ԵԱՔԴ/0085/01/16


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

Նախագահությամբ` դատավոր Դ. Գրիգորյան
քարտուղարությամբ` Գ.Վարդանյանի
Մասնակցությամբ`
մեղադրող` Է.Պետրոսյանի
պաշտպան` Ա.Գրիգորյանի
տուժող` Ռ.Հարությունյանի

Դռնբաց դատական նիստում 2017 թվականի փետրվարի 16-ին Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սուրիկ Մնացի Հարեյանի, ծնված 1958 թվականի հունվարի 1-ին, Մարտունու շրջանի Աստղաձոր գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում դատված.
Նագատինսկի քաղ. դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 15-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 119-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 տարի ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2014թ. օգոստոսի 19-ին, հաշվառված է Արմավիրի մարզ, ք.Արմավիր, Հանրապետության 36-րդ տուն:
Սույն գործով կալանքի տակ է 2016 թվականի մարտի 24-ից:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իրեն մեղավոր չի ճանաչել:

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Յոլչյանի 2016 թվականի մարտի 24-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14116916 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանին 2016 մարտի 26-ին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2016 թվականի մարտի 24-ին, ժամը 16:30-ի սահմաներում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 36ա շենքի դիմացի հատվածում գտնվող թիվ 4638 ավտոտնակում, իր աշխատանքային ընկեր Ռաֆֆի Ժորժիկի Հարությունյանի հետ աշխատանքային հարցերի շուրջ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, վերջինիս ապօրինաբար կյանքից զրկելու՝ սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, գրպանում եղած աշխատանքային դանակի շեղբով հարվածել է Ռ.Հարությունյանի կենսական կարևոր նշանակություն ունեցող` պարանոցի ձախ հատվածին և վերջինիս առողջությանը պատճառելով արտաքին լծային երակի վնասումով, արտաքին արյունահոսությամբ պարանոցի ձախ կեսի կտրած վերքի ձևով վնասվածք, նրան թողել է անօգնական վիճակում և հեռացել, սակայն ժամանակին ցուցաբերած բժշկական օգնության շնորհիվ հնարավոր է եղել փրկել Ռաֆֆի Հարությունյանի կյանքը, և Սուրիկ Հարեյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մարտի 27-ի որոշմամբ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` կալանքի ժամկետի սկիզբը հաշվելով 2016 թվականի մարտի 24-ից:
2016 թվականի մայիսի 12-ին Սուրիկ Մնացի Հարեյանի վերաբերյալ թիվ 14116916 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0085/01/16 համարը:

1. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանը կատարել է սպանության` ապօրինաբար Ռ.Հարությունյանին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու փորձ, որպիսի գործողությունն արտահայտվել է հետևյալում.
Սուրիկ Մնացի Հարեյանը 2016 թվականի մարտի 24-ին, ժամը 16:30-ի սահմաներում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 36ա շենքի դիմացի հատվածում գտնվող թիվ 4638 ավտոտնակում, իր աշխատանքային ընկեր Ռաֆֆի Ժորժիկի Հարությունյանի հետ աշխատանքային հարցերի շուրջ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, վերջինիս ապօրինաբար կյանքից զրկելու՝ սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, գրպանում եղած աշխատանքային դանակի շեղբով հարվածել է Ռ.Հարությունյանի կենսական կարևոր նշանակություն ունեցող` պարանոցի ձախ հատվածին և վերջինիս առողջությանը պատճառելով արտաքին լծային երակի վնասումով, արտաքին արյունահոսությամբ պարանոցի ձախ կեսի կտրած վերքի ձևով վնասվածք, նրան թողել է անօգնական վիճակում և հեռացել, սակայն ժամանակին ցուցաբերած բժշկական օգնության շնորհիվ հնարավոր է եղել փրկել Ռաֆֆի Հարությունյանի կյանքը, և Սուրիկ Հարեյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանը դատաքննության ընթացքում պահպանելով մինչդատական վարույթի ընթացքում որդեգրած դիրքորոշումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց: Վերջինս վիճարկեց առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապա¬ցույցները, ընդհանրացված կարգով` այդ ապացույցների հիման վրա մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յունում մեղադրող կողմի ներկայացրած հետևությունները և ցուցմունք տալով նշեց, որ դեպքի օրը սովորականի պես գնացել են աշխատանքի և մինչև ժամը 15:00-ն մորմալ աշխատել են: Իր ծանոթին հանդիպելու համար 1 ժամով բացակայել է, իսկ վերադառնալուց հետո Ռաֆֆին հայտնել է, որ չի ցանկանում աշխատել և պահանջել է հասանելիք գումարի մնացած մասը: Տեղեկացրել է Ռ.Հարությունյանին, որ վերանորոգման աշխատանքը դեռևս չեն ավարտել, իրեն գումարն ամբողջությամբ չեն տվել և չի կարող նրան հասանելիք գումարը վճարել: Այդ ժամանակ դանակով իր եղունգներն էր մաքրում, որի ընթացքում Ռ.Հարությունյանն իրեն ծնող է հայհոյել, որի պատճառով դանակով հարվածել է նրան: Հարվածելուց հետոո թողել և գնացել է, ասելով. <<որ չես ուզում աշխատես, մի աշխատի, վաղը քո փոխարեն ֆայլաբազառից մեկ ուրիշի կբերեմ>>: Դրանից հետո գնացել և խոսել է մարդկանց հետ, պայմանավորվել և գնացել է <<Կորեայի ձոր>> ռեստորան՝ ընկերոջ երեխայի ծննդյան տարեդարձին:
Ռ.Հարությունյանին սպանելու ցանկություն երբևէ չի ունեցել և որևէ պատճառ չի եղել, եթե նման ցանկություն ունենար, ապա այլ առարկայով կհարվածեր, կամ էլ, քանի որ միասին աշխատել են բարձրության վրա, այնտեղից վայր կգցեր, սակայն նման ցանկություն չի ունեցել: Ինքը ալկոհոլ չի օգտագործել, ընդմիջել են պատվիրատուի տանը, իսկ վերջինս իրենց ալկոհոլ չի հյուրասիրել: Օրվա ընթացքում, երբ աշխատանքից դուրս է եկել հանդիպման, մտել է խանութ, գարեջուր գնել և ծարավը հագեցնելու համար խմել, սակայն իր համար գարեջուրը ալկոհոլ չէ, իսկ դեպքից հետո գնացել է վկա Մարիամ Գասպարյանի մոտ, սակայն վերջինիս դանակ ցույց չի տվել:
Նշել է նաև, որ վիճաբանությունը սկսվել է գումարի շուրջ տեղի ունեցած խոսակցության հետևանքով առաջացած անհամաձայնության պատճառով, իսկ ավելի կոնկրետ Ռ.Հարությունյանը աշխատանքի դիմաց նախատեսվող վարձատրության գումարն էր պահանջում, և չնայած որ վերջինիս բացատրում էր, որ գումարը կվճարվի գործն ամբողջովին ավարտելուց հետո, այնուամենայնիվ Ռ.Հարությունյանն պնդում էր գումարը տվյալ պահին վճարելու պահանջը: Խոսակցության ընթացքում Ռ.Հարությունյանը հայհոյել է իր ծնողներին, որից էլ վրդովել է և դանակի շեղբով հարվածել է Ռ.Հարությունյանի դեմքին, սակայն այդ պահին անգամ չի նկատել, որ իր ձեռքում դանակ է:
Դեպքի ժամանակ ձեռքին գտնվող դանակի` ռեզակի սրությունը պատկերացնում էր, քանի որ շինարար է, սակայն Ռ.Հարությունյանին սպանելու նպատակ չի ունեցել, եթե նման մտադրություն ունենար, ապա դանակի շեղբը ավելի կմեծացներ և պատճառած վնասն էլ ավելին կլիներ: Ռ.Հարությունյանի կողմից ծնողների հասցեին տրված հայհոյանքից բարկացել է, որի համար էլ դանակի շեղբով հարվածել է նրան: Դանակի շեղբով հարվածելուց հետո տուժողի հասցեին <<գնա սատկի>> արտահայտությունը չի արել, այլ բառացիորեն ասել է. <<չես աշխատում, քո փոխարեն ուրիշ մարդ կբերեմ>>:
Հարվածելու հետևանքով առաջացած վերքն արյունահոսել է, բայց ոչ առատ, տուժողի դեմքը արյունոտվել է, սակայն նրա գիտակցությունը տեղն է եղել:
Քննիչի մոտ տված ցուցմունքը հիշում է, սակայն չի հիշում, թե քանի անգամ է ցուցմունք տվել: Հիշում է նաև, որ հայտարարել է, որ տված ցուցմունքներից պնդում է միայն այն ցուցմունքները, որոնք տրվել են պաշտպանի ներկայությամբ, իսկ առանց պաշտպանի տված ցուցմունքները չի ընդունում: Հարցաքննության ընթացքում քննիչն ուղղորդել է իրեն, ըստ իրեն իր նկատմամբ հոգեբանական ճնշում է գործադրվել:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի 2016 թվականի մարտի 24-ի որպես կասկածյալ տված ցուցմունքը, համաձայն որի ծնվել է 1958 թվականի հունվարի 1-ին Մարտունու շրջանի Աստղաձոր գյուղում: Միջնակարգ կրթություն ստանալուց հետո ընդունվել է այն ժամանակվա Կիրովականի Մանկավարժական համալասարանի հեռակա ֆակուլտետի բիոքիմիա բաժինը: Համալսարանը ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Ուկրաինա` Խերսոն քաղաք: Այնտեղ ընտանիքի հետ 7 տարի ապրելուց հետո տեղափոխվել է ՌԴ-ի Մոսկվա քաղաք: Մշտապես աշխատել է նկարիչ դեկորատոր: Մոսկվայում ապրելու ժամանակ 2012թ-ին դատապարտվել է դանակահարության համար և պատիժ կրել 2 տարի ժամկետով: Որից հետո դեպորտ են արել ՀՀ: ՀՀ տեղափոխվելուց հետո, մինչև 2016թ. հունվար ամիսը բնակվել է Վարդենիս քաղաքում եղբոր` Հարեյան Ֆրիդոնի տանը: Այնուհետև հունվար ամսին տեղափոխվել է Երևան և վարձով բնակվել է Կորեայի ձոր թաղամասում, սակայն տան համարը չի հիշում և այնտեղ բնակվել է միայնակ: Հիշյալ տան տերը հանդիսանում է Սեյրանը, որի ազգանունը չի հիշում: Երևանում հանդիպել է իրեն բուժող բժշկին` Սամվել Կարապետյանին, ով աշխատում է Մասիվի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի հիվանդանոցում` որպես բժիշկ և բաժնի վարիչ: Ինքը նրա հիվանդն է եղել 2015թ. հոկտեմբեր ամսից մինչև նույն թվականի դեկտեմբերի 26-ը: Այդ ժամանակ ունեցել է ողնաշարի գրիժա: 2016թ. երբ տեսել է Սանվելին նրան ասել է, որ գործ է փնտրում, եթե հարմար գործ լինի իրեն տեղյակ պահի: Ինքը տվել է իր հեռախոսահամարը, որպեսզի գործ լինելու դեպքում զանգահարի իրեն: Շուրջ մեկ շաբաթ առաջ զանգահարել է Սամվելը և ասել, որ աշխատանք կա և նրա հարազատի տան դրսի պատը պետք է ջերմամեկուսացվի: Ինքը համաձայնվել է և գնացել է նրա ասած հասեով: Այն գտնվում էր Երևան քաղաքի Կոմիտասի 36 գ շենքի 58 բնակարանում: Ինքն իրեն որպես օգնող տարել է իրեն ծանոթ Ռ.Հարությունյանին աշխատելու համար: Աշխատանքը սկսելուց առաջ փոխվում էին շենքի բակում գտնվող Վահագն Սարգսյանի ավտոտնակում, այնուհետև անցնում աշխատանքի, իսկ աշխատանքը վերջացնելուց հետո փոխվում էին նույն ավտոտնակում, միասին հաց ուտում հիշյալ բնակարանում և գնում տուն: 2016թ. մարտի 24-ին Ռ.Հարությունյանը իենից կրկին գումար էր ցանկացել աշխատանքի դիմաց, սակայն ինքը ասել էր, որ աշխատանքը վերջացնելուց հետո կվճարեն, իսկ ինքը Ռ.Հարությունյանի բաժինը կտա: Ժամը 18:00-ի սահմանները, իրենք կրկին փոխվում էին նույն ավտոտնակում և Ռ.Հարությունյանը գումարի հետ կապված խոսք է բացել, իսկ ինքը շարունակ ասում էր գումար չկա, աշխատանքը վերջացնելուց հետո նոր կվճարեն: Այդ խոսակցության ընթացքում Ռ.Հարությունյանն իրեն ծնող է հայհոյել, սրբությանը կպել է և տոնը բարձացրել է իր վրա: Նշել է նաև, որ այդ ժամանակ իր հագուստները գտնվում էին ավտոտնակի հետնամասում գտնվող անվադողի վրա, իսկ հագուստի վրա դրված էր շինարարական լեզվիներ տուփի մեջ: Ինքն այդ լեզվիները վերցրել է և դրել աջ գրպանում: Երբ ցանականում էր տուն գնար, նա կրկին մոտեցել է իրեն, կրկին ծնող հայհոյել, սրբությանը և արժանապատվությանը կպել: Չդիմանալով, նրան զգուշացրել է, որ <<Ռաֆո քեզ հավաքիր, թե չէ կյանքդ կվերցնեմ, դու մի հասցրա որ այդ քայլին գնամ, մի հայհոյի>>:
Այդ ժամանակ նա կանգնած էր իր դիմաց: Նա իրեն ասել է. <<արա ոնց կուզեմ նենց էլ կխոսեմ հետդ>> և շարունակ հայհոյում էր: Ինքը այդ ժամանակ ձեռքը տարել է գրպանը և հենց գրպանի միջից` տուփից ձեռքով հանել է մեկ լեզվի և նրան ասել, <<հլը մի անգամ էլ կրկնիր ինչ ես ասում>>, նա կրկնել է հայհոյանքները և ինքը ձեռքը գրպանից հանելով, լեզվին գտնվում էր ձեռքի մեջ և նրան ասել է. <<գնա սատկի արա>> ու նրա վզից քաշել է լեզվին և արյունը շփացել է: Նրան ասել է, <<արա քո ետ խոսքերի համար դու պիտի պատասխան տաս>>, որի համար ինքը նրա վզից քաշել էր: Նա արյունահոսում էր, իսկ ինքը հանգիստ դուրս է եկել և գնացել: Ինքը գիտակցում էր, որ իր այդ հարվածից, այսինքն լեզվին վզից քաշելուց անգամ մահանար: Բա հենց գիտեր պետք է իրեն <<մեր քրֆի ու մարսի>>: Դուրս գալով ավտոտնակից նրան անօգնական թողնելով այդտեղ հեռացել է և գնացել <<Կորեայի ձոր>>, որտեղ էլ ոստիկանները իրեն բերման են ենթարկել:
Դեպքից հետո ոչ մեկին չի հանդիպել, սակայն իրեն զանգահարել էր Ս.Կարապետյանը և ասել, թե ինչ է արել և այդ ընթացքում հեռախոսազանգը ընդատվել է: Սակայն եթե չընդատվեր ինքը նրան ասելու էր, որ լավ է արել մերա քրֆել ու վզից քաշել է, որ սատկեր: Ռաֆոն շատ <<սվոլիչ>> անձնավորություն է դուրս եկել: Ինքը չի փոշմանում կատարված արարքի համար, գիտակցում է այն և նույնիսկ գիտի, որ կարող էր նա իր վիզը լեզվիով կտրելուց մահանա, բացի այդ էլ նրա նման սվոլիչները չպետք է իրենց միջավայրում ապրեն:
Դեպքի մասին ինքը ոչ մեկին չի հայտնել:
Կրկին նշել է, որ գիտակցում է արածը` հանցագործությունը և պնդում է, որ լեզվին վզից քցել է, որ սատկի, ավելացնելու այլևս ոչինչ չունի:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց Սուրիկ Մնացի Հարեյանի 2016 մարտի 25-ի որպես կասկածյալր լրացուցիչ ցուցմունքը, համաձայն որոնց քննիչի կողմից իրեն բացատրվել իրավունքները և պարտականությունները, այդ թվում ցուցմունք տալուց հրաժարվելու, պաշտպան կամ հանրային պաշտպան ունենալու իրավունքները, որից հրաժարվում է, պաշտպան կամ հանրային պաշտպան չի ցանկանում, անձամբ կպաշտպանի իր շահերը և դա կապված չէ իր սոցիալական և նյութական դրության հետ:
Ինչպես հայտնել է իր նախորդ ցուցմունքում ինքը և Ռ.Հարությունյանը աշխատել են միասին: Նրա հետ ծանոթացել է մոտ 10 օր առաջ, մինչև այդ նրան չի ճանաչել: Նրա հետ ծանոթացել է Մալաթիա տոնավաճառում աշխատող Չինարի միջոցով, ում տվյալները չգիտի: Ռ.Հարությունյանը Մալաթիա տոնավաճառում ունի սննդի փոքր տաղավար: Ինչպես նշել է իր ծանոթ Սամվել Կարապետյանն իրեն առաջարկել էր վերանորոգել իր աղջկա ամուսնու` Վահանի բնակարանը, այն պետք է դրսի կողմից ջերմամեկուսացվեր: Ինքն իրեն օգնող էր փնտրում, սակայն քանի որ պետք է աշխատանքը լինի բարձրության վրա բոլորը վախում էին և չէին ցանկանում աշխատել: 13.03.2016թ, երբ հերթական անգամ հաց էր ուտում Ռաֆիի մոտ, խոսակցության ընթացքում նրան ասել է այդ աշխատանքի մասին, նա ասել է, որ կարող է աշխատել և համաձայնության գալով, որոշել են, որ հաջորդ օրվանից պետք է գնան աշխատանքի: Այդպես էլ եղել է և 14.03.2016թ-ից իրենք սկսել են ջերմամեկուսացնել բնակարանի դրսի պատը: Ինչպես նշել է իր նախորդ ցուցմունքում Վահանի ավտոտնակում, որը գտնվում է շենքից քիչ այն կողմ, նրանք պահում էին իրենց աշխատանքային գործիքները, ինչպես նաև աշխատանքային հագուստները, առավոտյան փոխվում էին, իսկ երեկոյան աշխատանքային հագուստը փոխում և տուն գնում: Ռ.Հարությունյանի հետ մինչ այդ որևէ այլ շփում չեն ունեցել: Աշխատանքի ընթացքում նրանք որևէ խնդիր և տարաձայնություն չեն ունեցել, հաշտ և համերաշխ աշխատել են: Ռ.Հարությունյանի ընտանիքին, ընկերներին կամ ծանոթներին չի ճանաչում, նա էլ իր:
24.03.2016թ. աշխատանքի էին գնացել սովորականի պես առավոտյան ծամը 09:00-ի սահմաններում: Նշել է, որ ինքը հաճախ է օգտագործում ալկոհոլ, սակայն աշխատանքի ժամերին երբեք չի խմել, քանի որ աշխատում են բարձրության վրա և միշտ խմել է աշխատանքից հետո: Մինչև ժամը 15:00-ի սահմանները նրանք սովորականի պես աշխատել են: Ժամը 15:30-ին սահմաններում Ռ.Հարությունյանին ասել է, որ գնում է Կոմիտասի փողոցի կանգառ, քանի որ մարդ պետք է տեսնի և հետ գա, իր այդ ասածից նա բարկացել է և ասել, թե ինչու է իրեն մենակ թողնում և գնում, ինքն էլ նրան ասել է, որ ուշ է գալիս աշխատանքի և նրան ոչինչ չի ասում և այդ հարցի շուրջ իրենց մեջ լեզվակռիվ տեղի է տեղի ունեցել: Նրանք այդ ժամանակ գտնվում էին սթափ վիճակում: Երկուսն էլ խմած չեն եղել: Այդ խոսակցությունը այլևս չի շարունակվել, ինքը գնացել է կանգառ տեսնելու իր ծանոթ Արսենին, ում ազգանունը չի հիշում, նրան ճանաչում է գործի բերումով, սակայն նրա մասին որևէ տեղեկություն չի կարող հայտնել, քանի որ չգիտի, հեռախոսահամարը մոռացել է: Արսենին տեսնելուց հետո ժամը 16:30-ին ինքը վերադարձել է աշխատանքի վայր, Ռ.Հարությունյանը աշխատում էր, ներքև է իջել և միասին գնացել են ավտոտնակ: Ինքը նրան ասել է, որ մեկ ժամվա գործ է մնացել, արդեն ավարտում են, գնան վաղը կգան և կշարունակեն, սակայն Ռ.Հարությունյանը ասել է, որ ինքն էլ չի աշխատելու և պահանջել է վճարել իր կատարած աշխատանքի համար: Ինքը նրան ասել է, որ աշխատանքը դեռ չեն ավարտել, իրեն գումար չեն տվել, երբ ավարտեն, այդ ժամանակ գումարը նոր կստանան, սակայն նա ավելի ջղայնացած պահանջել է իր գումարը: Այդ ժամանակ նրանցից բացի ավտոտնակում այլ մարդ չի եղել: Կրկին փորձել է բացատրել, որ իրեն գումար չեն տվել և մինչև գումարը չտան ինքը չի կարող տալ գումար: Սակայն նա հաշվի չէր առնում դա և իր գումարն էր պահանջում: Դա եղել է լեզվակռիվ միմյանց չեն հարվածել, այն ընդհանուր տևել է մոտ 10 րոպե: Վիճաբանության ժամանակ Ռ.Հարությունյանը հայհոյել է իր հանգուցյալ ծնողներին, ինքը նրան ասել է, որ նման բան չանի, սակայն իր ասածին ուշադրություն չդարձնելով կրկին շարունակում էր հայհոյել: Ինքը նրան համբերատար մի քանի անգամ ասել է, որ իր ծնողներին չհայհոյի, սակայն նա դրան ուշադրություն չէր դարձնում և նույն ձևով շարունակում էր: Ամեն անգամ նա հայհոյանք տալուց հետո ինքը չի կարողացել իրեն զսպել և ավելի է կատաղում, նա այնքան հայհոյել է, որ ինքը էլ չի դիմացել, հանել է գրպանում առկա լեզվիների տուփը, հանել է մեկ հատ լեզվի, ցանկացել էր նրան վախեցնել և ասել է, որ եթե կարող է թող նորից հայհոյի ծնողներին և նա հայհոյել է, այդ ժամանակ նրա վերաբեմունքից վրդոհված, որ մահացած մարդկանց այդքան հայհոյում է, այն էլ մի քանի անգամ զգուշացնելուց հետո, չգիտի, թե իր հետ այդ պահին ինչ է կատարվել և ինքը ցանկանում էր, որ նա ձայնը կտրի և չշարունակի, այդ պահին նույնիսկ նրա մահն էր ուզում, սակայն նա էր դրան հասցրել, քանի որ ինքը բազմաթիվ անգամ զգուշացրել է, որ էլ չհայհոյի իսկ նա կարծես, թե իր վրա ծիծաղելով նորից էր շարունակում, հասկացնելով, որ իր ասածն որևէ նշանակություն չունի: Այդ պատճառով էլ ցանկանում էր կտրել նրա ձայնը, չի թաքցնում այդ պահին նրա մահն էր ցանկանում, սակայն ջղայնացած էր և դա այդ պահին ազդեցության տակ էր, եթե այդ ամենը հիմա լիներ, երևի թե ինքը նրան սպանել չէր ցանկանա, կամ նրա մահը չէր ցանկա, ուղղակի նա ամեն ինչ արել է, որ իրեն հունից հանի և դրդի այդ քայլին: Լեզվիները միշտ լինում են իր գրպանում, քանի որ աշխատանքի համար այն միշտ պետք է լինում և ինքը նրան հարվածելու համար չի պահել, ուղղակի այդ պահին կատաղած հիշել, որ դրանք իր գրպանում են և որոշել է դրանով հարվածել նրան: Այդ պահին կանգնած էին ավտոտնակի մեջտեղում դեմ դիմաց և վիճում էին, երբ իր ասելուց հետո նա կրկին հայհոյել է ծնողներին, ինքը հանել է գրպանում պահած լեզվին, այն աջ ձեռքում պահած, դրանով հարավածել է նրա պարանոցի ձախ հատվածին, ավելի շուտ ոչ թե հարվածել է, այլ քաշելով կտրել է նրա պարանոցը: Չի թաքցնում և սուտ չի ասում, ինքը այդ ժամանակ ցանկանում էր խլել նրա կյանքը, սակայն նորից է կրկնում է նա հասցրել է, այնքան է արել, որ ինքը կորցրել է ինքնատիրապետումը և հարվածի իրեն: Հարվածելու ժամանակ ինքն իրեն ասել է <<դե կյանքս կերար էլի, դու տես հիմա ես ոնց եմ քո կյանքը խլում>>: Քանի որ լեզվակը սուր էր, հարվածից անմիջապես հետո սկսել է արյուն հոսել, սակայն դա արդեն իրեն չէր հետաքրքրում, քանի որ ինքը կատաղած էր, արյունը տեսնելուց հետո էլ իր մոտ ոչ մի բան չփոխեց, ինքը այդ պահին չէր զղջում նրան և ասելով <<դե հեսա կսատկես>> և հեռացել է ավտոտնակից: Նշել է, որ այդ ժամանակ ինքը խմած չի եղել և գնացել է տուն և նոր է խմել, քանի որ ահավոր բարկացած է եղել: Նշել է, որ ինքը նրա պարանոցին չէր ցանկանում հարվածել, այդ պահին նրան ցանկանում էր հարվածել, որ ձայնը էլ չլսի և չգիտի, թե ինչու հենց պարանոցին է հարվածել, երևի իրար դիմաց կանգնած էին այդ պատճառով հարվածել է պարանոցին, չնայած ինք լավ հասակնում էր, որ լեզվակը լավ սուր է և նրա երակը կարող է կտրել: Սակայն այնքան կատաղած էր, որ թքած ուներ նրա վրա և դա իրեն չէր հետաքրքրում: Հարվածելուց հետո, երբ սկսել է նրա պարանոցից արյուն գալ, ինքը շատ լավ հասկանում էր, որ հնարավոր էր և հավանական էր, որ նա մահանա արյունը դուրս էր շփում, հասկանում էր, որ նրա երակն է կտրել, սակայն այդ պահին այնքան կատաղած էր, որ իրեն չէր հետաքրքրում և դեռ մի բան էլ, հանգստացել է նրան այդտեղ թողնելով հեռացել է: Այդ պահին ուզում էր խլել նրա կյանքը, նրան չէր խղճում, չէր զղջում կատարվածի համար, մտածելով, որ կմահանա, նրան թողել է անօգնական վիճակում, սակայն հիմա հասկանում է, որ վատ բան է արել, նա ինչ էլ աներ ինքը նման բան պետք է չաներ, այլ պետք է թողներ և հեռանար, հիմա զղջում է կատարածի համար, հասկանում է, որ շատ վատ բան է արել, սակայն այդ պահին չի կարողացել ներել նրան ծնողներին հայհոյելու համար: Երբ տուն է գնացել դեռ կատաղած էր և չէր ցանկանում զանգահարել նրան, որոշ ժամանակ անց որոշել է զանգահարել և տեղեկացնել, թե ինչ է եղել նրա հետ, սակայն հեռախոսի մարտկոցը նստել էր և չի կարողացել զանգահարել: Դրանից հետո ոստիկանության աշխատակիցները բերման են ենթարկել իրեն ոստիկանության բաժին, որտեղ ինքը հայտնել է կատարվածի մասին:
Սա է կատարվածը և ինքը չի խուսափում իր կատարած հանցագործության համար, շատ է զղջում կատարածի համար, հասկանում է ինչ էլ լինի, չի կարելի ցանկանար մարդու մահը, չի կարելի նրան այդպիսի վնասվածք պատճառել և չի կարելի անօգնական թողնել և հեռանալ, ամբողջությամբ ընդումում է մեղքը, խնդրում է մեղմ վերաբերվել, քանի որ իրականում ինքը հիմա զղջում է կատարվածի համար:
Ընդունում է, որ նրան հարվածել է սպանելու նպատակով, սական հասկանում է, որ շատ վատ բան է արել, սակայն իրականում այդպես էլ եղել է, ինքը նրան հարվածում էր սպանելու նպատակով, այդ պահին նրա մահն էր ցանկանում հասկանալով, որ նա կարող է մահանալ իր գնալուց հետո, ինքը նրան թողել է անօգնական վիճակում, որևէ օգնություն ցույց չի տվել, քանի որ ցանկանում էր, որ նա մահանա, այս պահին շատ ուրախ է, որ Ռ.Հարությունյանը չի մահացել, քանի որ ինքը շատ սխալ բան է արել: Նկատելով, որ երակն է վնասվել, նա չի դիմել օգնության կամ չի զանգահարել շտապօգնություն, քանի որ այդ պահին ինքը բորբոքված էր: Չի հիշում հարվածելուց հետո լեզվին ինչ է արել, կարող է դրել է տուփի մեջ, որը ոստիկանության աշխատակիցները վերցրել են իրեն անձնական խուզարկության ժամանակ: Վիճաբանության ժամանակ ինքը Ռ.Հարությունյանին չի հայհոյել, միայն նա իրեն հայհոյել է, ինքը անընդհատ ցանկանում էր հանգստացնել, հարվածներ չի եղել, միայն ինքը լեզվիով հարվածել է: Վիճաբանության ժամանակ եղել են երկուսով և նրանց որևէ մեկը չի նկատել և նկատողություն չի արել:
Ինքը վարձով Կորեայի ձորում բնակվում է մոտ 20 օր է, սակայն հասցեն չի կարող նշել, հիմանականում ապրում է Արմավիր քաղաքում` Հանրապետության 36-րդ տանը: Օտագործում է միայն 099-50-53-89 բջջային հեռախոսահամարը:
Մեկ անգամ ևս նշում է, որ այո, դա այդպես է ինքը ցանկանում էր սպանել նրան, ինքը նրա մահն էր ցանկանում, քանի որ, գտնվում էր կատաղած վիճակում, դա իրականությունն է, որից ինքը չի հրաժարվում:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց Սուրիկ Մնացի Հարեյանի 26.03.2016թ. որպես մեղադրյալի ցուցմունքը, համաձայն որի հանրային պաշտպան չի ցանկանում, շահերը կպաշտպանի ինքը և դա կապված չէ իր սոցիալական և նյութական վիճակից: Նյարդաբանական և նարկալոգյական կլինիկայում գրանցված չէ: Հոգեպես և ֆիզիկապես առողջ է: Պարզաբանված է մեղադրանքի էությունը, իրեն պարզ և հասկանալի է, որ մեղադրվում է Ռ.Հարությունյանին սպանելու փորձ կատարելու մեջ: Ինքն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, ինչպես նշել է իր նախկին ցուցմունքներում, նա այնքան հայհոյել է, իր հանգուցյալ ծնողներին, ինքը նրա այդ պահվածքից կատաղած ցանկանում էր սպանել նրան: Շատ լավ հասկանում էր, որ կարող էր մահանալ, սակայն այդ պահին կատաղած էր նրա պահվածքից և դրա մասին չէր մտածում, այդ պատճառով թողել և հեռացել է, այս պահին շատ է զղջում իր կատարածի համար:
Խնդրում է մեղմ վերաբերվել, քանի որ արդեն մանրամասն ցուցմունք է տվել դեպքի վերաբերյալ, չի ցանկանում նորից նույնը կրկնել, և խնդրում է հիմք ընդունել որպես կասկածյալ տված իր բոլոր ցուցմունքները:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց Սուրիկ Մնացի Հարեյանի 13.04.2016թ. որպես մեղադրյալի լրացուցիչ ցուցմունքը, համաձայն որի իրեն պարզաբանել է իր իրավունքները և պարտականությունները, այդ թվում ցուցմունք տալուց հրաժարվելուն, ուստի այս պահին հրաժարվում է ցուցմունք տալուց և ավելացնելու որևէ բան չունի:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց տուժող Ռաֆֆի Հարությունյանի և մեղադրյալ Սուրիկ Հարեյանի 15.04.2016թ. առերես ցուցմունքը, համաձայն որի Ռ.Հարությունյանը նշել է, որ Սուրիկ Հարեյանին ճանաչում է Մալաթիա տոնավաճառից, նրա հետ ծանոթացել է մարտի 16-ին, պայմանավորվել են գործի համար, աշխատանքի են գնացել մարտի 17-ին՝ Վահիկի բնակարանի պատերը վերանորոգելու համար, իսկ Վահիկի ավտոտնակը օգտագործում էին իրենց հագուստները փոխելու համար: 24.03.2016թ. առավոտյան սովորականի պես գնացել են աշխատանքի և իրենց միջև որևէ խոսակցություն տեղի չի ունեցել: Ս.Հարեյանը ժամը 16:00-ին փոխվել է և գնացել: Աշխատանքի ընթացքում իրենց միջև որևէ խնդիր և տարաձայնություն տեղի չի ունեցել: Աշխատանքը պայմանավորվել էին կատարել 125.000 ՀՀ դրամի դիմաց, որից տվել էին 100.000 ՀՀ դրամը մնացել էր 25.000 ՀՀ դրամ, որից 5.000 ՀՀ դրամը մեքենայի գումարն էր: Գնալուց կես ժամ կամ քառասուն րոպե հետո Ս.Հարեյանը վերադարձել է` չշարունակելով աշխատել, ինքը նրան ասել է փոխվիր աշխատեն վերջացնեն, իսկ նա պատասխանել է. <<դու աշխատիր>>, իսկ ինքը ներքևից կնայի: Վերջացնելով աշխատանքն իջել է ու գործիքները հավաքել: Ս.Հարեյանը վերադառնալուց հետո խմած էր: Ինքն ավտոտնակի վերջում կռացած գործիքներն էր հավաքում, իսկ նա ավտոտնակի մեջ այս ու այն կողմ էր քայլում: Քանի պայմանավորվել էին այդ օրը գործը ավարտել, ինքը հարցրել է, թե որտեղ էր և ինչու չավարտեցին, իսկ նա պատասխանել է, որ գործի համար մարդ պետք է տեսներ: Ինքը այդ պահին կռացած էր, իսկ նա քթի տակ մռթմռթալով խոսում էր: Ասել է, եթե բան կա ասի, նա պատասխանել է, <<արա իմ համար մարդու կյանք խլելը 5 րոպեի բանա>>, որից հետո կանգնել է նրա դիմաց, սակայն ձեռքի մեջ լեզվակով հարվածելը չի նկատել, որ դանակով խփել է, շրջվել է և գնացել, ինքը հետևից հելել է, որպեսզի տեսնի, թե արյունը ինչով կապի, իսկ նա գնալուց ասել է. <<դե գնա սատկի, ես քո բերանը>>: Մինչև հարվածելը նրա ձեռքի դանակը չի նկատել, այն տեսել է հարվածելուց հետո, նա հարվածել է իր վզի ձախ հատվածում, թե որ ձեռքով չի նկատել, հարվածելուց հետո որևէ օգնություն ցույց չի տվել, թեքվել և գնացել է, բացի դրանից լեզվակով կամ ձեռքերով չի հարվածել: Բացի նշված դեպքից իրեն չեն հայհոյել, վիրավորական խոսքեր չեն ասել, նրան ինքը չի հայհոյել, հարվածել, չի վիրավորել, դեպքից հետո չեն հանդիպել, չեն զրուցել, դեպքի ժամանակ ալկոհոլ չի օգտագործել, արդեն 7 տարի է չի օգտագործում: Ինքը 90 տոկոսով համոզված է, որ Ս.Հարեյանը ցանկանում էր իրեն սպանել, նախկինում Ս.Հարեյանը իրեն ասել էր, որ մարդ սպանելու համար ազատազրկվել է: Ինքը բողոքում է Ս.Հարեյանի դեմ և պահանջում է, որ նա ենթարկվի պատասխանատվության:
Սուրիկ Հարեյանը նշել է, որ վերադառնալիս լսել է, թե ինչպես է Ռ.Հարությունյանը հեռախոսով խոսելիս բողոքել իրենից: Ինքը նրան ասել է, որ չի ամաչում, ինչեր է խոսում, դրանից հետո նրան ասել է. <<իջիր քո գումարը տամ դու գնա>>: Դրանից հետո գնացել է խանութ, գնել է գարեջուր` մեկ կես լիտրանոց Կիլիկիա և խմել է: Այնուհետև, Ռ.Հարությունյանը եկել է և իրեն ասել, որ 25.000 ՀՀ դրամ հասանելիք բաժին գումարը տա: Ինքը բացատրել է, որ 5.000 ՀՀ դրամը վարորդի գումարն է, նա իր հետ չի համաձայնվել և սկսել է կոպիտ խոսակցություններ անել, նույնիսկ հայհոյանքներ հնչեցնել` հայհոյել է հանգուցյալ ծնողներին և այդ պահին ձեռքում գտնվող դանակի շեղբով հարվածել է նրա դեմքի շրջանին, չիմանալով, թե ինչ մարմնական վնասվածք է հասցրել: Նրան չի ցանկացել կյանքից զրկել կամ վնասվածք պատճառել, իսկ վնասվածքը պատճառելուց հետո թողել գնացել է, քանի որ իրեն կհակադարձի և վախենալով իր կյանքի համար, թողել է և հեռացել: Ինքը չի ասել <<մարդու կյանքը խլելը վարկյանական հարց է>>, իսկ հարվածելուց հետո չի ասել <<դե գնա սատկի, ես քո բերանը>> և Ռ.Հարությունյանին չի պատմել, որ ՌԴ-ում մարդ սպանելու համար նստել է:
Տուժող Ռ.Հարությունյանը նշել է, որ լսելով Ս.Հարեյանի ցուցմունքը, հայտնում է, որ նա ստում է, քանի որ նրանից չի բողոքել, նրանից գումար չի ուզել, քանի որ Վահիկը ասել էր, որ 10.000 ՀՀ դրամը գումարն անձամբ կտա: Ս.Հարեյանին չի հարվածել, չի հրել, չի հայհոյել: Ամեն ինչ եղել է այնպես, ինչպես պատմել է և պնդում է իր ցուցմունքը:
Ս.Հարեյանը նշեց, որ պնդում է իր ցուցմունքը և ավելացնում է, որ այդ գումարից 10.000 ՀՀ դրամը նրան տվել է:
Տուժող Ռ.Հարությունյանը նշել է, որ աշխատանքն առաջարկել է Ս.Հարեյանը: Գումարը բաժանվել է երկու մասի, մինչև նրա ժամը 16:00-ի գնալը Ս.Հարեյանը նորմալ աշխատել է:
Իր կարծիքով Ս.Հարեյանը նշել է, որ մարդու կյանք խլելը վայրկյանների հարց է, քանի որ երևի խմածությունն էր խոսում: Հարվածը ստանալու պահին իր դիրքը եղել է կիսանստած վիճակում: Հասկացել է, որ Ս.Հարեյանը ալկոհոլ օգտագործած է, քանի որ նրա վրայից ալկոհոլի հոտ էր գալիս:
Հրապարակման կապակցությամբ պատասխանելով կողմերի հարցերին Սուրիկ Մնացի Հարեյանը ցուցմունք տվեց և նշեց, որ նախաքննության ցուցմունքներից ընդունում է միայն դատապաշտպանի ներկայությամբ տված ցուցմունքը: Իսկ նախաքննության ընթացքում տված սկզբնական ցուցմունքները չի ընդունում: Հայտարարել է, որ ի վիճակի չի եղել ցուցմունքներ տալ, հայտնել է, որ ցանկացել է պաշտպան, սակայն տեղեկացրել են, որ ուշ ժամ է և այդ պահին իր համար պաշտպան չեն կարող բերել: Իր կողմից այդ ցուցմունքները տալու կապակցությամբ հետագայում դիմումներ է ներկայացրել մի շարք կառույցների և հայտնել է, որ իր նկատմաբ քննությունը թերի է և ոչ օբեկտիվ: Ցուցմունքները գրել է քննիչը, իսկ ինքը ստորագրել է առանց կարդալու, քանի որ հուզված և վրդոհված էր և ի վիճակի չէր: Բացի այդ, քննիչն ուղղորդել է իրեն, թե ինչպես ցուցմունք տա: Աշխատանքի ժամանակ չէր խմում, քանի որ բարձրության վրա էր աշխատում: Ռ.Հարությունյանը իրենից գումար էր ուզում, իսկ ինքը պարզաբանում էր, որ այս պահին չի կարող տալ: Վիճաբանությունը սկսվել է, քանի որ Ռ.Հարությունյանն իրենից պահանջում էր գումարը և ասում էր, գնա գումարը բեր, սակայն ինքը պայմանավորվել էր, որ 25.000 ՀՀ դրամն իրեն կվճարվի ամբողջ աշխատանքից հետո և ամաչում էր ու չէր կարող չավարտված աշխատանքի դիմաց գումարի վճարի պահանջ բարձրացնել: Խոսակցության ընթացքում Ռ.Հարությունյանն իրեն հայհոյել է, այդ պահին լեզվակով իր եղունգների վրայի սոսինձն էր պոկում, և լսելով հայհոյանքը հարվածել է նրան կանգնած վիճակում: Հարվածի պահին Ռ.Հարությունյանը նստած չի եղել, այլ կանգնած էր, եթե նստած լիներ և ցանկություն ունենար նրան կյանքից զրկելու, ավտոտնակու տարբեր տեսակի շինարարական գործիքներ են եղել, և ցանկության դեպքում դրանցով կհարվածեր կհարվածեր նրան: Հարվածի պահին եղել են դեմ դիմաց, հայհոյանքը լսելուց անմիջապես հետո հարվածել է, իսկ հարվածից հետո շրջվել և հեռացել է: Հարվածելուց հետո հուզված և նյարդային վիճակում է եղել և չի զգացել, որ տուժողի պարանոցի շրջանին է հարվածել, իրականում ցանկացել է դեմքին հարվածել և այդ պահին չի նկատել ձեռքի լեզվակը:
Նշել է նաև, որ 2016 թվականի մարտի 25-ի որպես կասկածյալ տված ցուցմունքի վերջում արձանագրվածը. <<ցուցմունքս կարդացի, տպված է ճիշտ: Պնդում է այն, որի համար ստորագրում եմ>>, գրել է իր ձեռքով, բացի այդ, իր մյուս ձեռագիր ցուցմունքներն էլ գրել է անձամբ և ստորագրել:
Նշեց նաև, որ պնդում է իր դատաքննական ցուցմունքները, մասնավորապես, որ տուժող Ռաֆֆի Հարությունյանին սպանելու ցանկություն կամ դիտավորություն չի ունեցել, որպես կասկածյալի և մեղադրյալի սկզբնական ցուցմումքներում նշված հանգամանքները՝ կապված իր կողմից տուժող Ռաֆֆի Հարությունյանին ապօրինաբար կյանքից զրկելու հետ իրականությանը չեն համապատասխանում, քանի որ նշված ցուցմունքները տալիս գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ:
Բացի այդ, քննիչի կողմից նախաքննության ընթացքում իր իրավունքներն երբևիցե չեն պարզաբանվել, չնայած որ ցանկացել է հանրային պաշտպան ունենալ, սակայն քննիչը չի ապահովել պաշպանով գիշերվա ուժ ժամին հարցաքննելու պատճառաբանությամբ, իսկ դատարանում իր նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորման միջնորդության քննարկման ընթացքում այդ կապակցությամբ չի բարձրաձայնել, քանի որ քննիչն ասել էր, ինչ ասի, այն էլ գրի:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի պատճառաբանություններն Ռաֆֆի Հարությունյանին սպանելու` ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորություն չունենալու վերաբերյալ անհիմն են, իսկ վերջինիս այլուրեքության վերաբերյալ առաջ քաշած վարկածը` մտացածին, վերջինս հետապնդում է քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ: Այդ հետևության Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտած հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես` նախաքննական ցուցմունքների հրապարակման, հետազոտման և դատաքննական ցուցմունքների գնահատման արդյունքներով, մասնավորապես.
-Տուժող Ռաֆֆի Ժորժիկի Հարությունյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ իր և ամբաստանյալ Ս.Հարեյանի միջև վիճաբանությունը առաջացել է աշխատանքային պարտականությունները ժամանակին և բարեխիղճ կատարելու պատճառով, այլ ոչ թե վերանորոգման աշխատանքների կապակցությամբ նախատեսվող վճարվելիք գումարի կապակցությամբ: Գումարային հարցեր չի եղել, քանի որ պատվիրատուները ժամանակին վճարել են:
Վիճաբանությունը տեղի է ունեցել ավտոտնակում, որի ընթացքում չի պատկերացրել անգամ, որ Ս.Հարեյանը կհարվածեր իրեն, այն էլ դանակով:
Հարվածելուց հետո է միայն սեռական բնույթի հայհոյանք հնչեցրել Ս.Հարեյանի հասցեին, վերջինիս ծնողին չի հայհոյել, իսկ մինչ այդ չի հայհոյել: Վնասվածքը ստանալուց հետո, մինչ ավտոտնակից դուրս գալը Ս.Հարեյանն արդեն փախուստի էր դիմել: Դրանից հետո Վահագը տեսնելով իրեն, ցանկացել է շտապօգնություն կանչել, սակայն հրաժարվել է և խնդրել միայն իր հետ քայլել և տաքսի նստեցնել: Նստելով տաքսի ուղևորվել է տուն, չնայած ճանապարհին տաքսու վարորդը ցանկացել է հիվանդանոց տանել, սակայն հրաժարվել է: Հասնելով տուն ժամը 19:40-ի սահմաններում լավ չի զգացել և գնացել է հիվանդանոց:
Նշել է նաև, որ իր և Ս.Հարեյանի փոխհարաբերություները շատ լավ է եղել, իր կարծիքով եթե այդ օրը Ս.Հարեյանն ալկոհոլի ազդեցության տակ չլիներ, ապա հիշյալ միջադեպը տեղի չէր ունենա: Դեպքի հիմնական պատճառ է հանդիսացել այն հանգամանքը, որ միջադեպից առաջ Ս.Հարեյանն աշխատանքի վայրից բացակայել է, և երբ վերջինս վերադարձել է, զրույց է ունեցել նրա հետ այն հարցի շուրջ, թե ինչու է աշխատանքը թողել և գնացել:
Նշել է, որ չի հասկացել հարվածի նպատակը, սակայն հետո հստակեցրել և հայտնել է, որ ըստ իրեն Ս.Հարեյանն սպանելու նպատակով է իրեն հարվածել, քանի որ հարվածել է մեկ անգամ և հնարավորություն չի ունեցել երկրորդ և երրորդ հարվածները հասցնել: Հարվածը ստանալուց գտնվել է կռացած վիճակում, դրանից հետո գիտակցությունը տեղն է եղել, որպիսի հանգամանքն ամբաստանյալը տեսել է:
Պնդում է, որ Ս.Հարեյանին հայհոյել է վերջինիս կողմից դանակով հարված ստանալուց հետո, սակայն Ս.Հարեյանը թողել և գնացել է: Ավտոտնակին հարակից տեղակայված են բնակելի շենքեր և զրուցարան:
Դեպքի մասին ամբաստանյալը հայտնել է իր մոտ աշխատող Մարիամին և այլ անձանց, սական այդ անձանց տվյալները չգիտի:
Քաղ. հայց է ներկայացնում 442.180 /չորս հարյուր քառասուներկու հազար հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ գումարի չափով՝ որպես հանցագործությամբ իրեն անմիջականորեն պատճառված վնաս փոխհատուցում:

/դատական նիստի արձանագրություն/
-Վկա Անուշ Հարութի Սարգսյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքները և հայտնեց, որ դեպքի օրը կոնկրետ չի հիշում է: Ժամը 13-ից 14-ի սահմաններում զանգահարել է ամուսնուն` տուժող Ռ.Հարությունյանին պարզելու, թե երբ է տուն վերադառնալու :Ռ.Հարությունյանը պատասխանել է, որ քիչ անց կժամանի: Այնուհետև կրկին զանգահարել է վերջինիս, նա կամաց ձայնով պատասխանել է, որ լավ չի զգում և շուտով կհասնի: Որդուն հայտնել է, որ հայրիկը լավ չէ և իջնի բակ ու դիմավորի: Տղան իջել է բակ, այնուհետև Ռ.Հարությունյանի հետ բարձրացրել են տուն, որի ընթացքում նկատել է, որ ամուսնու պարանոցի հատվածը սպիտակ կտորով վիրակապված է: Հարցրել է, թե ինչ է պատահել, որին Ռ.Հարությունյանը պատասխանել է, որ ամբաստանյալ Ս.Հարեյանը դանակի նման առարկայով հարվածել է իրեն, իսկ պատճառն ինքն էլ չգիտի: Այնուհետև որդին բացել է վիրակապը և տեսնելով, որ վերքը խորն է, որոշել են ամուսնուն հիվանդանոց տեղափոխել, ապա դուստրը ամուսնու հետ միասին գնացել են հիվանդանոց, իսկ ինքը մնացել է տանը: Այնուհետև դուստրը հիվանդանոցից զանգահարել և հայտնել է, որ Ռ.Հարությունյանին վիրահատում են, քանի որ քներակը վնասված է և վիճակը ծանր է:
Դրանից հետո Ռ.Հարությունյանը հայտնել է, որ իր և ամբաստանյալ Ս.Հարեյանի միջև վիճաբանության որևէ պատճառ չի եղել և մինչ դեպքը նրանց միջև որևէ միջադեպ չի եղել: Ռ.Հարությունյանի մարմնական վնասվածքն եղել է պարանոցի աջ շրջանի հատվածում: Նշել է, որ Ռ.Հարությունյանը և ամբաստանյալ Ս.Հարեյանը դեպքից միմյանց ճանաչել են շուրջ 5 օր և ըստ իր տեղեկությունների դեպքի պահին բացի նրանցից որևէ այլ մարդ չի եղել:
Նշել է նաև, որ դեպքից անմիջապես հետո Ռ.Հարությունյանը տաքսով ժամանել է տուն, իսկ ամբաստանյալ Ս.Հարեյանը գնացել է Մալաթիայի իրենց խանութ և աշխատողին բառացիորեն ասել է. <<Ռաֆոի վիզը կտրել եմ, լավ եմ արել>>: Դեպքից անմիջապես հետո ամուսնուն առաջին բժշկական օգնությունը ցուցաբերել է տանտիրոջ տատիկը, ով ինչ որ կտորով կապել է վնասվածքը:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Աննա Սերգեյի Ռիչկովայի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքները և հայտնեց, որ դեպքի օրը տանը չի գտնվել և աշխատանքի անցնելու նպատակով մասնակցելիս է եղել վերապատրաստման դասընթացներին: Մայրը զանգահարել և հայտնել է, որ հայրը մարմնական վնասվածք է ստացել պարանոցի շրջանում և արնահոսում է: Այդ լսելով վերադարձել է տուն, ապա հոր հետ միասին գնացել են հիվանդանոց: Տուն հասնելով տեսել է, որ հոր պարանոցը կտորով կապված է, վնասվածքը չի տեսել, բայց պատմել են, որ հայրը վնասվածքը ստացել է աշխատանքի վայրում` վերջինիս հետ աշխատող անձի կողմից:
Հարցրել է, թե ինչ է պատահել, որին Ռ.Հարությունյանը պատասխանել է, որ աշխատանքային գործիքներ հավաքելիս ամբաստանյալ Ս.Հարեյանն առանց պատճառի հարվածել է:
Նշել է նաև, որ դեպքի օրը հայրն ալկոհոլ օգտագործած չի եղել, իսկ հոր պատմելով դեպքի պահին նրանք եղել են երկուսով, վնասվածքն ստացել է մեկ հարվածի հետևանքով և ամբաստանյալ Ս.Հարեյանը դեպքի պահին գտնվել է ալկոհոլի ազեդեցության տակ: Հարվածելուց հետո ամբաստանյալ Ս.Հարեյանը թողել և հեռացել է, իսկ Ռ.Հարությունյանն իր վերնաշապիկով կապել է վնասվածքը և տաքսով ժամանել տուն: Հայրը պատմել է նաև, որ վիճաբանության համար որևէ պատճառ չի եղել, ամբաստանյալ Ս.Հարեյանն ոչ դեպքի օրը և ոչ էլ էլ դրան նախորդող օրերին նրան չի սպառնացել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Հովիկ Գևորգի Հարությունյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքները և հայտնեց, որ դեպքի օրը գտնվել է տանը: Նշված օրը զանգահարել է հորեղբորը՝ Ռ.Հարությունյանին, զրուցելու ընթացքում հասկացել է, որ վերջինս լավ չի զգում և նրանից դեպքի մասին տեղեկանալով անմիջապես ժամանել է հիվանդանոց, որտեղ սպասել են այնքան ժամանակ, մինչև հորեղբայրը կոմայից դուրս է եկել: Դեպքի մանրամասնությունների մասին իմացել է դեպքից շուրջ 1 ամիս անց` հորեղբորից: Ամբաստանյալ Ս.Հարեյանին անձամբ տեսել է քննչական բաժնում, ով գտնվում էր ալկոհոլի ազդեցության տակ և ժպիտը դեմքին ասում էր, որ լավ է արել:
Նշել է նաև, որ հորեղբոր պատմելով դեպքը տեղի է ունեցել աշխատանքի ժամանակ, երբ հորեղբայրը կռացած վիճակում աշխատանքային գործիքներ հավաքելիս է եղել, որի ընթացքում ամբաստանյալ Ս.Հարեյանը հետևից հարվածել է նրա պարանոցի հատվածին, ապա դիմել փախուստի: Հորեղբայրը սկզբում չի նկատել, որ վնասվածքը խորն է, այնուհետև նկատելով այդ հանգամանքը նստել է տաքսի և ուղևորվել տուն:
Ինչքան որ տեղյակ է, ամբաստանյալ Ս.Հարեյանն որևէ անգամ չի սպառնացել հորեղբորը, բացի այդ, վերջինիս հարվածելու որևէ պատճառ չի եղել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Հարություն Սերգեյի Ռիչկովի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքները և հայտնեց, որ դեպքի օրը հայրը՝ Ռ.Հարությունյանը զանգահարել և տեղեկացրել է, որպեսզի դիմավորի վերջինիս: Հոր ժամանելուց հետո նկատել է, որ նրա պարանոցի հատվածը վնասված է և այն ինչ որ կտորով կապված: Տեսնելով այդ, հորը օգնել և բարձրացել է տուն, որտեղ նրա վիճակը ավելի է վատացել, վերջինս գտնվում էր համարյա ուշագնաց վիճակում: Դրանից հետո հորը տարել են հիվանդանոց, որտեղ նրա վիճակը մի փոքր կայունանալուց հետո գնացել է ոստիկանության բաժին:
Դեպքի մասին տեղեկացել է, ամբաստանյալը գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ ոչի կապակցությամբ հայրը սաստել է նրան: Դրանից հետո նրանք անցել են իրենց աշխատանքային պարտականությունների կատարմանը, և երբ հայրը գտնվել է կռացած վիճակում գործ է արել, Ս.Հարեյանը հարվածել է նրան և դիմել փախուստի:
Նշել է, որ հոր պատմելով դեպքի պահին եղել են երկուսով, իսկ Ս.Հարեյանի կողմից նրան հարված հասցնելու պատճառ է հանդիսացել այն հանգամանքը, որ Ս.Հարեյանն աշխատանքի է եկել ալկոհոլի ազդեցության տակ, որի համար հայրը սաստել է նրան:
Նշել է նաև, որ ըստ իրեն ամբաստանյալը չէր կարող երկրորդ և երրորդ հարվածները հասցնել հորը, քանի որ վերջինս ֆիզիկապես ուժեղ է և կդիմադրեր:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Վահագն Մկրտչի Սարգսյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքները և հայտնեց, որ նշանածի հոր միջնորդությամբ Սուրիկ Հարեյանն իր տանը շինարարական աշխատանքներ էր կատարում: Վերջինս նշված աշխատանքները կատարելու համար մասնակից էր դարձրել նաև տուժող Ռաֆֆի Հարությունյանին:
Դեպքի օրն այցելելով երևան քաղաքի Կոմիտասի 36ա հասցեի դիմաց տեղակայված ավտոտնակ տեսնել է Ռ.Հարությունյանին՝ վնասվածք ստացած վիճակում և առաջին բուժ. օգնությունը ցուցաբերելուց հետո վերջինիս տաքսով ճանապարհել է տուն: Այնուհետև ավելի ուշ, ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները, բացել ավտոտնակը և քննչական գործողություններ կատարել:
Նշել է նաև, որ աշխատանքի դիմաց նրանց պետք է վճարեր հարյուր հազար ՀՀ դրամ գումար, որի մի մասը վճարել է, իսկ մյուս մասը պետք է հետո վճարեր: Նշված գումարը վճարել է Ս.Հարեյանին և չգիտի, թե վերջինս այդ գումարից Ռ.Հարությունյանին որքան է վճարել:Աշխատանքի օրերին Ս.Հարեյանին և Ռ.Հարությունյանին տատիկը հաց էր տալիս, սակայն ալկոհոլ չի հյուրասիրել, նրանց ալկոհոլի ազդեցության տակ չի տեսել:
Վերանորոգման աշխատանքներ կատարելուց բազմիցս հանդիպել է Ս.Հարեյանին և Ռ.Հարությունյանին, նրանց միջև որևէ լարվածություն չի զգացել, աշխատելիս մշտապես օգնել են միմյանց, իր ներկայությամբ չեն վիճաբանել: Տուժողի վնասվածքը տեսել է դեպքից շուրջ տաս րոպե հետո, այն արյունահոսում էր: Ցանկացել է շտապօգնություն կանչել, սակայն Ռ.Հարությունյանը հրաժարվել է տատիկից սրբիչ է խնդրել, որից հետո կապել է Ռ.Հարությունյանի վնասվածքը և տաքսի ավտոմեքենայով ճանապարհել նրան:
Միջադեպի պատճառը չգիտի:
Ռ.Հարությունյանին տեսնելով հայտնվել է շփոթված վիճակում, այդ իսկ պատճառով էլ դեպքի հանգամանքներով, այդ թվում շարժառիթի հետ կապված, չի հետաքրքրվել, իսկ Ռ.Հարությունյանն էլ իր հերթին չի պատմել:
Տուժող Ռ.Հարությունյանին տեսել է դեպքից մի քանի օր անց, երբ վերջինս ժամանել է իր աշխատանքային գործիքները վերցնելու: Մինչ դեպքը նրանց մեջ որևէ միջադեպ չի նկատել, իր ներկայությամբ ամբաստանյալը տուժողին չի սպառնացել: Իր կարծիքով վիճաբանությունը տեղի է ունեցել գումարի պատճառով:
Նշել է նաև, որ դեպքից հետո տուժողի վիճակը նորմալ էր, վերջինս կարողանում էր ինքնուրույն տեղաշարժվել և ըստ իրեն նա չէր գտնվում անօգնական վիճակում:

/դատական նիստի արձանագրություն/

-Վկա Մարիամ Միսակի Գասպարյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքները և հայտնեց, որ աշխատում է Ռ.Հարությունյանին պատկանող՝ Մալաթիա Սեբաստիա տոնավաճառում տեղակայված առևտրի կրպակում: 2016 թվականի մարտի 24-ին Ս.Հարեյանը գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ՝ լեզվակը ձեռքին մտել է կրպակ և հայտնել է, որ Ռ.Հարությունյանի պարանոցը կտրել է, ապա թողել և հեռացել է: Վախենալով, Ս.Հարեյանի գնալուց հետո անմիջապես փակել է դուռը, ապա զանգահարել է Ռ.Հարությունյանի կնոջը և հայտնել կատարվածի մասին:
Կրպակ մտնելիս Ս.Հարեյանն գտնվել է չափից շատ ալկոհոլ օգտագործած վիճակում, իսկ նրա ձեռքում լեզվակ կար: Տեսել է լեզվակի ծայրը, սակայն դրա վրա որևէ հետք չի նկատել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեց և հետազոտվեց վկա Սամվել Մարտիկի Կարապետյանի նախաքննական` 2016 թվականի մարտի 24-ի ցուցմունքը, համաձայն որի շուրջ 26 տարի ապրում է ընտանիքի հետ միասին այդ հասցեում: Վահագն Սարգսյանն իր հետ գտնվում է բարեկամական կապերի մեջ: Նրանց դրսի պատը ջերմամեկուսացնելու համար, մոտ մեկ շաբաթ առաջ կանչել է Ս.Հարեյանին և իր գործընկերոջը Ռ.Հարությունյանին, նրանք մոտ մեկ շաբաթ աշխատել են Վ.Սարգսանի ավտոտնակում: Աշխատանքային ժամերին փոխվել են ավտոտնակում, իսկ աշխատանքային ժամերից հետո միասին ճաշել են Վ.Սարգսյանի տանը: 2016թ. մարտի 24-ին 18:00-ի մոտակայքում զանգահարել է իրեն Վ.Սարգսյանը և ասել է դեպքի մասին, ասել է, որ Ռաֆֆիին հայտնաբերել է ավտոտնակում վնասվածք ստացած վիճակում, ասել է, որ վնասվածքը պատճառել է Ս.Հարեյանը: Ինքն ասել է, որ Ռաֆֆին բերի հիվանդանոց, իր մոտ հիվանդանոց, սակայն Ռ.Հարությունյանը չի ցանկացել և պնդել է, որ ինքը կգնա Միքայելյանի անվան Բժշկական կենտրոն, որից հետո ինքը անմիջապես զանգահարել է Ս.Հարեյանին և ասել է, թե ինչու է հարվածել, Սուրիկը պատասխանել է իրեն հայհոյելու համար և կապը անջատվել է:
Վահագն Սարգսյանն իրեն զանգահարել է 094 64-54-43 բջջային հեռախոսահամարով, իսկ ինքը իր ` 091-45-61-13 բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է նրա` 099-50-30-86 հեռախոսահամարին: Բազմիցս փորձել է կապվել Ս.Հարեյանի հետ, սակայն հնարավոր չի եղել:
Հրապարակվեց և հետազոտվեց 25.03.2016թ. վկա Սամվել Կարապետյանի և կասկածյալ Սուրիկ Հարեյանի առերես ցուցմունքը, համաձայն որի Ս.Կարապետյանը նշել է, որ տեղյակ լինելով միջադեպի մասին զանգահարել է Ս.Հարեյանին և վերջինս հայտնել է, որ Ռաֆիկը իր ծնողի հասցեին հայհոյանք է տրվել, որի համար հարվածել է նրան:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Թեև դատական քննության ընթացքում Դատարանին, մեղադրող և պաշտպանական կողմերին չհաջողվեց հարցեր առաջադրել և հարցաքննել վկա Սամվել Մարտիկի Կարապետյանին, սակայն պաշտպանական կողմին նման հնարավորություն ընձեռնվել է մինչդատական վարույթի ընթացքում, մասնավորապես` վկա Սամվել Մարտիկի Կարապետյանի և կասկածյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի միջև իրականացված առերեսման ընթացքում: Քննչական այդ գործողության ժամանակ Սուրիկ Մնացի Հարեյանին հնարավորություն է ընձեռնվել հարցադրումներ կատարել վկա Ս.Կարապետյանին, այսինքն` Սուրիկ Հարեյանն իրապես հնարավորություն է ունեցել հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկային և վիճարկել վերջինիս ցուցմունքները: Թեև տվյալ դեպքում պաշտպան չի մասնակցել, սակայն դեռևս 2016թ. մարտի 24-ին համապատասխան արձանագրության կազմամբ կասկածյալ Ս.Հարեյանին պարզաբանվել է պաշտպան ունենալու իրավունքը, որի ծառայություններից վերջինս հրաժարվել է` պատճառաբանելով, որ կպաշտպանվի ինքնուրույնաբար, որը պայմանավորված չէ նյութական միջոցների բացակայությամբ:
Ինչ վերաբերում է Դատարանում վկա Սամվել Մարտիկի Կարապետյանին հարցաքննելու անհնարինությանը, ապա դա տեղի է ունեցել օբյեկտիվ պատճառներով, այն է՝ սպառվել են Դատարանի կողմից վկա Սամվել Մարտիկի Կարապետյանի մասնակցությունը դատական նիստին ապահովելու միջոցները: Ամեն դեպքում մեղսագրվող արարքում ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգում է ոչ միայն Դատարանում հրապարակված ու հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքի, այլև դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների գնահատման արդյունքներով, ինչը բխում է նաև <<Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի>> գործով ՄԻԵԴ-ի` 2010թ. փետրվարի 23-ին արտահայտած իրավական դիրքորոշումների ոգուց:
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ:
<<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> կոնվենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները (….)
(d) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաներն ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները,
<<Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի>> գանգատի քննարկման շրջանակներում 2010թ. փետրվարի 23-ին կայացրած դատական ակտում ՄԻԵԴ փաստել է, որ ապացույցի թույլատրելիության հարցն առաջին հերթին կարգավորվում է ներպետական օրենսդրությամբ և որպես կանոններ պետական դատարաններն են գնահատում ներկայացված ապացույցները, մինչդեռ Եվրոպական դատարանի խնդիրն է հավաստել, թե արդյո՞ք բոլոր ընթացակարգերն իրենց ամբողջության մեջ (ներառյալ ապացույցների ձեռքբերումը) եղել են արդար: (21-րդ կետ):
Բոլոր ապացույցները, որպես կանոն, պետք է ներկայացվեն մեղադրյալի մասնակցությամբ իրականացվող հրապարակային դատաքննության ընթացքում, որպեսզի մեղադրյալը հնարավորություն ունենա հակափաստարկներ ներկայացնելու: Դա չի նշանակում, սակայն, որ որպես ապացույց օգտագործվելու համար վկաների ցուցմունքները միշտ պետք է տրվեն դատարանում` հրապարակային դատաքննության ընթացքում: Եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված նման ապացույցների կիրառումն ինքնին անհամապատասխան չէ Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 3-րդ մասի (d) կետին, որն սահմանում է պաշտպանության իրավունքի ապահովման անհրաժեշտությունը: Որպես կանոն, այդ իրավունքը պահանջում է, որպեսզի մեղադրյալին տրամադրվի համապատասխան և պատշաճ հնարավորություն հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկային և վիճարկելու նրա ցուցմունքը` ցուցմունք տալու ժամանակ կամ վարույթի հետագա փուլերում:
Սույն գործով վկա Սամվել Մարտիկի Կարապետյանի վերը հիշատակված նախաքննական ցուցմունքները չեն հանդիսանում այն միակ ապացույցները, որոնց հիման վրա Դատարանն հետևության է հանգել ամբաստանյալ Ս.Հարեյանի մեղավորության վերաբերյալ: Վիճարկվող այդ ցուցմունքում առկա փաստական տվյալները հաստատվել են գործով ձեռք բերված այլ ապացույցներով, այդ թվում՝ տուժող Ռ.Հարությունյանի, վկաներ Անուշ Սարգսյանի, Աննա Ռիչկովայի, Հովիկ Հարությունյանի, Հարություն Ռիչկովի, Վահագն Սարգսյանի, Մարիամ Գասպարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, որոնց հարցաքննելու հնարավորություն Դատարանում պաշտպանական կողմն ունեցել և այդ իրավունքից օգտվել է: Հետևաբար` վկա Սամվել Մարտիկի Կարապետյանին Դատարանում հարցեր առաջադրելու և հարցաքննելու անհնարինությունը, մինչդատական վարույթի ընթացքում այն լիարժեքորեն ապահովելու պայմաններում, Դատարանի համոզմամբ չի խախտել արդար դատաքննության իրավունքի էությունն ու բովանդակությունը կազմող` ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի նվազագույն իրավունքները և չի հանգեցրել Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի (d) կետի խախտման:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին 24.03.2016թ. թիվ 009601 արձանագրությամբ, համաձայն որի Անուշ Հարութի Սարգսյանը /ծնված 24.09.1964թ, բնակվում է ք.Երևան, Շիրազի 46 շենք, 68 բնակարան, հաշվառված է ք.Երևան, Շենգավիթի 1-ին փողոց, 29 տուն/ հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2016թվականի մարտի 24-ին ժամը 18:00-ի սահմաններում տուն է եկել ամուսինը՝ վզի ձախ հատվածի կողմը արյունոտ վիճակում և հայնել է, որ 2016թ. մարտի 24-ին Արաբկիր վարչական շրջանի տարածքում, կոնկրետ հասցեն չի հիշում, շինարարական աշխատանքներ կատարելու ընթացքում իր գործընկերներից ոմն Սուրիկը, ինչ որ առարկայով հարվածել է իրեն և պատճառել վերը նշված մարմնական վնասվածքը և թողնելով անօգնական վիճակում դիմել փախուստի:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դեպքի վայրի զննության 2016 թվականի մարտի 24-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի դեպքի վայրը գտնվում է Երևան քաղաքի Կոմիտաս 36ա շենքի 2-րդ մուտքի դիմացի հատվածում գտնվող 4638 ավտոտնակը:
Զննության պահին ավտոտնակի դռները գտնվում էին ուղղահայաց կերպով՝ բաց վիճակում: Ավտոտնակի դռներից անմիջապես դիմաց առկա է օվալաձև արնանման հետք: Մտնելով ավտոտնակ առկա է տարածք՝ 7.5*4.5 մ չափերով: Հատակը բետոնապատ է: Ավտոտնակի դիմաց նշված արնանման հետքը ֆիքսվել է թիվ 1 համարի տակ: Դարպասների կենտրոնական հատվածից 30 սմ դեպի ներս առկա են արնանման կաթիլներ, որոնք ֆիքսվել են թիվ 2 համարի տակ: Նշված արնանման հետքից 40 սմ դեպի աջ ուղղահայաց առկա է արնանման հետք, որը ֆիքսվել է թիվ 3 համարի տակ: Ավտոտնակի դարպասներից 135 սմ հեռավորության վրա դեպի ներս ձախ ուղղվածությամբ՝ դիմացից դիտելիս առկա է արնանման հետք՝ 16*4.5 սմ չափերի ուղղանկյան չափերով: Նշված արնանման հետքը ֆիքսվել է թիվ 4 համարի տակ: Թիվ 4 արնանման հետքից 145 սմ դեպի աջ հեռավորության վրա առկա է արնանման հետք` 8*12 սմ չափերի, որը ֆիքսվել է թիվ 5 համարի տակ: Վերը նշված արնանման կաթիլներից 20 սմ դեպի վեր կրկին առկա են արնանման կաթիլներ, որոնք ֆիքսվել են թիվ 7 համարի տակ:Ավտոտնակի ձախ կենտրոնական հատվածում առկա է սրիչ, որի վրա նկատվում են արնանման ներծծված հետքեր: Դրա կողքին առկա է սպիտակ գույնի անթև շապիկ, որի մեջ նույնպես արծածված է արյուն, վերջիններս վերցվել են: Ավտոտնակի ձախ հատվածում` պատի տակ՝ ամբողջ երկայնքով առկա են շինարարական գործիքներ, շինարարական աղբ և շինանյութ: Ավտոտնակի ձախ անկյունային վերջնամասում կանոնավոր կերպով դասավորած են պահեստային անվադողեր: Անվադողերից աջ՝ պատի երկայնքով գետին թափված են բանվորային հագուստներ, իսկ աջ հատվածում՝ առկա են թվով 2 գազի բալոններ:
Ավտոտնակի աջ հատվածում՝ պատի ամբողջ երկայնքով իրար վրա դասավորված են երկաթյա խողովակներ: Նշված ավտոտնակի դիմային հատվածում և հարակից հատվածներով տեսանկարահանող սարքեր չեն հայտնաբերվել: Թիվ 7 արնանման հետքերը վերցվել են առանձին փաթեթներում՝ բինտե խծուծների վրա: Վերցված սրբիչը և անթև շապիկը փաթեթավորվել են մեկ փաթեթում և կնիքվել են ՔԿ 089 կնիքով: Դեպքի վայրից հետո հիշյալ ավտոտնակի դռները փակվել են, կողպվել և դրոշմվել են ՔԿ 029 դրոշմով:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված առգրավում կատարելու մասին 2016 թվականի մարտի 24-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի առգրավել է՝ մեկ հատ սպիտակ գույնի փոքր սրբիչ, մեկ հատ սև գույնի սպիտակ և մոխրագույն սվիտեր, մեկ հատ սև գույնի սվիտեր, մեկ հատ մոխրագույն մայկա՝ ամբողջությամբ պատռված և արնանման հետքերով, մեկ հատ սև գույնի՝ արծաթագույն կողքերով <<NOKIA>> մոդելի բջջային հեռախոս, որոնք ընթերականների ներկայությամբ փաթեթավորվել և կնիքվել է:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված խուզարկություն կատարելու մասին 2016 թվականի մարտի 24-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի թիվ 2 աշխատասենյակում խուզարկության է ենթարկվել Սուրիկ Մնացի Հարեյանը, ծնված 01.01.1988թ, ք.Երևան Շրջանային թունել թաղամաս: Խուզարկությամբ Ս.Հարեյանի բաճկոնի աջ գրպանից հայտանբերվել է դեղին տուփ, որի մեջ առկա է թվով 9 հատ շինարարության մեջ օգտագործվող սրիչ, տաբատի աջ գրպանից հայտնաբերվել է <<Սամսունգ>> տեսակի 357072050427937 գործարանային համարով բջջային հեռախոս, հայտանբերվածը առգրավել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի կնիքով՝ հետագա ստուգումներ իրականացնելու համար:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դեպքի վայրի զննության 2016 թվականի մարտի 25-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի դեպքի վայրը գտնվում է Կոմիտասի 36 ա շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ավտոտնակում: Ավտոտնակի դռան վրա` ձախ կողմում առկա է <<4638>> համարը: Ավտոտնակի դուռն գտնվում է փակ վիճակում, այն կնիքված է պլաստիրինով, որի վրա առկա է թիվ <<029>> համարի կնիքը: Ըստ մասնակից Ս.Հարեյանի հայտարարության իրենք վերանորոգում էին Վահագն Սարգսյանի բնակարանը: Ավտոտնակը պատկանում էր նրան և ինքը և Ռ.Հարությունյանը հագուստները փոխում էին ավտոտնակում և գործիքները պահում այնտեղ: Վահագն Սարգսյանի կողմից դարպասները բացելուց հետո պարզվել է, որ ավտոտնակում առկա էր խողովակներ, պայուսակով աշխատանքային գործիքներ, ավտոմասեր և այլ իրեր: Իրերը գտնվում են ավտոտնակի պատի մոտ, հատակի մեջտեղի մասը ազատ է:
Մասնակից Ս.Հարեյանը հայտարարել է, որ 24.03.2016թ. ժամը 16:30-17:00-ի սահմաններում, երբ Ռ.Հարությունյանը և ինքը գտնվել են ավտոտնակում իրենց միջև վիճաբանություն է առաջացել գումարը իր կողմից վճարելու վերաբերյալ, որի ժամանակ Ռ.Հարությունյանը հայհոյել է իր հանգուցյալ ծնողներին, որից ինքը զայրացել է, գրպանից հանել շինարարական դանակների՝ ռեզակների տուփը, տուփից հանել է մեկ հատ դանակը և հարվածել է նրա պարանոցին, դանակն եղել է իր աջ ձեռքում, իրենք կանգնած են եղել դեմ դիմաց, դանակով հարվածել է նրա պարանոցի ձախ կողմին` հարվածը տանելով աջից դեպի ձախ: Հարվածել է մեկ անգամ, Ռ.Հարությունյանն իրեն չի հարվածել: Հարավածից անմիջապես հետո նրա վզից մեծ քանակությամբ արյուն է հոսել: Հարվածելուց անմիջապես հետո ասել է. <<դե սատկի>> և նրան թողնելով հեռացել: Դուրս է եկել ավտոտնակից և Կոմիտասի 36 ա շենքի կողքով գնացել է դեպի կանգառ և երթուղային տաքսիով գնացել է տուն:
Ավտոտնակի հատակին առկա են արնանման հետքեր: Դարպասների մոտ` շենքից մոտ 50սմ հեռավորության վրա` ներսում առկա է գետնին ընկած մեկ հատ շինարարական ռեզակ:
Սուրիկ Հարեյանը հայտարաերել է, որ իր հագին եղել է դեղին գույնի տաբատ և կարմիր գույնի սվիտեր: Ավտոտնակի հետնամասում հայտաբերվեցին նշված հագուստները: Դեղին տաբատի գրպանից հատնաբերվել է դեղին բռնակով ռեզակ, սակայն Ս.Հարեյանը հայտարարել է, որ դրանով չի հարվածել Ռ.Հարությունյանին: Սուրիկ Հարեյանը հայտարարել է, որ Ռ.Հարությունյանին հարվածել է սպանելու նպատակով, քանի որ այդ ժամանակ կատաղած է եղել և անօգնական վիճակում թողնելով գիտակցել է, որ նա կարող է մահանալ, սակայն նշված պահին այդ նրան չեր հետաքրքրում: Դեպքի վայրից հայտանբերվել և վերցվել են հագուստները և դանակները: Դեպքի վայրի զննությամբ ավտոտնակում և հարակից տարածքում տեսանկարահանող սարքեր չեն հայտնաբերվել: Ս.Հարեյանը ցույց է տվել այն ճանապարհը, որտեղով գնացել է կանգառ, սակայն զննությամբ այդ տեղանքում արյան հետքեր կամ դեպքին վերաբերող այլ հանգամանքներ չհայտնաբերվեցին:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված զննություն կատարելու մասին 2016 մարտի 26-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի զննության են ենթարկվել և թվով երեք փաթեթներով փաթեթավորվել և կնիքվել են հետևյալ հագուստները և առարկաները:
Առաջին փաթեթը փաթեթավորված և կնիքված է թիվ <<092>> կնիքով, դրա վրա առկա են ընթերականներ Ն.Քոչարյանի և Ն.Այվազյանի, ինչպես նաև մասնակից Ա.Սարգսյանի ստորագրությունը: Փաթեթը բացվելուց հետո պարզվել է, որ դրանում առկա է՝
-30*30 չափերի սպիտակ գույնի սրբիչ, որի վրա փակցված պիտակի վրա առկա է MATIOTT, RN17910, CNETIUMCOYE, TECHNOLOGY անգլերեն տպատառ գրառումները: Սրբիչի վրա առկա է մեծաքանակ արնանման հետքեր, վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել
-Սև գույնի սպիտակ և մոխրագույն գծերով սվիտեր, որի պարանոցի ձախակողմյան հատվածում առկա են արնանման կարմիր գույնի հետքեր, վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել:
-Սև գույնի՝ ձախակողմյան հատվածում մոխրագույն գծերով սվիտեր, որի վրա փակցված պիտակին առկա են TRICOT, ONAYA, HASAN HELLI, SURIA-AIERO և այլ անգլիական տպատառ գրառումներ: Սվիտերի դիմային հատվածում՝ ներքևից մոտ 20 սմ բարձրության վրա առկա են մուգ հետքեր, վնասվածքներ չեն հայտնաբերվեցին;
-Մոխրագույն անթև մայկա, որն ամբողջությամբ պատված է արնանման կարմիր գույնի հետքով, վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել:
-Սև գույնի <<Nokia>> մոդելի բջջային հեռախոս, որը պատկանում է տուժող Ռ.Հարությունյանին: Հեռախոսի մեջ տեղադրված է <<Viva Cell>> ընկերության հեռախոսահամար՝ քարտ, որի վրա առկա են հետևյալ թվերը` 8937, 4933, 0500. 0340.929: Հեռախոսի վրա առկա է <<IMEI>> կոդ՝ 358258/04/696614/4:
Երկրորդ փաթեթը փաթեթավորված և կնիքված է թիվ <<092>> կնիքով, դրա վրա առկա են ընթերականներ՝ Ն.Սիմոբյանի և Ն.Զեյնալյանի, ինչպես նաև մասնակիցներ Ս.Հարեյանի և Վ.Սարգսյանի ստորագրությունները: Փաթեթները բացելուց հետո պարզվել է, որ դրանում առկա են՝ դեղին գույնի աշխատանքային տաբատ, որի վրա առկա էին շինանյութի սպիտակ գույնի հետքեր: Տաբատի ոտքերի սկզբնամասում, դիմացի հատվածում՝ ներքևից մինչև 23 սմ բարձրության վրա առկա են կարմիր գույնի արնանման հետքեր,վնասվածքներ առկա չեն:
-Կարմիր և սպիտակ գույնի սվիտեր, որի վրա առկա է PUMA անգլերեն տպատառ գրառումը, վնասվածքներ առկա չեն:
-Դեղին պլաստմասե բռնակով աշխատանքային դանակ, որի վրա առկա են ժանգի և շինանյութի հետքեր: Դանակի բռնակի մասում և շեղբին արնանման հետքեր առկա չեն:
-Աշխատանքային դանակի շեղբ, որի վրա առկա են ժանգի և կեղտի հետքեր: Շեղբի վրա արնանման հետքեր չեն հայտնաերվել:
Երրորդ փաթեթը փաթեթված և կնիքված է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի <<ծրարների համար>> կնիքով, դրա վրա առկա են ստորագրություններ: Փաթեթը բացելուց հետո պարզվել է, որ դրանում առկա է՝ դեղին գույնի պլաստմասե ուղղանկյուն երկար տուփ, որի վրա է SP APE BLANDES, FOR CUTTER անգլերեն տպատառ գրառում: Տուփը բացելուց հետո պարզվել է, որ դրանում առկա են աշխատանքային դանակի՝ ռեզակի թվով 9 սայրեր՝շեղբեր: Թվով 8 շեղբերը գտնվում են մաքուր՝ չօգտագործված վիճակում, դրանց վրա զգացվում է յուղանման կամ այլ քսուկի առկայություն: Մեկ շեղբի վրա առկա են քսվածքի ձևով սև գույնի նյութի հետքեր: Նշված հետքերն առկա են շեղբերի երկու կողմերում:
-SAMSUNG տեսակի սև գույնի հեռախոս, որի գունաթափված տեղամասերը կարմիր գույն ունեն: Նշված բջջային հեռախոսը պատկանում է Ս.Հարեյանին: Բջջային հեռախոսի մեջ առկա է <<BEELINE>> տեսակի հեռախոսաքարտ, որի վրա առկա են հետևյալ թվերը՝ 89374, 01000, 20155, 303d-+: Հեռախոսը ունի հետևյալ IMEI կոդը՝ 357072/05/042793/7:
Բջջային հեռախոսի զննությամբ քրեական գործով կարևոր նշանակություն ունեցող այլ տվյալներ չեն հայտնաբերվել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական թիվ 0517/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Ռ.Հարությունյանի ստացված մարմնական վնասվածքը` պարանոցի ձախ կեսի կտրված վերքի` լծային երակի լրիվ, կրծոսկա-անրակա-պտկաձևային մկանի մասնակի վնասումով, պատճառված է կտրող գործիքով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, հանգամանքներում և պատճառվել է առողջության ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Ռ.Հարությունյանը վերը նշված վնասվածքը ստանալու պահին, կարող էր գտնվել բոլոր հնարավոր դիրքերում:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակված և հետազոտված դատակենսաբանական թիվ 108 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված Ռ.Հարությունյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է արյան A խմբին:
Փորձաքննության ներկայացված սրբիչի, անթև մայկայի, սև գույնի ջեմպրի, կանգուն օձիքով ջեմպրի, թվով 7 թանզիֆե խծուծների, դանակի, թվով 1 շեղբի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան իզոշճաբանական համակարգի արյան A խումբ ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում հնարավոր էր առաջանար Ռ.Հարությունյանից:
Փորձաքննության ներակայացված դանակի թվով 1 շեղբի վրա արյուն չի հայտանբերվել:
Փորձաքննության ներկայացված սպորտային վերնազգեստի, բանվորական անդրավարտիքի, դանակի և դանակի թվով 8 շեղբերի վրա մանրակրկիտ զննությամբ արյան կասկածելի հետքեր չեն հայտանբերվել:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև.
-Սուրիկ Մնացի Հարեյանի անձնագրային տվյալները, համաձայն որի վերջինս ծնվել է 01.01.1958թ, անձնագիր՝ 007788003, տրված 048-ի կողմից, տրված 26.01.2016թ, վավերական է մինչև 26.01.2026թ: Ս.Հարեյանը գրանցված է Արմավիր մարզի Արմավիր համայնքում, Հանրապետության փողոց, 36-րդ տան հասցեում:
-Սթափության վիճակի զննության N 14/1 արձանագրությունը, համաձայն որի զննությունը կատարվել է 25.04.2016թ, ժամը 02:15-ին, ըստ արդյունքների Սուրիկ Հարեյանը գտնվել է 0.95 միլի գրամ ալկոհոլային հարբածության վիճակում:
ՀՀ ոստիկանության ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի առկա են հետևյալ տվյալները.
1.Նախաձեռնող մարմին՝ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների Ք/Բ, 07.11.2015թ ՀՀ քր. օր-ի 117-րդ հոդվածով, 07.11.2015թ. նյութերը մերժվել է ՀՀ քր. դատ. օր-ի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի հիմքով,
2.Նախաձեռնող մարմին՝ Նագատինսկի քաղ. դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 15-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 119-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2 տարի ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2014թ. օգոստոսի 19-ին:
Սուրիկ Մնացի Հարեյանի անձնագրի նույնականացման քարտը` 007788003, տրվել է 26.01.2016-26.01.2026թ. 048-ի կողմից, հանրային ծառայությունների համարը` 1101584351: Ս.Հարեյանը ծնվել է 01.01.1958թ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2016թվականի մայիսի 5-ի որոշումը, համաձայն որի թիվ 14116916 քրեական գործով տուժող Ռաֆֆի Հարությունյանի հագուստները` սև գույնի սպիտակ և մոխրագույն գծերով սվիտերը, մոխրագույն անթև մայկան, ինչպես նաև սպիտակ գույնի <<MATIOTT, RN17910, CNETIUMCOYE, TECHNOLOGY>> գրառումներով սրբիչը և Սուրիկ Հարեյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դեղին գույնի <<SP APE BLANDES, FOR CUTTER>> պլաստամսե տուփը և դրանում առկա աշխատանքային դանակի թվով 9 սայրերը` ճանաչվել են իրեղեն ապացույց:

/դատական նիստի արձանագրություն/

Ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի նախաքննական իրարամերժ ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելիս և վերլուծելիս, դրանց մի մասն ի հաշիվ մյուսի արժևորելիս` Դատարանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական դրույթներով և դատողություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ <<թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրակահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի>>: Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակասական ապացույցների առկայության պարագայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրականացնող մարմինը միայն ապացույցների հետազոտությունից և գնահատումից հետո կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ:
Միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելու, ստուգելու և գնահատելու արդյունքներով Դատարանը, ի հաշիվ՝ մի կողմից ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի կողմից դատաքննության ընթացքում տված, մյուս կողմից դատաքննությամբ հետազոտված՝ նախաքննության ընթացքում Սուրիկ Հարեյանի տված ցուցմունքների, առավել արժևորում է Սուրիկ Մնացի Հարեյանի նախաքննական` 2016 թվականի մարտի 24-ի որպես կասկածյալի, 2016 թվականի մարտի 25-ի որպես կասկածյալի լրացուցիչ, 2016 թվականի մարտի 26-ի որպես մեղադրյալի ցուցմունքները, քանի որ դրանցում նշված փաստական տվյալները հաստատվում են դատաքննությամբ հետազոտված, գործին վերաբերող փոխկապակցված, հավաստի ապացույց¬ների բավարար ամբողջությամբ, մասնավորապես.
-Տուժող Ռաֆֆի Ժորժիկի Հարությունյանի ցուցմունքով: Վերջինս դատաքննության ընթացքում ըստ էության ցուցմունք տվեց և հայտնեց, որ իր և ամբաստանյալ Ս.Հարեյանի միջև վիճաբանությունը տեղի է ունեցել ավտոտնակում, որի շարժառիթ է հանդիսացել և առաջացել է վերջինիս կողմից աշխատանքային պարտականություններ ոչ ժամանակին և բարեխիղճ կատարելու պատճառով, այլ ոչ թե վերանորոգման աշխատանքների կապակցությամբ նախատեսվող վճարվելիք գումարի կապակցությամբ, սակայն ինքը չի պատկերացրել անգամ, որ Ս.Հարեյանը կհարվածեր իրեն, այն էլ դանակով:
Հարվածելուց հետո է միայն սեռական բնույթի հայհոյանք հնչեցրել Ս.Հարեյանի հասցեին, վերջինիս ծնողին չի հայհոյել, իսկ մինչ այդ չի հայհոյել: Վնասվածքը ստանալուց հետո մինչ ավտոտնակից դուրս գալը Ս.Հարեյանն արդեն փախուստի էր դիմել: Հասնելով տուն ժամը 19:40-ի սահմաններում լավ չի զգացել և գնացել է հիվանդանոց:
Նշել է նաև, որ ըստ իրեն Ս.Հարեյանն սպանելու նպատակով է իրեն հարվածել, քանի որ հարվածել է մեկ անգամ և հնարավորություն չի ունեցել երկրորդ և երրորդ հարվածները հասցնել:
-Տուժող Ռաֆֆի Հարությունյանի և մեղադրյալ Սուրիկ Հարեյանի 15.04.2016թ. առերես ցուցմունքով, համաձայն որի Ռ.Հարությունյանը նշել է, որ Սուրիկ Հարեյանին ճանաչում է Մալաթիա տոնավաճառից, նրա հետ ծանոթացել է մարտի 16-ին, պայմանավորվել են գործի համար, աշխատանքի են գնացել մարտի 17-ին՝ Վահիկի բնակարանի պատերը վերանորոգելու համար, իսկ Վահիկի ավտոտնակը օգտագործում էին իրենց հագուստները փոխելու համար: 24.03.2016թ. առավոտյան սովորականի պես գնացել են աշխատանքի և իրենց միջև որևէ խոսակցություն տեղի չի ունեցել: Ս.Հարեյանը ժամը 16:00-ին փոխվել է և գնացել: Աշխատանքի ընթացքում իրենց միջև որևէ խնդիր և տարաձայնություն տեղի չի ունեցել: Աշխատանքը պայմանավորվել էին կատարել 125.000 ՀՀ դրամի դիմաց, որից տվել էին 100.000 ՀՀ դրամը և մնացել էր 25.000 ՀՀ դրամ, որից 5.000 ՀՀ դրամը մեքենայի գումարն էր: Գնալուց կես ժամ կամ քառասուն րոպե հետո Ս.Հարեյանը վերադարձել է` չշարունակելով աշխատել, ինքը նրան ասել է փոխվիր աշխատեն և վերջացնեն, իսկ նա պատասխանել է, որ նա աշխատի, իսկ ինքը ներքևից կնայի: Վերջացնելով աշխատանքն իջել է ու գործիքները հավաքել: Ս.Հարեյանը վերադառնալուց հետո գտնվում էր ալկոհոլ օգտագործած վիճակում: Ինքը ավտոտնակի վերջում կռացած գործիքներն էր հավաքում, իսկ նա ավտոտնակի մեջ այս ու այն կողմ էր քայլում: Քանի որ պայմանավորվել էին, այդ օրը գործը ավարտեն, ինքը հարցրել է, թե որտեղ էր և ինչու չավարտեցին, իսկ նա պատասխանել է, որ գործի համար մարդ պետք է տեսներ: Ինքը այդ պահին կռացած էր, իսկ նա քթի տակ մռթմռթալով խոսում էր և ասել է, եթե բան կա ասի, նա պատասխանել է, <<արա իմ համար մարդու կյանք խլելը 5 րոպեի բանա>>, որից հետո կանգնել է նրա դիմաց և ձեռքի մեջ եղած լեզվակով հարվածել է, որը չի նկատել: Սուրիկը դանակով խփել է, շրջվել և գնացել, իսկ նա գնալուց ասել է. <<դե գնա սատկի, ես քո բերանը>>: Մինչև հարվածելը նրա ձեռքի դանակը չի նկատել, այն տեսել է հարվածելուց հետո, նա հարվածել է իր վզի ձախ հատվածում, թե որ ձեռքով չի նկատել, հարվածելուց հետո որևէ օգնություն ցույց չի տվել, թեքվել և գնացել է: Ինքը 90 տոկոսով համոզված է, որ Ս.Հարեյանը ցանկանում էր իրեն սպանել, նախկինում Ս.Հարեյանն իրեն ասել էր, որ մարդ սպանելու համար ազատազրկվել է:
Սուրիկ Հարեյանը նշել է, որ վերադառնալիս լսել է, թե ինչպես է Ռ.Հարությունյանը հեռախոսով խոսելիս բողոքել իրենից: Ինքը նրան ասել է, որ չի ամաչում, ինչեր է խոսում, դրանից հետո նրան ասել է. <<իջիր քո գումարը տամ դու գնա>>: Որից հետո գնացել է խանութ, գնել է գարեջուր` մեկ կես լիտրանոց Կիլիկիա և խմել է: Այնուհետև, Ռ.Հարությունյանը եկել է և իրեն ասել է, որ 25.000 ՀՀ դրամ հասանելիք բաժին գումարը տա: Ինքը բացատրել է, որ 5.000 ՀՀ դրամը վարորդի գումարն է, նա իր հետ չի համաձայնվել և սկսել է կոպիտ խոսակցություններ անել, նույնիսկ հայհոյանքներ հնչեցնել` հայհոյել է հանգուցյալ ծնողներին և այդ պահին ձեռքում գտնվող դանակի շեղբով հարվածել է նրա դեմքի շրջանին, չիմանալով, թե ինչ մարմնական վնասվածք է հասցրել:
-Վկա Անուշ Հարութի Սարգսյանի ցուցմունքով, համաձայն որի դեպքի օրը կոնկրետ չի հիշում: Ժամը 13-ից 14-ի սահմաններում զանգահարել է ամուսնուն` տուժող Ռ.Հարությունյանին պարզելու, թե երբ է տուն վերադառնալու: Ռ.Հարությունյանը պատասխանել է, որ քիչ անց կժամանի: Այնուհետև կրկին զանգահարել է վերջինիս, նա կամաց ձայնով պատասխանել է, որ լավ չի զգում և շուտով կհասնի: Որդուն հայտնել է, որ հայրիկը լավ չէ և իջնի բակ ու դիմավորի: Տղան իջել է բակ, այնուհետև Ռ.Հարությունյանի հետ բարձացրել են տուն, որի ընթացքում նկատել է, որ ամուսնու պարանոցի հատվածը սպիտակ կտորով վիրակապված է: Հարցրել է, թե ինչ է պատահել, որին Ռ.Հարությունյանը պատասխանել է, որ ամբաստանյալ Ս.Հարեյանը դանակի նման առարկայով հարվածել է իրեն, իսկ պատճառն ինքն էլ չգիտի: Այնուհետև որդին բացել է վիրակապը և տեսնելով, որ վերքը խորն է, որոշել են ամուսնուն հիվանդանոց տեղափոխել, ապա դուստրը ամուսինու հետ միասին գնացել են հիվանդանոց, իսկ ինքը մնացել է տանը: Այնուհետև դուստրը հիվանդանոցից զանգահարել և հայտնել է, որ Ռ.Հարությունյանին վիրահատում են, քանի որ քներակը վնասված է և վիճակը ծանր է:
Նշել է նաև, որ դեպքից անմիջապես հետո Ռ.Հարությունյանը տաքսով ժամանել է տուն, իսկ ամբաստանյալ Ս.Հարեյանը գնացել է Մալաթիայի իրենց խանութ և աշխատողին բառացիորեն ասել է. <<Ռաֆոի վիզը կտրել եմ, լավ եմ արել>>: Դեպքից անմիջապես հետո ամուսնուն առաջին բժշկական օգնությունը ցուցաբերել տան տիրոջ տատիկը, ով ինչ որ կտորով կապել է վնասվածքը:
-Վկա Հովիկ Գևորգի Հարությունյանի ցուցմունքով, համաձայն որի դեպքի օրը գտնվել է տանը: Նշված օրը զանգահարել է հորեղբորը՝ Ռ.Հարությունյանին, զրուցելու ընթացքում հասկացել է, որ վերջինս լավ չի զգում և նրանից դեպքի մասին տեղեկանալով անմիջապես ժամանել է հիվանդանոց, որտեղ սպասել են այնքան ժամանակ, մինչև հորեղբայրը կոմայից դուրս է եկել: Դեպքի մանրամասնությունների մասին իմացել է դեպքից շուրջ 1 ամիս անց` հորեղբորից: Ամբաստանյալ Ս.Հարեյանին անձամբ տեսել է քննչական բաժնում, ով գտնվում էր ալկոհոլի ազդեցության տակ և ժպիտը դեմքին ասում էր, որ լավ է արել:
Նշել է նաև, որ հորեղբոր պատմելով դեպքը տեղի է ունեցել աշխատանքի ժամանակ, երբ հորեղբայրը կռացած վիճակում աշխատանքային գործիքներ հավաքելիս է եղել է, որի ընթացքում ամբաստանյալ Ս.Հարեյանը հետևից հարվածել է նրա պարանոցի հատվածին, ապա դիմել փախուստի:
-Վկա Մարիամ Միսակի Գասպարյանի ցուցմունքով, համաձայն որի աշխատում է Ռ.Հարությունյանին պատկանող՝ Մալաթիա Սեբաստիա տոնավաճառում տեղակայված առևտրի կրպակում: 2016 թվականի մարտի 24-ին Ս.Հարեյանը գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ՝ լեզվակը ձեռքին մտել է կրպակ և հայտնել է, որ Ռ.Հարությունյանի պարանոցը կտրել է,ապա հետո թողել և հեռացել է: Վախենալով, Ս.Հարեյանի գնալուց հետո անմիջապես փակել է դուռը, ապա զանգահարել է Ռ.Հարությունյանի կնոջը և հայտնել կատարվածի մասին:
Կրպակ մտնելիս Ս.Հարեյանը գտնվել է չափից շատ ալկոհոլ օգտագործած վիճակում, իսկ նրա ձեռքում լեզվակ կար: Տեսել է լեզվակի ծայրը, սակայն դրա վրա որևէ հետք չի նկատել:
Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական թիվ 0517/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Ռ.Հարությունյանի ստացված մարմնական վնասվածքը` պարանոցի ձախ կեսի կտրված վերքի` լծային երակի լրիվ, կրծոսկա-անրակա-պտկաձևային մկանի մասնակի վնասումով, պատճառված է կտրող գործիքով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, հանգամանքներում և պատճառվել է առողջության ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Ռ.Հարությունյանը վերը նշված վնասվածքը ստանալու պահին, կարող էր գտնվել բոլոր հնարավոր դիրքերում:
Հրապարակված և հետազոտված դատակենսաբանական թիվ 108 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված Ռ.Հարությունյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է արյան A խմբին:
Փորձաքննության ներկայացված սրբիչի, անթև մայկայի, սև գույնի ջեմպրի, կանգուն օձիքով ջեմպրի, թվով 7 թանզիֆե խծուծների, դանակի, թվով 1 շեղբի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան իզոշճաբանական համակարգի արյան A խումբ ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում հնարավոր էր առաջանար Ռ.Հարությունյանից:
Փորձաքննության ներակայացված դանակի թվով 1 շեղբի վրա արյուն չի հայտանբերվել:
Փորձաքննության ներկայացված սպորտային վերնազգեստի, բանվորական անդրավարտիքի, դանակի և դանակի թվով 8 շեղբերի վրա մանրակրկիտ զննությամբ արյան կասկածելի հետքեր չեն հայտանբերվել:
Հետազոտելով քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից Սուրիկ Մնացի Հարեյանի մեղադրանքի հիմքում դրված հիշատակված փաստական տվյալները դատարանը գտնում է, որ դրանք թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Ս.Հարեյանի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում:

4. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.

Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները`Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի կողմից սպանության փորձի կատարումը` ապօրինաբար Ռ.Հարությունյանին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու փորձը, հաստատված և ապացուցված է, այսինքն` Սուրիկ Մնացի Հարեյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, հետևաբար` վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի վերը հիշատակված հոդվածով (համապատասխան մասով և կետով):
Նման հետևության Դատարանը հանգեց, հաշվի առնելով ինչպես ամբաստանյալի նախաքննական, այնպես էլ տուժողի և վկաների ինչպես դատաքննական, այնպես էլ նախաքննական ցուցմունքները, դատարանում հրապարակված և հետազոտված ապացույցները:
Անդրադառնալով պաշտպան Ա.Գրիգորյանի պաշտպանական ճառում բերված՝ իր պաշտպանյալ Ս.Հարեյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քր. օր-ի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու վերաբերյալ միջնորդությանն այն հիմնավորմամբ, թե Ս.Հարեյանը չի ցանկացել ապօրինաբար Ռ.Հարությունյանին դիտավորությամբ զրկել կյանքից, և որ Ս.Հարեյանի կողմից Ռ.Հարությունյանի պարանոցի շրջանին դանակով հարվածելը չի կարող սպանության դիտավորության առկայությունը փաստող հիմք հանդիսանալ, դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ պաշտպանական կողմի բերված՝ ամբաստանյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշների բացակայության պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները հերքվել են դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
-Տուժող Ռաֆֆի Ժորժիկի Հարությունյանի դատաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի իր և ամբաստանյալ Ս.Հարեյանի միջև վիճաբանությունը տեղի է ունեցել ավտոտնակում, որի շարառիթ է հանդիսացել վերջինիս կողմից աշխատանքային պարտականություններն ոչ ժամանակին և բարեխիղճ կատարելը, այլ ոչ թե վերանորոգման աշխատանքների կապակցությամբ նախատեսվող վճարվելիք գումարի կապակցությամբ, սակայն ինքը չի պատկերացրել անգամ, որ Ս.Հարեյանը կհարվածեր իրեն, այն էլ դանակով:
Հարվածելուց հետո է միայն սեռական բնույթի հայհոյանք հնչեցրել Ս.Հարեյանի հասցեին, վերջինիս ծնողին չի հայհոյել, իսկ մինչ այդ չի հայհոյել: Վնասվածքը ստանալուց հետո, մինչ ավտոտնակից դուրս գալը Ս.Հարեյանն արդեն փախուստի էր դիմել: Հասնելով տուն ժամը 19:40-ի սահմաններում լավ չի զգացել և գնացել է հիվանդանոց:
Նշել է նաև, որ ըստ իրեն Ս.Հարեյանն սպանելու նպատակով է իրեն հարվածել, քանի որ հարվածել է մեկ անգամ և հնարավորություն չի ունեցել երկրորդ և երրորդ հարվածները հասցնել:
-Դատաքննությամբ հրապարակված և հետազոտված ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի 2016 թվականի մարտի 24-ի որպես կասկածյալ տված ցուցմունքով, համաձայն որի շուրջ մեկ շաբաթ առաջ զանգահարել է Սամվելը և ասել, որ աշխատանք կա և նրա հարազատի տան դրսի պատը պետք է ջերմամեկուսացվի: Ինքը համաձայնվել է և գնացել նրա ասած հասեով: Այն գտնվում էր Երևան քաղաքի Կոմիտասի 36 գ շենքի 58 բնակարանում: Որպես աշխատող և օգնող տարել է իրեն ծանոթ Ռ.Հարությունյանին:
Աշխատանքը սկսելուց առաջ հագուստները փոխում էին շենքի բակում գտնվող Վահագն Սարգսյանի ավտոտնակում, այնուհետև անցնում աշխատանքի, միասին հաց ուտում հիշյալ բնակարանում և գնում տուն: 2016թ. մարտի 24-ին Ռ.Հարությունյանը աշխատանքի դիմաց իրենից կրկին գումար էր ուզել, սակայն ինքը ասել է, որ աշխատանքը վերջացնելուց հետո կվճարեն, իսկ ինքը Ռ.Հարությունյանի բաժինը կտա: Ժամը կլիներ արդեն 18:00-ի սահմանները, իրենք կրկին հագուստները փոխում էին նույն ավտոտնակում և Ռ.Հարությունյանը կրկին գումարի հետ կապված խոսք է բացել, իսկ ինքը շարունակ ասում էր գումար չկա, աշխատանքը վերջացնելուց հետո նոր կվճարեն: Այդ խոսակցության ընթացքում Ռ.Հարությունյանն իրեն ծնող է հայհոյել, սրբությանը կպել է և տոնը բարձացրել է իր վրա: Նշել է նաև, որ այդ ժամանակ իր հագուստները գտնվում էին ավտոտնակի հետնամասում գտնվող անվադողի վրա, իսկ հագուստի վրա դրված էր շինարարական լեզվիներ տուփի մեջ: Ինքն այդ լեզվիները վերցրել է և դրել աջ գրպանում: Երբ ցանականում էր տուն գնար, նա կրկին մոտեցել է իրեն, կրկին ծնող հայհոյել, սրբությանը և արժանապատվությանը կպել: Չդիմանալով, նրան զգուշացրել է, որ <<Ռաֆո քեզ հավաքիր, թե չէ կյանքդ կվերցնեմ, դու մի հասցրա որ այդ քայլին գնամ, մի հայհոյի>>:
Այդ ժամանակ նա կանգնած էր իր դիմաց: Նա իրեն ասել է. <<արա ոնց կուզեմ նենց էլ կխոսեմ հետդ>> և շարունակ հայհոյում էր: Ինքն այդ ժամանակ ձեռքը տարել է գրպանը և հենց գրպանի միջիցից` տուփից ձեռքով հանել է մեկ լեզվի և նրան ասել, <<հլը մի անգամ էլ կրկնիր ինչ ես ասում>>, նա կրկնել է հայհոյանքները և ինքը ձեռքը գրպանից հանելով, լեզվին գտնվում էր ձեռքի մեջ և նրան ասել է. <<գնա սատկի արա>> ու նրա վզից քաշել է լեզվին և արյունը շփացել է: Նրան ասել է, <<արա քո ետ խոսքերի համար դու պիտի պատասխան տաս>>, որի համար ինքը նրա վզից քաշել է: Նա արյունահոսում էր, իսկ ինքը հանգիստ դուրս է եկել և գնացել: Ինքը գիտակցում էր, որ իր այդ հարվածից, այսինքն լեզվին վզից քաշելուց նա անգամ կմահանար: Գիտեր պետք է իրեն <<մեր քրֆի ու մարսի>>: Դուրս գալով ավտոտնակից նրան անօգնական թողնելով հեռացել է և գնացել <<Կորեայի ձոր>>, որտեղ էլ ոստիկաններն իրեն բերման են ենթարկել:
Դեպքից հետո ոչ մեկին չի հանդիպել, սակայն իրեն զանգահարել էր Ս.Կարապետյանը և ասել, թե ինչ է արել և այդ ընթացքում հեռախոսազանգը ընդատվել է: Սակայն եթե հեռախոսազանգը չընդատվեր ինքը նրան ասելու էր, որ լավ է արել, մերա քրֆել ու վզից քաշել է, որ սատկեր: Ռաֆոն շատ սվոլիչ անձնավորություն է դուրս եկել: Ինքը չի փոշմանում կատարված արարքի համար, գիտակցում է այն և նույնիսկ գիտի, որ կարող էր նա վիզը լեզվիով կտրելուց մահանա, բացի այդ էլ նրա նման սվոլիչները չպետք է իրենց միջավայրում ապրեն: Կրկին նշել է, որ գիտակցում է արածը` հանցագործությունը և պնդում է, որ լեզվին վզից քցել է, որ սատկի, ավելացնելու այլևս ոչինչ չունի:
-Դատաքննությամբ հրապարակված և հետազոտված Սուրիկ Մնացի Հարեյանի 2016 մարտի 25-ի որպես կասկածյալի լրացուցիչ ցուցմունքով, համաձայն որոնց քննիչի կողմից իրեն բացատրվել իրավունքները և պարտականությունները, այդ թվում ցուցմունք տալուց հրաժարվելու, պաշտպան կամ հանրային պաշտպան ունենալու իրավունքները, որից հրաժարվում է, պաշտպան կամ հանրային պաշտպան չի ցանկանում, անձամբ կպաշտպանի իր շահերը և դա կապված չէ իր սոցիալական և նյութական դրության հետ:
Ինչպես հայտնել է իր նախորդ ցուցմունքում ինքը և Ռ.Հարությունյանը աշխատել են միասին: Նրա հետ ծանոթացել է մոտ 10 օր առաջ, մինչև այդ նրան չի ճանաչել: Նրա հետ ծանոթացել է Մալաթիա տոնավաճառում աշխատող Չինարի միջոցով, ում տվյալները չգիտի: Ռ.Հարությունյանը Մալաթիա տոնավաճառում ունի սննդի փոքր տաղավար: Ինչպես նշել է իր ծանոթ Սամվել Կարապետյանն իրեն առաջարկել էր վերանորոգել իր աղջկա ամուսնու` Վահանի բնակարանը, այն պետք է դրսի կողմից ջերմամեկուսացվեր: Ինքը իրեն օգնող էր փնտրում, սակայն քանի որ պետք է աշխատանքը լինի բարձրության վրա բոլորը վախում էին և չէին ցանկանում աշխատել: 13.03.2016թ. հերթական անգամ հաց էր ուտում Ռաֆիի մոտ, խոսակցության ընթացքում նրան ասել է այդ աշխատանքի մասին, նա ասել է, որ կարող է աշխատել և համաձայնության գալով, որոշել են, որ հաջորդ օրվանից պետք է գնան աշխատանքի: Այդպես էլ եղել է, և 14.03.2016թ-ից իրենք սկսել են ջերմամեկուսացնել բնակարանի դրսի պատը: Ինչպես նշել է իր նախորդ ցուցմունքում Վահանի ավտոտնակում, որը գտնվում է շենքից քիչ այն կողմ, նրանք պահում էին իրենց աշխատանքային գործիքները, ինչպես նաև աշխատանքային հագուստները, առավոտյան փոխվում էին, իսկ երեկոյան աշխատանքային հագուստը փոխում և տուն գնում: Ռ.Հարությունյանի հետ մինչ այդ որևէ այլ շփում չեն ունեցել: Աշխատանքի ընթացքում նրանք որևէ խնդիր և տարաձայնություն չեն ունեցել, հաշտ և համերաշխ աշխատել են: Ռ.Հարությունյանի ընտանիքին, ընկերներին կամ ծանոթներին չի ճանաչում, նա էլ իր:
24.03.2016թ. աշխատանքի էին գնացել սովորականի պես առավոտյան ծամը 09:00-ի սահմաններում: Նշել է, որ ինքը հաճախ է օգտագործում ալկոհոլ, սակայն աշխատանքի ժամերին երբեք չի խմել, քանի որ աշխատում են բարձրության վրա և միշտ խմել է աշխատանքից հետո: Մինչև ժամը 15:00-ի սահմանները նրանք սովորականի պես աշխատել են: Ժամը 15:30-ի սահմաններում Ռ.Հարությունյանին ասել է, որ գնում է Կոմիտասի փողոցի կանգառ, քանի որ մարդ պետք է տեսնի և հետ գա, իր այդ ասածից նա բարկացել է և ասել, թե ինչու է իրեն մենակ թողնում և գնում, ինքն էլ նրան ասել է, որ ուշ է գալիս աշխատանքի և նրան ոչինչ չի ասում: Այդ հարցի շուրջ իրենց մեջ լեզվակռիվ է տեղի ունեցել: Նրանք այդ ժամանակ գտնվում էին սթափ վիճակում: Այդ խոսակցությունը այլևս չի շարունակվել, ինքը գնացել է կանգառ տեսնելու իր ծանոթ Արսենին, ում ազգանունը չի հիշում, նրան ճանաչում է գործի բերումով, սակայն նրա մասին որևէ տեղեկություն չի կարող հայտնել, քանի որ չգիտի, հեռախոսահամարը մոռացել է: Արսենին տեսնելուց հետո ժամը մոտ 16:30-ին ինքը վերադարձել է աշխատանքի վայր, Ռ.Հարությունյանը աշխատում էր, ներքև է իջել և միասին գնացել են ավտոտնակ: Ինքը նրան ասել է, որ մեկ ժամվա գործ է մնացել, արդեն ավարտում են, գնան վաղը կգան և կշարունակեն, սակայն Ռ.Հարությունյանը ասել է, որ ինքը էլ չի աշխատելու և պահանջել է վճարել իր կատարած աշխատանքի համար: Ինքը նրան ասել է, որ աշխատանքը դեռ չեն ավարտել, իրեն գումար չեն տվել, երբ ավարտեն, այդ ժամանակ գումարը նոր կստանան, սակայն նա ավելի բարկացած պահանջել է իր գումարը: Այդ ժամանակ նրանցից բացի ավտոտնակում այլ մարդ չի եղել: Կրկին փորձել է բացատրել, որ իրեն գումար չեն տվել և մինչև գումարը չտան ինքը չի կարող տալ գումար: Սակայն նա հաշվի չէր առնում դա և իր գումարն էր պահանջում: Դա եղել է լեզվակռիվ, միմյանց չեն հարվածել, այն ընդհանուր տևել է մոտ 10 րոպե: Վիճաբանության ժամանակ Ռ.Հարությունյանը հայհոյել է իր հանգուցյալ ծնողներին, ինքը նրան ասել է, որ նման բան չանի, սակայն իր ասածին ուշադրություն չդարձնելով կրկին շարունակում էր հայհոյել: Ինքը նրան համբերատար մի քանի անգամ ասել է, որ իր ծնողներին չհայհոյի, սակայն նա դրան ուշադրություն չէր դարձնում և նույն ձևով շարունակում էր: Ամեն անգամ նա հայհոյանք տալուց հետո ինքը չի կարողացել իրեն զսպել և ավելի է կատաղել, նա այնքան է հայհոյել, որ ինքը չի դիմացել, հանել է գրպանում առկա լեզվիների տուփը, հանել մեկ հատ լեզվի և ցանկանալով նրան վախեցնել, ասել է, որ եթե կարող է թող նորից հայհոյի ծնողներին և նա հայհոյել է, այդ ժամանակ նրա վերաբեմունքից վրդոհված, որ մահացած մարդկանց այդքան հայհոյում է, այն էլ մի քանի անգամ զգուշացնելուց հետո, չգիտի, թե իր հետ այդ պահին ինչ է կատարվել և այդ պահին ինքը ցանկանում էր, որ նա ձայնը կտրի և չշարունակի, այդ պահին նույնիսկ նրա մահն էր ուզում, սակայն նա էր դրան հասցրել, քանի որ ինքը բազմաթիվ անգամ զգուշացրել է, որ էլ չհայհոյի, իսկ նա կարծես, թե իր վրա ծիծաղելով նորից էր շարունակում, հասկացնելով, որ իր ասածն որևէ նշանակություն չունի: Այդ պատճառով էլ ցանկանում էր կտրել նրա ձայնը, չի թաքցնում այդ պահին նրա մահն էր ցանկանում, սակայն բարկացած էր և դա այդ պահին ազդեցության տակ էր, եթե այդ ամենը հիմա լիներ, երևի թե ինքը նրան սպանել չէր ցանկանա, կամ նրա մահը չէր ցանկանա, ուղղակի նա ամեն ինչ արել է, որ իրեն հունից հանի և դրդի այդ քայլին: Լեզվիները միշտ լինում են իր գրպանում, քանի որ աշխատանքի համար այն միշտ պետք է լինում, ինքը նրան հարվածելու համար չի պահել, ուղղակի այդ պահին կատաղած հիշել է, որ դրանք իր գրպանում են և որոշել է դրանով հարվածել նրան: Այդ պահին կանգնած էին ավտոտնակի մեջտեղում դեմ դիմաց և վիճում էին, երբ իր ասելուց հետո նա կրկին հայհոյել է ծնողներին, ինքը հանել է գրպանում պահած լեզվին, այն աջ ձեռքում պահած, դրանով հարվածել է նրա պարանոցի ձախ հատվածին, ավելի շուտ ոչ թե հարվածել է, այլ քաշելով կտրել է նրա պարանոցը: Չի թաքցնում և սուտ չի ասում, ինքը այդ ժամանակ ցանկանում էր խլել նրա կյանքը, սակայն նորից է կրկնում, նա հասցրել է, այնքան է արել, որ ինքը կորցրել է ինքնատիրապետումը և հարվածել: Հարվածելու ժամանակ ինքն իրեն ասել է <<դե կյանքս կերար էլի, դու տես հիմա ես ոնց եմ քո կյանքը խլում>>: Քանի որ լեզվակը սուր էր, հարվածից անմիջապես հետո սկսել է արյուն հոսել, սակայն դա արդեն իրեն չէր հետաքրքրում, քանի որ ինքը կատաղած էր, արյունը տեսնելուց հետո էլ իր մոտ ոչ մի բան չփոխեց, ինքը այդ պահին չէր զղջում նրան և ասելով <<դե հեսա կսատկես>>, հեռացել է ավտոտնակից: Նշել է, որ այդ ժամանակ ինքը խմած չի եղել և գնացել է տուն և նոր է խմել, քանի որ ահավոր ջղայնացած էր: Նշել է, որ ինքը նրա հենց պարանոցին չէր ցանկանում հարվածել, այդ պահին նրան ցանկանում էր հարվածել, որ ձայնը էլ չլսի և չգիտի, թե ինչու հենց պարանոցին է հարվածել, երևի իրար դիմաց կանգնած էին այդ պատճառով հարվածել է պարանոցին, չնայած ինքը լավ հասականում էր, որ լեզվակը լավ սուր է և նրա երակը կարող է կտրել: Այնքան կատաղած էր, որ թքած ուներ նրա վրա և դա իրեն չէր հետաքրքրում: Հարվածելուց հետո, երբ սկսել է նրա պարանոցից արյուն գալ, ինքը շատ լավ հասկանում էր, որ հնարավոր էր և հավանական էր, որ նա մահանա արյունը դուրս էր շփում, հասկանում էր, որ նրա երակն է կտրել, սակայն այդ պահին այնքան կատաղած էր, որ իրեն չէր հետաքրքրում և դեռ մի բան էլ հանգստացել է, նրան այդտեղ թողնելով հեռացել է: Այդ պահին ուզում էր խլել նրա կյանքը, նրան չէր խղճում, չէր զղջում կատարվածի համար, մտածելով, որ կմահանա, նրան թողել է անօգնական վիճակում, սակայն հիմա հասկանում է, որ վատ բան է արել, նա ինչ էլ աներ ինքը նման բան պետք է չաներ, այլ պետք է թողներ և հեռանար, հիմա զղջում է կատարածի համար, հասկանում է, որ շատ վատ բան է արել, սակայն այդ պահին չի կարողացել ներել նրան ծնողներին հայհոյելու համար:
Սա է կատարվածը և ինքը չի խուսափում իր կատարած հանցագործության համար, շատ է զղջում կատարածի համար, հասկանում է ինչ էլ լինի, չի կարելի ցանկանալ մարդու մահը, չի կարելի նրան այդպիսի վնասվածք պատճառել և չի կարելի անօգնական թողնել և հեռանալ, ամբողջությամբ ընդունում է մեղքը, խնդրում է մեղմ վերաբերվել, քանի որ իրականում ինքը հիմա զղջում է կատարվածի համար:
Ընդունում է որ նրան հարվածել է սպանելու նպատակով, սակայն հասկանում է որ շատ վատ բան է արել, սակայն իրականում այդպես էլ եղել է, ինքը նրան հարվածում էր սպանելու նպատակով, այդ պահին նրա մահն էր ցանկանում` հասկանալով, որ նա կարող է մահանալ իր գնալուց հետո, ինքը նրան թողել է անօգնական վիճակում, որևէ օգնություն ցույց չի տվել, քանի որ ցանկանում էր, որ նա մահանա, այս պահին շատ ուրախ է, որ Ռ.Հարությունյանը չի մահացել, քանի որ ինքը շատ սխալ բան է արել: Նկատելով որ երակն է վնասվել, նա չի դիմել օգնության կամ չի զանգահարել շտապօգնություն, քանի որ այդ պահին ինքը բորբոքված էր:
Մեկ անգամ ևս նշում է, որ, այո, դա այդպես է ինքը ցանկանում էր սպանել նրան, ինքը նրա մահն էր ցանկանում, քանի որ գտնվում էր կատաղած վիճակում, դա իրականությունն է, որից ինքը չի հրաժարվում:
-Դատաքննությամբ հրապարակված և հետազոտված Սուրիկ Մնացի Հարեյանի 26.03.2016թ. որպես մեղադրյալի ցուցմունքով, համաձայն որի հանրային պաշտպան չի ցանկանում, շահերը կպաշտպանի ինքը և դա կապված չէ իր սոցիալական և նյութական վիճակից: Նյարդաբանական և նարկալոգյական կլինիկայում գրանցված չէ: Հոգեպես և ֆիզիկապես առողջ է: Պարզաբանված է մեղադրանքի էությունը, իրեն պարզ և հասկանալի է, որ մեղադրվում է Ռ.Հարությունյանին սպանելու փորձ կատարելու մեջ: Ինքն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, ինչպես նշել է իր նախկին ցուցմունքներում, նա այնքան հայհոյել է, իր հանգուցյալ ծնողներին, որ ինքը նրա այդ պահվածքից կատաղած ցանկանում էր սպանել նրան: Շատ լավ հասկանում էր, որ կարող էր մահանալ, սակայն այդ պահին կատաղած էր նրա պահվածքից և դրա մասին չէր մտածում, այդ պատճառով թողել և հեռացել է, այս պահին շատ է զղջում իր կատարածի համար:
Խնդրում է մեղմ վերաբերվել, քանի որ արդեն մանրամասն ցուցմունք է տվել դեպքի վերաբերյալ, չի ցանկանում նորից նույնը կրկնել, և խնդրում է հիմք ընդունել որպես կասկածյալ տված իր բոլոր ցուցմունքները:
-Տուժող Ռաֆֆի Հարությունյանի և մեղադրյալ Սուրիկ Հարեյանի 15.04.2016թ. առերես ցուցմունքով, համաձայն որի Ռ.Հարությունյանը նշել է, որ Սուրիկ Հարեյանին ճանաչում է Մալաթիա տոնավաճառից, նրա հետ ծանոթացել է մարտի 16-ին, պայմանավորվել են գործի համար, աշխատանքի են գնացել մարտի 17-ին՝ Վահիկի բնակարանի պատերը վերանորոգելու համար, իսկ Վահիկի ավտոտնակը օգտագործում էին իրենց հագուստները փոխելու համար: 24.03.2016թ. առավոտյան սովորականի պես գնացել են աշխատանքի և իրենց միջև որևէ խոսակցություն տեղի չի ունեցել: Ս.Հարեյանը ժամը 16:00-ին փոխվել է և գնացել: Աշխատանքի ընթացքում իրենց միջև որևէ խնդիր և տարաձայնություն տեղի չի ունեցել: Աշխատանքը պայմանավորվել էին կատարել 125.000 ՀՀ դրամի դիմաց, որից տվել էին 100.000 ՀՀ դրամը և մնացել էր 25.000 ՀՀ դրամ, որից 5.000 ՀՀ դրամը մեքենայի գումարն էր: Գնալուց կես ժամ կամ քառասուն րոպե հետո Ս.Հարեյանը վերադարձել է` չշարունակելով աշխատել, ինքը նրան ասել է փոխվիր աշխատեն վերջացնեն, իսկ նա պատասխանել է <<դու աշխատիր>>, իսկ ինքը ներքևից կնայի: Վերջացնելով աշխատանքն իջել է ու գործիքները հավաքել: Ս.Հարեյանը վերադառնալուց հետո խմած էր: Ինքը ավտոտնակի վերջում կռացած գործիքներն էր հավաքում, իսկ նա ավտոտնակի մեջ այս ու այն կողմ էր քայլում: Քանի պայմանավորվել էին, այդ օրը գործը ավարտեն ինքը հարցրել է, թե որտեղ էր և ինչու չեն ավարտել, իսկ նա պատասխանել է, որ գործի համար մարդ պետք է տեսներ: Ինքը այդ պահին կռացած էր, իսկ նա քթի տակ մռթմռթալով խոսում էր և ասում է, եթե բան կա ասի, նա պատասխանել է, <<արա իմ համար մարդու կյանք խլելը 5 րոպեի բանա>>, որից հետո կանգնել է նրա դիմաց և ձեռքի մեջ եղած լեզվակով հարվածել է, որը սակայն չի նկատել: Սուրիկը դանակով խփել է, շրջվել է և գնացել, իսկ նա գնալուց ասել է. <<դե գնա սատկի, ես քո բերանը>>: Մինչև հարվածելը նրա ձեռքի դանակը չի նկատել, այն տեսել է հարվածելուց հետո, նա հարվածել է իր վզի ձախ հատվածում, թե որ ձեռքով չի նկատել, հարվածելուց հետո որևէ օգնություն ցույց չի տվել, թեքվել և գնացել է: Ինքը 90 տոկոսով համոզված է, որ Ս.Հարեյանը ցանկանում էր իրեն սպանել, նախկինում Ս.Հարեյանը իրեն ասել էր, որ մարդ սպանելու համար ազատազրկվել է:
Սուրիկ Հարեյանը նշել է, որ վերադառնալիս լսել է, թե ինչպես է Ռ.Հարությունյանը հեռախոսով խոսելիս բողոքել իրենից: Ինքը նրան ասել է, որ չի ամաչում, ինչեր է խոսում, դրանից հետո նրան ասել է. <<իջիր քո գումարը տամ դու գնա>>: Որից հետո գնացել է խանութ, գնել է գարեջուր` մեկ կես լիտրանոց Կիլիկիա և խմել: Այնուհետև, Ռ.Հարությունյանն եկել է և իրեն ասել է, որ 25.000 ՀՀ դրամ հասանելիք բաժին գումարը տա: Ինքը բացատրել է, որ 5.000 ՀՀ դրամը վարորդի գումարն է, նա իր հետ չի համաձայնվել և սկսել է կոպիտ խոսակցություններ անել, նույնիսկ հայհոյանքներ հնչեցնել` հայհոյել է հանգուցյալ ծնողներին և այդ պահին ձեռքում գտնվող դանակի շեղբով հարվածել է նրա դեմքի շրջանին, չիմանալով, թե ինչ մարմնական վնասվածք է հասցրել:
-Վկա Անուշ Հարութի Սարգսյանի ցուցմունքով, համաձայն որի դեպքի օրը կոնկրետ չի հիշում է: Ժամը 13-ից 14-ի սահմաններում զանգահարել է ամուսնուն` տուժող Ռ.Հարությունյանին պարզելու, թե երբ է տուն վերադառնալու: Ռ.Հարությունյանը պատասխանել է, որ քիչ անց կժամանի: Այնուհետև, կրկին զանգահարել է վերջինիս, նա կամաց ձայնով պատասխանել է, որ լավ չի զգում և շուտով կհասնի: Որդուն հայտնել է, որ հայրիկը լավ չէ և իջնի բակ ու դիմավորի: Տղան իջել է բակ, այնուհետև Ռ.Հարությունյանի հետ բարձրացրել են տուն, որի ընթացքում նկատել է, որ ամուսնու պարանոցի հատվածը սպիտակ կտորով վիրակապված է: Հարցրել է, թե ինչ է պատահել, որին Ռ.Հարությունյանը պատասխանել է, որ ամբաստանյալ Ս.Հարեյանը դանակի նման առարկայով հարվածել է իրեն, իսկ պատճառն ինքն էլ չգիտի: Այնուհետև որդին բացել է վիրակապը և տեսնելով, որ այն վերքը խորն է, որոշել են ամուսնուն հիվանդանոց տեղափոխել, ապա դուստրը ամուսինու հետ միասին գնացել են հիվանդանոց, իսկ ինքը մնացել է տանը: Այնուհետև դուստրը հիվանդանոցից զանգահարել և հայտնել է, որ Ռ.Հարությունյանին վիրահատում են, քանի որ քներակը վնասված է և վիճակը ծանր է:
Նշել է նաև, որ դեպքից անմիջապես հետո Ռ.Հարությունյանը տաքսով ժամանել է տուն, իսկ ամբաստանյալ Ս.Հարեյանը գնացել է Մալաթիայի իրենց խանութ և աշխատողին բառացիորեն ասել է. <<Ռաֆոի վիզը կտրել եմ, լավ եմ արել>>: Դեպքից անմիջապես հետո ամուսնուն առաջին բժշկական օգնությունը ցուցաբերել է տանտիրոջ տատիկը, ով ինչ որ կտորով կապել է վնասվածքը:
-Վկա Հովիկ Գևորգի Հարությունյանի ցուցմունքով, համաձայն որի դեպքի օրը գտնվել է տանը: Նշված օրը զանգահարել է հորեղբորը՝ Ռ.Հարությունյանին, զրուցելու ընթացքում հասկացել է, որ վերջինս լավ չի զգում և նրանից դեպքի մասին տեղեկանալով անմիջապես ժամանել է հիվանդանոց, որտեղ սպասել են այնքան ժամանակ, մինչև հորեղբայրը կոմայից դուրս է եկել: Դեպքի մանրամասնությունների մասին իմացել է դեպքից շուրջ 1 ամիս անց` հորեղբորից: Ամբաստանյալ Ս.Հարեյանին անձամբ տեսել է քննչական բաժնում, ով գտնվում էր ալկոհոլի ազդեցության տակ և ժպիտը դեմքին ասում էր, որ լավ է արել:
Նշել է նաև, որ հորեղբոր պատմելով դեպքը տեղի է ունեցել աշխատանքի ժամանակ, երբ հորեղբայրը կռացած վիճակում աշխատանքային գործիքներ հավաքելիս է եղել, որի ընթացքում ամբաստանյալ Ս.Հարեյանը հետևից հարվածել է նրա պարանոցի հատվածին, ապա դիմել փախուստի:
-Վկա Մարիամ Միսակի Գասպարյանի ցուցմունքով, համաձայն որի աշխատում է Ռ.Հարությունյանին պատկանող՝ Մալաթիա Սեբաստիա տոնավաճառում տեղակայված առևտրի կրպակում: 2016 թվականի մարտի 24-ին Ս.Հարեյանը գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ՝ լեզվակը ձեռքին մտել է կրպակ և հայտնել է, որ Ռ.Հարությունյանի պարանոցը կտրել է, ապա հետո թողել և հեռացել է: Վախենալով, Ս.Հարեյանի գնալուց հետո անմիջապես փակել է դուռը, ապա զանգահարել է Ռ.Հարությունյանի կնոջը և հայտնել կատարվածի մասին:
Կրպակ մտնելիս Ս.Հարեյանն գտնվել է չափից շատ ալկոհոլ օգտագործած վիճակում, իսկ նրա ձեռքում լեզվակ կար: Տեսել է լեզվակի ծայրը, սակայն դրա վրա որևէ հետք չի նկատել:
-Հրապարակված և հետազոտված հաղորդում ընդունելու մասին 24.03.2016թ. թիվ 009601 արձանագրությամբ, համաձայն որի Անուշ Հարութի Սարգսյանը /ծնված 24.09.1964թ, բնակվում է ք.Երևան, Շիրազի 46 շենք, 68 բնակարան, հաշվառված է ք.Երևան, Շենգավիթի 1-ին փողոց, 29 տուն/ հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2016թվականի մարտի 24-ին ժամը 18:00-ի սահմաններում տուն է եկել ամուսինը՝ վզի ձախ հատվածի կողմը արյունոտ վիճակում և հայտնել է, որ 2016թ. մարտի 24-ին Արաբկիր վարչական շրջանի տարածքում, կոնկրետ հասցեն չի հիշում, շինարարական աշխատանքներ կատարելու ընթացքում իր գործընկերներից ոմն Սուրիկը, ինչ որ առարկայով հարվածել է իրեն և պատճառել վերը նշված մարմնական վնասվածքը և թողնելով անօգնական վիճակում դիմել փախուստի:
-Հրապարակված և հետազոտված խուզարկություն կատարելու մասին 2016 թվականի մարտի 24-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի թիվ 2 աշխատասենյակում խուզարկության է ենթարկվել Սուրիկ Մնացի Հարեյանը, ծնված 01.01.1988թ, ք.Երևան Շրջանային թունել թաղամաս: Խուզարկությամբ Ս.Հարեյանի բաճկոնի աջ գրպանից հայտանբերվել է դեղին տուփ, որի մեջ առկա է թվով 9 հատ շինարարության մեջ օգտագործվող սրբիչ, տաբատի աջ գրպանից հայտնաբերվել է <<Սամսունգ>> տեսակի 357072050427937 գործարանային համարով բջջային հեռախոս, հայտանբերվածը առգրավել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի կնիքով՝ հետագա ստուգումներ իրականացնելու համար:
-Հրապարակված և հետազոտված դեպքի վայրի զննության 2016 թվականի մարտի 25-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի դեպքի վայրը գտնվում է Կոմիտասի 36 ա շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ավտոտնակում: Ավտոտնակի դռան վրա` ձախ կողմում առկա է <<4638>> համարը: Ավտոտնակի դուռն գտնվում է փակ վիճակում, այն կնիքված է պլաստիրինով, որի վրա առկա է թիվ <<029>> համարի կնիքը: Ըստ մասնակից Սուրեն Հարեյանի հայտարարության իրենք վերանորոգում էին Վահագն Սարգսյանի բնակարանը: Ավտոտնակը պատկանում էր նրան և ինքը և Ռ.Հարությունյանը հագուստները փոխում էին ավտոտնակում և գործիքները պահում այնտեղ: Վահագն Սարգսյանի կողմից դարպասները բացելուց հետո պարզվել է, որ ավտոտնակում առկա էր խողովակներ, պայուսակով աշխատանքային գործիքներ, ավտոմասեր և այլ իրեր: Իրերը գտնվում են ավտոտնակի պատի մոտ, հատակի մեջտեղի մասը ազատ է:
Մասնակից Ս.Հարեյանը հայտարարել է, որ 24.03.2016թ. ժամը 16:30-17:00-ի սահմաններում, երբ Ռ.Հարությունյանը և ինքը գտնվել են ավտոտնակում իրենց միջև վիճաբանություն է առաջացել գումարը իր կողմից վճարելու վերաբերյալ, որի ժամանակ Ռ.Հարությունյանը հայհոյել է իր հանգուցյալ ծնողներին, որից ինքը զայրացել է, գրպանից հանել շինարարական դանակների՝ ռեզակների տուփը, տուփից հանել է մեկ հատ դանակը և հարվածել է նրա պարանոցին, դանակն եղել է իր աջ ձեռքում, իրենք կանգնած են եղել դեմ դիմաց, դանակով հարվածել է նրա պարանոցի ձախ կողմին` հարվածը տանելով աջից դեպի ձախ: Հարվածել է մեկ անգամ, Ռ.Հարությունյանն իրեն չի հարվածել: Հարավածից անմիջապես հետո նրա վզից մեծ քանակությամբ արյուն է հոսել: Հարվածելուց անմիջապես հետո ասել է. <<դե սատկի>> և նրան թողնելով հեռացել: Դուրս է եկել ավտոտնակից և Կոմիտասի 36 ա շենքի կողքով գնացել է դեպի կանգառ և երթուղային տաքսիով գնացել է տուն:
Ավտոտնակի հատակին առկա են արնանման հետքեր: Դարպասների մոտ` շեմքից մոտ 50սմ հեռավորության վրա` ներսում առկա է գետնին ընկած մեկ հատ շինարարական ռեզակ:
Սուրիկ Հարեյանը հայտարաերել է, որ իր հագին եղել է դեղին գույնի տաբատ և կարմիր գույնի սվիտեր: Ավտոտնակի հետնամասում հայտաբերվեցին նշված հագուստները: Դեղին տաբատի գրպանից հատնաբերվել է դեղին բռնակով ռեզակ, սակայն Ս.Հարեյանը հայտարարել է, որ դրանով չի հարվածել Ռ.Հարությունյանին: Սուրիկ Հարեյանը հայտարարել է, որ Ռ.Հարությունյանին հարվածել է սպանելու նպատակով, քանի որ այդ ժամանակ կատաղած է եղել և անօգնական վիճակում թողնելով գիտակցել է, որ նա կարող է մահանալ, սակայն նշված պահին այդ նրան չեր հետաքրքրում: Դեպքի վայրից հայտանբերվել և վերցվել են հագուստները և դանակները:
-Հրապարակված և հետազոտված զննություն կատարելու մասին 2016 մարտի 26-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի զննության են ենթարկվել թվով երեք փաթեթներով փաթեթավորվել և կնիքվել են հետևյալ հագուստները և առարկաները:
Առաջին փաթեթը փաթեթավորված և կնիքված է թիվ <<092>> կնիքով, դրա վրա առկա են ընթերականներ Ն.Քոչարյանի և Ն.Այվազյանի, ինչպես նաև մասնակից Ա.Սարգսյանի ստորագրությունը: Փաթեթը բացվելուց հետո պարզվել է, որ դրանում առկա է՝
-30*30 չափերի սպիտակ գույնի սրբիչ, որի վրա փակցված պիտակի վրա առկա է MATIOTT, RN17910, CNETIUMCOYE, TECHNOLOGY անգլերեն տպատառ գրառումները: Սրբիչի վրա առկա է մեծաքանակ արնանման հետքեր, վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել
-Սև գույնի սպիտակ և մոխրագույն գծերով սվիտեր, որի պարանոցի ձախակողմյան հատվածում առկա են արնանման կարմիր գույնի հետքեր, վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել:
-Սև գույնի՝ ձախակողմյան հատվածում մոխրագույն գծերով սվիտեր, որի վրա փակցված պիտակին առկա են TRICOT, ONAYA, HASAN HELLI, SURIA-AIERO և այլ անգլիական տպատառ գրառումներ: Սվիտերի դիմային հատվածում՝ ներքևից մոտ 20 սմ բարձրության վրա առկա են մուգ հետքեր, վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել:
-Մոխրագույն անթև մայկա, որն ամբողջությամբ պատված է արնանման կարմիր գույնի հետքով, վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել:
-Սև գույնի <<Nokia>> մոդելի բջջային հեռախոս, որը պատկանում է տուժող Ռ.Հարությունյանին: Հեռախոսի մեջ տեղադրված է <<Viva Cell>> ընկերության հեռախոսահամար՝ քարտ, որի վրա առկա են հետևյալ թվերը` 8937, 4933, 0500. 0340.929: Հեռախոսի վրա առկա է <<IMEI>> կոդ՝ 358258/04/696614/4:
Երկրորդ փաթեթը փաթեթավորված և կնիքված է թիվ <<092>> կնիքով, դրա վրա առկա են ընթերականներ՝ Ն.Սիմոբյանի և Ն.Զեյնալյանի, ինչպես նաև մասնակիցներ Ս.Հարեյանի և Վ.Սարգսյանի ստորագրությունները: Փաթեթները բացելուց հետո պարզվել է, որ դրանում առկա են՝ դեղին գույնի աշխատանքային տաբատ, որի վրա առկա էին շինանյութի սպիտակ գույնի հետքեր: Տաբատի ոտքերի սկզբնամասում, դիմացի հատվածում՝ ներքևից մինչև 23 սմ բարձրության վրա առկա են կարմիր գույնի արնանման հետքեր,վնասվածքներ առկա չեն:
-Կարմիր և սպիտակ գույնի սվիտեր, որի վրա առկա է PUMA անգլերեն տպատառ գրառումը, վնասվածքներ առկա չեն:
-Դեղին պլաստմասե բռնակով աշխատանքային դանակ, որի վրա առկա են ժանգի և շինանյութի հետքեր: Դանակի բռնակի մասում և շեղբին արնանման հետքեր առկա չեն:
-Աշխատանքային դանակի շեղբ, որի վրա առկա են ժանգի և կեղտի հետքեր: Շեղբի վրա արնանման հետքեր չեն հայտնաերվել:
Երրորդ փաթեթը փաթեթված և կնիքված է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի <<ծրարների համար>> կնիքով, դրա վրա առկա են ստորագրություններ: Փաթեթը բացելուց հետո պարզվել է, որ դրանում առկա է՝ դեղին գույնի պլաստմասե ուղղանկյուն երկար տուփ, որի վրա է SP APE BLANDES, FOR CUTTER անգլերեն տպատառ գրառում: Տուփը բացելուց հետո պարզվել է, որ դրանում առկա են աշխատանքային դանակի՝ ռեզակի թվով 9 սայրեր՝շեղբեր: Թվով 8 շեղբերը գտնվում են մաքուր՝ չօգտագործված վիճակում, դրանց վրա զգացվում է յուղանման կամ այլ քսուկի առկայություն: Մեկ շեղբի վրա առկա են քսվածքի ձևով սև գույնի նյութի հետքեր: Նշված հետքերն առկա են շեղբերի երկու կողմերում:
-SAMSUNG տեսակի սև գույնի հեռախոս, որի գունաթափված տեղամասերը կարմիր գույն ունեն: Նշված բջջային հեռախոսը պատկանում է Ս.Հարեյանին: Բջջային հեռախոսի մեջ առկա է <<BEELINE>> տեսակի հեռախոսաքարտ, որի վրա առկա են հետևյալ թվերը՝ 89374, 01000, 20155, 303d-+: Հեռախոսմ ունի հետևյալ IMEI կոդը՝ 357072/05/042793/7:
Բջջային հեռախոսի զննությամբ քրեական գործով կարևոր նշանակություն ունեցող այլ տվյալներ չեն հայտնաբերվել:
-Հրապարակված և հետազոտված դատաբժշկական թիվ 0517/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի Ռ.Հարությունյանի ստացված մարմնական վնասվածքը` պարանոցի ձախ կեսի կտրված վերքի` լծային երակի լրիվ, կրծոսկա-անրակա-պտկաձևային մկանի մասնակի վնասումով, պատճառված է կտրող գործիքով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, հանգամանքներում և պատճառվել է առողջության ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող: Ռ.Հարությունյանը վերը նշված վնասվածքը ստանալու պահին, կարող էր գտնվել բոլոր հնարավոր դիրքերում:
-Հրապարակված և հետազոտված դատակենսաբանական թիվ 108 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննության ներկայացված Ռ.Հարությունյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է արյան A խմբին:
Փորձաքննության ներկայացված սրբիչի, անթև մայկայի, սև գույնի ջեմպրի, կանգուն օձիքով ջեմպրի, թվով 7 թանզիֆե խծուծների, դանակի, թվով 1 շեղբի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան իզոշճաբանական համակարգի արյան A խումբ ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում հնարավոր էր առաջանար Ռ.Հարությունյանից:
Փորձաքննության ներակայացված դանակի թվով 1 շեղբի վրա արյուն չի հայտանբերվել:
Փորձաքննության ներկայացված սպորտային վերնազգեստի, բանվորական անդրավարտիքի, դանակի և դանակի թվով 8 շեղբերի վրա մանրակրկիտ զննությամբ արյան կասկածելի հետքեր չեն հայտանբերվել:
-ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է քրեական պատասխանատվություն սպանության` ապօրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու հանցափորձի համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն` հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով:
Սպանության փորձը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ, երբ հանցավորը գիտակցել է իր գործողության (անգործության)` հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է մեկ ուրիշի մահը վրա հասնելու հնարավորությունը կամ անխուսափելիությունը և ցանկացել է դրանց առաջանալը, սակայն մահացու հետևանքը վրա չի հասել նրա կամքից անկախ պատճառներով (զոհի ակտիվ դիմադրությունը, այլ անձանց միջամտությունը, տուժողին ժամանակին բժշկական օգնություն ցույց տալը և այլն):
Ս.Հունիկյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11-08 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիքորոշում է հայտնել ՀՀ քր. օր-ի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քր. օր-ի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասի սահմանազատման և կիրառման վերաբերյալ, համաձայն որի հիշյալ բնույթի քրեական գործերով հանցավորի դիտավորության ուղղվածության մասին հարցը լուծելիս անհրաժեշտ է ելնել հանցագործության բոլոր հանգամանքների համակցությունից և հաշվի առնել, մասնավորապես, հանցագործության եղանակը և գործիքը, մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը (օրինակ` մարդու կենսականորեն կարևոր օրգանների վնասումը), ինչպես նաև հանցավորի և տուժողի վարքագիծը հանցագործությանը նախորդող և հաջորդող պահերին, նրանց փոխհարաբերությունները, հանցավորի կողմից հանցավոր գործողությունների դադարեցման պատճառները և այլն:
Այսպիսով, ստուգելով ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը հաստատված է համարում, որ Սուրիկ Մնացի Հարեյանը 2016 թվականի մարտի 24-ին, ժամը 16:30-ի սահմաներում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս 36ա շենքի դիմացի հատվածում գտնվող թիվ 4638 ավտոտնակում, իր աշխատանքային ընկեր Ռաֆֆի Ժորժիկի Հարությունյանի հետ աշխատանքային հարցերի շուրջ առաջացած վիճաբանության ժամանակ, վերջինիս ապօրինաբար կյանքից զրկելու՝ սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, գրպանում եղած աշխատանքային դանակի շեղբով հարվածել է Ռ.Հարությունյանի կենսական կարևոր նշանակություն ունեցող` պարանոցի ձախ հատվածին և վերջինիս առողջությանը պատճառելով արտաքին լծային երակի վնասումով, արտաքին արյունահոսությամբ պարանոցի ձախ կեսի կտրած վերքի ձևով վնասվածք, նրան թողել է անօգնական վիճակում և հեռացել, սակայն ժամանակին ցուցաբերած բժշկական օգնության շնորհիվ հնարավոր է եղել փրկել Ռաֆֆի Հարությունյանի կյանքը, և Սուրիկ Հարեյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել:
Այսինքն, վերոնշյալ հետազոտված ապացույցներով Դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանը Ռաֆֆի Հարությունյանին սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ գիտակցելով վերջինիս կյանքի համար իր գործողությունների վտանգավոր բնույթը, նախատեսելով նրա մահը վրա հասնելու հնարավորությանը, ցանկացել է դրա առաջանալը, սակայն մահացու հետևանքը վրա չի հասել նրա կամքից անկախ պատճառներով, որպիսիք են վկա Վահագն Մկրտչի Սարգսյանի կողմից տուժող Ռ.Հարությունյանի առաջին բուժ.օգնության կազմակերպումը, ինչպես նաև վերջինիս կողմից ժամանակին բժշկական օգնության դիմելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն պատիժ նշանակելիս, պատժաչափը որոշելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի բնույթն ու հանրության համար դրա վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունը, պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները, գործի ողջ նյութերը, իսկ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները հանգել է այն հետևության, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով` հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Հարությունյանի վերաբերյալ գործով 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի ՎԲ-201/07 որոշումը):
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. (…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տե°ս Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ Սուրիկ Մնացի Հարեյանը կատարել է առանձնապես ծանր հանցանք, որի համար նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը տասնհինգ տարի է, նախկինում դատված է:
Ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասով, չկան:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 16-ի Վահրամ Հակոբի Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0161/01/13 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշման համաձայն.
/..../ 15. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 499.8-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիռները ենթակա են ճանաչման Հայաստանի Հանրապետությունում։
2. Օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիռների՝ Հայաստանի Հանրապետությունում ճանաչելու հիմքերը, ճանաչման ենթակա դատավճիռների (որոշումների) տեսակները սահմանվում են տվյալ պետության հետ կնքված կամ նրա մասնակցությամբ գործող Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրով։
(…)»։
Մեջբերված քրեադատավարական նորմը սահմանում է Հայաստանի Հանրապետությունում օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիռների (որոշումների) ճանաչման իրավական ընթացակարգը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 499.8-րդ հոդվածը, մասնավորապես, նախատեսում է, որ Հայաստանի Հանրապետությունում օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիռները ենթակա են ճանաչման միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում։
Oտարերկրյա պետության հետ կնքված կամ նրա մասնակցությամբ գործող Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրով են նախատեսվում դատավճիռների ճանաչման հիմքերը, ճանաչման ենթակա դատական ակտերի տեսակները։
16. Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ Հայաստանի Հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության միջև, ի թիվս այլնի, դատական ակտերի ճանաչման և կատարման վերաբերյալ երկկողմ իրավահարաբերությունները կարգավորվում են 1993 թվականի հունվարի 22-ին Մինսկում կնքված «Քաղաքացիական, ընտանեկան և քրեական գործերով իրավական օգնության և իրավական հարաբերությունների մասին» կոնվենցիայով (այսուհետ՝ Մինսկի կոնվենցիա)։
Մինսկի կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Պայմանավորվող կողմերը միմյանց իրավական օգնություն են ցույց տալիս դատավարական և այլ գործողություններ կատարելու միջոցով, որոնք նախատեսված են Պայմանավորվող կողմի օրենսդրությամբ, այդ թվում՝ (…) քաղաքացիական գործերով դատական որոշումների և դատավճիռների քաղաքացիական հայցի մասի, կատարողական մակագրությունների ճանաչման և կատարման (…) միջոցով»։
Մինսկի կոնվենցիայի 761-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Անձին առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվիստ ճանաչելու, հանցագործության կրկնակի կատարման և պայմանական դատապարտման, դատավճռի կատարման հետաձգման կամ պայմանական վաղակետ ազատման հետ կապված պարտականությունների խախտման փաստերը պարզելու մասին հարցերը լուծելիս՝ Պայմանավորվող կողմերի արդարադատության մարմինները կարող են ճանաչել և հաշվի առնել այն դատավճիռները, որոնք կայացրել են (…) Պայմանավորվող կողմերի դատարանները»։
Մեջբերված կոնվենցիոն դրույթների վերլուծությունից ակնհայտ է, որ Մինսկի կոնվենցիան նախատեսում է բացառապես դատական ակտերի քաղաքացիական հայցի մասը ճանաչելու և կատարելու, ինչպես նաև առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի, հանցագործության կրկնակի կատարման և պայմանական դատապարտման, դատավճռի կատարման հետաձգման կամ պայմանական վաղակետ ազատման հետ կապված պարտականությունների խախտման փաստերը պարզելու մասին հարցերը լուծելու նպատակով դատավճիռների ճանաչման հնարավորություն։
Վերոհիշյալ որոշման 15-րդ և 16-րդ կետերում կատարված վերլուծությունը համադրելով՝ դատարանը արձանագրում է, որ Հայաստանի Հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության միջև գործող միջազգային պայմանագրով չի նախատեսվում ռեցիդիվի /բացառապես առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի/ փաստը պարզելու նպատակով միմյանց դատավճիռները ճանաչելու իրավական հնարավորություն և ընթացակարգ։ Իր հերթին ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությունը նախատեսում է, որ օտարերկրյա պետությունների դատարանների դատավճիռների՝ Հայաստանի Հանրապետությունում ճանաչելու հիմքերը սահմանվում են տվյալ պետության հետ կնքված միջազգային պայմանագրով։ Հետևաբար, Հայաստանի Հանրապետության իրավազորության ներքո քրեական պատասխանատվության կանչվող անձի նկատմամբ ռեցիդիվի հարցը քննարկելիս Ռուսաստանի Դաշնության համապատասխան դատավճիռը ճանաչելու իրավական հիմքը բացակայում է։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածը նախատեսում է, որ «1.Օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճիռը կարող է հաշվի առնվել, եթե Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին, օտարերկրյա քաղաքացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը դատապարտվել է Հայաստանի Հանրապետության տարածքից դուրս կատարած հանցանքի համար և կրկին հանցանք է կատարել Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասին համապատասխան հանցագործությունների ռեցիդիվը, չկրած պատիժը կամ օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճռի այլ իրավական հետևանքները հաշվի են առնվում նոր հանցանքը որակելիս, պատիժ նշանակելիս, քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելիս»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 108-րդ հոդվածի համաձայն.
Քրեական գործով վարույթում ստորև նշված հանգամանքները կարող են հաստատվել միայն հետևյալ ապացույցները նախապես ստանալով և հետազոտելով`
(…)
5) կասկածյալի և մեղադրյալի մոտ նախկին դատվածության առկայությունը և նրան որոշակի պատիժ նշանակելը` համապատասխան տեղեկանքը, իսկ հնարավորության դեպքում` նաև դատարանի դատավճռի պատճենը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը:
2. Դատվածությունը, սույն օրենսգրքին համապատասխան, հաշվի է առնվում հանցագործության ռեցիդիվի դեպքում և պատիժ նշանակելիս:
3. Դատվածություն չունեցող են համարվում այն անձինք, ովքեր դատարանի դատավճռով դատապարտվել են առանց պատիժ նշանակելու կամ դատարանի դատավճռով ազատվել են պատիժը կրելուց կամ պատիժը կրել են այնպիսի արարքի համար, որի հանցավորությունն ու պատժելիությունը վերացված են օրենքով:
4. Դատվածությունը մարվում է՝
1) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու դեպքում՝ փորձաշրջանն անցնելուց հետո.
2) ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժի դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ նշանակված պատիժը կրելուց մեկ տարի անցնելուց հետո.
3) ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց երեք տարի անցնելուց հետո:
4) ծանր հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց հինգ տարի անցնելուց հետո.
5) առանձնապես ծանր հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ՝ պատիժը կրելուց ութ տարի անցնելուց հետո:
5. Եթե անձն օրենքով սահմանված կարգով պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատիժը կրելուց, կամ պատժի չկրած մասը փոխարինվել է ավելի մեղմ պատժով, ապա դատվածությունը մարելու ժամկետը հաշվարկվում է հիմնական պատիժը և լրացուցիչ պատիժը կրելուց ազատելու պահից:/…/
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671 հոդվածի համաձայն`
1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 16-ի Վահրամ Հակոբի Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0161/01/13 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո և վերը հիշատակված իրավակարգավորումների ուժով, հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանը Նագատինսկի քաղ. դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 15-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 119-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, իսկ սույն քրեական գործով հանցանքը կատարել է 2016թ. մարտի 24-ին՝ այսինքն դատվածությունը մարված չէ, ուստի նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671 հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով:
Ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 4-րդ կետերով կետով դիտվում են հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
Չնայած ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանը Նագատինսկի քաղ. դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 15-ի դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 119-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, սակայն դատարանն արձանագրում է, որ վերջինս հիշյալ դատավճռով նշանակված պատիժն ամբողջությամբ կրել է, ուստի վերջինիս նկատմամբ չի կարող պատիժ նշանակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով:
Ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի պատժաչափը որոշելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշտպանվող շահը, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը նշանակելու պայմաններում:
Ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի կողմից պատիժը կրելու հարցը քննարկելիս, հաշվի առնելով վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, ինչպես նաև Ս.Հարեյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, օրենքով պաշպանվող շահը, մասնավորապես այն, որ վերջինիս կողմից կատարված հանցանքը դասվում է մարդու կյանքի դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքային, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակները կիրականանան նշանակված պատիժը ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի կողմից կրելու պայմաններում և նույն հիմքով անթույլատրելի է ճանաչում ամբաստանյալ Ս.Հարեյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը:
Քննարկելով ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նրա իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև հարուցված քաղաքացիական հայցը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն`
1.Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով:
2.Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով:
(...):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն`
1.Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ:
2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար:
(…):
Փաստորեն, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հարուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 163-րդ և 367-րդ հոդվածների համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը լուծվում է դատավճռով:
Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության:
Քաղաքացիական հայցի հիմքին և առարկային վերաբերող վերոշարադրյալ քրեադատավարական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Ա.Մկրտչյանի և Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում:
Մասնավորապես, Ա.Մկրտչյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ (…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի: (…) (տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը:
Ա.Ստեփանյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ (…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում: Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս (…):
(…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը (տե՛ս Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման 21-րդ կետը:
Հիմք ընդունելով սույն որոշման նախորդ կետում մեջբերված և համապատասխանաբար Ա.Մկրտչյանի, Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները Վճռաբեկ դատարանը արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի լուծման համար պարտադիր է հանցագործության և հատուցման ենթակա վնասի միջև անմիջական պատճառահետևանքային կապի առկայությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հիմքի և առարկայի պատշաճ կերպով հիմնավորված լինելը: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը ընդգծել է, որ քաղաքացիական հայցի հիմքը հայց հարուցելու իրավունք առաջացնող փաստերի ամբողջությունն է, իսկ հայցի առարկան` այդ փաստերի վրա հիմնված պահանջը: Ընդ որում, քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերը պետք է հիմնավորեն վնասի առկայությունն ու այն հանցագործությամբ պատճառված լինելու հանգամանքը:
Հետևաբար, քրեական դատավարությունում հայց հարուցելու իրավունքն առկա է այն դեպքում, երբ վնասն անմիջականորեն պատճառվել է հանցագործությամբ:
Ելնելով վերոգրյալից` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերն են`
ա/ հակաիրավական արարքը` հանցագործությունը, վնաս հասցնելու փաստը և դրանց միջև առկա անմիջական պատճառահետևանքային կապը.
բ/ հատուցման ենթակա գույքային վնասը հայցվորին պատճառված լինելու հանգամանքը,
գ/ մեղադրյալի կամ նրա գործողությունների համար գույքային պատասխանատվություն կրող անձի կողմից վնասի հատուցման պարտականությունը կամովին չկատարելու հանգամանքը:
Քաղաքացիական հայցի առարկան, ինչպես արդեն նշվեց, կազմում է հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը: Քաղաքացիական հայցի առարկա չի կարող հանդիսանալ և հետևաբար, քրեական դատավարության շրջանակներում հատուցման ենթակա չէ այն վնասը, որը թեև այս կամ այն կերպ պայմանավորված է կատարված իրավախախտմամբ, սակայն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային և ֆիզիկական վնասի հետևանքով:
Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության շրջանակներում ենթակա են հատուցման`
ա/ քրեական օրենքով արգելված արարքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը,
բ/ վնասված կամ ոչնչացված կորսված գույքը վերականգնելու, գնելու ծախսերը,
գ/ տուժողի բուժման կամ հուղարկավորության համար կատարված անհրաժեշտ ծախսերը (mutatis mutandis տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են միայն վերոնշյալ վնասները, իսկ հանցագործության հետևանքով պատճառված այլ վնասների հատուցման վերաբերյալ պահանջները չեն կարող քննության առնվել քրեական գործի հետ համատեղ և պետք է թողնվեն առանց քննության, ինչը շահագրգիռ անձին հնարավորություն կտա իր գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով /ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մաս/:
Տուժող Ռաֆֆի Հարությունյանն որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնաս խնդրել է ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանից բռնագանձել 467.180 /չորս հարյուր վաթսունյոթ հազար հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ գումար:
Դատարանն անդրադառնալով տուժող Ռաֆֆի Հարությունյանի կողմից ներկայացված քաղ. հայցին, արձանագրում է, որ տուժողի կողմից դատարան է ներկայացվել հայցադիմումի մեջ նշված ծախսերը հիմնավորող փաստական տվյալները, ուստի դատարանը գտնում է, որ տուժող Ռաֆֆի Ժորժիկի Հարությունյանի քաղ. հայցը պետք է բավարարել և ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանից հօգուտ տուժող Ռաֆֆի Ժորժիկի Հարությունյանի բռնագանձել 442.180 (չորս հարյուր քառասուներկու հազար հարյուր ութսուն) ՀՀ դրամ` որպես Ռ.Հարությունյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխհատուցում:
Դատարանն աձանագրում է, որ ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանի գույքի վրա կալանք չի դրվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև դատական ծախսերի հարցը:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով դատական ծախսեր չկան:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև իրեղեն ապացույցների հարցը:
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Ռաֆֆի Հարությունյանի հագուստները` սպիտակ գույնի <<MARIOTT, RN17910, CNETIUMCOYE, TECHNOLOGY գրառումներով սրբիչը, սև գույնի սպիտակ և մոխրագույն գծերով սվիտրը, սև գույնի TRICOT, OMAYA, HASAN HELLI, SURIA-ALERO գրառումներով սվիտրը, մոխրագույն անթև մայկան պետք է հանձնել տուժող Ռ.Հարությունյանի տնօրինությանը, իսկ Սուրիկ Հարեյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դեղին գույնի <<SP APE BLANDES, FOR CUTTER>> պլաստամսե տուփը և դրանում առկա աշխատանքային դանակի թվով ինը սայրերը պետք է ոչնչացնել:
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սուրիկ Մնացի Հարեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 8 (ութ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Պատժի ժամկետի սկիզբը հաշվել 2016 թվականի մարտի 24-ից:
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը Սուրիկ Մնացի Հարեյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ:
Տուժող Ռաֆֆի Ժորժիկի Հարությունյանի քաղ. հայցը բավարարել և ամբաստանյալ Սուրիկ Մնացի Հարեյանից հօգուտ տուժող Ռաֆֆի Ժորժիկի Հարությունյանի բռնագանձել 442.180 (չորս հարյուր քառասուներկու հազար հարյուր ութսուն) ՀՀ դրամ` որպես Ռ.Հարությունյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխհատուցում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Ռաֆֆի Հարությունյանի հագուստները` սպիտակ գույնի <<MARIOTT, RN17910, CNETIUMCOYE, TECHNOLOGY գրառումներով սրբիչը, սև գույնի սպիտակ և մոխրագույն գծերով սվիտրը, սև գույնի TRICOT, OMAYA, HASAN HELLI, SURIA-ALERO գրառումներով սվիտրը, մոխրագույն անթև մայկան հանձնել տուժող Ռ.Հարությունյանի տնօրինությանը, իսկ Սուրիկ Հարեյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դեղին գույնի <<SP APE BLANDES, FOR CUTTER>> պլաստամսե տուփը և դրանում առկա աշխատանքային դանակի թվով ինը սայրերը ոչնչացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Դ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ