N - ԵԱՔԴ/0103/01/16

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

՚09ՙ հունիսի 2017թ. ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Մ.ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Վ.ԴՈԼՄԱԶՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆՒ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Սեյրան Աշոտի Հարությունյանի` ծնված 20.10.1958թվականին, Լոռու մարզ,քաղաք Վանաձոր, ազ•ությամբ հայ,ՀՀ քաղա-
քացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, նախկի-
նում դատվածª
05.10.2015թվականին ՀՀ Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ
Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 3-րդ մասի 1.1կետով դատապարտվել է ազատազրկման
4տարի ժամկետով,ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն,հանցանքների
համակցության կանոններով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 3-րդ մասի 1.1կետով
նշանակված պատժին •ումարվել է ՀՀ Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի
17.06.2015թվականի դատավճռով նշանակված տու•անքի չվճարված մասըª 285.000դրամը և
վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4/չորս/տարի ժամկետով և տու•անք 285000
/երկու հարյուր ութսունհին• հազար/ դրամի չափով,պատժի սկիզբը հաշվվել է Սեյրան Հարու-
թյունյանին փաստացի ար•ելանքի վերցնելու պահից: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է
մտել 24.03.2016թվականին, Ս.Հարությունյանը ար•ելանքի է վերցվել 15.04.2016թվականից:
Հաշվառված է Լոռու մարզ, քաղաք Վանաձոր, Տ.Մեծի 73շենք 29բնակարան հասցեում,սույն
քրեական •ործով Սեյրան Հարությունյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի ընտրվել:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 333հոդվածի 1-ին մասով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործով ամբաստանյալ Սեյրան Աշոտի Հարությունյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա 2015թվականի սեպտեմբերի 24-ին Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում դատաքննության ընթացքում որպես ամբաստանյալ հարցաքննվելիս, ապա Լոռու մարզի դատախազի զեկուցա•րի հիման վրա պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող անձի կողմից ենթադրաբար հանցանք կատարելու վերաբերյալ ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայությունում նյութերի նախապատրաստման ընթացքումª 2015թվականի հոկտեմբերի 13-ին հանցա•ործության մասին հաղորդում տալիս, ինչպես նաև ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 308հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայությունում հարուցված թիվ 62227615քրեական •ործի նախաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննվելիս, նախազ•ուշացված լինելով ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու մասին, •իտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ էª կատարել է սուտ մատնություն, այն է միջին ծանրության հանցա•ործություններիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 308հոդվածի 1-ին մասով նախատեսվածª պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու և ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 314հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված պաշտոնեական կեղծիք կատարելու մեջ հանիրավի մեղադրել է ՀՀ Ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության Բազումի բաժնի պետ Սեր•ո Համբարձումի Ավետիսյանին, ՀՀ Ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության Բազումի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի ավա• օպերլիազոր Սար•իս Ֆրունզիկի Նավասարդյանին և ՀՀ Քննչական կոմիտեի Լոռու մարզային քննչական վարչության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հովսեփ Համլետի Հովսեփյանին: Սեյրան Հարությունյանը մասնավորապես հայտնել է, թե, իբր, 2015թվականի մայիսի 28-ին ոստիկանության Բազումի բաժնում Սեր•ո Ավետիսյանը խնդրել է իրեն խոստովանել իր կողմից չկատարվածª Վանաձոր քաղաքի Տի•րան Մեծ փողոցի 73շենքի բնակարանային •ողության դեպքըª խոստանալով օժանդակել քրեական •ործի կարճման կամ տու•անքի նշանակման դեպքում այն վճարելու հարցում, որպիսի հան•ամանքին վստահելովª ինքը ստորա•րել է ոստիկանության բաժնում 2015թվականի մայիսի 28-ին կազմված, մեղայականով ներկայանալու մասին արձանա•րությունը. Սեյրան Հարությունյանը հայտնել է նաև, որ ՀՀ Ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության Բազումի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի ավա• օպերլիազոր Սար•իս Ֆրունզիկի Նավասարդյանի կողմից կազմվածª մեղայականով ներկայանալու մասին արձանա•րության մեջ վերջինս չի արձանա•րել իր հայտնած հան•ամանքները և բաժնի պետի հրահան•ով իրականությանը չհամապատասխանող տվյալներ արձանա•րելու եղանակով կազմել է կեղծ արձանա•րություն, իսկ ՀՀ Քննչական կոմիտեի Լոռու մարզայրն քննչական վարչության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հովսեփ Համլետի Հովսեփյաննª իրեն որպես վկա հարցաքննելիս չի արձանա•րել իր հայտնած հան•ամանքները և հարցաքննությունն իրականում կատարել է այլ օր, սակայն թվա•րել է 2015թվականի մայիսի 28-ով:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սեյրան Աշոտի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 333հոդվածի 1-ին մասով:
Քրեական •ործը 03.06.2016թվականին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 17.06.2016թվականին ՚Քրեական •ործն ըստ տարածքային ընդդատության ուղարկելու մասինՙ որոշում է կայացվել և թիվ ԵԱՔԴ/0103/01/16քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Սեյրան Աշոտի Հարությունյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 333հոդվածի 1-ին մասով, ուղարկվել է ըստ տարածքային ընդդատությանª Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարան: Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 15.08.2016թվականին ՚Ընդդատության մասին վեճը լուծելու համար •ործը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախա•ահին ուղարկելու մասինՙ որոշում է կայացվել և թիվ ԵԱՔԴ/0103/01/16քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Սեյրան Աշոտի Հարությունյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 333հոդվածի 1-ին մասով, ուղարկվել է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախա•ահին ընդդատության մասին վեճը լուծելու համար: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախա•ահի 01.09.2016թվականի ՎԴ-Ե-5848•րությամբ թիվ ԵԱՔԴ/0103/01/16քրեական •ործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանª օրենքով սահմանված կար•ով հետա•ա ընթացքը լուծելու համար, որը դատարան է ստացվել 06.09.2016թվականին:
Առաջադրված մեղադրանքում Սեյրան Աշոտի Հարությունյանը ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ապօրինի է դատվել, վստահել է և սխալներ է թույլ տվել, որոնք իր դեմ են օ•տա•ործվելª սովետական հնամաշ մեթոդներով: 4ատյան անցել է և որևէ մեկը չի նկատել, որ ինքը սուտ մատնիչ է: Ինքը •ողություն անող չէ, իրեն նման բան թույլ չի տա, մտնի մեկի տուն և տեսնի, որ սեղանին նոթբուք, պլանշետ է դրված, •նա խոհանոցից թեյի խոտ վերցնի, ՚բոնդՙ տեսակի ծխախոտ ծխի և դնի այնտեղ, սակայն ինքը երբեք այդ տեսակի ծխախոտ չի ծխել: Փորձաքննությունները ապացուցել են, որ դա իրենը չէ, մատնահետք չկա վրան: Նրան շատ է վստահել, իրենց մեջ եղել է վաղամեռիկ ընկերոջ ընկերությունը, այդպես իրեն ճանաչել է: Ինքը որևէ արարք չունի կատարած, մաքուր է, կյանքում •ողություն չի կատարել /հատոր 2 •.թ. 264, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալ Սեյրան Աշոտի Հարությունյանի պատճառաբանությունները անհիմն են և նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, նրա կատարած արարքը հիմնավորվել է քրեական •ործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Գործով վկա Սեր•ո Ավետիսյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ ոստիկանության համակար•ում ծառայում է 1984թվականից, 2015թվականի ապրիլ ամսից զբաղեցնում է ոստիկանության Բազումի բաժնի պետի պաշտոնը, ունի ոստիկանության •նդապետի կոչում: Սեյրան Հարությունյանին ճանաչում է աշխատանքի բերումով, որովհետև շուրջ 20տարի աշխատել է ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության տարբեր ստորաբաժանումներում, այդ թվում նաև 1997-2000 և 2008-2011թվականների ընթացքում զբաղեցրել է ոստիկանության Վանաձորի բաժնի պետի պաշտոնը, որի կազմի մեջ այդ ժամանակ մտնում էր նաև Բազումի վարչական տարածքը: Այդ կապակցությամբ ճանաչել է Սեյրան Հարությունյանին որպես նախկինում մի քանի ան•ամ ծանր հանցա•ործությունների կատարման համար դատապարտված և ընդհանուր առմամբ հանցավոր հակումներ ունեցող անձի: Վերո•րյալի կապակցությամբ էլ նա •րեթե միշտ •տնվել է ոստիկանության բաժինների օպերատիվ տեսադաշտում: 2015թվականի մայիսի 26-ին ոստիկանության Բազումի բաժնում մի քաղաքացի ահազան• է տվել այն մասին, որ Վանաձոր քաղաքի Տի•րան Մեծ փողոցի 73շենքի 9 բնակարանի դուռը •տնվում է կիսաբաց վիճակում, փականը կոտրված է: Անմիջապես օպերատիվ խումբ է մեկնել դեպքի վայր, իսկ ինքը որպես բաժնի պետ նույնպես •նացել է դեպքի վայրª տեղում իրավիճակը հասկանալու, անհրաժեշտ •ործողությունները համակար•ելու համար: Դեպքի վայրում պարզվել է, որ բնակարանի տերն այդ պահին Հայաստանում չէ, ինչի պատճառով էլ հաղորդում են վերցրել նրա քրոջից, ում տվյալները չի հիշում: Դեպքի վայրում բաժնի աշխատակիցները, ում այս պահին չի մտաբերում, սկսել են կատարել օպերատիվ հարցումներ շենքի բնակիչներից, պարզելու համար, թե արդյոք, կան նրանց մեջ այդ դեպքի մասին որոշակի տեղեկություններ ունեցող անձինք: Չի հիշում, թե որ պահին, երբ •տնվել է շենքի այդ հարկի հարթակում, նկատել է Սեյրան Հարությունյանին, նա ինքն էլ է նկատել իրեն, մոտեցել է, բարևել է, նրան հարցրել է, թե արդյոք նա որևէ տեղեկություն ունի այդ դեպքի վերաբերյալ, սակայն նա հերքել է, ասելով, որ ոչնչից տեղյակ չէ, որից հետո հեռացել էª ասելով, որ եթե որևէ տեղեկություն կարողանա պարզել կամ կզան•ի կամ կ•ա բաժին, որին չի առարկել: Դա հստակ տեղի է ունեցել հարթակում, այդ խոսակցությունը տեղի է ունեցել իրենց միջև, այլ մարդ չի մասնակցել դրան և դա տևել է շատ կարճ: Դրանից հետո վերադարձել են բաժին և սկսել են ձեռնարկել բազմապիսի օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ դեպքի հան•ամանքները պարզելու, բացահայտելու ուղղությամբ: Հենց այդ օրը տեղում պարզվել է, որ դեպքի վայրում առկա է շաղ տված ցեմենտանման ինչ-որ նյութ, որը կասկածելի է թվացել բոլորին և հստակ հիշում է, որ Սեյրան Հարությունյանի բնակարանին կից տարածքում, որը թեև իրենից ներկայացնում է առանձին բնակարան, սակայն որևէ մեկը դեռ ձեռք չի բերել դա և այդ տարածքը օ•տա•ործվում է Սեյրան Հարությունյանի կողմից, առկա էին տարբեր իրեր, այդ թվում նաև ինչ-որ տարա, որի մեջ լցված է եղել ցեմենտ: Ինչպես նշել է այդ շենքը նորակառույց է, նրա բնակարանին կից տարածքըª բնակարանն այդ ժամանակ դեռ որևէ մեկին տրված չի եղել: Տեղում իրենց կողմից պարզվել է, որ այդ տարածքն օ•տա•ործվում է Սեյրանի ընտանիքի կողմից: Սեյրան Հարությունյանն այդ օրը բերման չի ենթարկվել, չի հրավիրվել ոստիկանության բաժին, քանի որ այդ հան•ամանքը ստու•ման կարիք ուներ: Որքանով հիշում է, որ դրանից հետո անցել էր արդեն երկու օր, •տնվել է բաժնում, երբ իրեն զեկուցել են, որ ոստիկանության բաժին է եկել Սեյրան Հարությունյանը: Հիշում է, որ իրեն զեկուցել է հերթապահը, թեև այս պահին չի հիշում, թե այդ օրվա հերթապահը ով էր: Նա ասել է, որ Սեյրան Հարությունյանը ցանկանում է իրեն տեսնել, քանի որ կարևոր բան ունի հայտնելու, իսկ ինքն էլ հանձնարարել է նրան ուղեկցեն իր մոտ: Հիշում է, որ իր մոտ նրան ուղեկցել է հերթապահը: Երբ նա մտել է իր մոտ, նրան հարցրել է, թե ինչ է պատահել, նա ասել է, որ իր այցելությունը կապված է այդ դեպքի հետ, նրան հարցրել է, թե ինչի մասին է խոսքը, նա նստել և սկսել է պատմել, որ այդ օրը եղել է խմած և քանի որ շփոթել է իր բնակարանի դռան հետ, բացել է թիվ ՚9ՙբնակարանի դուռը, առանց հասկանալու, որ դա իրենը չէ, որից հետո պառկել է այնտեղ և քնել, սակայն երբ արթնացել է, հասկացել է, որ իր բնակարանում չէ, վախեցել է, այդ պատճառով ցեմենտ է շաղ տվել այդ բնակարանում և հեռացել բնակարանից: Նրան այդ ժամանակ ընդամենը հարցրել է, թե հնարավոր է, որ նա ինչ-որ մի բան է վերցրել իր հետ այդ բնակարանից, քանի որ կասկածելի է թվացել ցեմենտ շաղ տալու հան•ամանքը: Սեյրանը հերքել է, ասել, որ ինքը ոչինչ չի վերցրել և այլևս հարցեր չի տվել նրան, քանի որ իրենք այդ ժամանակ •ողության մասին չունեին որևէ տեղեկություն, այն պատճառով, որ հաղորդում տված անձը հայտնել էր, որ ոչինչ •ողացված չէ, նաև այն պատճառով, որ նա պետք է խոսեր քրոջ հետ և նրանից ճշտեր, թե ինչ է պակասում այդ բնակարանից: Հստակ հիշում է, որ այդ խոսակցության կեսից կամ վերջում արդեն ներկա էր նաև իր տեղակալ Արտյուշա Հարությունյանը: Հիշում է, որ Արտյուշա Հարությունյանին հանձնարարել է, որ սահմանված կար•ով ձևակերպեն Սեյրան Հարությունյանի հայտնածը, փաստորեն այնպես էր ստացվում, որ նա ինքն էր ներկայացել մեղայականով, որից հետո հանձնարարել է, որ այդպես էլ ձևակերպվի: Սեյրանն իր աշխատասենյակում մնացել է ամենաշատը կես ժամ, ստույ• չի հիշում: Դրանից հետո, հիշում է, որ իրեն զեկուցվեց, որ այդ ամենը անհրաժեշտ կերպով փաստաթղթավորվել է, որից հետո հանձնարարել է, որ նրան ներկայացնեն քննչական բաժին, չի կարող հիշել, թե ով է ներկայացրել: Դրանից արդեն օրեր անց, արդեն ստույ• չի հիշում, իրեն զեկուցել են, որ Սեյրանը էլի եկել է ոստիկանության բաժին և իր հետ բերել է որոշակի իրեր, այս պահին չի հիշում, թե ինչ և հայտնել է, որ դրանք այդ բնակարանից է •ողացվել իր կողմից: Հանձնարարել է, որ սահմանված կար•ով, դրանք վերցվեն և կազմվի արձանա•րություն: Չի հիշում, թե ով զեկուցել է այդ մասին, սակայն մտաբերում է, որ այդ արձանա•րությունը կից •րությամբ ներկայացվել է իրեն, ստորա•րել է այդ ուղեկցական •րությունը, որն ուղարկվել է քննչական վարչություն: Դրանից հետո պարբերաբար որպես բաժնի պետ հետևել է քրեական •ործի ընթացքին, որից հետո տեղեկացել է, որ քրեական •ործն ուղարկվել է դատարան, տեղյակ է նաև, որ կայացվել է մեղադրական դատավճիռ: Որևէ կերպ չի միջամտել քննության ընթացքին, միայն կատարել է հետաքննության մարմնի ղեկավարի իր •ործառույթները: Այդ օրը Սեյրան Հարությունյանին չի տեսել, նրան չի ընդունել, չի կարող ասել, թե նա ինչու է որոշել այդ ապրանքները ներկայացնել Բազումի բաժին, այլ ոչ թե քննչական վարչություն, այդ հան•ամանքը էական չի համարել, քանի որ էական է համարել այն հան•ամանքը, որ •ողացված իրերը ներկայացվում է և փաստորեն հայտնաբերվում է, դա ավելի է կարևորել: Մտաբերում է, որ երբ •տնվել է դեպքի վայրում, Սեյրանն ասել է, որ որևէ տեղեկություն կարողանա պարզել կկապնվի իր հետ կամ կզան•ի, կամ կ•ա բաժին: Նրան չի տվել իր հեախոսահամարը, բայց նա կարող էր ունենալ դա, կամ ճշտել, քանի որ իր հեռախոսահամարը շատերին է հայտնի: Չի բացառում, որ նրան զան•ած լինի միայն այն պատճառով, որ հետաքրքրվի, թե նա չունի տեղեկություն, բայց քանի որ ստույ• չի հիշում, չի կարող հայտնել և ներկայացնել մանրամասները: Հիշում է, որ նա զան•ել է իրեն, ասել է, որ ցանկանում է իրեն հանդիպել, ինքն էլ ասել է, որ կարող է •ալ իր աշխատասենյակ, նա սակայն չի եկել, բայց որքանով հիշում է նրան չի զան•ել իր զան•ից հետո և չի հետաքրքրվել, թե ինչու եկավ, քանի որ չի կարևորել նրա զան•ը: Չի հիշում, թե նա երբ է զան•ահարել իրեն, կոնկրետ օր չի կարող ասել: Չ•իտի Սեյրանի հեռախոսահամարն ունեցել է, թե ինչ-որ մեկից է վերցրել, քանի որ չի հիշում մանրամասները, բայց կարող է պնդել, որ դժվար չէ նրա հեռախոսահամարը պարզելը, քանի որ նրան ոստիկանության բոլոր աշխատողներն էլ ճանաչում են: Ինչպես արդեն հայտնել է, նախկինում չի հետաքրքրվել, թե Սեյրանը ինչ ցուցմունքներ է տվել, քանի որ իրավասու չէ միջամտել նախաքննությանը, քննիչի հետ նման հարցեր ոչ մի ան•ամ չի քննարկել: Հիշյալ քրեական •ործով տուժող Արմանուշ Պռոշյանի հետ առնչվել է այդ դեպքից շատ հետո, երբ ոստիկանության Բազումի բաժնում նրա հաղորդման հիման վրա նախապատրաստվում էին նյութերª Սեյրան Հարությունյանի կնոջ կողմից նրան սպառնալիք տալու վերաբերյալ, դա եղել է 2015թվականին, օրը և ամիսը չի հիշում: Մինչ այդ, այդ կնոջը ոչ մի ան•ամ նույնիսկ չի տեսել, չի ճանաչել, չի առնչվել, տեղյակ չէ, թե նա ինչ բնույթի ցուցմունքներ է տվել, թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում, իսկ այդ օրը նա իր նախաձեռնությամբ էր ընդունելություն խնդրել և մտել իր աշխատասենյակ և հայտնում էր, որ Սեյրանի կինն իրեն սպառնացել է, այդ օրը նա միայն ասել է, որ իրեն Սեյրանի կինը սպառնացել է այն կապակցությամբ, որ Սեյրանը դատապարտվել է իր տանից •ողություն կատարելու համար, նա չի ասել, թե ինչ ցուցմունք է տվել, նման հարցեր չի քննարկվել: Նրան ընդամենը ընդունել է մի քանի րոպե, քանի որ նա խնդրում էր ապահովել իր անվտան•ությունը: Չի հիշում նման բան, որ դեպքի վայրի զննության ժամանակ, որ որևէ ոստիկանի հանձնարարած լինի Սեյրան Հարությունյանի բնակարան •նան և կանչեն Սեյրան Հարությունյանին: Քրեական •ործի քննության ընթացքում նրան ոչինչ չի համոզել, չի առաջարկել, որ նա ընդունի իր կողմից չկատարված •ողության դեպքը, նրան չի ասել, որ կօ•նի իրեն, որ քրեական •ործը կարճվի կամ տու•անք նշանակվի, ինքը դա կմուծի, քանի որ որևէ լիազորություն չունի քրեական •ործով վարույթը կարճելու, իսկ տու•անք մուծելու տրամաբանություն չկա, նա պարզապես շահարկում է այդ հան•ամանքները քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու համար: Չի ասել, որ կազմեն ՚տնական ձևովՙ արձանա•րություն, իր բառապաշարում նման տերմին առհասարակ չկա, միայն ասել է, որ ինքնակամ ներկայանալու մասին արձանա•րություն կազմվի սահմանված կար•ով: Ցանկանում է նշել, որ լավ ճանաչելով Սեյրան Հարությունյանին, կարող է ասել, որ նա երբևէ չի խոստովանի իր կողմից չկատարված արարքը, կամ չի ստորա•րի որևէ արձանա•րություն առանց ծանոթանալու, դա բացառվում է: Նրան չի ասել, որ ինչ-որ իրեր ներկայացնի, դա բացառվում է, նա ստում է: Մեղայականով ներկայանալու մասին արձանա•րության մեջ որևէ նշում չկա •ողության մասին, քանի որ նա այդ օրը ոչինչ չի հայտնել •ողության մասին, ուստի դրանում չկա որևէ նշում •ողության մասին, եթե նա ասած լիներ •ողության մասին, դա կնշվեր արձանա•րության մեջ: Պնդում է, որ հայտնել է և հայտնում է միայն իրականությունը, իսկ նա պարզապես ստել է /հատոր 2 •.թ. 49-253, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Սար•իս Նավասարդյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ ՀՀ Ոստիկանության համակար•ում ծառայում է 2007թվականից, 2014թվականի հոկտեմբերի 10-ից զբաղեցնում է ոստիկանության Լոռու մարզային վարչության Բազումի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի ավա• օպերլիազորի պաշտոնը, ունի ոստիկանության կապիտանի կոչում: Սեյրան Հարությունյանին ճանաչում է որպես Վանաձոր քաղաքի բնակիչ, նրան ճանաչում է և նրա հետ առնչվել է աշխատանքի բերումով, տեղյակ է նաև, որ Սեյրան Հարությունյանը նախկինում մի քանի ան•ամ դատապարտված է, որի պատճառով էլ •տնվում է ոստիկանության մշտական տեսադաշտում: Սեյրանի հետ որևէ անձնական հարաբերություններ չունի: Իր տեղեկություններով Սեր•ո Ավետիսյանը ճանաչում է Ս.Հարությունյանին, քանի որ Ավետիսյանը երկար տարիներ աշխատում է ոստիկանության համակար•ում, հատկապես նաև Լոռու մարզային վարչության տարբեր ստորաբաժանումներում, սակայն չի կարծում, որ նրանք միմյանց հետ կարող են ունենալ անձնական բնույթի հարաբերություններ: 2015թվականի մայիսի 24-ին Վանաձոր քաղաքի Տի•րան Մեծի 73/9հասցեում •տնվող, Արմանուշ Պռոշյանին պատկանող բնակարանից տեղի է ունեցել •ողություն: Նշված •ողության կապակցությամբ հիշում է, որ դեպքի վայրում կատարված զննությանը հաստատ ներկա չի •տնվել, սակայն այդ դեպքով ոստիկանության բաժին էր ներկայացել Սեյրան Հարությունյանը, ով հայտնեց, որ նշված բնակարանի դուռը բացել է ինքը, քանի որ եղել է ալկոհոլ օ•տա•ործած վիճակում, նրա ասելով շփոթել էր իր բնակարանը, որը նույնպես •տնվում է նույն շենքի այլ հարկում: Մտաբերում է նաև, որ Սեյրանն ասում էր, որ ինչ-որ •ործիքով բացել է բնակարանի դուռը, որից հետո որոշ ժամանակ քնել է այնտեղ, միայն արթնանալուց հետո է հասկացել, որ չի •տնվում իր բնակարանում: Այդ կապակցությամբ զեկուցա•իր է ներկայացրել ոստիկանության բաժնի պետինª Սեր•ո Ավետիսյանին, որից հետո կազմել է նաև Սեյրան Հարությունյանի կողմից ոստիկանության Բազումի բաժին ներկայանալու մասին արձանա•րություն: Այդ արձանա•րությունը կազմել է իր աշխատասենյակում, որը •տնվում է ոստիկանության բաժնի առաջին հարկում, դա կազմել է սահմանված կար•ով, իր կողմից հրավիրված ընթերակաների մասնակցությամբ, արձանա•րությունը կազմվել է հենց իր կողմից, իր ձեռքով, որից հետո վերջում բոլոր մասնակիցներըª Սեյրան Հարությունյանը և հրավիրված ընթերակաները, ծանոթացել են կազմված արձանա•րությանը, որից հետո միայն ստորա•րել են դա: Արձանա•րությունը կազմել են Հարությունյանի խոսքերից, նրա պատմածով, որևէ շեղում չի եղել նրա մտքերից և որևէ միտք չի •րվել իր կողմից կամ ավելացվել արձանա•րությանը: Չի հիշում, թե ինչպես է ստացվել Ս.Հարությունյանի ոստիկանություն •ալը, քանի որ այդ հան•ամանքը չի հիշում, բայց քանի որ կազմվել է այդ արձանա•րությունը, ուստի նա ինքն է ներկայացել, այսինքն նա բերման չի ենթարկվել, քանի որ այդ դեպքում իրենց կողմից կկազմվեր Սեյրան Հարությունյանին բերման ենթարկելու մասին արձանա•րություն, այլ ոչ թե ինքնակամ ներկայանալու մասին արձանա•րություն: Չի հիշում, թե ինչպես է նա հայտնվել իր աշխատասենյակում, ով է ուղեկցել, ինչու է հատկապես այդ զեկուցա•իրը և արձանա•րությունը կազմվել, այդ հան•ամանքները չի հիշում, քանի որ դրանց նշանակություն չի տվել, սակայն որպես կանոն դա արվում է հետևյալ կերպ, եթե քաղաքացին ներկայանում է ոստիկանության բաժին և ինչ-որ հան•ամանք է հայտնում, տվյալ դեպքում հայտնում է իր կողմից ինչ-որ արարքի կատարման մասին, ապա հերթապահը տեղյակ է պահում որևէ աշխատակցի, ով էլ զբաղվում է դրանով, հավանաբար այդպես էլ եղել է, սակայն ստույ• չի մտաբերում: Միայն կարող է ասել, որ այդ ժամանակ •տնվել է բաժնում, նա եկել է բաժին, կամ բաժնի ղեկավարներից որևէ մեկը, կամ էլ հերթապահն այդ մասին տեղյակ է պահել և ինքը կազմել է այդ զեկուցա•իրը և արձանա•րությունը, տվյալ դեպքում նշանակություն չունի, թե իրենց բաժանմունքի աշխատակիցներից ով կկազմեր, ավելին չի հիշում: Գողության դեպքի հետ կապված Սեր•ո Ավետիսյանը Սեյրան Հարությունյանի հետ առնչվել է, թե ոչ, չի կարող ասել, նրան չի տեսել բաժնի պետի սենյակ մտնելիս կամ դուրս •ալիս, սակայն այդ կապակցությամբ հստակ տեղեկություններ չի կարող հայտնել, Սեյրան Հարությունյանն իրեն նման բան չի պատմել և այդպիսի խոսակցություն չի եղել: Սեյրան Հարությունյանը •ողության մասին ոչինչ չի պատմել իրեն, նա միայն ասում էր, որ հարբած մտել է այդ բնակարան, հետո արթնացել է, որից հետո ջղայնացած ցեմենտ է շաղ տվել այդ բնակարանում և դուրս եկել: Եթե նա •ողության մասին որևէ հան•ամանք հայտներ, ինքը դա անպայման կնշեր կազմված արձանա•րության մեջ: Եթե որևէ մեկը հայտներ բնակարանային •ողության կատարման մասին, չէր կարող դա չարձանա•րել, քանի որ աշխատանքի բերումով շատ լավ է հասկանում դրա նշանակությունը և իմաստը, ուստի չէր կարող չարձանա•րել դա: Չի կարող ասել, թե Սեյրան Հարությունյանին ով է տարել քննիչի մոտ, թե նա ինչ ցուցմունք է տվել, սակայն որպես ոստիկանության աշխատակից, տեղյակ է, որ այդ քրեական •ործն ուղարկվել է դատարան և ներկայումս տեղյակ է նաև, որ նա դատապարտվել է, սակայն չի կարող ասել, թե որքան ժամկետով: Չի հիշում, որ դրանից հետո Սեյրան Հարությունյանին բաժնում տեսած լինի, չի կարող ասել, թե նա ապրանքներ ներկայացրել է, թե ոչ, այդ կապակցությամբ նրա հետ չի առնչվել: Չի կարող ասել, թե Ս.Հարությունյանը կանչվել է ոստիկանության բաժին, թե ոչ, սակայն կարծում է, որ նա է ներկայացել բաժին, իսկ ինչ վերաբերվում է բաժնի պետի կողմից Սեյրան Հարությունյանին համոզելուն, որ նա խոստովանի իր կողմից չկատարվածը, դա բացառում է, քանի որ բաժնի պետը չէր կարող նրան նման խոստում տալ, իսկ Սեյրան Հարությունյանին ճանաչելով, վստահ է, որ նա չէր խոստովանի իր կողմից չկատարված •ողության դեպքը: Ինքն է կազմել այդ արձանա•րությունը, բաժնի պետն իրեն չի ասել, որ կազմի արձանա•րությունը ՚տնական ձևովՙ կամ որևէ այլ ձևով, այն կազմել է սահմանված կար•ով, իսկ ինչ վերաբերվում է նրան, որ Սեյրան Հարությունյանը ստորա•րի որևէ փաստաթուղթ առանց կարդալու, դա բացառում էª ճանաչելով նրան, քանի որ կարդում է ցանկացած փաստաթուղթ մինչ ստորա•րելը, այդ արձանա•րությունը նույնպես կարդացել է անձամբ, ներկա են եղել ընթերականեր: Համոզված է, որ Սեյրան Հարությունյանը սուտ է ասում, նման բան չի եղել, իր կարծիքով նա ասում է այդպես, որ դրանով խուսափի իր արածի համար պատժվելուց, ավելին հայտնել չի կարող /հատոր 2 •.թ.135-139, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Հովսեփ Հովսեփյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է ՀՀ Քննչական կոմիտեի Լոռու մարզային քննչական վարչության ՀԿԳ ավա• քննիչ: Թիվ 71107115 քրեական •ործը ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 3-րդ մասի 1.1կետի հատկանիշներով հարուցվել է իր կողմից, որով կատարված նախաքննության ընթացքում Սեյրան Հարությունյանն իր կողմից հարցաքննվել է որպես վկա, այնուհետև կասկածյալ և մեղադրյալ: Հովսեփ Հովսեփյանը պնդել է, որ առաջին ան•ամ Սեյրան Հարությունյանին հարցաքննել է 2015թվականի մայիսի 28-ին որպես վկա, որի ընթացքում նա հայտնել է, որ Արմանուշ Պռոշյանի բնակարանից •ողություն է կատարել: Հովսեփ Հովսեփյանը հերքել է Սեյրան Հարությունյանի այն պնդումը, թե նրանª ոստիկանության բաժնից իրեն ներկայացնելու օրըª մայիսի 28-ին, չի հարցաքննել, այլ հարցաքննել է օրեր անց և չի արձանա•րել Սեյրան Հարությունյանի կողմից հայտնած •ողության հան•ամանքը: Հայտնել է նաև, որ Սեյրան Հարությունյանը որևէ հան•ամանք չի հայտնել այն մասին, որ •ողության կատարումը խոստովանել է Սեր•ո Ավետիսյանի առաջարկով և նրա կողմից խոստումներ տալու արդյունքում: Հերքել է նաև Սեր•ո Ավետիսյանի կողմից քննության ընթացքին միջամտելու կամ որևէ կերպ ուղղորդելու հան•ամանքները: Հովսեփ Հովսեփյանը հայտնել է նաև, որ Սեյրան Հարությունյանի կողմից ոստիկանության բաժին ներկայացված առարկաներն իր կողմից սահմանված կար•ով ճանաչման են ներկայացվել տուժող Արմանուշ Պռոշյանին, ով դրանք ճանաչել է և հայտնել, որ դրանք իր տանից •ողացված ապրանքներն են /հատոր 2 •.թ. 153-159, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Հրաչիկ Պողոսյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է ՀՀ Քննչական կոմիտեի Լոռու մարզային քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ և նույն վարչության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հովսեփ Հովսեփյանիª արձակուրդ մեկնելու կապակցությամբ վարույթ է ընդունել Սեյրան Հարությունյանի վերաբերյալ քրեական •ործը, որն իր կողմից մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան: Վերջինս հայտնել է, որ որպես մեղադրյալ հարցաքննել է Սեյրան Հարությունյանին, նրա մասնակցությամբ կատարել է քննչական փորձարարություն, որոնց ընթացքում Սեյրան Հարությունյանը ներկայացրել է իր կողմից •ողության կատարման հան•ամանքները: Հայտնել է նաև, որ Սեյրան Հարությունյանն իրեն որևէ հան•ամանք չի հայտնել ոստիկանության Բազումի բաժնի պետի կողմից •ողության կատարումը խոստովանելու առաջարկ անելու կամ դրա հետ կապված որևէ խոստում տալու վերաբերյալ /հատոր 2, •,թ. 147-152, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Արտյուշա Հարությունյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է ոստիկանության Բազումի բաժնի պետի տեղակալը: Ինքը ներկա է •տնվել բաժնի պետ Սեր•ո Ավետիսյանի և Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Սեյրան Հարությունյանի միջև տեղի ունեցած խոսակցությանը, որի ընթացքում Սեյրան Հարությունյանը հայտնել է, որ խմած լինելու պատճառով շփոթել է իր բնակարանի դուռը, բացել է այլ բնակարանի դուռ, սակայն այնտեղից ոչինչ չի •ողացել: Այդ կապակցությամբ բաժնի պետի կողմից Սեյրան Հարությունյանին տրված հարցին, թե նա ինչու է այդ դեպքում ցեմենտ շաղ տվել բնակարանում, Սեյրան Հարությունյանը պատասխանել է, որ դա արել է վախից, որպեսզի հետքեր չմնան: Այնուհետև բաժնի պետի հանձնարարությամբ արձանա•րել են Սեյրան Հարությունյանիª ոստիկանության բաժին մեղայականով ներկայանալու հան•ամանքը, կազմել համապատասխան արձանա•րություն, որից հետո Սեյրան Հարությունյանը ներկայացվել է քննչական բաժին: Հայտնել է նաև, որ օրեր անց Սեյրան Հարությունյանը ոստիկանության բաժին է ներկայացրել ինչ-որ իրեր և հայտնել, որ դրանք •ողացվել են իր կողմից այդ բնակարանից: Նրա ներկայացրած իրերը վերցվել են, կազմվել է համապատասխան արձանա•րություն: Արտյուշա Հարությունյանը նույնպես հերքել է ոստիկանության բաժնի պետի կողմից Սեյրան Հարությունյանին որևէ խոստում տալու հան•ամանքը: Ա.Հարությունյանը հայտնել է նաև, որ ճանաչելով Սեյրան Հարությունյանինª վստահ է, որ որևէ մեկը չի կարող նրան համոզել խոստովանել նրա կողմից չկատարված հանցանքը /հատոր 2 •.թ. 160-164, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Սար•իս Առաքելյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականի մայիսի 28-ին կատարել է ոստիկանության Բազումի բաժնի օպերատիվ հերթապահի պարտականությունները: Այդ օրը, առավոտյան ժամերին, ոստիկանության բաժին է եկել Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Սեյրան Հարությունյանը, ով հայտնել է, որ ցանկանում է զրուցել բաժնի պետի հետ, ինքը զեկուցել է բաժնի պետին և նրա թույլտվությամբ Սեյրան Հարությունյանին ուղեկցել նրա աշխատասենյակ: Որոշ ժամանակ անց տեղեկացել է, որ Սեյրան Հարությունյանը հայտնել է, որ նա է մտել հարևանի տուն, որի կապակցությամբ մինչ այդ ոստիկանության բաժնում արձանա•րվել է բնակարանի անձեռնմխելիության խախտման դեպք: Սեյրան Հարությունյանի կողմից մեղայականով ոստիկանության բաժին ներկայանալու կապակցությամբ ի լրումն օպերատիվ ամփոփա•րիª իր կողմից նույն օրը տրվել է համապատասխան տեղեկանք: Հայտնել է նաև, որ Սեյրան Հարությունյանը բաժնի պետի աշխատասենյակում •տնվել է առավելա•ույնը կես ժամ /հատոր 2, •.թ 140-143, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Հայկ Սուքիասյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականի մայիսի 28-ին ոստիկանության բաժնի աշխատակից Սար•իս Նավասարդյանի կողմից ևս մեկ անձի հետ հրավիրվել է ոստիկանության Բազումի բաժին և ներկա •տնվել մի անձիª Սեյրան Հարությունյանի կողմից մեղայականով ներկայանալու մասին արձանա•րությունը կազմելուն: Հայտնել է, որ Սեյրան Հարությունյանն իր ներկայությամբ հայտնել է, որ խմած վիճակում սխալվել է, մտել հարևանի տուն, հետո նկատել է, որ իր տանը չէ, ինչ-որ տեղից ցեմենտ է բերել և շաղ տվել այդ տան մեջ և հեռացել: Սեյրան Հարությունյանը հայտնել է նաև, որ այդ տանից ոչինչ չի •ողացել: Հայկ Սուքիասյանը նշել է, որ այդ արձանա•րությունը ոստիկանության բաժնի աշխատակցի կողմից •րվել է իրենց ներկայությամբ, որից հետո այն կարդացել և ստորա•րել է նաև Սեյրան Հարությունյանը /հատոր 2. •.թ. 178-180, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Ռուֆաննա Սարդարյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականին, կոնկրետ ամիսն ու օրը չի հիշում, ոստիկանության Բազումի բաժնում մասնակցել է որպես ընթերակա: Ոստիկաններից տեղեկացել է, որ իր ներկայությամբ մի տղամարդ պետք է ինչ-որ իրեր ներկայացնի ոստիկանությանը և ինքը որպես ընթերակա պետք է ներկա լինի այդ ամենին: Ոստիկանն իրեն բացատրել է, թե ինչ է նշանակում ընթերակա և նա իրեն ասել է, որ ինքը որպես կողմնակի քաղաքացի պետք է ներկա լինի այդ •ործողությանը և պետք է ստորա•րի ոստիկանի կողմից կազմված թղթի տակ: Ոստիկանության բաժնում •նացել է առաջին հարկում •տնվող մի սենյակ, որտեղ իր նմանª որպես ընթերակա, եղել է ևս մի կին: Այնտեղ ներկա են եղել ոստիկաններ և մոտ 50տարեկան մի տղամարդ, այդ տղամարդը ոստիկաններին է տվել 1հատ վազ, մի քանի հատ աղամաններ, •դալներ և ասել է, որ •ողացել է իր հարևանի տանից, քանի որ խմած է եղել և արդեն փոշմանել է, ցանկանում է վերադարձնել ոստիկաններին:Ավել բան չի հիշում, չի հիշում նաև, թե նա ասել է ինչպես է վերցրել այդ ապրանքները և ինչպես է մտել հարևանի տուն: Այդ ընթացքում ոստիկանության աշխատակիցը •րել է այդ մարդու ասածները, վերջում կարդացել է ոստիկանի •րած թուղթը և ստորա•րել են ինքն ու մյուս ընթերակա կինը, ինչպես նաև այդ տղամարդը: Ոստիկանության աշխատակիցները չեն հուշել այդ տղամարդուն, թե նա ինչ ասի, նա ինքն էր պատմում ամեն ինչ /հատոր 2 •.թ. 181-183, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Փառանձեմ Բարսեղյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականի ամռանը, օրն ու ամիսը կոնկրետ չի հիշում, իրեն հրավիրել են ոստիկանության Բազումի բաժին և մի կնոջ հետ մասնակցել է մի •ործողության, որի ընթացքում բաժնում •տնված մի մարդ իրենց ներկայությամբ ոստիկաններին է տվել մեկ հատ վազ և մի քանի հատ սալատնիցաներ, ապա ասել է, որ դրանք •ողացել է իր հարևանի տանից, սակայն փոշմանել է և այդ պատճառով էլ այդ իրերը բերել է ոստիկանություն, որպեսզի հանձնի: Այդ մարդը չի ասել, որ այդ ապրանքններն իր տան ապրանքներն են, նման խոսակցություն չի եղել: Այդ ընթացքում ոստիկանն այդ մարդուն չի ասել կամ հուշել, թե նա ինչ ասի, այլ ոստիկանը •րել է նրա ասածները /հատոր 2 •.թ. 184-186, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Լուսինե Աղաբաբյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականի ամռանը, կոնկրետ օրն ու ամիսը չի հիշում, երբ անցնելիս է եղել ոստիկանության բաժնի կողքով, իրեն է մոտեցել մի երիտասարդ, ով ներկայացել է որպես քննիչ, նա խնդրել է, որ ինքը մասնակցի քննչական •ործողությանª իր սենյակում: Ինքը հարցրել է, թե ինչ •ործողության պետք է մասնակցի, իսկ քննիչը ասել է, որ մի կնոջ պետք է ցույց տան ինչ-որ իրեր և նա դրանք պետք է ճանաչի կամ չճանաչի: Ասել է, որ պետք է ներկա •տնվի այդ •ործողությանը, վերջում պետք է ծանոթանա կազմված թղթին և ստորա•րի: Ինքը համաձայնել է քննիչի խնդրանքին և նրա հետ •նացել է բաժին: Երբ •նացել է քննիչի սենյակ, այնտեղ է •տնվել մոտ 50տարեկան մի կին: Դրանից հետո քննիչը վազերը և սալատնիցաները դասավորել է սեղանի վրա, հետո քննիչը այդ կնոջը հարցրել է, թե որն է դրանցից ճանաչում, ապա հարցնում էր, թե ինչից ճանաչեց, որից հետո քննիչը թղթին •րում էր այդ կնոջ ասածները: Չի հիշում, թե քննիչը քանի հատ վազ է դրել սեղանին և քանի հատ սալատնիցա, բայց դրանք շատ էին: Հիշում է, որ այդ կինն ասել է, որ այդ ապրանքներն իրենն են և •ողացվել է իր տանից: Ընդհանուր հասկացել է, որ ոստիկանները պարզել էին •ողին և այդ ապրանքները հայտնաբերել էին, իսկ այդ կինը դրանք ճանաչում էր: Այդ կինը չի ասել, թե ով է •ողացել իր ապրանքները, նրան ինքը չի ճանաչել: Ինքը քննիչին հարցեր չի տվել, կարդացել է նրա կազմած թղթերն ու ստորա•րել դրանք: Վերջում քննիչն ասել է, որ կարող է •նալ և հեռացել է քննիչի սենյակից: Այդ ամենը տևել է մոտ 1ժամ /հատոր 2 •.թ. 187-189, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Անահիտ Մովսիսյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թվականի ամռանը, կոնկրետ օրն ու ամիսը չի հիշում, իրեն է մոտեցել մի երիտասարդ, ով ներկայացել է որպես քննիչ, նա խնդրել է, որ ինքը մասնակցի քննչական •ործողության: Հարցրել է, թե ինչ •ործողության պետք է մասնակցի, իսկ քննիչը ասել է, որ մի կնոջ պետք է ցույց տան ինչ-որ իրեր և նա պետք է հայտնի ճանաչում է, թե ոչ: Համաձայնել է քննիչի խնդրանքին և մասնակցել է այդ •ործողությանը: Երբ •նացել է քննիչի սենյակ, այնտեղ •տնվել է ևս մի կին: Հիշում է, որ սեղանին շարված են եղել մի քանի վազեր, սալատնիցաներ, մր•ամաններ: Դրանից հետո քննիչը սենյակ է կանչել ևս մի կնոջ, որին նույնպես չի ճանաչել: Այդ կինն ասել է, որ ճանաչում է մեկ հատ վազը և մեկ կոմպլեկտ պիալաները, քննիչը նրան հարցրել է, թե ինչից է ճանաչել դրանք և կինը պատասխանել է, թե ինչից, սակայն պատասխանը չի հիշում: Հստակ հիշում է, որ այդ կինը ոչ մի կասկած չի հայտնել և ոչ մի միտք չի հայտնել այն մասին, թե այդ ապրանքների մեջ իր ապրանքը չկա, նման խոսակցություն չի եղել: Հիշում է, որ այն ժամանակ այդ կինը ճանաչել է վազը և պիալաները, քննիչը նրան ոչ մի հան•ամանք չի հուշել, չի օ•նել այդ ապրանքները ճանաչելու հարցում: Հիշում է, որ կարդացել է արձանա•րությունները և ստորա•րել դրանք, ցուցմունքին ոչնիչ չունի ավելացնելու /հատոր 2 •.թ. 190-192, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Զննված և ապացույց ճանաչված քրեական •ործի համար նշանակություն ունեցող տվյալներ հաստատող այլ փաստաթղթերովª
- թիվ 62235115քրեական •ործին կցված թիվ 62227615քրեական •ործի նյութերիª պատճեններով և առանձին փաստաթղթերի բնօրինակներով /հատոր 2 •.թ. 129, 208-209, 240-241/: Մասնավորապես.
- ՀՀ Ոստիկանության Բազումի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի ավա• օպերլիազոր Ս.Նավասարդյանի կողմից 2015թվականի մայիսի 28-ին կազմվածª մեղայականով ոստիկանության Բազումի բաժին ներկայանալու մասին արձանա•րությամբ /պատճեն/ այն մասին, որ նշված օրը Սեյրան Հարությունյանը ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության Բազումի բաժին, հայտնել իր կողմից կատարված արարքի հան•ամանքները, որի վերաբերյալ Ս.Նավասարդյանի կողմից սահմանված կար•ովª ընթերակաների մասնակցությամբ կազմվել է հիշյալ արձանա•րությունը /հատոր 1 •.թ. 41-42/:
- ՀՀ Քննչական կոմիտեի Լոռու մարզային քննչական վարչության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հովսեփ Հովսեփյանի կողմից 2015թվականի մայիսի 28-ին կազմվածª Սեյրան Հարությունյանին որպես վկա հարցաքննելու մասին արձանա•րությամբ /պատճեն/ այն մասին, որ Սեյրան Հարությունյանը քննիչի կողմից որպես վկա հարցաքննվել է 2015թվականի մայիսի 28-ին, որի վերաբերյալ կազմվել է համապատասխան արձանա•րությունª նշելով քննչական •ործողության կատարման օրը, վայրը, քննչական •ործողությունն սկսելու և ավարտելու ժամերը /հատոր 1 •.թ. 44-60/:
- ՀՀ Ոստիկանության Բազումի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպերլիազոր Տարոն Եսայանի կողմից 2015թվականի հունիսի 9-ին կազմվածª ՚թիվ 711071115 քրեական •ործով իրեղեն ապուցույց հանդիսացող իրեր ներկայացնելու մասինՙ արձանա•րությամբ /պատճեն/ այն մասին, որ նշված օրը Սեյրան Հարությունյանը ոստիկանության Բազումի բաժին է ներկայացրել 6հատ աղցանաման/•դալներով/ և մեկ հատ մր•աման և հայտարարել, որ ինքը դրանք •ողացել է իր հարևանուհուª Արմանուշ Պռոշյանի բնակարանից, որի կապակցությամբ օպերլիազորի կողմից սահմանված կար•ովª ընթերակաների մասնակցությամբ կազմվել է հիշյալ արձանա•րությունը /հատոր 1 •.թ. 77-78/:
- ՀՀ Քննչական կոմիտեի Լոռու մարզային քննչական վարչության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հովսեփ Հովսեփյանի կողմից 2015թվականի հունիսի 9-ին կազմվածª առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանա•րություններով /պատճեններ/ այն մասին, որ Սեյրան Հարությունյանի կողմից ոստիկանության բաժին ներկայացված 6հատ աղցանամանը/•դալներով/ և 1հատ մր•ամանը սահմանված կար•ովª ընթերակաների մասնակցությամբ քննիչի կողմից ճանաչման են ներկայացվել տուժող Արմանուշ Պռոշյանին, ով ճանաչել է այդ ապրանքները որպես իր տանից •ողացված և հայտնել, թե ինչ հան•ամանքներից է ճանաչել դրանք /հատոր 1 •.թ. 128-131/:
- Թիվ 71107115քրեական •ործով քննիչ Հովսեփ Հովսեփյանի կողմից տուժող Արմանուշ Պռոշյանին լրացուցիչ հարցաքննելու մասին արձանա•րությամբ /պատճեն/ այն մասին, որ Արմանուշ Պռոշյանը հայտնել է, թե իր տանից ինչ ապրանքներ են հափշտակվել և նկարա•րել է դրանք /հատոր 1, •.թ. 124-127/:
-ՀՀ Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2015թվականի հոկտեմբերի 5-ին Սեյրան Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ կայացված մեղադրական դատավճռով /պատճեն/ այն մասին, որ դատարանը, •նահատելով քրեական •ործով ձեռք բերված ապացույցներըª նույնիսկ Սեյրան Հարությունյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տրվածª իր կողմից հանցանքի կատարումը հերքող ցուցմունքների և նրա կողմից հայտնած վերը նկարա•րված տեղեկությունների պայմաններում, հաստատված է համարել Սեյրան Հարությունյանի կողմից Արմանուշ Պռոշյանի բնակարանից •ողության կատարումը, կայացրել մեղադրական դատավճիռ և նրան դատապարտել ազատազրկման /հատոր 1 •.թ. 198-207/:
-ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության վարույթում քննված թիվ 62227615քրեական •ործի նախաքննության ընթացքում Սեյրան Հարությունյանի և Հայկ Սուքիասյանի, Հովսեփ Հովսեփյանի, Սար•իս Նավասարդյանի, Արտյուշա Հարությունյանի, Սեր•ո Ավետիսյանի, Արման Գալստյանի միջև կատարված առերես հարցաքննությունների արձանա•րություններով /պատճեններ/ այն մասին, որ հիշյալ անձինք իրենց նախաքննական ցուցմունքներն առերես պնդել են Սեյրան Հարությունյանին /հատոր 2 •.թ. 63-84/:
-թիվ 62227615քրեական •ործով 2015թվականի դեկտեմբերի 23-ին կայացվածª քրեական հետապնդում չիրականացնելու և քրեական •ործով վարույթը կարճելու մասին որոշմամբ /պատճեն/ այն մասին, որ նշված որոշմամբ հաստատվել և հիմնավորվել է, որ ՀՀ Ոստիկանության Բազումի բաժնի պետ Սեր•ո Ավետիսյանի, նույն բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի ավա• օպերլիազոր Սար•իս Նավասարդյանի և ՀՀ Քննչական կոմիտեի Լոռու մարզային վարչության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հովսեփ Հովսեփյանի •ործողություններում բացակայում են պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու և պաշտոնեական կեղծիք կատարելու հանցակազմերը /հատոր 2 •.թ. 224-234/:
- ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայության վարույթում քննված և վարույթը կարճված թիվ 62227615 քրեական •ործի մնացած նյութերի պատճեններով /հատոր 1, •.թ. 1-258, հատոր 2 •.թ. 1-128/:
Իրեղեն ապացույց ճանաչվածª Սեյրան Հարությունյանի նկատմամբ Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում քննված քրեական •ործի դատական նիստի ձայնա•րառումները պարունակող լազերային սկավառակով, Սեյրան Հարությունյանից հաղորդում ընդունելու մասինª 2015թվականի հոկտեմբերի 13-ի արձանա•րությամբ /բնօրինակ/, վկա Սեյրան Հարությունյանի 2015թվականի հոկտեմբերի 19-ի հարցաքննության արձանա•րությամբ/բնօրինակ/ և վկա Ս.Հարությունյանիª 2015թվականի նոյեմբերի 19-ի հարցաքննության արձանա•րությամբ /բնօրինակ/ /հատոր 2 •.թ. 213, 214-221, 222-223, 238, 242-243/:
Դատարանը վերլուծելով և •նահատելով դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցները իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Սեյրան Աշոտի Հարությունյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 333հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, հետևաբար նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի և պատիժ կրի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Ամբաստանյալ Սեյրան Աշոտի Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սեյրան Աշոտի Հարությունյանի կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, ելնելով այն իրողությունից, որ օրենքի առաջնային պահանջը պատժի արդարացիությունն է, որըª որպես քրեական իրավունքի սկզբունք, ձևակերպված է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 10հոդվածում, համաձայն որի հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժը պետք է լինի արդարացի, անհրաժեշտ և բավարար նրան ուղղելու և նոր հանցա•ործությունը կանխելու համար: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածի դրույթների համաձայն պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները: Դատարանը միաժամանակ հավաստում է, որ նշանակվող պատժի արդարացիության հարցը լուծելիս դատարանը ճիշտ է •նահատել •ործի բոլոր հան•ամանքները, նաև այն, որ նախկին դատվածությունները մարված են, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է տվյալ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Ընդ որում, պատիժ նշանակելիս դատարանն ուղեցույց է ընդունում նաև քրեական օրենքի դրույթն այն մասին, որ հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները /ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 61հոդվածի 3-րդ մաս/: Միաժամանակ նշված հան•ամանքների ամբողջությունը դատարանին հիմք է տալիս հետևության հան•ելու, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 333հոդվածի 1-ին մասով կատարած հանցանքի համար ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում 6/վեց/ ամիս ժամկետով, արձանա•րելով, որ տվյալ պատժաչափը համաչափ է կատարած արարքին և բավարար պատժի նպատակներին հասնելու համար: Այդպիսի եզրակացության դատարանը •ալիս է հաշվի առնելով արարքի բոլոր փաստական ու քրեաիրավական բնութա•րերը:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին •ործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը:
05.10.2015թվականին թիվ ԼԴ1/0017/01/15 քրեական •ործով Սեյրան Աշոտի Հարությունյանը ՀՀ Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 3-րդ մասի 1.1կետով դատապարտվել է ազատազրկման 4տարի ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն, հանցանքների համակցության կանոններով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 177հոդվածի 3-րդ մասի 1.1կետով նշանակված պատժին •ումարվել է ՀՀ Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.06.2015թվականի դատավճռով նշանակված տու•անքի չվճարված մասըª 285.000դրամը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4/չորս/տարի ժամկետով և տու•անք 285000/երկու հարյուր ութսունհին• հազար/ դրամի չափով, պատժի սկիզբը հաշվվել է Սեյրան Հարությունյանին փաստացի ար•ելանքի վերցնելու պահից: Թիվ ԼԴ1/0017/01/15 քրեական •ործով դատավճիռն օրինական ուժի մեջ է մտել 24.03.2016թվականին, Ս.Հարությունյանը ար•ելանքի է վերցվել 15.04.2016թվականից:
Սույն քրեական •ործով հանցանքը ամբաստանյալ Սեյրան Աշոտի Հարությունյանը կատարել է նախքան իր նկատմամբ ՀՀ Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.06.2015թվականի դատավճիռ կայացնելը: Հետևաբար առկա է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված վիճակ` հանցանքների համակցություն, ուստի ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի կիրառմամբ պատիժը նշանակվում է պատիժների լրիվ կամ մասնակիորեն •ումարելու միջոցով:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2010թվականի օ•ոստոսի 27-ի ԵԷԴ/0124/01/09որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումըª ...ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցումը կարող է իրականացվել երկու եղանակովª 1.դատարանը, վերջնական պատիժ նշանակելով, նշանակված պատժից հանում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասըª պատժի սկիզբը հաշվելով այդ դատավճիռը կայացնելու օրվանից, 2.դատարանը, վերջնական պատիժ նշանակելով, հաշվակցում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասըª պատժի սկիզբը հաշվելով առաջին դատավճռով սահմանված ժամկետից: Թեև նշված երկու եղանակներից ցանկացածի ընտրության դեպքում նշանակված պատժի ժամկետները լրանալու առումով հետևանքները նույնն են` պատժի ժամկետները լրանալու օրերը համընկնում են, այնուհանդերձ, Վճռաբեկ դատարանը •տնում է, որ պատժի կրած մասը վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելու եղանակի ընտրությունը կարևորվում է նաև նրանով, որ կախված եղանակի ընտրությունից, կարող են վրա հասնել դատապարտյալի համար անբարենպաստ և նրա վիճակը վատթարացնող այլ իրավական հետևանքներ: Մասնավորապես, այն դեպքերում, երբ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի 6-րդ մասի կանոնները կիրառվում են այնպիսի անձի նկատմամբ, ով առաջին •ործով կայացված դատավճռից հետո անընդմեջ •տնվում է անազատության մեջ, ապա վերը նշված երկու եղանակներից առաջինի կիրառման դեպքում դատապարտյալի` պայմանական վաղաժամկետ ազատվելու իրավունքը ծա•ում է ավելի ուշ, քան այն դեպքում, երբ երկրորդ կանոնի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակված պատժի ժամկետի սկիզբը հաշվվում է առաջին դատավճռով սահմանված ժամկետից:
Սույն քրեական •ործով ամբաստանյալ Սեյրան Աշոտի Հարությունյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի ընտրվել, քանի որ թիվ ԼԴ1/0017/01/15 քրեական •ործով Ս.Հարությունյանը •տնվել է ար•ելանքի տակ:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված թիվ 62235115քրեական •ործովª դատական նիստի ձայնա•րառումների լազերային սկավառակը, Ս.Հարությունյանի հաղորդում ընդունելու մասինª 2015թվականի հոկտեմբերի 13-ի արձանա•րությունը, վկա Ս.Հարությունյանի հարցաքննության 2015թվականի հոկտեմբերի 19-ի հարցաքննության արձանա•րությունը, վկա Ս.Հարությունյանի 2015թվականի նոյեմբերի 19-ի հարցաքննության արձանա•րությունը, պետք է թողնել կցված քրեական •ործի նյութերին:
Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-375հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սեյրան Աշոտի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 333հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 6/վեց/ամիս ժամկետով:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ •ումարել 05.10.2015թվականի ՀՀ Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԼԴ1/0017/01/15դատավճռով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 4/չորս/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով և տու•անք 285.000/երկու հարյուր ութսունհին• հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 15.04.2016թվականից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված թիվ 62235115քրեական •ործովª դատական նիստի ձայնա•րառումների լազերային սկավառակը, Ս.Հարությունյանի հաղորդում ընդունելու մասին 2015թվականի հոկտեմբերի 13-ի արձանա•րությունը, վկա Ս.Հարությունյանի 2015թվականի հոկտեմբերի 19-ի հարցաքննության արձանա•րությունը, վկա Ս.Հարությունյանի 2015թվականի նոյեմբերի 19-ի հարցաքննության արձանա•րությունըª թողնել կցված քրեական •ործի նյութերին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ