի տեսագրությունները։
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված զննություն կատարելու մասին 05.03.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի զննվել է արտաքին հիշողության կիչում ներբեռնված՝ հետևյալ վայրերից առգրավված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները.
1. 01.03.2016թ. ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությունից առգրավված, Երևան քաղաքի Վաղարշյան-Խաչատրյան, Վաղարշյան-Կոմիտաս, Վաղարշյան-Հր.Քոչար, Ազատություն-Ադոնց, Ազատություն-Քանաքեռ, Թբիլիսյան-Թբիլիսյան նրբանցք, Աճառյան-Բաբաջանյան, Պ.Սևակ-Ուլնեցի և Ուլնեցի-Ռուբինյանց փողոցների հատման վայրերում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի,
2. 22.02.2016թ. Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 13/8 հացեում գտնվող գազալցակայանից առգրավված տեսանկարահանող սարքի,
3. 22.02.2016թ. Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան 2/1 հասցեում գործող <<Սուփրա>> սուպերմարկետից առգրավված տեսանկարահանող սարքերի,
4. 22.02.2016թ. Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի 56/2 հասցեում գտնվող շինանյութի վաճառակետի տեսանկարահանող սարքերի:
Զննությամբ պարզվել է, որ 01.03.2016թ. ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությունից առգրավված, Երևան քաղաքի Վաղարշյան-Խաչատրյան, Վաղարշյան-Կոմիտաս, Վաղարշյան-Հր.Քոչար, Ազատություն-Ադոնց, Ազատություն-Քանաքեռ, Թբիլիսյան-Թբիլիսյան նրբանցք, Աճառյան-Բաբաջանյան, Պ.Սևակ-Ուլնեցի և Ուլնեցի-Ռուբինյանց փողոցների հատման վայրերում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրություններն ըստ հերթականության պարունակում են հետևյալ տևողության տեսագրությունները և նախաքննությանը հետաքրքրող տվյալները՝
Վաղարշյան-Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկի տեսագրությունը պարունակում է ժամը 18։26-ից մինչև ժամը 18։31-ը ընկած ժամանակահատվածի և ժամը 20։10-ից մինչև ժամը 20։16-ը ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները։ Ժամը 18։28։18-ին խաչմերուկը հատում է տուժող Արթուր Հարությունյանի կնոջ` <<Սուզուկի>> մակնիշի 10 DD 005 համարանիշի ավտոմքենան դեպի Կոմիտասի պողոտա։ Ժամը 20։11-ին նույն ուղղությամբ ընթանում է Արթուր Հարությունյանի 34 UQ 410 համարանիշի <<Տոյոտա>> մակնիշի ավտոմեքենան։
Կոմտաս-Վաղարշյան փողոցների խաչմերուկի տեսագրությունը պարունակում է ժամը 18։29-ից մինչև ժամը 18։35-ը և ժամը 20։11-ից մինչև ժամը 20։16-ը ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը։ Ժամը 18։30։40-ին խաչմերուկը հատում է տուժող Արթուր Հարությունյանի կնոջ <<Սուզուկի>> մակնիշի 10 DD 005 համարանիշի ավտոմքենան դեպի Քոչար փողոց։ Ժամը 20։11։59-ին նույն ուղղությամբ ընթանում է Արթուր Հարությունյանի 34 UQ 410 համարանիշի <<Տոյոտա>> մակնիշի ավտոմեքենան։
Վաղարշյան-Քոչար փողոցների խաչմերուկի տեսագրությունը պարունակում է ժամը 18։31-ից մինչև ժամը 18։37-ը և ժամը 20։13-ից մինչև ժամը 20։20-ը ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը։ Ժամը 18։32։00-ին խաչմերուկը հատում է տուժող Արթուր Հարությունյանի կնոջ <<Սուզուկի>> մակնիշի 10 DD 005 համարանիշի ավտոմքենան խաչմերուկից թեքվում է դեպի ձախ Քոչար փողոցի ուղղությամբ։ Ժամը 20։14։20-ին նույն ուղղությամբ ընթանում է Արթուր Հարությունյանի 34 UQ 410 համարանիշի <<Տոյոտա>> մակնիշի ավտոմեքենան։
Ադոնց - Ազատություն փողոցների խաչմերուկի տեսագրությունը պարունակում է ժամը 18։40-ից մինչև ժամը 18։46-ը։ Ժամը 18։40։36-ին տեսագրությունում երևում է ադոնց փողոցից դեպի ազատություն փողոցի կողմ թեքվող 35 PO 629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմքենան, որի վրա առկա է դեղին գույնի տաքսու տարբերանշան։ Ժամը 18։41։30-ին նույն ճանապարհով նույն ուղղությամբ ընթանում է տուժող Արթուր Հարությունյանի կնոջ <<Սուզուկի>> մակնիշի 10 DD 005 համարանիշի ավտոմեքենան։
Ազատություն-Քանաքեռ /Պ.Սևակ/ փողոցների խաչմերուկի տեսագրությունը պարունակում է ժամը 18։41-ից մինչև ժամը 18։48-ը և ժամը 20։50-ից մինչև ժամը 21։40-ը ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները։ Ժամը 18։41։31-ին 35 PO 629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենան հատում է խաչմերուկը՝ դեպի Թբիլիսյան խճուղի։ Ժամը 18։42։27-ին նույն ճանապարհով նույն ուղղությամբ ընթանում է տուժող Արթուր Հարությունյանի կնոջ <<Սուզուկի>> մակնիշի 10DD005 համարանիշի ավտոմեքենան։ Ժամը 20։53։29-ին 35PO629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենան հատում է խաչմերուկը՝ Թբիլիսյան խճուղուց դեպի Ազատության խճուղի։
Թբիլիսյան խճուղու և Թբիլիսյան նրբանցքի թվով չորս տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակում են ժամը 18։40-ից մինչև ժամը 21։10-ը ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները։ Ժամը 18։44։52-ին 35PO629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենան աջ գծով ուղղիղ հատում է խաչմերուկը՝ Թբիլիսյան խճուղով դեպի վերև։ Ժամը 18։45։14-ին նույն խաչմերուկով աջ գծով ուղիղ ընթանում է տուժող Արթուր Հարությունյանի կնոջ <<Սուզուկի>> մակնիշի 10 DD 005 համարանիշի ավտոմեքենան և անցնելով ճանապարհի աջակողմյան հատվածում շամպայնի շշի տեսք ունեցող բենզալցակայանը թեքվում է դեպի Թբիլիսյան 1 շենքի բակի ուղղությամբ և կորում է տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։
Նշված 4 տեսախցիկներից մեկը, ավելի բարձր է տեղադրված և նկարահանում է Թբիլիսյան նրբանցքի հատվածից դեպի Շամպայն գործարանի պարիսպն ընկած հատվածը՝ Թբիլիսյան խճուղու ամբողջ լայնությամբ։ Տեսագրության հետագա զննությամբ պարզվել է, որ 35 PO 629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենան Թբիլիսյան խճուղով ուղիղ ընթանում է առաջ մոտ 300 մետր, շրջադարձ է կատարում և ժամը 18։47։52-ին մտնում է Թբիլիսյան խճուղու 13/8 հասցեում գտնվող գազալցակայան՝ որը գտնվում է տուժող Արթուր Հարությունյանի բնակության՝ Թբիլիսյան 1-ին շենքի դիմացի մայթին։ Ավտոմեքենան առանց լիցքավորում կատարելու շրջադարձ է կատարում գազալցակայանի տարածքում և դուրս գալիս։ Գազալցակայանի մուտքի դիմաց մոտ 2-3 մետր հետընթաց է կատարում և կրկին առաջ շարժվելով հասնում է Թբիլիսյան խճուղու և Թբիլիսյան նրբանցքի խաչմերուկին։ Նշված 35PO629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենան տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվում է հետևյալ ժամերին ըստ հերթականության՝
ժամը 18։49-ին Թբիլիսյան խճուղուց թեքվում է դեպի Թբիլիսյան նրբանցք:
ժամը 18։53-ին Թբիլիսյան նրբանցքից դուրս է գալիս, անցնում դեպի Թբիլիսյան 1-ին շենքի բակ տանող ճանապարհը և կայնում է <<Շամպայն>> գործարանի պարիսպի դիմաց։
ժամը 18։56-ին ավտոմեքենան կայանված վայրից փոքր ինչ հետընթաց է կատարում։
ժամը 18։57-ին կրկին հետընթաց է կատարում մոտենալով Թբիլիսյան 1 շենքի բակ մտնող մուտքին։
ժամը 18։58-ին ընթանում է առաջ և ժամը 18։59-ին փողոցի մեջտեղի հատվածից շրջադարձ է կատարում՝ վերադառնալով Թբիլիսյան խճուղու և Թբիլիսյան նրբանցքի խաչմերուկ։
ժամը 18։59։45-ին Թբիլիսյան խճուղուց թեքվում է դեպի Թբիլիսյան նրբանցք։
ժամը 19։02-ին ավտոմեքենան Թբիլիսյան խճուղի դուրս է գալիս ոչ թե Թբիլիսյան նրբանցքից, այլ տուժող Արթուր Հարությունյանի շենքի բակից և թեքվելով աջ, կրկին ավտոմեքենան կայանում է <<Շամպայն>> գործարանի պարսպի դիմաց՝ այն նույն հատվածում, որտեղ կայանված էր սկզբի ժամանակահատվածում։
ժամը 19։22-ին ավտոմեքենայի վարորդի կողմի դռնից իջնում է մուգ գույնի հագուստով արական սեռի անձ, ով բացում է ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, ինչ որ գործողություն կատարում և նորից հետ նստում ավտոմեքենան,
ժամը 19։31-ին օպերատորի կողմից տեսախցիկը մոտեցված դիրքից հեռվացվում է և տեսագրությունը շարունակվում է ամբողջ փողոցի երկարությամբ։
ժամը 19։37-ին ավտոմեքենան ընթանում է առաջ և ձախ թարթիչը միացնելով՝ փողոցի կենտրոնական հատվածից շրջադարձ է կատարում և կայանում <<Շամպայն>> գործարանի պարսպի դիմացի մայթին։
Մինչև ժամը 20։00-ն ավտոմեքենան մնում է նույն վայրում կայանված, սակայն օպերատորի կողմից տեսանկարահանող սարքի ուղղությունը փոխվում է և տեսախցիկը սկսում է նկարահանել Թբիլիսյան նրբանցքի հատվածը։
Թբիլիսյան խճուղու և Թբիլիսյան նրբանցքի խաչմերուկում տեղադրված մյուս 3 տեսանկարահանող սարքերի զննությամբ պարզվել է, որ տուժող Արթուր Հարությունյանի 34 UQ 410 համարանիշի <<Տոյոտա>> մակնիշի ավտոմեքենան ժամը 20։47-ին խաչմերուկում շրջադարձ է կատարում և մտնում Թբիլիսյան 1-ին շենքի բակ ու անհետանում տեսախցիկների տեսադաշտից։
Ժամը 20։51։39-ին 35 PO 629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենան Թբիլիսյան խճուղիով ընթանում է դեպի Ազատության պողոտա տանող ուղղությամբ։ Ժամը 20։53։29-ին 35 PO 629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենան հատում է խաչմերուկը՝ Թբիլիսյան խճուղուց դեպի Ազատության խճուղի։
Պ.Սևակ-Կ.Ուլնեցի փողոցների խաչմերուկի տեսագրությունը պարունակում է ժամը 20։55-ից մինչև ժամը 20։57-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը։ Ժամը 20։55։05-ին տեսագրությունում երևում է, որ 35 PO 629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմքենան հատում է խաչմերուկը՝ ընթանալով Ռուբինյանց փողոցի ուղղությամբ։
Ռուբինյանց-Պ.Սևակ փողոցների խաչմերուկի տեսագրությունը պարունակում է ժամը 20։56-ից մինչև ժամը 20։58-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը։ Տեսագրությունում երևում է, որ 35 PO 629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմքենան Պ.Սևակ փողոցից թեքվում է Ռուբինյանց փողոց՝ ընթանալով Մասիվ-Ավան վարչական տարածք տանող ուղղությամբ։
Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի 56/2 հասցեում գտնվող շինանյութի վաճառակետից առգրավված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների զննությամբ պարզվել է, որ տեսագրությունը պարունակում է 2016 թվականի փետրվարի 3-ի՝ ժամը 20։59-ից մինչև ժամը 21։01-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները։ Տեսանկարահանող երկու սարքերը նկարահանում են նշված հասեցի դիմացի ընդհանուր հատվածը և փողոցի երթևեկելի մասը։ Ժամը 20։59։24-ին 35 PO 629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմքենան Ռուբինյանց փողոցով ընթանում է Մասիվ-Ավան վարչական տարածք տանող ուղղությամբ։
Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 13/8 հասցեում գտնվող գազալցակայանից առգրավված տեսանկարահանող սարքի տեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ տեսանկարահանող սարքը նկարահանում է գազալցակայան մտնող ընդհանուր տարածքը՝ մինչև ավտոմեքենաների լիցքավորման մտնելու հատվածը և գազալցակայանից մինչև <<Շամպայն>> գործարանի պարիսպն ընկած Թբիլիսյան խճուղու հատվածը։ Առգրավում կատարելու ժամանակ արձանագրվել է, որ տեսագրության մեջ նշված ժամանակն իրական ժամանակից 5 րոպե առաջ է։ Տեսագրությունն իր մեջ պարունակում է 03.02.2016թ. ժամը 18։00-ից մինչև 21։00-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը։ Տեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 18։52-ին 35 PO 629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենան մտնում է գազալցակայանի տարածք, սակայն առանց լիցքավորում կատարելու շրջադարձ կատարելով դուրս է գալիս նույն ճանապարհով։ Գազալցակայանի մուտքի դիմաց մոտ 5 մետր հետընթաց է կատարում, այնուհետև առաջ է շարժվում դեպի Թբիլիսյան խճուղու և Թբիլիսյան նրբանցքի խաչմերուկ։ Նշված 35 PO 629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենան տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվում է հետևյալ ժամերին ըստ հերթականության՝
Ժամը 20։06-ին 2 անգամ առաջանում է դեպի գազալցակայանի նույն մուտքը և նորից հետ գնում։
Ժամը 20։11։49-ին կրկին մտնում է գազալցակայանի տարածք և առաջանալով դեպի լիցքավորման հատված` կորում տեսադաշտից։
Ժամը 20։18։20-ին ավտոմեքենան հետընթաց դուրս է գալիս գազալցակայանից նույն ճանապարհով և կորում տեսադաշտից։
Ժամը 20։49։20-ին հայտնվում է տեսադաշտում և Թբիլիսյան խճուղու հատվածում շրջադարձ է կատարում` հատելով հոծ գծերը և կայանում <<Շամպայն>> գործարանի պարիսպի անմիջապես դիմաց` Թբիլիսյան 1-ին շենքի բակից դուրս եկող ճանապարհի կողքին։ Տեսախցիկի տեսադաշտում երևում է միայն նշված ավտոմեքենայի վերևի հատվածը, քանի որ գազալցակայանի շինությունը փակում է տեսադաշտը։ Թբիլիսյան 1 շենքի բակից նշված ավտոմեքենայի ուղղությամբ քայլում են երկու արական սեռի անձինք, որոնցից մեկի ձեռքից կախված է պոլիէթիլենային տոպրակ։ Նրանցից մեկի հագի տաբատը բաց գույնի է, իսկ մյուսինը` մուգ։ Ավտոմեքենայի հետևի հատվածում կանգնում է Ջիպ տեսակի ավտոմեքենա, որի հետևի մասում կանգնում է ևս մեկ տաքսի ավտոմեքենա, որից ուղևորը դուրս է գալիս և նստում է Ջիպ տեսակի ավտոմեքենայի մեջ և երկու ավտոմեքենաները հեռանում են։ 35 PO 629 համարանիշի <<Օպել Աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենան մնում է նույն տեղում կայանված, որի աջ կողմում կանգնած են վերը նկարագրված երկու անձինք։ Վերջիններս քայլելով կրկին վերադառնում են Թբիլիսյան 1-ին շենքի բակ։ Ավտոմեքենան հետընթաց է կատարում դեպի շենքի բակի մուտքի հատվածը և կիսով չափ տեսանելի դառնում։
Ժամը 20։56-ին /իրական ժամանակով 20։51-ին/ նշված երկու անձինք վազելով մոտենում են նշված ավտոմեքենային, աջ կողմի դռները բացելով արագորեն նստում և ավտոմեքենան անմիջապես շարժվում է։
Զննությամբ պարզվել է, որ 22.02.2016թ. Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան 2/1 հասցեում գործող <<Սուփրա>> սուպերմարկետից առգրավված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակում են նախաքննությանը հետաքրքրող հետևյալ տվյալները։ 03.02.2016թ. տուժող Արթուր Հարությունյանի կնոջ Լ.Ներսիսյանի <<Սուզուկի>> մակնիշի 10 DD 005 համարանիշի ավտոմքենան նշված հասցեից հեռանում է ժամը 18։16-ին։ 03.02.2016թ. տուժող Արթուր Հարությունյանի 34 UQ 410 համարանիշի <<Տոյոտա>> մակնիշի ավտոմեքենան նշված հասցեից հեռանում է ժամը 19։57-ին։ Առգրավում կատարելու ժամանակ արձանագրվել է, որ տեսագրության մեջ նշված ժամանակն իրական ժամանակից 5 րոպե հետ է։

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված զննություն կատարելու մասին 19.03.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ զննվել է 04.03.2016թ. ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից կից գրությամբ ստացված 093-77-90-90, 096-33-50-50, 077-03-87-78, 094-66-48-89, 043-36-62-22, 077-34-06-36, 094-30-00-98, 094-19-91-38, 093-39-39-98, 093-03-01-41, 096-63-64-63, 094-88-55-38, 098-08-81-80, 091-26-96-36 բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների սկավառակը: Զննությամբ պարզվել է, որ սկավառակում առկա՝
Արմեն Սարգսյանի՝ 093-77-90-90 և Մերուժան Մանուկյանի՝ 077-03-87-78 բջջային հեռախոսահամարները 2016 թվականի փետրվարի 3-ին ամբողջ օրվա ընթացքում սպասարկվել են միևնույն տարածքը սպասարկած ալեհավաք կայանների կողմից, մասնավորապես՝ Մալաթիայից մինչև Թբիլիսյան խճուղի ընկած տարածքում և ժամը 17։05-ին սպասարկվել են Թբիլիսյան խճուղու տարածքում, որից հետո 077-03-87-78 բջջային հեռախոսահամարը մինչև ժամը 21։43-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվել է անջատված վիճակում, իսկ 093-77-90-90 բջջային հեռախոսահամարը ժամը 19։04-ից մինչև ժամը 20։49։44-ը սպասարկվել է Թբիլիսյան խճուղու և Շամպայն գործարանի տարածքը սպասարկող կայանների կողմից:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի պետ Դ.Սարգսյանի` 24.03.2016թ. թիվ Հ35-2366 գրությունը հասցեագրված ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետ Ա.Նահապետյանին, համաձայն որի թիվ 09104016 քրեական գործի բացահայտման ուղղությամբ իրենց կողմից ձեռնարկաված միջոցառումների արդյունքում տեղեկություններ են ստացվել այն մասին, որ 2016թ-ի փետրվարի 3-ին Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի նրբանցք 1 շենքի մոտ Արթուր Հարությունյանին փայտով հարվածել են ոչ թե մարմնական վնասվածք պատճառելու նպատակով, այլ վերջինիս նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու նպատակով:
Միաժամանակ տեղեկություններ են ստացել, որ Արթուր Հարությունյանի նկատմամբ ավազակային հարձակումը կատարել են Արմեն Սուրկի Սարգսյանը (ծնված 01.11.1984թ., բնակվող ք.Երևան, Մամիկոնյան փող. 40/1 տուն), Մերուժան Հարությունի Մանուկյանը (ծնված 11.10.1984թ., բնակվող ք.Երևան Մամիկոնյան փողոց, 42 տուն ) և դեռևս չպարզված անհայտ անձը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված զննություն կատարելու մասին 28.03.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի զննվել է Երևան քաղաքի Հովհաննիսյան փողոցի 24/7 հասցեում գտնվող <<Երևան սիթի>> սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետից առգրավված տեսանկարահանող սարքերի 2016 թվականի փետրվարի 3-ի՝ ժամը 20։15-ից մինչև ժամը 20։40-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները։ Զննությամբ պարզվել է, որ տեսանկարահանող երկու սարքերը նկարահանում են տարադրամի փոխանակման կետի ներսի և դրսի ընդհանուր հատվածը։ Զննության մասնակից Արսեն Հարությունյանը հայտարարել է, որ տաղավարում նստած աշխատակիցը հանդիսանում է Արտակ Սարգսյանը։ Ժամը 20։24-ին տաղավար է մտնում երիտասարդ արական սեռի ներկայացուցիչ։ Զննության մասնակից Արսեն Հարությունյանը հայտարարել է, որ այդ երիտասարդը հանդիսանում է Արթուր Հարությունյանը։ Վերջինս՝ ձեռքին եղած պայուսակի մեջից հանում է երեք կապոց 10.000 ՀՀ դրամանոց թղթադրամներ, ապա դրանք հետ է դնում պայուսակի մեջ և սեղանին է դնում երեք այլ կապոցով ՀՀ թղթադրամներ։ Զննության մասնակից Արսեն Հարությունյանը հայտարարել է, որ այդ թղթադրամների գումարը կազմել է 3.160.000 ՀՀ դրամ։ Ժամը 20։26-ին տուժող Արթուր Հարությունյանը վերցնում է իր հետ բերած ձեռքի պայուսակը և հեռանում է տաղավարից։
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատակենսաբանական թիվ 101 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝
1. փորձաքննության ներկայացված տուժող Արթուր Հարությունյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է 0 խմբին։
2. փորձաքննությանը ներկայացված բամբակե խծուծի, պոլիէթիլենային պարկի և փայտի կտորի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է 0 խմբի արյուն ունեցող անձից, կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Արթուր Հարությունյանից։
3. փորձաքննությանը ներկայացված սպիտակ, կապույտ և կարմիր գրառումներով պոլիէթիլենային պարկից փաթեթում հայտնաբերված փայտի կտորի զննությամբ կասկածելի հետքեր չեն հայտնաբերվել։

/դատական նիստի արձանագրություն/
Հրապարակված և հետազոտված ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի ոստիկանության պետ Դ.Սարգսյանի կողմից տրված տեղեկանքը, համաձայն որի լուսանկարում պատկրված անձը հանդիսանում է Մերուժան Հարությունի Մանուկյանը (ծնված 11.10.1984թ., բնակվում է ք.Երևան, Մամիկոնյան փողոց, տուն 42):

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի ոստիկանության պետ Դ.Սարգսյանի կողմից տրված տեղեկանքը, համաձայն որի լուսանկարում պատկերված անձը հանդիսանում է Արմեն Սուրկի Սարգսյանը (ծնված 01.11.1984թ., հաշվառված է ք.Երևան, Մամիկոնյան փողոց, 40/1 տուն):
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատահետքաբանական և սառը զենքի համալիր փորձաքննության թիվ 1169-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝
1. փորձաքննությանը ներկայացված կոտրված փայտյա մահակի երկու կտորները նախկինում կազմել են մեկ ամբողջություն։ Մահակը հավանաբար կոտրվել է հարվածային մասով օտար, պինդ մարմնի կամ առարկայի հարվածելու արդյունքում։
2. փորձաքննությանը ներկայացված փայտյա մահակը պատրաստված է ինքնաշեն եղանակով, սպորտային նշանակության բեյսբոլի ծեծանակի նմանողությամբ, սառը զենք չի հանդիսանում։
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 12 եզրակացությունը, համաձայն որի Մերուժան Մանուկյանի մոտ հայտնաբերվել է <<Անձի հիստերիկ խանգարում>>:
Վերը նշվածը փորձաքննվողի մոտ արտահայտված չէ այն աստիճանի և չի ուղեկցվում ակտիվ հոգեախտաբանական ախտանիշներով, մտավոր հիշողության կոպիտ խանգարումներով, որ ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս զրկեր և զրկի նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք:
Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանին հարկ է ճանաչել ՄԵՂՍՈՒՆԱԿ:
Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև.
Այլ փաստաթղթերն ապացույց ճանաչելու մասին 24.05.2016թ. որոշումը, համաձայն որի թիվ 09104016 քրեական գործով որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց է ճանաչվել.
1. 04.03.2016թ. թիվ 35-1754 գրությամբ ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից ստացված վերծանումների լազերային սկավառակը, որը գտնվում է (հատոր 1, գ.թ. 170):
2. 01.03.2016թ. ՀՀ ճանապարհային ոստիկանությանից առգրաված Երևան քաղաքի Վաղարշյան-Խաչատրյան, Վաղարշյան-Կոմիտաս, Վաղարշյան-Հր.Քոչար, Ազատության-Ադոնց, Ազատության-Քանաքեռ, Թբիլիսյան-Թբիլիսյան նրբանցք, Աճառյան-Բաբաջանյան, Պ.Սևակ-Ուլնեցի և Ուլնեցի-Ռուբինյանց փողոցների հատման վայրում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները:
3. 22.02.2016թ. Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 13/8 հասցեում գտնվող գազալցակայանից առգրաված տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը:
4. 22.02.2016թ. Երևան քաղաքի Տիգրան Պետրոսյան 2/1 հասցեում գործող <<Սուփրա>> սուպերմարկետից առգրաված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունը:
5. 22.02.2016թ. Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի 56/2 հասցեում գտնվող շինանյութի վաճառակետից առգրաված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները:
Նշված տեսագրությունները ներբեռնված են արտաքին հիշողության կրիչում, որը պահվում է քրեական գործի հետ:
6. 27.02.2016թ. Երևան քաղաքի Հովհաննիսյան փողոցի 24/7 հասցեում գտնվող <<Երևան սիթի>> սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետից առգրաված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների սկավառակը, որը գտնվում է (հատոր 1, գ.թ. 148):
Քրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին 03.10.2017թ. որոշումը, համաձայն որի նյութերով քրեական գործ հարուցելը մերժել է և ՀՀ ոստիկանության ծառայողներ Ալեքսանդր Մամիկոնյանի, Անդրանիկ Շահբազյանի և ՀՀ ՔԿ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Անդրանիկ Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ. քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումն չի իրականացրել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի անձնագրային տվյալները, համաձայն որի վերջինս ծնվել է 11.10.1984թ., ք.Երևան, անձնագիր` AN0707041, տրված 008-ի կողմից, ուժի մեջ է 11.11.2013թ-ից մինչև 11/11/2023թ., հաշվառված է ք.Երևան Մալաթիա-Սեբաստիա համայնք, Վ.Մամիկոնյան փողոց, տուն 42:
ՀՀ ոստիկանության Ինֆորմացիոն կենտորնի կողմից տրված ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի Մ.Մանուկյանի վերաբերյալ առկա է հետևյալ տեղեկատվությունը.
1.Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. հուլիսի 3-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 15-86 հոդվածի 2-րդ մասով, 92-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 1 տարի 2 ամիս 1 օր պատժի չկրած մասը կրելուց,
2.Նովգորոդի Ժ.Դ-ի 2004թ. նոյեմբերի 30-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Գ կետով, 161-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով,
3.Մուրմանսկի Լենինյան շրջանի Ժ.Դ 2008թ. հոկտեմբերի 17-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 163-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Ա կետով, 163-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Գ կետով, 127-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 տարի ժամկետով:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտորնի ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի վերաբերյալ հետաքրքրող տվյալներ չկան:
Սուրեն Արմենի Սարգսյանի անվամբ տրված ԱԲ թիվ 059814 համարի ծննդյան վկայականի պատճենը, համաձայն որի Ս.Սարգսյանը ծնվել է 2010թ. ապրիլի 27-ին, Երևան քաղաքում, որի մասին ծննդյան վերաբերյալ ակտերի գրանցման գրքում 2010թ. ապրիլի 29-ին կատարվել է թիվ 716 համարի գրանցումը, ծնողները` հայրը Արմեն Սուրիկի Սարգսյան, մայրը Նազելի Արամի Սարգսյան:
Անի Արմենի Սարգսյանի անվամբ տրված ԱԱ թիվ 302703 համարի ծննդյան վկայականի պատճենը, համաձայն որի Ա.Սարգսյանը ծնվել է 2009թ. ապրիլի 8-ին, Երևան քաղաքում, որի մասին ծննդյան վերաբերյալ ակտերի գրանցման գրքում 2009թ. ապրիլի 14-ին կատարվել է թիվ 587 համարի գրանցումը, ծնողները` հայրը` Արմեն Սուրիկի Սարգսյան, մայրը` Նազելի Արամի Սարգսյան:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 24.05.2016թ. որոշումը, համաձայն որի կարմիր գույնի պոլիէթիլենային պարկը, փայտե մահակը և դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերված արնանման հետքից վերցված փորձանմուշը` բամբակյա խծուծով ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և պահվել քրեական գործի հետ:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Դատարանը գտնում է, որ հրապարակված և հետազոտված հիշատակված փաստաթղթերը թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալներ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի և Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:

4. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.

Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները`Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի կողմից ավազակությունը՝ Արթուր Հարությունյանի գույքը հափշտակելու նպատակով հարձակումը, որը կատարվել է առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով, հաստատված և ապացուցված է, այսինքն` Մերուժան Հարությունի Մանուկյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար` վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի վերը հիշատակված հոդվածով (համապատասխան մասով և կետով):
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները`Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի կողմից ավազակության՝ Արթուր Հարությունյանի գույքը հափշտակելու նպատակով ավազակային հարձակմանը օժանդակելը, որը կատարվել է առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով, հաստատված և ապացուցված է, այսինքն` Արմեն Սուրիկի Սարգսյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար` վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի վերը հիշատակված հոդվածով (համապատասխան մասով և կետով):
Նման հետևության Դատարանը հանգեց, հաշվի առնելով տուժողի նախաքննական, վկաների ինչպես դատաքննական, այնպես էլ նախաքննական ցուցմունքները, դատարանում հրապարակված և հետազոտված մյուս ապացույցները:
Անդրադառնալով պաշտպաններ Տարիել Քիշմիրյանի և Արթուր Ալիխանյանի պաշտպանական ճառում բերված՝ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի կողմից կատարած արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, իսկ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցակազմի առկայությունը հիմնավորող փաստական տվյալների բացակայության պատճառաբանությամբ վերջիններիս նկատմամբ արդարացման դատավճիռ կայացնելու վերաբերյալ միջնորդությանը, դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ պաշտպանական կողմի բերած՝ ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշների բացակայության պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները հերքվել են դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
-Տուժող Արթուր Սաշայի Հարությունյանի նախաքննական` 2016թ. փետրվարի 6-ի և 2016թ. մարտի 23-ի ցուցմունքներով, համաձայն որոնց աշխատում է Երևան քաղաքի Տ.Պետրոսյան փողոցի վրա գտնվող <<Սուվրա>> սուպերմարկետում գտնվող տարադրամի փոխանակման կետում, որպես գանձապահ: 2016 թվականի փետրվարի 3-ին ժամը 20:00-ի սահմաններում փակել է տարադրամի փոխանակման կետը և գնացել է Ավանում գտնվող <<Երևան Սիթի>> սուպերմարկետում աշխատող իր ընկեր Արսեն Հարությունյանին տեսնելու: Այնտեղ զրուցել են երկուսով մոտ 2 րոպե, այնուհետև դուրս է եկել և անմիջապես գնացել է իրենց թաղ: Իր պայուսակի մեջ եղել է երկու միլիոնից մինչև երեք միլիոն ՀՀ դրամ գումար, երեք կապոց՝ 10.000 ՀՀ դրամի թղթադրամներով, որը առավոտյան պետք է փոխանակեր մանր թղթադրամով և տաներ աշխատանքի: Քանի որ շենքի տակ կայանատեղի չկա իրենք մեքենաները կայանում են շենքից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա գտնվող <<Շամպայն>> գործարանի պատի դիմաց: Նշված օրը շենքի մոտ է հասել իր հիշելով 20:50-ի սահմաններում և կայանելով ավտոմեքենան նշված վայրում բեռնախցիկից հանել է <<Սուվրա>> սուպերմարկետից կատարած գնումներով տոպրակները, փակել է բեռնախցիկը և այդ ընթացքում նաև բջջային հեռախոսով զրուցում էր Արսեն Հարությունյաի հետ: Այդ ժամանակ նկատել է, որ դեպի իրեն քայլելով մոտենում են երկու անձինք: Դրսում լրիվ մութ էր և ինքը նրանց դեմքերը չի տեսել: Կարող է ասել, որ ըստ կառուցվածքի նրանցից երկուսն էլ արական սեռի ներկայացուցիչներ են եղել և քայլում էին միմյամցից մոտ կես մետր հեռավորությամբ: Նրանցից առաջինը մոտենալով իրեն, ում ձեռքը նկատել էր կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակ, հանկարծակի, դիտավորյալ, նույն տոպրակով շատ ուժեղ հարվածել է գլխին և ինքն այդ հարվածից ընկել է գետնին: Նա կքնաստած դիրքով շարունակել է այդ նույն տոպրակով հարվածել գլխին: Ինքը զգում էր, որ բութ, կոշտ առարկայով էր հարվածում իրեն, որը գտնվում էր այդ տոպրակի մեջ: Կոնկրետ չի հիշում, թե ընկած վիճակում քանի անգամ է հարվածել գլխին, սակայն հստակ հիշում է, որ չորս-հինգ հարվածից ավել է հարվածել: Գետնին ընկած վիճակում ինքը երկու ձեռքերով փորձում էր պաշտպանել գլուխը հարվածներից և այդ ընթացքում բարձր բղավում և հայհոյանքներ էր հնչեցնում, որպեսզի այդ անձը դադարի հարվածել, և ինչ որ մեկը լսի ձայնը և իրեն օգնության հասնի, քանի որ իրենց շենքը շատ մոտ է: Մինչ այդ անձն իրեն հարվածում էր, ինքը փորձում էր վեր կենալ և չի հիշում կոնկրետ ոնց է ստացվել, սակայն իրեն հաջողվել է ոտքի կանգնել և նա դադարել է հարվածել իրեն, ապա երկուսով վազելով դիմել են փախուստի: Հագուստը փոխելուց հետո Արսենի հետ իջել են ներքև` ավտոմեքենաների մոտ, գետնին նկատել է այն նույն կարմիր գույնի տոպրակը, որի մեջ ինչ որ բան դրված անձը հարվածում էր գլխին: Տոպրակը բացելով նկատել է փայտե կտոր, որը կոտրված էր և հասկացել է, որ հանդիսանում է նույն այն փայտե կտորը, որով հարվածում էր գլխին: Տոպրակը արյունոտված էր և հասկացել է, որ դա կարող է հետո ինչ որ ձև պետք գալ, վերցրել և դրել են ավտոմեքենայի մեջ:
Այն անձը, որը իրեն չի մոտեցել և չի հարվածել կլիներ 160-170 սմ հասակի` ամբողջությամբ մուգ գույնի հագնված, նրա դեմքը չի տեսել, սակայն ուներ նիհարավուն կառուցվածք: Երկրորդ անձը, ով իրեն հարվածում էր` 170-180 սմ հասակի էր, հագին կար փոքր լայն թվացող բաց մոխրագույն բաճկոն՝ իր կապիչոնային գլխարկով, գլխին դրված, վերևի հատվածը արված էր պինդ կտորից, ուներ նիհարավուն մարմնակազմություն, դեմքը չի տեսել, այլ մանրամասներ չի կարող նկարագրել, հագին կար բաց շագանակագույն բատինկա, որի վերևի հատվածը վերջանում էր մոտ 2 սմ մորթիով:
Իր մոտ այդ օրը եղել է 3 կապոց՝ 10.000 ՀՀ դրամ թղթադրամններով գումար: Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ինքը երբեք կապոցների թղթադրամների քանակը չի խախտել, որպեսզի հաշվելուց հեշտ լինի, իր մոտ եղել է 3 կապոց 10.000 ՀՀ դրամանոց՝ յուրաքանչուրում հարյուր հատ, այսինքն իր մոտ հաստատ եղել է երեք միլիոն ՀՀ դրամ: Սկզբնական ցուցմունքում նշել է, որ դեպքի պահին իր մոտ գումար չի եղել, քանի որ մոռացել է: Իրենից գումար չեն հափշտակել, սակայն այս օրերի ընթացքում միանշանակ համոզվել է, որ իր վրա հարձակվել են գումար գողանալու նպատակով: Իրեն ճանաչող յուրաքանչուր մարդ միշտ տեսնում է, որ երեկոյան ուշ է վերադառնում, ձեռքին լինում է գումարի համար նախատեսված պայուսակ: Նաև օրվա ընթացքում տեղ գնալուց բոլորն էլ նկատել են, որ ինքն այդ պայուսակից է գումար հանում:
-Վկա Արսեն Աշոտի Հարությունյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ աշխատում է Ավանի <<Երևան Սիթի>>-ի փոխանակման կետում որպես գանձապահ: Ա.Հարությունյանը հանդիսանում է իր ընկերը և համարյա ամեն օր վերջինիս հետ զրուցում է հեռախոսով, սակայն խոսակցությունն որևէ կերպ գումարի հետ կապ չի ունեցել, քանի որ զրուցել են առօրյա գործերից: 2016 թվականի փետրվարի 3-ին, երբ նա աշխատանքը վերջացնելուց հետո զանգահարել է իրեն և ասել, որ գալիս է իր փոխանակման կետ գործարքի նպատակով: Նույն օրը, ժամը 20:30-ից 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում հեռախոսով զրուցելիս է եղել տուժող Արթուր Հարությունյանի հետ: Վերջինս իրեն հայտնել է, որ տուն է հասնում, սակայն զգացել է, որ ինչ որ բան այն չէ, քանի որ լսվում էր Ա.Հարությունյանի հայհոյանքները, բացի այդ վերջինիս ձայնը հեռվից էր լսվում, ով ասում էր. <<թողեք արա>>: Մի պահ, ավելի ստույգ ժամը 20:52 րոպեին Արթուրի ձայնը կորել է հեռախոսի միջից, սակայն հեռախոսազանգը չի ընդատվել, ապա մի քանի վայրկյան լռությունից հետո Արթուրի ձայնը լսվել է, ով տալիս էր սեռական բնույթի հայհոյանքներ և ասում էր կանգնեք: Այդ ամենը տևել է մոտ 20-30 վայրկյան: Նրա ձայնը սկսել է հեռանալ և ինքը մտածել է, որ նրանից ինչ-որ բան են հափշտակել: Ավելի ճիշտ մտածել է, քանի որ նա նույնպես փոխանակման կետում է աշխատում և նրա ուսից մշտապես սև կաշվե պայուսակ է գցված լինում, ուրեմն նրա վրա ավազակային հարձակում են գործել: Այդ լսելով ժամանել է Ա.Հարությունյանի տուն և տեսել, որ Ա.Հարությունյանի գլուխը վնասված է և արյուն է հոսում, ապա հորդորել է հիվանդանոց գնալ, որից հետո Ա.Հարությունյանին տեղափոխել են <<Էրեբունի>> ԲԿ:
Նշել է նաև, որ Ա.Հարությունյանն իրեն հայտնել է, որ բակում երկու հոգով հարձակվել են և փայտով հարվածել, սակայն գումար չեն հափշտակել: Բակ իջնելով Արթուրի մեքենայի մոտ վերջինս նկատել է իր կողմից նշված կարմիր տոպրակը՝ գետնին ընկած: Իրենք բացելով այն տեսել են դրա մեջ առկա կոտրված փայտ, ավելի ճիշտ կոտրված մահակ, որից հետո այն դրել է բեռնախցիկը, իսկ հետագայում հիշյալ փայտը հանձնել են ոստիկանությանը:
-Վկա Գնել Սամվելի Գասպարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, համաձայն որոնց 2016 թվականի փետրվարի 3-ին ժամը 15:00-ի սահմաններում իր 098-35-25-10 բջջային հեռախոսահամարին 093-77-90-90 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է իր ընկեր և հարևան Արմեն Սարգսյանը և իրենից խնդրել է ավտոմեքենան, որպեսզի գնա քրոջ ծնունդին և ասել է, որ մինչև 19:00-ն հետ կվերադարձնի, ապա 2 րոպե անց եկել է իրենց բակ և վերցրել ավտոմքենան: Դրանից հետո ժամը 19:00-ի սահմաններում ինքը զանգահարել է Արմենին, քանի որ նա ուշանում էր, նա պատասխանել է իր զանգին և ասել, որ ճանապարհին է և գալիս է: Անցել է կես ժամ և նա չի եկել: Նորից զանգահարել է և Արմենը պատասխանել է, որ գալիս է: Դրանից հետո ինքը կրկին զանգահարել է նրա հեռախոսահամարին, քանի որ էլի ուշանում էր, սակայն նա զանգերին չի պատասխանել: Անցել է որոշ ժամանակ և նա իրեն զանգահարել և ասել է, որ մեքենայի կլապանը փակվել է և շարժիչը չի միանում: Ինքը նրան բացատրել է, որ բացի ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, ավտոմեքենայի մեջ եղած գործիքով փորձի գազի գլանանոթի ծայրի հատվածից օդ թողել, որպեսզի կլապանը բացվի: Նա իր հետ հեռախոսով խոսելու ընթացքում կատարել է ասած գործողությունները և ասել է, որ ստացվել ու ավելացրել է, որ գալիս է: Դրանից հետո մոտ 40 րոպե անց, ժամը 21:30-ից 22:00-ն ընկած ժամանակահատվածում Արմենն եկել է, զանգահարել իրեն, ինքը դուրս է եկել և վերցրել ավտոմեքենայի բանալիները:
-Վկա Աննա Հարությունի Մանուկյանի նախաքննական 2016 թվականի ապրիլի 2-ի լրացուցիչ և առերես ցուցմունքներով, համաձայն որոնց 2016 թվականի հունվարի 29-ին ժամանել է Հայաստան՝ եղբայրներին տեսնելու համար, բացի այդ, լրացել էր իր այնտեղ մնալու թույլատվությունը:
Ճանաչում է Արմեն և Արտակ Սարգսյաններին, նրանք հանդիսանում են իրենց հարևանները: Ճանաչում է նաև նրանց քրոջը` Զոյային և Արմենի կնոջը` Նազելիին: Երբեմն գնում է նրանց տուն` թեյ խմելու:
Ինքն օգտագործել և օգտագործում է 077-76-54-00 բջջային հեռախոսահամարները: Մերուժան Մանուկյանն օգտագործել և օգտագործում է 094-66-48-89 և 043-36-62-22 բջջային հեռախոսահամարները: Արման Մանուկյանը օգտագործում է 094-88-55-38 բջջային հեռախոսահամարները նա ունի ևս մեկ <<Օրանժ>> ընկերությանը պատկանող հեռախոսահամար, որին ինքը չի զանգել և տեղյակ չէ:
Նախկինում վախեցել է հայտնել, որ տեղյակ է սույն հանցագործությունից` վախենալով վնասել եղբորը: Սակայն այս պահին պատրաստ է պատմել ողջ եղելությունը և որ ինքը 2016 թվականի փետրվարի 3-ին չի եղել Ա.Գևորգյանի տանը: Երբ Մ.Մանուկյանին կանչել էին հարցաքննության, ինքը դրանից հետո նրան հարցրել է, թե ինչու են կանչում և նա էլ հուզված պատասխանել է, որ իրենց հարևան Արտակը նրանց պատմել է, որ չենջում աշխատող մի տղայի մոտ գումար է լինելու տուն գնալուց և նրանք այդ ժամանակ պետք է հարձակվեն այդ անձի վրա և գումարը գողանային: Մերուժն իրեն պատմել է, որ նա, Արմենը և էլի ինչ որ մեկը` անունը չի նշել, հարձակվել են այդ տղայի վրա, որպեսզի ուշագնաց լինի և գումարը հափշտակեն, սակայն այդ անձը ուշագնած չի եղել և բղավել է, մարդիկ են հավաքվել և առանց գումարը վերցնելու դիմել են փախուստի: Ինքը չի հարցրել և նա էլ չի ասել, թե ով է հարվածել: Մինչև հարցաքննության մասնակցելը ինքը, Մերուժը և Արփինեն պայմանավորվել են ասեն, որ փետրվարի 3-ին եղել են Արփինեից տանը լվացք անելու նպատակով, սակայն դա չի համապատասխանում իրականությանը: Արփինեին հարցաքննության կանչելուց հետո ինքը և Մերուժը գնացել են Արփինեից տուն և այնտեղ են գիշերել և ինքը, Մերուժանը և Արփինեն կրկին զրուցել են կատարված հանցագործության մասին և երբ տարբերակներ էին քննարկում, թե ով կարող է Մերուժի անունը տալ ոստիկանությունում, Մերուժանը ասել է, որ նրա և Արմենի հետ նաև եղել է Գեղադիրի բնակիչ Արմանը: Մերուժը մտածում էր, որ իր անունը ավելի շուտ Արմենը տված կլինի, քան Արմանը: Մերուժն այդպես էր մտածում, քանի որ նախորդ օրը Արմենը Մերուժին տանից դուրս է կանչել և մոտ 15 րոպե զրուցել են, որից հետո նա անտրամադիր ետ է եկել և ասել, որ Արմենն ասել է, որ եթե նստի, ապա Մերուժը պետք է գումարով օգնի նրան: Այսինքն ինչպես նա հասկացել է, Մերուժից գումար էր պահանջել: Արմենը կոնկրետ թիվ չէր նշել, սակայն իրենք հասկանում էին, որ դա մեծ գումար էր կազմելու: Իր հարցերին Մերուժը պատասխանել է, որ ոչ մի գումար չի տալու: Նաև Արմենը Մերուժին զգուշացրել էր, որ դեպքի մասին ոչ ոքի չասի: Կատարված դեպքի շուրջ Մերուժը պատմել է իրեն, Արփինեին և Անիին: Սակայն ի տարբերություն Անիից և Արփինեից, ինքը Մերուժի հետ փետրվարի 11-ին գնացել է Արտաշատ` մորաքրոջ տուն և այնտեղ մնացել են մոտ երեք օր: Մերուժը իր հեռախոսը թողել է տանը, որ ոչ ոք չկարողանա նրան գտնել: Նա իրեն ասել է, որ գնում են գյուղ, քանի որ Արմենին և Արտակին տարել են ոստիկանություն և ինքն էլ այդ դեպքի հետ առնչություն ունի: Մերուժն այդ ժամանակ չէր պատմել դեպքի հանգամանքերի մասին, երբ հետ են վերադարձել տուն և տեղեկացել, որ գնալու են հարցաքննության, այդ ժամանակ նա իրեն և Արփինեին տեղեկացրել է, որ իրենց էլ կանչեն, տան նույնաբովանդակ ցուցմունքներ, որ գտնվել են Արփինեից տանը: Այժմ պատմում է ողջ եղելությունը : Մերուժը չի պատմել, թե ով ինչ դերակատարում է ունեցել այս ամենի մեջ, միայն ասել է, որ փորձել են գումարը տանել, սակայն չի հաջողվել, միայն այդ անձի գլուխն է կոտրվել և հիվանդանոց ընկել:
-Վկա Անի Պետրոսի Մանուկյանի նախաքննական` 2016 թվականի ապրիլի 2-ի և 2016 թվականի ապրիլի 4-ի առերես ցուցմունքներով, համաձայն որոնց բնակվում է Երևան քաղաքի Անդրանիկի 108-րդ շենքի 24-րդ բնակարանում` ընտանիքի` ամուսնու Իսկանդարյան Հայկի, անչափահաս որդիներ` Իսկանդարյան Սերգեյի, Իսկանդարյան Նարեկի և ամուսնու քրոջ և մայրիկի հետ:
Գրանցված է Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց փողոցի 42-րդ տանը, մինչ ամուսնանալը բնակվում է վերը նշված հասցեում, բնակվել է Հարություն Մանուկյանի հետ, ով հանդիսանում է իր հորեղբայրը, ով ունի չորս երեխա` Մերուժան, Աննա, Արման և Լարիսա Մանուկյանները: Կատարված դեպքի հետ կապված կարող է ասել, որ ինքը թեև չի ճանաչում Արթուր Հարությունյանին, սակայն վստահ է որ դա այն անձն է, ումից փորձել են Մերուժը և Արմենը գումար գողանալ: Ինքը Մերուժի Աննայի և Արմանի հետ շատ մոտ է և գրեթե ամեն օր շփվում են: Մերուժը մոտ է նաև իր ընկերուհի Արփինե Գևորգյանի հետ, ում հետ իրենք հաճախ են հանդիպում: Սույն թվականի փետրվարի սկզբին ստույգ օրը չի հիշում երեկոյան ժամը 19:30-ի սահմաններում Արփինեն եկել է իրենց տուն և տեղեկացրել, որ շուրջ մի քանի ժամ է զանգում է Մերուժին, սակայն նրա հեռախոսահամարը անջատված է: Խնդրել է, որպեսզի ինքը զանգի: 077-82-44-36 համարից զանգահարել է 077-03-87-78 հեռախոսահամարին, նաև օգտագործել է 094-66-48-89 հեռախոսահամարը և չի հիշում կոնկրետ, որ հեռախոսահամարին է զանգել: Արփինեն իր տանը մնացել է մոտ 2 ժամ և այդ ընթացքում Արփինեն 094-79-97-38 համարից բազմիցս զանգել է Մերուժին, սակայն համարն անջատված էր: Դրանից հետո Արփինե Գևորգյանը գնացել է տուն: Դրանից հետո իրենց հարևան Արմեն և Արտակ Սարգսյաններին ոստիկանություն էին հրավիրել և երբ ինքը զանգահարել է Աննային, նա ասել է, որ գնում են գյուղ, որպեսզի Մերուժին էլ չտանեն:
Դրանից մի քանի օր անց, ստույգ օրը չի հիշում, նրանք վերադարձել են Երևան: Երբ Մերուժը եկել է րենց տուն և ինքը խոհանոցում միայնակ սուրճ էր պատրաստում, Մերուժը եկել է և ասել. <<շատ վատ բան եմ արել>>: Նա շատ անտրամադիր էր և գլուխը կախել է: Հարցրել է, թե ինչ է պատահել, նա պատասխանել է, որ չենջի աշխատողի վրա են հարձակվել: Հարցրել է, թե ովքերով են եղել, նա ձեռքը թափահարել և ասել է, որ կարևոր չի: Ինքը կրկին խիստ տոնով հարցրել և պնդել է, որ ասի: Նա իր հարցին պատասխանել է. <<Ես ու Արմենը>>: Ինքը հասկացել է, որ նա նրանց հարևան Արմենի մասին է ասում ու հարցրել է <<ապարանցի Արմանի մասին է խոսքը>> և նա ասել է այո, և ավելացրել է, որ ետ հիմա կարևոր չի, կարևորն այն է, որ այդ անձը չի մահացել: Խոսքը շարունակելով ասել է, որ խփել են այդ մարդու գլխին, որ ուշքը գնա, սակայն ուշքը չի գնացել, իրենք չեն կարողացել գումար տանել տվյալ անձինց: Սակայն այդ մարդու գլուխը կոտրվել է և գտնվում է հիվանդանոցում: Նրան սկսել է նախատել և նա թողել և գնացել է տանից: Թեև երբ իրենք խոսում էին, որևէ մեկը չէր լսում, սակայն Արփինեն մոտենալով հարցրել է, թե ինչ է պատահել՝ նկատի ունենալով իր և Մերուժի միջև եղած խոսակցությունը: Դրանից հետո այդ թեմայով Մերուժի հետ չի խոսացել, քանի որ մինչև այժմ էլ շատ բարկացած է նրա վրա: Արփինեն իր մտերիմ ընկերուհին է և հետագայում նրանից տեղեկացել է, որ նա ցուցմունք է տվել, որ Մերուժն այդ օրը գտնվել է նրա տանը, սակայն դա չի համապատասխանում իրականությանը: Այդ տարբերակը Մերուժանն ու Արփինեն էին որոշել: Կատարվածի իր ողջ իմացածի մասին այսքանն էր, համոզված է, որ այս հանցագործությունը կատարել են Մերուժն ու Արմենը: Երկուսն էլ ունեն գումարային խնդիրներ: Իր իմանալով Մերուժն ունի երկու չմարված վարկ, գումարների չափը չգիտի: Մերուժն իրեն չի պատմել երեք անձի մասին և հաստատ համոզված է, որ Արփինեն այս դեպքի հետ որևէ առնչություն չունի:
-Վկա Արփինե Բորիսի Գևորգյանի նախաքննական` 2016 թվականի ապրիլի 2-ի և առերես ցուցմունքներով, համաձայն որոնց նախկինում վախեցել է պատմել ճշմարտությունը, այժմ պատրաստ է պատմել ողջ եղելությունը: 2016 թվականի փետրվարին, ստույգ օրը չի հիշում, եղել է Անիից տան: Այնտեղ էին նաև Անիի ընտանիքի անդամները, եկել է նաև Անիի եղբայրը Մերուժան Մանուկյանը: Անին և Մերուժանն որոշ ժամանակ առանձին զրուցում էին խոհանոցում: Մերուժն այդ օրը սոված էր, մի տեսակ անտրամադիր: Այժմ ստույգ չի կարողանում հիշել, թե այդ օրը Անին իրեն տանն է պատմել, թե հեռախոսազանգով է տեղեկացել, որ Մերուժը շատ վատ բան է արել՝ նրանց հարևան Արմենի հետ: Փորձել են չենջում աշխատող ինչ որ տղայից գումար հափշտակել, փայտով խփել են գլխին, սակայն գումար չեն կարողացել տանել, այդ անձի գլուխը վնասվել է և գտնվում է հիվանդանոցում: Անին պատմել է, որ Մերուժին նախատել է այդ արարքի համար և այլևս չի ցանկանում խոսել այդ մասին: Քանի որ ինքը նույնպես մոտ է Մերուժի հետ փորձել է զանգահարել նրան և հետաքրքրվել, թե ինչով կարող է օգնել և ինչ է պատահել, որպեսզի հեռախոսով չխոսեին Մերուժը եկել է իրենց տուն, տանը երեխայի հետ էր, հարցրել է թե ինչ է արել, ասել է վատ բան, հարցրել է, թե մարդ է խփել՝ սպանելու իմաստով, նա պատասխանել է, որ ոչ, հարցրել է մարդ է մահացել, պատասխանել է, որ գլուխն է կոտրվել և գտնվում է հիվանդանոցում: Հարցրել է, թե նա է հարավածել, իսկ նա պատասխանել է, որ ոչ, Արմենն է դուբինկայով հարվածել գլխին, սակայն մարդիկ են հավաքվել և գումար չեն կարողացել տանել: Նա իրեն պատմել է, որ պլանավորել էին, որ հարվածեն այդ անձին և ուշքը գնա: Իրենք չէին նախատեսել, որ այդքան ծանր վնաս կարող էին պատճառել, ինքը հարցրել է, որ հիվանդանոցում է, նա պատասխանել է, որ իր գործը չի, նաև հարցրել է, թե դեպքը որտեղ է տեղի ունեցել, ասել է, որ պետք չէ, որ իմանա: Նա չի ցանկացել ուրիշ հարցերի պատասխանել և տեսնելով, որ տանջվում է, այդ հանգամանքից ելնելով այլ հարցեր չի տվել: Քանի որ ինքը մոտ է Մերուժի քրոջ` Անիի հետ, դրանից հետո, մի քանի օր անց, գտնվել է Երևան քաղաքի Մամիկոնյանց 42 տանը, որտեղ իրենք խոսակցության ընթացքում որոշել են, որ եթե իրենց հարցնեն, թե որտեղ են եղել փետրվարի 3-ի երեկոյան ասելու են, որ Աննան և Մերուժանը լվացք անելու նպատակով եղել են իր տանը: Սակայն դա հորինված պատմություն է, չի համապատասխանում իրականությանը: Լինելով շատ մոտ, չէին ցանկանում վնաս պատճառել Մերուժին, բայց այլևս չի կարող թաքցնել իրականությունը: Նաև ասել է, որ 2016 թվականի մարտի 22-ին հարցաքննությունից հետո Աննան և Մերուժանը այդ օրը եկել են իր տուն և նրանց ասել է, որ գրել է այն, ինչ պայմանավորվել էին, քանի որ երեկոյան ուշ ժամ էր, նրանք այդ օրը գիշերել են իր տանը և Աննան իրեն ասել է, որ Արմենը Մերուժից գումար է պահանջել, որպեսզի Մերուժի անունը չտա, Մերուժը նրան մերժել է և գումար չի տվել, սակայն չգիտի, թե ինչքան գումար է պահանջել: Երբ խոսակցության ընթացքում քննարկում էին, թե ով կարող էր Մերուժի անունը ոստիկանությունում տված լինի, Մերուժն ասել է, որ իրեն տեսել է ոմն Արմանը Գեղադիրից: Այդ հանգամանքի շուրջ զրուցում էին ինքը, Մերուժը և Աննան: Այդ օրերի ընթացքում, քանի որ Մերուժը, Անին, նաև Աննան տարբեր օրեր հանդիպել են և խոսել են այս դեպքից, խոսակցություններից մեկի ընթացքում Անին իրեն պատմել, որ Մերուժն իրեն ասել է, որ իրենք այդ հարձակումը պլանավորել են և հետևել են այդ մարդուն: Անին նաև ասել է, որ տուժող տղան Արմենի կամ Արտյոմի ծանոթն է, սակայն չի հիշում, թե որ մեկին: Նաև ավելացրել է, որ փետրվարի 3-ին եղել է աշխատանքի՝ Արշակունյաց փողոցում, այնուհետև Անիից տանը Բանգլադեշում, հետևաբար Աննան և Մերուժը 20:50 չէին կարող գտնվել իրենց տանը: Ցուցմունքին ավելացնելու ոչինչ չունի, հայտնել է ողջ ճշմարտությունը, համոզված է, որ Մերուժը չէր կարող փայտով հարվածել որևէ մեկի գլխին, քանի որ մինչև այս դեպքը նա իրեն ասել է, որ ի վիճակի չէ մարդու վնաս պատճառել:
-Հրապարակված և հետազոտված Արթուր Հարությունյանի կողմից ներկայացված կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակը զննելու և վերցնելու մասին 04.02.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի Արթուր Հարությունյանը ներկայացրել է կարմիր գույնի պոլիէթիլենային տոպրակ և մոտ 30-40սմ երկարության, 2սմ շառավիղով կլոր փայտե կտոր, որոնց վրա հայտնաբերվել են արնանման հետքեր։
Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական թիվ 0196/հ եզրակացությունը, համաձայն որի Ա.Հարությունյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` բաց գանգուղեղային վնասվածքի, որը ուղեկցվել է ձախից քունքսկրի գծային կոտրվածքով անցումով միջին գանգափոս, գլխուղեղի թեթև աստիճանի ծանրության սալջարդով, սուբարախնոիդալ արյունազեղումով, պնևմոցեֆալիայով, ձախ քունքոսկրի շրջանի ներկայիս սպիի, նախկինում եղած սալջարդ վերքի ձևերով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նաև փորձաքննությանը ներկայացված փայտյա մահակով, չի բացառվում որոշման մեջ նկարագրված ժամկետում և գործի հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող:
-Հրապարակված և հետազոտված զննություն կատարելու մասին 19.03.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ զննվել է 04.03.2016թ. ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից կից գրությամբ ստացված 093-77-90-90, 096-33-50-50, 077-03-87-78, 094-66-48-89, 043-36-62-22, 077-34-06-36, 094-30-00-98, 094-19-91-38, 093-39-39-98, 093-03-01-41, 096-63-64-63, 094-88-55-38, 098-08-81-80, 091-26-96-36 բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների սկավառակը: Զննությամբ պարզվել է, որ սկավառակում առկա՝
Արմեն Սարգսյանի՝ 093-77-90-90 և Մերուժան Մանուկյանի՝ 077-03-87-78 բջջային հեռախոսահամարները 2016 թվականի փետրվարի 3-ին ամբողջ օրվա ընթացքում սպասարկվել են միևնույն տարածքը սպասարկած ալեհավաք կայանների կողմից, մասնավորապես՝ Մալաթիայից մինչև Թբիլիսյան խճուղի ընկած տարածքում և ժամը 17։05-ին սպասարկվել են Թբիլիսյան խճուղու տարածքում, որից հետո 077-03-87-78 բջջային հեռախոսահամարը մինչև ժամը 21։43-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվել է անջատված վիճակում, իսկ 093-77-90-90 բջջային հեռախոսահամարը ժամը 19։04-ից մինչև ժամը 20։49։44-ը սպասարկվել է Թբիլիսյան խճուղու և Շամպայն գործարանի տարածքը սպասարկող կայանների կողմից:
-Հրապարակված և հետազոտված ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի պետ Դ.Սարգսյանի` 24.03.2016թ. թիվ Հ35-2366 գրությունը հասցեագրված ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետ Ա.Նահապետյանին, համաձայն որի թիվ 09104016 քրեական գործի բացահայտման ուղղությամբ իրենց կողմից ձեռնարկաված միջոցառումների արդյունքում տեղեկություններ են ստացվել այն մասին, որ 2016թ-ի փետրվարի 3-ին Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի նրբանցք 1 շենքի մոտ Արթուր Հարությունյանին փայտով հարվածել են ոչ թե մարմնական վնասվածք պատճառելու նպատակով, այլ վերջինիս նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու նպատակով:
Միաժամանակ տեղեկություններ են ստացել, որ Արթուր Հարությունյանի նկատմամբ ավազակային հարձակումը կատարել են Արմեն Սուրկի Սարգսյանը (ծնված 01.11.1984թ., բնակվող ք.Երևան, Մամիկոնյան փող. 40/1 տուն), Մերուժան Հարությունի Մանուկյանը (ծնված 11.10.1984թ., բնակվող ք.Երևան Մամիկոնյան փողոց, 42 տուն ) և դեռևս չպարզված անհայտ անձը:
-Հրապարակված և հետազոտված զննություն կատարելու մասին 28.03.2016թ. արձանագրությամբ, համաձայն որի զննվել է Երևան քաղաքի Հովհաննիսյան փողոցի 24/7 հասցեում գտնվող <<Երևան սիթի>> սուպերմարկետի տարադրամի փոխանակման կետից առգրավված տեսանկարահանող սարքերի 2016 թվականի փետրվարի 3-ի՝ ժամը 20։15-ից մինչև ժամը 20։40-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները։ Զննությամբ պարզվել է, որ տեսանկարահանող երկու սարքերը նկարահանում են տարադրամի փոխանակման կետի ներսի և դրսի ընդհանուր հատվածը։ Զննության մասնակից Արսեն Հարությունյանը հայտարարել է, որ տաղավարում նստած աշխատակիցը հանդիսանում է Արտակ Սարգսյանը։ Ժամը 20։24-ին տաղավար է մտնում երիտասարդ արական սեռի ներկայացուցիչ։ Զննության մասնակից Արսեն Հարությունյանը հայտարարել է, որ այդ երիտասարդը հանդիսանում է Արթուր Հարությունյանը։ Վերջինս՝ ձեռքին եղած պայուսակի մեջից հանում է երեք կապոց 10.000 ՀՀ դրամանոց թղթադրամներ, ապա դրանք հետ է դնում պայուսակի մեջ և սեղանին է դնում երեք այլ կապոցով ՀՀ թղթադրամներ։ Զննության մասնակից Արսեն Հարությունյանը հայտարարել է, որ այդ թղթադրամների գումարը կազմել է 3.160.000 ՀՀ դրամ։ Ժամը 20։26-ին տուժող Արթուր Հարությունյանը վերցնում է իր հետ բերած ձեռքի պայուսակը և հեռանում է տաղավարից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ:
/…/
5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի համաձայն.
1.Համակատարողները հանցագործության համար ենթակա են պատասխանատվության սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի նույն հոդվածով:
2.Կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը ենթակա են պատասխանատվության կատարված հանցանքը նախատեսող հոդվածով՝ հղում կատարելով սույն օրենսգրքի 38-րդ հոդվածին, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ նրանք միաժամանակ եղել են հանցագործության համակատարողներ:
/…/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանը կատարել է առանձնապես ծանր հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը տասնհինգ տարի է, նախկինում դատված է:
Ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2016 թվականի դեկտեմբերի 16-ի Վահրամ Հակոբի Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0161/01/13 քրեական գործով օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճիռը ճանաչելու իրավական հիմքի կապակցությամբ արտահայտել հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«1. Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիռները ենթակա են ճանաչման Հայաստանի Հանրապետությունում։
2.Օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիռների՝ Հայաստանի Հանրապետությունում ճանաչելու հիմքերը, ճանաչման ենթակա դատավճիռների (որոշումների) տեսակները սահմանվում են տվյալ պետության հետ կնքված կամ նրա մասնակցությամբ գործող Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրով։
(…)»։
Մեջբերված քրեադատավարական նորմը սահմանում է Հայաստանի Հանրապետությունում օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիռների (որոշումների) ճանաչման իրավական ընթացակարգը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4998-րդ հոդվածը, մասնավորապես, նախատեսում է, որ Հայաստանի Հանրապետությունում օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիռները ենթակա են ճանաչման միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում։ Օտարերկրյա պետության հետ կնքված կամ նրա մասնակցությամբ գործող Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրով են նախատեսվում դատավճիռների ճանաչման հիմքերը, ճանաչման ենթակա դատական ակտերի տեսակները։
16. Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ Հայաստանի Հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության միջև, ի թիվս այլնի, դատական ակտերի ճանաչման և կատարման վերաբերյալ երկկողմ իրավահարաբերությունները կարգավորվում են 1993 թվականի հունվարի 22-ին Մինսկում կնքված «Քաղաքացիական, ընտանեկան և քրեական գործերով իրավական օգնության և իրավական հարաբերությունների մասին» կոնվենցիայով (այսուհետ՝ Մինսկի կոնվենցիա)։
Մինսկի կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Պայմանավորվող կողմերը միմյանց իրավական օգնություն են ցույց տալիս դատավարական և այլ գործողություններ կատարելու միջոցով, որոնք նախատեսված են Պայմանավորվող կողմի օրենսդրությամբ, այդ թվում՝ (…) քաղաքացիական գործերով դատական որոշումների և դատավճիռների քաղաքացիական հայցի մասի, կատարողական մակագրությունների ճանաչման և կատարման (…) միջոցով»։
Մինսկի կոնվենցիայի 761-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Անձին առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվիստ ճանաչելու, հանցագործության կրկնակի կատարման և պայմանական դատապարտման, դատավճռի կատարման հետաձգման կամ պայմանական վաղակետ ազատման հետ կապված պարտականությունների խախտման փաստերը պարզելու մասին հարցերը լուծելիս՝ Պայմանավորվող կողմերի արդարադատության մարմինները կարող են ճանաչել և հաշվի առնել այն դատավճիռները, որոնք կայացրել են (…) Պայմանավորվող կողմերի դատարանները»։
Մեջբերված կոնվենցիոն դրույթների վերլուծությունից ակնհայտ է, որ Մինսկի կոնվենցիան նախատեսում է բացառապես դատական ակտերի քաղաքացիական հայցի մասը ճանաչելու և կատարելու, ինչպես նաև առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի, հանցագործության կրկնակի կատարման և պայմանական դատապարտման, դատավճռի կատարման հետաձգման կամ պայմանական վաղակետ ազատման հետ կապված պարտականությունների խախտման փաստերը պարզելու մասին հարցերը լուծելու նպատակով դատավճիռների ճանաչման հնարավորություն։
19. Հիշյալ որոշման 14-17-րդ կետերում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությունն ամրագրում է, որ օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիռների՝ Հայաստանի Հանրապետությունում ճանաչելու հիմքերը սահմանվում են տվյալ պետության հետ կնքված միջազգային պայմանագրով։
21. Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածը նախատեսում է, որ «1. Օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճիռը կարող է հաշվի առնվել, եթե Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին, օտարերկրյա քաղաքացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը դատապարտվել է Հայաստանի Հանրապետության տարածքից դուրս կատարած հանցանքի համար և կրկին հանցանք է կատարել Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքի համաձայն Մերուժան Հարությունի Մանուկյանը.
1.Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. հուլիսի 3-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 15-86 հոդվածի 2-րդ մասով, 92-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 1 տարի 2 ամիս 1 օր պատժի չկրած մասը կրելուց,
2.Նովգորոդի Ժ.Դ-ի 2004թ. նոյեմբերի 30-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Գ կետով, 161-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով,
3.Մուրմանսկի Լենինյան շրջանի Ժ.Դ 2008թ. հոկտեմբերի 17-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 163-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Ա կետով, 163-րդ հոդվածի 2-րդ մասի Գ կետով, 127-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածը նախատեսում է, որ «1.Օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճիռը կարող է հաշվի առնվել, եթե Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին, օտարերկրյա քաղաքացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը դատապարտվել է Հայաստանի Հանրապետության տարածքից դուրս կատարած հանցանքի համար և կրկին հանցանք է կատարել Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասին համապատասխան հանցագործությունների ռեցիդիվը, չկրած պատիժը կամ օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճռի այլ իրավական հետևանքները հաշվի են առնվում նոր հանցանքը որակելիս, պատիժ նշանակելիս, քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 108-րդ հոդվածի համաձայն.
Քրեական գործով վարույթում ստորև նշված հանգամանքները կարող են հաստատվել միայն հետևյալ ապացույցները նախապես ստանալով և հետազոտելով`
(…)
5) կասկածյալի և մեղադրյալի մոտ նախկին դատվածության առկայությունը և նրան որոշակի պատիժ նշանակելը` համապատասխան տեղեկանքը, իսկ հնարավորության դեպքում` նաև դատարանի դատավճռի պատճենը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը:
2. Դատվածությունը, սույն օրենսգրքին համապատասխան, հաշվի է առնվում հանցագործության ռեցիդիվի դեպքում և պատիժ նշանակելիս:
3. Դատվածություն չունեցող են համարվում այն անձինք, ովքեր դատարանի դատավճռով դատապարտվել են առանց պատիժ նշանակելու կամ դատարանի դատավճռով ազատվել են պատիժը կրելուց կամ պատիժը կրել են այնպիսի արարքի համար, որի հանցավորությունն ու պատժելիությունը վերացված են օրենքով:
4. Դատվածությունը մարվում է՝
1) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում՝ փորձաշրջանն անցնելուց հետո.
2) ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժի դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ նշանակված պատիժը կրելուց մեկ տարի անցնելուց հետո.
3) ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց երեք տարի անցնելուց հետո:
4) ծանր հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց հինգ տարի անցնելուց հետո.
5) առանձնապես ծանր հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց ութ տարի անցնելուց հետո:
5. Եթե անձն օրենքով սահմանված կարգով պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատիժը կրելուց, կամ պատժի չկրած մասը փոխարինվել է ավելի մեղմ պատժով, ապա դատվածությունը մարելու ժամկետը հաշվարկվում է հիմնական պատիժը և լրացուցիչ պատիժը կրելուց ազատելու պահից:/…/
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում՝
1) դիտավորությամբ հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում երկու անգամից ոչ պակաս ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ հանցագործության համար.
2) ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար:
(…)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671 հոդվածի համաձայն`
1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից:
Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից:
/.../
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 16-ի Վահրամ Հակոբի Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0161/01/13 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո և վերը հիշատակված իրավակարգավորումների ուժով, դատարանը հաշվի է առնում, որ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանը նախկինում դատված է, սակայն իր տրամադրության տակ չունենալով վերջինիս վերաբերյալ Նովգորոդի Ժ.Դ-ի 2004թ. նոյեմբերի 30-ի և Մուրմանսկի Լենինյան շրջանի Ժ.Դ-ի 2008թ. հոկտեմբերի 17-ի դատավճիռները զրկված է օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճիռները ճանաչելու և ռեցիդիվի հարցը քննարկելու հնարավորությունից:
Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը և գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետի սանկցիայով նախատեսված 10 (տաս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը` առանց գույքի բռնագրավման նշանակելու պայմաններում:
Ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի կողմից պատիժը կրելու հարցը քննարկելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշպանվող շահը, մասնավորապես այն, որ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի կողմից կատարած հանցագործությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, ինչպես նաև, որ տվյալ պարագայում հանցագործության հիմնական` անմիջական օբյեկտ է հանդիսացել անձի սեփականությունը, իսկ լրացուցից օբյեկտ է հանդիսացել մարդու առողջությունը, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի կողմից կրելու պայմաններում և նույն հիմքով անթույլատրելի է ճանաչում ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը:
Քննարկելով ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նրա իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ:
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանը կատարել է առանձնապես ծանր հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը տասնհինգ տարի է, նախկինում դատված չէ:
Ամբաստանյալ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով դիտվում է պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեխաների առկայությունը /Սուրեն Արմենի Սարգսյան, ծնված 2010թ. ապրիլի 27-ին, Անի Արմենի Սարգսյան` ծնված 2009թ. ապրիլի 8-ին/:
Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
Ամբաստանյալ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի պատժաչափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, սակայան միևնույն ժամանակ հաշվի է առնում նաև հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը և գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-75-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետի սանկցիայով նախատեսված 9 (ինը) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը` առանց գույքի բռնագրավման նշանակելու պայմաններում:
Ամբաստանյալ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի կողմից պատիժը կրելու հարցը քննարկելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշպանվող շահը, մասնավորապես այն, որ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի կողմից կատարած հանցագործությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին, ինչպես նաև, որ տվյալ պարագայում հանցագործության հիմնական` անմիջական օբյեկտ է հանդիսացել անձի սեփականությունը, իսկ լրացուցից օբյեկտ է հանդիսացել մարդու առողջությունը, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը ամբաստանյալ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի կողմից կրելու պայմաններում և նույն հիմքով անթույլատրելի է ճանաչում ամբաստանյալ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը:
Քննարկելով ամբաստանյալ Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նրա իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված /կիրառվելիք/ արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին: Տվյալ խնդրին անդրադառնալով դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի և Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նրանց գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն դատարանն իրավունք ունի դատապարտյալին լրիվ կամ մասնակի ազատել որպես պետության եկամուտ գանձվելիք դատական ծախսերը վճարելուց, եթե դատապարտյալն անվճարունակ է, կամ գումարի գանձումը կարող է էապես ազդել դատապարտյալի խնամքի տակ գտնվող անձանց նյութական վիճակի վրա:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի նյութական վիճակը, դատարանը գտնում է, որ վերջինիս պետք է ազատել ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 12 եզրակացության կատարման համար կատարված ծախսից` 141.600 (հարյուր քառասունմեկ հազար վեց հարյուր) ՀՀ դրամը վճարելուց:
Ինչ վերաբերում է իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված կարմիր գույնի պոլիէթիլենային պարկը, փայտե մահակը և դեպքի վայրի զննության ժամանակ հայտնաբերված արնանման հետքից վերցված փորձանմուշը` բամբակյա խծուծով պետք է ոչնչացնել:
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մերուժան Հարությունի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 10 (տաս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով`առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի ժամկետի սկիզբը հաշվել 2016 թվականի ապրիլի 2-ից:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Մերուժան Հարությունի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ:
Արմեն Սուրիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 (ինը) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի ժամկետի սկիզբը հաշվել 2016 թվականի ապրիլի 4-ից:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Արմեն Սուրիկի Սարգսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված կարմիր գույնի պոլիէթիլենային պարկը, փայտե մահակը և դեպքի վայրի զննությամբ վերցված արնանման հետքով բամբակյա խծուծը` ոչնչացնել:
Քաղ. հայցի և դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ