N - ԵԱՔԴ/0092/01/16

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

՚11ՙ նոյեմբերի 2016թ. ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Դ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ա.ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Վ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Կ.ՄԵԺԼՈՒՄՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿ. Դ.ԳՅՈՒՐՋՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Վարդան Միասնիկի Հակոբյանի` ծնված 19.08.1982թվականին, Շիրակի մարզ, ք. Լենինական, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ
քաղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա,
ֆիզիկապես առողջ,չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է քաղաք Երևան,Քանա-
քեռ ՀԷԿ 3շենք 14բնակարան հասցեում, 22.04.2016թվականին որպես խափանման միջոց է
ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 149հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործով ամբաստանյալ Վարդան Միասնիկի Հակոբյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության փոփոխությունների 2015թվականի դեկտեմբերի 06-ի հանրաքվեի օրը Երևան քաղաքի Արաբկիրի վարչական տարածքում Քանաքեռ ՀԷԿ Բանավան 14հասցեում •տնվող թիվ ՚4/01ՙ ընտրական տեղամասում •րանցվելով որպես Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության վստահված անձ և ներկա •տնվելով քվեարկության ընթացքին, ժամը 17-ի սահմաններում բռնություն •ործադրելով խոչընդոտել է նույն տեղամասում որպես ՚Թրանսփարենսի Ինթերնեշնլ հակակոռուպցիոն կենտրոնՙ հասարակական կազմակերպության դիտորդ •րանցված Ռոմիկ Վանիկի Դանիալի կողմից ՀՀ Ընտրական օրենս•րքի 6հոդվածի 12-րդ մասով սահմանված քվեարկության ընթացքը առանց ընտրողների քվեարկության •աղտնիության իրավունքը խախտելու լուսանկարահանելու և տեսանկարահանելու լիազորության իրականացմանը, այն է քաշքշելով և հարվածելով Ռոմիկ Դանիալին, նրա ձեռքից խլել է նկարահանող սարքավորումը և այն դուրս է հանել տեղամասից:
Վերը նշված հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Վարդան Միասնիկի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 149հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 19.05.2016թվականին մեղադրական եզրակացությամբ քրեական •ործն ուղարկվել է ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Մինչև դատաքննությունն սկսելը ամբաստանյալ Վարդան Միասնիկի Հակոբյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արա•ացված կար•ով և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, •իտակցում է արա•ացված կար•ով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ:
Մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց:
Տուժող Ռոմիկ Վանիկի Դանիալի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանը առարկեց արա•ացված կար•ով դատաքննությունն անցկացնելու դեմ և միջնորդեց •ործի քննությունն անցկացնել ընդհանուր հիմքերով,
պատճառաբանելով, որ տուժողին վնաս պատճառած արարքի հան•ամանքները լրիվ բացահայտված չեն, իսկ ամբաստանյալին մեղասա•րված արարքի որակումը ճիշտ չէ: Նշված դիրքորոշումը հիմնվում է քրեական •ործի նյութերից բխող հետևյալ փաստերի և փաստական վերլուծության վրա, մասնավորապեսª չբացահատված է մնում հանցա•ործության հան•ամանքներից մեկը, այն էª Վարդան Հակոբյանի կողմից Ռ.Դանիալի լիազորություններին բռնության •ործադրմամբ խոչընդոտելու շարժառիթը: Գործում առկա մի շարք ապացույցներով, մասնավորապես վկաներ Հակոբ Նազարի-Դեխնավիի, Սաթիկ Օսյանի, Արեն Մանուկյանի, Աստղիկ Գևոր•յանի, ինչպես նաև տուժող Ռոմիկ Դանիալի ցուցմունքներով, նախաքննության մարմնի կողմից ձեռք են բերվել ոչ երկիմաստ տվյալներ այն մասին, որ Ռոմիկ Դանիալի վրա, ի թիվս Վարդան Հակոբյանի, հարձակում են •ործել 3-7(ըստ տարբեր ցուցմունքների) անձինք, իսկ նշված վկաներից ոմանք և տուժողը նույնիսկ բացահայտել են այդ անձանց ինքնությունը: Նման պայմաններում, ապացույցների համակցությամբ հիմնավորված այս հան•ամանքը (որ Վարդան Հակոբյանը Ռ.Դանիալի վրա հարձակում է •ործել ոչ միայնակ) պետք է բավարար հիմք հանդիսանար Հակոբյանի արարքը որակել նաև ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 149հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով, ինչը չի արվել: Առնվազն երկու վկա, այն է Հակոբ Նազարի-Դեխնավին և Սաթիկ Օսյանը իրենց ցուցմունքներով հաստատել են տուժող Ռոմիկ Դանիալի ցուցմունքն առ այն, որ Վարդան Հակոբանից բացի վերջինիս վրա հարձակում •ործած անձանց թվում էր թիվ 4/01տեղամասում որպես ՚Օրինաց երկիրՙ կուսակցության վստահված անձ •րանցված Մարզպետ Դալլաքյանը, սակայն վերջինիս անհասկանալիորեն Վարդան Հակոբյանի հետ մեկտեղ մեղադրանք չի առաջադրվել, չնայած այն հան•ամանքին, որ նախաքննության մարմինը ամբաստանյալ Վարդան Հակոբյանի կողմից Ռոմիկ Դանիալի վրա հարձակում •ործելու և նրա ձեռքից տեսանկարահանող սարքը խլելու հան•ամանքը հաստատված է համարել բացառապես նույն երկու վկաներիª Հակոբ Նազարի-Դեխնավիի և Սաթիկ Օսյանի, ցուցմունքներով: Այս դեպքում նախաքննության մարմնի բացարձակ ընտրողական և խտրական մոտեցումը ցանկացած ողջախոհ անձի համար, ցանկացած օբյեկտիվ դիտորդի համար ակնառու է: Փաստացի •ործով չբացահայտված է մնում տուժողի վրա հարձակում •ործած մյուս անձանց ինքնությունը, թեև դրանցից մի մասի կապակցությամբ նախաքննության ընթացքում ապացույցներ ձեռք են բերվել ու անտեսվել նախաքննության մարմնի կողմից: Մյուսներին հայտնաբերելու կապակցությամբ որևէ •ործուն միջոց նախաքննության մարմինը ևս չի ձեռնարկել: Նման պայմաններում նախաքննության մարմինը չուներ հիմք Արմեն Ազոյանի, Նորայր Գևոր•յանի, Մարզպետ Դալլաքյանի և Կարեն Մանուկյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականանցելու մասին որոշում կայացնելու համար, հակառակը, առկա էին հիմքեր դրանցից Մարզպետ Դալլաքյանին և Արմեն Ազոյանին մեղադրանք առաջադրելու համար, առաջինի դեպքում Ռոմիկ Դանիալի վրա մի խումբ անձանց կազմում հարձակում •ործելու, երկրորդի դեպքում Ռոմիկ Դանիալի վրա հարձակում •ործելուն դրդելու համար: Մյուսներիª Ն.Գևոր•յանի և Կ.Մանուկյանի •ործողություններում հանցակազմի առկայության կամ բացակայության մասին հիմնավոր հետևության •ալու համար, ինչպես նաև •ործով որպես մեղադրյալ ներ•րավման ենթակա այլ անձանց հայտնաբերման նպատակով անհրաժեշտ էր կատարել համապատասխան դատավարական •ործողություններ և օպերատիվ միջոցառումներ, որոնց կատարման խնդրանքով միջնորդություն տուժող կողմը ներկայացրել է, սակայն մերժվել նախաքննության մարմնի կողմից: Նման պայմաններում, երբ տուժողին վնաս պատճառած ամբաստանյալի արարքի որակումը ակնհայտորեն սխալ է և չի բխում •ործի փաստական տվյալներից, երբ չի բացահայտվել հանցա•ործության շարժառիթը, փաստացի ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է տուժողի վրա մի խումբ անձանց կողմից հարձակում •ործելու հան•ամանքը, ավելին արժանահավատության կասկած ողջամտորեն չհարուցող բավարար ապացույցներ են ձեռք բերվել այդ խմբում •ործող և այդ խմբին հարձակում •ործելուն դրդած անձանց որպես մեղադրյալ ներ•րավելու համար, իսկ հարձակում •ործած մյուս անձանց հայտնաբերման մասովª բացահայտման համար բավարար միջոցներ չեն ձեռնարկվել տուժողի նկատմամբ կատարված հանցա•ործությունը բացահայտված համարել և •ործով հաստատված համարված փաստական հան•ամանքների հետ համաձայնել հնարավոր չէ, ինչը բացառում է դատաքննությունն արա•ացված կար•ով անցկացնելու հնարավորությունը: Ելնելով վերո•րյալից տուժողի ներկայացուցիչ Դ.Գյուրջյանը առարկեց արա•ացված կար•ով դատաքննությունն անցկացնելու դեմ և միջնորդեց •ործի քննությունն անց կացնել ընդհանուր հիմքերով:
Տուժողի ներկայացուցչի դատական քննության արա•ացված կար•ի դեմ առարկելու դիրքորոշման վերաբերյալª դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ դատական քննության արա•ացված կար•ի դեմ առարկելու և ամբաստանյալի համապատասխան միջնորդությունը մերժելու հարցը լուծելիս տուժողի դիրքորոշումը պետք է վճռական նշանակություն ունենա մասնավորապես այն դեպքերում, երբ տուժողըª 1.ողջամտորեն հիմնավորում է, որ իրեն հասցված վնասն ամբողջությամբ հատուցված չէ, 2.փաստարկված առարկում է •ործի փաստական հան•ամանքների դեմ /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2010թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵՇԴ/0097/01/09որոշում/: Դատարանն արձանա•րում է, որ սույն քրեական •ործով քաղաքացիական հայց ներկայացված չէ, իսկ ինչ վերաբերում է տուժողի ներկայացուցչի առարկությունում նշված պատճառաբանություններին, ապա դրանք անհիմն են, քանի որ վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից նշված հան•ամանքների վերաբերյալ նախաքննություն է իրականացվել և 06.05.2016թվականին քննիչ Ա.Մինասյանի կողմից ՚Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասինՙ որոշումներ է կայացվել, որոնց համաձայնª թիվ 62234215քրեական •ործով Արմեն Ազոյանի, Նորայր Գևոր•յանի,Մարզպետ Դալլաքյանի և Կարեն Մանուկյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվելª նրանց •ործողություններում ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 149հոդվածով նախատեսված դիտորդի լիազորությունների իրականացմանը խոչընդոտելու կամ մարդու դեմ ուղղված որևէ հանցա•ործության հանցակազմի բացակայության պատճառով և Ռոմիկ Դանիալին թիվ 4/01 տեղամասային հանձնաժողովից ոստիկանություն հրավիրած ոստիկանության ծառայողներª ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ, ոստիկանության մայոր Ի•որ Մեսրոպյանի, նույն բաժանմունքի պետի տեղակալներ, ոստիկանության մայոր Գարիկ Հավանյանի և ոստիկանության մայոր Արթուր Զաքարյանի, նույն բաժանմունքի օպերլիազոր, ոստիկանության ավա• լեյտենանտ Համբարձում Սարոյանի նկատմամբ թիվ 62234215 քրեական •ործով քրեական հետապնդում չի իրականացվելª նրանց արարքում ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 149, 308, 309 կամ այլ հոդվածներով նախատեսված հանցակազմերի բացակայության հիմքով: Նշված որոշումները վերացնելու վերաբերյալ դատարան ապացույց չի ներկայացվել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751 և 3752հոդվածներով նախատեսված պայմանները` որոշեց արա•ացված կար•ով դատական քննություն անցկացնել:
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, •տնում է, որ ամբաստանյալ Վարդան Միասնիկի Հակոբյանը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 149հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարք և հան•ում է այն հետևության, որ ամբաստանյալին մեղսա•րված արարքը որակված է ճիշտ, ուստի նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները նկատի ունենալով այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով, նույն հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Վարդան Միասնիկի Հակոբյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք է համարում այն, որ նա իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատապարտված չի եղել, խնամքին է •տնվում մեկ անչափահաս երեխա, ՀՀ ԵԿՄ-ի Արաբկիրի տարածքային բաժանմունքի նախա•ահ Գ.Դավթյանի կողմից տրված թիվ Ա-287 •րության համաձայն Վ.Հակոբյանը 02.04.2016թվականից •տնվել է ԼՂՀ-ի մարտական •ործողությունների դիրքերում, բնութա•րվում է դրական ՀՀ ԵԿՄ-ի Արաբկիրի տարածքային բաժանմունքի նախա•ահ Գ.Դավթյանի կողմից, բնութա•րվում է դրական հարևանների կողմից, որը հաստատել է Երևան քաղաքի ՚Քնարՙ համատիրության նախա•ահի կողմից:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 3753հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` դատարանն արա•ացված կար•ով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող •երազանցել կատարված հանցա•ործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցա•ործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 360հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թեª ոչ£
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածի համաձայնª եթե դատարանն ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով հան•ում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին£
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 12.06.2007թ. ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ ՚վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցա•ործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտան•ավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվելՙ£
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ ՚ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է£ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հան•ամանորեն քննության առնի ինչպես հանցա•ործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հան•ամանքները£ Կարևորն այն է, որ հան•ի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելուՙ:
Միաժամանակ դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 05.11.2010թվականի թիվ ԵԷԴ/0032/01/10 որոշումը, որում զար•ացնելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ իր իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը •տնում է, որ հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան•ամանքների կոնկրետ համակցությունը կարող է բավարար լինել հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար` անկախ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հան•ամանքի առկայությունից: Այլ կերպ` պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան-րացնող որևէ հան•ամանքի առկայությունն ինքնին չի բացառում ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածի կիրառումը, եթե դատարանը հան•ում է հիմնավոր եզրակացության, որ հանցանք կատարած անձի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Վերլուծելով և •նահատելով վերը նշված հան•ամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան•ամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորած վարքա•իծը` մասնավորապես այն, որ •տնվելով ազատության մեջ •իտակցել է կատարած հանցանքի վտան•ավորությունը և մինչ օրս զերծ է մնացել այլ հակաօրինական արարքներ կատարելուց, զղջացել է կատարածի համար, դատարանը •տնում է, որ թվարկված հան•ամանքներն էականորեն նվազեցնում են հանցա•ործության հանրության համար վտան•ավորության աստիճանն ու իրենց համակցությամբ հնարավորություն են տալիս հան•ելու հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով տվյալ •ործով հնարավոր է հասնել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 48հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերական•նմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը ու հանցա•ործությունների կանխմանը: Տվյալ դեպքում դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 10 և 61հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Ամբաստանյալ Վարդան Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գործով քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացվել:
Քննության առնելով դատական ծախսերի հարցըª դատարանը •տնում է, որ դրանք ամբաստանյալ Վարդան Միասնիկի Հակոբյանից ենթակա չեն բռնա•անձման, քանի որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 168հոդվածի առաջին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական •ործով առկա չէ, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը դատական քննության արա•ացված կար• կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենս•րքի 3753հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնա•անձման:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված Ռոմիկ Դանիալին պատկանող ՚Canon IXY 30S PC 1473ՙ մոդելի 051010002553սերիական համարի ֆոտոխցիկը, որը հանձնվել է նրա պատասխանատու պահպանությանը, պետք է թողնել նրա տնօրինությանը:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-375, 3751 - 3753հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վարդան Միասնիկի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 149հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 70հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Վարդան Միասնիկի Հակոբյանի վարքա•ծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության ազատությունից զրկելու հետ չկապված բաժնի բնակության վայրի համապատասխան ստորաբաժանման վրա:
Խափանման միջոցըª ստորա•րություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված Ռոմիկ Դանիալին պատկանող ՚Canon IXY 30S PC 1473ՙ մոդելի 051010002553սերիական համարի ֆոտոխցիկը թողնել նրա տնօրինությանը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 395հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:

ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ