Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ

Գործ հմ.ԵԱՔԴ/0102/01/16
2021թ.
ք. Երևան
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐ` Ք.ԲԱԴԱԼՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Խ. ԵՐԵՄՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Մ.ՄԱՆՈւԿՅԱՆ
Ա. ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Գ. ՀԱԿՈԲՅԱՆ

2021թ. հուլիսի «22»-ին, Երևան քաղաքում.
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն, ըստ մեղադրանքի՝ Շավարշ Սուրիկի Սահակյանի (ծնված՝ 20.11.1980թ. Երևան քաղաքում, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, վատառողջ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, չի աշխատում, բնակվել է` Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 2-րդ նրբանցքի 12-րդ շենքի հմ.1/1 հասցեի բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր):
Սույն գործով արգելանքի տակ է 06.08.2015թ-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 267.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանի (ծնված՝ 17.07.1983թ. ՀՀ Կոտայքի մարզի Հրազդան քաղաքում, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, ամուսնացած, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված բնակվել է` ՀՀ Կոտայքի մարզի Հրազդան քաղաքի, Միկրոշրջան 309-րդ շենքի հմ.9 հասցեի բնակարանում):
Սույն գործով արգելանքի տակ է եղել 18.06.2015թ-ից մինչև 18.06.2019թ-ը:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Գայանե Զավենի Մարգարյանի (ծնված՝ 26.04.1961թ. ՀՀ Արարատի մարզի Արտաշատ քաղաքում, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված բնակվել է` Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 1-ին նրբանցքի 5-րդ շենքի հմ.46 հասցեի բնակարանում):
Սույն գործով արգելանքի տակ է եղել 06.08.2015թ-ից մինչև 22.06.2018թ-ը:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 267.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:



1.Գործի դատավարական նախապատմությունը


Գագիկ Գրիգորյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի զգալի չափի թմրամիջոց ձեռք բերելու փորձ կատարելու, իսկ Խաչատուր Ներսիսյանի կողմից իրացնելու նպատակով խոշոր չափի թմրամիջոց ձեռք բերելու դեպքի առթիվ 18.06.2015թ. ՀՀ Քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հմ.16127315 քրեական գործն ու ընդունվել է վարույթ:
24.06.2015թ. որոշմամբ հմ.16127315 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ Քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության վարույթ:
20.06.2015թ. որոշմամբ Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել:
16.05.2016թ. որոշմամբ Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և երկու դրվագ՝ 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն արարքների համար, որ նա. «[Տ]ևական ժամանակ հեռախոսով կապ պահպանելով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի հաբեր իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերելու, մաքսային հսկողությունից թաքցնելով Հայաստանի Հաանրապետության մաքսային սահմանով ՀՀ փոխադրելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու համար կազմավորված կազմակերպված խմբերի կազմում գործող Շավարշ Սահակյանի, Վահե Կարապետյանի և Հարություն Կիրակոսյանի հետ, պայմանավորվել և 4 անգամ առանց իրացնելու նպատակի վերջինից ապօրինի ձեռք է բերել «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբ, իսկ 1 անգամ էլ իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափերով՝ 0.008 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի մեկ հաբ, փորձել է վաճառելու եղանակով իրացնել Գագիկ Սաշայի Գրիգորյանին: Այսպես. 2015թ. հունիսի սկզբներին Խաչատուր Ներսիսյանը հեռախոսազրույցների ընթացքում տեղեկանալով, որ Գագիկ Գրիգորյանը ցանկություն ունի գործածելու «Սուբուտեքս» տեսակի հաբ, ունենալով Շավարշ Սահակյանից և Վահե Կարապետյանից այդ հաբերն ապօրինի ձեռք բերելու հնարավորություն, պայմանավորվել է Գագիկ Գրիգորյանի հետ միասին «Սուբուտեքս» հաբեր առանց իրացնելու նպատակով ձեռք բերելու վերաբերյալ: Վահե Կարապետյանի հետ պայմանավորվելով հաբերը ձեռք բերելու հանգամանքների և քանակի վերաբերյալ, նշված ժամանակահատվածում Գագիկ Գրիգորյանի հետ գնացել են Աբովյան քաղաք, որտեղ շենքերից մեկի մուտքից գնելու եղանակով վերցրել են գետնին լուցկու տուփի մեջ դրված, զգալի չափերով՝ 0.02 գրամ, «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի 2.5 հաբ՝ Վահե Կարապետյանի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն նույն տեղում թողնելով 80.000 ՀՀ դրամ:
Այնուհետև մի քանի օր անց, նույն կերպ պայմանավորվելով Վահե Կարապետյանի հետ, կրկին Գագիկ Գրիգորյանի հետ գնացել են Աբովյան քաղաք, որտեղ Գագիկ Գրիգորյանը սպասել է ավտոմեքենայի մեջ, իսկ ինքը մտել է շենքերից մեկի մուտքը, որտեղից Վահե Կարապետյանի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն գնելու միջոցով առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք է բերել՝ վերցրել է գետնին դրված, զգալի չափերով՝ 0.008 գրամ, «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի մեկ հաբ, նույն տեղում թողնելով պայմանավորված գնի գումարը՝ 35.000 ՀՀ դրամը:
Բացի այդ, 2015թ. օգոստոսի «18»-ին Շավարշ Սահակյանի հետ ունեցած հեռախոսազրույցների ընթացքում պայմանավորվել է վերջինից ապօրինի ձեռք բերել «Սուբուտեքս» տեսակի 5 հաբ: Դրանից հետո Գագիկ Գրիգորյանի հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ընթացքում տեղեկանալով այդ հաբից մեկ հատ ձեռք բերելու ցանկության մասին, զանգահարել է Շավարշ Սահակյանին և փոխել մինչ այդ ունեցած պայմանավորվածությունը՝ պայմանավորվելով ձեռք բերել «Սուբուտեքս» տեսակի 6 հաբ: Պայմանավորվածության համաձայն նշված օրը՝ ժամը «13»-ի սահմաններում, Գագիկ Գրիգորյանի հետ, վերջինիս վարած «Օփել աստրա» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 19/1 հասցեում գործող «Հին թոնրատուն» հացատան մոտ: Գագիկ Գրիգորյանը սպասել է հացատան մոտ, իսկ Խաչատուր Ներսիսյանը հանդիպելով Շավարշ Սահակյանին վերջինից ապօրինի ձեռք է բերել «Սուբուտեքս» տեսակի 6 հաբ, որից զգալի չափերով՝ 0.008 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մեկ հաբը ձեռք է բերել Գագիկ Գրիգորյանին իրացնելու նպատակով, իսկ խոշոր չափերով՝ 0.04 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մնացած հինգ հաբն՝ առանց իրացնելու նպատակի՝ իր անձնական գործածման նպատակով: Վերադառնալով հացատուն Խաչատուր Ներսիսյանը չի կարողացել Գագիկ Գրիգորյանին իրացնել իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերած «Սուբուտեքս» տեսակի մեկ հաբը, հայտնաբերվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից և բերման է ենթարկվել ոստիկանության Մալաթիայի բաժին», որպիսի արարքների համար էլ նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
08.08.2015թ. որոշմամբ Շավարշ Զավենի Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել:
13.05.2016թ. որոշմամբ Շավարշ Զավենի Սահակյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 215-րդ հոդվածի 4-րդ մասով այն արարքների համար, որ. «[Գ]ործելով՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելով Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով թմրամիջոցներ ՀՀ տեղափոխելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու նպատակով, իր, Գրիգորի Պռոշյանի, Մարինե Վարդանյանի, Շավարշ Սահակյանի և գործով դեռևս չպարզված այլ անձանց կողմից ստեղծված կայուն և դերերի հստակ բաշխում ունեցող կազմակերպված խմբի կազմում, 2014թ. դեկտեմբերից մինչև օգոստոսի 6-ն ընկած ժամանակահատվածում իրականացրել է խմբի կողմից իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի հաբերի Ֆրանսիայի Հանրապետությունից մաքսային հսկողությունից թաքցնելով Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով ՀՀ տեղափոխելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու գործունեություն: Այսպես. Մարինե Վարդանյանը, բնակվելով Ֆրանսիայի Հանրապետությունում և ունենալով այնտեղից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի հաբեր ապօրինի ձեռք բերելու և մաքսային հսկողությունից թաքցնելով ՀՀ տեղափոխելու հնարավորություն, այդ նպատակով ստեղծել է կայուն կազմակերպված խումբ, որում ներգրավել է իր մտերիմ Շավարշ Սահակյանին, ամուսնուն՝ Գրիգորի Պռոշյանին, մորաքրոջը՝ Գայանե Մարգարյանին, և գործով դեռևս չպարզված անձանց: Այնուհետև կատարել է դերերի հստակ բաշխում, այն է՝ ինքն իրականացրել է Ֆրանսիայի Հանրապետությունում թմրամիջոցները ապօրինի ձեռք բերելուն և մաքսային հսկողությունից թաքցնելով ՀՀ տեղափոխելուն ուղղված գործողությունները, Գրիգորի Պռոշյանը և գործով չպարզված անձիք՝ այդ թմրամիջոցները ՀՀ-ում ստանալուն և դրանք ՀՀ-ում փոխադրելով Գայանե Մարգարյանին հանձնելուն ուղղված գործողությունները, Գայանե Մարգարյանը ստացված թմրանյութերը մաս-մաս Շավարշ Սահակյանին փոխանցելուն և իրացումից ստացված գումարները վերջինից վերցնելուն և Մարինե Վարդանյանին ու Գրիգորի Պռոշյանին ուղարկելուն ուղղված գործողությունները, Շավարշ Սահակյանը՝ այդ հաբերի իրացումներին և դրա արդյունքում ստացված գումարները հավաքելուն ուղղված գործողությունները: Նշված դերաբախշմամբ կազմակերպված խումբը մաքսանենգ ճանապարհով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ՀՀ ներմուծելու և ՀՀ-ում դրանք իրացնելու հանցավոր գործունեությունը իրականացրել է շուրջ 4 անգամ՝ 2014թ.-ի դեկտեմբերից մինչև 2015 թվականի օգոստոսի 6-ն ընկած ժամանակահատվածում: Այդ ընթացքում Շավարշ Սահակյանը, գործելով Մարինե Վարդանյանի ցուցումներով, խմբի մյուս անդամ Գայանե Մարգարյանի փոխանցմամբ մաս-մաս ստացել է Մարինե Վարդանյանի կողմից Ֆրանսիայի Հանրապետությունում ապօրինի ձեռք բերած, մաքսային հսկողությունից թաքցնելով Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով ՀՀ առաքված, առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի տարբեր քանակների հաբեր, դրանք վաճառելու եղանակով իրացրել է Խաչատուր Ներսիսյանին, Վահագն Վլասյանին և գործով դեռևս չպարզված այլ անձանց, և իրացումից ստացված գումարները փոխանցել է Գայանե Մարգարյանին, ով իր հերթին այդ գումարները ուղարկել է Մարինե Վարդանյանին և Գրիշա Պռոշյանին:
Այդ թվում, Շավարշ Սահակյանը, 2015թ. օգոստոսի սկզբներին, Մարինե Վարդանյանի հետ ունեցած հեռախոսազրույցների ընթացքում ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, Գայանե Մարգարյանի փոխանցմամբ ստացել է Մարինե Վարդանյանի կողմից Ֆրանսիայի Հանրապետությունում ապօրինի ձեռք բերած, մաքսային հսկողությունից թաքցնելով Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով ՀՀ առաքված, առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի 60 հաբ, իսկ ինքը Գայանե Մարգարյանին է փոխանցել 700-ից 800 հազար ՀՀ դրամ : Այդ հաբերից առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի 30 հաբերը նույն օրն իրացրել է Վահագն Վլասյանին, իսկ մնացած՝ առանձնապես խոշոր չափերով՝ 0.221 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի հաբերը իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել է իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 2-րդ նրբանցքի 12-րդ շենքի 1/1 բնակարանում, որն էլ հայտնաբերվել է 2015թ. օգոստոսի 6-ին բնակարանի խուզարկությամբ: Նույն օրը Գայանե Մարգարյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել է մնացած՝ իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2.764 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի հաբերը և դրանց կտորները», որպիսի արարքների համար էլ ներգրավվել է, որպես մեղադրյալ:
08.08.2015թ. որոշմամբ Գայանե Զավենի Մարգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել:
13.05.2016թ. որոշմամբ Գայանե Զավենի Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 215-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, այն արարքների համար, որ նա. «[Գ]ործելով՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելով Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով թմրամիջոցներ ՀՀ տեղափոխելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու նպատակով, իր, Գրիգորի Պռոշյանի, Մարինե Վարդանյանի, Շավարշ Սահակյանի և գործով դեռևս չպարզված այլ անձանց կողմից ստեղծված կայուն և դերերի հստակ բաշխում ունեցող կազմակերպված խմբի կազմում, 2014թ. դեկտեմբերից մինչև օգոստոսի «06»-ն ընկած ժամանակահատվածում իրականացրել է խմբի կողմից իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի հաբերի Ֆրանսիայի Հանրապետությունից մաքսային հսկողությունից թաքցնելով Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով ՀՀ տեղափոխելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու գործունեություն: Այսպես. Մարինե Վարդանյանը, բնակվելով Ֆրանսիայի Հանրապետությունում և ունենալով այնտեղից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի հաբեր ապօրինի ձեռք բերելու և մաքսային հսկողությունից թաքցնելով ՀՀ տեղափոխելու հնարավորություն, այդ նպատակով ստեղծել է կայուն կազմակերպված խումբ, որում ներգրավել է իր մտերիմ Շավարշ Սահակյանին, ամուսնուն՝ Գրիգորի Պռոշյանին, մորաքրոջը՝ Գայանե Մարգարյանին, և գործով դեռևս չպարզված անձանց: Այնուհետև կատարել է դերերի հստակ բաշխում, այն է՝ ինքն իրականացրել է Ֆրանսիայի Հանրապետությունում թմրամիջոցներն ապօրինի ձեռք բերելուն և մաքսային հսկողությունից թաքցնելով ՀՀ տեղափոխելուն ուղղված գործողությունները, Գրիգորի Պռոշյանը և գործով չպարզված անձիք՝ այդ թմրամիջոցները ՀՀ-ում ստանալուն և դրանք ՀՀ-ում փոխադրելով Գայանե Մարգարյանին հանձնելուն ուղղված գործողությունները, Գայանե Մարգարյանը՝ ստացված թմրանյութերը մաս-մաս Շավարշ Սահակյանին փոխանցելուն և իրացումից ստացված գումարները վերջինից վերցնելուն և Մարինե Վարդանյանին ու Գրիգորի Պռոշյանին ուղարկելուն ուղղված գործողությունները, Շավարշ Սահակյանն՝ այդ հաբերի իրացումներին և դրա արդյունքում ստացված գումարները հավաքելուն ուղղված գործողությունները: Նշված դերաբախշմամբ կազմակերպված խումբը մաքսանենգ ճանապարհով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ՀՀ ներմուծելու և ՀՀ-ում դրանք իրացնելու հանցավոր գործունեությունն իրականացրել է շուրջ 4 անգամ՝ 2014թ. դեկտեմբերից մինչև 2015թ. օգոստոսի «06»-ն ընկած ժամանակահատվածում: Այդ ընթացքում Գայանե Մարգարյանը, գործելով Մարինե Վարդանյանի ցուցումներով, ՀՀ-ում 4 անգամ ստացել է վերջինիս կողմից Ֆրանսիայի Հանրապետությունում ապօրինի ձեռք բերած, մաքսային հսկողությունից թաքցնելով Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով ՀՀ առաքված, առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի տարբեր քանակների հաբեր, դրանք իրացնելու նպատակով փոխադրել և հանձնել է Շավարշ Սահակյանին և վերջինից ստանալով այդ հաբերի իրացումից ստացված գումարները, ուղարկել է Մարինե Վարդանյանին և Գրիշա Պռոշյանին: Այդ թվում, Գայանե Մարգարյանը, 2015թ. օգոստոսի սկզբներին, Մարինե Վարդանյանի հետ ունեցած հեռախոսազրույցների ընթացքում ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, Գրիշա Պռոշյանի եղբոր՝ Էդուարդ Պռոշյանի միջոցով ՀՀ-ում ստացել է Մարինե Վարդանյանի կողմից Ֆրանսիայի Հանրապետությունում ապօրինի ձեռք բերած, մաքսային հսկողությունից թաքցնելով Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով ՀՀ առաքված, առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի հաբեր և գործելով Մարինե Վարդանյանի ցուցումներով՝ դրանցից առանձնացրել է առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի 60 հաբ, փոխադրել է Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 2-րդ նրբանցքի 12-րդ շենքի 1/1 բնակարան և հանձնել է այնտեղ բնակվող Շավարշ Սահակյանին, այնուհետև առանձնացրել է առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի ևս 30 հաբ, և տեղափոխելով Երևան քաղաքի Կարապետյան 22 տան մոտակայքը հանձնել է Արայիկ Սարգսյանին: Շավարշ Սահակյանն իր հերթին առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի 30 հաբերը իրացրել է Վահագն Վլասյանին, իսկ մնացած՝ իր մոտ իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 0.221 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի հաբերը հայտնաբերվել են 2015թ. օգոստոսի «06»-ին Շավարշ Սահակյանի բնակարանի խուզարկությամբ: Նույն օրը Գայանե Մարգարյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել է մնացած՝ իր մոտ իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2.764 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի հաբերը և դրանց կտորները», որպիսի արարքի համար էլ նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
16.05.2016թ. որոշմամբ հմ.59102715 քրեական գործից անջատվել է՝ Արտեմ Սամվելի Հարությունյանի, Գագիկ Սերյոժայի Գրիգորյանի, Հակոբ Արարատի Նիկոյանի, Մարինե Արմենի Վարդանյանի, Վահե Յուրիկի Կարապետյանի, Գրիգորի Վանյայի Պռոշյանի, Վահագն Ռաֆիկի Վլասյանի և մյուսների կողմից թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի, 215-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներով մասը, և անջատված մասով քրեական գործին շնորհվել է 59103516 համարը:
Հմ. 59102715 քրեական գործն, ըստ մեղադրանքի՝ Շավարշ Զավենի Սահակյանի՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 215-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանի՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և երկու դրվագ՝ 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Գայանե Զավենի Մարգարյանի՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 215-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 27.05.2016թ. կազմված և 03.06.2016թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 03.06.2016թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան և մակագրվել է դատավոր՝ Ա.Նիկողոսյանին:
ՀՀ Նախագահի 17.05.2018թ. ՆՀ-322-Ա հրամանագրով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Նիկողոսյանի` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավոր նշանակվելու կապակցությամբ քրեական գործը 25.05.2018թ. վերամակագրվել և 28.05.2018թ. հանձնվել է դատավոր՝ Ա.Գաբրիելյանին:
25.01.2018թ-ին ուժի մեջ մտած՝ «Հայաստանի Հանրապետության դատական օրենսգրքում լրացումներ և փոփոխություններ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի համաձայն՝ օրենսգրքի 24-րդ հոդվածի 1-ին մասը շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ՝ Երևան քաղաքում գործում է Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը (...):
Նույն օրենքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելու օրվանից Երևան քաղաքի վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանները շարունակում են գործել որպես Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարան, իսկ դատարանների նախագահները և դատավորները շարունակում են պաշտոնավարել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավորի պաշտոնում և քննել իրենց վարույթում եղած գործերը:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 18.06.2019թ. որոշմամբ Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանի նկատմամբ երկու դրվագ՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ:
23.07.2020թ. մեղադրող-դատախազ՝ Խ.Երեմյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-ին հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նոր մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա. «[Տ]ևական ժամանակ հեռախոսով կապ պահպանելով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբեր Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ փոխադրելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու համար կազմավորված կազմակերպված խմբի կազմում գործող Շավարշ Սահակյանի հետ, 2015թ. հունիսի «18»-ին Շավարշ Սահակյանի հետ ունեցած հեռախոսազրույցների ընթացքում պայմանավորվել է վերջինից ապօրինի ձեռք բերել «Սուբուտեքս» տեսակի 6 դեղահաբ, որից մեկը Գագիկ Սաշայի Գրիգորյանին իրացնելու, իսկ մնացածն անձնական օգտագործման նպատակով: Այնուհետև, պայմանավորվածության համաձայն, նշված օրը՝ ժամը «13»-ի սահմաններում, Խաչատուր Ներսիսյանը և Գագիկ Գրիգորյանը, վերջինիս կողմից շահագործված «Օփել աստրա» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 19/1 հասցեում գործող «Հին թոնրատուն» հացատան մոտ, որտեղ Գագիկ Գրիգորյանը սպասել է, իսկ Խաչատուր Ներսիսյանը հանդիպելով Շավարշ Սահակյանին վերջինից ապօրինի ձեռք է բերել խոշոր չափերի՝ 0,042 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» ներհրված դաջվածքով «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբեր, որից՝ 0.008 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մեկ հաբը Գագիկ Գրիգորյանին իրացնելու նպատակով, իսկ խոշոր չափերով՝ 0.034 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մնացած դեղահաբերն՝ առանց իրացնելու նպատակի՝ իր անձնական օգտագործման համար: Վերադառնալով նշված հացատան մոտ Խաչատուր Ներսիսյանը չի կարողացել Գագիկ Գրիգորյանին փոխանցել վերջինիս իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերած «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի մեկ դեղահաբը, քանի որ հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ոստիկանության Մալաթիայի բաժին»:
23.07.2020թ. մեղադրող-դատախազ՝ Խ.Երեմյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-ին հոդվածի 3-րդ մասի և «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 16.05.2016թ. ընդունված թիվ ՀՕ-83-Ն օրենքի հիման վրա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածն ուժը կորցրած ճանաչելու և ՀՀ քրեական օրենսգիրքը 267.1-ին հոդվածով լրացվելու հիմքով Շավարշ Սուրիկի Սահակյանին առաջադրված մեղադրանը փոփոխվել, լրացվել է և նրան ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքների համար, որ նա. «[Գ]ործելով մաքսանենգ ճանապարհով Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով թմրամիջոցներ ՀՀ տեղափոխելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու նպատակով, իր, Գրիգորի Պռոշյանի, Մարինե Վարդանյանի և գործով դեռևս չպարզված այլ անձանց կողմից ստեղծված կայուն և դերերի հստակ բաշխում ունեցող կազմակերպված խմբի կազմում, 2014թ. դեկտեմբերից մինչև 2015թ. օգոստոսի «06»-ն ընկած ժամանակահատվածում իրականացրել է խմբի կողմից իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբերի Ֆրանսիայի Հանրապետությունից մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ պետական սահմանով ՀՀ տեղափոխելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու գործունեություն: Այսպես. Մարինե Վարդանյանը, բնակվելով Ֆրանսիայի Հանրապետությունում և ունենալով այնտեղից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբեր ձեռք բերելու և մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ պետական սահմանով ՀՀ տեղափոխելու հնարավորություն, այդ նպատակով ստեղծել է կայուն կազմակերպված խումբ, որում ներգրավել է իր մտերիմ Շավարշ Սահակյանին, ամուսնուն՝ Գրիգորի Պռոշյանին, մորաքրոջը՝ Գայանե Մարգարյանին և գործով դեռևս չպարզված անձանց: Այնուհետև, կատարել է դերերի հստակ բաշխում, այն է՝ ինքն իրականացրել է Ֆրանսիայի Հանրապետությունից թմրամիջոցները ձեռք բերելուն և դրանք մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ պետական սահմանով ՀՀ տեղափոխելուն ուղղված գործողությունները, Գրիգորի Պռոշյանը և գործով չպարզված անձիք՝ այդ թմրամիջոցները ՀՀ-ում ստանալուն և Գայանե Մարգարյանին հանձնելուն ուղղված գործողությունները, Գայանե Մարգարյանը ստացված թմրամիջոցները մաս-մաս Շավարշ Սահակյանին փոխանցելուն և իրացումից ստացված գումարները վերջինից վերցնելուն և Մարինե Վարդանյանին ու Գրիգորի Պռոշյանին ուղարկելուն ուղղված գործողությունները, Շավարշ Սահակյանն՝ այդ դեղահաբերի իրացումներին և դրա արդյունքում ստացված գումարները հավաքելուն ուղղված գործողությունները: Նշված դերաբախշմամբ կազմակերպված խումբը մաքսանենգ ճանապարհով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ՀՀ պետական սահմանով ՀՀ ներմուծելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու հանցավոր գործունեությունն իրականացրել է շուրջ 4 անգամ՝ 2014թ. դեկտեմբերից մինչև 2015թ. օգոստոսի «06»-ն ընկած ժամանակահատվածում: Այդ ընթացքում Շավարշ Սահակյանը գործելով Մարինե Վարդանյանի ցուցումներով, խմբի մյուս անդամ Գայանե Մարգարյանի փոխանցմամբ մաս-մաս ստացել է Մարինե Վարդանյանի կողմից Ֆրանսիայի Հանրապետությունից ձեռք բերված և ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ առաքված առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի տարբեր քանակի դեղահաբեր, դրանք վաճառելու եղանակով իրացրել է գործով դեռևս չպարզված անձանց, ինչպես նաև Խաչատուր Ներսիսյանին և իրացումից ստացված գումարները փոխանցել է Գայանե Մարգարյանին, ով իր հերթին այդ գումարներն ուղարկել է Մարինե Վարդանյանին և Գրիգորի Պռոշյանին: Այդ թվում, 2015թ. հունիսի «18»-ին, Խաչատուր Ներսիսյանը Շավարշ Սահակյանի հետ ունեցած հեռախոսազրույցների ընթացքում պայմանավորվել է վերջինիցս ձեռք բերել «Սուբուտեքս» տեսակի 6 դեղահաբ: Այնուհետև, պայմանավորվածության համաձայն նշված օրը՝ ժամը «13»-ի սահմաններում, Խաչատուր Ներսիսյանը և Գագիկ Գրիգորյանը, վերջինիս կողմից շահագործված «Օպել Աստրա» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 19/1 հասցեում գործող «Հին թոնրատուն» հացատան մոտ, որտեղ Գագիկ Գրիգորյանը սպասել է, իսկ Խաչատուր Ներսիսյանը հանդիպել է Շավարշ Սահակյանին, ով Խաչատուր Ներսիսյանին ապօրինի իրացրել է խոշոր չափ հանդիսացող՝ 0.042 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող, «B8» ներհրված դաջվածքով, «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբեր, որոնք 2015թ. հունիսի «18»-ին հայտնաբերվել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի 19/1 հասցեում գործող «Հին Թոնրատուն» սննդի կետի տաղավարի զննությամբ, որի ընթացքում Խաչատուր Ներսիսյանը հայտարարել է, որ դրանք իրեն են պատկանում:
Բացի այդ, Շավարշ Սահակյանը Մարինե Վարդանյանի հետ ունեցած հեռախոսազրույցների ընթացքում ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, 2015թ. օգոստոսի «06»-ին հանդիպել է Գայանե Մարգարյանին և նրան տվել 700.000-800.000 ՀՀ դրամ, իսկ Գայանե Մարգարյանը Շավարշ Սահակյանին է փոխանցել Մարինե Վարդանյանի կողմից Ֆրանսիայի Հանրապետությունից ձեռք բերված և մաքսանենգ ճանապարհով Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով ՀՀ առաքված առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի 60 դեղահաբեր, որից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 0.221 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբերն իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել է իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 2-րդ նրբանցքի 12-րդ շենքի 1/1 բնակարանում, որն էլ 2015թ. օգոստոսի «06»-ին հայտնաբերվել է նշված բնակարանի խուզարկությամբ: Նույն օրը Գայանե Մարգարյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել է մնացած՝ իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2.764 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբերը և դրանց կտորները»:
23.07.2020թ. մեղադրող-դատախազ՝ Խ.Երեմյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-ին հոդվածի 3-րդ մասի և «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 16.05.2016թ. ընդունված թիվ ՀՕ-83-Ն օրենքի հիման վրա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածն ուժը կորցրած ճանաչելու և ՀՀ քրեական օրենսգիրքը 267.1-ին հոդվածով լրացվելու հիմքով Գայանե Զավենի Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանը փոփոխվել, լրացվել է և նրան ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նոր մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքների համար, որ նա. «[Գ]ործելով մաքսանենգ ճանապարհով Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով թմրամիջոցներ ՀՀ տեղափոխելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու նպատակով, իր, Գրիգորի Պռոշյանի, Մարինե Վարդանյանի, Շավարշ Սահամյանի և գործով դեռևս չպարզված այլ անձանց կողմից ստեղծված կայուն և դերերի հստակ բաշխում ունեցող կազմակերպված խմբի կազմում, 2014թ. դեկտեմբերից մինչև 2015թ. օգոստոսի «06»-ն ընկած ժամանակահատվածում իրականացրել է խմբի կողմից իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբերի Ֆրանսիայի Հանրապետությունից մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ պետական սահմանով ՀՀ տեղափոխելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու գործունեություն: Այսպես. Մարինե Վարդանյանը, բնակվելով Ֆրանսիայի Հանրապետությունում և ունենալով այնտեղից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբեր ձեռք բերելու և մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ պետական սահմանով ՀՀ տեղափոխելու հնարավորություն, այդ նպատակով ստեղծել է կայուն կազմակերպված խումբ, որում ներգրավել է իր մտերիմ Շավարշ Սահակյանին, ամուսնուն՝ Գրիգորի Պռոշյանին, մորաքրոջը՝ Գայանե Մարգարյանին և գործով դեռևս չպարզված անձանց: Այնուհետև, կատարել է դերերի հստակ բաշխում, այն է՝ ինքն իրականացրել է Ֆրանսիայի Հանրապետությունից թմրամիջոցները ձեռք բերելուն և դրանք մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ պետական սահմանով ՀՀ տեղափոխելուն ուղղված գործողությունները, Գրիգորի Պռոշյանը և գործով չպարզված անձիք՝ այդ թմրամիջոցները ՀՀ-ում ստանալուն և դրանք ՀՀ-ում փոխադրելով Գայանե Մարգարյանին հանձնելուն ուղղված գործողությունները, Գայանե Մարգարյանը ստացված թմրամիջոցները մաս-մաս Շավարշ Սահակյանին փոխանցելուն և իրացումից ստացված գումարները վերջինից վերցնելուն և Մարինե Վարդանյանին ու Գրիգորի Պռոշյանին ուղարկելուն ուղղված գործողությունները, Շավարշ Սահակյանն՝ այդ դեղահաբերի իրացումներին և դրա արդյունքում ստացված գումարները հավաքելուն ուղղված գործողությունները: Նշված դերաբախշմամբ կազմակերպված խումբը մաքսանենգ ճանապարհով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ՀՀ պետական սահմանով ՀՀ ներմուծելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու հանցավոր գործունեությունն իրականացրել է շուրջ 4 անգամ՝ 2014թ. դեկտեմբերից մինչև 2015թ. օգոստոսի «06»-ն ընկած ժամանակահատվածում: Այդ ընթացքում Շավարշ Սահակյանը գործելով Մարինե Վարդանյանի ցուցումներով, խմբի մյուս անդամ Գայանե Մարգարյանի փոխանցմամբ մաս-մաս ստացել է Մարինե Վարդանյանի կողմից Ֆրանսիայի Հանրապետությունից ձեռք բերված և ՀՀ պետական սահմանով մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ առաքված առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի տարբեր քանակի դեղահաբեր, դրանք իրացնելու նպատակով փոխադրել և հանձնել է Շավարշ Սահակյանին և վերջինից ստանալով այդ դեղահաբերի իրացումից ստացված գումարները, դրանք փոխանցել է Մարինե Վարդանյանին և Գրիգորի Պռոշյանին: Այդ թվում, Գայանե Մարգարյանը, 2015թ. օգոստոս ամսին, Մարինե Վարդանյանի հետ ունեցած հեռախոսազրույցների ընթացքում ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն, Գրիգոր Պռոշյանի եղբոր՝ Էդուարդ Պռոշյանի միջոցով ՀՀ-ում ստացել է Մարինե Վարդանյանի կողմից Ֆրանսիայի Հանրապետությունից ձեռք բերված, մաքսանենգ ճանապարհով Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով ՀՀ առաքված առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբեր և գործելով Մարինե Վարդանյանի ցուցումներով՝ դրանցից առանձնացրել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի 60 դեղահաբ, որոնք 2015թ. օգոստոսի «06»-ին փոխադրել է Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 2-րդ նրբանցքի 12-րդ շենքի 1/1 բնակարան և հանձնել այնտեղ բնակվող Շավարշ Սահակյանին: Այնուհետև, նշված դեղահաբերից առանձնացրել է առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի ևս 30 դեղահաբ և տեղափոխելով Երևան քաղաքի Կարապետյան 22ա տան մոտ՝ հանձնել է Արայիկ Սարգսյանին: Նույն օրը, Գայանե մարգարյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել է մնացած՝ իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2.764 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբերը և դրանց կտորները»:







2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում


Դատարանի հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա.
Վկա՝ Հռիփսիմե Ռուբենի Պետրոսյանը դատաքննությամբ, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց: Դատաքննությամբ հետազոտվեց Հ.Պետրոսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը, որով վերջինս հայտնել էր, որ Գայանե Մարգարյանն իր սկեսուրն է, ով բնակվել է իրենց հետ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 1-ին նրբանցքի 5-րդ շենքի հմ.46 հասցեի բնակարանում: 2015թ. օգոստոսի «06»-ին առավոտից զբաղվել է իր նորածին երեխայով և գրեթե մշտապես գտնվել է ննջասենյակում, այդ պատճառով ուշադիր չի եղել, թե Գայանեն ինչով է զբաղվել և ում հետ է հեռախոսով խոսել: Միայն դռան բացվել-փակվելու ձայներից զգացել է, որ առավոտյան նա մի պահ դուրս է եկել տնից: Նույն օրը՝ ժամը «13»-ի սահմաններում, երբ երեխային տարել է բակ, եկել են սկիսուրի քույրերն՝ Անահիտն ու Սուսաննան և ինքը նրանց հետ մտել է տուն: Քանի որ երեխան անհանգիստ է եղել և հաճախակի լացել է, հիմնականում գտնվել է ննջասենյակում և չգիտի, թե Գայանեն քույրերի հետ ինչի մասին է զրուցել և ինչ է տվել: Նույն օրը՝ ժամը «17»-ի սահմաններում, ոստիկաններն այցելել են իրենց տուն և խուզարկություն են կատարել, որի ընթացքում տան զուգարանում գտնվող պահարանից հայտնաբերել են պլաստմասե տուփերի մեջ պահված դեղահաբեր, որոնք փաթեթավորել ու վերցրել են: Հաբերի մասին իրեն ոչինչ հայտնի չի եղել և դրանք ինքը երբևէ չի տեսել: Ոստիկաններն իրենց հետ տարել են նաև Գայանեին, իսկ հետագայում իմացել է, որ վերջինիս այդ հաբերի կապակցությամբ մեղադրել և կալանավորել են: Վկան հայտնել է նաև, որ Գայանեի քրոջ դուստրը՝ Մարինեն, բնակվել է Ֆրանսիայում: Երբևէ չի տեսել խուզարկությամբ տնից հայտնաբերված այդ հաբերը: Դրանց մասին ևս Գայանեն իրեն որևէ բան չի ասել:
Վկա՝ Անահիտ Զավենի Վարդանյանը դատաքննությամբ, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց: Դատաքննությամբ հետազոտվեց Ա.Վարդանյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը, որով վերջինս հայտնել էր, որ Գայանե Մարգարյանն իր քույրն է, ում հետ գտնվել է մտերիմ փոխհարաբերություններում: Մարինե Վարդանյանն իր դուստրն է, ով հինգ տարուց ավել է բնակվում է Ֆրանսիայի Ստրասբուրգ քաղաքում և ամուսնացած է Գրիգորի Վանյայի Պռոշյանի հետ: Մարինեն վերջին անգամ Հայաստան է եկել 2014թ-ի ամռանն, իսկ Գրիշան՝ 2015թ. ամռանը: Դուստրը ժամանակ առ ժամանակ հիմնականում հագուստով, քաղցրավենիքով և օծանելիքով ծանրոցներ է ուղարկել: 2015թ. օգոստոսի սկզբներին դուստրն ասել է, որ հերթական ծանրոցն է ուղարկել և ինքը քրոջ՝ Սուսաննայի հետ, Գայանեին ձերբակալելու օրը ծանրոցը վերցնելու նպատակով գնացել է նրանց տուն ու բացի հագուստից և կոնֆետներից որևէ, այլ բան, առավել ևս գումար չի վերցրել Գայանեից, քանի որ նրա հետ գումարի պարտք ու պահանջ չի ունեցել: Նույն օրը՝ ժամը «19»-ից «20»-ի սահմաններում, զանգահարել է Հռիփսիմեն և ասել, որ իրենց տուն են այցելել ոստիկանները, և Գայանին էլ տարել են իրենց հետ: Հաջորդ օրը՝ Գայանի պաշտպանից տեղեկացել է, որ տան խուզարկությամբ ինչ-որ հաբեր են հայտնաբերվել, որոնք թմրանյութեր են եղել, ինչի համար Գայանին մեղադրանք է առաջադրվել: Վկան բացառել է այդ հաբերն իր դստեր կողմից ուղարկած լինելը, նաև հայտնել է, որ այդ հաբերի մասին Գայանեն իրեն որևէ տեղեկություն չի հայտնել: 2015թ. օգոստոսի «06»-ին Գայանեն տվել է նաև մյուս քրոջ՝ Սուսանայի որդի Արտյոմ Կոչետկովի կողմից պարտք տված գումարի մարմանն ուղղված 130.000 ռուբլի գումարը:
Վկա՝ Սուսաննա Զավենի Մարգարյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ Գայանե Մարգարյանը քույրն է, ում ընտանիքի հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Մարինե Վարդանյանը մյուս քրոջ՝ Անահիտի դուստրն է, ով հինգ տարուց ավել է բնակվում է Ֆրանսիայի Ստրասբուրգ քաղաքում և ամուսնացած է Գրիգորի Վանյայի Պռոշյանի հետ: Գայանեի հետ փոխհարաբերությունները շատ լավ են, և իրենք հաճախակի կիսվել են տարբեր անձնական և առօրյա հարցերով, սակայն վերջինս իրեն երբևէ որևէ բան չի ասել որևէ դեղահաբի կապակցությամբ: 2015թ-ի օգոստոսի սկզբներին՝ Գայանեին ձեռբակալելու օրը, Մարինեի կողմից Անահիտին ուղարկված ծանրոցը վերցնելու նպատակով Անահիտի հետ միասին գնացել են Գայանի տուն, որտեղ Գայանեն Անահիտին է տվել մի տոպրակ, որի մեջ եղել են կոնֆետներ և հագուստներ: Այդ ժամանակ Գայանեն տվել է նաև 130.000 ռուբլուն համարժեք դրամ, որը նախատեսված է եղել Գայանեի կողմից իր որդի Արտյոմից վերցրած գումարային պարտքը մարելու համար: Այդ գումարը նախատեսված է եղել իր կողմից որդուն փոխանցելու համար: Ծանրոցն ու գումարը վերցնելուց հետո վերադարձել են Արտաշատ: Նույն օրը՝ ժամը «19»-ից «20»-ի սահմաններում, զանգահարել է Հռիփսիմեն և ասել է, որ տուն են եկել ոստիկանները և Գայանին էլ տարել են իրենց հետ: Որևէ այլ տեղեկություն չի հայտնել: Հաջորդ օրը՝ Գայանի պաշտպանից իմացել են, որ տան խուզարկությամբ ինչ-որ հաբեր են հայտնաբերվել, որոնք թմրանյութեր են, ինչի համար Գայանին մեղադրանք է առաջադրվել:
Վկա՝ Անահիտ Հարությունի Դարբինյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ Գայանե Մարգարյանն իր եղբոր՝ Անդրանիկի Դարբինյանի կինն է: Գայանեն և եղբայրն արդեն շուրջ մեկ տարի է ամուսնալուծված են, սակայն Գայանե Մարգարյանը շարունակել է բնակվել իր հայրական տանը՝ որդու՝ Հարություն Դարբինյանի հարսի՝ Հռիփսիմե Պետրոսյանի և երկու թոռների հետ: Գայանեի և նրա ընտանիքի հետ գտնվել է շատ մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ: 2015թ. օգոստոսի 6-ին՝ երեկոյան, զանգահարել է Գայանեի հարսը՝ Հռիփսիմեն և հայտնել է, որ ոստիկանները եկել են նրանց տուն, խուզարկել են և հայտնաբերել են դեղահաբեր, որից հետո Գայանեին տարել են ոստիկանություն: Միայն հետագայում իմացել է, որ հայտնաբերված դեղահաբերը հանդիսացել են թմրամիջոց: Այդ դեղահաբերի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չի ունեցել, դրանց մասին Գայանեն ոչինչ չի ասել:
Վկա՝ Էդուարդ Վանյայի Պռոշյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ եղբայրը՝ Գրիգորի Վանյայի Պռոշյանը, մոտ 15 տարի է, ինչ բնակվում է Ֆրանսիայի Հանրապետության Ստրասբուրգ քաղաքում: Մարինեն եղբոր երկրորդ կինն է: Վերջինիս մորաքրոջը՝ Գայանեին, տեսել է միայն մեկ անգամ, այն էլ տարիներ առաջ ու նրա հետ որևէ շփում չի ունեցել: 2015թ. օգոստոսի սկզբներին, իրեն զանգահարել է Մարինեն և ասել է, որ եղբոր դուստր Սվետլանան գալու է Հայաստան, ում հետ մորաքրոջ համար հագուստ է ուղարկել ու խնդրել է այն Սվետլանայից վերցնել և փոխանցել մորաքրոջը՝ Գայանեին: Ինքը հանաձայնվել է: Դրա հաջորդ օրը՝ օգոստոսի «04»-ին, թե «05»-ին, Սվետլանան եկել է Հայաստան: Նա զանգահարել է իրեն, ասել է, որ արդեն Երևանում է, ու խնդրել Ալավերդյան փողոցից տեղափոխել ընկերուհու տուն: Ինքը գնացել է Ալավերդյան փողոց, հանդիպել է Սվետլանային և նրան իր մեքենայով տարել է Նոր-Նորքի 1-ին զանգված: Սվետլանան մեքենայից իջնելուց թողել է մի ծանրոց, ասել է, որ այդ տոպրակը Մարինեի մորաքրոջինն է և խնդրել է տանել և տալ Մարինեի մորաքրոջը: Հաջորդ օրն՝ առավոտյան, զանգահարել է Մարինեի մորաքույր Գայանեն ու բացատրել է շենքի տեղը, որը գտնվել է Բաշինջաղյան փողոցի վրա: Հասնելով Գայանեի նկարագրած շենքի մոտ, զանգահարել է նրան և ասել է, որ իջնի ու վերցնի ծանրոցը: Քիչ անց իջել է Գայանեն, մոտեցել է մեքենային և ավտոմեքենայի բեռնախցիկից վերցրել է այդ տոպրակը: Դրանից հետո առանց որևէ այլ բան խոսալու հեռացել է:
Այլ քրեական գործով մեղադրյալ՝ Գագիկ Սաշայի Գրիգորյանը դատաքննությամբ, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները տվել է թմրամիջոց օգտագործած վիճակում և դրանք իրականությանը չեն համապատասխանում: Դատաքննությամբ հետազոտվեց Գ.Գրիգորյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, որով վերջինս հայտնել էր, որ շուրջ երկու ամիս է գործածում է սուբուտեքս տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերում Հրազդան քաղաքի բնակիչ՝ գնչու մականվամբ Խաչատուր Ներսիսյանից՝ յուրաքանչյուր հաբի համար վճարելով 40.000 ՀՀ դրամ: Վերջինիս հետ կապ է հաստատել 094-99-31-69 բջջային հեռախոսահամարով: Այդ հեռախոսահամարով հեռախոսազրույցների ընթացքում պայմանավորվել է սուբուտեքս ձեռք բերելու վերաբերյալ և իր վարած «Օփել աստրա» մակնիշի ավտոմեքենայով 2015թ. հունիսի սկզբներին Խաչատուր Ներսիսյանի հետ գնացել են Աբովյան քաղաք, որտեղ ինքը Խաչատուր Ներսիսյանին է տվել 60.000 դրամ գումար, իսկ վերջինս այդ գումարին ավելացրել է ևս 20.000 դրամ գումար: Միասին մտել Աբովյան քաղաքի շենքերից մեկի մուտք, որտեղ լուցկու տուփի մեջ եղել է սուբուտեքս տեսակի երկու հաբ, որից կեսը գործածել է Խաչատուրը, իսկ մնացածն՝ ինքը: Դրանից մի քանի օր անց, կրկին նախօորոք հեռախոսով պայմանավորվելով, միասին գնացել են Աբովյան քաղաք, որտեղ ինքը Խաչատուր Ներսիսյանին տվել է 35.000 ՀՀ դրամ գումար: Աբովյան քաղաքում Խաչատուր Ներսիսյանը դուրս է եկել ավտոմեքենայից և վերադառնալով իրեն տվել է մեկ հաբ սուբուտեքս: Բացի այդ, 2015թ. հունիսի «17»-ին Խաչատուր Ներսիսյանի հետ ունեցած հերթական հեռախոսազրույցների ընթացքում իմանալով, որ վերջինս հաջորդ օրը պետք է ձեռք բերի սուբուտեքս հաբեր, խնդրել է մեկ հաբ էլ ձեռք բերել իր համար: Հաջորդ օրը հանդիպել է Խաչատուր Ներսիսյանին, իր նշված ավտոմեքենայով միասին գնացել են Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոց: Հասնելով արագաչափի մոտ Խաչատուր Ներսիսյանի պահանջով կանգնեցրել է ավտոմեքենան, որից հետո վերջինս իջնելով ավտոմեքենայից, հեռացել է՝ իրեն ասելով ավտոմեքենան կանգնեցնել հացատան դիմաց: Մոտ 15 րոպե անց, Խաչատուր Ներսիսյանը վերադարձել է, սակայն չի հասցրել իր համար նախատեսված սուբուտեքս հաբը տալ իրեն, քանի որ այդ պահին հացատուն են մտել ոստիկանության աշխատակիցները և հայտնաբերել թմրամիջոցները: Դրանից մոտ մեկ ամիս անց, Խաչատուրը ՔԿՀ-ից զանգահարել է իրեն և հեռախոսազրույցի ընթացքում ասել է, որ ումից որ Սուտուտեքս է վերցնելիս եղել Լենինգրադյան փողոցի մոտակայքից, այդ տվողը բռնվել է, նաև բռնվել է այդ «գրուպի մեջի» կինը: Խաչատուրն իրեն ասել է, որ սուբուտեքսը ձեռք է բերել Շավարշից, ով արդեն բռնվել է ու գտնվում է իրենց մոտ՝ բերդում: Ասել է նաև, որ փոշմանել է, որ դրանց անունները չի տվել ցուցմունքների ժամանակ: Ասել է, որ պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո հնարավոր է անունները տա, որ հոդվածը փոխեն: Իրեն խնդրել է ասել, որ իրենից գումար չի վերցրել, այլ թմրամիջոցը ձեռք են բերել համատեղ գումարով, որ իրար հետ միասին օգտագործեն: Ասել է նաև, որ ցուցմունք տա իբր ինքը կարող է մեկ օրում 2 հատ սուբուտեքս օգտագործել և իբրև թե հայտնաբերվածն իրենց մի քանի օրվա «պայոկն» է եղել: Խաչատուրը, որպես սուբուտեքս ձեռք բերելու աղբյուր նշել է «Հրազդան» ՔԿՀ-ն: Ասել է, որ այդ ՔԿՀ-ից զանգահարել են իրան, ասել են թմրամիջոցի տեղը, որը նա գնացել և վերցրել է: Գ.Գրիգորյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Խաչատուր Ներսիսյանի հետ առերես հարցաքննվելիս:
Փորձագետ՝ Արտակ Տիգրանի Սարգսյանի կողմից դատաքննությամբ տված ցուցմունքով այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված նույնատիպ «B8» գրառմամբ «Սուբուտեքս» տեսակի հաբերը գործարանային արտադրության են, դրանցից յուրաքանչյուրում «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի քանակությունը կազմում է 0.008 գրամ:
Ամբաստանյալ՝ Գայանե Զավենի Մարգարյանն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չճանաչեց, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, սակայն պնդեց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները որոնցով հայտնել էր, որ քրոջ դուստրը` Մարինե Վարդանյանը, ամուսնու` Գրիշայի և երեխաների հետ բնակվել են Ֆրանսիայում: Տեղյակ չէ, թե նրանք Ֆրանսիայում ինչով են զբաղվել, սակայն նրանց հետ միշտ գտնվել է լավ հարաբերությունների մեջ: 2014թ. հուլիսին, Մարինեն եկել է Հայաստան և ինքը գնացել է նրան տեսակցելու: Ինչ-որ մեկին տեսակցելու համար Մարինեի առաջարկով գնացել են Երևան քաղաքի «Տաշիր» առևտրի կենտրոնի մոտակայք, ինքը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Մարինեն իջել է, և չի տեսել, թե ում հետ է տեսակցել: Մեկ անգամ էլ Մարինեն առաջարկել է իրեն Երևանում հանդիպել մի տղամարդու ու նրան «շաքարի դեղ» փոխանցել: Ինքը չի մերժել և վերցնելով պոլիէթիլենով փաթաթված դեղը, Մարինեի նշած ժամին գնացել է Երևան քաղաքի 3-րդ մասի «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի մոտ, որտեղ Մարինե Վարդանյանի կազմակերպմամբ առաջին անգամ հանդիպել է Շավոյին և նրան է տվել այդ դեղերը: Շավոն իրեն գումար է տվել, որն ամբողջությամբ տարել է Արտաշատ ու տվել Մարինեին: Դրանից հետո Մարինե Վարդանյանը գնացել է Ֆրանսիա: 2014թ. հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին, Մարինեն զանգահարել է Ֆրանսիայից և հեռախոսազրույցի ընթացքում ասել է. «բան կա ուղարկելու, ես գործ չունեմ, ինքը ինձ հասցեն կասի, ես կտանեմ, կտամ այդ պայմանավորված մարդուն, նա էլ ինձ գումար կտա, որ փոխանցեմ իրեն»: Ինքը պատասխանել է, որ աշխատանք չունի, չի կարող գնալ-գալ, ուզում է նորից աշխատել մանկապարտեզում, ինչին ի պատասխան Մարինեն ասել է, որ այդ աշխատանքով չի կարողանա պարտքերը մարել, եթե օգնի, ապա գումար կտա: 2014թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին Մարինեի առաջին ուղարկած դեղերն իրեն է փոխանցել Մարինեի ամուսինը՝ Գրիշան, ով այդ ժամանակ ՀՀ-ում է եղել: Դեղերը փաթաթած է եղել թղթի մեջ ու դրված են եղել տոպրակի մեջ: Փոխանցելու պահին Գրիշան ասել է, որ Մարինեն կզանգի ու կասի ուր տանի դրանք: Այդ դեղերը մաս-մաս՝ 6-7 անգամով տվել է Շավոյին: Առաջին երկու անգամը տվել է 3-րդ մասի «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի մոտ, իսկ մնացած անգամները տարել և տվել է Շավոյի տանը՝ իրենց տանից մեկ կանգառ վերև: Այդ դեղերը Շավոյին տվել է ստանալու օրվանից մինչև 2015թ. հունվար ամսվա վերջերը: Գումարները Շավոյից վերցրել է մաս-մաս, վերջինս գումարները տվել է կամ դեղերի փոխանցման պահին, կամ էլ հետո, ընդհանուր առմամբ այդ անգամվա համար իրեն տվել է մոտ 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար, որից Մարինեն իրեն մաս-մաս թողել է ընդհանուրը մոտ 150.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացածը բանկային փոխանցմամբ ուղարկել է Մարինեին: Յուրաքանչյուր անգամ Շավոյի հետ պայմանավորվել է Մարինեն, զանգել է իրեն ու ասել կոնկրետ քանի հատ հաբ տանի նրան ու ինքն էլ կատարում է Մարինեի ասածները: Այդ ժամանակ մտածել է, որ դրանք վատ բան են, դժվար թե շաքարի դեղի համար այդքան գումար տային, սակայն իրեն թույլ չի տվել հարցնել այդ ամենը Մարինեին: Երկրորդ անգամ Մարինեն մոտ 200 հատ դեղեր ուղարկել է 2015թ. փետրվարի վերջերին կամ մարտի սկզբներին: Դրանք կրկին բերել է Գրիշան ու կրկին միայն դեղերը ու կրկին ասել է, որ Մարինեն կզանգի ու կասի, թե ինչ անի: Այդ դեղերը 6-7 անգամով, ամեն անգամ 20-30 հատ դեղերով, տարել ու տվել է Շավոյին` նրա տանը: Իրենց հանդիպումների ժամանակ այլ անձ ներկա չի գտնվել: Երբ Շավոյի կինը տանն է եղել, նրա ներկայությամբ դեղերը չի տվել: Յուրաքանչյուր անգամ Շավոն տարբեր չափի գումար է տվել, նույնիսկ եղել է, որ գումար չի տվել, ասել է, որ «չի ծախվում»: Ամեն անգամ տվել է 200.000-400.000 ՀՀ դրամ գումար: Ինքն այդ գումարները միշտ ուղարկել է Մարինեին: Սկզբում ինքը վերցրել է ընդհամենը 10.000 դրամ հաց գնելու համար, բայց հետո արդեն կարիքից ելնելով, սկսել է վերցնել գումարները, յուրաքանչյուր ուղարկված անգամից իրեն մնացել է մոտ 100.000 ՀՀ դրամ գումար: Շավոն ընդհանրապես տարօրինակ պահվածք է ունեցել, երբ գումարը ուշացրել է, իր պահանջից հետո Շավոն ասել է, որ Մարինեի հետ հարցերը կլուծի: Երկրորդ անգամվա դեղերը Շավոյին տվել է մեկուկես-երկու ամսվա ընթացքում: Երրորդ անգամ Մարինեն դեղերը Ֆրանսիայից ուղարկել է 2015թ. մայիսի կեսերին: Մարինեի ասելով գնացել է Երևան քաղաքի «Անաստասավան» կոչվող թաղամաս, մի տղայից վերցրել է ծանրոցը, Մարինեի ասածով բացել է այն և հանել է դեղերը: Այդ անգամ Մարինեն ուղարկել է 310 կամ 320 հատ, այս անգամվա դեղերն էլ ամբողջությամբ տվել է Շավոյին, նրա տան մեջ, յուրաքանչյուր անգամ տվել է 20-30 հատ, ամեն անգամ ստացել է տարբեր՝ 150.000, 200.000, 300.000 ՀՀ դրամ չափերով գումարներ: Դրանք կրկին ուղարկել է Մարինեին, իրեն մաս-մաս մնացել է մոտ 130.000 ՀՀ դրամ գումար: Վերջին անգամ ծանրոցն ուղարկելու համար Մարինեն զանագահարել է իրեն, հայտնել է ծանրոցն ուղարկելու մասին, տվել է այն բերողի հեռախոսահամարը: 2015թ. օգոստոսի «06»-ին՝ առավոտյան, զանգահարել է Մարինեի տված հեռախոսահամարով, որից մոտ 30 րոպե անց այդ տղամարդը, ով Գրիշայի բարեկամն է եղել, եկել է իրենց բակ և փոխանցելով Մարինեի ուղարկած ծանրոցը հեռացել է: Դեղերը լցված են եղել երկու տուփերի մեջ, անձեռոցիկով բաժանված: Այդ դեղերից հաշվելով 60 հատ, լցրել է թափանցիկ տոպրակի մեջ, գնացել է Շավոյի տուն, որտեղ այդ դեղերը տվել է նրան ու վերջինից վերցնելով 700.000-800.000 ՀՀ դրամ գումար, վերադարձել է տուն: Քիչ անց եկել է քույրը՝ Անահիտն, ում տվել է ծանրոցը, որում եղել են երեխայի շորեր, կոնֆետներ: Տվել է նաև Շավոյից վերցրած գումարը: Դրանից հետո Մարինեի ասելով առանձնացրել է 30 հատ հաբ, տաքսի ավտոմեքենայով տարել է «Անաստասավան» այն տղամարդուն, ով էլ բերել էր երրորդ անգամվա ծանրոցը: Առանց նրանից գումար վերցնելու վերադարձել է տուն: նույն օրը՝ երեկոյան, իրենց բնակարան են եկել ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցները, ներկայացրել են դատարանի որոշում՝ բնակարանում խուզարկություն կատարելու վերաբերյալ և առաջարկել են կամովին ներկայացնել տանը պահվող թմրամիջոցները: Խուզարկությամբ իր բնակարանի զուգարանից հայտնաբերվել են երկու տարրաները, որոնց մեջ լցված են եղել հաբերը: Ինքը չի էլ կասկածել, որ դրանք թմրամիջոց են:
Շավարշ Սահակյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ Գայանե Մարգարյանը նշել է, որ իր հետ առերեսվողը Շավարշն է:
Ամբաստանյալ՝ Շավարշ Սուրիկի Սահակյանն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չճանաչեց և հայտնեց, որ թմրամիջոցները ձեռք է բերել իր անձնական օգտագործման նպատակով և ո՛չ Գայանե Մարգարյանից: Այդ մասով պնդեց նաև նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքները: Դատաքննությամբ հետազոտվեցին ամբաստանյալ՝ Շ.Սահակյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, որոնցով մասնավորապես հայտնել է, որ մոտ երկու տարի է սկսել է օգտագործել Սուբուտեքս տեսակի թմրամիջոց: Այդ ժամանակվանից ծանոթացել է Մարոյի հետ ու սկսել է մտերիմ հարաբերություններ նրա հետ: 2012 կամ 2013թթ. իմանալով, որ վերջինս մեկնում է Ֆրանսիա և եվրոպական երկրներում համեմատաբար հեշտ է թմրամիջոց ձեռք բերելը, ուստի Մարոյին խնդրել է հնարավորության դեպքում այնտեղից մեթադոն կամ նման մի թմրամիջոց ուղարկել իր օգտագործման համար: Դրանից մի քանի ամիս անց, Մարոն զանգահարել է Ֆրանսիայից և ասել է, որ Սուբուտեքս տեսակի թմրամիջոց կա ու հարցրել է, թե ցանկանում է արդյոք դրանից օգտագործել: Ինքը պատասխանել է, որ ցանկանում է և Մարոն մեկ սուբուտեքսի արժեքը 20.000 ՀՀ դրամ է ասել: Ինքը երեք հատ գնելու ցանկություն է հայտնել: Պայմանավորվածության համաձայն գնացել է «Երևան մոլի» մուտքի մոտ, որտեղ իրեն է մոտեցել մի կին, ով իրենից պարզելով, որ հանդիսանում է Շավոն, տվել է երեք հատ սուբուտեքսն, իսկ ինքը նրան տվել է 60.000 ՀՀ դրամ: Այդ երեք հատը տարել է տուն և օգտագործել է միայնակ: Դրանից հետո Մարոյի հետ հեռախոսով պայմանավորվել է հայտնել նրան ինչ-որ թաքստոցի տեղ, որտեղից ինքը կվերցնի սուբուտեքսի նախօրոք պայմանավորված քանակությունը և այդ նույն թաքստոցում կթողնի դրանց գումարը: Դրանից հետո տարբեր հաճախականությամբ՝ նախորոք հեռախոսազրույցով պայմանավորվել է սուբուտեքսի պահանջած քանակությունը, դրա արժեքը, թաքստոցի գտնվելու վայրը, որից հետո պայմանավորված ժամին գնացել է այդ թաքստոցը, վերցրել է սուբուտեքսը և նույն տեղում թողել է դրանց քանակին համապատասխան գումարը: Առաջին ամսից հետո Մարոն յուրաքանչյուր Սուբուտեքսի համար սկսել է պահանջել 25.000 ՀՀ դրամ, իսկ դրանից մոտ երեք ամիս անց սկսել է պահանջել 30.000 դրամ: Այդ վերջին գինը պահպանվել է մինչև վերջ: Մարոյի հետ պայմանավորվելով այդ կերպ սուբուտեքս է ձեռք բերել 20-ից ավելի անգամ, իսկ թաքստոցները եղել են տարբեր տեղերում: Մոտ մեկ շաբաթ առաջ Մարոյի հետ պայմանավորվել է 30 հատ Սուբուտեքս ուղարկելու վերաբերյալ, որի դիմաց պետք է վճարեր 900.000 դրամ: 2015թ. օգոստոսի «06»-ին՝ ժամը 10-ից 10:30-ի սահմաններում, զանգահարել է Մարոն և ասել է, որ ամեն ինչ արվել է, և թաքստոցը իրենց տնից քիչ ներքև գտնվող ավտոտնակների դիմաց է: Գնացել է այնտեղ և թաքստոցից վերցրել 30 հատ սուբուտեքսը՝ նույն տեղում թողնելով 900.000 դրամ գումարը: Այդ հաբերը բերել է տուն և պահել է զուգարանում՝ կոնքաթասի հետևում: Դրանից հետո՝ ժամը 15-ի սահմաններում, ծեծել են տան մուտքի դուռը: Կինը բացել է դուռն ու ինքը տեսնելով ոստիկաններին վախեցել ու միանգամից վազելով զուգարան ցանկացել է վերացնել պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված սուբուտեսք հաբերը: Չկողմնորոշվելով փորձել է կուլ տալ դրանք, սակայն ոստիկանները միջամտել և քաշքշուկի ընթացքում տոպրակը բերանից դուրս է թռել ու ընկել է զուգարանի լվացարանի մեջ: Դրանից հետո ոստիկանության աշխատակիցները ներկայացնելով խուզարկության թույլտվության մասին դատարանի որոշումն առաջարկել են կամովին հանձնել տանը պահվող թմրամիջոց և այլ արգելված իրեը: Ինքը զուգարանի լվացարանից կամովին ներկայացրել է այդ 30 հատ սուբուտեքսը, որոնք լվացարանում եղած ջրի ազդեցությունից վերածվել են մածուցիկ մասսայի: Սուբուտեքսի հաբերը օգտագործել է անձամբ՝ ներարկման միջոցով: Այդ 30 հատն էլ պետք է օգտագործեր անձամբ: Իր օրական «դոզան» 2-3 հատ է եղել: Նախաքննության ընթացքում Շավարշ Սահակյանը հրաժարվել է Գայանե Մարգարյանի հետ առերես հարցաքննությունից և հայտնել է, որ նրան չի ճանաչում:
Ամբաստանյալ՝ Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի՝ միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի մասով և հրաժարվեց նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքներից, հայտնեց, որ դրանք տվել է թմրամիջոցի ազդեցության տակ: Գագիկի անունը տվել է, որպեսզի իրեն առաջադրված մեղադրանքի մասը փոփոխվի, իսկ Շավարշից թմրամիջոց ընդհանրապես չի վերցրել, այլ վերցրել է Արթուրից, ով մահացել է: Դատաքննությամբ հետազոտվեցին ամբաստանյալ՝ Խ.Ներսիսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, որոնցով վերջինս մասնավորապես հայտնել է, որ 2015թ. ապրիլին իր ծանոթ ոմն Արթուրը անվճար իրեն է տվել 6 կամ 8 հատ սուբուտեքս տեսակի թմրամիջոց, որը նա գործածել է երկու անգամ, իսկ մնացածը պահել է հետագայում գործածելու նպատակով: 2015թ. հունիսի «18»-ին իր ծանոթ, տաքսու վարորդ Գագիկ Գրիգորյանի հետ գնացել է Երևան քաղաք, որպեսզի այնտեղի դեղատներից իր բուժման համար դեղամիջոց գնի: Գագիկի հետ հասնելով Լենինգրադյան փողոցում գործով հացատան դիմաց իջել է մեքենայից և սկսել է մոտակա դեղատներում անհրաժեշտ դեղամիջոցը գտնել: վերադառնալով հացատուն, իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և հայտնաբերել են Արթուրի տված սուբուտեքսը, որից մեկը իրեն բռնելու պահին ընկել է գետնին, որն ինքը ոտքով տրորել է, իսկ մնացածը անձեռոցիկի մեջ փաթաթված դրել է հացատան սեղանի վրա: Գագիկ Գրիգորյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության ընթացքում Խ.Ներսիսյանը համաձայնվել է Գագիկ Գրիգորյանի ցուցմունքների հետ և ինքն էլ ցուցմունք է տվել, որ 2015թ. հունիսի սկզբներին Գագիկ Գրիգորյանի վարած ավտոմեքենայով գնացել են Աբովյան քաղաք, որտեղ միասին մտել է շենքերից մեկի մուտք և այնտեղից վերցրել են գետնին՝ լուցկու տուփի մեջ եղած երկու սուբուտեքս հաբերը, որի դիմաց նույն տեղում թողել են 80.000 դրամ գումար: Այդ գումարից 60.000-ը եղել է Գագիկի տված գումարը, իսկ 20.000-ը ավելացրել է ինքը: Դրանից մի քանի օր անց, Գագիկ Գրիգորյանի հետ միասին գնացել են Աբովյան քաղաք և ինքը միայնակ մտնելով շենքերից մեկի մուտք, վերցրել է գետնին դրված մեկ հաբ սուբուտեքսը, որի տեղում թողել է Գագիկի տված 35.000 ՀՀ դրամը: 2015թ. հունիսի «18»-ին Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի մոտակայքից ձեռք է բերել սուբուտեքս տեսակի հաբեր, որից մեկը պետք է 40.000-ի դիմաց իրացնելու նպատակով ձեռք է բերել Գագիկ Գրիգորյանին փոխանցելու համար, իսկ մնացածն իր անձնական գործածման նպատակով: Չի հասցրել սուբուտեքսը հանձնել Գագիկին, քանի որ հացատանը գտնվելու ժամանակ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և հայտնաբերել են թմրամիջոցները:
18.06.2015թ. կազմված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ Երևան քաղաքի 19/1 հասցեում գործող «Հին թոնրատուն» հացատանը, տաղավարի վրա հայտնաբերվել է «B8» գրառմամբ հաբերի կտորներ և փոշենման զանգված, որն ըստ զննության մասնակից Խաչատուր Ներսիսյանի հայտարարության պատնել է իրեն, հանդիսացել է «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոց: Հայտնաբերվել է նաև «Ալկատել» տեսակի բջջային հեռախոս, որի մեջ եղել է 099-99-31-69 համարի բաժանորդային քարտը:
06.08.2015թ. կազմված խուզարկություն կատարելու արձանագրությամբ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 2-րդ նրբանցքի 12-րդ շենքի հմ.1/1 հասցեի բնակարանում կատարված խուզարկության ընթացքում զուգարանի լվացարանից Շավարշ Սահակյանը ներկայացրել է պոլիէթիլենային տոպրակ, որի մեջ առկա է եղել սպիտակվուն մածուցիկ զանգված: Հայտնաբերվածի վերաբերյալ Շավարշ Սահակյանը հայտարարել է, որ այն հանդիսանում է 30 հատ «Սուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը պատկանում է իրեն ու իր անձնական օգտագործման համար է: Դրանք ձեռք է բերել մի կնոջից: Զուգարանի պահարանից ներկայացրել է նաև «Добрый» տեսակի հյութի տարրա, որի մեջ ըստ վերջինիս հայտարարության առկա են օգտագործած ներարկիչներ և ասեղներ, որոնք օգտագործել է թմրամիջոց գործածելու համար:
06.08.2015թ. կազմված խուզարկություն կատարելու արձանագրությամբ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 1-ին փողոցի 5-րդ շենքի հմ.46 հասցեի բնակարանում կատարված խուզարկության ընթացքում զուգարանում՝ կոնքաթասի վերևի հատվածում ամրացված փայտե դարակի վրայից հայտնաբերվել են «Մենթոս» գրառմամբ պլաստմասայե երկու տուփ, որոնց մեջ եղել են «B8» գրառմամբ սպիտակ գույնի օվալաձև հաբեր և հաբերի բեկորներ:
07.08.2015թ. կազմված քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ փորձարարության մասնակից Գայանե Մարգարյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 2-րդ նրբանցք 12-րդ շենքի հմ.1/1 հասցեի բնակարանը և հայտարարել է, որ 2015թ. օգոստոսի «06»-ին Մարինե Վարդանյանի ուղարկած հաբերից 60 հատը բերել է այդ բնականարան և տվել է այնտեղ բնակվող Շավարշ Սահակյանին:
23.01.2016թ. և 15.05.2016թ. կազմված՝ «Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքները պարունակող լազերային սկավառակում և թղթային կրիչում առկա տեղեկությունների և Գայանե Մարգարյանի, Շավարշ Սահակյանի, Խաչատուր Ներսիսյանի հեռախոսահամարների վերծանումներում առկա տեղեկությունների զննության արձանագրություններով այն մասին, որ 2015թ. մայիս-հունիս ամիսների ընթացքում Խաչատուր Ներսիսյանը կայուն հեռախոսակապ է պահպանել Շավարշ Սահակյանի, Գագիկ Գրիգորյանի և Վահե Կարապետյանի հետ: Այդ ընթացքում 2015թ. հունիսի 06-ից մինչև 18-ն ընկած ժամանակահատվածում Խաչատուր Ներսիսյանը հեռախոսազրույցների ընթացքում Գագիկ Գրիգորյանից իմացել է որ վերջինս ուզում է ինչ-որ բան ձեռք բերել, այդ բանը ձեռք բերելու նպատակով պայմանավորվել է Վահե Կարապետյանի հետ, այնուհետև պայմանավորվել է հանդիպել Գագիկ Գրիգորյանի հետ: Դրանից հետո Վահե Կարապետյանից հստակեցնելով դրա գտնվելու վայրը, վերջինիս հայտել է, որ վերցրել է և նույն տեղում թողել է գումարը: Նույնաբնույթ հեռախոսազրույցները նշված ժամանակահատվածում բազմաթիվ են: Խաչատուր Ներսիսյանի և Շավարշ Սահակյանի միջև եղած հեռախոսազրույցների ընթացքում Խաչատուր Ներսիսյանը բազմիցս պայմանավորվել է հանդիպումների մասին և ինչ-որ բան վերցնելու մասին: 2015թ. օգոստոսի 17-ին տեղի ունեցած հեռախոսազրույցների ընթացքում Խաչատուր Ներսիսյանը Շավարշ Սահակյանին հայտնել է 5 հատ ձեռք բերելու մասին, այնուհետև Գագիկ Գրիգորյանի հետ հեռախոսազրույցի ընթացքում իմանալով, որ վերջինս ուզում է մեկ հատ, զանգահարել է կրկին Շավարշ Սահակյանին և հայտնել որ ուզում է ոչ թե 5 հատ այլ 6 հատ: 2015թ. հունիսի 18-ին Գագիկ Գրիգորյանի հետ հեռախոսազրույցների ընթացքում պայմանավորվել են հանդիպել, որից հետո ժամը 12:27-ին և 12:34 Շավարշ Սահակյանի հետ ունեցած հեռախոսազրույցների ընթացքում վերջինիս հայտնել է, որ հասել է և սպասում է նրան: Շավարշ Սահակյանն էլ իր հերթին ասել է, որ հեսա կգա: Բացի այդ Շավարշ Սահակյանը 2015թ. հուլիսի 21-ից մինչև օգոստոսի 06-ն ընկած ժամանակահատվածում հեռախոսազրույցներ է ունեցել Մարինե Վարդանյանի, Վահագն Վլասյանի և այլոց հետ: Մարինե Վարդանյանի հետ ունեցած հեռախոսազրույցների ընթացքում պայմանավորվել է, որ Մարինեն ինչ-որ բան պիտի ուղարկի իրեն, իսկ 04.08.2015թ-ին և 05.08.2015թ-ին տեղի ունեցած հեռախոսազրույցների ընթացքում պայմանավորվել են, որ Մարինե Վարդանյանը Շավարշ Սահակյանին ուղարկի 60 հատ, իսկ հետագա հեռախոսազրույցի ընթացքում Շավարշ Սահակյանը Մարինե Վարդանյանին հայտնում է, որ արդեն ստացել է: 06.08.2015թ-ին Շավարշ Սահակյանի և Վահագն Վլասյանի միջև եղած հեռախոսազրույցների ընթացքում Շավարշ Վահագնին կանչում իր մոտ, որից րոպեներ անց տեղի ունեցած հեռախոսազրույցների ընթացքում նրանք սկսում են վիճել քիչ առաջ ստացածի քանակի վերաբերյալ: Վահագն Վլասյանը պնդում է, որ կշռել է և պարզվել է, որ եղել է 29 կիլոգրամ, ոչ թե 30, իսկ Շավարշ Սահակյանը առաջարկում է ավտոմեքենայում լավ փնտրել: Այնուհետև կիլոգրամները փոխարինվում են հոգիներով, որից մեկը, ըստ Շավար Սահակյանին պնդման ընկած է եղել հետևի նստատեղին, իսկ մյուսը մնացել է գրպանում: Ինքը անձամբ է հաշվել, որից հետո նստատեղին ընկածը վերցրել է և դրել է ընդհանուրի հետ: Վերջում համաձայնվում են, որ եղել է 29 հատ:
16.10.2015թ. կազմված առգրավում կատարելու արձանագրությամբ այն մասին, որ «Յունիբանկ», «Արարատբանկ» և «Հայէկոնոմբանկ» ԲԲ, «ՎՏԲ-հայաստան», Արտշինինվեստբանկ և «Կոնվերսբանկ» ՓԲ ընկերություններից առգրավվել են Գայանե Մարգարյանի վերաբերյալ բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկություններ պարունակող փաստաթղթեր, որոնց ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ Գայանե Մարգարյանը տարբեր ժամանակահատվածներում 1290 եվրո, 1525 դոլլար, 400 դոլլար գումարներ է ուղարկել Գրիգորի Պռոշյանին և Մարինե Վարդանյանին:
ՀՀ Ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության կողմից 18.06.2015թ. տրված դատաքիմիական փորձաքննության հմ.182 Ք-15 եզրակացությամբ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 19/1 հասցեում զննությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված դեղահաբում, բեկորային զանգվածում և դեղահաբի բեկորում հայտնաբերվել է ընդհանուր 0,042 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց (հետազոտությամբ ծախսվել է 0,1-ական գրամ անձեռոցիկում առկա դեղահաբից, բեկորային զանգվածից և նրբաթիթեղում առկա և դեաղահաբի բեկորից):
ՀՀ Ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության կողմից 06.08.2015թ. տրված դատաքիմիական փորձաքննության հմ.244 Ք-15 եզրակացությամբ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 2-րդ նրբանցքի 12-րդ շենքի հմ.1/1 հասցեի բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 10,73 գրամ հաստատուն քաշով զանգվածում հայտնաբերվել է ընդհանուր՝ 0,221 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց (հետազոտությամբ ծախսվել է 0,15 գրամ փոշենման հոմոգեն զանգվածից):
ՀՀ Ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության կողմից 06.08.2015թ. տրված դատաքիմիական փորձաքննության հմ.243 Ք-15 եզրակացությամբ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 1-ին փողոցի 5-րդ շենքի հմ.46 հասցեի բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված 362 հատ ամբողջական հաբերում և 11 հատ հաբերի բեկորներում հայտնաբերվել է ընդհանուր՝ 2,764 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց (հետազոտությամբ ծախսվել է 2,52 գրամ հաբերից և հաբերի բեկորներից):
ՀՀ ԱՆ «Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կերնտրոն» ՊՈԱԿ կողմից 26.06.2015թ. տրված դատաբժշկական հմ.1648 եզրակացությամբ այն մասին, որ Խաչատուր Ներսիսյանի պարանոցի աջ և ձախ կողմնային մակերեսների շրջաններում հայտնաբերվել են կետային բնույթի վերքեր՝ հարակից արյունազեղումներով, որոնք կարող են լինել կատարված ներարկումների հետևանք:
ՀՀ ԱՆ «Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կերնտրոն» ՊՈԱԿ կողմից 07.08.2015թ. տրված դատաբժշկական հմ.2286 եզրակացությամբ այն մասին, որ Շավարշ Սահակյանի զույգ բազուկների շրջաններում հայտնաբերվել են կետային բնույթի վերքեր՝ բազմաթիվ օվալ բնույթի արյունազեղումներով, որոնք հետևանք են նախկինում կատարված բազմաթիվ ներարկումների:
ՀՀ ԱՆ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲ ընկերության կողմից 18.08.2015թ. տրված դատաքիմիական փորձաքննության հմ.0710 եզրակացությամբ այն մասին, որ Շավարշ Սուրիկի Սահակյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել է ափիոիդային շարքի անալգետիկ՝ բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցի թմրալկալոիդները: Շավարշ Սահակյանի մազի փորձանումներում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալգետիկ՝ բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքերը:
ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ կողմից 16.07.2015թ. տրված դատաքիմիական փորձաքննության հմ.15-1607 եզրակացությամբ այն մասին, որ Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանի մեզի և մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի բուպրենորֆին տեսակի դեղամիջոց, որի օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկից մեկուկես ամսվա վաղեմության:
ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ կողմից 16.07.2015թ. տրված դատաքիմիական փորձաքննության հմ.15-2109 եզրակացությամբ այն մասին, որ Վահագն Ռաֆիկի Վլասյանի մեզի և մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի բուպրենորֆին տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որի օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է կեսից մեկ ամսվա վաղեմության:
«Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայի կողմից 10.02.2016թ. տրված դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության հմ.13-14 հանձնաժողովային եզրակացությամբ այն մասին, որ Շավարշ Սահակյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ափիոնատիպ նյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի:
«Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայի կողմից 08.07.2015թ. տրված դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության հմ.96-15 հանձնաժողովային եզրակացությամբ այն մասին, որ Խաչատուր Ներսիսյանը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ափիոնի խմբի թմրամիջոցների գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի:
13.05.2016թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկման արդյունքում ստացված գաղտնալսումների 1235 թերթից բաղկացած սղագրություններով և լազերային սկավառակով:
13.05.2016թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 19/1 հասցեում գործող «Հին թոնրատուն» հացատան զննությամբ հայտնաբերված «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահաբով, բեկորային զանգվածով և դեղահաբի բեկորով, Գայանե Մարգարյանի բնակության վայրի խուզարկությամբ հայտնաբերված՝ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 362 հատ հաբերով և 11 հատ հաբերի բեկորներով, Շավարշ Սահակյանի բնակության վայրի խուզարկությամբ հայտնաբերված՝ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող փոշենման հոմոգեն զանգվածով:
Դատաքննությամբ հետազոտված՝ Գայանե Մարգարյանին, Շավարշ Սահակյանին, Խաչատուր Ներսիսյանի վերաբերյալ ՀՀ Ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանության» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկանքներով, սահմանահատումների պատմությունների վերաբերյալ տեղեկանքներով:




3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը


ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է ՀՀ քրեական օրենսգրքով:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 353-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանն իրավունք ունի հիմնվել միայն դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների վրա, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաuտական տվյալները, որոնց հիման վրա oրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական oրենuգրքով նախատեuված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կաuկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպեu նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ: Քրեական դատավարությունում որպեu ապացույցներ թույլատրվում են` կասկածյալի ցուցմունքները, մեղադրյալի ցուցմունքները, տուժողի ցուցմունքները, վկայի ցուցմունքները, փորձագետի եզրակացությունը, իրեղեն ապացույցները, քննչական և դատական գործողությունների արձանագրությունները, այլ փաuտաթղթերը:
Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի` քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 4-րդ հոդվածի համաձայն` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգիրքը հիմնվում է օրինականության, օրենքի առաջ հավասարության, պատասխանատվության անխուսափելիության, անձնական պատասխանատվության, ըստ մեղքի պատասխանատվության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքների հիման վրա:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, հանցագործություն է համարվում` իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի համաձայն քրեորեն հետապնդելի է համարվում` սույն հոդվածի առաջին (...) մասով նախատեսված արարքները, որոնք կատարվել են` կազմակերպված խմբի կողմից և առանձնապես խոշոր չափերով, իսկ հոդվածի սանկցիան պատիժ է նախատեսում ազատազրկման ձևով` յոթից տասնհինգ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 267.1-ին հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, հանցագործություն է համարվում` Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և (կամ) դրանց պրեկուրսորների մաքսանենգությունը:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի համաձայն քրեորեն հետապնդելի է համարվում` սույն հոդվածի առաջին, (...) մասերով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է` թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների առանձնապես խոշոր չափերով և կազմակերպված խմբի կողմից, իսկ հոդվածի սանկցիան պատիժ է նախատեսում ազատազրկման ձևով` ութից տասներկու տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ հանցանքը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից կատարված, եթե դա կատարվել է այնպիսի անձանց կայուն խմբի կողմից, ովքեր նախապես միավորվել են մեկ կամ մի քանի հանցանքներ կատարելու համար:
06.12.2017թ. ընդունված «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ Հայաստանի Հանրապետության 2003 թվականի ապրիլի 18-ի քրեական օրենսգրքի (այսուհետ՝ Oրենսգիրք) 266-րդ հոդվածում՝
(...)
2) լրացնել հետևյալ բովանդակությամբ 5.1-5.4-րդ մասերով.
«5.1. Սույն օրենսգրքում թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի խոշոր չափեր են համարվում, Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության օրենսգրքի համաձայն, Հայաստանի Հանրապետության կառավարության կողմից սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերի նվազագույն շեմի քսանհինգապատիկից մինչև հարյուրքսանհինգապատիկը ներառող չափերը:
5.2. Սույն օրենսգրքում թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի առանձնապես խոշոր չափեր են համարվում, Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության օրենսգրքի համաձայն, Հայաստանի Հանրապետության կառավարության կողմից սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերի նվազագույն շեմի հարյուրքսանհինգապատիկը գերազանցող չափերը:
5.3. Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանում է Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը՝ հիմք ընդունելով սույն հոդվածի 5-րդ, 5.1-ին և 5.2-րդ մասերով սահմանված չափորոշիչները:
5.4. Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի պրեկուրսորների խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանում է Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը:»
(...)
Նույն օրենքի 4-րդ հոդվածի համաձայն՝ ուժը կորցրած են ճանաչվել ՀՀ քրական օրենսգրքի՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող 1-ից 5-րդ հավելվածները: Նույն օրենքի 5-րդ հոդվածը սահմանել է, որ կատարված փոփոխություններն ուժի մեջ են մտնում պաշտոնական հրապարակումից վեց ամիս հետո, այն է՝ 27.06.2018թ-ից:
Հանցագործության կատարման պահին գործող ՀՀ քրական օրենսգրքի՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող 1-ին հավելվածի 28-րդ կետի համաձայն «Բուպրենորֆին» (սուբուտեքս, նորֆին, սանգեզիկ, տեմգեզիկ, բուպրանալ) զգալի չափ է համարվում 0.002-0.02 ներառյալ չափը, խոշոր չափ է համարվում 0.02-0.2 ներառյալ չափը, իսկ առանձնապես խոշոր չափ է համարվում ավելի քան 0,2-ից գերազանցող չափը:
Հանցագործության կատարման պահից հետո ընդունված և գործող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող հավելված 1-ի հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի բաժնի 31-րդ կետի համաձայն «Բուպրենորֆին» (21-ցիկլոպրոպիլ-7-ալֆա-[(S)-1- հիդրօքսի-1.2.2-տրիմեթի պրոպիլ]-6.14 - էնդո - էթանո - 6.7.8.14- տետրահիդրոօրիպավին) զգալի չափ է համարվում հնգապատիկից առավել մինչև քսանհինգապատիկը ներառյալ 0.001-0.005, խոշոր չափ է համարվում՝ քսանհինգապատիկից առավել մինչև հարյուր քսանհինգապատիկը ներառյալ՝ 0.005-0.025, իսկ առանձնապես խոշոր չափ է համարվում ավելի քան հարյուրքսանհինգապատիկը՝ 0,025 չափը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
2. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի:
3. Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը:
Դատարանը վերլուծելով հանցանքը կատարելու ժամանակ և դրանից հետո ընդունված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող հավելվածները, գտնում է, որ «Բուպրենորֆին»-ի չափերը սահմանող մասով ՀՀ Կառավարության որոշումը Շավարշ Սահակյանի և Գայանե Մարգարյանին մեղսագրվող հանցանքների մասով պատիժը ծանրացնող չէ, քանի որ թե՛ նախկին խմբագրությամբ և թե՛ գործող խմբագրությամբ հավելվածներում «Բուպրենորֆին»-ի սույն գործով պարզված չափերն ընդգրկված են առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող սանդղակում, հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով օրենքի հետադարձության կանոնը կիրառելի է և դրանով ամբաստանյալների վիճակը որևէ կերպ չի վատթարանում կամ չի խստացվում վերջիններիս վերագրվող հանցանքներով նախատեսվող պատիժը:
Նույն հավելվածները վերլուծելով Խաչատուր Ներսիսյանին մեղսագրվող հանցանքների մասով, Դատարանն արձանագրում է, որ ի տարբերություն հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող հավելվածի, դրանից հետո ընդունված հավելվածը՝ պատիժը ծանրացնող է, քանի որ 0,008 գրամ «Բուբրենորֆինը» ընդգրկված է խոշոր չափերը սահմանող սանդղակում, իսկ 0,042 գրամ չափն՝ առանձնապես խոշոր չափերի սանդղակում, այնինչ նախկին խմբագրության ժամանակ այդ չափերն ընդգրկվել է համապատասխանաբար՝ զգալի և խոշոր չափերը սահմանող սանդղակում, հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ Խաչատուր Ներսիսյանի մասով օրենքի հետադարձության կանոնը կիրառելի չէ և պետք է կիրառել հանցանքը կատարելու պահին գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող 1-ին հավելվածը:
Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ և բոլոր ապացույցների` միմյանց հետ համադրելու և դրանք վերաբերելիության և թույլատրելիության սահմաններում գնահատելու արդյունքում, Դատարանը գալիս է այն հետևության, որ ապացուցված է ամբաստանյալներ՝ Շավարշ Սահակյանի և Գայանե Մարգարյանի կողմից կազմակերպված խմբի կազմում 2014թ. դեկտեմբերից մինչև 2015թ. օգոստոսի «06»-ն ընկած ժամանակահատվածում իրացնելու նպատակով Ֆրանսիայի Հանրապետությունից մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ պետական սահմանով առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբեր տեղափոխելու և դրանք ՀՀ-ում իրացնելու գործունեություն իրականացնելու հանգամանքը, որի ընթացքում Գայանե Մարգարյանն իրականացրել է՝ ստացված թմրանյութերը մաս-մաս Շավարշ Սահակյանին փոխանցելուն և իրացումից ստացված գումարները վերջինից վերցնելուց հետո Մարինե Վարդանյանին ու Գրիգորի Պռոշյանին ուղարկելուն ուղղված գործողություններն, իսկ Շավարշ Սահակյանն՝ այդ հաբերի իրացումներին և դրա արդյունքում ստացված գումարները հավաքելուն ուղղված գործողությունները: Դատարանն ապացուցված է համարում, որ Շավարշ Սահակյանը Ֆրանսիայի Հանրապետությունից ձեռք բերված և մաքսանենգ ճանապարհով Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով ՀՀ առաքված առանձնապես խոշոր չափերով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբերից առանձնապես խոշոր չափերով՝ 0.221 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբերն իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել է իր բնակության վայրում, որն էլ 2015թ. օգոստոսի «06»-ին հայտնաբերվել է բնակարանի խուզարկությամբ, իսկ մնացած՝ իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող, առանձնապես խոշոր չափերով՝ 2.764 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «Սուբուտեքս» տեսակի դեղահաբերը և դրանց կտորները հայտնաբերվել են Գայանե Մարգարյանի բնակարանի խուզարկությամբ:
Այսինքն, Դատարանն ապացուցված է համարում, որ Շավարշ Սուրիկի Սահակյանի և Գայանե Զավենի Մարգարյանը կատարել են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 267.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքներ, որոնց համապատասխան էլ պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության:
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ և բոլոր ապացույցների` միմյանց հետ համադրելու և դրանք վերաբերելիության և թույլատրելիության սահմաններում գնահատելու արդյունքում, Դատարանը գալիս է նաև այն հետևության, որ ապացուցված է ամբաստանյալ՝ Խաչատուր Ներսիսյանի կողմից 2015թ. հունիսի «18»-ին ամբաստանյալ Շավարշ Սահակյանից խոշոր չափերի՝ 0,042 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «B8» ներհրված դաջվածքով «Սուբուտեքս» տեսակի վեց դեղահաբ ապօրինի ձեռք բերելու հանգամանքը, որից զգալի չափերով՝ 0.008 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մեկ հաբը ձեռք է բերել Գագիկ Գրիգորյանին ապօրինի իրացնելու նպատակով, իսկ խոշոր չափերով՝ 0.034 գրամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մնացած դեղահաբերն՝ առանց իրացնելու նպատակի՝ իր անձնական օգտագործման համար:
Այսինքն, Դատարանն ապացուցված է համարում, որ Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի և 5-րդ մասի համաձայն՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` (...) անցել են վաղեմության ժամկետները. (...):
Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը:
Վերոգրյալ իրավանորմի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ օրենքով սահմանված են այն հանգամանքները, որոնք բացառում են ինչպես քրեական հետապնդման հնարավորությունն, այնպես էլ քրեական գործի վարույթը: Նշված հանգամանքներից յուրաքանչյուրի բացահայտման դեպքում քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ քրեական հետապնդումը` դադարեցման:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերի կիրառմանը Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Սարգսյանի գործով որոշմամբ, որում արձանագրել, որ. (…) [Թ]եև [ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված] հիմքերն իրենց բովանդակությամբ, կիրառման իրավական հետևանքներով տարբեր են, այնուամենայնիվ, բոլորն էլ կրում են իմպերատիվ բնույթ և դրանցից գեթ մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում: Այլ կերպ, եթե վարույթ իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճմանե (տե՛ս Արամ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման 20-րդ կետը):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով:
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ քրեադատավարական օրենքը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարտադիր նախապայման է դիտում մեղադրյալի համաձայնությունը, որի բացակայությունը ենթադրում է վարույթի շարունակում ընդհանուր կարգով: Այսինքն` այն դեպքում, երբ անձը համաձայն չէ վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով քրեական գործի հարուցումը մերժելու, իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և գործի վարույթը կարճելու հետ, նրան պետք է հնարավորություն ընձեռվի դատական քննության միջոցով հասնելու իր անմեղության ապացուցման: Այն դեպքում, երբ անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը լրանում է գործի դատական քննության փուլում, այդ հիմքով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու ընթացակարգի իրականացման պարտականությունը կրում է դատարանը: Ընդ որում, դատական քննությունը ենթադրում է վարույթն ինչպես առաջին ատյանի, այնպես էլ վերաքննիչ ու վճռաբեկ դատարաններում (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի և 6-րդ մասի մանրամասն վերլուծությունը mutatis mutandis տե՛ս Անահիտ Սաղաթելյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ5/0022/01/10 որոշումը, Սիրաժ Ղամբարյանի և այլոց գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2014 թվականի մարտի 28-ի թիվ ԵՇԴ/0055/01/11 որոշումը, Հրանտ Մազմանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2015 թվականի մարտի 27-ի թիվ ԵԿԴ/0121/11/14 որոշումը):
Դատարանն անդրադառնալով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով` ամբաստանյալ Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցին, արձանագրում է, որ նորմի սանկցիան ազատազրկման ձևով պատիժ է նախատեսում` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, (…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի և 2-րդ մասի համաձայն՝ անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները` հինգ տարի` միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը (…):
Քննարկվող հանցակազմը վերոնշյալ քրեաիրավական նորմերի հիման վրա վերլուծելուց հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դիսպոզիցիայով նկարագրված արարքը դիտավորյալ հանցագործություն է, որի համար նախատեսված է ազատազրկման ձևով պատիժ մինչև երեք տարի ժամկետով, ուստի այն դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, հետևաբար նման արարք կատարած անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահն անցել է հինգ տարի:
Սույն գործով պարզված և հաստատված փաստական տվյալներից հետևում է, որ ամբաստանյալ Խ.Ներսիսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որակված արարքը կատարել է 2015թ. հունիսի «18»-ին, այսինքն վերջինիս վերագրվող արարքն ավարտված համարվելու օրվանից անցել է ավելի քան հինգ տարի, հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ անցել է ամբաստանյալ Խ.Ներսիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքով պատասխանատվության ենթարկելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված վաղեմության ժամկետը և բացակայում են վաղեմության ժամկետի ընթացքը ընդհատվելու և կասեցվելու հիմքերը:
Վերոգրյալների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել՝ վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ:
Գնահատելով ամբաստանյալներ՝ Շավարշ Սահակյանի, Խաչատուր Ներսիսյանի, Գայանե Մարգարյանի և այլ գործով մեղադրյալ՝ Գագիկ Գրիգորյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքների արժանահավատությունը Դատարանը գտնում է, որ դրանք արժանահավատ չեն, քանի որ չեն բխում գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների համակցությունից ու գործի փաստական տվյալներից, և նպատակ են հետապնդում քողարկել միմյանց, խուսափել պատասխանատվությունից և պատժից, ինչպես նաև մեղմացնել ակնկալվող պատասխանատվությունն ու պատիժը:
Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժ նշանակելիu դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն uույն հոդվածի առաջին մաuում:
Դատարանն արձանագրում է, որ գործով բացակայում են ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանք է համարում այն, որ ամբաստանյալներից՝ Շավարշ Սահակյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, խնամքին ունի երկու անչափահաս երեխա, տառապում է «Հեպատիտ Ցե» հիվանդությամբ, Գայանե Մարգարյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Գույքի բռնագրավումը դատապարտյալի սեփականությունը համարվող գույքը կամ դրա մի մասը հարկադրաբար և անհատույց վերցնելն է` ի սեփականություն պետության:
2. Գույքի բռնագրավման չափը դատարանը որոշում է` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը: Գույքի բռնագրավման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված օգուտի չափը: (...)
Դատարանն՝ ամբաստանյալների կողմից կատարված արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, վերջինիս անձը բնութագրող, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայության և ծանրացնող հանգամանքների բացակայության հանգամանքները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ մասերի և 267.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի սանկցիաներով նախատեսված պատժատեսակի, դրա առավելագույն և նվազագույն սահմաններում, իր հայեցողության շրջանակներում ղեկավարվելով պատժի նշանակման օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով, ինչպես նաև հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և ելնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունից, հանցագործության ծանրությունից, քրեական օրենսդրության սկզբունքներից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, գտնում է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ պետք է սահմանվի վերջիններիս մեղսագրվող արարքների սանկցիաներով նախատեսված` ազատազրկման ձևով: Միաժամանակ, Դատարանը գործի հանգամանքները և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի պահանջները հաշվի առնելով, քննարկելով մեղսագրվող հանցանքների սանկցիաներով նախատեսված լրացուցիչ պատիժներն ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակելու հարցը, գտնում է, որ դրանք ևս պետք է կիրառել:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելի դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` (...) ամբաuտանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը (...):
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` եթե դատարանը, (...) ազատազրկման (...) ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Մեջբերված քրեաիրավական նորմը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել հմ.ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում, որոնցով կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը,
է) հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը և այլն:
Այսպիսով, նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջներից է այն, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ մանրամասն տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Սեյրան Կառլենի Աղախանյանի վերաբերյալ 13.09.2013թ. կայացրած թիվ ԱՎԴ/0082/01/12 որոշմամբ, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ «(...) յուրաքանչյուր գործով նշանակված պատժի կրման նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանն, ի թիվս այլ հանգամանքների (կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափ, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճան, հանցագործության կատարման եղանակ և այլն), պետք է բազմակողմանի վերլուծության ու գնահատման ենթարկի հանցավորի անձը: Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ պատասխանատվության և պատժի անհատականացման և հետևաբար նաև նշանակված պատժի կրման հարցի լուծման համար էական նշանակություն ունեն հանցավորի անձի ոչ միայն ֆիզիկական ու հոգեկան, այլև սոցիալական առանձնահատկությունների վերաբերյալ փաստական տվյալները: Հետևաբար, հանցավորի պատասխանատվությունն ու պատիժն անհատականացնելիս և նշանակված պատիժը փաստացի կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է ուսումնասիրի հանցավորի ընտանեկան դրության, նրա խնամքին այլ անձանց առկայության, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղի ու դիրքի, սոցիալական միջավայրում նրա ունեցած բնութագրի և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները:
Զարգացնելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ իր իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների կոնկրետ համակցությունը կարող է բավարար լինել հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար՝ անկախ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանքի առկայությունից: Այլ կերպ՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանքի առկայությունն ինքնին չի բացառում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը, եթե դատարանը հանգում է հիմնավոր եզրակացության, որ հանցանք կատարած անձի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Վերոգրյալների հիման վրա, ինչպես նաև հաշվի առնելով գործի հանգամանքերն ու առանձնահատկություններն, ամբաստանյալի անձը, սեռը, տարիքը, նրա սոցիալական դրությունը և կյանքի պայմանները, հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև գործով պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, նաև իր հայեցողության շրջանակներում ղեկավարվելով պատժի նշանակման օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով, հաշվի առնելով գործով հաստատված փաստական հանգամանքները, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, ելնելով քրեական օրենսդրության սկզբունքներից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրականացման անհրաժեշտությունից, Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ առկա են ամբաստանյալ Գայանե Մարգարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը, վերջինիս ուղղումը հնարավոր է առանց ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու, ուստի սույն գործով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով հնարավոր է հասնել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48¬րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Այն բխում է նաև ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, նաև նրանով հնարավոր է հասնել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48¬րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Քննարկելով ամբաստանյալ՝ Շավարշ Սահակյանի նկատմամբ ընտրված՝ կալանավորում խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերի բացակայության պայմաններում այն պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով ամբաստանյալներ՝ Խաչատուր Ներսիսյանի և Գայանե Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված՝ ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերի բացակայության պայմաններում այն պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Խաչատուր Ներսիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել վերջինիս` 2015թ. հունիսի «18»-ից մինչև 2019թ. հունիսի «18»-ն անազատության մեջ պահվելու 4 (չորս) տարին:
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Գայանե Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել վերջինիս` 2015թ. օգոստոսի «06»-ից մինչև 2018թ. հունիսի «22»-ն անազատության մեջ պահվելու 2 (երկու) տարի 10 (տասն) ամիս 16 (տասնվեց) օրը:
Քննարկելով «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության նարկոլոգիական կլինիկայի կողմից Շավարշ Սահակյանի վերաբերյալ 10.02.2016թ. տրված դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության հմ.13-14 հանձնաժողովային եզրակացությամբ և Խաչատուր Ներսիսյանի վերաբերյալ նույն կլինիկայի կողմից 08.07.2015թ. տրված դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության հմ.96-15 հանձնաժողովային եզրակացությամբ վերջիններիս նկատմամբ հարկադիր բուժում նշանակելու հարցը և հիմք ընդունելով, որ ամբաստանյալ՝ Շավարշ Սահակյանը և Խաչատուր Ներսիսյանը քրեակատարողական հիմնարկում գտնվելու ընթացքում ստացել են մեթադոնային բուժում, ուստի գտնում է, որ դատավճիռ կայացնելու պահին բացակայում է վերջիններիս նկատմամբ թմրամոլության դեմ հարկադիր բուժում նշանակելու անհրաժեշտությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 103.1-ին հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ (...) սույն օրենսգրքի (...) 267.1-ին հոդվածներով նախատեսված մաքսանենգության ճանապարհով Հայաստանի Հանրապետության սահմանով տեղափոխված մաքսանենգության առարկաները, իսկ դրանց բացակայության դեպքում դրանց համարժեք գույքը, (...) ենթակա է բռնագանձման՝ հօգուտ պետության:
Քննարկելով մաքսանենգ ճանապարհով Հայաստանի Հանրապետության սահմանով տեղափոխված մաքսանենգության առարկաները հօգուտ պետության բռնագանձելու հարցը, Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով մաքսանենգության առարկաներ են հանդիսանում գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված թմրամիջոցները և հոգեմետ նյութերը, որոնք իրենցից արժեք կամ արժեքային գնահատման ենթակա իրեր չեն ներկայացնում, ավելին, դրանք քրեական գործով ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ և ենթակա են տնօրինման ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի կանոններով, հետևաբար Դատարանը գտնում է սույն գործով բացակայում են բռնագանձման ենթակա առարկաները:
Քննարկելով ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ կողմից 16.07.2015թ. Խաչատուր Ներսիսյանի վերաբերյալ տրված դատաքիմիական փորձաքննության հմ15-1607 փորձաքննության կատարման համար ծախսված` 28.854 ՀՀ դրամ դատական ծախսի բռնագանձման հարցը և հիմք ընդունելով, որ տվյալ ապացույցի ապացուցողական նշանակությունը վերաբերվում է Խաչատուր Ներսիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածով 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքին, որով վերջինիս նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է, ուստի Դատարանը գտնում է, որ այն ամբաստանյալ Խաչատուր Ներսիսյանից բռնագանձման ենթակա չէ, հետևաբար դատական ծախսի հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննարկելով 13.05.2016թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Լենինգրադյան 19/1 հասցեում գործող «Հին թոնրատուն» հացատան զննությամբ հայտնաբերված «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահաբի, բեկորային զանգվածի և դեղահաբի բեկորի, Գայանե Մարգարյանի բնակության վայրի խուզարկությամբ հայտնաբերված՝ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 362 հատ հաբերի և 11 հատ հաբերի բեկորների, Շավարշ Սահակյանի բնակության վայրի խուզարկությամբ հայտնաբերված՝ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող փոշենման հոմոգեն զանգվածի տնօրինման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է ոչնչացնել, սակայն հիմք ընդունելով, որ սույն գործից անջատվել է Արտեմ Սամվելի Հարությունյանի, Գագիկ Սերյոժայի Գրիգորյանի, Հակոբ Արարատի Նիկոյանի, Մարինե Արմենի Վարդանյանի, Վահե Յուրիկի Կարապետյանի, Գրիգորի Վանյայի Պռոշյանի, Վահագն Ռաֆիկի Վլասյանի և մյուսների կողմից թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերի, 215-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներով մասը, որին շնորհվել է 59103516 համարը և տվյալ քրեական գործով նախաքննությունը դեռևս ավարտված չէ, իսկ սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույցների առարկայական առկայությունը կարող է կարևոր ապացուցողական նշանակություն ունենալ գործի օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության համար, ուստի Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող թմրամիջոցները պետք է կցել հմ.59103516 քրեական գործին և դրանց ոչնչացումն իրականացնել հմ.59103516 քրեական գործով եզրափակիչ ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Քննարկելով 13.05.2016թ. որոշմամբ այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկման արդյունքում ստացված գաղտնալսումների 1235 թերթից բաղկացած սղագրությունների հավելվածը և լազերային սկավառակի տնօրինման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 5-րդ մասի և 123-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոնների համաձայն և լազերային սկավառակը պետք է պահել քրեական գործի հետ` այն պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում, իսկ հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկման արդյունքում ստացված գաղտնալսումների 1235 թերթից բաղկացած սղագրությունների հավելվածը պետք է կցել հմ.59103516 քրեական գործին և պահել տվյալ քրեական գործի հետ` այն պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Քննարկելով 18.06.2015թ. ՀՀ Ոստիկանության Մալաթիայի բաժնում Խաչատուր Ներսիսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված, սակայն Դատարան չուղարկված՝ թվով 2 (երկու) հատ՝ AB 15290566H և HB00425398P համարներով 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամների և թվով 5 (հինգ) հատ՝ ԲԲ18884152, ԲԲ21771163, ԲԱ04332634, ԲԱ05766100, ԲԱ08117836 համարների 5.000 ՀՀ դրամանոց թղթադրամների տնօրինման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է վերադարձնել Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360 հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց


Շավարշ Սուրիկի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 267.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով դատապարտել ազատազրկման` 7 (յոթ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 267.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով դատապարտել ազատազրկման` 8 (ութ) տարի ժամկետով` գույքի 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով բռնագրավմամբ:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 (ինը) տարի ժամկետով` գույքի 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով բռնագրավմամբ:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2015թ. օգոստոսի «06»-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Շավարշ Սուրիկի Սահակյանի նկատմամբ ընտրված` կալանավորում խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված քրեական գործի վարույթը կարճել և դադարեցնել Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը` վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով:
Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանի` 2015թ. հունիսի «18»-ից մինչև 2019թ. հունիսի «18»-ն անազատության մեջ պահվելու 4 (չորս) տարին և նրան ազատել պատժից՝ պատիժը փաստացի կրած լինելու հիմքով:
Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանի նկատմամբ ընտրված` ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնել:
Գայանե Զավենի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 267.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով դատապարտել ազատազրկման` 7 (յոթ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 267.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով դատապարտել ազատազրկման` 8 (ութ) տարի ժամկետով` գույքի 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով բռնագրավմամբ:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 (ինը) տարի ժամկետով` գույքի 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով բռնագրավմամբ:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել Գայանե Զավենի Մարգարյանի` 2015թ. օգոստոսի «06»-ից մինչև 2018թ. հունիսի «22»-ն անազատության մեջ պահվելու 2 (երկու) տարի 10 (տասն) ամիս 16 (տասնվեց) օրը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 6 (վեց) տարի 1 (մեկ) ամիս 14 (տասնչորս) օր ժամկետով` գույքի 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով բռնագրավմամբ:
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, նշանակված` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 1 (մեկ) ամիս 14 (տասնչորս) օր ժամկետով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանել փորձաշրջան 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Պատժի կատարումը հանձնարարել ՀՀ Արդարադատության նախարարության Պրոբացիայի ծառայության տարածքային մարմնին:
Գայանե Զավենի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված` ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված` «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեհաբերը, դեղահաբի կտորները և փոշենման հոմոգեն զանգվածները կցել հմ.59103516 քրեական գործին և դրա ոչնչացումն իրականացնել հմ.59103516 քրեական գործով եզրափակիչ ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Այլ ապացույց ճանաչված` փաստաթղթերը և հեռախոսահամարների վերծանումներ և գաղտնալսումներ պարունակող լազերային սկավառակը պահել քրեական գործի հետ միասին` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Այլ ապացույց ճանաչված` հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկման արդյունքում ստացված գաղտնալսումների 1235 թերթից բաղկացած սղագրությունների հավելվածը կցել հմ.59103516 քրեական գործին և պահել տվյալ քրեական գործի հետ` այն պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Խաչատուր Ներսիսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և վերցված՝ թվով 2 (երկու) հատ՝ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները և թվով 5 (հինգ) հատ՝ 5.000 ՀՀ դրամանոց թղթադրամները՝ վերադարձնել Խաչատուր Մանվելի Ներսիսյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ